1867.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57

Τῆς 4 Μαρτίου 1867.

(Σάββατον)

Ὥρα 1¼ Μ. Μ. Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, πλήρους εὑρεθείσης τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, θὰ ἀναγνώσωμέν τινα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα προηγοῦνται τῆς συζητήσεως. (Ἀναγινώσκει ἓν ἔγγραφον τῶν ἐν Γαλαζίῳ ὁμογενῶν ἐμπεριέχον καὶ τηλεγράφημα). «Πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε! Οἱ Ἕλληνες τοῦ Γαλαζίου εἶδον μετὰ βαθείας θλίψεως, ὅτι πρόσωπά τινα, παραγνωρίζοντα τὴν σπουδαιότητα τῶν περιστάσεων, προσπαθοῦσι νὰ παρεμβάλλωσι προσκόμματα εἰς τὴν εὐγενῆ πρωτοβουλίαν. Ὁ κόσμος ὅλος ἔχει ἐφ’ ὑμᾶς προσηλωμένους τοὺς ὀφθαλμούς. Ἐν ὀνόματι λοιπὸν τῆς Πατρίδος καὶ ὑπὲρ τοῦ μεγαλείου αὐτῆς Σᾶς παρακαλοῦμεν νὰ ἀφιερωθῆτε μετὰ συμφωνίας, αὐταπαρνήσεως καὶ δραστηριότητος εἰς τὴν κοινὴν σωτηρίαν, μόνα κατάλληλα διὰ τὰς παρούσας περιστάσεις. Συγχαίρομεν τὴν Βουλὴν, τὸν Λαὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν συνετὴν διαγωγήν των. Εἶναι ἄξιοι τῆς Πατρίδος». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς κάμωμεν μίαν ἀπάντησιν χάριν ἁβροφροσύνης.

§4ΤΙΝΕΣ. Ὅ,τι θέλετε κάμετε.

§5ΣΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, Κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ θ’ ἀναλάβητε τὴν ἀπάντησιν πρὸς τὸ ἔγγραφον τῶν Κυρίων, πρέπει νὰ ἐμπεριλαμβάνῃ ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἕκαστος γνωρίζει τὸ καθῆκόν του, καὶ πρέπει νὰ μένῃ ἐντὸς τοῦ καθήκοντός του.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ μὴν ἀπαντήσωμεν;

§7ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, νὰ ἀπαντήσετε.

§8ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγὼ νομίζω πῶς δὲν χρήζει ἀπαντήσεως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ τί θέλει;

§10ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀναφορά.

§12ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Πρέπει ν’ ἀπαντήσῃ εἰς αὐτοὺς ἡ Βουλὴ· αὐτοὶ εἶναι ὁμογενεῖς, οἵτινες εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πατρίδος συνεισφέρουν· νομίζω πῶς πρέπει κἀνεὶς νὰ τοὺς εὐχαριστήσῃ καὶ νὰ τοῖς εἴπῃ ὅτι πάντες ἐμπνεόμεθα ἀπὸ τὸ αὐτὸ αἴσθημα.

§13ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἔρχεται εἰς ἀλληλλογραφίαν μὲ ἄτομα· ἐὰν ἀποταθῶσιν εἰς βουλευτὰς, τότε αὐτοὶ ὀφείλουν ν’ ἀπαντήσουν. Ἡ Βουλὴ ὅμως δὲν δύναται, οὔτε πρέπει ν’ ἀπαντήσῃ.

§14ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ. Τί ἀπεφασίσθη; Οἱ κάτοικοι τοῦ Γαλαζίου προσφέρουν ἄπειρα χρήματα, ὥστε πρέπει νὰ τοῖς σταλῇ μία ἀπάντησις.

§15ΤΙΝΕΣ. Νὰ κάμετε μίαν ἀπάντησιν, Κ. Πρόεδρε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἀπαντήσει. — Κωνστ. Γρυπάρης ζητεῖ νὰ τῷ δοθῇ τὸ ἥμισυ τῶν ἐξόδων διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὰ λουτρὰ, χάριν τῆς πασχούσης ὑγείας του.

§17ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Νὰ γείνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησίς του.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ διευθυνθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν;

§19ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Νὰ συστηθῇ, Κ. Πρόεδρε.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ λοιπὸν νὰ σταλῇ;

§21ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μαθηταί τινες παρακαλοῦσι τὴν Βουλὴν ὅπως δοθῇ μία περίθαλψις εἰς τὸν μουσικοδιδάσκαλον Λέσβιον, εὑρισκόμενον εἰς γῆρας καὶ ἀπορίαν.

§23ΤΙΝΕΣ. Νὰ διευθυνθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναφορὰ τῶν διαχειριστῶν τοῦ κληροδοτήματος Κερκύρας εἰς τὴν Βουλὴν, περὶ λήψεως νομοθετικῆς προνοίας πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν τόκων τοῦ κληροδοτήματος.

§25ΤΙΝΕΣ. Νὰ διευθυνθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἔχομεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαφόρων ἐκτάκτων καὶ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων.

§27ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ βουλευτὴς Κ. Κυπριάδης εἶπεν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἀπὸ δύω ἐτῶν πολλαὶ ἑταιρίαι ἐζήτησαν τὴν ἄδειαν νὰ ἐκμεταλλευθῶσι πολλὰ μεταλλεῖα τῆς Ἑλλάδος. Εἰς αὐτὰς δὲ τὰς ἑταιρίας ἀπὸ ἐκείνης τῆς ἐποχῆς οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη, καὶ τούτου ἕνεκα μένουν πολλὰ κεφάλαια νεκρά· διότι αἱ ἑταιρίαι δὲν γνωρίζουν ποῦ εὑρίσκονται τὰ πράγματα. Ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ φέρῃ μεταῤῥύθμισιν τοῦ νόμου, ὅστις πραγματεύεται περὶ τούτου, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε δὲν τὸ ἔκαμε. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ φέρῃ αὐτὸν τὸν νόμον, διότι μετ’ ὀλίγον θὰ λήξῃ αὐτὴ ἡ σύνοδος· διότι δὲν ὑπάρχει νόμος δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιληφθῶσιν αἱ ἑταιρίαι τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μεταλλείων μας, καθότι ὁ νόμος τοῦ 51 λέγει ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ὁ πρόεδρος τῆς Γερουσίας.

§28ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Πρωθυπουργός). Διωρίσθη ἐπιτροπὴ νὰ φέρῃ τὴν μεταῤῥύθμισιν αὐτοῦ τοῦ Νόμου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων τοῦ 1866. Ἄρθρον μόνον. «Κυροῦμεν τὰς διὰ τῶν ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου, 12 Μαρτίου, 18 Ἀπριλίου, 22 Μαΐου, 16 Αὐγούστου, 14 Σεπτεμβρίου, 7 Ὀκτωβρίου, 7 Νοεμβρίου, 21 καὶ 26 Νοεμβρίου δέκα Β. Διαταγμάτων χορηγηθείσας ἀναπληρωτικὰς καὶ ἐκτάκτους πιστώσεις ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866 κατὰ τοὺς ἐν τῷ παρόντι Νόμῳ προσηρτημένους δύο πίνακας, ἤτοι·

Πίναξ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 21 Δεκεμβρίου 1866.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.

Πίναξ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 21 Δεκεμβρίου 1866.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΕΥΘ. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.

Ἰδοὺ καὶ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς.

§30ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Δὲν εἶπεν ὁ ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τροποποιήσεις ἐπὶ τῶν πιστώσεων τὰς ὁποίας ἡ ἐπιτροπὴ δὲν παρεδέχθη; Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγὼ, ὅτι πρέπει αὗται αἱ δύω πιστώσεις νὰ ἐξαιρεθῶσιν.

§31ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἡ πίστωσις «ἐπιστροφαὶ χρημάτων» εἶναι 1) διὰ μισθοδοσίαν τοῦ ἐν Καλάμαις διδασκάλου· 2) εἰς ἀπρόβλεπτα ἔξοδα καὶ λοιπά· τὸ ὅλον 19,000.

§32ΤΙΝΕΣ. Εἶναι 31,000.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πόσον μένει;

§34ΚΕΧΑΓΙΑΣ. 31,000.

§35ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι καὶ 5,000 τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης.

§36ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν εἶναι ἐδῶ, θὰ ἔλθῃ ἰδία πίστωσις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι καὶ 5,250 δρ. πρέπει νὰ τεθοῦν καὶ αὐταί· ἑπομένως θὰ ἔχωμεν 31,000 τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ 5,230 τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης.

§38ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνώσατε τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς καθόσον ἀφορᾶ αὐτὸ, διότι ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἐγκρίνει τὴν πίστωσιν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεῤῥίψαμεν προχθὲς τὴν γνώμην τῆς μειονοψηφίας, καὶ τώρα συζητοῦμεν μόνον τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας. Τώρα θὰ ἐρωτήσω, ἐὰν παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἔκθεσιν, ἐξαιρουμένων τῶν 31,000 διὰ τὸ ὑπουργεῖον τῶν ἐσωτερικῶν καὶ 5,230 διὰ τὸ τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς.

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τόσον ἡ ἐπιτροπὴ, συγκειμένη ἐκ 12 ἀξιοτίμων μελῶν τῆς Βουλῆς, καὶ ἡ Βουλὴ αὐτὴ, ἐξετάζουσα τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἀπεκάλυψε παρεκτροπὰς καὶ παραβιάσεις τῶν νόμων· τώρα αὐτὴ θὰ καλύψῃ διὰ τῆς σιγῆς τὰς παρεκτροπὰς αὐτῆς καὶ τὴν παραβίασιν; Νομίζω, ὅτι τὸ τοιοῦτον δὲν εἶναι τῆς ἀποστολῆς καὶ τοῦ καθήκοντος τῆς Βουλῆς, νὰ θελήσῃ νὰ καλύψῃ διὰ τῆς σιγῆς ταῦτα. Δὲν ἐννοῶ βεβαίως, ὅτι πρέπει νὰ δικασθῶσι καὶ καταδικασθῶσιν οἱ ὑπουργοὶ ἐκεῖνοι. Νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ καλυφθῶσι, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀθετήσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τῆς ἐπιβάλλει τὸ καθῆκόν της· ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ἐξελέγξῃ τὴν κατηγορίαν, ἥτις ἐγένετο ἀπὸ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐγνωμοδότησεν ἐπὶ τῶν πιστώσεων, ἀφοῦ ἡ ἐπιτροπὴ ἐξήλεγξεν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν καὶ ὑπέβαλε μίαν ἔκθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν, ἥτις ἔχει δικαίωμα καὶ καθῆκον ἢ νὰ παραδεχθῇ, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀθέτησις τοῦ νόμου, ἢ νὰ παραπέμψῃ τὸν ὑπουργὸν ἐκεῖνον εἰς δίκην διὰ νὰ καταδικασθῇ. Οὕτω πράττουσα ἡ Βουλὴ, ἐκτελεῖ τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκόν της, τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ μὴ ἀφίνῃ νὰ παραβιάζωνται οἱ νόμοι. Προτείνω λοιπὸν νὰ μὴ τὰ καλύψωμεν αὐτὰ, καὶ νὰ μὴν ἀφήσωμεν εἰς χεῖρας τῶν ὑπουργῶν νὰ λέγουν δικαιολογούμενοι, ἂς ἔλθῃ ὁ χρόνος τοῦ ἀπολογισμοῦ καὶ τότε θέλομεν δώσει εὐθύνας. Ὄχι, αἱ εὐθύναι πρέπει νὰ ᾖναι πραγματικαὶ, νὰ δίδωνται ἐγκαίρως, ἡ δικαιοσύνη πρέπει ν’ ἀπονέμεται ταχέως· διότι δικαιοσύνη, ταχέως ἀπονεμομένη, εἶναι διπλῆ δικαιοσύνη. Ἂς πιστεύσῃ δὲ ἡ Βουλὴ, ὅτι λέγων ταῦτα δὲν ἐννοῶ νὰ προσβάλω κᾀνένα· διότι φρονῶ, ὅτι ἡ τιμὴ καὶ ὁ ἱπποτισμὸς ἀπαιτεῖ νὰ μὴ μένῃ ἡ παραμικρὰ ἰδέα εἰς κᾀνένα ὅτι, διαχειρισθέντες τὴν ἐξουσίαν κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν, ἠθέτησαν τοὺς νόμους. Ἔχομεν τὸ συμφέρον αὐτὰ τὰ πράγματα μίαν ὥραν ἀρχήτερον νὰ καθαρίζωνται. Ἐπιμένω λοιπὸν εἰς τὴν πρότασιν αὐτήν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἀποφασίζει ἡ Βουλὴ; τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀνεγνώσαμεν· τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ τὴν ἀναγνώσωμεν;

§42ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς.

§43ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κ. Πρόεδρε, πρόκειται ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ ἐπιψήφισις τῆς δεῖνα καὶ δεῖνα πιστώσεως. Ἐὰν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἡ Βουλὴ ἀπέῤῥιψε πίστωσίν τινα ἢ μέρος αὐτῆς, τὸ ἀποῤῥιφθὲν δὲν πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς νέαν συζήτησιν, διότι φρονῶ, ὅτι ἀπόῤῥιψις ἅπαξ γενομένη εἶναι ὁριστικὴ καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπανέλθῃ ὡς πρὸς τοῦτο σήμερον ἡ Βουλὴ. Ἤδη δὲν ἔχομεν εἰμὴ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἐπιλοίπους πιστώσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει κᾀμμία ἀντίῤῥησις· ὥστε δὲν βλέπω εἰς τί θὰ χρησιμεύσῃ ἡ ἀνάγνωσις τῆς γνώμης τῆς ἐπιτροπῆς. Ὅ,τι ἅπαξ ἀπεῤῥίφθη, ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἐπανέλθῃ.

§44ΤΙΝΕΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ παραδέχεται τὸ νομοσχέδιον μὲ αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις;

§46ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τῶν πιστώσεων, καθὼς εἴπομεν, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. — Ἰδοὺ τὸ ἄρθρον, ἐὰν ἐγκρίνῃ ἡ Βουλὴ, νὰ τὸ ἀναγνώσω (ἀναγινώσκει αὐτό). Ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ, ἂν πρέπῃ νὰ γείνῃ καὶ πῶς· ὁ Κ. Δημητριάδης ἰδοὺ τί προτείνει...

§48ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Πρωθυπουργός). Πρέπει νὰ καταθέσῃ ἐγγράφως τὰς προτάσεις του.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κ. Βουλευτὰ, κάμετε τὴν πρότασίν σας ἐγγράφως, ἐὰν θέλετε, καὶ τότε τὴν συζητοῦμεν. — Ἔχομεν τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν.

§50ΤΙΝΕΣ. Νὰ προηγηθῶσιν αἱ πιστώσεις.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἀναφοραὶ εἶναι.

§52ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Δημητριάδου, πρέπει νὰ σαφηνισθῇ τὸ πρᾶγμα· διότι δὲν πρόκειται νὰ δικασθῶσι καὶ καταδικασθῶσιν οἱ ὑπουργοὶ ἐκεῖνοι, οὔτε κατηγορήτριον κατ’ αὐτῶν ὁ Κ. Δημητριάδης ἔχει σκοπὸν νὰ εἰσαγάγῃ· διότι ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διορίζῃ ἐξεταστικὰς ἐπιτροπὰς, αἵτινες, ἀφοῦ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν των τὰ διάφορα ἔγγραφα καὶ γνωμοδοτήσωσιν ἐπ’ αὐτῶν, τότε ἡ Βουλὴ φέρει μίαν ἀπόφασιν. Τώρα δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ ἓν κατηγορητήριον, ἀλλὰ νὰ συστηθῇ μία ἐπιτροπὴ οἵαν σᾶς ἐξέθεσα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκείνην τὴν πρότασιν ἂς κάμῃ. (Ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, ἐκ τῆς ὁποίας ἡ 1η 2α καὶ 3η γνώμη παρεδέχθη ὡς εἶχεν). 1) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 56 κατοίκων τινῶν τοῦ δήμου Σαμαίων, ζητούντων νὰ τοῖς παραχωρηθῇ ἀνάλογος τόπος γῆς ἐκ τῶν κτημάτων τῆς κατηργημένης Μονῆς τῶν Ἁγίων Φανέντων κειμένων εἰς τὸν αἰγιαλὸν, ὅπως ἀνεγείρωσιν οἰκίας νὰ συνοικισθῶσιν ἐκεῖ. Ἐπειδὴ ἡ αἴτησις τῶν ἀναφερομένων, παθόντων ἐκ τοῦ ἐπισυμβάντος σεισμοῦ, θεωρεῖται δικαία, ἡ ἐπιτροπὴ συνιστᾷ τὴν αἴτησίν των εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργεῖον, ὅπως λάβῃ ταχείαν πρόνοιαν περὶ αὐτῶν. 2) Τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 73 τοῦ Γεωργίου Τακτικοῦ, ἐξαιτουμένου τὴν μὴ καταδίωξίν του διὰ τὸ ἔλλειμμα πρὸς τὸ δημόσιον ὡς ἀποθηκαρίου, καθότι τοῦ διηρπάγη κατὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1862. Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον, ἵνα ἐνεργήσῃ ὅ,τι δίκαιον». 3) Τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 72 τοῦ Ἰωάννου Τρικολόρου, ἐξαιτουμένου αὔξησιν τῆς συντάξεώς του διὰ τὰς πρὸς τὴν Πατρίδα κατὰ τὸν ἀγῶνα μεγάλας ἐκδουλεύσεις του. Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι δίκαιον. 4) Τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 62 τῶν ἐν Ἀθήναις πολιτικῶν συνταξιούχων, ἐξαιτουμένων τὴν ἀνάλογον ἐπαύξησιν τοῦ ἐκ τοῦ δημοσίου χορηγήματος καὶ τὴν εἰς τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων ἐπιστροφὴν τοῦ ληφθέντος ὑπὸ τοῦ δημοσίου χρηματικοῦ ποσοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς;

§54ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, ποῖοι ἄρα γε εἶναι αὐτοὶ οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν κακὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ διὰ νόμου καὶ δι’ ἐγγυήσεως τῆς Κυβερνήσεως παραγνωρισθέντα δικαιώματα; Ἀρκεῖ νὰ προσέξητε καὶ νὰ ἴδητε εἰς αὐτὴν τὴν ἀναφορὰν τὰς ὑπογραφὰς αὐτῶν τῶν 30 ἢ 40 ἀτόμων, καὶ θέλετε εὑρῆ μεταξὺ αὐτῶν ἄτομα ὄχι μικρὰς πρὸς τὴν πατρίδα ἐκδουλεύσεις προσενεγκόντα, ἄτομα τὰ ὁποῖα ἐγήρασαν ὑπηρετοῦντα τὴν πατρίδα. Τίνες εἶναι αὐτοί; ὁ Μοναστηριώτης, ὁ Πολυζωΐδης, ὁ Ῥάμφος, ὁ Σερουΐος, ὅλοι τέλος πάντων οἱ παλαιοὶ καὶ ἀρχαῖοι ὑπάλληλοι καὶ ἀγωνισταὶ, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς ὅτι συνεισέφερον πολιτικὴν ὑπηρεσίαν ἀπὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς πολιτείας εἰκοσιπενταετῆ, ἀλλὰ προσέφερον πρὸς τούτοις καὶ ἔχουν ἐκδουλεύσεις εἰς τὸν ἀγῶνα. Εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τὸ ἔθνος εἶπεν, ὅτι μετὰ τὴν πολυετῆ ὑπηρεσίαν καὶ τὰς προκαταβολὰς, τὰς ὁποίας ἔκαμον εἰς τὸ ταμεῖον, θέλουν ἔχει τὸν ἐπιούσιον ἄρτον θέλουσιν ἔχει μίαν σύνταξιν· καὶ αὐτοὶ πιστεύσαντες εἰς αὐτὴν τὴν ἐθνικὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν θυσιῶν, τὰς ὁποίας καὶ χρηματικῶς καὶ προσωπικῶς ἔκαμον, ἐπίστευσαν, ὅτι τῳόντι δὲν θ’ ἀποθάνουν τῆς πείνης. Μολαταῦτα δυστυχῶς σήμερον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι παραπονοῦνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς λέγοντες, ὅτι τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων εἶναι κενόν. Ἡ σύνταξις, τῆς ὁποίας τὸ δίπλωμα ἔχουν, εἶναι εἷς ἁπλοῦς τίτλος, καὶ αὐτοὶ στεροῦνται τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου καὶ δὲν δύνανται νὰ λάβουν τὴν σύνταξίν των. Ποῖοι οἱ λόγοι, κύριοι, οἱ ὁποῖοι ἔφερον αὐτὴν τὴν κατάστασιν; οἱ λόγοι εἶναι γνωστοί, καὶ μοὶ φαίνεται, ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι δίκαιον νὰ διεγείρουν τὴν ἀγανάκτησιν τῆς Βουλῆς. Πρῶτος λόγος εἶναι, ὅτι ἓν ποσὸν σημαντικὸν—800, μοὶ φαίνεται, χιλιάδων δραχμῶν—ἀνῆκον εἰς τὸ ταμεῖον αὐτὸ τῶν πολιτικῶν συντάξεων, συναχθὲν ἀπὸ καταβολῆς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, τὸ ἀφῄρεσε τὸ κεντρικὸν ταμεῖον καὶ τὸ μετεχειρίσθη δι’ ἀνάγκας ἄλλας τοῦ ἔθνους. Τὰ δίκαια, κύριοι, εἶναι πάντοτε δίκαια, καὶ δὲν πρέπει τὰ δίκαια νὰ τὰ θεωρῶμεν ὡς ἰσχυρὰ, ὅταν πρόκειται περὶ τῆς μιᾶς ἰδέας, καὶ ὡς ἀνίσχυρα ὅταν πρόκηται περὶ τῆς ἄλλης. Χθὲς ἐκάμαμεν τόσον θόρυβον, τόσην σφοδρὰν συζήτησιν, ἐπικρίνοντες ὀρθῶς μίαν πρᾶξιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἷς ὑπουργὸς χρήματα τοῦ δημοσίου ἀντὶ νὰ τὰ μεταχειρισθῇ εἰς πληρωμὴν χρεῶν τὰ μεταχειρίσθη εἰς ἄλλας, ἀνάγκας. Τάχα αὐτὴ ἡ πρᾶξις ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι μεγαλειτέρα, δὲν εἶναι, ἂν θέλετε ἀκόμη, ἐγκληματική; Τί θέλετε εἰπῆ ἐὰν ἐγὼ ἔλθω εἰς τὸ ταμεῖόν σας καὶ ἀφαιρέσω τὰ χρήματά σας διὰ τὰς ἀνάγκας μου; θὰ μὲ εἰπῆτε ἢ κλέπτην ἢ αὐθαίρετον, ἢ ὅτι ἀφῄρεσα τὴν περιουσίαν σας. Τί συνέβη ἐπὶ τοῦ προκειμένου; χεὶρ ἀλλοτρία, χεὶρ μὴ ἔχουσα δικαίωμα ἐπ’ αὐτῆς τῆς περιουσίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, τῶν γερόντων, τῶν ἀγωνιστῶν, ἀφῄρεσε τὴν περιουσίαν των, καὶ σήμερον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου ἢ Αὐγούστου μέχρι σήμερον δὲν δύνανται νὰ λάβουν οὔτε λεπτὸν· καὶ δὲν εἶναι μόνον ἄνδρες, πρόσωπα ἱκανὰ τέλος πάντων, εἶναι καὶ χῆραι, εἶναι καὶ ὀρφανὰ καὶ σήμερον λιμοκτονοῦν. Λοιπὸν δὲν ἐννοῶ, κύριοι, τὸ κρύον φλέγμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ κυβέρνησις ἀκούει τὰ παράπονα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἐπήρατε 800,000 δραχ. ἀπὸ τὸ ταμεῖον αὐτὸ, καὶ πρῶτον καθῆκόν σας ἦτο νὰ βάλετε αὐτὰ τὰ χρήματα εἰς τὸ ξένον ταμεῖον, διὰ νὰ μὴ στερῶνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου: καὶ ἰδοὺ διατὶ παραπονοῦνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, καὶ μοὶ φαίνεται, ὅτι ἔχουν τὸ μεγαλείτερον δίκαιον, καὶ δὲν πρέπει ν’ ἀρκεσθῶμεν νὰ παραπέμψωμεν τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ ταμεῖον αὐτὸ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν, εἶναι ὁ ἐφεξῆς. Ὅταν ἔγεινεν ὁ νόμος τῶν συντάξεων, ἡ Κυβέρνησις τότε ἐχορήγησε δικαίωμα συντάξεως ὄχι μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως αὐτοῦ τοῦ νόμου ὑπεχρεοῦντο νὰ καταβάλλουν ἓν ποσοστὸν, ἀλλὰ καὶ διὰ προγενεστέρας ὑπηρεσίας διὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπῆρχον καταβολαί· ἐκτὸς δὲ τούτου ἐχορήγησε τὸ εὐεργέτημα εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς νὰ λογίζωνται τὰ ἔτη τῶν ἐπὶ τοῦ ἀγῶνος ὑπηρεσιῶν των διπλᾶ. Διὰ τοῦτο ἐθεώρησε δίκαιον ἡ κυβέρνησις τότε καὶ ἡ Βουλὴ, τὸ δημόσιον νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν αὐτοῦ τοῦ ταμείου καὶ νὰ πληρόνῃ εἰς αὐτὸ κατ’ ἔτος 100, νομίζω, χιλ. δραχμάς. Τοῦτο ἐξηκολούθησε νὰ γίνεται, ἀλλ’ ἡ ἕνωσις τῆς Ἑπτανήσου ἐπέφερεν αὔξησιν σημαντικὴν εἰς τὰ πρόσωπα τὰ δικαιούμενα εἰς σύνταξιν. Αὐξομειώθησαν λοιπὸν τὰ δύω ταμεῖα τῶν συντάξεων, καὶ οὕτω τὸ ταμεῖον αὐτὸ ὑπεχρεώθη νὰ πληρόνῃ συντάξεις εἰς πολλὰ ἄτομα, χωρὶς τὸ ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου νὰ ἔχῃ τὰ ἀνήκοντα κεφάλαια. Ἔπρεπε λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ, ἐὰν τὸ ποσὸν τῶν 100,000 δραχ. ἤρκει καὶ μετὰ τὴν προσθήκην τόσων συνταξιούχων τῆς Ἑπτανήσου. Περὶ τούτου δὲν ἔγεινε κᾀμμία φροντὶς, ἀλλ’ ἐὰν πρὶν π. χ. ἦσαν 1000 συνταξιοῦχοι, καὶ ἔδιδε τὸ δημόσιον 100,000 δραχ., μετὰ τὴν ἕνωσιν ἔγειναν 1500 συνταξιοῦχοι καὶ πάλιν 100,000 δρ. δίδει τὸ δημόσιον. Ἐννοεῖτε λοιπὸν, ὅτι τὸ δημόσιον πρέπει ἐὰν τὸν νόμον αὐτὸν τὸν καθιέρωσε μὲ σκέψιν καὶ σπουδαιότητα, νὰ σκεφθῇ ἐὰν δὲν πρέπει νὰ προσθέσῃ καὶ ποσόν τι διὰ τὴν προσθήκην τῶν Ἑπτανησίων συνταξιούχων. Ἡ πρότασις λοιπὸν, κύριοι, τὴν ὁποίαν μετὰ τὰ ἐκτεθέντα ὑποβάλλω εἶναι, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ζητήσῃ λόγον ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν, ἐὰν ᾖναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον καταγγέλλουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ὅτι τὰ χρήματά των τὰ ἐπῆρε τὸ δημόσιον.

§55ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Εἶναι νόμος, τὰ ἐπῆρεν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ λαμβάνει τόκους.

§56ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ποῖος ἔκαμε τὸν νόμον;

§57ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ, ἡ Συνέλευσις· κάμετε πρότασιν νὰ χαλάσωμεν τὸν νόμον.

§58ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐννοῶ ἂν ἡ Βουλὴ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ νόμον περὶ ξένου ἀντικειμένου.

§59ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μὰ ἔκαμε.

§60Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἔκαμεν ἡ Συνέλευσις.

§61ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Οἱ συνταξιοῦχοι λοιπὸν πεινοῦν, καὶ ἡ Κυβέρνησις λέγει, εἶναι νόμος.

§62ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αἱ εἰσπράξεις τοῦ ταμείου εἶναι 500,000 δραχ., τὰ ὀφειλόμενα εἶναι 1,000,000· λοιπὸν τὸ ταμεῖον αὐτὸ δὲν ἐπαρκεῖ.

§63ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ἔχει κεφάλαιον 800,000 δραχμάς.

§64ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πληρόνεται τόκος.

§65ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Μὰ θέλουν τὸ κεφάλαιον.

§66ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι νόμος.

§67ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι λόγος τοῦτο νὰ εἴπωμεν, ὅτι χρήματα δὲν ὑπάρχουν, τὰ χρήματά σας ἐδόθησαν ὡς δάνειον εἰς τὸ δημόσιον; ζητεῖτε τὰ χρήματά σας, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι νόμος, δὲν εἰμποροῦν νὰ σᾶς δοθοῦν; Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὁμιλοῦν περὶ τῆς περιουσίας των, δὲν ὁμιλοῦν περὶ προσόδων καὶ χρημάτων ἀνηκόντων εἰς τὸ δημόσιον. Λοιπὸν νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν πρέπῃ τὰ χρήματα νὰ ἐπιστραφοῦν, καὶ ἂν πρέπῃ νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι εὐχάριστος αὐτὴ ἡ κατάστασις, ὅτι, δηλ. οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν νὰ λάβουν τὴν περιουσίαν των πρὸ 6 ἤδη μηνῶν....

§68ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι ψεύματα· δὲν λέγω ἐκ μέρους σας, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δίκαιον. Ὁ Πολυζωΐδης χθὲς ἐπῆρε μισθόν· ὁ Κ. Μοναστηριώτης 2 μόνον μηνῶν σύνταξιν ἔχει νὰ λάβῃ.

§69ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ἰδοὺ λοιπὸν τί συμβαίνει, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἀνέχησθε· ὁ Μονασττηριώτης ἔχει σχέσεις, ἔχει συστάσεις, καὶ λαμβάνει τὰ χρήματά του, καὶ ἡ χήρα ἡ πτωχὴ, ἥτις δὲν ἔχει συστάσεις, δὲν λαμβάνει πρὸ 6 μηνῶν, καὶ γνωρίζω πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ λάβουν ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου.

§70ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, τοῦ Κ. Πολυζωΐδου καὶ Κ. Μοναστηριώτου, ὅλοι ἔλαβον.

§71ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τοῦ δικαίου, δὲν ὁμιλῶ περὶ προσώπων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν σύνταξιν, καὶ ἑπομένως περ! ὅλων αὐτῶν ὁμιλῶ. Λοιπὸν, κύριοι, ἐγὼ ὑψῶ τὴν φωνήν μου ὑπὲρ τοῦ δικαίου αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἂν ἡ κυβέρνησις τοὺς καταδικάζῃ, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν τοὺς θεωρῇ ἀξίους προστασίας, ἐγὼ ἀποσύρομαι.

§72ΣΕΡΒΟΣ. Οὐδὲν ἱερώτερον, κύριοι, τοῦ νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς ἐκείνους εἰς οὓς ὀφείλεται, καὶ μάλιστα ἐὰν οὗτοι συνεπείᾳ νόμων, συνεπείᾳ βασιλικῶν διαταγμάτων ἐκτήσαντο τὸ δικαίωμα κατὰ τὰς ὁποίας προσέφερον ὑπηρεσίας. Μοὶ φαίνεται ὅμως, ὅτι ὑπάρχει ἀνακρίβεια εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ προαγορεύσαντος· διότι πρεσβεύω, ὅτι καὶ ὁ πρώην Ἑλληνικὸς νόμος καθὼς καὶ ὁ Ἑπτανησιακὸς ἀπαρτίζει τὸ κεφάλαιον τῶν συντάξεων οὐχὶ μόνον ἐκ τῶν καταβολῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν τόκων τῶν καταβολῶν. Ἐξηγοῦμαι· ἂν ὑπάρχῃ ἓν κεφάλαιον 200, 300, 500 χιλ. δραχ. εἰς τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων, δὲν εἶναι συνετὸν, οὔτε ἔλλογον νὰ μένῃ ἀργὸν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἐξοδεύσεως. Καὶ λοιπὸν διατίθεται πρός τινα τράπεζαν ἢ τὸ λαμβάνει ἡ κυβέρνησις καὶ πληρόνει τόκους. Τὸ σύστημα τοῦτο, ἀντὶ νὰ φέρῃ ζημίαν, φέρει πραγματικὸν ὄφελος, διότι ἐπαυξάνει τὸ κεφάλαιον, καὶ διὰ τοῦτο τὸ σύστημα πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία στιγμὴ ἀργίας αὐτῶν τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα εἶναι προσδιωρισμένα πρὸς ἱερὸν σκοπόν· ἑπομένως ἀντὶ νὰ κωλύσωμεν τὴν πορείαν τῆς κυβερνήσεως ὡς πρὸς αὐτὸ, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ κυβέρνησις ἔπραξε λίαν ἐλλόγως καὶ λίαν ἀξιεπαίνως. Ἐπιθυμῶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἐπανορθώσω ἓν παρόραμα καὶ μίαν ἀνακρίβειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσεν ὁ ἔντιμος προλαλήσας. Τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων τῆς Ἑπτανήσου, ἀντὶ νὰ ὑπάρχῃ εἰς χρεωκοπίαν, ἀντὶ νὰ ἐπιφέρῃ, καθὼς εἶπεν ὁ προλαλήσας, ζημίαν εἰς τὴν συγχώνευσιν, μάλιστα ἐπέφερε πραγματικὸν ὄφελος· διότι, ὅταν ἐγένετο ἡ συγχώνευσις, ὑπῆρχον εἰς τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων τῆς Ἑπτανήσου ὡς ἔγγιστα 900,000 δραχ. πραγματικαὶ, αἱ ὁποῖαι ἀπέφερον καὶ ἐτήσιον τόκον. Καταλαμβάνετε, ὅτι αὐτὸ τὸ κεφάλαιον ἦτο σημαντικὸν καὶ προσοδοφόρον ἐν ταὐτῷ, ἐνῷ μικραὶ ἦσαν αἱ ἀνάγκαι. Τοῦτο ἦτο ὁ κύριος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἐπίσπευσις ὡς πρὸς τὴν συγχώνευσιν τῶν ταμείων τῶν 1857 τῆς Ἑπτανήσου καὶ τῶν 61 τῆς πρώην ἐλευθέρας Ἑλλάδος. Εἶναι ἀληθὲς τὸ τοιοῦτον, Κ. Σωτηρόπουλε;

§73ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λόγος δὲν εἶναι ἀληθὴς, διότι καὶ τὸ ἐδῶ εἶχε κεφάλαια.

§74ΣΕΡΒΟΣ. Εἶναι πραγματικὸν, ὅτι ὑπῆρχον ὡς ἔγγιστα τότε 900,000 δρ.;

§75ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλαι τόσαι ὑπῆρχον τότε καὶ ἐδῶ.

§76ΣΕΡΒΟΣ. Μὲ τὴν διαφορὰν, ὅτι ἐδῶ ἐπληρόνοντο ὀκταπλάσιαι συντάξεις. — Καὶ λοιπὸν ὑπῆρχεν ἓν μέγα κεφάλαιον ἐν Ἑπτανήσῳ· ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ποῖον εἶναι τὴν σήμερον; Ὅτι αὐτὸ τὸ ταμεῖον δὲν ἔχει τοὺς ἀναγκαίους πόρους, εἴτε ἕνεκα τῶν πολλῶν πληρωμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἐν μέρει ἕνεκα τῆς ἀτυχοῦς ἀπολύσεως πολλῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἑπτανήσου, εἴτε διότι ἓν μέρος ὀφείλεται ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν, καὶ ἕνεκα τῆς δυστυχίας, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ταμεῖον μας, δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ οἰκτείρω. Ἐν τοιαύτῃ στάσει πραγμάτων οὔτε ἡ κυβέρνησις ἕνεκα τῆς δυσχεροῦς θέσεως, εἰς ἣν εὑρίσκεται, ἔχει πταῖσμα, οὔτε εἶναι ἀληθὲς, ὅτι τὸ ταμεῖον τὸ Ἑπτανησιακὸν δὲν εὑρίσκετο εἰς εὔπορον κατάστασιν. Ἐπιφυλάττομαι ἐν καιρῷ νὰ φέρω πρότασιν περί τινων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι, ἀντὶ νὰ χαίρουν τὰ ἔννομα δικαιώματα, εἶναι ὑποβεβλημένοι εἰς δυστυχίαν· διότι οἱ δυστυχεῖς ὑπάλληλοι τῆς πρώην χωροφυλακῆς τῆς Ἑπτανήσου, καί τοι καταβαλόντες ἐπὶ πολλὰ ἔτη τὰς καταβολάς των, τὴν σήμερον στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου, τῆς νομίμου συντάξεως αὐτῶν.

§77ΚΟΥΡΗΣ. Ἠπειρῶται καὶ Σουλιῶται.

§78ΣΕΡΒΟΣ. Μάλιστα, αὐτοὶ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ ἄλλα δικαιώματα, καὶ ἡμεῖς πρὸς αὐτοὺς καθήκοντα, καὶ μάλιστα τὴν σήμερον! Πρεσβεύω λοιπὸν, ὅτι ἡ κυβέρνησις δὲν εἶναι κολάσιμος εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν, καὶ ὅτι καὶ τὸ ταμεῖον τὸ Ἑπτανησιακὸν τῶν συντάξεων δὲν ἦτο εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, ὡς παρεστάθη, ἀλλὰ μάλιστα εἰς ἀνθηράν.

§79ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Λοιπὸν τὶ θὰ γείνῃ; εἶναι καλὴ ἡ κατάστασις ἡ παροῦσα;

§80ΣΕΡΒΟΣ. Ὄχι, νὰ ληφθῶσιν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ταχεῖαν πληρωμὴν τῶν ἀνδρῶν τούτων, πολλοὶ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς τὰς μεγαλειτέρας ἀνάγκας.

§81ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δύω λέξεις ἐπιτρέψατέ μοι, Κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων καὶ μετὰ τὴν συγχώνευσιν τῶν δύω ταμείων δὲν εὑρίσκεται ὁμολογουμένως εἰς ἀνθηρὰν κατάστασιν, ἀλλ’ εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἔφθασεν ἀκόμη εἰς χρεωκοπίαν, καὶ δύναται πολὺ καλὰ νὰ ἐκπληρώσῃ ἐμπροθέσμως τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἀλλ’ ὅμως πολλοὶ τῶν συνταξιούχων δὲν ἔλαβον συντάξεις ἀπὸ 5 καὶ 6 μηνῶν. Τοῦτο δὲ προέρχεται, διότι οἱ διευθύνοντες τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων τῆς πρώην Ἑλλάδος, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἤμην τότε καὶ ἐγὼ, ἀντὶ ν’ ἀφήσουν τὰ χρήματα εἰς τὴν τράπεζαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐλάμβανον τόκον τινὰ, τὰ ἔδωκαν εἰς τὸ δημόσιον, τὸ ὁποῖον εἶχε τότε ἀνάγκην χρημάτων, καὶ ἐπειδὴ τότε δὲν ἦτο εἰς ἐνέργειαν ἄλλο δημόσιον δάνειον, παρὰ τὸ ἐθνικὸν τῶν 6,000 000 δρ. ἠγόρασαν μὲ τὰ χρήματα αὐτοῦ τοῦ ταμείου ὁμολογίας τοῦ ἐθνικοῦ δανείου, διότι εἶχον τὴν ἐσφαλμένην ἰδέαν, ὅτι δὲν ἤθελον λάβει πολὺ γρήγορα ἀνάγκην τῶν χρημάτων. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀληθὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη ὁ Κ. Κυπριάδης, ὅτι ἡ κυβέρνησις αὐθαιρέτως ἀφῄρεσε τὰ χρήματα τοῦ ταμείου τῶν πολιτικῶν συντάξεων· διότι αὐτὰ τὰ ἔδωκεν ἡ ἐπιτροπὴ νομίσασα, ὅτι ἦτο συμφερώτερον ἀντὶ νὰ τὰ ἔχῃ εἰς τὴν τράπεζαν μὲ ἕνα πολὺ μικρὸν τόκον, νὰ ἀγοράσῃ ὁμολογίας τοῦ ἐθνικοῦ δανείου. Ἐκτὸς τοῦ κεφαλαίου τούτου, τὸ ὁποῖον ἀναβαίνει εἰς 700,000 δρ. τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων μετὰ τὴν ἀφομοίωσιν τῆς Ἑπτανήσου καὶ τὴν γενομένην συγχώνευσιν τῶν δύω ταμείων εὑρέθη κάτοχον ἄλλων 900,000 δραχμῶν· ἀλλὰ καὶ ἡ ποσότης αὕτη δὲν παρεδόθη εἰς μετρητὰ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἀλλ’ εἰς ἔντοκα γραμμάτια τοῦ δημοσίου. Τὰ γραμμάτια αὐτὰ εἶναι ληξιπρόθεσμα, ὥστε φρονῶ ὅτι ἀφοῦ σήμερον τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων δὲν ἐπαρκεῖ εἰς τὰς πληρωμάς του, ἡ κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ τὰ ὀφειλόμενα, διότι δὲν εἶναι δίκαιον ν’ ἀφίνῃ τόσους ἀνθρώπους νὰ πεινοῦν, ἐνῷ τὸ ταμεῖόν των ἔχει νὰ λαμβάνῃ. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸ τὸ ποσὸν πολὺ γρήγορα θὰ ἐξαντληθῇ, νομίζω καλὸν νὰ συστηθῇ εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ λάβῃ πρόνοιαν ὅπως ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἐξαργυρώσῃ τὰς ὁμολογίας τοῦ ἐθνικοῦ δανείου, ἐὰν εὐκολυνθῇ.

§82ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Εἶπον προτήτερα, ὅτι τὰ ἐπῆρε τὸ δημόσιον αὐθαιρέτως, καὶ μανθάνω τώρα ὅτι τὰ ἐπῆρε διὰ νόμου. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι, ἐπειδὴ οἱ διευθύνοντες τὸ ταμεῖον τότε ἦσαν ὑπάλληλοι, καὶ ἐπειδὴ τὸ δημόσιον εἶχεν ἀνάγκην, διετάχθησαν νὰ τὰ δώσουν εἰς τὸ δημόσιον· σήμερον ἡ ἐπιτροπὴ ἡ διευθύνουσα λέγει, δόσατέ μας τὰ χρήματα ὀπίσω, διότι εἶναι ξένα· καὶ τοὺς λέγουν, περιμείνατε, ὑπάγεσθε εἰς τὸ γενικὸν μέτρον· αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι ἄτοπον, διότι ἡ Κυβέρνησις πρέπει ν’ ἀποδώσῃ, ἐὰν ὄχι τὸ ὅλον, τοὐλάχιστον ἓν μέρος, διὰ νὰ εὐμπορέσουν νὰ πληρωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§83ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ συστηθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὴν παρατήρησιν νὰ δώσῃ τὰ ἔντοκα γραμμάτια καὶ νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὁμολογιῶν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «5) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 τοῦ ταγματάρχου συνταξιούχου Πέτρου Μπελίνου, ζητοῦντος νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως ψηφισθέντος νόμου περὶ συντάξεως τῶν φιλελλήνων· Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον, ἵνα ἐνεργήσῃ ὅ,τι δίκαιον».

§85ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «6) Τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 54 τῆς Ἐλισάβετ χήρας Γεωργίου Βάγια, ἐξαιτουμένης αὔξησιν τῆς συντάξεώς της ἀναλόγως τῶν ἐκδουλεύσεων τοῦ συζύγου της· Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τῆς ἀναφερομένης εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον. 7) Τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 52 τοῦ Παναγῆ Καλογερογιάννη, ἀποστράτου, ἐξαιτουμένου νὰ προβιβασθῇ καὶ ἀπολαύσῃ τοὺς καθυστερουμένους μισθούς του· Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον».

§87ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «8) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67 τοῦ Χατζῆ Εὐθυμίου Τρίγκα, ὑπηκόου Ἕλληνος, διαμένοντος εἰς Δαμιάτην, παραπονουμένου κατὰ τοῦ Δ. Μητσάκη, ὑποπροξένου, ὡς μὴ ἀποδόσαντος αὐτῷ δικαιοσύνην εἰς δικαστικήν τινα διαφορὰν μετά τινος Ὀθωμανοῦ· Ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς γνωμοδοτεῖ νὰ συστηθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργεῖον, ἵνα ἐξετάσῃ καὶ ἀναφέρῃ, ἡ δὲ μειοψηφία νὰ διευθυνθῇ ἁπλῶς εἰς τὸ ὑπουργεῖον, καθόσον ἡ αἴτησίς του ἀφορᾷ δικαστικὴν ὑπόθεσιν, καὶ ἐὰν θεωρῇ ὁ παραπονούμενος ἠδικημένον ἑαυτὸν, δύναται νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ ἀνήκοντα δικαστήρια».

§89ΜΠΑΛΑΦΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι τὸ μέλος τὸ μειοψηφοῦν. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς λέγει, ὅτι ὁ πρόξενος ἔβαλεν ἕνα Ὀθωμανὸν καὶ προσεκλήθη εἰς τὸ δικαστήριον καὶ κατεδικάσθη· ἐγὼ λέγω, ὅτι ἂν ἠδικήθη ἀπὸ τὸ δικαστήριον, δύναται νὰ κάμῃ ἔφεσιν, καὶ διὰ τοῦτο εἶπον νὰ διευθυνθῇ ἁπλῶς μόνον.

§90ΣΙΝΑΝΙΩΤΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη δὲν ὑπάγεται εἰς ἔφεσιν, καὶ δι’ αὐτὸ ἀναφέρεται διὰ τὴν κακὴν διαγωγὴν τοῦ προξένου.

§91ΠΟΛΛΟΙ. «Νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν ἐξωτερικῶν.»

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «9) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66 τοῦ Ἰωάννου Ἀντωνίου Οἰκονόμου, ἀρχηγοῦ τῆς ἐν Ὕδρᾳ μεγάλης ἐπαναστάσεως, ἐξαιτουμένου τὴν σύστασιν τῆς αἰτήσεώς του εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς ἀπονομὴν ἀναλόγου συντάξεως, ἕνεκα τῶν πρὸς τὴν πατρίδα μεγάλων ἐκδουλεύσεων τοῦ πατρός του καὶ τῶν ἀτομικῶν του. Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ νὰ διευθυνθῇ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι δίκαιον».

§93ΤΣΩΚΡΗΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, διότι εἶναι γνωστὸς εἰς τὸ Πανελλήνιον.

§94ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι τοιαύτης φύσεως αἴτησις δὲν παρουσιάσθη ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν, τοσοῦτον μᾶλλον, ὅσον τὸ πρόσωπον εἶναι σπουδαῖον καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀναφερομένου ἐπίσης εἶναι σπουδαῖα καὶ ἱερὰ· ὥστε νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ συστηθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμῃ πρότασιν εἰς τὴν Βουλὴν περὶ αὐτοῦ.

§95ΜΠΑΛΑΦΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ εἶπε νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν διὰ νὰ παρατηρήσῃ ἐὰν ᾖναι ἠδικημένος ὁ ἄνθρωπος· δὲν γνωρίζει, ἂν δὲν ἐδόθη ἀποζημίωσίς τις.

§96ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Τῷ ὄντι ἐδόθη ἀμοιβή τις εἰς ὅλους, ἀλλ’ ἐξαιρετικῶς εἰς αὐτὸ τὸ ἄτομον δὲν ἐδόθη οὔτε λεπτόν, ἑπομένως τὰ ἔγγραφά του ὁμολογοῦν τὸ δίκαιόν του καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀφήσωμεν νὰ ἀποθάνῃ τῆς πείνης· ἂς τοῦ δώσωμεν εἰς τὰ ἔσχατα τῆς ζωῆς του ἄρτον. Νὰ συστηθῇ εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Δικαιοσύνην ζητεῖ, δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο.

§97ΤΣΩΚΡΗΣ. Ὁ Ἀντώνιος Οἰκονόμου εἶναι ὁ πρῶτος, ὅστις ὕψωσε τὴν σημαίαν τῆς ἐπαναστάσεως εἰς τὴν Ὕδραν. Δυστυχῶς, ἐπειδὴ ὅλοι οἱ προὔχοντες δὲν ἤθελον νὰ συμφωνήσουν μὲ τὰς ἰδέας τῆς ἐπαναστάσεως, ἀφοῦ ἔκαμε τὴν ἐπανάστασιν καὶ ἐδιώχθη, ὕστερον ἀπὸ 30 ἡμέρας ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Ὕδραν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐπῆγε εἰς τὸ Μοναστήριον τοῦ Σπηλαίου· ὕστερον ἀπὸ 6 ἢ 8 μῆνας τὸν ἔστειλαν εἰς τὸ Ἄργος νὰ καθήσῃ εἰς τὸ μοναστῆρι. Καθ’ ὁδὸν οἱ προύχοντες εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ τὰ λέγῃ κανεὶς ἐδῶ, τὸν ἐσκότωσαν ἀπ’ ἔξω ἀπὸ τὸ Ἄργος πέντε βήματα. Ὁ Οἰκονόμος δὲν ἐδικαιώθη. Ὁ Ἀντώνιος Οἰκονόμος εἶναι ὁ πρῶτος ἐπαναστάτης τῆς Ὕδρας, ναὶ ἢ ὄχι; Ὁ Οἰκονόμος αὐτὸς δυστυχεῖ. Εἶναι περιττὸν νὰ ἔμβωμεν εἰς ἐξηγήσεις. Ἂν ἔχῃ τις ἀντίῤῥησιν, ἂς ἔλθῃ νὰ ἐξηγηθῶμεν. Ἀλλ’ εἶναι δίκαιον, κύριοι, ν’ ἀφίνωμεν μίαν τοιαύτην οἰκογένειαν νὰ δυστυχῇ;

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε τὰς ἐπὶ τῶν κατόπιν ἀντικειμένων γνωμοδοτήσεις τῆς ἐπιτροπῆς. (Ἐδῶ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰς ἐπὶ τῶν ὑπὸ στοιχεῖα 10, 11 καὶ 12 ἀντικειμένων γνωμοδοτήσεις τῆς ἐπιτροπῆς).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. 13.....

§100ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐπειδὴ θέλει συζητηθῆ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας μία πίστωσις ἔχουσα σχέσιν μὲ τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ, κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέραν δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ν’ ἀναβληθῇ;

§102ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τώρα τὸ περὶ στρατολογίας.

§104ΠΟΛΛΟΙ. Τὰς πιστώσεις.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ, τὰς πιστώσεις. Ἔχομεν πρῶτον νομοσχέδιον περὶ πιστώσεως ἀναπληρωματικῆς 73,000 τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ 66· ἀκούσατε τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς.

§106ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ παραδεχθῶμεν ὄχι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ τὴν πίστωσιν, ἐπιφυλαττόμενος εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ὅτε θὰ ἦμαι ἕτοιμος, ὅπως δώσω ὅλας τὰς πληροφορίας.

§107ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδοὺ τί συνέβη εἰς αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον. Ἡ Βουλὴ εἶχε ψηφίσει δαπάνην 100,000 δραχ. διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ἐννοοῦσα τὸ ποσὸν τοῦτο νὰ ἐξοδευθῇ διὰ τὰ ἔργα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸν νόμον περὶ ὁδοποιίας ὤφειλε νὰ ἐκτελέσῃ τὸ δημόσιον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν ἔργων τούτων ὑπῆρχον καὶ ἕτερα, τὰ λεγόμενα ἁπλᾶ, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμέναι αἱ ἀρχαὶ νὰ ἐκτελοῦν δι’ ἡμερομισθίων· καὶ ὅταν οἱ κάτοικοι προσκαλούμενοι νὰ ἐργασθῶσιν εἰς τὴν ὁδοποιΐαν δὲν προσέρχωνται, καθίστανται ὑπερήμεροι καὶ εἶναι ὑπόχρεοι νὰ πληρώνωσι τὸ ἀντίτιμον τῶν ἡμερομισθίων αὐτῶν, τότε τὸ δημόσιον δίδει εἰς δημοπρασίαν τὴν κατασκευὴν τῶν ἁπλῶν καὶ τεχνητῶν ἔργων. Ἀλλ’ ὑποτίθεται, ὅτι πρέπει νὰ εἰσπράξουν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ὀφείλουν νὰ πληρώσουν οἱ κάτοικοι, καὶ ἔπειτα νὰ θέσουν εἰς δημοπρασίαν τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων. Ἀφοῦ κατέστησαν ὑπερήμεροι οἱ κάτοικοι, ἡ κυβέρνησις ἐξέθεσεν εἰς δημοπρασίαν τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων χωρὶς νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματα ἀπὸ τοὺς κατοίκους, καὶ ἡ κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσῃ καὶ τὰ ἁπλᾶ ἔργα, καὶ οὐ μόνον ἐδαπάνησεν ἐκ τῶν ὑπολοίπων τῆς πιστώσεως, ἀλλ’ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ καὶ ἀναπληρωτικὴν πίστωσιν· τὴν ὁποίαν περιορίζει μόνον εἰς τὰ τεχνητὰ ἔργα. Ἡ ἐπιτροπὴ φρονεῖ, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ χορηγηθῇ ἡ πίστωσις ὅπως ἐζητήθη· ἀφοῦ ὅμως ἅπαξ τὸ δημόσιον ἐσυμφώνησε μὲ τὸν ἐργολάβον, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ μὴ χορηγήσωμεν τὴν πίστωσιν, πρέπει ὅμως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ τὴν πίστωσιν αὐτὴν ὡς δάνειον ἢ προκαταβολὴν, καὶ τότε ἡ Βουλὴ, ἐνδίδουσα εἰς τὴν ἀνάγκην, πρέπει νὰ χορηγήσῃ τοῦτο, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν βεβαιότητα ὅτι θέλομεν εἰσπράξει ἀπὸ τοὺς κατοίκους τὰ προκαταβληθέντα ὑπὸ τοῦ δημοσίου.

§108ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ ἐπιτροπὴ, ὡς βλέπετε, συμφωνεῖ μὲ τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔξοδα ἔγειναν δυνάμει νόμου. Ὁ νόμος λέγει ὅτι προκαταβάλλει τὸ δημόσιον ὁσάκις οἱ δῆμοι (θόρυβος)....

§109Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ μᾶς φέρῃ πληροφορίας, ἂς τὸ παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ διὰ πρώτην συζήτησιν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ διὰ πρώτην συζήτησιν;

§111ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν ἑτέρας διαφόρους ἀναπληρωτικὰς πιστώσεις. Ἔχομεν πρῶτον τὴν ἐκ δραχ. 466,328 διὰ πρώτην συζήτησιν.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 466,328 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866. Πρὸς τὴν Βουλήν. «Κύριοι, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ὑμετέραν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 466,328 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866, εἰς βάρος τῶν εἰδικῶν προϋπολογισμῶν διαφόρων ὑπουργείων, κατὰ τὸν εἰς αὐτὸ ἐπισυναπτόμενον πίνακα. Τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα συνοδεύουν τὰς πιστώσεις ταύτας μὲ τὰς ἀπαιτουμένας αἰτιολογικὰς ἐκθέσεις, αἵτινες καὶ ἐπισυνάπτονται ἐνταῦθα· τούτου ἕνεκα κρίνων περιττὴν πᾶσαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, ἀφοῦ διεξέλθῃ αὐτὰς, νὰ προβῇ εἰς τὴν ταχεῖαν παραδοχὴν τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 8 Φεβρουαρίου 1867.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.»

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων δραχ. 466,328 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866. Ἄρθρον μοναδικόν. «Ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. τετρακοσίων ἑξήκοντα ἓξ χιλιάδων τριακοσίων εἴκοσιν ὀκτὼ, ἀριθ. 466,328, καταλογιζομένη ὑπὸ τὰ ἐφεξῆς γενικὰ κεφάλαια τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ εἰς τὰ κατὰ τὸν συναπτόμενον πίνακα κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν εἰδικῶν προϋπολογισμῶν.

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ, Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ, Δ. ΒΟΤΣΑΡΗΣ,

Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ».

Πρὸς τὴν Βουλὴν. «Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπὸ τὴν διεύθυνσίν μου ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1866 τοῦ κεφαλαίου 4 «ἔξοδα Μεταβλητέα» ἐσημειώθησαν δρ. 19,000. Ἡ πίστωσις δὲ αὕτη διετέθη συμφώνως μὲ τὸν προορισμό της πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων μεταβάσεως εἰς τὰς θέσεις των τῶν διοριζομένων ἢ μετατιθεμένων ὑπαλλήλων, εἰς κατασκευὴν σημαιῶν καὶ ἀνέγερσιν τῶν ἱστῶν, εἰς μίσθωσιν κωπηλατῶν διὰ τὸ ἀκάτιον τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Βασιλικῆς Πρεσβείας, εἰς μικρά τινα βοηθήματα κλητήρων καὶ εἰς ἄλλας ἐκτάκτους ἀνάγκας. Ἤθελε δὲ ἴσως ἐξαρκέσει, ἐὰν δὲν ἐπεβαρύνετο μὲ δύω ἄλλας ἐκτάκτους δαπάνας. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπεφάνθη ἵνα τὰ ἔξοδα τῆς ἀποπομπῆς φαυλοβίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πληρόνωνται παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐνῷ τὰ ἔξοδα αὐτὰ ἐπεβάρυνον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐκτὸς τούτου, ἐκλιπουσῶν σχεδὸν ὁλοτελῶς τῶν εἰσπράξεων τοῦ ἐν Ἡρακλείῳ ὑποπροξενείου ἕνεκα τῆς ἐπαναστάσεως, τὸ ὑπουργεῖον, κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐχορήγησε δραχμὰς τριακοσίας πεντήκοντα κατὰ μῆνα εἰς τὸν διευθύνοντα τὸ εἰρημένον ὑποπροξενεῖον ἀπὸ τῆς δεκάτης πέμπτης Αὐγούστου παρελθόντος ἔτους. Ἐξαντληθείσης τοιουτοτρόπως τῆς πιστώσεως, ὑπελείφθησαν ἀπλήρωτοι αἱ ἐν τῷ συνημμένῳ πίνακι δαπάναι, συμποσούμεναι εἰς δραχμὰς 4,800, ἐφ’ ὧν ζητεῖται ἀναπληρωματικὴ πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 20 Ἰανουαρίου 1867.

Ὁ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὑπουργὸς

Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ».

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης τοῦ ἔτους 1866. Πρὸς τὴν Βουλὴν. «Αἱ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης τοῦ παρελθόντος ἔτους ψηφισθεῖσαι πιστώσεις δι’ ἔξοδα γραφείου καὶ ἀποσκευῆς τῶν κακουργιοδικείων, ἤτοι διὰ γραφικὴν ἐν γένει ὕλην, δι’ ἀντιμισθίαν τῶν παρ’ αὐτοῖς ὑπηρετούντων γραφέων καὶ κλητήρων καὶ δι’ ἐνοίκια τῶν καταστημάτων αὐτῶν, ὡς καὶ διὰ τὰ ἔξοδα τῶν ἐπιτοπίων ἀνακρίσεων, ἐξηντλήθησαν ἤδη ὁλοσχερῶς· πρῶτον διότι ἐδέησε νὰ συστηθῶσιν ἐντὸς τοῦ ἔτους τούτου κακουργιοδικεῖα, διαρκῆ σχεδὸν καταστάντα ὡς ἐκ τῆς πληθύος τῶν ποινικῶν δικῶν· καὶ δεύτερον, ὅπως δοθῇ πέρας εἰς τὸν μέγαν ἀριθμὸν τῶν ἐκκρεμῶν ἀνακρίσεων, διωρίσθησαν 2 καὶ 3 πρόσθετοι ἀνακριταὶ παρ’ ἑκάστῳ πλημμελειοδικείῳ. Πρὸς δὲ καὶ ἡ διὰ τὰ ἔξοδα τῆς ἐκτελέσεως τῶν θανατικῶν ἀποφάσεων ἐψηφισμένη πίστωσις ἐξηντλήθη καὶ αὕτη, διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐξετελέσθησαν 17 θανατικαὶ ποιναί, ἐνῷ τὸ ὅλον ποσὸν ἤρκει διὰ τὴν ἐκτέλεσιν 6 μόνον. Τούτων ἕνεκα παρίσταται ἀπόλυτος ἀνάγκη ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως δραχ. 21,500 ἐπὶ τῶν παρὰ πόδας σημειουμένων ἄρθρων τοῦ Κεφαλαίου 4, πρὸς ἀποπληρωμὴν τῶν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος σχετικῶν ἐξόδων· δι’ ὃ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἵνα ἐπιψηφίσῃ αὐτήν.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 4 Ἰανουαρίου 1876.

Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης

Κ. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ».

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ.

«Διὰ τῆς ἄχρι τοῦδε διαχειρίσεως, χρονολογουμένης ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ λήξαντος ἔτους, ἐβεβαιώθη ὅτι τινὲς τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1866 ἦσαν ἀνεπαρκεῖς· οἱ δὲ λόγοι, δι’ ὧν ἀπεδείχθησαν τοιαῦται, εἰσὶν οἱ ἑξῆς. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 9 μόνου (Χωροφυλακὴ) κατὰ δραχμὰς 50,000. Πρῶτον, διότι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν πρὶν ἢ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸν εἰρημένον προϋπολογισμὸν, ἀπῄτησε καὶ ἀφῃρέθησαν ἐκ τοῦ Κεφαλαίου τούτου (ἐκτὸς τῆς ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἐπενεχθείσης ἀφαιρέσεως) εἰσέτι δραχμαὶ ἑξήκοντα χιλιάδες περίπου, λόγῳ ἐνδεχομένης ἐλαττώσεως τῆς δυνάμεως, ἐνῷ ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς οὐ μόνον δὲν ἠλαττώθη, ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου ἐπενεχθεῖσα ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἐλάττωσις διακοσίων περίπου χωροφυλάκων ἐπραγματοποιήθη δύω μῆνας μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ. Δεύτερον δὲ, διότι, ἀποφάσει τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀνετέθη εἰς βάρος τοῦ αὐτοῦ προϋπολογισμοῦ ἡ ἐκ δραχμῶν τριάκοντα δύω χιλιάδων ἐτησία δαπάνη ἑνὸς ὑπομοιράρχου καὶ 10 ἀνθυπομοιράρχων, ἀφαιρεθεῖσα διὰ πράξεως τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐσωτερικῶν καὶ κατὰ παραδρομὴν μὴ προστεθεῖσα εἰς τὰς πιστώσεις τοῦ ἐν λόγῳ Κεφαλαίου, συμφώνως πρὸς τὴν εἰρημένην ἀπόφασιν. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 10 μόνου. (Ἡμίταγμα εὐζώνων) δραχμὰς 40,000. Διότι ἐκτὸς τῶν δεκατριῶν χιλιάδων δραχμῶν, ἃς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἀφῄρεσεν ἐκ τοῦ σχετικοῦ φύλλου λεπτομερείας τοῦ Κεφαλαίου τούτου, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπέμενε καὶ ἀφῃρέθησαν εἰσέτι δραχ. εἴκοσιν ἑπτὰ χιλιάδες λόγῳ ἐνδεχομένων ἐλαττώσεων, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ ἡμιτάγματος τούτου ηὐξήθη ἀντὶ νὰ ἐλαττωθῇ, ἐπειδὴ, κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἅπαντες οἱ ὑπεράριθμοι ὑπαξιωματικοὶ τῶν Σωμάτων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς οἱ ἐνωμοτάρχαι μετετέθησαν, λόγῳ τακτοποιήσεως, εἰς τὸ εἰρημένον ἡμίταγμα. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 11 μόνου. (Ἀπόμαχοι) κατὰ δραχμὰς 20,000. Διότι ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀφαιρεθεισῶν δι’ ἀποβιώσεις καὶ συντάξεις δραχμῶν τεσσαράκοντα μιᾶς χιλιάδων, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπέμενε καὶ ἀφῃρέθησαν εἰσέτι, λόγῳ ἐνδεχομένων ἐλαττώσεων, δραχμ. τριάκοντα χιλιάδες· ἀλλ’ ἐκ τῆς ἄχρι τοῦδε διαχειρίσεως ἀπεδείχθη ὅτι ἡ δευτέρα αὕτη ἐλάττωσις εἰς οὐδεμίαν θετικὴν βάσιν ἐστηρίζετο, καὶ ἐντεῦθεν ἐπήγασεν ἡ ἔλλειψις τῶν εἴκοσι χιλ. δραχμῶν. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 12. Ἄρθρου 1. (Μισθὸς διαθεσίμων) δραχ. 15,000. Διότι αἱ ὑποτεθεῖσαι μεταβάσεις ἀξιωματικῶν τινων εἰς ἀποστρατείαν, καὶ αἱ ἀπροσδόκητοι ἐλαττώσεις, ὧν ἕνεκα ἀφηρέθησαν ἀπὸ τὰς πραγματικὰς δαπάνας δραχμαὶ δέκα ἑπτὰ χιλιάδες, κατὰ μικρὸν μόνον ἐπραγματοποιήθησαν. Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 12, Ἄρθρου 2. (Μισθὸς ἀργῶν ἀξιωματικῶν) κατὰ δραχ. 15,000 Διότι αἱ ὑποτεθεῖσαι μεταβάσεις εἰς ἀποστρατείαν ἀργῶν ἀξιωματικῶν, ὧν ἕνεκα ἐξεπέσθησαν ἐκ τῶν πραγματικῶν ἐξόδων δραχμαὶ εἴκοσι πέντε χιλιάδες, μόλις κατὰ τὸ ἥμισυ ἐπραγματοποιήθησαν, καὶ ἐκ τούτου ἐπῆλθεν ἡ προκειμένη ἔλλειψις. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 14. Ἄρθρου 2. (Ἱπποφορβὴ) δραχμαὶ 20,000. Διότι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαΐου τοῦ 1866 ἔτους τὸ τίμημα τῆς τε κριθῆς καὶ ἀχύρου ὑπερετιμήθη κατὰ ἓν τρίτον πλέον τῆς ἀξίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ὑπελογίσθη τὸ τίμημα τῆς μερίδος ἐν τῷ προϋπολογισμῷ. Εἵπετο ἄρα νὰ παραχθῇ ἡ προκειμένη ἔλλειψις τῶν εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν. Κεφάλαιον 14. Ἄρθρον 3. (Ἱματισμὸς ἐπὶ τῆς καταθέσεως) δραχ. 120,000. Διότι διὰ συμβολαίων, συνταχθέντων κατὰ τὸ 1865 ἔτος, συνεπείᾳ δημοσίου συναγωνισμοῦ, ἐξησφαλίσθη ἡ προμήθεια ἱκανοῦ ὑλικοῦ διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1866. Ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, ἂν καὶ κατώρθωσε ν’ ἀναβάλῃ ἐναντίον ῥητῶν συμφωνιῶν τὴν παραλαβὴν ὑλικοῦ ἀξίας τριακοσίων χιλιάδων δραχμῶν περίπου, μολαταῦτα διὰ τοῦ παραληφθέντος μέχρι τέλους τοῦ μηνὸς 8βρίου τοῦ 1866 ἐξηντλήθη τὸ προϋπολογισθὲν ποσόν. Ὡς ἐκ τούτου δὲ εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην πρὸς ἐκκαθάρισιν καὶ πληρωμὴν τῶν προμηθευθέντων ὑποδημάτων, διαφόρων εἰδῶν μικροῦ ὑλικοῦ καὶ τῆς πληρωμῆς ὑπολοίπων πιστώσεων τῆς ἐπὶ τοῦ ἱματισμοῦ καταθέσεως τῶν ἀνδρῶν καὶ λοιπῶν, νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν χορήγησιν τῆς εἰρημένης πιστώσεως τῶν ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν, ἧς ἴσον ποσὸν ὡς ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος ἐφοδίου ὑλικοῦ ἀφαιρεθήσεται ἐκ τῆς προϋπολογισθησομένης δαπάνης διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἔτους 1867. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 14. Ἄρθρου 4. (Ὁπλισμὸς) κατὰ δραχ. 60,000. Πρῶτον μὲν, διότι τὸ προϋπολογισθὲν ποσὸν ἀπεδείχθη, ὡς ἐκ τῆς ἄχρι τοῦδε χρήσεως, ἀνεπαρκὲς κατὰ εἴκοσι περίπου χιλιάδας δραχμῶν, τῶν ἐκ τῆς δοσοληψίας τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὁπλοστασίου παραγομένων ἐσόδων, δηλουμένης ὡς δημοσίων ἐσόδων. Δεύτερον δὲ, διότι ἡ ἔλλειψις μερῶν ὅπλων καὶ ἐργαλείων ἀναγκαίων διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ ὁπλοστασίου ἐπέβαλεν ἡμῖν τὴν ἐξ ἀλλοδαπῆς προμήθειαν τῶν ἀπολύτως ἀναγκαίων, ὧν ἡ δαπάνη ὑπολογίζεται ὡς ἔγγιστα εἰς ὀκτὼ χιλ. δραχμῶν. Καὶ τρίτον, διότι ἡ περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1865 ἔτους δοθεῖσα παραγγελία διὰ τοῦ ἐν Παρισίοις Στρατάρχου Ῥαντὼν, περὶ κατασκευῆς πεντακοσίων κοντοτουφέκων τῆς Χωροφυλακῆς, μᾶς ὑπεχρέωσε νὰ παραλάβωμεν τὰ ὅπλα ταῦτα περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1866 ἔτους, ὧν ἡ πραγματικὴ ἀξία ἀνεβιβάσθη εἰς δραχμὰς 26,138 καὶ 63|00. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 16. ἄρθρου 3. (Ἐνοίκια ἰδιωτικῶν οἰκιῶν) κατὰ δραχ. 5,000. Διότι ἡ συγκέντρωσις στρατιωτικῶν τμημάτων παρὰ τῇ ὁροθετικῇ γραμμῇ καὶ ἐν μέρει ἡ σύστασις τῶν ἀρχηγείων ηὔξησαν τὰς ἀνάγκας τῆς ἐνοικιάσεως ἰδιωτικῶν κτιρίων, ἐξ ὧν ἡ ἔλλειψις τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 17. ἄρθρου 2. (Μετακομίσεις στρατοῦ)· κατὰ δραχ. 50,000. Ἂν καὶ κατ’ ἀναλογίαν τῆς δαπάνης τῶν πέντε προηγουμένων ἐτῶν ὁ μέσος ὅρος ἀναβιβάζεται εἰς δραχ. ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἓξ χιλιάδας, ὁ συντάξας ὅμως τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1866 ἐμετρίασε τὸν ὅρον τοῦτον καὶ τοῦ ἡμίσεως αὐτοῦ ἔλαττον, ἐσφαλμένως ὑπολογίσας τὰ ἐπιμίσθια τοῦ ἐν Ἑπτανήσῳ στρατοῦ εἰς ὀγδοήκοντα χιλιάδας δραχμὰς, μὴ ὑπερβαίνοντα πράγματι τὰς πεντήκοντα χιλιάδας. Ἡ τοιαύτη ἐλάττωσις, ἐξ ἑνὸς, ἡ ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας κίνησις ὁλοκλήρου τοῦ στρατοῦ πρὸς διατήρησιν τῆς τάξεως κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῶν δημάρχων ἀφ’ ἑτέρου, καὶ ἡ προμήθεια καπῶν, ὧν ἡ δαπάνη δὲν προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, κατέστησαν ἀνεπαρκὲς τὸ προϋπολογισθὲν ποσὸν κατὰ πεντήκοντα, ὡς εἴρηται, χιλιάδας δραχμῶν. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 18. μόνου. (Νοσηλεία) κατὰ δραχμὰς 10,000. Ἡ ἐκ Γαλλίας προμήθεια φαρμάκων πρὸς σχηματισμὸν ἐφοδίου εἶναι ἡ πραγματικὴ αἰτία τῆς ἐλλείψεως τοῦ ποσοῦ τούτου, ἧς ἴσον ποσὸν ἀφαιρεῖται ἐκ τοῦ προϋπολογισθέντος διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας τοῦ 1867. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 19. μόνου. (Ἱππωνεία) κατὰ δραχμὰς 4,000. Διότι ἡ ἀντικατάστασις ὀκτὼ ἐπὶ πλέον κατασταθέντων ἀνικάνων κτηνῶν εἶναι ἡ πραγματικὴ αἰτία τῆς ἐλλείψεως τοῦ ποσοῦ τούτου. Ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 21. Μόνου. (Στρατιωτικὴ δικαιοσύνη) κατὰ δραχ. 6,000. Ἡ ἐπέκτασις τῶν ποινικῶν ἀνακρίσεων καὶ ἡ παραπομπὴ εἰς δίκην πλειόνων ἐγκληματιῶν ἐπήνεγκε τὴν ἔλλειψιν ταύτην. Ἐν τῇ παρούσῃ ἐσωκλείεται πίναξ τῶν ὡς ἀνωτέρω αἰτουμένων ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων, ὧν τὸ ὁλικὸν ποσὸν ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 415 χιλιάδας. Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τούτου καὶ τῆς παρούσης ἡμῶν ἐκθέσεως, σᾶς παρακαλοῦμεν, κύριε συνάδελφε, νὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ ἐνεργήσητε ὅ,τι δέον, ἵνα χορηγηθῶσιν ἡμῖν αἱ ἀναπληρωτικαὶ αὗται πιστώσεις, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ δύω τρίτα τούτων παρήχθησαν ἐκ τῶν ἀφαιρέσεων τῶν ἐπενεχθεισῶν λόγῳ ἐνδεχομένων μεταβολῶν.

Ὁ ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΤΣΑΡΗΣ.»

Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Χρῆσις 1866.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Τῶν ἀναγκαιουσῶν παραπληρωματικῶν πιστώσεων ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἀνωτέρω ὑπουργείου διὰ τὴν προσημειωθεῖσαν χρῆσιν.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 11 Ἰανουαρίου 1867. Τὸ Στρατιωτικὸν Λογιστήριον. Λ. Μάνεσης.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Τῆς ἐτησίας δαπάνης τοῦ μισθοῦ τῶν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουκρίου τ. ε. Β. Διατάγματος ἀνακληθέντων εἰς ἐνέργειαν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς.

ΑΙΤΗΣΙΣ

Συμπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν τοῦ 1866 ἔτους. Πρὸς τὴν Βουλήν. «Ἡ αἰτηθεῖσα ποσότης διὰ τὴν τροφοδοσίαν τῶν πληρωμάτων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1866 ἔτους ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς, ἕνεκα τῆς ἐκτάκτου ὑπερτιμήσεως τῶν τροφίμων καὶ ἕνεκα τοῦ ἐκτάκτου ἐξοπλισμοῦ διαφόρων μικρῶν πλοίων, ἀναγκαίων διὰ τὴν δημόσιον ὑπηρεσίαν.

Τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ποσότητος ταύτης ἐξαιτοῦμαι παρὰ τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 19 Ἰανουαρίου 1867.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.»

ΑΙΤΗΣΙΣ

Συμπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1866 ἔτους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 19 Ἰανουαρίου 1867.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν

Δ. ΓΡΙΒΑΣ.

Πίναξ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 8 φεβρουαρίου 1867. Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους Ἐπιτροπή. Λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὸ ἐν τῇ Βουλῇ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866 ἐκ δραχ. 466,328 καὶ τὰς ἐν αὐτῇ ἐμφαινομένας τῶν ὑπουργείων Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν, Ἀποφαίνεται ὡς ἐφεξῆς· 1) Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Ἀναπληρωτικὴ πίστωσις χωροφυλακῆς δραχ. 150,000. Αὕτη διαιρεῖται εἰς δαπάνην, χρησιμεύσασαν εἰς δαπάνην 12 ἀνθυπομοιράρχων ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ἀργίας εἰς ἐνεργητικὴν ὑπηρεσίαν, καὶ εἰς δαπάνην διὰ τὴν ἐπὶ δύο μῆνας καὶ πλέον διατήρησιν 200 χωροφυλάκων, οὓς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1866 ἀφῄρει. Ἐν μὲν τῇ πρώτῃ περιπτώσει, ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι κακῶς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, κατὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ τῆς 22 Φεβρουαρίου 1866, ἐξήγησε τὸ πνεῦμα τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ῥηθέντος ἔτους, ἐν ᾗ ῥητῶς ἡ μὲν Βουλὴ ὁρίζει, ἵνα οἱ ἐν ἀργίᾳ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, οἱ παρὰ τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου χρώμενοι, ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν, τιθέμενοι ἐν ὑπηρεσίᾳ καθ’ ὅσον ἐπέτρεπε τὸ τοιοῦτον ὁ ὀργανισμὸς τοῦ σώματος· ὁ δὲ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἀπῄτησε τὴν τοιαύτην μετάθεσιν, ἀπαλειφθείσης τῆς ἐπὶ τούτῳ δαπάνης ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου του. Ἐπὶ δὲ τῇ ἐπὶ δύω μῆνας καὶ πλέον διατηρήσει τῶν 200 χωροφυλάκων, ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι ναί μὲν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ μιᾶς δὲν ἠδύνατο ἀποπέμψαι 200 ἄνδρας ἐκ τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς, οἵτινες ὑπήχθησαν εἰς τριετῆ θητείαν, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀναγκαζόμενον ἕνεκα τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν ἵνα λάβῃ σύντονα μέτρα, ἀνέλαβε τὴν συντήρησιν τῶν 200 ἀνδρῶν ἐπὶ δύω μῆνας, ἰδίᾳ δαπάνῃ, ὑπῆρχεν ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν ὁ ἀνάλογος χρόνος, ὅπως, προεξετάζον τοὺς ἐν τῷ σώματι τῆς χωροφυλακῆς, ἀποπέμψῃ τοὺς μὴ καταταχθέντας συμφώνως μὲ τὰ παρὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς ὁριζόμενα προσόντα, οὕτω δὲ νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς τὴν θέσιν τοῦ νὰ διατηρήσῃ αὐτοὺς ἐπὶ πλέον δύω μῆνας. Ἡ ἐπιτροπὴ ὅθεν θεωρήσασα, ὅτι ἡ κυβέρνησις ἐκείνη ἐνήργησεν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς, τῇ οἰκείᾳ θελήσει χρησαμένη, ἀποῤῥίπτει τὴν ἐν λόγῳ πίστωσιν. Βʹ.) Ἐπὶ τῆς πιστώσεως δρ. 40,000 «ἡμίταγμα εὐζώνων.» Ἡ Βουλὴ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1866 ὥρισεν 100,000 δρ. πίστωσιν διὰ 350 ὑπεραρίθμους ὑπαξιωματικούς, ἐπὶ τῇ βάσει, ὅτι οἱ ἐπίλοιποι ἤθελον ἀφεθῆ κατὰ τὰ ἐμφαινόμενα ἐν τῷ μητρῴῳ τοῦ ἡμιτάγματος, κατὰ συνέπειαν ἀποφάσεως τῆς ἰδίας Βουλῆς μετατρεψάσης τὸ ἡμίταγμα τῶν εὐζώνων εἰς σῶμα ὑπεραρίθμων ὑπαξιωματικῶν· πάντες οἱ ὑπεράριθμοι ὑπαξιωματικοὶ τῶν διαφόρων σωμάτων, οἱ μέχρις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, 1 Ἰανουαρίου 1866, λογιζόμενοι εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἡμιτάγματος ὤφειλον νὰ συγκεντρωθῶσιν εἰς τὸ σῶμα τῶν ὑπεραρίθμων· οὕτως, ἐνῷ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1866 περιελάμβανε πράγματι 374 ὑπαξιωματικοὺς, κατὰ τὰς διαφόρους τριμηνίας τοῦ 1866 εἰσῆλθον μὲν ἐν αὐτῷ ἐκ διαφόρων σωμάτων 144, ἐξῆλθον δὲ ἀφεθέντες ἢ ἀπολυθέντες 134, ἔμεινε δὲ περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους τούτου πραγματικὴ δύναμις 384. Ἡ ἐνδεχομένη ἑπομένως ἐλάττωσις, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ σκοπουμένη, δὲν ἐπετεύχθη, ἐξ οὗ εἵπετο πραγματικὴ ὑπέρβασις δαπάνης, καὶ τοιαύτη ὑπῆρξεν ἐκ δραχ. 43,444, πρὸς κάλυψιν τῆς ὁποίας ᾐτήθη ἡ ἐν λόγῳ πίστωσις. Ἡ μὴ ἐξίσωσις αὕτη προῆλθεν ἀφ’ ἑνὸς, διότι, ὑπαρχόντων πλείστων ὑπαξιωματικῶν ἐν τῷ ἡμιτάγματι, δι’ ὧν οἱ σωματάρχαι ὤφειλον νὰ πληρῶσι τὰς ἐκκενουμένας θέσεις τῶν σωμάτων των, οὗτοι οὐ μόνον δὲν ἔπραττον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ προῆγον ἐκ τοῦ ἰδίου σώματος περιπλέον τῶν ἐκκενουμένων θέσεων, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν, ἀντὶ νὰ περιστείλῃ τὴν κατάστασιν ταύτην, ἐπανέφερεν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ διὰ τοῦ αὐτοῦ βαθμοῦ 23 ὑπαξιωματικοὺς, ἐξ ὧν ἄλλοι μὲν αὐτῶν ἀφέθησαν, ἄλλοι δὲ ἀπελύθησαν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἕνεκα ἀξιομέμπτου διαγωγῆς, τέσσαρας δ’ ἐξ αὐτῶν ἐπανέφερεν ἐκ τῆς τάξεως τοῦ πολίτου ὡς ἐπιλοχίας ἐναντίον τῶν ὀργανικῶν νόμων τοῦ στρατοῦ. Ἐπὶ τοιαύτης ὅθεν καταστάσεως, ἡ ἐπιτροπὴ θεωροῦσα, ὅτι οἱ κατὰ τὸ 1866 διευθύναντες τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν παρηνόμησαν φανερὰ, συγχωρήσαντες ποτὲ μὲν εἰς τοὺς σωματάρχας νὰ προάγωσιν ὑπαξιωματικοὺς, οὐδεμιᾶς ἀνάγκης ὑπαρχούσης, ποτὲ δὲ οἱ ἴδιοι αὐθαιρέτως νὰ ἐπαναφέρωσιν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ὑπαξιωματικοὺς ἀποβληθέντας ἢ ἐκ τῆς τάξεως τοῦ πολίτου, ἀποῤῥίπτει τὴν ἐν λόγῳ ἀναπληρωτικὴν πίστωσιν τῶν 40,000 δραχ. καὶ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως διατάξῃ διὰ τὴν ταχεῖαν τῶν ὑπολόγων ἐξέλεγξιν. Γʹ.) Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 11 μόνου.

Ἀπόμαχοι κατὰ δραχ.···························· 20,000

Ἡ ἐπιτροπὴ παραδέχεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως.

Δʹ.) Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 12, ἄρθρον 1, δραχ.·········· 15,000

«Μισθὸς διαθεσίμων» παραδέχεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Εʹ.) Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 12, ἄρθρ. 2, «μισθὸς ἀργῶν

ἀξιωματικῶν» δραχ.····························· 15,000

Παραδέχεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 14, ἄρθρου 2.

Ἱπποφορβὴ······································ 20,000

Παρεδέχθη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 14 ἄρθρου 3.

Ἱματισμὸς ἐπὶ τῆς καταθέσεως···················120,000

Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν εὑρίσκει δικαιολογημένην τὴν εἰρημένην πίστωσιν, διότι διὰ τοῦ πρϋπολογισμοῦ ἐχορηγήθη ἡ ἀναγκαία πίστωσις διὰ τὸν ἱματισμὸν τοῦ στρατοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δυνάμεως τῶν σωμάτων. Ἐὰν δὲ τὸ ὑπουργεῖον ἔκαμε προμηθείας ἀνωτέρου ποσοῦ, δύναται νὰ πληρώσῃ τοῦτο ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1867, καθ’ ὃ θέλει καὶ ἐξοδευθῆ. Ἐπὶ τοῦ Κεφ. 14, ἄρθρου 4.

Ὁπλισμὸς δραχ.································· 60,000

Ἡ ἐπιτροπὴ παρεδέχθη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Κεφάλαιον 16. Ἄρθρον 3.

Ἐνοίκια ἰδιωτικῶν οἰκιῶν δραχ.················· 5,000

Παρεδέχθη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Κεφάλαιον 17. Ἄρθρον 2.

Μετακομίσεις στρατοῦ δραχ.····················· 50,000

Ἐπὶ τοῦ κεφ. τούτου ἐχορηγήθη πίστωσις ἐν τῷ προϋπολογισμῷ 1866, 80,000 δραχ. Καθ’ ὅλα τὰ πρὸ τοῦ 1862 ἔτη ἐχορηγεῖτο πίστωσις διὰ τὰς μετακομίσεις τοῦ στρατοῦ ἔλαττον τῶν 80,000 δραχ., καίτοι τότε ὁ στρατὸς ἦτο πολυαριθμότερος, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν νεοσυλλέκτων, ἕνεκα τῆς τετραετοῦς θητείας, ἦτο μεγαλήτερος. Ἐὰν δὲ κατὰ τὰ ἔτη 1862, 63 καὶ 64 ἦτο σχεδὸν διπλασία ἡ δαπάνη, ὑπῆρξεν ὡς ἐκ τῆς τότε ἀκαταστασίας καὶ τῶν διδομένων ἐπιμισθίων εἰς τὸν ἐν Ἑπτανήσῳ ἑδρεύοντα στρατὸν κατὰ τὸ 1864 καὶ 1865· ὥστε τὸ χορηγηθὲν παρὰ τῆς Βουλῆς ποσὸν διὰ τὸ 1866 ἦτο βεβαίως λίαν ἐπαρκές. Πόθεν λοιπὸν προῆλθεν ἡ ὑπέρβασις τῆς δαπάνης; Ἐάν τις παρατηρήσῃ τὰς μεταβολὰς τοῦ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργείου, θέλει ἀποστρέψει τοὺς ὀφθαλμοὺς, διότι ἀπὸ τὸν Ἰούλιον 1864 μέχρι Δεκεμβρίου οὐδεὶς ἀξιωματικὸς Χωροφυλ. Πεζικοῦ, Ἱππικοῦ κλπ. ἔμεινεν ἐν τῇ θέσει του, ἢ τοὐλάχιστον μετακινηθεὶς ἔμεινεν ἐπὶ ἕνα μῆνα. Ἡ δαπάνη δὲ τοιαύτης μετακινήσεως ἀξιωματικῶν ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄκρου τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἕτερον δὲν ἠδύνατο εἰμὴ νὰ ἐξαντλήσῃ τὸ ἐν λόγῳ κεφάλαιον. Εἰς ταῦτα δὲ προσετέθη ἡ μετακίνησις τῶν ταγμάτων τοῦ πεζικοῦ· τοῦ 5 τάγματος μετὰ τῶν διεσπαρμένων λόχων ἐξ Ἀγρινίου εἰς Μεσολόγγιον, τοῦ 3 κατέχοντος τὸ πλεῖστον τῆς Πελοποννήσου ἐκ Πατρῶν εἰς Λαμίαν, τοῦ 7 κατέχοντος τὸ πλεῖστον τῆς μεθορίου γραμμῆς ἐκ Λαμίας εἰς Πάτρας, τοῦ 6 ἐξ Ἄργους εἰς Ναύπλιον, τοῦ δὲ 4 ἐκ Ναυπλίου εἰς Τρίπολιν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐν τούτοις μὴ ἐμβλέπουσα σπουδαίους λόγους, οἵτινες ὑπηγόρευσαν τοιαύτας ἐκτάκτους κινήσεις τοῦ στρατοῦ, δι’ ὧν ἐγένετο ὑπέρβασις ἐπὶ τῶν ψηφισθεισῶν δαπανῶν — παρὰ τῆς Βουλῆς, γνωμοδοτεῖ τὴν ἀπόῤῥιψιν τῆς τοιαύτης πιστώσεως καὶ τὴν ταχεῖαν ἐξέλεγξιν τῶν ὑπολόγων. Κεφάλαιον 18, Μόνον.

Νοσηλεία··································δραχ. 10,000

Ἡ ἐπιτροπὴ ἀποῤῥίπτει τὴν ἐν λόγῳ πίστωσιν, διότι ἴσον ποσὸν δὲν ἀφαιρεῖται ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὡς ἡ ἔκθεσις διαλαμβάνει. Κεφάλαιον 19, Μόνον.

Ἱππωνεία··································δραχ. 4,000

Παραδέχεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 21 Μόνον.

Στρατιωτικὴ δικαιοσύνη····················δραχ. 6,000

Παραδέχεται ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ὑπουργείου Ναυτικῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ λαβοῦσα ταύτην ὑπ’ ὄψιν καὶ παραδεξαμένη καὶ τὴν ὑπερτίμησιν τῶν τροφίμων καὶ τὸ διὰ τὴν ὑπερτίμησιν τροφίμων ποσὸν καὶ τὸ διὰ τὰ μηχανήματα, καθὼς καὶ τὴν ὑπέρβασιν διὰ τὴν νοσηλείαν, φανοὺς καὶ φάρους, θεωρεῖ τὴν αἰτουμένην πίστωσιν ἐκ δραχ. 25,000 παραδεκτέαν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 2 Μαρτίου 1867.

Ὁ Πρόεδρος

Δ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ,

Τὰ μέλη Σ. Σωτηρόπουλος, Σπ. Οἰκονομίδης, Δ. Τσαμόπουλος, Σ. Χ. Στεφανόπουλος, Ἀριστ. Π. Μπουκαούρης, Κ. Πεταλᾶς, Τ. Λαζαρέτος, Γ. Α. Περωτῆς, Π. Κυριακός. Ὁ εἰσηγητὴς Ἀνδρέας Στράτος.»

§113ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἶναι ἀπὼν, ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ παραδεχθῇ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς διὰ πρώτην φοράν· τὸ αὐτὸ ἐκάμαμεν καὶ εἰς τὰς ἄλλας πιστώσεις.

§114ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡ παραδοχὴ τοῦ νομοσχεδίου δὲν προδικάζει τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§115ΧΑΤΣΙΣΚΟΣ. Ἀπεναντίας τὸ παραδεχόμεθα μὲ τὰς παρατηρήσεις τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς· δηλ. ὅπου ἡ ἐπιτροπὴ ἀποῤῥίπτει, ἀποῤῥίπτει καὶ ἡ Βουλὴ (θόρυβος).

§116ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα ἂν ἅπαξ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς ἢ τρίς. Ἐγὼ ὅμως νομίζω, ὅτι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς δυνάμεθα ν’ ἀφήσωμεν διὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν, καὶ οὕτως ἀποφεύγομεν αὐτὰς τὰς δυσχερείας.

§117ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρω ἂν ἀπατῶμαι νομίζων, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ζήτημα. Ὑποθέσατε, ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἢ ἕτερός τις φέρει πρότασιν νόμου, ἡ πρότασις παρεπέμφθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἥτις ἔφερεν ἔκθεσιν, δι’ ἧς προτείνει ν’ ἀποῤῥιφθῇ ἡ πρότασις. Ἔρχεται ἡ πρώτη συζήτησις, καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, καὶ ἀποῤῥίπτει τὴν πρότασιν. Νομίζετε, ὅτι δύνασθε νὰ τὴν φέρητε τὴν ἐπιοῦσαν καὶ νὰ ἐρωτήσητε ἐκ νέου; Οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἡ ἐπιτροπὴ λέγει, πρέπει νὰ γίνωσι δεκταὶ αἱ δεῖνα καὶ δεῖνα πιστώσεις, αἱ δὲ λοιπαὶ ν’ ἀποῤῥιφθῶσι. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον, πρέπει νὰ γίνῃ τρεῖς φορὰς δεκτὸν, ἵνα ἔχῃ κῦρος ὁ νόμος, καθ’ ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, ἅπαξ μόνον.

§118ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Κύριοι, διατί παρεδέχθη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἡ τριπλῆ ἀνάγνωσις; ὅπως φωτιζώμεθα ἀκριβέστερον. Αἱ ἐκθέσεις αἱ συνοδεύουσαι τὸ νομοσχέδιον ὑπάγονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, πρέπει νὰ συζητῶνται καὶ ψηφίζωνται τρίς.

§119ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριοι, ἂν παραδεχθῶμεν τὴν ἀρχὴν ν’ ἀποῤῥίπτηται ἓν νομοσχέδιον κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, ἀπομακρυνόμεθα πολὺ ἀπὸ τὸν σκοπὸν τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι τρὶς πρέπει νὰ συζητῆται ἓν νομοσχέδιον. Ὁ λόγος δὲ εἶναι ὅτι διὰ τούτου δίδεται καιρὸς νὰ μελετήσῃ ἡ Βουλὴ καὶ σκεφθῇ καὶ φέρῃ ὡρίμως τὴν ψῆφόν της. Ὅταν ὅμως παραδεχθῶμεν, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν δύναται μία πρότασις ν’ ἀποῤῥιφθῇ, τότε ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὸν σκοπὸν τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ γίνηται συζήτησις, ἀλλ’ οὐδέποτε ν’ ἀποῤῥίπτηται ἓν νομοσχέδιον, παρὰ μόνον εἰς τὴν τρίτην, διότι ἄλλως ἡ ἐγγύησις, τὴν ὁποίαν ζητεῖ τὸ Σύνταγμα διὰ τῆς τριπλῆς συζητήσεως ἀπέτυχε, διότι μία πρότασις δύναται νὰ ᾖναι ὀρθὴ, καὶ ὅμως κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ν’ ἀποῤῥιφθῇ. Τοῦτο ἐπειδὴ δὲν τὸ ἀπαγορεύει τὸ Σύνταγμα, δυνάμεθα νὰ τὸ καθιερώσωμεν ὡς ἔθιμον.

§120Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἀφοῦ παρεδέχθη τὸ Σύνταγμα, ὅτι διὰ νὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν ἓν ὁποιονδήποτε νομοσχέδιον ἀπαιτεῖται νὰ συζητηθῇ τρὶς κατ’ ἐπανάληψιν, κατὰ τὸ διάστημα τῆς συζητήσεως ὑποθέσατε ὅτι παρουσιάζονται τροπολογίαι τινὲς, μεταξὺ τῶν ὁποίων μερικαὶ ζητοῦσι τὴν ἀπάλειψιν ἄρθρων τινῶν, μιᾶς διατάξεως, καὶ ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν συζήτησιν παραδέχεται τὴν ἀπάλειψιν, ἢ δὲν τὴν παραδέχεται· ἔρχεται ὑποχρεωτικῶς ἡ τρίτη συζήτησις· τότε ὅλαι αἱ πρῶται τροπολογίαι θὰ συζητηθῶσι, διότι κατὰ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἠδύνατο ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ ἐσφαλμένας πληροφορίας, καὶ ἡ γνώμη της μετὰ ταῦτα μετεβλήθη. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι μία ἀπάλειψις καὶ ζητεῖ ἡ ἐπιτροπὴ ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν πίστωσιν δεῖνα ἢ δεῖνα, καὶ νὰ παραδεχθῇ τὸ ἕτερον. Ἐνταῦθα ἡ τελευταία συζήτησις θὰ ᾖναι ἡ ὁριστικὴ, ἥτις ὁριστικῶς θὰ κανονίσῃ τὸ ἀποτέλεσμα. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι πᾶσα ἰδέα ἐρχομένη ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τροπολογοῦσα, ἀπαλείφουσα ἢ προσθέτουσα, ὀφείλει νὰ συζητηθῇ τρὶς ὑποχρεωτικῶς. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι δὲν δικαιούμεθα ν’ ἀποῤῥίπτωμεν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δικαιούμεθα· ἔρχεται μία ἰδέα, εἷς νόμος· κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν λέγομεν ἀποῤῥίπτεται· τοῦτο ὅμως δὲν ἀρκεῖ διὰ ν’ ἀποῤῥιφθῇ τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ὅλαι αἱ ἰδέαι, αἱ ὁποῖαι φέρουν μίαν ἀλλοίωσιν, πρέπει νὰ συζητῶνται τρίς. Ἐπειδὴ δὲ ἐδῶ προτείνεται ἀπάλειψις, νομίζω, ὅτι τοσοῦτον μᾶλλον εἶναι σπουδαῖον τὸ ζήτημα, ὥστε ἐπὶ τρεῖς κατὰ συνέχειαν συνεδριάσεις νὰ συζητήσωμεν καὶ ψηφίσωμεν.

§121Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ τὸ παραδεχθῶμεν αὐτὸ ὡς ἔθιμον.

§122ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν πρόκειται περὶ Συντάγματος, δὲν πρέπει νομίζω νὰ τὸ ἀποδεχθῶμεν.

§123ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ἀκόμη· διότι ὑποθέσατε, ὅτι ἔρχεται μία πρότασις, καὶ εἷς βουλευτὴς, ὁ ὁποῖος ἔχει γνώσεις εἰδικὰς ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἀντικειμένου, συμπίπτει νὰ ᾖναι ἀπών· ἂν ἦτο παρὼν, ἠμποροῦσε νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ, καὶ ἐν τούτοις ἀποῤῥίπτεται. Νομίζω, ὅτι χάνομεν μίαν ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν καθιέρωσε τὸ Σύνταγμα.

§124ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι οὕτως ἔχει καὶ οὕτω γίνεται καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἀφ’ ὅπου ἡμεῖς ἐλάβομεν αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐν τῇ δευτέρᾳ συζητήσει ἡ Βουλὴ μεταβάλλεται εἰς comitée ἰδιαίτερον, ὅπου οἱ βουλευταὶ ἀνταλλάσσουν τὰς ἰδέας των· ἐκεῖ σχηματίζεται ἡ πεποίθησις, καὶ εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν ἀποφασίζεται ἡ τύχη τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω λοιπὸν καὶ ἐγὼ, ὅτι ὡς ἔθιμον ἠμποροῦμεν νὰ τὸ παραδεχθῶμεν αὐτὸ, καθόσον δὲν βλάπτει.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ προχωρῶμεν.

§126ΖΩΤΟΣ. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος νομίζω, ὅτι εἶναι καθαρὸν (ἀναγινώσκει). Θὰ εἰπῇ λοιπὸν ὅτι καὶ κατὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας θὰ ψηφοφορηθῇ ἄρθρον πρὸς ἄρθρον καὶ τότε εἶναι νόμος, ἂν δὲν πέσῃ· ἂν ὅμως ἀποῤῥιφθῇ, τότε θὰ εἰπῇ ὅτι δὲν ἐσυζητήθη τρὶς, οὔτε ἐγένετο δεκτὸν τρὶς, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἅπαξ, δὶς καὶ ἐγένετο παραδεκτὸν τὴν τρίτην. Καθὼς καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 25 τοῦ Συντάγματος (ἀναγινώσκει), δὲν χρειάζεται μία πρότασις νόμου νὰ ἐσυζητήθη τρὶς καὶ νὰ ἀπεῤῥίφθη διὰ νὰ μὴ δύναται νὰ ἐπανέλθῃ ἐντὸς τῆς Συνόδου, ἀλλ’ ἅπαξ, εἰς τὴν πρώτην ἢ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἀδιάφορον· διὰ νὰ γίνῃ ὅμως δεκτὸν ἓν νομοσχέδιον, ἀπαιτεῖται τρὶς νὰ συζητηθῇ καὶ ψηφοφορηθῇ κατ’ ἄρθρον. Ἔπειτα, ἐκτὸς τούτου, ἐὰν συζητοῦντες τὴν πρώτην ἡμέραν καὶ τὴν δευτέραν δὲν ἐπροτείναμεν τροπολογίαν, ὑποθέσατε ὅτι κατὰ τὴν τρίτην ἐπιφέρομεν, καὶ γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία ἢ ἀποῤῥίπτεται. Κατὰ τὴν ἐναντίαν γνώμην, πρέπει νὰ ψηφοφορηθῇ τρὶς αὐτὴ ἡ τροπολογία καὶ τότε νὰ γίνῃ δεκτὴ ὡς ἄρθρον ἢ παράγραφος τοῦ νόμου, ἐνῷ κατὰ τὴν ἄλλην ἰδέαν πρέπει ἅπαξ.

§127ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ὁ νομοθέτης λέγει, ὅτι ἕκαστον νομοσχέδιον πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ παραδεχθῇ τρὶς καὶ τοιουτοτρόπως νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους. Τινὲς διϊσχυρίζονται, ὅτι ὅταν ἓν νομοσχέδιον πέσῃ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, δύναται νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὴν δευτέραν, δύναται νὰ πέσῃ καὶ εἰς τὴν δευτέραν καὶ νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ εἰς τὴν τρίτην. Ἀλλὰ ποῦ ἀφίνομεν τὸν νομοθέτην τότε; ὁ νομοθέτης λέγει τρίς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, Κύριοι, πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμεν νὰ συζητῶμεν ἅπαξ· ἂν πέσῃ, πάλιν ν’ ἀρχίσωμεν μίαν, δύο, τρεῖς καὶ τέσσαρας, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τρίτην, καὶ ἂν πέσῃ καὶ τότε, τότε θὰ ἀρχίσωμεν πάλιν δύω, τρεῖς, τέσσαρας καὶ πέντε· τοιουτοτρόπως λοιπὸν δὲν θὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς πέρας. Ὅταν λοιπὸν πέσῃ εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, δὲν δύναται νὰ ἐπανέλθῃ πλέον.

§128ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Τὸ Σύνταγμα δὲν λέγει, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τρίς, ἀλλὰ νὰ ψηφοφορηθῇ τρίς.

§129ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι ῥητὸν, Κύριοι, τὸ Σύνταγμα καὶ δὲν πρέπει νὰ περιπέσωμεν εἰς καμμίαν πλάνην.

§130ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Σύνταγμα λέγει περὶ νομοσχεδίου· ὁ Κ. Σωτηρόπουλος ὁμιλεῖ περὶ προτάσεως βουλευτοῦ ἢ ἐπιτροπῆς· ἔχει τὴν ἰδέαν ὅτι ἂν ἀποῤῥιφθῇ ἅπαξ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, δὲν ἐπανέρχεται.

§131ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον τοῦτο· ἐγὼ εἶπον ὅτι ἡ πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς ἀφορᾷ ἀπόῤῥιψιν τοῦ νομοσχεδίου· ἑπομένως ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς της, θὰ ἀποῤῥιφθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§132ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ λέγει περὶ ὁλοκλήρου, δὲν λέγει περὶ ἑνὸς ἄρθρου. Ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου αὐτοτελοῦς, ὁλοκλήρου. Ἂν ἀποῤῥιφθῇ τὸ νομοσχέδιον ἅπαξ, δὲν ἐπανέρχεται.

§133ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν ἀποῤῥιφθῇ ἄρθρον ἑνὸς νομοσχεδίου κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, νομίζετε ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς αὐτό; Τὸ νομοσχέδιον τοῦ ὑπουργοῦ σύγκειται ἐκ πολλῶν ἄρθρων. Τινὰ τῶν ἄρθρων τούτων προτείνει ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἀποῤῥιφθοῦν· ἐὰν δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὴν γνώμην αὐτῆς καὶ τὰ ἀποῤῥίψῃ, νομίζω ὅτι δὲν δύναται πλέον νὰ ἐπανέλθῃ.

§134ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ λύσωμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ νὰ προχωρήσωμεν, ὅπως ἐγίνετο καὶ πρότερον.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ νὰ θεωρήσωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, καθὼς καὶ τὰ ἄλλα, χωρὶς νὰ θεωρήσωμεν τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς;

§136ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις καὶ βλέπομεν.

§137ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὰ πάντα διορθόνομεν, ἂν ἀναβάλωμεν καὶ τὴν πρώτην συζήτησιν διὰ μίαν ἄλλην ἡμέραν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ τὸ ἀναβάλωμεν;

§139ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τώρα τὸ περὶ ἀπογραφῆς, τρίτη συζήτησις.

§141ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ σημαντικώτερα νομοσχέδια τὰ συζητοῦμεν κατεπειγόντως. Δὲν βλέπω νὰ ἤμεθα οὔτε ἐν ἀπαρτίᾳ.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐν τοῖς δωματίοις. Ὅστις θέλει ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ ἀναβολήν.

§143ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ὁλόκληρον τὸν νόμον, τὰς ἐξαιρέσεις.

§144ΖΕΡΒΟΣ. Ναὶ, ἀλλὰ συζητοῦνται αἱ ἐξαιρέσεις σχετικῶς μὲ τὰς ἄλλας διατάξεις.

§145ΣΙΝΑΝΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ, Κύριε Πρόεδρε, προτείνω ν’ ἀναβληθῇ.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνει ἡ Βουλή;

§147ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§148ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 46, τὴν δευτέραν τὸ συζητοῦμεν καὶ αὐτό.

§149ΖΕΡΒΟΣ. Νὰ προστεθῇ ὅτι οἱ ἀντικαταστάται νὰ δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ἀπὸ 18 ἐτῶν ἕως 25.

§150ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ δεχθῶμεν αὐτό.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις. Τὴν δευτέραν θὰ ἔχωμεν ἐξακολούθησιν καὶ τὸ περὶ χαρτοσήμου. (Ὥρα 3 καὶ

3/60 Μ. Μ.)