1876.10.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10

τῆς 14 Ὀκτωβρίου 1876.

(Πέμπτη.)

Ὥρα 10 π. μ.

Προεδρεύει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Τσαμαδός.

Ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. πρόεδρος ζητεῖ ἄδειαν δεκαημέρου ἀπουσίας ἕνεκα οἰκογενειακῶν λόγων. Τί ἀποφαίνεται ἡ Βουλή;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ δοθῇ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Βουλῆς ἐπεδόθη μία ἀναφορὰ τῶν κατοίκων τοῦ Πειραιῶς. Θέλετε ν’ ἀναγνωσθῇ;

§4ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα. (Ἀναγινώσκεται ὑφ’ ἑνὸς τῶν κκ. γραμματέων.) «Πρὸς τὴν Σ. Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Δὲν λανθάνει κανένα, πολὺ δὲ ἔλαττον τὸ σεβαστὸν τοῦτο Σῶμα, ἡ μεγάλη τῶν σημερινῶν περιστάσεων σπουδαιότης διὰ τὴν ἡμετέραν πατρίδα. Ἡ μὲν Εὐρώπη συζητεῖ ἂν ἤμεθα ἄξιοι κρείττονος μοίρας, τὸ δὲ ἔθνος διὰ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν ψηφισμάτων του ἐπιζητεῖ τὸν πάνδημον ἐξοπλισμὸν διὰ νὰ ἀντιπαρασταθῇ εἰς τὸ μέγεθος τῶν περιστάσεων, αἵτινες ἐγκυμονοῦνται ἢ καὶ ἤδη τεκταίνονται ἐν τῇ εὐρωπαϊκῇ Τουρκίᾳ, ὅπου τὸ πλῆθος τὸ πολὺ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ εἴμεθα μὲν ἐκ τῶν προτέρων πεπεισμένοι, ὅτι τὸ Σ. Σῶμα τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τῆς ἐμβριθείας τῶν συζητήσεων καὶ διὰ τῆς μεμελετημένης καὶ σώφρονος ἐκτιμήσεως τῶν ἐπιταγμάτων τῶν καιρῶν καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου θέλει δώσει εἴς τε τὸν ἔξω καὶ τὸν ἔσω κόσμον νὰ καταλάβῃ, ὅτι ἔχει ἐπίγνωσιν τοῦ ὕψους τῆς ἀποστολῆς της· κρίνομεν ὅμως καὶ ἡμεῖς οἱ ὑπογεγραμμένοι πολῖται Πειραιῶς καθῆκον ἡμῶν ἀπαραίτητον, ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τῶν νῦν καιρῶν, νὰ παραστήσωμεν εἰς τοὺς ἐντολοδόχους μας τὰ ἑξῆς. Μὲ λύπην μας παρετηρήσαμεν, ὅτι ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως καὶ ἐντεῦθεν συχνότατα φέρεται τὸ κυβερνητικὸν ζήτημα φλεγμαῖνον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τραπέζης. Ἐντεῦθεν δὲ πηγάζουσι δύο μεγάλα κακὰ, τὰ ὁποῖα ὀδυνηρῶς συναισθάνεται ὅλος ὁ τόπος· πρῶτον ὅτι διασείεται πᾶσα κυβέρνησις ἀκαταπαύστως σαλευομένη, καὶ οὐδὲν σπουδαῖον δύναται εἴτε νὰ συλλάβῃ εἴτε καὶ νὰ φέρῃ εἰς αἴσιον πέρας· δεύτερον φέρεται ἐπὶ πάσης ἀλλαγῆς κυβερνήσεως ὁ τόπος εἰς κατάστασιν ὀλίγον ἀπέχουσαν τῆς πραγματικῆς ἀναρχίας. Δὲν θέλομεν νὰ προσθέσωμεν εἰς τὰ ἄνω καὶ τὸ ἄλλο μέγα κακὸν, οὗ τὴν ἐπήρειαν συναισθανόμεθα σήμερον μάλιστα, ὅτι καταπίπτει μὲν ἡ ὑπόληψις τοῦ ἔθνους ἐν τῇ συνειδήσει τῶν ἰσχυρῶν τῆς Εὐρώπης, δίδεται δὲ νέον ὅπλον εἰς τοὺς τυχὸν παρ’ ἡμῖν σκεπτομένους, ὅτι τὸ συνταγματικὸν πολίτευμα, ὅπως ἔχουσι καὶ γίνονται τὰ πράγματα παρ’ ἡμῖν, δύσκολον εἶναι νὰ λειτουργήσῃ κατὰ φύσιν. Τοιαύτης ὀδυνηρᾶς καταστάσεως τὰ ἀποτελέσματα, τὰ συνεπαγόμενα μεγίστην εὐθύνην ἐθνικὴν καὶ μεγίστην βλάβην, ἀδύνατον νὰ διαφύγωσι τὴν ὀξυδέρκειαν τῆς Βουλῆς, καὶ παρακαλοῦμεν αὐτὴν, παντὶ σθένει νὰ τὰ ἀποσοβήσῃ. Καὶ δύναται. Λέγοντες ὅμως τοῦτο, δὲν ἐννοοῦμεν νὰ ἐπέμβωμεν εἰς τὰ καθήκοντα τῆς Βουλῆς, ἧς αὐτῆς καὶ μόνης εἶναι ἔργον καὶ μέλημα περισπούδαστον νὰ λάβῃ πρόνοιαν, ὥστε ἡ κυβέρνησις τοῦ τόπου νὰ ᾖναι ἱκανὴ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τοὺς καιροὺς καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔθνους. Ἐφιστῶμεν μόνον τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς εἰς τὸ καθῆκον ὃ ἔχει ἐν ταῖς σημεριναῖς περιστάσεσιν, ἣν ἂν ἤθελε κυβέρνησιν νὰ ὑποστηρίξῃ, ταύτην νὰ ἐνισχύσῃ οὕτως, ὥστε νὰ μείνῃ ἐλευθέρα πάσης προσωπικῆς ἀπαιτήσεως καὶ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Σώματος καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ ἔθνους, φέρῃ δὲ καὶ μόνη αὐτὴ ὅλην τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών της.» Πράττουσα οὕτως ἡ Βουλὴ, θέλει δρέψει τὰς εὐλογίας τοῦ ἔθνους. Γένοιτο! Ἐν Πειραιεῖ, τῇ 10 8βρίου 1876.

§5ΦΙΛΗΜΩΝ. Λαμβάνω τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιστήσῃ σπουδαίως τὴν προσοχήν της ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς, ἥτις πρὸ μικροῦ ἀνεγνώσθη καὶ τὴν ὁποίαν Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν τῆς πόλεως Πειραιῶς ἐνεχείρισε χθὲς εἰς τὸ προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη τῶν κατοίκων Πειραιῶς, καὶ ὡς πρὸς τὸν ἐξωτερικὸν αὐτῆς τύπον καὶ ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν, εἶναι μεγίστης σπουδαιότητος καὶ ἀξία τῆς μελέτης ἡμῶν. Ἡ ἀναφορὰ ἡ πρό τινος ἀναγνωσθεῖσα δὲν εἶναι ἀναφορὰ περιέχουσα τὴν ἔκφρασιν μερίδος τινὸς τῶν πολιτῶν τοῦ Πειραιῶς. Πολιτεύομαι ἐν τῇ Ἀττικῇ καὶ διαγωνίζομαι εἰς τὸν βουλευτικὸν ἀγῶνα καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἐκ τῶν δύω χιλιάδων ὑπογραφῶν, αἵτινες εὕρηνται ὑπὸ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν, οὐδὲν λείπει ἐκ τῶν στοιχείων ἐκείνων, ἅτινα τιμῶσι κοινωνίαν τινὰ καὶ τὰ ὁποῖα τὴν συντηροῦσιν. Ἐκτὸς τούτου, θέλετε εὕρει μεταξὺ τῶν ὑπογραφῶν συνηνωμένους τοὺς πλέον σκληροὺς καὶ ἀμειλίκτους καὶ ἐπιτοπίους ἀντιπάλους. Ἡ ἔκφρασις λοιπὸν αὐτῶν δὲν εἶναι μιᾶς μερίδος, ἀλλὰ μιᾶς ὁλοκλήρου πόλεως. Δεύτερον ὑπομιμνήσκω εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς δὲν εἶναι ὡς αἱ ἄλλαι ἐπαρχιακαὶ πόλεις. Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς ἐσχηματίσθη ἐκ κατοίκων ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκ κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν τῶν ὑπὸ τὸν ζυγὸν εἰσέτι διατελουσῶν· ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς δύναται ὑπό τινα ἔποψιν νὰ θεωρηθῇ ὡς πόλις πανελλήνιος. Οὐδεὶς κάτοικος ἐν τῇ πόλει τοῦ Πειραιῶς ὑπάρχει αὐτόχθων. Ἐκτὸς τούτου, ἡ πόλις αὕτη εἶναι τὸ βιομηχανικὸν κέντρον τῆς Ἑλλάδος, περιέχει τὰ πλειότερα καὶ τελειότερα βιομηχανικὰ καταστήματα, καὶ διατελεῖ ἐντεῦθεν εἰς σχέσιν ἄμεσον πρὸς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἐμπορικῶς καὶ πρὸς τοὺς ἔξω Ἕλληνας, ἰδίως τῆς Ἀνατολῆς. Ἡ ἔκφρασις λοιπὸν τῶν κατοίκων τοῦ Πειραιῶς δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς μία τοπικὴ ἔκφρασις, ἀλλ’ ὡς ἔχουσα σχέσιν πρὸς τὰς ἰδέας τοῦ ὅλου ἔθνους καὶ τοῦ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ εἰσέτι ὑπὸ τὸν ζυγὸν διατελοῦντος. Ἀναφορὰ δὲ ἔχουσα τοιοῦτον ἐξωτερικὸν τύπον, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀξία τῆς ἐμβριθοῦς μελέτης τῆς Βουλῆς, οὐχὶ δὲ νὰ ῥιφθῇ εἰς τ’ ἀρχεῖα αὐτῆς καὶ νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἀλλὰ καὶ κατ’ οὐσίαν εὑρίσκω τὴν ἀναφορὰν ταύτην ἀξίαν τῆς ἰδιαιτέρας μελέτης καὶ σκέψεως ἡμῶν. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἵτινες πιστεύουσιν, ὅτι ὁ Ἑλληνισμός, οἱ Ἕλληνες καὶ τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος καὶ τὸ μέλλον αὐτῶν καταστρέφονται ἢ διακινδυνεύουσι, διότι εἰς τὴν δεδομένην αὐτὴν στιγμὴν δὲν εὑρέθη ἡ Ἑλλὰς ἔχουσα χιλιάδας τινὰς στρατιωτῶν καί τινα πολεμικὰ πλοῖα. Τὸ μέλλον τοῦ ἑλληνισμοῦ ἑδράζεται εἰς τὸ ἔνδοξον παρελθὸν αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ ἐνεστὼς τῆς Ἑλλάδος. Καὶ δυνάμεθα νὰ τὸ εἴπωμεν, χωρὶς νὰ κατηγορηθῶμεν ὡς μεγαλαυχοῦντες καὶ περιαυτολογοῦντες, δὲν εὑρίσκεται ἔθνος ἐν τῇ Ἀνατολῇ δυνάμενον ν’ ἀντικρύσῃ τὸ Ἑλληνικὸν, καὶ κατὰ τὰ ἔργα τοῦ παρελθόντος καὶ κατὰ τὸ παρόν. Δὲν εἶναι ἡ παροῦσα στιγμὴ ἡ κατάλληλος, ὅπως ἀναπτύξω τὴν ἰδέαν αὐτήν· ἀρκεῖ μόνον νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἔργον τῶν Ἑλλήνων, καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἔθνος ἑτερόβιον, παριστάμενον διὰ ξένης πανοπλίας ἐνώπιον τοῦ κόσμου, ὅπως πείσω ὑμᾶς περὶ τοῦ ἀκριβοῦς τῆς ἰδέας μου, καὶ ὑποστηρίξω, ὅτι, τοιαῦτα περὶ ἡμῶν φρονοῦντες, δὲν μεγαλαυχοῦμεν. Δὲν συμμερίζομαι ἰδέας τινὰς ἄλλας τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐν Πειραιεῖ συμπολιτῶν μου, ἰδίως καθόσον ἀφορᾷ τὴν καχεκτικὴν κατάστασιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος ἀπὸ τοῦ 1862 καὶ ἐντεῦθεν. Ἐν τῇ ἀναφορᾷ ἴσως ὑποδεικνύεται, ὅτι τὰ πολιτικὰ κόμματα εἶναι οἱ ἀποκλειστικοὶ αἴτιοι τῆς τοιαύτης καταστάσεως. Εἰλικρινὴς ἔρευνα τῶν πραγμάτων τῆς πατρίδος δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄλλα συμπεράσματα· δὲν εἶναι μόνα τὰ πολιτικὰ κόμματα τὰ αἴτια τῆς τοιαύτης καταστάσεως· ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι, οἵτινες συνετέλεσαν εἰς τὴν καχεξίαν, καὶ οἵτινες, ἐνῷ εἶχον τὴν ἐξουσίαν νὰ προλάβωσι τὴν κρίσιν καὶ νὰ μὴ ὁδηγήσωσιν εἰς τὴν παράλυσιν, μετεχειρίσθησαν, ὡς μὴ ὤφειλε, τὴν ἐξουσίαν των ταύτην πρὸς μείζονα παράλυσιν.

§6Ι. ΔΟΥΜΑΣ. Ποῖοι εἶναι αὐτοί;

§7ΦΙΛΗΜΩΝ. Εἶμαι ἐγὼ καὶ ὁ Γεώργιος Μπούμπουλης. Ἀλλὰ δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτὰς, διότι δὲν τὰς κρίνω τῆς παρούσης ὥρας. Μετὰ τὰς δύο ἐπιφυλάξεις ταύτας ἐπὶ τοῦ κειμένου τῆς ἀναφορᾶς, ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ἡ ἔκφρασις ἡ ἐκ Πειραιῶς ἐλθοῦσα ὑπηγορεύθη ὑπὸ πνεύματος πατριωτικωτάτου καὶ ἑλληνικωτάτου. Ὑφίσταται ἡ ἀνάγκη προπαρασκευῶν· τοῦτο εἶναι ὁμολογούμενον. Ἀλλὰ πρὸ πάντων, ὅπως αἱ παρασκευαὶ αὗται γείνωσι τελεσφόροι καὶ σπουδαῖαι, ὑφίσταται ἡ ἀνάγκη διασκέψεως πραγματικῆς, πρέπει νὰ μὴ ἐξαντληθῶμεν εἰς προσωπικὰ ζητήματα. Διάσκεψις πραγματικὴ δὲ καὶ συμπεράσματα σωτήρια δὲν δύνανται νὰ ἐπέλθωσιν, ἐὰν πάντες μὴ συντρέξωμεν, ἀφίνοντες ἐπὶ τοῦ παρόντος μερικὰς ἄλλας συζητήσεις· ἑπομένως οἱ ἐκ Πειραιῶς ἀναφερόμενοι καὶ μεθ’ ὅλης τῆς εὐλαβείας ὑποβαλόντες τὴν εὐχήν των, πιστεύω, ὅτι διερμηνεύουσι κατ’ αὐτὴν τὴν περίστασιν τὸ ἐθνικὸν φρόνημα. Ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐὰν συζήτησις γείνῃ ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς, προτείνω νὰ διατάξῃ ἡ Βουλὴ τὴν τύπωσιν τῆς ἀναφορᾶς, νὰ ἐπιφορτισθῇ δὲ τὸ προεδρεῖον νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ὅτι ἡ Βουλὴ, ὡς πάντοτε καὶ καθ’ ὅλας τὰς περιστάσεις, οὕτω καὶ σήμερον δὲν θέλει πράξει ἄλλο εἰμὴ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς εὐχὰς τοῦ τόπου, νομίμως καὶ εὐλαβῶς ἐκδηλουμένας.

§8ΖΩΧΙΟΣ. Ὁ κ. Φιλήμων ἐπενέβη εἰς συζήτησιν τῆς ἀναφορᾶς.

§9ΦΙΛΗΜΩΝ. Ἦτο ἁπλῆ σύστασις καὶ προεισαγωγικὴ συζήτησις· πρέπει νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§10ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Νὰ τυπωθῇ, κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως ἐπιφυλάττομαι καὶ ἐγὼ νὰ λάβω τὸν λόγον.

§11ΖΩΧΙΟΣ. Θέλετε νὰ τεθῇ ἡ Βουλὴ ὑπὸ κηδεμονίαν;

§12Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τάξεως· ὁ κανονισμὸς λύει αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§13ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ κ. πρόεδρος ἂς ἀποφασίσῃ τί ἀπαιτεῖται νὰ γείνῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης.

§14ΔΟΥΜΑΣ. Προχθὲς εἴχομεν τὴν ἀναφορὰν τῆς πόλεως Πατρῶν· τί ἐκάμαμεν δι’ αὐτήν; Τί πρόκειται σήμερον νὰ συζητήσωμεν, τὴν ἕνωσιν τῶν κομμάτων; ὅλοι τὴν ἐπιθυμοῦμεν· πρὸς τί λοιπὸν αὐτὴ ἡ συζήτησις; Πρὸς ἐπίδειξιν;

§15ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι τὰ ἀντικείμενα περὶ ὧν πραγματεύεται ἡ ἀναφορὰ εἶναι σχετικώτατα μὲ τὸ γενικὸν ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου ὡρίσαμεν νὰ συζητήσωμεν τὴν Δευτέραν· δὲν ἐννοῶ λοιπὸν χωριστὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς.

§16ΦΙΛΗΜΩΝ. Νὰ τυπωθῇ ἡ ἀναφορὰ, ἡ δὲ Βουλὴ νὰ ἐπιφορτίσῃ τὸ προεδρεῖον νὰ εἴπῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ὅτι καθὼς πάντοτε οὕτω καὶ σήμερον ἡ Βουλὴ θέλει προβῆ εἰς τὰς ἀποφάσεις της, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν πραγματικὴν καὶ νομίμως ἐκφραζομένην εὐχὴν τοῦ τόπου. Δὲν εἶναι τοῦτο χωριστὴ συζήτησις.

§17ΖΩΧΙΟΣ. Κύριοι, ἂν ἀνοίξετε αὐτὴν τὴν θύραν... Ὁ κ. Φιλήμων εἶπεν ὅτι ὁ Πειραιεὺς εἶναι πόλις Πανελλήνιος. Τί θὰ σᾶς εἴπῃ ἡ Σύρος; τὸ χωριό μου τί θὰ σᾶς εἴπῃ; ἀπὸ πᾶσαν ἐπαρχίαν, ἀπὸ πᾶσαν πόλιν θὰ ἔχωμεν μίαν ἀναφοράν.

§18ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι εἶναι ἐλεύθερον εἰς πάντας.

§19ΖΩΧΙΟΣ. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι εἶναι βεβαίως δικαίωμα ὅλων ἐν γένει τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ δὲν δέχεται κηδεμόνας.

§20ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ κηδεμόνος.

§21ΖΩΧΙΟΣ. Ἂν ὁ νοῦς σου καὶ ἡ καρδία σου δὲν σὲ ὁδηγοῦν νὰ κρίνῃς μεταξὺ σκότους καὶ φωτὸς... Ἐὰν ἐπρόκειτο τὰ ἔθνη νὰ σωθοῦν διὰ τῶν εὐχῶν, τότε ἤμην πρόθυμος νὰ δεχθῶ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πειραιῶς· κάτι τι λείπει· μία ὑπογραφὴ λείπει ἀπὸ τὴν ἀναφοράν. Ἂν ἡ ἀναφορὰ αὕτη τοῦ Πειραιῶς συνωδεύετο μὲ ἓν μικρὸν μιλλιούνιον, τότε κἄπως ἡ συμβουλὴ ἦτο ὑποφερτή· συμβουλῶν δὲν ἔχομεν ἀνάγκην· ἂν εἴχομεν ἀνάγκην συμβουλῶν, ἔπρεπε νὰ φύγωμεν.

§22ΤΙΝΕΣ. Πληρόνουν φόρους.

§23ΖΩΧΙΟΣ. Καὶ τὸ χωριό μου πληρόνει φόρους, ἀλλὰ δὲν πέρνει τίποτε. Νομίζετε πῶς τρῶμε ἄχυρα; δὲν ἔχομεν ἀνάγκην συμβουλῶν.

§24ΡΙΚΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἐγένετο σύγχυσις τοῦ ἀντικειμένου περὶ οὗ ἡ συζήτησις. Ἐὰν θέσωμεν τοῦτο εἰς τὴν θέσιν του, νομίζω ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν καθ’ ὁλοκληρίαν σύμφωνοι· ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ποία εἶναι ἡ σχέσις τῶν ἀναφερομένων πρὸς τὴν Βουλὴν, θέλομεν εὐκόλως ἐννοήσει ποῖον εἶναι τὸ καθῆκον τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς. Ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχος ἐξουσία ἀντιπροσωπεύουσα ὁλόκληρον τὸ ἔθνος, ἀπέναντί της δ’ ἔχει τὰς ἐξουσίας, τὰς ὁποίας τὸ Σύνταγμα ἀνεγνώρισε· πᾶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφέρηται εἰς τὴν Βουλὴν, αὕτη ὅμως δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀπαντᾷ. Ἐὰν λοιπὸν ἡ ἀναφορὰ προέρχεται ἀπὸ πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν πατριωτικὸν καθῆκον νὰ ἐκφράσωσι μίαν πατριωτικὴν ἰδέαν, μίαν εὐχὴν, τίποτε ἄλλο, ὅπως ῥητῶς ἐκφράζονται ἐν τῇ ἀναφορᾷ, νομίζω, ὅτι ἡ ἀποστολὴ ἡ ἐδική μας ἐτελείωσεν, ἀφοῦ ἅπαξ ἠκούσαμεν τὴν εὐχήν. Ἀπομακρυνόμεθα, κύριοι, ἀπὸ τὴν ἰδέαν τῶν ἀναφερομένων, ἐὰν θελήσωμεν νὰ τὴν καταστήσωμεν ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ προβῶμεν εἰς προτάσεις καὶ ἀποφάσεις, περιττὸν δὲ ἐντελῶς νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν κοινότητα, ὅτι ἐλάβαμεν τὴν ἀναφοράν της. Γνωρίζομεν τὰ χρέη μας καὶ νομίζομεν ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπέβαλον πρέπει νὰ ἔχωσι πεποίθησιν εἰς τὸν πατριωτισμόν μας, ὅτι τὰς ἐθνικὰς ἰδέας τὰς ἀσπαζόμεθα καὶ ὅτι εἰς τὰς καρδίας μας ἐνυπάρχει τὸ αὐτὸ αἴσθημα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὰς ψυχὰς ἐκείνων, οἵτινες ὑπέγραψαν τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προεδρεῖον ἔχει δύο προτάσεις· μίαν τοῦ κυρίου Δούμα, ἥτις εἶναι ἡ ἑξῆς· «Ὅ,τι ἐγένετο διὰ τὴν πόλιν Πατρῶν τοῦτ’ αὐτὸ νὰ γείνῃ καὶ διὰ τὴν ἀναφορὰν τῆς πόλεως Πειραιῶς»· ἔχει καὶ μίαν ἄλλην τοῦ κ. Φιλήμονος, ὁ ὁποῖος λέγει· «Νὰ τυπωθῇ ἡ ἀναφορὰ, ἡ δὲ Βουλὴ ἐντέλλεται τῷ προεδρείῳ «ν’ ἀπαντήσῃ τοῖς ἀναφερομένοις ὅτι καὶ σήμερον ὡς πάντοτε «ἡ Βουλὴ θέλει προβῆ εἰς τὰς ἀποφάσεις της, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν «πραγματικὴν καὶ νομίμως ἐκφραζομένην εὐχὴν τοῦ τόπου.»

§26ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν ἄλλην.

§27ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Κύριε πρόεδρε, τί λέγει ὁ κανονισμὸς περὶ ἀναφορῶν;

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ῥικάκη ἔχει ὡς ἑξῆς· «Ἡ Βουλὴ ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ λεχθέντα μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἡ ἀπωτέρα πρότασις εἶναι ἡ τοῦ κ. Ῥικάκη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ῥικάκη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πολλοί.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§29ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθην προηγουμένως, περὶ τοῦ προσωρινοῦ ὀργανισμοῦ τῶν κατὰ ξηρὰν δυνάμεων.

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ πρὸ τῆς Δευτέρας.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἕκτον τμῆμα τῆς Βουλῆς ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν του διὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς ἐπαρχίας Τήνου. (Ἀναγινώσκεται τὸ συμπέρασμα).

§32ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ. Ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις μειοψηφίας, τὴν ὁποίαν θὰ φέρωμεν.

§33ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ αὕτη, ἀφοῦ εἶναι τὸ ἀντίθετον.

§34ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἕνεκα σπουδαίου κωλύματος δὲν ἠδυνήθην νὰ παρουσιασθῶ, ἵνα δώσω πληροφορίας τινὰς ὡς πρὸς τὴν αἴτησιν ἀδείας τῆς εἰς δίκην εἰσαγωγῆς τοῦ κ. Βελιανίτου. Ἐὰν οἱ λαλήσαντες ἐλάμβανον τὸν κόπον νὰ μελετήσωσι τὰ ὑποβληθέντα ἔγγραφα, δὲν ἤθελον εἴπει ὅ,τι εἶπον. Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἐγγράφων ἐξάγονται τὰ ἑξῆς· ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον ἐζητήθη ἡ ἄδεια τῆς εἰς δίκην εἰσαγωγῆς τοῦ βουλευτοῦ, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεφάνθη, ἐζητήθη δὲ διὰ βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν πλημμελειοδικῶν. Κατὰ τὴν λῆξιν τῆς συνόδου ἐπελήφθη ἡ δικαστικὴ ἐξουσία τῆς ἀνακρίσεως τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ὑπεβλήθησαν τὰ ἔγγραφα εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ τοῦτο ἐξέδοτο βούλευμα διατάττον περαιτέρω ἀνακρίσεις, αἵτινες διεξήχθησαν μόνον τελευταῖον.

§35Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Διὰ τί ἐβράδυνε τόσον πολύ; Εἶναι ἓξ μῆνες.

§36ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω· ἤδη ὅτε ἐπεραιώθη ἡ ἀνάκρισις ἐζητήθη ἡ ἄδεια τῆς Βουλῆς.

§37ΒΕΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Κολιάτσου, μέλους καὶ εἰσηγητοῦ τῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέμφθη ἡ αἴτησις τῆς ἀδείας, ὅτι ὑπῆρχεν οὐ μόνον βούλευμα τῶν πλημμελειοδικῶν ἐντὸς τῆς δικογραφίας, ἀλλὰ μετατεθέντος τοῦ κ. Κλοτσιάρη εἰσαγγελέως, ἐξεδόθη κατ’ ἀνακοπὴν καὶ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐφετῶν. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι τελειωμένη· ὁ κ. Μεταξᾶς ἦτο δικηγόρος μου εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ὅπου ἐγὼ ὑπέβαλον ἀναίρεσιν τοῦ βουλεύματος, ἀλλὰ δὲν παρεστάθην.

§38ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθη τὴν μαρτυρίαν μου ὁ κ. Βελιανίτης, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ ὡς εἰσηγητῇ πέρυσιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Βεβαιῶ ὅτι φατριαστικωτάτη ἦτο ἡ ἐνέργεια τῆς δικαιοσύνης ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ κ. Βελιανίτου· ὁ κ. Βελιανίτης κατηγορήθη ὅτι ἐν γνώσει του ἄλλοι ἐδωροδόκησαν κατὰ τὴν ἐκλογήν, ἐξελέχθη δὲ βουλευτής. Ἐνῷ δὲ τὸ Σύνταγμα λέγει ὅτι οὐδεὶς καταδιώκεται ἢ συλλαμβάνεται διαρκούσης τῆς βουλευτικῆς συνόδου· ἐνῷ ῥητῶς ἡρμηνεύθη ἡ λέξις καταδίωξις εἰς πολλὰς συζητήσεις ἐν τῇ Συνελεύσει, καθ’ ἃς ἐλέχθη, ὅτι οὐδὲ ἀνάκρισις δύναται νὰ ἐνεργηθῇ ἄνευ ἀδείας, ἐνηργήθη ἀνάκρισις κατὰ τοῦ κ. Βελιανίτη ὄντος βουλευτοῦ, ἐξεδόθη βούλευμα, ὁ δὲ κ. εἰσαγγελεὺς ἐπρότεινε νὰ παραπεμφθῇ ὁ ὑποψήφιος βουλευτὴς κ. Βελιανίτης ἐνώπιον τῶν ἐν Κερκύρᾳ πλημμελειοδικῶν ἐπὶ δωροδοκίᾳ. Τὸ Συμβούλιον, ὀρθῶς ἐφαρμόσαν τὸ Σύνταγμα, ἀπέσχε ν’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἀνακριτικῆς ἐκθέσεως. Ἀλλ’ ὁ εἰσαγγελεὺς ἀνακόπτει τὸ βούλευμα, τὸ δὲ Συμβούλιον τῶν ἐφετῶν ἔρχεται καὶ συζητεῖ τὴν ὑπόθεσιν καὶ εὑρίσκει ὅτι εἶναι παραπεμπτέος ὁ κ. Βελιανίτης ἐναντίον τοῦ πνεύματος τοῦ Συντάγματος. Ἀφοῦ ῥίπτεται τὸ στίγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου τοῦ κ. Βελιανίτη, ἐνθυμήθησαν τὸ Σύνταγμα καὶ λέγουν σταματῶμεν ἕως ἐδῶ, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἄδεια. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, εἰς ἣν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἦμαι μέλος κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον, ἐστιγμάτισε τὴν ἐνέργειαν ταύτην τῆς δικαιοσύνης καὶ ἄφησεν εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφανθῇ ἂν πρέπει ἢ ὄχι νὰ δοθῇ ἄδεια. Τώρα, ἂν κατόπιν ἐπανελήφθησαν αἱ ἀνακρίσεις, δὲν γνωρίζω (θορυβώδεις συνδιαλέξεις μεταξὺ Πετσάλη καὶ Βελιανίτη).

§39ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Χθὲς ἐξεδόθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἵνα διαρκούσης τῆς συνόδου, μὴ καταδιωχθῇ ὁ κ. Βελιανίτης· δὲν δύναται ἤδη ἡ Βουλὴ ν’ ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπόφασίν της.

§40Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Κατὰ τὸν κανονισμόν, τὰ προσωπικὰ ζητήματα λύονται διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας. Ἡ χθεσινὴ ἀπόφασις περὶ τοῦ κ. Βελιανίτη εἶναι προσωπικὴ, καὶ ὅμως ἐγένετο διὰ φανερᾶς ψηφοφορίας· ὥστε πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ (θόρυβος).

§41ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἡμεῖς εἴπομεν κατ’ ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ κατηγορία δὲν δύναται νὰ ἐνεργηθῇ διαρκούσης τῆς συνόδου. Ἡ συζήτησις λοιπὸν εἶναι περιττή. Τὸ περὶ τῆς διαγωγῆς δὲ τοῦ εἰσαγγελέως δὲν εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς· εἶναι ἔργον τοῦ ὑπουργείου.

§42ΑΘΑΝ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισεν, ἑπομένως τὸ ζήτημα δὲν δύναται νὰ ἐπαναληφθῇ· ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ. Τοῦτο μόνον παρατηρῶ ἤδη, ὅτι ὁσάκις ἀπευθύνονται ἔγγραφα τοιαῦτα εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νὰ τὰ φέρῃ αὐτοπροσώπως· διότι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ κάμῃ τὸν ἀνακριτὴν, ἵνα τρέξῃ εἰς ὅλην τὴν δικογραφίαν νὰ ἴδῃ πῶς ἤρχισεν ἡ ὑπόθεσις, καὶ ποῦ ἔφθασε, καὶ ποῦ εὑρίσκεται. Σήμερον δὲ πᾶσα συζήτησις εἶναι περιττή, διότι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη.

§43ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νομίζετε, κύριε βουλευτὰ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶναι εἰσηγητής· αὐτὸς δὲν κάμνει ἄλλο παρὰ νὰ μεταβιβάζῃ τὰ ἔγγραφα.

§44ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι εἰσηγητὴς, καὶ αὐτὸ τὸ προηγούμενον καθιερώθη.

§45ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Πετιμεζᾶς δὲν ἔχει δίκαιον νὰ αἰτιᾶται τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἡ Βουλὴ πρὶν ἀποφασίσῃ ἔπρεπεν, ἂν εἶχεν ἀμφιβολίας, ν’ ἀπευθύνῃ ἐρώτησιν εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅστις νὰ ζητήσῃ πληροφορίας· διὰ τοῦτο ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἐπισπεύδῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις της (Θόρυβος).

§46ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Λυποῦμαι ὅτι εἶμαι ἠναγκασμένος καὶ πάλιν νὰ καλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ζητήματος τὸ ὁποῖον τὴν ἀπησχόλησε καὶ κατὰ προηγουμένας συνεδριάσεις, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ κτιρίου τῶν δικαστηρίων. Ὅτε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰσήχθη ἡ πίστωσις περὶ τοῦ κτιρίου τῶν δικαστηρίων, ὑπέβαλον παρατηρήσεις τινὰς καὶ παρεκάλεσα ὅπως συστηθῇ εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ μὴ κτισθῶσι τὰ δικαστήρια ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου ἐπὶ τοῦ ὁποίου κτίζονται, ἀλλὰ νὰ ἐκλεχθῇ ἄλλο οἰκόπεδον, καθότι ἡ γειτνίασις εἰς ἓν μέγα ἐθνικὸν κατάστημα, τὸ τοῦ Ἀρσακείου, δύναται νὰ παραβλάψῃ σπουδαίως τὰ συμφέροντα τοῦ παρθεναγωγείου τούτου. Ὁμιλῶν πρὸς Ἕλληνας, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ παραστήσω τὰς σπουδαίας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας τὰ καταστήματα τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς ἑταιρίας προσήνεγκαν εἰς τὸ ἔθνος. Δυστυχῶς ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων ἐκείνων οὐδὲν ἐγένετο· τὸ κτίριον τῶν δικαστηρίων ἤρξατο, πιθανῶς διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ ἕτερον κατάλληλον οἰκόπεδον. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἤρξατο τὸ κτίριον, παρετηρήθη, ὅτι συνέβαινε καὶ ἄλλο τι πρὸς βλάβην τοῦ Ἀρσακείου· ὁ δρόμος ἐπὶ τοῦ ὁποίου κτίζονται τὰ δικαστήρια, ὁ χωρίζων τὸ Ἀρσάκειον ἀπὸ αὐτῶν, καθίσταται ἔτι στενώτερος, ἐναντίον καὶ τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως, καὶ ἑπομένως ἔτι μᾶλλον παραβλάπτει τὰ συμφέροντα τοῦ ἐθνικοῦ ἐκείνου καθιδρύματος. Ἂν ἦτο δυνατὸν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ μετατεθῶσι τὰ δικαστήρια, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ Φιλεκπαιδευτικὴ ἑταιρία θὰ ἦτο ἑτοίμη νὰ θυσιάσῃ ἓν μέρος τῶν κεφαλαίων της, ὅπως κατορθώσῃ νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν μεγάλην ἔκτασιν τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν κατέχει, καὶ τὸ γήπεδον τοῦτο, διότι μόλις ἐπαρκεῖ ἡ ὑπάρχουσα διὰ τὰ 1400 κοράσια τὰ ὁποῖα φοιτῶσιν, ἀποζημιοῦσα, ἐννοεῖται, τὸ δημόσιον διὰ τὸ οἰκόπεδον. Ἀλλ’ ἂν τοῦτο φανῇ ἀδύνατον, ἤθελον ἐπικαλεσθῆ πᾶσαν τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων, ὥστε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σχέδιον τῆς πόλεως καὶ νὰ μὴ κατασταθῇ στενώτερος ὁ ἤδη στενὸς δρομίσκος πρὸς βλάβην καὶ τοῦ Ἀρσακείου καὶ τῶν δικαστηρίων.

§47ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὑποστηρίζομεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μαυροκορδάτου.

§48ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι λίαν σπουδαῖον καὶ αἱ ζημίαι θὰ ᾖναι ἀνυπολόγιστοι.

§49ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἀφοῦ ἡ ἑταιρία θυσιάζει μέρος τῶν κεφαλαίων της πρὸς ἀποζημίωσιν, τί ἔχει νὰ χάσῃ τὸ δημόσιον, προκειμένου μάλιστα περὶ τοιαύτης ζημίας;

§50ΛΟΥΝΤΖΗΣ. Τί λέγει ἡ Κυβέρνησις;

§51ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐψήφισε τὴν πίστωσιν ν’ ἀνεγερθῶσι τὰ δικαστήρια ἐκεῖ ὅπου σήμερον ἀνεγείρονται, ἔδωσε δὲ καὶ τὴν ἐντολὴν ν’ ἀγορασθῇ τὸ οἰκόπεδον· δὲν εὕρομεν δὲ καταλληλότερον οἰκόπεδον δυστυχῶς. Ὡς πρὸς τὴν ὁδὸν, δυνάμεθα νὰ διατάξωμεν νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει.

§52ΖΩΧΙΟΣ. Ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ γραμματεὺς τῆς ἑταιρίας, ἡ ἑταιρία ἀπεφάσισε ν’ ἀγοράσῃ τὸ οἰκόπεδον καὶ προσφέρῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν πᾶσαν ἀποζημίωσιν. Βεβαίως δὲ πρέπει νὰ ἦναι μακρὰν τοῦ Παρθενῶνος ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ πλησιάζωσιν ἐκεῖ. Ὁ Βασιλεὺς, ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν εἷς τῶν συναδέλφων μας, ὁ κ. Δεληγεώργης, σᾶς λέγω καὶ τὸ ὄνομα, ἐξέφρασε τὴν διάθεσιν νὰ παραχωρήσῃ τοὺς σταύλους, ὅπως οἰκοδομηθῶσιν ἐκεῖ τὰ δικαστήρια· νομίζω ὅτι ἡ θέσις εἶναι καταλληλοτέρα καὶ εὐρυχωροτέρα. Ἄν λοιπὸν ὑπάρχῃ ἀλλοῦ τόπος.......

§53ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἄν ὑπάρχῃ.

§54ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ οἰκόπεδα τῶν σταύλων εἶναι ἐπίδικα.

§55ΖΩΧΙΟΣ. Νὰ σᾶς εὕρω ἄλλον τόπον, τὸν ὁποῖον ἐνθυμήθην τόρα. Πλησίον τῆς οἰκίας τοῦ Γρίβα εἶναι τόπος μοναστηριακός, καὶ ἀφοῦ ἄλλοι πέρνουν ἀπὸ τὰ μοναστήρια, ἂς πάρῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις· εἶναι τόπος εὐρύχωρος ἐντὸς τῆς πόλεως· ἐκεῖ εἶναι ἕν μετόχι. Ἄν μετρηθῇ δὲ, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ᾖναι μεγαλείτερον τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ ἤρχισαν ν’ ἀνεγείρωνται ἤδη τὰ δικαστήρια.

§56ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ μᾶς δώσῃ πρῶτον πληροφορίας ὁ ὑπουργὸς ἂν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεώσεις ἀπέναντι ἐργολάβων.

§57ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεμίαν ἄλλην ὑποχρέωσιν ἀνελάβομεν παρὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν χωμάτων καὶ τὴν ἔκχωσιν τῶν θεμελίων. Εἴχομεν δὲ καὶ τὸν ὅρον, ὅτι εἰς πᾶσαν στιγμὴν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ διακόπτῃ ἄνευ ἀποζημιώσεως τὰς ἐργασίας.

§58ΡΑΛΛΗΣ. Τότε εἶναι εὔκολον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν.

§59ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐπιμένῃ.

§60ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὡς νὰ λέγητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἀνεγείρῃ δικαστήρια.

§61ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἰδοὺ πῶς διατυπῶ τὴν πρότασίν μου· Νὰ διακοπῶσιν αἱ ἐργασίαι ἐπὶ 15 ἡμέρας, ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος συνεννοήσεως μεταξὺ τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς ἑταιρίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μὴ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς πρώτης.

§62ΜΙΛΗΣΗΣ. Καὶ ἂν δὲν ἐξευρεθῇ;

§63ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Νὰ φέρετε τὸ ἀποτέλεσμα εἰς τὴν Βουλὴν, ὅπως γείνῃ ἐκ νέου συζήτησις.

§64ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἡ πρότασις ποία εἶναι. «Ἡ Βουλὴ συνιστᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξεύρῃ οἰκόπεδον κατάλληλον πρὸς ἀνέγερσιν τῶν δικαστηρίων».

§66ΤΙΝΕΣ. Ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν.

§67ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ διακοπῶσιν αἱ ἐργασίαι.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε τὴν πρότασιν «Ν’ ἀναβληθῶσιν ἐπὶ δεκαπέντε ἡμέρας αἱ ἐργασίαι τῶν δικαστηρίων, ὅπως εὑρεθῇ τρόπος παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μὴ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρίας».

§69ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Χθὲς ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ, πρὶν τεθῇ εἰς τὸν διαγωνισμὸν τὸ σχέδιον, νὰ μὴ γείνῃ τίποτε. Ὁ κ. ὑπουργὸς σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν ταύτην θὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας· ὥστε εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίφασιν, ἐὰν παραδεχώμεθα ὅτι ἐργάζονται.

§70ΧΟΪΔΑΣ. Δὲν εἴμεθα εἰς ἀντίφασιν, διότι ἄλλο σχέδιον χρειάζεται ἐπὶ τοῦ ἑνὸς οἰκοπέδου καὶ ἄλλο ἐπὶ τοῦ ἄλλου, ὥστε πρέπει νὰ παύσωσιν αἱ ἐργασίαι, ἕως ὅτου γείνῃ συνεννόησις.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε τὴν πρότασιν «Ν’ ἀναβληθῶσιν ἐπὶ δεκαπέντε ἡμέρας αἱ ἐργασίαι τῆς ἀνεγέρσεως τῶν δικαστηρίων, ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος συνεννοήσεως μεταξὺ τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς ἑταιρίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μὴ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς ἑταιρίας.»

§72ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. (ἀναβαίνει τὸ βῆμα).

§73ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τί ζητεῖτε; ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Ἐπὶ τῆς θέσεως τοῦ ζητήματος ζητεῖτε τὸν λόγον;

§74ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Ὄχι· διότι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος προσκρούει πρὸς προγενεστέραν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισεν, ὅπως ὁ κ. Ῥεβελάκης ὀρθῶς παρετήρησεν, ὅτι χάριν τοῦ διαγωνισμοῦ βεβαίως τὰ ἔργα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ διακοπῶσιν, ἐνῷ διὰ τῆς σημερινῆς ἀποφάσεως ἐρχόμεθα ἡμεῖς νὰ διακόψωμεν ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἦναι διακεκομμένα. Κατὰ συνέπειαν προτείνω νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς ἡ πρότασις «Συνιστᾷ ἡ Βουλὴ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα αὕτη ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν πρὸς τὴν Φιλεκπαιδευτικὴν ἑταιρίαν, πρὸς ἐξεύρεσιν καταλληλοτέρου οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν τῶν δικαστηρίων.»

§75ΡΙΚΑΚΗΣ. Εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Διαμάντη κάμνω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὁ κ. Διαμάντης ὑποβάλλει τὴν ἑξῆς πρότασιν (τὴν ἀναγινώσκει). Ἐὰν παραδεχθῶμεν αὐτὴν, ἀκυρώνομεν προηγουμένην ἀπόφασιν περὶ ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου, ἥτις καὶ ἐξετελέσθη, ὅπερ δὲν νομίζω ὀρθόν. Δεύτερον ἐὰν ψηφίσωμεν αὐτὴν τὴν πρότασιν, θὰ παραδεχθῶμεν ἀπὸ τοῦδε ὅτι τὸ οἰκόπεδον δὲν εἶναι κατάλληλον, καὶ ἀποφαινόμεθα ὁριστικῶς, ἐνῷ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπός μας νὰ ἐκφέρωμεν ἀπόφασιν ὁριστικὴν, ἥτις νὰ καταδικάζῃ τὸ οἰκόπεδον ὡς ἄχρηστον. Νομίζω ὅτι ἐκ τούτου ἠδύναντο νὰ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἄλλην ἀποστολὴν ἐπ’ αὐτοῦ, εἰμὴ νὰ συστήσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ἐνέργειαν. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς πρότασιν· «Ἡ Βουλὴ συνιστᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα φροντίσῃ ὅπως μὴ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς Φιλεκπαιδ. ἑταιρίας ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως τῶν δικαστηρίων ἐπὶ τοῦ ἀγορασθέντος οἰκοπέδου.» Ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ συνεννοηθῇ, θὰ πράξῃ ὅ,τι κρίνει κατάλληλον, διότι ἀπὸ τοῦδε δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἁρμόδιοι οὔτε εἰς θέσιν ἀπολύτως νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον προηγήθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς πρὸς ἀγορὰν οἰκοπέδου, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι δύσκολον· διότι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ εὑρεθῇ οἰκόπεδον τόσης ἐκτάσεως καὶ εἰς τιμὴν συμφέρουσαν.

§76ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Ἐγὼ ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου ὑπὲρ τῆς τοῦ κ. Ῥικάκη.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ἔχομεν δύο προτάσεις· τοῦ κ. Μαυροκορδάτου, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε, καὶ τοῦ κ. Ῥικάκη, ἥτις εἶναι ἡ ἑξῆς· «Ἡ Βουλὴ συνιστᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα φροντίσῃ ὅπως μὴ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς ἑταιρίας ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως τῶν δικαστηρίων ἐπὶ τοῦ ἀγορασθέντος οἰκοπέδου» Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ῥικάκη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§78ΤΙΝΕΣ. Δὲν παρεδέχθη ἡ Βουλή· ἐρωτήσατε τὸ ἀντίθετον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ῥικάκη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι.) Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη τὴν ἀπόῤῥιψιν τῆς προτάσεως. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Σήμερον εἶναι ἡ ἐξέλεγξις τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Γορτυνίας.

§80ΦΙΛΗΜΩΝ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω· ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Γορτυνίας, διότι δὲν ἔχομεν ἔκθεσιν. Εἰς τὴν τυπωμένην ἔκθεσιν βλέπω ὅτι εἶναι δώδεκα μέλη, ἐκ τῶν ὁποίων ὅλοι οἱ ἄλλοι βλέπω ὅτι εἶναι ἐπιφυλακτικοὶ, τρεῖς δὲ μόνον εἶναι ἐπικυρωτικοί. Ἔχομεν λοιπὸν ἔκθεσιν, ἥτις δὲν εἶναι ἀκριβής.

§81Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι λάθος τοῦ τύπου· μόνον ὁ Οἰκονόμου εἶναι ἐπιφυλακτικός.

§82ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Εἰς τὴν εἰς χεῖράς μας ἔκθεσιν δὲν βλέπω μόνον τὴν ἔλλειψιν, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς παρετήρησε· παρετήρησα καὶ ἄλλην ἔλλειψιν πολὺ σπουδαιοτέραν. Ὁ κ. εἰσηγητὴς ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἔκθεσιν τοῦ Εἰσαγγελέως περὶ τῆς ἐκλογῆς· παρετήρησα μίαν ἄλλην ὅμως ἔνστασιν σπουδαιοτέραν, τὴν ἔνστασιν τοῦ συλλόγου τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τὴν ἔνστασιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, διότι οὔτε ὁ σύλλογος τῶν ἐπιτροπῶν ἀνεκήρυξέ τινα ὡς ἐπιτυχόντα, οὔτε εἰδοποιητήριον ἔλαβέ τις παρὰ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν νὰ ἴδωμεν διὰ τί δὲν ἔκαμον ἀνακήρυξιν καὶ διὰ τί δὲν ἐδόθη εἰδοποιητήριον. Δὲν ἠξεύρω πῶς ἐπλάσθη ἡ ἐκλογὴ, τὴν ὁποίαν ὁ σύλλογος δὲν ἀνεκήρυξε.

§83ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Πῶς ἦλθον τὰ ἔγγραφα;

§84ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν μέχρις οὗ τὸ ὑπουργεῖον ζητηθῇ καὶ δώσῃ τὰ ἔγγραφα νὰ ἴδωμεν τί τρέχει· ὅταν δ’ ἔλθῃ ἡ συζήτησις εἰς τὰ καθέκαστα, θὰ ζητήσω τὸν λόγον.

§85ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἀπορῶ πῶς ὁ φάκελλος τῶν ἐγγράφων ἐστάλη εἰς τὰς ἀρχάς.

§86ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Τὸ προεδρεῖον ἔχει εἰδοποιητήριον;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§88Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἰς τὸν φάκελλον τοῦ τμήματος, πρὸς ὃ παρεδόθη, δὲν ὑπῆρχε τὸ πρωτόκολλον τῆς γενικῆς διαλογῆς, καὶ ἑπομένως τῆς ἀνακηρύξεως· φαίνεται ὅμως ἐκ τῆς διαλογῆς ὅλων τῶν δήμων τὸ γενικὸν ἀποτέλεσμα. Ἠρώτησα περὶ τούτου τὸν κ. Πλαπούταν ἂν ἔχῃ νὰ μοὶ δώσῃ τὸ εἰσητήριον, καὶ μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὅταν μοὶ εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει. Ὁ φάκελλος τῆς ἐκλογῆς Γορτυνίας παρεδόθη εἰς τὸ τμῆμα ἀπεσφραγισμένος, διότι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον εἶχεν ἀποσφραγισθῆ ὅταν εἶχε παραπεμφθῆ εἰς τὸ τμῆμα.

§89Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὸς ὁ φάκελλος κατὰ λάθος παρεπέμφθη εἰς τὸ δεύτερον τμῆμα, καὶ ἐκεῖ ὁ κ. Δεληγεώργης, ἐπειδὴ ἐνόμιζεν ὅτι ἀνῆκεν εἰς αὐτὸ τὸ τμῆμα, τὸν ἀπεσφράγισεν.

§90ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὄχι, κ. Πετιμεζᾶ, διότι εἴχομεν ἔγγραφον, δι’ οὗ μᾶς ἀπεστέλλετο.

§91Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μοὶ λέγει λοιπὸν ὅτι δὲν τοῦ ἐδόθη εἰσιτήριον, διότι ὁ σύλλογος τῶν ἐπιτροπῶν ἦτο τῆς ἐναντίας μερίδος, καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ τὸν ἀνακηρύξῃ· μοὶ ἐπρόσθεσε δὲ, ὅτι ὁ ἔπαρχος εἶπεν ὅτι ἡ Βουλὴ ἂς ἀποφασίσῃ.

§92ΜΠΟΥΤΟΣ. Ὁ ἔπαρχος δὲν συνοδεύει τὸν φάκελλον μὲ ἔγγραφον;

§93Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ φάκελλος περιέχει δύο ἐνστάσεις καὶ τὸ πρωτόκολλον τοῦ δήμου Λαγκαδίων.

§94ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἔπαρχος δι’ ἐγγράφου του δὲν λέγει τίποτε;

§95Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ δὲν εἶδον παρὰ μόνον τὰς ἐνστάσεις, τοὺς καταλόγους τῶν δήμων, τὰ πρακτικὰ τῆς ψηφοφορίας καὶ τὰς πράξεις τῶν ἐπιτροπῶν. Δὲν ἤξευρα τίποτε ἄλλο· αὐτὸ σήμερον τὸ ἔμαθον. Εἰς τὸ τμῆμα ἔγεινε λόγος περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ψήφων, καὶ ἠρώτησα τὸν κ. Λαδόπουλον.

§96ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Κύριε πρόεδρε, τὸν λόγον.

§97ΤΙΝΕΣ. Ἐπὶ τοῦ βήματος.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔλθετε εἰς τὸ βῆμα, διότι παραπονοῦνται οἱ στενογράφοι ὅτι δὲν ἀκούουν.

§99ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ (ἀναβαίνει τὸ βῆμα). Ἐγὼ, Κ. πρόεδρε, θέλω νὰ δώσω ἰδέαν περὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προκειμένης ἐκλογῆς. Τὰ πρακτικὰ τῆς ἐκλογῆς ἦλθον, Κ. πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς πρώτης Συνόδου, τρεῖς ἢ τέσσαρας ἡμέρας. Ἡ ἐκλογὴ ἐκληρώθη εἰς τὸ δεύτερον τμῆμα. Μίαν ἡμέραν συνηντήθην μετὰ τοῦ κ. Πετιμεζᾶ, τοῦ νῦν εἰσηγητοῦ, καὶ μὲ ἠρώτησε καθ’ ὁδὸν, «ποίας πληροφορίας ἔχεις νὰ μοὶ εἴπῃς; διότι εἶμαι εἰσηγητής.»

§100Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πλαπούτα, οὔτε τμῆμα ἦτο τότε, οὔτε εἰσηγητής.

§101ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Πολὺ καλά.—Ἔρχομαι εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑπομένην ἡμέραν καὶ εὑρίσκω τὸν κύριον Ῥωμαῖον καὶ τὸν ἐρωτῶ, μήπως συνῆλθε τὸ τμῆμα καὶ διώρισεν εἰσηγητὴν καὶ ἀπεσφράγισε τὰ ἔγγραφα; Ὁ κύριος Ῥωμαῖος μοὶ εἶπεν ὅτι τοὺς περιμένει, καὶ ἐκεῖνοι δὲν ἦλθον. Παρῆλθον ὀλίγαι ἡμέραι καὶ ἔληξεν ἡ Σύνοδος. Ἔρχεται ἡ νέα Σύνοδος καὶ ἡ ἐκλογὴ παραπέμπεται εἰς τὸ δεύτερον τμῆμα· τὸ τμῆμα συνῆλθε τὸ παρελθὸν Σάββατον μετὰ μεσημβρίαν τὴν τρίτην ὥραν, δηλαδὴ ὥραν, καθ’ ἣν δὲν ἦτο συνεδρίασις τῆς Βουλῆς. Τὸ Σάββατον τὸ ἑσπέρας, τὴν τετάρτην καὶ ἡμίσειαν ὥραν μ. μ., εὑρέθη εἰδοποίησις εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ βουλευτηρίου· «Οἱ ἔχοντες ἐνστάσεις κατὰ τῆς ἐκλογῆς νὰ παρευρεθῶσι τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ εἰς τὰς 8½ ἢ 9». Ἐννοεῖται ὅτι κἀνεὶς δὲν εἶδε τὴν εἰδοποίησιν αὐτὴν, διότι τὸ Σάββατον τὸ ἑσπέρας δὲν ἦλθον εἰς συνεδρίασιν, τὴν Κυριακὴν ἐπίσης, ἀλλ’ οὔτε τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ. Ἔρχομαι νὰ μάθω τὶ συνέβη παρὰ τοῦ τμήματος, καὶ εὑρίσκω τὸν εἰσηγητὴν καί τινας τῶν συναδέλφων νὰ ὑπογράφουν τὴν ἔκθεσιν· τοὺς λέγω «Ποία εἶναι ἡ ἐκλογή;» Μοὶ λέγουν «τῆς Γορτυνίας».—Ἔγεινεν ἐκλογή; πῶς τὴν ἐκάματε; —Διότι μᾶς εἶπεν ὁ μὲν καὶ ὁ δὲ.—Ἐπαναλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ὑπάρχουν πρακτικὰ ἀνακηρύξεως εἰς τὰ ἐκλογικὰ ἔγγραφα τῆς Βουλῆς· βεβαίως εἰς τὸ ὑπουργεῖον θὰ ὑπάρχῃ πρακτικὸν τοῦ συλλόγου, ὁ ὁποῖος συνῆλθε καὶ ὁ ὁποῖος οὐδένα ἀνεκήρυξεν· ἡ δὲ διοικητικὴ ἀρχὴ, συνεπῶς μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ συλλόγου, δὲν ἐξέδωκεν εἰδοποιητήριον. Ἑπομένως ἡ γνώμη μου εἶναι ἡ ἐκλογὴ μὴ θεωρηθῇ ὡς ὑπάρξασα.

§102Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τί ἐννοεῖτε λέγοντες ὅτι τὸ τμῆμα εἰδοποίησε τὸ Σάββατον καὶ συνῆλθε τὴν Δευτέραν;

§103ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Ὅτι δὲν ἦτο ὁ ὑλικὸς καιρός.

§104ΡΩΜΑΙΟΣ. Δὲν εἰδοποίησεν ὁ Λαδόπουλος;

§105Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τὸ τμῆμα ἔμεινεν ἀρκετὴν ὥραν. Ἂν δὲν παρουσιάσθητε ὑμεῖς, παρουσιάσθησαν ἄλλοι. Ἡ Βουλὴ θέλει νὰ μάθῃ τὴν ἀλήθειαν· εἴχομεν ὅλα τὰ βιβλία.

§106ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Λοιπὸν λέγω ὅτι ἀνακήρυξις δὲν ἔγεινε.

§107ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐγὼ ἤκουσα ὅτι κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς ἔλαβον χώραν πολλὰ καὶ διάφορα· μετὰ δὲ τὸ τέλος ἤκουσα πάλιν ὅτι καὶ ὁλόκληρα τὰ πρακτικὰ ἑνὸς δήμου ἐκλάπησαν καὶ ἐπὶ μῆνας ἦσαν χαμένα, ὥστε ἐπιθυμῶ ὁ κ. εἰσηγητὴς νὰ μᾶς εἴπῃ ὄχι μόνον δι’ αὐτὰ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ πρακτικά.

§108Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἀνεγνώσατε τὴν ἔκθεσιν;

§109ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἡ ἔκθεσις δὲν λέγει τίποτε, παρὰ ὅτι εἶναι ἔγκυρος ἡ ἐκλογὴ καὶ ὅτι ἐγένοντο ἐνστάσεις καὶ δὲν ὑπεστηρίχθησαν.

§110ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ὁ καταλληλότερος νὰ δώσῃ πληροφορίας, ἐὰν συνῆλθεν ὁ σύλλογος καὶ ἔκαμε καμμίαν πρᾶξιν, διότι ὁ ἔπαρχος ἦτο εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τί ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἐκλογῆς· ἑπομένως ἐπιθυμοῦμεν νὰ μάθωμεν ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἦναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ.

§111ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Σήμερον ὄχι.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ παρακληθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας.

§113ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἡμεῖς ἀκούομεν ὅτι ἔλειψαν πρακτικὰ ἐπὶ ἕνα μῆνα ὁλόκληρον.

§114Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐπὶ πέντε μῆνας.

§115ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Λοιπὸν εἶναι νόμιμος ἡ ἐκλογή;

§116Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§117ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν, διὰ νὰ μάθωμεν διατί δὲν ἦλθε τὸ πρωτόκολλον τῆς ἀνακηρύξεως καὶ διατί δὲν ὑπάρχει.

§118ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Ἅμα συλλέξω τὰς πληροφορίας, θὰ τὰς ἀναγγείλω εἰς τὴν Βουλήν.

§119Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐπ’ ἄπειρον;

§120ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Αὔριον, ἂν ᾖναι δυνατόν.

§121ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ ὁρίσωμεν ποίας πληροφορίας θὰ μᾶς δώσῃ.

§122ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Θέλομεν δύο ἐκθέσεις· ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀνακριτοῦ, ὡς καὶ τὴν ἔκθεσιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς περὶ τοῦ συλλόγου τῶν ἐπιτροπῶν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§124ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔρχονται αἱ πληροφορίαι, δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν (θόρυβος).

§125Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Λοιπὸν νὰ μένῃ ἡ ἐκλογὴ ἀνεξέλεγκτος;

§126ΤΙΝΕΣ. Αὔριον.

§127ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐντὸς τῆς παρούσης ἑβδομάδος.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε πρωθυπουργὲ, αὔριον;

§129ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Θὰ ζητήσω πληροφορίας ἀπὸ τὸ γραφεῖον· ὅσας εὕρω θὰ τὰς ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλήν· καὶ ἂν ᾖναι ἀνάγκη νὰ λάβω ἀπὸ τὸν ἔπαρχον πληροφορίας, πάλιν θὰ τὸ ἀναγγείλω εἰς τὴν Βουλὴν αὔριον.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ συνέλθωσι καὶ ἐργασθῶσι. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 11 30|60 μ. μ.