1864.10.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 341.

Τῆς 13 Ὀκτωβρίου 1864.

(Τρίτη.)

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλονται δύω προτάσεις διὰ τοῦ πληρεξουσίου Κ. Μωραϊτίνη, αἱ ἑξῆς. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Ὑπείκων Χριστιανικῶς εἰς φωνὴν ἄνωθέν μοι λαλοῦσαν ψυχῆς εὐγενοῦς καὶ παντὸς ἐγκοσμίου πάθους ἐλευθέρας, παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν ἵνα ἐπεκτείνουσα τὴν πολιτικὴν γενναιοφροσύνην της μέχρι τοῦ ἐσχάτου αὑτῆς ὁρίου, καλύψῃ ὑπὸ πλάκα τάφου ἁπάσας ἀνεξαιρέτως τὰς κατὰ τοῦ παρελθόντος αἰτιάσεις, ἐπιψηφίζουσα καὶ τὴν ἑξῆς πρότασίν μου. Ἡ Συνέλευσις καταργεῖ καὶ τὸ ἀφορῶν τὸν Χρυσοβέργην ψήφισμα αὑτῆς. (τῆς 9 7βρίου 1863). Ἀθῆναι τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1864.

Δ. ΜΩΡΑΪΤΙΝΗΣ.

Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα, ἡ ἑξῆς. Προστιθέμενος δὲ, χάριν τῆς μνήμης τοῦ μακαρίτου Νικολάου Λεωτσάκου εἰς τὴν ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ του Λαζάρου τυπωθεῖσαν πρὸ πολλοῦ πρότασιν τῶν ἐντίμων πληρεξουσίων Κ. Κ. Γ. Δ. Πετιμεζᾶ, Κ. Παπαζαφειροπούλου καὶ Εὐθυμιοπούλου, παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτὴν ἔχουσαν οὕτω. Ψηφίζει. Ὁ Κ. Λάζαρος Λεωτσάκος δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ΡΕʹ. ψηφίσματος, καὶ κατὰ συνέπειαν θεωρεῖται ὡς ἀνθυπασπιστὴς τοῦ πεζικοῦ.

Α. ΜΩΡΑΪΤΙΝΗΣ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ προτάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι προτάσεις χάριτος, νομίζω ὅτι, καθὼς ἀπεφάνθη ἤδη ἡ Συνέλευσις, δὲν ὑπόκειται εἰς τὰς διατυπώσεις τοῦ κανονισμοῦ.

§5ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Νὰ ἀναβληθῇ δι’ ἄλλην ἡμέραν (θόρυβος)· ὁ Χρυσοβέργης ἦτον ἱερόσυλος.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§7ΠΟΛΛΟΙ. Ὑπάρχει.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μένει λοιπὸν νὰ συζητηθῇ μετὰ τὸ Σύνταγμα. Ὡς πρὸς τοῦ Λεωτσάκου ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§9Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις, δὲν ἔμειναν παρὰ πέντε εἰς τὸ ψήφισμα αὐτό.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀντίῤῥησις, ἀναβάλλεται μετὰ τὸ Σύνταγμα. Ὑποβάλλεται πρότασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1864, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν δύο χιλιάδων ἑξακοσίων τεσσαράκοντα πέντε ἀριθ. 2,645, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον 6 πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 4 τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βελγίου συμβάσεως ἀφορώσης τὸν Σκάλδιν ποταμόν. Ὁ Πληρεξούσιος καὶ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι κατὰ τῆς προτάσεως δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις θὰ προκαλέσω ψηφοφορίαν, οἱ παραδεχόμενοι τὴν ζητουμένην πίστωσιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ὑποβάλλεται ἑτέρα πρότασις, ἡ ἑξῆς. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1864 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχ. διακοσίων χιλιάδων καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφ. 18 ἔξοδα Ἐθνικῆς Συνελεύσεως. Ὁ πληρεξούσιος Τριφυλίας καὶ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται καὶ ἑτέρα πρότασις. «Οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ὡς ἀφαιρεθέντες ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1864 ἐπανέρχονται εἰς τὴν ἐνεργητικὴν ὑπηρεσίαν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ καταστατικοῦ τοῦ σώματος τούτου. ΕΠ. ΜΕΤΑΞΑΣ καὶ ἕτεροι 35. Ἡ πρότασις θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ.

§12Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς κάμνω τὴν παρατήρησιν ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ ἀφορᾷ αὔξησιν δαπάνης, καὶ δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ μέρους τοῦ σώματος τούτου (θόρυβος).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται πρότασις παρὰ τοῦ πληρεξουσίου Κ. Παλαμίδου. «Ἡ Συνέλευσις ἀνακαλεῖ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐσχάτως διορισθέντων γερουσιαστῶν 18 ἐκ τῶν πλεονεκτημάτων τῆς συντάξεως ὡς τοιούτων κατὰ τὰς περὶ τῶν ἄλλων ἀποφάσεις της.» (θόρυβος.) Ἡ Συνέλευσις θεωρεῖ κατεπείγουσαν τὴν πρότασιν;

§14ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀνάπτυξις μετὰ τὸ Σύνταγμα. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως· τὸ θέμα, Κύριοι, τὸ ὁποῖον εἴχαμεν χθὲς ψηφοφορήσει καὶ περὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἠδύνατο τὸ προεδρεῖον νὰ ἀπαγγείλῃ ἀποτέλεσμα, διότι ἐγένετο θόρυβος, εἶναι τὸ ἑξῆς «ἂν τὰ καθήκοντα τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας ᾖναι ἀσυμβίβαστα μὲ πᾶσαν ἄλλην ἔμμισθον ὑπηρεσίαν,» αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν αὐτὸ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν, (ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα).

§16ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Ζέρβα, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται τὸ ἀπολύτως ἀσυμβίβαστον τῶν καθηκόντων τοῦ Συμβούλου τῆς ἐπικρατείας πρὸς τὰ καθήκοντα πάσης ἄλλης ὑπηρεσίας λέγουν ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι.

§18ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἐξηγήσατέ το σαφέστερον, Κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, ὁ Κ. Ζέρβας καὶ οἱ φίλοι τοῦ Κ. Ζέρβα ὑποστηρίζουν, ὅτι τὰ καθήκοντα τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας πρέπει νὰ ᾖναι ἀσυμβίβαστα μὲ τὰ καθήκοντα πάσης ἄλλης ὑπηρεσίας καὶ αὐτῆς τῆς τοῦ ὑπουργοῦ, οἱ δὲ ἄλλοι παραδέχονται, ὅτι τὰ καθήκοντα εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς πᾶσαν ἄλλην ὑπηρεσίαν ἐκτὸς τῆς τοῦ ὑπουργοῦ. Γίνεται δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἡ ψηφοφορία.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 270, 103 ὑπὲρ τοῦ ναὶ, 160 ὑπὲρ τοῦ ὄχι, 7 ἠρνήθησαν ψῆφον, ἄρα ἡ πρότασις περὶ τοῦ ἀπολύτως ἀσυμβιβάστου ἔπεσε, μεταβαίνομεν εἰς τὰς ἄλλας προτάσεις, προτείνονται δύω ἐξαιρέσεις· ὁ Κ. Καλὸς δὲν παραδέχεται τὸ ἀσυμβίβαστον τῶν καθηκόντων τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας μὲ τὰ καθήκοντα τοῦ καθηγητοῦ. Ὁ δὲ Κ. Κουμουνδοῦρος καὶ οἱ ἄλλοι δὲν παραδέχονται τὸ ἀσυμβίβαστον ὡς πρὸς τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ. Ἰδοὺ πῶς διετυπώθη ἡ πρότασις, τὰ καθήκοντα τοῦ Συμβούλου τῆς ἐπικρατείας εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς τὰ καθήκοντα παντὸς ἐμμίσθου ὑπαλλήλου πλὴν πρὸς τὰ τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτῶν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ σύγχρονος ἐξάσκησις τῶν ἔργων τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας.»

§21ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν νὰ τεθῇ πᾶσα ἔμμισθος καὶ ἄμισθος ὑπηρεσία, διότι εἶναι ἐξευτελιστικὸν, ὁ Σύμβουλος τῆς ἐπικρατείας νὰ ἔρχεται εἰς τὰ δικαστήρια, ἑπομένως δὲν πρέπει οὐδὲ οἱ δικηγόροι νὰ ᾖναι παραδεκτοί.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ παραδέχεται ἡ Συνέλευσις;

§23ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§24ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐννοεῖτε; ὁ σύμβουλος γενόμενος ὑπουργὸς διατηρεῖ τὴν θέσιν του ὡς σύμβουλος.

§25ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἀργοῦσι τότε τὰ καθήκοντα τοῦ συμβούλου καὶ εἶναι ἐνεργὰ τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ.

§26ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ἵνα μὴ φέρωμεν τὸ Συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας εἰς κατάστασιν ἀπραξίας διότι ἠμπορεῖ νὰ διορισθοῦν ἑπτὰ ὑπουργοὶ καὶ θὰ μείνουν δέκα τρεῖς.

§27ΜΙΛΗΣΗΣ. Παρακαλῶ, Κύριε πρόεδρε, νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ λέξις ἔμμισθος.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἡ πρότασις, οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι τὰ καθήκοντα τοῦ Συμβούλου τῆς ἐπικρατείας εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς τὰ καθήκοντα παντὸς δημοσίου ὑπαλλήλου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἔχομεν καὶ τὰς ἐξαιρέσεις τῶν καθηγητῶν.

§29ΒΑΣΣΟΣ. Ἐννοεῖτε, ὅτι οἱ Σύμβουλοι τῆς ἐπικρατείας δὲν δύνανται νὰ ᾖναι καὶ στρατιωτικοὶ (θόρυβος).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Σαρίπολος προτείνει τὴν ἑξῆς πρότασιν. «ἰδιαίτερος νόμος θέλει κανονίσει τὰ περὶ προσόντων, ἐργασίας καὶ καθηκόντων τῶν συμβούλων τῆς ἐπικρατείας.»

§31ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Αὐτὸ νὰ ἀπαλειφθῇ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ κείμενον ἔχει ὡς ἑξῆς. «Εἰδικὸς νόμος θέλει κανονίσει τὰ περὶ ἀποχωρήσεως τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς ἐπικρατείας ἕνεκα γῆρας ἢ ἀνικανότητος πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των.»

§33ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ ἀπαλειφθῇ.

§34Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Τὸ Συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας εἶναι δεκαετὲς, ἑπομένως αὐτὴ ἡ διάταξις δὲν ἔχει σχέσιν.

§35Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν). Ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν διάταξιν ἀπορία τις, δύναμαι νὰ δώσω ἐξηγήσεις (θόρυβος).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Βάσσου εἶναι πρότασις, ἥτις δὲν ὑπεβλήθη παντάπασι.

§37ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Ψηφοφορία εἶναι (θόρυβος).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν δὲν ἔχει κανεὶς τὸν λόγον. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν περὶ ἀπαλείψεως τοῦ μέρους αὐτοῦ· οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου τούτου νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη. Ὁ Κύριος Σαρίπολος προτείνει τὴν προσθήκην τοῦ ἑξῆς παραγράφου· «ἰδιαίτερος νόμος θέλει κανονίσει τὰ περὶ προσόντων καὶ ἐργασιῶν καὶ καθηκόντων τοῦ συμβουλίου.»

§39ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἐπέρασε.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναγνωσθεῖσαν προσθήκην νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι τινές)· ἀπεῤῥίφθη. Τὸ ἄλλο, Κ. Σαρίπολε, τὸ ὁποῖον ἔχετε, δὲν εἶναι εἰς αὐτὸ τὸ ἄρθρον, ἀλλὰ κατόπιν, ὅπου γίνεται λόγος περὶ τοῦ ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ.

§41ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἐδῶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ· αἱ ὑποθέσεις τοῦ ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ αἱ ὁποῖαι ἀνετέθησαν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν τακτικῶν δικαστηρίων καὶ εἰς τὸ μέλλον ἂς μείνωσιν, ἀλλ’ αἱ ὑποθέσεις ἐκεῖναι, αἵτινες ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὑπουργῶν, ἐκείνας ὑπάγω εἰς τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Σαρίπολος ζητεῖ τὴν ἑξῆς προσθήκην. «Εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας ὑπάγονται καὶ αἱ διὰ τοῦ ἕκτου ψηφίσματος τῆς 3 Σεπτεμβρίου κανονιζόμεναι ὑποθέσεις.» Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται ὀλίγοι τινές). Ἀπεῤῥίφθη. Ὁ Κ. Σέρβος ἔχει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσε καὶ χθές. «Ἀναστέλλεται ἡ σύστασις τοῦ συμβουλίου τῆς ἐπικρατείας καθὼς καὶ ὁ διορισμὸς μέλους αὐτοῦ μέχρι τοῦ καταρτισμοῦ τῆς Βουλῆς τῆς πρώτης συνόδου τῆς πρώτης περιόδου, καὶ ἂν αὕτη ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς συστάσεως αὐτοῦ ἢ τὸ τροπολογήσῃ. Ἂν δὲ ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἀποφανθῇ ἀποφατικῶς, ἡ σύστασίς του δὲν πραγματοποιεῖται, τὰ δὲ περὶ τούτου ἐν τῷ Συντάγματι ἄρθρα θὰ κηρυχθῶσιν ὡς μὴ ὑπάρχοντα.» Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἀπεῤῥίφθη.

§43ΣΕΡΒΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Ὄχι, ὄχι. (θόρυβος).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον, Κύριοι, μένει ὡς ἀκολούθως. Ἄρθρον 85. «Τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διορίζονται ὑπὸ τοῦ Βασιλέως προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον προσυπογράφει τὰ διατάγματα τοῦ διορισμοῦ των. Ἡ ὑπηρεσία ἑκάστου αὐτῶν εἶναι δεκαετής· ἐκεῖνοι δὲ, τῶν ὁποίων ἡ διάρκεια τῆς ὑπηρεσίας ἔληξε, δύνανται νὰ διορισθῶσιν ἐκ νέου.» Ἕπεται ἡ τροπολογία τοῦ Κυρίου Μίληση. «Τὰ καθήκοντα τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς τὰ καθήκοντα παντὸς δημοσίου ὑπαλλήλου, πλὴν τῶν τοῦ ὑπουργοῦ· οὐδέποτε δὲ ἐπιτρέπεται ἡ σύγχρονος ἐξάσκησις τῶν ἔργων τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Συμβούλου τῆς ἐπικρατείας.» Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§45ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἑρμηνεία τοῦ Κ. Βάσσου τί γίνεται;

§46ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Παρακαλῶ, Κ. Πρόεδρε, τὴν Συνέλευσιν νὰ δώσῃ τὴν ἐξήγησιν διὰ τῆς παραδοχῆς, ὅτι τὰ καθήκοντα τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς πᾶσαν ἄλλην ὑπηρεσίαν, βεβαίως δὲν ἐννοοῦνται οἱ στρατιωτικοὶ, διότι ἄλλως ἡ Συνέλευσις ἤθελε φθάσει εἰς ἕνα παραλογισμὸν τοῦ νὰ στερῆται τοῦ βαθμοῦ του ὁ στρατιωτικός.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, Κύριοι, ἡ Συνέλευσις ἐννοεῖ ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς παραιτούμενος τῆς ἐνεργείας δύναται....

§48ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ὄχι παραιτούμενος. Εἶναι ἀσυμβίβαστα τὰ καθήκοντα τοῦ συμβούλου τῆς ἐπικρατείας πρὸς τὴν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπηρεσίαν τοῦ στρατοῦ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα νὰ σημειωθῇ· καθὼς καὶ τοῦ ναυτικοῦ. Μεταβαίνομεν, Κύριοι, εἰς τὸ περὶ δικαστικῆς ἐξουσίας. «Ἄρθρ. 86. Ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται ἀπὸ δικαστῶν διοριζομένων ὑπὸ τοῦ Βασιλέως.»

§50ΒΑΣΣΟΣ. Νομίζω ὅτι διευκολύνω καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς πλειοψηφίας τῆς Συνελεύσεως καὶ ἐκπληρῶ ἀκόμη καὶ τὰς διαθέσεις τῆς ἐξουσίας τῆς ἐπιθυμούσης τὴν ταχεῖαν περαίωσιν τοῦ ἔργου μας, ἂν ψηφίσωμεν τὰ ἐπίλοιπα ἄρθρα διὰ μιᾶς.

§51ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§52ΕΤΕΡΟΙ. Ὄχι, ὄχι. Τὰ ἄρθρα ἓν πρὸς ἕν.

§53ΚΑΛΟΣ. Κύριοι, ἀποτείνομαι πρὸς τοὺς πληρεξουσίους τῶν Ἰονίων νήσων, πρὸς πάντα. Ὑπῆρχεν ἐν Ἑλλάδι Σύνταγμα ἀπὸ τοῦ 1844· ἐν τῷ Συντάγματι ἐκείνῳ ἦτο καθιερωμένη ἡ ἀρχὴ τοῦ ἄρθρου τούτου, καὶ ὅμως, ἐναντίον ῥητῆς διατάξεως τοῦ Νόμου, αἱ Κυβερνήσεις αἱ παρελθοῦσαι διώριζον δικαστὰς παρὰ τὸν Νόμον. Τὸ λέγω, διὰ νὰ τὸ μάθητε, διὰ νὰ μὴ εἴπητε αὔριον ὅτι εἶσθε ἐν ἀγνοίᾳ τῶν γεγονότων. Ἴσως πρέπει νὰ μείνῃ τὸ Σύνταγμα, ὅπως ἦλθε, καὶ νὰ μὴ ἀλλοιωθῇ παντάπασιν, ἀλλ’ ἐγὼ ὀφείλω νὰ ἐκπληρώσω τὸ καθῆκόν μου. Ἀκούσατε τὶ λέγει ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων. Ἄρθρον 10. Ὅλοι οἱ εἰς τὰ ἄρθρα 5–9 ἀναφερόμενοι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι διορίζονται παρὰ τοῦ Βασιλέως κατὰ πρότασιν τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Γραμματείας ὡς ἐφεξῆς. 1) Οἱ εἰρηνοδίκαι, οἱ γραμματεῖς αὐτῶν, οἱ πρωτοδίκαι καὶ ἐμποροδίκαι μετὰ τῶν παρέδρων αὐτῶν, κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ τόπου, ὅπου κεῖνται τὰ δικαστήρια ταῦτα· 2) Οἱ ἐφέται ἢ οἱ ἀρειοπαγῖται μετὰ τῶν παρέδρων αὐτῶν κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως· 3) ὅλοι οἱ ἀντεισαγγελεῖς κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως· 4) Οἱ παρὰ τοῖς πρωτοδίκαις εἰσαγγελεῖς, κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ παρὰ τοῖς ἐφέταις ἁρμοδίου εἰσαγγελέως· 6) Οἱ παρὰ τοῖς ἐφέταις εἰσαγγελεῖς κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ παρὰ τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ εἰσαγγελέως. Ἄρθρον 11. Πρόεδρος, εἰσαγγελεὺς, δικαστὴς, ἀντεισαγγελεὺς ἢ εἰρηνοδίκης διορίζεται ὅστις, ἀφοῦ ὑπεβλήθη εἰς τὰς διατεταγμένας διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐξετάσεις, ὑπηρέτησεν ἓν ἔτος τοὐλάχιστον ὡς δικηγόρος ἢ πάρεδρος κτλ. Καὶ ὅμως, Κύριοι, δὲν θέλετε εὑρεῖ καμμίαν πρότασιν τοιαύτην ἐκ μέρους τῶν εἰσαγγελέων· οἱ ὑπουργοὶ παραβιάζοντες τὸν Νόμον διώριζον καὶ ἔπαυον ἀνεξετάστως. Διὰ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ ἡ φράσις «ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται ὑπὸ τῶν δικαστῶν διοριζομένων ὑπὸ τοῦ Βασιλέως κατὰ τὸν Νόμον.»

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται τὴν τροπολογίαν ταύτην ἡ Συνέλευσις;

§55Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω τίποτε ν’ ἀντιτάξω κατ’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας, διότι τίποτε δὲν ἀντιτάσσω εἰς ὅ,τι δύναται νὰ ἀνυψώσῃ τὴν δικαστικὴν ἀρχήν. Αὐτὸ ἦτο καὶ εἶναι πάντοτε ὁ διακαέστερος πόθος μου. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι ἐγγύησις, διότι οἱ εἰσαγγελεῖς θεωροῦνται ὡς διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, καὶ ὅ,τι δήποτε διαταχθῶσιν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν θὰ τὸ ἐκτελέσωσιν. Εἶναι λοιπὸν ἕνας φενακισμός· ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἤθελον ἐπιθυμήσει καὶ ἐκφρασθῆ ἐν τῇ Συνελεύσει ταύτῃ εἶναι τὸ ἀκόλουθον· ὁ ὀργανισμὸς προσδιορίζει τὰ προσόντα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ διορισθῶσι δικασταί. Ἐπιθυμῶ κανεὶς ὑπουργὸς νὰ μὴ παραβῇ τὰς διατάξεις τοῦ ὀργανισμοῦ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Παντολέων.

§57Ν. ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Φρονῶ, Κύριοι, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶναι ὁ ἀνώτατος διοικητικὸς ὑπάλληλος, ὁ ἀρχηγὸς ὅστις διατάσσει καὶ οἱ ὑπάλληλοί του ἐκτελοῦσιν· οἱ εἰσαγγελεῖς ἐπίσης εἶναι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν τὰς διατάξεις ἀπὸ τὸν ὑπουργόν· αὐτοὶ μάλιστα δὲν ἔχουν οὔτε τὸ ἰσόβιον, εἶναι μετακλητοὶ, παύονται. Ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων ἔθεσε μίαν διάταξιν, ἥτις λέγει, ὅτι οἱ δικασταὶ διορίζονται ἐπὶ τῇ γνωμοδοτήσει τῶν εἰσαγγελέων· ἡ γνωμοδότησις αὕτη γίνεται εἰς τὸν ὑπουργόν· διότι ὁ εἰσαγγελεὺς εἶναι εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐξετάζει ἐκ τοῦ πλησίον τὰ πράγματα περὶ τῶν προσώπων καὶ φέρει τὴν γνώμην του εἰς τὸν ἀρχηγὸν, τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν, ὅστις εἶναι κέντρον τῆς ὑπηρεσίας· ὁ ὑπουργὸς λαμβάνει τὰς πληροφορίας αὐτὰς φωτιζόμενος· μάλιστα, ἂν θέλητε, ἡ τοιαύτη πρότασις πρέπει νὰ διέλθῃ ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς ὑπηρεσίας, νὰ ἐκφρασθῇ ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Πρωτοδικῶν, ὁ τῶν Ἐφετῶν καὶ ὁ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ νὰ ἔρχεται εἰς τὸν ὑπουργὸν, ὅστις φωτιζόμενος διορίζει τοὺς δικαστάς. Ἀλλὰ, Κύριοι, σημειώσατε, ὅτι ἡ γνωμοδότησις αὕτη τοῦ εἰσαγγελέως δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, διότι τότε δὲν θὰ ἦτο ὑπουργὸς ὁ ὑπουργὸς, ἀλλ’ ὁ εἰσαγγελεὺς, ἐνῷ οὗτος δὲν χρεωστεῖ παρὰ νὰ φωτίζῃ τὸν ὑπουργὸν, ὅστις μάλιστα ἔχει ἄλλας γνώσεις, ἄλλας πληροφορίας καλλιτέρας, δύναται νὰ θέσῃ κατὰ μέρος τὴν γνωμοδότησιν τοῦ ἐσφαλμένου τοῦ εἰσαγγελέως. Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ θέσωμεν μὲ τοῦτο ἐγγύησιν, οὔτε νὰ καταστήσωμεν τὸν ὀργανισμὸν τῶν δικαστηρίων Νόμον ὑποχρεωτικόν.

§58ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετὰ, ἀρκετά.

§59ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἄλλως ἠμποροῦσαν νὰ ἐξασφαλισθοῦν ἂν ὁ διοριζόμενος δικαστὴς ὑπὸ τοῦ Βασιλέως εἶχε δίπλωμα δικηγόρου ἐπιστήμονος.

§60ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§61ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ εἰς τὸ Σύνταγμα τὸ δίπλωμα;

§62ΒΑΣΣΟΣ. Ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω δύω λέξεις. Ἀγνοῶ ἂν οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπηγορεύοντο ἀπὸ τὴν συνείδησίν του (θόρυβος).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται τοιαῦται ἐκφράσεις. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικαί, Κύριε Βάσε.

§64ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερ.). Δὲν σκοπεύω, Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω ἀπάντησίν τινα εἰς τὴν διάθεσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μεταβάλλουν τὰς συζητήσεις τοῦ κοινοβουλίου εἰς παλαίστραν ὕβρεων καὶ ἀτομικῶν παθῶν· ὑποθέτω, ὅτι ταπεινώνουσιν ἀρκετὰ τὸ ὕψος τοῦ βήματος, τὸ ὁποῖον πολλάκις πειρῶνται νὰ ἀνυψώσωσι καὶ ὑποστηρίξωσιν. Ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔδωκε, Κύριε Πρόεδρε, καὶ τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ, συνίσταται εἰς τοὺς ἑξῆς ὅρους· ὅτι δεχόμεθα τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὁ Κ. Καλὸς διετύπωσε, δηλονότι νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 86 ἡ φράσις «κατὰ τὸν Νόμον», ἀλλὰ δεχόμενοι τὴν προσθήκην ταύτην ἐννοοῦμεν δύω τινὰ πράγματα· πρῶτον τὴν ἀκριβῆ τήρησιν τῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων διαγράφει, δεύτερον τὴν ἀπαίτησιν τῶν γνωμοδοτήσεων τῶν ἁρμοδίων κατὰ τὸν Νόμον ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι βεβαίως δὲν εἶναι ὑποχρεωτικαί. Τὴν ἐξήγησιν ταύτην ὤφειλον νὰ ἀπευθύνω εἰς τὴν Συνέλευσιν διὰ νὰ δεσμεύσω εἰς τὸ μέλλον τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὴν διευθύνουν εἰς τὴν ἀκριβῆ ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου.

§65ΠΟΛΛΟΙ. Πολὺ καλά.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Καλοῦ.

§67ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Εἶναι περιττή, Κύριε Πρόεδρε, διότι τὸ ἄρθρον 31 τοῦ Συντάγματος τὸ λέγει «ὁ Βασιλεὺς ἀπονέμει κατὰ Νόμον τοὺς Στρατιωτικοὺς καὶ Ναυτικοὺς βαθμοὺς, διορίζει καὶ παύει ὡσαύτως τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους». Λοιπὸν εἶναι μία περιττολογία.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Καλοῦ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). — Παρεδέχθη. — Τὸ ἄρθρον λοιπὸν ἔχει ὡς ἀκολούθως. «Ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται ὑπὸ δικαστῶν διοριζομένων ὑπὸ τοῦ Βασιλέως κατὰ Νόμον». —Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) —Παρεδέχθη. Ἄρθρον 87. Οἱ Ἀρειοπαγῖται καὶ Ἐφέται, καθὼς καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, καθίστανται ἰσόβιοι μετὰ παρέλευσιν (τετραετίας) ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Συντάγματος, οἱ δὲ Πρωτοδίκαι μετὰ παρέλευσιν ἑξαετίας. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς οἱ δικασταὶ καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατασταθῶσιν ἰσόβιοι, δὲν δύνανται νὰ παυθῶσιν ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Τίς ζητεῖ τὸν λόγον;

§69ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἔχω, Κύριοι, μίαν τροπολογίαν, ἣν ἀναγινώσκω. «Οἱ Ἀρειοπαγῖται καὶ Ἐφέται, καθὼς καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, καθίστανται ἰσόβιοι μετὰ παρέλευσιν διετίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Νόμου, οἱ δὲ Πρωτοδίκαι μετὰ παρέλευσιν τετραετίας ἀπὸ τῆς αὐτῆς δημοσιεύσεως. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς οἱ δικασταὶ καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καταστῶσιν ἰσόβιοι, δὲν δύνανται νὰ παυθῶσιν ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως». Ἰδοὺ δὲ ὁ λόγος τῆς τροπολογίας μου. Τὸ κατόπιν ἄρθρον ὁρίζει, ὅτι πρέπει νὰ συνταχθῇ νόμος, κανονίζων τὰ προσόντα τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, ἀλλ’ ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔλθῃ τοιοῦτος νόμος· τί θὰ γείνῃ τότε; οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι θὰ κηρυχθῶσιν ἰσόβιοι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ νόμος κανονίζων τὰ προσόντα των.

§70ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γείνῃ καὶ ὁ νόμος.

§71ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἂν δὲν γείνῃ, ποίαν ἐγγύησιν ἔχομεν; ὅπως ὅμως εἶναι συντεταγμένον τὸ ἄρθρον διὰ τῆς τροπολογίας ἀσφαλιζόμεθα· διότι κατ’ αὐτὴν καθίστανται ἰσόβιοι οἱ Ἀρειοπαγῖται, Ἐφέται καὶ τὰ μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου μετὰ παρέλευσιν διετίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ προσόντων αὐτῶν νόμου. Ἓν τῶν δύο δύναται νὰ συμβῇ, ἢ ὁ νόμος οὗτος θὰ ἔλθῃ, καθὼς διαλαμβάνει τὸ ἑπόμενον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῖ τὰ νομοθετικὰ σώματα νὰ ἐκδώσουν νόμον ἐντὸς 3 ἐτῶν, κανονίζοντα τὰ προσόντα, ἢ δὲν θὰ ἔλθῃ. Ἂν ἔλθῃ ἔχει καλῶς· ἀλλ’ ἂν δὲν ἔλθῃ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ μὴ κηρύξωμεν ἰσοβίους τοὺς δικαστὰς, παρὰ νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀνθρώπους ἀνικάνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἄξιοι τοιαύτης τιμῆς. Ἂν ἔλθῃ νόμος περὶ προσόντων, τότε μόνον πρέπει νὰ καθιερωθῇ καὶ νόμος περὶ ἰσοβιότητος, ἰδοὺ καθαρὰ ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας μου· μ’ ἄλλας λέξεις ὁ περὶ ἰσοβιότητος νόμος προϋποθέτει τὸν νόμον περὶ προσόντων τῶν ὑπαλλήλων. Ἐμείωσα δὲ τὸν χρόνον τῆς προθεσμίας, διότι θὰ ἀρχίσῃ αὕτη ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως ὄχι τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ τοῦ περὶ προσόντων νόμου.

§72ΚΑΛΟΣ. Καὶ πάλιν, Κύριοι, θὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1844. Τὸ ἄρθρον 89 τοῦ Συντάγματος ἐκείνου καθιέρωσε τὴν αὐτὴν διάταξιν, ἣν φέρει ὁ προαγορεύσας· ἰδοὺ τί λέγει «Οἱ δικασταὶ, καθὼς καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, θέλουν εἶσθαι ἰσόβιοι. Ὁ χρόνος, καθ’ ὃν θέλουν κατασταθῆ τοιοῦτοι, θέλει ὁρισθῆ δι’ εἰδικοῦ νόμου, ἐκδοθησομένου μετὰ παρέλευσιν πέντε ἐτῶν ἀπὸ τῆς νομίμου δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Συντάγματος. —Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς οἱ δικασταὶ καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατασταθῶσιν ἰσόβιοι, δὲν δύνανται νὰ παύσωσιν ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως». Τὸ Σύνταγμα ἐκεῖνο ὡρμήθη ἀπὸ τὴν αὐτὴν ἀρχὴν, ὡς καὶ σήμερον, καὶ καθιέρωσε τὴν διάταξιν ταύτην· ἀλλ’ ὅμως φαῦλον σύστημα Κυβερνήσεως δὲν ἐτελείωσε ταύτην, μᾶλλον ἀπὸ σήμερον πρέπει νὰ καθιερώσητε τὴν ἰσοβιότητα, καὶ ὄχι νὰ δεχθῆτε νὰ ὁρισθῇ αὕτη μετὰ τὴν ψήφισιν ἑτέρου νόμου· ἂν θέλετε, δύνασθε ἀπ’ αὐτῆς τῆς στιγμῆς νὰ τὴν δεχθῆτε, διότι εἰς τοὺς σημερινοὺς δικαστὰς εὑρίσκετε ἀνεξαρτησίαν καὶ ἱκανότητα.

§73ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι, νὰ τοὺς δοκιμάσωμεν.

§74ΚΑΛΟΣ. Ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν σᾶς φέρει ὁ Κ. Μίλησης, δὲν σκοπεῖ ἄλλο παρὰ νὰ διαιωνίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν δικαστῶν, ἤτοι νὰ τοὺς κρατῇ πάντοτε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἐξουσίας, διὰ ταῦτα συνιστῶ τὴν παραδοχὴν τοῦ ἄρθρου, ὅπως ἔχει, ἄνευ τῆς τροπολογίας τοῦ Μίληση.

§75ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὑποστηρίζω, Κύριοι, τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Μίληση. Βεβαίως, Κύριοι, δὲν εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ὀλιγώτερον ζηλότυποι ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἀφ’ ὅ,τι εἶναι ὁ Κ. Καλός· ἀλλὰ θεωροῦμεν, ὅτι ἡ ἐν τῷ συντάγματι ἀναγραφὴ τῆς ἰσοβιότητος μακρὰν τοῦ νὰ δώσῃ εἰς τὰ δικαστήρια τὸν σεβασμὸν ἐκεῖνον ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωσιν, ἤθελε τὰ ἀπεκδύσει τοῦ σεβασμοῦ, τὸν ὁποῖον ἄνευ αὐτῆς ἔχουσι. Δὲν δύναμαι, Κύριοι, νὰ εἴπω, ὡς ἐνόμισεν ὁ Κ. Καλὸς, ὅστις ὅλας τὰς ἐλλείψεις τῆς κοινωνίας ἀναγράφει εἰς βάρος τὰς πεπτωκυίας Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἔπραξε φαύλως, διότι δὲν εἰσήγαγε τὸν περὶ ἰσοβιότητος τῶν δικαστηρίων νόμον· ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη οὐδένα πώποτε δικαστὴν ἔπαυσεν, ὅστις μετ’ ἀνεξαρτησίας καὶ ἀμεροληψίας ἐξεπλήρου τὰ καθήκοντά του· οἱ δικασταὶ ὅμως ἀπέδειξαν αὐτῇ, ὁσάκις ᾐσθάνοντο ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἱκανότητα, ὅτι δὲν ἐδύναντο νὰ ζήσωσι μὲ τοὺς εὐτελεῖς μισθοὺς, τοὺς ὁποίους ἐλάμβανον. Εἶναι ἀληθὲς, Κύριοι, ὅτι ἡ ἐπανάστασις ἔφερε μίαν οὐσιώδη μεταβολὴν εἰς τὸν διορισμὸν τῶν δικηγόρων· περιώρισε τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ παραλαμβάνῃ αὐτοὺς μόνον ἐκ τῶν νέων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι πτυχία τῆς Νομικῆς τοῦ Πανεπιστημείου Σχολῆς. Εἶναι καλὸς ὁ περιορισμὸς οὗτος, ὅστις ἐπεβλήθη διὰ τοὺς διορισμοὺς τῶν δικηγόρων, ἐν γένει νὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλους τοὺς διορισμοὺς εἰς οἱονδήποτε δικαστικὸν ὑπάλληλον. (θόρυβος). Εὔχομαι, Κύριοι, νὰ μὴ ἐπαναληφθῶσι τὰ τοιαῦτα, διότι ἡ ἐπαναστατικὴ ἐποχὴ θέλει θεωρηθῆ ὡς ἐποχὴ ἀμοιβῆς τῆς ἀνικανότητος. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν Ἐφετῶν, δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁμιλῶ περὶ τῶν κατωτέρων δικαστηρίων. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω τὴν γνώμην τοῦ Κυρίου Μίληση καὶ λέγω, ὅτι ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ δικασταὶ θὰ κατασταθοῦν ἰσόβιοι δὲν δύναται νὰ ὁρισθῇ ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλ’ ὅταν προηγουμένως καθιερωθῶσιν ἐν τῷ νόμῳ τὰ προσόντα τῶν δικαστῶν, καὶ ἀφοῦ ὅλη ἡ δικαστικὴ ὑπηρεσία μορφωθῆ ἐκ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θέλουν φέρει τὰ προσόντα, τότε καὶ μόνον εἶναι καλὸν νὰ καθιερωθῇ ἡ ἰσοβιότης· ἄλλως τὸ προνόμιον τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας ἤθελε κατασταθῆ φαῦλον ὄργανον εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐπιστημόνων.

§76ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργ. Ἐσωτ.). Ἡ πρότασις τοῦ νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἰσοβιότητα, ἀφοῦ τακτοποιήσωμεν τὸν δικαστικὸν κλάδον, εἶναι ὡς νὰ μὴ καθιερωθῇ ποτέ· αἱ τυπικαὶ δὲ ἐνδείξεις τῆς ἱκανότητος κτλ. δὲν εἶναι ἀποδείξεις ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ στηριχθῇ τις.... (θόρυβος). Γνωρίζω, Κύριοι, ὡς προηγουμένως ἐλθὼν ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι οἱ πλεῖστοι διορισθέντες ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως εἶναι νέοι ἐξελθόντες ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ μὴ ἔχοντες τὴν ἀπαιτουμένην ἱκανότητα.

§77ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὄχι ὅλοι.

§78ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πάντες ἔφερον τὰ διπλώματα, τὰς ἐνδείξεις ταύτας τῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα κατὰ δυστυχίαν, ὅπως ἔλεγον, δὲν μᾶς ἱκανοποιοῦσαν. Ἐγὼ γνωμοδοτῶ νὰ παραδεχθῶμεν τὸ ἄρθρον, ὅπως ἔχει, διότι προτιμῶ ὥστε ἐκ τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἱκανότητος μᾶλλον τὴν πρώτην διὰ τὸν δικαστήν· ἡ ἔλλειψις ἱκανότητος διὰ τῆς παρελεύσεως τοῦ χρόνου δύναται νὰ ἀναπληρωθῇ, ὄχι ὅμως καὶ ἡ ἀνεξαρτησία, ὥστε νὰ μὴ χρησιμεύωσιν οἱ δικασταὶ ὡς ὄργανα τῶν κυβερνήσεων, ἀλλ’ ὡς ὄργανα τῆς ὑπηρεσίας. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἵνα ἔχωμεν δικαστὰς εἰς τοὺς ὁποίους νὰ ᾖναι ἐμπιστευμένη ἡ τιμὴ, ἡ περιουσία, ἡ ζωὴ τῶν πολιτῶν, ἂς φροντίσωμεν νὰ τοὺς καταστήσωμεν ἀνεξαρτήτους. Ὁ Κύριος Παντολέων ἀναβαίνει ἐπὶ τοῦ βήματος.

§79ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ἐφωτίσθημεν (θόρυβος).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἐφωτίσθη. Ἡ τροπολογία τοῦ Κυρίου Μίληση ἔχει οὕτω πως· Ἄρθρον 87. «Οἱ Ἀρειοπαγῖται καὶ οἱ Ἐφέται καθὼς καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καθίστανται ἰσόβιοι μετὰ παρέλευσιν διετίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Νόμου, οἱ δὲ Πρωτοδίκαι μετὰ παρέλευσιν τετραετίας ἀπὸ τῆς αὐτῆς δημοσιεύσεως. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς οἱ δικασταὶ καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατασταθῶσιν ἰσόβιοι, δὲν δύνανται νὰ παυθῶσιν ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι) ἀπεῤῥίφθη. Ἔρχεται ἤδη τὸ κείμενον. Ἄρθρον 87. Οἱ Ἀρειοπαγῖται καὶ Ἐφέται, καθὼς καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, καθίστανται ἰσόβιοι μετὰ παρέλευσιν τετραετίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Συντάγματος, οἱ δὲ Πρωτοδίκαι μετὰ παρέλευσιν ἑξαετίας. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς οἱ δικασταὶ καὶ τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατασταθῶσιν ἰσόβιοι, δὲν δύνανται νὰ παυθῶσιν ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 88. Τὰ προσόντα τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ψῆφον ἐχόντων μελῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, θέλουσιν ὁρισθῆ δι’ εἰδικοῦ νόμου ἐντὸς τριετίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Συντάγματος. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 89. Εἰσαγγελεῖς, ἀντεισαγγελεῖς καὶ εἰρηνοδίκαι, δὲν ἀπολαμβάνουσι τὸ δικαίωμα τῆς ἰσοβιότητος.

§81ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, δὲν ἐννοῶ κανένα λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ ἐξαιρέσητε τοὺς Εἰρηνοδίκας, ἐφ’ ὅσον εἰς τοὺς Εἰρηνοδίκας δὲν ἀνατίθενται τὰ διοικητικὰ καθήκοντα ὡς ὑπάρχει εἰς ἄλλας νομοθεσίας, ἀλλ’ ἔχουν μόνον δικαστικὰ, δὲν ἐννοῶ διὰ τίνα λόγον θέλετε νὰ τοὺς ἐξαιρέσητε.

§82ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Εἶναι ἀγράμματοι.

§83ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Τοῦτο δύναται νὰ ᾖναι καὶ διὰ τοὺς ἄλλους δικαστάς· ὁ μόνος λόγος δι’ ὃν καὶ εἰς τὰ ἄλλα κράτη ἐξαιροῦνται τῶν δικαιωμάτων τῆς ἰσοβιότητος εἶναι, ὅτι ἀνατίθενται εἰς αὐτοὺς καθήκοντα ἄλλα.

§84ΧΑΡ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. Ἔχουν καὶ διοικητικὰ καθήκοντα, ἀναμιγνύονται εἰς τὰς δημοπρασίας.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὸ ἄρθρον τοῦ σχεδίου 87 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 90. Δικαστικαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ ἔκτακτα δικαστήρια ὑφ’ ὁποιονδήποτε ὄνομα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συστηθῶσιν. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 91. Αἱ συνεδριάσεις τῶν δικαστηρίων εἶναι δημόσιαι, ἐκτὸς ὅταν ἡ δημοσιότης ἤθελεν εἶσθαι ἐπιβλαβὴς εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη ἢ τὴν κοινὴν εὐταξίαν, ἀλλὰ τότε τὰ δικαστήρια ὀφείλουσι νὰ ἐκδίδωσι περὶ τούτου ἀπόφασιν.

§86Τ. ΒΑΣΣΟΣ. Προτείνω ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις «ἢ τὴν κοινὴν εὐταξίαν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τῆς φράσεως «ἢ κοινὴν εὐταξίαν» παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 92. Πᾶσα ἀπόφασις πρέπει νὰ ᾖναι ᾐτιολογημένη καὶ νὰ ἀπαγγέλληται ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 93. Τὸ ὁρκωτικὸν σύστημα διατηρεῖται. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) Παρεδέχθη. Ἄρθρον. 94. Τὰ πολιτικὰ ἐγκλήματα δικάζονται ὑπὸ τῶν ἐνόρκων, ὡσαύτως καὶ τὰ τοῦ τύπου, ὁσάκις ταῦτα δὲν ἀφορῶσι τὸν ἰδιωτικὸν βίον.

§88ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Δὲν βλέπω τὸν λόγον δι’ ὃν καὶ τὰ ἀφορῶντα τὸν ἰδιωτικὸν βίον ἐγκλήματα νὰ μὴν ὑπάγωνται εἰς τὸ δικαστήριον τῶν ἐνόρκων. (θόρυβος).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Παντολέων προτείνει τὰ ἐγκλήματα τοῦ τύπου τὰ ἀφορῶντα τὸν ἰδιωτικὸν βίον νὰ δικάζωνται ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν ἐνόρκων. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἠγέρθη) Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 95. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν δικαστὴν νὰ δεχθῇ καὶ ἄλλην ἔμμισθον ὑπηρεσίαν, ἐκτὸς τῆς τοῦ καθηγητοῦ ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 96. Τὰ περὶ στρατοδικείων, ναυτοδικείων, πειρατείας καὶ ναυταπάτης κανονίζονται δι’ εἰδικῶν νόμων.

§90ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Προτείνω ἐπειδὴ ἡ λῃστεία ἀπὸ τῆς καταρτίσεως τῆς πρώτης Βασιλείας μαστίζει τὸν τόπον, καὶ πιθανὸν τοῦτο προκύπτει, ἐπειδὴ δὲν ἐξεδίδοντο ἀποφάσεις καταδικαστικαὶ καὶ ἀμερόληπτοι, προτείνω καὶ ἡ λῃστεία νὰ δικάζηται ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν Ἐφετῶν.

§91Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερ.). (ἐκ τῆς ἕδρας του). Ἐπροτάθη ἀπὸ τὸν Κύριον Βαλτινὸν ἐν τῇ διατάξει ταύτῃ τοῦ ἄρθρου καὶ τὰ ἐγκλήματα τῆς λῃστείας νὰ ἀφαιρεθῶσιν ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν ὁρκωτῶν καὶ νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια τῶν Ἐφετῶν· εἶπε δὲ πρὸς ὑποστήριξιν τῆς προτάσεώς του, ὅτι τὸ ἔγκλημα τῆς λῃστείας δὲν κατεδιώχθη προσηκόντως ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου τῶν ἐνόρκων· τοιαύτην πρόσοψιν, Κύριοι, ὀφείλω νὰ τὴν ἀποκρούσω. Ἤμην, Κύριε Πρόεδρε, ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ λῃστεία ἐπλεόναζεν ἐπὶ τοσοῦτον ἐν Ἑλλάδι, ὥστε ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἀνέγνωσα ποτὲ ἔκθεσιν, ὅτι λῃσταὶ καὶ στρατιῶται τῆς δημοσίας δυνάμεως συνέπλεον διὰ τοῦ αὐτοῦ ἀκατίου, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ τοὺς συλλάβωσι, τοιαύτη ἦτο ἡ ἀδυναμία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τότε ἡ Κυβέρνησις διετέλεσε ὑπό τινα πίεσιν, καὶ ἡ πίεσις ἐκείνη ἀπῄτει νά ἀφαιρεθῶσι τὰ ἐγκλήματα τῆς λῃστείας ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν ἐνόρκων. Ἡ πίεσις ἐκείνη, ἡ ἄγνοια τῶν περιστάσεων ἔκαμεν, ὥστε νὰ νομίζουν, ὅτι οἱ ὁρκωτοὶ δικασταὶ τῆς Ἑλλάδος εἶναι οἱ λῃσταποδόχοι. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως τότε δὲν ἐνέδωκε. Τὸ λέγω δὲ πρὸς τιμὴν τῆς Ἑλλάδος, ὅτι οἱ ὁρκωτοὶ δικασταὶ ἐφάνησαν οἱ πλέον αὐστηροὶ, ἀφ’ ὅ,τι ἔπρεπε νὰ δειχθῶσιν ὡς πρὸς τά ἐγκλήματα τῆς λῃστείας.

§92ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§93Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μοὶ εἶναι, Κύριε Πρόεδρε, ἀδιάφορον ἂν ἡ Συνέλευσις παραδεχθῇ ἢ ὄχι τὴν προσθήκην, δὲν ἐπιμένω νὰ τὴν πολεμήσω, ἀλλὰ δὲν ἔρχομαι νὰ τὴν ὑποστηρίξω· δὲν θέλω ὅμως ποτὲ ἀνεχθῇ ν’ ἀποδίδηται αὐτὴ ἡ πρόσαψις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν.

§94ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ λῃστεία εἶναι τὸ πρῶτον μέσον νὰ προσβάλλωνται αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις. Ἐπιμένω νὰ φρονῶ μὲ ὅλας τὰς ἀντιῤῥήσεις τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ λῃστεία θέλει ἐξακολουθήσει ὡς τὸ κυριώτερον ὅπλον τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἰς τοιαύτην περίπτωσιν δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς οἱ ἔνορκοι, εἰς τοὺς ὁποίους βεβαίως δὲν ἀρνοῦμαι τὴν τιμιότητα, πῶς δύνανται νὰ μὴ ἐπηρεασθῶσιν εἰς τὴν συνείδησίν των ὡς πολῖται ἀπὸ τὰ πολιτικὰ πάθη.

§95ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ὄχι μόνον δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν Κύριον Βαλτινὸν νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια οἱ κατηγορούμενοι ἐπὶ λῃστείᾳ, ἀλλὰ μάλιστα προτείνω νὰ καταργήσητε τὴν διαδικασίαν τοῦ νὰ δικάζεται ἡ πειρατεία καὶ ἡ ναυταπάτη ἀπὸ τὰ δικαστήρια τῶν Ἐφετῶν, διότι σᾶς λέγω, Κύριοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις εἰς τὸν δυστυχῆ κατηγορούμενον, δικαζόμενον ὑπὸ 5 δικαστῶν. Εἰθισμένοι ἀείποτε εἰς τὴν αὐστηρότητα, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς εὐσπλαγχνίας δὲν εἰμπορεῖ νὰ φθάσῃ μέχρι τῶν καρδιῶν των, πέντε μόνον εἶναι οἱ δικασταὶ καὶ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ πράγματος. Ὅταν ἀπεφασίσθη ἡ πειρατεία καὶ ναυταπάτη νὰ δικάζωνται ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν Ἐφετῶν, τότε κατεπλημμύρουν αἱ Ἑλληνικαὶ θάλασσαι ὑπὸ πειρατῶν. Σήμερον ὅμως εἶναι ἐποχὴ ἄλλη καὶ πρέπει νὰ καταργήσωμεν αὐτὰς τὰς ἐξαιρετικὰς διαδικασίας.

§96ΚΑΛΟΣ. Μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ πληρεξουσίου Γόρτυνος καὶ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπίστευον, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἤθελε παμψηφεὶ δι’ ἀναστάσεως παραδεχθῆ τὸ ἄρθρον, ὅπως ἔχει, διότι ἡ παραδοχὴ τῆς ἐναντίας ἀρχῆς προσβάλλει τὸ ἔθνος αὐτό· καθῆκον ὅμως ἔχομεν καὶ συμφέρει νὰ ἀποκρούσωμεν τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Βαλτινοῦ. Ἀποκρούω καὶ τὴν γνώμην τοῦ προαγορεύσαντος τοῦ ν’ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν Ἐφετῶν τὰ ἐγκλήματα τῆς ναυταπάτης. Ἂς μάθῃ ὁ προαγορεύσας, ὅτι ἀφ’ ἧς ἡμέρας, ἡ ναυταπάτη παρεδόθη νὰ δικάζεται ὑπὸ τῶν Ἐφετῶν ὑψώθη ἡ πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ ναυτικοῦ. Ἔκτοτε τὰ πλοῖά μας ἐναυλοῦντο μᾶλλον παρὰ τὰ τῶν ἄλλων ἐθνῶν, καὶ πιστεύσατε, ὅτι ἂν καθιερώσωμεν τὴν ἐναντίαν ἀρχὴν θέλομεν ἐλαττώσει τὴν ἀποκτηθεῖσαν πίστιν καὶ βλάψει τὰ συμφέροντα τοῦ ναυτικοῦ.

§97ΔΑΓΡΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ τὰς ἰδέας τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ ἀποκρούω καὶ τὰς ἰδέας τοῦ προλαλήσαντος. Ἡ αἰτία ἥτις παρήγαγε τὴν ληστείαν δὲν εἶναι τὰ πολιτικὰ κόμματα. Εἰς τὴν Πελοπόννησον δὲν ὑφίσταται ληστεία καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Πελοπόννησον τὰ πολιτικὰ πάθη εἶναι ζωηρότερα, αἱ διαιρέσεις εἶναι πλέον ζωηραί. Ἡ ληστεία ἐν Ἑλλάδι δὲν εἰμπορεῖ νὰ ἐξαλειφθῇ καὶ μὲ ὅσας διατάξεις καὶ ἂν ἐγγράψητε εἰς τὸ σύνταγμα ἐνόσῳ τὰ ὅρια τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκονται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§98ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Αὐτὰ βλάπτουν νὰ λέγωνται.

§99ΔΑΓΡΕΣ. Λυποῦμαι διὰ τὸν ἀντιπρόσωπον δούλης ἐπαρχίας, ὅτι δὲν ἀσπάζεται τὴν ἰδέαν μου ταύτην. (θόρυβος). Εἶναι ἰδέα ἰδική μου τέλος πάντων. Ἂν δὲν εὐρυνθῶσι λοιπὸν τὰ ὅρια, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§100ΛΟΥΖΗΣ. Πολὺ σωστόν.

§101ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Δὲν ἔρχομαι, Κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω ἰδέας, ἀλλ’ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἴπω πράγματα. Λυποῦμαι, ὅτι ὁ ἔντιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἐνθυμήθη καλῶς τὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ἐνώπιόν σας. Φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη μιᾶς τοιαύτης προβλέψεως ἐν τῷ Συντάγματι, ὁποίαν ζητεῖτε σήμερον. Εἶναι ἀληθὲς, Κύριοι, ὅτι ἡ ἀξίωσις τῆς προβλέψεως τοῦ νὰ δικάζεται ἡ ληστεία ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ ἰδίως εἰς τὰ ἐφετεῖα διετυπώθη πρὸ πολλοῦ· ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅ,τι σᾶς εἶπεν ὁ Κύριος Δεληγιάννης, (ἴσως τὸν ἀπατᾷ ἡ μνήμη) ὅτι δηλ. ἡ Κυβέρνησις τοῦ 55 ἀπέκρουσε τὴν ἀξίωσιν ταύτην. Ὁ Κύριος Βούλγαρης προΐστατο τότε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην συνετάχθη νομοσχέδιον, καὶ θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ τῆς δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ συντάξω μετὰ τοῦ μακαρίτου Ποτλῆ. Τὸ ἔγκλημα τῆς ληστείας παρεπέμπετο εἰς τὰ δικαστήρια διὰ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ διέγραφε καὶ τὴν διαδικασίαν, τὸ νομοσχέδιον ὅμως αὐτὸ ἐπολεμήθη μόνον ἀπὸ ἕνα ὑπουργὸν, ἀπὸ τὸν Κύριον Χρηστόπουλον ὑπουργὸν τότε τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, διότι ἡ ἐπελθοῦσα καταστροφὴ τῆς ληστείας εἰς τὴν Λεβαδείαν καὶ εἰς τὴν Φωκίδα ἔδειξε περιττὸν εἰς τὴν περίστασιν ἐκείνην νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ μόνη ἀμφισβήτησις, ἥτις ἠγέρθη ἐν τῷ ὑπουργικῷ συμβουλίῳ, ἦτο ἂν τὰ ἐγκλήματα τῆς ληστείας ἠδύναντο νὰ δικασθῶσιν ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον, χωρὶς νὰ παραβιασθῶσιν οἱ ὅροι τοῦ Συντάγματος τοῦ 1844 καὶ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, οὐχὶ διὰ λόγους πολιτικοὺς σκοπιμότητος, ἀλλὰ συνταγματικῆς ἑρμηνείας, ἐθεώρησεν ὅτι τὰ ἐγκλήματα ταῦτα δύνανται νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Ἐφετῶν, χωρὶς νὰ παραβιασθῶσιν οἱ ὅροι τοῦ Συντάγματος.—Ἐξηγοῦμαι. Διότι καὶ τὸ Σύνταγμα ἐκεῖνο, ὡς καὶ τὸ Σύνταγμα τοῦ ὁποίου ὡς ἀρχὴ ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον ἀπαγορεύει μόνον τὴν σύστασιν εἰς τὸ μέλλον δικαστικῶν ἐπιτροπῶν καὶ ἐκτάκτων δικαστηρίων. Τὴν σύστασιν ὅμως τακτικῶν δικαστηρίων δὲν τὴν ἀπαγορεύει. Διὰ τοῦτο ὀρθῶς καὶ προσηκόντως ἐξέλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ὅτι ἠδύναντο καὶ τὰ ἐγκλήματα τῆς λῃστείας δι’ ἑνὸς νόμου νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Ἐφετείων. Καὶ φρονῶ, ὅτι ἐὰν τοιαύτη ἀνάγκη συντονωτέρας καταδιώξεως παρουσιασθῇ ἐν τῷ μέλλοντι, ὅτι καὶ ἄνευ τῆς εἰδικῆς ἐκείνης προβλέψεως, τὴν ὁποίαν ὁ Κ. Καλὸς ζητεῖ νὰ ἐγγράψῃ εἰς τὸ Σύνταγμα, δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ προτείνῃ νόμον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ ἂν ἡ Βουλὴ θεωρήσῃ ἀναγκαίαν τὴν συντονωτέραν καταδίωξιν, νὰ ψηφίσῃ τὸν νόμον αὐτὸν χωρὶς νὰ θεωρηθῇ, ὅτι παραβαίνει τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος.

§102ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ Κ. Γλαράκης.

§104ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύω λέξεις ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Ἤμην βέβαιος, ὅτι ἀπὸ τὸν Κ. Κόκκινον δὲν ἤθελον ἀκούσει ἄλλην πρότασιν παρὰ τοιαύτην, διότι εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχάς του· ἀλλ’ ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν θέτομεν πρόκειται νὰ ἀσφαλίσῃ ἐν γένει πᾶν ἔγκλημα, πάντα κατηγορούμενον τοῦ νὰ δικασθῇ. Οἱ ὁρκωτοὶ δικασταὶ δὲν τίθενται δι’ αὐτὴν τὴν αἰτίαν, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς ἀθωότητος, οἱ ἔνορκοι κεῖνται πρὸς ἐγγύησιν τῆς ἀθωότητος, ν’ ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια, καὶ νὰ ὑπάρχωσιν ὡς ἐγγυήσεις ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου. Δὲν εἶναι δὲ ἀληθὲς, ὅτι ὅσῳ αὐστηρότερα ἢ σκληρότερα ὑπάρχουν τὰ δικαστήρια, τοσούτῳ εὐκολώτερον κατεπολεμήθησαν τὰ ἐγκλήματα. Ἡ ἀφορμὴ, ἥτις ἐκίνησε τὸν Κ. Βαλτινὸν νὰ προτείνῃ αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν εἶναι ἡ ἑξῆς· ὅτι ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα ἐπιπολάζει θέλομεν νὰ δοθῇ εἰς δικαστὰς τοιούτους, οἱ ὁποῖοι εὐκολώτερον νὰ τιμωροῦν, καὶ τὸ θέλομεν τοῦτο διὰ τὴν εὐκολωτέραν τιμωρίαν, ἵνα περιορισθῇ τὸ ἔγκλημα. Λέγω δὲ ὅτι δι’ ὅλων τῶν στατιστικῶν ἀποδεικνύεται καθαρώτατα, ὅτι ὅπου ὑπάρχει μεγαλειτέρα ἐπιείκεια καὶ ἐλαφρότεραι ποιναὶ, ἐκεῖ καὶ ὀλιγώτερα ἐγκλήματα· παράδειγμα εἶναι ἡ Ἀμερικὴ καὶ ὅλα τὰ ἀνατολικὰ μέρη, καὶ πρώτη ἡ Τουρκία, εἰς τὴν ὁποίαν διαπράττονται τὰ μεγαλείτερα ἐγκλήματα, ἂν καὶ ὑπάρχουν αἱ αὐστηρότεραι ποιναί. Ἑπομένως θεωρῶ, ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρέπει ἐντὸς τοῦ Συντάγματος νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ Κ. Βαλτινός· ἐγὼ μάλιστα ἤθελα προτείνει ἕνα ἄλλο, ἐὰν συνεζητεῖτο ἄλλως πως τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ σήμερον τὸ ἐγκαταλείπω, διότι ἡ ὄψις τῆς Συνελεύσεως δὲν ἤθελε τὸ ἀποδεχθῆ. Λέγω λοιπὸν ὄχι μόνον νὰ μὴ τεθῇ ἐν τῷ Συντάγματι, ἀλλὰ νὰ θεωρηθῇ, ἐπειδὴ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐξησκεῖτο τοιοῦτόν τι, ὅτι δὲν δύναται οὐδεὶς νόμος νὰ ἐξαιρέσῃ ἔγκλημά τι ἀπὸ τοὺς ὁρκωτοὺς δικαστάς.

§105Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Λέγω, Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις, οὐχὶ ἵνα σχηματίσω τὰς πεποιθήσεις τῆς Συνελεύσεως, αἵτινες ὑπάρχουν ἤδη ἐσχηματισμέναι, ἀλλ’ ἵνα βεβαιώσω αὐτάς. Λέγω ἓν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κάμνει μεγάλην τιμὴν εἰς τὸ ἔθνος μας· ἀναφέρω εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς μεσοβασιλείας κατεδικάσθησαν εἰς θάνατον ἀπὸ τοὺς ἐνόρκους 68.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Ἡρ. Πετιμεζᾶς τί ἔχει νὰ προσθέσῃ;

§107ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγώ, Κύριοι, ἐκφράζω ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως τὴν βαθυτάτην μου λύπην, διότι εὑρέθησαν ἄνθρωποι νὰ διαμφισβητήσουν (θόρυβος). 20 ἔτη ἀπὸ τῆς 3 7βρίου ὅτε ἐκυρώθη τὸ ὁρκωτικὸν σύστημα...

§108ΠΟΛΛΟΙ. Τοῦτο εἶναι παλαιὸν ἀπὸ τὰ 1835.

§109ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Θὰ προξενήσῃ τὸν θαυμασμὸν ὅλου τοῦ κόσμου νὰ παραπεμφθῶσιν ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διαπράττονται ἐπὶ τῆς κοινωνίας εἰς ὡρισμένον δικαστήριον. Ἀλλὰ θὰ προσθέσω τοῦτο τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν σπουδαῖον· τὰ ἐγκλήματα τῆς λῃστείας δὲν εἶναι ἁπλᾶ, δὲν καταδιώκεται ὁ λῃστὴς ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ἔχει συνεργοὺς λῃσταποδόχους· ἑπομένως ὅταν ἀνατεθῶσιν εἰς ὡρισμένον δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει ἡ ἐξουσία, δύναται τὸ δικαστήριον αὐτὸ νὰ καταδικάσῃ ὄχι ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν, ἀλλὰ κατόπιν αὐτῶν ὅλους τοὺς ἄλλους τοὺς ὁποίους δύνανται τὰ πολιτικὰ πάθη νὰ φέρωσι. Κρίνω περιττὸν νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τιμῆς τῶν ἐνόρκων, καθόσον ὁ ὑπουργὸς τῆς δικαιοσύνης προεῖπεν, ὅτι ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἐτῶν τῆς ἐπαναστάσεως συνεστήθησαν κακουργοδικεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδειξαν τὴν μεγαλειτέραν ἀποστροφὴν πρὸς τὰ κακουργήματα, καὶ ἐπέφεραν θανατικὰς ποινὰς τοσαύτας, ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε. Διὰ ταῦτα προτείνω τὸ ἀπαράδεκτον τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Βαλτινοῦ.

§110ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν, Κύριε πρόεδρε.

§111Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργ. ἐξωτερικῶν). Κύριε πρόεδρε, παρακαλῶ δύο λέξεις. Ἐν πρώτοις καθόσον ἀφορᾷ τοὺς λόγους τῶν ὁποίων ὁ Κύριος Κόκκινος ἐμνήσθη, ὑποθέτω ὅτι δὲν μὲ λανθάνει ἡ μνήμη μου. Εἰς τὰ 1854 ἀνέφερον πίστιν μὴ προερχομένην ἔσωθεν· ἐννοῶ τὸ ὑπουργεῖον τὸ ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ Κ. Ἀλεξ. Μαυροκορδάτου. Τότε ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ νόμος εἰς τὰ βουλευτικὰ σώματα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κηρύξῃ εἰς κατάστασιν πολιορκίας ὡρισμένας ἐπαρχίας τοῦ Κράτους ἕνεκα ληστείας, καὶ τότε νὰ παύσῃ ἡ ἁρμοδιότης τῶν ὁρκωτῶν δικαστῶν. Τότε ἐξετάσας, ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλὰ, ὅτι εἶχον παραδεχθῆ τὴν ἰδέαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο διὰ νόμου. Τὴν ἰδέαν ταύτην ὑπεστήριξα καὶ τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο συνεμερίσθη τὴν ἰδέαν ταύτην καὶ οὐδὲ εἰσήγαγε νόμον.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐκτὸς τοῦ προκειμένου ταῦτα.

§113ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι, ἐξακολουθήσατε, Κ. Ὑπουργέ.

§114Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν ἐξήγησιν, Κ. πρόεδρε, ἥτις θέλει χρησιμεύσει εἰς τὸ μέλλον, διότι εἶμαι ἐκ τῶν φρονούντων, ὅτι οὐδέποτε διὰ νόμου δύναται νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τοὺς ὁρκωτοὺς, διότι τὸ μὲν Σύνταγμα καθιεροῖ τὸ ὁρκωτικὸν σύστημα διὰ τὰ κακουργήματα, τὰ ὁποῖα δικάζονται κατὰ τὴν ποινικὴν δικονομίαν ἀπὸ τοὺς ὁρκωτούς. Ἐὰν ἠδύνατο νὰ ἐκδοθῇ νόμος, ὅστις νὰ ἀφαιρῇ ἓν τῶν κακουργημάτων ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τοῦ ὁρκωτικοῦ δικαστηρίου, ἤθελεν ἀντιβαίνει εἰς τὸ Σύνταγμα ῥητῶς.

§115ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν, Κ. πρόεδρε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἡ τροπολογία τοῦ Κ. Βαλτινοῦ ἔχει ὡς ἀκολούθως.

§117ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Δηλ. Κ. πρόεδρε «Τὰ περὶ στρατοδικείων, ναυτοδικείων, πειρατείας, ναυταπάτης καὶ ληστείας κανονίζονται δι’ εἰδικῶν νόμων.»

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν νὰ προστεθῇ ἡ λέξις καὶ ληστείας, νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον, ὅπως ἔχει, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη. Γενικαὶ διατάξεις.

§119ΠΟΛΛΟΙ (ἀριστερόθεν). Αὔριον αὔριον. Ἐγείρονται καί τινες ἀποχωροῦσιν.

§120ΕΤΕΡΟΙ (δεξιόθεν). Ὄχι, ὄχι, ἐξακολουθήσατε, Κ. Πρόεδρε.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει λοιπὸν ἀντίῤῥησις;

§122ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρ. 98. Ἄνευ νόμου στρατὸς ξένος, οὔτε εἶναι δεκτὸς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηρεσίαν, οὔτε δύναται νὰ διαμένῃ εἰς τὸ Κράτος ἢ νὰ διέλθῃ δι’ αὐτοῦ. Ὁ Κύριος Σ. Ἀντωνιάδης ἔχει μίαν τροπολογίαν.

§124ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κάθε ἡμέραν εἶναι εἰς τὸν Πειραιᾶ ξένα στρατεύματα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη νὰ ἐγερθῶσιν· (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρ. 99. Μόνον ὅταν καὶ ὅπως ὁ νόμος διατάσσει οἱ στρατιωτικοὶ καὶ ναυτικοὶ στεροῦνται τοῦ βαθμοῦ, τῶν τιμῶν καὶ τῶν συντάξεών των. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§126ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρ. 100. Αἱ τοῦ ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ ὑποθέσεις ὑπάγονται εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, παρ’ ὧν δικάζονται ὡς κατεπείγουσαι· αἱ ἄρσεις συγκρούσεως δικάζονται παρὰ τοῦ Ἀρείου Πάγου· οὐδὲν δικαστήριον, οὐδεμία δικαιοδοσία τοῦ ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ δύνανται νὰ ὑπάρξωσιν ἄνευ εἰδικοῦ νόμου. Μέχρι τῆς ἐκδόσεως εἰδικῶν νόμων ἰσχύουσιν οἱ ὑφιστάμενοι περὶ διοικητικῆς δικαιοδοσίας.» Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κύριος Διομήδης. Καὶ ἕτεροι πολλοὶ ζητοῦσι τὸν λόγον.

§128ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον, αὔριον, Κύριε Πρόεδρε. Ἐγείρονται καὶ ἀπέρχονται. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ Μ. Μ. 4 παρὰ 10 λεπτά.

Ὁ Πρόεδρος

Ι. Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Ν. Κατσικαπῆς.