1879.07.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 7

Τῆς 13 Ἰουλίου 1879.

(Παρασκευή).

Ὥρᾳ 3 μ. μ.

Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνοματικὸς κατάλογος τῶν κ. κ. βουλευτῶν.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἶναι πλήρης· παρόντες 138 βουλευταί. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα· (ἀνοίγονται).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς ἐνθυμεῖσθε, κύριοι, προχθὲς μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως ἔλαβε χώραν συνεδρίασις· ταύτης λοιπὸν τὰ πρακτικὰ θ’ ἀναγνωσθῶσιν σήμερον. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ ταῦτα). Ὑπάρχει ἀντίρησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§3ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ὁ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς πρόεδρος κ. Σωτηρόπουλος ὑποβάλλει τὸν ἀπολογισμὸν τῆς διαχειρίσεώς του. Θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ σταλῇ εἰς ἐξέλεγξιν εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ ἐπιτροπήν. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς· Πρὸς τὴν Βουλήν Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τῇ Βουλῇ τὸν ἀπολογισμὸν τῆς διαχειρίσεως τοῦ ταμείου τῆς Βουλῆς τῆς Δʹ. Συνόδου τῆς Ζʹ. Βουλευτικῆς Περιόδου, ἤτοι ἀπὸ 31 Ἰουλίου 1878 μέχρις 6 Ἰανουαρίου 1879. Τὰ ἔγγραφα, τὰ ἀπαρτίζοντα τὸν ἀπολογισμὸν τοῦτον, εἰσὶ τὰ ἑξῆς· 1) Ἡ γενικὴ κατάστασις τῶν προϋπολογισθέντων ἐξόδων δαπανηθέντων καὶ ὑπολοίπων τῆς 6 Ἰανουαρίου 1879· 2) Ἡ κατάστασις τοῦ χρηματικοῦ τοῦ ταμείου τῆς Βουλῆς 3) Τὸ καθημερινὸν βιβλίον τῆς διαχειρίσεως τοῦ ταμείου τούτου, ἐν ᾧ εἰσι κατακεχωρισμέναι κατὰ χρονολογικὴν τάξιν ἅπασαι αἱ δαπάναι, καθὼς καὶ τὰ ἐκδοθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπ’ ὀνόματί μου χρηματικὰ ἐντάλματα, καὶ 4) Τὸ ἀριθ. 142 τῆς 14 Ἰανουαρίου 1879 γραμμάτιον παραλαβῆς τοῦ Κεντρικοῦ ταμείου ἐκ δραχ. 441,54, αἵτινές εἰσι τὸ ὑπόλοιπον τῆς 6 Ἰανουαρίου 1879 ἐκ τῆς διαχειρίσεως ταύτης, ὅπερ κατετέθη εἰς τὸ Κεντρικὸν ταμεῖον. Τὰ ἔγγραφα ταῦτα συνοδεύονται ἀπὸ ὀκτὼ φύλλα λεπτομερείας, συντεταγμένα κατὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τὰς δεούσας μισθοδοτικὰς καταστάσεις, λογαριασμοὺς καὶ ἀποδείξεις τῶν διαφόρων δικαιούχων. Ἐκ τοῦ ταμείου τῆς Βουλῆς ἐνεργήθησαν πᾶσαι αἱ δαπάναι αὐτῆς, ἐκτὸς τῶν ἀποζημιώσεων τῶν κ.κ. Βουλευτῶν, αἵτινες ἐπληρώθησαν ἐκ τοῦ Κεντρικοῦ ταμείου.—Ἡ δὲ διαχείρισις τοῦ ταμείου τῆς Βουλῆς ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς ὑπαλλήλου κ. Δημ. Πλατύκα· ἅπασαι δὲ αἱ πληρωμαὶ ἐνεργήθησαν συμφώνως πρὸς τὸν ψηφισθέντα προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς προκειμένης Συνόδου καὶ ἐπὶ τῇ βάσει δικαιολογητικῶν ἐγγράφων καὶ ἀποδείξεων τεθεωρημένων παρ’ ἐμοῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διαχειρίσεως ταύτης, ἤτοι ἀπὸ 31 Ἰουλίου 1878 ἕως 6 Ἰανουαρίου 1879, εἰσήχθησαν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Βουλῆς διὰ διαφόρων χρηματικῶν ἐνταλμάτων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἐν τῇ καταστάσει τοῦ χρη-

ματικοῦ ἐμφαίνεται ······················ δραχ. 70,000

καὶ ἐδαπανήθησαν ························ δραχ. 69,558.46

ὥστε ἔμεινεν ὑπόλοιπον ἐκ ··············· δραχμῶν 441.54

τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὸ Κεντρικὸν ταμεῖον, ὡς ἐξάγεται ἐκ τοῦ ἐν τῷ ἀπολογισμῷ συνυπάρχοντος γραμματίου παραλαβῆς ὑπ’ ἀριθ. 142. Εἰς τὴν διαχείρισιν ταύτην περιλαμβάνονται καὶ δραχμαὶ 8,000, αἵτινες εἰσήχθησαν εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσωρινὴν προεδρείαν τῆς περὶ ἧς πρόκειται Δʹ. Συνόδου τῆς Ζʹ. Περιόδου. Παρακαλῶ ἑπομένως τὴν Βουλὴν νὰ παραπέμψῃ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦτον εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ Ἐπιτροπὴν τῆς διὰ τὴν προεξέλεγξιν, ὅπως ἐκδοθῇ κατόπιν ἡ ἀπαιτουμένη ἀπόφασις τοῦ Σώματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 12 Ἰουλίου 1879. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν Δʹ. Σύνοδον τῆς Ζʹ. Περιόδου

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ὁ ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς

Δ. ΠΛΑΤΥΚΑΣ.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΥΝΟΔΟΣ Δʹ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ζʹ

Γενικὴ Κατάστασις τῆς διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου τῆς Βουλῆς ἀπὸ 31 Ἰουλίου 1878 μέχρις 6 Ἰανουαρίου 1879.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 14 Ἰανουαρίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς

Δ. ΠΛΑΤΥΚΑΣ.

Ἐθεωρήθη Ἐν Ἀθήναις, αὐθημερόν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν Δʹ. Σύνοδον τῆς Ζʹ. Περιόδου

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

(ά) Ἐπληρώθησαν ἐκ τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΥΝΟΔΟΣ Δʹ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ζʹ

Κατάστασις τοῦ χρηματικοῦ τοῦ ταμείου τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 14 Ἰανουαρίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς

Δ. ΠΛΑΤΥΚΑΣ.

Ἐθεωρήθη Ἐν Ἀθήναις, αὐθημερόν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν Δʹ. Σύνοδον τῆς Ζʹ. Περιόδου.

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἔγγραφα τῆς ἐκλογῆς τοῦ βουλευτοῦ Σκοπέλου κ. Ἐπιφανείου, ἐκλεχθέντος πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποθανόντος βουλευτοῦ Δουλίδου. Ἡ ἐκλογὴ αὕτη θὰ κληρωθῇ.

§5ΤΙΝΕΣ. Ἀμέσως τώρα, τώρα. Γενομένης τῆς κληρώσεως ὑπὸ τοῦ ἀντιπροέδρου κ. Βούλγαρη, ἔλαχεν ἡ ἐκλογὴ εἰς τὸ 6 τμῆμα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἐνοικιασταὶ τῶν δημοσίων προσόδων τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας δι’ ἀναφορᾶς των εἰς τὴν Βουλὴν ζητοῦν ἀποζημίωσιν παρὰ τοῦ Δημοσίου δι’ ἣν ὑπέστησαν ζημίαν ἕνεκα τῶν νόμων περὶ δηλώσεως τῶν ἐθν. γαιῶν. Θὰ ἀποσταλῇ εἰς τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἀπαιτουμένην ἔκθεσιν.

§7ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κληρονόμοι τοῦ Ἀναγνώστου Νταλαρᾶ ἐκ τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου ζητοῦν νὰ ἀπαλλαγῶσιν ἀπὸ τὴν πληρωμὴν ἐλλείμματός τινος πρὸς τὸ Δημόσιον λόγῳ ἐγγυήσεως. Θὰ παραπεμφθῇ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπήν.

§9ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ λοχίας Βασίλειος Δ. Γεραντώνης ζητεῖ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Θὰ παραπεμφθῇ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν.

§11ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φιλήμων θὰ εἰσαγάγῃ ἀναφοράν τινα.

§13ΦΙΛΗΜΩΝ. Προχθές, κύριοι συνάδελφοι, μία πρότασίς μου ἔτυχεν ἀποδοκιμασίας ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω σήμερον, θὰ τύχῃ τῆς ἐπιδοκιμασίας ἐπίσης ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συστήσῃ θερμῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω· εἶναι δὲ ἡ ἀναφορὰ αὕτη τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς τῶν Ἀθηνῶν κρατουμένων καταδίκων καὶ ὑποδίκων ἀναφερομένων ἐν ὀνόματι καὶ τῶν καταδίκων καὶ ὑποδίκων τῶν ἐν ταῖς ἄλλαις φυλακαῖς τοῦ Κράτους. Ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν κατέστη ἀφόρητος. Ὑμεῖς αὐτοὶ γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῶν φυλακῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις καὶ περιττὸν νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας. Κρείττων δὲν εἶναι ἡ κατάστασις τῶν φυλακῶν ἐν ταῖς Ἀθήναις. Ὡς διάγουσιν ἐν ταῖς φυλακαῖς οἱ κατάδικοι καὶ οἱ ὑπόδικοι δὲν ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς τοῦ Νόμου, ὅστις βεβαίως δὲν ἐσκόπει νὰ καταστήσῃ τὴν ποινὴν τῆς φυλακίσεως χείρονα καὶ τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου· ὁ Νόμος δὲν ἠθέλησε αἱ φυλακαὶ νὰ μεταποιηθῶσιν εἰς βασανιστήρια. Καὶ ἐν τούτοις τοιαῦτα ἐγένοντο σήμερον αἱ φυλακαὶ ἡμῶν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, ἵνα αὕτη λάβῃ ὅσῳ τάχιστα μέτρα περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς, οἵτινες ἀδύνατον νὰ βελτιωθῶσιν, ὡς σήμερον διατελοῦσι πεφυλακισμένοι. Διὰ τῆς ἀφορήτου ταύτης καταστάσεως τῶν φυλακῶν πᾶν ἄλλο ἐπιδιώκεται ἢ τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας. Φρονῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ ὁμοφώνως θέλει ἐπιδοκιμάσει τὴν πρότασίν μου περὶ συστάσεως τῆς ἀναφορᾶς ταύτης εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§14ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παραπεμφθῇ λοιπὸν ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης.

§16ΦΙΛΗΜΩΝ. Νὰ παραπεμφθῇ, κύριε Πρόεδρε, μετὰ τῆς παρατηρήσεως, ὅτι ἡ Βουλὴ ὁμοφώνως καὶ ἐπιμόνως συνιστᾷ ἵνα ἡ Κυβέρνησις προβῇ ταχέως εἰς τὴν ἐκ τῶν ἐνόντων βελτίωσιν τῆς ἀφορήτου θέσεως τῶν πεφυλακισμένων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Ὁ κύριος πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§18ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Πρωθυπουργός). Συγχωρήσατέ μοι νὰ δώσω πληροφορίας τινὰς περὶ φυλακῶν. Διὰ τῶν ὀλίγων μέσων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, διετάξαμεν τὴν κατασκευὴν φυλακῆς ἐν Αἰγίνῃ, μικρᾶς μὲν ἀλλὰ χρησίμου. Ἡ φυλακὴ αὕτη ἐντὸς ὀλίγου περαιοῦται, καὶ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν καταλληλοτέρα καὶ ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν κλπ. Κύριοι, προχθὲς ἀνήγγειλα εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλωμεν τῷ Βασιλεῖ τὴν παραίτησιν ἡμῶν. Ὁ Βασιλεὺς ἑπομένως ἀπηυθύνθη εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, προσκαλέσας τοὺς κ.κ. Ζαΐμην καὶ Τρικούπην νὰ σχηματίσωσιν Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ οὗτοι δὲν ἐσχημάτισαν. Ὅθεν ὁ Βασιλεὺς παρήγγειλεν εἰς ἡμᾶς νὰ μείνωμεν εἰς τὴν θέσιν μας καὶ νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἐκτελοῦντες τὰ ἔργα μας. Ἰδοὺ, κύριοι, διατὶ μᾶς βλέπετε καὶ πάλιν εἰς τὰς ἕδρας τῶν Ὑπουργῶν. Ὁ συνάδελφός μου κ. Δηλιγιάννης θέλει σᾶς ὑποβάλει σήμερον νομοσχέδιά τινα ἐκ τῶν ὁποίων θέλετε ἴδει τὸν σκοπὸν, δι’ ὃν ἐκαλέσαμεν τὴν Βουλὴν νὰ συνέλθῃ ἐκτάκτως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§20ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν παρακαλῶ ἤθελον κάμει, ἀλλ’ ἂς εἶναι, ἂς ὁμιλήσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§21Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Μεταξὺ τῶν νομοσχεδίων, κύριοι, τὰ ὁποῖα ὀφείλω σήμερον νὰ προβάλω εἰς τὴν Βουλὴν, εἶναι δύω, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ κατεπείγοντα καὶ σπουδαῖα. Διὰ τοῦ πρώτου τούτου προτείνεται μεταῤῥύθμισις διατάξεώς τινος τοῦ κατὰ τὴν 3 Ἰανουαρίου 1879 ἐκδοθέντος νόμου περὶ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων· διὰ δὲ τοῦ δευτέρου προτείνεται τροποποίησις διατάξεώς τινος τῆς συμβάσεως, ἥτις συνωμολογήθη ἐν Λονδίνῳ περὶ τροποποιήσεως τῶν παλαιῶν δανείων 1824 καὶ 1825 καὶ ἐκυρώθη διὰ νόμου ἐκδοθέντος κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Διὰ νὰ δώσω ἁπλῆν εἴδησιν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς αἰτίας καὶ τοῦ σκοποῦ τῶν νομοσχεδίων τούτων, ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου τούτων, ὅτι, κατὰ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου περὶ δανείου τῶν 60,000,000, τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔμελλον νὰ εἰσπραχθῶσιν ἐκ τοῦ δανείου τούτου, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ τὰ διαθέσῃ εἰς τρεῖς ἀνάγκας. Πρὸ παντὸς πρὸς πληρωμὴν τῶν χρεῶν τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς δύω Τραπέζας, τὴν Ἐθνικὴν καὶ εἰς τὴν Ἰονικὴν, ἕνεκα τῶν ὁποίων χρεῶν ὑπάρχει ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία· ἑπομένως πρὸς ἄρσιν τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας. Δεύτερον μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τούτου τὸ προϊόν τοῦ δανείου τῶν 60,000,000 ἔπρεπε νὰ χρησιμεύσῃ διὰ νὰ πληρωθῇ εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ὁδοποιΐας δάνειον 8,000,000 δραχμῶν. Καὶ ἀφοῦ ἐξεπληροῦντο οἱ δύω οὗτοι σκοποὶ, ἐὰν ἤθελε μείνει ὑπόλοιπον, τοῦτο ἐπετρέπετο νὰ χρησιμεύσῃ πρὸς πληρωμὴν τῶν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἤτοι τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1879 ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἀνέγραψε. Ἐὰν τὸ ἐκδοθὲν δάνειον τῶν 60,000,000 φράγκων ἐπραγματοποιεῖτο ὅλον, ἑπομένως ἐὰν εἴτε διὰ πωλήσεως εἴτε διὰ τῆς δημοσίας ἐγγραφῆς διετίθετο τὸ ποτὸν τῶν 60,000,000 φράγκων, καὶ προσέτι ἐὰν οἱ ὅροι ἐπὶ τοῖς ὁποίοις ἤθελε διατεθῆ τὸ δάνειον τοῦτο ἦσαν τοσοῦτον ὠφέλιμοι, ὥστε νὰ ὑπερβαίνωσι τὸν ὅρον τῶν 76,5%, τότε ἀφαιρουμένου ἀπὸ τοῦ προϊόντος τοῦ δανείου τοῦ ποσοῦ, ὅπερ διὰ τῆς περὶ δανείου συμβάσεως εἶχε συμφωνηθῆ, ἵνα πληρωθῇ ὡς προμήθεια, ἤτοι τοῦ 1,5%, ἤθελον μείνει 75% καθαρὸν προϊόν τοῦ δανείου. 75% εἶναι τὰ ¾ τοῦ δανείου· ἑπομένως ἐκ τῶν 60,000,000 ἠθέλαμεν εἰσπράξει 45,000,000 διὰ τῶν ὁποίων ἠθέλομεν δυνηθῆ νὰ ἀποτίσωμεν τὰ χρέη εἰς τὴν Ἐθνικὴν καὶ τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν ἐκ 37,000,000, καὶ ἤθελον μᾶς μείνει μετὰ τοῦτο 8,000,000, τὰ ὁποῖα ἠθέλαμεν δυνηθῆ νὰ δώσωμεν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ὁδοποιΐας ὡς δάνειον, κατὰ τὴν ῥῆσιν τοῦ νόμου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἤθελε μείνει ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ φράγκου καὶ τῆς δραχμῆς, ἡ ὁποία ἤθελεν ἀποτελέσει ποσόν τι διὰ νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν τακτικῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους, τῶν ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀναγνωρισθέντων. Ἀλλὰ καὶ οἱ δύω οὗτοι ὅροι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Ὁ μὲν, δηλονότι ἡ ὁλοσχερὴς ἐκποίησις εἴτε διὰ πωλήσεως ἢ δι’ ἐγγραφῶν, δὲν ἐπετεύχθη δυστυχῶς· ὁ δὲ δὲν ἦτο πιθανὸν ὅτι ἠδύνατο νὰ πραγματοποιηθῇ, διότι δὲν ἦτο πιθανὸν ὅτι ἠθέλομεν δυνηθῆ νὰ διαθέσωμεν τὸ δάνειον ὑπὸ ὅρους τοσοῦτον συμφέροντας. Ὅθεν ἐπειδὴ τὸ δάνειον δὲν ἐπραγματοποιήθη ὅλον καὶ ὑπὸ τοὺς εἰρημένους συμφέροντας ὅρους, ἤτοι εἰς 76,5%, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μείνῃ τὸ ὑπόλοιπον τῆς διαφορᾶς τοῦ φράγκου πρὸς τὴν δραχμὴν διὰ νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὰς τακτικὰς ἀνάγκας τὰς ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ προβλεπομένας. Ἡ Βουλὴ γνωρίζει ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1879 περιέχει ἀτέλειαν, ἥτις εἶναι ὅτι τὸ ποσὸν τῶν ἐξόδων αὐτοῦ εἶναι ἀνώτερον τοῦ ποσοῦ τῶν ἐσόδων. Ὅταν ὁ προϋπολογισμὸς συνετάσσετο καὶ ἐπεψηφίζετο ὑπὸ τῆς Βουλῆς, δὲν εἶχεν ἀρχίσει τὸ ἔτος 1879, ἑπομένως ὁ προϋπολογισμὸς ἐστηρίζετο ἐπὶ ὑποθέσεων, τὰς ὁποίας οἱ κανόνες τῶν πιθανοτήτων τῶν συναγομένων ἐκ τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος ἐνεδείκνυον. Κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦτον τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ἀνεγράφετο, ἀνέβαινεν εἰς 14,270,318 καὶ 2 λεπτὰ, διότι τὰ μὲν ἔσοδα προϋπελογίζοντο εἰς δραχ. 45,808,442, τὰ δ’ ἔξοδα εἰς δραχ. 60,078,760:2. Κατὰ τὴν ὥραν ταύτην ὅμως δὲν εἴμεθα εἰς τὸν χρόνον καθ’ ὃν συνετάσσετο καὶ ἐψηφίζετο ὁ προϋπολογισμός· διήλθομεν τὴν πρώτην ἑξαμηνίαν τοῦ ἔτους, ἑπομένως ἔχομεν φῶτα τὰ ὁποῖα μᾶς παρήγαγεν ὁ παρεληλυθὼς οὗτος χρόνος, δυνάμεθα δὲ ἀσφαλέστερον νὰ προΐδωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἔτους 1879. Εὐτυχῶς τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879 εἶναι ὑποδεέστερον τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1879 προσδιώρισε, δηλαδὴ ἀντὶ ἐλλείμματος 14,270,318 καὶ 2 λεπτὰ, δυνάμεθα θετικώτερον νὰ προΐδωμεν ὅτι θέλει εἶσθαι ἔλλειμμα ἐκ 10,406,954 καὶ 49 λεπτὰ. Ἀλλὰ καὶ ὁ προσδιορισμὸς τοῦ ποσοῦ τούτου στηρίζεται ἐπὶ δύω δεδομένων· τὸ πρῶτον διδόμενον εἶναι ἡ ἐπὶ ἕξ μῆνας τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐφαρμογὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879· ἑπομένως συμβεβηκότα γνωστὰ, ἀμετάβλητα καὶ ἀναντίῤῥητα· ἀλλὰ τὸ δεύτερον διδόμενον δὲν εἶναι ἐπίσης βέβαιον καὶ ἀναντίῤῥητον, διότι στηρίζεται ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων τὰς ὁποίας κάμνομεν περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς διαχειρίσεως κατὰ τὸ ἑπόμενον δεύτερον διάστημα, ἑπομένως τοῦτο δὲν εἶναι ἀναντίῤῥητον ὅπως τὸ πρῶτον· διὰ τοῦτο εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ὡς ἀνωτέρω προσδιώρισα εἰς 10,406,954.49, νὰ ἦναι ὑποδεέστερον καὶ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ. Ἐπειδὴ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἰσχυροτάτη ἀπόδειξις τῶν λόγων, ἐὰν ἡ Βουλὴ μοὶ ἐπιτρέπῃ σπεύδω νὰ ἀνακοινώσω αὐτῇ μελέτας τινὰς ἐπὶ ὡρισμένων δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ νὰ παραστήσω εἰς αὐτὴν ὅτι οἱ προσδιορισμοὶ, οὓς ἀνωτέρω ἐξέθηκα, εἰσὶν ἀκριβεῖς. Οὕτω διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879 περιελήφθη πίστωσις δραχμῶν 5,400,000 διὰ νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δανείου τῶν 60,000,000. Ἡ πίστωσις αὕτη ἤθελεν εἶσθαι πλέον ἢ ἀρκοῦσα καὶ ἐν τῇ περιπτώσει καθ’ ἣν τὸ δάνειον ἤθελε πραγματοποιηθῆ ὅλον, καὶ ἤθελε πραγματοποιηθῆ ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου. 60,000,000 πρὸς 6% φέρουσι τόκον 3,600,000 φράγκων, ἤτοι δραχμῶν, πρὸς 116 λεπτὰ, 4,728,100. Ἑπομένως μένει πίστωσις ἄχρηστος δραχ. 671,600. Ἔπειτα τὸ δάνειον τῶν 60,000,000 δὲν ἐπραγματοποιήθη ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου. Ἠρχίσαμεν τὰς διαπραγματεύσεις πολὺ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ 1879, ἀλλ’ αὗται παρετάθησαν καὶ δὲν ὀφείλομεν νὰ πληρώσωμεν τόκους εἰμὴ ἀπὸ τῆς αʹ Μαΐου, ἑπομένως κατὰ τοὺς τέσσαρας πρώτους μῆνας δὲν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσωμεν τόκους, μένει δὲ περίσσευμα τὸ εἰς αὐτοὺς ἀναλογοῦν μέρος τῆς πιστώσεως τῆς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγεγραμμένης, ἤτοι δραχμαὶ 1,392,000. Προσέτι, ἐπειδὴ διὰ τοῦ προϊόντος τοῦ δανείου τούτου ἐπληρώσαμεν, ἐκτελοῦντες τὸν νόμον τὸ εἰς μεταλλικὸν χρέος τοῦ δημοσίου ταμείου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὸ ποσὸν τὸ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ περιληφθὲν διὰ τοὺς τόκους τοῦ χρέους τούτου διὰ τὴν δευτέραν ἑξαμηνίαν δὲν μᾶς χρησιμεύει καὶ ἡ πίστωσις αὐτοῦ θέλει μείνει περισσεύουσα ἐκ δραχ. 46,993. Ἐπίσης περισσεύουσα μένει καὶ ἡ ἑτέρα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγεγραμμένη ἐκ δραχμῶν 44,290 πίστωσις διὰ τόκους τοῦ εἰς γραμμάτια χρέους τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἡ ἀναλογοῦσα εἰς τὸ πληρωθὲν ἤδη εἰς τὴν εἰρημένην Τράπεζαν μέρος τοῦ χρέους τούτου. Οἱ τόκοι τῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν χρεῶν τούτων τοῦ Δημοσίου, ὡς ἐνθυμεῖται ἡ Βουλὴ, περιελήφθησαν, καὶ ὀρθῶς, ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1879, καὶ συγχρόνως ὁ προϋπολογισμὸς εἶχε περιλάβει καὶ τὴν πίστωσιν διὰ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἦτο ἀνάγκη νὰ πληρώσωμεν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δανείου τῶν 60,000,000, διότι ἦτο ἐνδεχόμενον τὸ δάνειον τῶν 60,000,000, εἴτε νὰ μὴν ἐκδοθῇ, εἴτε ἐκδοθὲν νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ. Ὡσαύτως ἀφ’ οὗ κατὰ τὸν νόμον ἐπληρώθη πρὸς τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν ποσὸν ἀπέναντι τοῦ ἐκ μεταλλικοῦ χρέους τοῦ Δημοσίου, μένει περισσεύουσα καὶ ἡ ἀναλογοῦσα εἰς τὸ πληρωθὲν ποσὸν πίστωσις διὰ τὴν δευτέραν ἑξαμηνίαν, συνισταμένη εἰς δραχμὰς 12,913.53. Διὰ τὸν αὐτὸν λόγον πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ διὰ τὴν δευτέραν ἑξαμηνίαν τὸ ποσὸν τῶν ἐξόδων, τὸ ἐγγραφὲν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς τὸ πληρωθὲν ἤδη μέρος τοῦ εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια χρέους τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, συνιστάμενον καὶ τοῦτο εἰς δραχ. 44,290. Ὡσαύτως δὲν χρησιμεύει ὅλη ἡ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγραφεῖσα πίστωσις διὰ τοὺς τόκους τοῦ πρὸς τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν χρέους τοῦ Δημοσίου· διότι ὁ μὲν τόκος τοῦ εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια χρέους τοῦ Δημοσίου συνεφωνήθη μετ’ αὐτῆς νὰ ἐλαττωθῇ ἀπὸ 2% εἰς ἕν· ὁ δὲ τόκος τοῦ πληρωθέντος εἰς μεταλλικὸν ποσοῦ διὰ τὴν δευτέραν ἑξαμηνίαν. Ἡ δὲ περισσεύουσα διὰ τοὺς δύω τούτους λόγους πίστωσις ἀνέρχεται εἰς δραχ. 32,087. Πρὸς διασάφησιν τούτου πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Ἰονικὴ Τράπεζα ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀξίωσιν, ἡ ὁποία ἐφάνη εὔλογος· ἤτοι νὰ μὴ ἀρθῇ προτήτερα ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία τῶν τραπεζικῶν γραμματίων αὐτῆς, πρὶν ἢ ἀρθῇ συγχρόνως καὶ ἡ τῶν τραπεζικῶν γραμματίων τῆς Ἐθνικῆς· τὸ πρὸς τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν χρέος τοῦ Δημοσίου ἦτο μικρότερον ἀπὸ τὸ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν καὶ ὑπέθετεν ἡ Ἰονικὴ ὅτι ἦτο εὔκολον εἰς τὸ Δημόσιον νὰ ἐξοφλήσῃ ὅλον τὸ πρὸς αὐτὴν χρέος καὶ ἑπομένως νὰ ἄρῃ τὴν ἀναγκαστικὴν κυκλοφορίαν τῶν γραμματίων αὐτῆς· ἑπομένως προέβαλε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀξίωσιν, ἡ ὁποία ἐφάνη εὔλογος, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γείνῃ τοῦτο. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπῆρχεν ἀνισότης τις, διότι τὸ Δημόσιον, καθ’ ἃ εἶχε συμφωνήσει, ἐπλήρωνε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διὰ τὸ εἰς γραμμάτια χρέος μόνον 1% τόκον, ἐν ᾧ πρὸς τὴν Ἰονικὴν ἐπλήρωνε 2% τόκον καὶ ἐπὶ τοῦ εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια χρέους, ἐγένετο αὐτῇ ἡ παρατήρησις, ὅτι πρέπει νὰ ἐξισωθῇ καὶ τὸ ποσὸν τοῦ τόκου ἐλαττούμενον ἀπὸ 2 εἰς 1%. Ἡ Ἰονικὴ Τράπεζα συνήνεσε καὶ ἑπομένως ἠλαττώθη τὸ ποσὸν τοῦ τόκου εἰς 1%. Ἐντεῦθεν περισσεύει καὶ ἡ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον προβλεφθεῖσα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πίστωσις κατὰ δραχμὰς 32,087, ὡς ἐξέθηκα. Ἐκ τοῦ δανείου τῶν 60,000,000 ἐπραματοποιήθησαν μέχρι τοῦδε 76,000 μετοχῶν, ὧν αἱ μὲν 40,000 διὰ πωλήσεως εἰς τοὺς ἐκδότας, αἱ δ’ 20,000 μετοχῶν δυνάμει τοῦ δικαιώματος, ὅπερ ἔλαβον διὰ τῆς συμβάσεως νὰ ἀγοράσωσιν ἐντὸς τεταγμένης προθεσμίας, ὅπερ δικαίωμα ἐξήσκησαν, δηλώσαντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἠγόρασαν τὰς μετοχὰς ταύτας, καὶ αἱ 16,000 μετοχῶν διὰ τῆς δημοσίας ἐγγραφῆς. Ἐπειδὴ δὲ διὰ τοὺς 8 μῆνας τοῦ ἔτους, ἀφ’ ἧς ἄρχεται ἡ κυκλοφορία τοῦ δανείου τούτου γνωστὸν εἶναι, ὅτι ἔχομεν πραγματοποιήσει μόνον 76,000 μετοχῶν, ἔχομεν δὲ πιθανότητα νὰ πραγματοποιηθῶσιν ἀκόμη ἕτεραι 20,000, τὸ ὅλον 96,000, ἕπεται, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ τόκου, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀνεγράφη διὰ τοὺς 8 μῆνας διὰ τὸ ὅλον τοῦ δανείου, ἤτοι καὶ διὰ τὰς 120,000 μετοχὰς, εἶναι ἀνώτερον τοῦ ποσοῦ τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀνάγκην. Ἐντεῦθεν περισσεύει καὶ διὰ τοῦτο πίστωσις κατὰ δραχμὰς 556,800. Ἐπειδὴ ἡ μετατροπὴ τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825 δὲν ἐγένετο δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ καὶ ὁλοσχερῶς ἀπὸ τῆς 1 τοῦ ἔτους, μέχρι δὲ τοῦδε κατατέθη μικρόν τι ποσὸν, ἡ πίστωσις, ἡ ὁποία προεβλέφθη ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πρὸς πληρωμὴν τῆς ἐτησίας δόσεως, ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θέλει εἶσθαι ἀναγκαῖον. Ἑπομένως καὶ κατὰ τοῦτο περισσεύει ἡ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πίστωσις, τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἥμισυ αὐτῆς, ἤτοι κατὰ δραχμ. 1,062,000. Καὶ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ Ὑπουργεῖον προσεπάθησε νὰ περιστείλῃ τὰς δαπάνας τοῦ Κράτους ἐφ’ ὅσον δὲν παρεβλάπτοντο τὰ συμφέροντα τῆς διοικήσεως, διὰ τοῦτο πολλαὶ θέσεις διατηρήθησαν κεναὶ καὶ ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω ἐν τῷ κλάδῳ τῆς διοικήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Αἱ κεναὶ αὗται θέσεις παρήγαγον διὰ τὴν πρώτην ἑξαμηνίαν τοῦ ἔτους καὶ αὐταὶ ἐλάττωσιν κατὰ 44,681 δραχμάς. Αὗται αἱ μελέται μὲ πείθουσιν, ὅτι τὸ ἐγγραφὲν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1879 ἔλλειμμα ἐκ 14,270,318:12 θέλει περιορισθῆ εἰς 10,406,954:49, διότι αἱ ὡς ἀνωτέρω μνημονευθεῖσαι ὡς περισσεύουσαι ἢ οἰκονομηθεῖσαι πιστώσεις ἀνέρχονται ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς 3,863,363:53. Λέγω πιθανὸν, διότι, ὡς σᾶς εἶπον, οἱ ἐμοὶ ὑπολογισμοὶ στηρίζονται ἐπὶ δύω δεδομένων, ἐπὶ τῶν ἀναντιῤῥήτων ἀποτελεσμάτων τῆς πρώτης ἑξαμηνίας καὶ ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων, τὰς ὁποίας δυνάμεθα νὰ στηρίξωμεν περὶ τῆς δευτέρας ἑξαμηνίας. Τὸ ἔλλειμμα ὅμως τοῦτο θέλει αὐξηθῆ διὰ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ζητήσωμεν δι’ ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων. Καὶ τῷ ὄντι προέκυψαν περιστάσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν ἀνάγκην εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προκαλέσῃ τοιαύτας. Περὶ τούτων ὅμως θέλω λαλήσει εἰς τὴν Βουλὴν κατόπιν. Ἕνεκα τῶν πιστώσεων τούτων τὸ ἔλλειμμα εἶναι ἐκ δέκα περίπου, ὡς εἴρηται, ἑκατομμυρίων, θέλει δὲ αὐξήσει κατὰ 2,096,583:62, ὅσα ἀποτελοῦσιν αἱ ἔκτακται καὶ ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879, ἃς θέλω προβάλει, καὶ ἑπομένως δέον νὰ ὑπολογισθῇ εἰς 12,503,538:11. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, ὅταν ἐψήφιζε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1879, ἐχορήγησεν εἰς τὴν νομοτελεστικὴν ἐξουσίαν μέσα τινὰ διὰ νὰ δυνηθῇ δι’ αὐτῶν νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον, ὡς σᾶς εἶπον, ἀνεγράφετο εἰς 14,270,318:02. Τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐχορήγησε τότε, ἦσαν δύω· ἓν δάνειον ἐκ 5,000,000 πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, καὶ ἓν ἕτερον ἐκ 5,000,000 ἐπίσης ληφθησόμενον δι’ ἐντόκων γραμματίων. Ἐκ τῶν δανείων τούτων εἰσεπράξαμεν τὸ ποσὸν τῶν 5 ἑκατομμυρίων ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ διαθέσωμεν ἐξ αὐτοῦ οὐδὲ ἓν λεπτὸν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς χρήσεως τοῦ 1879, διότι αἱ ἀνάγκαι τοῦ 1878 ὡς ἔκτακται ἀφῆκαν ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ὠφείλαμεν νὰ πληρώσωμεν· διὰ τοῦτο τὸ δάνειον τοῦτο τῶν 5,000,000 δὲν ἐχρησίμευσε παντάπασι πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879· δὲν ὑπελείφθη δὲ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἄλλο μέσον εἰμὴ τὸ τοῦ ποσοῦ τῶν 5,000,000 ἐντόκων γραμματίων, τὰ ὁποῖα τῇ ἐπετράπη νὰ ἐκδώσῃ. Ἐὰν ἐκ τῶν 12 ἑκατομ. τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879, ὡς ἀνωτέρω ὑπελόγισα αὐτὸ, ἀφαιρέσητε τὸ ἔκτακτον ἔσοδον τῶν 5 ἑκατομ. ἐντόκων γραμματίων, μένει κενὸν 7 ἑκατομμυρίων, καὶ τὴν πλήρωσιν τοῦ κενοῦ τούτου σκοπεῖ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον σᾶς εἰσάγω σήμερον. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν ζητοῦμεν δι’ αὐτοῦ νὰ θέσητε εἰς τὴν ἡμετέραν διάθεσιν ἑπτὰ ἀλλὰ μόνον 6 ἑκατομμύρια, διότι μᾶς ἐνισχύουσι τ’ ἀποτελέσματα τῶν κατὰ τὴν πρώτην ἑξαμηνίαν βεβαιωθέντων ἐσόδων νὰ εἰκάσωμεν ὅτι ἐνδέχεται νὰ κατορθωθῇ ἡ εἴσπραξις ποσοῦ ἐσόδων ἀνωτέρου τῶν προϋπολογισθέντων· ἄλλως, ἡ προσεχὴς παρουσία τῆς νέας Βουλῆς θέλει θεραπεύσει τὴν ἐνδεχομένην ἀνεπάρκειαν τοῦ ποσοῦ τῶν 6 ἑκατομμυρίων. Ἐκ τῆς μελέτης τῶν μέχρι τοῦδε βεβαιωθέντων ἐσόδων τοῦ 1879 συνάγεται ὅτι πᾶσα προσπάθεια κατεβλήθη ἵνα τὰ ἀναγραφέντα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἔσοδα βεβαιωθῶσι, καὶ ὅτι ποῦ μὲν καιρικαὶ περιστάσεις ἀπέδειξαν ὅτι τὸ εἰσπραχθησόμενον ποσὸν θέλει εἶσθαι ὑποδεέστερον τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον προϋπελογίσθη, ποῦ δὲ εἴτε συμβεβηκότα ἀνεξάρτητα τῆς θελήσεως ἡμῶν, εἴτε ἕνεκα τῆς ἐπιτηρήσεως καὶ τῆς ἀκριβείας τῆς διοικήσεως ἐπετεύχθη τὸ ἀποτέλεσμα νὰ βεβαιωθῶσιν ἔσοδα μεγαλύτερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὁ προϋπολογισμὸς ἀνέγραψεν. Οὕτω π. χ. αἱ τελωνιακαὶ εἰσπράξεις κατὰ πιθανὸν λόγον θέλουσιν ὑπερβῆ τὸ ποσὸν τὸ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγραφὲν κατὰ 216 χιλ. δραχ. διότι τὰ κατὰ τοὺς πρώτους 5 μήνας βεβαιωθέντα καὶ εἰσπραχθέντα ὑπερέβησαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀντιστοιχούντων πέντε μηνῶν τοῦ ἔτους 1878 κατὰ δραχ. 2,383,029. 14, τῶν δὲ ἀντιστοιχούντων πρώτων πέντε μηνῶν τοῦ ἔτους 1877 κατὰ δραχ. 932,893: 19. Δὲν συνέβη ὅμως τὸ αὐτὸ κατὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ζώων, διότι τ’ ἀποτελέσματα τοῦ φόρου τούτου ἀποδεικνύουσι ποσὸν ὑποδεέστερον τοῦ προϋπολογηθέντος ποσοῦ κατὰ δρ. 412,391: 20. Ὡσαύτως τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοπρασιῶν τῶν προσόδων, προστιθεμένων εἰς ταῦτα καὶ τῶν προϋπολογιζομένων ἀποτελεσμάτων τῶν μήπω περαιωθεισῶν δημοπρασιῶν, εἰσὶν ὑποδεέστερα τῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ ἔτους τούτου ἀναγραφέντων κατὰ δραχ. 244,049. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου περὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς, διότι ἐβεβαιώθη ἐκ τῶν ἐτησίων δόσεων αὐτῶν καὶ τῶν φυτειῶν ποσὸν ὑπερβαῖνον κατὰ δραχ. 1,400,000 τὸ προϋπολογισθέν· ἐπίσης καὶ ἐκ τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου τῶν ἐπιτηδευμάτων προέκυψε ποσὸν ὑπερβαῖνον τὸ προϋπολογισθὲν κατὰ δραχμὰς 30 χιλιάδας. Ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς μελέτης ταύτης στηριζόμενοι, ἐνομίσαμεν, ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ περιορίσωμεν τὸ χρηματικὸν ποσὸν τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ 7 ἑκατομ. εἰς 6 μόνον, ἑπομένως διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσα, ζητοῦμεν νὰ μᾶς χορηγηθῇ ἡ ἄδεια νὰ διαθέσωμεν ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε πραγματοποιηθέντος ποσοῦ τοῦ δανείου τῶν 60 ἑκατομμυρίων, εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, τὰς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ 1879 ἀναγεγραμμένας, τὸ ποσὸν 6 ἑκατομμυρίων, καὶ πρὶν ἢ ἐκτελεσθῶσιν οἱ ὑπὸ τοῦ νόμου περὶ τοῦ εἰρημένου δανείου προσδιορισθέντες σκοποὶ αὐτοῦ. Πρὸ μικροῦ εἶπον εἰς ὑμᾶς, κύριοι, ὅτι ἐπῆλθον ἀνάγκαι ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων διὰ τὸ ἔτος 1879, καὶ ὅτι τὸ ὁλικὸν ποσὸν αὐτῶν ἀνέρχεται εἰς δρ. 2,096,583: 62· εἰσάγω δὲ νῦν τὰ ἀπαιτούμενα νομοσχέδια. Εἰσὶ δὲ αἱ πιστώσεις αὗται ἐν περιλήψει διὰ τὰς ἑξῆς ἀνάγκας· 360,000 δραχ. πρὸς πληρωμὴν τηλεγραφικῶν τελῶν, 190,000 δραχ. δι’ ἐκλογικὰ ἔξοδα πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ δήμων καὶ πρὸς ἐνέργειαν τῶν προσεχῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, 100.000 δραχ. πρὸς βοήθειαν προσφύγων, 37,000 δραχ. πρὸς αὔξησιν τῆς πιστώσεως, ἥτις ἐχορηγήθη διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὑπὸ τὸν τίτλον «ἐπιστροφαὶ χρημάτων», 1,346,000 διὰ διαφόρους ἄλλας ἀνάγκας τῆς διοικήσεως, οἷον διὰ προκαταβολὰς πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ πτωχεύσεως, πρὸς περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῶν Ἀγράφων, δι’ ἔκτακτα ὑγειονομικὰ μέτρα, τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγκη ἐπῆλθε μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου ἕνεκα τῆς ἀναφανείσης κατὰ τὴν Ῥωσσίαν πανώλους, πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ τῆς ἀσκήσεως τῶν ἀγόντων ἡλικίαν 22–24 ἐτῶν, πρὸς ἀγορὰν μεταλλικῶν φυσιγγίων, πρὸς συμπλήρωσιν τῆς πιστώσεως τῆς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγεγραμμένης δι’ ἔξοδα παλαιῶν δανείων, πρὸς περίθαλψιν τῶν πρώην Ἐπισκόπων κτλ. Ἡ τελευταία ὅμως αὕτη πίστωσις δὲν ἀποτελεῖ αὔξησιν ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ μεταφορὰν πιστώσεως, ἥτις δὲν ἠδύνατο νὰ γένηται ἄνευ νόμου ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν εἰς τὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ δεύτερον σπουδαῖον καὶ κατεπεῖγον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ προβάλω εἰς τὴν Βουλὴν, εἶναι τὸ ἀναγόμενον εἰς τὴν ὑπὸ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας κυρωθεῖσαν σύμβασιν περὶ μετατροπῆς τῶν παλαιῶν δανείων. Κατὰ τὴν παράγραφον δευτέραν τοῦ ἄρθρου 18 τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία συνωμολογήθη ἐν Λονδίνῳ περὶ τῆς μετατροπῆς τῶν παλαιῶν τούτων δανείων, ἐὰν ἐντὸς 2 μηνῶν ἀφοῦ ἡ σύμβασις ἤθελε κυρωθῆ ὑπὸ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἀφοῦ γένηται ἡ ἐπίσημος εἰδοποίησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον εἶναι ἕτοιμον νὰ ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν, ἐὰν, λέγω, τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἀναγραφὴν τῶν Ἑλληνικῶν χρεωγράφων, ἡ εἰρημένη σύμβασις ἦτον ἄκυρος καὶ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς ὡς μὴ γενόμενα. Ἐν Λονδίνῳ ὅμως δὲν κυκλοφοροῦν ἄλλαι ἀξίαι καὶ ἄλλα χρεώγραφα, ἑπομένως μόνοι οἱ νέοι τίτλοι, οἵτινες ἤθελον ἀνταλλαγῆ πρὸς τοὺς παλαιοὺς τίτλους, ἔμελλον νὰ κυκλοφορήσωσιν. Ἀλλὰ διὰ νὰ γείνῃ ἐγγραφὴ τῶν τίτλων τούτων ἐν τῷ Χρηματιστηρίῳ ἔπρεπεν οἱ τίτλοι νὰ προσαχθῶσιν ὑπὸ τῶν κατόχων αὐτῶν καὶ νὰ ζητηθῇ ὑπὸ τῶν κατόχων ἡ ἐγγραφὴ ἐν τῷ Χρηματιστηρίῳ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχωσιν οἱ κάτοχοι τῶν παλαιῶν τοὺς νέους τίτλους ἔπρεπεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ αὐτοῖς αὐτούς· ἀλλ’ ἐὰν τὸ Χρηματιστήριον δὲν ἐνέγραφεν αὐτοὺς ἡ σύμβασις ἔπρεπε νὰ ᾖναι ἄκυρος, καὶ ἀφοῦ ἦτο ἄκυρος καὶ οἱ τίτλοι ἔπρεπε νὰ ᾖναι ἄκυροι· ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἠδύνατο νὰ γείνῃ, διότι οἱ μέτοχοι, οἵτινες ἤθελον λάβει τοὺς νέους τίτλους, ἤθελον ἀποκτήσει δικαίωμα κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου. Ἡ διάταξις λοιπὸν αὕτη εἰσήγαγε διάλληλον κύκλον ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐξέλθωμεν. Τὸ ἐπὶ τῆς μετατροπῆς τῶν παλαιῶν δανείων συστηθὲν ἐν Λονδίνῳ συμβούλιον εὑρέθη εἰς ἀμηχανίαν· ἐπιθυμοῦν δὲ νὰ ἀποφύγῃ πᾶσαν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἤθελον ἀναλάβει ἐὰν ἐνεχείριζε τοὺς νέους τίτλους καὶ ἐπήρχετο κατὰ τὸ ἄρθρ. 18 τῆς συμβάσεως ἡ ἀκύρωσις αὐτῆς, ἐζήτησε τὴν ἄδειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ἐδίστασε νὰ ἀνακοινώσῃ αὐτοῖς τοιαύτην συναίνεσιν. Ὅτι δὲ οἱ τοὺς παλαιοὺς τίτλους καταθέντες, καὶ νέους ἀντὶ τούτων λαβόντες ἀπέκτων δικαίωμα κατὰ τοῦ ταμείου τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναιρέσῃ ἡ περὶ τοῦ ἀκύρου τῆς συμβάσεως διάταξις, ἐβεβαιώθη ἐκ γνωμοδοτήσεως δικηγόρων, ἣν τὸ ἐν Λονδίνῳ συμβούλιον προεκάλεσε. Μετὰ τὴν γνώμην ταύτην τῶν δικηγόρων ἐν Λονδίνῳ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις συνεῖδε τὴν ἀνάγκην τῆς μεταῤῥυθμίσεως τῆς εἰρημένης παραγράφου τῆς συμβάσεως. Ἡ εὐκαιρία τῆς συγκλήσεως τῆς ἐκτάκτου συνόδου τῆς Βουλῆς μᾶς παρέσχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ προβάλωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅπως δυνηθῶμεν νὰ ἐξακολουθήσωμεν καὶ περατώσωμεν τὸ ἔργον τοῦτο, πρὸς περάτωσιν τοῦ ὁποίου μεγάλαι προσπάθειαι μέχρι τοῦδε κατεβλήθησαν καὶ δαπάναι προσέτι ἐγένετο. Τὸν σκοπὸν τοῦτον προτίθεται τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Κατὰ τὸν νόμον τὸν τελωνιακὸν ἐπιτρέπεται νὰ γένωνται μεταβολαὶ τοῦ δασμολογίου διὰ Β. Διατάγματος τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀλλὰ πρέπει νὰ προκαλῆται τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἡ κύρωσις εὐθὺς ὡς συνέλθῃ ἡ Βουλή. Μεταβολαὶ ἐγένοντο δύω μόνον, μία διὰ τῆς ὁποίας διετάχθη ἀτέλεια ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου σπόγγου, δηλαδὴ κατάργησις τοῦ τέλους ὅπερ κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ ἐπληρόνετο, καὶ ἑτέρα διὰ τῆς ὁποίας ἐγένετο αὔξησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους ἐπὶ τριῶν εἰδῶν, τοῦ πετρελαίου, τῆς ζακχάρεως καὶ τοῦ καφφέ. Πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τῶν 60 ἑκατομμυρίων ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἦτον ἠναγκασμένη νὰ συνάψῃ σύμβασιν μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κανονίζουσαν τὸν τρόπον τῆς καταθέσεως τῶν ἐκ τοῦ χαρτοσήμου εἰσπράξεων, αἵτινες ἔχουσιν δοθῆ ὡς ἐγγύησις τοῦ δανείου τῶν 60 ἑκατομμυρίων. Ἡ σύμβασις αὕτη συνωμολογήθη, καὶ ἐπειδὴ χρῄζει τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως, εἰσάγω καὶ τὸ περὶ ταύτης νομοσχέδιον. Τελευταῖα νομοσχέδια σήμερον δὲν ἔχω ἄλλο νὰ εἰσαγάγω εἰμὴ διὰ τέσσαρας ἐκτάκτους καὶ ἀναπληρωτικὰς πιστώσεις ἀναγομένας εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1878, ὧν τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 855,176.74.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ νομοσχέδια ταῦτα, κύριοι, θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσι κατὰ τὸν Κανονισμόν. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ. «Ἡ Βουλὴ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ἀρχῆς ἢ καὶ πρὸ αὐτῆς δύναται, ἂν τὸ κρίνει ἀναγκαῖον, νὰ παραπέμψῃ τὴν πρότασιν νόμου εἰς τὰς κατὰ τὸ ἄρθρον 48 ἁρμοδίας ἐπιτροπὰς» ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως καὶ ἄνευ τῆς ἐργασίας τῶν ἐπιτροπῶν διὰ τὸ ὀλιγοήμερον.

§23ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πλὴν τῶν ἀφορώντων εἰς πιστώσεις.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκτὸς τούτων ἔχομεν τὸ νομοσχέδιον περὶ δανείου τῶν 60 ἑκατομμυρίων· ἐπίσης τὸ νομοσχέδιον διὰ τὰ παλαιὰ δάνεια, τὰ νομοσχέδια ἐπὶ τῶν διαφόρων μεταβολῶν εἰς τὸ δασμολόγιον, καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ συνομολογήσεως συμβάσεως μετὰ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης διὰ τὴν καταβολὴν τῶν εἰσπράξεων τοῦ χαρτοσήμου εἰς τὸ ταμεῖον αὐτῆς. Λοιπὸν ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως αὐτῶν ἄνευ τῆς συζητήσεως τῶν ἐπιτροπῶν.

§25ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, διὰ τὸ ὀλιγοήμερον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσιν καὶ

θὰ συζητηθῶσιν. Ἔχον δὲ ὡς ἑξῆς·

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

τοῦ περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου τῆς 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου περὶ δανείου τῶν 60,000,0000 Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου τῆς 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου ε. ε. περὶ δανείου ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων φράγκων καὶ περὶ διαθέσεως τῶν ἐξ αὐτοῦ χρημάτων, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει τὰ εἰσπραττόμενα ἐκ τοῦ δανείου τούτου χρήματα νὰ διαθέσῃ πρὸ παντὸς πρὸς ἄρσιν τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας τῶν γραμματίων τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἰονικῆς· μετὰ τοῦτο δὲ νὰ διαθέσῃ τὰ λοιπὰ εἰς δάνειον μέχρις ὀκτὼ ἑκατομμυρίων εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, τὸ δὲ ὑπόλοιπον εἰς τὰς ἄλλας ἀνάγκας τοῦ Κράτους.

Ἀλλὰ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐπορίσθημεν ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε πραγματοποιηθέντος ποσοῦ τοῦ δανείου τούτου, εἶναι πολλῷ ὑποδεέστερον τοῦ πρὸς τὰς Τραπέζας, τὴν Ἐθνικὴν καὶ τὴν Ἰονικὴν, χρέους τοῦ δημοσίου ταμείου, οὗ ἕνεκα διετάχθη ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία τῶν γραμματίων αὐτῶν· πολλῷ δ’ ἧττον δὲν ἐπαρκεῖ καὶ πρὸς πληρωμὴν ὀκτὼ ἑκατομμυρίων ὡς δάνειον εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, ἵνα μετὰ τὴν πλήρωσιν τῶν δύω τούτων νενομοθετημένων ἀναγκῶν μείνῃ ὑπόλοιπον, ὅπως τοῦτο διατεθῇ εἰς πλήρωσιν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχ. ἔτους. Ἐν τούτοις ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν τούτων ἐπίκειται, διότι, εἰ καὶ τὸ ἀναγεγραμμένον ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1879 ἔλλειμμα ἐκ δέκα τεσσάρων καὶ πλέον ἑκατομμυρίων, κατὰ τὰς ὑπαρχούσας ἤδη ἐκ τῆς ληξάσης πρώτης ἑξαμηνίας τοῦ ἔτους τούτου ἐνδείξεις, δὲν θέλει εἶσθαι τοσοῦτον, ἐπειδὴ ὅμως τὸ τελευταῖον ἐπιτραπὲν διὰ νόμου δάνειον μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐκ 5,000,000 δραχμῶν διετέθη ὅλον εἰς ἀνάγκας ἐκτάκτους τοῦ 1878, δὲν ὑπελείφθη διὰ νὰ διατεθῇ εἰς πλήρωσιν τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ 1879 εἰμὴ μόνον τὸ ποσὸν τῶν 5,000,000 ἄλλων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπετράπη νὰ πορισθῶμεν διὰ ἐντόκων γραμματίων. Διὰ ταῦτα, τῇ συναινέσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, καθ’ ὃ ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ πρὸ τῆς πληρώσεως τῶν διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ περὶ δανείου νόμου τῆς 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου προσδιοριζομένων σκοπῶν, νὰ διαθέσῃ εἰς τὰς κατὰ τὸν ἐτήσιον προϋπολογισμὸν ἀνάγκας τοῦ κράτους ἐκ τοῦ εἰσπραχθέντος ποσοῦ τοῦ δανείου τῶν 60,000,000, τὸ ποσὸν ἓξ (6) ἑκατομμυρίων. Εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ποσοῦ τούτου ὡδηγήθημεν ἐκ τῶν ἐνδείξεων, τὰς ὁποίας παρέσχον ἡμῖν τὰ κατὰ τὴν λήξασαν ἑξαμηνίαν ἀποτελέσματα περί τε τὴν πραγματοποίησιν τῶν κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1879 ἐξόδων καὶ περὶ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων τοῦ ὑπερμεσοῦντος ἔτους. Παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον μόνον. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαθέσῃ πρὸς θεραπείαν τῶν κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1879 ἀναγκῶν τοῦ Κράτους ἐκ τῶν εἰσπραχθέντων χρημάτων ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε πραγματοποιηθέντος μέρους τοῦ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων, καὶ πρὸ τῆς πληρώσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ἀπὸ 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου 1879 περὶ τοῦ εἰρημένου δανείου νόμου προσδιορισθεισῶν ἀναγκῶν, τὸ ποσὸν ἓξ (6) ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Τοῦ περὶ τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825 νομοσχεδίου. Πρὸς τὴν Βουλήν Διὰ τοῦ ἀπὸ 8 Δεκεμβρίου 1878 ΨΛΔʹ. Νόμου ἐκυρώθη ἡ ἀπὸ 4 Σεπτεμβρίου 1878 συνομολογηθεῖσα ἐν Λονδίνῳ περὶ κανονισμοῦ τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825 σύμβασις μεταξὺ τῶν κυρίων Ι. Γενναδίου, ἐπιτετραμμένου τὰ τῆς ἐν Λονδίνῳ Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, καὶ Θεμιστοκλέους Μαλικοπούλου, ἐνεργοῦντος δι’ ἑαυτὸν καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ κ. Ν. Νάζου, ἀντιπροσώπων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνὸς, καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν κυρίων Ἐδουάρδου Πλέϋδερ Βούβερη, προέδρου τοῦ σωματείου τῶν κατόχων τῶν ξένων χρεωγράφων, ἐνεργοῦντος ὑπὲρ καὶ ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ εἰρημένου σωματείου, καὶ τοῦ κυρίου Ἐδουάρδου Χάσλεβουδ, προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς τῶν κατόχων τῶν Ἑλληνικῶν χρεωγράφων, ἐνεργοῦντος καὶ τούτου ὑπὲρ καὶ ὡς ἀντιπροσώπου τῆς ῥηθείσης ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλων κατόχων τῶν ὁμολογιῶν καὶ τῶν τοκομεριδίων τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825. Τῆς εἰρημένης συμβάσεως τὸ ἄρθρον 18 περιέχει ἐν § βʹ. τὴν ἑξῆς διάταξιν· «Ἂν ἐν τούτοις δύω μῆνας ἀφ’ οὗ τὸ συμβόλαιον τοῦτο κυρωθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, καὶ ἀφ’ οὗ δοθῇ δημοσίᾳ εἰδοποίησις, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον εἶναι ἕτοιμον καὶ πρόθυμον, κατὰ τὰ προδιατυπωθέντα, νὰ ἐκτελέσῃ τὸ συμβόλαιον, ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ χρηματιστηρίου τοῦ Λονδίνου δὲν ἐπιτρέψῃ τυχόν, ἵνα τὰ χρεώγραφα καὶ αἱ ἀξίαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀναγράφωνται ἐπισήμως ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, τὸ συμβόλαιον τοῦτο θὰ ᾖναι ἄκυρον, τὰ δὲ δικαιώματα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ἑκατέρωθεν μερῶν θὰ ἦναι καὶ θὰ μένουν καθ’ ὅλα, ὡς ἂν ἡ παροῦσα συμφωνία δὲν εἶχε ποτὲ γίνει.» Συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν ταύτην καὶ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς, τὸ κατὰ τὴν εἰρημένην σύμβασιν συσταθὲν ἐν Λονδίνῳ συμβούλιον ἐπὶ τῆς μετατροπῆς ἀπηύθυνεν ἐμπροθέσμως τὴν κατὰ τὴν εἰρημένην § βʹ. τοῦ ἄρθρου 18 τῆς συμβάσεως δημοσίαν εἰδοποίησιν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον εἶναι ἕτοιμον καὶ πρόθυμον νὰ ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν· ἐσταμάτησεν ὅμως πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐκτελέσεως τῆς εἰδοποιήσεως ταύτης, καὶ μοὶ παρέστησε τὴν ἀνυπέρβλητον δυσκολίαν, ἥτις πρὸς τούτην παρενεβάλλετο ἐκ τῆς ἀκριβοῦς τηρήσεως τῆς εἰρημένης διατάξεως. Τὸ συμβούλιον ἐσκέφθη, ὅτι, ἵνα προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, καθ’ ἣν ἀπηύθυνε δημοσίαν εἰδοποίησιν, ὤφειλε νὰ ἀνταλλάξῃ τοὺς κατατεθέντας εἰς αὐτὸ παλαιοὺς τίτλους διὰ τῶν παρουσιασθέντων νέων, οὕτω δὲ πράττον, ἤθελε καταστήσει εὔκολον εἰς τοὺς κατόχους τῶν νέων τίτλων νὰ ζητήσωσι παρὰ τοῦ χρηματιστηρίου τὴν ἐπίσημον ἀναγραφὴν τῶν τίτλων των· ἀλλ’ ἂν τὸ χρηματιστήριον δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἀναγραφὴν αὐτῶν, ὡς συνέπεια διὰ τῆς συμβάσεως συνομολογηθεῖσα ἤθελεν εἶσθαι ἡ ἀκύρωσις αὐτῆς, ἥτις ἔμελλε νὰ θεωρηθῇ ὡς μηδέποτε γενομένη· ἐναντίον ὅμως τῆς διατάξεως ταύτης οἱ λαβόντες τοὺς νέους τίτλους ἤθελον ἀποκτήσει δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ ἀκυρώσῃ ἡ περὶ τοῦ ἀκύρου τῆς συμβάσεως μνημονευθεῖσα διάταξις καθ’ ἣν ἔδωκε γνώμην δικηγορικὸν συμβούλιον, συγκληθὲν πρὸς τοῦτο ἐν Λονδίνῳ, τοῦ ὁποίου τὴν γνωμοδότησιν συνάπτω ὧδε ὑπὸ στοιχ. ά. Ἤθελε δὲ συμβῆ, ἡ μὲν σύμβασις νὰ θεωρῆται διὰ τοῦτο ὡς ἄκυρος καὶ μηδέποτε γενομένη, τὸ δὲ Κράτος νὰ μὴ δύνηται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ ἔγκυρον τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ λαβόντες τοὺς νέους τίτλους ἀπέκτησαν, καὶ νὰ ὀφείλῃ νὰ ἐκπληρώνῃ τὰς πρὸς τοὺς κατόχους αὐτῶν διὰ τῆς συμβάσεως καί τοι κατασταθείσης ἀκύρου, συνομολογημένας ὑποχρεώσεις. Ἀφ’ ἑτέρου, ἂν τὸ συμβούλιον δὲν προέβαινεν εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν παλαιῶν διὰ τῶν νέων τίτλων, ἤθελε συμβῆ νὰ μὴν ὑπάρχωσι τίτλοι πρὸς ἀναγραφὴν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, νὰ μὴ ἦναι δὲ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ αἴτησις πρὸς ἀναγραφὴν αὐτῶν καὶ οὕτω νὰ μὴ παρίσταται ἡ περίπτωσις τῆς ἀναγραφῆς τῶν Ἑλληνικῶν ἀξιῶν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου. Πρὸ τῆς δυσκολίας ταύτης εὑρεθὲν τὸ ἐπὶ τῆς μετατροπῆς συμβούλιον ὑπέβαλε τὸ ὡσαύτως συναπτόμενον ὧδε ὑπὸ στοιχ. βʹ. ὑπόμνημα, δι’ οὗ ἐπειράθη νὰ πείσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ διστάσῃ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν παλαιῶν διὰ τῶν νέων τίτλων. Ἐπειδὴ δ’ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς ἐξ οἰκείας ἁρμοδιότητος ἀθέτησιν τῆς διατάξεως ταύτης, ἠρνήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν εἰρημένην γνώμην τοῦ ἐπὶ τῆς μετατροπῆς συμβουλίου. Τὸ συμβούλιον ἐν τούτοις προέβη εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν διοικούντων τὸ χρηματιστήριον, καὶ κατὰ μὲν τὴν 2 Μαΐου ἔλαβον τὸ συναπτόμενον ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ ὑπὸ στοιχ. γʹ τηλεγράφημα τοῦ κ. Γενναδίου, κατὰ δὲ τὴν 23 ὅμως Ἰουνίου μοὶ ἀπέστειλε νεώτερον τηλεγράφημα, καὶ τοῦτο συναπτόμενον ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ ὑπὸ στοιχ. δʹ. καθ’ ὃ τὸ χρηματιστήριον ἐθεώρησε τὴν ὑπὸ τῆς § βʹ. τοῦ ἄρθρου 18 τῆς συμβάσεως συνομολογηθεῖσαν ὡς ὑποχρεωτικὴν διὰ τὸ κῦρος τῆς συμβάσεως ἀναγραφὴν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τῶν Ἑλληνικῶν ἀξιῶν, ὡς ἀφαιροῦσαν τὴν ἐλευθερίαν αὐτοῦ, δηλόνει δὲ ὅτι δὲν θέλει στέρξει νὰ ἐπιληφθῇ τῆς οὐσίας ἐνδεχομένων αἰτήσεων ἀναγραφῆς, ἐν ὅσῳ ἡ διάταξις αὕτη μένει ἰσχύουσα. Ἡ περὶ ἧς πρόκειται διάταξις τῆς § βʹ. τοῦ ἄρθρου 18 τῆς Συμβάσεως, μετεγράφη ἐν αὐτῇ ἐν Λονδίνῳ, παραληφθεῖσα ἐκ τῆς κατὰ τὸ 1867 συνομολογηθείσης Συμβάσεως. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐκτέλεσις αὐτῆς θέλει ἐπιφέρει τὴν ματαίωσιν ἔργου δι’ ὃ καὶ προσπάθειαι καὶ κόποι πολλοὶ μέχρι τοῦδε κατεβλήθησαν, καὶ δαπάναι ἐγένοντο, καὶ παρ’ οὗ προσεδοκῶντο ὠφελήματα ἄξια λόγου, διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις συνήνεσε ἵνα εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ συνημμένον νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν συνιστῶ εἰς αὐτήν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Ἄρθρον μόνον. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ζητήσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς § βʹ. τοῦ ἄρθρου 18 τῆς ἀπὸ 4 Σεπτεμβρίου 1878 περὶ κανονισμοῦ τῶν δανείων 1824 καὶ 1825 συμβάσεως, τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ ἀπὸ 8 Δεκεμβρίου 1878 ΨΛΔʹ. Νόμου. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Στοιχ. ά. Ἀντίτυπον γνωμοδοτήσεως τῶν Κυρίων Wuderdoun καὶ Snagge. Γνωμοδοτοῦμεν, ὅτι τὸ Συμβούλιον δὲν δύναται προσηκόντως νὰ ἐκδώσῃ τὸ προτεινόμενον ἀποδεικτικόν. Τὰ δικαιώματα καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ συμβουλίου εἰσὶ περιωρισμένα ὑπὸ τῶν ὅρων τῆς Συμβάσεως ἢ συμφωνίας τῆς 4 Σεπτεμβρίου 1878. Τὸ καθῆκον τοῦ Συμβουλίου (ὅρα ἄρθρ. 5) συνίσταται εἰς τὴν «ἐποπτείαν καὶ ἐκτέλεσιν τῆς ἀνταλλαγῆς καὶ μετατροπῆς» κατὰ τὴν σύμβασιν ταύτην. Μέχρις οὗ, ἑπομένως, ἡ ἐργασία τῆς ἀνταλλαγῆς ἀρχίσῃ, νομίζομεν, ὅτι τὸ Συμβούλιον δὲν δύναται προσηκόντως νὰ ἐκδώσῃ ἀποδεικτικὰ ἢ τίτλους, ἀναφέροντα ἐν κεφαλίδι αὐτῶν, ὅτι ἐκδίδονται δυνάμει συμβάσεως, πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ὁποίας δὲν ἐγένετο εἰσέτι τὸ πρῶτον βῆμα (of which the initial stephas not yet been takeu). Τὸ ἄρθρον 4 ἀναφέρει, ὅτι «Ἅμα αἱ νέαι ὁμολογίαι ὦσιν ἕτοιμαι πρὸς παράδοσιν, εἴδησις περὶ τούτου θέλει δοθῆ διὰ «κοινοποιήσεως» κλπ. Τὸ ἄρθρον 6 προβλέπει ὅτι τὸ Συμβούλιον ὀφείλει δι’ εἰδοποιήσεως (ἐννοεῖται κατὰ τὴν προαίρεσίν του καὶ μετὰ τὴν παραλαβὴν τῶν ὁμολογιῶν) νὰ προσδιορίσῃ τὴν ἡμέραν «διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐργασίας τῆς ἀνταλλαγῆς», εἶναι πρόδηλον, ὅτι τὸ Συμβούλιον δὲν δύναται νὰ ἐκδώσῃ τὰς εἰδοποιήσεις ταύτας πρὶν ἢ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐκτελέσῃ τὴν ὑποχρέωσίν της (κατὰ τὸ 4ον ἄρθρον) τοῦ νὰ παραδώσῃ εἰς τὸ συμβούλιον ἐν Λονδίνῳ νέα ὁμόλογα μετὰ τοκογράφων λιρῶν 1,200,000. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπέπεσεν εἰς παράλειψιν ἀπὸ τῆς πρώτης Ἰανουαρίου 1879 μὴ ἐκτελέσασα τὸ μέρος τοῦτο τῆς συμβάσεως καὶ φρονοῦμεν, ὅτι ἡ ἐκτέλεσίς του πρέπει νὰ προηγηθῇ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντος τοῦ ἀνατεθέντος εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ «νὰ ἐποπτεύῃ καὶ ἐκτελῇ τὴν ἀνταλλαγὴν καὶ μετατροπήν». Ὑπὸ τοιαύτην τοῦ ζητήματος ἔποψιν νομίζομεν, ὅτι τὰ μέλη τοῦ συμβουλίου, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσιν ὕπαρξιν ὡς σῶμα, ἤθελον ἐνεργήσει ὑπὸ ἀτομικήν των εὐθύνην, ἐκδίδοντα ἀποδεικτικά, πιστοποιοῦντα, ὅτι οἱ κομισταὶ αὐτῶν δικαιοῦνται νὰ μετάσχωσι τῶν προτεινομένων νέων ὁμολόγων. 2. Ἐν τούτοις ἐν ἐλλείψει ἐκδόσεως ἀποδεικτικῶν νομίζομεν, ὅτι τὸ συμβούλιον δύναται εὐθὺς καὶ προσηκόντως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως κατὰ ἕνα μόνον τρόπον. Τὸ 6 ἄρθρον περιορίζει τὸ πλεονέκτημα τῆς προταθείσης διαῤῥυθμίσεως καὶ τὴν συμμετοχὴν ἐν τῇ μετατροπῇ, εἰς τὰς παλαιὰς ὁμολογίας καὶ τοκόγραφα «τὰ ἀνταλλαχθέντα ἢ προσφερθέντα πρὸς ἀνταλλαγήν» ἐντὸς 12 μηνῶν ἀπὸ τῆς προσδιοριστέας κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἡμέρας, γνωμοδοτοῦμεν δὲ ὅτι τὸ συμβούλιον πρέπει νὰ λαμβάνῃ ἐκ τῶν κατόχων τῶν παλαιῶν ὁμολογιῶν, οἵτινες ἐπιθυμοῦσι νὰ μετάσχωσιν εἰς τὴν μετατροπὴν, ἐγγράφους ἀποδείξεις, κατὰ τύπον ἐπιμελῶς συντεταγμένον καὶ τεθεωρημένον. Ἐὰν δὲ θεωρηθῇ ἀναγκαῖον, ἵνα καὶ οἱ κομισταὶ προμηθευθῶσι διά τινος ἀποδεικτικοῦ, ἐκδοτέου ὑπὸ τοῦ συμβουλίου, ὅπερ (ἀποδεικτικὸν) νὰ θεωρῇ ἐκκρεμῆ τὴν πραγματικὴν παράδοσιν τῶν ὁριστικῶν ὁμολογιῶν, ἢ τῶν κλασματικῶν ἀποδεικτικῶν, νομίζομεν, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ μόνον τῇ ἐγγράφῳ αἰτήσει τοῦ καταθέτου κομιστοῦ τῶν παλαιῶν ὁμολογιῶν, καὶ ὅτι ἡ ἀναφορὰ (applicatior) ἢ αἴτησις πρέπει νὰ περιέχηται εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κομιστοῦ. 3 Ὑποτιθεμένου ὅτι τὸ συμβούλιον ἐνεργεῖ στενῶς ἐντὸς τοῦ σκοποῦ τῆς ἀποστολῆς του ἐκδίδον τὰ προταθέντα παρεμπίπτοντα ἀποδεικτικά, φρονοῦμεν ὅτι τὰ τοιαῦτα ἀποδεικτικὰ θέλουν χρησιμεύσει ὅπως δημιουργήσωσι νόμιμον ἀξίωσιν ὑπὲρ ἀθώου κομιστοῦ αὐτῶν, ἕνεκα νομίμου αἰτίας εἰς εἰδικὴν συμμετοχὴν νέων ὁμολογιῶν. Γνωμοδοτοῦμεν ὅτι τὸ συμβούλιον ὀφείλει νὰ ἐκδώσῃ κανονισμὸν διὰ τὴν «ἐποπτείαν καὶ ἐκτέλεσιν» τῆς ἀνταλλαγῆς καὶ μετατροπῆς, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τῆς συμβάσεως καὶ νὰ ὑποβάλῃ αὐτὸν πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸν ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο θέλει συντελέσει εἰς τὴν μείωσιν τῆς εὐθύνης του. Emanuel JM Wuderdoun 3 King Reuh Walk Temple Μαρτίου 26 1879 J. W. Snagge Neu Court, Temple Μαρτίου 25 1879. Στοιχ. βʹ. Ὑπόμνημα. Τὸ ἐπὶ τῆς διαῤῥυθμίσεως τῶν Ἑλληνικῶν δανείων τῶν 1824 καὶ 1825 Συμβούλιον πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ἐπιβεβλημένων αὐτῷ καθηκόντων προσεπάθησε μέχρι τοῦδε νὰ προτρέψῃ τοὺς κατόχους τῶν παλαιῶν ὁμολογιῶν καὶ τοκογράφων, ὅπως καταθέσωσιν αὐτὰ ἐπὶ ἀποδείξει βεβαιούσῃ τὴν τοιαύτην κατάθεσιν, διὰ ν’ ἀνταλλαχθῶσιν ἀκολούθως καὶ μετατραπῶσι. Ἡ δημοσία εἰδοποίησις περὶ τοῦ ὅτι τὸ συμβούλιον εἶνε ἕτοιμον νὰ προβῇ εἰς τὸ ἔργον του, μόνον μέχρι τούτου ἐν τῷ παρόντι, (δηλαδὴ τῆς παραδοχῆς τῶν παλαιῶν ὁμολογιῶν) εὐρέως ἐκυκλοφόρησε. Ἔκτοτε παρῆλθεν ὁλόκληρος μὴν, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε κατετέθησαν παλαιὰ ὁμόλογα καὶ τοκόγραφα ὀνοματικῆς ἀξίας μόνον 128,000 λιρῶν, ἀντιπροσωπεύοντα νέα ὁμόλογα ὀνοματικῆς ἀξίας λ. 27,000. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ παρέλευσις ἡμίσεος ἑκατονταετηρίδος, ἀφ’ ὅτου τὰ παλαιὰ ὁμόλογα ἦσαν ἐμπορεύσιμα, ὡς τίτλοι ἀποφέροντες τόκον, ἐξωστράκισε πολλὰ ἐξ αὐτῶν μέχρι τῆς λήθης, εἰς τρόπον ὥστε οἱ ἐνεστῶτες κάτοχοι αὐτῶν εἰσὶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀμνήμονες ἢ ὀλίγωροι καὶ περὶ αὐτῆς τῆς ὑπάρξεώς των, κατὰ συνέπειαν δὲ ἀδρανεῖς εἰς τὴν προσαγωγὴν αὐτῶν. Μολαταῦτα μικρὰ δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ὅτι ἡ ἀληθὴς αἰτία τοῦ δυσαρέστου ἀποτελέσματος, ὅπερ μέχρι τοῦδε ἐπετεύχθη, κεῖται ἀλλαχοῦ, τὸ δὲ Συμβούλιον κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν, ὅπως ἀνεύρῃ τὴν αἰτίαν ταύτην. Εἰς πολλοὺς τῶν κατόχων, δυναμένους νὰ χρησιμοποιήσωσι τὰ παλαιὰ ὁμόλογά των ὡς ἀσφάλειαν, ἤτοι ἐνέχυρον πρὸς λῆψιν χρημάτων, ἢ ἑτέρας ὁμοίας εὐκολίας, ἡ προσωρινὴ ἀνταλλαγὴ αὐτῶν ἐφ’ ἁπλῇ καταθέσεως ἀποδείξει παρουσιάζει δυσκολίαν. Τὸ τοιοῦτον ἀποδεικτικὸν δὲν παρέχει αὐτοῖς τὰς αὐτὰς εὐκολίας, τὰς ὁποίας παρέχουν οἱ παλαιοὶ τίτλοι. Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὸ 6 ἄρθρον τῆς συμβάσεως ὁ τόκος τῆς πρώτης ἑξαμηνίας ἀπόλλυται ὡς πρὸς μόνας τὰς παλαιὰς ὁμολογίας, αἵτινες δὲν ἤθελον κατατεθῆ πρὸ τῆς 15 Ἰουνίου, οὐδεὶς κάτοχος διακινδυνεύει τὴν θέσιν του, ἀναβάλλων τὴν κατάθεσιν μέχρι τότε. Ἡ σύμβασις δὲν ἐδύνατο νὰ περιέχῃ συντομωτέραν προθεσμίαν, διότι ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν τοιούτων συμβιβασμῶν πρέπει νὰ παρέχηται τοῖς ὁμολογιούχοις χρονικόν τι διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ προσέλθωσιν. Ὁ λόγος ἐν τούτοις, ὅστις πιθανῶς ἀποτρέπει πλείστους ὁμολογιούχους ἀπὸ τοῦ νὰ καταθέσωσι τὰς ὁμολογίας των, εἶναι ἡ ἀμφιβολία των ὡς πρὸς τὴν τελικὴν πραγματοποίησιν τῆς μετατροπῆς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πολλοὶ φυσικῶς προτιμῶσι νὰ μένωσι κατὰ μέρος καὶ νὰ καραδοκῶσι διὰ νὰ προσχωρήσωσιν εἰς τὴν σύμβασιν ἐὰν ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπιτυχία της. Ἐὰν δὲ μή, νὰ μὴ συντελέσωσιν εἰς ματαίαν προσπάθειαν. Οὐδὲν ἕτερον πλὴν τῆς προσεγγίσεως τῆς 15 Ἰουνίου καὶ τοῦ κινδύνου τῆς ἀπωλείας τοῦ τόκου τῆς πρώτης ἑξαμηνίας, δύναται νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν προσχώρησίν των εἰς τὴν μετατροπήν, καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπιμείνωσι μέχρι τοῦ χρόνου τούτου, θέλουσι μολαταῦτα προσέλθει. Ἀλλ’ ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον διὰ τὸ ὁποῖον ἀμφιβάλλουσι· διότι νομίζουσιν, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 18 τῆς συμβάσεως τὸ συμβούλιον δέον νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπιτύχῃ πρὸ τοῦ χρόνου τούτου ἀναγραφὴν ἐκ μέρους τοῦ χρηματιστηρίου, καὶ μόνον τότε νὰ ἐκδώσῃ τὰς νέας ὁμολογίας. Ἐν ἀντιθέσει ὑπεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον ἡ ἔκδοσις, ἀντὶ ἀποδεικτικῶν καταθέσεως, διαπραγματευσίμων ἀποδεικτικῶν ἀπέναντι τῶν κατατιθεμένων παλαιῶν τίτλων. Λαβὸν ὅμως τὸ Συμβούλιον ὑπ’ ὄψιν τὴν γνωμοδότησιν δικηγορικοῦ συμβουλίου, παρετήρησεν ὅτι τοῦτο δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ, διότι ἡ ἔκδοσις ἀποδεικτικῶν θέλει γεννήσει δικαίωμα ὑπὲρ τοῦ κομιστοῦ αὐτῶν ν’ ἀπαιτήσῃ νέας ὁμολογίας, ἢ ἅπαντα τὰ πλεονεκτήματα τὰ ἀνήκοντα αὐταῖς, τὸ δὲ Συμβούλιον μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοιούτων ἀποδεικτικῶν δὲν θὰ ἐδύνατο νὰ ἐπιστρέψῃ τοὺς παλαιοὺς τίτλους ἐν περιπτώσει ἀποτυχίας τῆς συμβάσεως. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω δηλοῦται, ὅτι τὸ Συμβούλιον τίθεται εἰς δίλημμα, καὶ ὅτι ἅπασα ἡ ἐργασία τῆς μετατροπῆς κινδυνεύει ἕνεκεν τοῦ ὅρου ὅστις φαίνεται ἐπιβαλλόμενος ὑπὸ τοῦ 18 ἄρθρου τῆς συμβάσεως, καὶ ὅστις καθιστᾷ οὕτω τὴν μετατροπὴν ἐξαρτωμένην ἐκ τῆς πρὸς ἀναγραφὴν τῶν ἑλληνικῶν χρεωγράφων ἀδείας τοῦ χρηματιστηρίου. Τὸ ἄρθρον τοῦτο μετηνέχθη αὐτολεξεὶ ἐκ τῆς συμβάσεως τοῦ 1867· τῆς συμβάσεως ταύτης οὔσης τὸ ἀποτέλεσμα, ὅλων τῶν προηγουμένων προσπαθειῶν, καὶ τυχούσης τῆς συνδρομῆς ὅλων τῶν μερῶν, τοῦ δὲ ὅρου τούτου θεωρηθέντος ἀναγκαίου ἐν Ἑλλάδι. Ἐρευνουμένων τῶν περιστάσεων ὑφ’ ἃς ὁ εἰρημένος ὅρος διετυπώθη, ὁ Κύριος Haslewud ἐμνημόνευσεν, ὅτι ὁ τότε ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπεθύμει, διὰ νὰ ἔχῃ βεβαιότητά τινα περὶ τῆς ἐπιτυχίας τῆς συμβάσεως, νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ χρηματιστηρίου. Τὸ Συμβούλιον ἀναμφιβόλως ἤθελεν εὑρεθῆ καὶ τότε εἰς τὸ αὐτὸ δίλημμα εἰς ὃ καὶ νῦν, ἐὰν ἡ σύμβασις τοῦ 1867 προέβαινεν εἰς ἐκτέλεσιν. Ἐπειδὴ σκοπὸς τῆς ἐνεστώσης συμβάσεως καὶ τοῦ κυρώσαντος αὐτὴν νόμου εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῆς συμβάσεως καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἑλληνικῆς πίστεως, τὸ Συμβούλιον φρονεῖ ὅτι καθῆκόν του εἶναι, ἀναμφιβόλως δὲ καὶ ἐπιθυμία τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, νὰ ἐνεργήσῃ κατά τε τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως. Πρὸς τοῦτο δὲ τὸ Συμβούλιον δέον νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν πρὸς ὁδηγίαν του 1) τὸν χαρακτῆρα τῶν ὁμολογιούχων (καθ’ ὅσον συνῄνεσαν εἰς τὴν σύμβασιν). 2) Τὰ ἔθιμα τοῦ χρηματιστηρίου, καὶ 3) τὰ ὑπάρχοντα προηγούμενα ὁμοίων μετατροπῶν, κυρωθεισῶν ὑφ’ ἑτέρων κυβερνήσεων. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἀρκετὰ ἤδη ὑπάρχουσι διδόμενα, ἀνάγκη δὲ μόνον νὰ προστεθῇ ὅτι, ἐπειδὴ οἱ Ὁλλανδοὶ ὁμολογιοῦχοι ἐξακολουθοῦσι τηροῦντες θέσιν ἐχθρικὴν κατὰ τῆς συμβάσεως, τὴν θέσιν αὐτῶν ἐνισχύει πᾶν κώλυμα εἰς τὴν ταχεῖαν πρόοδον τῆς μετατροπῆς. Ἀλλὰ τῆς μετατροπῆς ἀρξαμένης ἅπαξ μετὰ ζέσεως οἱ Ὁλλανδοὶ θέλουσι προσχωρήσει. Οἱ Ἄγγλοι ὁμολογιοῦχοι δημοσίᾳ καὶ ὁμοθύμως ἐξέφρασαν τὴν ἐπιθυμίαν των τοῦ ν’ ἀνταλλάξωσι τὰς παλαιὰς ὁμολογίας των διὰ νέων, κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ πεισθῶσιν ὅπως δεχθῶσι προσωρινήν τινα καὶ μηδεμιᾶς ἀξίας ἀπόδειξιν παραλαβῆς ἀντὶ τῆς καταθέσεως πραγματικῶν, καί τοι μὴ προσοδοφόρων, παλαιῶν ὁμολογιῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ χρηματιστήριον τὸ Συμβούλιον ἤλπισεν ὅτι, ἔχον συλλελεγμένον, καθ’ ὃν ἠκολούθησε τρόπον, ἱκανὸν ποσὸν καί τοι πιθανῶς οὐχὶ τὸ πλέον τοῦ ἡμίσεως τῶν ὑπαρχόντων τίτλων, καὶ ἔχον εἰς χεῖρας σχέδιον τῶν νέων ὁμολογιῶν καὶ ἀπόδειξιν, ὅτι τὰ ἔσοδα τὰ διατεθέντα ἤρξαντο ἤδη νὰ εἰσπράττωνται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν νέων ὁμολογιῶν, ἐδύνατο τότε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ χρηματιστήριον καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναγραφὴν τῶν νέων ὁμολογιῶν. Ἀλλὰ τὸ πρῶτον μέρος τοῦ προγράμματος τούτου ἀτυχῶς ἀπέτυχε διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους. Μετὰ τὰς πρώτας συλλεχθείσας 80,000 λίρας, αἵτινες προσήχθησαν ὁρμητικῶς, ἡ ἡμερησία κατάθεσις παλαιῶν ὁμολογιῶν ἔφθασεν εἰς μικρὰν ποσότητα. Μετὰ τοσοῦτον μικρᾶς ποσότητος ἐν χερσὶν θὰ ἦτο ὀλέθριον νὰ ζητηθῇ παρὰ τοῦ χρηματιστηρίου ἡ ἀναγραφή. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις ἡ ὀπισθοχώρησις τῶν Ἄγγλων ὁμολογιούχων δὲν εἶναι βάσιμος (radical), ἀλλὰ τῆς διαδικασίας (of procedure) ἐὰν τὸ συμβούλιον ἐξουσιοδοτεῖτο νὰ προσφέρῃ αὐτοῖς ἀμέσως νέας ὁμολογίας εἰς ἀνταλλαγὴν τῶν παλαιῶν ὁμολογιῶν καὶ τοκογράφων, τὸ ὑπὲρ τῆς μετατροπῆς ῥεῦμα ἤθελεν εἶσθαι ὁρμητικὸν, καὶ πρὸ τῆς 15 Ἰουνίου τὸ ὅλον τῶν ὑπὸ τῶν Ἄγγλων κατεχόμενον καὶ πιθανῶς μέγα ἐπίσης μέρος τῶν ὑπὸ Ὁλλανδῶν, ἤθελε πράγματι παρουσιασθῆ καὶ μετατραπῆ. Πῶς ἤθελε τότε ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις ἐμφανισθῆ ἐνώπιον τοῦ χρηματιστηρίου καὶ τῶν κατόχων τῶν χρεωγράφων της; Τοῦτο ἄγει ἡμᾶς εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ τρίτου ἀντικειμένου. Τὰ προηγούμενα ἑτέρων κυβερνήσεων εὑρεθεισῶν ἐν τῇ αὐτῇ θέσει. Ἀληθῶς ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ πράξῃ τι πλέον τοῦ ὅ,τι ἔπραξαν ἡ Αὐστριακὴ Αὐτοκρατορία, ἡ Πορτογαλλία καὶ ἡ Ἰσπανία. Εἰς ὅλας ταύτας τὰς περιπτώσεις ἐθεωρήθη ἐν ταὐτῷ ἀνάρμοστον καὶ ἀσυμβίβαστον πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν Κράτους αὐτονόμου, τὸ νὰ θέσῃ τὴν οἰκονομικήν του πίστιν εἰς τὴν διάκρισιν ἑνὸς ἰδιωτικοῦ Σωματείου, ὁποῖον εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ἐν Λονδίνῳ χρηματιστηρίου. Αἱ κυβερνήσεις αὗται προέβησαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων συμβιβασμῶν καθ’ ὃν τρόπον συνεφώνησαν μετὰ τῶν πιστωτῶν των καὶ ἀφῆκαν τὰ συνεπῆ διαβήματα ὡς πρὸς τὴν ἀναγραφὴν κλπ. εἰς τοὺς ἰδίους ὁμολογιούχους, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα, ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος τοῦ νὰ κέκτηνται κυβερνητικὰ χρεώγραφα, συνεδέθησαν καὶ ἐταυτίσθησαν πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς κυβερνήσεως καθ’ ὅσον ἀπέβλεπε τὴν ὑπὸ τοῦ χρηματιστηρίου ἀναγραφήν. Τῇ ἀληθείᾳ, ὅπως ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς τὸ χρηματιστήριον, ἡ ἐπιτροπὴ αὐτοῦ δὲν δύναται συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν πρακτικὴν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀναγραφὴν χρεωγράφων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πράγματι εἰς κυκλοφορίαν. Μόνον δὲ ὅταν τοιαῦτα χρεώγραφα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν δικαιουμένων νὰ κατέχωσιν αὐτὰ δυνάμει τοῦ γενομένου συμβιβασμοῦ, αὐτοὶ οὗτοι οἱ ὁμολογιοῦχοι, τῶν ὁποίων πολλοὶ εἰσὶ μέλη τοῦ χρηματιστηρίου, δικαιοῦνται ν’ ἀπαιτήσωσι καὶ ἐπιτύχωσι τὴν ἀναγραφὴν, ἡ δὲ Βασιλικὴ κυβέρνησις, δίδουσα πᾶσαν ἀπόδειξιν τῆς ὑψηλῆς χρηστότητος καὶ ἄκρας τιμιότητος διὰ τῆς ἀκριβοῦς πληρωμῆς τῶν τόκων καὶ τοῦ συμφωνηθέντος χρεωλυτικοῦ κεφαλαίου, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις της, δὲν θέλει ἔχει ἀνάγκην νὰ ὑποβάλῃ τοὺς συμβιβασμούς της εἰς τὴν διαιτησίαν ἰδιωτικοῦ σωματείου, κάμνουσα οὕτως ἵνα ἡ ἐνέργεια αὐτῆς πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ὑποχρεώσεων τούτων ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ἐνεργείας τοῦ σωματείου τούτου. Τὸ χρηματιστήριον δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀναγραφὴν χρεωγράφων, ὧν οἱ τόκοι πληρόνονται ἀκριβῶς καὶ τὰ ὁποῖα κατέχονται ὑπὸ μεγάλου τμήματος τῶν μελῶν του. Ἀλλ’ ἐξαρτῶσα τὴν μετατροπὴν ἐκ τῆς προκαταβολικῆς συναινέσεως τοῦ χρηματιστηρίου, ἡ κυβέρνησις ὑποβάλλει τὰς πράξεις της εἰς τὴν κρίσιν σωματείου, ὅπερ κατὰ τὰ ἔθιμά του δὲν δύναται νὰ προδικάσῃ ὑπόθεσίν τινα, οὔτε ν’ ἀποῤῥίψῃ αὐτήν, διότι πλήρη τὰ πλεονεκτήματα θὰ προκύψωσιν ἐκ τῆς ἐπιτυχοῦς μετατροπῆς. Τὸ συμβούλιον ἐξετάσαν μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ περισκέψεως τὸ ὅλον ζήτημα, ὅπως ἀμερολήπτως ἐξετέθη, καὶ ἐπιθυμοῦν διακαῶς τὴν εὐόδωσιν ἐπιχειρήσεως τοσοῦτον ὠφελίμου εἰς τὰ ὕψιστα τῆς Ἑλλάδος συμφέροντα, τολμᾷ νὰ προτείνῃ τὸν ἑπόμενον τρόπον, ὅστις εἶναι ἐντελῶς σύμφωνος πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως καὶ ὅστις ἀληθῶς φαίνεται νὰ ᾖναι ὁ μόνος τρόπος πρὸς πραγματοποίησιν τῶν διατάξεών της, τῶν κυρωθεισῶν διὰ τοῦ νόμου. Τὸ ἄρθρον 18 εἶναι πρόνοια, ἥτις φαίνεται ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀναγραφὴν, καθ’ ὅσον μόνον ἐπηρεάζει αὕτη τὴν Ἑλληνικὴν κυβέρνησιν. Ἑπομένως ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις ἔχει πλῆρες δικαίωμα, κατὰ πᾶσαν νομικὴν ἑρμηνείαν, νὰ παραιτηθῇ, νὰ τροποποιήσῃ ἢ ν’ ἀναβάλῃ πᾶν πλεονέκτημα προκύπτον ἐξ αὐτῆς. Ἀπαιτεῖται ὅμως, ἵνα ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις ἀπευθύνῃ πρὸς τὸ συμβούλιον δήλωσιν κατὰ τὸ συνημμένον σχέδιον, ἥτις δήλωσις ἑρμηνεύουσα τὸ ἄρθρον, ἁπλῶς μόνον ἀναβάλλει τὸ ζήτημα τῆς ἀναγραφῆς καὶ ἐξουσιοδοτεῖ τὸ συμβούλιον νὰ προβῇ εἰς τὴν μετατροπὴν τῶν παλαιῶν διὰ νέων χρεωγράφων. Ὑπολογίζεται ὅτι τὰ νέα χρεώγραφα θέλουν εἶσθαι ἕτοιμα ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν, ἀπαιτοῦνται προσέτι τρεῖς ἑβδομάδες διὰ νὰ ἀποσταλῶσι ταῦτα εἰς Ἀθήνας ὅπως ὑπογραφῶσιν ὑπὸ τῆς Α. Ε. τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ἐπιστραφῶσι. Ἑπομένως ἀπὸ τῆς 15 Μαΐου ἡ πραγματικὴ μετατροπὴ δύναται ν’ ἀρχίσῃ καὶ ἡ εἰς τὸ χρηματιστήριον ἀναγραφὴ ν’ ἀκολουθήσῃ, λίαν πιθανῶς πρὶν ἢ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ συνέλθῃ ἐκ νέου, ὅτε λίαν πιθανῶς ν’ ἀναγγελθῇ ὅτι ἡ ἑλληνικὴ πίστις καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπεκατέστη. Ἐν τούτοις εἶναι οὐσιῶδες ἵνα ἡ δήλωσις περὶ ἧς ὁ λόγος ἀποσταλῇ εἰς τὸ Συμβούλιον διὰ τῆς πρώτης δυνατῆς εὐκαιρίαν —διὰ τοῦ ἐπιστρέφοντος ταχυδρομείου εἰ δυνατόν—εἰς τρόπος ὥστε ν’ ἀποτραπῇ πᾶς κίνδυνος δεινώσεως τῆς ἐνεστώσης κρισίμου θέσεως. (Ὑπογεγραμμένος) E. P. WOUVERIE Πρόεδρος 17. Mourgate Ttreel, London E. 1. 4 Ἀπριλίου 1879. Στοιχ. γ. Α. Ἐξοχότητα τὸν Κύριον Δηλιγιάννην. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ὁ γραμματεὺς τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ χρηματιστηρίου μᾶς διεύθυνε ἐπιστολὴν δι’ ἧς δηλοῖ ὅτι αἱ νέαι ὁμολογίαι εἰσὶν ἐν τάξει καὶ θέλουσιν ἐξοφληθῆ κατὰ (μία λέξις δυσανάγνωστος) τοῦτο ἀνοίγει πράγματι τὸ χρηματιστήριον εἰς τὰ Ἑλληνικὰ δάνεια, ἅπερ ἤθελον ἐν αὐτῷ παρουσιασθῆ, καὶ ἱκανοποιεῖ τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἄρθρου 18. Ἑπομένως δέον νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν μετατροπήν. Δι’ ἀτμοπλοίου Μασσαλίας ἀφικνουμένου εἰς Πειραιᾶ σήμερον ἀπεστείλαμεν τὴν πρώτην σειρὰν τῶν ὁμολογιῶν, εὐαρεστηθῆτε νὰ τὰς ἐπιστρέψητε τὸ ταχύτερον ὑπογεγραμμένας παρὰ τῆς Ὑμ. Ἐξοχότητος.

ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ.

Στοιχ. δʹ. Α. Ἐξοχότητα Κύριον Δηλιγιάννην Ἀθήνας. Χθὲς ἐνεφανίσθημεν εἰς τὸ χρηματιστήριον, ὅπερ ἐδήλωσεν ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 18 τῆς συμβάσεως ὑποβάλλει τὴν μετατροπὴν εἰς μέρισμα ἐπίσημον, παραδεχθησόμενον ὑπὸ τοῦ χρηματιστηρίου, τὸ Συμβούλιον ἀποποιεῖται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν ταύτην ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν τοῦ μερίσματος, καθόσον τὸ χρηματιστήριον δὲν ἀποφαίνεται ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος οὔτε στηρίζει τὴν μνημονευθεῖσαν ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς Ὁλλανδικῆς ἀντιστάσεως, οὔτε ἐπὶ ἄλλης τινὸς ἀντιῤῥήσεως, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἀποστροφῆς τοῦ νὰ ἴδῃ ἑαυτὸ οἱονεὶ ὑποχρεούμενον δι’ ἑνὸς ὁριστικοῦ ἄρθρου. Τὸ συμβούλιον συνιστᾷ θερμῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴν ἐπιμένῃ ἐπὶ τῆς βʹ. παραγράφου τοῦ 18 ἄρθρου, ἀλλὰ νὰ μᾶς ἐξουσιοδοτήσῃ νὰ παραδώσωμεν τὰς νέας ὁμολογίας, διατάσσουσα τὴν ἄμεσον παράδοσιν πρὸς Τράπεζάν τινα ἐν Λονδίνῳ τῶν ποσῶν, ἅτινα εἰσὶν ἤδη παρακατατιθέμενα ἐν τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ διὰ τὸ πρῶτον τοκομερίδιον. Ἐπειδὴ οἱ Ὁλλανδοὶ ἐστήριξαν τὴν αὐτῶν ἀντίστασιν, κυρίως ἐπὶ ἐπελθόντος ἐνδεχομένου, τοῦτο ἤθελε τοῖς παρέξει νέους ἰσχυρυρισμοὺς ἐὰν ἐπιμείνωμεν εἰς ἓν ἄρθρον, ὅπερ διὰ δύω προηγουμένων ἐκθέσεων ἡμῶν ἀρκούντως ἀπεδείξαμεν ὡς ἀνεφάρμοστον καὶ ἐπιζήμιον· ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ ν’ ἀφήσωμεν νὰ ὑπερισχύσῃ ἤδη μία ἀντίστασις τεχνικὴ ἢ τὸ ν’ ἀναβάλωμεν ἐπὶ πλέον τὴν μετατροπὴν θὰ ἦτο τὸ αὐτὸ ὡς νὰ καταστρέψωμεν διὰ παντὸς τὴν Ἑλληνικὴν πίστιν.

ΠΟΥΒΕΡΗ

ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ

ΒΑΛΙΕΡΗΣ

ΧΑΣΛΕΒΟΥΔ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης γενομένης τὴν 28 Ἀπριλίου συμβάσεως. Πρὸς τὴν Βουλὴν· Διὰ μὲν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀπὸ 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου 1879 ΨΟΒʹ Νόμου περὶ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων ἐπετράπη ἡμῖν νὰ παραχωρήσωμεν ὡς ἐγγύησιν διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ κεφαλαίου καὶ τῶν τόκων τοῦ δανείου τούτου τὴν πρόσοδον τοῦ χαρτοσήμου, νὰ κανονίσωμεν δὲ τὰ τῆς ἐγγυήσεως ταύτης καθ’ ὃν τρόπον τυγχάνουσι κεκανονισμένα τὰ τῆς διὰ τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων ἐγγυήσεως ἄλλων προσυνωμολογημένων δανείων, συνάπτοντες μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὴν ἀναγκαίαν σύμβασιν. Διὰ δὲ τῆς § βʹ. τοῦ ἄρθρου 1 τῆς συμβάσεως, ἣν δυνάμει τοῦ εἰρημένου νόμου συνωμολογήσαμεν τὴν 2|14 Ἀπριλίου ε, ε. μετὰ τῆς Προεξοφλητικῆς Τραπέζης τῶν Παρισσίων καὶ τοῦ κ. Γ. Κορωνιοῦ, ἐνεργοῦντος δι’ ἑαυτὸν καὶ διὰ τὸν κ. Α. Συγγρὸν, ἀνεδέχθημεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φροντίσωμεν νὰ παραδίδωνται αἱ ἐκ τοῦ φόρου τοῦ χαρτοσήμου εἰσπράξεις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἥτις, κατὰ τὴν σύμβασιν ἥτις ἤθελε συνομολογηθῆ μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτῆς, ἔμελλε νὰ παραδίδῃ τὰ ποσὰ αὐτοῦ δέκα καὶ πέντε ἡμέρας τοὐλάχιστον πρὸς τῆς λήξεως τῶν τοκομεριδίων εἰς τὰ καταστήματα ἐκεῖνα, εἰς ἃ ἤθελεν ἀνατεθῆ ἡ πληρωμὴ τῶν τόκων καὶ τῶν χρεωλυσίων. Συνεπείᾳ τούτων προέβημεν εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, πόρισμα τῶν ὁποίων ὑπῆρξεν ἡ εἰσαγομένη διὰ τῆς παρούσης ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς σύμβασις τῆς 28 Ἀπριλίου. Ἐκπληρῶ δὲ καθῆκον εἰσάγων αὐτὴν ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς καὶ ζητῶν τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως ταύτης, διότι, ἀφ’ οὗ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Νόμου τῆς 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου περὶ δανείου τῶν 60,000,000 ἔπρεπε νὰ κανονισθῶσι τὰ τῆς παροχῆς τῶν εἰσπράξεων τοῦ χαρτοσήμου πρὸς ἐγγύησιν, ὡς ἐτύγχανον κεκανονισμένα τὰ τῆς διὰ τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων ἐγγυήσεως ἄλλων προσυνωμολογημένων δανείων, δύναται νὰ συναχθῇ ὡς πόρισμα τῆς διατάξεως ταύτης, ὅτι καὶ ἡ μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης συνομολογητέα σύμβασις ἔδει νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῶν αὐτῶν βάσεων, ἐφ’ ὧν λειτουργεῖ ἡ διὰ τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων ἐγγύησις τῶν ἄλλων προσυνωμολογημένων δανείων· ἀλλ’ ἡ συνομολογηθεῖσα μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης σύμβασις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῶν αὐτῶν βάσεων, μὴ στερξάσης τῆς διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νὰ ἀποδεχθῇ αὐτάς. Κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ἀπὸ 15 Ἀπριλίου 1867 ΣΖʹ. Νόμου περὶ δανείου τῶν 25,000,000 φράγκων, διὰ τὰς κατατιθεμένας ἐν τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τελωνιακὰς εἰσπράξεις, αἵτινες διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου εἶχον παραχωρηθῆ πρὸς ἐγγύησιν διὰ τὴν τακτικὴν πληρωμὴν τῶν τόκων καὶ τοῦ χρεωλύτρου τοῦ εἰρημένου δανείου, λογίζεται ὑπὲρ τοῦ δημοσίου τόκος 3–4% ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καταθέσεως, καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην ἔστερξε καὶ ἀπεδέχθη τότε ἡ Ἐθν. Τράπεζα. Ἀλλὰ τοιαύτην ὑποχρέωσιν οὐδόλως συνῄνει νὰ ἀναδεχθῇ διὰ τῆς συμβάσεως τῆς 28 Ἀπριλίου ε. ε. ἡ διοίκησις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐρειδομένη ἰδίως ἐπὶ τῶν ἑξῆς δύω λόγων. α) Διότι κατὰ τὸν Νόμον τῆς 15 Ἀπριλίου 1867 περὶ δανείου τῶν 25,000,000, οἱ τόκοι καὶ τὰ χρεωλύσια αὐτοῦ πληρόνονται καθ’ ἑξαμηνίαν· ἑπομένως αἱ καταθέσεις τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων διατηροῦνται ἐν τοῖς ταμείοις τῆς Τραπέζης πλήρεις ἕξ μῆνας, ἐνῷ, κατὰ τὸν Νόμον περὶ δανείου τῶν 60,000,000 καὶ τὴν δυνάμει αὐτοῦ συνομολογηθεῖσαν σύμβασιν, αἱ πρὸς πληρωμὴν τῶν τοκομεριδίων κληρώσεις γίγνονται κατὰ τριμηνίαν, καὶ οἱ τόκοι καὶ τὰ χρεώλυτρα πληρόνονται κατὰ τριμηνίαν, διὰ δὲ τῆς ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς εἰσαγομένης συμβάσεως ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀναδέχεται τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποστέλλῃ τὰς ἐν τοῖς ταμείοις αὐτοῖς γιγνομένας καταθέσεις τῶν ἐκ τοῦ χαρτοσήμου εἰσπράξεων δέκα καὶ πέντε ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως ἑκάστης τριμηνίας, ἐξ οὗ δῆλον ὅτι αἱ καταθέσεις αὗται ἐν τοῖς ταμείοις τῆς Τραπέζης διατελοῦσι τρεῖς μόνον μῆνας. βʹ) Διότι κατὰ τὸν Νόμον τῆς 15 Ἀπριλίου 1867 περὶ δανείου τῶν 25,000,000 ἡ πληρωμὴ τῶν τόκων καὶ τῶν χρεωλυσίων αὐτοῦ, ὡς δανείου ἐσωτερικοῦ, γίγνεται παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης· ἑπομένως τὸ ἀντίτιμον πολλῶν τοκομεριδίων μένει ἐν τοῖς ταμείοις τῆς Τραπέζης ἄτοκον οὐχὶ μόνον ἐπὶ τὴν ἑξαμηνίαν, ἀλλὰ ἐπὶ πολλῷ μακρότερον χρόνον, ἕως ἂν προσέλθωσιν οἱ δικαιοῦχοι νὰ εἰσπράξωσιν αὐτό· ἐν ᾧ κατὰ τὸν περὶ δανείου τῶν 60,000,000 Νόμον τῆς 3 καὶ 4 Ἰανουαρίου 1879 ἡ πληρωμὴ τῶν τόκων καὶ τῶν χρεωλυσίων τοῦ δανείου τούτου, ὡς δανείου ἐξωτερικοῦ, δὲν ἦτον δυνατὸν νὰ γίγνηται ἐν Ἀθήναις, θέλει δὲ γίγνεσθαι ἐν Παρισσίοις διὰ τοῦ τραπεζιτικοῦ καταστήματος, τὸ ὁποῖον ἡ περὶ δανείου σύμβασις τῆς 2|14 Ἀπριλίου προσδιώρισεν, ἡ δ’ Ἐθνικὴ Τράπεζα οὐδὲν ἄλλο καλεῖται νὰ πράξῃ ἢ νὰ ἀποστέλλῃ μόνον εἰς ἐκεῖνο τὰ χρήματα. Τῆς διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἡ ἄρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὰς αὐτὰς βάσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Νόμου περὶ δανείου τῶν 25,000,000 φράγκων, ἐξητάσθη κατὰ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς· ἐκ τῆς ἐξετάσεως δὲ ταύτης συνήχθη, ὅτι, ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ὁλόκληρον τὸ δάνειον τῶν 60,000,000 ἤθελε πραγματοποιηθῆ, καὶ ὅτι ἑπομένως ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς πληρωμὴν τῶν τόκων καὶ τῶν χρεωλυσίων αὐτοῦ ἤθελε κατατίθεσθαι ἐν τοῖς ταμείοις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, αἱ καθ’ ἑκάστην τριμηνίαν συγκεντρούμεναι εἰσπράξεις θέλουσιν ἀνέρχεσθαι εἰς φρ. 900,000. Ἐπειδὴ δὲ δὲν θέλουσι κατατίθεσθαι τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς τριμηνίας, ἀλλὰ βαθμηδὸν καὶ μόνον κατὰ τὸ τέλος αὐτῆς θέλουσι συγκεφαλαιοῦσθαι εἰς τὸ εἰρημένον ποσὸν, δέον νὰ ληφθῇ τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τούτου ὡς μέσος ὅρος τοῦ κατὰ τριμηνίαν κατατεθησομένου ποσοῦ, ἤτοι δραχ. 450,000. Τοῦ ποσοῦ τούτου ὁ ἐτήσιος τόκος πρὸς 3% ὑπολογιζόμενος ἀνέρχεται διὰ τὴν τριμηνίαν εἰς φράγκα 1,125· ἑπομένως τούτων τὴν πληρωμὴν δὲν ἔστερξε νὰ ἀναδεχθῇ ἡ Τράπεζα, διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους, ἐπάγουσα πρὸς τούτοις, ὅτι, ἂν ἔμελλε νὰ ὑποβληθῇ εἰς πληρωμὴν τόκου ἐπὶ ταῖς τριμήνοις ταύταις καταθέσεσιν, ὤφειλεν ἀναποφεύκτως νὰ ζητήσῃ προμήθειαν ἐν τῇ ἐργασίᾳ ἣν ἀναλαμβάνει· ἂν δ’ ἡ προμήθεια αὕτη ὑπελογίζετο πρὸς ¼ μόνον τοῦ 1%, ἤθελεν ἀκριβῶς συμψηφίζει τὸ διὰ τόκους τῆς τριμήνου ταύτης καταθέσεως πληρωτέον παρ’ αὐτῆς ποσόν. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰς ὃ ἀνεκοίνωσα κατὰ καθῆκον τὰς διαπραγματεύσεις ταύτας, ἀνεγνώρισε τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης· διὰ τοῦτο μοὶ ἐπέτρεψε νὰ συνομολογήσω τὴν περὶ ἧς πρόκειται σύμβασιν, ἧς τὴν κύρωσιν ἕνεκα τῶν εἰρημένων λόγων λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω, εἰσάγων εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τῆς περὶ ταύτης γνωμοδοτήσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ περὶ τῆς κυρώσεως αὐτῆς ἀπαιτούμενον Νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης γενομένης τὴν 28 Ἀπριλίου συμβάσεως. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦται ἡ κατὰ τὴν 28 Ἀπριλίου ε. ε. συνομολογηθεῖσα σύμβασις μεταξὺ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ κ. Θεοδώρου Π. Δηλιγιάννη ἀφ’ ἑνός, καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κ. Μάρκου Ῥενιέρη ἀφ’ ἑτέρου, περὶ τῆς ἐν τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ καταθέσεως τῶν πρὸς πληρωμὴν τῶν τόκων καὶ τοῦ χρεωλυσίου τοῦ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων προωρισμένων εἰσπράξεων ἐκ τοῦ φόρου τοῦ χαρτοσήμου, ἧς τὸ κείμενον, συγκείμενον ἐξ ἄρθρων πέντε, ἕπεται. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΜΒΑΣΙΣ

Συνεπείᾳ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀπὸ 3, 4, Ἰανουαρίου ἐνεστῶτος ἔτους ΨΟΒʹ. Νόμου περὶ δανείου ἑξήκοντα (60) ἑκατομμυρίων φράγκων ἢ νέων δραχμῶν μεταξὺ τοῦ Κυρίου Θεοδώρου Π. Δηλιγιάννη Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφ’ ἑνός, καὶ τοῦ Κυρίου Μάρκου Ῥενιέρη, Διοικητοῦ τῆς Ἐθν. Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀφ’ ἑτέρου, συνεφωνήθησαν τὰ ἑξῆς· Ἄρθρον 1. Ὁ Κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπόσχεται, ἵνα ἀποδίδωνται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πᾶσαι αἱ ἀπὸ τῆς 2|14 Ἀπριλίου ἐνεστῶτος ἔτους εἰσπράξεις αἱ ἐκ τῆς προσόδου τοῦ χαρτοσήμου προερχόμεναι διὰ λογαριασμὸν τῆς ἐν Παρισσίοις Προεξοφλητικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Κυρίου Κορωνιοῦ, ἐνεργοῦντος ἰδίῳ ὀνόματι καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου Συγγροῦ, ἀναλαβόντων τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω δανείου καὶ τὴν πληρωμὴν τοῦ τόκου καὶ χρεωλύτρου πρὸς τοὺς κατόχους τῶν ὁμολογιῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἅπαντες οἱ Ἐπαρχιακοὶ Ταμίαι τοῦ Κράτους ὑποχρεοῦνται νὰ παραδίδωσι καθ’ ἑβδομάδα, ἡμέραν Δευτέραν, τὰς ἐκ τοῦ χαρτοσήμου εἰσπράξεις αὐτῶν, τόσῳ εἰς τὸ Κεντρ. Κατάστημα, καθὼς καὶ εἰς τὰ ἔμμισθα ὑποκαταστήματα αὐτῆς· ὅπου δὲ δὲν ὑπάρχουσιν ὑποκαταστήματα ἔμμισθα, νὰ ἀποστέλλωσι αὐτὰς εἰς τὰ πλησιέστερα τοιαῦτα. Διὰ τὴν ἀκριβῆ ἐκτέλεσιν τῆς περὶ παραδόσεως παρὰ τῶν Ἐπαρχ. Ταμιῶν τοῦ Κράτους εἰς τὴν Ἐθν. Τράπεζαν τῶν εἰσπράξεων διατάξεως ἰσχύουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ ἀπὸ 3 Ἰανουαρίου ἐνεστῶτος ἔτους μνημονευθέντος ἀνωτέρω ΨΟΒʹ Νόμου περὶ δανείου, αἱ ὑποχρεώσεις, ἃς ὁ ἀπὸ 12 Ἀπριλίου 1867 Νόμος (ἄρθρον 7 τοῦ περὶ δανείου τῶν 25 ἑκατομμυρίων) ἐπιβάλλει εἰς τοὺς Τελώνας ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν δὲν ἤθελον παραδώσει τὰς εἰσπράξεις των. Ἄρθρον 2. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀναδέχεται νὰ παραλαμβάνῃ ἐνταῦθα καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐν αἷς ὑπάρχουσιν ὑποκαταστήματα αὐτῆς ἔμμισθα, τὰ παραδιδόμενα ἀνὰ πᾶσαν Δευτέραν ἀπὸ τοὺς Ἐπαρχιακοὺς Ταμίας χρήματα ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ χαρτοσήμου, χορηγοῦσα τὰς ἀπαιτουμένας ἀποδείξεις ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου. Ἄρθρον 3. Ἐκ τῶν χρημάτων τούτων ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀνὰ πᾶσαν τριμηνίαν, δεκαπέντε ἡμέρας πρὶν τῆς λήξεως ἑκάστης δόσεως τοῦ δανείου, θέλει ἐμβάζει εἰς τὴν ἐν Παρισσίοις Προεξοφλητικὴν Τράπεζαν, προσδιορισθεῖσαν ἤδη πρὸς τοῦτο διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τῆς περὶ δανείου συμβάσεως, ἢ κρατεῖ εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς, ἂν αὕτη τὸ ζητήσῃ ἐγκαίρως, τὸ ἀπαιτούμενον εἰς χρυσὸν ποσὸν διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ τόκου καὶ χρεωλύτρου ἑκάστης τριμήνου δόσεως καὶ τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τῆς περὶ δανείου συμβάσεως συμφωνηθείσης προμηθείας. Καὶ εἰ μὲν δὲν ἐξαρκῇ τὸ εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης εὑρισκόμενον ποσὸν, θέλει τὸ συμπληροῖ ἐγκαίρως τὸ Δημόσιον ταμεῖον, εἰ δὲ πλεονάζει θέλει τὸ πλεόνασμα ἀποδίδοσθαι εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἐὰν ἐν τούτοις πρὸ τῆς λήξεως τῆς τριμηνίας καὶ καθ’ οἱονδήποτε χρονικὸν διάστημα αὐτῆς τὰ ἐκ τῶν παραδοθεισῶν παρὰ τῶν Ταμιῶν τοῦ Κράτους εἰς τὰ ταμεῖα τῆς Τραπέζης εἰσπράξεων συγκεντρωθέντα χρήματα ἤθελον συμπληρώσει τὸ διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν τοκομεριδίων τῆς τριμηνίας ἀναγκαῖον ποσὸν, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, συνεννοούμενον περὶ τούτου μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, δύναται ν’ ἀναστείλῃ τὴν περαιτέρω παράδοσιν τῶν εἰσπράξεων παρὰ τῶν Ταμιῶν τοῦ Κράτους εἰς τὰ ταμεῖα τῆς Τραπέζης μέχρι τοῦ τέλους τῆς τριμηνίας ἐκείνης, ἐπαναλαμβανομένης τῆς παραδόσεως αὖθις ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἑπομένης τριμηνίας. Ἄρθρον 4. Πᾶν ἔξοδον, ὅπερ ἤθελε λάβει χώραν διὰ τὴν ἀποστολὴν εἰς χρηματοδέματα ἢ διὰ τὸ ἔμβασμα εἰς συνάλλαγμα ἐξωτερικὸν ἢ καὶ ὑπερτίμησιν τοῦ ἀπαιτουμένου νομίσματος, ὁσάκις ὑπάρχῃ τοιαύτη, θέλει λογίζεσθαι εἰς βάρος τῶν ἀνωτέρω καταθέσεων, ἤτοι τοῦ Δημοσίου. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, καθὼς καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν κεφαλαίων ἐν τῷ κεντρικῷ καταστήματι, οὐδεμίαν θέλει λαμβάνει προμήθειαν, ἀλλ’ οὐδὲ ὑποχρεοῦται εἰς πληρωμὴν τόκων ἐπὶ τῶν καταθέσεων. Ἄρθρον 5. Ἡ παροῦσα συνετάχθη καὶ ὑπεγράφη παρὰ τῶν συναλλαξαμένων εἰς διπλοῦν, ἑκάτερος δ’ αὐτῶν ἔλαβεν ἀπόγραφον αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 28 Ἀπριλίου 1879.

Μ. ΡΕΝΙΕΡΗΣ.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Συνεδρίασις τῆς 27 Ἀπριλίου 1879. Εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν σχέδιον συμβάσεως μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, κανονιζούσης τὰ τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων τοῦ χαρτοσήμου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ τὰ ὑποκαταστήματα αὐτῆς, πρὸς ἀποστολὴν ἐγκαίρου τῶν πρὸς πληρωμὴν τῶν τόκων καὶ τοῦ χρεωλυσίου τοῦ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων ἀναγκαίων χρημάτων, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ δανείου νόμου τῆς 3 Ἰανουαρίου 1879 καὶ τὰς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κυρίων Κορωλιοῦ καὶ Comptoir d’ Escompte ἀπὸ 2|14 Ἀπριλίου 1879 συνομολογηθείσης ἐν Παρισσίοις συμβάσεως καὶ ἐνεκρίθη νὰ συνομολογήσῃ τὴν σύμβασιν ταύτην ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς κατὰ τὸ εἰσαχθὲν παρ’ αὐτοῦ σχέδιον, στηριζόμενον ἐπὶ τῶν ἑξῆς βάσεων· Αʹ.) Νὰ μὴ δοθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν οὐδὲν δικαίωμα προμηθείας, οὐδὲ ν’ ἀναλάβῃ ὑποχρέωσιν πρὸς πληρωμὴν τόκου εἰς τὸ Δημόσιον· Βʹ.) τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς τῶν εἰσπραττομένων χρημάτων ἀπὸ τοῦ τόπου, ἐν ᾧ δὲν ὑπάρχουσιν ἔμμισθα ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης, εἰς τοὺς τόπους, ἐν οἷς ὑπάρχουσι τοιαῦτα ἔμμισθα, νὰ βαρύνωσι τὸ Δημόσιον· Γʹ.) τὰ ἔξοδα τῆς εἰς Παρισσίους ἀποστολῆς τῶν χρημάτων κατὰ τριμηνίαν, ἤτοι ἔξοδα εἴτε ἐκ διαφορᾶς συναλλάγματος, εἴτε ἐξ ὑπερτιμήσεως χρυσῶν Γαλλικῶν νομισμάτων, ὡς καὶ τὰ πρὸς κατασκευὴν τῶν γρούπων, ἀσφάλειαν καὶ ναῦλον αὐτῶν, νὰ βαρύνωσιν ὡσαύτως τὸ Δημόσιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ, Γ.

ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Πρὸς τὴν Βουλήν· Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Μαΐου ε. ε. Β. Διατάγματος ἀναφερομένου εἰς τὴν ἀτέλειαν τοῦ εἰσαγομένου σπόγγου καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Οἱ λόγοι, οἵτινες προεκάλεσαν τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀνωτέρω Διατάγματος, ἐκτίθενται ἐν τῇ ἀπὸ 5 Μαΐου ε. ε. πρὸς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα ἐκθέσει μου, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτω ᾧδε. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Μαΐου ε. ε. Β. Διατάγματος ἀναφερομένου εἰς τὴν ἀτέλειαν τοῦ εἰσαγομένου σπόγγου. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦται τὸ ἀπὸ 9 Μαΐου ε. ε. Β. Διάταγμα περὶ ἀτελείας τοῦ εἰσαγομένου σπόγγου ἔχον ὡς ἑξῆς·

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ἀπὸ 13 Φεβρουαρίου 1867 ΡΟΣΓʹ περὶ τελωνιακοῦ δασμολογίου νόμου, προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καταργοῦμεν τὸ ἐπὶ τοῦ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγομένου ἐν γένει σπόγγου τέλος. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 9 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕ-

ΡΙΝΟΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Μεγαλειότατε! Ἡ ἁλιεία τοῦ σπόγγου ἔν τε ταῖς Ἑλληνικαῖς καὶ ξέναις θαλάσσαις, ἀπασχολοῦσα ὡρισμένων μερῶν τῆς Ἐπικρατείας κατοίκους, ἤρξατο ἀναπτυσσομένη ἰδίως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1867, κατὰ τὰ τελευταῖα δὲ ἔτη προήχθη ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε ἀποτελεῖ ἤδη οὐσιῶδες μέρος τῆς ἐν γένει ἐγχωρίου βιομηχανίας. Τὸ θαλάσσιον τοῦτο προϊόν ἵνα κατασταθῇ ἐμπορεύσιμον, προϋποβάλλεται εἰς κατεργασίαν ἀπαιτοῦσαν χῶρον πολὺν καὶ χρόνον μακρόν. Καὶ διὰ μὲν τὸν ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς θαλάσσαις ἁλιευόμενον σπόγγον, οὐδόλως ἐπιβαρυνόμενον ὑπὸ τελωνιακοῦ τέλους κατά τε τὴν ἐκφόρτωσιν καὶ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστολήν, δὲν παρέχουσι δυσκολίαν τινὰ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους αἱ ὡρισμέναι ἄλλαι τελωνιακαὶ διατυπώσεις, δυναμένων τούτων νὰ παραλαμβάνωσιν αὐτὸν ἀκωλύτως, νὰ τὸν μεταφέρωσιν ὅπου καὶ ἂν βούλωνται καὶ ἐκεῖ κατεργαζόμενοι αὐτὸν νὰ τὸν ἀποστέλλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τὸν εἰς τὰς ξένας ὅμως θαλάσσας ἁλιευόμενον καὶ ἐν Ἑλλάδι πρὸς κατεργασίαν μεταφερόμενον σπόγγον, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει οὕτω, διότι ὑποκειμένου τούτου εἰς ὡρισμένον εἰσαγωγικὸν τέλος κατ’ εἶδος, ὀφείλουσιν οἱ ἁλιεύοντες ἢ ἐκεῖνοι διὰ λογαριασμὸν τῶν ὁποίων ἡ ἁλιεία γίγνεται, νὰ τὸν θέσωσιν εἰς διαμετακόμισιν καὶ ἑπομένως εἰς ἀποθήκην γνωστὴν τῇ τελωνιακῇ ἀρχῇ, ἔχουσαν δύο διάφορα κλεῖθρα, ὧν τὴν μίαν κλεῖδα κρατεῖ αὕτη, τὴν ἑτέραν δὲ ὁ ἀποταμιευτὴς καὶ οὕτω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γένηται παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἡ ἀπαιτουμένη κατεργασία ἄνευ τῆς γνώσεως τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς παρουσίας ὀργάνων αὐτῆς. Ἐκ τούτου δὲ μυρία εἶναι τὰ παρεμβαλλόμενα εἰς τὴν κατεργασίαν προσκόμματα, ὄχι δὲ μικροῦ λόγου ἀξία ζημία εἰς τοὺς βιομηχάνους τούτους προσγίνεται, οἵτινες πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ὑποχρεώσεως τῆς διαμετακομίσεως παριστῶσι πολλάκις τὸν ἐν ξέναις θαλάσσαις ἁλιευόμενον σπόγγον ὡς ἁλιευθέντα ἐν Ἑλληνικαῖς καὶ εἰς ἄλλα διάφορα καταφεύγουσι μέσα. Πρὸς τ’ ἀνωτέρω ὅμως καὶ ἄλλη δυσκολία ὑφίσταται, ὅτι ἡ κατεργασία τοῦ σπόγγου δὲν γίγνεται μόνον, ὅπου διαμετακομιστικὸν κατάστημα εἶναι ὡρισμένον, ἀλλὰ καὶ εἰς μέρη μὴ ἔχοντα τοιαῦτα· οὕτω δὲ πλὴν τοῦ Ναυπλίου, τῆς Σύρου καὶ τῆς Ὕδρας, κατεργάζεται μέγα μέρος σπόγγου ἐν Αἰγίνῃ καὶ ἐν τῇ Ἑρμιόνῃ αὐτῇ, ἁλιευόμενος ὑπὸ κατοίκων τῶν μερῶν τούτων· ἑπομένως καὶ ἂν ἤθελον οὗτοι νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς διαμετακομίσεως, οὐδὲ νὰ μεταφέρωσιν εἰς ἄλλα μέρη πρὸς κατεργασίαν τὸν σπόγγον, διότι ἐκεῖ στεροῦνται τῶν εὐκολιῶν, ἃς εἰς τὴν κατοικίαν των ἔχουσιν. Ἐξ ἄλλου ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ σύστασις διαμετακομιστικοῦ καταστήματος εἰς τὰ προῤῥηθέντα δύο μέρη, διότι ἡ διαμετακόμισις σκοπὸν ἔχει κυρίως τὴν εὐκολίαν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς καταναλώσεως ὡρισμένων τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης τοῦ τόπου εἰδῶν. Ἡ βιομηχανία λοιπὸν αὕτη, ἐξ ἧς εἰσάγονται νῦν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πλέον τῶν 2,500,000 δραχμῶν, οἰκογένειαι δὲ πάμπολλαι ὑφιστάμεναι ἄλλοτε τὰς στερήσεις μεμαρτυρημένης πενίας, ἕνεκεν τῆς ἀκινησίας τῆς ναυτιλίας, εὗρον μὲ κίνδυνον ὅμως πάντοτε ἀπωλείας μελῶν τινων αὐτῶν, πόρον ἐπαρκῆ, πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προέλθῃ εἰς συνδρομὴν αὐτῆς, ὄχι θυσιάζουσά τι, ἀλλ’ ἀφαιροῦσα τοὺς τύπους ἐκείνους, οἵτινες χάριν μικρᾶς τινος ὠφελείας ὑφίστανται. Καὶ δὴ καθ’ ἃς ἠδυνήθην νὰ συλλέξω πληροφορίας τὸ ἐκ τοῦ εἰς διαμετακόμισιν τιθεμένου σπόγγου εἰσπραττόμενον δικαίωμα τοῦ Δημοσίου δὲν ὑπερβαίνει ἐτησίως κατ’ ἀνώτατον ὅρον τὰς 5,000 δραχμὰς, τὸ δὲ ἐκ τοῦ εἰσαγομένου εἰς ἀνάλωσιν σπόγγου τέλος τὰς δραχμὰς χιλίας καὶ ἐὰν παραδεχθῶ ἀκόμη ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ σπόγγος ἐκ 500 ὀκάδων καὶ εἴδους τοιούτου, ὅπερ ὑποβάλλεται εἰς τὸ ἀνώτατον κατὰ τὸ δασμολόγιον τέλος τῶν δύο δραχμῶν κατ’ ὀκάν· λέγω δὲ νὰ εἰσαχθῇ πλέον τῶν 500 ὀκάδων, διότι κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος δὲν ὑπερέβη οὗτος τὰς 250 ὀκάδας, τοῦτο δὲ διότι ἐλάχιστον μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ χρῆσιν ποιεῖται τοῦ εἴδους τούτου. Ἑπομένως προκειμένου περὶ τόσῳ ἀσημάντων ἀναντιῤῥήτως ποσῶν, προερχομένων, ὡς εἴρηται, ἐκ τοῦ δικαιώματος τῆς διαμετακομίσεως καὶ ἐκ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους, δὲν εἶναι βεβαίως οὔτε συμφέρον εἰς τὴν πολιτείαν, οὔτε δίκαιον νὰ ὑφίσταται τὰς προεκτεθείσας δυσχερείας μία ἱκανοῦ ἀριθμοῦ καὶ μὲ κίνδυνον τῆς ὑπάρξεώς της ἀσχολουμένη εἰς τὴν βιομηχανίαν ταύτην τάξις. Ἡ φιλανθρωπία δ’ ἄλλως τε Μεγαλειότατε, ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προέλθῃ ἄνευ ἀναβολῆς εἰς τὴν ἀνακούφισιν αὐτῆς. Διὸ λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἐγκλείστως ὧδε ὑπογεγραμμένον παρὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου σχέδιον Διατάγματος, δι’ οὗ καταργεῖται τὸ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς σπόγγου τέλος, καὶ οὕτως αἴρεται ἡ ὑποχρέωσις τῆς διαμετακομίσεως. Παρακαλῶ δὲ τὴν Ὑμετέραν Μεγαλειότητα ἵνα εὐαρεστηθεῖσα ἐγκρίνῃ αὐτό. Τῆς Ὑμετέρας Μεγαλειότητος Εὐπειθέστατος θεράπων καὶ πιστὸς ὑπήκοος

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Πρὸς τὴν Βουλὴν· Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Ἰουνίου ε. ε. Β. Διατάγματος ἀναφερομένου εἰς μερικὴν μεταῤῥύθμισιν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Οἱ λόγοι, οἵτινες προεκάλεσαν τὴν μεταβολὴν ταύτην, ἐκτίθενται ἐν τῇ ἀπὸ 24 Ἰουνίου ε. ε. πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐκθέσει μου, καὶ ἐν τῷ ἀπὸ 22 ἰδίου μηνὸς πρακτικῷ τῆς πρὸς μεταῤῥύθμισιν τοῦ δασμολογίου συστηθείσης ἐπιτροπῆς· τῶν ἐγγράφων δὲ τούτων λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἐπισυνάψω ὧδε ἀντίγραφα. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ.

Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Ἰουνίου ε. ε. Β. Διατάγματος ἀναφερομένου εἰς μερικὴν μεταῤῥύθμισιν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου. Κυροῦται τὸ ἀπὸ 27 Ἰουνίου ε. ε. Β. Διάταγμα περὶ μεταβολῶν εἰς τὸ Τελωνιακὸν δασμολόγιον ἔχον ὡς ἑξῆς·

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 7 τοῦ περὶ τελωνιακοῦ δασμολογίου ΡΟΣΤʹ. τῆς 13 Φεβρουαρίου 1867 νόμου, προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος, συμπεριλαμβανομένου εἰς αὐτὸ καὶ τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 21 Ἰουνίου 1877 ὑπὸ στοιχ. ΧΚʹ. νόμου ἐπιβληθέντος προσθέτου φόρου, ὁρίζεται ἐπὶ τῶν ἀκολούθων εἰδῶν ὡς ἑξῆς· 1) Ἐπὶ τοῦ πετρελαίου, εἰς λεπτὰ τριάκοντα πέντε κατ’ ὀκάν· 2) Ἐπὶ τοῦ καφὲ ἐν γένει, ἄνευ διακρίσεως ποιότητος, εἰς λεπτὰ πεντήκοντα πέντε κατ’ ὀκάν· 3) Ἐπὶ τῆς ζακχάρεως ἐν γένει εἰς κώνους ἢ εἰς κόνιν, εἰς λεπτὰ τριάκοντα κατ’ ὀκάν. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος. Ἐν Πειραιεῖ, τὴν 27 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Α. Δ.

ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον Ἀσχολούμενος μετ’ ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, πρὸ τοῦ πέρατος τῆς ὅλης ἐργασίας, νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰδικήν τινα περίπτωσιν. Προκειμένου δὲ περὶ σπουδαίου μὲν, μικροῦ ὅμως σχετικῶς πρὸς τὸ ὅλον μέρους, νομίζω, ὅτι προσῆκον εἶναι νὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ διαλάβω περὶ τῶν αἰτίων καὶ τῶν καθέκαστα τῆς ἀναθεωρήσεως ἐν τῇ γενικῇ περὶ τοῦ συνόλου τῆς ἐργασίας ταύτης ἐκθέσει μου, διὰ τοῦτο περιορίζομαι ἤδη εἰς τὰ ἑξῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐγνωμάτευσε κατὰ τὰς πρώτας συνεδριάσεις της ὑπὲρ τοῦ ἀναβιβασμοῦ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους ἐπὶ τοῦ πετρελαίου, τοῦ καφὲ καὶ τῆς ζακχάρεως, ὁρμηθεῖσα εἰς τοῦτο ἐκ τῶν ἀκολούθων λόγων. α) Ὡς πρὸς τὸ πετρέλαιον, ἐκ τῆς σκέψεως, ὅτι ἀφ’ οὗ ἀπό τινων ἐτῶν καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου προχωρεῖ αὐξάνουσα καὶ ἐλαττοῦται ἡ ἀγοραία τιμὴ αὐτοῦ, ἕπεται ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ τέλους δὲν θέλει παρακωλύσει τὴν εἰσαγωγὴν, ὅτι ἡ ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τοῦ τέλους ἐνδεχομένη αὔξησις τῆς τιμῆς θέλει πάντοτε εἶσθαι ὑποδεεστέρα ἢ καὶ ἀνάλογος τῆς τιμῆς ἐν ᾗ πρό τινος ἐτύγχανε πωλούμενον τὸ πετρέλαιον· μὴ αὐξάνουσα δὲ τὴν πρὸς φωτισμὸν δαπάνην τῶν κατοίκων τῶν μεσογείων, ἐν χρήσει τῶν ὁποίων πρὸς φωτισμὸν τυγχάνει ἔτι τὸ ἐγχώριον ἔλαιον, θέλει πιθανῶς ἀναβιβάσει μόνον τὴν πρὸς φωτισμὸν δαπάνην τῶν κατοίκων τῶν μερῶν, ἐν οἷς γίνεται Χρῆσις τοῦ πετρελαίου, καὶ ἥτις πάντοτε εἶναι ὑποδεεστέρα τῆς δαπάνης τοῦ δι’ ἐλαίου φωτισμοῦ. Καὶ συνίσταται μὲν τὸ ἤδη εἰσπραττόμενον ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου εἰσαγωγικὸν τέλος εἰς λεπτὰ 22 κατ’ ὀκάν, ἤτοι 20 μὲν λεπτὰ κατὰ τὸ ἐν ἰσχύϊ δασμολόγιον, 2 δὲ λεπτὰ ἀποτελοῦντα τὸ δυνάμει τοῦ ἀπὸ 21 Ἰουνίου 1877 ΧΚʹ νόμου ἐπιβληθὲν πρόσθετον δέκατον ἐπὶ τῶν ἐν γένει εἰσαγωγικῶν τελῶν· ἐπρότεινε δὲ ἡ ἐπιτροπὴ ν’ ἀναβιβασθῇ εἰς λεπτὰ 35 κατ’ ὀκάν. Πρὸς πληροφορίαν ἐν τούτοις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνακοινόνω αὐτῷ, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου ἀνῆλθε, κατὰ τὰς διὰ τῶν ἐμπορικῶν πινάκων πληροφορίας τῶν τελωνῶν,

ἑπομένως ὁ μέσος ὅρος τοῦ εἰσαχθέντος κατὰ τὴν τριετίαν ποσοῦ ἀνέρχεται εἰς ὀκ. 1,568,029, τὸ δὲ εἰσπραχθὲν εἰσαγωγικὸν τέλος, σὺν τῷ προσθέτῳ δεκάτῳ, εἰς δραχ. 344,966. Ἑπομένως πιθανὸν εἶναι, ὅτι ἡ ἐκ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται εἴδους εἴσπραξις θέλει αὐξήσει κατὰ διακοσίας περίπου χιλιάδας δραχμῶν. β) Ὡς πρὸς τὸν καφὲ, ἐκ τῆς σκέψεως, ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου αὔξησις τοῦ τέλους πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνῃ εἶδος μὴ ὂν τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης καὶ ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ τέλους διατηρεῖται ἡ αὐτὴ ἀναλογία, ἥτις ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ μέχρι τοῦδε καταβαλλομένου τέλους καὶ τῆς προηγουμένης τιμῆς τοῦ καφὲ, ἤτοι ἡ τοῦ 15% ἐπὶ τῆς ἀξίας, διότι ἡ τιμὴ τοῦ καφὲ ἀνεβιβάσθη ἔκτοτε, ὑπολογιζομένη νῦν κατὰ μέσον ὅρον εἰς δρ. 3.50|00 κατ’ ὀκάν· καὶ ὅτι καὶ εἰς ἄλλα κράτη τὸ εἶδος τοῦτο πλειότερον ἐπιβαρύνεται. Καὶ συνίσταται μὲν τὸ ἐπὶ τοῦ καφὲ εἰσπραττόμενον ἤδη ἐν ὅλῳ τέλος εἰς λεπτὰ 49½, ἀποτελούμενον ἐκ τοῦ κατὰ τὸ ἐν ἰσχύϊ δασμολόγιον τέλους λεπτῶν 45 καὶ τοῦ προσθέτου δεκάτου λεπτὰ 4½, ἐπρόβαλε δὲ ἡ ἐπιτροπὴ ν’ ἀναβιβασθῇ εἰς λεπτὰ 55 κατ’ ὀκάν. Ἐν τούτοις ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου ἀνῆλθε

ἑπομένως ἐλπίζεται ὅτι θέλουσι πλεονάσει τὰ ἐκ τούτου ἔσοδα κατὰ δραχ. 40,000 περίπου. γ) Ὡς πρὸς τὴν ζάκχαριν, ἐκ τῆς σκέψεως, ὅτι συνήθως τὸ τέλος τῆς ζακχάρεως παρακολουθεῖ κατ’ ἀναλογίαν ἐκεῖνο τοῦ καφὲ, ἑπομένως καὶ εἵπετο καὶ τοῦ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως εἰσαγωγικοῦ τέλους ὁ ἀναβιβασμός. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ζάκχαρις δὲν καταναλίσκεται εἰς μόνην τοῦ καφὲ τὴν χρῆσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας ποικίλας ἀνάγκας, ἡ ἐπιτροπὴ περιωρίσθη ν’ αὐξήσῃ τὸ τέλος κατὰ 2½ μόνον λεπτὰ (διότι τὸ ἰσχύον, σὺν τῷ προσθέτῳ φόρῳ, ἀνέρχεται εἰς 27½ λεπτὰ), καὶ οὕτως ἡ ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰ τοῦ τέλους τοῦ εἴδους τούτου πρὸς ἐκεῖνο τοῦ καφὲ εἶναι ἤδη λεπτὰ 25, ἐν ᾧ κατὰ τὸ ἐν ἰσχύϊ δασμολόγιον εἶναι λεπτὰ 22. Ὅθεν ἔκρινε προσῆκον νὰ ὁρισθῇ ἤδη ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου εἰσαγωγικὸν τέλος λεπτῶν 30, ἀναβιβαζομένου κατὰ 2½ μόνον λεπτὰ κατ’ ὀκὰν τοῦ νῦν εἰσπραττομένου, ὅπερ ἀνέρχεται εἰς λεπτὰ 27½, ἤτοι 25 μὲν λεπτὰ κατὰ τὸ δασμολόγιον, 2½ δὲ λεπτὰ ἀποτελοῦσι τὸ πρόσθετον δέκατον. Ἐκ τῆς διαφορᾶς ταύτης ἐλπίζεται ν’ αὐξήσωσι τὰ ἔσοδα κατὰ δραχ. περίπου 80,000, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ εἰσαχθὲν ἐκ τοῦ εἴδους τούτου ποσὸν ἀνῆλθε

καὶ ὅτι ἑπομένως ἡ ἐτησία κατὰ μέσον ὅρον εἰσα-

γωγὴ εἶναι ὀκ. ············ 3,351,379,

τὸ δὲ εἰσπραχθὲν τέλος, σὺν τῷ προσθέτῳ δεκάτῳ, δρ. 921,629. Καὶ ταῦτα μὲν ὡς πρὸς τὰς σκέψεις περὶ τοῦ ἐπιβλητέου τέλους καὶ τῶν ἐκ τούτου ἀποτελεσμάτων. Ὁ λόγος δ’ ἕνεκεν τοῦ ὁποίου ἐπείγομαι νὰ προκαλέσω ἤδη τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῶν προεκτεθέντων εἶναι ὁ ἀναφερόμενος ἐν τῷ ἐγκλειομένῳ ᾧδε πρακτικῷ τῆς συνεδριάσεως τῆς ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν 22 ὑπερμεσοῦντος μηνὸς συνοψιζόμενος εἰς τὰ ἑξῆς· Ὅτι καθ’ ἃς μέλος τι τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει πληροφορίας, μεγάλου ποσοῦ πετρελαίου προμήθεια διετάχθη, ἂν δ’ ἡ ποσότης τοῦ πετρελαίου εἰσαχθῇ πρὸ τῆς παρασκευαζομένης μεταβολῆς τοῦ δασμολογίου, τότε τὸ ἐμπόριον θέλει παύσει ἐπί τινα χρόνον καὶ μέχρι τῆς καταναλώσεως τοῦ οὕτως εἰσαχθησομένου ποσοῦ πετρελαίου νὰ εἰσαγάγῃ τοιοῦτον, μὴ δυνάμενον νὰ συναγωνισθῇ πρὸς τοὺς μέλλοντας νὰ εἰσαγάγωσι τὸ παραγγελθὲν πετρέλαιον πρὸ τῆς μεταβολῆς καὶ ὑποβληθησομένους εἰς πληρωμὴν τέλους μικροτέρου κατὰ 13 λεπτὰ τὴν ὀκὰν, θέλει δὲ συντελεσθῆ εἶδος μονοπωλείου ὑπὲρ τῶν εἰσαξόντων πρὸ τῆς μεταβολῆς τοῦ δασμολογίου τὸ πετρέλαιόν των μέχρι τῆς ὁλοσχεροῦς καταναλώσεως αὐτοῦ. Θέλει δὲ πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀπολέσει καὶ τὸ δημόσιον ταμεῖον τήν τε διαφορὰν μεταξὺ τοῦ εἰσπραττομένου τέλους τῶν 22 λεπτῶν καὶ τοῦ προτεινομένου ἐκ λεπτῶν 35 ἐπὶ τοῦ οὕτως εἰσαχθησομένου ποσοῦ, ὡς καὶ πᾶσαν εἴσπραξιν τέλους ἐπὶ τοῦ πετρελαίου καθ’ ὅλον τὸν μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς μεταβολῆς ταύτης τοῦ δασμολογίου χρόνον μέχρι τῆς καταναλώσεως τοῦ εἰσαχθησομένου πρὸ τῆς μεταβολῆς ποσοῦ. Ἑπομένως ἐσυμπέρανεν, ὅτι ἡ προτεινομένη ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου μεταβολὴ πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, τοῦθ’ ὅπερ ἡ ἐπιτροπὴ ἐνέκρινεν, παραδεχθεῖσα, συνεπείᾳ παρατηρήσεως ἄλλου τινὸς μέλους, νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο καὶ ἡ περὶ ἀναβιβασμοῦ τοῦ τέλους τοῦ καφὲ καὶ τῆς ζακχάρεως πρότασίς της. Συμφώνως λοιπὸν πρὸς τὰ προεκτεθέντα λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἵνα μελετήσῃ ταῦτα πάντα μετ’ ἐπιστασίας, προέλθῃ δ’ εἰς τὴν ἀναγκαίαν πρὸς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα πρότασιν περὶ ἐπιβολῆς τοῦ ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς προταθέντος τέλους ἐφ’ ἑκάστου τῶν προσημειωθέντων τριῶν εἰδῶν. Ἐν Ἀθήναις, 24 Ἰουνίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς (Ὑπογ.) ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Συνεδρίασις τῆς 22 Ἰουνίου. Ἕν τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς παρετήρησεν ὅτι τινὲς τῶν μεταβολῶν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου, ὑπὲρ ὧν μέχρι τοῦδε ἐγνωμοδότησεν ἡ ἐπιτροπὴ, ἀπαιτεῖται νὰ πραγματοποιηθῶσιν ὅσῳ τὸ δυνατὸν ταχύτερον πρός τε τὸ συμφέρον τοῦ ἐμπορίου καὶ πρὸς τὸ τοῦ δημοσίου ταμείου· προέβαλε δ’ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ συστήσῃ εἰς τὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν τὴν ταχίστην πραγματοποίησιν αὐτῶν. Ἀνέφερε δ’ ἰδίως τὴν μεταβολὴν τοῦ ἐπὶ τοῦ πετρελαίου εἰσαγωγικοῦ τέλους. Τὸ ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου τέλος, ἀνέπτυξεν εἰδικώτερον τὸ εἰρημένον μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, προσδιωρίζετο διὰ τοῦ ἰσχύοντος δασμολογίου εἰς λεπτὰ 20 κατ’ ὀκὰν, κατὰ τὴν ἐν τῇ σελίδι 11 διάταξιν τοῦ δασμολογίου, καθ’ ἣν πᾶν ἕτερον ἔλαιον πλὴν τοῦ κοινοῦ ἐλαιολάδου ὑπήγετο εἰς τέλος εἴκοσι λεπτῶν κατ’ ὀκὰν, καὶ κατὰ τὴν ἐν τῇ αὐτῇ σελίδι ὑποσημείωσιν, δι’ ἧς ἐδηλοῦτο, ὅτι εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπήγετο τὸ πετρέλαιον. Ἡ ἐπιτροπὴ, ἔν τινι τῶν προηγηθεισῶν συνεδριάσεων, εἶχε γνωμοδοτήσει νὰ μεταβληθῇ ἡ διάταξις αὕτη τοῦ δασμολογίου, διατηρουμένης μὲν τῆς διατάξεως καθ’ ἣν πᾶν ἕτερον ἔλαιον ὑπήγετο εἰς τέλος εἴκοσι λεπτῶν κατ’ ὀκὰν, νὰ προστεθῇ δὲ ἰδία διάταξις ἀποχωρίζουσα ἀπὸ τὴν κατηγορίαν ταύτην τὸ πετρέλαιον, καὶ ἀναβιβάζουσα τὸ ἐπ’ αὐτοῦ τέλος ἀπὸ λεπτῶν εἴκοσιν εἰς ὅσα μέχρι τοῦδε ὑπεβάλλετο, καὶ ἀπὸ τῶν λεπτῶν δύο, τὰ ὁποῖα προσετίθεντο μέχρι τοῦδε εἰς τὸ εἰρημένον τέλος, ὡς πρόσθετον δέκατον κατὰ τὸν ἀπὸ 21 Ἰουνίου 1877 ΧΚʹ. νόμον, ἤτοι ἀπὸ λεπτῶν 22 ἐν ὅλῳ κατ’ ὀκὰν εἰς λεπτὰ 35. ᾘτιολόγησε δὲ τὸ εἰρημένον μέλος τὴν περὶ ταχείας πραγματοποιήσεως τῆς μεταβολῆς ταύτης γνώμην διὰ τὸν λόγον, ὅτι, καθ’ ἃς ἔχει πληροφορίας, μεγάλου ποσοῦ πετρελαίου προμήθεια διετάχθη, ἂν δὲ ἡ ποσότης αὕτη τοῦ πετρελαίου εἰσαχθῇ πρὸ τῆς μεταβολῆς τοῦ δασμολογίου, τότε τὸ ἐμπόριον θέλει παύσει ἐπί τινα χρόνον καὶ μέχρι τῆς καταναλώσεως τοῦ οὕτως εἰσαχθησομένου ποσοῦ πετρελαίου νὰ εἰσαγάγῃ τοιοῦτον, μὴ δυνάμενον νὰ συναγωνισθῇ πρὸς τοὺς μέλλοντας νὰ εἰσαγάγωσι τὸ παραγγελθὲν πετρέλαιον πρὸ τῆς μεταβολῆς καὶ ὑποβληθησομένους εἰς πληρωμὴν τέλους μικροτέρου κατὰ 13 λεπτὰ τὴν ὀκὰν, θέλει δὲ συντελεσθῆ εἶδος μονοπωλείου τοῦ πετρελαίου ὑπὲρ τῶν εἰσαξόντων πρὸ τῆς μεταβολῆς τοῦ δασμολογίου τὸ πετρέλαιον μέχρι τῆς ὁλοσχεροῦς καταναλώσεως αὐτοῦ, θέλει δὲ πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀπολέσει καὶ τὸ δημόσιον ταμεῖον τήν τε διαφορὰν μεταξὺ τοῦ τέλους τῶν 22 καὶ τῶν 35 λεπτῶν ἐπὶ τοῦ οὕτως εἰσαχθησομένου ποσοῦ, ὡς καὶ πᾶσαν εἴσπραξιν τέλους ἐπὶ πετρελαίου καθ’ ὅλον τὸν μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς μεταβολῆς ταύτης τοῦ δασμολογίου χρόνον μέχρι τῆς καταναλώσεως τοῦ εἰσαχθησομένου πρὸ τῆς μεταβολῆς ποσοῦ. Ἕτερον δὲ μέλος ἐπρότεινε ἵνα τὸ αὐτὸ γένηται καὶ ἐπὶ τῆς μεταβολῆς τοῦ τέλους ἐπὶ τοῦ καφὲ καὶ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως. Τὸ ἐπὶ τῶν εἰδῶν τούτων τέλος, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ ἰσχῦον μέχρι τοῦδε δασμολόγιον ἐπεβάλλετο, συνίστατο ἐπὶ μὲν τοῦ καφὲ εἰς λεπτὰ 45 κατ’ ὀκὰν (σελ. 17 τοῦ δασμολογίου) καὶ προσέτι εἰς λεπτὰ 4 καὶ ½, ὅσα ἀπετέλει τὸ κατὰ τὸν νόμον ΧΚʹ. τῆς 21 Ἰουνίου 1877 ἐπιβλητέον πρόσθετον δέκατον, ἡ δ’ ἐπιτροπὴ ἐν προγενεστέρᾳ συνεδριάσει εἶχε γνωμοδοτήσει ν’ ἀναβιβασθῇ τὸ ἐπὶ τοῦ καφὲ εἰρημένον τέλος ἀπὸ λεπτῶν 49 καὶ ½ κατ’ ὀκὰν εἰς λεπτὰ πεντήκοντα πέντε. Ἐπὶ δὲ τῆς ζακχάρεως, τῆς ἐν γένει εἰς κόνους ἢ κόνιν εἰσαγομένης, συνίστατο εἰς λεπτὰ 25 κατ’ ὀκὰν (σελ. 12 τοῦ δασμολογίου) καὶ προσέτι εἰς λεπτὰ 2 καὶ ½ ὅσα ἀπετέλει τὸ διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1877 ἐπιβληθὲν πρόσθετον δέκατον, τὸ ὅλον εἰς λεπτὰ εἴκοσι ἑπτὰ καὶ ἥμισυ κατ’ ὀκὰν, ἡ δὲ ἐπιτροπὴ ἐν προγενεστέρᾳ συνεδριάσει εἶχε γνωμοδοτήσει ν’ ἀναβιβασθῇ τὸ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως τέλος εἰς λεπτὰ τριάκοντα κατ’ ὀκάν. Ἡ ἐπιτροπὴ λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ περὶ ἀναβιβασμοῦ τοῦ τέλους γνώμη αὐτῆς ὑπηγορεύετο αʹ) Ἐπὶ τοῦ πετρελαίου, ἐκ τῆς σκέψεως, ὅτι ὅσον ἡ ἀπό τινων ἐτῶν εἰσαγωγὴ τοῦ εἴδους τούτου προχωρεῖ αὐξάνουσα τοσοῦτον ἐξ ἄλλου ἐλαττοῦται καὶ ἡ ἀξία αὐτοῦ· ἐκ τούτου δὲ ἡ αὔξησις τοῦ τέλους δὲν πρόκειται νὰ παρακωλύσῃ τὴν εἰσαγωγήν· ὅτι ἡ ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τοῦ τέλους ἐνδεχομένη αὔξησις τῆς τιμῆς, μὴ αὐξάνουσα τὴν δαπάνην πρὸς φωτισμὸν τῶν κατοίκων τῶν μεσογείων, ἐν χρήσει τῶν ὁποίων πρὸς φωτισμὸν τυγχάνει ἔτι τὸ ἐγχώριον ἔλαιον, θέλει ἀναβιβάσει τὴν πρὸς φωτισμὸν δαπάνην τῶν κατοίκων τῶν μερῶν, ἐν οἷς γίγνεται χρῆσις τοῦ πετρελαίου, καὶ ἥτις πάντοτε εἶναι ὑποδεεστέρα τῆς δαπάνης τοῦ δι’ ἐλαίου φωτισμοῦ. Εʹ) Ἐπὶ τοῦ καφὲ, ὑπὸ τῆς σκέψεως, ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου αὔξησις τοῦ τέλους πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνῃ εἶδος μὴ ὂν τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης, καὶ ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ τέλους διατηρεῖται ἡ αὐτὴ ἀναλογία, ἥτις ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ μέχρι τοῦδε καταβαλλομένου τέλους καὶ τῆς ἀξίας τοῦ καφὲ, ἤτοι ἡ τοῦ 15% ἐπὶ τῆς ἀξίας, διότι ἡ τιμὴ τοῦ καφὲ ἀνεβιβάσθη ἔκτοτε, ὑπολογιζομένη νῦν κατὰ μέσον ὅρον εἰς δραχ. 3 50|00 κατ’ ὀκὰν, καὶ ὅτι καὶ εἰς ἄλλα κράτη τὸ εἶδος τοῦτο πλειότερον ἐπιβαρύνεται. γʹ) Ἐπὶ τῆς ζακχάρεως, ὑπὸ τῆς σκέψεως, ὅτι συνήθως τὸ τέλος τῆς ζακχάρεως παρακολουθεῖ ἐξ ἀναλογίας ἐκεῖνο τοῦ καφὲ, ἑπομένως καὶ δι’ αὐτὸν ἀκόμη τὸν λόγον ὑπηγορεύθη ἡ αὔξησις. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ζάκχαρις δὲν καταναλίσκεται εἰς μόνην τοῦ καφὲ τὴν χρῆσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας ποικίλας ἀνάγκας, ἡ ἐπιτροπὴ περιωρίσθη ν’ αὐξήσῃ τὸ τέλος κατὰ 2½ μόνον λεπτὰ (διότι τὸ ἰσχῦον, σὺν τῷ προσθέτῳ φόρῳ, ἀνέρχεται εἰς 27½ λεπτὰ), καὶ οὕτως ἡ ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰ τοῦ τέλους τοῦ εἴδους τούτου πρὸς ἐκεῖνο τοῦ καφὲ εἶναι ἤδη λεπτὰ 25, ἐν ᾧ κατὰ τὸ ἐν ἰσχύϊ δασμολόγιον εἶναι λεπτὰ 22. Παρατηρήσασα ὅτι ἐν ᾧ οὐδένα ἔχει λόγον νὰ μεταβάλῃ τὴν γνώμην της ταύτην, κρίνει ἀφ’ ἑτέρου ὀρθοὺς τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προέβαλον ἀνωτέρω οἱ γνωμοδοτήσαντες ἵνα ὡς τάχιστα πραγματοποιηθῶσιν αἱ ὑφ’ αὑτῆς συστηθεῖσαι μεταβολαὶ τοῦ τέλους ἐπὶ τῶν εἰρημένων τριῶν εἰδῶν. Παρεδέχθη νὰ συστηθῇ εἰς τὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν νὰ φροντίσῃ ἵνα ὅσον οἷόν τε ταχύτερον ἐπενεχθῶσι κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἰσχυόντων νόμων αἱ εἰρημέναι μεταβολαὶ τοῦ μέχρι τοῦδε ἐπιβαλλομένου εἰσαγωγικοῦ τέλους ἐπὶ τῶν μνημονευθέντων τριῶν εἰδῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἰω. Α. Σοῦτσος, Τρ. Μουτζόπουλος, Ι. Κ. Τσάτσος, Δ. Ζαχαρίου, Ι. Ζωγράφος, Β. Κάββας, Δ. Δαμιανός, Μ. Διαμαντόπουλος.

ΕΚΘΕΣΙΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΣΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1879 χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐπαρουσιάσθησαν ἀνάγκαι, ὧν τὴν πλήρωσιν δὲν ἠδύνατο νὰ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις ἄνευ ζημίας τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, καὶ πρὸς θεραπείαν τῶν ὁποίων δὲν περιέλαβεν ὁ διὰ τὸ τρέχον ἔτος προϋπολογισμὸς τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις. Ἐπεβάλλετο διὰ τοῦτο εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ καθῆκον ἵνα δυνάμει τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Νόμου περὶ Δημοσίου λογιστικοῦ προκαλέσῃ τὴν χορηγίαν τῶν ἀπαιτουμένων ἐκτάκτων πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879. Τὸ ποσὸν, εἰς ὃ ἀνέρχονται πᾶσαι αὗται αἱ προκληθεῖσαι καὶ χορηγηθεῖσαι ἔκτακτοι πιστώσεις, συνίσταται εἰς δραχμὰς 1,330,346.08. Καὶ ἐν μὲν τοῖς συναπτομένοις πρακτικοῖς τοῦ Ὑπουργικοῦ συμβουλίου, καὶ τοῖς μετ’ αὐτῶν συνεισαγομένοις ἄλλοις ἐγγράφοις, ἐκτίθενται οἱ λόγοι οἱ τὰς πιστώσεις ταύτας καταστήσαντες ἀναποφεύκτους· κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ θέλουσιν ἐν ἀνάγκῃ δοθῆ εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν αἱ ζητηθησόμεναι τυχὸν ἀναγκαῖαι πληροφορίαι. Εἰσάγων Νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῶν περὶ τῆς χορηγίας ἑκάστης τῶν εἰρημένων πιστώσεων ἐκδοθέντων Βασιλικῶν Διαταγμάτων, καὶ συνάπτων ἐν αὐτῷ πίνακα ἐμφαίνοντα τὰς πιστώσεις ταύτας, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τῶν χορηγηθεισῶν ἐκτάκτων πιστώσεων διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 ἐκ δραχ. 1,330,346, 08|00. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦνται τὰ κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐκδοθέντα Β. Διατάγματα, φέροντα ἡμερομηνίαν 15 Ἰουνίου, 8, 13 καὶ 13 Φεβρουαρίου, 16 καὶ 27 Μαΐου, 27 Ἰουνίου, 16 Ἰανουαρίου, 29 Ἀπριλίου, 12 καὶ 25 Ἰουνίου, 13 Φεβρουαρίου, 22 Μαΐου καὶ 5 Ἰουνίου, δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1879 αἱ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμεναι ἔκτακτοι πιστώσεις, συνιστάμεναι ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς ἓν ἑκατομμύριον τριακοσίας τριάκοντα χιλιάδας, τριακοσίας τεσσαράκοντα ἓξ καὶ λεπτὰ ὀκτώ, ἀριθμὸς 1,330,346.08, διῃρημένας δὲ κατὰ Ὑπουργεῖον ὡς ἐφεξῆς:

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ Δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1ον. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν τεσάρων χιλιάδων ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, καταλογιζομένη εἰς ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Προκαταβολαὶ ἐξόδων πτωχεύσεων». Ἄρθρον 2ον. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ἅμα συνελθούσης. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 15 Ἰουλίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΗ.

Πρᾶξις 71. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 31 Μαΐου 1879. Ἐξακολουθούσης τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπὸ χθεσινὴν ἡμερομηνίαν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 6,303 ἔκθεσιν τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργείου, ἔχουσαν οὕτω· «Κατὰ τὸ ἄρθρον 460 τοῦ νέου περὶ πτωχεύσεως καὶ χρεωκοπίας νόμου, ἐὰν δὲν ὑπάρχωσι πρόχειρα χρήματα τῆς πτωχεύσεως πρὸς πληρωμὴν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὰ τέλη τῆς κηρυττούσης τὴν πτώχευσιν ἀποφάσεως, τὴν τοιχοκόλλησιν καὶ δημοσίευσιν αὐτῆς καὶ λοιπὰς ἄλλας ἀνάγκας τῆς πτωχεύσεως, προκαταβάλλεται ὑπὸ τοῦ δημοσίου ταμείου ἀνάλογον ποσὸν κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Εἰσηγητοῦ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης δὲν προεῖδε περὶ πιστώσεως σχετικῆς πρὸς τοιαύτην δαπάνην, παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἵνα λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὡς ἀνωτέρω ἄρθρον, πρὸς δὲ καὶ τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ ἀποφασίσῃ ὅπως χορηγηθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης διὰ Β. Διατάγματος, ἀπούσης ἤδη τῆς Βουλῆς, ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. τεσσάρων χιλιέδων ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον·» ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ῥηθέντος Ὑπουργείου τῆς ἐνεστώσης χρήσεως. Τὸ Συμβούλιον.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη Θ. Π. Δηλιγιάννης, Γ. Μπούμπουλης, Α. Δ. Αὐγερινός. Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἐν Ἀθήναις, τῇ 4 Ἰουνίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ὑπ’ ὄψιν ἔχοντες τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀπὸ 25 τοῦ λήξαντος γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεων τοῦ ΨΙϚʹ. νόμου περὶ στρατολογίας χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν πεντήκοντα χιλιέδων (50,000), καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφάλαιον 12 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «ἐκτέλεσις τοῦ ΨΙϚʹ. νόμου περὶ στρατολογίας.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον αὐτῆς. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεμεν τὴν δημοσίευσιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 8 Φεβρουαρίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

Ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Συνεδρίασις Βʹ. Ἐξακολουθούσης τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπὸ τὸν ἀριθ. 3,599 καὶ ἀπὸ 25 τοῦ τρέχοντος ἔκθεσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχουσαν οὕτω: «Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ΨΙΣΤʹ. νόμου περὶ στρατολογίας, δημοσιευθέντος ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 69 φύλλῳ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως π. ἔτους, ἐπιβάλλει εἰς τὸ Δημόσιον δαπάνας ἀναγομένας εἰς τὴν καταβολὴν ἐπιμισθίου τῶν μελῶν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 18 Ἐπιτροπῆς καὶ ὁμοίου πρὸς τὰ μέλη τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 41 στρατολογικοῦ συμβουλίου κατὰ τὸ ἄρθρον 54, πρὸς δὲ καὶ ἕτερα ἔξοδα ἀναγόμενα εἰς τὰς πρὸς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας. Κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τοῦ διὰ τὸ τρέχον ἔτος προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ προσθέτου δηλώσεως ἀπῄτησα νὰ προστεθῇ πίστωσις δραχ. 50,000 ὑπὸ τὸ Κεφάλαιον 4, ἄρθρον 6, ἥτις ὅμως ἐκ παραδρομῆς συνεχωνεύθη ἐν τῇ ὑπὸ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ διαληφθέντος κεφαλαίου ἀρχικῶς σημειωθείσῃ, ἀφορῶσα δ’ εἰς θεραπείαν ἑτέρων ὑποχρεώσεων, ἀναγομένων εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, πλεονάζει μὲν ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ὑπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν, δι’ ὃν ἐζητήθη, ὡς μὴ ἀναγραφομένη ῥητῶς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ. Ὅθεν παρίσταται ἀναπόδραστος ἀνάγκη χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως, κατὰ τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους, ἐκ δραχμῶν 50,000, ἵνα μὴ προσκόψῃ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ σπουδαίου τούτου νόμου. Ἑπομένως παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐξενέγκῃ τὴν γνώμην του, κατὰ τὸ ἄρθρον 16 τοῦ λογιστικοῦ νόμου, ἀπαραιτήτως ἀπαιτουμένην, πρὸς χορηγίαν αὐτῆς διὰ Β. Διατάγματος» Ἐνέκρινε δ’ ἵνα προκληθῇ ἡ πρὸς τοῦτο ἀναγκαία πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 25 Ἰανουαρίου 1679. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ὑπ’ ὄψιν ἔχοντες τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀπὸ 25 Ἰανουαρίου ε. ε. γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10,000), καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφάλαιον 13 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «Περίθαλψις τῶν ἐκ τῆς πλημμύρας παθόντων κατοίκων τοῦ χωρίου Ἀγράφων τοῦ δήμου Ἀγραίων». Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον αὐτῆς. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεμεν τὴν δημοσίευσιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 13 Φεβρουαρίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Βʹ.

Πρᾶξις 14. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 25 Ἰανουαρίου 1879. Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνεγνώσθη ἡ ὑπὸ τὸν ἀριθμὸν 1,750 καὶ ἀπὸ 20 τρέχ. μηνὸς ἔκθεσις τοῦ κυρίου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Τὴν 6 τοῦ παρελθόντος μηνὸς καὶ ἔτους συνέβη μεγάλη πλημμύρα κατὰ τὸ χωρίον Ἄγραφα τοῦ δήμου Ἀγραίων τῆς Ἐπαρχίας Εὐρυτανίας, ἕνεκα τῆς ὁποίας ὑπέστησαν σημαντικὰς ζημίας οἱ κάτοικοι, καταστραφεισῶν πλείστων οἰκιῶν καὶ ἀγρῶν αὐτῶν, κατὰ τὰς ὑπὸ τοῦ οἰκείου δημάρχου καὶ Ἐπάρχου Εὐρυτανίας ὑποβληθείσας πληροφορίας, ἐντεῦθεν δὲ οἱ παθόντες κάτοικοι χρήζουσι προχείρου καὶ ἑπομένως ταχείας βοηθείας πρὸς τὴν ἐκ τῶν ἐνόντων ἐφικτὴν ἐπανόρθωσιν τῶν γενομένων καταστροφῶν καὶ συνδρομήν των ἐν τῇ παρούσῃ μάλιστα ἐποχῇ ὅτε κατὰ τὰ μέρη μάλιστα ἐκεῖνα βαρὺς ἐπικρατεῖ χειμών. Πρὸς θεραπείαν τῆς ἀνάγκης ταύτης θεωρῶ ἄξιον προνοίας τῆς Κυβερνήσεως ν’ ἀντιλάβηται τῶν παθόντων διὰ τῆς παροχῆς αὐτοῖς ἀναλόγου χρηματικῆς βοηθείας. Ἐπειδὴ δὲ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ὑπὸ τὴν διεύθυνσίν μου Ὑπουργείου δὲν ἔχει πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διαθέσιμον πίστωσιν, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ προκληθῇ τοιαύτη μέχρις 8–10 χιλιάδων δραχμῶν ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον καὶ ἄρθρον τοῦ αὐτοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπιφυλασσομένης τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως ἐν καιρῷ. Διὸ λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸν ἐν ἀντιγράφῳ συναπτόμενον ὧδε κατάλογον τῶν γενομένων ἐκ τῆς ἐν λόγῳ πλημμύρας ζημιῶν. Νοεῖται δὲ, ὅτι τὰ περὶ τῆς προσηκούσης διανομῆς τῆς ἐγκριθησομένης βοηθείας κανονισθήσονται δεόντως διὰ Β. Διατάγματος» Τὸ Συμβούλιον ἐνέκρινε νὰ προκληθῇ ἡ ἀπαιτουμένη ἔκτακτος πίστωσις πρὸς πλήρωσιν τῆς ἀνάγκης ταύτης, κανονιζομένω προσηκόντως τῶν κατὰ τὴν διαχείρισιν αὐτῆς. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφήν Ἀθήνῃσι, τῇ 31 Ἰανουαρίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἰδόντες τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀπὸ 1 ἱσταμένου μηνὸς γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1879 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν τριάκοντα χιλιάδων, ἀριθ. 30,000, καταλογιζομένη εἰς ἴδιον κεφάλαιον τοῦ αὐτοῦ προϋπολογισμοῦ, δι’ «ἔκτακτα ὑγειονομικὰ μέτρα.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος ἀνατίθεται εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργούς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 13 Φεβρουαρίου 1879

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

τῶν Οἰκονομικῶν

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Γʹ.

Πρᾶξις 18. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 1 Φεβρουαρίου 1879. Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου ἀνεγνώσθη ἡ ἀπὸ 29 τοῦ λήξαντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 4,355 ἔκθεσις τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ἔχουσα οὕτως· «Ἕνεκα τοῦ ἐν Ἀστραχὰν βουβωνικοῦ λοιμοῦ, ὑπερπηδήσαντος τὰς ὑγειονομικὰς γραμμὰς, καὶ τῆς ἐν Γενικόβᾳ παρὰ τὴν Ξάνθην ἀναφανείσης ἐπιδημίας, ἥτις θεωρεῖται βουβωνικὸς λοιμὸς, ἐπεβλήθησαν, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἰατροσυνεδρίου, πραγματικαὶ καθάρσεις 21 ἡμερῶν ἐφ’ ὅλας τὰς προελεύσεις τῆς Ἀζοφικῆς θαλάσσης καὶ τὰς τοῦ Εὐξείνου Πόντου, ἁπάσης τῆς Εὐρωπαϊκῆς καὶ Ἀσιατικῆς Τουρκίας καὶ τῆς Συρίας, μὴ ἐξαιρουμένων τῶν διὰ ξηρᾶς, καὶ ἐτέθησαν εἰς ἐνέργειαν τὰ λοιμοκαθαρτήρια Κανθάρου, Ἁγίου Γεωργίου, Σκιάθου, Σύρου, Μήλου, Θήρας, Σπετσῶν, Κερκύρας, Λευκάδος, Ἀννίνου, Νέας Μιζέλης, Ταράτσης καὶ Ἰτάμου. Ἐπειδὴ δὲ πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων τούτων, ὑπαγορευομένων ἐκ τοῦ συμφέροντος τῆς δημοσίας ὑγείας τοῦ Κράτους, εἶναι ἀνάγκη νὰ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐγκρίνῃ, δυνάμει τῶν ἄρθρων 16 καὶ 18 τοῦ λογιστικοῦ νόμου, ὅπως προκαλέσω Β. Διάταγμα περὶ χορηγίας τοιαύτης πιστώσεως ἐκ δραχμῶν τριάκοντα χιλιάδων.» Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως ταύτης, τὸ Συμβούλιον ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ ἀναγκαία ἔκτακτος πίστωσις. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Τὰ μέλη

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Λ. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἀθήνῃσι, τὴν 6 Φεβρουαρίου 1879

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 18 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 58 ἀπὸ 11 ἱσταμένου μηνὸς γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν δύω χιλιάδων (2000) καταλογιζομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον ὑπ’ ἀριθ. 15 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «ἔξοδα ἀναθεωρήσεως ἐκλογικῶν καταλόγων.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ἅμα συνελθούσης, κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ διαληφθέντος Νόμου. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 16 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

Ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 11 Μαΐου 1879. Ἐν τῇ αὐτῇ συνεδριάσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξέθεσεν, ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων προσκόπτουσι σπουδαίως ἐν τῷ δήμῳ Ἀθηναίων ἕνεκα τῆς ἀνεπαρκείας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἁρμοδίου Εἰρηνοδίκου πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, αἵτινες ἀφορῶσιν εἰς τὴν κοινοποίησιν τῶν γενομένων ἀπείρων ἐνστάσεων περὶ ἐγγραφῆς ἐκλογέων καὶ διαγραφῆς ἑτέρων· ἑπομένως ἀπαραίτητος ἀνάγκη παρίσταται νὰ χορηγηθῇ εἰς τὸν διαληφθέντα Εἰρηνοδίκην ἀνάλογος πίστωσις πρὸς πρόληψιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἐκτάκτου προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐμπρόθεσμον ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας ταύτης. Ἐπειδὴ δ’ ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν περιελήφθη τοιαύτη δαπάνη, δέον νὰ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν δύω χιλιάδων. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκτεθέντα καὶ ἀποδεχόμενον τοὺς λόγους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, γνωματεύει ἵνα προκληθῇ διὰ Β. Διατάγματος ἡ χορηγία τῆς ἐκτάκτου ταύτης πιστώσεως, συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 16 καὶ 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἀθήνησι, τῇ αὐτῇ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 18 τοῦ Νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 61 ἀπὸ 23 ἱσταμένου μηνὸς γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν τριῶν χιλιάδων, καταλογιζομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον, ἀριθ. 16 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν 1879 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «ἔξοδα κηδείας τοῦ Βουλευτοῦ Μεσολογγίου Ἐπαμεινώνδα Δεληγεώργη.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος ἀνατίθεται εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργούς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 27 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ,

τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Ἀριθ. 61. Ἐν τῇ αὐτῇ συνεδριάσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξέθηκε προφορικῶς, ὅτι ἀνάγκη παρίσταται νὰ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις εἰς βάρος τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τρ. ἔτους πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῆς κηδείας τοῦ Βουλευτοῦ Μεσολογγίου Ἐπαμεινώνδα Δεληγεώργη, καθότι ἡ ὑπὸ τὸ κεφ. 10, ἄρθρ. 1 ἐν τῷ διαληφθέντι προϋπολογισμῷ περιληφθεῖσα ἀρχικῶς πίστωσις ἀνεπαρκὴς ἀποβαίνει πρὸς θεραπείαν τῆς ἀπαραιτήτου ταύτης ἀνάγκης τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐκτιμῶν τοὺς ὑπαγορεύοντας τὴν χορηγίαν τῆς πιστώσεως ταύτης λόγους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐκδηλοῖ τὴν γνώμην του, κατὰ τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ τοῦ Κράτους, ἵνα προκληθῇ ἁρμοδίως ἡ χορηγία τῆς ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. 3,000 ὑπὸ ἴδιον Κεφάλαιον εἰς βάρος τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν 1879, ὑποβληθῇ δ’ αὕτη εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον αὐτῆς, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ διαληφθέντος νόμου. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 23 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 1 Ἰουνίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ὑπ’ ὄψιν ἔχοντες τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 74 ἀπὸ 20 Ἰουνίου τρ. ἔτους γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10,000), καταλογιζομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον «17α τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἐκτέλεσις ΨΙΖʹ νόμου περὶ τῆς εἰς τὰ στρατιωτικὰ ἀσκήσεως τῶν ἀγόντων ἡλικίαν 22, 23 καὶ 24 ἐτῶν. Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος ἀνατίθεται εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργούς. Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 27 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοί

Τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Κʹ

Πρᾶξις 74. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 20 Ἰουνίου 1879. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ τοὺς ἐκτεθειμένους λόγους ἐν τῇ ἀπὸ 1 φθίνοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 21,192 ἐκθέσει πρὸς αὐτὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ἐχούσῃ ὡς ἑξῆς: Πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων γινομένων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου ΨΙΖʹ περὶ τῆς εἰς τὰ στρατιωτικὰ ἀσκήσεως τῶν ἀγόντων ἡλικίαν 22, 23 καὶ 24 ἐτῶν, καὶ δικαιωμάτων μὴ δημοσίων ἰατρῶν, λαμβανόντων μέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τῆς ὁποίας ἐξετάζονται δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ μνησθέντος νόμου οἱ πρὸς ἄσκησιν ὑπόχρεοι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Διατάγματος τῆς 6 Νοεμβρίου 1842, ἀπαιτεῖται διὰ τοὺς ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 20,169 ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ἐκθέσει μου λόγους νὰ χορηγηθῇ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρ. ἔτους ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν δέκα χιλιάδων, ἀριθ. 10,000, καταλογισθησομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον καὶ ἄρθρον «Ἐκτέλεσις νόμου περὶ τῆς εἰς τὰ στρατιωτικὰ ἀσκήσεως τῶν ἀγόντων ἡλικίαν 22, 23 καὶ 24 ἐτῶν» ἐφ’ ᾧ παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐγκρίνῃ ὅπως προκαλέσω τὸ ἀνῆκον περὶ τούτου Β. Διάταγμα.» Ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης ἐκτάκτου πιστώσεως τῶν δραχμῶν 10,000. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

Ἀντίγραφον Ἀθήνησιν, αὐθημερόν

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἰδόντες τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1879 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν ἑβδομήκοντα χιλιάδων, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον 22 «ἑξάμηνος μισθοτροφοδοσία καὶ λοιπὰ ἔξοδα συντηρήσεως πλεοναζόντων ὑπαξιωματικῶν προγυμναστῶν.» Ἄρθρον 2. Ἡ ἀνωτέρω πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς τῆς Βουλῆς ἐν τῇ προσεχεῖ Συνόδῳ αὐτῆς. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἀθήνησι, τῇ 16 Ἰανουαρίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ

Ὁ Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομ.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἔχον ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ὡς ἐκ τῆς μεταβάσεως τοῦ στρατοῦ ἐκ τῆς ὑφισταμένης δυνάμεως εἰς τὴν ἐν εἰρήνῃ, θέλουσι πλεονάσει 300 περίπου ὑπαξιωματικοί· ὅτι ἐκ τῶν διαταχθέντων νὰ μεταβῶσιν εἰς ἀόριστον ἄδειαν ὑπαξιωματικῶν καὶ μήπω εἰς τοιαύτην ἀπελθόντων, ἐδήλωσαν νὰ ἐξακολουθήσωσιν ὑπηρετοῦντες ἐπὶ ἑξάμηνον 330 περίπου· ὅτι, τόσον οἱ μὲν ὅσον καὶ οἱ δὲ, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ μὴ τηρηθῶσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, ὡς πολυετῆ ὑπηρεσίαν ἔχοντες ἐν αὐτῷ, ἐξαιρέσει τῶν ἐκτάκτων ἐφέδρων, οἵτινες καὶ ὀλίγοι εἰσὶ καὶ μικρὸν χρόνον διετέλεσαν ὑπηρετοῦντες· ὅτι διὰ τὴν εἰς τὰ στρατιωτικὰ ἄσκησιν τῶν διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος τῆς 14 δεκεμβρίου ε. ε. καλουμένων ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, ἐν αἷς κατοικοῦσιν, ἀπαιτοῦνται οὐκ ὀλίγοι ὑπαξιωματικοὶ, δὲν ἀποβαίνει δὲ δυνατὸν ν’ ἀποσπασθῶσι τοσοῦτοι, ἄνευ μεγάλης βλάβης τῆς ὑπηρεσίας, ἐκ τῶν Σωμάτων εἰς ἃ θέλουσιν ἐναπολειφθῆ κατὰ τὸν περὶ προσωρινοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Στρατοῦ νόμον οἱ ἡμίσεις ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων παρ’ αὐτοῖς ὑπαξιωματικῶν, καὶ τέλος ὅτι δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν ἄσκησιν ταύτην ἐψηφισμένη εἰδικὴ πίστωσις, ἀποφαίνεται: Νὰ τηρηθῶσιν εἰς τὴν δύναμιν ἑκάστου Σώματος οἱ ὁριζόμενοι διὰ τὴν ἐν εἰρήνῃ δύναμιν αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ προσωρινοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ νόμου ὑπαξιωματικοὶ λαμβανόμενοι μεταξὺ τῶν μὴ συμπληρωσάντων τὴν θητείαν των καὶ τῶν δηλωσάντων νὰ ἐξακολουθήσωσιν ὑπηρετοῦντες, τῶν ἐκτάκτων ἐφέδρων ἀποσταλησομένων εἰς ἀόριστον ἄδειαν. Νὰ μετατεθῶσιν οἱ λοιποὶ εἰς τοὺς ὑπεραρίθμους, ἵνα χρησιμεύσωσι διὰ τὴν περὶ ἧς εἴρηται ἄσκησιν. Νὰ ἀποστέλλωνται μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀσκήσεως ταύτης εἰς τρίμηνον κανονικὴν ἄδειαν τοσοῦτοι ὑπαξιωματικοὶ λαμβανόμενοι ἐκ περιτροπῆς μεταξὺ τῶν εἰς τὴν δύναμιν τῶν Σωμάτων ἀνηκόντων καὶ τῶν ὑπεραρίθμων, ὥστε νὰ ὑπολείπωνται ὑπηρετοῦντες οἱ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ διαλαμβανόμενοι. Νὰ συμπληροῦνται τὸ ἥμισυ τῶν χηρευουσῶν εἰς τὰ διάφορα Σώματα ὀργανικῶν θέσεων διὰ προβιβασμοῦ, τὸ δὲ ἕτερον ἥμισυ ἐν ὅσῳ μὲν διαρκεῖ ἡ ἄσκησις διὰ μεταθέσεως ὑπεραρίθμων, μετὰ δὲ τὴν ἀποπεράτωσιν αὐτῆς δι’ ἀνακλήσεως ἐκ τῶν ἐν τριμήνῳ κανονικῇ ἀδείᾳ διατελούντων. Νὰ προκληθῇ ἡ ἀναγκαία ἔκτακτος πίστωσις διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὑπαξιωματικῶν τούτων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Νόμου περὶ λογιστικοῦ τοῦ Κράτους. Νὰ διαταχθῶσι τ’ ἀνωτέρω διὰ Β. Διαταγμάτων, προκληθησομένων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν.

Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

Ὅτι ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἀθήνησι, τῇ 14 Ἰανουαρίου 1879

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ,

ΧΡΗΣΙΣ ΤΟΥ 1879.

Φύλλον λεπτομερείας Τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἐπὶ ἑξάμηνον συντήρησιν ἐν ταῖς τάξεσι τοῦ στρατοῦ τῶν κάτωθι ὑπαξιωματικῶν προγυμναστῶν.

Ἀθήνησι, τῇ 14 Ἰανουαρίου 1879.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ Δημοσίου λογιστικοῦ, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τῶν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν 866,500, ὀκτακοσίων ἑξήκοντα ἕξ χιλιάδων πεντακοσίων, τασσομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον (23) τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Στρατοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους, δι’ ἀγορὰν μεταλλίνων φυσιγγίων. Ἄρθρον 2. Ἡ παροῦσα πίστωσις ὑποβληθήσεται ὑπὸ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ αὐτῆς Σύνοδον. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 19 Ἀπριλίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΑʹ.

Πρᾶξις 51. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 15 Ἀπριλίου 1879. Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπὸ 6 τρέχοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 15,053 ἔκθεσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἔχουσαν οὕτω· «Μέγα μέρος τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος προμηθευθέντων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς μεταλλίνων φυσεγγίων διὰ τὰ ὅπλα Gras κατηναλώθη εἴς τε τὰς καθημερινὰς ἀσκήσεις καὶ εἰς ἄλλας ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε τὸ μένον σήμερον εἰς τὰ ἀποθήκας ἐφόδιον εἶναι ὅλως ἀνεπαρκὲς σχετικῶς πρὸς τὴν κεκανονισμένην δύναμιν τοῦ στρατοῦ. Προκειμένου δὲ μετ’ οὐ πολὺ ν’ ἀσκηθῶσιν εἰς τὴν ἐπὶ σκοπὸν ῥιπὴν οἱ πρὸς ἄσκησιν κληθέντες, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ ὁπλῖται, θὰ γίνῃ ἔτι μεγαλειτέρα κατανάλωσις φυσιγγίων, καὶ ἑπομένως θὰ μένῃ ἀνάξιον λόγου ποσὸν εἰς τὰς ἀποθήκας διὰ μελλούσας ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ. Διὰ ταῦτα θεωρῶ ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ προμήθεια τοὐλάχιστον 5,000,000 καλύκων φυσιγγίων Gras, ὧν τὸ τίμημα, ὑπολογιζόμενον εἰς φράγγα 70, 75|00 κατὰ χιλιάδα, ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 424,500, ὑπολογιζομένου τοῦ φράγκου πρὸς 1 καὶ 20|00. Οἱ κάλυκες οὗτοι δέον νὰ γεμισθῶσι ἐνταῦθα, ἐν τῷ πυριτιδοποιείῳ Μωραϊτίνη, μεθ’ οὗ ὑφίσταται συμβόλαιον περὶ πληρώσεως δώδεκα εἰσέτι ἑκατομμυρίων καλύκων μεταλλίνων φυσιγγίων πρὸς δραχμὰς νέας 70 κατὰ χιλιάδα, ὥστε τὸ πρὸς πλήρωσιν τῶν 5,000,000 καλύκων ἀπαιτούμενον ποσὸν ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς παλαιὰς 392,000. Τούτοις προσθετέον εἰσέτι 50,000 δραχμαὶ δι’ ἔξοδα μεταφορᾶς τῶν καλύκων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰς Πειραιᾶ, δι’ ἀσφάλειαν αὐτῶν καὶ λοιπὰ ἔξοδα, ὥστε διὰ τὴν προμήθειαν 5,000,000 πλήρεων μεταλλικῶν φυσιγγίων ἀπαιτοῦνται δραχ. 866,500. Παρακαλῶ ἑπομένως τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐγκρίνῃ τὴν προμήθειαν τῶν ἐν λόγῳ φυσιγγίων καὶ συνάμα ἐγκρίνῃ νὰ χορηγηθῇ εἰς τὸ ὑπὸ τὴν διεύθυνσίν μου Ὑπουργεῖον ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν 866,500, τασσομένη ὑπὸ ἴδιον Κεφάλαιον (23) τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους, καθόσον θεωρῶ λίαν σπουδαίαν τὴν ἀνάγκην τῆς προμηθείας ταύτης.» Θεωροῦν, ὅτι οἱ ἐκτιθέμενοι λόγοι προκαλοῦσιν ἀναποδράστως τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου, ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ Β. Διάταγμα περὶ χορηγήσεως τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος πιστώσεως. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη Θ. Δηλιγιάννης, Δ. Γρίβας, Γ. Μπούμπουλης, Α. Δ. Αὐγερινός. Ἀντίγραφον Ἀθήνῃσι, τῇ 26 Ἀπριλίου 1879. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (Ὑπογ.) Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διὰ τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀντιγραφῆς,

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων ἐπισκευῆς τοῦ ἀτμοδρόμονος τῆς Ἑλλάδος, περὶ ὧν δὲν προεῖδεν ὁ εἰδικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐπὶ τῆς αὐτῆς χρήσεως καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου δραχ. ἑκατὸν πεντήκοντα μιᾶς χιλιάδων, πεντακοσίων ἑβδομήκοντα ἓξ καὶ λεπτῶν τριάκοντα τριῶν, ἀρ. 151,576 33|00, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Δαπάναι ἐπισκευῆς Ἀτμοδρόμονος.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Συνόδου τῆς Βουλῆς, ἅμα συνελθούσης. Εἰς τοὺς αὐτοὺς ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 12 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΖʹ.

Πρᾶξις 69. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 25 Μαΐου 1879. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπὸ χθεσινὴν χρονολογίαν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 3,262 ἔκθεσιν τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργοῦ ἔχουσαν οὕτω· «Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν διεβίβασε τῷ καθ’ ἡμᾶς ὑπουργείῳ ἔγγραφον τοῦ ἐν Παρισίοις ἐπιτετραμμένου τὰ τῆς Ἑλλάδος μετὰ λογαριασμῶν, πεμφθέντων αὐτῷ ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ τῆς Γαλλίας, διὰ διάφορα ὑλικοῦ εἴδη, ἅτινα ἐχορηγήθησαν κατὰ τὴν ἀ. τριμηνίαν τοῦ τρ. ἔτους ὑπὸ τοῦ ἐν Τουλῶνι ναυστάθμου τῷ ἀτμοδρόμονι Ἑλλάδι κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐπισκευῆς του. «Κατὰ τοὺς εἰρημένους λσμοὺς, συνταχθέντας ὑπὸ τῆς διευθύνσεως τοῦ ἐν Τουλῶνι ναυστάθμου κατόπιν τῶν πεμφθέντων γενικῶν λογαριασμῶν τῆς ἐπισκευῆς τοῦ πλοίου, ἡ ἀξία τῶν χορηγηθέντων εἰδῶν ὑλικοῦ ἀνέρχεται εἰς φρ.128,936.63 προσθέσει καὶ τοῦ τέλους τοῦ ἀναλόγου χαρτοσήμου διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν πεμφθησομένων

συναλλαγματικῶν ······························· 64.50

Ἐν ὅλῳ φράγκα ································· 129,001.13

«Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἐν Παρισσίοις ἐπιτετραμμένος τὸ ἔγγραφόν του δι’ οὗ διεβίβασε τοὺς εἰρημένους λσμοὺς, τὸ συνιστᾷ ὡς λίαν κατεπεῖγον, καθόσον, ὡς ἀναφέρει, ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργὸς τῆς Γαλλίας τὸν παρακαλεῖ νὰ φροντίσῃ περὶ τῆς ταχείας καταθέσεως τῶν χρημάτων ἐν τῷ Κεντρικῷ Ταμείῳ τῆς Γαλλίας, τὴν αὐτὴν δὲ σύστασιν ποιεῖται ἡμῖν καὶ ὁ Ἡμέτερος Συνάδελφος κύριος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργὸς, παρακαλῶ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ μοὶ χορηγήσῃ ἔκτακτον πίστωσιν ἐκ φράγκων 129,001,13 ἢ δραχμῶν 151,576,33, λογιζομένης τῆς ἀξίας ἑκάστου φράγκου κατὰ τὴν τρέχουσαν σημερινὴν ἀξίαν τοῦ συναλλάγματος ὄψεως πρὸς λεπ. 117½·» ἐνέκρινε τὴν πρότασιν ταύτην. Ἐνεκρίθη προσέτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παραγγείλῃ εἰς τὴν ἐν Παρισσίοις Πρεσβείαν νὰ ζητήσῃ παρὰ τοῦ Comptoir d’ Escompte νὰ λάβῃ καὶ πληρώσῃ εἰς τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν φράγκα 128,936.63, ν’ ἀποδώσῃ δὲ ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὸ ἀντίτιμον αὐτῶν πρὸς δρ. 1 15|00 καὶ ἥμισυ κατὰ φράγκον διὰ νὰ κατατεθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἐκ τοῦ δανείου προερχομένων χρημάτων.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἐν Ἀθήναις, τῇ 4 Ἰουνίου 1879.

Ὁ πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἀριθ. 3264 καὶ 3128.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

Πρὸς τὸν ἐπιτετραμμένον τὰ τῆς Ἑλλάδος ἐν Παρισσίοις.

τὰ ὁποῖα παρεκλήθη νὰ ἐμβάσῃ ὑμῖν ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς ὅπως καταθέσητε αὐτὰ εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κυρίου ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργοῦ τῆς Γαλλίας. Σὺν τῇ γνωστοποιήσει τῆς παραλαβῆς τῆς ἀνωτέρω χρηματικῆς ποσότητος σᾶς παρακαλοῦμεν, κύριε Ἐπιτετραμμένε, νὰ πέμψητε ἡμῖν καὶ ἀπόδειξιν τῆς καταθέσεως τῶν χρημάτων εἰς τὸ Κεντρικὸν ταμεῖον ὅπως συνῳδὰ πρὸς τὸν περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμον ἐπισυνάψωμεν αὐτὴν εἰς τὸ ἐκδοθὲν χρηματικὸν ἔνταλμα τοῦ καθ’ ἡμᾶς ὑπουργείου διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων τῇ Γαλλικῇ Κυβερνήσει.

Ὁ ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν αὐθημερὸν

Ὁ ἐπὶ τῆς διεκπεραιώσεως

ΓΕΩΡΓΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργεῖον ἔκτακτος πίστωσις δραχ. δεκατριῶν χιλιάδων, ἑξακοσίων τεσσαράκοντα ἐννέα καὶ λεπτῶν ἑβδομήκοντα πέντε, ἀριθ. 13,649.75, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, καταλογιζομένη εἰς ἰδιαίτερον κεφάλαιον Θʹ. ἄρθρ. 1 «Ἀπόδοσις προκαταβληθέντων ὑπὸ Δήμου Πειραιῶς διὰ τὰς γενομένας ὀχυρωματικὰς ἐργασίας». Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου εἰς τὴν Βουλὴν, ἅμα συνελθοῦσαν. Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 25 Ἰουνίου 1878.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

τῶν Ναυτικῶν

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΖʹ.

Πρᾶξις 65. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 25 Μαΐου 1879. Μετὰ ταῦτα εἰσήχθη τὸ ἀπὸ 15 τοῦ λήγοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 6,020 (π. ε.) ἔγγραφον τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργείου, δι’ οὗ ἐκτίθησιν, ὅτι δὲν ἀπεδόθη εἰσέτι εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς τὸ ὑπ’ αὐτοῦ προκαταβληθὲν ποσὸν ἐκ δραχ. 13,649:75 ἐπὶ ταῖς γενομέναις κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον π. ε. ὀχυρωματικαῖς ἐργασίαις κατὰ τὰ διάφορα μέρη τῆς Πειραϊκῆς Χερσονήσου κατὰ τὴν περὶ τούτου ὑπ’ ἀριθ. 31 τῆς 27 Ἰουλίου π. ε. πρᾶξιν τοῦ Συμβουλίου, ἅτε ἐξαντληθείσης τῆς διὰ τοῦ Νόμου ΧΟΖʹ τῆς 25 Ἰανουαρίου π. ε. χορηγηθείσης πιστώσεως. «Διὰ τὰς ἐκτάκτους στρατιωτικὰς ἀνάγκας» ἐξ ἧς ἐπρόκειτο ν’ ἀποδοθῇ καὶ τὸ, περὶ οὗ πρόκειται, ποσὸν, καὶ ἀνάγκη πᾶσα νὰ προκληθῇ ἔκτακτος ἐπὶ τούτῳ πίστωσις. Τὸ Συμβούλιον, ἔχον ὑπ’ ὄψιν τοὺς λόγους, οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν δαπάνην ταύτην, καὶ θεωροῦν, ὅτι πᾶσα περαιτέρω καθυστέρησις εἰς τὴν ἀπόδοσιν αὐτῆς ἀπάδει εἰς τὸ δίκαιον καὶ τὴν προθυμίαν, ἣν ἐπεδείξατο ὁ Δῆμος εἰς τὴν καταβολὴν αὐτῆς, ἐνέκρινεν, ἵνα προκληθῇ ἔκτακτος πίστωσις εἰς βάρος τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν ε. ε. ὑπὸ τὸ εἰδικὸν Κεφάλαιον Θʹ, ἄρθρ. 1 κατὰ τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ Νόμου.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ Μέλη

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφήν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 30 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου καὶ τὴν ἐπισυνημμένην πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1879 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑπτὰ χιλιάδων, ἀριθ. 7,000, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Ἔξοδα ὑπηρεσίας παλαιῶν δανείων». Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 13 Φεβρουαρίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Συνεδρίασις Βʹ. Πρᾶξις 11. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 25 Ἰανουαρίου 1879. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κυρίου Ὑπουργοῦ, ἐκτεθειμένῃ εἰς τὴν ἀπὸ 23 τοῦ λήγοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 3317 ἔκθεσίν του, ἔχουσαν οὕτω: «Συνωδὰ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2 καὶ ἀπὸ 11 Ἰανουαρίου ε. ε. πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκοινοποιήθη πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὅτι αἱ περιληφθεῖσαι διατάξεις ἐν τῷ νόμῳ ΨΛΔʹ. ἀπὸ 8 9βρίου π. ε. ὡς πρὸς τὴν κατάθεσιν τῶν εἰσπράξεων τοῦ Τελωνείου Κερκύρας δὲν περιεῖχον οὐδένα νεωτερισμὸν τῶν προηγουμένων νόμων, πλὴν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐπιμένει ὄχι μόνον νὰ μὴ καταλογίσῃ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τόκον, ἀλλὰ νὰ λαμβάνῃ διὰ τὰ κατατιθέμενα ποσὰ καὶ ἓν τέταρτον τοῖς ἑκατὸν, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν ἐγκλειομένην ἀπάντησιν αὐτῆς ὑπ’ ἀρ. 171 ἀπὸ 19 τρέχοντος μηνός. Ἐπειδὴ καὶ διὰ τοῦ ἀνωτέρου νόμου καὶ τῆς προσαρτωμένης ἐν αὐτῷ συμβάσεως ἡ Κυβέρνησις ἀνεδέχθη τὴν ὑποχρέωσιν τὰ προσδιορισθέντα ἔσοδα διὰ τὴν τακτικὴν πληρωμὴν τῶν χρεωλύτρων καὶ τόκων τῶν παλαιῶν δανείων νὰ καταθέτῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, αὕτη δὲ ἄνευ τοῦ αἰτουμένου ποσοστοῦ ἀποποιεῖται νὰ δεχθῇ τὴν κατάθεσιν, ἡ δὲ τοιαύτη δαπάνη ὡς ὅλως ἀπρόβλεπτος δὲν περιέχεται ἐν τῷ ψηφισθέντι καὶ κυρωθέντι προϋπολογισμῷ τῆς χρήσεως 1879, ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει, συμφώνως μὲ τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου, ἐπειδὴ ἡ προκειμένη ὑπηρεσία εἶναι κατεπείγουσα, πρέπει νὰ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν ἑπτὰ χιλιάδων ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου «Ἔξοδα ὑπηρεσίας παλαιῶν δανείων.» Παρακαλῶ ἑπομένως τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ζητουμένην ἔκτακτον πίστωσιν τῶν δραχ. 7,000 διὰ νὰ προκληθῇ τὸ ἀνῆκον περὶ τούτου Β. Διάταγμα· Ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης πιστώσεως. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη Θ. Π. Δηλιγιάννης, Γ. Μπούμπουλης, Α. Γ. Αὐγερινὸς, Δ. Γρίβας. Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἐν Ἀθήναις, τὴν 31 Ἰανουαρίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τ’ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ τὴν ἀπὸ 2 τρέχοντος μηνὸς πρᾶξιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Πρὸς πληρωμὴν τῆς τοῦ τρέχοντος ἔτους περιθάλψεως τῶν πρώην Ἀρχιεπισκόπων Μεσσηνίας, Κεφαλληνίας καὶ Πατρῶν καὶ Ἠλείας, δι’ ἣν δὲν δύναται νὰ γίνῃ χρῆσις τῆς ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879 καὶ ἐπὶ τοῦ κεφ. ἑ. ἐδ. ἁ. χορηγηθείσης πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 10,800, ἥτις θέλει μείνει ἀδιάθετος, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως 1879 ἴσου ποσοῦ, ἤτοι ἐκ δραχμῶν δέκα χιλιάδων ὀκτακοσίων, ἀριθ. 10,800, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Περίθαλψις πρώην Ἐπισκόπων». Εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 22 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΓ.

Πρᾶξις 53. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς εἰσήγαγε τὴν ἀπὸ 24 Μαρτίου ε. ε. ἔκθεσίν του, δι’ ἧς ἐξέθηκεν, ὅτι διὰ τοῦ κατὰ τὴν 10 Ἰανουαρίου ε. ε. δημοσιευθέντος νόμου ΨΜΗʹ. ἀπὸ 13 Δβρίου 1878 ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον ΣΤʹ. τοῦ περὶ Ἐπισκοπῶν καὶ Ἐπισκόπων νόμου τοῦ 1852 ἀπονεμομένη περίθαλψις ἀνεβιβάσθη εἰς δραχμὰς τριακοσίας κατὰ μῆνα ὑπὲρ τῶν παραιτουμένων καὶ τῶν παρῃτημένων Ἐπισκόπων, ὅτι πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς διατάξεως ταύτης ἔδει νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀνάλογος πίστωσις, ἀρκοῦσα πρὸς ἀπονομὴν τῆς περιθάλψεως ταύτης εἰς τοὺς τρεῖς παρῃτημένους Ἀρχιεπισκόπους πρώην Πατρῶν καὶ Ἠλείας κ. Ἀβέρκιον, πρώην Μεσσηνίας κ. Στεφάνον καὶ πρώην Κεφαλληνίας κ. Γεράσιμον· ὅτι ἀντὶ ταύτης περιελήφθη ἐν τῷ κεφ. ε, ἐδ. Α. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργείου πίστωσις ἐκ δρ. 10,800, προορισθεῖσα ἵνα χρησιμεύσῃ πρὸς ἀπονομὴν βοηθήματος εἰς τοὺς εἰρημένους Ἱεράρχας, καὶ ὅτι ἐπειδὴ δὲν δύναται μὲν νὰ γένηται χρῆσις τῆς πιστώσεως ταύτης, ἀφοῦ κατὰ τὸν νόμον τῆς 13 Δβρίου 1878 ἡ πληρωτέα εἰς αὐτοὺς περίθαλψις πρέπει νὰ διαταχθῇ ἐκ τοῦ κεφ. Γʹ. ἄρ. 3 τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου, δὲν περιελήφθη δ’ ἐν τῷ ἄρθρῳ καὶ κεφαλαίῳ τούτῳ τοῦ εἰρημένου προϋπολογισμοῦ ἡ προσήκουσα πρὸς πληρωμὴν τῆς περιθάλψεως ταύτης πίστωσις, ἀποβαίνει ἀναπόφευκτον ἵνα κατὰ τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν δέκα χιλιάδων ὀκτακοσίων, ἀρ. 10,800, διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς περιθάλψεως τῶν εἰρημένων πρώην Ἀρχιεπισκόπων ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου ε. ε. μέχρι τέλους Δβρίου, ἤτοι δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, παραδεξάμενον τὴν πρότασιν τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἐγκρίνει νὰ προκληθῇ τὸ ἀνῆκον Β. Διάταγμα περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 10,800 διὰ τὴν προεκτεθεῖσαν αἰτίαν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 2 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη Δ. Γρίβας, Θ. Π. Δηλιγιάννης, Α. Δ. Αὐγερινὸς, Γ. Μπούμπουλης. Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν, Ἀθήνησι, τῇ αὐτῇ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ Νόμου, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργεῖον ἔκτακτος πίστωσις δραχ. χιλίων ὀκτακοσίων εἴκοσιν, ἀριθ. 1820, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς ἐνεστώσης χρήσεως, καταλογιζομένη εἰς ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Πληρωμὴ προσωπικοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου». Εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνολον αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΖʹ.

Πρᾶξις 66. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 25 Μαΐου 1879. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐπ’ αἰτήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκτεθειμένῃ εἰς τὸ ἀπὸ 19 τοῦ λήγοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 10,845 ἔγγραφόν του, ἔχον οὕτω: «Κατὰ τὸ π. ε. ἐψηφίσθη ὁ νόμος ΨΛΖ. περὶ ὀργανώσεως τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου, ὁ ὁποῖος ἔλαβεν ἐφαρμογὴν ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου ε. ε. Διὰ τοῦ νόμου τούτου προστίθενται πρὸς τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου δύω γραμματεῖς μὲ μισθὸν καὶ βαθμὸν Ὑπουρ. γραμματέως βʹ. τάξεως καὶ εἷς κλητὴρ, ἀλλ’ ἕνεκεν ἐλλείψεως τῆς ἀναγκαίας πιστώσεως, μὴ συμπεριληφθείσης τοιαύτης ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, δὲν ἐγένετο ἡ προσθήκη εἰσέτι. Ἐπειδὴ ὅμως ἕνεκεν τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κεντρικοῦ ταμείου ὁ ἐπὶ τῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων ἀ. Κεντρικὸς ὑποταμίας ἐπεφορτίσθη καὶ μὲ ἄλλας ὑπηρεσίας, ἃς δὲν δύναται ἀκωλύτως νὰ διεξαγάγῃ ἄνευ βλάβης τῆς λοιπῆς ὑπηρεσίας, παρίσταται ἀπόλυτος ἀνάγκη τοῦ διορισμοῦ ἤδη τοῦ ἑνὸς Γραμματέως καὶ τοῦ κλητῆρος. Φέρων ὅθεν τὰ ἀνωτέρω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω αὐτὸ, ὅπως εὐαρεστούμενον ἐγκρίνῃ νὰ προσκληθῇ Β. Διάταγμα περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου πιστώσεως δρ. 1,820 ποσὸν ὅσον ἀπαιτεῖται διὰ τὸν μισθὸν ἑνὸς Γραμματέως Βʹ. τάξεως καὶ ἑνὸς κλητῆρος ἀπὸ τῆς α. Ἰουνίου μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου ε. ε.» Ἐνέκρινε τὴν πρότασιν αὐτοῦ ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. 1820, κατὰ τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ, Γ. ΜΠΟΥ-

ΜΠΟΥΛΗΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

Ἀντίγραφον Ἐν Ἀθήναις, τῇ 30 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Πίναξ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1879, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

(α) Σημ. Ὁ προϋπολογισμὸς προέβλεψε τὴν ἀναγκαίαν πίστωσιν, ἀλλ’ ἐν ἄλλῳ κεφαλαίῳ καὶ ὑπὸ τίτλον μὴ σύμφωνον πρὸς τὸν νόμον.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ κυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐπαρουσιάσθησαν ἀνάγκαι, ὧν ἡ πλήρωσις δὲν ἦτον δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ ἄνευ βλάβης τῶν δημοσίων συμφερόντων, περὶ τῆς θεραπείας ὅμως τῶν ὁποίων δὲν προέβλεψεν ὁ τοῦ ἔτους 1878 προϋπολογισμὸς μὴ περιληφθεισῶν ἐν αὐτῷ τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων. Ὅθεν ἐπεβάλλετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ καθῆκον, ἵνα δυνάμει τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου Λογιστικοῦ προκαλέσῃ τὴν χορηγίαν τῶν ἀπαιτουμένων ἐκτάκτων πιστώσεων. Τὸ ποσὸν, εἰς ὃ ἀνέρχονται αἱ προκληθεῖσαι καὶ χορηγηθεῖσαι ἔκτακτοι πιστώσεις, συνίσταται εἰς δραχμὰς 624,736.74. Καὶ ἐν μὲν τοῖς συναπτομένοις πρακτικοῖς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῖς μετ’ αὐτῶν συνεισαγομένοις ἄλλοις ἐγγράφοις ἐκτίθενται οἱ λόγοι, οἱ τὰς πιστώσεις ταύτας καταστήσαντες ἀναποφεύκτους· κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ θέλουσιν ἐν ἀνάγκῃ δοθῆ εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν αἱ ζητηθησόμεναι τυχὸν ἀναγκαῖαι πληροφορίαι. Εἰσάγων νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῶν περὶ τῆς χορηγίας ἑκάστης τῶν εἰρημένων πιστώσεων ἐκδοθέντων Βασιλικῶν Διαταγμάτων καὶ συνάπτων ἐν αὐτῷ πίνακα ἐμφαίνοντα τὰς πιστώσεις ταύτας, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 ἐκ δραχ. 624,736.74. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦνται τὰ κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐκδοθέντα Β. Διατάγματα, φέροντα ἡμερομηνίαν 27 Ἰουνίου, 22 Μαΐου, Φεβρουαρίου 28 καὶ 5 Ἰουνίου, δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1878 αἱ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμεναι ἔκτακτοι πιστώσεις, συνιστάμεναι ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς ἑξακοσίας εἴκοσι καὶ τέσσαρας χιλιάδας, ἑπτακοσίας τριάκοντα ἓξ καὶ λεπτὰ ἑβδομήκοντα τέσσαρα, ἀριθ. 624,736,74, διῃρημένας δὲ καθ’ Ὑπουργεῖον ὡς ἑξῆς:

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ὑπ’ ὄψιν ἔχοντες τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 73 ἀπὸ 20 Ἰουνίου τρ. ἔτους γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἓξ χιλιάδων (6,000), καταλογιζομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον 18 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1878 καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἐκτέλεσις ΧΘʹ νόμου περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ». Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος ἀνατίθεται εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργούς. Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 27 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

Τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Κʹ

Πρᾶξις 73. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 20 Ἰουνίου 1879 Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπὸ 1 τοῦ ἐνεστῶτος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 20,169 ἔκθεσιν τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου, ἔχουσαν οὕτω: «Δυνάμει τῆς ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου ε. ε. πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ἐκδοθέντος Β. Διατάγματος ἐξέδωκα τὸ ὑπ’ ἀριθ. 13.808 ἐκ δραχ. 4,853 καὶ 72|00 ἔνταλμα εἰς βάρος τῆς πιστώσεως τῶν δέκα ἑκατομμυρίων, ἥτις ἐχορηγήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ ἀπὸ 25 Ἰανουαρίου 1878 ὑπὸ στοιχ. ΧΟΖʹ νόμου διὰ τὴν πληρωμὴν ἐξόδων γενομένων πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Τὸ ἔνταλμα ὅμως τοῦτο, μὴ θεωρηθὲν ἐγκαίρως ἕνεκα τῆς ἀσθενείας, βραδύτερον δὲ καὶ τοῦ θανάτου τοῦ πρώην παρὰ τῷ ἐλεγκτικῷ συνεδρίῳ Γενικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς ἐπικρατείας δὲν δύναται ἤδη νὰ ἐξοφληθῇ καὶ θέλει ἀκυρωθῆ, διότι δὲν ὑπάρχουσι παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ χρήματα τοῦ δανείου καὶ δὲν δύναται τὸ Γενικὸν Λογιστήριον νὰ ἐκδώσῃ εἰς βάρος αὐτῆς τὴν προσήκουσαν ἐπιταγήν. Ἐπειδὴ δὲ οἱ δικαιοῦχοι μᾶς παρενοχλοῦσι ἑκάστοτε διὰ τῶν εὐλόγων ἄλλως ἀπαιτήσεων αὐτῶν περὶ πληρωμῆς τῶν δικαιωμάτων των καὶ ἐπειδὴ νέαι τοιαῦται ἀπαιτήσεις ὑπεβλήθησαν, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐγκρίνῃ ὅπως προκαλέσω τὸ ἀνῆκον Β. Διάταγμα περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχμῶν ἓξ χιλιάδων, ἀριθ. (6,000), καταλογισθησομένης εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ ἔτους 1878 ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον καὶ ἄρθρον «Ἐκτέλεσις τοῦ νόμου ΧΘʹ περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ»· Ἐνέκρινεν ἵνα χορηγηθῇ ἡ ζητουμένη ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. 6,000 εἰς βάρος τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Ἀντίγραφον Ἀθήνησιν, αὐθημερόν.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τ’ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων ἐπισκευῆς τοῦ ἀτμοδρόμονος Ἑλλάδος, περὶ ὧν δὲν προεῖδεν ὁ εἰδικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1878, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. 480,336.74, ἤτοι δραχ. τετρακοσίων ὀγδοήκοντα χιλιάδων, τριακοσίων τριάκοντα ἕξ καὶ λεπ. ἑβδομήκοντα τεσσάρων, ἐπὶ τῆς αὐτῆς χρήσεως καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργείου, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον «Δαπάναι ἐπισκευῆς τοῦ Ἀτμοδρόμονος.» Εἰς τὸν αὐτὸν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις καὶ δημοσίευσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 22 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΕʹ.

Πρᾶξις 60.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ἐν τῇ σημερινῇ αὑτοῦ συνεδριάσει, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπὸ 27 Ἀπριλίου ε. ε. ἔκθεσιν πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, δι’ ἧς ἐκθέτει, ὅτι τὸ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργεῖον ἐξέδωκε δύο χρηματικὰ ἐντάλματα ἐπὶ τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων κατὰ τὸ ἔτος 1878 δι’ ἐκτάκτους δαπάνας, τὸ μὲν ὑπ’ ἀρ. 7 ἐκ δραχ. 429,818 δι’ ἔξοδα ἐπισκευῆς τοῦ Ἀτμοδρόμονος, τὸ δὲ ὑπ’ ἀρ. 6 ἐκ δραχ. 50,518.74 ἐπίσης δι’ ἐκτάκτους ναυτικὰς ἀνάγκας, τὸ ὅλον δρ. 480,336 καὶ 74|00. Σκεφθὲν ὅτι ἡ ἐπισκευὴ τοῦ Ἀτμοδρόμονος ἀποτελεῖ ἀνάγκην τακτικὴν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, σκοποῦσαν τὴν συντήρησιν πλοίου τοῦ στόλου, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1878 τοῦ ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν δὲν προεῖδε τὴν ἀνάγκην ταύτην, καὶ ὅτι διὰ τοῦτο δέον νὰ προκληθῇ ἔκτακτος πίστωσις, παρέχουσα εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν τὰ μέσα πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῆς ἐπισκευῆς τοῦ εἰρημένου πλοίου. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐγκρίνει, συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου, νὰ χορηγηθῇ ἔκτακτος πίστωσις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1878 ἐκ δραχ. 480,336 καὶ 74|00, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου «δαπάναι ἐπισκευῆς τοῦ Ἀτμοδρόμονος», προκαλουμένου τοῦ ἀνήκοντος περὶ τούτου Β. Διατάγματος, δημοσιευθησομένου διὰ τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑποβληθησομένου εἰς τὴν πρώτην Σύνοδον τῆς συγκαλεσθησομένης Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Λ. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τ’ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ Νόμου, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Πρὸς πληρωμὴν Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν συντάξεων ὀφειλομένων διὰ τὸ ἔτος 1878 περὶ ὧν δὲν προεῖδεν ὁ προϋπολογισμὸς τῆς αὐτῆς χρήσεως, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις διὰ μὲν τὰς Στρατιωτικὰς συντάξεις δραχ. 65,000, διὰ δὲ τὰς Ναυτικὰς δρ. 18,000, ὁμοῦ δραχ. ὀγδοήκοντα τρεῖς χιλιάδες, ἐπὶ τῆς αὐτῆς χρήσεως καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου, καταλογιζομένη εἰς ἰδιαίτερον κεφάλαιον. Εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις καὶ δημοσίευσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 28 Φεβρουαρίου 1878.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Εʹ.

Πρᾶξις 24. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 20 Φεβρουαρίου 1879. Ἐξακολουθούσης τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου, εἰσήχθη ἡ ἀπὸ 17· τοῦ ὑπερμεσοῦντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 8,843 ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχουσα οὕτως: «Αἱ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1878 ψηφισθεῖσαι πιστώσεις διὰ στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς συντάξεις ἀπεδείχθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνεπαρκεῖς. Ἐπὶ μὲν τοῦ Κεφαλ. 3–1 στρατιωτικαὶ συντάξεις κατὰ Δρ. 65,000 Ἐπὶ δὲ τοῦ Κεφαλ. 3–2 ναυτικαὶ συντάξεις Δρ. 18,000 διότι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπῆλθεν ὁ περὶ προσωρινῶν στρατιωτικῶν μέτρων νόμος ΧΟΔʹ. τῆς 23 Ἰανουαρίου 1878, καὶ δυνάμει αὐτοῦ ἐτέθησαν εἰς ἀποστρατείαν πλεῖστοι ἄνδρες τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς θαλάσσης καὶ δὲν ἦτον ἐφικτὸν νὰ προβλεφθῇ ἡ περὶ τῆς πληρωμῆς τῶν συντάξεων αὐτῶν ἀπαιτουμένη δαπάνη. Ὡσαύτως ἡ ἐκκρεμότης τοῦ ζητήματος δὲν ἐπέτρεπε τῇ ὑπηρεσίᾳ νὰ προσδιορίσῃ ἐπακριβῶς, εἰς ἀναρμοδίαν ὥραν, ἐν ἀναπληρωτικῇ πιστώσει τὸ ἀναγκαιοῦν ποσὸν καὶ εὑρίσκεται σήμερον εἰς ἀμηχανίαν περὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν δύναται νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα, οὗ ἕνεκα καθυστερεῖται ἡ πληρωμὴ τῶν ἐν λόγῳ συντάξεων διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1878, ἀφοῦ ἐκ τοῦ νόμου κωλύεται νὰ ζητήσῃ διὰ διατάγματος ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς, εἴτε ἀναπληρωτικὴν εἴτε ἔκτακτον πίστωσιν διὰ δαπάνην προβλεπομένην ἐν τῷ προϋπολογισμῷ καὶ μὴ ὑπαγομένην εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ 3 ἄρθρου τοῦ οἰκονομικοῦ νόμου. Ὅθεν παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὴν ἕνεκα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ εἰδικοῦ, περὶ προσωρινῶν στρατιωτικῶν μέτρων, νόμου ἐξαιρετικὴν ταύτην περίστασιν, προκαλέσασαν τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὑπηρεσίας τῶν συντάξεων καὶ εὐαρεστηθῇ νὰ διατυπώσῃ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην περὶ τοῦ πρακτέου ὅπως ἀποφύγωμεν τὰς δυσαρέστους συνεπείας τὰς ἐκ τῆς ἀναστολῆς τῶν πληρωμῶν πρὸς ἐνδεεῖς συνταξιούχους προκυψούσας». Τὸ Συμβούλιον, μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου, καίτοι ἀναγνωρίζον, ὅτι, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἐν συνδυασμῷ μετὰ τῶν τοῦ νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους διὰ τὸ 1878, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χορηγηθῶσιν αἱ πιστώσεις αὗται διὰ Β. Διατάγματος, θεωροῦν ὅμως ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι, κατὰ τὰς παραστάσεις τοῦ ῥηθέντος κ. Ὑπουργοῦ, πᾶσα περαιτέρω ἀναστολὴ τῶν πληρωμῶν τῶν συντάξεων πρὸς ἐνδεεῖς δικαιούχους ἔχει δυσαρέστους συνεπείας, ὅπερ ἄλλως τε ἀπάδει πρὸς τὸ δίκαιον καὶ πρὸς τὴν ὀφειλομένην ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως παροχὴν πάσης ἀρωγῆς καὶ βοηθείας πρὸς ἀνθρώπους ὑπηρετήσαντας τὴν πατρίδα καὶ ὅτι ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ὑπόθεσις κατεπείγει, διότι περὶ τὰ τέλη τοῦ ἐπιόντος μηνὸς λήγει ἡ χρῆσις τῆς ὑπὸ τῶν δευτερευόντων διατακτῶν διαχειρίσεως τῶν πιστώσεων, διὰ τοὺς λόγους τούτους τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀναλαμβάνον τὴν εὐθύνην, συναινεῖ εἰς τὸ νὰ προκληθῇ διὰ Β. Διατάγματος ἡ ζητουμένη πίστωσις. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Διὰ τὴν ἀντιγραφήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 23 φεβρουαρίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργεῖον ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν πεντήκοντα πέντε χιλιάδων καὶ τετρακοσίων, ἀριθ. 55,400, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1878, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον κεφάλαιον «Ἀπόδοσις ὀφειλομένων τόκων ἐνοικιασταῖς δημητριακῶν καρπῶν καὶ φόρων ζώων καὶ βοσκῶν.» Εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουνίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΙΖʹ.

Πρᾶξις 67. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 25 Μαΐου 1878. Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασίν του τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπὸ 4 τοῦ τρέχοντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχουσαν οὕτως: «Κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου 1877 ὑπὸ στοιχ. ΧΞΑʹ. νόμου περὶ διαθέσεως τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν, τὸ Δημόσιον ὀφείλει νὰ πληρώσῃ πρὸς τοὺς καταβαλόντας τὸ ἐνοίκιον εἰς χρήματα ἐνοικιαστὰς τῶν δημοσίων προσόδων τῶν δημητριακῶν καὶ τοὺς ἐγγυητὰς αὐτῶν τοὺς δόντας καὶ κτηματικὴν ἐγγύησιν τόκον ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ά. καὶ βʹ. δόσεως διὰ τὸν ἐνοικιαστὴν πρὸς 10% ἐπὶ μίαν τριμηνίαν, καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς βʹ. καὶ καὶ γʹ. δόσεως διὰ τὸν ἐγγυητὴν πρὸς 6% ἐπὶ ἑξαμηνίαν. Ὡσαύτως κατὰ τὸ ἄρθρον 6 ἐδαφ. γʹ. τοῦ ἀπὸ 3 Δεκεμβρίου 1877 καὶ ὑπὸ στοιχ. ΣΞΘʹ. νόμου περὶ τοῦ ἐπὶ τῶν ζώων καὶ βοσκῶν φόρου καὶ περὶ διαθέσεων τῶν ἐθνικῶν λειβαδίων, ὁ ἐνοικιαστὴς τοῦ φόρου τῶν μὴ δηλωθέντων ζώων λαμβάνει παρὰ τοῦ Δημοσίου τόκον πρὸς 12% ἐπὶ τρεῖς μῆνας διὰ τὴν προκαταβολὴν τοῦ ¼ τοῦ ἐνοικίου. Δι’ ἀμφοτέρας τὰς περιστάσεις ταύτας ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878 δὲν προέβλεψε τοιαύτην δαπάνην καὶ ἕνεκα τούτου ἀδυνατῶ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἔκδοσιν ὑπὲρ αὐτῶν χρηματ. ἐνταλμάτων, καὶ μένουσιν οὕτως ἐκκρεμεῖς οἱ λογαριασμοὶ τῶν ταμιῶν τοῦ Κράτους, οἵτινες ἐγκυκλίως εἶχον διαταχθῆ νὰ δεχθῶσιν ἀντὶ μετρητοῖς τὰς ἀποδείξεις τῶν τε ἐνοικιαστῶν καὶ ἐγγυητῶν διὰ τὸν πρὸς αὐτοὺς ὀφειλόμενον τόκον. Ὅθεν πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἀνωτέρω νόμων καὶ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 18 τοῦ λογιστικοῦ νόμου, παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐγκρίνῃ ὅπως διὰ Β. Διατάγματος μοὶ χορηγηθῇ ἔκτακος πίστωσις, καταλογισθησομένη εἰς εἰδικὸν κεφάλαιον τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπὶ τῆς χρήσεως 1878 ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα πέντε χιλιάδων καὶ τετρακοσίων, ἤτοι διὰ μὲν τὴν ά. κατηγορίαν (Ν. ΧΞΗʹ) δρ. 54,000 Διὰ δὲ τὴν βʹ. κατηγορίαν (Ν. ΧΞΘʹ.) δρ. 1,400 Τὸ ὅλον 55,400, Ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ ῥηθέντος κ. Ὑπουργοῦ, συναινέσαν ἵνα προκληθῇ ἡ ζητουμένη ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. 55,400, διὰ τοὺς ἐκτιθεμένους λόγους, οὓς εὗρεν ἰσχυροὺς καὶ βασίμους. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ, Δ. ΓΡΙΒΑΣ, Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Ἀντίγραφον. Ἀθήνῃσι, τῇ 30 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Πίναξ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1878, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ ἔτος 1879.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως δραχ. 79,237 54|100 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Πρὸς τὴν Βουλήν Κατὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1877 δυνάμει τοῦ νόμου ΧΛΑʹ. συνωμολογήθη μετὰ τῶν δύο Τραπεζῶν, Ἐθνικῆς καὶ Ἰονικῆς, δάνειον ἐξ εἴκοσιν ἑκατομμυρίων πρὸς 2% ἐτησίως τόκον ἀνασταλείσης ταὐτοχρόνως καὶ τῆς ἐξαργυρώσεως τῶν τραπεζικῶν γραμματίων τῶν αὐτῶν τραπεζῶν. Κατόπιν δι’ ἑτέρου νόμου τοῦ αὐτοῦ ἔτους ΧΜΘʹ. συνωμολογήθη μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἕτερον δάνειον ἐξ ἑπτὰ ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ διὰ τοῦ νόμου τούτου ὡς πρὸς τὸ μεταλλικὸν ὁ τόκος ἔμεινεν ἀμετάβλητος τῶν δὲ τραπεζικῶν ἠλαττώθη ἀπὸ δύο εἰς ἓν τοῖς ἑκατόν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τῆς ἐπισυνημμένης εἰς τὸν ΧΛΑʹ. νόμον συμβάσεως συνομολογηθὲν δάνειον ἐχορηγήθη δι’ ἀνοικτοῦ λογαριασμοῦ κανονιζομένου τοῦ τόκου καθ’ ἑξαμηνίαν τὴν 30 Ἰουνίου καὶ τὴν 31 Δεκεμβρίου. Ἐπειδὴ ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τοῦ 1877 δὲν περιέλαβε ποσὸν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ προκειμένου δανείου, ὁ δὲ κανονισθεὶς τόκος τὴν 31 Δεκεμβρίου 1877 τῆς μὲν Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ τὸ ληφθὲν παρ’ αὐτῆς ποσὸν ἐκ τοῦ εἰρημένου δανείου ἀνέρχεται εἰς δραχ. 57.862.10

τῆς δὲ Ἰονικῆς ····························· δραχ. 21,375.44

ὁμοῦ ······································· δραχ. 79,237.54

Διὰ τοῦτο εἰσάγω νομοσχέδιον δι’ οὗ χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχ. 79,237.54 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου Κεφ. Θʹ. ἄρθρον 1 «Ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων» καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως δραχ. 79,237.54|00 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. ἑβδομήκοντα ἐννέα χιλιάδων, διακοσίων τριάκοντα ἑπτὰ καὶ λεπτῶν πεντήκοντα τεσσάρων, ἀριθμὸς 79,237 54|00, ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. Θʹ. Ἄρθρ. 1 «Ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων.» Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Πρὸς τὴν Βουλήν Περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαναγμάτων. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τὴν τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου ἐχορηγήθησαν ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων ἐκ δραχμῶν 137,000, διότι αἱ ἐν τῷ ἀνωτέρω Νόμῳ περιληφθεῖσαι πιστώσεις ἀπεδείχθησαν ἀνεπαρκεῖς. Ἐν τοῖς συναπτομένοις πρακτικοῖς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ τοῖς μετ’ αὐτῶν συνεισαγομένοις ἄλλοις ἐγγράφοις ἐκτίθενται οἱ λόγοι, οἱ τὴν χορηγίαν τῶν πιστώσεων τούτων προκαλέσαντες· κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ θέλουσι δοθῆ παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν πᾶσαι αἱ ἀναγκαῖαι πληροφορίαι. Εἰσάγων νομοσχέδιον περὶ κιρώσεως τῶν Βασ. Διαταγμάτων, δυνάμει τῶν ὁποίων ἐχορηγήθησαν αἱ ἀναπληρωτικαὶ αὗται πιστώσεις, καὶ ἐν αὐτῷ πίνακα ἐμφαίνοντα αὐτὰς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τῶν χορηγηθεισῶν ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως 1879 ἐκ δραχμῶν 137,000. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦνται τὰ κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐκδοθέντα Β, Διατάγματα, φέροντα ἡμερομηνίαν 10 Μαρτίου, 16 καὶ 22 Μαΐου ε. ε. δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1879 αἱ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμεναι ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις, συνιστάμεναι ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς ἑκατὸν τριάκοντα καὶ ἑπτὰ χιλιάδας, ἀριθ. 137,000, διῃρημένας δὲ καθ’ Ὑπουργεῖον ὡς ἑξῆς·

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 15 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀπὸ 1 ἱσταμένου μηνὸς γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργῶν ἐπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων (50,000), καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφάλαιον 10, ἄρθρον 2 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 «βοήθειαι προσφύγων». Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ἅμα συνελθούσης. Εἰς τοὺς αὐτοὺς ὑπουργοὺς ἀνατίθημεν τὴν δημοσίευσιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 10 Μαρτίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οἱ Ὑπουργοὶ

Τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τῶν Οἰκονομικῶν

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ

Πρᾶξις 34. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 1 Μαρτίου 1879. Κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 8,387 ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς· Ἡ χορηγηθεῖσα διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τοῦ τρέχ. ἔτους ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 10, ἄρθρου 2 «συνδρομαὶ προσφύγων» πίστωσις ἐκ δραχμῶν 50,000 σχεδὸν ἐξηντλήθη. Ἐν τούτοις, οἱ πρόσφυγες εἰς πολλὰς χιλιάδας ἀναβαίνοντες, διαμένουσιν ἔτι ἐν Ἑλλάδι στερούμενοι τῶν πάντων, ἐὰν δ’ ἐγκαίρως δὲν περιθάλπωνται, ἐξέρχονται καθ’ ὁμάδας ἔνοπλοι καὶ κακοποιοῦσι τοὺς κατοίκους. Ἀνάγκη νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἔτι χορηγοῦντες βοηθείας καὶ χάριν φιλανθρωπίας καὶ ἵνα προλάβωμεν τὰ ἀπειλούμενα δυστυχήματα. «Διὰ ταῦτα παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν χορηγίαν ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 50,000 ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω κεφαλαίου καὶ ἄρθρου, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους·» Ἐνέκρινε διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ περιεχομένους λόγους, τοὺς ὁποίους τὸ Συμβούλιον εὗρεν ἰσχυροὺς καὶ βασίμους, ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης πιστώσεως. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

Ἀντίγραφον Ἀθήνῃσι, 3 Μαρτίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 15 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 57 ἀπὸ 4 ἱσταμένου μηνὸς γνωμοδότησιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προτάσει τῶν Ἡμετέρων ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων (50,000), καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφάλαιον 10, ἄρθρον 2 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1879 «Βοήθεια προσφύγων.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ἅμα συνελθούσης. Εἰς τοὺς αὐτοὺς Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Μαΐου 1879

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Οἱ Ὑπουργοὶ

ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ

Πρᾶξις 57. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 4 Μαΐου 1879. Μετὰ ταῦτα, εἰσαχθείσης καὶ ἀναγνωσθείσης τῆς ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 16810 ἐκθέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐχούσης οὕτως· Ἡ διὰ τοῦ ἀπὸ 10 Μαρτίου ε. ε. Β. Διατάγματος χορηγηθεῖσα ὑπὸ τὸ Κεφ. 10, ἄρθρον 2 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τρ. ἔτους ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχ. 50,000 ἐξηντλήθη ὁλοσχερῶς, διατεθεῖσα πρὸς περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν προσφύγων Ἠπειρωτῶν καὶ Θεσσαλῶν, ἐξ ὧν γέμουσιν αἱ ἐπαρχίαι Κερκύρας, Φθιώτιδος, Εὐρυτανίας, Τριχωνίας καὶ Βάλτου, ὡς καὶ ἡ πρωτεύουσα τοῦ Βασιλείου. Ἡ Κυβέρνησις καθῆκον φιλανθρωπίας ἐκπληροῦσα, ὑποχρεουμένη δὲ καὶ ἐκ σπουδαίων λόγων δημοσίας τάξεως πρὸς πρόληψιν ἐνδεχομένων ἀταξιῶν, δὲν ἐδύνατο νὰ ἐγκαταλείψῃ πεινῶντας καὶ γυμνητεύοντας Ἕλληνας, οἵτινες κατέστησαν ἀπάτριδες καὶ ἀπώλεσαν ἅπασαν τὴν κινητὴν καὶ ἀκίνητον περιουσίαν των, ὑπηρετήσαντες λίαν φιλοτίμως τὴν Ἐθνικὴν ἰδέαν, ἑπομένως ὤφειλε νὰ παράσχῃ αὐτοῖς, κατὰ τὸ ἐφικτὸν, τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς των. Ἐπειδὴ δὲ ὑφίστανται εἰσέτι οἱ λόγοι τῆς παρατάσεως τοῦ ἐκπατρισμοῦ αὐτῶν, φρονῶ, ὅτι καθῆκον ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξακολουθήσῃ παρέχουσα αὐτοῖς περιθάλψεις χάριν Ἐθνικοῦ συμφέροντος, καὶ πρὸς πρόληψιν ἀτοπημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἐξωθήσῃ τοὺς ζωηροτέρους ἡ ἔλλειψις μέσων συντηρήσεως πρὸς βλάβην τοῦ συμφέροντος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τάξεως. Ἑπομένως λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἵνα λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὰ ἐκτιθέμενα καὶ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐξενέγκῃ τὴν γνώμην του, ὅπως προκληθῇ διὰ Β. Διατάγματος ἡ χορηγία καὶ ἑτέρας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων (50,000) ὑπὸ τὸ Κεφ. 10, ἄρθρον 2 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου 1879 «περίθαλψις προσφύγων» Τὸ Συμβούλιον ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης διὰ τῆς ῥηθείσης ἐκθέσεως πιστώσεως. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

Ἀντίγραφον Ἀθῆναι, τῇ 9 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 15, 16 καὶ 17 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου, καὶ τὸ ἄρθρον 3 § δʹ. τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1878 ὑπὸ στοιχ. ΨΞΔʹ. Νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ πρϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1879, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1879 τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου δραχ. τριάκοντα ἑπτὰ χιλιάδων, ἀριθ. 37,000, καταλογιζομένη εἰς τὸ κεφ. 15 τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου «ἐπιστροφαὶ χρημάτων». Ἀνατιθέμεθα εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν τὴν ἐκτέλεσιν καὶ δημοσίευσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 22 Μαΐου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Συνεδρίασις ΙΔʹ. Πρᾶξις 55. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 4 Μαΐου 1879. Ἐπ’ αἰτήσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἐκτεθειμένῃ εἰς τὴν ἀπὸ 19 τοῦ λήγοντος καὶ ὑπ’ ἀρ. 20,399 ἔκθεσίν του ἔχουσαν οὕτως· «Εἰς ἐξόφλησιν τῶν ἐκκρεμῶν περὶ ἐπιστροφῆς φόρου θηραϊκῆς γῆς τοκοφόρων ἀπαιτήσεων, ὧν τὴν πληρωμὴν ἀνεδέχθη τὸ Δημόσιον διὰ συμβιβαστικῶν συμβολαίων ἵν’ ἀποφύγῃ ματαίας δαπάνας καὶ ἔξοδα, ἀπαιτοῦνται δραχμαὶ 37,000. Ἐπειδὴ ἡ ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ κεφαλαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ 15 «ἐπιστροφαὶ χρημάτων» ἀναγραφομένη πίστωσις ἐπὶ τῆς τρεχούσης χρήσεως εἶναι ἀνεπαρκὴς πρὸς πληρωμὴν τῶν ἀνωτέρω δικαστικῶν ἀπαιτήσεων, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐγκρίνῃ ὅπως διὰ Β. Διατάγματος χορηγηθῇ ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν τριάκοντα ἑπτὰ χιλιάδων, 37,000, καθόσον δι’ ἐπιστροφὰς χρημάτων εἶναι ἐπιτετραμμένον δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ οἰκονομικοῦ νόμου νὰ ζητῶνται ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς»· Ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ ζητουμένη ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δρ. 37,000. Τὸ Συμβούλιον.

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη Θεοδ. Π. Δηλιγιάννης, Α. Δ. Αὐγερινός, Γ. Μπούμπουλης, Δ. Γρίβας. Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ἐν Ἀθήναις, τῇ 14 Μαΐου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Πίναξ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1879, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δρ. 190,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου. Πρὸς τὴν Βουλήν· Κύριοι Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Ὑμετέραν ἐπιψήφισιν τὸ ἐγκλειόμενον Νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 190,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου, διότι ἡ χορηγηθεῖσα διὰ τοῦ νόμου τῶν ἐξόδων τῆς ὁμωνύμου χρήσεως ἀπεδείχθη ἀνεπαρκής. Αἱ συναπτόμεναι δύο ἐκθέσεις πρὸς τὴν Βουλὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἐκτιθέασι τοὺς λόγους τῆς ἀνάγκης τῶν ζητουμένων πιστώσεων· ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν θέλουσι δοθῆ ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ πᾶσαι αἱ ἀναγκαῖαι πληροφορίαι. Παρακαλῶ ἑπομένως τὴν Βουλὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ τὸ εἰσαγόμενον Νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δρ. 190,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δρ. 190,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου καταλογιζομένη εἰς τὰ ἐφεξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Πρὸς τὴν Βουλήν. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχμῶν ὀγδοήκοντα χιλιάδων (80,000) ὑπὸ τὸ Κεφ. 4, ἄρθ. 5 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, ἀναγκαιούσης πρὸς πληρωμὴν διαφόρων δαπανῶν, ἀναγομένων εἰς τὴν προκαταβολὴν εἰς βάρος τῶν δήμων διὰ τὴν προμήθειαν ἐκλογικῶν εἰδῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀπότισις ἀποβαίνει ἤδη ἀκατόρθωτος διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ψηφισθείσης ἀρχικῶς οἰκείας πιστώσεως. Παρατηρῶ δὲ, ὅτι ἐπείγει ἡ ἐπιψήφισις τῆς ζητουμένης πιστώσεως, πρὸς ἀποφυγὴν τόκων καὶ δικαστικῶν ἐξόδων, εἰς ἃ ὑποβληθήσεται τὸ Δημόσιον, ἐὰν βραδύνῃ ἐπὶ πλέον ἡ ἀπότισις τῶν δαπανῶν τούτων, καθόσον οἱ δικαιοῦχοι θὰ προσφύγωσιν εἰς τὴν δικαστικὴν ὁδόν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 28 Ἰουνίου 1879.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Πρὸς τὴν Βουλήν· Προκειμένου μετ’ οὐ πολὺ νὰ ἐνεργηθῶσιν αἱ βουλευτικαὶ ἐκλογαὶ, ἀναπόφευκτος ἀνάγκη παρίσταται νὰ χορηγηθῇ ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ὑπὸ μὲν τὸ Κεφάλαιον 4, ἄρθρον 2 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879 ἐκ δραχ. ἑκατὸν χιλιάδων (100,000), ὑπὸ δὲ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ἰδίου Κεφαλαίου, ἐκ δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10,000), καθότι αἱ ἀρχικῶς ἀναγραφεῖσαι εἰς τὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθέντα προϋπολογισμὸν σχετικαὶ πιστώσεις, διατεθεῖσαι κατὰ τὸ πλεῖστον πρὸς πληρωμὴν τῶν ἀποζημιώσεων καὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν ἀντιπροσώπων τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, δὲν ἐπαρκοῦσι πρὸς θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν τούτων τῆς ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν. Ὅθεν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον Νόμου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ὑπὸ τὸ τὸ Κεφάλαιον 4, ἄρθρον 2 ἐκ δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων, ὑπὸ δὲ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ αὐτοῦ Κεφαλαίου ἐκ δραχμῶν δέκα χιλιάδων καὶ ἐπικαλεσθῶ τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 28 Ἰουνίου 1879.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δρ. 47,440 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Πρὸς τὴν Βουλήν· Ἡ ψηφισθεῖσα πίστωσις διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ νόμου τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου, διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους « Ἀπόδοσις εἰς λογαριασμὸν τῶν προκαταβολῶν τῶν 3 Δυνάμεων» ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς, διότι τὸ σημειωθὲν ποσὸν ἐκ δραχμῶν 17,000 διὰ τὴν ἐνδεχομένην ὑπερτίμησιν τοῦ συναλλάγματος ἦτο πολλῷ ὑποδεέστερον τοῦ ἀπαιτουμένου κατὰ τὰς τρεχούσας τιμὰς τοῦ συναλλάγματος κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα Δεκέμβριον, ὅτε ἠγοράσθησαν τὰ συναλλάγματα τὰ παραδοθέντα εἰς τὰς ἐνταῦθα Πρεσβείας τῶν τριῶν μεγάλων Δυνάμεων.

Ἐντεῦθεν ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως, ἣν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰσάγων τὸ ἐγκλειόμενον Νομοσχέδιον περὶ χορηγήσεως ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 47,440, παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δρ. 47,440 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Ἄρθρον μόνον Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. 47,440 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου, καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 1, ἄρθρ. 1 τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου τοῦ φέροντος τὴν ἐπιγραφὴν «Ἀπόδοσις εἰς λογαριασμὸν τῶν προκαταβολῶν τῶν 3 Δυνάμεων». Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 360,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου. Πρὸς τὴν Βουλήν Ἡ χορηγηθεῖσα πίστωσις διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ νόμου τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1879 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου κεφ. 8, ἄρθρ. 7 «ἀπόδοσις διεθνῶν τηλεγραφικῶν τελῶν» ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς, διότι ἀπαιτοῦνται ἕνεκα τῆς ἀναπτύξεως τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας μέχρι τέλους τοῦ ἔτους πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλομένων καὶ τῶν εἰσπραχθησομένων κατὰ τὴν Βʹ. ἑξαμηνίαν δραχ. 360,000 ὡς ἐκτίθενται λεπτομερέστερον ἐν τῇ συναπτομένῃ ἐκθέσει τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, ὅστις καὶ κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν θέλει χορηγήσει πᾶσαν τυχὸν ζητηθησομένην πληροφορίαν. Εἰσάγων τὸ ἐγκλειόμενον νομοσχέδιον περὶ χορηγίας τῆς πιστώσεως ταύτης, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 360,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. 360,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1879 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 8, ἄρθρον 7 «Ἀπόδοσις διεθνῶν τηλεγραφικῶν τελῶν.» Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Πρὸς τὴν Βουλήν

Ἐπειδὴ δὲ ἡ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ψηφισθεῖσα πίστωσις συνίσταται μόνον ἐκ δραχ. 140,000 καὶ ἑπομένως θέλει ἀπαιτηθῆ ἔτι πίστωσις ἐκ δραχ. 360,000 πρὸς ἀπόδοσιν τῶν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους εἰσπραχθησομένων διεθνῶν τηλεγραφικῶν τελῶν, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ προσῆκον σχέδιον νόμου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχμῶν τριακοσίων ἑξήκοντα χιλιάδων ὑπὸ τὸ Κεφ. 8, ἄρθρον 7 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1879, καὶ ἐπικαλεσθῶ τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν αὐτῆς πρὸς ἀποφυγὴν δυσχερειῶν, ἃς δύναται προκαλέσαι ἡ μὴ ἔγκαιρος ἐκπλήρωσις τῆς διεθνοῦς ταύτης ὑποχρεώσεως. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 1 Ἰουλίου 1879.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 20,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ χορηγηθεῖσα πίστωσις διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ νόμου τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1878 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου Κεφ. 2, ἄρθρ. 5 § ζʹ. «δάνειον ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας» ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς κατὰ τὸν κανονισμὸν τοῦ τόκου τῶν δύω ἑξαμηνιῶν τὴν 30 Ἰουνίου καὶ 31 Δεκεμβρίου 1878 παρ’ ἀμφοτέρων τῶν Τραπεζῶν, Ἐθνικῆς καὶ Ἰονικῆς, πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ ἐλλείπουσιν εἰσέτι δρ. 20,000. Ὅθεν συνέταξα τὸ ὑποβαλλόμενον νομοσχέδιον, δι’ οὗ χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. 20,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 καὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου, καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 2, ἄρθρ. 5 § ζʹ. «δάνειον ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας» καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 20,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. 20,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 2 ἄρθρ. 5 § ζʹ. «Δάνειον 27,000,000 δραχμῶν». Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1878, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1878 καὶ τὴν τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου ἐχορηγήθησαν ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων ἀνερχόμεναι εἰς δραχ. 163,000, διότι αἱ ἐν τῷ ἀνωτέρω νόμῳ περιληφθεῖσαι πιστώσεις ἀπεδείχθησαν ἀνεπαρκεῖς. Ἐν τοῖς συναπτομένοις πρακτικοῖς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ τοῖς μετ’ αὐτῶν συνεισαγομένοις ἄλλοις ἐγγράφοις ἐκτίθενται οἱ λόγοι, οἱ τὴν χορηγίαν τῶν πιστώσεων τούτων προκαλέσαντες· κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ θέλουσι δοθῆ παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν πᾶσαι αἱ ἀναγκαῖαι πληροφορίαι. Εἰσάγων Νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῶν Βασιλικῶν Διαταγμάτων δυνάμει τῶν ὁποίων ἐχορηγήθησαν αἱ ἀναπληρωτικαὶ αὗται πιστώσεις καὶ ἐν αὐτῷ πίνακα ἐμφαίνοντα αὐτὰς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τῶν χορηγηθεισῶν ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως 1878 ἐκ δραχ. 163,000. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦνται τὰ κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἐκδοθέντα Β. Διατάγματα, φέροντα ἡμερομηνίαν τῆς 28 Φεβρουαρίου καὶ τῆς 30 Μαρτίου ε. ε, δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 αἱ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμεναι ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις, συνιστάμεναι ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς ἑκατὸν ἑξήκοντα καὶ τρεῖς χιλιάδας, ἀριθμὸς 163,000, διῃρημένας δὲ καθ’ ὑπουργεῖον ὡς ἐφεξῆς· Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 5 Ἰουλίου 1879. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τ’ ἄρθρα 15, 16 καὶ 17 περὶ τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ Νόμου, καὶ τὸ ἄρθρον 3 § δʹ. τοῦ ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1878 ΧΠΓʹ Νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1878, γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878 τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου δραχ. ἑξήκοντα πέντε χιλιάδων, ἀριθ. 65,000, καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 15 τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου «Ἐπιστροφαὶ χρημάτων». Ἀνατιθέμεθα εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν τὴν ἐκτέλεσιν καὶ δημοσίευσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 28 Φεβρουαρίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Εʹ.

Πρᾶξις 25. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 20 Φεβρουαρίου 1879. Κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασίν του τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπὸ 19 τοῦ λήξαντος καὶ ὑπ’ ἀριθ. 3,909 ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καθ’ ἣν ἡ ψηφισθεῖσα διὰ τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΧΠΓʹ οἰκονομικοῦ νόμου τῆς 31 Ἰανουαρίου 1878 πίστωσις ἐπὶ τοῦ Κεφ. 15 «Ἐπιστροφαὶ χρημάτων» τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ εἰρημένου Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1878 ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς καὶ ὡς ἐκ τούτου μένουσιν ὑπὸ ἐκκρεμότητα ἤδη καὶ μέλλοντα νὰ ἐκκαθαρισθῶσι μέχρι τέλους τῆς χρήσεως δικαιώματα δι’ ἐπιστροφὴν ἀνοικείως εἰσπραττομένων ὑπὸ τοῦ δημοσίου χρημάτων, ἑπομένως ἀνάγκη πᾶσα νὰ ληφθῇ ἡ δέουσα πρόνοια πρὸς τακτοποίησιν αὐτῶν, καὶ θεωροῦν, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ διαληφθέντος νόμου ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς, ἐνέκρινεν ἵνα, συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προσκληθῇ διὰ Β. Διατάγματος ἡ χορήγησις τῆς ζητουμένης σχετικῆς ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δρ. ἑξήκοντα πέντε χιλιάδων, ἀριθ. 65,000. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ

Δ. ΓΡΙΒΑΣ

Γ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ.

Ἀντίγραφον Ἐν Ἀθήναις, τῇ 23 Φεβρουαρίου 1879.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 15, 16 καὶ 17 τοῦ περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ Νόμου, τὸ ἄρθρον 3 § δʹ. τοῦ ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1878 ὑπὸ στοιχ. ΧΠΓʹ Νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878 καὶ τὴν ἀπὸ 15 Μαρτίου ε.ε. πρᾶξιν τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878 τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἐννενήκοντα ὀκτὼ χιλιάδων, ἀριθ. 98,000, καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου·

Ἀνατιθέμεθα εἰς τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν τὴν ἐκτέλεσιν καὶ δημοσίευσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος, ὑποβληθησομένου κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον εἰς τὴν Βουλὴν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 30 Μαρτίου 1879.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ Ιʹ.

Πρᾶξις 40. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 15 Μαρτίου 1879. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ τοὺς ἐκτεθειμένους λόγους ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 7,011 ὑπὸ σημερινὴν χρονολογίαν αἰτήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐχούσῃ ὡς ἑξῆς: «Αἱ χορηγηθεῖσαι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1878 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πιστώσεις 1) ἐπὶ τοῦ Κεφ. 10, ἄρθρου 3 ἐκ δραχ. 160,000 διὰ ποσοστὰ δήμων ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν φόρων ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν, καὶ συμφώνως μὲ τὰ ἄρθρα 33 τοῦ ἀπὸ 16 Ἀπριλίου 1867 ΣΙΣΤʹ. νόμου περὶ φόρου ἐπιτηδευμάτων καὶ 11 τοῦ ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου ΚΒʹ. νόμου περὶ φόρου οἰκοδομῶν, καὶ 2) ἐπὶ τοῦ κεφ. 19 ἐκ δρ. 14,000,000 πρὸς ἀπόδοσιν τῶν εἰς τὴν ὁδοποιΐαν ἀνηκόντων κεφαλαίων ἐκ διαφόρων εἰσπράξεων, συμφώνως μὲ τοὺς νόμου ΥϞΓʹ ἀπὸ 25 7βρίου 1873, ΣΚϚʹ ἀπὸ 23 Ἰουλίου 1867 καὶ ΨΙΓʹ ἀπὸ 23 Νοεμβρίου 1878, οὗτινος ἡ ἐφαρμογὴ ἤρξατο ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως, δὲν ἐπαρκοῦσιν ὡς προκύπτει ἐκ τῆς γενομένης ἐκκαθαρίσεως καὶ τῶν ἐκδοθεισῶν πρὸς τοῦτο ἐντολῶν, διότι οἱ μὲν φόροι τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν, οὐχὶ μόνον ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ἀναπτύσσονται καὶ τὴν ἀνάπτυξιν ταύτην ἀκολουθοῦσι καὶ τὰ ἀποδιδόμενα τοῖς δήμοις ποσοστὰ ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ 1878 ἐγένετο οὐκ ὀλίγη εἴσπραξις καθυστερούντων φόρων παρελθουσῶν χρήσεων· τὰ δὲ ἀποδιδόμενα εἰς τὴν ὁδοποιΐαν ποσοστὰ ἀκολουθοῦσι καὶ ταῦτα βεβαίως τὰς εἰσπράξεις τῶν διαφόρων ἐσόδων ἀπὸ τὰ ὁποῖα παράγονται καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ 1878 ὑπῆρξαν ὁμολογουμένως μεγαλείτερα τοῦ 1877. Διὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἡ αὐτὴ ἐπῆλθεν ἀνάγκη καὶ προεκλήθη ἡ χορήγησις πιστώσεως ἀναπληρωτικῆς ἐκ δραχ. 17,500 κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διὰ τὰ ἀποδοθέντα εἰς τοὺς δήμους ποσοστὰ ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν φόρων ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν. Ἑπομένως παρακαλῶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀνωτέρω ἐκτιθέμενα καὶ συμφώνως μὲ τὰ ἄρθρ. 16 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου καὶ θ. ἐδ. Δʹ τοῦ ΧΠΔʹ περὶ κυρώσεως τῶν ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους τοῦ 1878 νόμου, ἐγκρίνῃ ἵνα ζητηθῇ ἡ χορήγησις ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων δι’ ἔξοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1878 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ μὲν τοῦ Κεφ. 10, ἄρθρ. 3 διὰ ποσοστὰ Δήμων ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν φόρων ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν δραχμαὶ 34,000, ἐπὶ δὲ τοῦ Κεφ. 19 δι’ ἀπόδοσιν τῶν εἰς τὴν ὁδοποιΐαν ἀνηκόντων κεφαλαίων ἐκ διαφόρων εἰσπράξεων δραχμαὶ 64,000·» Ἐνέκρινεν ἵνα προκληθῇ ἡ χορήγησις τῶν ζητουμένων πιστώσεων ἐκ Δραχ. 100,000. Τὸ Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Τὰ μέλη

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ,

Δ. ΓΡΙΒΑΣ,

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

ΠΙΝΑΞ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1878, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ ἔτος 1879.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Ἰουλίου 1879.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον.

§28Θ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ὁμιλῶν εἶπεν, ὅτι ἐκλήθημεν ὁ κ. Τρικούπης καὶ ἐγὼ παρὰ τοῦ Βασιλέως καὶ ὅτι ἠρνήθημεν τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως καὶ κατεθήκαμεν τὴν ἐντολὴν, ἣν ἐλάβομεν παρ’ αὐτοῦ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐξηγήσω ἐν συντόμῳ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς ἡμᾶς νὰ πράξωμεν οὕτως. Ὅτε, κύριοι, ἐκλήθημεν ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, εἶχε λάβει χώραν μία ψηφοφορία ἐπὶ τῶν ἐπιτροπῶν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἡ μία μερὶς εὑρέθη ἐντελῶς ἰσόπαλος πρὸς τὴν ἄλλην καὶ πλειονοψηφία δὲν διεκρίθη. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἀξιοπρεπῶς φερόμενον, διεῖδεν ἐν τῇ ψηφοφορίᾳ ἐκείνῃ, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται πλέον νὰ παράσχῃ τὴν ὑποστήριξιν αὐτῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ κατέθηκε τὴν παραίτησιν ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως, ἡμεῖς δὲ προσκληθέντες νὰ διαδεχθῶμεν τὸ Ὑπουργεῖον δὲν εἴχομεν ὑπὲρ ἡμῶν θέλησιν δεδηλωμένην τῆς Βουλῆς, ἤτοι δὲν ὑπῆρχε πλειονοψηφία ἐπὶ τῆς ὁποίας ἠδυνάμεθα νὰ στηριχθῶμεν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν μόρφωσιν νέας Κυβερνήσεως. Ἦτο λοιπὸν σπουδαῖος ὁ λόγος, ὅτι μὴ ἔχοντες δεδηλωμένην πλειονοψηφίαν ὑπὲρ ἡμῶν δὲν ἠδυνάμεθα ν’ ἀναδεχθῶμεν τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως, ἥτις ἠδύνατο νὰ ἦναι ἀναντιῤῥήτως ἡμερόβιος. Ἐθεωρήσαμεν δὲ, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι λίαν ἐπιβλαβὲς διὰ τὴν πολιτείαν, ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις ἀνέρχωνται τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ καταπίπτουν τὴν ἑπομένην. Τὴν θέσιν ἡμῶν καθίστα δυσχερεστέραν καὶ ἡ ἄγνοια τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους συνεκλήθη ἡ Βουλὴ εἰς ἔκτακτον Σύνοδον· μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης δὲν ἐγινώσκομεν ποῖοι σοβαροὶ λόγοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἔκτακτον Σύνοδον· ἡ ἄγνοια δὲ αὐτῶν τῶν λόγων καθίστα, ὡς εἶπον, δυσχερεστέραν τὴν θέσιν ἡμῶν, καὶ διὰ τοῦτο κληθέντες ὑπὸ τοῦ Βασιλέως εἰς τὸν σχηματισμὸν Ὑπουργείου, συμφώνως πρὸς τὴν γνώμην τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἥτις ὑπεστήριξε τὴν γνώμην ἡμῶν, ἐζητήσαμεν τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου παρὰ τοῦ Βασιλέως. Ὁ Βασιλεὺς ἐν τῇ κρίσει αὐτοῦ δὲν συνεμερίσθη τὴν γνώμην ἡμῶν, καὶ ἕνεκα τούτου κατεθέσαμεν τὴν ἐντολὴν, ἣν ἐλάβομεν. Ἰδοὺ, κύριοι, οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἔπεισαν καὶ τὸν κ. Τρικούπην καὶ ἐμὲ ν’ ἀποποιηθῶμεν τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον βεβαίως εἶχε δίκαιον νὰ δώσῃ τὴν παραίτησίν του, ὅταν εἶδεν, ὅτι δὲν εἶχε τὴν πλειονοψηφίαν τοῦ Σώματος· ἀλλὰ κυρίως τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου ἐπλειονοψήφησε κατὰ μίαν ψῆφον. Εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀντιπροέδρων καὶ γραμματέων ἐμειονοψήφησεν, ἀλλὰ συνήθως ἡ ἐκλογὴ τῶν ἀντιπροέδρων καὶ γραμματέων δὲν ἐθεωρήθη παρ’ ἡμῖν, κατὰ τὰ ἔθιμα τὰ μέχρι τοῦδε ἐπικρατοῦντα, ὡς ζήτημα Ὑπουργικόν. Ἠδύνατο λοιπὸν ν’ ἀναβάλῃ τὴν παραίτησιν, ἀλλὰ δὲν τὸ κατακρίνω διὰ τοῦτο, διότι καὶ ἐγὼ ἄλλοτε εἰς ὁμοίαν περίστασιν ἔδωκα τὴν παραίτησίν μου. Ἀλλὰ μεταξὺ τῆς θέσεώς μου ἐκείνης καὶ τῆς παρούσης ἡ διαφορὰ εἶναι πολὺ μεγάλη. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐκεῖνο ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς Συνόδου εἶχε μεγάλην πλειονοψηφίαν κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου, διότι ὁ ὑποψήφιος τῆς μερίδος μου ἐπέτυχε διὰ πολλῶν ψήφων· ἐγένετο διακοπὴ μετὰ ταῦτα καὶ, ἐνῷ πρὶν ἡ Κυβέρνησις εἶχε πλειονοψηφίαν πολλῶν ψήφων, εὑρέθη κατόπιν εἰς μειονοψηφίαν, ἀλλ’ ἐννοεῖται ἡ Σύνοδος δὲν ἦτο ἔκτακτος, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον οὐδὲν εἶχεν ἐνεργήσει, οὐδὲ ὤφειλε σπουδαίαν λογοδοσίαν, διότι μόλις εἷς μὴν εἶχε παρέλθει ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν καὶ οὐδὲν ἔργον ἔκτακτον εἶχε νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλήν· ὤφειλε λοιπὸν νὰ θεωρήσῃ τὴν αἰφνηδίαν αὐτὴν μεταβολὴν τῆς πλειονοψηφίας ὡς τὴν προσήκουσαν ἔνδειξιν τῆς δυσπιστίας τῆς Βουλῆς πρὸς αὐτό. Τὸ ἐνεστὼς ὅμως Ὑπουργεῖον ὤφειλε νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους προσέφυγεν εἰς τὸ ἔκτακτον μέτρον τῆς συγκαλέσεως τῆς Βουλῆς. Οἱ λόγοι οὗτοι ἄλλοτε μὲν παρ’ ἡμῖν ἐνεγράφοντο ἐν τῷ Διατάγματι τῷ συγκαλοῦντι τὴν Βουλὴν εἰς ἔκτακτον Σύνοδον, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ἐγκατελείφθη τὸ μέτρον τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἐν τῷ Διατάγματι τῆς συγκαλέσεως τῆς Βουλῆς εἰς ἔκτακτον Σύνοδον ἐτίθετο ἀόριστός τις φράσις, ὅτι κατεπείγουσαι καὶ σπουδαῖαι ὑποθέσεις τοῦ κράτους ὑπαγορεύουσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀνάγκην νὰ συγκαλέσῃ τὴν Βουλήν. Εἰς τὰς ἐκτάκτους Συνόδους εἴτε βασιλικὸς λόγος εἴτε ἔκθεσίς τις τοῦ Ὑπουργείου, νομίζω, πρέπει νὰ προηγῆται πρὸ πάσης ἐργασίας διὰ νὰ γνωρίσωσι καὶ πάντες, καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι καὶ τὸ ἔθνος, ποῖοι λόγοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εἰς ἔκτακτον Σύνοδον συγκάλεσιν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον τοῦτο, ἐλπίζον ἢ ὂν βέβαιον πιθανῶς, ὅτι αἱ ψηφοφορίαι τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν, δὲν ἤθελον εἶσθαι τοιαῦται ὁποῖαι κατεδείχθησαν. Δὲν κατηγορῶ τοῦ Ὑπουργείου διότι ἔδωκε τὴν παραίτησίν του, ἀλλὰ λέγω, ὅτι παρέλειψε καθῆκον νὰ μὴ ἐκθέσῃ πρὸ τῶν ψηφοφοριῶν τοὺς λόγους, δι’ οὓς συνεκάλεσεν εἰς ἔκτακτον Σύνοδον τὴν Βουλήν. Λοιπὸν ἀφ’ ἑνὸς ἡ πεποίθησις, ὅτι δὲν εἴχομεν ἐνταῦθα σταθερὰν πλειονοψηφίαν, ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἄγνοια τῶν λόγων, δι’ οὓς συνεκλήθη ἡ Σύνοδος αὕτη, ὑπεχρέωσε καὶ ἐμὲ καὶ τὸν κ. Τρικούπην νὰ μὴ ἀναλάβωμεν τὸν σχηματισμὸν Ὑπουργείου ἄνευ τῆς λήξεως τῆς Συνόδου. Ἰδοὺ ἐν συντόμῳ οἱ λόγοι, οὓς ἔπρεπε νὰ ἐκθέσω. Ἐπειδὴ δὲ ὁμιλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μοι, νὰ μεταβῶ εἰς ἕτερον ἀντικείμενον. Πρὶν ἐπιληφθῶμεν τῆς ἐξετάσεως τῶν νομοσχεδίων ἢ ἄλλων ζητημάτων, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει ν’ ἀσχοληθῇ εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἠγέρθη κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν κοινωνίαν, ἤτοι περὶ τοῦ τέλος τῆς Περιόδου. Κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι ζήτημα· κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ Περίοδος αὕτη λήγει τὴν 21 Ἰουλίου, ὅτε συμπληροῦται ἡ τετραετία ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς τῶν Βουλευτῶν, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἤκουσα, ὅτι νομομαθεῖς τινες ἀπεφάνθησαν γνώμην ἀντίθετον τῆς ἐμῆς, ἐπιθυμῶ ἡ Βουλὴ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο· διότι δὲν πρέπει οὐδὲ μίαν ἡμέραν ἡ Βουλὴ νὰ ἐργασθῇ εἰς χρόνον, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀμφίβολος· διότι ἂν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ, ὅτι ὁ βίος της λήγει τὴν 18 Ἰουλίου, ἐννοεῖται, ὅτι πᾶσα πρᾶξις αὐτῆς μετὰ τὴν 18 δὲν ἔχει οὐδὲν κῦρος. Ἂν ὅμως ἀποφανθῇ, ὅτι λήγει τὴν 21 Ἰουλίου, τότε πᾶσα πρᾶξις αὐτῆς μέχρι τῆς 22 Ἰουλίου εἶναι ἔγκυρος. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἠγέρθη τὸ ζήτημα καὶ προεκλήθη τοιαύτη γνωμοδότησις, φρονῶ, ὅτι τὸ πρώτιστον τῶν καθηκόντων ἡμῶν εἶναι νὰ ὁρισθῇ ὁ χρόνος τοῦ θανάτου τῆς Βουλῆς, μετὰ τὸν ὁποῖον εἰς οὐδεμίαν πρᾶξιν δύναται νὰ προβῇ.

§29ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὀφείλω καὶ ἐγὼ λογοδοσίαν πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῇ καταθέσει τῆς ἐντολῆς, τὴν ὁποίαν ὡς ἀντιπροσωπεύων τμῆμά τι τῆς Βουλῆς εἶχον λάβει. Ὁ Βασιλεὺς ἐνόμισεν, ὅτι μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ παρόντος Ὑπουργείου τὰ κοινοβουλευτικὰ νόμιμα ὑπηγόρευον εἰς αὐτὸν τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐντολῆς πρὸς σχηματισμὸν Κυβερνήσεως εἰς τὸν κ. Ζαΐμην καὶ εἰς ἐμέ. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις παραιτουμένη παρέστησε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι διατελεῖ ἐν μειονοψηφίᾳ, καὶ ὅτι ἀντιπρόσωποι τῆς πλειοψηφίας εἴμεθα ἡμεῖς καὶ ὡς τοιοῦτοι ἐκλήθημεν παρὰ τῷ βασιλεῖ. Ὠφείλομεν ἄρα νὰ ἐξηγήσωμεν πρὸς τὸν βασιλέα ὁποία ἡ πραγματικὴ θέσις τῆς Βουλῆς ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως ἀπολύτως. Ὠφείλομεν, πρὶν ἢ δεχθῶμεν τὴν διδομένην εἰς ἡμᾶς ἐντολὴν, νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ παραστήσωμεν εἰς τὸν ἡγεμόνα, ἂν ἠδυνάμεθα ὠφελίμως πρὸς τὴν πατρίδα νὰ δεχθῶμεν αὐτήν. Οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτῶν, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προαγορεύσας, συμβουλευόμενοι, ἐνόμισαν ὅτι ὤφειλον νὰ παραιτηθῶσι· τοῦτο ὅμως δὲν ἤρκει εἰς ἡμᾶς, οἵτινες ἐκαλούμεθα ν’ ἀναδεχθῶμεν τὴν εὐθύνην τοῦ σχηματισμοῦ νέας Κυβερνήσεως. Ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς Κυβερνήσεως ἀφορᾷ εἰς ἐκείνην, καὶ ἐκείνη εἶχε τὸ καθῆκον νὰ ἐκτιμήσῃ τὰ κατ’ αὐτήν· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς εἴχομεν νὰ ἐξετάσωμεν ἦτο, ἂν ἀποσυρόμενοι οἱ Ὑπουργοὶ ἄφινον τὴν θέσιν τὴν κυβερνητικὴν τοιαύτην ὥστε νὰ δυνάμεθα ἡμεῖς κατὰ τὰ κοινοβουλευτικὰ νόμιμα καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς πατρίδος νὰ δεχθῶμεν τὴν θέσιν ἐκείνων. Ἡ ἐξέτασις δὲ τῶν πραγμάτων μᾶς ἔπειθεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν θέσιν πληροῦντες τοὺς δύω ἐκείνους ὅρους. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε καθῆκον πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπέρτερον πάσης ἄλλης σκέψεως· συγκαλέσασα τὴν Βουλὴν εἰς ἔκτακτον Σύνοδον, πρώτιστον εἶχε καθῆκον νὰ δηλώσῃ πρὸς αὐτὴν διατί ἐκαλεῖτο. Δὲν εἶναι αὕτη Σύνοδος τακτικὴ καλουμένη κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ ἔχουσα νόμιμον καὶ κανονικὴν ἐργασίαν ἐκ τῶν προτέρων διαγεγραμμένην· ἡ Σύνοδος αὕτη οὐδεμίαν ἔχει ἐργασίαν, ἂν ἡ Κυβέρνησις δὲν δώσῃ ἐνασχόλησιν εἰς αὐτήν. Οὐδένα λόγον ἄλλον ἔχει ὑπάρξεως, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρώτιστον εἶχε καθῆκον νὰ ἐξηγήσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τὸν λόγον τῆς ὑπάρξεώς της, ἵνα μὴ εὑρίσκωνται ἐνταῦθα οἱ Βουλευταὶ συνηγμένοι ἄνευ λόγου, ὡς γεγονὸς ἁπλοῦν, ὡς δύναμις βουλευτικὴ, ἀλλὰ δύναμις βουλευτικὴ οὐδένα ἔχουσα σκοπὸν συνδεόμενον πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς πολιτείας. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν πρῶτον εἶχε τοῦτο τὸ καθῆκον, νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διατί συνεκλήθη, εἶχεν ὅμως καὶ καθῆκον πρὸς τὴν Βουλὴν συγκληθεῖσαν, καθῆκον ἐπιτακτικόν, νὰ δηλώσῃ πρὸς αὐτὴν ποία ἡ κατάστασις τῆς πολιτείας σήμερον, διότι ἡ Βουλὴ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς παρελθούσης Συνόδου οὐδεμίαν ἔσχεν ἀφορμὴν ἵνα γνωρίσῃ ἐπισήμως τὴν κατάστασιν ταύτην, ἵνα τὴν γνωρίσῃ ὅπως φωτισθῇ, ὅπως συζητήσῃ περὶ αὐτῆς καὶ ὅπως ἀποφανθῇ. Ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων ἡ Βουλὴ οὐδεμίαν ἔχει πληροφορίαν, δὲν συνεζήτησεν οὐδὲ ἀπεφάνθη. Εἶναι λοιπὸν ἡ Βουλὴ αὕτη εἰς κατάστασιν νὰ ῥίψῃ Ὑπουργεῖον καὶ φέρῃ Ὑπουργεῖον ἄλλο; Ὑπουργεῖον δεχόμενον νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐν τοιαύτῃ στάσει τῶν κοινοβουλευτικῶν πραγμάτων, εἶναι Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον συμβουλεύεται τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους δεχόμενον τὴν ἐντολὴν ταύτην; Ὑποθέσατε, κύριοι, πρὸς στιγμὴν, ὅτι ἠθέλομεν δεχθῆ τὴν δοθεῖσαν πρὸς ἡμᾶς ἐντολήν· τίς ἤθελεν εἶσθαι ἡ θέσις ἡμῶν καταλαμβανόντων τὰς ἕδρας τὰς ὁποίας βλέπω εὐχαρίστως, τοὺς χθὲς Ὑπουργοὺς κατέχοντας καὶ ἤδη; λέγω εὐχαρίστως, διότι ἔχουσι καθῆκον νὰ ἐκπληρώσωσιν ὡς Ὑπουργοὶ, καὶ ἔχω τὴν ἐλπίδα ἤδη ὅτι θέλουσι τὸ ἐκπληρώσει· ποία θὰ ἦτο ἡ θέσις ἡμῶν, ἂν εὑρισκώμεθα σήμερον ἐκεῖ; Ἡ Βουλὴ ἤθελε μᾶς ἐρωτήσει, πρὸς τί συνεκλήθημεν, ἡμεῖς δὲ τί ἠδυνάμεθα ν’ ἀπαντήσωμεν; Ὠφείλομεν νὰ παραπέμψωμεν τὴν Βουλὴν πρὸς τοὺς χθὲς Ὑπουργοὺς τοὺς ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀντιπολιτευομένους, καὶ ἀπαντῶντες οἱ ἀντιπολιτευόμενοι ἤθελον ἐπιτελέσει ἀπέναντι τῆς Βουλῆς ἔργα Κυβερνήσεως· ἡμεῖς δὲ θὰ παριστάμεθα ἐπὶ τῶν ὑπουργικῶν ἑδωλίων ὡς βωβὰ πρόσωπα. Ἡ Βουλὴ θὰ ἠξίου νὰ μάθῃ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, τίς ἡ κατάστασις τῶν ἐξωτερικῶν σχέσεων, τίς ἡ κατάστασις τῆς ἐσωτερικῆς διοικ, τίς ἡ τῶν οἰκονομικῶν, καὶ ἡμεῖς θὰ ἠναγκαζόμεθα νὰ τῇ λέγωμεν νὰ λάβῃ πληροφορίας παρὰ τῶν ἡγετῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι αὕτη θέσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδικαιοῦτο Κυβέρνησις διὰ τῆς παραιτήσεώς της νὰ φέρῃ τοὺς νῦν ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει διατελοῦντας; Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι αἱ σκέψεις τῆς ἀξιοπρεπείας πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, διότι ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Ὑπουργείου εἶναι καὶ ἀξιοπρέπεια τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἔθνους, ἐπαινῶ δὲ καὶ ἐγὼ, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Καλαβρύτων, πᾶσαν Κυβέρνησιν δεικνύουσαν εὐλάβειαν πρὸς τὰ θίγοντα εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτῆς. Ἀλλὰ, κύριοι, ἂς ἐξετάσωμεν, ἂν τῳόντι ὑπῆρξεν αὕτη περίστασις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὤφειλεν ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ προταχθῇ τῶν πρὸς τὴν Βουλὴν καθηκόντων αὐτῆς. Ἂν ἡ Βουλὴ εἶχεν ἀποδοκιμάσει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ψήφου, ἐννοῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ εἴπῃ, «ἔχω καθῆκον ν’ ἀποσυρθῶ, δὲν μοὶ ἐπετρέψατε νὰ ἐκθέσω πρὸς ὑμᾶς, διατί σᾶς προσεκάλεσα, διότι δὲν μοὶ ἐπετρέψατε νὰ μείνω ὡς Κυβέρνησις, διότι Ὑπουργεῖον ἀποδοκιμαζόμενον δὲν δύναται νὰ παρασταθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς»· ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποβάλει εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια κατὰ τὴν γνώμην αὐτῆς σπουδαῖα καὶ κατεπείγοντα καὶ ἡ Βουλὴ τὰ ἀπέῤῥιπτε, ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ εἴπῃ «δὲν δύναμαι νὰ ἐξακολουθῶ φέρουσα τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κράτους, ἀφοῦ ὑμεῖς μοὶ ἀρνεῖσθε τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ θεωρῶ ἀναγκαῖα καὶ κατεπείγοντα.» Ἀλλὰ συνέβη τοιοῦτόν τι; Συνέβη μόνον καταμέτρησις δυνάμεων, ἐξ ἧς ἀπεδείχθη, ὅτι αἱ προσδοκίαι τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν ἐσφαλμέναι· ἡ Κυβέρνησις συγκαλέσασα τὴν Βουλὴν ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε πλειονοψηφίαν, ἀλλ’ αἱ ψηφοφορίαι ἀπέδειξαν, ὅτι αἱ δυνάμεις τῆς συμπολιτεύσεως καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἦσαν ἰσόπαλοι. Τοῦτο ἐν ὁμαλαῖς περιστάσεσιν ἦτο βεβαίως ἀποχρῶν λόγος, ὅπως ἡ Κυβέρνησις καταθέσῃ τὴν ἐξουσίαν, ἦτο λόγος οὐχὶ ἀποχρῶν ἀλλ’ ἐπιβαλλόμενος, ἂν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ἄλλο καθῆκον πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸ Ἔθνος. Ἔχουσα ὅμως καθήκοντα, ὁποῖα ἀνέφερα πρὸς ὑμᾶς βεβαίως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδικαιοῦτο ἕνεκα ψηφοφορίας ἁπλῆς, δεικνυούσης μόνον ὁποία ἦτο ἡ διανομὴ τῶν δυνάμεων τῆς Βουλῆς, νὰ καταθέσῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ φέρῃ τὴν ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν δυσχερῆ θέσιν τοῦ νὰ δεχθῇ Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο νὰ διεξαγάγῃ ἀξιοπρεπῶς καὶ ὠφελίμως πρὸς τὸ Κράτος, φέρουσα οὕτω τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παραστήσῃ εἰς τὸν ἡγεμόνα, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ παραιτούμενοι δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκόν των. Κύριοι, αἱ κυβερνητικαὶ μεταβολαὶ προκαλοῦνται ἐκ τῶν πλειονοψηφιῶν τῆς Βουλῆς· ἀλλ’ αἱ πλειονοψηφίαι αὗται πρέπει νὰ στηρίζωνται ἐπὶ τοῦ λόγου καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῆς τυφλῆς δυνάμεως τῆς ψήφου. Σήμερον ἐρχομένη ἡ ἀντιπολίτευσις εἰς τὰ πράγματα κατόπιν τῶν ψηφοφοριῶν ἐπὶ ταῖς ἀρχαιρεσίαις τῆς Βουλῆς, εἰς τίνα λόγον, εἰς τίνα γνώμην τῆς Βουλῆς ἤθελε στηριχθῆ; τί ἐντὸς τῆς Βουλῆς ἐγένετο ἀποδεικνύον ποίαν ἔχει γνώμην ἡ συμπολίτευσις καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τῶν πραγμάτων τῆς Πολιτείας; καὶ τί ἤθελον εἴπει οἱ ἐκτὸς τοῦ Κράτους, οἱ ἐξετάζοντες σήμερον προσεκτικώτερον τὰ ἐν αὐτῷ γενόμενα ὡς ἐκ τῆς σπουδαιότητος τῶν ἐξωτερικῶν ζητημάτων, τῶν συνδεομένων πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν τοῦ Κράτους κατάστασιν, τί ἤθελον εἴπει, ἂν ἔβλεπον τελουμένην μεταβολὴν Κυβερνήσεως ἄνευ προγράμματος τῶν παραιτουμένων καὶ ἄνευ προγράμματος τῶν διαδεχομένων; Πολὺ μικρὰν δείκνυνται ἀποδίδοντες σημασίαν εἰς τὰς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις, εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς γνώμης τῆς Βουλῆς, οἱ νομίζοντες, ὅτι περιορίζεται ἡ ἐξουσία τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ἰσχὺν τῆς πλειοψηφίας αὐτῆς. Δεδηλιωμένη γνώμη τῆς Βουλῆς; ἐκφράζεται οὐχὶ διὰ τῆς ἀριθμήσεως τῶν ψήφων, ἀλλ’ εἶναι ἡ προκύπτουσα ἐκ τῆς δημοσίας συζητήσεως, εἶναι ἡ διὰ τοιαύτης συζητήσεως δεσμεύουσα ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ ἀπέναντι τῆς Βασιλείας καὶ τὴν Βουλὴν καὶ ἐκείνους, οἵτινες θέλουσι καταλάβει τὰς ὑπουργικὰς ἕδρας. Ἐν πολιτείᾳ κοινοβουλευτικῇ δὲν προάγεται κανονικῶς εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ μηδένα ἀπέναντι τῆς Πολιτείας ἔχων δεσμὸν ὡς πρὸς τὰς ἀρχὰς, τὰς ὁποίας θέλει ἀκολουθήσει ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς ἡμέρας, διότι δὲν ἀρκεῖ νὰ γνωρίζῃ ἡ Πολιτεία τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ Βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος ἀναδέχεται τὴν ἐξουσίαν, δὲν ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ πεποίθησιν εἰς τὸν χαρακτῆρα αὐτοῦ, θέλει νὰ γινώσκῃ τί ἐπὶ τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων φρονεῖ, καὶ θέλει νὰ γινώσκῃ τοῦτο οὐχὶ ἐξ ἰδιαιτέρων πληροφοριῶν, ἀλλ’ ἐκ πληροφοριῶν ἐπισήμων, δημοσίᾳ διδομένων. Καὶ εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι αἱ ψηφοφορίαι, εἰς ἃς προέβημεν ἐπὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν τῆς Βουλῆς, τὸ αὐτὸ θὰ εἶχον ἀποτέλεσμα, ἂν ἐγίνοντο κατόπιν συζητήσεως; Πρέπει τις νὰ νομίζῃ, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἔχουσι τὴν συνείδησιν πεπωρωμένην καὶ τὴν διάνοιαν πολὺ στενὴν διὰ νὰ μὴ ἐπηρεασθῶσιν ἐκ τῶν γενησομένων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου συζητήσεων περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῶν μέχρι τοῦδε παρ’ αὐτῆς πεπραγμένων, περὶ τῶν σχεδίων τὰ ὁποῖα ὑποβάλλει ἢ μᾶλλον περὶ τῆς ἐλλείψεως σχεδίων, ἂν τὰ ὑποβληθέντα σήμερον νομοσχέδια εἶναι ὁ μόνος λόγος, δι’ ὃν συνεκάλεσε τὴν ἔκτακτον Σύνοδον· θὰ ἦναι παράτολμον, λέγω, νὰ εἴπῃ τις, ὅτι μία συζήτησις εἰς τοιαύτας περιστάσεις δὲν ἤθελεν ἐπιδράσει εἰς τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Ὅταν ἐξετασθῇ ἡ κατάστασις τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος, ἡ κατάστασις τῆς ἐσωτερικῆς τοῦ Κράτους διοικήσεως, ὅταν ἐξετασθῇ ἡ κατάστασις τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους, δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θέλετε ἴδει πλειονοψηφίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ πλειοψηφίαν μεγίστην. Καὶ ἠθέλησεν ἐπὶ τούτοις ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς φέρῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, πρὶν ἢ ἡ πλειονοψηφία αὕτη ἀποφανθῇ. Ἠθέλησε διὰ τῆς προώρου παραιτήσεως νὰ μᾶς ἀναγκάσῃ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἄνευ τοῦ ὠφελήματος τῆς δημοσίας συζητήσεως, ἄνευ τοῦ ἑδραίου ἐδάφους, τὸ ὁποῖον ἠθέλομεν ἔχει ὡς ἐκ τῆς καταδίκης τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς ἐκ τῆς ἀποδοκιμασίας, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἤθελεν ἐπιβάλει εἰς αὐτήν.

§30ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι γνώμη σας.

§31ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Εἰς τὸν ἡγεμόνα ἄρα ὑμεῖς δὲν ὑπεβάλαμεν ἀπαιτήσεις, ἀλλὰ παρεστήσαμεν κατὰ τὴν γνώμην μας, ὡς λέγει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν της, ἀποσυρθεῖσα προώρως ἀπὸ τῆς ἐξουσίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν, νὰ ὑποβάλῃ τὰ σχέδιά της, νὰ ἐκθέσῃ τὰ τῆς καταστάσεως τοῦ τόπου, νὰ δώσῃ λόγον τῶν μέχρι τοῦδε πεπραγμένων. Καὶ βλέπω εὐχαρίστως, ὅτι ἡ ὑπουργικὴ κρίσις εἰς τοῦτο κατέληξε. Παρέστη σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ὑπέβαλε τὰ σχέδιά της ἢ μᾶλλον κατέδειξε τὴν ἔλλειψιν τῶν σχεδίων της· ἀλλ’ ἐλπίζω, ὅτι θέλει συμπληρώσει τὸ ἔργον της, ἀφοῦ τὸ ἔργον τοῦτο ἀποτελεῖ καθῆκον, ὅτι θέλει δώσει καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων καὶ ὅτι θέλει ἐκθέσει τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου. Δυσχερὲς μοὶ εἶναι νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεκάλεσε τὴν Βουλὴν διὰ μόνους τοὺς λόγους, οὓς ἠκούσαμεν, τοὺς σχετιζομένους πρὸς τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλε· δύσκολον μοὶ εἶναι νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιέμενε τὴν τελευταίαν στιγμὴν διὰ νὰ ἐννοήσῃ, ὅτι ὑπῆρχεν ἀνάγκη τοιούτων νομοσχεδίων, ὁποῖα ὑπέβαλε· διότι, μεταξὺ τῶν ὑποβληθέντων, δύω ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐχαρακτήρισεν ὡς ἄξια λόγου, τὰ δ’ ἄλλα ἐθεώρησεν ὡς νομοσχέδια ὑπηρεσίας· ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν δύω τὸ ἓν ἐχαρακτήρισεν ὡς νομοσχέδιον, οὐχὶ χάριν τοῦ ὁποίου συνεκάλεσε τὴν Βουλὴν, ἀλλ’ ὅπερ ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν «ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συγκαλέσεως αὐτῆς». Συνεκλήθη ἡ Βουλὴ, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν, χάριν ἀδείας πρὸς χρῆσιν ἓξ ἑκατομμυρίων ἐκ τοῦ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων· καὶ ποῖος Ὑπουργὸς, ἔχων τὴν ἐλαχίστην γνῶσιν τῆς καταστάσεως τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων τοῦ Κράτους, δὲν ἠδύνατο νὰ προΐδῃ, ὅτι θὰ ὑπῆρχεν ἡ ἀνάγκη αὕτη, δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ προΐδῃ οὐχὶ καθ’ ἣν ἡμέραν ἐξεδόθη τὸ διάταγμα τῆς συγκαλέσεως τῆς ἐκτάκτου Συνόδου, ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ προΐδῃ εὐθὺς μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς λέξεως τῆς παρελθούσης Συνόδου; τίς Ὑπουργὸς ἔχων τὴν ἐλαχίστην γνῶσιν τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἤθελε προΐδει τοῦτο πολὺ πρότερον, παρούσης ἔτι τῆς τακτικῆς Συνόδου καὶ δὲν ἤθελε προνοήσει ἐγκαίρως, ὅπως μὴ καταστήσῃ ἀναγκαίαν τὴν σύγκλησιν τῆς Συνόδου διὰ τοιαῦτα μέτρα; Ὅτε ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ παρόντος Ὑπουργείου, ὑπουργοῦντος δὲ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Βουλῆς, τρία νομοσχέδια περὶ δανείων, ἓν παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἓν παρὰ τῆς Ἰονικῆς καὶ ἓν δι’ ἐντόκων γραμματίων, ἠρωτήθη ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τί τὰ δάνεια ταῦτα, καὶ ἀπήντησεν, ὅτι διὰ τούτων προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ καλύψῃ τὰ ἐνδεχόμενα ἐλλείμματα τοῦ 1878 καὶ τὰ βέβαια ἐλλείμματα τοῦ 1879. Ἡ Βουλὴ ἄρα κατὰ τὰς πληροφορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν τῇ παρελθούσῃ συνόδῳ εἶχε ψηφίσει πάντα τὰ δάνεια, ὅσα ἦσαν ἀναγκαῖα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τῆς παρελθούσης καὶ τῆς τρεχούσης χρήσεως. Ἐκ τῶν δανείων ἐκείνων, μάλιστα τὸ ἓν δὲν ἐψηφίσθη παρὰ τῆς Βουλῆς, διότι ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐθεώρησε τὴν ψήφισιν αὐτοῦ περιττήν· ἐθεώρησεν, ὅτι καὶ τὰ δύω τρίτα τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἐν συνόλῳ ὁ προκάτοχος αὐτοῦ, ἦσαν ἐπαρκῆ εἰς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος. Σημειώσατε δὲ, ὅτι τὸ ἔλλειμμα, ὅπως τότε παρίστατο, ἦτο ἀνώτερον τοῦ ἐλλείμματος τὸ ὁποῖον ἤδη κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἔχομεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σᾶς ἐξήγησε τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους κατ’ αὐτὸν τὸ ἔλλειμμα εἶναι μικρότερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον πρότερον προέβλεπεν. Ἐγὼ θεωρῶ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐσφαλμένους, ἀλλ’ ἀφοῦ φρονεῖ ἤδη, ὅτι τὸ ἔλλειμμα δὲν θέλει ὑπερβῆ τὰ δώδεκα ἑκατομμύρια, ἐνῷ πρότερον ἐπίστευεν, ὅτι τὰ ἐλλείμματα τοῦ 1878 καὶ 1879 ἀπετέλουν ποσὸν μεγαλείτερον, πῶς τότε παρέστησεν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι τὰ προτεινόμενα δάνεια ἦσαν ἐπαρκῆ εἰς κάλυψιν τῶν μεγαλειτέρων ἐκείνων ἐλλειμμάτων, ἐνῷ ἤδη ἀποδεικνύονται ἀνεπαρκῆ εἰς κάλυψιν τοῦ κατ’ αὐτὸν μικροτέρου ἐλείμματος; Βεβαίως Ὑπουργὸς ἐν γνώσει τῆς ὑπηρεσίας διατελῶν ἤθελεν ἔκτοτε ἐννοήσει, ὅτι θὰ παρουσιάζετο τὸ κενὸν, ὅπερ παρέστη, καὶ δὲν ἤθελε καταστήσει ἀναγκαίαν πρὸς τοῦτο καὶ μόνον τὴν σύγκλησιν τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ ἂν δὲν τὸ ἐνόησε τότε, ἕνα ὅμως μῆνα μετὰ τὸ τέλος τῆς τακτικῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς τὸ ἐνόησαν πάντες, διότι εἶχον ἀρχίσει αἱ στενοχωρίαι τοῦ ταμείου καὶ αἱ καθυστερήσεις. Ἀλλὰ, διὰ τοῦτο μόνον συνεκλήθη ἡ Βουλὴ ἐν ταῖς παρούσαις περιστάσεσιν; Εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ καταστάσει, ἐν ᾗ διατελοῦσι τὰ ἐξωτερικὰ ἡμῶν πράγματα, ἡ Βουλὴ νὰ συγκληθῇ καὶ νὰ μὴ ἀκούσῃ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου κατὰ τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν ἤνοιξεν ἐνώπιόν της τὸ στόμα του, παρὰ ὑπολογισμοὺς, τοὺς ὁποίους ἠδύνατο νὰ περιλάβῃ ἐν ἐκθέσει, καταχωριζομένῃ ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως; Διὰ τοῦτο συνεκλήθη ἡ Βουλὴ ἢ διὰ νὰ μάθῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται αἱ διαπραγματεύσεις περὶ τοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος; Ποίαν πρόοδον ἐποιήσατο ἡ ἐκτέλεσις τῆς ὑπὲρ ἡμῶν ἀναγραφείσης διατάξεως ὑπὸ τοῦ Συνεδρίου τοῦ Βερολίνου; Ποίας ἔχει προσδοκίας ἡ Κυβέρνησις καὶ ποίαν γνώμην περὶ τῆς τελικῆς λύσεως, γνώμην, τὴν ὁποίαν πέποιθα, ὅτι θέλει ἔχει καὶ πᾶσα ἡ Βουλὴ, διότι ἀδύνατον νὰ πιστεύσω, ὅτι ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων δύναται νὰ ὑπάρξῃ διαφορὰ γνωμῶν εἴτε ἐντεῦθεν εἴτε ἐκεῖθεν. Ἀλλὰ τοῦτο πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ἵνα ἀνταποκριθῇ πρὸς τὴν ἔκφρασιν αὐτῆς καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ ἵνα γνωρίζωσι πάντες καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Κράτους τὸ φρόνημα τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν γνώμην τοῦ Ἔθνους. Ἐν τούτοις ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις σήμερον καὶ οὐδὲν λέγει περὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος, ὡς ἐὰν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως κύριον ἦτο ν’ ἀσχολῆται εἰς ζητήματα ἄλλα, εἰς τὰ τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν ἢ εἰς τὰ προσεχῆ ζητήματα τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, ὡς εἰ ὁ ἀγὼν, εἰς ὃν ἐκλήθημεν, εἶναι ἀγὼν περὶ τού τίς θὰ διαχειρισθῇ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς. Κύριοι, δὲν ζητοῦμεν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ οὐδὲν ἀπόῤῥητον, οὔτε ὅσα περὶ τοῦ ἑλληνικοῦ ζητήματος ἐῤῥέθησαν ἐν τῷ Ἀγγλικῷ Κοινοβουλίῳ, οὔτε ὅσα ἐῤῥέθησαν ἐν ταῖς Κοινοβουλίοις τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν. Ζητοῦμεν ὅμως νὰ εἴπῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν γνώμην της δύνανται νὰ ῥηθῶσι. Παρὰ τῆς Βουλῆς οὐδεμίαν θέλει ἀπαντήσει δυσχέρειαν, οὐδένα ἐξαναγκασμὸν, ἵνα ἐξέλθῃ τῶν ὁρίων, ὧν τὸν κανονισμὸν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀναγνωρίζει εἰς πᾶσαν Κυβέρνησιν, εἴτε ἀπολαύουσαν εἴτε μὴ τῆς ἐμπιστοσύνης αὐτῆς. Ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων ὀφείλει ἡ Βουλὴ τὴν συνδρομὴν αὐτῆς εἰς πᾶσαν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν συνδρομὴν ταύτην θέλομεν δώσει πλήρη, λυπούμεθα δὲ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς προσφέρει τὴν ἀφορμήν, ἵνα τῇ παράσχωμεν τὴν σύμπραξιν ἡμῶν. Συνεκάλεσεν ἡ Κυβέρνησις τὴν Βουλὴν καὶ οὐδὲν εἶπε πρὸς αὐτὴν οὐδὲ σήμερον περὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος· ἀλλὰ μήπως εἶπέ τι περὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταστάσεως τοῦ τόπου; Ἆρα φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ παράπονα ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν δὲν εἶχον ἐπιῤῥοὴν ὡς πρὸς τὴν ἐπελθοῦσαν μετατροπὴν τῆς πρώην Κυβερνητικῆς πλειονοψηφίας εἰς μειονοψηφίαν διατρανωθεῖσαν καί τοι ἄνευ συζητήσεως κατὰ τὰς ἀρχαιρεσίας τῆς Βουλῆς; Τοῦτο δὲν σᾶς ἀποδεικνύει ὁποία εἶναι ἡ γνώμη τῶν Ἐπαρχιῶν περὶ τῆς διοικήσεως τοῦ Κράτους; Αὐτὴ ἡ διαφορά, ἥτις σᾶς ἔφερεν ἐκ τῆς πλειονοψηφίας εἰς τὴν μειονοψηφίαν, τί ἄλλο εἶναι ἢ διαμαρτύρησις τῶν Ἐπαρχιῶν κατὰ τῆς κακῆς ὑμῶν διοικήσεως; (Θόρυβος ἐν τῇ δεξιᾷ). Καὶ ἠθελήσατε διὰ προώρου παραιτήσεως ν’ ἀποφύγητε τὴν περὶ τούτων συζήτησιν; Σεῖς ὡς Κυβέρνησις δύνασθε νὰ θέσητε τὰ ὅρια τῆς συζητήσεως ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ζητήματι· ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ὅμως ἡμεῖς, ὡς ἀντιπολίτευσις, θέλομεν ἐκθέσει ἀνεπιφυλάκτως τὴν κατάστασιν ἐν πάσῃ αὐτῆς τῇ ἀληθείᾳ. Ἀλλὰ δὲν θέλομεν νὰ προβῶμεν εἰς ταῦτα πρὶν ἢ ὑποβάλητε τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πᾶς βουλευτὴς ὀφείλει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅπως ἀποφανθῇ καὶ ὅπως δώσῃ δικαίαν, ἐσκεμμένην καὶ ἀπροσωπόληπτον ψῆφον. Ἀλλὰ μήπως καὶ ὡς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα ἐγένετο πραγματικὴ ἔκθεσις εἰς τὴν Βουλήν; Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠξίωσε νὰ μᾶς εἴπῃ, ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Κράτους ἤδη; μήπως ἠξίωσε νὰ εἴπῃ ποῖα ὑπῆρξαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐγγιζούσης πρὸς τὴν λῆξιν χρήσεως τοῦ 1878; ποία εἶναι ἡ προσωρινὴ κατάστασις τῆς χρήσεως τοῦ 1879; μήπως ἠξίωσε νὰ ἐξηγήσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν ποία ὑπῆρξεν ἡ χρῆσις τῶν ἐκτάκτων πιστώσεων; διότι ἐνθυμεῖσθε τὰς συζητήσεις τὰς ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον περὶ τῶν ἐκτάκτων πιστώσεων, καθ’ ἃς οἱ Ὑπουργοὶ ἠξίουν, ὅτι ἔχουσι ποσὰ μεγαλείτερα ἐκείνων τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἐλέγομεν, ὅτι κατὰ τὸν νόμον ἐπετράπη ἡ διαχείρισις, καὶ ἐν τούτοις ἔρχεται σήμερον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν φέρων προτάσεις περὶ νέων δαπανῶν, περὶ ἐκτάκτων πιστώσεων, τὰς ὁποίας εἶδον ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως, καὶ αἵτινες ὑποθέτω, ὅτι περιλαμβάνονται ἐν τῷ ἀριθμῷ τῶν ὑποβληθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν σήμερον νομοσχεδίων· εἶναι δὲ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι οὐδὲν ἔχουσι τὸ ἔκτακτον, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουσιν ἀναντιῤῥήτως εἰς τὰς ἐκτάκτους πιστώσεις τοῦ παρελθόντος ἔτους, δὲν εἶναι ἔκτακτοι πιστώσεις ὑπαγόμεναι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ λογιστικοῦ νόμου. Κατὰ τὸν λογιστικὸν νόμον αἱ ἔκτακτοι πιστώσεις ἀνταποκρίνονται πρὸς ἀνάγκας παρουσιασθείσας ἀπροόπτως καὶ κατεπειγούσας. Καὶ ἦτον ἀπρόοπτος ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπισκευῆς τοῦ ἀτμοδρόμονος, ἥτις ἐπισκευὴ εἶχε διαταχθῆ διαρκούσης τῆς παρελθούσης Συνόδου; καὶ πῶς ἠδύνασθε νὰ τὴν χαρακτηρίσητε τοιαύτην; Εἴχετε πιστώσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἠδύνασθε νὰ κάμητε τὴν πληρωμὴν ἐκείνην, ἀλλ’ ἐπροτιμήσατε νὰ μεταφέρητε ἐκ τῶν πιστώσεων ἐκείνων τὴν ἁγνὴν ταύτην δαπάνην διὰ νὰ ἀντικαταστήσητε αὐτὴν δι’ ἄλλων. Βεβαίως, κύριοι, ἡ Βουλὴ δὲν θέλει λεπτολογήσει ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἂν ἦτο ἀπρόοπτος ἢ οὐ ἡ δαπάνη, ὅταν πρόκειται περὶ τῆς ψηφίσεως αὐτῆς· λεπτολογεῖ ὅμως περὶ τούτου, ὅταν πρόκειται περὶ τῆς προθέσεως. Τὴν ψήφισιν τὴν ἔχετε βεβαίαν, διότι ἡ δαπάνη ἐγένετο, ὅπως διασώσῃ τὸ Κράτος πλοῖον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ ἐπισκευασθῇ· ἀλλ’ ἡ μεταφορὰ τῆς δαπάνης πρὸς ποῖον σκοπὸν ἐγένετο; Τοῦτο ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξηγήσῃ· ἡ ἐξήγησις αὕτη θὰ ἐγίνετο, ἂν ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν ἀκριβῆ πίνακα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ὑπολειπομένου ποσοῦ ἐκ τῶν ἐκτάκτων πιστώσεων περὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶχε δοθῆ πληροφορία τις κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον. Περὶ πάντων ἄρα τῶν ζητημάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Βουλὴ εἶχε τὸ δικαίωμα ν’ ἀξιοῖ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις δώσῃ πρὸς αὐτὴν πληροφορίας, ἡ Κυβέρνησις καὶ μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς σήμερον δοθείσας ἄφησε τὴν Βουλὴν ἐντελῶς ἐν τῷ σκότει· ἀλλ’ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν θέσιν αὑτῆς ὀφείλει νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον αὑτῆς τοῦτο καὶ θέλει ἐξαναγκασθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἵνα τὸ ἐκπληρώσῃ. Ἐγὼ, κύριοι, βλέπων οὕτω λήξασαν τὴν κρίσιν διὰ τῆς ἐπανόδου τῶν Ὑπουργῶν εἰς τὰς ἕδρας αὑτῶν, τουτέστι διὰ τῆς ἀναλήψεως παρ’ αὐτῶν τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας εἶχον ὑπεκφύγει διὰ τῆς παραιτήσεως, λέγω, ὅτι ἡ κρίσις αὕτη, ὅπως διεξήχθη, διεξήχθη ὠφελίμως πρὸς τὸν τόπον, καὶ ἐφ’ ὅσον συνετέλεσα ὅπως ἐπέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, τουτέστιν ὅπως μάθῃ ἡ Βουλὴ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν κατάστασιν τῶν πραγμάτων καὶ ἀποφανθῇ περί τε τοῦ παρελθόντος καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος, νομίζω, ὅτι ὑπηρέτησα πραγματικῶς τὸ Κράτος.

§32ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Καλαβρύτων, τοῦ ὁποίου καὶ τὸ μεμετρημένον τοῦ λόγου καὶ ἡ εὐθύτης τοῦ χαρακτῆρος καὶ ἡ μετριότης τοῦ πάθους καὶ τοῦ φρονήματος τὸ μέτριον εἶναι γνωστὰ εἰς τὴν Βουλὴν, ἤρξατο τῆς συζητήσεως ταύτης. Καὶ ἤθελεν εἶσθαι εὔκολον εἰς τὸν ἀντιλέγοντα νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πορείαν τοῦ λόγου τοῦ ἐντίμου Βουλευτοῦ ἐκ Καλαβρύτων, διότι ὁ λόγος αὐτοῦ περιεστράφη περὶ ὡρισμένα γεγονότα καὶ παρέστησεν εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένας κρίσεις· ἀλλ’ ὁ μετ’ αὐτὸν διαδεχθεὶς τὸ βῆμα πολὺ ἀπέχει τούτου. Καὶ ἀπέχων νὰ φέρω κρίσιν οἱανδήποτε δυναμένην νὰ λάβῃ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἐπικρίσεως, δύναμαι ὅμως νὰ βεβαιώσω ἓν γεγονὸς τοῦ ὁποίου ὅλοι ἀντελήφθητε, ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ περιορίσῃ τὸν λόγον περὶ ὡρισμένα γεγονότα· ἤρξατο ἀπὸ τῆς παραιτήσεως τοῦ ὑπουργείου καὶ κατέληξε εἰς τὴν ἐσωτερικὴν διοίκησιν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐκλογὴν τῶν Καλαμῶν, καὶ ἀπὸ τῆς καταγγελίας τῆς Κυβερνήσεως ὡς θελούσης νὰ φύγῃ τὸν ἔλεγχον ἀπέληξεν εἰς τὴν πίστωσιν τοῦ Ἀτμοδρόμωνος. Τῇ ἀληθείᾳ ἤθελεν εἶσθαι δύσκολον νὰ ἀσχοληθῶ περὶ ὅλα ταῦτα καὶ νὰ ἀκολουθήσω τὴν τάξιν αὐτοῦ, διότι φοβοῦμαι ὅτι ἤθελε συμβῆ φυσικόν τι συμβεβηκὸς νὰ κουράσω τὴν διάνοιάν σας. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅμως ὅτι εἰς ἓν μόνον πόρισμα τοῦ λόγου του εἶμαι σύμφωνος μετ’ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸ τὸ ὁμολογῶ μετὰ πάσης παῤῥησίας, εἰς ἐκεῖνο δηλαδὴ τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι ἀμφέβαλεν ὅτι δὲν ἤθελε δεχθῆ ὠφελίμως διὰ τὸ Κράτος τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου· ἔχω καὶ ἐγὼ φρόνημα ἀδίστακτον ὅτι βεβαίως δὲν ἤθελεν ὠφεληθῆ τὸ Κράτος, ἂν ἀνεδέχετο τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου. Ἡμεῖς, κύριοι, δὲν εἴχομεν ἀνάγκην μόνον ὡς Κυβέρνησις νὰ συναντηθῶμεν μεθ’ ὑμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ· τὴν ἀνάγκην ταύτην μᾶς ὑπηγόρευσαν τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, καὶ ἐπειδὴ διαχειριζόμεθα τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν, τὴν ἀνάγκην ταύτην δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν, καὶ μετὰ μεγάλης ἐπιθυμίας περεμένομεν τὴν στιγμὴν νὰ ἔλθωμεν νὰ ζητήσωμεν τὴν συνδρομήν σας· ἀλλ’ εἴχομεν τὴν ἀνάγκην ταύτην καὶ ὡς ἁπλοῖ ἰδιῶται καὶ ὡς ἄτομα, διότι κατὰ τὴν ἀπουσίαν σας τοσαῦτα βέλη ὄχι μόνον δι’ αἰτιάσεων καὶ ἐγκλήσεων ἀλλὰ καὶ διὰ συκοφαντιῶν εἶχον ἐκτοξευθῆ καθ’ ἡμῶν. Εἴχομεν ἀληθῶς καὶ ὡς ἰδιῶται ἀνάγκην νὰ ἔλθωμεν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν ἵνα μᾶς ζητήσητε λόγον τῶν πράξεών μας διὰ νὰ σᾶς δώσωμεν τοιοῦτον καὶ φωτίσωμεν αὐτὸ τὸ κοινὸν, τὸ ὁποῖον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἠγωνίζοντο νὰ ἀποπλανήσωσι διὰ τῶν δημοσιογραφικῶν τῶν ὀργάνων. Βεβαίως ὅταν ᾖ καί τις δημόσιος ἄνθρωπος, ἔχει πρὸ πάντων καθῆκον νὰ μεριμνᾷ περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου· ἀλλὰ, κύριοι, εἶναι ἀναπόσπαστον ἀπὸ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν νὰ μὴν ἀκούῃ μετὰ μεγάλης ἀνοχῆς καὶ τὰς συκοφαντίας, ὅσαι ἐκτοξεύονται κατ’ αὐτοῦ. Καὶ ὅμως ὀλίγον ἔλειψε, κύριοι, διὰ τοῦ λόγου του νὰ μᾶς παραστήσῃ δραπέτας καὶ φεύγοντας τὸν ἔλεγχον ὑμῶν. Ἀρξαμένης τῆς Συνόδου τῆς ἐκτάκτου ἡμεῖς ἐνθυμούμεθα τὰ δόγματα, τὰ ὁποῖα καθ’ ἑκάστην ἐσυνειθίσατε νὰ ἀκούητε, καὶ ἰδίως ἓν τῶν δογμάτων τούτων καθ’ ὃ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται ἔχουσα πολιτικὴν ἔκφρασιν. Αὐτὴν ἔτι τὴν πρωΐαν τῆς ἐνάρξεως τῆς Συνόδου, οὔτε εἴχομεν διανοηθῆ τις θὰ ψηφισθῇ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς· συνωμιλοῦμεν μετὰ τοῦ κ. Προέδρου καὶ τῶν λοιπῶν συναδέλφων περὶ τούτου μετὰ τῆς αὐτῆς ἀφελείας μεθ’ ὅσης ἠθέλομεν ὁμιλήσει περὶ πράγματος μηδεμίαν ἔχοντος σημασίαν καὶ μικροῦ ἐνδιαφέροντος· αἴφνης ἀκούομεν ὅτι ὅλαι αἱ ἔντιμοι ἀποχρώσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως προτάττουσιν ὑποψήφιον ἕνα τῶν ἡγουμένων μιᾶς τῶν τεσσάρων αὐτῶν ἀποχρώσεων. Ἐνθυμοῦμαι ἐν τῇ Ἐθνικῇ Συνελεύσει, ἐτύγχανον μέλος ὑπουργείου τοῦ ὁποίου ὡσαύτως μέλος ἦτο ὁ ἔντιμος βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης καὶ νῦν πρωθυπουργὸς, ὡς καὶ ὁ ἔντιμος βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων· τὸ δὲ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο ἐτύγχανεν ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ ἐνδόξου καὶ ἀειμνήστου ναυάρχου Κανάρη. Ἤμεθα ἐντελῶς σύμφωνοι κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ προέδρου, ἡ ὁποία ἐπανελαμβάνετο καθ’ ἕκαστον μῆνα, νὰ μὴ ἐκφράσωμεν τὴν παραμικρὰν γνώμην. Ἀλλ’ ἡ ἀντιπολίτευσις ἀνεκήρυξεν ὡς ὑποψήφιον καὶ ἐψήφισε πρόεδρον τὸν πρὸ ὀλίγου προώρως ἀποχωρισθέντα ἡμῶν, τὸν μακαρίτην Δεληγεώργην, μόνη δ’ ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου ἐπέβαλεν εἰς ἡμᾶς τὸ καθῆκον νὰ παραιτηθῶμεν τοῦ ὑπουργείου. Παραπλήσιον συνέβη εἰς ἡμᾶς τελευταῖον. Τὴν πολιτικὴν ἔκφρασιν ἐκλογῆς τινος δὲν ἀποτελεῖ τὸ πρᾶγμα, ἀλλ’ ἡ προαίρεσις, ἥτις ἐκφράζεται διὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ προσώπου· ὁ κ. Τρικούπης ἀνεδείχθη ὑποψήφιος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐγένετο δ’ ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογῆς ἦτο πλειοψηφία δύω ψήφων, καθ’ ἑαυτὴν μὲν ἀσθενὴς, ἀσθενεστέρα δὲ ἂν παρετίθετο πρὸς αὐτὰς καὶ λευκὸν ψηφοδέλτιον, διότι ἡ δύναμις τῶν δύω ψήφων ἀπέβαινεν ἐλάσσων τῶν δύω ψήφων· καὶ ὅμως δὲν προέβημεν εἰς ἀπόφασίν τινα, ὑπολαβόντες ὅτι ἐνδέχεται τὸ γεγονὸς νὰ μὴ ἀποτελῇ σπουδαίαν ἔκφρασιν τοῦ Κοινοβουλίου, ἐξηκολουθήσαμεν δὲ κυβερνῶντες, ἀλλὰ καθῆκον εἴχομεν νὰ βεβαιώσωμεν ἀκριβέστερον καὶ νὰ βεβαιωθῶμεν καὶ ἡμεῖς πληρέστερον περὶ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Κοινοβουλίου. Ὅθεν ἤλθομεν τὴν ἐπιοῦσαν διὰ νὰ ἐκλεχθῶσιν οἱ ἀντιπρόεδροι καὶ οἱ γραμματεῖς· ἡ ψηφοφορία ἐγένετο μετὰ τῆς αὐτῆς ἐπιμονῆς καὶ ἐνστάσεως, τὸ δ’ ἀποτέλεσμα αὐτῆς δὲν ἀνέδειξε πλειονοψηφοῦντας τοὺς ψηφοφορηθέντας πλὴν ἑνὸς μόνου, καὶ οὗτος ἐτύγχανε νὰ ἦναι συντεταγμένος μετὰ τῶν φίλων τοῦ ὑπουργείου. Ἐκαθήμην ὡς ὑπουργὸς, ἔμεινα σιωπῶν, ἤκουσα ὅμως μέλη τῆς ἀντιπολιτεύσεως ζητήσαντα τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς διὰ λόγους τοὺς ὁποίους τῇ ἀληθείᾳ οὐδέποτε ἤκουσα οὐδ’ ἐφαντάσθη ποτὲ νὰ ἀναγράψῃ ἡ ἐπιστήμη, τοὺς ὁποίους ὅμως ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἀπεδέχθη ἀκυρώσασα τὴν ἐκλογὴν καὶ κηρύξασα αὐτὴν ὡς μὴ γενομένην· ἀπηγγέλθησαν κανόνες, ὅτι ἡ ἐκλογὴ διαιρεῖται εἰς δύω αὐτοτελῆ στάδια, ἕκαστον τῶν ὁποίων ἐξετάζεται ἰδίως καὶ κεχωρισμένως· καὶ διὰ τοῦτο ἠλέγχθη τὸ προεδρεῖον διατὶ δὲν προεκάλεσε τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ προηγουμένως ἐπὶ τῆς ψηφοφορίας πρὶν ἢ προβῇ εἰς τὴν διαλογήν, Ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐκλογὴ καὶ αἱ θέσεις τῶν ἀντιπροέδρων ἐδόθησαν εἰς ἔντιμα μέλη τῆς ἀντιπολιτεύσεως· μόλις δὲ μετὰ τρίτην ψηφοφορίαν ἠδυνήθη νὰ ἀναδειχθῇ ὁ 4ος γραμματεὺς καὶ οὗτος διὰ πλειοψηφίας μιᾶς ψήφου ἐκ τῶν ψηφοφορηθέντων ὑπὸ τῶν φίλων τοῦ ὑπουργείου· ὅτε δὲ προέβη ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἐπιτροπῶν, ἠμφισβήτησαν καὶ τὸ τελευταῖον μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἀναφορῶν, καὶ τὸ τελευταῖον μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ λογιστικοῦ. Ἐπάλαισαν μετὰ τῆς αὐτῆς ἐντάσεως καὶ δυνάμεως καθιστῶντες ἀπροκάλυπτον τὴν προαίρεσιν τῶν ψηφοφορούντων καὶ ποθοῦντες νὰ διατρανώσωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὴν πλειοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐγὼ δὲν σκοπῶ νὰ ἐπικρίνω τὴν προαίρεσιν ταύτην τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οὐδὲ ἀπήγγειλα ταῦτα πρὸς τοιοῦτον σκοπόν. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ φρονῶ ὡς ἄτομον, καὶ νὰ ὑποστηρίξω ὡς μέλος τοῦ Κοινοβουλίου ὅτι αἱ ἀντιπολιτεύσεις ἔχουσι τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐξουσίαν νὰ ἐπικρίνωσι τὰς Κυβερνήσεις, νὰ ἐπερωτῶσιν αὐτὰς, νὰ ζητῶσι κατὰ πᾶν βῆμα πληροφορίας, νὰ ἐλέγχωσι τὴν πορείαν αὐτῶν· ἀλλ’ ἂν δὲν ἔχωσι τὴν δύναμιν νὰ ἀντικαταστήσωσι τὰς Κυβερνήσεις ὀφείλουσι νὰ φείδωνται τῶν προσβολῶν καὶ οὐδέποτε νὰ προβαίνωσιν εἰς ψηφοφορίας διατρανούσας τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας· ἐνδέχεται νὰ ὑπεστήριξα ἄλλοτε, ὡς μέλος τοῦ Κοινοβουλίου, ὅτι ὅταν τις ψηφίζῃ διὰ νὰ ρίψῃ Κυβέρνησιν ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀντικαταστήσῃ αὐτήν. Τώρα ὅμως εἶμαι ὑπουργὸς καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ φέρω κρίσιν περὶ τῆς πορείας τῆς ἀντιπολιτεύσεως· ἔχω ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ ἀποκρούσω τὴν διαβολὴν δι’ ἧς ἤθελεν ἐπιθυμήσει τις καὶ νὰ παραστήσῃ ἡμᾶς θέλοντας νὰ ἀποφύγωμεν τὸν ἔλεγχόν σας καὶ νὰ δραπετεύσωμεν ἀπὸ τὰς θέσεις εἰς τὰς ὁποίας καθήμεθα. Δὲν ἦτο μόνον, κύριοι, ἐπιθυμία ἀξιοπρεπείας ἀτομικῆς ἡ αἰτία ἢ ὁ σκοπὸς τῆς παραιτήσεως ἡμῶν· ὄχι μόνον, διότι ἡ ἀξιοπρέπεια τῶν ἀτόμων εἶναι μικρόν τι καὶ οὐδαμῶς δυνάμενον νὰ παραβληθῇ πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ διότι ὁ μεριμνῶν μόνον περὶ τῆς ἰδίας ἀξιοπρεπείας καὶ λησμονῶν τὰ ἴδια αὑτοῦ καθήκοντα, παραβαίνει τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸ καθῆκον· δὲν ἦτο μέριμνα περὶ τῆς ἰδίας ἀξιοπρεπείας ὑπαγορεύσασα ἡμῖν τὴν ἀνάγκην τῆς παραιτήσεως, ἀλλὰ ἦτο μέριμνα περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους. Ἡ ἰδία ἀξιοπρέπεια δὲν ἐβλάπτετο παντάπασιν, ἂν μίαν ἡμέραν ἡ γνώμη τῶν πλειόνων ἐσχηματίζετο ἐναντία ἡμῶν καὶ ἤθελε διατρανωθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐβλάπτοντο ὅμως τὰ δημόσια συμφέροντα, ἐὰν ἐμένομεν παρὰ τὴν γνώμην τῶν πλειόνων ὡς Κυβέρνησις, ὑπὸ ὅλων τῶν ἀνέμων σαλευόμενοι. Οἱ ἐνεστῶτες καιροὶ δὲν εἶναι καιροὶ συνήθεις, πρέπει ἕκαστος νὰ μὴ λησμονῇ, ὅτι κατ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἢ μετ’ ὀλίγον ἄρχονται ἐργασίαι ἀφορῶσαι εἰς τὰ ὕψιστα συμφέροντα τοῦ Κράτους· βεβαίως δὲ δὲν δύναται νὰ προσδοκᾷ τις ἐπιτυχῆ διεξαγωγὴν αὐτῶν, ὅταν ἡ ἀσθένεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε κατὰ πᾶσαν στιγμὴν κλονίζεται ἐπὶ τῆς ἕδρας τοῦ ὑπουργείου ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Καλαβρύτων ἔκαμε γνωστὴν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑαυτοῦ γνώμην περὶ τῆς παραιτήσεως τῆς Κυβερνήσεως, καὶ δὲν περιείχοντο μὲν ἐν αὐτῇ φράσεις κατακρίσεως, περιεῖχεν ὅμως ἔνδειξιν ἐλαφρᾶς τινος καὶ ψιλῆς ἐπικρίσεως. Ὁ κ. Ζαΐμης παραβάλλων τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη ὡς πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1871, πρὸς τὴν θέσιν εἰς ἣν εὑρέθη τὸ ἐνεστὼς ὑπουργεῖον, εὗρεν ὅτι τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο εὑρίσκετο εἰς ὅλως διαφόρους περιστάσεις ὅταν παρῃτήθη τότε, προῃρεῖτο δὲ ν’ ἀπολήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τοῦτο μὴ εὑρισκόμενον εἰς παρομοίας περιστάσεις δὲν ἔπρεπε νὰ παραιτηθῇ· ἐγὼ συνέπεσε νὰ ἦμαι μέλος καὶ τοῦ ὑπουργείου ἐκείνου· συνομιλῶν περὶ τούτου πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ζαΐμην πρὸ δύω ἢ τριῶν ἡμερῶν μετὰ τὴν ἀνάμνησιν ἣν ἔκαμεν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς ἱστορίας τῆς παραιτήσεως τοῦ ὑπουργείου ἐκείνου, ἀπηύθυνα αὐτῷ ἰδίᾳ τὴν παρατήρησιν ταύτην τῆς διαφορᾶς, ἣν νῦν ὁ κ. Ζαΐμης ἐνδεικνύει, ἀλλ’ ὁ κ. Ζαΐμης ἐδίστασε νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἔμενεν εἰς ἡμᾶς δικαιολόγησίς τις ἂν δὲν παρῃτούμεθα, καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ζαΐμης εἶχε δίκαιον, διότι ἓξ ψηφοφορίαι ἀλλεπάλληλοι κατὰ τὰς ὁποίας μόνον εἰς δύω κατωρθώθη νὰ δειχθῇ ὑπὲρ ἡμῶν πλειοψηφία μιᾶς καὶ δύω ψήφων, εἰς δὲ τὰς τέσσαρας ἀποτελέσματα ἐνδεικνύοντα, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἦτο κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἓξ λέγω τοιαῦται ψηφοφορίαι ἀπετέλουν πλήρη ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ θέλησις τῶν πλειόνων δὲν ἦτο ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν λοιπὸν ἠναγκάσθημεν νὰ παραιτηθῶμεν πρὶν ἢ δώσωμεν λόγον τῶν πράξεών μας, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπικρίνωσιν ἡμᾶς, ἀλλ’ ἑαυτοὺς ἐκεῖνοι, οἵτινες μὴ δυνάμενοι νὰ συνέχωσι τὰ ἴδια πάθη ἐπιτρέπουσιν εἴτε εἰς ἑαυτοὺς νὰ πράττωσιν, ὅ,τι ἴσως δὲν ἦτον ἔγκαιρον νὰ πράξωσιν, εἴτε εἰς τὴν γλῶσσαν αὐτῶν νὰ λέγῃ, ὅ,τι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ λέγηται. Οὐδὲ λησμονῶ ὅτι, ἂν οὐχὶ ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου, ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ μοὶ ἐφάνη, ὅτι συνήντησα ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὸ ἔργον νὰ φωτίζωσι τὴν κοινωνίαν, ἀντλοῦντες τὴν ἰδίαν δύναμιν ἐκ τῆς ἐλευθερίας τῶν θεσμῶν, τῶν ὁποίων ὅμως οἱ ὀφθαλμοὶ δὲν ἠδύναντο νὰ διορῶσι τὴν ἀλήθειαν, σβεννύμενοι ἀπὸ τὸν κόχλον τοῦ ἰδίου πάθους. Ὁ δεύτερον ἀγορεύσας δὲν ἐσταμάτησε νὰ ἐκθέσῃ μόνον τὰ λαβόντα χώραν κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Βασιλέως πρόσκλησιν τῶν δύω μελῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἐσταμάτησε νὰ δικαιολογήσῃ μόνον ἑαυτὸν, διατί δὲν ἠδύνατο νὰ δεχθῇ τὴν ἐντολὴν, ἥτις τῷ ἀνετέθη, ἐπέδραμε καὶ ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς, τὴν ὁποίαν ἔκαμον τῶν νομοσχεδίων, ἀναζητήσας νὰ ἀνεύρῃ ἐν τῇ φράσει τοῦ λόγου μου κενὰ καὶ ἐλλείψεις, καὶ ἐπὶ τέλους κατέληξε εἰς τὴν ἔκτακτον πίστωσιν διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τοῦ Ἀτμοδρόμονος. Δὲν ἐσυνείθισα δι’ ὑπαινιγμῶν, οὔτε νὰ καταγγέλλω, οὔτε νὰ ἀπαντῶ εἰς καταγγελίας· ὅστις ἔχει νὰ προσάψῃ οἱανδήποτε αἰτίασιν ἂς διατυπώσῃ αὐτὴν, καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις περὶ τῆς ἐπιδιορθώσεως τοῦ Ἀτμοδρόμονος προκαλῶ πάντας ὑμᾶς νὰ μὴ φεισθῆτε τῆς Κυβερνήσεως· οἱ ὑπαινιγμοὶ εἶναι ὑποδεέστεροι τῆς ἐντολῆς τοῦ βουλευτοῦ· ἡ ἀλήθεια μετὰ παῤῥησίας λεγομένη καὶ ἡ προαίρεσις ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, τοῦτο πρέπει νὰ μαρτυρῇ ὁ λόγος καὶ νὰ τυγχάνῃ σκοπὸς καὶ τῶν ἐγκαλούντων καὶ τῶν ἀπολογουμένων. Συνέβη περίεργόν τι σήμερον καὶ τὸ ἤκουσα μετά τινος θυμηδίας. Ὁ εἷς τῶν ἡγετῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐξήγησε τὴν παραίτησιν ἡμῶν ὡς ὑπαγορευθεῖσαν ὑπὸ πόθου ἀξιοπρεπείας, ὁ δ’ ἕτερος ἐπετέθη καθ’ ἡμῶν διότι παρῃτήθημεν ὑπὸ τοιούτου ὁρμηθέντες σκοποῦ, τὸν ὁποῖον δὲν ἀνωμολογήσαμεν ἡμεῖς ἀλλ’ ὁ ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει συνάδελφος αὐτοῦ μᾶς ἀπέδωκε. Τῆς ἀντιπολιτεύσεως τὰ τμήματα μοὶ φαίνονται ὅτι εἶναι πλέον τῶν δύω. Ἐὰν καὶ ἄλλος ἐμφανιζόμενος ὡς ἡγέτης ἄλλης ὁμάδος ἄλλον ἀπέδιδεν εἰς τὴν παραίτησιν ἡμῶν σκοπὸν, ἄλλην ἠθέλομεν ἴσως δεχθῆ ἐπίθεσιν καὶ κατηγορίαν δι’ αὑτὸν τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον αὐτοὶ οὗτοι ἀποδίδουν εἰς ἡμᾶς. Ἡμεῖς παρῃτήθημεν, διότι ἐπείσθημεν ἐκ τῶν ἐπανειλημμένων ψηφοφοριῶν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Κοινοβουλίου, καὶ οὐχὶ χάριν τῶν ἰδίων ἡμῶν προσώπων, ἀλλὰ χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα ἤθελον ζημιωθῆ, ἐὰν ἐζητοῦμεν νὰ ἐξακολουθήσωμεν, καί τοι μὴ ἔχοντες τὴν συνδρομὴν τοῦ Κοινοβουλίου, νὰ κυβερνῶμεν. Σᾶς ἐλάλησαν, κύριοι, περὶ τοῦ καθήκοντος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἔκθεσιν περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ Κράτους. Ἡ ἔκθεσις θέλει παράσχει εἰς τὴν Βουλὴν τὰς περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ Κράτους πληροφορίας· μᾶς κατηγόρησαν δὲ ὡς ἀρνουμένους νὰ δώσωμεν αὐτὰς εἰς τὴν Βουλὴν, οὐχὶ διότι μᾶς ἐζητήθησαν ἀλλὰ διότι δὲν εἰσηγάγομεν εἰς τὴν Βουλὴν ἔκθεσιν τοιαύτην. Ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν τὸ καθῆκον ἡμῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἴσον καὶ ὅμοιον καὶ κατὰ τὰς τακτικὰς καὶ κατὰ τὰς ἐκτάκτους Συνόδους τῆς Βουλῆς, νὰ παρέχωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας τὰ μέλη τοῦ Κοινοβουλίου ἤθελον ζητήσει, καὶ νὰ ὑφιστάμεθα τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ἤθελον ἐπιφέρει ἡ ἐπὶ τῶν πληροφοριῶν τούτων συζήτησις καὶ ἐξέτασις τῶν ἡμετέρων πράξεων ἂν εἶναι σύμφωνοι πρὸς τοὺς νόμους καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους. Αὐτὸ τὸ καθῆκον εἴτε Ὑπουργοὶ εἴτε ἰδιῶται εἴμεθα, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὸ ἐκπληρώσωμεν, ὁποιανδήποτε ὥραν καὶ ἂν θελήσητε, ἐφ’ ὅσον πάντοτε αἱ πληροφορίαι, ἃς ἠθέλατε ζητήσει, δύνανται νὰ ἀνακοινωθῶσιν ἄνευ βλάβης τινὸς τῶν δημοσίων συμφερόντων. Ἑπομένως ἦσαν λόγοι κενοὶ καὶ μάταιοι αἱ θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ λόγου καὶ τῆς ψήφου ἢ τῆς σημασίας τὴν ὁποίαν ἡ δύναμις τοῦ λόγου ἢ καὶ τῆς ψήφου ἔχει. Ὅταν πρόκειται συζήτησις ἐν συσκέψει σώματος πολυμελοῦς, ὁ λόγος κρατεῖ καὶ ἐπηρεάζει εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν γνωμῶν καὶ συζητήσεων, καὶ τὸν λόγον τοῦτον οὐδὲ ἡμεῖς εἴμεθα ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπεφύγαμεν νὰ δώσωμεν, ἢ προτιθέμεθα νὰ ἀποφύγωμεν. Εὐχόμεθα ἡμεῖς ἡ χρῆσις τοῦ λόγου τούτου πρὸς τιμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βήματος νὰ γένηται ὑπὸ τοὺς κανόνας τοὺς ὁποίους διαγράφει τὸ μέτρον τοῦ λόγου καὶ τὸ σέβας πρὸς τὸ Σῶμα. Ἐπεκρίθημεν τελευταῖον διότι ἐν τῷ Διατάγματι, διὰ τοῦ ὁποίου συνεκλήθη ἡ Βουλὴ εἰς ἔκτακτον Σύνοδον, δὲν περιελάβομεν εἰδικῶς τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους συνεκλήθη ἡ Σύνοδος, δὲν ἐδηλώσαμεν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἴχαμεν νὰ προβάλλωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ῥητῶς καὶ συγκεκριμένως. Τὸ Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου συνεκλήθη ἡ ἔκτακτος Σύνοδος εἶναι ὅμοιον πρὸς ἐκεῖνο διὰ τοῦ ὁποίου συνεκλήθη ἡ Βουλὴ κατὰ τὸ 1877 εἰς ἔκτακτον Σύνοδον, ὅτε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τοῦ Ὑπουργείου προΐστατο ὁ μακαρίτης βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου. Τὸ Διάταγμα τοῦτο ἀνεγράψαμεν καὶ ἡμεῖς, τὰς αὐτὰς λέξεις καὶ τὰς αὐτὰς ῥήσεις ἐν τῷ πρὸ μικροῦ ἐκδοθέντι εἰσαγαγόντες· δὲν ὑπάρχει δὲ ἄλλο προηγούμενον, ἐν τῷ δεκαεξαετεῖ τελευταίῳ συνταγματικῷ βίῳ τῆς Ἑλλάδος, διατάγματος συγκαλοῦντος τὴν Βουλὴν καὶ προσδιορίζοντος τὰ ἀντικείμενα παρὰ μόνον τὸ ἐκδοθὲν κατὰ τὸ 1876, ὅτε ἡ Βουλὴ συνεκλήθη εἰς ἔκτακτον Σύνοδον. Δὲν γνωρίζω ποία ἦτο ἡ προαίρεσις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν τὸ διάταγμα ἐκεῖνο· ἀλλ’ ἐὰν ἦτο ἡ προαίρεσις αὐτῶν ἐκείνη τὴν ὁποίαν δύναταί τις νὰ δίδῃ ἐν τῷ προσδιορισμῷ τῶν ἀντικειμένων, διὰ τὰ ὁποῖα συνεκλήθη τότε ἡ ἔκτακτος Σύνοδος, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὡς Ὑπουργὸς οὐδέποτε θέλω συναινέσει νὰ ὑποβληθῇ τοιοῦτον διάταγμα, διότι καὶ εἰς τὴν ἔκτακτον Σύνοδον ἀποδίδω καὶ ἀναγνωρίζω τὰ δικαιώματα καὶ τὴν οὐσίαν τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ ἡ τακτική· ἐὰν δὲ τοῦ ἀπεριορίστου δικαιώματος προαιροῦνται ἄλλοι νὰ εἰσάξωσι περιοριστικὴν προαίρεσιν, ἐγὼ βεβαίως δὲν ἤθελον συμμερισθῆ τὴν γνώμην αὐτήν. Κύριοι, τῳόντι ἡ σύγκλησις τῆς Βουλῆς εἰς ἔκτακτον Σύνοδον ἦτο πολὺ ἀναγκαία ἀλλὰ ἀκόμη καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διὰ νὰ παύσωμεν πλέον νὰ ἀναγινώσκωμεν φύλλα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπαυον νὰ ἀξιῶσιν ὅτι λαλοῦσιν ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους. Ἐβαρύνθημεν πλέον νὰ βλέπωμεν τοιαύτας ἀντιποιήσεις παρ’ ἐκείνων οἵτινες δὲν ἀντιπροσωπεύουσιν εἰμὴ τοὺς ἰδίους λογισμούς. Ἦτο βεβαίως ἀνάγκη νὰ συνέλθῃ ἡ Βουλὴ, διότι αὕτη εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ εἰς αὐτὴν ἀνήκει νὰ ἐξετάσῃ ὁποιανδήποτε τῶν πράξεων ἡμῶν· εἰς ταύτην θέλομεν δόσει εὐθύνας καὶ πᾶσαν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους ἤθελον μᾶς ἐπιτρέψει. Ἐπειδὴ δὲ λαλῶν περὶ τῆς διαρκείας τῆς Βουλῆς ὁ ἔντιμος Βουλευτὴς Καλαβρύτων ἀφῆκε ὑπαινιγμὸν ὅτι ἐζητήσαμεν γνωμοδότησιν παρὰ νομομαθῶν, λέγω, ὅτι δὲν προσεκλήθη οὐδεμία.

§33Θ. ΖΑΪΜΗΣ. Αὐτεπαγγέλτως ἔγραφον αὐτὰ οἱ δικηγόροι καὶ ἐξέδιδον ἀδιακόπως φετφάδες;

§34Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἐκάλεσε δικηγορικὸν συμβούλιον πρὸς τοῦτο, δὲν ἔχει δὲ καμμίαν γνωμοδότησιν περὶ τούτου. Ἐὰν δὲ ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει δυσκολίαν ἢ ἀντίῤῥησιν ἵνα ἀποδεχθῇ ὅτι ἡ τετραετία τῆς Βουλῆς ὑπολογίζεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτελείωσεν ἡ ψηφοφορία καὶ ἐκηρύχθη τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θέλει διαφωνήσει παντάπασιν περὶ τούτου.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζωχιὸς ἔχει τὸν λόγον.

§36ΖΩΧΙΟΣ. Κατ’ ἀρχαῖον νόμον ἦτον ἀπηγορευμένον εἰς τὸν λαλοῦντα νὰ μεταχειρίζεται τὸ πάθος, εἰς μόνους δὲ τοὺς βαρβάρους ἐπετρέπετο νὰ βάφουν τὰ βέλη των ἐντὸς δηλητηρίου. Ἐγὼ ὄχι μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον πολὺ ἀνώτερον θὰ ἀποφύγω ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ πάθος, ὅπερ ἀπαγορεύει καὶ ἡ ἡλικία, τὴν ὁποίαν φέρω. Διατί ὁ ἡγεμὼν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὅστις ἦτο καὶ ἡγεμὼν, ὅταν συνῆλθε τὸ Βουλευτήριον, καὶ ὅστις διὰ τῶν πράξεών του κατήντησε Πρόεδρος, διατί ἔχασε τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς; Πρὸ χρόνου, πρὸ ἐνιαυτοῦ τοῦ εἶπον, Κ. Πρωθυπουργὲ τί ἐγκαταλείπεις τοὺς φίλους σου καὶ λειποτακτεῖς; Καὶ ὁ ἀξιότιμος τότε ἡγεμὼν, σήμερον βλέπετε, ὅτι παλαίει περὶ ζωῆς, δὲν ἐπιτρέπεται δὲ εἰς στρατηγοῦντα νὰ μάχηται περὶ τῆς ἰδίας ζωῆς, ἀλλὰ περὶ τῶν ὅλων. Οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες διϊσχυρίζονται, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἰσοψηφίᾳ, ἐγὼ διϊσχυρίζομαι τὸ ἐναντίον· διατί; Δὲν ἐννοεῖτε, ὅτι λείπουν δύω ἀπὸ τοῦ Βουλευτηρίου; Ἐρωτῶ καὶ αὐτὴν τὴν πτέρυγα καὶ ἐκείνην, ἐὰν ἔζη ὁ ἀοίδιμος Βούλγαρης, ὁ ἀοίδιμος Δεληγεώργης, ποῦ θὰ ἦτον αὐτὴ ἡ πτέρυξ; Ἐν τοιαύτῃ καταστάσει πραγμάτων, ὅταν λέγουν, ὅτι πρόκειται περὶ σπουδαιοτάτων συμφερόντων τοῦ Κράτους, τί ποιητέον; Κατὰ τύπον ἰσοψηφοῦμεν. Τίς ὀφείλει νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον; Βάσις εἶναι ἡ νικῶσα ψῆφος, καὶ τὸ ζήτημα τῆς νικώσης ἀλλοῦ ἔγκειται. Ἐγὼ δὲν πιστεύω νὰ μετατραπῶσιν αἱ ψῆφοι, ἀλλὰ θέλουσι μένει εἰς τὴν θέσιν, εἰς ἣν εὑρίσκονται, ἀπαιτεῖται δὲ ὄχι μόνον ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστος, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται καὶ ἡ συνδρομὴ τῆς νικώσης, καὶ τὴν ψῆφον αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν ὑποθέσωμεν ἢ ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, διότι οὔτε αὐτὴ ἡ πτέρυξ, οὔτε ἡ ἑτέρα δύναται νὰ προχωρήσῃ ἄνευ τῆς νικώσης. Μᾶς ἐκατηγόρησεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι ἐπροτείναμεν τὸν Σατανᾶν ὑποψήφιον Πρόεδρον, καὶ ἑπομένως δὲν ἠδύνατο παρὰ νὰ ἀγριέψῃ. Κατὰ πρῶτον παρεκλήθη ὁ Κ. Ζαΐμης, ἀλλ’ οὗτος παραδόξως ἐπέμεινε, δι’ αὐτὸ δὲ ὁ Σατανᾶς ἐδέχθη τὴν ὑποψηφιότητα. Ἐδῶ ἡ ἀντιπολίτευσις ἠθέλησε νὰ σᾶς ἀντιτάξῃ ἕνα ἐκ τῶν δύω, ὅπως σᾶς δείξῃ, ὅτι ὁμοφωνεῖ· δὲν εἶχε διόλου πλάγιον σκοπὸν ἡ ὑποψηφιότης τοῦ ἀξιοτίμου Κ. Τρικούπη. Οὐδεὶς πλάγιος σκοπὸς ὑπῆρχε, ὅλοι τὸν παρεκαλέσαμεν νὰ δεχθῇ αὐτὸ τὸ βάρος τῆς ὑποψηφιότητος, ἀντιτάσσοντες αὐτὸν κατὰ τῆς δυνάμεως τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ πλειονοψηφία καὶ ἡ πίεσις τῆς Κυβερνήσεως βεβαίως ἔχει καὶ ἕνα παράγοντα πλειότερον, τὰ δημόσια πράγματα. Ἄλλως τρέχει ἕνας πεζὸς, ἄλλως ἕνας ἔφιππος. Κατάβα ἀπὸ τοῦ ἵππου νὰ μείνῃς πεζὸς καὶ τότε βλέπομεν.

§37ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μᾶς ἐῤῥίψατε.

§38ΖΩΧΙΟΣ. Δὲν μᾶς ἄφησες νὰ ἀναπνεύσωμεν, μᾶς εἶπες δὲν εἶσθε ἐπαρκεῖς· δὲν ἦτο ἐπαρκὴς καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ μακαρίτου Δεληγεώργη (διάλογος). Ὁ ἀξιότιμος πρωθυπουργὸς μοῦ εἶπε, σφάλλετε εἰς τοὺς ὑπολογισμούς. Ἐγὼ ἀγνοῶ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ψήφων· ὁ Κ. Ζαΐμης καὶ ὁ ἀξιότιμος πρωθυπουργὸς εἰς αὐτὸ ὑπερέχουν, ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἠξεύρω ὅτι πρὶν προβῶμεν εἰς τὰς ἐργασίας μας εὑρέθημεν ἐν ἰσοψηφίᾳ, δηλαδὴ εὑρέθημεν νικηταὶ, ἀλλὰ κατὰ τοὺς τύπους πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ νικῶν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, καὶ αὕτη δὲν δύναται νὰ γείνῃ, εἰμὴ διὰ νέας ψηφοφορίας, ἢ διὰ τῆς νικώσης, ἥτις θὰ δοθῇ εἴτε εἰς τὴν μίαν πτέρυγα εἴτε εἰς τὴν ἄλλην. Ὀρθῶς δὲ εἶπεν ὁ κ. Τρικούπης, ὅτι καλούμεθα εἰς ἔκτακτον σύνοδον καὶ μᾶς ἀφίνετε ἐν τῷ σκότει. Πότε εἰς ἄλλας περιστάσεις Κυβέρνησις ἐκάλεσεν τὴν Βουλὴν, καὶ διὰ τοῦ στόματος τοῦ Βασιλέως δὲν ἐξήγησεν εἰς αὐτὴν περὶ τίνος καλεῖται; Ἀλλ’ ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ οὔτε μᾶς ἐξήγησε πῶς εὑρισκόμεθα εἴτε ἐσωτερικῶς εἴτε ἐξωτερικῶς. Ποίους ἔχετε συμμάχους; Αὐτὸ δύνασθε νὰ μᾶς τὸ εἰπῆτε, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ μυστικά. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι τοῦ ἐστρέψατε τὰ νῶτα, συμμαχεῖ μεθ’ ἡμῶν; Ὑμεῖς δὲν θέλομεν νὰ μᾶς ἐξηγήσετε τὰς διπλωματικὰς ἐνεργείας καὶ σχέσεις σας, ἀλλ’ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι τοῦ ἐστρέψατε τὰ νῶτα καὶ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπόν του, εἶναι σύμμαχος ἡμῶν; Διότι ἂν αὐτὸς ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρώτην του ἰδέαν, ἡμεῖς ἀντλοῦμεν εἰς τὸν πίθον τῶν Δαναΐδων. Περιττοὶ εἶναι οἱ πολλοὶ λόγοι, διότι ὀλίγαι εἶναι αἱ ἡμέραι μας. Πρέπει νὰ πιστεύσῃ ὅμως ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ φίλοι της ὅτι οὐδεὶς ἔχει σκοπὸν νὰ τὴν ῥίψῃ διὰ νὰ τὴν διαδεχθῇ. Καὶ τὶ νὰ διαδεχθῇ; Αἱ σχέσεις αἱ ἐξωτερικαὶ δὲν εἶναι καλαὶ, ἡ πενία μᾶς μαστίζει· τίς νὰ σᾶς διαδεχθῇ; Σημειωτέον δὲ ὅτι μᾶς ἐκάλεσεν ὄχι ὁ βασιλεὺς, ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ἡ πενία τοὺς ἐπολιόρκησεν καὶ αὐτὴ μᾶς ἐκάλεσε. Ὁ ἀξιότιμος Πρωθυπουργὸς καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι εἶναι ἐκ τῶν παλαιῶν πολιτευομένων τῶν ἐχόντων γνῶσιν τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων. Πολλάκις πολλοὶ ἐξ ἡμῶν συνεπράξαμεν, καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀρνηθοῦν ὅτι πενία ἄλλη ἰσχυροτέρα θὰ ἐπέλθῃ. Τώρω ζητοῦν 6 ἑκατομμύρια ἐκ τῶν κειμένων, αὔριον ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχουν τὰ κείμενα, ὅταν ἐξαντληθοῦν καὶ αὐτὰ, τότε τί ποιητέον, ἀξιότιμε Πρωθυπουργέ; Πενία ἄλλη θὰ μᾶς καταλάβῃ, ἥτις θὰ μᾶς ἀναγκάσῃ ὅλους νὰ ἐξεγερθῶμεν. Αὐτὴν τὴν πενίαν χρεωστεῖτε νὰ προλάβητε καὶ περὶ ταύτης γίνεται ὁ ἀγών. Ἐζητήσατε παρὰ τῆς Βουλῆς δάνειον, τὸ ὁποῖον ἀπέτυχε. Δὲν μᾶς εἴπατε ποῖος Σατανᾶς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος μετέβαλε τὸ δάνειον ἀπὸ ἐξωτερικὸν εἰς ἐσωτερικὸν, καὶ ποῖος ἔκαμε τὰ ψευδῆ τηλεγραφήματα. Ἰδοὺ καὶ ἕτερον ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου τίς οἶδε, ἐὰν θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ κάμωμεν λόγον. Ἀλλὰ τοῦτο θέλω νὰ πιστεύσητε, ἀξιότιμοι συνάδελφοί μου, ὅτι ὁ ἀγὼν δὲν πρόκειται περὶ τῶν χαρτοφυλακείων, ἀλλὰ περὶ τῆς ἐπερχομένης πενίας, περὶ τῆς ὁποίας, καὶ αὐτὴ ἡ πτέρυξ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ τόπος πρέπει νὰ φροντίσωσι.

§39ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι, σκοπὸν ἔχω ἐν πρώτοις νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει νὰ κατηγορῇ, ὅτι τὸν φθονοῦμεν· πρέπει νὰ πεισθῇ, ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον πᾶν ἄλλο αἴσθημα ἢ τὸ τοῦ φθόνου αἰσθανόμεθα διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ πρέπει νὰ τὸν ἐξαγάγω ἅπαξ διὰ παντὸς τῆς ἰδέας, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἵτινες δύνανται διὰ κανένα λόγον νὰ φθονοῦν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ συμβουλεύῃ τοὺς κανόνας, τοὺς ὁποίους ὀφείλει ὁ ἀνερχόμενος ἐπὶ τὸ βῆμα νὰ τηρῇ, ὤφειλε πρῶτος αὐτὸς νὰ μελετήσῃ τοὺς κανόνας τῆς εὐπρεπείας, μὲ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ συμμορφοῦται κατὰ τὰς συζητήσεις. Θέλω δὲ, κύριοι, σᾶς ἀποδείξει διὰ τῶν πραγμάτων, ὅτι οὐδέποτε τὸν ἐφθονήσαμεν, ἀλλ’ ἀπεναντίας ὁσάκις πρόκειται περὶ πραγμάτων ἀφορώντων εἰς τὰ συμφέροντα τῆς πολιτείας τὸν ὑπεστηρίξαμεν καὶ διὰ τοῦ λόγου καὶ διὰ τῆς ψήφου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡμεῖς οὐδέποτε εἴδομεν ἀπὸ αὐτόν· διότι ἐνθυμηθῆτε, ὅτι ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἦτο ἐκτὸς τῆς ἐξουσίας μὲ τοὺς παρακαθημένους, ἢ μὲ τοὺς ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων ὡμίλει ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητος μὲ τὴν ὁποίαν τῷ συνέβαινε νὰ ὁμιλῇ ἀπὸ τοῦ βήματος, πάντοτε κατεψήφιζε καθ’ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ἡμεῖς δὲ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ κ. Κουμουνδούρου, ὅτε συνεκροτήθη κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1878, τὸ ὑπεστηρίξαμεν καὶ τὸ ὑπεστηρίξαμεν ὁμοψήφως καὶ ὁμοφώνως. Δὲν ὑπῆρξεν ἐντὸς τοῦ Βουλευτηρίου τούτου οὐδὲ μία ψῆφος, ἥτις νὰ ἐδόθη κατ’ αὐτοῦ εἰς τὴν μεγάλην ἀπόφασιν περὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη ν’ ἀκολουθήσῃ. Ἡ Βουλὴ ὁμοψήφως καὶ τὸ Ἔθνος ὁμοφώνως ὑπεστήριξε τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ κ. Κουμουνδούρου καὶ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου ἐκείνου ὑπεστήριξε καὶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀλλὰ, κύριοι, εἰς οὐδὲν μᾶς ἐχρησίμευσεν ἡ ὑποστήριξις, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν, διότι ἐπὶ τῆς Ὑπουργείας αὐτοῦ τοῦ κ. Κουμουνδούρου καὶ τῶν διαφόρων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι συνεκρότουν τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, οὐδέποτε ἐλέχθη ἡ ἀλήθεια, πάντοτε τὸ ἐναντίον συνέβη εἰς ὅλας τὰς ἐπισήμους διακοινώσεις, τὰς ὁποίας τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ πάντοτε εἶπε. Ἐνθυμηθῆτε, κύριοι, ποία ἦτον ἡ γνώμη τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ, ὅταν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰανουαρίου 1878 σύσσωμος ἡ Βουλὴ τὸ περιέβαλε μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην της, περὶ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤθελεν ἀκολουθήσει, καὶ ποία ἦτον ἡ γνώμη του μετὰ τρεῖς ἡμέρας. Ἀκριβῶς τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔπραξε τὸ ἐναντίον ἀφ’ ὅ,τι ἐπηγγέλλετο καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἔδωκεν εἰς αὐτὸ τὴν ἐμπιστοσύνην της. Δὲν ἤθελον συμβουλεύσει, λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ποτὲ τὸν Βασιλέα νὰ θέσῃ τὴν ὑπογραφήν του εἰς Διάταγμα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀνεφέροντο οἱ λόγοι τῆς συγκαλέσεως τῆς ἐκτάκτου Συνόδου. Ἀλλὰ πῶς δὲν ἐσυμβουλεύσατε τὸ Στέμμα κατὰ τὰς τελευταίας δύω Συνόδους, τὴν παρελθοῦσαν καὶ τὴν παροῦσαν, καθ’ ἃς σπουδαιότατα συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος συζητοῦνται ὑφ’ ὅλου τοῦ ἄλλου κόσμου, νὰ γνωστοποιήσῃ εἰς τὴν ἀντιπροσωπείαν, εἰς τὸ Ἔθνος, ποῦ εὑρισκόμεθα; Δὲν ἐνθυμεῖσθε, κύριοι, ὁποῖαι ὑπῆρξαν αἱ πολιτικαὶ συζητήσεις κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος; Δὲν ἀνεγνώσατε ἐφέτος τὰς βίβλους, τὰς ὁποίας ἐδημοσίευσαν ἄλλαι Κυβερνήσεις, καὶ δὲν εἴδετε, ὅτι ἐκεῖθεν μανθάνετε ἀκριβῶς τὰ ἐναντία, ἀφ’ ὅ,τι μᾶς εἶπον οἱ κκ. Ὑπουργοί; τὰ ἐναντία ἀκριβῶς ἀφ’ ὅσα ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν συνέβησαν. Καὶ ὅταν, κύριοι, κατὰ μὲν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1878, καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον, ἄλλα ἐλέγετε καὶ ἄλλα ἐπράττετε, δὲν ἔχομεν δικαίωμα ἡμεῖς νὰ σᾶς εἴπωμεν, ὅτι ἀμφιβάλλομεν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγετε καὶ ὑποστηρίζετε σήμερον; Ἐνέδωκε, λέγει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐνέδωκε τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν σύγκλησιν τῆς Βουλῆς, διότι ἐβαρύνθη πλέον ν’ ἀκούῃ αὐτὰς τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι καθ’ ἡμέραν ἔγραφον ὑπὲρ τῆς συγκαλέσεώς της. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς, ὡς δὲν εἶναι ἀληθῆ καὶ τὰ λοιπὰ, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, διότι ἀκριβῶς κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπαυσε ὁ τύπος νὰ γράφῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, διότι δὲν ὑπῆρχε πλέον καιρὸς, τὸ Ὑπουργεῖον συνεκάλεσεν αὐτὴν διὰ μίαν ἀνάγκην, καὶ ὄχι διότι τὰ ὦτα τὰ εὐαίσθητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐβαρύνθησαν ν’ ἀκούουν τὸν ἦχον τῶν ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων· ἡμεῖς ὅμως δὲν ἐβαρύνθημεν ἀλλὰ μεθ’ ὑπομονῆς ἀνεγινώσκομεν εἰς Ὑπουργικὴν ἐφημερίδα, ὄχι τὸν λόγον, δι’ ὃν συγκαλεῖται ἡ Βουλὴ, οὔτε τί γίνεται τὸ ἐξωτερικὸν ζήτημα, ἀλλὰ τὰ παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς. Ἀλλὰ, ὅ,τι ἐγράφετο εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἦτο καὶ ἀληθές; Ἀληθέστατον· οὔτε τὸ πολλοστημόριον δὲ τῶν συμβαινόντων ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις δὲν ἀνεπτύχθη ἐν τῷ τύπῳ τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ τύπος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ τοῦ ὁποίου παραπονεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, οὐ μόνον δὲν ἔκαμε κατάχρησιν τῆς θέσεώς του ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος οὔτε ἡ Βουλὴ οὔτε ὁ τύπος ὑπεκίνησεν ἐσωτερικὸν ζήτημα, ἐνῷ εἶχε καὶ ἔχει ἀφορμὰς σπουδαίας...

§40ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νὰ τὰ ἐκθέσητε τώρα.

§41ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν ὅλα. Λέγω λοιπὸν ὅτι εἶχε λόγους σπουδαίους· αἱ Ἐπαρχίαι τῶν Ὑπουργῶν στενάζουν καὶ βασανίζονται ὑπὸ τὴν καταπίεσιν τῆς ἐξουσίας.

§42ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Ψεῦδος.

§43ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι ἡ Μεσσηνία, ἡ Ἠλεία, ἡ Γόρτυς. Προχθὲς Δήμαρχός τις ἐπολιορκήθη ἀπὸ τοὺς στρατιώτας τῆς ἐξουσίας καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ ἐδάρησαν καὶ ἐφυλακίσθησαν. Ἐπιστήμων ἀνὴρ ἐδάρη καὶ ἐφυλακίσθη. Ἐπαρχία τις ἐγέμισεν ἀπὸ τὰ ἄσημα, τὰ ὁποῖα ἔστειλεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως ὑποστηρίξῃ συγγενῆ τού τινα ὡς βουλευτήν. Καὶ, κύριοι, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον, ἀπόντων ἡμῶν, συνεπληρώθη τὸ Ὑπουργεῖον, προσελήφθη εἷς Ὑπουργὸς καὶ ἐπὶ τοσοῦτον κατεφρονήθη ἡ Βουλὴ, ὥστε οὔτε κατεδέχθη ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀναγγείλῃ τὸν διορισμόν του· καὶ ὁ Ὑπουργὸς αὐτὸς, ἅμα εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην διὰ τὸ ψωμὶ, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ζωχιὸς, νὰ συγκαλέσῃ τὴν Βουλήν, διότι δὲν ἤθελε νὰ ἔλθῃ εἰς καμμίαν συμφωνίαν μὲ τὴν ἀντιπροσωπίαν τοῦ ἔθνους, ἀνεχώρησε. Δύνασθε ν’ ἀρνηθῆτε τὸ γεγονὸς αὐτό; καὶ ἂν τὸ ἀρνηθῆτε, νομίζετε ὅτι θὰ σᾶς πιστεύσῃ ἡ κοινωνία; Συνεκαλέσατε, κύριοι, τὴν Βουλὴν μόνον καὶ μόνον, ὅπως θέσητε χεῖρα ἐπὶ τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον τόσον κακῶς ἐνεργήθη καὶ ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐξηπατήθη καὶ κατεζημιώθη μὲ τὰ ψευδῆ τηλεγραφήματα ἡ κοινωνία καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου δὲν ἀντεπροσωπεύθησαν. Τὸ Δημόσιον κατὰ τὴν συνομολόγησιν τοῦ δανείου ἦτο ἔρημον ἀντιπροσώπων. Ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἰς αὐτὰς τὰς περιστάσεις ἀνεχώρει τὴν 30 Ἰουνίου. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι τὸ διάταγμα τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς ἐδημοσιεύθη τὴν Τρίτην· τὴν Τετάρτην ἀνεχώρει ἀτμόπλοιον καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἡτοιμάσθη νὰ ἀναχωρήσῃ. Παρετάθη δὲ ὀλίγον ἡ ἀναχώρησίς του, ἀλλὰ κατόπιν ἀνεχώρησεν. Λέγετε, ὅτι ἐκάμετε στρατόπεδον. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ στρατόπεδον, δὲν ἐπεμβαίνομεν· αὐτὸ εἶναι ἔργον καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις δύναται ἐν τῇ διατάξει καὶ ἐν τῇ γνώσει τὴν ὁποίαν ἔχει περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἐξωτερικῶν πραγμάτων νὰ αὐξάνῃ τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, νὰ ἐνεργῇ ἀσκήσεις στρατιωτικὰς, νὰ κάμνῃ στρατόπεδα. Ἀλλὰ, κύριοι, τίς σᾶς ἔδωκε τὸ δικαίωμα νὰ στείλητε τοὺς Ἑλληνόπαιδας εἰς ἕνα τόπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἴσως τὸν ἓν τέταρτον δὲν θὰ ἐπανέλθῃ; (θόρυβος).

§44ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§45ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εὔχομαι νὰ μὴ ἦναι ἀληθές.

§46ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ Γρίβας σοῦ ἔδωκε τὴν πρώτην ὕπαρξιν.

§47ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἔχω. Μοὶ εἶναι δὲ ἐντελῶς ἀδιάφορον, τί σκέπτεται ὁ Γρίβας· οὔτε ἔχω ἀνάγκην τοῦ Γρίβα, οὔτε ὀφείλω τι εἰς αὐτὸν ἢ εἰς ἄλλον τινά. Ἐὰν εἶναι ἀληθῆ αὐτὰ, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φροντίσῃ ἐσπευσμένως, διότι ἀφορῶσιν εἰς τὴν ὑγείαν τῶν τέκνων μας, τῶν συγγενῶν μας, τῶν πολιτῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἐμόρφωσαν, μᾶς λέγουν, στρατόπεδον. Καὶ ποῦ εἶναι τὸ στρατόπεδον; Ποῦ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοί; Καὶ εἰξεύρετε διατὶ δὲν προσῆλθον ὅλοι οἱ ἐθνοφύλακες; Διότι μόνον καὶ μόνον κατεδιώκοντο οἱ τῶν ἐναντίων μερίων καὶ αὐτοὶ κατετάσσοντο.

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ δεξιῶν). Ψεῦδος· (θόρυβος).

§49ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐὰν εἶχον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνώπιόν μου τοὺς καταλόγους, ἤθελε εἰδεῖ, ὅτι ὑπηρετοῦν σήμερον εἰς τὸν στρατὸν οἱ ἀριθμοὶ 25, 30 οἱ δὲ 1, 2, 4, 8 μένουσιν εἰς τὰς οἰκίας των· (θόρυβος).

§50ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς ἀντεπράττετε, ἡμεῖς τοὺς ἐστέλναμεν.

§51ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους κατόπιν νὰ μὲ διαδεχθῶσι καὶ νὰ μὴ μὲ διακόπτωσι. Μᾶς συμβουλεύουν νὰ φυλάττωμεν τὸν Κανονισμὸν καὶ αὐτοὶ τὸν παραβιάζουν· πρὸ πάντων ὁ κ. Ἀναστασόπουλος, ὁ ὁποῖος εἰξεύρει μόνον νὰ φωνάζῃ.

§52ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰξεύρω νὰ φωνάζω, ὅταν ἔχω τὸ δίκαιο ὑπὲρ ἐμοῦ.

§53Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἔρχομαι κατόπιν εἰς τὸ ζήτημα τῆς παραιτήσεως τοῦ ὑπουργείου· εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὅλαι αἱ ψηφοφορίαι ἀπέδειξαν ὅτι ἡ συμπολίτευσις πρὸς τὴν ἀντιπολίτευσιν εὑρέθησαν ἰσόπαλοι. Διατί λοιπὸν δὲν παρῃτήθη τὸ ὑπουργεῖον μετὰ τὰς πρώτας ψηφοφορίας; Ἀνέπτυξε δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι κατὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀντιπροέδρων ἐξελέχθη εἷς ἀντιπρόεδρος, οὗ τινος ἠκυρώθη ἡ ἐκλογὴ, καὶ ἐθεώρησε παράδοξον διατὶ ἠκυρώθη. Ἡ ἐκλογὴ, κύριοι, ἐκείνη ἠκυρώθη παμψηφεὶ, οὐδενὸς ἀντιλέξαντος, ἠκυρώθη δὲ διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν κυάμων δὲ εὑρέθη σύμφωνος πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ψηφοδελτίων, ὥστε ἡ ἐκλογὴ ἦτο νόθος καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ πρὶν ἢ γείνῃ ἡ διαλογὴ, καὶ τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ ἐννοήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον εἰς τὴν πρώτην ψηφοφορίαν καὶ εἰς τὰς ψηφοφορίας τῶν ἀντιπροέδρων, ὅπου ἔχασε, δὲν ἐθεώρησε καλὸν νὰ παραιτηθῇ, παρῃτήθη δὲ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς. Ἡ ἐκτίμησις τοῦ δικαιώματος τῆς παραιτήσεως ἀνήκει εἰς πᾶν ὑπουργεῖον, εἰς αὐτὴν ὅμως τὴν περίστασιν δὲν ἦτο δεδικαιολογημένη ἡ παραίτησίς του, διότι ἐκάλεσεν ἔκτακτον Σύνοδον, δὲν ἦτο δὲ γνωστὸς ὁ λόγος τῆς συγκαλέσεώς της, διότι οὔτε διὰ τοῦ ὑπουργικοῦ τύπου οὔτε διὰ βασιλικοῦ λόγου, οὔτε δι’ ὁμιλίας τινὸς τῶν ὑπουργῶν ἐγνώσθη ὁ λόγος· ἑπομένως τὸ ὑπουργεῖον, παραιτούμενον ἐν ἰσοψηφίᾳ καὶ φεῦγον ἀπὸ τὴν θέσιν του, ἄφινεν ἔρημον πάσης γνώσεως τὸν τόπον. Εἶχε καθῆκον, κύριοι, καὶ ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ νὰ ὑποβάλῃ τὰ νομοσχέδιά της, τὴν πολιτικήν της καὶ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους συνεκάλεσε τὴν Βουλὴν, καὶ ἀφοῦ ἤθελεν ὑποβάλει ὅλα ταῦτα καὶ ἤρχετο ψηφοφορία, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ παραιτηθῇ, ἡ δὲ ἀντιπολίτευσις τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σχηματίσῃ Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ ἡ ἀντιπολίτευσις οὐδένα λόγον ἐγνώριζε, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκαλέσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἤθελεν ἔλθει ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ τῶν πραγμάτων, μὴ ἔχουσα δὲ ἐνώπιόν της παρὰ 6 ἢ 8 συνεδριάσεις. Τί ἠδύνατο κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο νὰ πράξῃ; οὔτε καιρὸν νὰ μελετήσῃ τὰ ζητήματα, τῶν ὁποίων εἶχεν ἀνάγκην, ὅπως κυβερνήσῃ τὸν τόπον, ὅπως διοικήσῃ αὐτὸν μέχρις οὗ ἔλθῃ ἡ ἄλλη Βουλή. Ἀλλὰ λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅταν ψηφοφορῆτε, νὰ ψηφοφορῆτε οὕτως, ὥστε νὰ μὴ ἐξαναγκάζητε τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραιτῆται, δηλ. νὰ λαμβάνητε ἓν μέτρον, ὥστε νὰ πλειοψηφῇ ἡ Κυβέρνησις· ἀλλ’ ἀγνοῶ κατὰ τίνα ἠδυνάμεθα νὰ λάβωμεν τὸ μέτρον τοῦτο. Ἡμεῖς ὅταν ψηφοφορῶμεν, ψηφοφοροῦμεν δυνάμει Κανονισμοῦ, καὶ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ μετρήσωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὰς ψήφους. Τινὲς τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἠρεθίσθησαν, ὅταν ὡμίλησα περὶ στρατοπέδου. Νομίζουσιν, ὅτι αὐτοὶ ἀντιπροσωπεύουσι τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι οἱ λόγοι μου εἶναι προσβλητικοί. Ὡς ἀντιπρόσωπος, νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγξω τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν αἱ πράξεις αὗται δὲν εἶναι ἀγαθαὶ, δὲν εἶναι νόμιμοι καὶ δὲν ἐθεώρησά ποτε, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος ὑπεράνω τοῦ ἐλέγχου τοῦ κοινοβουλευτικοῦ· ἐὰν δέ τις θεωρῇ ἑαυτὸν τοιοῦτον, βεβαίως οὗτος εἶναι μονομανής. Μᾶς ἐσυκοφάντησαν, λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἕνεκα πάθους· διατί; διότι εἴπομεν, ὅτι κακῶς διεχειρίσθησαν τὰ τῆς ἐπισκευῆς τοῦ Ἀτμοδρόμονος. Δὲν ἐνθυμοῦμαι νὰ ἐλέχθη τοιοῦτόν τι. Ὁ κ. Τρικούπης ὁμιλῶν εἶπεν, ὅτι ἦτο γνωστὸν, ὅτι ὁ Ἀτμοδρόμων ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐπιδιωρθοῦτο καὶ διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν του ἤθελε χρειασθῆ πίστωσις· τοῦτο ἦτο γνωστόν· δὲν ἦτό τι τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ παρίδῃ τὸ ὑπουργεῖον καὶ νὰ μὴ φέρῃ ἐγκαίρως τὴν ἀναγκαίαν πίστωσιν, διὰ νὰ μὴ χρειασθῇ ἔκτακτος σύγκλησις Συνόδου, ὅπως ὑποβληθῇ ἡ πίστωσις αὐτή. Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Τρικούπης, ὁ δὲ κ. Δηλιγιάννης ὅλως διόλου ἐξέλαβε τὰ ἐναντία. Καὶ δὲν εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς εἴπωμεν, ὅτι καλοῦντες τὴν Βουλὴν κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ἐκτάκτως ἐνομίζομεν, ὅτι εἴχετε νὰ ὑποβάληται εἰς αὐτὴν κἄτι τι σπουδαιότερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεβάλατε; διότι ἐξ ὅλων τῶν σημερινῶν νομοσχεδίων σας τὸ μόνον νομοσχέδιον εἶναι νὰ λάβετε δι’ ἄλλον σκοπὸν τὰ χρήματα τοῦ δανείου· τὰ λοιπὰ ἠδύναντο νὰ ὑποβληθῶσι καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν νὰ συνέλθῃ Βουλήν. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἴπετε τὰς ἰδέας σας καὶ τὰς γνώμας, τὰς ὁποίας ἔχετε ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητήματος, οὐ δὲ εἰς ποίαν θέσιν εὑρίσκεται καὶ ποίας ἐλπίδας δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν, οὐδ’ ἐζητήσασε τὴν ἠθικὴν συνδρομὴν τοῦ ἔθνους, ὅπως σᾶς ἐνισχύσῃ περισσότερον εἰς τὴν πολιτικήν σας. Ἐνομίσατε τοῦτο ἐντελῶς ἐπουσιῶδες. Λέγω λοιπὸν, κύριοι, ὅτι ἡ μὲν ἀντιπολίτευσις εἶχε δίκαιον νὰ ὑποβάλῃ τὸν ὅρον, τὸν ὁποῖον ὑπέβαλεν εἰς τὴν Α. Μ. προσκληθεῖσα νὰ μορφώσῃ Κυβέρνησιν, ἡ δὲ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ μὴ παραιτηθῇ, ἀλλ’ ὤφειλε τὴν ἔκτακτον σύγκλησιν νὰ τὴν κάμῃ πολὺ πρότερον διὰ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ συζητήσωμεν ἐν ἀνέσει ὅλα τὰ ἀντικείμενα τὰ τόσον σοβαρὰ, τὰ συνδεόμενα μὲ τὰ μέγιστα συμφέροντα τοῦ τόπου.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποίαν ὥραν θέλει ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάζῃ;

§55ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὰς 8 τὸ πρωΐ.

§56ΑΛΛΟΙ. Μετὰ μεσημβρίαν.

§57ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μετὰ μεσημβρίαν, διότι τὸ πρωΐ ἔχει ἐργασίαν ἡ Κυβέρνησις.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι δὲν δύναται νὰ παραστῇ τὴν πρωΐαν, διότι ἔχει ἐργασίας, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάζῃ μετὰ μεσημβρίαν, δηλ. τὴν 3 ὥραν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρα 7 μ. μ.