1867.01.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32

Τῆς 28 Ἰανουαρίου 1867.

(Σάββατον).

(Ὥρα 1/2 μ. μ.).

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ, ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημείου ἀπέστειλεν ἔγγραφον δι’ οὗ γνωστοποιεῖ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι τὴν 30 Ἰανουαρίου τελεῖ μνημόσυνον τὸ Πανεπιστήμιον ὑπὲρ τῶν ἱδρυτῶν αὐτοῦ ἐν τῷ Μητροπολιτικῷ ναῷ. Ἀναφορὰ τοῦ δικηγόρου Παντολέοντος ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἰούλιος Χέννιγγ, Γερμανὸς τὴν πατρίδα, συνέταξε τοπογραφικὸν χάρτην τοῦ Λαυρίου μὲ τὰ ὀνόματα τῶν δασῶν, ὅστις ἐμπεριέχει καὶ τοὺς σωροὺς, καὶ ἐξαιτεῖται νὰ τυπωθῇ ἐν τῷ Βασιλικῷ Τυπογραφείῳ καὶ νὰ ἐκποιηθῶσι τὰ ἀντίτυπα πρὸς περίθαλψιν τῶν Κρητικῶν οἰκογενειῶν· ποῦ θέλετε νὰ τὴν διευθύνωμεν;

§4ΤΙΝΕΣ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§5ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ ἀναγινώσκετε τὰς ἀναφορὰς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ζητεῖτε τὴν ἀπόφασίν της, ἐνῷ ὁ κανονισμὸς λέγει, ὅτι αὗται πρέπει νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰς εἰδικὰς ἐπιτροπὰς;

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν τακτικὴν πάντοτε ἠκολουθήσαμεν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταλῇ εἰς μίαν ἐπιτροπὴν χωρὶς ν’ ἀποφανθῇ περὶ τούτου ἡ Βουλή. Εὐθυμία Λεονάρδου ἐξαιτεῖται ὅπως ψηφισθῇ πρότασις νόμου ὑπάγουσα καὶ αὐτὴν εἰς τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἄλλαι δυνάμει τοῦ νόμου τοῦ ψηφισθέντος περὶ συντάξεως ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως. Χρῆστος Πεταλᾶς ἁμαξηλάτης παραπονεῖται κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας, ὅτι ἀδίκως ἐναντίον τῶν νόμων ἐκακοποίησε καὶ ἐφυλάκισεν αὐτόν.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλα: αἱ ἀναφοραὶ, λέγει ὁ κανονισμὸς, παραπέμπονται εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§8ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἡ τελευταία ἀναφορὰ δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῇ, διότι ἡ δικαιοδοσία τοῦ Σώματος εἶναι κανονισμένη· δύναται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ ἀναφορὰς περὶ Συντάξεων καὶ τῶν ὁμοίων, ἀλλὰ αὕτη ἡ ἀναφορὰ δὲν εἶναι τοιαύτης φύσεως. Ἐν αὐτῇ ὁ ἀναφερόμενος παραπονεῖται διὰ μίαν ἐγκληματικὴν πρᾶξιν· τὸ τοιοῦτον εἶναι ἄλλου Σώματος δικαιοδοσία, εἶναι τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἀποφασίζουν περὶ αὐτῶν, ἐκτὸς ἐὰν κανεὶς τῶν βουλευτῶν τὴν υἱοθετῇ καὶ ἔρχεται νὰ κάμῃ ἐπερώτησιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἢ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐκ τούτου βλέπετε, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἔχετε δικαίωμα πρὶν στείλετε τὴν ἀναφορὰν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὴν περίληψιν αὐτῆς. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ δὲν πρέπει νὰ σταλῇ εἰς καμμίαν ἐπιτροπὴν, ἐκτὸς ἐὰν βουλευτής τις τὴν υἱοθετῇ.

§9ΤΙΝΕΣ. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι εἶναι ἀπαραβίαστον καὶ καθιερώθη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος.

§10ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἐδόθη ἀπὸ πολίτην ὅπου παραπονεῖται κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι καθιερώθη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν πολίτην· λέγετε, ἂς τὸν καταμηνύσῃ· ἠμπορεῖ νὰ τὸν κατεμήνυσεν, ἀλλ’ ἠξεύρετε τί τρέχει; τίς ἔκαμε τὴν ἀναφοράν; Δὲν ἠθέλησε νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν δημοσιότητα ἥτις εἶναι ἡ ψυχὴ τῆς δικαιοσύνης, κατέφυγεν ἐδῶ διὰ νὰ ἐξετάσωμεν ἡμεῖς καὶ νὰ μάθωμεν τὶ τρέχει· αὐτὸς δὲ ἴσως ἀπευθύνθη καὶ εἰς τὸν εἰσαγγελέα καὶ εἰς ἄλλα μέρη.

§11ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀκούσατε τὸ τοῦ κανονισμοῦ περὶ τῶν ἀναφορῶν (ἀναγινώσκει). Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ὁ κανονισμὸς λέγει νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§12ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐὰν δώσῃ κἀνεὶς μίαν ἀναφορὰν καὶ ζητήσῃ τὴν κατάργησιν τῶν καθεστώτων, πρέπει καὶ τότε ....... (θόρυβος).

§13ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς ἠμποροῦμεν νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ μιᾶς ἀναφορᾶς τῆς ὁποίας τὸ ἐμπεριεχόμενον δὲν γνωρίζομεν; πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅ,τι ἀναγινώσκομεν; ἢ θὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπ’ αὐτῶν; Ἀλλὰ ἐὰν κάμωμεν τοῦτο, δὲν θὰ συζητήσωμεν ἄλλα ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐμπεριέχωνται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, καὶ διὰ τοῦτο ὁ κανονισμὸς ἀνέθεσε τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὸν Πρόεδρον, νὰ τὰς παραπέμπῃ εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ νὰ στέλλωμεν πάντοτε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὰς ἀναφορὰς καθὼς καὶ αὐτήν;

§15ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§16ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁρίσατε, κύριε Πρόεδρε, μίαν ἡμέραν διὰ νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἀναφοράς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴχομεν ὁρίσει τὸ Σάββατον, ὥστε τώρα ποίαν ἡμέραν θέλετε νὰ ὁρίσωμεν;

§18ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τὸ ἄλλο σάββατον.

§19ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πολλάκις μία ἀναφορὰ ἑνὸς πολίτου ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι σπουδαία καὶ σπουδαιοτέρα ἀπὸ τὰ ἄλλα ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως· διὰ τοῦτο καλὸν εἶναι νὰ γνωστοποιῆται ἡ περίληψις εἰς τὴν Βουλήν· αὐτὸ εἶναι τὸ μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα ν’ ἀποφύγωμεν ὥστε νὰ παραβλαφθῶσι τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν.

§20Π. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα, διότι αὐτὸ ποῦ λέγει ὁ κύριος Σωτηρόπουλος ἀντιβαίνει εἰς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ῥητῶς λέγει, ὅτι οἱ πολῖται ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπευθύνωνται εἰς τὴν Βουλὴν· αἱ ἀναφοραὶ ἀπαιτεῖ ν’ ἀναγινώσκωνται. Ἐάν ἡ Βουλὴ ἔχῃ ἕνα κανονισμὸν ὅστις λέγει ὅτι πρέπει νὰ προπέμπωνται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν χωρὶς προηγουμένως ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ τὸ ἐμπεριεχόμενον αὐτῶν, τοῦτο δὲν δύναται νὰ καταστρέψῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐμπεριέχεται εἰς τὸ Σύνταγμα· κατὰ συνέπειαν φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὁδὸν, τὴν ὁποίαν μέχρι τοῦδε ἠκολουθήσαμεν· ἄλλως τε ἡ ἀνάγνωσις δὲν ἐμποδίζει τὴν συζήτησιν τῶν ἀντικειμένων τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ὅτι καὶ σήμερον διὰ τὴν μίαν ἐκ τῶν ἀναφορῶν εἴπατε, ὅτι πρέπει νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν· μέχρι τοῦδε αὐτὸ ἀκολουθοῦμεν.

§22ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ 21 ἄρθρ. τοῦ κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει «μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν καὶ ἔγκρισιν τῶν πρακτικῶν ὁ πρόεδρος ἀνακοινόνει εἰς τὴν Βουλὴν ἅπαντα τὰ ἀπευθυνθέντα αὐτῷ διαγγέλματα, προτάσεις, ὑπομνήματα ἢ ἄλλα ἔγγραφα· λοιπὸν δύναται, ὁ πρόεδρος ν’ ἀναγγείλῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅλας τὰς ἀναφορὰς τῶν πολιτῶν καὶ μετὰ ταῦτα νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§23ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ὅπου ἠκολουθήσαμεν μέχρι τοῦδε νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ τώρα.

§24ΣΤΡΑΤΟΣ. Σήμερον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν ὁδὸν, τὴν ὁποίαν μέχρι τοῦδε ἀκολουθήσαμεν (θόρυβος)· ἔχομεν ἀναφορὰς πρὸ δύο μηνῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔλαβον κἀνὲν ἀποτέλεσμα καὶ δὲν θὰ λάβουν ποτὲ, ἐὰν παραδεχθῶμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κ. Σωτηρόπουλος· τὸ καλλίτερον εἶναι νὰ λαμβάνωμεν γνῶσιν τῶν ἀναφορῶν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Σπηλιωτάκης ἔχει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ δασμολογίου.

§26ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθῇ καθὼς καὶ ὅλαι αἱ τροπολογίαι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον ἔχομεν τὴν συζήτησιν τοῦ δασμολογίου· ἰδοὺ τ’ ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πρὸ 5 ἡμερῶν εἰς τὸν πίνακα· ὅθεν βλέπετε, ὅτι τὸ τέταρτον ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ συζήτησις περὶ τοῦ δασμολογίου. Τί λέγετε λοιπόν; νὰ τυπωθῇ ἡ τροπολογία αὐτή;

§28ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ τυπωθῇ ἀφοῦ ἀπεφασίσθη νὰ συζητηθῇ τὸ δασμολόγιον· νὰ ἀναγνωσθῇ ὅμως ὅταν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις αὐτοῦ.

§29ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, τὰ λυπηρὰ καὶ ἀξιοθρήνητα συμβάντα τοῦ σεισμοῦ, ὅστις συνέβη εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, μοὶ ἀνέμνησαν ἔτι λυπηρότερα δυστυχήματα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὴν πατρίδα μου Αἰγιαλείαν, Κόρινθον καὶ λοιπὰ μέρη· εἰς τὰ 1862, καθὼς γνωρίζετε ἢ ἠκούσατε τοὐλάχιστον, τὸ ἥμισυ τῶν οἰκιῶν τῆς Αἰγιαλείας ἢ διεῤῥάγησαν ἢ κατεστράφησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην· τὰ λυπηρὰ αὐτὰ συμβάντα, (διότι πολλάκις καὶ ὁ θάνατος αὐτὸς εἶναι ὀλιγώτερον λυπηρὸς ἀπὸ δυστυχήματα τοιαῦτα, ἔθεσαν μίαν κοινωνίαν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐπαιτῶν. Ἔκτοτε ἐνεργήθησαν πολλαὶ καὶ εἰς πολλὰ μέρη συνεισφοραὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν παθόντων καὶ συνήχθη τὸ ποσὸν 300 χιλιάδων δραχμῶν. Ἐννοεῖται, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀπὸ ξένους ὁμογενεῖς, οὐχὶ Ἕλληνας, κατὰ μέγα μέρος, καὶ διὰ μιᾶς ἀδίκου, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ἀνισονομίας προσδιωρίσθησαν 80,000 δραχμαὶ διὰ τὰ παθήματα τῆς Αἰγιαλείας· καὶ εἰς μὲν τοὺς ἄλλους τόπους τὰ λαχόντα ποσὰ ἐδόθησαν, εἰς δὲ τὴν Αἰγιαλείαν οὔτε ὀβολὸν δὲν ἔδωκαν. Αὐτὰ βεβαίως συνέβησαν ἐπὶ ἄλλης ἐποχῆς, οὔτε ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, οὔτε ἐπὶ τῆς προλαβούσης, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἔχω νὰ μεμφθῶ, οὔτε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, οὔτε τὴν προλαβοῦσαν, ἀλλὰ τέλος πάντων παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις τί γίνονται αὐτὰ τὰ βοηθήματα, διότι βεβαιωθῆτε, ὅτι ἡμεῖς οὔτε ἐλάβομεν ὀβολὸν, οὔτε γνωρίζομεν τί γίνονται. Ἐκτὸς τούτου ἡ θέσις μας σήμερον εἶναι τοιαύτη, ὥστε δικαιούμεθα νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν φιλανθρωπίαν τοὐλάχιστον τῆς Βουλῆς, διότι γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἐπαρχία ἐκείνη ἕνεκα τῆς ἀφορίας καὶ ἕνεκα τοῦ ἐκπεσμοῦ τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος καὶ ἐκ τῆς τοκογλυφίας καὶ τῆς κερδοσκοπίας τῶν κερδοσκόπων, οἵτινες μαστίζουν τὸν τόπον, καὶ διότι ἐπίκειται ἡ κατάλυσις ἑνὸς ὑποκαταστήματος τραπεζικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐκεῖ εὑρίσκεται, ἡ ἐπαρχία ἐκείνη εἶναι ἀξία τῆς φιλανθρωπίας τῆς Βουλῆς. Βλέπετε ὅτι ἕνεκα ὅλων αὐτῶν τῶν δυστυχημάτων ἡ ἐπαρχία ἐκείνη δικαιοῦται νὰ ἀπαιτήσῃ τὸ ὀφειλόμενον αὐτῇ ποσόν· τούτου ἕνεκεν ἔκαμα αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον, τί γίνεται αὐτὸ τὸ ποσὸν, καὶ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ πρὸς τὸν σκοπὸν δι’ ὃν ἐδόθη.

§30Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Περὶ τοῦ σεισμοῦ τοῦ 1858 λέγετε;

§31ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, τοῦ 1861 λήγοντος πρὸς τὰ 1862.

§32Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν ἄλλον σεισμὸν εἰμὴ τὸν τοῦ 1858.

§33ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ λάβῃ τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας, θέλει ἀπαντήσει ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος.

§34ΚΕΧΑΓΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι, ἠκούσατε τὰ λυπηρὰ συμβάντα, ἅτινα ἔλαβον χώραν ἐν Ἑπτανήσῳ ἕνεκα τοῦ σεισμοῦ· ἡ Κυβέρνησις, μολονότι εὑρίσκεται εἰς στενοχωρίαν χρηματικὴν, μὅλον τοῦτο δὲν δύναται νὰ φανῇ ἀπαθὴς καὶ διὰ τοῦτο ἀπέστειλεν ἕνα ἐκ τῶν συναδέλφων ἐκεῖ, συνάμα δὲ ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων νὰ ζητήσῃ πίστωσιν 100,000 δραχμῶν· βεβαίως εἶναι ἄγνωστον τὶ ποσὸν ἀπαιτεῖται διὰ τὰς καταστροφὰς, αἵτινες ἔλαβον χώραν, ἀλλὰ βεβαίως, ὅταν γίνωσι γνωστὰ τὰ παθήματα, τότε θὰ συνεισφέρωμεν περισσότερον διὰ νὰ περιθάλψωμεν αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς. «Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1867 ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον βοήθεια τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ παθόντων ἐν Ἑπτανήσῳ χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων.» Τὸ κατεπεῖγον ὅλοι τὸ γνωρίζετε τῆς πιστώσεως.

§35ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. Νὰ ἀναγνωσθῇ διὰ πρώτην φοράν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται. (Ἀνεγνώσθη). Τὸ παραδέχεται ἡ Βουλή;

§37ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. Τυποῦται λοιπὸν καὶ διανέμεται. Ἐγκρίνετε τὴν τύπωσιν;

§39ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, εἶναι περιττή.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τὸ σύνολον τοῦ περὶ καταδιώξεως τῆς λῃστείας νομοσχεδίου καθὼς συνηρμολογήθη. Ἀναγινώσκεται. (Ἀνεγνώσθη μέχρι τοῦ 6 ἄρθρου).

§41ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρέπει νὰ ᾖναι γνωστὸν, ὅτι καὶ διὰ τὴν μίαν καὶ διὰ τὴν ἄλλην ἀδιαφορίαν πρέπει νὰ τιμωρῶνται.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλά. (Ἐξακολουθεῖ ἡ ἀνάγνωσις τοῦ 6 καὶ 7 ἄρθρου).

§43ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Πρέπει νὰ ἐμπεριέχῃ τὴν φράσιν οὕτω· «δημόσιοι ὑπάλληλοι ἢ ὑπηρέται» καὶ ἡ λέξις «ἀποστρατίαν» νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «ἀποταξίαν».

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλά.

§45Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τίνι τρόπῳ θὰ ἰσχύῃ ἡ ἔκθεσις, διότι τὸ νομοσχέδιον λέγει «δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἐφετείου».

§46ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἀναίρεσις θέλει.

§47Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν θέσωμεν τὴν λέξιν ἀναίρεσιν, ἀλλάσει τὸ πρᾶγμα.

§48ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐφέσεως, διότι δὲν θὰ κανονίσωμεν ἡμεῖς μίαν νέαν διαδικασίαν ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§49ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ναὶ, ἀλλ’ αὐτὸ ἐπέρασε.

§50ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κατὰ λάθος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ τὸ περνοῦμεν ἀναίρεσιν. Ἀκούσατε τὰ ἑπόμενα ἄρθρα. (Ἀναγινώσκονται τ’ ἄρθρα 9, 10 καὶ 11.)

§52ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μοὶ φαίνεται, ὅτι μία λέξις κακῶς ἐσημειώθη εἰς τὴν 2 §. τοῦ 9 ἄρθρου ἀντὶ Πρωτοδικείου πρέπει νὰ τεθῇ Πλημμελειοδικείου.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ, διορθοῦται.

§54Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως περὶ ἧς γίνεται λόγος ἐν τῷ 9 ἄρθρῳ ἐπιτρέπεται κἀνὲν ἔνδικον μέσον;

§55ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§56Α. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, εἰς τὸ 10 ἄρθρον πρέπει νὰ τεθῇ ὁ ὅρος, ὅστις εἶναι καὶ εἰς τὸ 16 ἄρθρον, ἐκ προθέσεως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν τώρα νὰ κάμωμεν καμμίαν προσθήκην, ἥτις δὲν προαπεφασίσθη, διότι σήμερον ἔχομεν τὸ σύνολον, δηλαδὴ ἂν ᾖναι τὸ γράμμα τοῦ κειμένου καθὼς ἐσυζητήθη καὶ ἀπεφασίσθη, ἂν ἡ συναρμολογία ᾖναι ἡ αὐτή. (Ἀναγινώσκονται τὰ ἄρθρα 12, 13, 14, 15, 16 καὶ 17.)

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὅλοι)· παρεδέχθη. Κύριοι βουλευταὶ, ἔχομεν τὸν νόμον περὶ ἐκτελέσεως διαφόρων δημωφελῶν ἔργων ἐν Πύργῳ τῆς Ἠλείας. Ὁ Κ. Σπηλιωτάκης ἔκαμε τροπολογίαν ἣν παρεδέχθησαν καὶ οἱ Κύριοι βουλευταὶ Ἠλείας. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία).

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 25 Δεκεμβρίου 1855 ΡΚΒʹ. νόμου, περὶ ἐκτελέσεως δημωφελῶν ἔργων καὶ ἱδρυμάτων ἐν Πύργῳ. Ἄρθρον 1. «Τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ἀπὸ 25 Δεκεμβρ. 1865 ΡΚΒʹ. νόμου τεταρτημόριον νοεῖται ἐπὶ τῆς ἐτησίας προσόδου τῶν εἰσπραττομένων φόρων καὶ ὁρίζεται ἐπὶ τῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου εἰσπραχθησομένων, ἵνα δαπανᾶται κατ’ ἔτος πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 αὐτοῦ σημειουμένων ἔργων, ὧν προτάσσεται ἡ ῥυμοτομία τῆς πόλεως Πύργου κατὰ τὸ περὶ αὐτῆς σχέδιον, τῶν δὲ λοιπῶν τὴν τάξιν προσδιορίζει τὸ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργεῖον, λαμβάνον τὴν γνώμην τῆς ἐπὶ τοῦ λιμένος ἐπιτροπῆς καὶ ὑπ’ ὄψιν ἔχον τὰς μᾶλλον κατεπειγούσας ἀνάγκας τοῦ τόπου. Ἄρθρον 2. Τὰ ἐν τῷ δήμῳ Βώλακος ἐκτελεσθησόμενα ἔργα θέλει ἐπιτηρεῖ τριμελὴς ἐπιτροπὴ, ἧς δύω μέλη ἐκλέγει τὸ δημοτικὸν Συμβούλιον Βώλακος, ἓν τὸ τοῦ Σκυλλοῦντος καὶ ἓν τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον. Ἄρθρον 3. Δέκα χιλιάδες δραχμῶν προσδιορίζονται εἰς μεταφορὰς ποσίμου ὕδατος εἰς τὴν πόλιν Πύργου ἅπαξ. Ἄρθρον 4. Αἱ ἀντιβαίνουσαι διατάξεις τοῦ ἀπὸ 25 Δεκεμβρίου 1865 ΡΚΒʹ. Νόμου εἰς τὸν παρόντα ἀκυροῦνται.

Ὁ Βουλευτὴς Λακεδαίμονος

Σ. Α. ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ»

§59ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα προσδιορίζεται μὲν διὰ νόμου, ἀλλὰ συνεπεία πάντοτε ἀποφάσεως τῶν δημοτικῶν συμβουλίων, διότι εἰδικῶς ἐπιβαρύνονται οἱ δῆμοι· δὲν ἐννοῶ λοιπὸν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς μεταβολῆς τῶν νόμων· ἀλλ’ ἐν ὅσῳ ὑπάρχει ἕνας νόμος, δίκαιον εἶναι νὰ μὴ τὸν καταστρέψωμεν πρὶν λάβωμεν τὴν γνώμην τῶν δημοτικῶν συμβουλίων. Σήμερον λοιπὸν ἡ Βουλὴ ἔργον, νομίζω, πράττει δικαιοσύνης ἐὰν ἐρωτήσῃ τὴν γνώμην τῶν δημοτικῶν συμβουλίων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ οἱ ἄλλοι βουλευταὶ Ἠλείας εἶναι ἀπόντες, θὰ λάβω ἐγὼ τὸν λόγον διὰ νὰ δώσω ὀλίγας διασαφήσεις. (Ἐδὼ καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος Κ. Μαυρογιάννης).

§61Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Δὲν εἶναι, Κύριοι, καμμία μεταβολὴ παρὰ ἕνας περιορισμὸς εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐξοδεύσεως, διότι καὶ ὁ περυσινὸς νόμος τ’ αὐτὰ ἀποφασίζει, ἅτινα καὶ ἡ τροπολογία. Ἀλλὰ, Κύριοι, ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ λιμένος θὰ ᾖναι ἡ ἁρμοδία ἥτις θὰ διαχειρίζεται καὶ θὰ πληρόνῃ τοὺς ἐργολάβους, αἱ δὲ ἐργολαβίαι θὰ γίνωνται κατὰ δημοπρασίαν. Ὁ δήμαρχος ἐνόμισεν ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ αὐτὸς αὐτὸ τὸ ἔργον. Ὁ νόμος ὁ περυσινὸς λέγει νὰ ἐξοδευθῇ τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν εἰς ῥυμοτομίαν τῆς πόλεως Πύργου, εἰς μετοχέτευσιν ὕδατος κτλ. Τὸ λιμενικὸν ταμεῖον ἔγεινε συνδρομητὴς τῶν ὑδάτων τῶν ὑπεράνω τοῦ χωρίου Λαμπέτι. Ὁ δήμαρχος ἔφερε μίαν ἐργολαβίαν ἄνευ δημοπρασίας, καὶ ἔκαμε μίαν συμφωνίαν ἐξ 22,000 δραχμῶν, τὸ δὲ λιμενικὸν ταμεῖον ἔδωκεν αὐτὰ τὰ χρήματα. Ἰδοὺ λοιπὸν, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ ἐφετεινὸν δὲν δίδει νέα δικαιώματα ἀλλὰ τ’ αὐτά. Ἐνόμισε τὸ δημαρχεῖον, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δανεισθῇ εἰς βάρος τῶν λιμενικῶν δικαιωμάτων τοῦ ¼, ἐνῷ ὁ νόμος δὲν τοῦ ἔδιδε τὸ δικαίωμα παρὰ νὰ λαμβάνῃ τὸ ¼ καὶ ἐξοδεύεται εἰς δημωφελῆ ἔργα, τοῦ δήμου Πύργου· διὰ τοῦτο πέρυσιν ἀπεφασίσθησαν 4,000 δραχμαὶ νὰ χρησιμεύσουν διὰ τὸν δρόμον ὅστις πηγαίνει εἰς Καλάβρυτα. Ἠθέλησαν λοιπὸν οἱ βουλευταὶ νὰ φέρουν μίαν περιστολὴν εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐξοδεύσεως αὐτῶν τῶν χρημάτων, δὲν ζητοῦμεν κἀνὲν νέον· καὶ ἐπειδὴ ὁ λιμὴν ἔχει ἀνάγκην, πρέπει νὰ γίνωσιν ὅλα ὅσα χρειάζονται, νὰ ἐξοδεύωνται 4,000 δραχ. πρὸς κατασκευὴν τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ τῶν δήμων Λετρίνων, Ὠλένης καὶ Ὀλυμπίων περιλαμβανομένων τμημάτων τῆς ἀπὸ Πύργου εἰς Καλάβρυτα ἐθνικῆς ὁδοῦ κτλ. κατὰ πρῶτον λόγον εἰς ῥυμοτομίαν τῆς πόλεως κτλ.

§62ΖΩΤΟΣ. Ὁ δήμαρχος αὐτονόμως ἀπεφάσισε νὰ δαπανήσῃ αὐτὰς τὰς δραχμὰς, ἢ συνεπείᾳ ἀποφάσεως τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου;

§63ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὁ νόμος λέγει, ἡ λιμενικὴ ἐπιτροπὴ σύγκειται ἀπὸ δύω μέλη ἐκλεγόμενα ἀπὸ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον καὶ ἀπὸ δύω μέλη ἐκλεγόμενα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν προεδρεύοντος τοῦ ἐπάρχου· ὁ δήμαρχος ἀπέκρουσε τὰ δύω μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔφερε τὰ δύω μέλη τὰ ἰδικά του καὶ ἐπῆρε τὰ χρήματα ἐναντίον τοῦ περυσινοῦ νόμου.

§64ΖΩΤΟΣ. Δὲν ἀνεφέρθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον αὐτό;

§65ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὁ δήμαρχος ἔγραψεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ ἐζήτησεν αὐτὰ τὰ χρήματα καὶ τὰ ἔλαβεν· ἀφοῦ μετὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἐπληροφορήθη τὴν ἀλήθειαν τοῦ πράγματος, ὁ δήμαρχος τὰ εἶχε πάρει.

§66Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἄλλα χρήματα εἶναι ἐκεῖνα τὰ διὰ τὸν ναόν;

§67ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὸν λιμένα Κυλλήνης. Ἰδού, Κύριοι, ἐὰν εὐαρεστῆσθε, νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸν περυσινὸν νόμον. (Ἀναγινώσκει τὸν ΡΚΒʹ. νόμον περὶ διαθέσεως τοῦ τεταρτημορίου τῶν ἐκ τοῦ λιμένος Κατακώλου προερχομένων προσόδων ὑπὲρ τῆς ἐκτελέσεως δημωφελῶν ἔργων καὶ ἱδρυμάτων κ.λπ.) Ἡμεῖς θέλομεν νὰ δώσωμεν μίαν ἔντασιν εἰς τὸν νόμον αὐτὸν διὰ νὰ μὴ γίνεται κατάχρησις.

§68ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Νομίζω, ἡ ἀποζημίωσις ὑπάγεται εἰς ἕνα εἰδικὸν νόμον τοῦ 1856, ὁ ὁποῖος κανονίζει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα· ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἐξαίρεσιν διὰ μίαν πόλιν· ἂν θέλετε χάριν τῶν ὑδραγωγείων, τὸ ἐννοῶ, ἀλλὰ χάριν ἀποζημιώσεως ἐκείνων, οἵτινες πάσχουν ἀπὸ τὸ σχέδιον δὲν εἶναι δίκαιον, νομίζω.

§69ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὁ τρόπος τῆς ἀποζημιώσεως ἀπεφασίσθη πέρυσι.

§70ΖΩΤΟΣ. Ἐπιθυμοῦμεν ν’ ἀκούσωμεν τὴν γνώμην τοῦ Κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§71ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω τὰς πληροφορίας ταύτας, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀναβάλῃ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην δι’ αὔριον.

§72ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τὴν συζήτησιν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου. Τρίτη ἀνάγνωσις. Ἄρθρ. 1. «Τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὴν Ἐπικράτειαν ἐμπορεύματα ὑποβάλλονται εἰς τέλος κατὰ τὸ προσηρτημένον τελων. Δασμολόγιον. Ὅσα τούτων δὲν κατονομάζονται ἐν τῷ Δασμολογίῳ καὶ δὲν δύνανται κατ’ ἀναλογίαν νὰ ὑπαχθῶσιν εἴς τινα τῶν γενικῶν κατηγοριῶν, ὑποβάλλονται εἰς τέλος 19% ἐπὶ τῆς εἰς τὸν τόπον τῆς εἰσαγωγῆς τρεχούσης αὐτῶν ἀξίας κατ’ ἐκτίμησιν.»

§74ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὶν ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφίσωμεν τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν ἐπὶ τῶν καθέκαστα εἰδῶν.

§75ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸ ἄρθρον ά. ἀναφέρεται εἰς τὸν πίνακα· λοιπὸν πρέπει ἐκεῖθεν νὰ ἀρχίσωμεν.

§76ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἂν παραδεχθῶμεν τὸ ά. ἄρθρον, σημαίνει βεβαίως ὅτι παραδεχόμεθα καὶ τὸν πίνακα τοῦ δασμολογίου. Τοῦτο συμβαίνει ὅπως καὶ εἰς τὰς συνθήκας· προηγεῖται εἷς νόμος καὶ προσαρτᾶται ἡ συνθήκη· ἐνταῦθα ὅμως δυνάμεθα νὰ ἐπιφέρωμεν τροποποιήσεις εἰς τὸν δασμολογικὸν πίνακα, ἐκεῖ ὅμως ὄχι.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀρχόμεθα ἀπὸ τὸν πίνακα. Εἰσαγωγὴ ά.

§78ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἐξαγωγήν· τὸ δασμολόγιον σύγκειται ἀπὸ δύο μέρη διακεκριμένα, περιέχει ά. τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ἔπειτα τὴν εἰσαγωγήν. Τὸ μέρος τῆς ἐξαγωγῆς παρελείφθη. Ἐγὼ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς ἔχω δύω προτάσεις. Προτείνω νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ μεταξὺ τῶν πληρονόντων τέλος ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τὰ ἐλεύθερα νῦν διατελοῦντα δέρματα ὡς πρώτη ὕλη τῆς βυρσοδεψίας, βιομηχανίας ἡ ὁποία εἶναι ἀνθηρὰ καὶ μεταφέρει πέραν τοῦ ὠκεανοῦ τὰς πρώτας ὕλας της.

§79ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Πρέπει νὰ καταρτίσωμεν τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως (θόρυβος).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσέξατε, Κύριοι.

§81ΠΛΑΤΥΣ. Ἔχω διαφόρους τροπολογίας ἐπὶ τοῦ μέρους τῆ εἰσαγωγῆς, καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος. Πρόκειται, Κύριοι, περὶ αὐξήσεως τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Τὸ ἔθνος βεβαίως θέλει ὑποστῆ ἀγογγύστως πᾶσαν ἀναγκαίαν αὔξησιν φόρου, τείνουσαν ἀληθῶς εἰς τὴν εὐημερίαν καὶ εἰς τὸ μεγαλεῖον αὐτοῦ, ἀρκεῖ μόνον νὰ ᾖναι πεπεισμένον ὅτι ἡ διανομὴ τῶν φόρων γίνεται μὲ ἰσότητα, πρὸ πάντων δὲ νὰ ᾖναι πεπεισμένον ὅτι ἐξηντλήθησαν ὅλα τὰ ἄλλα μέσα πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ καὶ δὲν ἐπήρκεσαν, τουτέστι ὅτι ἔγειναν ὅλαι αἱ δυναταὶ οἰκονομίαι αἱ συμβιβαζόμεναι μὲ τὸ ἀληθῶς ἐννοούμενον συμφέρον τῆς δημοσίου ὑπηρεσίας, καὶ ὅτι ἐκβιάζονται εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ πολῖται ἄνευ οὐδεμιᾶς οἱασδήποτε διακρίσεως· ὅταν, λέγω, τοιαύτη πεποίθησις εἰσαχθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, τότε βεβαίως πᾶσαν θυσίαν εἶναι ἀποφασισμένον τὸ ἔθνος νὰ ὑποστῇ γενναίως. Πρόκειται, εἶπον, περὶ αὐξήσεως τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἤγουν περὶ νέου Δασμολογίου τείνοντος κυρίως εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν. Τὸ Δασμολόγιον, Κύριοι, παρέχει ὕλην εἰς σπουδαῖα ζητήματα, εἰς ἐμβριθεῖς μελέτας. Μετ’ αὐτοῦ συνδέονται στενῶς ὁ δημόσιος πλοῦτος, ἡ ἰσότης τῆς φορολογίας, ἡ πρόοδος τῆς βιομηχανίας, καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ δημόσιος ἠθική· ὥστε βλέπετε ὅτι αὐτὸ θίγει πολλὰ καὶ ποικίλλα συμφέροντα τῆς πολιτείας, καὶ ὑφ’ ὅλας τὰς ἐπόψεις εἶναι ἄξιον τῆς σπουδαίας προσοχῆς τῆς Βουλῆς, ἐνόσῳ ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὸ δυσφόρητον αὐτὸ σύστημα τῶν τελωνιακῶν δασμῶν, τοῦ ὁποίου εὐχῆς ἄξιον εἶναι νὰ φθάσῃ ἡ κατάλληλος ὥρα τῆς καταργήσεως. Λυποῦμαι, ὅτι ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου ἐκτιμῶ καὶ ἀναγνωρίζω τὴν εἰλικρινῆ ἐπιθυμίαν πρὸς βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν μας, δὲν ἔλαβε, φαίνεται, καιρὸν ἵνα ἐπιστήσῃ ὅσον ἔδει τὴν προσοχήν του εἰς τὸ δασμολόγιον, τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη καὶ εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν μετά τινος σπουδῆς, ἥτις δὲν συνᾴδει μὲ τὴν ἀπαιτουμένην εἰς τοιαῦτα σπουδαῖα ἔργα ὡριμότητα. Ἐστάλη καὶ εἴς τινα ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια πρὸς γνωμοδότησιν, ἀλλ’ ἐστάλη μετὰ τὸν καταρτισμὸν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν, ὕστερον ἀφοῦ εἶχον ἤδη ἐκτεθῆ ἐνώπιον αὐτῆς εἰς τὴν δημοσιότητα αἱ ἰδέαι τοῦ Κυρίου ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας κατὰ φυσικὸν λόγον δὲν εἶναι πλέον τόσον εὔκολον ἔπειτα νὰ μεταβάλῃ τις, καὶ τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια δὲν εἶχον τὸν ἀπαιτούμενον ὑλικὸν καιρὸν ἵνα ἐπεξεργασθῶσι μετ’ ἐπιστασίας τὸ σπουδαῖον αὐτὸ ἔργον καὶ ἐπιφέρωσι τὰς παρατηρήσεις των, ἀφοῦ ἤθελον λάβει καὶ τὰς γνώμας τῶν σημαντικωτέρων ἐμπόρων, βιομηχάνων, ναυτικῶν καὶ λοιπῶν, ἀλλ’ ἁπλῶς μόνον τὸ ἐξέτασαν ἐπὶ τροχάδην, καὶ ἐκ τοῦ προχείρου ἐπέφεραν τινὰς παρατηρήσεις. Τοιαύτας τινὰς ἐπέφερε καὶ τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον τῆς Σύρου, ὄχι μόνον πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ἐμπορίου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν πολιτῶν ἐν γένει, διότι τὸ δασμολόγιον δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὸν ἔμπορον, ἐνδιαφέρει καὶ τοὺς καταναλωτάς, τοὐτέστιν ὅλους τοὺς πολίτας οἵτινες καταναλίσκουν· ὁ ἔμπορος ἐπὶ τῆς τιμῆς εἰς ἣν πωλεῖ τὸ ἐμπόρευμά του προσθέτει ὅλα τὰ ἔξοδά του καθὼς καὶ τὸν φόρον τοῦ τελωνείου· ἑπομένως ὁ καταναλωτὴς θὰ τὸ ἀγοράσει εἰς μεγαλειτέραν τιμὴν ἐὰν ὁ ἔμπορος πληρώσῃ περισσότερον τελώνιον, ὥστε βλέπετε ὅτι ἐπὶ τέλους ἐπιβαρύνονται οἱ καταναλωταί. Λοιπὸν τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον Σύρου πρὸς τὸ γενικὸν συμφέρον ἔκαμε τοιαύτας παρατηρήσεις, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλὴν τινὰς τροπολογίας περὶ τῆς μὴ αὐξήσεως τοῦ φόρου τινῶν εἰδῶν, καὶ τὸ ἀνάπαλιν περὶ τῆς αὐξήσεως μερικῶν ἄλλων. Τὸ Δασμολόγιον, Κύριοι, τόσον τὸ σημερινὸν ὡς καὶ τὸ πρώην, στηρίζεται ἐπὶ τριῶν γενικῶν βάσεων, καθὼς ῥητῶς διαλαμβάνει καὶ ἡ συνοδεύουσα αὐτὸ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργοῦ· δηλαδὴ τὰ μὲν ἀντικείμενα τῆς πολυτελείας φορολογοῦνται μὲ 15 ἢ καὶ ἐπέκεινα τοῖς ἑκατὸν, τὰ δὲ ἀντικείμενα τῆς κοινῆς χρήσεως μὲ 10%, καὶ ἐπὶ τέλους τὰ ἀντικείμενα τῆς πρώτης ὕλης τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὸν τόπον ὡς πρώτη ὕλη καὶ κατεργαζόμενα καὶ μετατρεπόμενα διὰ τῆς βιομηχανίας εἰς ἄλλα ἀντικείμενα χρήσιμα εἰς τὸν βίον, ὑπόκεινται εἰς τέλος 5%. Αἱ βάσεις αὗται εἶναι κάλλισται, ἀρκεῖ μόνον πραγματικῶς νὰ διατηρῶνται εἰς τὰς διαφόρους κατατάξεις καὶ εἰς τὰ διάφορα εἴδη τοῦ Δασμολογίου. Ἐν τούτοις, Κύριοι, ἡ βάσις ἡ ἀφορῶσα τὰ ἀντικείμενα τῆς πρώτης ὕλης δὲν ἐφυλάχθη δυστυχῶς εἰς πολλά, καὶ ὅμως εἶναι τοσούτῳ μᾶλλον ἀναγκαῖον νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐν πράγματι ἡ ἀρχὴ αὕτη εἰς τὸ Δασμολόγιον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συμφέρον τῆς βιομηχανίας, καὶ ἂν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν βιομηχανίαν τινὰ ὁπωσοῦν ἀκμάζουσαν, καὶ μάλιστα τὰς μικρὰς καὶ βαναύσους τέχνας, πρέπει ἀφεύκτως ὅλα τὰ ἀντικείμενα τῆς πρώτης ὕλης νὰ φορολογῶνται μὲ 5% καὶ ὄχι ποτὲ πλειότερον. Πρῶτον παράδειγμα παραβιάσεως τῆς ἀρχῆς ταύτης ἔχομεν τὰ νήματα τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πρὸς ποῖον σκοπὸν εἰσάγονται αὐτά; βεβαίως διὰ νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὸν τόπον ὡς πρώτη ὕλη διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν χονδρικῶν πανίων, τῶν καλτσῶν καὶ ἄλλων τοιούτων, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωρίζετε, ἀπαρτίζουν βιομηχανίαν κοινοτάτην εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ εἰς αὐτὴν καταγίνονται κατεξοχὴν πολλοὶ ἄποροι ἄνδρες καὶ γυναῖκες· εἰς τίποτε ἄλλο δὲν χρησιμεύουν τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὸν τόπον νήματα, εἰμὴ μόνον ὡς ἀντικείμενον πρώτης ὕλης διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Δὲν εἶναι λοιπὸν δίκαιον καὶ σύμφωνον μὲ τὴν ῥηθεῖσαν γενικὴν βάσιν νὰ φορολογῶνται μὲ 5% καὶ ὄχι μὲ 10; Ὥστε βλέπετε, Κύριοι, ὅτι τὸ τέλος τῶν 50 λεπτῶν μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνονται εἰς τὸ νέον δασμολόγιον εἶναι ὑπέρογκον· κατὰ τὸ παλαιὸν, ἐφορολογοῦντο μὲ 20 λεπτὰ τὰ ἀλεύκαστα, καὶ μὲ 30 τὰ λευκασμένα. Τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον τῆς Σύρου, ἵνα λείψῃ πᾶσα ἀμφισβήτησις καὶ πᾶς δισταγμὸς, γνωμοδοτεῖ νὰ ἐλαττωθῇ τὸ τέλος εἰς τεσσαράκοντα λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, καὶ οὕτω φθάνομεν σχεδὸν καὶ εἰς αὐτὸν ἀκόμη τὸν ὅρον τῶν 10% διὰ τὰ τῆς κοινῆς χρήσεως πράγματα· διότι γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι τὰ νήματα ἦσαν ὑπερτιμημένα ἕνεκα τοῦ Ἀμερικανικοῦ πολέμου, ἀλλ’ ἡ ὑπερτίμησις αὕτη ἦτο προσωρινὴ, καὶ καταπαύσαντος αὐτοῦ ὑπετιμήθησαν, καὶ ἔτι μᾶλλον θέλουν ὑποτιμηθῇ κατόπιν. Χάριν λοιπὸν τοῦ δημοσίου συμφέροντος, χάριν τοῦ λαοῦ, χάριν τῆς βιομηχανίας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἐλάττωσιν ταύτην, τουλάχιστον, ἂν ὄχι μεγαλειτέραν. Ἐπίσης, Κύριοι, καὶ ὡς πρὸς τὴν ναυπηγήσιμον ξυλείαν, δὲν ἐτηρήθη ἡ μνησθεῖσα γενικὴ βάσις· ἕκαστος βεβαίως θέλει μετ’ ἐμοῦ συνομολογήσει, ὅτι ἡ ναυπηγήσιμος ξυλεία εἰσάγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς πρώτη ὕλη χρησιμεύουσα ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν πλοίων, ἤγουν διὰ νὰ κατεργασθῇ διὰ τῆς βιομηχανίας ἐκείνης ἥτις λέγεται Ναυπηγία, καὶ νὰ μετατραπῇ εἰς πλοῖον· ἑπομένως πρέπει ὡς πρώτη ὕλη νὰ πληρόνῃ τέλος 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας της, καὶ τοιαύτην βάσιν εἶχε τὸ πρῶτον δασμολόγιον. Τὸ δὲ νέον ἀνεβίβασε τὸ τέλος εἰς 10%. Ὅθεν βλέπετε, ὅτι παραβιάζεται καὶ ἐνταῦθα ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος βάσις, καὶ ὅμως ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὴν ναυπηγήσιμον ξυλείαν, καθὸ μάλιστα προκειμένου περὶ τοιαύτης πολυτίμου βιομηχανίας, τῆς ναυπηγίας, ἐξ ἧς ζῶσι χιλιάδες οἰκογενειῶν, καὶ περὶ τῆς ἔτι πολυτιμοτέρας ναυτιλίας ἡμῶν, ἥτις εἶναι ἡ ζωὴ καὶ τὸ καύχημα τῆς Ἑλλάδος. Ἠξεύρετε, Κύριοι, πόσα καὶ ποῖα προσκόμματα δοκιμάζουν οἱ πλοίαρχοι διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν κατασκευὴν ἑνὸς πλοίου; Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν δυνάμεθα νὰ προμηθευθῶμεν ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ δάση ὅλην τὴν ἀπαιτουμένην ξυλείαν διὰ τὰ ναυπηγεῖα, εἴτε διότι δὲν ὑπάρχουν εἰς αὐτὰ μερικὰ εἴδη ξυλείας καὶ μάλιστα ἀγρίας ξυλικῆς ἐξ ἧς κατασκευάζονται τὰ στερεὰ καὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης καὶ ἐν καιρῷ πολέμου πλοῖα, εἴτε διὰ τὴν ἔλλειψιν ἁμαξιτῶν ὁδῶν ἀπὸ τὰ δάση μέχρι τῆς θαλάσσης, διὰ νὰ μεταφέρουν τὰ ξύλα, εἴτε διότι δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια ἐντὸς τῶν δασῶν· δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀναγκάζονται νὰ εἰσάγωσι διάφορα εἴδη ξυλείας ἀπὸ τὴν μικρὰν Ἀσίαν, ὅθεν εἶναι ἀπηγορευμένη ἡ ἐξαγωγὴ ἀπὸ τὰς τουρκικὰς ἀρχὰς ἐπίτηδες, διὰ νὰ μὴν εἰσάγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ νὰ ὀπισθοδρομοῦν τὰ ναυπηγεῖα καὶ ἡ ναυτιλία ἡμῶν· ὡς ἐκ τούτου οἱ ναυπηγοὶ εἶναι ἠναγκασμένοι λάθρα διὰ πολλῶν ἐξόδων, καὶ διὰ μυρίων κινδύνων νὰ τὰ ἐξάγωσιν ἀπὸ τὴν μικρὰν Ἀσίαν. Ἐκτὸς δὲ τούτου, ὑπάρχει καὶ ἑτέρα δυσκολία, ὅτι εἰς τὴν Τουρκίαν ἐσυστήθησαν διάφορα ναυπηγεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι προικισμένα ἀπὸ τὰς ἐπιτοπίους ἀρχὰς μὲ πολλὰς εὐκολίας καὶ μὲ διαφόρους ἀσυδοσίας, καὶ τοῦτο γίνεται ἐπίτηδες, ἵνα μὴ δύνανται νὰ συναγωνίζωνται τὰ ἑλλ. ναυπηγεῖα πρὸς ἐκεῖνα.

§82ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῦ εἶναι αὐτά;

§83ΠΛΑΤΥΣ. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ῥόδον, εἰς τὴν πατρίδα μου Χίον, καὶ εἰς ἄλλα μέρη, εἶμαι ἐν γνώσει. Τώρα ἐὰν εἰς ὅλα ταῦτα προσθέσωμεν καὶ τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας, ποῖα θὰ ἦναι ἡ συνέπεια; κινδυνεύομεν ἡμεῖς αὐτοὶ νὰ φυγαδεύσωμεν ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν αὐτὴν τὴν πολύτιμον βιομηχανίαν καὶ νὰ δώσωμεν ἡμεῖς αὐτοὶ τὸν πρῶτον κτύπον εἰς τὴν ναυτιλίαν ἡμῶν. Μεταβαίνω ἤδη εἰς τὴν τρίτην τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχω ἐπὶ τῶν ὑφασμάτων. Καὶ ἐδῶ θέλετε παρατηρήσει, ὅτι δὲν διατηρεῖται ἐπίσης εἰς μερικὰ ἐξ αὐτῶν ἡ ἄλλη βάσις τὴν ὁποίαν παρεδέχθημεν ἐν τῷ δασμολογίῳ, καὶ τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργοῦ, ὅτι τὰ κοινῆς χρήσεως ἀντικείμενα ὑποβάλλονται εἰς τέλος 10% ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν. Εἰς διάφορα τῷ ὄντι εἴδη τοῦ δασμολογίου κοινοτάτης χρήσεως, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν εἰς τοὺς πτωχοὺς, εἰς τοὺς γεωργοὺς, εἰς τοὺς ναύτας κτλ. αὐξάνει τὸ τέλος ἐπέκεινα ἀκόμη τοῦ ὅρου τῶν 10%, ἐνῷ ἐξ ἐναντίας ἄλλων εἰδῶν τῆς ἄκρας πολυτελείας, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν εἰς τὰς ἀνωτάτας τάξεις τῆς κοινωνίας, εἰς τοὺς πλουσίους ἐν γένει, αὐτῶν ὄχι μόνον δὲν αὐξάνει ὁ φόρος τὸν ὁποῖον εἶχε τὸ παλαιὸν δασμολόγιον, ἀλλὰ καὶ ἐλαττώθη εἰς μερικὰ, καὶ εἰς ἄλλα ἔμεινεν ὅπως ἦτο πρότερον, ἤγουν ἐν ἄλλαις λέξεσιν ἐπιβαρύνει τοὺς πτωχοὺς χάριν τῶν πλουσίων. Τοῦτο ἀντιβαίνει καὶ εἰς τὴν δικαίαν διανομὴν τῶν φόρων, καὶ εἰς τὴν φιλανθρωπίαν, καὶ εἰς αὐτὰς τὰς βάσεις ἃς ἔθεσε τὸ δασμολόγιον, ὅτι τὰ τῆς πολυτελείας ἀντικείμενα ἐπιβαρύνονται μέχρι 15% καὶ ἐπέκεινα. Λόγου χάριν, λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὴν λέξιν «δαντέλες» καὶ θέλετε ἰδῆ, ὅτι τὸ νέον δασμολόγιον δι’ ἕκαστον δράμι ἔχει 10 δραχ. τέλος, ἐνῶ τὸ παλαιὸν εἶχεν εἴκοσι δραχμὰς, ὥστε τὸ ἐλαττόνει κατὰ τὸ ἥμισυ· παρομοίως τὰ μεταξωτὰ καὶ διάφορα ἄλλα τῆς χρήσεως τῶν εὐπόρων, τὰ ὁποῖα εἶναι ὁμολογουμένως πράγματα πολυτελείας· λοιπὸν ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ὅλων τούτων; ὅτι ἐλαφρύνονται οἱ πλούσιοι διὰ νὰ ἐπιβαρυνθῶσιν οἱ ἄποροι. Ὁ φόρος πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται ἀναλόγως τῆς ἀξίας καὶ τῆς χρήσεως τῶν καταναλισκομένων πραγμάτων· ὅταν ὁ πλούσιος πληρόνῃ τόσα εἰς τὰ πολύτιμα εἴδη, καὶ ὁ πτωχὸς εἰς τὰ μικρότερα πληρόνῃ ἀναλόγως περισσότερα, ποία δικαιοσύνη καὶ ἰσότης ὑπάρχει; Λοιπὸν ἐπὶ τῇ βάσει τούτων ὅλων ἐπρότεινα μερικὰς τροπολογίας ὡς πρός τινα εἴδη ὑφασμάτων κοινῆς χρήσεως· π. χ. τὰ μαλλινοβάμβακα τὰ κατεσκευασμένα ἀπὸ μαλλὶ καὶ βαμβάκι κατωτάτης ποιότητος, κυρίως εἰς χρῆσιν τῶν ἀπόρων, αὐτὰ ἐνῷ τὸ παλαιὸν δασμολόγιον τὰ εἶχε πρὸς 80 λεπτὰ, τὸ νέον τὰ ἔχει πρὸς 90· ἐγὼ προτείνω συμφώνως μὲ τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου νὰ μείνῃ ὅπως καὶ πρότερον ὁ δασμὸς αὐτῶν. Παρομοίως μερικὰ ἄλλα ὑφάσματα μικρᾶς ἀξίας εἰς χρῆσιν τῶν μικρῶν οἰκογενειῶν τῶν γεωργῶν, τῶν ναυτῶν κλπ. λεγόμενα ἀλαμπάδες, πιλότα κλπ. περιέχοντα μαλλὶ καὶ βαμβάκι, καὶ αὐτὰ ἐνῷ τὸ πρῶτον δασμολόγιον τὰ κατατάττει εἰς τὴν τάξιν τῶν μαλλινοβαμβάκων, τὸ νέον τὰ ἔχει κατὰ λάθος, φαίνεται, εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐκ μόνου μαλλίου κατεσκευασμένων, ἥτις ἐπιβαρύνεται μὲ δραχ. 3 κατ’ ὀκᾶν, ὥστε τότε ἡ ἀναλογία εἶναι πρὸς 25 τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ τῆς ἀξίας των, ἐνῷ πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται μόνον 80 λεπτῶν φόρος. Ἐπὶ τέλους ὡς πρὸς τὰ ὑφάσματα τὰ λεγόμενα καλεμκεριὰ, αὐτὰ, καθὼς γνωρίζετε, εἶναι τῆς κοινοτάτης χρήσεως τοῦ λαοῦ, καὶ ἀπαρτίζουν δύο εἴδη, τὰ μὲν εἰσαγόμενα ἀπὸ τὴν Τουρκίαν τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται διὰ τῆς χειρὸς καὶ αὐτὰ ἐπιβαρύνονται μὲ 10 δραχ. τὴν ὀκᾶν, τὰ δὲ ἄλλα κατασκευάζονται εἰς τὴν Εὐρώπην διὰ τοῦ τύπου, καὶ αὐτὰ ἐνῷ τὸ πρώην δασμολόγιον τὰ ἐπιβαρύνει μὲ 2 δραχ. τὸ νέον, ἴσως κατὰ λάθος, ἔχει 10 δραχ. ὥστε καταντᾷ 70% ἐπὶ τῆς ἀξίας. Διὰ τοῦτο προτείνω αὐτῶν τῶν εἰδῶν ὁ δασμὸς νὰ μείνῃ ὅπως ἦτο καὶ πρότερον, δραχ. 2 ἡ ὀκά. Αὗται εἶναι αἱ τροπολογίαι μου καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ παραδοχὴν τῆς αὐξήσεως μερικῶν εἰδῶν τοῦ δασμολογίου. Προτείνω ὅμως, Κύριοι, καὶ μερικὰς ἄλλας τροπολογίας τεινούσας εἰς τὸ ἐναντίον ἀποτέλεσμα, δηλ. εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ διαφόρων εἰδῶν πολυτελείας, ἥτις παρεκτὸς τῶν ἄλλων θέλει φέρει καὶ τὸ καλὸν τοῦ νὰ ἀναπληρώσῃ κατὰ μέγα μέρος τὸ κενὸν ὅπερ θέλει ἀφήσει ἡ μὴ παραδοχὴ τῆς ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ προταθείσης αὐξήσεως τῶν ῥηθέντων εἰδῶν, καὶ νὰ τὸ ἀναπληρώσῃ διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως ὄχι πραγμάτων τῆς κοινοτάτης χρήσεως τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ πραγμάτων πολυτελείας καὶ ἀχρήστων, τουτέστιν ὄχι διὰ τῆς ἀδίκου ἐπιβαρύνσεως τῶν πτωχῶν, ἀλλὰ διὰ τῆς δικαίας ἐπιβαρύνσεως τῶν πλουσίων. Τὰς τροπολογίας ταύτας θέλω ἀναπτύξει κατόπιν· κατὰ τὸ παρὸν δὲ περιορίζομαι εἰς αὐτάς. Σᾶς παρακαλῶ, Κύριοι, νὰ λάβητε καὶ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν. Δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν, ὅτι ὅσον αὐξάνει ὁ ἔμμεσος δασμὸς τῶν τῆς κοινῆς χρήσεως πραγμάτων, τοσοῦτον θέλει αὐξήσει καὶ ἡ πρόσοδος τοῦ δημοσίου ἐξ αὐτοῦ τοῦ δασμοῦ. Ὄχι, Κύριοι, καὶ κατὰ τοῦτο οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ Κ. ὑπουργοῦ μὲ φαίνονται λανθασμένοι· ὁ ἀληθὴς κανὼν τῆς πολιτικῆς οἰκονομίας τὸν ὁποῖον καθ’ ἑκάστην ἐπισφραγίζει ἡ πεῖρα τῶν πραγμάτων, συνίσταται κυρίως εἰς τοῦτο· ὅσον αὐξάνει ὁ δασμὸς πραγμάτων τῆς κοινῆς χρήσεως, τοσοῦτον ἐλαττοῦται ἡ κατανάλωσις αὐτῶν, καὶ ὅσον ἐλαττοῦται ἡ κατανάλωσις τῶν πραγμάτων τοσοῦτον ἐλαττοῦται καὶ ἡ ἐκ τοῦ δασμοῦ πρόσοδος· διότι ἕκαστος οἰκογενειάρχης, λόγου χάριν, πτωχὸς ἢ μετρίας καταστάσεως, ἀντὶ ν’ ἀγοράσῃ διὰ τὴν οἰκογένειάν του δύο φορέματα, τότε θέλει στενοχωρηθῆ, καὶ θέλει ἐξοδεύσει ἓν μόνον, καὶ οὕτω καθεξῆς· ὅσον ἐξ ἐναντίας ἐλαττοῦται ὁ δασμὸς τῶν τοιούτων πραγμάτων, τοσοῦτον αὐξάνει ἡ κατανάλωσις καὶ ἡ πρόσοδος τοῦ δημοσίου. Τοιαῦτα, Κύριοι, παραδείγματα καθ’ ἑκάστην μᾶς προσφέρει ἡ Ἀγγλία, ὅπου ἐφαρμόζονται αἱ ἀληθεῖς οἰκονομικαὶ ἀρχαί. Ἔχομεν παραδείγματα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Πὴλ καὶ τοῦ Γλάδστωνος, οἱ ὁποῖοι ἠλάττωσαν τὸν δασμὸν διαφόρων εἰδῶν τῆς κοινῆς χρήσεως, καὶ μολαταῦτα ἡ πρόσοδος ὄχι μόνον δὲν ὠλιγόστευσεν, ἀλλὰ καὶ ηὔξησεν, ὑπερβᾶσα πᾶσα προσδοκίαν. Σᾶς ἀναφέρω τὸ πρόσφατον παράδειγμα τῆς ἐλαττώσεως τοῦ γραμματοσήμου, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἠλαττώθη ἡ ἐξ αὐτοῦ πρόσοδος, ἀλλ’ ἔγεινε διπλασία, διότι ἕκαστος βλέπων, ὅτι πληρόνει ὀλιγώτερον δασμὸν, ἀντὶ ἑνὸς στέλλει τρία τέσσαρα γράμματα. Εἰς ταῦτα περιορίζομαι κατὰ τὸ παρὸν, ἐπιφυλάττομαι δὲ κατόπιν καὶ διὰ τὰ λοιπά.

§84ΚΕΧΑΓΙΑΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Κύριοι, ὀφείλω νὰ δώσω ἐξηγήσεις τινὰς ὡς πρὸς τὴν κατάρτησιν τοῦ δασμολογίου, αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμεύσουν ὡς βάσεις καὶ λόγος τῆς ψήφου τὴν ὁποίαν θὰ δώσητε ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἀντικειμένου. Πρῶτον εἶπεν ὁ Κ. Πλατὺς, ὅτι ἐπεσπεύσθη τὸ ἀντικείμενον τοῦτο· νομίζω, λανθάνεται, διότι δὲν ἦτο παρὼν ν’ ἀκούσῃ τὸ ἔργον τοῦτο ἐπεχειρίσθη νὰ τροπολογηθῇ πρὸ πολλῶν ἐτῶν, καὶ εὗρον ἔργον τῶν προκατόχων μου δηλ. τῶν Κ. Γιαννοπούλου καὶ Σωτηροπούλου· ἀφοῦ δὲ συνέστησα καὶ ἐπιτροπὴν συγκειμένην ἐξ ἐμπόρων, τότε προέβην εἰς τὸ μέτρον τῆς εἰσαγωγῆς. Δὲν καυχῶμαι, ὅτι εἶναι τέλειον τὸ ἔργον· ἐνδέχεται νὰ ἔχῃ τινὰς ἐλλείψεις, καὶ διὰ τοῦτο ὑποβάλλεται εἰς τὴν Βουλὴν, ἵνα ἕκαστος ἐκφέρῃ τὴν γνώμην του τὴν ὁποίαν θ’ ἀσπασθῶ, ὅταν τὴν εὕρω κατὰ τὴν κρίσιν μου. Ἰδίως παρεπονέθη διατί νὰ μὴν ἐκφρασθῶσι τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια· καὶ τοῦτο δὲν τὸ παρέλειψα, καὶ ἔχω τὴν γνώμην δύο ἐπιμελητηρίων, τῆς Σύρου καὶ τῶν Πατρῶν. Ὁ ἴδιος Κ. Πλατὺς εἶπεν, ὅτι οἱ ἔμμεσοι φόροι δὲν ἐπιβαρύνουν τοὺς ἐμπόρους, ἀλλὰ τοὺς καταναλωτάς· καὶ τοῦτο εἶναι μία ἀλήθεια ἀδιαφιλονείκητος· ἆρα ἐὰν αὐξήσωμεν ἢ ἐλαττώσωμεν τὸν δασμὸν ἐμπορευμάτων, δὲν θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸν ἔμπορον, ἀλλὰ τὸν καταναλωτήν· ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε πρὸ παντὸς ἄλλου νὰ ἐκφρασθῶσι τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια· δύνανται νὰ ἐκφέρουν γνώμην ὡς πρὸς τὰς διατάξεις καὶ τὴν διευκόλυνσιν τοῦ ἐμπορίου· καὶ τὸ τῆς Σύρου καὶ τῶν Πατρῶν ἐγνωμοδότησαν καὶ ἔχουν ἐλαχίστας τροποποιήσεις τὰς ὁποίας θέλω σᾶς ὑποβάλει. Πρὸ παντὸς ἄλλου ὅμως, Κύριοι, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ εἴπω, ὅτι ὡς γνώμην καὶ ὁδηγὸν τῶν τροποποιήσεων τὰς ὁποίας ἐπήνεγκα, δὲν ἔλαβα τὴν ἰδέαν τῆς προστασίας· ὁ Κ. Πλατὺς πολὺ καλὰ εἶπεν, ὅτι κύριος σκοπὸς τοῦ δασμολογίου εἶναι ἁπλῆ φορολογία, χρηματικὸς λόγος, ταμιευτικὸς καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Δὲν ἐννοῶ λοιπὸν τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους εἶπεν, ὅτι ἡ δεῖνα βιομηχανία ἔχει ἀνάγκην προστασίας καὶ πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν δασμὸν εἰς τὰ ἔξωθεν ἐρχόμενα· κύριος σκοπὸς εἶναι νὰ εἰσπραχθῶσι χρήματα. Τὰ νήματα λ. χ. εἶπεν, ὅτι χρησιμεύουν ὡς πρώτη ὕλη καὶ πρέπει νὰ φορολογηθῶσιν ὅσῳ τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον, ἵνα μεταβάλλωνται εἰς πανία· λησμονεῖ ὅμως ὁ Κ. Πλατὺς, ὅτι ἐὰν ἐπιβάλωμεν ὀλιγώτερον δασμὸν εἰς τὰ νήματα, πῶς θὰ δικαιολογήσωμεν τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν πανίων τῶν ὁποίων κάμνει χρῆσιν ἡ πρώτη τάξις καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκ τῶν τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης; Παραδέχομαι τὴν διαφορὰν τῆς φορολογίας ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου εἴδους κατὰ λόγον τῆς χρησιμότητος τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης, ὄχι ὅμως διὰ τὸν λόγον, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν πολὺ ὀλίγον δασμὸν εἰς τὰ ἔξωθεν ἐρχόμενα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐμψυχώσεως τῆς ἐσωτερικῆς βιομηχανίας, διότι εἶναι πλέον φανερὸν, ὅτι ἡ βιομηχανία μας θὰ ἀναπτυχθῇ διὰ τοῦ συναγωνισμοῦ· καὶ εἶναι ἀδίκημα, διότι ἕνας πολίτης δύναται νὰ προμηθευθῇ εὐθηνότερα τὰ πρὸς τὸ ζῆν, τὸ νὰ προτιμήσωμεν τὴν τάξιν τῶν καταναλωτῶν καὶ ὄχι τῶν κατεργαζομένων αὐτά· λ. χ. πολλοὶ παρετήρησαν, ὅτι ἐπὶ τῶν παπουτσίων καὶ τόσων ἄλλων πραγμάτων ἀπὸ τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ταῦτα πρέπει νὰ θέσωμεν μεγάλον δασμὸν εἰς τὰ ἔξωθεν ἐρχόμενα, ἵνα ἐμποδίσωμεν αὐτά· βεβαίως τοῦτο τὸ δέχομαι, ἀλλ’ εἶναι δίκαιον ν’ ἀγοράζῃ ἀκριβώτερα ὁ πολίτης τὰ παπούτσια καὶ τὰ ἐνδύματά του ἐν γένει; βεβαίως εἶναι μεγαλείτερον ἀδίκημα τὸ δεύτερον· διότι εἶναι πολλοὶ δασμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν, καὶ ἂν πωλοῦνται ἀκριβὰ τὰ ἐδῶ κατεργαζόμενα, βεβαίως ὠφελεῖται ἡ τάξις αὐτὴ, ἀλλ’ ἀδικεῖται ἡ τάξις τῶν καταναλωτῶν. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ μέτρον ἔλαβον ὡς πρὸς τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας σᾶς προτείνω, τοὐτέστι νὰ φορολογῶνται διαφορετικὰ καὶ ὄχι ὅλα τὰ εἴδη κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον, ἀλλὰ κατὰ λόγον τῆς ἀνάγκης νὰ ἐπιβάλληται καὶ ὁ δασμός. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα, θέλω ἀναπτυχθῇ ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἀντικειμένου, ὅταν προτείνωνται τροποποιήσεις. Ἐθεώρησα, κύριοι, ἀναγκαῖον νὰ εἴπω ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα, ὅπερ μὲ καθωδήγησεν εἰς τὰς τροποποιήσεις τοῦ δασμολογίου· ἐννοεῖτε ὅτι τὰ εἴδη πολυτελείας ἐννοῶ νὰ φορολογῶνται περισσότερον ἀπὸ τὰ ἄλλα τῆς πρώτης ἀνάγκης. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐν Ἀγγλίᾳ ὅσον καταβιβάζεται ὁ δασμὸς τοσοῦτον ἐπεκτείνεται ἡ κατανάλωσις, βεβαίως εἶναι μία ἀλήθεια. Ἀλλὰ μὴ λησμονῇ, ὁ κύριος Πλατὺς, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἔχουσα μεγάλους δασμοὺς καταβιβάζει αὐτοὺς ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν, καὶ ὡς παράδειγμα σᾶς φέρω τὸν φόρον τῆς σταφίδος, ὅστις πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἦτο 200% ἐπὶ τῆς ἀξίας, μετὰ δὲ ταῦτα ἠλαττώθη, καὶ τώρα πληρόνει 50% ἡ ἰδική μας σταφίς. Δὲν θὰ εἴπῃ λοιπὸν, ὅτι ἐπειδὴ καταβιβάζουν εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοὺς δασμοὺς, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸν αὐτὸν δρόμον· διότι ἡμεῖς παρεδέχθημεν ἀπ’ ἀρχῆς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ καὶ εἰς τὸ δασμολόγιον τοῦ Κυβερνήτου καὶ εἰς τὸ νέον, καὶ ὄχι τὸ πνεῦμα τὸ προστατευτικὸν, τὸ ὁποῖον εἶναι καταδικασμένον σήμερον παντοῦ· διότι φρονῶ, καὶ εἶναι ὀρθότατον, ὅτι μόνον διὰ τοῦ συναγωνισμοῦ θὰ βελτιωθῇ ἡ βιομηχανία· ἐξ ἐναντίας ὅσον μεγαλείτεροι προστατευτικοὶ νόμοι ὑπάρχουσι, τοσούτῳ περισσότερον ὀπισθοδρομεῖ ἡ βιομηχανία.

§85ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν δὲν εἶναι προστατευτικὸν τὸ σύστημα;

§86ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Καὶ ἐκεῖ παρεδέχθησαν τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμόν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φρονῶ, κύριοι, ἀντὶ νὰ προχωρήσωμεν, ὅτι εἶναι καλὸν ν’ ἀρχίσωμεν, καὶ καθόσον προβαίνομεν εἰς ἕκαστον εἶδος, ν’ ἀναπτύσσῃ ἕκαστος τὰς ἰδέας του.

§88ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§89ΠΛΑΤΥΣ. Κατόπιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, νομίζω, κύριοι, ἀναγκαῖον νὰ σαφηνίσωμεν καλλίτερα τὰς ἰδέα ἡμῶν. Ὁ κύριος ὑπουργὸς πρὸ πάντων δικαιολογούμενος τρόπον τινὰ ὡς πρὸς τὰ ὅσα ἀνέφερε περὶ τῆς γνωμοδοτήσεως τῶν ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων, ἐνόμισεν ὅτι αὕτη εἶναι περιττὴ καὶ τότε, ἂν ἀληθῶς ᾖναι ἐπιμελητήρια, πρέπει νὰ καταργήσωμεν αὐτά. Ἓν ἀπὸ τὰ οὐσιωδέστερα ἔργα τῶν ἐπιμελητηρίων εἶναι νὰ γνωμοδοτῶσιν ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸ ἐμπόριον, τὴν ναυτιλίαν, καὶ τὰ τοιαῦτα· καὶ τὸ δασμολόγιον ἐνδιαφέρει οὐσιωδῶς ὑπὸ γενικὴν ἔποψιν τὰ συμφέροντα τοῦ ἐμπορίου, τῆς ναυτιλίας καὶ τῆς βιομηχανίας, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀπαιτεῖ καὶ γνώσεις εἰδικὰς, τὰς ὁποίας ἔχουν συνήθως τὰ μέλη τῶν ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων· πολὺ δὲ περισσότερον δύναται νὰ ἔχῃ ἐπιῤῥοὴν ἡ γνώμη αὐτῶν, καθὸ συγκειμένων ἀπὸ τοὺς καλλιτέρους καὶ εὐϋποληπτοτέρους ἐκ τῶν ἐμπόρων, οἵτινες πρὶν γνωμοδοτήσωσιν ἐπισήμως συγκαλοῦν τοὺς προεστὼς ἐξ ὅλων τῶν τάξεων τῶν ἐμπόρων, τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν ναυτικῶν καὶ ἐξ ὅλων αὐτῶν καταρτίζουν μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐπισήμως ἀναφέρουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἥτις δύναται νὰ ὠφελήσῃ τὰ μέγιστα. Λοιπὸν ἡ γνωμοδότησις ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων ὄχι μόνον εἶναι νόμιμος, ἀλλὰ καὶ ἀναγκαιοτάτη.

§90ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸ ἔκαμα.

§91ΠΛΑΤΥΣ. Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ γνωμοδότησις πρέπει νὰ χορηγήσωμεν καὶ τὰ μέσα καὶ τὸν ὑλικὸν καιρόν. Πιστεύσατε, ὅτι τέσσαρες ἡμέραι ἐχορηγήθησαν μόνον εἰς αὐτά, καὶ δικαίως παραπονοῦνται διὰ τοῦτο· πότε, λέγουσι, νὰ συγκαλέσωμεν τοὺς προύχοντας τῶν διαφόρων τάξεων καὶ νὰ λάβωμεν τὴν γνώμην αὐτῶν, καὶ νὰ καταρτίσωμεν ἡμεῖς τὴν ἡμετέραν καὶ νὰ τὴν στείλωμεν; Μεταβαίνω εἰς τὸ ἄλλο. Ἀναπτύσσων τὴν τροπολογίαν μου ἐπὶ τῶν νημάτων, ἀνέφερα ὅτι πρέπει νὰ φορολογηθῶσι μὲ 5% ὡς ἀντικείμενα πρώτης ὕλης, ὁ δὲ ὑπουργὸς ἐνόμισεν ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ θέλω νὰ ἐξεγείρω τὸ προστατευτικὸν σύστημα. Ὄχι, κύριοι, παντάπασιν δὲν ἀνέφερα οὔτε ἐννοῶ τοιοῦτόν τι, καὶ πρέπει νὰ διευκρινήσωμεν τὰς ἰδέας ἡμῶν. Ὅταν ἡ ἔκθεσις συνοδεύῃ τὸ δασμολόγιον καὶ λέγῃ ῥητῶς «εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν ἀναφερομένων τελῶν ὡς βάσις ἐλήφθη...................» αὐτὸ ἀνεφέρθη ἐκεῖ μόνον διὰ τὰ μάτια, διὰ νὰ ἔχωμεν πομπώδεις φράσεις ἢ διὰ νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν; Ἐγὼ ἐζήτησα τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς ἀρχῆς. Ὁ ἴδιος ὑπουργὸς διὰ τῆς ἐκθέσεώς του ἀναγνωρίζει, ὅτι συμφέρει εἰς τὴν πολιτείαν νὰ παραδεχθῇ ὡς βάσις γενικὴ παντὸς δασμοῦ, ὅτι τὰ ἀντικείμενα τῆς πρώτης ὕλης πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωνται ὄχι μὲ τὸν φόρον τῶν τῆς κοινῆς χρήσεως, ἀλλὰ μὲ τὸν φόρον τῶν 5%. Βεβαίως δὲ ἂν τοῦτο γίνεται πρὸς ἐμψύχωσιν ἐν γένει τῆς βιομηχανίας, δὲν εἶναι ἐξαίρεσις· ἐξαίρεσις εἶναι ἡ γενομένη χάριν ὀλίγων ἀτόμων, καθὼς διὰ τὰ δέρματα τῆς Σύρου, τὰ ὁποῖα ἐξῃροῦντο ἄλλοτε. Ἀλλ’ ὅταν θέσωμεν γενικὴν ἀρχὴν, ὅτι πᾶν ἀντικείμενον εἰσαγόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ χρησιμεῦον ὡς πρώτη ὕλη διὰ τὴν βιομηχανίαν ὑποβάλλεται εἰς γενικὸν δασμὸν 5%, ὅπως θέτομεν ἄλλον γενικὸν κανόνα διὰ τὰ ἀντικείμενα τῆς πολυτελείας πρὸς 15%, καὶ πρὸς 10% διὰ τὰ τῆς κοινῆς χρήσεως, ὅλα ταῦτα δὲν εἶναι ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ γενικαὶ βάσεις τοῦ δασμολογίου· καὶ ὅταν ἐγὼ ἐπικαλῶμαι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ γενικοῦ κανόνος, δὲν ἐπικαλοῦμαι προστασίαν, ἀλλὰ τὴν ἐφαρμογὴν μιᾶς γενικῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν ὡς συμφέρουσαν καὶ προωρισμένην νὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις τῆς συντάξεως τοῦ δασμολογίου· ἔπειτα, καὶ ὑπὸ ἄλλην ἔποψιν ἂν τὸ ἐξετάσωμεν, διότι ἐντὸς τοῦ δασμολογίου τούτου τὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος ἐξαγόμενα ἀπαλλάττονται παντὸς δασμοῦ, καθὼς καὶ αἱ εἰσαγόμεναι γεωργικαὶ μηχαναί.

§92ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἀλλὰ φορολογοῦνται εἰς τὴν παραγωγήν.

§93ΠΛΑΤΥΣ. Καὶ προτήτερον ὑπήγοντο εἰς τὴν τελωνειακὴν φορολογίαν· βεβαίως τοῦτο εἶναι κάποια ἐμψύχωσις, καὶ εἴμεθα ἠναγκασμένοι εἰς μερικὰς περιστάσεις νὰ παραδεχθῶμεν τοιαύτην ἀτέλειαν ἢ ἐλάττωσιν τοῦ δασμοῦ. Θέλετε νὰ ἔχωμεν βαναύσους τέχνας εἰς τὴν Ἑλλάδα, σκυτοτόμους, λόγου χάριν, ναὶ ἢ ὄχι; καὶ τὶ κάμνομεν διὰ τὰ παπούτσια; Αὐξάνομεν τὸν φόρον ὅλης τῆς ὕλης, ἥτις ἀναγκαιοῖ εἰς τὸν σκυτοτόμον, τὸν φόρον τῶν δερμάτων, τῶν ἐργαλείων, τὸν φόρον τοῦ ἐπιτηδεύματος, καὶ ἐνῷ αὐξάνουν ὅλα αὐτὰ, ὁ φόρος ὁ εἰσαγωγικὸς τῶν παπουτσίων τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐλαττοῦται.

§94ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὄχι, ἔχετε λάθος.

§95ΠΛΑΤΥΣ. Ὡς πρὸς μερικὰ εἴδη παπουτσίων ὑπάρχει τοῦτο ἐντὸς τοῦ νέου δασμολογίου, καὶ πρέπει νὰ διορθώσωμεν καὶ αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν.

§96ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Διὰ νὰ συζητήσωμεν εἰλικρινῶς σᾶς εἶπα νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἀντικειμένου· ποῦ τὸ εὕρετε τὸ νῆμα πλέον τῶν 5%; 50 λεπτὰ ἡ ὀκὰ πόσον ἀντιπροσωπεύει τοῖς ἑκατὸν;

§97ΠΛΑΤΥΣ. Ὄχι μόνον δὲν ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰ πέντε, ἀλλὰ καὶ τὰ δέκα φθάνουν σχεδόν, διότι τὰ νήματα φέρουν τὴν ὀκὰν 5 ἕως 5½ δραχμάς.

§98ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ποῖος τὸ λέγει;

§99ΠΛΑΤΥΣ. Ἔλαβον πληροφορίας καὶ ἀπὸ ἄλλους καὶ ἀπὸ μέλη τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου. Ποίαν ἀξίαν λαμβάνετε ὡς βάσιν διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὰ τόσα τοῖς ἑκατόν; τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖται τὸ πρᾶγμα ἐντὸς τοῦ ἐμπορικοῦ καταστήματος;

§100ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Βέβαια, τὴν κατανάλωσιν, διότι αὐτὴ φορολογεῖται.

§101ΠΛΑΤΥΣ. Τότε λοιπὸν θέλετε νὰ φορολογήσητε τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ φόρου. Ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἔμπορος πωλεῖ τὸ πρᾶγμα ἐντὸς τῆς ἀποθήκης του περιλαμβάνει τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν αὐτοῦ, τὴν τιμὴν τῆς ἀγορᾶς του· π. χ. εἰς τὸ Μάγκεσερ, τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς αὐτοῦ ἕως εἰς τὰς Ἀθήνας, τοῦ τελωνείου, τὸν φόρον τοῦ ἐπιτηδεύματος, τὸ ἐνοίκιον τοῦ μαγαζείου κτλ. Δὲν εἶναι λοιπὸν καμμία δικαιοσύνη νὰ λαμβάνεται ὡς βάσις ἡ ἀξία αὐτῶν· εἶναι ἐναντίον πάσης ἰσότητος νὰ φορολογῆτε καὶ τὸν τελωνιακὸν δασμόν, καὶ τὸν φόρον τοῦ ἐπιτηδεύματος τοῦ ἐμπόρου, καὶ τὸν φόρον τῆς οἰκοδομῆς τοῦ καταστήματος, καὶ τὸν μισθὸν τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ ἐμπόρου κτλ, διότι ὅλα αὐτά, ὡς εἶπον, συμπεριλαμβάνονται εἰς τὴν τιμὴν εἰς ἣν πωλεῖται τὸ ἐμπόρευμα ἐντὸς τῆς ἀποθήκης· πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀξία, τὴν ὁποίαν αὐτόθι ἔχει πρὶν τελωνισθῇ καὶ εἰσαχθῇ εἰς κατανάλωσιν. Λοιπὸν ὅταν ἴδητε τὰ τιμολόγιά των πόσον ἀξίζει τὸ νῆμα κατὰ μέσον ὅρον, θὰ εὑρῆτε 5 ἕως 5½ δραχμὰς τὴν ὀκάν. Ταῦτα κατὰ τὸ παρόν.

§102ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα, Κύριε Πρόεδρε.

§103ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν εἰς τὰς σκέψεις μας μίαν ὅλως διόλου διαφορετικὴν πορείαν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὑπουργὸς καὶ ὁ προλαλήσας βουλευτὴς ἐξέθηκε, δηλ. τὰς ἑξῆς τρεῖς ἀρχὰς κατὰ τὴν ἰδέαν μου, διότι οἰκονομολόγος δὲν εἶμαι, ἀλλ’ ὁμιλῶ κατὰ πεποίθησιν· ά.) τὴν πρώτην ὕλην δὲν πρέπει νὰ φορολογῶμεν πολύ, τὴν ὕλην τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει ὁ τόπος. βʹ.) ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν πρέπει ὁ φόρος νὰ αὐξάνεται, διότι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐδῶ εἶναι ἀνάγκη νὰ προσοδευθῶσι διὰ νὰ μὴ καταστραφῶσιν. Ἐὰν δὲ μετά τινα χρόνον ἤθελον παρουσιασθῆ ἐφικτὰ ἄλλα εἴδη βιομηχανίας, καὶ ἐκεῖνα εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατεύωνται βαθμηδόν, αὐξανομένου πάντοτε διὰ νέου νόμου τοῦ φόρου τῶν εἰσαγομένων.

§104ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξηγηθῆτε, παρακαλῶ.

§105ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὡς ἀρχὴν, ὅτι τὰ ἀντικείμενα τῆς πρώτης ὕλης δὲν πρέπει νὰ φορολογῶνται περισσότερον ἀφ’ ὅ,τι φορολογοῦνται εἰς τὸ πρῶτον δασμολόγιον ὅσα δὲν παράγονται εἰς τὸν τόπον, βʹ) εἰς ἐκεῖνα τὰ ἀντικείμενα μόνον δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν τὸ προστατευτικὸν σύστημα τῶν δασμῶν, τῶν ὁποίων ἡ βιομηχανία δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον ἢ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ἐν τῷ τόπῳ (θόρυβος). Προσθέτω ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ δασμολογίου εἶναι ἄφευκτος, διότι μοὶ φαίνεται, ὅτι μία μόνη τάξις φορολογεῖται, τὰ δὲ ἄλλα εἶναι φαντάσματα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν «ἁγιόξυλον ἀκατέργαστον εἰς τεμάχια ἡ ὀκὰ 4 λεπτά». «Ἀεριστήρια, ῥιπίδια πρὸς χρῆσιν Κυριῶν ἐν γένει ἡ 12 καὶ 6 δραχ.» Προτείνεται 12.

§107ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Μὴ λησμονήσετε ὅτι ὅταν θέλωμεν ν’ αὐξήσωμεν ὑπερβολικῶς τὸν τελωνιακὸν φόρον, δὲν λαμβάνομεν τίποτε, διότι αὐξάνει τὸ λαθρεμπόριον.

§108ΠΟΛΛΟΙ. 12.

§109ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Θέσατε 15 τὰ τῆς πολυτελείας καὶ τ’ ἄλλα 6.

§110ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ τὸν κύριον ὑπουργὸν καὶ τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὁσάκις ἓν ἀντικείμενον τοῦ ἐμπορίου ἔχει μικρὸν ὄγκον, νὰ προσέχουν πολὺ εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ δασμοῦ, διότι ἄλλως δὲν θὰ τελωνισθῇ διόλου καὶ ὅλων τῶν κυρίων τῶν ἐξερχομένων ἐκ τῶν ἀτμοπλοίων θὰ ᾖναι γεμάτα τὰ θυλάκιά των· ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἄλλοτε ὅταν οἱ ἀδάμαντες, τὰ ἀσημικά, τὰ χρυσᾶ σκεύη ἦσαν φορολογούμενα μὲ βαρὺν δασμόν, οὐδέποτε ἐτελωνίσθησαν· ὅταν ὁ φόρος ἐσμικρύνθη, τότε ἤρχοντο εἰς τὰ τελωνεῖα· παρακαλῶ ὅθεν τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ μὴ παραδεχθῇ τοιαύτας προτάσεις, ἐκτὸς ὅταν τὰ φορολογούμενα ἔχουν ὄγκον· π. χ. τὰ καπέλλα φορολογήσατε ὅσον θέλετε, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ τὰ λαθρεμπορεύσῃ.

§111Π. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἡ ἀρχὴ αὕτη εἶναι καλή, ἀλλὰ δὲν ἔχει βάσιν, ἐὰν γίνεται λαθρεμπόριον, ἡ πρόληψις αὐτοῦ ἀνατίθεται εἰς τοὺς νόμους, ἔχει τιμωρίαν.

§112ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν τιμωρίαν.

§113ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἔχει. Ὀφείλει λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίσῃ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι νὰ προλαμβάνουν τὸ ἔγκλημα.

§114ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται ὅτι ὁ κ. Κυριακὸς ὑποθέτει ὅτι τὸ λαθρεμπόριον τιμωρεῖται ποινικῶς· δὲν ἠξεύρει ὅτι τιμωρεῖται προστιματικῶς μόνον, ὅτι δὲν εἶναι ἔγκλημα.

§115ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἐὰν ᾖναι ἐλλειπεῖς οἱ νόμοι, τοὺς συμπληρώνομεν καὶ θέτομεν καὶ ποινάς.

§116ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Θὰ νομοθετήσωμεν οὕτω τὸν μοναδικώτερον νόμον ὅλου τοῦ κόσμου, θὰ γίνωμεν πρωτότυποι.

§117ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ χάνωμεν τὸν καιρόν μας εἰς πράγματα ἐπουσιώδη· κατ’ ἔτος 100 ἴσως ἀπ’ αὐτὰ τὰ ἀεριστήρια θὰ ἔλθουν εἰς Ἀθήνας. Λοιπὸν 15 δραχ. διὰ τὰ τῆς πολυτελείας καὶ 6 διὰ τ’ ἄλλα.

§118ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§119ΜΠΟΥΤΟΣ. Εἶναι ἄλλη πρότασις 15 καὶ 10.

§120Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἀντιβαίνει, μοὶ φαίνεται, εἰς τὴν τιμὴν τῆς Βουλῆς καὶ τὰς ἀρχὰς τῆς δικαιοσύνης νὰ δεικνύωμεν σήμερον τοιαύτην αὐστηρότητα καὶ νὰ εἴμεθα ὑπουργικώτεροι τῶν ὑπουργῶν.

§121ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λόγος εἶναι διὰ τὴν πολυτέλειαν.

§122ΣΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε πρόεδρε, ὅστις φέρει τροπολογίαν ν’ ἀναβαίνῃ ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ ἐκθέτῃ τὰς ἰδέας του.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι ὅτι τ’ ἀεριστήρια τὰ ἔχοντα λαβὴν ξυλίνην, ἔχουν τελώνιον δραχμὰς 10, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πολλοὶ)· παρεδέχθη.

§124ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν παρεδέχθη· τώρα δημοκοπίας δὲν ἔχομεν.

§125ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ περιστείλετε τὸν κ. Στράτον, διότι ἄλλως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸν περιστείλω ἐγώ.

§126ΣΤΡΑΤΟΣ. Λέγω ὅτι ὑψόνοντες τόσον πολὺ τὰς τιμὰς μερικοὶ τὸ μεταχειρίζονται ὡς μέσον δημοκοπίας, καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν τὴν ὑποστηρίζω, φέρω δὲ τὸν ἀκόλουθον λόγον. Δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς πράξεως, ὁ ἴδιος ἔρχομαι εἰς τὴν θέσιν νὰ φέρω αὐτοὺς τοὺς λόγους. Ὅλα τὰ ἐμπορικά μας εἶναι γεμάτα ἀπὸ πολύτιμα πράγματα· ἀναβιβάζοντες τόσον πολὺ τὸν φόρον, ἐννοεῖτε ὅτι οἱ ἔμποροι μὲν θὰ φέρουν ἢ διὰ τοῦ λαθρεμπορίου· ὥστε ἐπιμένω πάλιν ὅτι οἱ ἐπιμένοντες εἰς τοιαύτας ἰδέας δὲν ἐπιμένουν παρὰ χάριν δημοκοπίας.

§127ΜΠΟΥΤΟΣ. Μοὶ φαίνεται, ὅτι μία ἀπόφασις ἐξερχομένη ἀπὸ τὴν Βουλὴν δὲν εἶναι δημοκοπία, εἶναι πεποίθησις τῶν βουλευτῶν.

§128ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Κύριε πρόεδρε, τί συζητοῦμεν; δὲν ὑπάρχει Βουλὴ, δὲν εἶναι πλήρης.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ Κύριοι βουλευταὶ, ὅσοι εἶναι εἰς τὰ δωμάτια, νὰ προσέλθουν.

§130ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐλησμόνησα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν εἰς τὸν Κ. Πλατὺν, νὰ τῷ παραστήσω τὸ σπουδαῖον τοῦ ἀντικειμένου. Μοὶ εἴπατε, Κ. Πλατὺ, διὰ τί ἐπισπεύδω· εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὁσάκις πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ τροποποίησις εἰς τὸ δασμολόγιον, τὸ ἐφαρμόζουν καὶ κατόπιν τὸ ψηφοφοροῦν διὰ νὰ μὴ δίδεται καιρὸς εἰς τὴν κερδοσκοπίαν νὰ εἰσάγῃ τὰ ἐμπορεύματα. Λοιπὸν εἷς λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠθέλησα νὰ στείλω εἰς τὸ ἐπιμελητήριον εἶναι αὐτὸς· τώρα ἡ ἰδία Βουλὴ πρέπει νὰ ματαιώσῃ αὐτὸν τὸν σκοπόν; Βεβαίως πᾶσα βραδύτης δὲν θὰ ἔχῃ ἄλλον σκοπὸν, παρὰ νὰ εἰσαχθοῦν ἐξ αὐτῶν τῶν ἐμπορευμάτων· αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος ὁ κύριος καὶ μὲ ἀναγκάζετε νὰ τὸν εἴπω, διότι βλέπω, ὅτι καὶ σήμερον θ’ ἀναβληθῇ καὶ αὔριον, καὶ τότε ματαιοῦται ὁ σκοπός ἑπομένως μὴ νομίσετε, ὅτι θὰ προέλθῃ πρόσοδος, ἀλλὰ ζημία, διότι τότε θὰ εἰσαχθοῦν ἐκ τῶν ἐμπορευμάτων αὐτῶν τῶν ὁποίων προτείνομεν τὴν αὔξησιν· ὅ,τι θέλει ἡ Βουλὴ ἂς πράξῃ. Διὰ τὰ ἀεριστήρια ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἔρχονται οὔτε 100 δὲν ἔπρεπε οὐδὲ κἂν νὰ γίνῃ λόγος.

§131ΠΟΛΛΟΙ. Εἴμεθα πλήρεις, ἐξακολουθήσατε.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀεριστήρια ψάθινα τῆς Μελίτης, ἢ ἐκ πτερῶν κοινῶν Αἰγύπτου πρὸς χρῆσιν μαγειρείων, ἡ δωδεκὰς 50.

Διὰ τὰς ἁμάξας ἔχει τροπολογίαν ὁ κύριος Σπηλιωτάκης· προτείνει 250.

§133ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Διότι ὑπάρχει ἁμαξοπηγεῖον ἐδῶ, καὶ διότι εἶναι ἀντικείμενον πολυτελείας.

§134ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν ἔχω ἀντίῤῥησιν, ἂς ἦναι 250.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Χειροκίνητοι δι’ ἄνθρωπον ἐν γένει 20 δραχ.» «Φορτηγοὶ (κάρα) ἐν γένει 15». Ἐδῶ ἔχει ὁ Κ. Σπηλιωτάκης δραχ. 25.

§136ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Αὐτὰ εἶναι διὰ τὴν κοινὴν χρῆσιν.

§137ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι βιομηχανία ἀνεπτυγμένη.

§138ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Πάλιν ἀκούω τὴν ἰδέαν τῆς προστασίας· ποτὲ δὲν ἀνέχομαι ὁ πολίτης ν’ ἀγοράζῃ ἀκριβώτερα τὸ ἀντικείμενον τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην, διὰ τὸν λόγον ὅτι κατασκευάζεται ἐδῶ· τοιαύτη ἰδέα, παρακαλῶ, νὰ μὴν ἀναφέρηται.

§139ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Οἱ ἰσχυριζόμενοι, ὅτι ἡ βιομηχανία ἀναπτύσσεται διὰ τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ εὑρίσκονται εἰς ἀπάτην· ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τῶν ἐθνῶν ἠνδρώθησαν διὰ τῆς προστασίας μέχρι τῆς ἀπαγορεύσεως· ἀφοῦ ἠνδρώθησαν, τότε κατέστρεψαν τὸ πρόχωμα καὶ εἶπαν, ἐλᾶτε σεῖς, νήπια, νεογέννητα βρέφη, ν’ ἀνταγωνισθῆτε μὲ τοὺς Γολιὰθ ἡμᾶς. Ὑμεῖς ὁ ἴδιος, Κ. ὑπουργέ, παρεδέχθητε μίαν φορολογίαν ὄχι ἀποκλειστικῆς προστασίας, καὶ λέγετε μάλιστα, ὅτι δὲν ἔχει τὰ στοιχεῖα ἡ Ἑλλην. βιομηχανία, εἰ δὲ, ἠθέλατε ὑπάγει καὶ ἐμπρός· εἰς τὴν κθεσίν σας ἰδοὺ τί λέγετε· «Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 καθιεροῦται πρώτην ἤδη φορὰν παρ’ ἡμῖν ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν πληρωθέντων ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης εἰσαγωγικῶν τελῶν, ὅταν εἰς προϊόντα τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας ἡ αὐτὴ ὕλη ἐξάγεται· οὐδὲν δικαιότερον καὶ ὀρθότερον τῆς ἀρχῆς ταύτης, παραδεδεγμένης πρὸ πολλοῦ εἰς ὅλα τὰ εὐνομούμενα ἔθνη. Ὁμολογουμένως ἡ παρ’ ἡμῖν βιομηχανία δὲν ἀνεπτύχθη εἰσέτι ἐπὶ τοσοῦτον, οὐδ’ ἔχει τὰ στοιχεῖα τῆς τοιαύτης ἀναπτύξεως». Εἶναι ἀνεπτυγμένη ἡ βιομηχανία, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἁμαξοστάσια, τὰ ὁποῖα συναγωνίζονται μὲ τὰ τελειότερα τῆς Εὐρώπης.

§140ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Μὰ ἐξάγονται;

§141ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ὄχι.

§142ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Μοὶ ἀπέδωκε προστατευτικὰς ἰδέας, διότι παρεδέχθην εἰς τὴν ἔκθεσίν μου εἰς τὸ δασμολόγιον, τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποδόσεως, ἤτοι τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ φόρου, ὅστις πληρόνεται ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης, εἰσαγομένης καὶ ἐξαγομένης μετὰ ταῦτα ὡς ἐξειργασμένης. Δὲν εἶναι προστασία αὐτό· εἶναι λόγος δικαιοσύνης· ὅταν εἰσήχθησαν, λόγου χάριν, δέρματα ἀκατέργαστα εἰς Σύρον καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς δασμόν, ἐξάγωνται δ’ ἔπειτα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατειργασμένα, δὲν καταναλίσκονται εἰς τὸν τόπο· τὸ δίκαιον εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστρέψωμεν τὸν δασμὸν ὁ ὁποῖος ἐπληρώθη, διότι δὲν κατηναλώθη. Διὰ τὰ κάρα τὰ ὁποῖα μεταχειρίζεται ἡ γεωργικὴ τάξις, ἐγὼ θεωρῶ δικαιότερον νὰ καταστήσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐθηνοτέραν τὴν ἀγορὰν αὐτῶν.

§143ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν 15 δραχμαί.

Διὰ τὰ ἄνθη ὁ κ. Στεριόπουλος ἔχει 50 δραχμάς.

§145ΖΕΡΒΟΣ. Ἀντὶ 12 νὰ γίνῃ 18.

§146ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Εἰς τὸ παλαιὸν δασμολόγιον ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν ἄνθη πρὸς 30, πρὸς 10 καὶ πρὸς 4· εἰς τὸ νέον δασμολόγιον ἐσυγχώνευσα καὶ τὰ τρία εἴδη εἰς μίαν κατηγορίαν καὶ ἀνεβίβασα τὸν δασμὸν εἰς δραχμὰς 12· κατὰ μέσον ὅρον δέχομαι τὰς 15.

§147ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ παραδέχεται 15.

§149ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἀνθράκων ἔχω μίαν παρατήρησιν· νὰ μείνουν ἐλεύθερα τέλους.

§150ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠρωτήσατε διὰ τὰ ἄνθη· εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἰδέας τῶν 40 δραχμῶν.

§151ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ ἐξεφράσθη τὸ Προεδρεῖον, καὶ παρεδέχθη.

§152ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἡ βιομηχανία τῶν ἀνθέων δὲν ἀπαιτεῖ κεφάλαια· τ’ ἄνθη τὰ κατασκευάζουσι νεάνιδες εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Εὐρώπης καὶ τὰ πωλοῦν εἰς τοὺς ἐμπόρους. Ἐπιθυμῶ λοιπὸν νὰ τεθῇ μεγάλη φορολογία, νὰ δυσκολευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ καὶ οὕτω νὰ εἰσαχθῇ αὐτὴ ἡ βιομηχανία εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου αἱ γυναῖκες δὲν ἐργάζονται. Θέλω σᾶς ἀποδείξει, ὅτι, ὅταν ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία τῆς πολυτελείας εἰς τὴν Ἑλλάδα, θέλει εὕρει στάδιον πρόχειρον καταναλώσεως τὴν Ἀνατολὴν, εἰς ἣν δὲν θὰ συμφέρῃ νὰ μεταφέρωνται πλέον ἐξ Εὐρώπης ἕνεκα τοῦ ὑπερόγκου ναύλου.

§153ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἀνθράκων παρατηρῶ νὰ ἐξαλειφθῇ τὸ λεπτὸν κατ’ ὀκᾶν καὶ νὰ μείνῃ ἐλεύθερον παντὸς τέλους, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα μετ’ ὀλίγον τὰ ξύλα θὰ ἐκλείψουν.

§154ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὅταν δι’ αὐτὴν τὴν τροφήν μας ἔχωμεν δασμόν, ἐπὶ τοῦ σίτου π. χ., πῶς θέλετε νὰ ἐξαλείψωμεν αὐτόν;

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ μένῃ.

Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ τὰ ἑπόμενα εἴδη.

Γ.

Δ.

Ε.

Ζ.

«Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ τὰ ἑπόμενα εἴδη μὲ τὰς ἑξῆς τροποποιήσεις καὶ παρατηρήσεις. Ἐπὶ τοῦ ἰνδικοῦ (λουλακίου) καὶ πρινοκοκκίου, ὁ κύριος Σπηλιωτάκης ἔκαμε τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ ὅπως πρὶν πληρῶνον τέλος 2 δραχ. ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἡ παρατήρησίς του. Ἐπὶ δὲ τοῦ εἴδους Βοῦρτσαι (ψῆκτραι) ὀδόντων, ὀνύχων κλπ. ὁ Κ. Θεοχάρης ἀντὶ τῶν 50 λεπτῶν ἐπρότεινε τέλος μίαν δραχμήν, ὅπερ καὶ ἐγένετο παραδεκτόν. Ἐπὶ τοῦ βουτύρου ὁ κύριος Ζερβὸς ἐπρότεινεν αὔξησιν 70 λεπτῶν, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασίς του· ἐπὶ τῶν γλωσσῶν τῶν καπνιστῶν ὁ κύριος Ζερβὸς ἐπρότεινεν αὔξησιν μιᾶς δραχμῆς καὶ ἄλλοι 60 λεπτῶν· ἐπὶ τέλους ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ἀντὶ τῶν 30 λεπτῶν 60 λεπτά. Ἐπὶ τῶν δερμάτων τῶν ἀκατεργάστων κλπ. ὁ κύριος Σπηλιωτάκης ἐπρότεινεν ὅπως τὸ τέλος μείνῃ ὅπως ἦτο καὶ πρίν, τοὐτέστι 6 λεπτὰ, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασίς του. Ἐπὶ τῶν δισακκίων ὁ κύριος Θεοχάρης ἐπρότεινε ν’ ἀναβιβασθῇ τὸ τέλος εἰς τρεῖς δραχ. ὅπερ καὶ ἐγένετο παραδεκτόν. Ἐπὶ τῶν δίσκων παντὸς εἴδους ἐπηργυρωμένων κλπ. ἐπροτάθη αὔξησις 5 δραχμῶν, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη. Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἐπροτάθη ὅπως τὸ τέλος ἀπὸ 15 λεπτῶν ἀναβιβασθῇ εἰς 20, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασις αὕτη. Ἐπὶ τῶν ἐπίπλων ὁ κύριος Θεοχάρης ἐπρότεινεν ὅπως ἀναβιβασθῇ τὸ τέλος διὰ τὰς καρέκλας, ἀλλ’ ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασίς του. Ἐπὶ τῶν ζώων, βῳδίων καὶ λοιπῶν ἐπροτάθη διάκρισις, ὥστε τὰ μὲν βουβάλια καὶ οἱ βόες νὰ φορολογηθῶσιν ἀνὰ 15 δραχμὰς, αἱ δὲ ἀγελάδες καὶ οἱ μόσχοι αὐτῶν πάσης ἡλικίας ἀνὰ 10 δραχμὰς, ὅπερ καὶ ἐγένετο παραδεκτὸν, ἐπὶ δὲ τῶν ἵππων, ἡμιόνων καὶ τῶν πώλων αὐτῶν ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κύριος Ζερβός.»

§156ΖΕΡΒΟΣ. Κύριοι, ἐπειδὴ εἰς τὴν Ἑπτάνησον κάμνομεν μεγάλην χρῆσιν αὐτῶν τῶν ζώων, καὶ ἐπειδὴ ἡ πρώτη φορολογία ἦτο δύο τάλληρα καὶ τώρα ἀναβιβάζεται εἰς 15 δραχμὰς, προτείνω τὴν ἐλάττωσιν, ἐπειδὴ μεταχειριζόμεθα πολὺ αὐτὰ τὰ ζῶα εἰς τὸν τόπον μας· 2000 περίπου θέλομεν τὸν χρόνον.

§157ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διακριθοῦν οἱ ἄλλοι ἵπποι ἀπὸ τοὺς ἐργατικοὺς, καὶ διὰ τοῦτο παρεδέχθημεν τὴν συγχώνευσιν ὅλων τῶν ἵππων εἰς 25.

§158ΖΕΡΒΟΣ. Τότε ἀδικεῖται ἡ τάξις τῶν φορολογουμένων, διότι εἰς τὸν τόπον μας χρειαζόμεθα πολλὰ τοιαῦτα ζῶα· χιλιάδες ἀπὸ αὐτὰ ἐργάζονται εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα, πολλὰ ἀπ’ αὐτὰ τὰ μεταχειριζόμεθα εἰς τὰ κάρα καὶ εἰς τὰ ἁμαξοφόρτια διὰ νὰ μεταφέρωμεν τὸ ἔλαιον· θέλω λοιπὸν οἱ φορτηγοὶ ἵπποι νὰ πληρόνουν μόνον 15 δραχμάς.

§159ΤΙΝΕΣ. Πῶς θὰ τοὺς διακρίνωμεν;

§160ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Βεβαίως εἶναι ἄδικον οἱ ἵπποι, οἵτινες χρησιμεύουν διὰ τὴν ἐργασίαν, νὰ φορολογῶνται ἐξίσου μὲ τοὺς χρησιμεύοντας διὰ τὴν ἱππασίαν, ἀλλὰ εἶναι δύσκολος ἡ διάκρισις· ἐὰν ᾖναι εὔκολον νὰ διακρίνωμεν τοὺς ἐργατικοὺς ἀπὸ τοὺς τῆς ἱππασίας, δύναμαι νὰ παραδεχθῶ νὰ ἀναβιβάσωμεν τὸ τέλος εἰς 30 δραχμὰς τῶν τῆς ἱππασίας, νὰ καταβιβάσωμεν δὲ εἰς 20 δραχμὰς τὸ τέλος τῶν ἐργατικῶν ζώων, ἀλλὰ εἶναι δύσκολος ἡ διάκρισις.

§161ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Δυνάμεθα ὅμως νὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν μεταξὺ ἵππων καὶ ἡμιόνων, καὶ τῶν μὲν ἵππων ν’ ἀναβιβάσωμεν τὸ τέλος, τῶν δὲ ἡμιόνων νὰ τὸ καταβιβάσωμεν, διότι αὐτῶν γίνεται ἡ μεγαλειτέρα χρῆσις.

§162ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τότε ἂς θέσωμεν 30 δραχμὰς διὰ τοὺς ἵππους καὶ 20 διὰ τοὺς ἡμιόνους.

§163ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ αὐτὸς φόρος ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὰ βουβάλια καὶ τοὺς βόας, οἵτινες εἶναι πολὺ μεγάλης ἀξίας, ὅστις ἐπιβάλλεται εἰς τὰς ἀγελάδας καὶ τοὺς μόσχους, οἵτινες εἶναι κατωτέρας ἀξίας· προτείνω λοιπόν, ὥστε τὸ μὲν τέλος τῶν πρώτων νὰ ὑψωθῇ, τῶν δὲ δευτέρων νὰ ἐλαττωθῇ.

§164ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Παραδέχομαι νὰ θέτωμεν 15 δραχμὰς διὰ τὰ βουβάλια καὶ τοὺς βόας, καὶ 10 δραχμὰς διὰ τὰς ἀγελάδας καὶ τοὺς μόσχους.

§165ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ Κύριος ὑπουργὸς νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν εἰσαγομένων ἵππων καὶ ἡμιόνων, οὔτε ὡσαύτως νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἵππων τῶν φορτηγῶν καὶ τῶν τῆς πολυτελείας· διότι, Κύριοι, ὁ ἐρχόμενος ἔξωθεν ἵππος δὲν ἔρχεται φορτωμένος ἢ μὲ τὸ σαμάρι. Κατὰ συνέπειαν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀγοράσῃ θὰ εἴπῃ, ὅτι τὸν θέλει διὰ φορτηγόν· ἡ διάκρισις δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς τόπους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους προμηθεύεται ἡ Ἑλλὰς ἵππους, καὶ τὰ μέρη εἶναι ἡ Ἤπειρος, ἡ Θεσσαλία, μικρὰ Ἀσία, Εὐρώπη καὶ Ἀραβία· κατὰ συνέπειαν δυνάμεθα νὰ θέσωμεν δύω κατηγορίας, ἤτοι οἱ ἵπποι οἱ εἰσαγόμενοι ἀπὸ τὴν Ἤπειρον καὶ Θεσσαλίαν, οὗτοι νὰ πληρόνουν 15 δραχμάς, οἱ δὲ ἀπὸ τὴν Εὐρώπην καὶ Ἀραβίαν πολὺ μεγαλείτερον ποσόν.

§166ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν ἀξίζει, Κύριε, τὸν κόπον διὰ 5 ἵππους τοὺς ὁποίους θὰ φέρωμεν νὰ θέτωμεν τοιαύτας διακρίσεις.

§167ΖΕΡΒΟΣ. Νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 18 δραχμάς.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Ζερβοῦ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι)· ἀπεῤῥίφθη· μένει λοιπὸν ἡ φορολογία αὕτη ὡς ἔχει. Μετὰ ταῦτα ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν φορολογίαν τῶν ἑπομένων εἰδῶν ὡς ἑξῆς·

§169ΚΟΡΙΖΗΣ ΚΑΙ ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε πρόεδρε, δὲν εἶναι πλήρης ἡ Βουλή.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤλεκτρον κατειργασμένον εἰς διάφορα εἴδη, οἷον περιστόμια (ἰμαμέδες) κομπολόγια κτλ. τὸ δράμι λεπ. 10 Ὑπάρχει τροπολογία (θόρυβος).

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μεθαύριον, Κύριε πρόεδρε. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ἐν ὥρᾳ 4 Μ. Μ.