1864.10.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 331.

Τῆς 1 Ὀκτωβρίου 1864.

(Πέμπτῃ).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνόμισα, ὅτι ἤθελον ἑρμηνεύσει ὀρθῶς καὶ ἤθελον ἐξηγήσει τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως, τὸ ὁποῖον ὑπηγόρευσε τὸ ἄρθρον αὐτὸ, ἐὰν ἤθελον προσθέσει τὴν πρόθεσιν «ἐκ» καὶ ἰδοὺ πῶς διετύπωσα τὸ ἄρθρον. Διὰ νὰ ἐκλεχθῇ τις Βουλευτὴς ἀπαιτεῖται νὰ ᾖναι πολίτης Ἕλλην, ἐκ τῆς ἐπαρχίας, παρ’ ἧς ἐκλέγεται, ἢ πρὸ δύω ἐτῶν τοὐλάχιστον ἐγκατεστημένος ἐν αὐτῇ, ἀπολαμβάνων πρὸ διετίας τὰ ἀστικὰ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα, ἔχων συμπεπληρωμένον τὸ 30 ἔτος τῆς ἡλικίας του καὶ πρὸς τούτοις τὰ παρὰ τοῦ νόμου τῶν ἐκλογῶν ἀπαιτούμενα προσόντα.»

§2ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις ἐξήγησε χθὲς, ὅτι δὲν ἐννοεῖ οἱ γεννηθέντες εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ἢ ἐγκατεστημένοι πρὸ καιροῦ νὰ ἔχουν καὶ διαμονὴν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ πρὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ἐκλέγονται· καθόσον ἀποβλέπει τοὺς καταγομένους ἐξ ἐπαρχίας, ἐθεώρησεν ἡ Συνέλευσις, ὅτι δύνανται κατὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ ὅπου ἂν διαμένουν νὰ ἐκλεχθῶσι.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§5ΖΕΡΒΑΣ. Ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ὅτι ὁ πατὴρ ἑνὸς ἀνεχώρησεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐγέννησεν ἐκεῖ υἱὸν, ἐπανῆλθεν ὁ υἱὸς εἰς ἕνα δῆμον τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶναι πούποτε ἐγγεγραμμένος, αὐτὸς ἂν καὶ διαμένῃ ἀπὸ πολλὰ ἔτη εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς διαφόρους δήμους, δὲν ἐφρόντισεν ὅμως νὰ ἐγγραφῇ εἰς κανένα, ὁ τοιοῦτος δύναται ἀμέσως νὰ ἐγγραφῇ, ἢ θέλει καὶ αὐτὸς δύο ἔτη;

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ δὲν ἐλέχθησαν χθὲς, δὲν δύνανται νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν σήμερον, δύνανται δὲ νὰ λεχθῶσι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ περὶ ἐκλογῆς τῶν Βουλευτῶν νόμου, ἢ τοῦ δημοτικοῦ νόμου.

§7ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἔχω ἐπὶ τῶν πρακτικῶν παρατήρησιν σπουδαίαν νὰ ὑποβάλλω, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ μοῦ χαρίσῃ τὴν προσοχήν της ἐπ’ ὀλίγον, διότι νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον νὰ βεβαιώσωμεν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τί ἀπεφασίσθη, ἀλλὰ νὰ ἀποφύγωμεν νὰ περιπέσωμεν εἰς σύγχυσιν καὶ ἀντίφασιν. Μεταξὺ τῶν διαφόρων ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν διάσκεψιν καὶ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος Μίλησης ὑπέβαλεν ὅπως τὴν διερμηνεύσῃ εὑρίσκεται, εἰς ἀπόλυτον σύγκρουσιν μὲ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Κύριος Ἀντωνόπουλος, καὶ φρονῶ, Κύριοι, ὅτι αὐτὴ ἡ σύγκρουσις πρέπει νὰ ἀρθῇ καὶ νὰ ἀσπασθῇ ἡ Συνέλευσις τὴν μίαν ἢ τὴν ἑτέραν ἑρμηνείαν, διότι αἱ δύω εἶναι ἀσυμβίβαστοι πρὸς ἀλλήλας. Ἔρχομαι νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ὁ Κύριος Ἀντωνόπουλος δὲν ἐννόησε νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἑρμηνεύσῃ τὸν δημοτικὸν νόμον. Ὁ δημοτικὸς νόμος, ὡς καὶ ὅλοι οἱ νόμοι, τότε μόνον χρῄζουσιν ἑρμηνείας, ὅταν αἱ ῥήσεις αὐτῶν ᾖναι ἀσαφεῖς· ὁ Κύριος Ἀντωνόπουλος, ἂν καὶ χρηματίσας τμηματάρχης τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν διέφυγε χθὲς, ὄχι τὸ πνεῦμα τῶν διατάξεων, ἀλλὰ τὸ ῥῆμα τῶν διατάξεων τοῦ δημοτικοῦ νόμου, καὶ ἐνῷ ἐννόησε ν’ ἀπονείμῃ διὰ τῆς ἑρμηνείας αὐτοῦ ἓν προνόμιον εἰς ἐκείνους, οἵτινες διὰ τῆς γεννήσεώς των ἀπήλαυσαν ἐν οἱῳδήποτε δήμῳ τὴν δημοτικὴν ἰθαγένειαν, διὰ τῆς ἑρμηνείας τῶν διατάξεων τοῦ δημοτικοῦ νόμου, ὅπως κεῖνται, καὶ οὐχὶ ὅπως εὑρίσκονται εἰς τὰς ἰδέας τοῦ Κυρίου Ἀντωνοπούλου, τὸ προνόμιον αὐτὸ αἴρεται. Ὁ δημοτικὸς νόμος, καὶ μὲ συγχωρεῖτε νὰ κάμω μίαν συγκεφαλαίωσιν, διότι δὲν ζητῶ ἄλλην τροπολογίαν, ἀλλὰ νὰ ὁρίσητε ἀκριβῶς, τί ἀπεφασίσατε, ὁ δημοτικὸς νόμος δὲν ὥρισεν ὡς πρὸς αὐτὸ τρεῖς τρόπους ἀποκτήσεως δημοτικῶν δικαιωμάτων, ἀλλὰ τέσσαρας.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κόκκινε, ἐξέρχεσθε τοῦ προκειμένου.

§9ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Πρέπει νὰ ἄρωμεν τὴν σύγκρουσιν. (θόρυβος). Ἀναφέρεσθε εἰς δημοτικὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἔπλασεν ὁ Κύριος Ἀντωνόπουλος, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπάρχει.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γνωρίζετε, ὅτι πρακτικὰ ἐπὶ πρακτικῶν δὲν τηροῦνται· ὅσα λοιπὸν καὶ ἂν εἴπητε, διὰ νὰ ἐξηγήσητε τὴν ἔννοιαν τῶν χθεσινῶν πρακτικῶν, δὲν θὰ καταχωρηθῶσιν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ σημερινά· ὥστε ἡ συζήτησις εἶναι ματαία· πρέπει λοιπὸν νὰ περιστραφῆτε εἰς τοῦτο καὶ μόνον· ἔχουν καλῶς τὰ πρακτικά;

§11ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Δὲν ἔχουν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε λοιπὸν γίνεται μία μεταβολή.

§13ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Προτείνω λοιπὸν νὰ μείνῃ τὸ ἀντικείμενον, ὅπως ἀπεφασίσθη, μὲ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Κύριος Μίλησης· διότι ἡ ἑρμηνεία αὕτη δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγχωνευθῇ μὲ τὴν τοῦ Κυρίου Ἀντωνοπούλου. Τοῦ Κ. Μίληση εἶναι ἐντὸς τοῦ νόμου, ἡ δὲ τοῦ Κυρίου Ἀντωνοπούλου στηριζομένου ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος δημοτικοῦ νόμου, ἐξέρχεται καὶ ἀναιρεῖ τὰς διατάξεις του. Λοιπὸν, Κύριοι, δὲν ἔρχομαι νὰ ἀναπτύξω τὰς διατάξεις τοῦ δημοτικοῦ νόμου, λέγω μόνον, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπεν ὁ Κύριος Ἀντωνόπουλος, δὲν δύναταί ποτε νὰ ἐφαρμοσθῇ, ὅπως εἰς τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἀπεφασίσατε, ἔχει, καὶ διὰ τοῦτο ἐπρότεινα νὰ προτιμήσῃ ἡ Συνέλευσις τὴν ἑρμηνείαν τοῦ Κ. Μίληση. Ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος ἐννοεῖ, ὅτι ἡ τελεία ἀποκατάστασις... (θόρυβος). Μὰ σᾶς παρακαλῶ, διὰ τί, Κύριοι, ἐπιθυμεῖτε τὴν Βουλὴν ἢ τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον αὔριον θὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν, νὰ τὴν φέρητε εἰς μίαν θέσιν ἀπολύτου συγκρούσεως; Ἀφήσατε νὰ διευκρινήθωσιν αἱ ἰδέαι. Ἐὰν, Κύριοι, δὲν ἐσπεύδομεν χθὲς νὰ δεχθῶμεν τὴν παῦσιν τῆς συζητήσεως, ἤθελον φέρει αὐτὴν τὴν ἀντίῤῥησιν, καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἄλλοι, σήμερον δὲν ἐννοῶ νὰ γνωμοδοτήσω ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἢ ὑπὲρ τῆς ἄλλης ἰδέας· θέλω νὰ σᾶς παραστήσω τὴν ἀντινομίαν, διὰ νὰ λύσητε αὐτὴν τὴν ἀντινομίαν, καὶ διὰ νὰ ἰδῆτε ὅτι ὑπάρχει, πρέπει νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε μίαν βραχυτάτην ἀνάπτυξιν. Κύριοι! Ὁ Κύριος Μίλησης ὀρθῶς ἐθεώρησεν, ὅτι ἡ πολιτογράφησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ ἀποδεικνύει τὴν ἀποκατάστασιν τὴν πρὸ δύο ἐτῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐκείνῃ, ἐκ τῆς ὁποίας πρόκειται νὰ ἐκλεχθῇ ὁ βουλευτής. Ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος ἠθέλησε τὴν ἐγκατάστασιν....

§14ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Ἔχομεν τὴν ἀφομοίωσιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, Κύριοι! δώσατε τέλος Κύριε Κόκκινε!

§16ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἐπιμένω· σᾶς λέγω νὰ διορθώσητε τὴν ἀντινομίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει. Ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος ἠθέλησεν εἰς τὴν λέξιν ἐγκατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐψηφίσατε, νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν τοῦ δημοτικοῦ νόμου περὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν ἀποκτᾶται ἡ δημοτικὴ ἰθαγένεια. Αἱ περιπτώσεις, Κύριοι, δὲν εἶναι αὗται· διότι, Κύριοι, οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ νομοθέτης ἐπὶ τῆς βουλευτικῆς ἱκανότητος εἶναι ἐλευθεριώτερος, ἐπὶ δὲ τῆς δημοτικῆς ἱκανότητος οὐχὶ, εἶναι πρόδηλοι. Ὁ δῆμος ἀναδέχεται βαρυτέραν ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν δημότην ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ πολιτεία, (θόρυβος ἀριστερόθεν). Νὰ προτιμηθῇ λοιπὸν ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν συνέδεσεν ὁ Κ. Μίλησης μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν συνέδεσεν ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος.

§17Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Μὲ ὅλον τὸ εὐθὺ πνεῦμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὡρμήθη ὁ Κ. Πρόεδρος εἰς τὴν σύνταξιν αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, διὰ νὰ προλάβῃ πᾶσαν ἀσάφειαν, νομίζω, ὅτι ἀφίνει ἓν κενὸν μέγα. Τὸ τελευταῖον μέρος τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον διαπραγματεύεται περὶ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι αὐτόχθονες τοῦ τόπου, ὅπου πρόκειται νὰ ἐκλεχθοῦν, λέγω, αὐτὸ τὸ μέρος εἶναι πολὺ ἀσαφὲς, διότι λέγει «οἱ πρὸ δύω τοὐλάχιστον ἐτῶν ἐγκατεστημένοι», ἀλλὰ τί ἐννοεῖ «ἐγκατεστημένος»; Ἠμπορεῖ νὰ ἐγκατεστάθη πρὸ δύω ἐτῶν καὶ νὰ μεταβάλῃ δημοτικότητα. Λοιπὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπέκτησεν εἰς μίαν ἐπαρχίαν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, καὶ ἑπομένως μεταβαλὼν τὴν δημοτικότητά του τὴν ἔχασε (θόρυβος).

§18ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§19ΜΙΛΗΣΗΣ. Μολονότι, Κύριοι, μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν δὲν δύναται νὰ γείνῃ συζήτησις, εἰμὴ μόνον περὶ τοῦ ἂν ἔχουν ταῦτα καλῶς, δηλαδὴ ἂν περιέχουν ὅ,τι ἐγένετο κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἐπειδὴ ὅμως καὶ ζητεῖται ἑρμηνεία τῆς τροπολογίας μου, καί τοι δὶς καὶ πολλάκις ἑρμηνεύθη αὕτη καὶ ἀπὸ τὸν Σ. Ἀντωνόπουλον καὶ ἀπὸ ἐμὲ, τὴν δίδω εὐχαρίστως. Ἐννοοῦμεν, Κύριοι, καὶ ἐγὼ καὶ ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος, ὅστις ὀρθότατα διερμήνευσε τὴν ἰδέαν μου, τὴν πολιτογράφησιν, ὄχι ἁπλῆν, ἀλλὰ παρακολουθουμένην ἀπὸ τὴν ἐγκατάστασιν. Διὰ τούτου ποίους λοιπὸν ζητοῦμεν ν’ ἀποκλείσωμεν τῆς ἐκλογῆς; Ὄχι βεβαίως τοὺς καταγομένους ἐκ τῆς ἐκλεγούσης ἐπαρχίας, δηλ. τοὺς ἰθαγενεῖς τῆς ἐπαρχίας, ἀλλὰ τοὺς θέλοντας νὰ ἐξασκήσουν ἐκλογικὰ δικαιώματα εἰς ἄλλην ἐπαρχίαν ἢ τὴν τῆς γεννήσεώς των διὰ τῆς πολιτογραφήσεως. Ἀπὸ τούτους ἀπαιτοῦμεν ὄχι ἁπλῆν πολιτογράφησιν ἐν τῇ ξένῃ ταύτῃ ἐπαρχίᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐγκατάστασιν, δηλ. κυρίως ἀπαιτοῦμεν πραγματικὴν καὶ ὄχι ἰδανικὴν πολιτογράφησιν.

§20ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§21ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἰδοὺ ὁ λόγος, Κύριοι, δι’ ὃν ἐπροτίμησα τὴν λέξιν «ἐγκατεστημένος» ἀντὶ τῆς λέξεως «πολιτογεγραμμένος», καὶ διὰ νὰ ἀποφύγωμεν δηλαδὴ τὸ ἀτόπημα, τὸ ὁποῖον βλέπομεν καθ’ ἑκάστην, νὰ μένουν τινὲς ἐνταῦθα, νὰ πολιτογράφωνται διὰ τὸν τύπον εἰς μίαν ἐπαρχίαν ἄλλην ἢ τὴν τῆς γεννήσεώς των, νὰ μὴ ἐγκαθίστανται ἐκεῖ τὸ παράπαν, καὶ νὰ ἐξασκῶσιν ἐν τούτοις ἐν αὐτῇ ἐκλογικὰ δικαιώματα. Διὰ τῆς λέξεως λοιπὸν «ἐγκατεστημένος» ἐννοῶ, τὸ ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἐγκατάστασιν τὴν παρακολουθοῦσαν κατὰ τοὺς κειμένους νόμους τὴν πολιτογράφησιν· δὲν ἐννοῶ ἑπομένως νὰ περιλάβω εἰς τὸν ἀποκλεισμὸν τοὺς καταγομένους ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, αἵτινες τοὺς ἐκλέγουν, καὶ διὰ τοῦτο δέχομαι τὴν προσθήκην, τὴν ὁποίαν ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Μεσολογγίου Κύριος Δεληγεώργης ζητεῖ νὰ κάμῃ εἰς τὴν τροπολογίαν μου, πρὸς ἀποφυγὴν πάσης παρεξηγήσεως «πολίτης Ἕλλην ἐκ τῆς ἐπαρχίας, παρ’ ἧς ἐκλέγεται ἢ ἐγκατεστημένος ἐν αὐτῇ πρὸ δύω ἐτῶν». Ἂν ἡ Συνέλευσις θέλῃ, ἂς δεχθῇ τὴν προσθήκην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διακηρύττω, ὅτι δὲν περιλαμβάνω εἰς τὴν τροπολογίαν μου τοὺς καταγομένους ἐκ τῆς ἐπαρχίας, παρ’ ἧς ἐκλέγονται, καὶ μὲ ταύτην, τὴν καὶ χθὲς δοθεῖσαν ἑρμηνείαν παρεδέχθη αὐτὴν ἡ Συνέλευσις.

§22ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα· ἀρκετά.

§23ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ, Κύριοι, φαίνεται.

§24ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§25ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Προτείνω μίαν διόρθωσιν τῶν πρακτικῶν. Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ φαίνεται (θόρυβος).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ μὴ παραβιάζετε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου· δύω λέξεις θὰ εἴπῃ.

§27ΛΑΠΑΣ. Μὰ, Κύριε Πρόεδρε, λέγομεν ὅτι ἐφωτίσθημεν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀφαιρέσω τὸν λόγον ἀπὸ πληρεξούσιον, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι θὰ κάμῃ ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν.

§29ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ἐξάγεται, ὅτι ἀπεπερατώθη ἐντελῶς τὸ ἄρθρον 72· αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν πρακτικῶν· οὐχ ἧττον τὸ ἄρθρον 72 περιέχει μίαν διάταξιν τὴν ἑξῆς. «Πρὸς τούτοις τὰ παρὰ τοῦ Νόμου τῶν ἐκλογῶν ἀπαιτούμενα προσόντα, τουτέστιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον κάμνομεν, αὔριον μία ἐξουσία ἠμπορεῖ νὰ τὸ καταστρέψῃ, καὶ νὰ ἀποφασίσῃ, ὥστε ὁ βουλευτὴς νὰ ἔχῃ π. χ. περιουσίαν 100,000 δραχμῶν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ αὐτὸ ἀπεφασίσθη.

§31ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Ἔχω τροπολογίαν (θόρυβος).

§32ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέτω τὸ ζήτημα· οἱ παραδεχόμενοι ὅτι τὰ πρακτικὰ ἔχουν καλῶς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται σχεδὸν πάντες). Παρεδέχθη.

§34ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐννοεῖται ὅτι ἡ πρότασις τοῦ Κ. Κυπαρίσση ἠμπορεῖ αὔριον νὰ ἔλθῃ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἔργον τῆς Συνελεύσεως.

§36ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Βεβαίως δὲ ἐννοεῖτε, ὅτι ἀπεκλείσθη ἡ συζήτησις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον ἀπεφασίσθη ὁριστικῶς.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐζήτησε τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποβάλῃ μίαν πρότασιν σπουδαίαν.

§39ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μόνον, διὰ νὰ μὴν ἀγνοῇ τίποτε ἡ Συνέλευσις, ὁσάκις πρόκειται περὶ σπουδαίων καὶ μεγάλων ζητημάτων, μόνον διὰ τοῦτο, Κύριοι, παρουσιάζω σήμερον ἓν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον οὔτε ὑποχρεωμένος ἤμην νὰ τὸ παρουσιάσω βεβαίως, οὔτε τακτικὸν εἶναι, μόνον τὸ κάμνω, Κύριοι, διὰ νὰ τὸ γνωρίζῃ ὅλη ἡ Συνέλευσις. Ἔχω ἓν ἔγγραφον ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον μιᾶς ἑταιρίας γαλλικῆς ἐδῶ, ἡ ὁποία ἐζήτησε νὰ ἀποξηράνῃ τὴν Κωπαΐδα. Τὸ ζήτημα ἐκεῖνο, ἠξεύρετε, εἶναι ἐκκρεμές. Ἐνόμισα ὅτι εἶναι καλὸν ὅλας τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔχω, νὰ τὰς ὑποβάλω εἰς τὴν Συνέλευσιν, διὰ νὰ τὰς γνωρίσητε. Ὅ,τι θὰ παρακαλέσω τὴν Συνέλευσιν μετὰ τὴν ἀφομοίωσιν, ἡ ὁποία ἐλπίζω νὰ τελειώσῃ σήμερον, τὸ πολὺ μεθαύριον, τὸ ὁποῖον δὲν εὔχομαι, νὰ προσδιορίσῃ ὡς συζητητέον μεταξὺ τῶν πρώτων ζητημάτων τὸ ζήτημα τῆς Κωπαΐδος· τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον, πολλὰ σπουδαῖον, μεγάλων ὠφελειῶν πρόξενον, καὶ σπεύδω νὰ σᾶς ἀναγγείλω ὅτι πολλαὶ ἑταιρίαι, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν καὶ ἔχουν καὶ ἀνθρώπους ἐδῶ, ζητοῦν νὰ ἀποφασίσητε. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν νὰ προσδιορίσῃ σύντομόν τινα προθεσμίαν.

§40ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα νὰ τυπωθῇ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις θέλει τυπωθῆ.

§42ΖΕΖΟΣ. Νὰ ἀποφασισθῇ μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀφομοιώσεως νὰ συζητηθῇ τὸ περὶ τῶν ἰδιοκτήτων φυτειῶν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται πρότασις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀφορῶσα πίστωσιν διὰ τηλεγραφικὰς γραμμάς. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρότασιν περὶ χορηγήσεως ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ Δραχ. 35000 ἐπὶ τοῦ διὰ τὸ ε. ε. εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργείου διὰ τὴν ἐπέκτασιν διαφόρων ἠλεκτρικῶν γραμμῶν κατὰ τὴν ἐπισυνημμένην ἰδιαιτέραν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἁρμοδίου Κ. Ὑπουργοῦ, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν, ἀναγνωρίζουσα τὴν ἀνάγκην, νὰ εὐαρεστηθῇ καὶ παραδεχθῇ αὐτὴν ὡς ἔχει. Ἐν Ἀθήναις τὴν 29 Σεπτεμβρίου 1864.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν Ἡ γενικὴ ἐπιθυμία τῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν νὰ συγκοινωνῶσι τηλεγραφικῶς μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ Κράτους πόλεων, ὅπου ὑπάρχουσι τηλεγραφικοὶ σταθμοί, ὡς καὶ μετὰ τῆς ἀλλοδαπῆς, ὑπαγορευομένη ὑπὸ τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ὁσημέραι ἀναπτύσσεται, δικαιολογουμένη δὲ καὶ ἐκ τῶν ἀνυπολογίστων εὐκολιῶν, τὰς ὁποίας τὸ μέσον τοῦτο τῆς συγκοινωνίας παρέχει εἰς τὴν διοίκησιν, μὲ παρεκίνησε νὰ δώσω σπουδαίαν ὤθησιν εἰς τὴν κατασκευὴν νέων τηλεγραφικῶν γραμμῶν. Καὶ διετάχθη μὲν ἤδη ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τῶν γραμμῶν Καλαμῶν, Σπάρτης καὶ Πύργου, προτίθεμαι δ’ ὅσον οὔπω νὰ διατάξω καὶ τὴν κατασκευὴν τῶν γραμμῶν Ἀμφίσσης καὶ Ἀταλάντης. Πρὸς περαίωσιν ὅμως τῶν γραμμῶν τούτων ἡ χορηγηθεῖσά μοι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις τοῦ τρ. ἔτους εἶναι πάντη ἀνεπαρκής, διότι αὕτη εἶχε τότε ζητηθῆ μόνον διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν γραμμῶν Σπάρτης καὶ Καλαμῶν. Πεποιθὼς δὲ, ὅτι ἡ ἐθνικὴ Συνέλευσις θέλει ἐκτιμήσει ἀρκούντως τὴν χρησιμότητα τῆς κατασκευῆς καὶ τῶν λοιπῶν γραμμῶν, τὰς ὁποίας ἀνωτέρω ἀνέφερα, τολμῶ καὶ ὑποβάλλω σχέδιον ψηφίσματος, δυνάμει τοῦ ὁποίου χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργεῖον ἀναπληρωτικὴ πίστωσις πρὸς τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τὴν 22 Σεπτεμβρίου 1864. Ὁ πληρεξ. Μεσσήνης καὶ ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν

ΑΛ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικὴ Συνέλευσις. Ψηφίζει. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν 35,000 ἐπὶ τοῦ Κεφ. 8 ἄρθρου 6 τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς τρεχούσης χρήσεως τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου. Ὁ πληρεξούσιος Τριφυλίας

Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ὁ πληρεξούσιος Μεσσήνης

Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ὑποβάλλεται ἑτέρα πρότασις πιστώσεως ἐκ δραχ. 80,000 διὰ γενικὰ μέτρα ἀσφαλείας. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Κύριοι! Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ὑμετέραν ἐπιψήφισιν πρότασιν περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 80,000 ἐπὶ τοῦ Κεφ. Γʹ. Ἄρθρ. 1 τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου τῆς τρεχούσης χρήσεως διὰ γενικὰ μέτρα ἀσφαλείας. Ἐν τῇ ἐπισυνημμένῃ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ Κ. ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ θέλετε παρατηρήσει, Κύριοι, τοὺς σπουδαίους λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ παροχὴ τῆς προκειμένης πιστώσεως ἀποβαίνει ἀναπόδραστος. Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ ἐπιδοκιμάσητε αὐτὴν εἰ δυνατὸν ταχύτερον. Ἐν Ἀθήναις τὴν 29 Σεπτεμβρίου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος καὶ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Πρὸς τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴν τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. Ἡ διὰ τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ χορηγηθεῖσα, ἐπὶ τοῦ Κεφ. 3 ἄρθρ. 1 λόγῳ δημοσίας ἀσφαλείας, πίστωσις ἐκ δραχμῶν 230,000 ἐξηντλήθη ἤδη, λογιζομένων ὡς πληρωθέντων καὶ τῶν μέχρι τέλους τοῦ λήγοντος Σεπτεμβρίου ἐξόδων. Εἶναι δὲ ἀνάγκη, ἵνα μὴ χαλαρωθῶσι τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διαταχθέντα μέτρα πρὸς ἐντελῆ ἀποκατάστασιν καὶ παγίωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τάξεως, νὰ χορηγηθῇ ἐπὶ τοῦ εἰρημένου Κεφαλαίου καὶ ἄρθρου ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ὀγδοήκοντα τοὐλάχιστον χιλιάδων δραχμῶν, ὅσαι, καθ’ ὑπολογισμόν, ἀπαιτοῦνται καὶ κατὰ τοὺς ὑπολειπομένους τρεῖς μῆνας τοῦ ἔτους πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων, ἅτινα ἀναποφεύκτως ἀπαιτοῦνται πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ μνησθέντος σκοποῦ. Τούτου ἕνεκεν, λαμβάνω τὴν τιμὴν, μετὰ προηγουμένην γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ ὑποβάλω ἐσωκλείστως σχέδιον ψηφίσματος, ἐφ’ οὗ παρακαλῶ τὴν ἔγκρισιν τῆς ἐθνοσυνελεύσεως. Ἡ ἐκ δραχμῶν 230,000 χορηγηθεῖσα, ὡς εἴρηται, πίστωσις ἐδαπανήθη εἰς μισθοὺς ἐνόπλων ὁπλιτῶν, δι’ ὧν, ὡς καὶ διὰ τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑποβληθείσης ἐν καιρῷ ἐκθέσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξηγήθη, ἔπρεπεν ἀναποδράστως ν’ ἀναπληρωθῇ τὸ μέγα κενὸν, ὅπερ, ἕνεκεν τῶν παρελθουσῶν ἀνωμάλων περιστάσεων, κατέλιπεν ἐν τῷ στρατῷ ἡ ἐπαισθητὴ τῶν τάξεων αὐτοῦ ἀραίωσις, εἰς ἀμοιβὰς ἐπὶ τῇ ἐξοντώσει οὐκ ὀλίγων λῃστῶν ἐν ἀμφοτέροις τοῖς Νομοῖς Ἀκαρνανίας καὶ Αἰτωλίας καὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, εἰς κατασκευὰς καὶ ἐπισκευὰς στρατωνίσκων καὶ ἄλλα συναφῆ πρὸς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἔξοδα. Εἰς παραπλησίας δὲ τοιαύτας ἀνάγκας μέλλει νὰ χρησιμεύσῃ καὶ ἡ διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου σχεδίου ψηφίσματος προκαλουμένη ἀναπληρωτικὴ πίστωσις, διότι ἡ μὲν ἀνάγκη ν’ ἀναπληρωθῇ καὶ κατὰ τοὺς ὑπολειπομένους τρεῖς μῆνας τοῦ ἔτους τὸ ὑφιστάμενον ἔτι καὶ νῦν ἐν τῷ στρατῷ κενὸν εἶναι ἀναντίῤῥητος, καθόσον μεγάλη μὲν δύναμις αὐτοῦ ἀπεστάλη, ὡς γνωστὸν, εἰς Ἑπτάνησον, οἱ ἐκ τῆς ἐφετεινῆς δὲ στρατολογίας, τῆς ὁποίας αἱ προκαταρκτικαὶ ἐργασίαι ἐβράδυναν νὰ περαιωθῶσιν εἰς τοὺς πλείστους δήμους τοῦ Κράτους, ἀποδιδόμενοι ἄνδρες, ἐνῷ δὲν πληροῦσι τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ, ἔχουσιν ἐξ ἄλλου ἀνάγκην ν’ ἀσκηθῶσι, πρὸς τῇ ἐξαλείψει δὲ τῆς λῃστείας ἀπαιτεῖται νὰ καταδιωχθῶσιν ἐνεργητικώτερον καὶ συλληφθῶσι πολλοὶ ἔν τισιν ἐπαρχίαις τοῦ Κράτους φυγόδικοι, κατηγορούμενοι δι’ ἐγκλήματα, λαβόντα χώραν κατὰ τὴν μακρὰν περίοδον τῶν παρελθουσῶν ἀνωμάλων ἐποχῶν, δυνάμενοι δὲ, ἐὰν ἀφεθῶσιν ἀκαταδίωκτοι, νὰ μεταβάλωσι χαρακτῆρα, ἐὰν τὰ ἐν ἐνεργείᾳ κατ’ αὐτῶν μέτρα χαλαρωθῶσιν, ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν ἀπαιτουμένων μέσων. Τὸ πλεῖστον δὲ τῶν ἀναγκαιούντων ἀναποφεύκτως ἐμμίσθων ὁπλιτῶν θέλει ἐνασχοληθῆ, ὡς καὶ μέχρι τοῦδε, εἰς τὸν Νομὸν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος πρὸς ἐξάλειψιν τοῦ δεινοῦ τῆς λῃστείας, διατηρουμένης μέχρι τοῦδε, οὐχὶ διότι δὲν ἐκτελοῦνται τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Α. Μ. διαγραφέντα μέτρα, ἀλλὰ διότι ἡ μεγάλη καὶ ἀνώμαλος ἔκτασις τῆς ὁροθετικῆς γραμμῆς διευκολύνει τὴν εἰς τὰς μεθορίους Τουρκικὰς ἐπαρχίας εἰσέλευσιν τῶν καταδιωκομένων ἐν Ἑλλάδι λῃστῶν, οἵτινες οὕτω διακόπτουσι τὴν κατ’ αὐτῶν καταδίωξιν καὶ ματαιοῦσι τὰ ἐγγὺς νὰ ἐπέλθωσι κατ’ αὐτῶν ἀποτελέσματα. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Α. Μεγαλειότητος συνεννοήθη ἤδη ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου μετὰ τῆς Ὀθωμανικῆς Κυβερνήσεως, πέποιθα δ’ ὅτι καὶ αἱ κατὰ τὰς μεθορίους ἐπαρχίας Ὀθωμανικαὶ Ἀρχαὶ θέλουσι λάβει ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν ἡμετέρων σύντονα καὶ δραστήρια μέτρα, πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων καὶ τῶν δύο γειτνιαζόντων Κρατῶν ἀπὸ τοῦ δεινοῦ τῆς λῃστείας κακοῦ. Ὀφείλω ἐν τούτοις νὰ προσθέσω, ὅτι διετηροῦντο μέχρι τινὸς πλέον τῶν πεντακοσίων ἐθνοφύλακες, τοὺς ὁποίους περιώρισα εἰς 450 ὡς ἔγγιστα, θέλω δὲ, βάσιν πάντοτε ἔχων τὴν ὁποίαν αἱ οἰκονομικαὶ τοῦ δημοσίου δυσχέρειαι ὑπαγορεύουσι μεγίστην περὶ τὰς δαπάνας φειδὼ, περιορίσει καὶ ἐφεξῆς, καθόσον καθίσταται δυνατὸν ν’ ἀναπληρῶνται δι’ ἀνδρῶν τῆς δημοσίας δυνάμεως. Ἑπομένως ἐλπίζω, ὅτι ἡ προκαλουμένη πίστωσις δὲν θέλει ἐξαντληθῆ, ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ τὴν παροῦσαν τοῦ χρόνου ἐποχὴν κατέρχονται ἐκ τῶν ὀρεινῶν μερῶν εἰς τὰς πεδινὰς ἐπαρχίας οἱ βλαχοποιμένες, πρέπει, διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον, νὰ ὑπάρχωσι πρόχειρα τὰ μέσα τῆς καταστολῆς παντὸς ἐνδεχομένου κακοῦ. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 28 Σεπτεμβρίου 1864. Ὁ πληρεξούσιος Μεσσήνης καὶ ἐπὶ τῶν

Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις. Ψηφίζει· Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν ὀγδοήκοντα χιλιάδων ἀριθ. 80,000 ἐπὶ τοῦ Κεφαλ. 8 ἄρθρ. 1 τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου τῆς ἐνεστώσης χρήσεως. Ὁ πληρεξούσιος Τριφυλίας

Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΟΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ πληρεξούσιος Μεσσήνης. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

§44ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι! Αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαὶ πρὸ πολλοῦ διετάχθη νὰ συστηθῶσι διὰ διαταγμάτων, εἴς τινα μέρη ἔγειναν καὶ δημοπρασίαι καὶ αἱ δημοπρασίαι κατεκυρώθησαν, δὲν μένει παρὰ νὰ μοὶ δοθῇ ἡ πίστωσις, ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον τοῦτο.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις παραδέχεται τὸ κατεπεῖγον.

§46ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ κατεπεῖγον νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη. Ὑποβάλλονται τροπολογίαι ἐπὶ τοῦ Συντάγματος. Τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 92 τοῦ σχεδίου τοῦ Συντάγματος. Ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κατηγορῇ τοὺς ὑπουργοὺς νώπιον δικαστηρίου συγκροτουμένου ὑπὸ Προέδρων τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων τοῦ Κράτους ἴσου τὸν ἀριθμὸν πρὸς τὰς ἐπαρχίας αὐτοῦ. Πρὸς συγκράτησιν δὲ τοῦ δικαστηρίου αὐτοῦ τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια ἑκάστης Ἐπαρχίας συνερχόμενα εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ἐπαρχίας, κατὰ πρόσκλησιν τοῦ διοικοῦντος αὐτὴν, ἐκλέγουσι διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας καὶ δι’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας ἕνα ἐκ τῶν προέδρων αὑτῶν· πρὸς ἀπαρτίαν δὲ ἑκάστης ἐκλογικῆς συνελεύσεως ἀπαιτοῦνται τὰ τρία τέταρτα τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων. Τὸ δικαστήριον τοῦτο συνεδριάζει ἐν τῇ πρωτευούσῃ τοῦ Βασιλείου καὶ προεδρεύεται ὑπὸ προέδρου, ἐκλεγομένου δι’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας ἐκ τῶν μελῶν του· πρὸς συγκρότησιν δὲ συνεδριάσεως ἀπαιτοῦνται τοὐλάχιστον τὰ τρία τέταρτα τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν του. Εἰδικὸς νόμος θέλει ὁρίσει τὰ περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, τὰς ἐπιβλητέας ποινὰς καὶ τὴν διαδικασίαν.

Ὁ ἐκ Τριφυλίας πληρεξούσιος

ΓΡΗΓ. ΖΕΖΑΣ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις θέλει τυπωθῆ, διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Ἄλλη τροπολογία τοῦ Κ. Ἀντωνιάδου ἐπὶ τοῦ 73 ἄρθρου τοῦ Συντάγματος (θόρυβος). Ἡσυχία, Κύριοι. Ἄρθρ. 73. Τὰ καθήκοντα τοῦ Βουλευτοῦ εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς τὰ καθήκοντα παντὸς δημοσίου ὑπαλλήλου. Ὡσαύτως εἶναι ἀσυμβίβαστα καὶ πρὸς τὰ τοῦ δημάρχου καὶ παντὸς δημοτικοῦ ὑπαλλήλου. Ἄρθρ. 74. Βουλευταὶ, διοριζόμενοι παρὰ τῆς Κυβερνήσεως εἰς οἱανδήποτε δημοσίαν ἔμμισθον θέσιν καὶ δεχόμενοι αὐτὴν, παύουσιν ἀμέσως τῶν βουλευτικῶν αὑτῶν καθηκόντων.

ΣΠ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ.

Ἡ Πρότασις θέλει τυπωθῆ. —Πρότασις τῶν ΚΚ. Βελιανίτου, Παγκράτη. Εἷς Εἰρηνοδίκης, καὶ εἷς Ἀνακριτὴς μεθ’ ἑνὸς Προέδρου καὶ ἑνὸς Ἀντεισαγγελέως θέλουσι σχηματίζει ἐν ἑκάστῃ τῶν μικροτέρων νήσων τοῦ Ἰονίου τμῆμα Πρωτοδικῶν, πρὸς ἐκπεραίωσιν τῶν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν, κατὰ τὸν περὶ ὀργανισμοῦ τῶν δικαστηρίων καὶ συμβολαιογράφων Νόμον, ἀναγομένων ἀντικειμένων. Ἐν Ἀθήναις, 30 Σεπτεμβρίου 1864. Ἰω. Βελιανίτης, Π. Κωνσταντᾶς, Ν. Παγκράτης, Σπυρίδων Κουβαρᾶς, Σπυρίδων Χειμαριός, Ἀρσένιος Ῥάλλης, Θεόδωρος Ζερβός, Ἀνδρέας Καρύδης, Ε. Δρακούλης.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ· ὑποβάλλεται τροπολογία τοῦ Κ. Μίληση.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ.

Ἄρθρον 1, Ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1865 ἰσχύουσιν οἱ Ἑλληνικοὶ Νόμοι καὶ ἐν ταῖς Νήσοις τοῦ Ἰονίου. Ἄρθρον 2. Ἡ ἐν ταῖς Νήσοις ταύταις ἐφαρμογὴ τῆς Ἑλληνικῆς δικαστικῆς νομοθεσίας, ἀρχομένη ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐποχῆς, πρέπει νὰ ᾖναι ὁριστικῶς τετελεσμένη κατὰ τὴν λῆξιν τῆς Αης Βουλευτικῆς συνόδου τὸ βραδύτερον. Ἐν τῇ νήσῳ Κερκύρας ἀναστέλλονται αἱ περὶ ἐπανελεύσεως τῶν ἀκινήτων διατάξεις τοῦ Ἰονίου ἀστικοῦ Κώδηκος, μέχρι τῆς λήξεως τῆς Αης Βουλευτικῆς Συνόδου. Ἄρθρον. 3. Ὁ φορολογικὸς Νόμος τοῦ 1865 θέλει ὁρίσει τὸ φορολογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θέλει ἰσχύει ἐν ταῖς νήσοις τοῦ Ἰονίου. Ἄρθρον 4. Οἱ περὶ σωφρονιστηρίων καὶ ἄλλων ἀγαθοεργῶν καὶ φιλανθρωπικῶν καταστημάτων Ἰόνιοι Νόμοι καὶ κανονισμοὶ διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ.

Ὁ πληρεξούσιος Ἑρμιονίδος

Γ. ΜΙΛΗΣΗΣ.

Ὑποβάλλεται τροπολογία διαφόρων πληρεξουσίων. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Οἱ ἐν Ἑπτανήσῳ ἰσχύοντες νόμοι περὶ ἀναγκαστικῆς ἐκποιήσεως διὰ τὰ ἀστικὰ δάνεια ἢ πιστώματα διατηροῦνται ἀποτελοῦντες ἀναπόσπαστον μέρος τῆς ἀστικῆς νομοθεσίας ἐξαιρουμένων τῶν πιστωμάτων τῆς τραπέζης τοῦ Κ. Βαλτατζῆ. Παῦλος Ταβουλάρης, Ἀνδρέας Τερτζέτης, Δημήτριος Μιχαλίτζης, Κωνσταντῖνος Λομβάρδος, Μιχαὴλ Νομικὸς, Φραγκῖσκος Κουερῖνος, Διον. Μεταξᾶς Σαντορίνης, Ἰωάννης Δομενεγίνης, Νικόλαος Μουζάκης, Δ. Ι. Πατέλης, Ἀνδρ. Γαΐτας Φισκάρδης, Γεώργιος Λογοθέτης, Νικόλαος Κολυβᾶς, Ἰωάννης Σούλη Βάρκας. Ἑτέρα πρότασις τοῦ Κ. Μεταξᾶ τοῦ Κ. Λογοθέτου περὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑποδικηγόρων τῶν Ἰονίων Νήσων. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Ὑποδικηγόροι τῶν ἰονίων Νήσων ἐξισοῦνται μὲ τοὺς Δικηγόρους, καὶ ἀπὸ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865 ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἐν ἰσχύει Ἑλληνικῶν Νόμων. Ἄρθρον 2. Οἱ Ἰονικοὶ Νόμοι καὶ κανονισμοὶ οἱ ἀφορῶντες τοὺς Δικηγόρους καὶ Ὑποδικηγόρους καταργοῦνται. Οἱ πληρεξούσιοι Ζακύνθου Παῦλος Ταβουλάρης, Κωνϛ. Λομβάρδος, Διον. Μεταξᾶς Σαντορίνης, Δ. Μιχαλίτσης, Ἰωάννης Δομενεγίνης, Γεώργιος Λογοθέτης, Δημήτριος Πατέλης, Νικόλαος Μουζάκης, Ἀνδρέας Τερτσέτης, Ε. Δρακούλης. Ὑποβάλεται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχμῶν 69,343 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Κύριοι! Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ὑμετέραν ἐπιψήφισιν πρότασιν περὶ χορηγίας νέας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 69, 343 διὰ τὴν ἐπὶ μίαν ἔτι τριμηνίαν ἐν ἐνεργείᾳ διατήρησιν τοῦ ἀτμοδρόμονος «ἡ Ἑλλάς.» Οἱ αὐτοὶ λόγοι, οἵτινες ὑπηγόρευσαν πρὸ ὀλίγου τὴν χορήγησιν ἰσοπόσου πιστώσεως, οἱ αὐτοὶ ὑπαγορεύουν καὶ ἤδη τὴν χορήγησιν τῆς ζητουμένης, ἥτις θέλει χρησιμεύσει μέχρι τέλους τοῦ τρέχοντος ἔτους. Κρίνων ἑπομένως περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω αὐτοὺς, παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιταχύνῃ τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόφασίν της, καθόσον ἡ δοθεῖσα ἀρτίως πίστωσις ἐξαντλεῖται τὴν 4 προσεχοῦς Ὀκτωβρίου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ γνωρίζῃ ταχέως τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τὴν 18 Σεπτεμβρίου 1864.

Ὁ πληρεξούσ. καὶ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΣΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

«Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου διὰ τὸ ἔτος 1864 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑξήκοντα ἐννέα χιλιάδων τριακοσίων τεσσαράκοντα τριῶν ἀριθ. 69,343 καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα·

Ὑποστηρίζηται τὸ κατεπεῖγον;

§50ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλεται ἑτέρα πρότασις τοῦ Κ. Κοσονάκου, περὶ συστάσεως εἰς Γύθειον Πρωτοδικείου (θόρυβος).

§52ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Ἓν μόνον ζητῶ, Κ. Πρόεδρε, νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ ν’ ἀναπτύξω τὴν πρότασίν μου τὸ σάββατον· ἂν δὲν ἀποδείξω ὅτι καὶ ἠθικὸν καὶ ὑλικὸν καὶ οἰκονομικὸν συμφέρον προστίθεται εἰς τὸ δημόσιον, νὰ μὴ τὸ κάμετε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε ΚΚ. χθὲς, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις λίαν κατεπείγουσα, ἡ περὶ παρατάσεως προθεσμία, καθόσον ἀποβλέπει τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ βιβλία τῶν ὑποθηκῶν, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν.

§54ΛΕΚΑΤΗΣ. Παρακαλῶ ἡ προθεσμία νὰ ᾖναι μέχρι τέλους 10βρίου ε, ε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἡ πρότασις. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου Αʹ. τοῦ ψηφίσματος ΡΙΖ χορηγηθεῖσα προθεσμία πρὸς ἐγγραφὴν ὑποθηκῶν ἢ προσημειώσεων εἰς τὰ βιβλία τῶν ὑποθηκοφυλάκων Μαραθῶνος, Ἐλευσῖνος, Κύμης καὶ Τρικάλων παρατείνεται μέχρι τέλους 10βρίου τρ. ἔτους.

Οἱ πληρεξούσιοι

Κ. ΛΕΚΑΤΗΣ.

ΙΩ. Μ. ΠΑΝΟΥΣΗΣ.

Οἱ παραδεχόμενοι ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη.

§56ΣΑΡΑΒΑΣ. Μὴ σπεύδετε, Κ. Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν· ὁ Νόμος ὁ ὁποῖος ἐγένετο, καὶ λαλῶ ἐν γνώσει διότι συνέπραξα εἰς τὴν σύνταξιν αὐτοῦ, ὁρίζει προθεσμίαν ἐντὸς τῆς ὁποίας, μετὰ τὴν ἐπ’ ἐκκλησίας δημοσίευσίν του, ἔπρεπε νὰ ἐγγραφοῦν ὅλαι αἱ ὑποθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐγγεγραμμέναι εἰς τὰ βιβλία τῶν ὑποθηκῶν, τὰ ὁποῖα ἐνεπρήσθησαν· μετὰ δὲ τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας ταύτης ἐθεωρήθη ἀπεσβεσμένον πᾶν δικαίωμα· ἑπομένως τὸ δικαίωμα παντὸς ὅστις ἐνέγραψεν ὑποθήκην εἰς τὰ νέα βιβλία τῶν ὑποθηκῶν, εἰς τὰ μέρη τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ὁ Νόμος, μετὰ τὴν προθεσμίαν δὲν παραβλάπτεται ἀπὸ τὰς προϋπαρχούσας, ἀλλὰ ἐκ νέου μὴ ἐγγραφείσας ὑποθήκας. Θέλω λοιπὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐπιφύλαξις ὅτι τὰ ἀπὸ τῆς παρελεύσεως τῆς προθεσμίας μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Νόμου τοῦ ἐκδιδομένου σήμερον, διότι θὰ παρέλθῃ βεβαίως προθεσμία τις ἕως ὅτου δημοσιευθῇ, ἀποκτηθέντα δικαιώματα, δὲν παραβλάπτονται· αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ κάμω ὅπως μὴ πάθωσι νομίμως ἀποκτηθέντα δικαιώματα.

§57ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἑρμηνείας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς ἑρμηνεία.

§59ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὄχι. Τοῦτο εἶναι τῶν δικαστηρίων γνώμη, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ, εἰμὴ ἀπὸ τῆς ἀναθεωρήσεως.

§60ΣΑΡΑΒΑΣ. Ὁ Κ. Κόκινος δὲν ἐννόησε, φαίνεται, περὶ τίνος πρόκειται· μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας τὴν ὁποίαν ἔταξεν ὁ νόμος, περὶ οὗ πρόκειται, οὐδὲν δικαίωμα ἔχει ὁ ἔχων προαποκεκτημένην ὑποθήκην καὶ μὴ ἐγγράψας αὐτήν· ὁ νέος ἐγγράψας ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς προτεραιότητος· ἐρωτῶ τὸν Κ. Κόκκινον, ἂν μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας, ἣν ἀρχικῶς ἔταξεν ὁ νόμος, καὶ μεταξὺ τῆς προθεσμίας, ἥτις θὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νῦν ψηφιζομένου νόμου, ἐγγράψῃ τις τὴν νέαν ὑποθήκην, προτιμᾶται τῶν μὴ ἐγγεγραμμένων ἐνυποθήκων δανειστῶν;

§61ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Δὲν ἠθελήσατε νὰ ἐννοήσητε, φαίνεται· σᾶς εἶπον, ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν γνώμην σας, ἀλλ’ ἡ πρόβλεψις αὕτη εἶναι περιττὴ, διότι ἔγκειται εἰς τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου, ἥτις εἶναι ἔργον τοῦ δικαστηρίου.

§62ΣΑΡΑΒΑΣ. Θέλω νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, οἱ παραδεχόμενοι νὰ καταχωρηθῇ ἡ παρατήρησις τοῦ Κ. Σαράβα εἰς τὰ πρακτικὰ παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσι. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἐπειδὴ εἶναι προαποφασισμένον, ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ὁ Ἀτμοδρόμων καὶ ἐπειδὴ ἡ χορηγηθεῖσα πίστωσις ἔληξε, πιστεύω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ζητήσω τὴν παραδοχὴν τῆς νέας πιστώσεως.

§64ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Πότε ἀποφασίσθη;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο τελευταῖον, ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ πρότασις.....

§66ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον.

§67Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἂς ἀναγνωσθῇ καὶ ἂς παραπεμφθῇ διὰ τὸ Σάββατον, κανεὶς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίῤῥησιν, ἀλλὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι ἡ Συνέλευσις θέλει νὰ διευκολύνῃ τὴν διοίκησιν τοῦ Κράτους, ὅταν βλέπω, ὅτι πρόκειται περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀνεπίδεκτα ἀντιῤῥήσεως, δι’ αὐτὸ ὑπέβαλα τὴν πρότασιν, ἑρμηνεύων τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως. Ἰδοὺ ἡ πρότασις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ. «Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου διὰ τὸ ἔτος 1864 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑξήκοντα ἐννέα χιλιάδων τριακοσίων τεσσαράκοντα τριῶν ἀριθ. 69,343, καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα.

Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι) παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως.

§69ΠΥΡΛΑΣ. Ἔχω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος νὰ ὑποβάλλω.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται σχέδιον ψηφίσματος ἐπὶ τῆς ἀφομοιώσεως τῶν ΚΚ. Ἀχόλου, Παππαμιχαλοπούλου κλπ. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Ἀπὸ τῆς ά. Ἰανουαρίου 1865 ἰσχύει ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία εἰς τὰς νήσους Κεφαλληνίαν, Κέρκυραν, Ζάκυνθον, Λευκάδα, Παξοὺς, Ἰθάκην, Κύθηρα καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν. Ἄρθρον 2. Περὶ τῆς φορολογίας τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς σταφίδος τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας κατὰ τὰς ἀνωτέρω νήσους θέλει προνοήσει εἰδικὸς Νόμος. Ἀθῆναι, 30 7βρίου 1864.

Οἱ πληρεξούσιοι

ΑΛΕΚΟΣ ΑΧΟΛΟΣ.

Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ.

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΚΑΠΕΛΕΤΟΣ.

ΝΕΣΤΩΡ ΣΟΛΩΜΟΣ.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ.

Ι. Γ. ΤΡΙΓΓΕΤΑΣ.

Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι διεκόπη ἡ συνεδρίασις, ὅτε εἶχε ζητήσει τὸν λόγον καὶ εἶχεν ἀναβῆ ἐπὶ τοῦ βήματος ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζω, ὅτι πρῶτος αὐτὸς πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ.

§71ΠΥΡΛΑΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλλω μίαν παρατήρησιν. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὑπάρχει ἓν Πανεπιστήμιον, ἐπειδὴ ἀρχίζει ἤδη τὸ σχολαστικὸν ἔτος, εἶναι ἀνάγκη ἡ Συνέλευσις ν’ ἀποφανθῇ ἂν τὸ Πανεπιστήμιον αὐτὸ θὰ διατηρηθῇ ἢ ὄχι, διότι οἱ μαθηταὶ πρέπει νὰ γνωρίζουν ποῦ θὰ ἐξακολουθήσουν τὰς σπουδάς των, κάμνω λοιπὸν ἐπερώτησιν εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν τῆς παιδείας.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον λοιπὸν ὁ Κ. Λομβάρδος, εἰς τὸν ὁποῖον παραχωρεῖ ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος.

§73ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι προχθὲς ἐμείναμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, ὅτε διεκόπη ἡ συζήτησις περὶ ἀφομοιώσεως εἶχον ψηφοφορηθῆ τρεῖς προτάσεις, ἡ μία ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἀφομοιώσεως, ἡ δευτέρα περὶ τοῦ χρόνου καὶ ἡ τρίτη περὶ τῶν ἐξαιρέσεων καὶ εἶχεν ὑποδειχθῆ καὶ τετάρτη, ἡ ὁποία εἶχεν ἐξαχθῆ ἐκ τῆς συζητήσεως, ἂν αἱ ἐξαιρέσεις θὰ στηρίζωνται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος, τοῦτο εἴπετε, ὅτι ἐννοεῖτε, ἐπειδὴ δὲ ἦτο πρότασις ἀναπτυχθεῖσα, παρακαλῶ νὰ ἐρωτήσητε περὶ ταύτης τὴν Συνέλευσιν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι τὴν ἐρώτησιν, ἀλλὰ δὲν ἐνθυμεῖσθε τὴν ἀπάντησιν, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἐξαίρεσις καὶ ἰσότης εἶναι πρᾶγμα ἀντίθετον ὅλως διόλου.

§75ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Καὶ ἂν ἔχητε τὴν ἰδέαν ταύτην, ἡ ἰδέα σας δὲν θὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἰδέα τῆς Συνελεύσεως· πρέπει νὰ ἐρωτήσητε τὴν Συνέλευσιν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄνευ συζητήσεως δὲν δύναμαι νὰ θέσω τοιοῦτον θέμα.

§77ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἐγένετο συζήτησις.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅτε ἔκλειπεν ἡ συζήτησις ἐγὼ εἶπον, ὅτι τρία εἶναι τὰ ζητήματα, τὸ τῆς ἀφομοιώσεως, τὸ τοῦ χρόνου καὶ τὸ τῶν ἐξαιρέσεων, καὶ κατόπιν ἐπρόσθεσα, ὅτι ἡ Συνέλευσις θέλει συζητήσει τὰ τῶν ἐξαιρέσεων.

§79ΜΙΛΗΣΗΣ. Τὴν ἰσότητα ἡμεῖς τὴν ἐγράψαμεν εἰς τὸ Σύνταγμα, ἂν θέλητε, γράφομεν καὶ τὴν ἀδελφότητα, ἐνταῦθα ὅμως πρόκειται νὰ νομοθετήσωμεν.

§80ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθωμεν περὶ τίνος πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις, πρόκειται νὰ διατυπώσωμεν εἰς νόμον τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν μετὰ τῶν ἄλλων πληρεξουσίων ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου, ἢ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως ἀνεξαρτήτως.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ προχθές, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ θέσω τὰ ζητήματα, ἐνόμισα, ὅτι διερμήνευον τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως, ἂν ἤθελον θέσει τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα, διότι ἐκ τῆς συζητήσεως εἶχεν ἐξαχθῆ, ὅτι τρία εἶναι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλουν τὴν Συνέλευσιν, τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως, τὸ ζήτημα τοῦ χρόνου τῆς ἀφομοιώσεως, καὶ τρίτον τὸ τῶν ἐξαιρέσεων· καὶ βεβαίως. Κύριοι, οὐδεὶς δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι πραγματικῶς ἡ Συνέλευσις ἠννόει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν κατὰ τὰς γενικὰς συζητήσεις, διότι ἐνθυμεῖσθε, ὅτι οὐ μόνον οἱ ἀγορεύοντες ἔκαμον λόγον περὶ γενικῶν ἐξαιρέσεων, οὐ μόνον ὑπεβλήθησαν καὶ ἀνεγνώσθησαν πρὸς τὴν Συνέλευσιν διάφοροι προτάσεις γενικαί, περιέχουσαι ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ὅτε ἐλύθησαν τὰ ζητήματα, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλαβε τὸν λόγον καὶ ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τῆς Συνελεύσεως εἰς τ’ ἀτοπήματα, τὰ ὁποῖα ἤθελον ἐπέλθει, ἐὰν ἤθελε καθιερωθῆ διὰ μιᾶς γενικῆς διατάξεως, ὅτι ἡ νομοθεσία ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἐπῆλθε συνεννόησις μεταξὺ τῶν διαφόρων μερίδων τῆς Συνελεύσεως, ἀφορῶσα τὰς προταθείσας ἐξαιρέσεις καὶ αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διευκόλυνε τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος.

§82ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞ. Διελύσατε τὴν συνεδρίασιν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν διέλυσα, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Συνέλευσις τὰς ἐξαιρέσεις, καὶ ἐνόμισα, ὅτι θέλομεν φθάσει εὐκολώτερον εἰς ἀποτέλεσμα ἂν σᾶς ἔδιδα καιρὸν νὰ συνεννοηθῆτε μεταξύ σας, ὅπερ ἐλπίζω, ὅτι ἐγένετο.

§84ΖΕΡΒΑΣ. Ἐννοοῦμεν, ὅτι αἱ τρεῖς ἀρχαὶ πρέπει ν’ ἀποτελέσωσιν ἴδιον ψήφισμα ἐντελῶς ἀνεξάρτητον τῶν ἄλλων ψηφισμάτων, ὅταν δὲ θὰ φέρωμεν ἐξαιρέσεις, ὀφείλομεν νὰ συντάξωμεν ἴδιον ψήφισμα, ἐπειδὴ ἐξαιρέσεις εἶναι πάμπολλαι, καὶ ἔχουν ἴδιον λόγον. Διὰ τοῦτο ζητῶ τὸν λόγον νὰ ὑποστηρίξω τὴν πρότασιν, ἥτις ὑπεβλήθη, καὶ ἡ ὁποία πρέπει νὰ προηγηθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς καθέκαστα ἐξαιρέσεις.

§85ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητῶ τὸν λόγον, Κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τάξεως· ἰδού, Κ. Πρόεδρε, ποῦ ὑπάρχει ἡ διαφωνία, καὶ νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ λύσωμεν τὰ ζητήματα χωρὶς νὰ ἔμβωμεν εἰς νέαν συζήτησιν· προχθὲς ἐλύσαμεν τὰ τρία ζητήματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἡ Συνέλευσις τὰ παρεδέχθη· ἡ διαφωνία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων εἶναι ἡ ἑξῆς, ἂν αἱ ἀρχαὶ αὗται, αἱ ὁποῖαι παρεδέχθησαν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν, πρέπει νὰ διατυπωθῶσιν εἰς ἴδιον ψήφισμα καὶ ἀνεξάρτητον (θόρυβος). Ἡμεῖς, Κύριοι, δὲν θέλομεν νὰ ἐπιβάλλωμεν τὴν θέλησίν μας, θέλομεν ὅμως νὰ τηρήσωμεν τὴν ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν ἐθέσαμεν, καὶ εἶναι ἡ ἑξῆς· ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα καὶ φρονοῦμεν, ὅτι τὰ πραγματικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα προχθὲς ἐλύθησαν, πρέπει νὰ διατυπωθῶσιν εἰς ἴδιον ψήφισμα, ὡς πρὸς δὲ τὰς ἐξαιρέσεις νὰ γίνῃ εἰδικὸς νόμος· οἱ ἄλλοι δὲ λέγουν ὅτι μετὰ τὴν παραδοχὴν τῶν τριῶν ἀρχῶν πρέπει ἐντὸς τοῦ ψηφίσματος νὰ περιλαμβάνωνται καὶ αἱ ἐξαιρέσεις Τώρα λοιπὸν πῶς θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα; ὑπάρχει μερὶς πληρεξουσίων, ἡ ὁποία λέγει, δὲν θέλομεν νὰ γίνῃ ἰδιαίτερον ψήφισμα, ἀλλὰ θέλομεν αἱ ἐξαιρέσεις νὰ καταχωρηθῶσιν εἰς τὸ ψήφισμα, πῶς θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα; ........ (θόρυβος) Πρέπει λοιπὸν, Κ. Πρόεδρε, νὰ κανονισθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ μὴν ἀρχίσωμεν πάλιν μίαν συζήτησιν ἀδιέξοδον· ἂν λοιπὸν εἴμεθα εἰλικρινεῖς, πρέπει νὰ θέσωμεν εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἑξῆς ζήτημα, θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ γίνῃ νέον ψήφισμα ἢ ὄχι (θόρυβος).

§86ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἡ θεωρία τῆς ἀφομοιώσεως ἐσυζητήθη, ἐπ’ αὐτῆς μόνον δὲν δύναται νὰ γίνῃ ψήφισμα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ κατὰ τὸν κανονισμὸν ἔχω τὸ δικαίωμα ν’ ἀγορεύω πρὸς ἐξήγησιν τοῦ πνεύματος τῆς Συνελεύσεως, συγχωρήσατέ μοι νὰ σᾶς κάμω παρατηρήσεις τινάς. Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι τὸ πρῶτον στάδιον τῆς συζητήσεως ἦτο, περὶ τοῦ ἂν ἔπρεπε νὰ προταχθῇ ἡ γενικὴ πρότασις, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποβάλλει ὁ Κωνσταντᾶς, ἢ αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ ἐπιτροπή. Κατόπιν ἡ συζήτησις ἔλαβε μεγάλην ἐπέκτασιν, καὶ ἐκ τούτου ἡ Συνέλευσις καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐξηγέρθησαν κατὰ τῶν προσκομμάτων, τὰ ὁποῖα παρενεβάλοντο εἰς τὴν ταχεῖαν λύσιν τοῦ ζητήματος, καὶ ἡ Συνέλευσις κατελήφθη ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ νὰ δοθῇ τέλος εἰς τὴν συζήτησιν παραδεχομένης μιᾶς τῶν γενικῶν προτάσεων. Ἐνθυμεῖσθε ἐπίσης, ὅτι μετὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ θέσω τὰ ζητήματα, φωναὶ ἠγέρθησαν καὶ εἶπον, ὅτε πρέπει νὰ θέσω θέμα περὶ τῆς τάξεως τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ δὲν ὑπήκουσα, διότι ἐνόμισα, ὅτι τὸ συμφέρον καὶ τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς ἐπικρατείας ἀπῄτει νὰ δοθῇ ἓν τέλος εἰς τὴν ὑπόθεσιν διὰ τῆς παραδοχῆς μιᾶς ἐκ τῶν γενικῶν περὶ ἀφομοιώσεως προτάσεων, καθόσον τοιουτοτρόπως ἤθελε καθησυχάσει τὸ κοινὸν, καὶ ἤθελεν ἀπαλλαχθῇ ἡ Συνέλευσις ἀπὸ μέγα βάρος. Ἂν δὲ, Κύριοι, ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ παραπονεθῶσι, διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἔθεσα τὰ ζητήματα, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν καὶ ἐπέμενον διὰ μακρῶν νὰ ἑνωθῶσιν αἱ γενικαὶ προτάσεις μὲ τὰς προτάσεις τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἀφομοιώσεως· ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπειδὴ ἠννόησα, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν ἤθελε ν’ ἀκολουθήσῃ αὐτὸ τὸ σύστημα, καὶ τὸ συμφέρον τῆς πολιτείας ἀπῄτει νὰ δοθῇ ἓν τέλος εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως, διὰ τοῦτο ἔθεσα ἐκ ποδῶν τὴν πρότασιν περὶ τῆς τάξεως τῆς συζητήσεως. Ἀλλ’ ἡ Συνέλευσις δὲν ἠδύνατο νὰ δώσῃ ἓν λογικὸν τέλος εἰς τὴν ὑπόθεσιν, εἰμὴ διὰ τῆς λύσεως τῶν τριῶν ζητημάτων, περὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἀφομοιώσεως, περὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐκτελέσεως αὐτῆς, καὶ περὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἐξαιρέσεων, τῆς ὁποίας ὅμως ἡ παραδοχὴ, ὡς εἶπον ὅτε ἔθετα τὰ ζητήματα ταῦτα, συνεπάγετο τὴν ἀνάγκην τοῦ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ προταθεῖσαι ἐξαιρέσεις· διότι τὸ ψήφισμα τῆς ἀφομοιώσεως δὲν γίνεται μόνον διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Ἑπτάνησον, ἑπομένως δὲν ἠδύνατο ἡ Συνέλευσις νὰ παραδεχθῇ πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγεν, ὅτι ἐφαρμόζονται ὅλοι οἱ νόμοι τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας εἰς τὴν Ἑπτάνησον, χωρὶς νὰ περιλαμβάνωνται ἐν αὐτῇ αἱ ἐξαιρέσεις ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἡ φύσις τῶν πραγμάτων ὑπαγορεύει, διότι τοῦτο ἤθελε κάμει κακὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν Ἑπτάνησον (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν). Μὴ μὲ διακόπτετε, Κύριοι, ἐξηγῶ τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως. Ἐπαναλαμβάνω, Κύριοι, ὅτι ὁ κανονισμός μοὶ δίδει τὸ δικαίωμα ν’ ἀγορεύσω κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως. Λέγω, ὅτι τὸ ψήφισμα θὰ ἦτο λογικὸν, ὅταν περιελάμβανε συγχρόνως καὶ τὰς ἐξαιρέσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας δὲν δύναται, παρὰ νὰ παραδεχθῇ ἡ Συνέλευσις (θόρυβος).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐμποδίσητε τὸν Πρόεδρον ἀπὸ τοῦ νὰ ἑρμηνεύῃ τὸ πνεῦμα τῆς Συνελεύσεως.

§89ΖΕΡΒΑΣ. Δώσατέ μας τὸν λόγον.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς τὸν δώσω. Λοιπὸν, Κύριοι, λέγω, ὅτι ἐνόμισα, ὅτι ἡ Συνέλευσις παραδεχομένη τὴν ἀρχὴν τῶν ἐξαιρέσεων, ὑπεβάλλετο εἰς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συζητήσῃ τὰς ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὰς γενικὰς προτάσεις, καὶ ν’ ἀποφανθῇ διὰ μιᾶς ψηφοφορίας περὶ αὐτῶν.

§91ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι διὰ μιᾶς.

§92ΠΟΛΛΟΙ. Διὰ μιᾶς.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς τοιαύτης δὲ λύσεως τῶν ζητημάτων δὲν ἐβλάπτοντο ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέμειναν νὰ συζητήσωσι τὰς προτάσεις τῆς ἐπιτροπῆς, διότι τὸ στάδιον μένει πάντοτε ἀνοικτόν.

§94ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τῆς τάξεως· ἡμεῖς παρουσιάσαμεν μίαν πρότασιν, διὰ τῆς ὁποίας προτείνομεν νὰ καταρτισθῇ ἴδιον ψήφισμα διὰ τὰς τρεῖς ἀρχὰς, τὰς ὁποίας ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἐννοοῦμεν, ὅτι τὸ ψήφισμα αὐτὸ πρέπει νὰ ᾖναι ὅλως διόλου ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὰ ἄλλα ψηφίσματα τῶν ἐξαιρέσεων· καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος. Παρεδέχθη ἡ Συνέλευσις, ὅτι τὴν πρώτην Ἰανουαρίου ἐφαρμόζεται ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία καὶ εἰς τὰς 7 νήσους;

§95ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§96ΖΕΡΒΑΣ. Παρεδέχθη ἡ Συνέλευσις, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται ἐξαιρέσεις;

§97ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§98ΖΕΡΒΑΣ. Λοιπὸν τὰ 2, ἢ τὰ 3 ταῦτα ἀποτελοῦν μίαν πλήρη ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, ἥτις πρέπει νὰ ἐκφρασθῇ διὰ ψηφίσματος· κατόπιν μήπως ἀποκλείωμεν τὸ δικαίωμα τῶν ἐξαιρέσεων, ἃς φέρουν ὅσας θέλουν. Προχθὲς εἴχομεν ἓν ἄλλο ψήφισμα, τὸ ὁποῖον κατέστη κοινὸν εἰς τὴν Συνέλευσιν, τῶν ἀνθυπασπιστῶν (θόρυβος). Λοιπὸν ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος τοῦ γενικοῦ δύνανται νὰ ἐπέλθουν κατόπιν ψηφίσματα ἐξαιρετικὰ, καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐξαιρεῖται τοῦ τάδε ψηφίσματος τὸ τάδε ἀντικείμενον. Τί μᾶς παρεκίνησε νὰ ζητήσωμεν αὐτὸ καὶ νὰ ἐπιμείνωμεν; διότι πᾶσα ἐξαίρεσις ἀπαιτεῖ ἰδίαν συζήτησιν ἐκτεταμένην καὶ ἴσως μὲ πολλὰς ἐνστάσεις, καὶ διὰ τούτου τοῦ τρόπου ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀντιτείνουν κατὰ τῆς ἀφομοιώσεως, ἠμποροῦν νὰ φέρουν ἐπ’ ἄπειρον τὴν συζήτησιν καὶ νὰ παρέλθῃ ὅλος ὁ καιρός.

§99ΠΟΛΛΟΙ. Οὐδεὶς ἀντιτείνει κατὰ τῆς ἀφομοιώσεως.

§100ΖΕΡΒΑΣ. Σήμερον θὰ μᾶς ἔλθῃ μία πρότασις ἐξαιρέσεως κατὰ τῆς φορολογίας· ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ εἴπω, θέλω νὰ ἴδω τὸν φορολογικὸν νόμον τῆς Ἑπτανήσου διὰ νὰ ἀποφασίσω. Θὰ μᾶς φέρετε τὴν πρότασιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ τὸ Φρενοκομεῖον κ. τ. λ. θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θέλω νὰ ἴδω τοὺς νόμους αὐτοὺς τὶ λέγουν. (θόρυβος). Διὰ τοῦτο πᾶσα ἐξαίρεσις πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ ἴδιον ψήφισμα, διότι ἡ μία ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι παραδεκτὴ, ἡ ἄλλη ὄχι, ἐκτὸς ἐὰν ἔχητε σκοπὸν νὰ καταστρέψητε τὴν ἀφομοίωσιν, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τάσις σας. (θόρυβος).

§101ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριοι, ἐὰν συζητήσωμεν ἡσύχως, βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ εὕρωμεν τὴν ἀλήθειαν· πιστεύω δὲ, ὅτι καὶ ἡ μία πτέρυξ καὶ ἡ ἄλλη τὴν ἀλήθειαν ζητοῦμεν καὶ θέλομεν· μὲ τὸν θόρυβον ὅμως καὶ τὰς κραυγὰς, καὶ τὰς διακοπὰς, οὔτε συζήτησις γίνεται, οὔτε ἡ ἀλήθεια εὑρίσκεται. Ἐνθυμεῖσθε βεβαίως, Κύριοι, ὅτι συζητουμένου τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν ψῆφόν σας διάφοροι προτάσεις, λύουσαι τὸ ζήτημα τοῦτο κατὰ τοῦτον ἢ κατ’ ἐκεῖνον τὸν τρόπον. Διάφοροι ἔλαβον τὸν λόγον, καὶ ἐνῷ, ὡς εἶπεν ὁ Κ. Πρόεδρος, εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ συζήτησις περιεστρέφετο εἰς μόνην τὴν τάξιν τῆς συζητήσεως, κατόπιν ἔλαβεν ἔκτασιν μεγάλην καὶ συμπεριέλαβεν ὅλας τὰς ὑποβληθείσας προτάσεις. Ἤλθομεν μετὰ μακροὺς διαπληκτισμοὺς εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως καὶ ἐπρόκειτο νὰ προβῶμεν εἰς ψηφοφορίαν. Δύω τρόποι ὑπῆρχον πρὸς τοῦτο· ἢ νὰ θέσωμεν ἑκάστην τῶν προτάσεων εἰς ψηφοφορίαν, ἢ νὰ ψηφίσωμεν προκαταρκτικῶς γενικάς τινας ἀρχὰς καὶ κατ’ αὐτὰς κατόπιν νὰ συντάξωμεν ἓν συγκεκριμένον ψήφισμα. Προετιμήσαμεν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, τὸν δεύτερον τρόπον, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐνθυμηθῆτε, ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ, καθ’ ἣν ἐπράξαμεν τοῦτο· εἰς πολλὰ ἄλλα ζητήματα, ἰδίως εἰς τὰ δύσκολα καὶ πολύπλοκα, ἠκολουθήσαμεν τὴν αὐτὴν ὁδὸν, καταλιπόντες τὰς συγκεκριμένας προτάσεις καὶ ψηφίσαντες γενικάς τινας προκαταρκτικὰς ἀρχάς. Ποῖος ἂν τούτοις μέχρι τοῦδε ἐφαντάσθη, ὅτι ἀφοῦ ἐψηφίσαμεν τὰς γενικὰς καὶ ἀφηρημένας ἀρχὰς, ἔπρεπε νὰ διατυπώσωμεν ταύτας μόνας εἰς ἴδιον ψήφισμα; Μέχρι τοῦδε ὅταν λέγω, ἐννοῶ οὐχὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως, ἀλλ’ ἐπὶ ἄλλων προηγουμένων ζητημάτων, ἐφ’ ὧν προεψηφίσαμεν γενικὰς ἀρχὰς καὶ κατόπιν ἤλθομεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν συγκεκριμένων προτάσεων, οὐδέποτε, Κύριοι, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν οὔτε ἐκ ταύτης τῆς πτέρυγος, οὔτε ἐξ ἐκείνης ἐφαντάσθη νὰ διατυπώσῃ μόνας τὰς γενικὰς ἀρχὰς εἰς ἴδιον ψήφισμα, καὶ κατόπιν νὰ ψηφισθῶσιν αἱ καθ’ ἑκάστην διατάξεις. Τώρα πρώτην φορὰν βλέπω τὴν παράδοξον ταύτην τακτικὴν προβαλλομένην ὡς μόνον ἐπιτηδείαν πρὸς ἐθνικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως, πρώτην φορὰν τὴν βλέπω, ἴσως δὲ τελευταίαν, ἂν δὲν παρουσιασθῇ κᾀνὲν ἄλλο ἐθνικὸν ζήτημα, δυνάμενον νὰ ἐκμεταλλευθῇ (θόρυβος ἀριστερόθεν). Ἀπευθύνομαι τώρα εἰς τὴν καλὴν πίστιν παντὸς ἀπροκαταλήπτου ἀνθρώπου καὶ ἐρωτῶ, διατὶ τώρα πρώτην φορὰν ἐνθυμήθητε αὐτὴν τὴν πρώτην τακτικὴν (θόρυβος). Ἀντὶ νὰ θορυβῆτε καὶ κραυγάζετε, ἀπαντήσατε εἰς ποῖον ζήτημα ἐζητήσατε νὰ ἐγγράψετε ἐν ἰδίῳ ψηφίσματι τὰς προψηφισθείσας γενικὰς ἀρχάς;

§102ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Εἰς ὅλους τοὺς νόμους.

§103ΜΙΛΗΣΗΣ. Ὀνομάσατε ἕνα. Τώρα λοιπὸν, ἐπαναλαμβάνω, παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ καινοφανὲς σύστημα ὡς ἀληθὴς ἀνακάλυψις. Καὶ ποία ἡ πρακτικὴ ὠφέλεια τῆς πολυτίμου ταύτης ἀνακαλύψεως, τὴν ὁποίαν ἐπαγγέλλονται σήμερον ἐν θορύβῳ καὶ κραυγαῖς καὶ ἀλλαλαγμοῖς οἱ ἄγαν ἐρασταὶ τῆς ἀφομοιώσεως; (θόρυβος). Θορυβοῦντες, δεικνύετε, ὅτι φοβεῖσθε τὸ φῶς, ὅτι δὲν θέλετε τὴν ἀλήθειαν· ἐὰν ἦσθε εἰς τὴν ἀλήθειαν, ὡς κραυγάζετε, ταύτην θὰ ὑπερασπισθῇ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ Κ. Δεληγεώργης, ὅστις ἔχει, μοὶ φαίνεται, τὴν ἱκανότητα νὰ τὴν ὑπερασπισθῇ. Ποία λοιπὸν, ἐρωτῶ, εἶναι ἡ πρακτικὴ ὠφέλεια τινὸς ψηφίσματος γενικοῦ, ἀφηρημένου, τοιούτου π. χ. «ψηφίζεται ἀφομοίωσις ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου μὲ ἐξαιρέσεις»; παρακαλῶ τοὺς Κυρίους ἐραστὰς τῆς ἀφομοιώσεως νὰ μοὶ ἀναφέρουν ἓν παράδειγμα νομοθεσίας θετικῆς, οἱουδήποτε ἔθνους καὶ οἱασδήποτε ἐποχῆς ἀναγραφούσης τοιαύτας γενικὰς ἀρχάς. Ἓν μόνον ἠξεύρω ἐγὼ, ἀλλὰ δὲν πιστεύω νὰ τὸ ζηλεύσουν, τὸ σχολαστικὸν, δημοκρατικὸν σύνταγμα τῶν 1795 ἐν Γαλλίᾳ ἀνέγραψε μερικῶς γενικὰς ἀρχὰς, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπῆρχε καὶ τὸ υἱϊκὸν σέβας καὶ ἡ πατρικὴ στοργὴ, καὶ ἡ ὑπόληψις πρὸς τὸ γῆρας καὶ τὰ λοιπὰ (γέλως). Ἂν ἔφθασα εἰς τὸ γελοῖον, δὲν πταίω ἐγώ. Ἂς ἤμεθα, Κύριοι, σπουδαῖοι. Ἐδέχθημεν προκαταρκτικῶς γενικὰς ἀρχὰς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐξαιρέσεων. Ἐὰν ἦσθε εἰλικρινεῖς, πρέπει μετὰ τὴν προκαταρκτικὴν παραδοχὴν τῶν γενικῶν τούτων ἀρχῶν νὰ δεχθῆτε νὰ προβῶμεν εἰς τὰς ὑποβληθείσας ἤδη προτάσεις τὰς διατυπούσας τὰς ἐξαιρέσεις. Τοῦτο δὲ διόλου δὲν σᾶς βλάπτει, διότι εἶσθε πάντοτε ἐλεύθεροι, ἐὰν ἔχετε ὑπὲρ ὑμῶν τὴν ἀλήθειαν, νὰ μᾶς πείσετε περὶ τούτου, διὰ νὰ δεχθῶμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγωτέρας ἐξαιρέσεις. Τί φοβεῖσθε λοιπὸν τὴν συζήτησιν; διατί θέλετε νὰ μείνετε εἰς τὸ ἀόριστον, τὸ κενὸν καὶ ἀνεφάρμοστον; ἕνα μόνον λόγον ἔχετε, οὐχὶ ὅμως νομοθετικὸν, ἀλλὰ καθαρῶς κομματικὸν, ὅτι τὸ κενὸν, τὸ ἀφηρημένον ἐξαπατᾷ τοὺς ἁπλουστέρους καὶ ἐκμεταλλεύεται εὐκόλως (θόρυβος ἀριστερὰ) ἐγγίζει βαθέως ὅ,τι εἶναι ἀληθές. Προτείνω λοιπὸν, Κύριοι, ἀφοῦ ἡ Συνέλευσις ἔθετο ἤδη τὰς βάσεις ἑνὸς ψηφίσματος, ἀποδεχθεῖσα τὰς γενικὰς ἀρχὰς τῆς ἀφομοιώσεως, νὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν τῶν κατὰ μέρος προτάσεων, δι’ ὧν διατυποῦνται αἱ ἐξαιρέσεις, ἵνα καταρτίσῃ οὕτω θετικὸν καὶ πρακτικὸν ψήφισμα περὶ ἀφομοιώσεως.

§104ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Προχθὲς, Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλα μίαν πρότασιν.

§105ΤΙΝΕΣ. Ἀπὸ τοῦ βήματος.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τῷ δώσω καὶ τῷ δίδω τὴν ἄδειαν νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ τῆς θέσεώς του.

§107ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Προχθὲς, Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλα μίαν πρότασιν, ἥτις περιεῖχε τὰ ἑξῆς. ά.) Ὅτι ἀπὸ τῆς ἐγκαθιδρύσεως τοῦ Συντάγματος ἅπασα ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία θέλει μετενεχθῆ εἰς τὴν Ἑπτάνησον. βʹ.) Ὅτι ἐπιτρέπονται εἰς αὐτὴν μεταβολαὶ· γʹ) ὅτι αὐταὶ δὲν θέλουν παραβιάσει τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν βαρῶν. Ἐξ αὐτῆς τῆς προτάσεως τὸ πρῶτον μέρος, τὸ περὶ τῆς ἡμερομηνίας, ἀπεῤῥίφθη ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν, διότι ἀντὶ τῆς ἐγκαθιδρύσεως τοῦ Συντάγματος ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρώτη Ἰανουαρίου 1865. Τὸ δεύτερον μέρος ἐγένετο δεκτὸν ὡς καὶ τὸ τρίτον, ὅτι ἐπιτρέπονται μεταβολαί. Μόνον τὸ τέταρτον, ἂν αἱ μεταβολαὶ αὗται καὶ αἱ ἐξαιρέσεις θέλουν παραβιάζει τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν βαρῶν. Περιμένει ἐκκρεμὲς, ἐπὶ τούτου ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα, λέγω, ὅτι δὲν εἶναι θεωρία ἀφῃρημένη· διότι νομίζω, ὅτι εἶναι πρακτικώτατον τὸ ζήτημα, ἐνδιαφέρει ἀπ’ εὐθείας τὸν λαὸν, τὸ, ἂν πρέπῃ νὰ πληρώνῃ καὶ ὁ Κερκυραῖος ὡρολογᾶς, ὅπως ὁ Ἀθηναῖος, καὶ ἂν, ὅπως ἡ ἐπικράτεια λαμβάνῃ τὸ δέκατον ἀπὸ τοὺς καρποὺς τοῦ Πατραίου, θὰ λαμβάνῃ αὐτοὺς καὶ παρὰ τοῦ Ζακυνθίου. Τὸ ζήτημα λοιπὸν εἶναι πρακτικώτατον. Λοιπὸν θέλω παρακαλέσει τὸν Κ. Πρόεδρον, ἀφοῦ ἐδέχθημεν τὰς ἐξαιρέσεις, νὰ θέσῃ εἰς ψηφοφορίαν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν, νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Συνέλευσιν ἐὰν παραδέχηται τῷ ὄντι καὶ αὐτὸ τὸ μέρος τῆς προτάσεώς μου, ὅτι δηλ. αὗται αἱ ἐξαιρέσεις θέλουν στηρίζεσθαι ἢ παραβιάζει τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος δηλ. μόνον ὡς πρὸς τὰ δικαιώματα καὶ τὰ βάρη· διότι, ὅπως ἐν ἐκτάσει ἀνέπτυξα ἀγορεύων, δὲν ἐννοῶ νὰ μὴ γείνῃ ἐξαίρεσίς τις ἢ μεταβατικοὶ νόμοι ἢ τροπολογίαι, διὰ τὴν εὐκολωτέραν ἐφαρμογὴν τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας ἐν Ἑπτανήσῳ· ἀλλ’ εἶπον, ὅτι δὲν δέχομαι νὰ ὑπάρχῃ διάκρισις ὡς πρὸς τὰ βάρη καὶ τὰ δικαιώματα. Λοιπὸν, δεχόμενοι τὰς ἐξαιρέσεις πρέπει ν’ ἀποφανθῶμεν ἂν θὰ παραβιάσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος ἢ ὄχι. Τότε ἔρχεται τὸ προκείμενον ζήτημα, θὰ γείνῃ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ ἀπὸ τῆς πρώτης Ἰανουαρίου 1865 ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία μετατίθεται εἰς τὴν Ἑπτάνησον καὶ ὅτι θέλουν γείνει ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ παραβιάσωσι τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεων ναὶ, ἢ ὄχι; ἢ θὰ ἀναβληθῇ ὁ καταρτισμὸς τοῦ ψηφίσματος μέχρις οὗ ὁρίσῃ ἡ Συνέλευσις τὰς ἐξαιρέσεις· ὥστε τὸ πρῶτον ζήτημα, κατὰ τὴν ἐμὴν ἰδέαν εἶναι τὸ, ἂν θὰ στηρίζωνται αἱ ἐξαιρέσεις εἰς τὴν ἰσότητα περὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις. Τὸ δεύτερον, πότε θὰ διατυπωθοῦν αἱ ἀποφάσεις μας εἰς ψήφισμα.

§108ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἡ ἀρχὴ αὕτη, Κ. Δεληγεώργη, τὸ προσθέτει εἰς τὸ 4 ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ καθιεροῦν τὴν ἰσότητα καθόλου καὶ εἰς τὴν καταβολὴν τῶν φόρων;

§109ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἶναι πολὺ ὀρθὴ ἡ παρατήρησις· ἂς συμφωνήσῃ ἡ Συνέλευσις, ὅτι ἐπὶ παντὸς ἄλλου ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως θὰ ἰσχύῃ ἡ ἀρχὴ τοῦ Συντάγματος, καὶ τότε δὲν θέλω ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος (θόρυβος)· ἐὰν σήμερον παραδέχηται ἡ Συνέλευσις, ὅτι τὸ 3ον ἄρθρον τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ἀφομοιώσεως εἶναι εἰς πλήρη ἐνέργειαν καὶ ἐφαρμογὴν, τότε εἶναι περιττὸν νὰ ψηφοφορήσωμεν, καὶ τότε παραδέχομαι τὴν γνώμην τοῦ Κ. Μίληση.

§110ΓΟΝΤΙΚΑΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Μετά τινα χρόνον.

§111ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὡς πρὸς τοῦτο κάμω τὴν παρατήρησιν εἰς τὸν πληρεξούσιον Γόρτυνος, ὅτι τὰς ἐξαιρέσεις τὰς ἐννοοῦμεν πάντοτε προσωρινὰς, καὶ τὸ περὶ διαρκῶν ἐξαιρέσεων, ὅστις ἤθελε τὸ συλλογισθῆ, ἤθελε μυκτηρισθῆ. Λοιπὸν ἐξαίρεσις ὡς πρὸς τὰ βάρη καὶ δικαιώματα εἶναι πάντοτε ἐξαίρεσις καὶ ἀνισότης. Ἀλλὰ προσέτι κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι δὲν συντάττομεν σύνταγμα, ἀλλὰ Νόμον, καὶ ὅταν συντάττωμεν Νόμον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν Νομοθετικὴν ἐξουσίαν, ἥτις μετὰ τὴν ἀναχώρησιν ἡμῶν θέλει ὑπάρχει, νὰ μεταβάλλῃ τὴν γνώμην μας, καὶ ὅταν εἴπωμεν, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἀποδεκατώσεως δὲν θὰ ἰσχύῃ ἐπὶ 6 μῆνας, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ἐπὶ 3 ἔτη. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι οὔτε εἰς τὴν προσωρινότητα εὑρίσκετε καταφύγιον διὰ νὰ ἀποκρούσητε τὴν πρότασίν μου.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Δεληγεώργης μετέβαλε τὸ πεδίον τῆς συζητήσεως· ἡ συζήτησις ἤρχισε περὶ τοῦ ἂν πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν μιᾶς προτάσεως, τὴν ὁποίαν μοὶ ἐνεχείρισεν ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος. Ἢ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐξαιρέσεων καὶ ἑπομένως εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Ὁ Κ. Δεληγεώργης λέγει νὰ μὴ προβῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ συζήτησις, ἀλλὰ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὴν εἰδικὴν πρότασιν, ἥτις λέγει, ὅτι πᾶσα μεταβολὴ πρέπει νὰ ᾖναι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἰσότητος. Τώρα τί νὰ κάμωμεν;

§113ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἔντιμος Κ. Δεληγεώργης καὶ ἡ μεταλλαγὴ τοῦ πεδίου εἰς τὸ ὁποῖον θέλει νὰ φέρῃ τὴν συζήτησιν, δὲν λέγω, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν ἰδέαν τοῦ νὰ διατηρήσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠπλώθη, ὅτι οἱ Ἑπτανήσιοι ἔχομεν ἢ θέλομεν προνόμια, ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν πεποίθησιν τὴν ὁποίαν φαίνεται ὅτι καὶ σήμερον ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ, ὅτι οἱ Ἑπτανήσιοι ἔχομεν προνόμια, καὶ θέλομεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν, ὅτι εἴμεθα ἀσύδοτοι, ὅτι δὲν φορολογούμεθα, εὑρίσκεσθε εἰς πλάνην Κ. Δεληγεώργη· ἐὰν ἔχωμεν προνόμια, εἶναι ταῦτα, ὅτι πληρώνομεν τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον ἀφ’ ὅτι ἐπληρώνετε σεῖς ἀναλόγως (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν.) Ὁ θόρυβος δὲν εἶναι συζήτησις, καὶ ἄνευ συζητήσεως εἶναι περιττὸν τὸ βῆμα τοῦτο, περιττὴ ἡ Συνέλευσις, περιττὸν τὸ νὰ λέγωμεν, ὅτι θέλομεν νὰ εὕρωμεν τὴν ἀλήθειαν. Λοιπὸν Κύριοι, ἀκούσατε ἀπὸ τοῦδε μὲ τὸν πλέον ἐπίσημον τρόπον, ὅτι αἱ ἐξαιρέσεις, αἵτινες θὰ προταθῶσι, καὶ δὲν εἶναι πολλαὶ, δὲν ἀποβλέπωσιν εἰς τὸ νὰ διατηρήσωμεν δικαιώματα, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ γίνωμεν καὶ ἡμεῖς ἴσοι, καθὼς εἶναι καὶ ἄλλοι. Ἀκούσατέ το διὰ παντὸς καὶ ἂς παύσουν οἱ δισταγμοὶ, ἐὰν τῷ ὄντι ὑπάρχουν, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα εἰς προνομιοῦχον θέσιν, καὶ θέλωμεν νὰ τὴν τηρήσωμεν. Ἑπομένως στοχάζομαι, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐξαιρέσεων, νὰ ἴδητε πόσαι καὶ ποῖαι εἶνε, καὶ ἂν νομίζητε, ὅτι εἶνε ἀνάγκη, τότε νὰ προβῇ ἡ συζήτησις, καὶ ἂν κάμητε ψήφισμα ἰδιαίτερον τὸ κάμετε· ἀλλ’ ἐγὼ πιστεύω ὅτι σήμερον θὰ τελειώσωμεν καὶ πρέπει νὰ τελειώσωμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι πρέπει νὰ παύσουν τέλος πάντων αὐτὰ τὰ ἀτοπήματα, αὐτὸ τὸ χεροῦλι τὸ ὁποῖον χρησιμεύει νὰ ἐρχώμεθα πάντοτε εἰς συχνοὺς διαπληκτισμούς.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις ἀρκεῖται εἰς τὰ λεχθέντα ὡς πρὸς τὸ παρεμπίπτον.

§115ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη ὡς πρὸς τὸ παρεμπίπτον νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι), Παρεδέχθη.

§117ΠΟΛΛΟΙ. (Ἐξ ἀριστερῶν ἐγειρόμενοι ὑπὲρ τοὺς εἴκοσι). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ προβῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προταθεισῶν ἐξαιρέσεων λέγουσι Ναί.

§119ΠΟΛΛΟΙ. (ἀριστερόθεν). Ὄχι, ὄχι.

§120ΣΤ. ΜΑΚΡΗΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ προβῇ ἡ Συνέλευσις εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ ψηφίσματος λέγουσι Ναί. (θόρυβος).

§121ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ἁπλούστατον, ἐὰν καλῶς ἐνόησα ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν· οἱ μὲν θέλουσι νὰ γίνῃ ψήφισμα προκαταρκτικόν· (θόρυβος). Λοιπὸν τὸ ζήτημα εἶναι οὕτω πως· οἱ θέλοντες ἓν ψήφισμα διὰ τὸ ὅλον, λέγουν ναὶ, οἱ θέλοντες ὡς προκαταρκτικὸν καὶ ἓν ἄλλο διὰ τὰς ἐξαιρέσεις, λέγουν ὄχι.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, οἱ παραδεχόμενοι νὰ καταρτισθῇ ἓν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον νὰ περιλαμβάνῃ τὰς ἐπιψηφισθείσας γενικὰς ἀρχὰς, λέγουν ναὶ, οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἐναντίον νὰ γείνῃ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον θὰ περιλαμβάνῃ καὶ τὰς ἐξαιρέσεις, λέγουν ὄχι· (θόρυβος). Ἡσυχία, Κύριοι, παρακαλῶ.

§123ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δύο ψηφίσματα· (θόρυβος).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἀπέβλεπε τὴν τάξιν τῆς συζητήσεως. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§125ΤΙΝΕΣ. Μὰ, δὲν ἐνοήσαμεν τὸ ζήτημα· διατυπώσατέ το πάλιν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ διετύπωσα, τὸ παρεδέχθητε, ἤρχισεν ἡ ψηφοφορία· δὲν τὸ ἀλλάζω, ἐτελείωσεν. Ἐξακολουθεῖ ἡ ψηφοφορία.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 261, 144 εἶπον ὄχι, 117 εἶπον ναὶ, ὥστε ἡ πρότασις ἡ ψηφοφορηθεῖσα ἀπεῤῥίφθη, καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ Συνέλευσις θὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐξαιρέσεων. Πρῶτος ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Λομβάρδος.

§128ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Καὶ σήμερον, κύριοι, ἀκόμη εἴδομεν ὅτι ἐπὶ ἐσφαλμένων ἰδεῶν βασιζόμεθα, εἴτε ἀπὸ ἐσφαλμένας ἰδέας παρασυρόμεθα, καὶ σήμερον, κύριοι, ἀκόμη ἀνυψώθη ἐπανειλημμένως ἡ φωνὴ ὑπὲρ τῆς ἰσότητος, ἄρα δικαιοῦμαι νὰ συμπεράνω, ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη ὑπάρχει εἰς τὸν νοῦν πολλῶν τῶν ἐντίμων πληρεξουσίων ἡ ἰδέα, ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, οἱ Ἑπτανήσιοι θέλομεν νὰ τηρήσωμεν προνόμια, ἰδέα τὴν ὁποίαν πιστεύουσι τοσοῦτον ἰσχυρῶς, ὥστε τὴν μετέδοσαν καὶ εἰς τὸ κοινὸν τῆς πρωτευούσης καὶ τὸ ἔκαμαν νὰ πιστεύσῃ, ὅτι οἱ Ἑπτανήσιοι εἴμεθα ἀφορολόγητοι, μετὰ τῶν Ἑλλήνων, εἴμεθα ἀσίδοτοι, καὶ δὲν θέλομεν νὰ πληρώσωμεν φόρους καὶ ἐρχόμεθα, ἐρχόμεθα ἐδῶ ζητοῦντες νὰ βαστάξωμεν τὰ προνόμια ταῦτα καὶ ἤλθομεν διὰ νὰ μᾶς θρέψῃ τὸ ταμεῖον τῶν Ἀθηνῶν. Ἐξηπλώθη, Κύριοι, αὐτὴ ἡ ἰδέα, ἐγένετο εἰς τὸ κοινὸν τῆς πρωτευούσης πεποίθησις· ὄργανα σοβαρὰ τοῦ τύπου τὴν ὑπεστήριξαν καὶ τὴν διέδωσαν ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ. Πάταγος μέγας ἐγένετο περὶ τούτου, καὶ ἂς ἀπολεσθῶσιν οἱ Ἑπτανήσιοι, ἴσως καὶ ἀπὸ τὸν περίβολον τοῦτον ἐῤῥέθη, ἂς ἀπολεσθῶσιν οἱ Ἑπτανήσιοι, ἀντήχησεν ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν, οἱ Ἑπτανήσιοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ διὰ νὰ μᾶς κενώσωσι τὸ κενόν μας ταμεῖον καὶ δὲν θέλουσι καὶ αὐτοὶ κάτι τι νὰ συνεισφέρωσι. Παραδέχομαι διὰ μίαν στιγμὴν, μολονότι ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀποδείξω τὸ ἀνυπόστατον τῆς ἰδέας ταύτης, παραδέχομαι διὰ μίαν στιγμὴν, ὅτι εἶναι ἀληθὲς τὸ τοιοῦτον, παραδέχομαι διὰ μίαν στιγμὴν κάτι τι περισσότερον. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ ἕνωσις δὲν εἶναι ἀκόμη τετελεσμένη, ἡ Ἀγγλία δὲν ἀνεχώρησεν ἀκόμη ἀπὸ τὰς νήσους καὶ ἤθελε σᾶς στείλει σήμερον ἐδῶ μίαν διακοίνωσιν καὶ νὰ σᾶς ἔλεγε, εἶμαι πρόθυμος νὰ παραιτήσω τὴν προστασίαν τῆς Ἑπτανήσου, εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς παραχωρήσω τὴν Ἑπτάνησον, ἀλλ’ ἐπὶ μιᾷ συνθήκῃ, τοῦ νὰ συνεισφέρητε κατ’ ἔτος διὰ 10, διὰ 20, διὰ 50 ἔτη 1, 2, 3, 4, 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι, Σᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκάμετε τὸν περισσότερον πάταγον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου τῆς ὑποτιθεμένης ἀσυδοσίας τῶν Ἑπτανήσων, ἤθελεν εὑρεθῆ κανεὶς, ὅστις νὰ διστάξῃ οὔτε μίαν στιγμὴν νὰ δεχθῇ (θόρυβος ἀριστερὰ) εἰς βάρος τοῦ πρώην βασιλείου τὸ δόσιμον τοῦτο τῶν 5 ἢ 6 ἑκατομμυρίων, ὅπως ἐλευθερωθῇ ἡ Ἑπτάνησος ἀπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ ξένου, ὅπως ἐξασφαλισθῶσι τὰ δυτικὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος; ἤθελεν εὑρεθῆ κανείς; τὸ λέγω δι’ ὅλους σας, οὐδεὶς θὰ ἐτόλμα νὰ τὸ ἀρνηθῇ, καὶ τοῦτο λέγω διὰ νὰ σᾶς δείξω ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς ἐσφαλμένην ὁδόν, ὅτι—καὶ συγχωρήσατέ μοι νὰ σᾶς τὸ εἴπω—κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου, κάμνοντες τοσοῦτον καὶ τοιοῦτον πάταγον διὰ τὴν ὑποτιθεμένην ἀσυδοσίαν τῶν Ἑπτανησίων, ἐνῷ τὸ πρώην βασίλειον οὐδὲν ἐθυσίασεν ὅπως τὴν Ἑπτάνησον ἀποκτήσῃ, δὲν βαδίζετε ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ διὰ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς ἐσφαλμένην ὁδὸν, ἴσα ἴσα διὰ νὰ προλάβω, εἰ δυνατὸν, τὰς κακὰς ἐντυπώσεις, αἵτινες θὰ ἐπέλθωσι, καὶ ἴσως ἐπῆλθον ἐκτὸς τοῦ περιβόλου τούτου ἐπὶ τῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκούσωσιν ὅτι συνενουμένης τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος, ἐδῶ ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως ἐπὶ τῇ ὑποθέσει ὅτι φορολογεῖται ὀλιγώτερον ἡ Ἑπτάνησος ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τοῦ κράτους, ἠκούσθη νὰ μᾶς εἴπωσι πρὸς τοῖς ἄλλοις, δὲν εἶσθε Ἕλληνες, δὲν ἔχετε δικαιώματα νὰ ψηφοφορῆτε, ἀπέλθετε ἐντεῦθεν, δὲν σᾶς θέλομεν. Διὰ νὰ προλάβω, λέγω, τὰς ἐντυπώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ γίνωσιν ἐπὶ τῶν δούλων ἀδελφῶν μας, καθὼς πολὺ καλὰ παρετήρησεν ἄλλος ἔντιμος πληρεξούσιος πρὸ ἡμερῶν ἀγορεύσας, τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἐλευθέρα μερὶς τοῦ ἔθνους ἀρνεῖται νὰ ὑποστῇ θυσίας ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν δούλων παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος (θόρυβος ἀριστερά). (Ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ Ἀντιπρόεδρος Κ. Ἀντύπας.)

§129ΤΙΝΕΣ. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν ἐξαιρέσεων νὰ ἀγορεύσητε.

§130ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν ἐξαιρέσεων ἀγορεύω· ἀλλ’ ἵνα δυνηθῆτε νὰ δικάσητε ἀπαθῶς ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν ἐξαιρέσεων, πρέπει πρῶτον νὰ πεισθῆτε, εἰ δυνατὸν, ὅτι ἕως τώρα δὲν τὸ ἐλάβατε ὑπὸ τὴν ἀληθῆ, τὴν ἀπαθῆ του ἔποψιν, καὶ πλανᾶσθε· καθὼς δὲ ἐπλανήθητε ἕως τώρα, οὕτως εἶναι κίνδυνος μήπως πλανηθῆτε καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὴν ψῆφόν σας.

§131ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Ὁ Ἑπτανησιακὸς λαὸς φωνάζει (θόρυβος).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι, μὴ διακόπτετε.

§133ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν ποῖα προνόμια θέλομεν καὶ ποίας ἐξαιρέσεις προτείνομεν οἱ Ἰόνιοι. Καὶ πρῶτον, Κύριοι, ζητοῦμεν ἐξαιρέσεις, καὶ ἐξαίρεσις, καθὼς πολὺ καλὰ διεσαφηνίσθη παρὰ τοῦ ἐντίμου Κυρίου Δεληγεώργη, δὲν δηλοῖ τίποτε ἄλλο εἰμὴ μίαν ἀναβολὴν ἀποφάσεως, κατὰ πρῶτον ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ συστήματος. Τὸ ζητοῦμεν τοῦτο, διότι δὲν ἔχομεν ἴσως ἢ θέλομεν προνόμιόν τι; Τὸ ζητοῦμεν διότι εἴμεθα ἀσύδοτοι; τὸ ζητοῦμεν διότι πληρόνομεν ὀλιγώτερον ἀπὸ τοὺς ἄλλους; Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον Κ. Κεχαγιᾶν, ὅστις εἰς μίαν τῶν παρελθουσῶν συνεδριάσεων σᾶς ἀπέδειξε δι’ ἀριθμῶν ὅτι, ἐνῷ ὁ κάτοικος τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος πληρώνει μόνον 15 δραχ. ὁ κάτοικος τῆς Ἑπτανήσου πληρώνει 18! Ἀλλὰ ἂς μοὶ δώσῃ τὴν ἄδειαν ὁ ἀξιότιμος Κ. Κεχαγιᾶς νὰ τῷ εἴπω ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς δὲν εἶναι κατὰ πάντα ἀκριβὴς, καὶ ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν, καὶ πρόκειται, Κύριοι, περὶ ἀριθμῶν. Ὑπελόγισε πολὺ καλὰ ὁ Κ. Κεχαγιᾶς ὅτι 16,619,000 δραχμῶν εἰσπράττονται ἐν συνόλῳ εἰς τὸ πρώην βασίλειον· ἀπὸ δασμοὺς 10,492,000 δραχ. σημειοῦνται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὅτι εἰσπράττονται ἀπὸ τὸν φόρον ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν· ἀλλ’ ἀπ’ αὐτὰ τὰ 10,492,000 δραχμῶν πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν διὰ δικαιώματα ἐπικαρπίας 2 ἑκατομ. 350 χιλ. αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ εἴσπραξιν, ἀπὸ τὸ δικαίωμα τῶν τῆς ἐπικαρπίας δημητριακῶν ἀμπέλων, περιβολίων, ἐλαιῶν, λειβαδίων ἐθνικῶν· ὥστε καθαρὸν εἰσόδημα τοῦ ἐπὶ τῶν δημητριακῶν φόρου μένει 8 ἑκατομ. 142 χιλ. Ἀπὸ τέλη τελωνιακὰ ἐν συνόλῳ εἰσπράττει τὸ πρώην Βασίλειον, εἴτε εἰσέπραττε 5 ἑκατομ., ἀπὸ χαρτόσημον 2 ἑκατομ. 100 χιλ. ἀπὸ ὑγειονομικὰ καὶ λιμενικὰ δικαιώματα, τριακοσίας δέκα χιλ. ἀπὸ ταχυδρομεῖον, 417 χιλ. καὶ ἀπὸ ἁλικὰς. 650 χιλ. εἰς τρόπον ὥστε, κύριοι βλέπετε ὅτι ἐν συνόλῳ 16 ἑκατομμ. 619 χιλ. δραχμῶν εἰσπράττει ἀπὸ φόρους τὸ πρώην Βασίλειον. Τὸ ἐπίλοιπον μέχρι τῶν 24 ἑκατομ. εἰσπράττεται ἀπὸ ἄλλα ἀντικείμενα, ὄχι ἀπὸ φόρους ἢ δασμούς.

§134ΚΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἀμέσους φόρους λέγετε, μὴ λέγετε δασμούς.

§135ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὄχι ἔβαλα τὸ χαρτόσημον, τὰ τελωνιακὰ δικαιώματα, καὶ ἄλλα τοὐλάχιστον κατὰ μίαν σημείωσιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησα ἀπὸ ἕνα τῶν καλλιτέρων οἰκονομολόγων μας· ἐὰν μὲ ἀπάτησε, σᾶς ἀπατῶ καὶ ἐγώ· ἀλλ’ εἶναι ἀριθμοὶ καὶ ἠμποροῦν νὰ ἐξελεγχθῶσιν. Ἑπομένως σωστὰ 15 δραχ. ἑκάστη ψυχὴ πληρώνει ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ πρώην Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος. Διὰ νὰ προλάβω τὴν ἔνστασιν, ἡ ὁποία ἐνδέχεται νὰ μοῦ γίνῃ τῆς συγκρίσεως τῆς παραγωγικῆς δυνάμεως ἀμφοτέρων τῶν ἐπαρχιῶν, λέγω, ὅτι ἐὰν ὡς πρὸς τοῦτο ὑπάρχει διαφορά τις, ὑπάρχει ὑπὲρ τῆς Ἑπτανήσου, διότι ἡ παραγωγικὴ δύναμις εἰς τὴν Ἑπτάνησιν εἶναι κατωτέρα ἀφ’ ὅ,τι εἶναι εἰς τὴν Ἑλλάδα· ἑπομένως διὰ νὰ τηρήσωμεν τὴν ἰσότητα, τὸ κατὰ ἀκριβὲς δίκαιον, ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν, ἐὰν 15 δραχ. πληρώσῃ ὁ κάτοικος τοῦ πρώην Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, μόνον 12 ἢ 13 ἔπρεπε νὰ πληρώσῃ ὁ Ἑπτανήσιος· ἀλλὰ δὲν τὸ ὑπολογίζω τοῦτο, λέγω μάλιστα 15 νὰ πληρώνουν ὅλοι ὅπως τηρήσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος καὶ εἰς τοὺς ἀριθμούς.

§136ΔΡΟΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον.

§137ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὑπολογίζοντες τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑπτανήσου συγκείμενον ἀπὸ 210,000 κατοίκων καὶ πολλαπλασιάζοντες διὰ τοῦ 15 ἔχομεν, Κύριοι, ἀκριβῶς 3,600,000 δραχμῶν, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ συνεισφέρῃ ἡ Ἑπτάνησος. Ἔχετε δικαίωμα ἡμεῖς κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἰσότητος νὰ ἀπαιτήσητε νὰ πληρώσῃ ἡ Ἑπτάνησος ἐν συνόλῳ 3,600,000 δραχ. τίποτε περισσότερον (θόρυβος ἀριστερόθεν). — Ἤκουσα μίαν φωνὴν, τὴν ὁποίαν δὲν διέκρινα τίνος ἐντίμου πληρεξουσίου ἦτο, ἡ ὁποία εἶπεν ὁμοσπονδίαν. Τῷ λέγω οὐχὶ ὁμοσπονδίαν, ἀλλὰ συγχώνευσιν ζητοῦμεν· ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ ἡ συγχώνευσις πρέπει νὰ βάλωμεν τὴν ἀρχὴν ἐκείνην τῆς ἰσότητος, τὴν ὁποίαν ἐθέσατε σεῖς οἱ ἴδιοι. Εἶπα προλαβόντως, ὅτι δὲν ἦτο ἀρκετὰ ἀκριβὴς ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ ἀξιοτίμου Κ. Κεχαγιᾶ· κατὰ τοῦτο δὲ ἦτο ἐσφαλμένος, διότι ἔλαβε μὲν ὑπ’ ὄψιν, πολὺ σωστὰ στατιστικῶς τοὺς δασμοὺς μιᾶς δεκαετίας τῆς Ἑπτανήσου· ἀλλὰ παρατηρῶ εἰς τὸν Κ. Κεχαγιὰν, ὅτι ἂν λάβῃ τὸν κόπον νὰ ἐξετάσῃ τὸ εἰσπραττόμενον κατ’ ἔτος ἐν Ἑπτανήσῳ, θέλει ἰδεῖ, ὅτι ὅσον πλησιάζει εἰς ἡμᾶς, τόσον περισσότερον τὸ εἰσόδημα εἶναι μεγαλήτερον, διότι καὶ ἡ σταφιδοφυτεία ἐπολλαπλασιάσθη καὶ ἡ ἐλαιοσοδεία εἶναι μεγαλειτέρα, διότι εὑρήκαμεν τὸν τρόπον νὰ καλλιεργῶμεν τὰς ἐλαίας μας, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἀνὰ διετίαν ἐλαιοσοδίαν, καὶ ἂν θέλωμεν νὰ μὴ ἀπατηθῶμεν ὡς πρὸς τὸ προνόμιον, τὸ ὁποῖον λέγουν ὅτι θέλομεν οἱ ἑπτανήσιοι νὰ τηρήσωμεν, πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν τί ἔχει νὰ δώσῃ ἐφέτος ἡ Ἑπτάνησος εἰς τὸ γενικὸν ταμεῖον τῶν Ἀθηνῶν, τί θὰ συνεισφέρῃ, καὶ νὰ ἐξακριβώσωμεν ἐὰν αὐτὸ τὸ φορολογικὸν σύστημα εἶναι προνόμιον, ἢ ἐὰν εἶναι θυσία ἐκ μέρους ἡμῶν. Τί ἔχει νὰ δώσῃ ἐφέτος ἡ Ἑπτάνησος; ὁ λόγος εἶναι, Κύριοι, διὰ ἐφέτος μόνον, διότι πρόκειται νὰ ἀποφασισθῇ ἂν τώρα διὰ μιᾶς θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ φορολογικὸν σύστημα τῆς Ἑλλάδος ἢ μᾶλλον νὰ τὸ ἀναβάλωμεν διὰ τρεῖς ἢ ἓξ μῆνας, ἢ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐὰν γίνῃ ταχύτερον θὰ ᾖναι οὐ μόνον ὑλικὸν κέρδος ἰδικόν μας ὡς θέλω ἀποδείξει, ἀλλὰ καὶ ἠθικὸν, διότι τότε θὰ ἤμεθα ἐν πλήρει βαπτίσματι ἐθνικότητος καὶ ἰσότητος (γέλως). Ἡ ἐλαιοσοδεία, Κύριοι, ἐφέτος ἐν Ἑπτανήσῳ εἶναι ἀπὸ τὰς σπανιωτέρας, ἰδιαιτέρως καθόσον ἀποβλέπει τὴν Κέρκυραν. Ἐν Κερκύρᾳ ὑπολογίζεται ὅτι ἐφέτος θὰ ἐξαχθῶσι 400,000 βαρέλλια. Δὲν ὑπολογίζω ὅμως τόσον· δὲν θέλω οὔτε 350,000, οὔτε 300,000, ὑπολογίζω μόνον 250,000 ὅτι θὰ ἐξάξῃ ἡ Κέρκυρα. Ἡ Ζάκυνθος ἔχει τὰ ⅔ τῆς ἐλαιοσοδείας ἐφέτος, ἀλλὰ δὲν ὑπολογίζω τόσον, ὑπολογίζω μόνον τὸ ἥμισυ τῆς ἐλαιοεσοδείας, ἤγουν μόνον 50,000 βαρέλλια· ἔχομεν 300,000 Κανεὶς δὲ δὲν θὰ μὲ ψεύσῃ ἐὰν εἴπω, ὅτι ἡ Κεφαλληνία, ἡ Λευκὰς καὶ οἱ Παξοὶ θὰ ἐξάξουν ἑτέρας 50,000 βαρέλλια. Θὰ ἐξαχθῇ λοιπὸν ἐφέτος ἀπὸ τὴν Ἑπτάνησον 350,000 βαρέλαι ἐλαίου, ἀλλὰ ἐλαττόνω καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς 300,000 μόνον, κανεὶς δὲ δὲν δύναται νὰ μὲ διαψεύσῃ, ὅτι τοὐλάχιστον 300,000 βαρέλαι ἐλαίου θὰ ἐξαχθῶσιν ἐφέτος ἀπὸ τὴν Ἑπτάνησον. Μὲ τὰ 20% τὸ ὁποῖον πληρώνομεν, πόσον θὰ ἀναβῇ ὁ φόρος, τὸν ὁποῖον θὰ συνεισφέρωμεν εἰς τὰς 300,000 βαρέλας ὑπολογιζομένας οὐχὶ ἀπὸ 12 τάλληρα, ἀλλ’ ἀπὸ 10 μόνον; εἶναι 600,000 τάλληρα ἤγουν 3,600,000 δραχμ. ἀπὸ μόνον τὸν δασμὸν τοῦ ἐλαίου θὰ συνεισφέρῃ ὁ ἑπτανήσιος δηλ, ἀκριβῶς τόσον ὅσον ἔπρεπε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος νὰ συνεισφέρῃ δι’ ὅλους τοὺς δασμοὺς τοῦ βασιλείου ἐν συνόλῳ λαμβανομένους· θὰ συνεισφέρῃ ἀπὸ μόνον τὸν δασμὸν τοῦ ἐλαίου τόσον ὅσον ὁ κάτοικος τοῦ λοιποῦ βασιλείου διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐπ’ αὐτοῦ δασμῶν. Καὶ τοῦτο θὰ τὸ εἰσπράξῃ τὸ ταμεῖον χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην οὔτε ἀπὸ ἐφόρους, οὔτε ἀπὸ ταμίας, οὔτε ἀπὸ ἐνοικιαστὰς, οὔτε ἀπὸ μηνύτορας. Καὶ τοῦτο εἶναι προνόμιον, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ τηρήσῃ ὁ Ἑπτανήσιος; Ἔρχομαι εἰς τὴν σταφίδα. Ἡ Ἑπτάνησος ἐφέτος θὰ ἐξάξῃ τοὐλάχιστον 30,000,000, λογαριάζω ἀπὸ 25 τάλληρα τὴν χιλιάδα, πόσον θὰ εἰσπραχθῇ; θὰ εἰσπραχθῶσιν 750,000 δίστηλα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὸ δημόσιον, λογαριάζοντες πάντοτε μὲ τὸ 20% θὰ εἰσπράξῃ 150 χιλ. ταλλήρων, ἤγουν 900 χιλ. δραχ. Τὸ σύνολον τῶν λοιπῶν φόρων τῆς Ἑπτανήσου, καὶ λαμβάνω τὸν μέσον ὅρον τῆς τελευταίας δεκαετίας, εἶναι 2,500,000 δραχμαί. Καὶ ἐφέτος τὸ σύνολον τὸ ἐκ τῶν δασμῶν τούτων θὰ εἶναι ἀνώτερον, καθότι ἡ κατανάλωσις θὰ εἶναι ἐφέτος μεγαλειτέρα καθ’ ὅσον μεγαλειτέρα εἶναι ἡ ἐσοδεία. Ὅσον χαμηλοὺς λοιπὸν ὑπολογισμοὺς καὶ ἂν κάμωμεν ἡ Ἑπτάνησος θὰ συνεισφέρῃ ἐφέτος εἰς τὸ ταμεῖον 7,500,000 δραχμῶν, Ἐλαττόνω καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ προϋπολογίζω, ὅτι μόνον 6 ἑκατομμύρια θὰ συνεισφέρῃ ἐφέτος ἡ Ἑπτάνησος εἰς τὸ ταμεῖον, καὶ οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ νὰ μὲ εἴπῃ, ὅτι προϋπολογίζω πολύ. Ὑπολογίσατε τώρα τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν 6 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑπτανήσου καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι εἰς Ἑπτάνησον ἑκάστη ψυχὴ θὰ πληρώσῃ ἐφέτος 25 δραχμὰς ἀντὶ τῶν 15, τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ πληρώσῃ ἵνα τηρηθῇ ἡ ἰσόσης μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ κατοίκου τοῦ πρῴην βασιλείου. Προλαμβάνω ἐνταῦθα μίαν ἔνστασιν ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ μοὶ γείνῃ. Ἴσως μοὶ εἴπωσιν· ἂν 6 ἑκατομμύρια εἰσπράξῃ ἡ Ἑπτάνησος θὰ τὰ καταναλώσῃ αὐτὴ ἡ ἰδία, καὶ θὰ χρειασθῇ μάλιστα καὶ περιπλέον. Τὴν ἰδέαν ταύτην τὴν εἶδα δημοσιευομένην διὰ τοῦ τύπου. Ἀλλ’ ἀποτείνομαι εἰς ὅλους τοὺς ἐντίμους οἰκονομολόγους, οἱ ὁποῖοι ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως εὑρίσκονται, εἰς ὅλους ὅσοι ἐσπούδασαν τὸ ζήτημα τῆς Ἑπτανήσου, διότι τινὲς τῶν μᾶλλον παταγούντων οὐδεμίαν ἰδέαν περὶ Ἑπτανήσου ἔχουσι, καὶ τοὺς ἐρωτῶ· μία ἔμφρων κυβέρνησις ἠμπορεῖ ἢ ὄχι νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς ὅλην τὴν ὑπηρεσίαν εἰς ὅλα τὰ ἔξοδα τῆς Ἑπτανήσου μὲ μόνα δύο ἑκατομμύρια δραχμῶν; λοιπὸν, κύριοι, τέσσαρα τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια καθαρὰ θὰ συνεισφέρῃ ἐφέτος αὐτὴ ἡ ἐπαρχία ἐντὸς τοῦ ταμείου τοῦ κεντρικοῦ, διότι τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν θὰ μείνῃ εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κεντρικὸν ταμεῖον τῶν Ἀθηνῶν. Ποία ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας θὰ συνεισφέρῃ τοσοῦτον; Παρακαλῶ τὸν κ. Καλὸν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τόσον πάταγον περὶ Ἑπτανήσου νὰ μᾶς εἴπῃ, ἡ ἐπαρχία του πόσον θέλει δώσει; (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν).

§138ΚΑΛΟΣ (ἐκ τῆς ἕδρας του). Ζητῶ τὸν λόγον· (θόρυβος παρατεταμένος. Ὁ κ. Καλὸς ὁμιλεῖ πρὸς τὸν ῥήτορα, ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ θορύβου δὲν ἀκούεται).

§139ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ θόρυβος, κύριοι, δὲν εἶναι συζήτησις, εἶναι καταστροφὴ τῆς συζητήσεως, καὶ ἄνευ συζητήσεως περιττὸν τὸ βῆμα τοῦτο, περιττὴ, καὶ ἴσως, βλαβερὰ ἡ Συνέλευσις. Ἐὰν σήμερον, κύριοι, παραδεχθῶμεν διὰ μιᾶς τὸ φορολογικὸν σύστημα τοῦ Βασιλείου, πόσον θὰ πληρώσωμεν ὅσον καὶ ἂν ἐξογκωθῇ κατὰ τοῦτο ὁ ὑπολογισμὸς, Κύριοι, καθόσον ἀποβλέπει τὸν φόρον τῶν δημητριακῶν καρπῶν, ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει εἰσπράξει ἐξ Ἑπτανήσου περισσότερον τῶν 250,000 δραχμῶν, διότι ἡ Ἑπτάνησος δὲν παράγει περισσότερον ἀπὸ ἓν ἑκατομμύριον κοιλὰ σίτου, κριθῆς, ἀραβοσίτου κτλ. ὑπολογιζόμενα μὲ τὸ 5 τοῖς ἑκατὸν θέλουσιν εἰσφέρει πεντήκοντα χιλιάδας κοιλὰ, τοὐτέστι τὸ πολὺ διακοσίας πεντήκοντα χιλ. μόνον δραχμῶν θὰ δώσωμεν. Ἔρχεται ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων. Ἀπὸ τὸν φόρον αὐτὸν ἐν τῇ πρῴην Ἑλλάδι εἰσπράττονται πεντακόσιαι πεντήκοντα χιλιάδες δραχμαί· ἂς παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ Ἑπτάνησος θὰ συνεισφέρῃ ἑκατὸν χιλ. δραχμάς. Περιβόλια, μποστάνια κλπ. ἐν τῷ πρῴην Βασιλείῳ ἀποφέρουν διακοσίας χιλ. δραχμῶν. Θὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι κάμνω στενὸν λογαριασμὸν, ἀλλὰ σᾶς λέγω, καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ σημειώσητε, ὅτι ὁ λογαριασμὸς οὗτος εἶναι ἀπὸ ἕνα τῶν καλλιτέρων οἰκονομολόγων, οἱ ὁποῖοι ἑδρεύουν ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου, καὶ αὐτὸς δὲν ὑπολογίζει, παρὰ εἴκοσι χιλ. τὸ πολὺ, ὅτι θὰ εἰσπραχθῶσιν ἐκ τοῦ φόρου τούτου ἀπὸ τὴν Ἑπτάνησον. Ἀπὸ φόρους ἐπὶ τῶν μελισσίων ἑξήκοντα χιλ. εἰσπράττει τὸ Βασίλειον· τρεῖς χιλ. εἶναι πολὺ διὰ τὴν Ἑπτάνησον. Φόρους ζώων, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑποθέσητε, κύριοι, περισσότερα ἀπὸ τριάκοντα χιλ. δραχμὰς διὰ τὴν Ἑπτάνησον· Φόροι ἐπιτηδεύματος. Ἐν Ἑλλάδι εἰσπράττονται τετρακόσιαι χιλ. δραχμῶν, παραδέχομαι ἑκατὸν χιλ. διὰ τὴν Ἑπτάνησον. Φόρος οἰκοδομῶν. Ἐννενήκοντα χιλ. δραχμαὶ διὰ τὸ πρῴην Βασίλειον· μὰ τὸ ναὶ, ἀπὸ τὴν Ἑπτάνησον δὲν θὰ εἰσπραχθῶσι περισσότεραι ἀπὸ ἑκατὸν πεντήκοντα χιλ. Αὔξησις φόρου ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου. Παραδέχομαι, ὅτι ἑκατὸν χιλ. θὰ εἰσπράξῃ περισσότερον τὸ ταμεῖον. Φόρος τοῦ ἅλατος. Τὸν ὑποθέτω παραδεδεγμένον καὶ διὰ τὴν Ἑπτάνησον. Ἐκ τοῦ φόρου τούτου εἰσπράττει τὸ πρῴην Βασίλειον ἑξακοσίας πεντήκοντα χιλ. δραχμῶν. Ἡ Ἑπτάνησος θὰ συνεισφέρῃ οὐχὶ πλέον τῶν πεντήκοντα χιλ. δραχμῶν, Ὅθεν ἐξ ὅλων τῶν φόρων τούτων θὰ πληρώσῃ ἡ Ἑπτάνησος ἐν συνόλῳ 753 χιλ. δραχμῶν ἀπέναντι 6, ἢ 5, ἢ 4, ἢ ἔστω 3 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα, κύριοι, θὰ πληρώσῃ ἂν τηρηθῇ τὸ νῦν ἰσχῦον ἐν Ἑπτανήσῳ σύστημα. Καὶ τοῦτο εἶναι προνόμιον, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ διατηρήσωμεν; Ἀλλὰ διατί ἐναντιούμεθα, κύριοι, εἰς τὸ νὰ εἰσαχθῇ ἐν Ἑπτανήσῳ τὸ φορολογικὸν σύστημα τῆς Ἑλλάδος; πρῶτον, καὶ σᾶς τὸ λέγω μὲ ὅλην τὴν παῤῥησίαν, ἐπειδὴ ἐφέτος ἔχομεν μεγάλην ἐλαιοσοδείαν, δὲν θέλομεν νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ἐπισπεύδομεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ φορολογικοῦ σας συστήματος, διὰ νὰ γλυτώσωμεν ἀπὸ τὸν φόρον τὸ ἔλαιον· θέλομεν δὲ νὰ σᾶς δείξωμεν, ὅτι θέλομεν νὰ συνεισφέρωμεν, κύριοι, καὶ νὰ συνεισφέρῃ ἕκαστος Ἑπτανήσιος τὸ τριπλάσιον, ἀφ’ ὅ,τι ἀναλόγως συνεισφέρει ὁ κάτοικος τοῦ λοιποῦ Βασιλείου· δεύτερον δὲ, διότι τὸ σύστημα τὸ φορολογικὸν τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἄθλιον· τὸ σύστημα τοῦτο κατηράσθη, καὶ καταρᾶται ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν, καὶ δὲν δύνασθε νὰ τὸ ἀρνηθῆτε.

§140ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές. (ἀποδοκιμασίαι).

§141ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καποδιστρίου, κ. Πετσάλη, αἱ Κυβερνήσεις τῆς Ἑλλάδος ὑπόσχονται νὰ ἀλλάξουν τὸ σύστημα, ἀπὸ τότε ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος ἐφώναζεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑποφέρῃ τὸ δέκατον· (ἐπιδοκιμασίαι).

§142Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καθυπεβλήθη καὶ πρότασις κατὰ τὸ 60.

§143ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τόσον τὸ καλλίτερον. Δὲν δύναται νὰ ὑποφέρῃ τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως τοῦ δεκάτου, καὶ πανταχόθεν ἀκούω φωνὴν, ἡ ὁποία μοὶ λέγει, ὅτι θὰ προδώσω τὸ καθῆκόν μου καὶ πρὸς τὴν Ἑπτάνησον καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἂν δὲν ἐπιμείνω, ἀφοῦ παρουσιάζεται ἡ περίστασις αὕτη, νὰ βελτιωθῇ τὸ φορολογικὸν σύστημα, καὶ νὰ συντείνωμεν καὶ ἡμεῖς οἱ Ἑπτανήσιοι, τοὐλάχιστον ἕνεκα τῆς συμπτώσεως ταύτης, ὅπως ἐλαφρυνθῇ αὐτὸς ὁ λαὸς ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως, κατὰ τοῦ ὁποίου δυσανασχετεῖ, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι μία ἀπὸ τὰς κυριωτάτας αἰτίας, ἕνεκα τῶν ὁποίων δὲν εἴδατε ἕως τώρα ἐφαρμοζόμενον τὸ Συνταγματικὸν πολίτευμα ἐν Ἑλλάδι, διότι ὁ φόρος καὶ ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεως τῶν δεκάτων κρατεῖ τὸν Ἕλληνα δέσμιον ὑπὸ τὰ νεύματα τοῦ ἐφόρου, τοῦ ταμία κτλ. καὶ εἰς τὴν στιγμὴν τῆς ψηφοφορίας εἶναι βιασμένος νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὰ νεύματα τῆς ἐξουσίας. Ἐὰν οὕτω ἐνεργῶν, κατὰ τοῦ τοιούτου συστήματος πράττω ἁμάρτημα δέχομαι ἅπασαν τὴν εὐθύνην ἐνώπιον τῆς παρούσης καὶ τῶν ἐπερχομένων γενεῶν.

§144ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Συγχωρεῖτε, μίαν παρατήρησιν;

§145ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς τὰς διαταγάς σας.

§146ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἶμαι ἐκ τῶν μᾶλλον φορολογουμένων κατὰ τὸν περὶ φορολογίας νόμον, καὶ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀντιπροσωπεύω 300 ψυχὰς, αἱ ὁποῖαι φορολογοῦνται κατ’ αὐτὸν τὸν νόμον, κηρύττω λοιπὸν αὐτὸν τὸν νόμον, ὡς τὸν νομιμώτερον καὶ τὸν ἐπωφελέστερον· (ἀποδοκιμασία). Δύο οἰκονομολόγοι τῆς Συνελεύσεως, ὁ Κ. Καλλιγᾶς καὶ ὁ Κ. Κεχαγιᾶς οἱ ὁποῖοι δὲν φορολογοῦνται, τὸν κηρύττουν κακόν.

§147ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ὀνομάζω τὸ φορολογικὸν αὐτὸ σύστημα τὸ βαρβαρώτερον τῶν συστημάτων.

§148ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Συχνάκις ἀναφέρετε τὸ ὄνομά μου, Κ. Πετσάλη· παρακαλῶ νὰ μὲ εἰπῆτε ὑμεῖς ὁ ὁποῖος ἀναφέρετε πάντοτε τὰ ξένα ἔθνη, ἕν μόνον ἔθνος, εἰς τὸ ὁποῖον τὸ σύστημα τοῦτο ἐπικρατεῖ.

§149ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὴν Τουρκίαν.

§150ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Διαλόγους δὲν κάμνω.

§151ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΚΑΙ Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο νὰ λύσωμεν ἀπὸ τοῦδε.

§152ΛΟΥΖΗΣ. Μάλιστα ἵνα ἐξασφαλίσωμεν τὸν ὅλον ἑλληνικὸν λαὸν, ὄχι τὴν Ἑπτάνησον μόνον.

§153ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἂν καὶ ὁ Κ. Πετσάλης νομίζῃ—καὶ ὅταν τὸ λέγῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι νομίζω, νὰ τὸ νομίζῃ— ὅτι τὸ φορολογικὸν σύστημα τὸ ἐν ἰσχύϊ ἐν Ἑλλάδι εἶναι τὸ δικαιότερον, ὡς εἶπε, καὶ τὸ προκριτώτερον, πιστεύω ὅτι θέλει ἔχει πολλὰ ὀλίγους μὲ τὴν γνώμην του. Ἡ πρὸ μικροῦ ἔκφρασις τῆς Συνελεύσεως εἶναι ἀρκοῦσα ἀπαίτησις, χωρὶς νὰ ἀναφέρω τόσα καὶ τόσα, τὰ ὁποῖα εἶπον ἄλλοι πρὸ ἐμοῦ καὶ ἔγραψαν περὶ τοῦ φορολογικοῦ τούτου συστήματος ὄχι μόνον Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ Εὐρωπαῖοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς καταδικάζουσι καὶ μᾶς στιγματίζουσιν ὅτι ἀκόμη ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι τὸ σύστημα τὸ τουρκικὸν τῆς φορολογίας.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία εἰς τὸ ἀκροατήριον. Τὸ ἐθαύμασα σήμερον διὰ τὴν τάξιν του, τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς συνεδριάσεως. Ἐπαναλαμβάνω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἀκροατήριον ἀπαγορεύεται νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Συνελεύσεως, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα.

§155ΑΓΓΕΛΙΝΙΔΗΣ. Τὸ ἔχει.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ ἔχει· ὁ νόμος σᾶς τὸ ἀπαγορεύει.

§157ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παρακαλῶ, Κ. Πρόεδρε, νὰ διορθώσωμεν μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Πολλοὶ ἀνέφερον τὴν Τουρκίαν, ὅτι διατηρεῖ ἀκόμη τὸ δέκατον, σᾶς λέγω ὅμως, ὅτι καὶ αὕτη σήμερον ἤρχισε νὰ τὸ καταργῇ καὶ μόνον θέλει μείνει εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§158ΜΑΚΡΗΣ (πρὸς τὸν Λομβάρδον). Δέχεσθε τὴν πρότασίν μου νὰ συμμορφωθῶμεν καὶ ἡμεῖς μὲ τὸ ἰδικόν σας.

§159ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μοὶ γίνεται ἐρώτησις ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Κ. Μακρῆν ἂν δεχώμεθα τὴν πρότασίν του, τοὐτέστι νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐν τῇ πρώην Ἑλλάδι τὸ φορολογικὸν σύστημα τῆς Ἑπτανήσου. Τοῦ ἀπαντῶ· ἂν ὑποστηρίζῃ μὲ τὴν ἀλήθειαν τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος, καὶ ἂν ἐπιδιώκῃ σοβαρῶς τὴν ἰσότητα τῶν φόρων, ἡ πρότασίς του δὲν ἔχει καμμίαν ὑπόστασιν, διότι τότε θέλει νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ ἑπτανήσιος νὰ φορολογῆται μὲ τὸ 20% ἐπὶ τῆς σταφίδος, καὶ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου· ὁ δὲ κάτοικος τοῦ πρώην βασιλείου τῆς Ἑλλάδος θέλει ἀπαλλαχθῇ ἀπὸ ὅλους σχεδὸν τοὺς φόρους του· τότε ἐν Ἑπτανήσῳ θέλει ἐξακολουθεῖ πληρώνουσα ἑκάστη ψυχὴ 20 καὶ 25 δραχμὰς κατ’ ἔτος, ὁ δὲ κάτοικος τοῦ πρώην βασιλείου τῆς Ἑλλάδος θέλει πληρόνει ἴσως μόνον 4 ἢ 6 τὸ πολύ. Εἶναι τοῦτο ἰσότης; Ἀλλὰ εὐχαριστῶ τὴν τύχην μου, ὅτι ἦλθε τέλος πάντων ἡ στιγμή, καθ’ ἣν καὶ τὸ ἓν μέρος καὶ τὸ ἄλλο τῆς Συνελεύσεως ἐφώναξαν κάτω ὁ τουρκικὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν σιτηρῶν, καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ταύτην φέρω τὴν πρότασιν νὰ συστηθῇ ἀμέσως ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ σύστημα τῆς εἰσπράξεως τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῶν σιτηρῶν, καὶ νὰ προτείνῃ ἕτερον σύστημα ἀνθρωπινώτερον καὶ δικαιότερον, διότι μὲ ὅσα καὶ ἂν ἤθελεν εἰπεῖ ὁ Κ. Πετσάλης ὑπὲρ τοῦ δεκάτου, τὸ ἀπεχθάνεται πλέον ὁ λαὸς, καὶ ὡς εἶπε καὶ ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος, καὶ ἡ Τουρκία αὕτη ἤρχισε νὰ καταργήσῃ τὸ σύστημα τοῦτο, καὶ μόνον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχουσιν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλην τὴν καλὴν θέλησίν των, σέβομαι τὰς πεποιθήσεις των, θέλουσι νὰ ὑποστηρίξωσι τὸ σύστημα τοῦτο! Δι’ αὐτοὺς τοὺς δύο μεγάλους λόγους, τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπον, ἀντιταττόμεθα εἰς τὴν ἄμεσον εἰσαγωγὴν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, διότι πρὸς τοῖς ἄλλοις τὸ δέκατον ἐπὶ τῶν σιτηρῶν ἂν εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον θέλει εἶσθαι, νομίζετε, βῆμα πρὸς τὴν ἀφομοίωσιν; ὄχι, Κύριοι· θέλει εἶσθαι βῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ σπείρῃ τὴν δυσαρέσκειαν, τὴν διαίρεσιν μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου λαοῦ, θέλει εἶσθαι βῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ τὸν λαὸν νὰ αἰσθανθῇ, ὅτι τοῦ ἐπιβάλλονται νόμοι τουρκικοὶ, τοὺς ὁποίους τοὺς ἀποκρούει ὁ πολιτισμένος ἄνθρωπος. Ἐξηρέσαμεν λοιπὸν τὸν φορολογικὸν νόμον καὶ τώρα βλέπετε ὅτι ἦτον ἀναγκαία ὅλη αὕτη ἡ ἀνάπτυξις. Ἐξαίρεσις ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νόμου, καὶ δὲν λέγω ν’ ἀναβληθῇ ἡ φορολογικὴ ἀφομοίωσις μέχρι τῆς ἐρχομένης συνόδου τῆς Βουλῆς· διότι τότε θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔλαιον καὶ ἡ σταφὶς μὲ τὸ 20%, δι’ ἓν ἄλλο ἔτος ἀκόμη· καὶ ἂν τοῦτο δὲν βλάπτῃ τόσον διὰ τὸ ἔλαιον, διότι εἶναι εἶδος, τὸ ὁποῖον ἐξοδεύεται, ὡς πρὸς τὴν σταφίδα ὅμως δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἡ Ζάκυνθος, ἡ Κεφαλληνία, ἡ Ἰθάκη δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνισθῶσι μὲ τὴν σταφίδα τῆς Πελοποννήσου, καὶ ὀφείλετε τοὐλάχιστον νὰ προβλέψητε ὅπως κατὰ τὴν ἐρχομένην ἐσοδείαν ἡ σταφὶς τῆς Ἑπτανήσου, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἐκείνη βαπτισμένη τώρα μὲ τὸ βάπτισμα τὸ ἐθνικὸν τεθῇ εἰς τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν μὲ τὴν σταφίδα τοῦ λοιποῦ Ἑλληνικοῦ βασιλείου. Ἀναβάλλομεν λοιπὸν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος ἐν Ἑπτανήσῳ ὅπως ληφθῇ πρόνοια, καὶ θαυμάζω μὲ τὴν μεγάλην αἰσθητικότητα τῶν Κυρίων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐφώναζαν καί...

§160ΛΕΙΒΑΔΑΣ. .. (θόρυβος).

§161ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μίαν φορὰν διὰ πάντα παρατηρῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον Κ. Λειβαδᾶν, καὶ τῷ παρατηρῶ τοῦτο ὅτι ἐν πράγματι τὸν σέβομαι, καὶ τὸν σέβομαι διότι εἶναι ἀπὸ τὰ μοναδικὰ παραδείγματα τῆς σταθερότητος κατὰ τῆς ξενοκρατίας, ἐπὶ τὸ διάστημα 30 ἐτῶν παλαίσας πάντοτε κατὰ τοῦ ξένου καὶ θυσιάσας πολλὰ εἰς τὴν πάλην αὐτήν· λέγω λοιπὸν εἰς τὸν Κ. Λειβαδᾶν ὅτι ἀναγνωρίζω εἰς αὐτὸν τὴν μεγαλειτέραν πατριωτικὴν καρδίαν ἀπὸ ὅσας ποτὲ εἶδον, ἀλλὰ ταυτοχρόνως εἶδα καὶ βλέπω εἰς αὐτὸν νοῦν δυστυχῶς ἔκκεντρον, τὸν ὁποῖον ἔκαμαν νὰ πιστεύσῃ ὅτι διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας εἰς τὴν Ἑπτάνησον θὰ πραγματοποιηθῇ τὸ a monte debiti a monte crediti· ἂς πιστεύσῃ ὅμως ὁ Κ. Λειβαδᾶς εἰς ἐμὲ ὅστις δὲν θέλω νὰ τὸν ἀπατήσω, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν νόμων τὸ a monte debiti a monte crediti δὲν θέλει πραγματοποιηθῆ.

§162ΛΕΙΒΑΔΑΣ. (θόρυβος).

§163ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Λοιπὸν ὡς πρὸς τὸ φορολογικὸν σύστημα δὲν πιστεύω, Κύριοι, νὰ ὑπάρχῃ πλέον διαφωνία μεταξὺ μας, τοὐλάχιστον δὲν πιστεύω νὰ ἠμπορῇ ν’ ἀντιταχθῇ ἡ ἰδέα τῶν προνομίων καθὼς ἔλεγον προτήτερα, καὶ ἂν θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε τὴν ἰδέαν τῆς ἰσότητος, εἶναι ὑπὲρ ἡμῶν, οὐχὶ καθ’ ἡμῶν· ἂν δὲ ἀντιτείνομεν τοῦτο δὲν τὸ κάμνομεν διὰ νὰ τηρήσωμεν προνόμια. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ βʹ. ἀντικείμενον τῆς συγχωνεύσεως τὸ τῆς ἐκπαιδεύσεως. Σᾶς παρατηρῶ δὲ ὅτι ἔχω πάντοτε πρὸ ἐμοῦ τὴν ἰδέαν, ἥτις ἡπλώθη, ὅτι ἡμεῖς δῆθεν ἀντιτείνομεν εἰς τὴν συγχώνευσιν, καὶ ὅτι φέρομεν ἐνστάσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνυπέρβλητοι, διὰ νὰ μὴ γείνῃ ἡ συγχώνευσις, διότι θέλομεν προνόμια· θέλω δὲ σᾶς εἰπεῖ ὅλας τὰς ἐξαιρέσεις, τὰς ὁποίας νομίζω, κατ’ ἐμὲ, ὅτι πρέπει νὰ γείνουν, καί θέλετε ἰδεῖ ὅτι, ἂν ὑπάρχῃ καλὴ πίστις ἀπὸ τὰ δύο μέρη, τὸ ἀντικείμενον τῆς συγχωνεύσεως εἶναι τετελεσμένον, καὶ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς βαπτισμένοι καὶ μυρωμένοι Ἕλληνες. Ὡς πρὸς τὸ ἐκπαιδευτικὸν λοιπὸν σύστημα εἴδατε, ὅτι καθυπεβλήθη ἤδη νόμος περὶ νέου ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος· δὲν σᾶς ἀρέσκει ὁ νόμος ἐκεῖνος; φέρετε οἱονδήποτε ἄλλον θέλετε, οὐδεμίαν δυσκολίαν ἔχομεν νὰ ὑπάρχῃ κοινὸν ἐκπαιδευτικὸν σύστημα μεταξὺ Ἑπτανήσου καὶ τῆς πρώην Ἑλλάδος, ὅπως τὸ θέλετε. Τὸ ἐμπόδιον, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ ᾖναι, καὶ τὸ ἀνέφερε προχθὲς καὶ ὁ Κ. Πετσάλης, εἶναι ἡ διατήρησις τῆς Ἰονίου Ἀκαδημίας. Ἀλλὰ τοῦτο οἱ πληρεξούσιοι τῶν Ἑπτανησίων δὲν τὸ ὑποστηρίζουν, ἐξαιρουμένου μόνου τοῦ Κ. Κωσταντᾶ· οἱ πληρεξούσιοι τῆς Ἑπτανήσου ὅταν ἦσαν Ἰόνιοι Βουλευταὶ ἐπολέμησαν πάντοτε τὴν Ἀκαδημίαν ταύτην καὶ εἰς τὴν 9 καὶ 10 καὶ 11 καὶ 12 Βουλὴν εἶπον πάντοτε, κάτω ἡ Ἀκαδημία, διότι δὲν εἴμεθα τόσον ἀνόητοι, διὰ νὰ μὴ ἐννοήσωμεν ὅτι τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα γίνονται διὰ τὴν Ἀκαδημίαν ἐκείνην, ἥτις οὐδεμίαν ὠφέλειαν δύναται νὰ παρέχῃ, ἠμποροῦν νὰ γείνουν πολὺ πλέον ἐπωφελῶς διὰ τὴν κατωτέρω καὶ μέσην ἐκπαίδευσιν. Δὲν εἶναι λοιπὸν καμμία δυσκολία ὡς πρὸς τὸ ἐκπαιδευτικὸν σύστημα. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν νομοθεσίαν, εἶμαι δὲ μεταξὺ τῶν ὀλίγων οἱ ὁποῖοι κατεψήφισαν τὴν πρότασιν ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία εἰσαχθῇ ὅλη διὰ μιᾶς ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1865 εἰς τὴν Ἑπτάνησον· καὶ κατεψήφισα, διότι, πιστεύω, ὅτι ἦτο καὶ εἶναι τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατον ἡ Ἑλλ. νομοθεσία ὅλη νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, χωρὶς νὰ ῥίψῃ τὴν κοινωνίαν ἐκείνην εἰς τὸ χάος· καὶ τὸ πιστεύω τοῦτο οὐχί, διότι τάχα ἀντλῶ τὴν ὡς πρὸς τοῦτο πεποίθησίν μου ἀπὸ νομικὰς γνώσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔχω, ἀλλὰ βασιζόμενος εἰς προηγούμενα ἑλληνικὰ ἰδικά σας. Ὅταν ἦλθεν ἐδῶ ἡ ἀντιβασιλεία, Κύριοι, καὶ ἤρχετο εἰς ἕνα τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπῆρχεν ὠργανισμένη νομοθεσία, καὶ ἔσπευδε καὶ αὐτὴ νὰ δείξῃ εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅτι δύναται διὰ μιᾶς νὰ νομοθετήσῃ τὸν τόπον τοῦτον, ἐξέδωκε τὴν 18)30 Δεκεμβρίου 1833 τὸν ποινικὸν νόμον, καὶ ὥριζεν ὅτι ὁ νόμος οὗτος ἐμβαίνει εἰς ἐνέργειαν τὴν 19 Ἀπριλίου, ἤτοι μετὰ 5 μῆνας· ἐξέδωκε τὸν ὀργανισμὸν τῶν δικαστηρίων τὴν 21 Ἰανουαρίου 1834, ὥριζε δὲ ὅτι θέλει ἐμβῇ εἰς ἐνέργειαν 14 ἡμέρας, ἀφ’ οὗ δημοσιευθῶσιν οἱ δικαστικοὶ ὀργανισμοί. Τὴν 16)28 Ὀκτωβρίου ἐγένετο ἄλλο διάταγμα περὶ συστάσεως τῶν δικαστηρίων, προσδιορίζον τὰς περιφερείας αὐτῶν, τὴν δὲ 1 Ἰανουαρίου διωρίσθη τὸ προσωπικὸν, καὶ ἐξεδόθη καὶ ἄλλο διάταγμα, δι’ οὗ ὡρίζετο ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων ἔμβαινεν εἰς ἐνέργειαν τὴν 25 Ἰανουαρίου 1835, ἤγουν μετὰ 13 μῆνας. Μολονότι δὲ ἡ μὲν ποιν. δικονομία ἐξεδόθη τὴν 10)22 Μαρτίου 1834, καὶ ὥριζεν ὅτι ἐμβαίνει εἰς ἐνέργειαν ἀμέσως μετὰ τὴν δημοσίευσιν, καὶ μολονότι ἡ πολ. δικονομία ἐξεδόθη τὴν 2)14 Ἀπριλίου 1843 καὶ ὥριζεν ὅτι ἐμβαίνει εἰς ἐνέργειαν ἀμέσως μὲ τὴν δημοσίευσίν της, μόλον τοῦτο ἀνεστάλη ἡ ἐκτέλεσις τῶν νόμων τούτων δι’ ἄλλου διατάγματος, διὰ δὲ τοῦ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1835 διατάγματος ὡρίσθη, ὅτι ἐμβαίνουσιν ἀμφότεροι οἱ νόμοι οὗτοι εἰς ἐνέργειαν τὴν 25 Ἰανουαρίου ἤγουν ὁ μὲν μετὰ δέκα, ὁ δὲ μετὰ ἕνδεκα μῆνας. Σᾶς ἐρωτῶ τώρα· εἶναί ποτε δυνατὸν νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος θὰ δυνηθῇ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865 νὰ κάμῃ tabularasa ὅλην τὴν νομοθεσίαν τῆς Ἑπτανήσου, καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν τοῦ πρώην Βασιλείου; (θόρυβος). Μὴ θορυβῆτε, Κύριοι, συζητοῦμεν ὁλονὲν τὰς ἐξαιρέσεις, καὶ εἴμεθα εἰς τὴν ἐξαίρεσιν, τὴν ὁποίαν θὰ προτείνω καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὴν νομοθεσίαν. Ἀπεφασίσθη ὅτι τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865 πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ νομοθεσία τῆς Ἑλλάδος καὶ πρέπει νὰ συζητήσωμεν κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ προβῶμεν, ὅπως ἡ ἀπόφασις αὕτη δυνηθῇ νὰ ἐκτελεσθῇ, ὅπως μὴ ἀποβῇ ἀδύνατον νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ ἀπόφασίς σας. Πιστεύετε ποτὲ ὅτι οἱ δικασταὶ, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν Ἑπτανήσῳ, θὰ δυνηθοῦν κατὰ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865 νὰ δικάσωσι μὲ τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν;

§164ΤΙΝΕΣ. Πηγαίνουν ἄλλοι.

§165ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Αἴ! Πηγαίνουν ἄλλοι! τοῦτο τὸ ἐννοῶ πολὺ καλὰ, διότι θέλει ἐκκενωθῶσι τόσαι θέσεις δικαστικαὶ ἐν Ἑπτανήσῳ διὰ νὰ ὑπάγωσιν ἄλλοι ἐδῶθεν· ἀλλ’ οὗτοι γνωρίζουσι τὴν ἰονικὴν νομοθεσίαν; καὶ αὕτη θὰ ἰσχύσῃ ὡς πρὸς τὰς ὑποθέσεις καὶ τὰ συμβόλαια τὰ ὁποῖα ἔγειναν ὑπ’ αὐτήν.

§166ΤΙΝΕΣ. Ἀνακατόνονται.

§167ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀξιόλογα! θὰ ἀνακατωθοῦν λοιπὸν οὗτοι οἱ ἄλλοι μὲ ἐκείνους τοὺς ἄλλους, καὶ ὁ δικαστὴς τοῦ πρώην βασιλείου θὰ ἐρωτᾷ τὸν Ἰόνιον εἰς τὰ ἀντικείμενα τὰ ὁποῖα θὰ δικασθῶσι κατὰ τὴν ἰονικὴν νομοθεσίαν καὶ θὰ ἀποφασίσῃ ὅ,τι οὗτος τοῦ ὑπαγορεύσει καὶ ἀντιστρόφως. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν θὰ φέρετε; αὕτη ἡ διανομὴ τῆς δικαιοσύνης τὴν ὁποίαν θὰ καθιερώσητε; (θόρυβος). Ἔβλεπον πρὸ ὀλίγου, δὲν τὸν βλέπω τώρα, δὲν ἠξεύρω ἂν ἦναι παρὼν, ὁ ἀξιότιμος Κ. Ζαΐμης.

§168ΤΙΝΕΣ. Ἐδῶ εἶναι.

§169ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Χαίρω. Ὁ Κ. Ζαΐμης ἐγνώρισε τὴν κατάστασιν τῶν ἑπτὰ νήσων καθ’ ὅλας τὰς διαστάσεις ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ν’ ἀποφανθῇ ἐν γνώσει, τὸν παρακαλῶ, καὶ τὸν προκαλῶ μάλιστα ν’ ἀναβῇ μετὰ ταῦτα τὸ βῆμα καὶ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Συνέλευσιν εἰς ποίαν κατάστασιν θὰ εὑρεθῇ ὁ τόπος ἐκεῖνος, ὅταν κατὰ τὴν πρώτην Ἰανουαρίου 1865 διὰ μιᾶς ἐφαρμοσθοῦν εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὅλοι οἱ ἑλληνικοὶ νόμοι· θέλει εὑρεθῆ ἢ ὄχι εἰς τὸ χάος; Μὲ τοῦτο. Κύριοι δὲν διατεινόμεθα οὔτε θέλομεν νὰ ἐξαιρέσωμεν ἀπολύτως τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἑλληνικῶν νόμων κατὰ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865. Ὁ ἐμπορικὸς νόμος ἠμπορεῖ ἀξιολογώτατα νὰ ἐφαρμοσθῇ· ἡ ἐμπορικὴ δικονομία ἐπίσης.

§170ΤΙΝΕΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§171ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὁ περὶ ἁρμοδιότητος τῶν ἐμπορικῶν νόμος.

§172ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Τὸ περὶ κατασχέσεως τῶν......

§173ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἠμποροῦν ΚΚ. νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ ἄλλα μέρη τῆς νομοθεσίας, ἠμπορεῖ ἴσως νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ ποινικὸς κώδηξ, μολονότι νομίζω, ὅτι αἱ ποιναί του εἶναι πολὺ αὐστηρότεραι ἀπὸ τὰς τοῦ Ἑπτανησιακοῦ. Ἀλλά, πιστεύω, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι πληρεξούσιοι τῆς Ἑπτανήσου, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἀπὸ τὸ μέρος τοῦτο, καὶ οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν μὲ τόσον πάταγον τὴν ἄμεσον εἰσαγωγὴν τοῦ νόμου τούτου. (θόρυβος).

§174ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. ..... (θόρυβος).

§175ΣΟΛΩΜΟΣ. Προλαμβάνει τὰ ἐγκλήματα ὁ ποινικὸς νόμος τῆς Ἑλλάδος. (θόρυβος).

§176ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Κ. Μομφεράτος, ὅστις μὲ διέκοψε, (παρατρέχω τὸν Κ. Σολωμὸν), θὰ ἐσπούδασεν ἀρκούντως τὸ ἀντικείμενον τοῦτο καὶ θὰ εἶδεν ὁ φιλάνθρωπος καὶ δημοκράτης Κ. Μομφεράτος, ὅτι δὲν πρόκειται ἴσως νὰ ἐπιβληθῶσι ποιναὶ, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι τῆς σημερινῆς ἐποχῆς καὶ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τροποποιηθῶσι.

§177ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. Ἔχομεν ἐγγυήσεις περισσοτέρας.

§178ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μὴ διακόπτετε ἐκ νέου, πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὴν πρώτην διακοπὴν, ἰδοὺ, ἂν θέλετε τὸ βῆμα καὶ μετὰ ταῦτα ὁμιλεῖτε, θὰ ἐξέτασε ὁ Κ. Μομφεράτος τὸν ποινικὸν κώδηκα......

§179ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. Ἐξέτασα προτήτερα, Κύριε Λομβάρδε, ὅταν ἐψηφίσαμεν τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου......

§180ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν τὴν ἐψηφίσατε τὴν ἕνωσιν, Κύριε Μομφεράτε.

§181ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν Κ. Λομβάρδον, ὅταν πλέον εἴμεθα εἰς τὰ καθέκαστα τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας, πρῶτος σκοπὸς ὑπῆρχεν, ὅτε ἐμβήκαμεν εἰς αὐτὸν τὸν ἀγῶνα, διὰ νὰ πάρωμεν ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν νομοθετικὸν σύστημα, δὲν λέγω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία εἶναι ἀναμάρτητος, ἀλλὰ δὲν θὰ συνέρχωνται αἱ Βουλαί; (Ἄ! Ἄ!)

§182ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διακοπῶν ἀναγινώσκω τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Ἑλληνικοῦ ποινικοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον λέγει «οἱ εἰς δεσμὰ καταδικασθέντες δεσμεύονται τοὺς δύο πόδας διὰ μακρᾶς ἁλύσεως προσηρτημένην ἐχούσης καὶ βαρεῖαν σιδηρᾶν σφαῖραν, καὶ προτρέπονται εἰς ἔργα βαρύτατα ἐντὸς τοῦ δεσμωτηρίου.

§183ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Κατηργήθησαν διὰ τοῦ Συντάγματος. (θόρυβος).

§184ΑΓΓΕΛΙΝΙΔΗΣ. Ὁ Κ. Πρόεδρος εὗρε τὸ μέρος καὶ τὸ ἔδειξε. (θόρυβος).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπω, ὅτι εἶσθε μάντις ἀλλ’ ἀπατᾶσθε· ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς τὴν καλὴν πίστιν τῶν Κυρίων ὅσων εἶναι ἐδῶ.

§186ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ. Τὸ ἐζήτησεν ὁ Κ. Λομβάρδος.

§187ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Χάριν τῆς ἀληθείας ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ποτὲ δὲν ἔπιασα ἀνὰ χεῖρας τοὺς Κώδηκας τῆς Ἑλλάδος, διότι δὲν εἶναι τὸ ἔργον μου· ἀλλ’ ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅτι προχθὲς, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν του, εἶναι παρὼν, ἐπῆγα νὰ ἐπισκεφθῶ τὸν συνάδελφόν μου Κ. Μηλιαρέσην, ἤνοιξα ἕνα ποιν. κώδηκα ἐπὶ τῆς τραπέζης του καὶ μοὶ παρουσιάσθη τὸ ἄρθρον 9. Κ. Μηλιαρέση, εἶναι ἔτζι;

§188ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Ἐγὼ τοῦ τὸ ἔδειξα, Κύριοι.

§189ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὥστε βλέπετε δὲν μοὶ τὸ ἔδειξεν ὁ Κύριος Πρόεδρος.

§190ΜΙΛΗΣΗΣ. Δὲν θὰ κάμωμεν ἀνάκρισιν ἀπὸ ποίαν πηγὴν ἠρύσθη τὴν ἀλήθειαν.

§191ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐζητήσαμεν δευτέραν ἐξαίρεσιν, καθόσον ἀφορᾷ τὸν πολιτικὸν κώδηκα τῆς Ἑπτανήσου· ζητοῦμεν τὴν ἐξαίρεσιν ταύτην ά. διότι δὲν ἔχετε πολιτικὸν κώδηκα νὰ μᾶς δώσητε.

§192ΤΙΝΕΣ. Ἀστυκόν.

§193ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀστυκὸν, ὅπως θέλετε. Ὁ Πολιτικὸς ἢ Ἀστυκὸς κώδηξ τῆς Ἑπτανήσου, ὅσα ἐλαττώματα καὶ ἂν ἔχῃ, εἶναι μεταφρασμένος, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἀπὸ τὸν τοῦ Ναπολέοντος, καὶ ὁ τοῦ Ναπολέοντος κώδηξ, καθὼς ἀκούω, εἶναι ἐκ τῶν μεγαλητέρων μνημείων τῆς ἐπιστήμης, εἶναι νομοθεσία ὑπὸ τὴν ὁποίαν διατελοῦσι συμφέροντα, εἶναι νομοθεσία, ἥτις διέπει 23 ἔτη τὸν τόπον ἐκεῖνον· καὶ ἂν ἡ ἀντιβασιλεία σᾶς ἐσεβάσθη τὰ ἔθιμά σας, καὶ δὲν τὰ κατήργησε διὰ νόμου, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ σεβασθῆτε τὴν γραπτὴν νομοθεσίαν τοῦ τόπου ἐκείνου, ἀφ’ οὗ δὲν ἔχετε ἄλλην νὰ τὴν ἀντικαταστήσητε.

§194ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Εἶναι πολὺ καλλιτέρα παρὰ τὸν Ἀρμενόπουλον.

§195ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Σκεφθῆτε κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Ἐν Ἑπτανήσῳ ἔχομεν τὸ Statuto veneto τὸ ὁποῖον ναὶ μὲν δὲν εἶναι νομοθεσία ἐν ἐνεργείᾳ, ἀλλ’ ἔρχεται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων εἰς ὅλα ἐκεῖνα τὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα ὡμολογήθησαν ὑπὸ τὸ κράτος αὐτοῦ. Ἔχομεν τὸν πολιτικὸν κώδηκα, ὅστις μᾶς διέπει τώρα 23 ἔτη, καὶ ὅστις ἔχει οὐχὶ μικρὰν ἐπιῤῥοὴν ἐφ’ ἡμῶν. Θὰ τὸν καταργήσητε, λέγετε, καὶ ἀντ’ αὐτοῦ θὰ μᾶς εἰσαγάγητε τὸ Ῥωμ. Δίκαιον, τὸν Ἀρμενόπουλον, (θόρυβος), τὴν Βυζαντίδα, ἂν ἀγαπᾶτε, ἀκόμη δὲ καὶ τὴν μεγάλην ἔκδοσιν τοῦ Χάϊβαχ· θὰ μᾶς εἰσαγάγητε τέλος πάντων τὸ Ῥωμ. Δίκαιον, καὶ πότε; ἐν ᾧ ὁλονὲν καταγίνονται εἰς τὸ νὰ συμπληρωθῇ ὁ Ἀστικὸς κώδηξ τοῦ βασιλείου, καὶ νομίζω, ὅτι ἓν ἢ δύο βιβλία τοῦ κώδηκος τούτου ἐξεδόθησαν ἤδη, καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ συμπληρωθῇ· καὶ τότε θὰ μᾶς εἴπητε πάλιν κάτω τὸ Ῥωμ. Δίκαιον, καὶ οὕτω θὰ μᾶς θέσητε εἰς τὸ χάος 4 νομοθεσιῶν. Δὲν εἶναι λοιπὸν καθῆκόν σας νὰ σεβασθῆτε αὐτὸν τὸν Ἰόνιον πολιτικὸν ἢ ἀστικὸν κώδηκα ἕως ὅτου γίνῃ εἷς Ἀστικὸς κώδηξ δι’ ὅλον τὸ Κράτος; Τί προνόμιον εἶναι τοῦτο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν; Μία αἰτία περισσοτέρα, διὰ τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν τὴν ἐξαίρεσιν ταύτην, ἤγουν τὴν μὴ ἄμεσον εἰσαγωγὴν ἁπάσης τῆς ἀστικῆς νομοθεσίας τῆς πρώην Ἑλλάδος, οἷον τὰ περὶ ἀπολύτου πλειστηριασμοῦ ἐπὶ κατακυρώσεων τῶν ἀκινήτων κτημάτων. Ἠξεύρω τὰ ὅσα ἠμποροῦν νὰ μοὶ εἴπωσιν, ὅτι ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμὸς κάμνει νὰ κυκλοφοροῦν περισσότερον τὰ κεφάλαια, ἀλλ’ ἡμεῖς λέγομεν, δὲν δεχόμεθα τὸν ἀπόλυτον πλειστηριασμόν, καθόσον ἀποβλέπει τὰ πολιτικὰ δάνεια, (διότι καθόσον ἀποβλέπει τὰ ἐμπορικὰ δάνεια καὶ ἡμεῖς τὸν δεχόμεθα, ὡς καὶ τὰ τῆς Τραπέζης τοῦ Βαλτατσῆ). Εἶναι καὶ τοῦτο ἓν προνόμιον, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν; οὐχί, εἶναι ἴσως μία ζημία εἰς βάρος ἡμῶν, ἀνίσως τὰ κεφάλαια φυγαδευθῶσιν ἀπὸ τὴν Ἑπτάνησον, ἂν καὶ δὲν φυγαδεύωνται, διότι ἔχομεν ἐκεῖ ἄφθονον τὸ δανείζεσθαι πρὸς 6, 8 τὸ πολὺ 10 τοῖς ἑκατόν. Ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμὸς ὑπῆρχεν ἄλλοτε εἰς τὴν Ἑπτάνησον εἰσαχθεὶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ τοῦ Πολ. Κώδηκος· ἀλλ’ ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου καὶ ἀκόμη ἐκεῖνοι, οἱ ποῖοι τὸν ἐκθειάζουν, τὸν κατήργησαν κατὰ τὴν 10ην Βουλήν. Αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, καθ’ ἃς ἦτο ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμὸς ἐν Ἑπτανήσῳ, ἦσαν ἡμέραι πένθους· ἡ ἡμέρα καθ’ ἣν κατηργήθη ἦτο ἡμέρα χαρᾶς. Καὶ, Κύριοι, ἓν ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα, διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐν Ἑπτανήσῳ εὐάριθμοι ἐχθροὶ τῆς ἑνώσεως ἐπειρῶντο νὰ πείσωσι τὸν λαὸν κατὰ τῆς ἑνώσεως ἦτο καὶ ἡ ἀπειλὴ, ὅτι διὰ τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας θὰ εἰσαχθῇ καὶ ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμός, ὅστις κατέστρεψεν οἰκογενείας, καὶ ἐξηφάνισε μεγάλας περιουσίας καὶ ὡς πρὸς τοῦτο τοὐλάχιστον ὁ ἀξιότιμος Κ. Λειβαδᾶς θὰ ᾖναι σύμφωνος μαζύ μου, ὅτι ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμὸς ἔφερεν εἰς ἀπελπισίαν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι...................

§196ΛΕΙΒΑΔΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμός;

§197ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν ὑπάρχει παρὰ διὰ τὴν Τράπεζαν, καὶ δι’ ἐμπορικὰ δάνεια. Τώρα πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ καὶ διὰ τὰ πολιτικά. Θὰ ᾖναι μία πληγὴ τῆς Ἑπτανήσου, καὶ καθὼς ἤκουσα πολλάκις, ὅτι ἡ πλειοψηφία παριστᾷ τὸ ἔθνος, οἱ ἀντιπρόσωποι ἡμεῖς τῆς Ἑπτανήσου, οἱ ἀποτελοῦντες τὴν μεγάλην πλειονοψηφίαν, ἡμεῖς δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν πρὸς ὑμᾶς τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν μειονοψηφίαν, ὅτι τοῦτον τὸν θεσμὸν δὲν τὸν θέλει ὁ Ἑπτανησιακὸς λαὸς, τὸν θεωρεῖ ὡς καταστροφήν του, καὶ ἂν λέγωμεν ν’ ἀφαιρεθῇ ὁ ἀπόλυτος πλειστηριασμός, καθόσον ἀφορᾷ τὰ πολιτικὰ δάνεια, δὲν ζητοῦμεν προνόμιον· εἶναι, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἕν τι, τὸ ὁποῖον τὸ πολὺ θὰ ᾖναι ζημία, ἀλλ’ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ ἀπολύτου πλειστηριασμοῦ ὁ Ἑπτανήσιος φρικιᾷ (θόρυβος). Οἱ ἀξιότιμοι Κύριοι Λειβαδᾶς καὶ Μομφεράτος ἦσαν μεταξὺ τῶν πρώτων, οἵτινες ὕψωσαν τὴν φωνὴν κατ’ αὐτοῦ εἰς τὴν 9ην Βουλήν.

§198ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. Ἐν ὅσῳ εἴμεθα Βουλευταὶ ἑνὸς ἄλλου κράτους ἐνομοθετοῦμεν οὕτω (Ἄ! Ἄ! ἀριστερόθεν).

§199ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀξιόλογα! Τί ἄλλο μένει, Κύριοι, διὰ τὴν τελείαν συγχώνευσιν; Ἴδετε πόσον ὀλίγαι εἶναι αἱ ἐξαιρέσεις· τί ἄλλο μένει; ἡ διοικητικὴ συγχώνευσις καὶ ὡς καὶ εἰς τοῦτο μᾶς ἐπαρατήρησαν, ὅτι ὑπεστηρίξαμεν τὸ σύστημα τῶν διοικήσεων, διότι θέλομεν δῆθεν προνόμια· ἀλλὰ χαίρω, ὅτι εὑρίσκεται ἐνταῦθα ὁ Κ. Ζαΐμης, καὶ ἐπικαλοῦμαι νὰ εἴπῃ ἐὰν αὐτοῦ ἦτο ἰδέα ἢ ἡμῶν τῶν Ἑπτανησίων· ἐπικαλοῦμαι τὴν ἔντιμον μαρτυρίαν του νὰ εἴπῃ, ὅταν πρώτην φορὰν ἦλθεν ἡ ἐπιτροπὴ ἐξ Ἑπτανήσου καὶ συνδιελέχθην μετ’ αὐτοῦ, αὐτὸς πρῶτος μοὶ εἶπεν, ὅτι προτιμώτερον εἶναι τὸ σύστημα τῶν διοικήσεων. Παρεδέχθημεν τὴν ἰδέαν τοῦ Κ. Ζαΐμη, διότι μᾶς ἔπεισεν ὄχι, ὅτι ἡμεῖς ἐφέραμεν ἐμπρὸς τὰ διοικητικὰν σύστημα, διὰ ν’ ἀποκτήσωμεν προνόμια. Δὲν θέλετε διοικήσεις; θέλετε νομαρχίας, ἀλλ’ οὐδὲν δικαίωμα ἔχετε νὰ χαρακτηρίζητε τὸ σύστημα τῶν διοικήσεων ὡς ἀντίδρασιν κατὰ τῆς συγχωνεύσεως. Μένει ὁ δημοτικὸς νόμος. Οὐδεμία, Κύριοι, ἀμφιβολία ὑπάρχει ἢ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ μας, καθόσον ἀποβλέπει τὸν δημοτικὸν νόμον, διότι, πρὸς τοῖς ἄλλοις, δήμους ἐν Ἑπτανήσῳ δὲν ἔχομεν, καὶ ὅπως θέλετε κανονίσατέ τους. Ὅπου δὲν εἶναι ἐμπόδια, κάμετέ τα ὅπως θέλετε· ἂν θέλετε καὶ νὰ μὴ ψηφίσωμεν, τοὐλάχιστον τὸ κατ’ ἐμὲ σᾶς ἀφίνω τὴν ψῆφόν μου, κανονίσατε τὸ περὶ δήμων ὅπως θέλετε. Ἐρχόμεθα εἰς τὸν περὶ ἐκλογῆς Βουλευτῶν νόμον.

§200ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Αἴ! ἐδῶ ἐξαιρέσεις.

§201ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἤκουσα αἴ, πάλιν θέλετε ἐξαιρέσεις· οὐχὶ, Κύριε, ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι θέλομεν ἐξαιρέσεις; Μᾶς εἶπε προχθὲς ὁ Κ. Δεληγεώργης ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἐγένοντο παραχωρήσεις ὑπὲρ τῆς Ἑπτανήσου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνωσι. Καὶ βεβαίως ἐννοοῦσε τοὺς 84 Ἰονίους πληρεξουσίους. Πλὴν διὰ νὰ γένῃ ἡ παραχώρησις αὕτη ἔπρεπε νὰ ἐγερθῇ ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος ἐκεῖνος περὶ ἐκλογῆς τῶν Ἰονίων πληρεξουσίων· ἀλλὰ δὲν πιστεύω νὰ ἐγένετο τότε παραχώρησις. Ἡ Ἑπτάνησος ἔχουσα 240 χιλιάδας κατοίκων ἔπρεπε νὰ στείλῃ 84 πληρεξουσίους ἀνθ’ οὗ τὸ λοιπὸν Βασίλειον μὲ 1,100,000 ἔστειλε 333, δὲν θέλομεν ὅμως ἐξαίρεσιν (θόρυβος). Ἀλλὰ τί ταράττεσθε; σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἐννοοῦμεν ὡς πρὸς τοῦτο νὰ βαστάξωμεν ἐξαίρεσιν, κάμετέ τα ὅπως θέλετε.

§202ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἔχει 1,500,000 ἡ Ἑλλὰς μὲ τοὺς ὁμογενεῖς.

§203ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ Κ. Γλαράκης θέλει 1,500,000, ἐγὼ ὅμως ἓν ἑκατομμύριον ἑκατὸν χιλιάδας εἶδα παντοῦ σημειωμένον· ἀλλὰ κάμετε λέγω τὸν ἐκλογικὸν νόμον ὅπως θέλετε· διορίσατε ὅσους βουλευτὰς θέλετε ἀνὰ 10 χιλ. ἀνὰ 15, ἀνὰ 30 χιλ. ἕνα θέλετε μόνον, θέλετε δύο, τρεῖς μόνον Βουλευτὰς νὰ στέλλῃ ὅλη ἡ Ἑπτάνησος ἀδιαφοροῦμεν, διότι ἡ αὐτὴ ἀναλογία θὰ τηρηθῇ καὶ διὰ τὸ ἐπίλοιπον Βασίλειον. Δὲν θέλομεν καμμίαν διάκρισιν, καὶ ἂν τὴν κάμετε δὲν τὴν θέλομεν ἡμεῖς, διότι μείνετε βέβαιοι ὅτι ἐδῶ μέσα σκεπτόμεθα ὡς Ἕλληνες· οὐχὶ ὡς Ἑπτανήσιοι. Μία ἐξαίρεσις, Κύριοι, ἀπολείπεται καὶ αὐτὴ περιστρέφεται εἰς τὸ περὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος ἄχρις οὗ....

§204ΜΟΜΦΕΡΑΤΟΣ. Τὸ χειρότερον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀνάγκην.

§205ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἄχρις οὗ, λέγω, ἐκδοθῇ ὁ νέος καταστατικὸς νόμος δι’ ὅλον τὸ Βασίλειον· ὅταν ὁ νόμος ἐκεῖνος ὁ γενικὸς ἐκδοθῇ τότε καμμία διάκρισις δὲν θὰ ὑπάρχῃ· ὅπως ἂν ἀποφασίσῃ τότε ἡ πλειοψηφία τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ ἔθνους μετὰ τῆς βασιλείας, οὕτω νὰ γίνῃ καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ, ἀλλ’ ἐν τούτοις, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα τοῦτο θίγει, Κύριοί μου, θρησκευτικῶν πεποιθήσεων, ἐπειδὴ ὁ ἐκκλησιαστικὸς νόμος, ὁ ἐδῶ ὑπάρχων, πρόκειται τώρα οἱονεὶ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ἐπὶ τοῦ ἀκροσφαλοῦς τούτου ζητήματος σᾶς λέγομεν, σταματήσατε ὅσῳ νὰ ψηφισθῇ κοινὸς καταστατικὸς νόμος τῆς ἐκκλησίας δι’ ὅλον τὸ κράτος, καὶ οἱονδήποτε εἶναι τὸ ἐξαγόμενον, θέλομεν τὸ δεχθῆ· ἀλλ’ ἕως οὗ δὲν γίνῃ τοῦτο, σᾶς λέγομεν σταματήσατε. Ἂς δείξωμεν ὅτι σεβόμεθα ἔστω καὶ αὐτὰς τὰς προλήψεις, διότι οὔτε αὐτὰς τὰς προλήψεις ὁ ἀγαθὸς νομοθέτης δὲν πηγαίνει ποτὲ νὰ προσβάλῃ κατὰ μέτωπον· ἂς δείξωμεν, λέγω, ὅτι σεβόμεθα αὐτὰς τὰς προλήψεις τοῦ ἑπτανησιακοῦ λαοῦ, καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀρχιερέων, καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὸ ζήτημα τοῦ γάμου, εἰς τὸ ὁποῖον, Κύριοί μου, ἐκεῖ δὲν ἐπείσθη ἡ κοινὴ γνώμη νὰ θεωρήσῃ τὸν γάμον ὡς συμβόλαιον ἰδιαίτερον, ἀλλὰ τὸ θεωρεῖ ὡς μυστήριον τῆς ἐκκλησίας, δίδεται καὶ παρὰ τῆς ἐκκλησίας ὀφείλει νὰ διαλύεται. Εἶναι λοιπὸν μεγάλη αὐτὴ ἡ ἀναβολή; εἶναι τοῦτο προνόμιον; Εἴδατε, Κύριοι, ποῦ φθάνουν αὐταὶ αἱ μεγάλαι ἐξαιρέσεις, διὰ τὰς ὁποίας τοσοῦτον θορυβεῖσθε. Δὲν ἐναντιούμεθα εἰς τὴν ἄμεσον ἀπόλυτον συγχώνευσιν, διότι δῆθεν, ὥς τινες εἶπον, ὁ Ἰόνιος λαὸς εἶναι εἰς τὴν θέσιν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὐηρεστήθη νὰ τὸν παραστήσῃ ὁ ἀξιότιμος Κύριος Κυπαρίσσης, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι πολὺ σκέπτεται, ἀλλὰ πολὺ ὀλίγον, ἂς μοὶ συγχωρήσῃ νὰ τὸν εἴπω, πολὺ ὀλίγον ἀντιλαμβάνεται. Δὲν εἶναι, λέγω διὰ τὴν αἰτίαν...

§206ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Μὴ προσβάλλῃς ὅλον τὸν κόσμον.

§207ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὄχι, Κύριε Κυπαρίσση, ἐὰν τυχὸν νομίζετε ὅτι μὲ τοῦτο εἶσθε κατά τι προσβεβλημένος, ἐγὼ, καθὼς εἶπον δὲν ἔχω κᾀμμίαν δυσκολίαν, νὰ ἀποσύρω τὸν λόγον τὸν ὁποῖον εἶπον, διότι δὲν θέλω, οὔτε ὁ Κ. Κυπαρίσσης, οὔτε οἱοσδήποτε ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου νὰ εἴπῃ ὅτι τὸν προσέβαλον, (εὖγε! εὖγε!) ἀλλ’ ἐνόμισα καὶ νομίζω ὅτι εἶμαι δικαιολογημένος νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν ταύτην, ἀφοῦ ἐτόλμησεν ὁ Κ. Κυπαρίσσης, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ ἑπτανησιακοῦ λαοῦ, νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ εἴπῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ὁ ἑπτανησιακὸς λαὸς ἀπεκτηνώθη ἀπὸ τὸν ξενικὸν ζυγόν. Οὐχὶ, Κ. Κυπαρίσση, δὲν ἀπεκτηνώθη· ἐγὼ ὅστις καυχῶμαι ὅτι τὸν ἀντιπροσωπεύω, ἔχω τὸ καθῆκον καὶ τὸ δικαίωμα νὰ σὲ εἴπω, ὅτι ὁ Ἑπτανήσιος λαὸς μεταξὺ τῶν ἀνατολικῶν λαῶν ὑπῆρξε μόνος, ὁ ὁποῖος κατὰ θείαν εὐδοκίαν δὲν εἶδε νὰ διακοπῇ ἐπάνω του ἡ ἐνέργεια τοῦ πολιτισμοῦ. Δὲν εἶχεν αἰτίαν λοιπὸν νὰ ἀποκτηνωθῇ ὁ ἑπτανήσιος λαὸς, οὔτε εἶναι ἀληθῆ, εἶναι ψευδῆ, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς εἴπατε, ὅτι ἐφέτος ἦλθεν ὁ Κ. Χοϊδᾶς καὶ διότι εὐγῆκεν ἐκτὸς τοῦ λοιμοκαθαρτηρίου, τὸν ἔπιασαν καὶ ἤθελον νὰ τὸν ἀπαγχονίσουν· εἶναι ψεῦδος τοῦτο, ψευδέστατον Κ. Κυπαρίσση.

§208ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ. Κ. Κυπαρίσση, ἐγὼ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἰθάκης δύναμαι νὰ σοι διαβεβαιώσω ὅτι ἤμην παρὼν κατὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἔφθασεν ὁ Κ. Χοϊδᾶς εἰς τὴν Ἰθάκην· ἀλλὰ ἡ διαγωγή του μήτε ἦν τοιαύτη, μήτε ἐχαρακτηρίσθη τοιαύτη, ὥστε νὰ προκαλέσῃ μέτρα κατ’ αὐτοῦ, ὁποῖα περιεγράφησαν, μήτε ποτὲ ἡ ἀρχὴ προέβη εἴς τι μέτρον.

§209ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Καὶ ἐν Ἑλλάδι ἐὰν συμβῇ θάνατος ἐκ παραβιάσεως ὑγειονομικῶν διατάξεων τιμωρεῖται αὐστηρότατα.

§210ΛΕΙΒΑΔΑΣ. Σᾶς λέγω διὰ τὰ κακὰ, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ἡ προστασία (θόρυβος).......

§211ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Μὴν ἀπαντᾶτε, Κ. Λομβάρδε, ἐμπρός.

§212ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἶπα προηγουμένως ὅτι ἔκαμα πρὸς τὸν Κ. Λειβαδᾶν μίαν παρατήρησιν μίαν φορὰν διὰ πάντα· ἀλλὰ παύω, Κύριοι, δὲν προχωρῶ περισσότερον, διότι τῷ ὄντι ἐκράτησα τὸ βῆμα πολὺ περισσότερον ἴσως, ἀφ’ ὅ,τι ἦτο θεμιτὸν ἴσως νὰ κρατήσω. Εὐχαριστῶ τὴν Συνέλευσιν διὰ τὴν εὐμένειάν της. Λέγω δὲ ὅτι ἐὰν ἐν εἰλικρινείᾳ, ἐν ἀπαθείᾳ καὶ ἀγαθοπιστίᾳ, ἐξετάσωμεν αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον, ἀφοῦ ἤλθομεν εἰς τὴν πλήρη ἐξήγησιν τῶν ἰδεῶν μας, δὲν θὰ ὑπάρξῃ τώρα πλέον κανεὶς, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ εἴπῃ, ἡ συγχώνευσις κινδυνεύει, εἰς τὴν συγχώνευσιν τίθενται ἐμπόδια, εἰς τὴν συγχώνευσιν ἀντιτείνουν καὶ ἰδίως οἱ Ἑπτανήσιοι, διότι θέλουν νὰ βαστάξουν προνόμια διὰ τὸν ἑαυτόν των. Τὰ προνόμια τὰ εἴδατε ὁποῖα εἶναι. Τὸ προνόμιον τοῦ νὰ ἠμπορέσωμεν, ἐπαναλέγω, νὰ συνεισφέρωμεν ἐφέτος εἰς τὸ ταμεῖον τοῦ κράτους κατὰ προτίμησιν τῶν ἄλλων τοὐλάχιστον 3 ἑκατομ. δραχμῶν καθαρὰ, τόσον ὅσον δὲν θὰ περισσεύσῃ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὅλου Ἑλληνικοῦ βασιλείου. (εὖγε! εὖγε!)

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Χρηστόπουλος.

§214ΜΑΚΡΗΣ. Κ. Πρόεδρε, θ’ ἀγορεύσῃ, ἔδωκε γραπτὴν πρότασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνει ὅλας τὰς ἐξαιρέσεις.

§215ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Καὶ τὴν ἰσότητα, Κ. Πρόεδρε; (γέλως).

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον ὑπεβλήθησαν αὐταὶ αἱ προτάσεις.

§217ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Γίνονται δύω προτάσεις τὰς ὁποίας δὲν ἀνέφερον, περὶ καταργήσεως τῆς προσωπικῆς κρατήσεως διὰ τὰ πολιτικὰ δάνεια, καὶ τὸ περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐπανελεύσεως τῶν κτημάτων, καθόσον ἀποβλέπει κακοεργίαν καὶ κακοκαλλιεργησίαν.

§218ΜΑΚΡΗΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις. Πρότασις ἐξαιρέσεων ἐπὶ τῆς ἀρχῆς περὶ ἀφομοιώσεως. Ἐξαιροῦνται. 1. Οἱ περὶ φορολογίας νόμοι, μέχρις οὗ ὁ φορολογικὸς νόμος τοῦ 1865 ψηφισθῇ. 2. Ὁ Πολιτικὸς Κώδηξ καὶ οἱ λοιποὶ ἀστικοὶ οὐσιαστικοὶ νόμοι. Καταργοῦνται δὲ αἱ περὶ προσωπικῆς κρατήσεως διατάξεις αὐτοῦ, καὶ ἀναστέλλονται, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν νῆσον Κέρκυραν, αἱ διατάξεις τοῦ ἰδίου Κώδηκος περὶ ἐπανελεύσεως ἀγροληπτικῶν καὶ ἐδαφονομικῶν κτημάτων, λόγῳ καθυστερουμένων παροχῶν, ὡς καὶ ἡ τῆς περὶ ἀγεωργησίας καὶ κακογεωργησίας ἀγωγὴ μέχρις οὗ περαιωθῇ τὸ ἐκκρεμὲς τῆς ἐν Κερκύρᾳ ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας ζήτημα. 2. Οἱ περὶ ἑταιριῶν, ἐξοικονομικῶν Τραπεζῶν, Σωφρονιστηρίων καὶ ἑτέρων φυλακῶν, φρενοκομείων, πτωχοκομείων, ἐνεχυροδανειστηρίων, ὀρφανοτροφείων καὶ θεραπείας ἐνδεῶν Νόμοι. 4. Οἱ περὶ Συμβολαιογράφων Νόμοι. 5. Αἱ διατάξεις περὶ ἐκτιμήσεως καὶ κατακυρώσεως τῶν ἀκινήτων ἐν τῇ καταναγκαστικῇ αὐτῶν ἐκποιήσει δι’ ἀστικὰ πιστώματα. 6. Οἱ περὶ πραγματογνωμόνων Νόμοι. 7. Οἱ περὶ διαρκείας πάσης ἀνακρίσεως διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, καὶ αἱ περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ὑπερασπίζεσθαι ἐν προσωρινῇ ἐλευθερίᾳ δι’ ἐγγυήσεως. 8. Οἱ περὶ ἐκκλησίας καὶ ἱεροδικείων Νόμοι, μέχρις ἐκδόσεως νέου καταστατικοῦ τῆς Ἑλληνικῆς ἐκκλησίας Νόμου. 9 Οἱ ἐγχώριοι κανονισμοὶ ἑκάστης νήσου, καθ’ ὅσον δὲν ἀντίκεινται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ

πληρεξούσιος Ζακύνθου.

§219ΤΣΕΛΙΟΣ. Τί ἐννοεῖτε μὲ τὴν φράσιν..... (θόρυβος).

§220ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἰδοὺ τί εἶναι. Οἱ νόμοι οἱ ὑπάρχοντες ἐν Ἑπτανήσῳ, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ἐν Βουλευτικῇ συνόδῳ ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἀπὸ τὴν Γερουσίαν καὶ ἀπὸ τὸν Ἁρμοστήν. Ἑτέρα πρότασις τοῦ ἰδίου Κ. Λομβάρδου καὶ ἄλλων. «Οἱ ἐν ἀργίᾳ ὑποδικηγόροι τῶν Ἰονίων Νήσων ἐξισοῦνται μὲ τοὺς δικηγόρους, καὶ ἀπὸ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1865 ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἐν ἰσχύϊ Ἑλληνικῶν νόμων. Ἄρθρ. 2. Οἱ Ἰονικοὶ νόμοι καὶ κανονισμοὶ οἱ ἀφορῶντες τοὺς δικηγόρους καὶ ὑποδικηγόρους καταργοῦνται».

§221ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν τὴν ἔχω ὑπογεγραμμένην αὐτὴν τὴν πρότασιν ἀλλὰ τὴν ὑποστηρίζω.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ὑπογεγραμμένος. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι προτάσεις προηγούμεναι τοῦ Κ. Κεχαγιᾶ τοῦ Κ. Μίληση.

§223ΠΟΛΛΟΙ. Ὅλαι νὰ τυπωθοῦν.

§224ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ ἡ πρότασις συνδέεται μὲ τὸ ἀντικείμενον τῆς νομοθεσίας, δι’ αὐτὸ ζητῶ τὸ κατεπεῖγον αὐτῆς.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Κυπαρίσσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§226ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Ὅταν οἱ Ἑπτανήσιοι εἰσήλθομεν εἰς τὸν περίβολον τοῦτον, μεγάλην χαρὰν ἐπροξένει εἰς τὸν περίβολον ὁ εὐγενὴς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἕκαστος ἐφέρετο πρὸς τὸν ἄλλον, καὶ ὅλοι ἔλεγον, ἔχουν κοινοβουλευτικὰς ἕξεις· ἀντέκρουεν ὁ εἷς πληρεξούσιος τὴν ἰδέαν τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὲ τὴν μεγαλειτέραν εὐγένειαν· φαίνεται ὅμως ὅτι κατὰ δυστυχίαν δὲν ἦτο ἕξις, ἀλλ’ ἀπεφάσισαν νὰ τὸ κάμουν ὅπως ἀπατήσουν. Πρὸ ὀλίγου ἐξεναντίας βλέπω μὲ ἄκραν λύπην, ὅτι ἐπιτίθενται κατὰ τοῦ προσώπου, ἀντὶ νὰ ἀναιροῦν τὴν ἰδέαν. Ἀδιακόπως ὁ Κ. Λομβάρδος λέγει, ὅτι εἶναι πληρεξούσιος τῆς Ἑπτανήσου. Ἐὰν τοῦτο τὸ ἔλεγεν εἰς μίαν Γαλλικὴν Βουλὴν, ἐὰν τὸ ἔλεγεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἤθελον εἰπεῖ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πρώτην φορὰν πατεῖ τὸ κοινοβούλιον· διότι λέγων, ὅτι εἶναι πληρεξούσιος προσβάλλει τὴν ἰδίαν ἀπόφασιν τῶν ἀξιοτίμων πληρεξουσίων Ἑπτανήσου. Ἐὰν εὕρισκον, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι πληρεξούσιος, τότε ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπουν, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτρέπει, ἂς μὴ συγχωρηθῇ ἡ ἔκφρασις, ἡ καλὴ ἀνατροφὴ πρὸς ἕνα συνάδελφον νὰ λέγῃ εἰς ὅ,τι λέγει, ὅτι εἶναι πληρεξούσιος. Ἀλλὰ, Κύριοι, καὶ εἰς τὸν ἰδιωτικόν μου βίον, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὸν δημόσιον ἀπέχω νὰ λέγω ψεύματα· ὅταν συνέβη τὸ περιστατικὸν αὐτὸ εἰς τὴν Λευκάδα δὲν ἤμην ἐκεῖ, ἐπῆγα κατόπιν καὶ τὸ πρᾶγμα τὸ ἔμαθον ἀπαραλλάκτως ὅπου τὸ ἐδιηγήθην· ἀλλ’ ἐννοεῖται, ὅτι δὲν εἶναι καὶ τόσῳ οὐσιῶδες· μοὶ φαίνεται ὅμως, ὅτι εἶναι βέβαιον, καὶ ἂν ᾖναι ὁ Κ. Ζαΐμης παρὼν ἠμπορεῖ νὰ τὸ βεβαιώσῃ, ὅτι ἐζητήθη ἄδεια παρὰ τοῦ Κ. Ζαΐμη νὰ εἰσαχθῇ εἰς δίκην, ὡς προκαλέσας ἐμφύλιον πόλεμον, διότι εἰς τὸ ἔγκλημα αὐτὸ ἀπαιτεῖται ἄδεια. Τὴν ἄδειαν αὐτὴν ὁ Κ. Ζαΐμης ἠρνήθη· ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν παραμικρὰν ἐπιῤῥοὴν εἰς τὸ ζήτημα· ἡμεῖς ἐὰν θέλετε, ἐρχόμεθα νὰ συζητήσωμεν· ἐὰν δὲν ἤξευρα, ὅτι ἤδη ἔχει μορφωμένην τὴν πεποίθησίν της ἡ Συνέλευσις ἤθελεν ἀποδείξει, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦν σήμερον νὰ διατηρήσουν διὰ τὴν Ἑπτάνησον, ἀντιβαίνουν εἰς τὸ καλῶς εὐνοούμενον συμφέρον τῆς Ἑπτανήσου.

§227ΚΑΛΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ προσωπικόν. Μὲ προσέβαλεν ἀποτόμως.

§228ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν σᾶς προσέβαλε.

§229ΚΑΛΟΣ. Εἶναι προσωπικώτατον.

§230ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κύριε Καλέ......

§231ΚΑΛΟΣ. Δὲν ἔχω ν’ ἀκούσω τίποτε, θ’ ἀπαντήσω.

§232ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀλλά διὰ νὰ προλάβω σᾶς λέγω, ὅτι τώρα ἤκουσα ὅτι σᾶς προσέβαλον.

§233ΚΑΛΟΣ. Ἔχω τὸν λόγον, ὅπως τὸν εἶχεν ὁ Λομβάρδος· μὲ ἐξύβρισεν. Κύριοι! Ἐὰν ἐλάμβανε τὸν κόπον ὁ Κ. Λομβάρδος ὄχι ν’ ἀνατρέξῃ εἰς τὸν παρελθόντα βίον μου, ἀλλ’ εἰς τὸν βίον μου τὸν χθεσινὸν ἐπὶ τῶν προτάσεων τῆς ἀφομοιώσεως ἤθελεν ἴδει ὅτι πρῶτος ἐγὼ ἐπρότεινα ἐξαιρέσεις, ἐξετάζων ἀκόμη τὰ τῆς διαγωγῆς μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου, ἤθελεν ἰδεῖ ὅτι κατὰ μέγα μέρος ἐπροσπάθησα καὶ εἰς τὸ ἓν μέρος καὶ εἰς τὸ ἄλλο νὰ δεχθῶσιν ἐξαιρέσεις, ἑπομένως δὲν ἤθελε ἐπιπέσει κατ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ὡς πείθεσθε, ἠθέλησε μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὲ προσβάλῃ δι’ ἄλλους λόγους, ἀσχέτους μὲ τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως.

§234ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§235ΚΑΛΟΣ. Ἀνήκω εἰς δούλην ἐπαρχίαν, ἀλλ’ εἶμαι ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος· ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐῤῥίφθην εἰς τὸν πολιτικὸν βίον, ἡ πολιτική μου ἦτο νὰ φύγῃ ὁ Ὄθων, ἐνῷ σὺ Κύριε Λομβάρδε ὑποστηρίζων τοὺς κακοὺς σκοποὺς τοῦ Ὄθωνος ἤσουν πάντοτε ὄργανόν του· σὺ καὶ οἱ ὅμοιοί σου συνετελέσατε πᾶσα ἐνέργεια πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ πρὶν καὶ κατὰ τὰ 1854 σὺ καὶ οἱ ὅμοιοί σου συνετελέσατε εἰς τὸ νὰ μὴ ἐλευθερωθῇ ἡ Ἤπειρος, ἡ ἰδιαιτέρα πατρίς μου. Καὶ ἐὰν ὁ Ὄθων δὲν ἐβασίλευε καὶ δὲν εὕρισκεν ὡς σὲ καὶ τοὺς ὁμοίους σου ὑποστηρικτάς, ἔσο βέβαιος, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι ἐλευθέρα καὶ ἤθελα τότε ἀντιπροσωπεύει τὴν Ἤπειρον. Ἐὰν δὲν ἐξελέχθην ἀπὸ ἐλευθέραν ἐπαρχίαν, ἐξελέχθην ὅμως ἀπὸ μέρος εἰς τὸ ὁποῖον ἐδόθη διὰ τῆς ἐπαναστάσεως καὶ τῆς φυγαδεύσεως τοῦ Ὄθωνος τὸ δικαίωμα· ἑπομένως ἀπέκτησα τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφέρω γνώμην ἐπὶ παντὸς ζητήματος· συμπεραίνω ὅτι οἱ λόγοι του ἦσαν λόγοι ὑβριστικοὶ καὶ ἔκφρασις προσωπικοῦ πάθους ἕνεκα τῆς κατὰ τοῦ Ὄθωνος πολιτικῆς μου, ἥτις ἀπήρεσκε καὶ ἀπαρέσκει φαίνεται εἰς τὸν Κ. Λομβάρδον (θόρυβος).

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἐγγραφῆς ὁ Κ. Χρηστόπουλος.

§237ΤΙΝΕΣ. Αὔριον.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ διαλύσῃ τὴν συνεδρίασιν;

§239ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§240ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ τελειώσωμεν (θόρυβος).

§241ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριοι, ἐρασταὶ τῆς ἀφομοιώσεως ἀπόψε νὰ τελειώσωμεν τὴν ἀφομοίωσιν· μὴ φεύγετε (θόρυβος).

§242ΜΑΚΡΗΣ. Νὰ δημοσιευθοῦν αἱ προτάσεις.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ τί προτάσεις θέλετε; διὰ τὸν πολιτικὸν Κώδηκα ἔχετε, διὰ τὸ φορολογικὸν σύστημα ἔχετε, διὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς νόμους ἔχετε, ἀκόμη θέλετε;

§244ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐγὼ προτείνω νὰ ψηφισθῇ ἀφομοίωσις, ὅπως ἐδιοικεῖτο ἡ Ἑπτάνησος νὰ διοικηθῇ, καὶ ὅπως ἐδιοικεῖτο ἡ Ἑλλὰς νὰ διοικηθῇ.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ ἐξακολουθήσητε τὴν συζήτησιν;

§246ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Χρηστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§248ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, παρακαλῶ, ὁ Κ. Λομβάρδος ἀγορεύων ἐξετάθη ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε ἔφερεν προτάσεις διαφόρους καὶ πολλὰς ἐξαιρέσεις· τώρα δὲν ἐννοῶ πῶς δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἰδέαν τινῶν τοῦ νὰ καθίσωμεν νὰ τελειώσωμεν ἤδη τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως, ἐγὼ νομίζω, Κύριοι, ὅτι νὰ ἤμεθα ψυχρότεροι καὶ νὰ τελειώσωμεν τὸ ἔργον τοῦτο μὲ ἀπάθειαν· εἶναι καλὸν αἱ προτάσεις ὅλαι αὗται νὰ διατυπωθῶσιν εἰς μίαν πρότασιν, καὶ νὰ ἀρχίσωμεν τὴν γενικὴν συζήτησιν ὄχι μὲ διακοπὰς καὶ ἀντεγκλήσεις, ἀλλὰ μὲ εἰλικρίνειαν. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν ἤδη· ἡ ὥρα βλέπετε, ὅτι εἶναι 5, δυνάμεθα λοιπὸν νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ τὴν ἐπαναλάβωμεν μεθαύριον.

§249ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ὥρα 5 καὶ 20.

Ὁ Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος

ΕΥ. ΑΝΤΥΠΑΣ

Οἱ Γραμματεῖς Ν. Κατσικαπῆς. Α. Ζατουνίτης.