Ελένη
Ψηφιακή συλλογή των συζητήσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ευρετήριο› Περίοδος Β · Σύνοδος Α› Συνεδρίαση 37

1868.07.09

383 στίχοι · 3.064 λέξεις · 48 παρεμβάσεις

Ημερομηνία
1868.07.09
Προεδρεία
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΛΑΖΑΡΕΤΟΥ
Περίοδος
Β
Σύνοδος
Α
Πηγή
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΤΟΜΟΣ Β (1868)

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37

Τῆς 9 Ἰουλίου 1868.

Τρίτη

(Ὥρα 2 μ. μ.)

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται. —Τρεῖς μαθηταὶ τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς ὑπέβαλον ἀναφορὰν εἰς τὸ προεδρεῖον ὁμοίαν ἐκείνης τὴν ὁποίαν χθὲς σᾶς ὑπέβαλον· εἶναι ἐκ τῶν ἰδίων μαθητῶν καὶ τὰ αὐτὰ λέγουν· ἔκαμαν δὲ ἰδίαν ἀναφοράν, διότι δὲν ἦσαν ἐκεῖ ὑπογεγραμμένοι.

§4ΤΙΝΕΣ. Λοιπὸν νὰ σταλῇ καὶ αὐτὴ ἐκεῖ, ὅπου ἐστάλη καὶ ἡ ἄλλη.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπονοῦνται ὅτι ἐξῆλθον τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς καὶ οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη περὶ αὐτῶν.

§6ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν νὰ σταλῇ καὶ αὐτή.

§7Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν στρατιωτικῶν. Τί ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἡ ἐπιτροπὴ τῶν ἀναφορῶν;

§8ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐὰν τὸ νομίσῃ ἀναγκαῖον, ἂς ζητήσῃ γνώμην καὶ ἀπὸ αὐτούς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολίτης τις ἀπὸ ἐπαρχίαν μακρὰν τῆς πρωτευούσης ἔστειλεν εἰς τὸ προεδρεῖον μίαν ἐπιστολὴν, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἔχει ἐπισυνημμένην καὶ μίαν ἀναφοράν.

§10ΤΙΝΕΣ. Πῶς ὀνομάζεται;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει δὲ καὶ ποιήματά τινα αὐτοῦ, ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀναγνωσθῶσι.

§12ΤΙΝΕΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ ἴδωμεν τί λέγει;

§13ΕΤΕΡΟΙ. Ἡ ἐπιστολὴ ἂς ἀναγνωσθῇ· (ἀναγινώσκεται ἡ ἐπιστολή).

§14ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀναγνωσθῇ ἄλλο τίποτε, καταλάβαμεν. Ἂς σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ τὰ βάλῃ εἰς τὰ ἀρχεῖα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ χήρα Χρίστου Τσόγκα ζητεῖ σύνταξιν δι’ ἀναφοράν της.

§16ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§18ΤΙΝΕΣ. Ποία εἶναι;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀνάγνωσις νομοσχεδίων.

§20ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (πρωθυπουργός). Κύριοι, ἀπὸ τῆς ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει ζήτημα τὸ λεγόμενον ἀγροτικὸν, ζήτημα σπουδαῖον, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε πολλάκις καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινωνίαν καὶ τὸ ὁποῖον διὰ τὰς περιπλοκὰς, εἰς τὰς ὁποίας ὑπέπεσε μετὰ τὴν μεταβολὴν τῆς νομοθεσίας, τοὐτέστι τῆς ἑλληνικῆς ἐφαρμοζομένης εἰς τὴν Κέρκυραν, τὸ ζήτημα αὐτὸ παρέχον πολλὰς δυσκολίας δὲν ἐστάθη δυνατὸν ἐγκαίρως νὰ κανονισθῇ· καὶ μόλις εἰς τὴν παρελθοῦσαν περίοδον ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐξεδόθη νόμος κανονίζων τὰς σχέσεις τῆς ἰδιοκτησίας αὐτῶν, τοὐτέστι τῶν ἀγροδοτῶν μετὰ τῶν ἀγροληπτῶν. Ἐπιτυχῶς δὲν ἦτον ὁ νόμος ἐκεῖνος ὁ ΣΜΔʹ, καθὼς ἡ πεῖρα ἀπέδειξε, διότι αἱ περιπλοκαὶ δὲν ἐξηλείφθησαν, διότι αὐταὶ αἱ δυσκολίαι ὑπάρχουσιν, ὥστε ἡ πλουσία αὕτη ἰδιοκτησία μένει εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν, καὶ ἐξακολουθεῖ ἐπαπειλουμένη ὑπὸ καταστροφῶν. Τὸ ὑπουργεῖον ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ τροποποιήσῃ ἐκείνας τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσιν ἐν ἀνωμαλίᾳ καὶ αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸν νόμον τὸν ψηφισθέντα, τὸν ΣΜΔʹ δὲν ἔφεραν εἰς ἁρμονίαν τοὺς ἰδιοκτήτας μὲ τοὺς καλλιεργητάς. Ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀπῄτει καὶ ἀπαιτεῖ, ὑπηγόρευσε καὶ ὑπαγορεύει νὰ διευκολυνθῶσι καὶ ἐξομαλυνθῶσιν ὅλαι αὐταὶ αἱ δυσκολίαι, ν’ ἀρθοῦν ἀπὸ τὸ μέσον ὅλα τὰ προσκόμματα, νὰ κατασταθῇ ὁ νόμος ἐκτελεστέος, ὥστε νὰ ἐκτελῆται καὶ πραγματοποιῆται καὶ νὰ ἀπαλλαγῶσιν αἱ πλούσιαι αὗται ἰδιοκτησίαι ἀπὸ τὰς δυσκολίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ματαιώνουν πᾶν ὅ,τι ὁ ἰδιοκτήτης μὲ κόπους πολλοὺς πρὸ ἐτῶν ἀπέκτησεν. Τὸ ὑπουργεῖον βλέπον αὐτὴν τὴν ἀνάγκην ἔφερεν ἓν νομοσχέδιον τροποποιοῦν διατάξεις τινὰς τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, καὶ πιστεύω ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸν σκοπὸν αὐτὸν τὸν εὐεργετικόν, τὸν δίκαιον, καὶ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐπιψήφισιν, καθότι αἱ ἰδιοκτησίαι αὗται αἱ πλούσιαι, καθὼς εἶπον, καταστρέφονται καὶ ἰδίως ὁ ἐλαιοκαρπὸς, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος αὐτὸ φαίνεται πολλὰ εὔφορος, πλούσιος νὰ σωθῇ. Διὰ τοῦτο θεωρῶν ἀναγκαῖον νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπὸ σκέψιν καὶ σκέψιν ταχεῖαν μὴ παρέλθῃ ὁ καιρὸς καὶ ματαιωθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ προσπάθειαι διὰ νὰ ψηφισθῇ αὐτὸς ὁ νόμος, ὅστις, πιστεύω ὅτι θέλει πληρώσει πολλὰς ἐλλείψεις τοῦ ῥηθέντος νόμου ΣΜΔ, ἐλύθη ἐκ τῆς πείρας ὅτι ὑπάρχει καί τις ἄλλη ἔλλειψις νὰ ἐργασθῶμεν τότε πρὸς θεραπείαν τῆς ἐλλείψεως αὐτῆς, ἀναγκαῖον νὰ ἐπιψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτὸς, ἐπισπευθῇ ἡ συζήτησις αὐτοῦ διὰ νὰ προλάβωμεν τὰς εἰρημένας ζημίας. Εἶναι λοιπὸν ἓν νομοσχέδιον τροποποιοῦν τὸν νόμον ΣΜΔ· εἶναι καὶ ἕτερος νόμος ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη περὶ ἐκτιμήσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἔχει διατάξεις τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι ἀποκαθιστῶσιν αὐτὸν ἀνεφάρμοστον· ἐκ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος συνετάχθη ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν μεταβάλλει, ἀλλὰ κυρίως μόνον ἁπλοποιεῖ τὰ τῆς ἐκποιήσεως. Τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχεν εἰσαχθῆ ἓν νομοσχέδιον ἀφορῶν, φρονῶ, τὴν καταναγκαστικὴν ἐκποίησιν τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ κτημάτων, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἔμεινεν ἔκτοτε ἐκκρεμὴς, διότι δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸν συζητήσῃ ἡ Βουλή. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ υἱοθετεῖ, τὸ παραδέχεται τὸ ὑπουργεῖον καὶ τὸ εἰσαγάγει μὲ τὸν σκοπὸν τῆς ἀποζημιώσεως· ἡ ἔκθεσις ὑποβάλλεται κατόπιν, παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν σκέψιν καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ προστατευθῶσι σπουδαῖα συμφέροντα καὶ πλούσιοι ἰδιοκτησίαι.

§21ΡΩΜΑΙΟΣ. Νὰ τυπωθῇ πρῶτον καὶ διανεμηθῇ, διότι ἔτσι εὔκολα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν.

§22ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Κύριοι, μετὰ μεγάλου σεβασμοῦ ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κ. πρόεδρον τῆς κυβερνήσεως νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἀπῄτει καὶ ἀπαιτεῖ καὶ θέλει πάντοτε ἀπαιτεῖ τὴν βελτίωσιν τῶν κακῶς κειμένων, καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν αὐτῶν. Τὸ ἀξίωμα τοῦτο ἐδικαίωσε τὴν πρὸ μικροῦ γενομένην διάλυσιν τῆς Βουλῆς, καὶ πρὸς τοῦτο ὑπῆρξεν ἀφορμὴ καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸ κοινωνικώτατον, τὸ ὁποῖον ἐσυζητήθη ὑπὸ τοῦ ἔθνους, ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς Βουλῆς, εὐθὺς μετὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου, τὸ ζήτημα τοῦτο διεξήχθη κατὰ τὴν τελευταίαν σύνοδον τῆς διαλυθείσης Βουλῆς, καὶ διεξήχθη συνεπείᾳ πολλῶν καὶ πολυπληθῶν γνωμοδοτήσεων πολλῶν ἐπιτροπῶν, συγκειμένων ἐκ νομομαθῶν, καὶ πολλῶν συγγραμμάτων, ἅτινα ἐξεδόθησαν ὑπὸ διαφόρων, καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς ἐπιτροπὰς καὶ εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ἐσυζητήθη ὑφ’ ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας, καὶ πραγματικῶς ἄλλως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, καθ’ ὅτι, προκειμένου λόγου περὶ κοινωνικῶν ζητημάτων, ἔχει τὸ ἐνδιαφέρον ἡ κοινωνία νὰ ἀποφαίνεται, καὶ ἀποφανθεῖσα τότε ἡ Βουλὴ ἐσυζήτησεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν εἶναι οὔτε νομοθετικὰ, οὔτε πολιτικὰ, εἶναι κοινωνικά· ναὶ μὲν ἐνδιαφέρεται μία κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ ἕνα νόμον, ἀλλ’ ἐὰν αὐτὸς ὁ νόμος δὲν φέρει καὶ τὸ ἠθικὸν κῦρος, δὲν εἶναι σεβαστὸς, δὲν εἶναι δεκτὸς, ὄχι ὅταν πρόκηται δι’ αὐτοῦ νὰ ἐξαιρέσωμεν ἀπὸ τὸ κοινὸν δίκαιον κοινωνίαν ὁλόκληρον, διότι δι’ αὐτῶν τῶν ἐξαιρέσεων πρόκειται νὰ ὑποβάλωμεν λαὸν πολυπληθῆ εἰς μίαν ἐξαίρεσιν, ὅστις ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ δύναται νὰ ἀντισταθῇ, δι’ οἱουδήποτε τρόπου, διὰ τῶν ὅπλων καὶ τῆς βίας ἐναντίον μιᾶς τοιαύτης ἀδικίας. Ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον πρόεδρον τῆς κυβερνήσεως μετὰ μεγάλου σεβασμοῦ νὰ ἀποκρούῃ τὴν ἰδέαν τῆς πλειονοψηφίας ἢ μειονοψηφίας, τὸ νὰ συζητηθῇ κατεπειγόντως τὸ νομοσχέδιον περὶ ληστείας. Τί εἶπεν ὁ κ. πρωθυπουργὸς; εἶπεν ὅτι ἡ ληστεία εἶναι ἓν μόλυσμα καὶ ἓν κακὸν, τὸ ὁποῖον ἀμαυρόνει καὶ καταστρέφει τὴν ὑπόληψιν τοῦ ἔθνους, καὶ εἶναι σπουδαῖον μέλημα τοῦ ἔθνους εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις, εἰς ἃς εὑρισκόμεθα, νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ δυσφημίσῃ τὴν ὑπόληψιν τοῦ ἔθνους. Καὶ μολονότι ἐπρόκειτο περὶ ληστείας, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος καὶ δὲν πρέπει κατεπειγόντως νὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν· δὲν πρέπει κατόπιν αὐτῶν τῶν λόγων, προκειμένου ἤδη περὶ σπουδαιοτάτου καὶ κοινωνικωτάτου ζητήματος, νὰ μελετηθῇ προηγουμένως, καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν; Ἐὰν λοιπὸν περὶ ληστείας προκειμένου ἐστάλη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐχορηγήθη ἀρκετὸς καιρὸς· προκειμένου περὶ μιᾶς ὁλοκλήρου κοινωνίας, δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ σκεφθῇ ὡρίμως, δὲν πρέπει νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ φέρῃ μίαν ἔκθεσιν ἐπ’ αὐτῶν καὶ συζητηθῶσιν ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῆς κοινωνίας αὐτῆς; Περιπλέον, κύριοι, σᾶς παρατηρῶ ὅτι τὸ ὑποβαλλόμενον νομοσχέδιον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς μίαν ἄλλην ἐπιτροπὴν, συγκειμένην ἐκ νομομαθῶν, τῶν κυρίων Προβελεγίου, Μπαλάνου, Κυπριάδου καὶ λοιπῶν, οἵτινες δὲν ἦσαν χωρικοὶ, ὥστε αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργον τυχαῖον, εἶναι γνώμη αὐθεντικὴ, καθ’ ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ ᾖναι αὐθεντική. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἅμα εἶδον τὰ νομοσχέδια ταῦτα, ἀμέσως ἐνόησα ἐκείνους, οἵτινες τὰ προτείνουν, διότι δὲν εἶναι νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου· παρεκλήθη τὸ ὑπουργεῖον νὰ τὰ ὑποβάλῃ· δὲν ἔχουν τὴν τόλμην αὐτοὶ νὰ τὰ ὑποβάλουν· (θόρυβος). Κύριε ὑπουργὲ, ἠξεύρετε ὅτι ὑπῆρχον φίλος σας καὶ σᾶς σέβομαι διὰ τὴν ἐσωτερικήν σας βαρύτητα καὶ διότι εἶσθαι ὁ ἀρχηγὸς τῆς μεταπολιτεύσεως καὶ.... ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ, παρακαλῶ τὰ γηρατειά σας καὶ τὴν ἀξιοπρέπειάν σας νὰ μὴ ἀναμιχθῆτε εἰς τοιαῦτα πράγματα· ἀφήσατε τὴν κοινωνίαν αὐτὴν νὰ διεξαγάγῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα ὅπως δύναται, ἀφήσατε τὴν Βουλὴν νὰ φωτισθῇ εἰς αὐτό. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ παρακαλέσῃ τὸ ὑπουργεῖον ὅπως παραχωρήσῃ τὰ διάφορα ἔγγραφα καὶ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἡ ἐπιτροπὴ ἀνέκαθεν συνέταξε, παρακαλῶ τὸν γηραιὸν πρωθυπουργὸν νὰ μὴν ἐπισπεύσῃ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπὸν σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἐπιθυμῶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ 1862 καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἔθνους δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐξαιρέσῃ τὴν κοινωνίαν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ δικαίου τῆς Ἑλλάδος· διότι, ἂν τοῦτο γίνῃ, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ᾖναι πολὺ ὀλέθρια, διότι ἡμεῖς, οἵτινες ἤλθομεν ἐνταῦθα, ἐὰν δὲν δυνηθῶμεν νὰ ἀνθέξωμεν, θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ μὴν ὑποφέρωμεν, διότι ἕνας λαὸς, ὅστις ἐξαιρεῖται τοῦ κοινοῦ δικαίου, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μὴν ὑποφέρῃ τοῦτο. Μὴ θελήσετε λοιπὸν χάριν τῶν ἀντιπάλων ἡμῶν νὰ λύσετε τὸ ζήτημα· ἀλλὰ, σᾶς παρακαλῶ, τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ τὸ θεωρήσητε ζήτημα οἰκογενειακὸν καὶ πρέπει νὰ δοθῇ ὁ ἀνάλογος χρόνος, ὥστε καὶ ἡ κοινωνία, καὶ τὸ ἔθνος, καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ τὸ μελετήσωσι, καὶ....

§23ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (πρωθυπουργός). Πολὺ καλά.

§24ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Εἶπεν ὁ κ. πρωθυπουργὸς, πλανηθεὶς ἴσως ἀπὸ τὰς παραστάσεις τῶν ἀντιπάλων μας, ὅτι πρόκειται λόγος νὰ καταστραφῶσι τὰ συμφέροντα τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ ἐλαιοκάρπου· ὑπάρχει ὁ ΣΜΕʹ νόμος, ὁ ὁποῖος ἰδίως προέβλεψε περὶ τῆς διανομῆς τῶν μεριδίων καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἐξεδόθη. Ὁ κ. Κουρῆ, μετ’ ἄλλων συνέταξε τὸν νόμον αὐτὸν, καὶ ὁ κ. Κουρῆς λαβὼν τὴν ὑπόσχεσιν ἀπὸ τὸν πρόεδρον, εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὸν τὸν νόμον, καὶ ἐπέρασεν· ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἐφηρμόσθη εἰσέτι, δὲν γνωρίζω καθαρῶς τὰ ἐλαττώματά του ποῖα εἶναι, ἐκτὸς ἐὰν θέλουν νὰ καταστήσουν τὴν Ἑλλάδα μεταποιοῦσαν τοὺς νόμους, οὓς χθὲς ἐψήφισεν, ὡς παράδειγμα· ἐὰν τοῦτο σκοπεύουν, ἂς μοὶ συγχωρήσωσι νὰ τοῖς εἴπω ὅτι τὸ ἔδαφος αὐτὸ εἶναι ὀλισθηρόν.

§25ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ συζητήσωμεν ἐν οὐσίᾳ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα μᾶς ὑπέβαλεν ὁ ἔντιμος πρωθυπουργός· τὰ νομοσχέδια ταῦτα θέλομεν τὰ συζητήσει ἐν ἐκτάσει, θέλομεν ἰδίως ἡμεῖς, οἱ γνωρίζοντες ἐκ τοῦ πλησίον τὰ πράγματα, φωτίσει τὴν Βουλὴν καὶ θέλομεν πείσει αὐτὴν ὅτι ἐθνικὰ συμφέροντα ὑπαγορεύουσιν ὥστε τὰ νομοσχέδια ὄχι μόνον θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνωσι δεκτὰ ὅπως ἔχουσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καθὼς γνωρίζομεν ζήτημα ἠγέρθη ἐν Κερκύρᾳ τὸ ἀγροτικόν· τὸ ζήτημα τοῦτο, κύριοι, ἔλαβεν, ἐθεωρήθη ὡς ζήτημα κοινωνικόν, μόλον ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα πράγματι κοινωνικόν, εἶναι ζήτημα νομοθετικόν, καθότι οἱ κοινωνικοὶ νόμοι περὶ ὅλων τῶν καθέκαστα τοῦ ζητήματος ἐκείνου προβλέπουσιν, οὐχ ἧττον ὅμως αὐτὸ ἐθεωρήθη ὡς ζήτημα κοινωνικόν, καὶ ἡ πρὶν κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἐπιφέρῃ μίαν λύσιν· ἡ λύσις ὅμως ἦτον ἄδικος, προσέβαλε κεκτημένα δικαιώματα καὶ διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως ἐκείνου τοῦ νόμου, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ μεταῤῥύθμισις, ἐγένοντο δεκταὶ ὡς κοινωνικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι ἐξέθεσαν, κύριοι βουλευταί, τὴν ὑπόληψιν τοῦ ἔθνους· εἰς κρισίμους περιστάσεις κύριοι, ὁποῖαι ὑπάρχουν, ἡ εὐρωπαϊκὴ δημοσιογραφία ἐπελήφθη τοῦ ἀντικειμένου, καὶ εὗρεν ἀφορμὴν νὰ κακίσῃ τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, διότι παρεδέχθη κοινωνικὰς ἀρχὰς διὰ τῆς παραδοχῆς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν προληφθῇ, μεγάλως θέλει βλάψει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν ὄχι μόνον τῶν συμφερόντων τοῦ δικαίου ἐγένετο τροποποίησις τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ πολλὰς ἄλλας ἐπόψεις ἐξεταζόμενον τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ νομοσχέδια ταῦτα. Διὸ λέγω νὰ μὴ σταλῶσι εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἂς σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία νομίμως νὰ τὰ ἐξετάσῃ, καὶ ἀφοῦ φέρει τὴν ἔκθεσιν, τότε καὶ ἡμεῖς θέλομεν τὰ συζητήσει καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Βουλὴ θέλει πεισθῇ πόσον δίκαιον εἶχε σήμερον τὸ ὑπουργεῖον νὰ φέρῃ αὐτὰ τὰ νομοσχέδια.

§26ΡΩΜΑΙΟΣ. Κακῶς ἐλύθη τὸ ζήτημα; σεῖς εἶσθε ἡ αἰτία.

§27ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Θὰ τὸ ἴδωμεν αὐτό.

§28ΡΩΜΑΙΟΣ. Θὰ φέρωμεν τὰς ἐπιστολάς·

§29Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω· τὸ νομοσχέδιον νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ἡ προηγουμένη ἐπιτροπὴ καὶ τὰ πρακτικά.

§30ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Εἶναι καλὸν καθὼς καὶ ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ καὶ ἡ συνέλευσις, ὁσάκις ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κοινωνικοῦ ζητήματος τῆς Κερκύρας, ἐξέλεγεν ἰδικὰς ἐπιτροπὰς ἐξ ἰδικῶν ἀνδρῶν· εἶναι λοιπὸν καλὸν νὰ γίνωσι καὶ τώρα αὐτά.

§31Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Σήμερον ἡ ἐπιτροπὴ σύγκειται ἀπὸ νομομαθεῖς, ἐκτὸς δὲ τούτου δύνανται νὰ ζητήσωσι γνώμην καὶ ἀπὸ σύλλογον νομομαθῶν.

§32ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Λοιπὸν παραιτοῦμαι τῆς προτάσεώς μου.

§33ΔΑΓΡΕΣ. Φρονῶ ὅτι, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει δυσκολίας, νὰ συνέλθωσι τρεῖς τοὐλάχιστον ἐπιτροπαὶ νὰ γνωμοδοτήσωσι.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι κατόπιν· ἡ κυβέρνησις παρεδέχθη νὰ σταλῶσιν εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§35Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν, κύριοι, νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου, πραγματευόμενον τὴν μονιμότητα τῶν λειτουργῶν τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι, εἶναι ἤδη ἀποδεδειγμένον καὶ πάντες γινώσκουσιν ὅτι τὸ παρ’ ἡμῖν ἐπικρατοῦν σύστημα τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐξελέγχεται καθ’ ἑκάστην ἐλλειπὲς καὶ ὅτι δὲν ἐπεδίωξε τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα οἱ σοφοὶ νομοθέται προσδιώρισαν διὰ τῶν διαφόρων διατάξεων τοῦ νόμου τοῦ 1834. Κύριοι, κατέβαλον πᾶσαν προσπάθειαν ν’ ἀνεύρω, ἐὰν ᾖναι ἔλλειψις τοῦ νόμου, ἐὰν ᾖναι ἰδέαι ἀντίθετοι πρὸς τὰς προλήψεις τοῦ τόπου, τὴν διανοητικὴν καὶ ἠθικὴν κατάστασιν τοῦ λαοῦ πρὸς τὰς χριστιανικὰς ἰδέας, καὶ ἐὰν αἱ διατάξεις τοῦ 1834 εἰσὶν ἀντίθετοι τῆς ἐθνικῆς ὑπάρξεως καὶ ἀνατροφῆς μας. Ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ περὶ αὐτοῦ, καὶ ἄνθρωποι λίαν πεπειραμένοι, ἀνεξάρτητοι εἰς τὰς κρίσεις αὑτῶν ἀπὸ πᾶσαν ἰδέαν, ἀπὸ πᾶσαν σκέψιν, μὲ ἐσυμβούλευσαν, κύριοι, καὶ ἀπῄτησαν, ὥστε ὁ μὲν νόμος τοῦ 1834 νὰ θεωρηθῇ ὡς κειμήλιον ἀπὸ τῆς νομοθεσίας ἐκείνης. Ἀλλά, κύριοι, πρέπει νὰ τεθῇ φραγμὸς τῶν ἀθεμίτων ἐπιδρομῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπροκαλέσθησαν ἀπὸ κοινωνικὰς ἀνωμαλίας καὶ ἀπὸ καθιερωμένας ἕξεις. Κατὰ συνέπειαν τούτου, κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλωμεν τοὺς νόμους· πρόκειται νὰ θέσωμεν φραγμούς, τοὺς ὁποίους ἡ νομοθετικὴ ψῆφός σας πρέπει νὰ καταστήσῃ σεβαστοὺς εἰς τὴν κοινωνίαν πλέον. Καὶ ἡ νομοθεσία ἐκείνη, κύριοι, ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ κανονίσῃ τὰς σχέσεις αὐτάς· ἀλλ’ ἐθεώρησα, κύριοι, ὅτι τοιαῦτα μεγάλα συμφέροντα πρέπει νὰ περιβάλλωνται μὲ τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν. Ἔπρεπε, κύριοι, ἡ τροφὴ αὕτη τοῦ λαοῦ νὰ ᾖναι ἐξησφαλισμένη· ἔπρεπε νὰ ἀνυψωθῶσιν οἱ παιδαγωγοὶ αὐτοὶ καὶ νὰ μὴ γίνωνται ἕρμαιον κομμάτων. Τὸ κακὸν αὐτὸ ὄχι μόνον ὑφίσταται, ἀλλ’ ἔλαβε μεγάλας διαστάσεις, ὅταν ἐδόθη ὄχι μόνον τὸ δικαίωμα, ἀλλ’ ὑποχρέωσις νὰ συντρέχουν εἰς τὰς ἐκλογὰς οἱ διδάσκαλοι καὶ ἐπὶ τούτου μετεβλήθησαν ἀπὸ μωρφοταὶ τῶν ἠθῶν, ἀγωγοὶ τῶν τέκνων τοῦ λαοῦ, εἰς κομματάρχας. Ἀφαιρῶ, κύριοι, ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς τὸ δικαίωμα τοῦ παύειν καὶ διορίζειν τοὺς διδασκάλους. Τὸ ἀφῄρεσεν ὁ νομοθέτης τοῦ 1834, τῷ ἀφῄρουν ἡ πολυάσχολος ἐργασία τῶν νομαρχῶν καὶ ἡ σιωπηρὰ αὐθαιρεσία ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως καὶ ἐντεῦθεν τῶν διαφόρων ὑπουργῶν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς παιδείας. Τὸ ἄρθρον, κύριοι, 16 τοῦ νόμου τοῦ 1834 ὁρίζει ῥητῶς, ὅτι οἱ πρωτόβαθμοι διδάσκαλοι διορίζονται παρὰ τοῦ Βασιλέως, οἱ δὲ δευτεροβάθμιοι καὶ τριτοβάθμιοι παρὰ τῶν νομαρχῶν. Ἡ διάταξις αὕτη, κύριοι, ἀπὸ τοῦ 1834 δὲν ἐφηρμόσθη· εἷς νομάρχης ἀπέβαλεν αὐτὴν τὴν αὐτοβουλίαν, μολονότι ὁ νομοθέτης τοὺς ἐπροίκισε μὲ αὐτὴν, οἱ νομάρχαι ἐθεώρησαν ἀναγκαῖον νὰ τὴν ἐγκαταλείψουν καὶ αὐτὴν τὴν προῖκα τῶν νομαρχῶν σιωπηλῶς, καὶ ἀνέλαβεν ὁ Βασιλεύς. Ἐντεῦθεν, κύριοι, μετεφέρθη εἰς τοὺς ὑπουργούς, καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τότε παύουν καὶ διορίζουν τοὺς διδασκάλους. Ἐθεώρησα λοιπόν, κύριοι, εὐλαβούμενος τὰς διατάξεις τοῦ 1834, νὰ μεταφέρω πλῆρες τὸ καθῆκον τοῦ διορισμοῦ καὶ τῆς παύσεως ἐκεῖ, κύριοι, ὅπου ὁ καθολικὸς νόμος τοῦ κράτους ἀφιέρωσεν, εἰς τὸν ἀνώτατον ἄρχοντα. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι, καὶ τὴν πρότασιν τοῦ ὑπουργοῦ διὰ τὴν παῦσιν ἐζήτησαν νὰ τὴν περιβάλουν μὲ ἐγγύησιν, ἐναντίον τῆς ὁποίας ἀθέμιτοι ἐπιδρομαὶ δὲν δύνανται νὰ κατισχύσωσιν εἰς τὸ μέλλον. Ἠθέλησα, κύριοι, διὰ διατάξεως νὰ καταστήσουν τὸν ὑπουργὸν μὲ δικαιοδοσίαν, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κανὲν κῦρος ἄνευ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος. Δι’ αὐτὸ, κύριοι, ἔθεσαν ὕστερον τοιαύτας, ὥστε ἡ παῦσις τοῦ δημοδιδασκάλου νὰ δικάζηται ἀπὸ ἓν εἰδικὸν συμβούλιον· τὸ συμβούλιον αὐτὸ νὰ συγκροτῆται ἀπὸ τὸν γυμνασιάρχην τῆς πρωτευούσης τοῦ νομοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγεται ἡ σχολὴ, ἀπὸ τὸν σχολάρχην τοῦ τόπου καὶ ἀπὸ ἕνα δικαστὴν τοῦ πρωτοδικείου. Ἐθεώρησαν τὴν εἰσαγωγὴν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ὡς ἀναγκαίαν καὶ τὴν ἄντλησιν τῶν ἰδεῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔδοσε πολιτικὸν μέρος εἰς τὰ δικαστήρια. Ἐζήτησαν ἡ κατηγορία τοῦ δημοδιδασκάλου νὰ δύναται νὰ ἐφεσιβάλῃ χωρὶς νὰ περιορίσῃ τὴν ἔννομον ἐπιῤῥοὴν, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἐξασκήσῃ ἡ κεντρικὴ διοίκησις. Ἐν τέλει, κύριοι, ἐζήτησαν καὶ ποινάς. Ἠθέλησαν ν’ ἀφαιρέσουν εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον μόνος ὁ χρόνος δίδει εἰς τοὺς ἐν γένει ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Καθὼς γνωρίζετε, ἀπό τινος καιροῦ οἱ διδάσκαλοι ἔγινεν ὑπάλληλοι καὶ περιλαμβάνονται εἰς τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων. Αὐτοὶ οἱ λόγοι, κύριοι, καὶ συμβουλαὶ πολλῶν σοφῶν καὶ πολλῶν λογίων, τῶν τὰ μάλιστα ἐνδιαφερομένων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς προόδου τοῦ λαοῦ, μὲ ἠνάγκασαν νὰ ὑποβάλω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν νόμιμον σκέψιν σας. Καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, ἐπειδὴ γνωρίζετε ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας τὰ σχολεῖα διακόπτονται καὶ πρόκειται ν’ ἀνοίξουν τὸν Αὔγουστον, περὶ τὰς ἀρχὰς Σεπτεμβρίου, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐπιληφθῇ καὶ ἐπιφέρῃ καὶ οἱασδήποτε ἰδέας καὶ κρίσεις· εὐχαρίστως θὰ δεχθῶ πᾶσαν ἰδέαν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας εἰσάγω. Ὑποβάλλω συγχρόνως καὶ μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν (καταθέτει τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως εἰς τὸ προεδρεῖον). Ἔχουσι δὲ ὡς ἑξῆς.

§36ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθοῦν, κύριε πρόεδρε.

§37ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταὶ, ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, ἔχον οὕτως. Ὅτε συνεστήθη τὸ πρωτοδικεῖον Ἠλείας, πᾶς τις γνωρίζων τὸν τόπον, τὰς ἀποστάσεις, ἐνόμιζεν ὅτι ἤθελε συμπεριληφθῇ καὶ ἡ ἐπαρχία Ὀλυμπίας, ἡ ὁποία ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὰς Καλάμας εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ δικαστηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται. Πολλοὶ τῶν κατοίκων ἔδωκαν ἀναφορὰς εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα, ἐξαιτοῦντες ἢ νὰ συμπεριληφθῇ, ἢ νὰ μεταβιβασθῇ ἡ δικαιοδοσία των εἰς τὸ δικαστήριον τὸ συστηθὲν ἐν τῇ Ἠλείᾳ, τὸ ἔχον ἕδραν τὸν Πύργον. Καὶ ἂν ἐξετάσωμεν, κύριοι, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἀπέχει ἀπὸ τὴν Ἠλείαν τὸ τελευταῖον μέρος τῆς Ὀλυμπίας δύω ὥρας, ἐνῷ διὰ νὰ μεταβῇ τις ἀπὸ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς Ὀλυμπίας εἰς τὰς Καλάμας χρειάζεται περισσότερον τῶν εἴκοσι ὡρῶν· αὐτὰ εἶναι πράγματα ἀναμφισβήτητα.

§38ΤΙΝΕΣ. Αὐτὰ τὰ λέγετε κατὰ τὴν συζήτησιν, τώρα εἶναι περιττά.

§39ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἡ ἐπαρχία τῆς Ὀλυμπίας τὸ θέλει αὐτό;

§40ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἔδωκεν ἀναφορὰς εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὸν Βασιλέα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἡ ἐργασία τῆς Βουλῆς διὰ τὴν αὔριον εἶναι τὰ νομοσχέδια τῶν ὑπουργῶν. Ἡ Βουλὴ ἔχει αὔριον συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὡρισμένην ὥραν, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ ἐνθυμηθοῦν, ὅτι ἀπεφάσισεν ἡ πλειονοψηφία καὶ ὡρίσθη ἡ ὥρα πρὸς ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων. Τὸ πλεῖστον μέρος τῶν βουλευτῶν ἔρχονται καὶ περιμένουν ἐπὶ ὥρας· φρονῶ, ὅτι τὸ περισσότερον τῶν κυρίων βουλευτῶν ἀδικεῖται. Παρακαλῶ λοιπὸν, ἡ ὥρα ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν νὰ ᾖναι σεβαστὴ, καὶ ὅλοι νὰ ἐρχώμεθα κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν ὡρισμένην ὥραν.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐγείρονται νὰ ἀναχωρήσωσι). Λοιπὸν αὔριον.

§43ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε πρόεδρε, μᾶς εἴπατε, ὅτι αὔριον θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν· κατὰ τὰς διατάξεις ὅμως τοῦ κανονισμοῦ ὄχι μόνον ὠφείλατε νὰ ἀναγγείλητε, ὅτι ἔχομεν συνεδρίασιν ἀλλ’ ὠφείλατε νὰ γνωστοποιήσητε τὸ ἀντικείμενον· διότι χθὲς διαλύοντες τὴν συνεδρίασιν, μᾶς εἴπατε ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν σήμερον συνεδρίασιν καὶ σήμερον μᾶς λέγετε, ὅτι παρηγγείλατε, ὅτι θὰ ἔχωμεν· ἐκ τούτου προέκυψεν ἡ βραδύτης. Πρέπει λοιπὸν νὰ γνωστοποιῆτε εἰς τὴν Βουλὴν ὄχι μόνον, ὅτι ἔχομεν συνεδρίασιν, ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖνα ἀντικείμενον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἶπον... Λοιπὸν αὔριον...

§45ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μὴ διαλύετε ἀκόμη τὴν συνεδρίασιν, κύριε πρόεδρε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε;

§47ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἤθελον νὰ κάμω ἐπερώτησιν, ἀλλὰ μολαταῦτα τὴν κάμνω αὔριον.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ συνέλθωσι καὶ ἐργασθῶσι. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις· ὥρα 4 καὶ 20′ μ. μ.

1§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37
2Τῆς 9 Ἰουλίου 1868.
3Τρίτη
4(Ὥρα 2 μ. μ.)
5Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς
6Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ
7τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
8§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;
9§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.
10§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται. —Τρεῖς μαθηταὶ τῆς στρατιω-
11τικῆς σχολῆς ὑπέβαλον ἀναφορὰν εἰς τὸ προεδρεῖον ὁμοίαν
12ἐκείνης τὴν ὁποίαν χθὲς σᾶς ὑπέβαλον· εἶναι ἐκ τῶν ἰδίων μα-
13θητῶν καὶ τὰ αὐτὰ λέγουν· ἔκαμαν δὲ ἰδίαν ἀναφοράν, διότι
14δὲν ἦσαν ἐκεῖ ὑπογεγραμμένοι.
15§4ΤΙΝΕΣ. Λοιπὸν νὰ σταλῇ καὶ αὐτὴ ἐκεῖ, ὅπου ἐστάλη καὶ
16ἡ ἄλλη.
17§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπονοῦνται ὅτι ἐξῆλθον τῆς στρατιωτικῆς
18σχολῆς καὶ οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη περὶ αὐτῶν.
19§6ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν νὰ σταλῇ καὶ αὐτή.
20§7Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν στρατιωτικῶν. Τί
21ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἡ ἐπιτροπὴ τῶν ἀναφορῶν;
22§8ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐὰν τὸ νομίσῃ ἀναγκαῖον, ἂς ζητήσῃ γνώμην καὶ
23ἀπὸ αὐτούς.
24§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολίτης τις ἀπὸ ἐπαρχίαν μακρὰν τῆς πρω-
25τευούσης ἔστειλεν εἰς τὸ προεδρεῖον μίαν ἐπιστολὴν, ἐντὸς τῆς
26ὁποίας ἔχει ἐπισυνημμένην καὶ μίαν ἀναφοράν.
27§10ΤΙΝΕΣ. Πῶς ὀνομάζεται;
28§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει δὲ καὶ ποιήματά τινα αὐτοῦ, ἐὰν ἐπι-
29θυμῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀναγνωσθῶσι.
30§12ΤΙΝΕΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ ἴδωμεν τί λέγει;
31§13ΕΤΕΡΟΙ. Ἡ ἐπιστολὴ ἂς ἀναγνωσθῇ· (ἀναγινώσκεται ἡ ἐπι-
32στολή).
33§14ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀναγνωσθῇ ἄλλο τίποτε, κατα-
34λάβαμεν. Ἂς σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ
35τὰ βάλῃ εἰς τὰ ἀρχεῖα.
36§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ χήρα Χρίστου Τσόγκα ζητεῖ σύνταξιν δι’
37ἀναφοράν της.
38§16ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπήν.
39§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.
40§18ΤΙΝΕΣ. Ποία εἶναι;
41§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀνάγνωσις νομοσχεδίων.
42§20ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (πρωθυπουργός). Κύριοι, ἀπὸ τῆς ἑνώσεως τῆς
43Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει ζήτημα τὸ λεγό-
44μενον ἀγροτικὸν, ζήτημα σπουδαῖον, τὸ ὁποῖον ἀπησχό-
45λησε πολλάκις καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινωνίαν καὶ τὸ
46ὁποῖον διὰ τὰς περιπλοκὰς, εἰς τὰς ὁποίας ὑπέπεσε μετὰ
47τὴν μεταβολὴν τῆς νομοθεσίας, τοὐτέστι τῆς ἑλληνικῆς
48ἐφαρμοζομένης εἰς τὴν Κέρκυραν, τὸ ζήτημα αὐτὸ παρέχον
49πολλὰς δυσκολίας δὲν ἐστάθη δυνατὸν ἐγκαίρως νὰ κανονισθῇ·
50καὶ μόλις εἰς τὴν παρελθοῦσαν περίοδον ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν καὶ
51ἐξεδόθη νόμος κανονίζων τὰς σχέσεις τῆς ἰδιοκτησίας αὐτῶν,
52τοὐτέστι τῶν ἀγροδοτῶν μετὰ τῶν ἀγροληπτῶν. Ἐπιτυχῶς
53δὲν ἦτον ὁ νόμος ἐκεῖνος ὁ ΣΜΔʹ, καθὼς ἡ πεῖρα ἀπέδειξε,
54διότι αἱ περιπλοκαὶ δὲν ἐξηλείφθησαν, διότι αὐταὶ αἱ δυσκολίαι
55ὑπάρχουσιν, ὥστε ἡ πλουσία αὕτη ἰδιοκτησία μένει εἰς τὴν
56αὐτὴν κατάστασιν, καὶ ἐξακολουθεῖ ἐπαπειλουμένη ὑπὸ κατα-
57στροφῶν.
58Τὸ ὑπουργεῖον ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ τροποποιήσῃ ἐκείνας
59τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσιν ἐν ἀνωμαλίᾳ καὶ αἱ ὁποῖαι
60κατὰ τὸν νόμον τὸν ψηφισθέντα, τὸν ΣΜΔʹ δὲν ἔφεραν
61εἰς ἁρμονίαν τοὺς ἰδιοκτήτας μὲ τοὺς καλλιεργητάς. Ἡ δικαιο-
62σύνη καὶ ἀπῄτει καὶ ἀπαιτεῖ, ὑπηγόρευσε καὶ ὑπαγορεύει νὰ
63διευκολυνθῶσι καὶ ἐξομαλυνθῶσιν ὅλαι αὐταὶ αἱ δυσκολίαι, ν’ ἀρ-
64θοῦν ἀπὸ τὸ μέσον ὅλα τὰ προσκόμματα, νὰ κατασταθῇ ὁ νόμος
65ἐκτελεστέος, ὥστε νὰ ἐκτελῆται καὶ πραγματοποιῆται καὶ νὰ
66ἀπαλλαγῶσιν αἱ πλούσιαι αὗται ἰδιοκτησίαι ἀπὸ τὰς δυσκολίας
67ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ματαιώνουν πᾶν ὅ,τι ὁ ἰδιοκτήτης μὲ κόπους
68πολλοὺς πρὸ ἐτῶν ἀπέκτησεν.
69Τὸ ὑπουργεῖον βλέπον αὐτὴν τὴν ἀνάγκην ἔφερεν ἓν νομο-
70σχέδιον τροποποιοῦν διατάξεις τινὰς τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου,
71καὶ πιστεύω ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸν σκοπὸν αὐτὸν τὸν
72εὐεργετικόν, τὸν δίκαιον, καὶ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐπιψήφισιν, καθότι
73αἱ ἰδιοκτησίαι αὗται αἱ πλούσιαι, καθὼς εἶπον, καταστρέφονται
74καὶ ἰδίως ὁ ἐλαιοκαρπὸς, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος αὐτὸ φαίνεται πολλὰ
75εὔφορος, πλούσιος νὰ σωθῇ. Διὰ τοῦτο θεωρῶν ἀναγκαῖον νὰ
76παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπὸ σκέψιν καὶ σκέψιν τα-
77χεῖαν μὴ παρέλθῃ ὁ καιρὸς καὶ ματαιωθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ προσ-
78πάθειαι διὰ νὰ ψηφισθῇ αὐτὸς ὁ νόμος, ὅστις, πιστεύω ὅτι θέλει
79πληρώσει πολλὰς ἐλλείψεις τοῦ ῥηθέντος νόμου ΣΜΔ, ἐλύθη ἐκ
80τῆς πείρας ὅτι ὑπάρχει καί τις ἄλλη ἔλλειψις νὰ ἐργασθῶμεν
81τότε πρὸς θεραπείαν τῆς ἐλλείψεως αὐτῆς, ἀναγκαῖον νὰ ἐπιψη-
82φισθῇ ὁ νόμος αὐτὸς, ἐπισπευθῇ ἡ συζήτησις αὐτοῦ διὰ νὰ προ-
83λάβωμεν τὰς εἰρημένας ζημίας. Εἶναι λοιπὸν ἓν νομοσχέδιον
84τροποποιοῦν τὸν νόμον ΣΜΔ· εἶναι καὶ ἕτερος νόμος ὁ ὁποῖος
85ἐξεδόθη περὶ ἐκτιμήσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἔχει
86διατάξεις τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι ἀποκαθιστῶσιν αὐτὸν ἀνεφάρμο-
87στον· ἐκ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος συνετάχθη ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ
88ὁποῖον δὲν μεταβάλλει, ἀλλὰ κυρίως μόνον ἁπλοποιεῖ τὰ τῆς
89ἐκποιήσεως.
90Τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχεν εἰσαχθῆ ἓν νομοσχέδιον ἀφορῶν, φρο-
91νῶ, τὴν καταναγκαστικὴν ἐκποίησιν τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ κτημά-
92των, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἔμεινεν ἔκτοτε ἐκκρεμὴς, διότι δὲν ἠδυ-
93νήθη νὰ τὸν συζητήσῃ ἡ Βουλή. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ υἱο-
94θετεῖ, τὸ παραδέχεται τὸ ὑπουργεῖον καὶ τὸ εἰσαγάγει μὲ τὸν
95σκοπὸν τῆς ἀποζημιώσεως· ἡ ἔκθεσις ὑποβάλλεται κατόπιν,
96παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν σκέψιν
97καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ προστατευθῶσι σπουδαῖα
98συμφέροντα καὶ πλούσιοι ἰδιοκτησίαι.
99§21ΡΩΜΑΙΟΣ. Νὰ τυπωθῇ πρῶτον καὶ διανεμηθῇ, διότι ἔτσι
100εὔκολα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν.
101§22ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Κύριοι, μετὰ μεγάλου σεβασμοῦ ἤκουσα τὸν
102ἀξιότιμον κ. πρόεδρον τῆς κυβερνήσεως νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἡ
103δικαιοσύνη ἀπῄτει καὶ ἀπαιτεῖ καὶ θέλει πάντοτε ἀπαιτεῖ τὴν
104βελτίωσιν τῶν κακῶς κειμένων, καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν αὐτῶν.
105Τὸ ἀξίωμα τοῦτο ἐδικαίωσε τὴν πρὸ μικροῦ γενομένην διάλυσιν
106τῆς Βουλῆς, καὶ πρὸς τοῦτο ὑπῆρξεν ἀφορμὴ καὶ αὐτὸ τὸ ζή-
107τημα τὸ κοινωνικώτατον, τὸ ὁποῖον ἐσυζητήθη ὑπὸ τοῦ ἔθνους,
108ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς Βουλῆς, εὐθὺς μετὰ τὴν ἕνωσιν
109τῆς Ἑπτανήσου, τὸ ζήτημα τοῦτο διεξήχθη κατὰ τὴν τελευ-
110ταίαν σύνοδον τῆς διαλυθείσης Βουλῆς, καὶ διεξήχθη συνεπείᾳ
111πολλῶν καὶ πολυπληθῶν γνωμοδοτήσεων πολλῶν ἐπιτροπῶν,
112συγκειμένων ἐκ νομομαθῶν, καὶ πολλῶν συγγραμμάτων, ἅτινα
113ἐξεδόθησαν ὑπὸ διαφόρων, καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς ἐπιτροπὰς
114καὶ εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ἐσυζητήθη ὑφ’ ὁλοκλήρου τῆς κοινω-
115νίας, καὶ πραγματικῶς ἄλλως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, καθ’
116ὅτι, προκειμένου λόγου περὶ κοινωνικῶν ζητημάτων, ἔχει τὸ ἐν-
117διαφέρον ἡ κοινωνία νὰ ἀποφαίνεται, καὶ ἀποφανθεῖσα τότε ἡ
118Βουλὴ ἐσυζήτησεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν
119εἶναι οὔτε νομοθετικὰ, οὔτε πολιτικὰ, εἶναι κοινωνικά· ναὶ μὲν
120ἐνδιαφέρεται μία κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ ἕνα νόμον, ἀλλ’ ἐὰν
121αὐτὸς ὁ νόμος δὲν φέρει καὶ τὸ ἠθικὸν κῦρος, δὲν εἶναι σεβαστὸς,
122δὲν εἶναι δεκτὸς, ὄχι ὅταν πρόκηται δι’ αὐτοῦ νὰ ἐξαιρέσωμεν
123ἀπὸ τὸ κοινὸν δίκαιον κοινωνίαν ὁλόκληρον, διότι δι’ αὐτῶν
124τῶν ἐξαιρέσεων πρόκειται νὰ ὑποβάλωμεν λαὸν πολυπληθῆ εἰς
125μίαν ἐξαίρεσιν, ὅστις ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ δύναται νὰ ἀντι-
126σταθῇ, δι’ οἱουδήποτε τρόπου, διὰ τῶν ὅπλων καὶ τῆς βίας
127ἐναντίον μιᾶς τοιαύτης ἀδικίας.
128Ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον πρόεδρον τῆς κυβερνήσεως μετὰ μεγά-
129λου σεβασμοῦ νὰ ἀποκρούῃ τὴν ἰδέαν τῆς πλειονοψηφίας ἢ μει-
130ονοψηφίας, τὸ νὰ συζητηθῇ κατεπειγόντως τὸ νομοσχέδιον περὶ
131ληστείας. Τί εἶπεν ὁ κ. πρωθυπουργὸς; εἶπεν ὅτι ἡ ληστεία
132εἶναι ἓν μόλυσμα καὶ ἓν κακὸν, τὸ ὁποῖον ἀμαυρόνει καὶ κα-
133ταστρέφει τὴν ὑπόληψιν τοῦ ἔθνους, καὶ εἶναι σπουδαῖον μέλημα
134τοῦ ἔθνους εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις, εἰς ἃς εὑρισκόμεθα,
135νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ δυσφημίσῃ τὴν ὑπό-
136ληψιν τοῦ ἔθνους. Καὶ μολονότι ἐπρόκειτο περὶ ληστείας, ὁ κ.
137ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος καὶ δὲν
138πρέπει κατεπειγόντως νὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ νὰ σταλῇ εἰς τὴν
139ἐπιτροπήν· δὲν πρέπει κατόπιν αὐτῶν τῶν λόγων, προκειμένου
140ἤδη περὶ σπουδαιοτάτου καὶ κοινωνικωτάτου ζητήματος, νὰ με-
141λετηθῇ προηγουμένως, καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βου-
142λήν; Ἐὰν λοιπὸν περὶ ληστείας προκειμένου ἐστάλη τὸ νομο-
143σχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐχορηγήθη ἀρκετὸς καιρὸς·
144προκειμένου περὶ μιᾶς ὁλοκλήρου κοινωνίας, δὲν πρέπει ἡ Βου-
145λὴ νὰ σκεφθῇ ὡρίμως, δὲν πρέπει νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτρο-
146πὴν, ἥτις νὰ φέρῃ μίαν ἔκθεσιν ἐπ’ αὐτῶν καὶ συζητηθῶσιν ὄχι
147μόνον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῆς κοινωνίας αὐτῆς;
148Περιπλέον, κύριοι, σᾶς παρατηρῶ ὅτι τὸ ὑποβαλλόμενον νο-
149μοσχέδιον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς μίαν ἄλλην ἐπι-
150τροπὴν, συγκειμένην ἐκ νομομαθῶν, τῶν κυρίων Προβελεγίου,
151Μπαλάνου, Κυπριάδου καὶ λοιπῶν, οἵτινες δὲν ἦσαν χωρικοὶ,
152ὥστε αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργον τυχαῖον, εἶναι γνώμη αὐθεντικὴ,
153καθ’ ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ ᾖναι αὐθεντική.
154Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἅμα εἶδον τὰ νομοσχέδια ταῦτα, ἀμέσως
155ἐνόησα ἐκείνους, οἵτινες τὰ προτείνουν, διότι δὲν εἶναι νομο-
156σχέδια τοῦ ὑπουργείου· παρεκλήθη τὸ ὑπουργεῖον νὰ τὰ ὑποβά-
157λῃ· δὲν ἔχουν τὴν τόλμην αὐτοὶ νὰ τὰ ὑποβάλουν· (θόρυβος).
158Κύριε ὑπουργὲ, ἠξεύρετε ὅτι ὑπῆρχον φίλος σας καὶ σᾶς σέβο-
159μαι διὰ τὴν ἐσωτερικήν σας βαρύτητα καὶ διότι εἶσθαι ὁ ἀρχη-
160γὸς τῆς μεταπολιτεύσεως καὶ.... ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ, παρακα-
161λῶ τὰ γηρατειά σας καὶ τὴν ἀξιοπρέπειάν σας νὰ μὴ ἀναμι-
162χθῆτε εἰς τοιαῦτα πράγματα· ἀφήσατε τὴν κοινωνίαν αὐτὴν νὰ
163διεξαγάγῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα ὅπως δύναται, ἀφήσατε τὴν Βου-
164λὴν νὰ φωτισθῇ εἰς αὐτό. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ παρακαλέ-
165σῃ τὸ ὑπουργεῖον ὅπως παραχωρήσῃ τὰ διάφορα ἔγγραφα καὶ
166πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἡ ἐπιτροπὴ ἀνέκαθεν συνέταξε, παρακαλῶ
167τὸν γηραιὸν πρωθυπουργὸν νὰ μὴν ἐπισπεύσῃ τὴν συζήτησιν καὶ
168ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπὸν σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἐπι-
169θυμῶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ 1862 καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἔθνους δὲν
170ἐπιθυμῶ νὰ ἐξαιρέσῃ τὴν κοινωνίαν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ δικαίου
171τῆς Ἑλλάδος· διότι, ἂν τοῦτο γίνῃ, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ᾖναι
172πολὺ ὀλέθρια, διότι ἡμεῖς, οἵτινες ἤλθομεν ἐνταῦθα, ἐὰν δὲν δυ-
173νηθῶμεν νὰ ἀνθέξωμεν, θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ μὴν ὑποφέρωμεν,
174διότι ἕνας λαὸς, ὅστις ἐξαιρεῖται τοῦ κοινοῦ δικαίου, ἔχει τὸ
175δικαίωμα νὰ μὴν ὑποφέρῃ τοῦτο. Μὴ θελήσετε λοιπὸν χάριν τῶν
176ἀντιπάλων ἡμῶν νὰ λύσετε τὸ ζήτημα· ἀλλὰ, σᾶς παρακαλῶ,
177τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ τὸ θεωρήσητε ζήτημα οἰκογενειακὸν καὶ
178πρέπει νὰ δοθῇ ὁ ἀνάλογος χρόνος, ὥστε καὶ ἡ κοινωνία, καὶ τὸ
179ἔθνος, καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ τὸ μελετήσωσι,
180καὶ....
181§23ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (πρωθυπουργός). Πολὺ καλά.
182§24ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Εἶπεν ὁ κ. πρωθυπουργὸς, πλανηθεὶς ἴσως ἀπὸ
183τὰς παραστάσεις τῶν ἀντιπάλων μας, ὅτι πρόκειται λόγος νὰ
184καταστραφῶσι τὰ συμφέροντα τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ ἐλαιοκάρ-
185που· ὑπάρχει ὁ ΣΜΕʹ νόμος, ὁ ὁποῖος ἰδίως προέβλεψε περὶ τῆς
186διανομῆς τῶν μεριδίων καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἐξεδόθη. Ὁ κ. Κουρῆ,
187μετ’ ἄλλων συνέταξε τὸν νόμον αὐτὸν, καὶ ὁ κ. Κουρῆς λαβὼν
188τὴν ὑπόσχεσιν ἀπὸ τὸν πρόεδρον, εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν
189αὐτὸν τὸν νόμον, καὶ ἐπέρασεν· ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἐφηρμόσθη
190εἰσέτι, δὲν γνωρίζω καθαρῶς τὰ ἐλαττώματά του ποῖα εἶναι,
191ἐκτὸς ἐὰν θέλουν νὰ καταστήσουν τὴν Ἑλλάδα μεταποιοῦσαν
192τοὺς νόμους, οὓς χθὲς ἐψήφισεν, ὡς παράδειγμα· ἐὰν τοῦτο σκο-
193πεύουν, ἂς μοὶ συγχωρήσωσι νὰ τοῖς εἴπω ὅτι τὸ ἔδαφος αὐτὸ
194εἶναι ὀλισθηρόν.
195§25ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ συζητήσωμεν
196ἐν οὐσίᾳ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα μᾶς ὑπέβαλεν ὁ ἔντιμος
197πρωθυπουργός· τὰ νομοσχέδια ταῦτα θέλομεν τὰ συζητήσει ἐν
198ἐκτάσει, θέλομεν ἰδίως ἡμεῖς, οἱ γνωρίζοντες ἐκ τοῦ πλησίον
199τὰ πράγματα, φωτίσει τὴν Βουλὴν καὶ θέλομεν πείσει αὐτὴν
200ὅτι ἐθνικὰ συμφέροντα ὑπαγορεύουσιν ὥστε τὰ νομοσχέδια ὄχι
201μόνον θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνωσι δεκτὰ ὅπως
202ἔχουσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καθὼς γνωρίζομεν ζήτημα ἠγέρθη ἐν
203Κερκύρᾳ τὸ ἀγροτικόν· τὸ ζήτημα τοῦτο, κύριοι, ἔλαβεν, ἐθεωρήθη
204ὡς ζήτημα κοινωνικόν, μόλον ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα πράγματι
205κοινωνικόν, εἶναι ζήτημα νομοθετικόν, καθότι οἱ κοινωνικοὶ νό-
206μοι περὶ ὅλων τῶν καθέκαστα τοῦ ζητήματος ἐκείνου προ-
207βλέπουσιν, οὐχ ἧττον ὅμως αὐτὸ ἐθεωρήθη ὡς ζήτημα κοινω-
208νικόν, καὶ ἡ πρὶν κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἐπιφέρῃ μίαν λύσιν· ἡ
209λύσις ὅμως ἦτον ἄδικος, προσέβαλε κεκτημένα δικαιώματα καὶ
210διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως ἐκείνου τοῦ νόμου, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ
211μεταῤῥύθμισις, ἐγένοντο δεκταὶ ὡς κοινωνικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι
212ἐξέθεσαν, κύριοι βουλευταί, τὴν ὑπόληψιν τοῦ ἔθνους· εἰς κρισίμους
213περιστάσεις κύριοι, ὁποῖαι ὑπάρχουν, ἡ εὐρωπαϊκὴ δημοσιογραφία
214ἐπελήφθη τοῦ ἀντικειμένου, καὶ εὗρεν ἀφορμὴν νὰ κακίσῃ τὸ
215ἑλληνικὸν ἔθνος, διότι παρεδέχθη κοινωνικὰς ἀρχὰς διὰ τῆς πα-
216ραδοχῆς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐὰν
217δὲν προληφθῇ, μεγάλως θέλει βλάψει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα.
218Ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν ὄχι μόνον τῶν συμφερόντων τοῦ δικαίου
219ἐγένετο τροποποίησις τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ πολλὰς
220ἄλλας ἐπόψεις ἐξεταζόμενον τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ληφθῶσιν
221ὑπ’ ὄψιν τὰ νομοσχέδια ταῦτα. Διὸ λέγω νὰ μὴ σταλῶσι εἰς
222τὴν ἐπιτροπήν, ἂς σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς δικαιοσύ-
223νης, ἡ ὁποία νομίμως νὰ τὰ ἐξετάσῃ, καὶ ἀφοῦ φέρει τὴν ἔκ-
224θεσιν, τότε καὶ ἡμεῖς θέλομεν τὰ συζητήσει καὶ τότε, ἐπανα-
225λαμβάνω, ἡ Βουλὴ θέλει πεισθῇ πόσον δίκαιον εἶχε σήμερον τὸ
226ὑπουργεῖον νὰ φέρῃ αὐτὰ τὰ νομοσχέδια.
227§26ΡΩΜΑΙΟΣ. Κακῶς ἐλύθη τὸ ζήτημα; σεῖς εἶσθε ἡ αἰτία.
228§27ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Θὰ τὸ ἴδωμεν αὐτό.
229§28ΡΩΜΑΙΟΣ. Θὰ φέρωμεν τὰς ἐπιστολάς·
230§29Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω· τὸ νομο-
231σχέδιον νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα,
232τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ἡ προηγουμένη ἐπιτροπὴ καὶ τὰ
233πρακτικά.
234§30ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Εἶναι καλὸν καθὼς καὶ ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ
235καὶ ἡ συνέλευσις, ὁσάκις ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κοινωνικοῦ ζητή-
236ματος τῆς Κερκύρας, ἐξέλεγεν ἰδικὰς ἐπιτροπὰς ἐξ ἰδικῶν ἀν-
237δρῶν· εἶναι λοιπὸν καλὸν νὰ γίνωσι καὶ τώρα αὐτά.
238§31Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Σήμερον ἡ ἐπιτροπὴ σύγκειται ἀπὸ
239νομομαθεῖς, ἐκτὸς δὲ τούτου δύνανται νὰ ζητήσωσι γνώμην καὶ
240ἀπὸ σύλλογον νομομαθῶν.
241§32ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Λοιπὸν παραιτοῦμαι τῆς προτάσεώς μου.
242§33ΔΑΓΡΕΣ. Φρονῶ ὅτι, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει δυσκο-
243λίας, νὰ συνέλθωσι τρεῖς τοὐλάχιστον ἐπιτροπαὶ νὰ γνωμο-
244δοτήσωσι.
245§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι κατόπιν· ἡ κυβέρνησις παρεδέχθη
246νὰ σταλῶσιν εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.
247§35Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν).
248Λαμβάνω τὴν τιμὴν, κύριοι, νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου, πραγ-
249ματευόμενον τὴν μονιμότητα τῶν λειτουργῶν τῆς δημοτικῆς
250ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι, εἶναι ἤδη ἀποδεδειγμένον καὶ πάντες
251γινώσκουσιν ὅτι τὸ παρ’ ἡμῖν ἐπικρατοῦν σύστημα τῆς δημοτικῆς
252ἐκπαιδεύσεως, ἐξελέγχεται καθ’ ἑκάστην ἐλλειπὲς καὶ ὅτι δὲν
253ἐπεδίωξε τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα οἱ σοφοὶ νομοθέται προσδιώρι-
254σαν διὰ τῶν διαφόρων διατάξεων τοῦ νόμου τοῦ 1834. Κύ-
255ριοι, κατέβαλον πᾶσαν προσπάθειαν ν’ ἀνεύρω, ἐὰν ᾖναι ἔλλειψις
256τοῦ νόμου, ἐὰν ᾖναι ἰδέαι ἀντίθετοι πρὸς τὰς προλήψεις τοῦ
257τόπου, τὴν διανοητικὴν καὶ ἠθικὴν κατάστασιν τοῦ λαοῦ πρὸς
258τὰς χριστιανικὰς ἰδέας, καὶ ἐὰν αἱ διατάξεις τοῦ 1834 εἰσὶν
259ἀντίθετοι τῆς ἐθνικῆς ὑπάρξεως καὶ ἀνατροφῆς μας. Ἐπεθύμουν
260νὰ πληροφορηθῶ περὶ αὐτοῦ, καὶ ἄνθρωποι λίαν πεπειραμένοι,
261ἀνεξάρτητοι εἰς τὰς κρίσεις αὑτῶν ἀπὸ πᾶσαν ἰδέαν, ἀπὸ πᾶ-
262σαν σκέψιν, μὲ ἐσυμβούλευσαν, κύριοι, καὶ ἀπῄτησαν, ὥστε
263ὁ μὲν νόμος τοῦ 1834 νὰ θεωρηθῇ ὡς κειμήλιον ἀπὸ τῆς νο-
264μοθεσίας ἐκείνης. Ἀλλά, κύριοι, πρέπει νὰ τεθῇ φραγμὸς τῶν
265ἀθεμίτων ἐπιδρομῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπροκαλέσθησαν ἀπὸ κοινωνικὰς
266ἀνωμαλίας καὶ ἀπὸ καθιερωμένας ἕξεις. Κατὰ συνέπειαν τού-
267του, κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλωμεν τοὺς νόμους· πρό-
268κειται νὰ θέσωμεν φραγμούς, τοὺς ὁποίους ἡ νομοθετικὴ ψῆφός
269σας πρέπει νὰ καταστήσῃ σεβαστοὺς εἰς τὴν κοινωνίαν πλέον.
270Καὶ ἡ νομοθεσία ἐκείνη, κύριοι, ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν κυ-
271βέρνησιν νὰ κανονίσῃ τὰς σχέσεις αὐτάς· ἀλλ’ ἐθεώρησα, κύριοι,
272ὅτι τοιαῦτα μεγάλα συμφέροντα πρέπει νὰ περιβάλλωνται μὲ τὴν
273νομοθετικὴν κύρωσιν. Ἔπρεπε, κύριοι, ἡ τροφὴ αὕτη τοῦ λαοῦ
274νὰ ᾖναι ἐξησφαλισμένη· ἔπρεπε νὰ ἀνυψωθῶσιν οἱ παιδαγω-
275γοὶ αὐτοὶ καὶ νὰ μὴ γίνωνται ἕρμαιον κομμάτων. Τὸ κακὸν
276αὐτὸ ὄχι μόνον ὑφίσταται, ἀλλ’ ἔλαβε μεγάλας διαστάσεις,
277ὅταν ἐδόθη ὄχι μόνον τὸ δικαίωμα, ἀλλ’ ὑποχρέωσις νὰ συν-
278τρέχουν εἰς τὰς ἐκλογὰς οἱ διδάσκαλοι καὶ ἐπὶ τούτου μετε-
279βλήθησαν ἀπὸ μωρφοταὶ τῶν ἠθῶν, ἀγωγοὶ τῶν τέκνων τοῦ
280λαοῦ, εἰς κομματάρχας. Ἀφαιρῶ, κύριοι, ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς
281τὸ δικαίωμα τοῦ παύειν καὶ διορίζειν τοὺς διδασκάλους. Τὸ
282ἀφῄρεσεν ὁ νομοθέτης τοῦ 1834, τῷ ἀφῄρουν ἡ πολυάσχολος
283ἐργασία τῶν νομαρχῶν καὶ ἡ σιωπηρὰ αὐθαιρεσία ἀπὸ τῆς με-
284ταπολιτεύσεως καὶ ἐντεῦθεν τῶν διαφόρων ὑπουργῶν εἰς τὸ
285ὑπουργεῖον τῆς παιδείας. Τὸ ἄρθρον, κύριοι, 16 τοῦ νόμου τοῦ
2861834 ὁρίζει ῥητῶς, ὅτι οἱ πρωτόβαθμοι διδάσκαλοι διορίζον-
287ται παρὰ τοῦ Βασιλέως, οἱ δὲ δευτεροβάθμιοι καὶ τριτοβάθ-
288μιοι παρὰ τῶν νομαρχῶν. Ἡ διάταξις αὕτη, κύριοι, ἀπὸ τοῦ
2891834 δὲν ἐφηρμόσθη· εἷς νομάρχης ἀπέβαλεν αὐτὴν τὴν αὐτο-
290βουλίαν, μολονότι ὁ νομοθέτης τοὺς ἐπροίκισε μὲ αὐτὴν, οἱ
291νομάρχαι ἐθεώρησαν ἀναγκαῖον νὰ τὴν ἐγκαταλείψουν καὶ αὐτὴν
292τὴν προῖκα τῶν νομαρχῶν σιωπηλῶς, καὶ ἀνέλαβεν ὁ Βασι-
293λεύς. Ἐντεῦθεν, κύριοι, μετεφέρθη εἰς τοὺς ὑπουργούς, καὶ αὐτοὶ
294ἀπὸ τότε παύουν καὶ διορίζουν τοὺς διδασκάλους. Ἐθεώρησα
295λοιπόν, κύριοι, εὐλαβούμενος τὰς διατάξεις τοῦ 1834, νὰ με-
296ταφέρω πλῆρες τὸ καθῆκον τοῦ διορισμοῦ καὶ τῆς παύσεως
297ἐκεῖ, κύριοι, ὅπου ὁ καθολικὸς νόμος τοῦ κράτους ἀφιέρωσεν,
298εἰς τὸν ἀνώτατον ἄρχοντα. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι, καὶ τὴν πρό-
299τασιν τοῦ ὑπουργοῦ διὰ τὴν παῦσιν ἐζήτησαν νὰ τὴν περιβά-
300λουν μὲ ἐγγύησιν, ἐναντίον τῆς ὁποίας ἀθέμιτοι ἐπιδρομαὶ δὲν
301δύνανται νὰ κατισχύσωσιν εἰς τὸ μέλλον. Ἠθέλησα, κύριοι,
302διὰ διατάξεως νὰ καταστήσουν τὸν ὑπουργὸν μὲ δικαιοδοσίαν,
303ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κανὲν κῦρος ἄνευ τῆς ὑπογραφῆς
304τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος. Δι’ αὐτὸ, κύριοι, ἔθεσαν ὕστερον τοι-
305αύτας, ὥστε ἡ παῦσις τοῦ δημοδιδασκάλου νὰ δικάζηται ἀπὸ
306ἓν εἰδικὸν συμβούλιον· τὸ συμβούλιον αὐτὸ νὰ συγκροτῆται
307ἀπὸ τὸν γυμνασιάρχην τῆς πρωτευούσης τοῦ νομοῦ, εἰς τὸν
308ὁποῖον ὑπάγεται ἡ σχολὴ, ἀπὸ τὸν σχολάρχην τοῦ τόπου
309καὶ ἀπὸ ἕνα δικαστὴν τοῦ πρωτοδικείου. Ἐθεώρησαν τὴν εἰσα-
310γωγὴν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ὡς ἀναγκαίαν καὶ τὴν ἄντλη-
311σιν τῶν ἰδεῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔδο-
312σε πολιτικὸν μέρος εἰς τὰ δικαστήρια. Ἐζήτησαν ἡ κατηγορία
313τοῦ δημοδιδασκάλου νὰ δύναται νὰ ἐφεσιβάλῃ χωρὶς νὰ πε-
314ριορίσῃ τὴν ἔννομον ἐπιῤῥοὴν, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἐξασκήσῃ
315ἡ κεντρικὴ διοίκησις. Ἐν τέλει, κύριοι, ἐζήτησαν καὶ ποινάς.
316Ἠθέλησαν ν’ ἀφαιρέσουν εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον μόνος ὁ χρόνος
317δίδει εἰς τοὺς ἐν γένει ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Καθὼς γνωρί-
318ζετε, ἀπό τινος καιροῦ οἱ διδάσκαλοι ἔγινεν ὑπάλληλοι καὶ
319περιλαμβάνονται εἰς τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων.
320Αὐτοὶ οἱ λόγοι, κύριοι, καὶ συμβουλαὶ πολλῶν σοφῶν καὶ
321πολλῶν λογίων, τῶν τὰ μάλιστα ἐνδιαφερομένων εἰς τὴν ἀνά-
322πτυξιν τῆς προόδου τοῦ λαοῦ, μὲ ἠνάγκασαν νὰ ὑποβάλω αὐτὸ
323τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν νόμιμον σκέψιν σας. Καὶ παρακαλῶ τὴν
324Βουλὴν, ἐπειδὴ γνωρίζετε ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας τὰ σχολεῖα
325διακόπτονται καὶ πρόκειται ν’ ἀνοίξουν τὸν Αὔγουστον, περὶ
326τὰς ἀρχὰς Σεπτεμβρίου, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐ-
327πιληφθῇ καὶ ἐπιφέρῃ καὶ οἱασδήποτε ἰδέας καὶ κρίσεις· εὐχα-
328ρίστως θὰ δεχθῶ πᾶσαν ἰδέαν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ
329τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας εἰσάγω. Ὑποβάλλω συγχρόνως καὶ
330μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν (καταθέτει τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς
331αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως εἰς τὸ προεδρεῖον). Ἔχουσι δὲ ὡς ἑξῆς.
332§36ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθοῦν, κύριε πρόεδρε.
333§37ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευ-
334ταὶ, ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βου-
335λῆς, ἔχον οὕτως.
336Ὅτε συνεστήθη τὸ πρωτοδικεῖον Ἠλείας, πᾶς τις γνωρίζων τὸν
337τόπον, τὰς ἀποστάσεις, ἐνόμιζεν ὅτι ἤθελε συμπεριληφθῇ καὶ ἡ
338ἐπαρχία Ὀλυμπίας, ἡ ὁποία ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὰς Καλάμας εἰς
339τὴν περιφέρειαν τοῦ δικαστηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται. Πολ-
340λοὶ τῶν κατοίκων ἔδωκαν ἀναφορὰς εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ εἰς
341τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα, ἐξαιτοῦντες ἢ νὰ συμπεριληφθῇ, ἢ νὰ
342μεταβιβασθῇ ἡ δικαιοδοσία των εἰς τὸ δικαστήριον τὸ συστη-
343θὲν ἐν τῇ Ἠλείᾳ, τὸ ἔχον ἕδραν τὸν Πύργον. Καὶ ἂν ἐξετάσω-
344μεν, κύριοι, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἀπέχει ἀπὸ τὴν Ἠλείαν τὸ τελευ-
345ταῖον μέρος τῆς Ὀλυμπίας δύω ὥρας, ἐνῷ διὰ νὰ μεταβῇ τις
346ἀπὸ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς Ὀλυμπίας εἰς τὰς Καλάμας χρειά-
347ζεται περισσότερον τῶν εἴκοσι ὡρῶν· αὐτὰ εἶναι πράγματα ἀ-
348ναμφισβήτητα.
349§38ΤΙΝΕΣ. Αὐτὰ τὰ λέγετε κατὰ τὴν συζήτησιν, τώρα εἶναι
350περιττά.
351§39ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἡ ἐπαρχία τῆς Ὀλυμπίας τὸ θέλει αὐτό;
352§40ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἔδωκεν ἀναφορὰς εἰς τὸ ὑπουρ-
353γεῖον καὶ εἰς τὸν Βασιλέα.
354§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἡ ἐργασία τῆς Βουλῆς διὰ
355τὴν αὔριον εἶναι τὰ νομοσχέδια τῶν ὑπουργῶν. Ἡ Βουλὴ ἔχει
356αὔριον συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὡρισμένην ὥραν, ἀλλὰ θὰ παρα-
357καλέσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ ἐνθυμηθοῦν, ὅτι ἀπεφάσισεν ἡ
358πλειονοψηφία καὶ ὡρίσθη ἡ ὥρα πρὸς ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων.
359Τὸ πλεῖστον μέρος τῶν βουλευτῶν ἔρχονται καὶ περιμένουν ἐπὶ
360ὥρας· φρονῶ, ὅτι τὸ περισσότερον τῶν κυρίων βουλευτῶν ἀδι-
361κεῖται. Παρακαλῶ λοιπὸν, ἡ ὥρα ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὴν
362ὁλομέλειαν νὰ ᾖναι σεβαστὴ, καὶ ὅλοι νὰ ἐρχώμεθα κατὰ συνέ-
363πειαν εἰς τὴν ὡρισμένην ὥραν.
364§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐγείρονται νὰ ἀναχωρήσωσι). Λοι-
365πὸν αὔριον.
366§43ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε πρόεδρε, μᾶς εἴπατε, ὅτι αὔριον θὰ
367ἔχωμεν συνεδρίασιν· κατὰ τὰς διατάξεις ὅμως τοῦ κανονισμοῦ
368ὄχι μόνον ὠφείλατε νὰ ἀναγγείλητε, ὅτι ἔχομεν συνεδρίασιν ἀλλ’
369ὠφείλατε νὰ γνωστοποιήσητε τὸ ἀντικείμενον· διότι χθὲς δια-
370λύοντες τὴν συνεδρίασιν, μᾶς εἴπατε ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν σήμε-
371ρον συνεδρίασιν καὶ σήμερον μᾶς λέγετε, ὅτι παρηγγείλατε, ὅτι
372θὰ ἔχωμεν· ἐκ τούτου προέκυψεν ἡ βραδύτης. Πρέπει λοιπὸν
373νὰ γνωστοποιῆτε εἰς τὴν Βουλὴν ὄχι μόνον, ὅτι ἔχομεν συν-
374εδρίασιν, ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖνα ἀντικείμενον.
375§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἶπον... Λοιπὸν αὔριον...
376§45ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μὴ διαλύετε ἀκόμη τὴν συνεδρίασιν, κύ-
377ριε πρόεδρε.
378§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε;
379§47ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἤθελον νὰ κάμω ἐπερώτησιν, ἀλλὰ μο-
380λαταῦτα τὴν κάμνω αὔριον.
381§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ συνέλθωσι καὶ ἐρ-
382γασθῶσι.
383Διαλύεται ἡ συνεδρίασις· ὥρα 4 καὶ 20′ μ. μ.