1864.09.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 311.

Τῆς 3 Σεπτεμβρίου 1864.

(Πέμπτη).

Ὥρα 11 π. μ.

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει, Κύριοι πληρεξούσιοι;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνονται. Κύριοι πληρεξούσιοι, παρατηρῶ μὲ λύπην μου, ὅτι δὲν εἴμεθα πολὺ ἀκριβεῖς καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔναρξιν τῶν Συνεδριάσεων.

§4ΤΙΝΕΣ. Νὰ εἰσέλθωσιν οἱ πληρεξούσιοι διὰ νὰ ἤμεθα πλήρεις.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι νὰ ἐξέλθωσιν ἀπὸ τὰ δωμάτια. Ὑποβάλλονται διάφοροι σπουδαῖαι προτάσεις. Ὑποβάλλεται πρότασις τοῦ πληρεξουσίου Μεσσήνης καὶ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν Κυρίου Κουμουνδούρου. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθν. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει Ἄρθρ. 1. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραχωρήσῃ εἰς ἰδιώτην ἢ Ἑταιρίαν δικαίωμα ἀποκλειστικὸν πρὸς ἀποξήρανσιν τῆς Κωπαΐδος λίμνης ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος Νόμου. Ἄρθρ. 2. Ἡ ἀποξήρανσις τῆς Κωπαΐδος ἐκτελεσθήσεται κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ μηχανικοῦ τῆς Γαλλίας Κ. Σωβὰζ συνταχθέντα διαγράμματα καὶ ὑπόμνημα, τῶν ὁποίων ἀντίγραφα, προσηκόντως βεβαιωμένα, θέλουν παραδοθῆ εἰς τὸν τὴν ἐπιχείρησιν ταύτην ἀναδεχθησόμενον ἐργολάβον. Προϊούσης τῆς ἐργασίας, ἢ καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως αὐτῆς, δύναται ὁ ἐργολάβος νὰ προτείνῃ ὅσας μεταβολὰς νομίσῃ ἀναγκαίας καὶ ἤθελον ὑπαγορεύσει αἱ τοπικαὶ περιστάσεις· αἱ μεταβολαὶ ὅμως αὗται δὲν δύνανται νὰ ἐκτελεσθῶσιν ἄνευ προηγουμένης ἐγκρίσεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἄρθρ. 3. Πρὸς τὸν ἀναδεχθησόμενον τὴν ἀποξήρανσιν τῶν γαιῶν τῆς Κωπαΐδος παραχωροῦνται· α) ἡ τελεία ἰδιοκτησία 80 χιλιάδων στρεμμάτων· βʹ) ἡ ἐπὶ 99 ἔτη νομὴ τοῦ ὑπολειπομένου τῆς ἀποξηρανθησομένης γῆς· γʹ) ἡ ἐπὶ 10 συνεχῆ ἔτη ἀπὸ τῆς παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀποξηράνσεως ἀπαλλαγὴ παντὸς φόρου ἐπὶ τῶν γαιῶν, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἐγερθησομένων οἱωνδήποτε οἰκοδομῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν τούτων· δ) τὰ παρὰ τοὺς λιμένας Λαρύμνης ἢ Ἀντικύρας, ἢ παρ’ ἀμφοτέρους, ἀπαιτούμενα, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, γήπεδα πρὸς ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν, βιομηχανικῶν καὶ λοιπῶν καταστημάτων καὶ οἰκοδομῶν, ὧν ἡ χρῆσις θέλει ἔχει ἄμεσον πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν σχέσιν· ε) ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ παντὸς τέλους εἰσαγωγῆς ἐπὶ 10 ἔτη ἀπὸ τῆς παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος τῶν μηχανῶν, τῶν μηχανημάτων, τῶν παντὸς εἴδους καὶ μεγέθους ἐργαλείων καὶ τοῦ πρὸς οἰκοδομὴν καὶ πρὸς κίνησιν τῶν μηχανῶν ὑλικοῦ· ϛ) ἡ χρῆσις τῶν ὑδάτων τοῦ Μέλανος, τοῦ Κηφισσοῦ, τῆς Ἑρκύνης καὶ τῶν λοιπῶν ποταμῶν τῶν ἐκβαλλόντων ἐν τῇ Κωπαΐδι λίμνῃ πρὸς ἄρδευσιν τῶν ἀποξηρανθησομένων γαιῶν, τηρουμένων τῶν ὑπὲρ τρίτων ἐπὶ τῆς χρήσεως τῶν ὑδάτων τούτων κεκτημένων δουλειῶν· ζ) ἡ ἀποκλειστικὴ χρῆσις τῶν ἐκ τῆς Κωπαΐδος ὑδάτων πρὸς κίνησιν τῶν μηχανῶν τῶν βιομηχανικῶν καταστημάτων, τὰ ὁποῖα ὁ ἐργολάβος ἤθελε τυχὸν συστήσει ἐπὶ τοῦ ὄρους Πτώου. Μετὰ παρέλευσιν δέκα ἐτῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τῆς ὑπώρυγος, περὶ ἧς διαλαμβάνει τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ παρόντος νόμου, ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ παραχωρήσῃ καὶ εἰς ἄλλους βιομηχάνους τὴν πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν χρῆσιν τῶν εἰρημένων ὑδάτων. Ὁ ἐργολάβος ὑποχρεοῦται νὰ συστήσῃ τὰ τοιαῦτα καταστήματά του εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ γίνηται ἐπὶ ματαίῳ ἀπώλεια τῆς ἐκ τῆς ῥοῆς τῶν ὑδάτων δυνάμεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὸ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργεῖον θέλει λαμβάνει προηγουμένην γνῶσιν τῆς περὶ συστάσεως τοιούτων καταστημάτων προθέσεως τοῦ ἐργολάβου καὶ θέλει κανονίζει τὴν τοποθέτησιν τοῦ ἐργοστασίου. Ἡ εἰς τελείαν ἰδιοκτησίαν παραχωρηθησομένη ἔκτασις θέλει εἶσθαι συνεχής, τὴν δὲ θέσιν αὐτῆς θέλει ὁρίσει ἡ Κυβέρνησις. Ἄρθρον 4. Τῆς παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀποξηράνσεως προηγεῖται ἡ εἰς τὸ δημόσιον Ταμεῖον παρακατάθεσις 100 χιλιάδων δραχμῶν, λόγῳ ἐγγυήσεως τῆς ἐμπροθέσμου ἐνάρξεως καὶ ἀποπερατώσεως τῶν ἐργασιῶν. Ἡ παρακατάθεσις αὕτη λαμβάνει χώραν ὀκτὼ τὸ πολὺ ἡμέρας ἀπὸ τῆς εἰς τὸν μειοδότην εἰδοποιήσεως, ὅτι αἱ προτάσεις του ἐκρίθησαν παραδεκταί. Παρελθούσης ἐπὶ ματαίῳ τῆς προθεσμίας ταύτης, ἡ μὲν προσφορὰ θεωρεῖται ὡς μὴ δοθεῖσα, τὸ δὲ κατὰ τὸ ἄρθρον 6 χρηματικὸν ποσὸν μένει αὐτοδικαίως εἰς ὄφελος τοῦ δημοσίου Ταμείου. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καταθέσεως μέχρι τῆς ἀποδόσεως τοῦ ἀνωτέρου ποσοῦ τὸ δημόσιον θέλει πληρώνει πρὸς τὸν ἐργολάβον τόκον ἐτήσιον 6%. Ἄρθρ. 5. Ὁ ἐργολάβος ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, ἀφ’ ἧς ἡμέρας καταστῇ τοιοῦτος, δυνάμει τῆς κατὰ τὸ ἀνωτέρω ἄρθρον 3 παραχωρήσεως (ἢ τοῦ κατὰ τὸ ἑπόμενον ἄρθρον 6 συναγωνισμοῦ), ὀφείλει νὰ κάμῃ ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ὑπὸ τὸ ὄρος Πτῶον διώρυγος, δι’ ἧς θέλουν μετοχετεύεσθαι πρὸς τὸν λιμένα Λαρύμνης τὰ τὴν πεδιάδα Κωπαΐδος κατακλύζοντα ὕδατα καὶ θέλει ἀποπερατώσει αὐτὰς ἐντὸς 6 ἐτῶν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἡμέρας. Ἐὰν ὁ ἐργολάβος δὲν κάμῃ ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν, ἢ δὲν ἤθελεν ἀποπερατώσῃ αὐτὰς ἐντὸς τῶν ἀνωτέρω ταχθεισῶν προθεσμιῶν θέλει κηρύττεσθαι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς κτλ. ἔκπτωτος τοῦ παραχωρηθέντος αὐτῷ δικαιώματος. Ὁ ἐργολάβος δύναται νὰ ἐκκαλέσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, τὸ ὁποῖον ἀποφαίνεται τελεσιδίκως. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν τὸ ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ λόγῳ ἐγγυήσεως παρακατατεθειμένον ποσὸν μεταβαίνει αὐτοδικαίως καὶ ἄνευ διατυπώσεώς τινος εἰς τὴν πλήρη κυριότητα τοῦ δημοσίου, τὰ δὲ πρὸς ἀνασκαφὴν, ἀνόρυξιν καὶ διώρυξιν τῆς τε διώρυγος καὶ ὑπώρυγος καὶ τὰ πρὸς ἀποξήρανσιν ἐν γένει ἐκτελεσθέντα οἱαδήποτε ἔργα, ἀνεγερθέντα κτίρια, τὰς προμηθευθείσας κινητὰς καὶ πηγμένας μηχανὰς, τὰ μηχανήματα, τὰ παντὸς εἴδους ἐργαλεῖα καὶ ὑλικὸν, ἡ Κυβέρνησις θέλει ἐκθέσει, ὅπως εὑρίσκονται, εἰς δημοπρασίαν εἰς λογαριασμὸν τοῦ ἐργολάβου, ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ν’ ἀναδεχθῇ καὶ φέρῃ εἰς πέρας τὸ προκείμενον ἔργον τῆς ἀποξηράνσεως ὁ ἀγοραστής. Ἅμα μετὰ τὴν τελείαν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου τούτου δοθῇ ἐλευθέρα πρὸς τὸν λιμένα Λαρύμνης ῥοὴ εἰς τὰ ὕδατα τῆς Κωπαΐδος, ἡ Κυβέρνησις, παραλαμβάνουσα αὐτὸ μετὰ τῶν παραρτημάτων αὐτοῦ θέλει ἀποδώσει τῷ ἐργολάβῳ τὴν παρακαταθήκην. Ἄρθρ. 6. Ἐμφανιζομένων πλέον τοῦ ἑνὸς ἀτόμου, ἢ ἑταιρίας, ὅπως ἀναλάβωσι τὴν ἀποξήρανσιν τῆς Κωπαΐδος ὑπὸ τοὺς ὅρους τοῦ παρόντος νόμου, τὸ πρὸς ἀποξήρανσιν δικαίωμα θέλει παραχωρηθῆ πρὸς τὸν ἐξαιτήσοντα διάρκειαν νομῆς τῶν γαιῶν συντομωτέραν τῆς ὁριζομένης ἐν τῷ ἐδ. βʹ. τοῦ ἄρ. 2 τοῦ παρόντος νόμου. Αἱ πρὸς τοῦτο ἐσφραγισμέναι προτάσεις θέλουσιν ὑποβληθῆ πρὸς τὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν κατὰ τύπους, ὁρισθησομένους διὰ Β. Διατάγματος, δημοσιευθησόμενον ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κυρώσεως τοῦ παρόντος νόμου. Οὐδεμία προσφορὰ γίνεται δεκτὴ ἄνευ προηγουμένης καταθέσεως εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον δραχμῶν 25,000· ἡ δὲ παραχώρησις τοῦ δικαιώματος τῆς ἀποξηράνσεως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ πρὶν ἢ παρέλθωσι 3 μῆνες ἀπὸ τῆς ἐν τῇ ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως τοῦ νόμου τούτου. Ἵνα δὲ μῆνα τὸ πολὺ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως ταύτης θέλει γνωστοποιηθῆ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐπιμελείᾳ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ, ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως περὶ παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀποξηράνσεως τῆς Κωπαΐδος Λίμνης, οἱ ὅροι τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης καὶ ἡ ἡμέρα, καθ’ ἣν θέλει γίνει ἐν Ἀθήναις ἡ παραχώρησις. Ἄρθρον 7. Ἐντὸς 4 ἐτῶν ἀπὸ τῆς περατώσεως καὶ παραλαβῆς τῆς διώρυγος ὁ ἐργολάβος ὀφείλει νὰ ἐκτελέσῃ ἐντελῶς ἅπαντα τὰ λοιπὰ ἔργα κατὰ τὸ σχέδιον τοῦ μηχανικοῦ Κ. Σωβὰς, πρὸς διευθέτησιν τῶν ποταμῶν Μέλανος, Κηφισσοῦ, Ἑρμίνης, Κοραλίου, Φαλάρου καὶ λοιπῶν χειμάῤῥων, ὅπως τὰ ὕδατα αὐτῶν μὴ βλάπτωσι, περιπλανώμενα τὰς ἀποξηρανθείσας γαίας, κατασταθῶσι δὲ ἀπεναντίας χρήσιμα πρὸς ἄρδευσιν αὐτῶν. Μὴ περατουμένων τῶν ἔργων τούτων ἐντὸς τῆς ταχθείσης τετραετίας, ὁ ἐργολάβος ὑπόκειται εἰς ποινικὴν ῥήτραν ὑπερημερίας ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ταμείου 50 χιλιάδων δραχμῶν, ὅστις θέλει διπλασιάζεσθαι ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, μέχρις ἐντελοῦς ἀποπερατώσεως τῶν προκειμένων ἔργων. Ἄρθρ. 8. Αἱ περίμετροι τῆς συνήθους καὶ ἐκτάκτου πλημμύρας τῆς Κωπαΐδος θέλουν ἐξακριβωθῆ καὶ ὁρισθῆ διὰ σταθερῶν σημάτων, ὁριστικῶς καὶ ἀναμφισβητήτως, ὑπὸ ἑπτὰ ἐπιστημόνων, τοὺς ὁποίους θέλει ἐκλέξει ὁ Πρόεδρος τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν. Ἐκ τῶν ἑπτὰ τούτων πραγματογνωμόνων οἱ μὲν τρεῖς θέλουσιν εἶσθαι ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τοῦ μηχανικοῦ, οἱ δὲ δύο λοχαγοὶ καὶ οἱ ἕτεροι δύο ὑπολοχαγοὶ τοῦ αὐτοῦ Σώματος. Οἱ πραγματογνώμονες, ὁρκιζόμενοι ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου Λεβαδείας, θέλουσιν ἐξακριβώσει τὰ ἐπὶ τῶν βράχων καταφανῆ σημεῖα τῆς συνήθους καὶ ἐκτάκτου πλημμύρας. Ὁρμώμενοι δ’ ἐκ τῶν σημείων τούτων θέλουσι προσδιορίσει δι’ ἀκριβοῦς χωροσταθμίσεως τῆς περιμέτρου τῶν δύο τούτων πλημμυρῶν· ἐπὶ τῶν κυριωτέρων σημείων τῶν περιμέτρων τούτων θέλουσιν ἐγερθῆ, δαπάνῃ δημοσίᾳ, σταθερὰ σήματα, συντασσομένων συνάμα πρωτοκόλλων, δηλούντων ὅσον οἷόν τε λεπτομερέστερον καὶ σαφέστερον τὴν σχετικὴν θέσιν ἑκάστου σήματος. Ἡ πρὸς τὸν ἐργολάβον τῆς ἀποξηράνσεως παράδοσις τῆς συνήθως καὶ ἐκτάκτως πλημμυρούσης πεδιάδος θέλει γίνει διὰ πρωτοκόλλου, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὡς ἀνωτέρω ὁρισθησομένων περιμέτρων, ὅπως οὗτος ἐξασκήσῃ ἐπὶ τῶν ἐκτάσεων τούτων τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τῷ παρέχουσι τὰ ἄρθρα 3, 9 καὶ 10 τοῦ παρόντος νόμου. Ἄρθρ. 9. Οἱ νομίμως ἀποδείξοντες, ὅτι ἔχουσιν ἰδιοκτησίας ἐντὸς τῆς περιμέτρου τῆς συνήθους πλημμύρας, δύνανται ν’ ἀνακτήσωσιν αὐτὰς μετὰ παρέλευσιν τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς παραχωρήσεως τοῦ προνομίου, ἐγκαταλείποντες τὸ ἥμισυ πρὸς ὄφελος τοῦ ἐργολάβου τῆς ἀποξηράνσεως. Ἄρθρ. 10. Οἱ ἰδιοκτῆται τῆς ἐκτάσεως τῆς κατακλυζομένης ζώνης, ἐξαιρουμένου τοῦ δημοσίου θέλουσι, πληρώσει κατὰ στρέμμα πρὸς τὸν ἐργολάβον τῆς ἀποξηράνσεως ποσὸν ἀνάλογον τῆς εἰς τὰς γαίας αὐτῶν ἀποδιδομένης μείζονος ἀξίας (la plus value). Τὴν μείζονα ταύτην ἀξίαν θέλουσιν ὁρίσει δι’ ἑκουσίου συνεννοήσεως, ὅ τε ἐργολάβος καὶ ὁ ἰδιοκτήτης τῆς γῆς. Μὴ συμφωνούντων δ’ αὐτῶν, ἡ μείζων ἀξία θέλει ὁρισθῆ ὑπὸ δύο πραγματογνωμόνων, διοριζομένων παρ’ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν, καὶ ἐν διχογνωμίᾳ ὑπὸ τρίτου, διοριζομένου ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοδικείου, ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ ἐπισπεύδοντος. Ἡ οὕτω προσδιορισθησομένη μείζων ἀξία δὲν θέλει εἶσθαι κατωτέρα τοῦ ἡμίσεως τῆς εἰς ἕκαστον στρέμμα ἀντιστοιχούσης δαπάνης ἀναλόγως τῆς ὅλης ἀποξηρανθείσης ἐκτάσεως καὶ τοῦ πρὸς ἀποξήρανσιν αὐτῆς καταβληθέντος ποσοῦ. Διὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου θέλουσιν ἐκτιμηθῆ καὶ αἱ παρὰ τοῦ ἐργολάβου καταληφθησόμεναι τυχὸν ἰδιωτικαὶ γαῖαι πρὸς διαχάραξιν τῶν τῆς ἀποξηράνσεως τῶν γαιῶν καὶ διευθύνσεως τῶν ποταμῶν τάφρων. Ἄρθρ. 11. Ἰδιῶται ἢ ἑταιρίαι δύνανται νὰ ἐξασκήσωσι τὸ δικαίωμα πρὸς ἀποξήρανσιν καὶ ἄλλων ἑλωδῶν ἢ κατακλυζομένων γαιῶν τοῦ Κράτους κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου. Ἐπιτρέπεται δὲ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραχωρήσῃ εἰς τοὺς αἰτήσοντας τοιαῦτα δικαιώματα τὰ ἐν τοῖς παραγράφοις γʹ—ϛʹ τοῦ ἄρθρου 3 ὠφελείας, πρὸς δὲ τὴν νομὴν τῶν γαιῶν ἢ τὴν ἰδιοκτησίαν μέρους αὐτῶν ἢ καὶ ἀμφοτέρας. Ἡ παραχώρησις, ἐνεργηθησομένη διὰ συναγωνισμοῦ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου β, θέλει γίνεσθαι πρὸς τὸν μειοδοτήσαντα, ἀνώτατος δὲ ὅρος τῆς μὲν νομῆς προσδιορίζονται 99 ἔτη τῆς δὲ ἰδιοκτησίας μέχρι τοῦ ἡμίσεως τῆς κατακλυζομένης ἢ ἑλώδους ἐκτάσεως. Τὸ ποσὸν τῶν κατὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 6 μεταθέσεων θέλει ὁρίζεσθαι διὰ Β. Διατάγματος.

Ὁ πληρεξούσιος Μεσσήνης

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ὑπουργ. τῶν Ἐσωτερ. Ἡ πρότασις, νομίζω, ὅτι δὲν χρήζει ἀναπτύξεως, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατ’ αὐτῆς ἔνστασις ἀπαραδέκτου.

§6Ι. ΑΝΝΙΝΟΣ. Ὅλη ἡ ἔκτασις πόσα στρέμματα εἶναι;

§7ΚΕΧΑΓΙΑΣ. 300 χιλιάδες.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις τὶ θέλει; νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰ τμήματα;

§9ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται ἡ Συνέλευσις νὰ τυπωθῇ, νὰ διανεμηθῇ καὶ νὰ καταταχθῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν θεωρουμένη ὡς κατεπείγουσα διότι τοιαύτη εἶναι;

§11ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§12Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπεφάσισεν ἡ Συνέλευσις, παρακαλῶ τὸ προεδρεῖον νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ καταθέσῃ εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Συνελεύσεως ὅλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, δηλαδὴ τὰς προηγουμένας προτάσεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ, νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§14ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Νὰ κατατεθῇ καὶ τὸ τοπογραφικὸν σχέδιον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκτελῶ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως γενομένην πρὸ ἡμερῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπέβαλεν ἔκθεσιν ἀφορῶσαν τὴν προσωρινὴν κατάστασιν τοῦ ταμείου. Ἐπιθυμεῖ ἡ Συνέλευσις νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἔκθεσις αὕτη;

§16ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. Ἄρχεται ἡ ἀνάγνωσις τῆς ἐκθέσεως.

§17ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθῇ.

§18ΕΤΕΡΟΙ. Ὄχι νὰ ἀναγνωσθῇ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀνάγνωσιν νὰ ἐγερθῶσσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἐνταῦθα ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν... Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Ἐκτελῶν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω ὑπ’ ὄψιν αὐτῆς πίνακα παριστάνοντα κατ’ ἄρθρον καὶ κεφάλαιον τὰ μέχρι τέλους Ἰουνίου 1864 πραγματοποιηθέντα ἔσοδα καὶ ἔξοδα τῆς χρήσεως 1863. Πρεσβεύων τὴν ἀρχὴν, ὅτι ὅλαι αἱ συνδεόμεναι μὲ τὴν Γενικὴν διοίκησιν Κυβερνητικαὶ πράξεις, καὶ ἰδίᾳ αἱ περὶ τῆς καταστάσεως καὶ τῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους, πρέπει ἐγκαίρως νὰ δημοσιεύωνται, πρὸ πάντων δὲ νὰ γνωστοποιῶνται εἰς τὰ Νομοθετικὰ Σώματα, προεθέμην ἅμ’ ἀναλαβὼν τὴν διοίκησιν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐκτελέσω οἴκοθεν τὸ ἔργον, δι’ ὃ προεκλήθην ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως. Ἡ κατάστασις τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους δικαίως ἑλκύει τὴν προσοχὴν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου Συνεδρίου, οὐ μόνον διότι ὑπὸ τὴν καθαρῶς οἰκονομικὴν ἔποψιν εἰς πολλὰ καὶ σωτήρια δύναται νὰ ὁδηγήσῃ Νομοθετικὰ μέτρα, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις χρησιμεύει ὡς γνώμων πρὸς ἐκτίμησιν τῆς ἐν γένει τοῦ Κράτους καταστάσεως ὑπὸ πολιτικὴν ἔποψιν καὶ πρὸς λῆψιν διαφόρων Νομοθετικῶν μέτρων δι’ ὅλους τοὺς Κλάδους τῆς δημοσίας διοικήσεως· Τὴν πραγματοποίησιν τῶν σωτηρίων ἀποτελεσμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπαγγέλλεται ἡ ἔγκαιρος δημοσίευσις τῆς οἰκονομικῆς τοῦ Κράτους καταστάσεως, προεῖδεν ὁ Νόμος περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ὁρίσας, ὅτι ἐντὸς τῶν πρώτων μηνῶν ἑκάστου ἔτους ὑποβάλλονται εἰς τὰ Νομοθετικὰ Σώματα καὶ δημοσιεύονται διὰ τοῦ τύπου ὁ λογαριασμὸς τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἀμέσως προηγουμένου ἔτους καὶ ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ προτελευταίου ἔτους, συνάμα δὲ δημοσιεύονται ἐκ μέρους τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου αἱ διαδηλώσεις ἐπὶ τοῦ λογαριασμοῦ καὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τῶν ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ προηγουμένου ἔτους ὑποβληθέντων εἰς τὰ Νομοθετικὰ Σώματα· ἐὰν διετελοῦμεν λογιστικῶς ἐνήμεροι, ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν ἤθελον εἶσθαι ἐκ μέρους μὲν τοῦ Ὑπουργείου ὁ λογαριασμὸς τῆς διαχειρίσεως τοῦ 1863 καὶ ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ 1862, ἐκ μέρους δὲ τοῦ Συνεδρίου αἱ διαδηλώσεις ἐπὶ τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ 1862 καὶ ἐπὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ 1861· ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει δὲν ἠθέλατε ἔχει ἀνάγκην ἄλλων πληροφοριῶν, διὰ νὰ κρίνητε περὶ τῆς οἰκονομικῆς ἡμῶν καταστάσεως· ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ τὸ Διοικητικὸν καὶ τὸ Δικαστικὸν ἡμῶν λογιστικὸν εἶναι ἕνεκα διαφόρων λόγων τοσούτῳ ὀπισθήμερα, ὥστε οἱ μὲν δημοσιευμένοι παρὰ τοῦ ὑπουργείου λογαριασμοὶ δὲν φθάνουσιν εἰμὴ μέχρι τῆς διαχειρίσεως τοῦ 1858, αἱ δὲ διαδηλώσεις τοῦ Συνεδρίου μέχρι τοῦ 1855. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον θέλων νὰ δώσω εἰς ὑμᾶς ἰδέαν τινὰ, ἔστω καὶ ἀτελῆ, τῆς Οἰκονομικῆς τοῦ Κράτους καταστάσεως, ἐνησχολήθην κατ’ αὐτὰς καὶ συνέταξα ἐκ τῶν διαφόρων στοιχείων τῆς ὑπηρεσίας πρόχειρόν τινα ἀνάλυσιν τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν προηγουμένων χρήσεων, τὴν ὁποίαν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρουσιάσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν μετὰ τοῦ διαληφθέντος πίνακος. Ὡς θέλετε παρατηρήσει, ἡ ὑποβαλλομένη ἀνάλυσις, περὶ τῆς τελείας ἀκριβείας τῆς ὁποίας δὲν δύναμαι νὰ ἐγγυηθῶ (καθόσον δὲν προέβη ἡ ἐπεξεργασία τῶν λογαριασμῶν μέχρι τῆς ἐποχῆς ταύτης) παριστάνει ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀπολογισμῶν ὅλων τῶν κλεισμένων χρήσεων ἀπὸ τοῦ 1833– 1862, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ τὸ κατὰ τὴν 31 Δεκεμβρίου 1863 ἐνεργητικὸν καὶ παθητικὸν τοῦ Κράτους, ἐν τῷ τέλει δὲ προσετέθησαν σημειώσεις τινὲς περὶ τοῦ πιθανοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐγγιζούσης εἰς τὴν λῆξιν χρήσεως 1863, περὶ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ 1864, περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἐντόκων γραμματίων καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ δανείου τῶν 6,000,000 καὶ τέλος περὶ τῆς καταστάσεως, εἰς ἣν εὑρίσκετο τὸ δημόσιον Ταμεῖον καθ’ ἣν ἡμέραν ἡ Α. Μ. ηὐδόκησε νὰ μὲ καλέσῃ εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους. Διεξερχόμενοι, Κύριοι, τὴν ἀνάλυσιν ταύτην καὶ τὰς παρατεθείσας ἐν αὐτῇ σημειώσεις, θέλετε παρατηρήσει τὰ ἑξῆς. Αʹ. Ἀποτελέσματα ἀπολογισμῶν. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1833, ὅτε ἐγκατεστάθη ἐν Ἑλλάδι ἡ Βασιλεία, μέχρι τέλους τῆς χρήσεως 1862, εἰσπράχθησαν ἀπὸ

Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὰ ἐξωτερικὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα περιλαμβάνονται αἱ προκαταβολαὶ τῶν τριῶν προστατίδων Δυνάμεων, αἵτινες, ὡς γνωστόν, λόγῳ μόνον λογιστικῆς τάξεως ἐγγράφονται εἰς τὰ δημόσια βιβλία. Ἐὰν ῥίψῃ τις βλέμμα ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν διαφόρων χρήσεων, θέλει παρατηρήσει ὅτι τὰ ἐσωτερικὰ ἔσοδα συνιστάμενα κατὰ τὸ 1834 ἐκ δραχ. 10,433,890 ἀνέβησαν κατὰ τὸ 1840 εἰς δραχ. 16,268,183. Ἔκτοτε δὲ ἤρχισαν νὰ ἐλαττόνωνται καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1844 καὶ 1845 δὲν ἔφθασαν οὐδὲ τὰ 11,000,000, ἀπὸ δὲ τοῦ 1846 ἤρχισαν πάλιν ν’ αὐξάνωσι καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1856 ὑπερέβησαν τὰ 20,000,000, κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1860 ἔφθασαν τὰ 24,046,776 τῷ 1861 ἠλαττώθησαν εἰς δραχ. 21,639,000, κατὰ δὲ τὸ 1862 περιωρίσθησαν εἰς δραχ. 18,206,516, ἐν οἷς περιλαμβάνονται καὶ δραχ. 720,000 προερχόμεναι ἀπὸ τὸ δάνειον τῶν 6,000,000. Τὰ ἐσωτερικὰ ἔξοδα, ἅτινα κατὰ τὸ 1833 συνίσταντο εἰς δραχ. 12,982,693, ἀνέβησαν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος εἰς δραχ. 16,370,914, κυματίζοντα δὲ ἀπὸ τοῦ 1835–1842 μεταξὺ 13 καὶ 16 ἑκατομμυρίων, κατέβησαν κατὰ τὸ 1843 εἰς δραχ. 12,203,530 καὶ κατὰ τὸ 1844 εἰς 11,487,402, κατὰ τὸ 1845 ἦσαν 11,866,641, ἔκτοτε ὅμως προβαίνοντα εἰς αὔξησιν ἔφθασαν κατὰ τὸ 1860 εἰς δραχ. 22,181,340, κατὰ δὲ τὸ 1861 καὶ 1862 ὑπερέβησαν τὰ 24,00,000· αἱ χρήσεις τῶν ἐτῶν 1856 καὶ 1857 ἀφῆκαν ὁμοῦ περισσεύματα ἐκ δρ. 5,421,084, ἐξ ὧν δραχ. 1,101,048 ἐχρησίμευσαν εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ παρουσιασθέντος ἐλλείματος τῆς χρήσ. 1858, καθ’ ἣν τὰ ἔξοδα ἀνεβιβάσθησαν εἰς δραχ. 21,620,798 ἕνεκα τῶν διαφόρων δημοσίων ἔργων, ἅτινα ἐντὸς τοῦ ἔτους ἐκείνου ἐξετελέσθησαν. Ἡ χρῆσις τοῦ 1860, ἥτις ὑπερτερεῖ ὅλας τὰς ἄλλας ὡς πρὸς τὰ ἐσωτερικὰ ἔσοδα, ἀφῆκε περίσσευμα ἐκ δραχ. 1,829,076, ἀλλ’ αἱ ἑπόμεναι δύο τῶν ἐτῶν 1861 καὶ 1862 οὐ μόνον ἐξήντλησαν τὰ τῶν ἀμέσως προηγουμένων χρήσεων περισσεύματα, ἀλλ’ ἀφῆκαν ὁμοῦ ἐλλείματα ἐκ δρ. 8,439,717 ὡς ἐκ τῶν ὁποίων ἠναγκάσθη τὸ δημόσιον νὰ καταφύγῃ εἰς δάνεια. Ἀφαιρουμένων τῶν ἐλλειμμάτων, ἅτινα χρήσεις τινὲς παρουσιάζουσιν ἀπὸ τὰ περισσεύματα, ἅτινα κατέλιπον ἄλλαι, ὑπολείπεται κατὰ τὸ τέλος τῆς χρήσεως τοῦ 1862 περίσσευμα ἐκ δραχ. 5,362,365. Ἀλλ’ ἐὰν ῥίψητε προσεκτικὸν βλέμμα εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ περισσεύματος τούτου, θέλετε ἰδεῖ, ὅτι τὸ πλεῖστον αὐτοῦ μέρος δὲν εἶναι πραγματικὸν ὡς προερχόμενον εἴτε ἀπὸ δαπάνας πραγματοποιηθείσας καὶ μηκέτι τακτοποιηθείσας, εἴτε ἀπὸ ἐπισφαλεῖς τοῦ δημοσίου ἀπαιτήσεις, περὶ τῆς εἰσπράξεως τῶν ὁποίων οὐδεμία, ἢ ἐλαχίστη ἐλπὶς ὑφίσταται Καὶ εἰς μὲν τὰς πραγματοποιηθείσας δαπάνας ὑπάγονται τὰ ἑξῆς.

Ὥστε τὸ πραγματικὸν περίσσευμα κατὰ τὸ τέλος τῆς χρήσεως τοῦ 1862 συνίστατο εἰς μόνας δραχμὰς 1,251.983. Καὶ ὅλως ἀπέναντι τοσούτου μικροῦ περισσεύματος εἶχον διατεθῆ εἰς δάνεια προκαταβολὰς, μετοχὰς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ διαφόρων ἑταιριῶν καὶ προκαταβολὴν εἰς τὴν χρῆσιν

Τὰ ποσὰ ταῦτα ἀναπληροῦνται ἐκ τῶν διαφόρων κονδυλίων, ἅτινα ἀποτελοῦσι τὸ παθητικὸν τοῦ Κράτους καὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται τὸ ἐπ’ ἀνοικτῷ λογαριασμῷ δάνειον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐκ δραχ. 2.820.000. Σημειωτέον δὲ ὅτι διάφορα κονδύλια τοῦ παθητικοῦ δὲν εἶναι πραγματικῶς τοιαῦτα, ἀλλὰ σημειοῦνται οὕτω δι’ ἔλλειψιν τακτοποιήσεως· τοιαῦτα δὲ εἶναι

Σημειωτέον πρὸς τούτοις, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2,683,106, ὅπερ σημειοῦται ὡς ὑπάρχον κατὰ τὴν 31 Δεκεμβρίου εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους ἢ εὑρισκόμενον καθ’ ὁδὸν, συνίστατο κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς ἡμιεξωφλημένα ἐντάλματα χρηματικὰ καὶ ἐκκρεμεῖς πληρωμὰς, μόλις δὲ 200–300 χιλιάδες δραχμῶν ἠδύναντο νὰ ὦσιν εἰς μετρητά. Ἀποτέλεσμα τῆς χρήσεως τοῦ 1863 Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς χρήσεως ταύτης δὲν δύναται νὰ ᾖναι ἀπὸ τοῦδε γνωστὸν, διότι κατὰ τὰς λογιστικὰς ἡμῶν διατάξεις ἡ χρῆσις κλείει τὴν 31 Ὀκτωβρίου 1864. Στηριζόμενος ὅμως εἰς τὰ μέχρι τοῦδε πραγματοποιηθέντα ἔσοδα καὶ ἔξοδα καὶ ὑπολογίζων ὡς ἔγγιστα καὶ κατὰ πιθανότητα τὰ πραγματοποιηθησόμενα, συμπεραίνω, ὅτι κατὰ τὴν λῆξιν τῆς χρήσεως θέλουσιν ἀναβῆ.

Τὰ ἔσοδα εἶναι κατώτερα πολλῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ τοῦτο προέρχεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τῶν ἐπελθουσῶν διὰ ψηφισμάτων τῆς Συνελεύσεως ἐλαττώσεων ἐπὶ τῶν ἐγγείων φόρων, αἵτινες ὑπερβαίνουσι τὰ 3,000,000, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ τῆς μειώσεως τοῦ ἐκ τοῦ χαρτοσήμου εἰσοδήματος καὶ τῶν ἐκ τῶν κεκλεισμένων χρήσεων εἰσπράξεων. Κρίσεις περὶ τῆς χρήσεως 1864. Τὰ ἔσοδα τῆς χρήσεως ταύτης προϋπελογίσθησαν εἰς δραχ. 23.348,685. Καθόσον δύναταί τις νὰ εἰκάσῃ ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε βεβαιωθέντων φόρων, τὰ βεβαιωθησόμενα ἔσοδα ἐν συνόλῳ λαμβανόμενα δὲν θέλουσι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα διαφέρει πολὺ ἀπὸ τὰ προϋπολογισθέντα· ἐκτὸς τῶν ἀπὸ φόρους βαμβακίων καὶ ἔσοδα κεκλεισμένων χρήσεων, ἐξ ὧν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ βεβαιωθῶσι δραχ. 1,500,000 πλέον τῶν προϋπολογισθέντων, καθόσον ὅτε συνετάττετο ὁ προϋπολογισμός, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἦτο γνωστὴ ἡ ἐπέκτασις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐφέτος ἡ καλλιέργεια τοῦ πολυτίμου προϊόντος τοῦ βάμβακος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν ἠλπίζετο, ὅτι ἡ εἴσπραξις τῶν ἀπὸ κλεισμένας χρήσεις καθυστερούντων ἤθελε λάβει ὅσην ἔλαβεν ὤθησιν· ὅθεν, χωρὶς πολὺν φόβον τοῦ νὰ ἀπομακρυνθῇ τις ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, δύναται νὰ παραδεχθῇ, ὅτι τὰ βεβαιωθησόμενα ἔσοδα τῆς χρήσεως 1864 θέλουσιν ἀναβιβασθῆ εἰς δραχ. 24,848,685. Δυστυχῶς ὅμως ἀποβαίνει ἀδύνατον νὰ εἰσπραχθῇ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦτο διαρκούσης τῆς χρήσεως· ἱκανὸν μέρος αὐτοῦ θέλει περάσει, ὡς συνήθως γίνεται, εἰς τὰ καθυστεροῦντα διὰ νὰ εἰσπραχθῇ ἀκολούθως ἢ διὰ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ παραλείμματα, ἐὰν ἀποδειχθῇ ἀνέφικτος ἡ εἴσπραξίς του. Παραδεχόμενος, ὅτι θέλουσιν ἐκλείψει μετ’ οὐ πολὺ αἱ ἤδη ἀπαντώμεναι κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων δυσκολίαι, καὶ ὅτι τὰ ὄργανα τῆς εἰσπράξεως θέλουσιν ἀναπτύξει πᾶσαν τὴν ἑαυτῶν ἐνέργειαν, ὑπολογίζω τὸ καθυστέρημα εἰς δραχ. 1,800,000, ὧν ἀφαιρουμένων ἀπὸ τὰ προϋπολογισθέντα, θέλομεν ἔχει κατὰ τὴν λῆξιν τῆς χρήσεως εἰσπραχθέντα δραχ. 21,548,685. Τὸ ποσὸν τοῦτο, πολὺ ἀνώτερον ἀπὸ τὰ κατὰ 1862 καὶ 1863 εἰσπραχθέντα καὶ ἴσον περίπου μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ 1861, ἀποβαίνει τοσούτῳ μᾶλλον εὐάρεστον, καθόσον διετηρήθησαν καὶ διὰ τὸ ἐνεστὼς ἔτος αἱ κατὰ τὸ προηγούμενον ψηφισθεῖσαι ἐλαττώσεις τῶν ἐγγείων φόρων, ἡ δὲ ἐκ τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἅλατος, τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν καὶ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐθνικῶν φθαρτῶν κτημάτων προϋπολογισθεῖσα καὶ προσδοκωμένη αὔξησις εἶναι πολὺ κατωτέρα τῶν ἐλαττώσεων τούτων. Τὰ ἔξοδα τοῦ 1864 προϋπελογίσθησαν μὲν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως εἰς δραχ. 23,487,532, περιωρίσθησαν δὲ παρὰ τῆς Συνελεύσεως εἰς 22,233,118· ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ποσοῦ τούτου παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη καὶ ἄλλων δαπανῶν, διὰ τὰς ὁποίας ἐζητήθησαν καὶ ζητοῦνται ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις. Κατὰ τὰς παραστάσεις τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ὁ ψηφισθεὶς προϋπολογισμὸς ὄχι μόνον δὲν προεῖδεν ὁλοσχερῶς τὴν δαπάνην τῶν ὑπεραρίθμων καὶ τῶν εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἀποσταλέντων ἀνδρῶν, ἀλλ’ ἀφῄρεσε δι’ ὅλον τὸ ἔτος τὴν μισθοδοσίαν καὶ λοιπὰ ἔξοδα 2,500 στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔλειπον τότε ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, ἐν ᾧ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀνεπληρώθησαν καὶ ἀναπληροῦνται διὰ τῆς ἐνεργουμένης στρατολογίας· διὰ τοῦτο παρίσταται σήμερον ἡ ἀνάγκη νὰ ζητηθῇ διὰ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν νέα πίστωσις ἐκ δραχμῶν 1,192,244. Ἐκτὸς τούτου παρελείφθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ πάντα τὰ δι’ ἔξοδα κλεισμένων χρήσεων ὀφειλόμενα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐζητήθη κατόπιν εἰδικὴ πίστωσις καὶ τὰ ὁποῖα ἀναβαίνουσιν εἰς δραχ. 870,000, ἐξ ὧν 588,000 ἀνήκουσιν εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν· ὥστε ἂν καὶ περιωρίσθησαν ὑπὸ τῆς

Οὕτω δὲ τὰ πιθανὰ ἔξοδα τοῦ 1864 θέλουσιν ὑπερβῆ τὰ τοῦ 1863 κατὰ ἓν ἑκατομμύριον περίπου. Ἀφ’ ἑτέρου ὅμως θέλουσι προστεθῆ εἰς τὰ ἔσοδα δρ. 410,017, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ ἀπὸ 4 Ἰουλίου 1864 Β. Διάταγμα ἀπεφασίσθη νὰ ληφθῶσιν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου ἐκ τῆς διὰ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ὡρισμένης ἐτησίας δαπάνης τῶν 25,000 λιρῶν στερλινῶν· μετὰ τὴν προσθήκην δὲ τούτων φρονῶ, ὅτι δύναται νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις μεταξὺ ἐσόδων καὶ ἐξόδων, ἐνδεχόμενον δὲ νὰ μείνῃ καὶ μικρόν τι περίσσευμα. Δάνεια ἐσωτερικά. Μέχρι τοῦ ἔτους 1862 ἡ Κυβέρνησις ἀπαντῶσα τὰς ἀνάγκας της ἐκ τῶν τακτικῶν εἰσοδημάτων τοῦ κράτους, οὐδέποτε εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγῃ εἰς δάνεια, ἐκτὸς μικρῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἐλάμβανε προσφάτως, ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ἐπ’ ἀνοικτῷ λ)σμῷ. Μόνον ἐν ἀρχῇ τοῦ ἔτους 1862 ἕνεκα τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν, τὰς ὁποίας προεκάλεσεν ἡ ἐπανάστασις τοῦ Ναυπλίου, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβῃ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐπ’ ἀνοικτῷ λ)σμῷ κατὰ πρῶτον μὲν δραχμὰς 1,320,000 ἐπὶ ἐνεχύρῳ τῶν μετοχῶν της, ἀκολούθως δὲ 1,500,000 ἐπὶ ὑποθήκῃ τοῦ ἐθνικοῦ ἐλαιῶνος Παρνασσίδος. Τὰ ποσὰ ταῦτα, ὧν ὁ ἐτήσιος τόκος συνεφωνήθη εἰς 6% μένουσιν ἀμετάβλητα καὶ σημειοῦνται εἰς τὸ παθητικὸν τοῦ Κράτους. Μετὰ τὴν Ὀκτωβριανὴν ἐπανάστασιν, ἐπειδὴ ἐγεννήθησαν νέαι δαπάναι, ἡ δὲ εἴσπραξις τῶν δημοσίων προσόδων ἀπήντα προσκόμματα, ἐνεκρίθη νὰ ζητηθῇ τὸ δάνειον τῶν 6,000,000 ἐπὶ τόκῳ 6% καὶ ἐπὶ ἀμοιβῇ 1%, διὰ τὴν ἐξόφλησιν δὲ αὐτοῦ ὡρίσθη προθεσμία 34 ἐτῶν κληρουμένου καὶ ἐξοφλουμένου ἐτησίως ἀριθμοῦ τινος ὁμολόγων· τὸ δάνειον τοῦτο δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι ἐντελῶς. Ἐντὸς τοῦ 1862 διετέθησαν ἐξ αὐτοῦ δραχ. 720,000, τὸ 1863, 3,060,000 καὶ τὸ 1864 δραχ. 395,100, ὥστε μένουσιν ἀκόμη ἀδιάθετοι δραχ. 1,824,900. Κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1862 ἕνεκα νέων ἀναγκῶν ἀνυπερβλήτων ἔλαβε τὸ δημόσιον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἕτερον δάνειον δραχ. 1,000,000 μεταβιβάσαν πρὸς ἐξόφλησιν τούτου εἰς τὴν Τράπεζαν τὸ ἐκ τῆς Σμύριδος εἰσόδημα, ἐξ οὗ μέχρι τοῦδε εἰσεπράχθη ποσὸν 300,000. Ἐν ἀρχῇ τοῦ παρόντος ἔτους, εὑρεθεῖσα εἰς οἰκονομικὰς δυσχερείας ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ καταφύγῃ εἰς νέον δάνειον, ἐξέδωκε τὰ λεγόμενα ἔντοκα γραμμάτια, διὰ τῶν ὁποίων ἐπρομηθεύθη 3,000,000 δραχμῶν, ἐξ ὧν δραχ. 2,300,000 παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Διὰ τοῦ μέσου τούτου εὐκόλυνε μὲν τότε τὴν θέσιν της, ἀλλὰ κατέστησε δύσκολον τὴν θέσιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐκτὸς τοῦ τόκου πολλοὶ τῶν κατόχων τῶν γραμματίων τούτων δὲν στέργουν εἰς ἀνανέωσιν, ἀλλὰ ζητοῦσι τὴν ἐξαργύρωσίν των. Κατὰ τὴν 25 Ἰουλίου, ὅτε εἰσῆλθον εἰς τὸ ὑπουργεῖον, εὑρίσκοντο ἐν κυκλοφορίᾳ ἔντοκα Γραμμάτια δραχ. 2,913,322. Κατάστασις Ταμείου.

Ἀπέναντι ὅμως τῆς μικρᾶς ταύτης ποσότητος, ἔμενον ἀπλήρωτα διάφορα χρηματικὰ ἐντάλματα, δι’ ἔξοδα προηγουμένων μηνῶν, ἀναβαίνοντα εἰς δραχμὰς 400,000 περίπου, ἐπέκειτο δὲ καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ἐξόδων τοῦ Ἰουλίου συμποσουμένων εἰς δραχ. 1,700,000 ὡς καὶ ἡ πτῶσις πολλῶν ἐντόκων γραμματίων, τινὰ τῶν ὁποίων ἔμελλον νὰ ἐξαργυρωθῶσιν. Κατὰ τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ Ἰουλίου εἰσεπράχθησαν ἐκ δημοσίων ἐσόδων δραχ. 855.392, κατὰ δὲ τὰ δύο πρῶτα τοῦ Αὐγούστου δραχ. 696,935 τὸ ὅλον δραχ. 1,552,327, ἀλλὰ καὶ πάλιν τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον δὲν δύναται νὰ ἦναι ἐνήμερον εἰς τὰς πληρωμάς του. Αἱ εἰσπράξεις δὲν προβαίνουσιν ὅσον ἠλπίζετο, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἕνεκα τῶν βροχῶν ἐβράδυνεν ἡ ἀποξήρανσις καὶ ἑπομένως ἡ φόρτωσις τοῦ σταφιδοκαρποῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἕνεκα τῶν περιστάσεων καὶ τῆς ἐλλείψεως ἀναλόγου στρατιωτικῆς ὑποστηρίξεως, ἀδυνατοῦσι τὰ ὄργανα τῆς εἰσπράξεως νὰ ἐκπληρώσωσιν ἀκριβῶς τὸ καθῆκόν των Προσθετέον εἰς ταῦτα, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν μεγάλων ἐπαρχιῶν, ἐνασχοληθέντες ἐφέτος εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βαμβακίου καὶ δαπανήσαντες εἰς αὐτὴν πολλὰ ὡς ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν ἡμερομισθίων, δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ ἀποτίσωσι τοὺς ἐκ τῶν δημητριακῶν καρπῶν φόρους των πρὸ τῆς συγκομιδῆς καὶ τῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος τούτου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐλπίζουσι νὰ ἀνταμειφθῶσιν ἀφθόνως οἱ κόποι των καὶ τὰ ἔξοδά των. Τοιαύτη εἶναι ἐν περιλήψει ἡ σημερινὴ τοῦ ταμείου καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἡμῶν ἐν γένει κατάστασις. Ἐὰν αἱ χρήσεις τοῦ 1862 καὶ 1863 ἀφῆκαν σπουδαῖα ἐλλείμματα καὶ μᾶς ἐπεβάρυναν μὲ δάνεια ἀνώτερα τῶν 10,000,000, ἐλπίζω ὅτι τὰ ἔσοδα τῆς χρήσεως τοῦ 1864, καθ’ οὗ, προέταξα ὑπολογισμούς, θέλουσιν ἀρκέσει νὰ ἀπαντήσωσι τὰς ἀναποφεύκτους αὐτῆς δαπάνας καὶ ὅτι δὲν θέλομεν εὑρεθῆ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγωμεν εἰς νέον δάνειον. Τὸ μέλλον προοιωνίζεται κατὰ πάντα αἴσιον καὶ εἰς τοῦτο δυνάμεθα μετὰ πολλοῦ θάῤῥους νὰ ἀτενίσωμεν. Καθ’ ὅσον μὲ τὴν πρόοδον τοῦ χρόνου παγιοῦται ἡ τάξις καὶ ἐκλείπουσιν αἱ ἀνωμαλίαι, τὰς ὁποίας συνεπήγαγε μία μεγάλη πολιτικὴ μεταβολὴ, κατὰ τοσοῦτον αἱ ἐργασίαι καὶ αἱ συναλλαγαὶ τῶν πολιτῶν ἀναπτύσσονται, οἱ πόροι τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου αὐξάνουσι καὶ εἴσπραξις τῶν δημοσίων ἐσόδων καθίσταται εὐχερεστέρα· ἐκτὸς τούτου τὰ μεγάλα καὶ ἀνέλπιστα χρηματικὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἰσαχθῶσιν ἐφέτος εἰς τὸν τόπον ἐκ τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, ἡ σύστασις τῆς κτηματικῆς Τραπέζης καὶ ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐθνικῆς θέλουσι δώσει θαυμασίαν ὤθησιν εἰς τὴν φιλοπονίαν καὶ τὸ ἐπιχειρηματικὸν πνεῦμα τοῦ Ἑλλην. λαοῦ καὶ θέλουσιν ἀνοίξει νέας πηγὰς πλούτου. Ἐὰν δὲ, ὡς ἐλπίζεται, παρουσιασθῶσιν εὐκαιρίαι καὶ ἀναλάβωσι τὴν τομὴν τοῦ Ἰσθμοῦ, τὴν ἀποξήρανσιν τῆς Κωπαΐδος καὶ ἄλλων λιμνῶν ἢ τελμάτων, τὴν ξύλευσιν τῶν δασῶν, τὴν ἐξόρυξιν τῶν παρ’ ἡμῖν μεταλλείων καὶ ὀρυκτῶν, τὴν κατασκευὴν σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τοιούτων ἔργων, ἡ ὄψις τοῦ τόπου θέλει μεταβληθῆ καὶ νέοι πόροι διά τε τὸ δημόσιον καὶ τοὺς ἰδιώτας θέλουσι παρουσιασθῆ. Πολλαπλασιαζομένων τῶν κεφαλαίων καὶ ἀπαλλαττομένου τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν σήμερον καταμαστίζουσαν αὐτὸν τοκογλυφίαν, τὸ μὲν δημόσιον θέλει δυνηθῆ νὰ ἐκποιήσῃ εὐκόλως τὰ εἰς αὐτὸ ἀνήκοντα κτήματα καὶ νὰ εἰσπράξῃ πολλὰ ἐκ τῶν καθυστερούντων, μὲ τὰ ὁποῖα αἱ παρελθοῦσαι χρήσεις τὸ ἐκληροδότησαν, οἱ δὲ ἰδιῶται θέλουσι καλλιεργήσει μεγαλητέρας ἐκτάσεις καὶ ἐπιδοθῆ εἰς νέας ἐπιχειρήσεις· ὅπως δὲ διευκολυνθῇ ἡ ἀποξήρανσις τῶν ἑλῶν καὶ τελμάτων, τὸ ἔδαφος τῶν ὁποίων ἀπεδείχθη καταλληλότατον πρὸς βαμβακοφυτείαν, εἰς τὴν πρότασιν περὶ ἀποξηράνσεως τῆς Κωπαΐδος λίμνης περιλαμβάνεται διάταξις καθ’ ἣν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραχωρήσῃ ὑπὸ τοὺς ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένους ὅρους καὶ ἄλλας λίμνας ἢ ἕλη πρὸς ἀποξήρανσιν. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἐν τούτοις νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ προσδοκωμένη τῶν κεφαλαίων πολλαπλασίασις, εἶναι ἀδύνατον νὰ φέρῃ ἀνάλογα διὰ τὸν τόπον ἀποτελέσματα, ἐὰν δὲν λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν, δὲν ληφθῇ πρόνοια περὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς καὶ πρὸ πάντων ἐὰν δὲν ἐγκαταλείψωμεν τὸ ὀλέθριον φορολογικὸν ἡμῶν σύστημα, τὸ λείψανον τοῦτο τῆς δουλείας καὶ βαρβαρότητος, τὸ ὁποῖον, παρακολουθοῦν τὴν παραγωγὴν καὶ φορολογοῦν τὴν ἀκαθάριστον πρόσοδον, ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν γῆν τὰ κεφάλαια καὶ τὴν ἐργασίαν. Περὶ πάντων τούτων τῶν οὐσιωδεστάτων ἀντικειμένων ὑπάρχουσιν ἐκκρεμεῖς ὑπ’ ὄψιν τῆς Συνελεύσεως αἱ ἀπαιτούμεναι προτάσεις, ἐπιφυλαττόμενος δὲ νὰ ἐπιφέρω ἐν καιρῷ τῷ δέοντι τὰς ἀνηκούσας τροπολογίας, ὡς ἔπραξα ἤδη ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν, παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιταχύνῃ ὅσον ἔνεστι τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν αὐτῶν, καθόσον ἄνευ τούτων εἶναι φόβος μὴ τραπῶσιν εἰς ἄλλας ὀλιγώτερον ὠφελίμους ἐπιχειρήσεις τὰ κεφάλαια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διατιθέμενα ὑπὲρ τῆς γεωργίας ἤθελον ἀποβῆ πρόξενα μεγάλων ὑλικῶν καὶ ἠθικῶν ὠφελειῶν διὰ τὸν τόπον. Πρὸς ἐμψύχωσιν τοῦ ἐμπορίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνοίγει νέον στάδιον ἐνεργείας ἡ αἰσία τῶν πραγμάτων ἀποκατάστασις καὶ ἡ προαγωγὴ τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, θεωρῶ ἀναγκαίαν τὴν ἁπλοποίησιν τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου διὰ τῆς συγχωνεύσεως τῶν ὑπαρχουσῶν ἐν αὐτῇ πολλῶν ὑποδιαιρέσεων τῶν ὁμοειδῶν ἐμπορευμάτων εἰς ὅσας ἔνεστιν ὀλιγωτέρας κατηγορίας καὶ τὴν μεταῤῥύθμισιν τοῦ συστήματος τῆς διαμετακομίσεως διὰ τῆς ἄνευ διασαφήσεων καὶ ἐξετάσεων ἀποταμιεύσεως τῶν ἐμπορευμάτων καὶ διὰ τῆς ἐπιβολῆς ἀποταμιευτικῶν δικαιωμάτων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ βάρους ἢ τοῦ ὄγκου αὐτῶν καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀξίας. Περὶ τῶν δύο τούτων ἀντικειμένων εὑρίσκομαι εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ ἐπιμελητηρίου τῆς πρωτίστης ἡμῶν ἐμπορικῆς πόλεως τῆς Σύρου καὶ ἐλπίζω νὰ φέρω μετ’ οὐ πολὺ ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰς ἀνηκούσας προτάσεις. Διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῶν πόρων τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, εἰς τὴν ὁποίαν θέλει συντελέσει τὰ μέγιστα ἡ πραγματοποίησις τῶν ἐκτεθέντων μέτρων, διὰ τῆς τηρήσεως αὐστηρᾶς καὶ ἔμφρονος οἰκονομίας εἰς τὰς δαπάνας τοῦ κράτους, καὶ διὰ τῆς τακτοποιήσεως τῆς ὑπηρεσίας, εἰς ἣν θέλει μεγάλως συντείνει ἡ ἐπιψήφισις Νόμου περὶ προσόντων καὶ μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐλπίζω, ὅτι θέλομεν εὑρεθῆ μετ’ οὐ πολὺ εἰς τὴν εὐάρεστον θέσιν οὐ μόνον νὰ ἀπαντῶμεν τὰς τακτικὰς ἡμῶν δαπάνας, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπαρκέσωμεν εἰς τὴν βαθμιαίαν ἀπότισιν τῶν διαφόρων ὑποχρεώσεών μας, συντελοῦντες οὕτως εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς δημοσίας πίστεως, τῆς ὁποίας ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην τὸ νεαρὸν ἡμῶν Ἔθνος. Τελευτῶν τὸν λόγον ἀναγκαῖον θεωρῶ νὰ μὴ σιωπήσω ἐντελῶς ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑπτανήσου. Εὐκταῖον ἦτον, ἂν ὑπῆρχεν ἡ διαχείρισις τῶν ταμείων συγχωνευμένη καὶ τετελεσμένον τὸ ἔργον τῆς πλήρους τῶν οἰκονομικῶν μας Νόμων ἀφομοιώσεως, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ παρουσιαζόμενος οἰκονομ. λογαριασμὸς ἤθελε παριστάνει τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ὅλης τῆς ἐπικρατείας, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰσέτι ἡ εὐχὴ αὕτη δὲν ἐπληρώθη ἕνεκα γνωστῶν λόγων, παραθέτω ἐνταῦθα συντόμους τινὰς πληροφορίας. Κατὰ τοὺς τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν ἀπολογισμοὺς τῆς Ἑπτανήσου, τὰ κυρίως δημόσια ἔσοδα αὐτῆς κατὰ μὲν τὸ 1862 ἀνέβησαν εἰς λίρ. 174,753 κατὰ δὲ τὸ 1863 εἰς λίρας 143,131, τὰ δὲ ἔξοδα κατὰ τὸ πρῶτον εἰς λίρας 160,663 καὶ κατὰ τὸ δεύτερον εἰς λίρας 162,233. Κατὰ τὸν Ἰούνιον ν. ε. τὰ μὲν ἔσοδα εἶχον ἀναβῆ εἰς λίρας 11,050, τὰ δὲ ἔξοδα εἰς λίρας 12,278. Τὸ δημόσιον χρέος τῆς Ἑπτανήσου ἀναβαίνει εἰς λίρας 202,495, ἤτοι εἰς δραχ. 5,694,159, ἐξ ὧν λίρ. 44,236, ἤτοι δραχ. 1,243,916 ὀφείλονται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον παρὰ τῶν ταμείων τῆς ἐγχωρίου διαχειρίσεως (δημοτικῶν ταμείων). Ἐκ τοῦ χρέους τούτου λίραι 15,519 προέρχονται ἀπὸ διαφόρους παρακαταθήκας, τῶν ὁποίων αἱ πλεῖσται παρεγράφησαν καὶ ἀποβαίνουσι διαγραπτέαι ἐκ τοῦ δημοσίου χρέους. Πλὴν τοῦ χρέους τούτου ἅμα μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς Ἀγγλικῆς προστασίας καὶ διαρκούσης τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου συνωμολογήθη εἰς βάρος τοῦ Ἰονικοῦ ταμείου προσωρινὸν δάνειον λίρ. 14,080, ἤτοι δραχ. 393,680, παρὰ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης χορηγηθὲν ἐπὶ τόκῳ 6% καὶ ἐπὶ προθεσμίᾳ μηνῶν τριῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίου διοικήσεως· τὸ δάνειον τοῦτο συνεφωνήθη ν’ ἀποδοθῇ ἐκ τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων τῶν μηνῶν Σεπτεμβρίου καὶ Ὀκτωμβρίου κλπ. ὥστε ἀπὸ τοῦδε ἤρξατο ἡ ἐξόφλησις αὐτοῦ χορηγηθέντος κατὰ δόσεις. Αὕτη ἐν περιλήψει ἡ οἰκονομικὴ τῆς Ἑπτανήσου κατάστασις· ἐπειδὴ οἱ κυριώτεροι πόροι τοῦ δημοσίου Ταμείου ἐν Ἑπτανήσῳ εἰσὶν οἱ ἐξαγωγικοὶ δασμοὶ ἐπὶ τῶν δύω κυριωτέρων τοῦ τόπου προϊόντων, ἤτοι τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς σταφίδος, καὶ ἐπειδὴ ἰδίως ἡ τοῦ πρώτου προϊόντος κατάστασις θεωρεῖται λίαν εὐάρεστος, ἐλπίζεται ἡ τοῦ δημοσίου χρέους ἐλάττωσις ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τούτων. Ὅσα περὶ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου ἐξέθεσα ἀνωτέρω, δύνανται κατὰ τὸ πλεῖστον νὰ ἐπηρεάσωσι καὶ τὴν τῆς Ἑπτανήσου οἰκονομικὴν κατάστασιν σπουδαίως θέλουσι συντελέσει εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἡ σύστασις κτηματικῆς Τραπέζης καὶ ἡ εἰσαγωγὴ φορολογικοῦ συστήματος καταλλήλου, μὴ φορολογοῦντος ὡς ἤδη μίαν μόνην τάξιν τὴν παραγωγικωτέραν καὶ πολυπληθεστέραν, ἀλλ’ ἐκτείνοντος τὰ δημόσια βάρη εἰς ὅλας τὰς τάξεις καὶ παρέχοντος τὰ μέσα τῆς προαγωγῆς τῆς ἐγχωρίου γεωργίας. Ἐπιφυλάσσομαι δὲ νὰ ὑποβάλω ἐπὶ τούτῳ τὰς ἀπαιτουμένας προτάσεις, ὅταν ἡ ἐπὶ τῆς ἀφομοιώσεως ἐπιτροπὴ, ἡ εἰδικῶς ἐπιφορτισθεῖσα τὸ ἔργον, παρουσιάσῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς Συνελεύσεως τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐργασιῶν της. Ἐν Ἀθήναις τὴν 2 Σεπτεμβρίου 1864. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Προσωρινὴ Κατάστασις τῆς χρήσεως 1863 κατὰ τὴν 30 Ἰουνίου 1864.

Ἀναλυτικὴ κατάστασις τῆς μερίδος «Ἀποτελέσματα ἀπολογισμῶν».

(α) Συμπεριλαμβανομένων δρχ. 720,000 ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ δανείου τῶν 6,000,000. Ἀνάλυσις τοῦ ἐκ τῶν ἀπολογισμῶν περισσεύματος.

Πιθανὸν ἀποτέλεσμα τῆς χρήσεως 1863. Πιθανὸν ἀποτέλεσμα τῆς χρήσεως 1863. α) Κατὰ τὴν 30 Ἰουνίου 1864.

β) Κατὰ τὴν λῆξιν τῆς χρήσεως (31 Ὀκτωβρίου 1864).

Τὸ ἔλλειμμα τοῦτο ἀναπληροῦται ἐν μέρει ὡς ἐφεξῆς

Κρίσεις περὶ τῆς χρήσεως 1864.

Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐζητήθησαν πιστώσεις.

Ἔντοκα γραμμάτια καὶ ἐθνικὸν δάνειον τῶν 6,000,000. Αʹ. Ἔντοκα γραμμάτια. Κατὰ τὴν 25 Ἰουλίου, ὅτε ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείου, ἡ κατάστασις τῶν ἐντόκων γραμματίων εἶχεν ὡς ἑξῆς.

Βʹ. Ἐθνικὸν Δάνειον.

Κατάστασις Ταμείου. Κατὰ τὴν παρουσιασθεῖσάν μοι κατάστασιν τῶν ταμείων τοῦ Κράτους ὑπῆρχον ἐν αὐτοῖς κατὰ τὴν 20 Ἰουλίου τὰ ἑξῆς ὑπόλοιπα.

Ἐκτὸς τούτων ἤγγιζε καὶ ἡ πτῶσις πολλῶν ἐντόκων γραμματίων, ἐξ ὧν τινα ἐπέμειναν οἱ κάτοχοι νὰ ἐξαργυρωθῶσι. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 20 Αὐγούστου 1864.

§20ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Ὕστερον ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἔκθεσιν νομίζω, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ συστήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν Κυρ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑποβάλῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1865, διότι αὐταὶ αἱ πληροφορίαι εἶναι μία θεωρία, καὶ ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι τὸ πρᾶγμα—νὰ μᾶς φέρῃ τὸν προϋπολογισμὸν, καὶ τότε θὰ πληροφορηθῶμεν καλλίτερον ἡμεῖς.

§21ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς φέρῃ συμπληρωτικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς Ἑπτανήσου, καὶ νὰ κάμνῃ ἔναρξιν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἄρσεως τῆς Ἀγγλικῆς κατοχῆς, (θόρυβος).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται πρότασις περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 1,192,245 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Στρατιωτικοῦ κλάδου διὰ τὸ 1864. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ὑμετέραν ἐπιψήφισιν πρότασιν περὶ χορηγήσεως ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως, ἐπὶ διαφόρων ἄρθρων τοῦ διὰ τὸ 1864 εἰδικοῦ τοῦ στρατιωτικοῦ κλάδου προϋπολογισμοῦ ἐκ δραχμῶν 1,192,245. Διὰ δύο δὲ ἑτέρων ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ἐκθέσεών μου ὑποβάλλεται ὁμοία αἴτησις περὶ μεταφορᾶς πιστώσεων τοῦ αὐτοῦ κλάδου διὰ τὴν χρῆσιν 1863 ἐκ δραχμῶν 237,000 καὶ ζητεῖται ἡ ταχεῖα ἐπιψήφισις τῶν πρὸ πολλοῦ ὑποβεβλημένων εἰς τὴν Συνέλευσιν πιστώσεων δι’ ἔξοδα κλεισμένων χρήσεων, ἐξ ὧν δρ. 528,516 ἀνήκουσιν εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐν τῇ συνυποβαλλομένῃ ἐσωκλείστως πρωτοτύπῳ αἰτιολογικῇ τοῦ ἁρμοδίου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ ἐκθέσει καὶ τοῖς ἐπισυνημμένοις ἐν αὐτῇ ἐξηγητικοῖς φύλλοις θέλετε παρατηρήσει, Κύριοι, τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ ζητουμένη πίστωσις καθίσταται ἀπολύτως ἀναγκαία εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν μέχρι τῆς λήξεως τοῦ τρέχοντος ἔτους.

Ἐννοεῖται ἑπομένως, ὅτι ἡ μὲν ποσότης τῶν δραχμῶν 703,000 κατεβλήθη ἤδη ὁλοσχερῶς, καί τοι μὴ ἐμπεριλαμβανομένη ἐν τῷ ψηφισθέντι προϋπολογισμῷ· ἐκ δὲ τῆς ἐκ δραχμῶν 332,000 τόσον μόνον μέρος, ὅσον ἀναλογεῖ ἀπὸ τῆς ἄρσεως τῆς Ἀγγλικῆς προστασίας μέχρι σήμερον. Ἐκ τούτων ἕπεται ὅτι αἱ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ψηφισθεῖσαι καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον διατεθεῖσαι πιστώσεις τῶν σχετικῶν ἄρθρων ἀποβαίνουσιν ἀνεπαρκεῖς καὶ δι’ αὐτὸν ἀκόμη τὸν τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως στρατὸν, διότι ἐν ᾧ ἐκ τοῦ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἐξηγητικοῦ φύλλου τοῦ πεζικοῦ ἀφῃρέθησαν 2,500 στρατιῶται, ἡ τῶν ἐθελοντῶν κατάταξις καὶ ἡ ἀπογραφὴ τοῦ ε. ε. καθιστᾶσι τὴν πραγματικὴν τοῦ στρατοῦ δύναμιν ἀνωτέραν τῆς διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ προβλεφθείσης, συνεπάγουσι δαπάνην ἀνεπίδεκτον οἰκονομίας ἄλλως παρὰ διὰ τῆς προσθήκης ἀναλόγου πιστώσεως. Ἐν τούτοις ἀναγκαῖον εἶναι νὰ γνωρίζῃ ἡ Συνέλευσις, ὅτι ἀπέναντι τῶν ἀνωτέρω δαπανῶν διὰ τοῦ ἀπὸ 4 Ἰουλίου ε. ε. Β. Διατάγματος ἀπεφασίσθη νὰ ληφθῶσιν ἐκ τοῦ ταμείου τῆς Ἑπτανήσου λίραι 14,580 ἢ δραχμαὶ 410,017, αἱ ὁποῖαι θέλουσι καταλογισθῆ εἰς τὰ ἔσοδα τῆς χρήσεως 1864. Τὸ κατ’ ἐμὲ θεωρῶν περιττὴν πᾶσαν παρατήρησιν, ἀφ’ οὗ τὰ μὲν πλεῖστα τῶν ζητουμένων ἐξόδων ἐπραγματοποιήθησαν ἐπὶ τῶν προκατόχων ὑπουργείων, τῶν δὲ ὑπολοίπων δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀνασταλῇ ἤδη ἡ πραγματοποίησις, περιορίζομαι νὰ συστήσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιταχύνῃ ὅσον ἔνεστι τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεώς της ἐπὶ τῶν ζητουμένων διὰ τῆς παρούσης καὶ τῶν ἄλλων ἐν ἀρχῇ αὐτῆς μνημονευθεισῶν ἐκθέσεών μου πιστώσεων, διότι, ἀφ’ οὗ τὰ περιεχόμενα ἐν αὐταῖς ἔξοδα ἐπραγματοποιήθησαν σχεδὸν ἅπαντα, ἀποβαίνει ἀδύνατον ἄνευ τῆς χορηγήσεως αὐτῶν νὰ τακτοποιηθῇ ἡ δοσοληψία τοῦ στρατιωτικοῦ κλάδου, περὶ τῆς καταστάσεως τῆς ὁποίας θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως τὰς ἑξῆς πληροφορίας, ἐξ ὧν θέλει πεισθῆ ἔτι μᾶλλον περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεως τῶν ζητουμένων πιστώσεων. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἐχορηγήθη εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον ἐφ’ ἅπαξ προκαταβολὴ 500,000 δραχμῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν στρατιωτικῶν ταμείων· διὰ πᾶσαν δὲ μετὰ ταῦτα πληρωμὴν ἔπρεπε καὶ πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται πληρέστατα αἱ ἐν γένει περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ πληρωμῆς διατάξεις τοῦ ἰδίου Νόμου τοὐτέστι πᾶν ἔνταλμα στρατιωτικῶν ἐξόδων πρέπει νὰ ὑποστηρίζηται ἀπὸ τὰ ἀπαιτούμενα δικαιολογητικὰ ἔγγραφα. Τὴν τελευταίαν ταύτην τοῦ Νόμου ἀπαίτησιν δυστυχῶς ἐστάθη ἀδύνατον νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον καθ’ ὁλοκληρίαν, διότι ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους, καθ’ ὃ ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν ὁ μνησθεὶς νόμος, ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, προτείνουσα, οὐχὶ ἴσως ἀδίκως, τὸ ἀνεπαρκὲς τῆς παγίας προκαταβολῆς, ἐξακολουθεῖ νὰ λαμβάνῃ καὶ ἄλλας προκαταβολὰς δυνάμει ἐνταλμάτων της, ἀλλ’ ἄνευ τῆς ἀμέσου παρουσιάσεως τῶν ἀπαιτουμένων δικαιολογητικῶν ἐγγράφων. Αἱ προκαταβολαὶ αὗται κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἔφθασαν ἐνίοτε καὶ μέχρι τῶν δύο ἑκατομμυρίων ἀριθ. 2,000,000, ἤδη ὅμως, ὡς καταφαίνεται ἐκ τῆς συναπτομένης λεπτομεροῦς καταστάσεως τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων τοῦ 1864, ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ὀφείλει νὰ προσαγάγῃ δικαιολογητικὰ ἔγγραφα τῶν ἐπὶ προκαταβολῇ ἐνταλμάτων της διὰ τὰ ἑξῆς ποσά.

Κατὰ τὰς περιστάσεις τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ἡ προκαταβολὴ τῶν δραχμῶν 500,000 ἀποβαίνει ἀνεπαρκὴς, διότι αἱ ἀναπόδραστοι τοῦ στρατοῦ δαπάναι, διά τε τὴν μισθοδοσίαν αὐτοῦ, τὰς τροφὰς καὶ λοιπὰ ἀναπόφευκτα καὶ συναφῆ πρὸς τὰς ἡμέρας τῆς παρουσίας τοῦ στρατιώτου ἔξοδα, ἀνέρχονται κατὰ μέσον ὅρον μηνιαίως εἰς δραχ. 300,000 περίπου. Κατὰ τὸ ἰσχύον δὲ σύστημα τοῦ στρατιωτικοῦ λογιστικοῦ, ἥ τε λογοδοσία καὶ ἡ συγκέντρωσις τῶν διὰ τὰς δαπάνας ταύτας δικαιολογητικῶν ἐγγράφων, ἐνεργουμένη κατὰ τριμηνίας, προσαπαιτεῖ ἀπαραιτήτως καὶ ἕτερον δίμηνον περίπου, ἐνίοτε δὲ καὶ πλειότερον διάστημα, διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ τὸν καταλογισμόν, ὥστε πράγματι παρέρχονται πέντε μῆνες, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, κατὰ τὰ προεκτεθέντα,

Τὴν ἀνάγκην λοιπὸν ταύτην, πιεζομένη νὰ θεραπεύσῃ, καταφεύγει εἰς τὸ ἐν χρήσει μέτρον τῆς ἐκδόσεως ἐνταλμάτων, εἰς λογαριασμὸν τῶν πιστώσεών της ἄνευ δικαιολογητικῶν ἐγγράφων, προσάγουσα ὅμως ταῦτα ἀκολούθως καὶ καθόσον συγκεντρόνονται καὶ ἐπεξεργάζονται. Τοιουτοτρόπως διὰ τοῦ ἀνοικτοῦ τούτου, οὕτως εἰπεῖν, λογαριασμοῦ, δικαιολογοῦσα κατὰ περιόδους τὰ προγενεστέρως ληφθέντα ἐπὶ προκαταβολῇ χρήματα, μένει ὑπόλογος διὰ τὰ μεταγενέστερα, καὶ πάντοτε, εἰς πᾶσαν ἐποχὴν, ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ ποσὸν μεταξὺ 1–1,200,000 δραχ. πλὴν τῆς ἐφ’ ἅπαξ χορηγηθείσης προκαταβολῆς τῶν 500,000. Σημειωτέον ἐν τούτοις, ὅτι διὰ τοῦ προκειμένου συστήματος συμβαίνει τὸ ἀτόπημα τοῦ νὰ ἐξαντλῶνται, πολὺ πρὸ τῆς λήξεως τοῦ ἔτους, αἱ πιστώσεις τῶν ἄρθρων, ἐφ’ ὧν ἀναγκάζεται νὰ ἐκδίδῃ ἐντάλματα ἐπὶ προκαταβολῇ. Εἰς τὴν ἀνωτέρω μνημονευομένην κατάστασιν τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων τοῦ 1864 θέλετε παρατηρήσει ἰδίως, ὅτι αἱ ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τοῦ τοῦ Κεφ. 1 καὶ αἱ τοῦ Κεφ. 15 πιστώσεις πλησιάζουν νὰ ἐξαντληθῶσιν ἀπὸ τοῦδε, καίτοι ὑπολειπομένου τετραμήνου διαστήματος μέχρι τῆς λήξεως τοῦ τρέχοντος ἔτους. Πολλάκις ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔλαβον χώραν σπουδαῖαι συζητήσεις μεταξὺ ἀμφοτέρων τῶν ὑπουργείων ὅπως κατορθωθῇ ἡ ἡ πλήρης τοῦ νόμου ἐφαρμογὴ, ἄνευ βλάβης τινὸς τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ παρὰ προσδοκίαν πᾶσαν αἱ πρὸς τοῦτο προσπάθειαι ἀπέβησαν ἄνευ ἀποτελέσματος, καὶ οὐδὲν ἄλλο μέσον θεραπείας παρίσταται παρὰ τὴν μέχρι 1,000,000 αὔξησιν τῆς ἐκ δραχμῶν 500,000 προκαταβολῆς. Πρὶν ὅμως προέλθω εἰς τὸ μέτρον τοῦτο, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ δοκιμασθῶσι μεταβολαί τινες εἰς τὸ λογιστικὸν σύστημα τοῦ στρατοῦ, περὶ τῶν ὁποίων εὑρίσκομαι εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων ἴσως κατορθωθῇ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν αὔξησιν τῆς προκαταβολῆς. Πρὸς τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς πρὸς πληροφορίαν τῆς Συνελεύσεως. Πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ἡ στρατιωτικὴ διαχείρισις, εἰς οὐδένα σχεδὸν περιορισμὸν ὑποβαλλομένη, διέθετεν σημαντικὰς ποσότητας εἰς προκαταβολὰς καὶ δάνεια, ἐκ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους 1852, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἔμεινεν ὑπόλογον διὰ τὸ ὑπόλοιπον δραχ. 1,527,741. Κατὰ τὸ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1852 Β. διάταγμα ἐκδοθὲν, πρὸς ἐκτέλεσιν ἰδίως τῶν ἄρθρων 45 καὶ 46 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ἡ ληψοδοσία αὕτη ἔπρεπεν ἔκτοτε νὰ ἐκκαθαρισθῇ, καὶ τὰ διάφορα παρὰ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας εἰς δάνεια καὶ προκαταβολὰς διατεθειμένα ποσὰ, ὤφειλον νὰ μεταβιβασθῶσι εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον μετὰ τῶν ὑπαρχόντων τίτλων, ὅπως ἐγγραφῶσιν εἰς τὰ δημόσια ἔσοδα, καὶ ληφθῇ πρόνοια περὶ τῆς εἰσπράξεώς των· ἀλλ’ ἡ ἀπαίτησις αὕτη τοῦ νόμου μέχρι τοῦδε δὲν ἐξετελέσθη καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν, καίτοι τακτοποιῆσαν μέχρι τοῦδε σημαντικὸν μέρος τῆς ἀνωτέρω ποσότητος, οὐχ ἧττον ἐπεβαρύνετο ἔτι κατὰ τὴν 30 Σεπτεμβρίου 1863 μὲ ὑπόλοιπον ἐκ δραχμῶν 720,136, ὥστε πράγματι ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία μένει ἤδη ὑπόλογος διὰ τὰ ἑξῆς ποσά.

Καὶ περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἔλαβον τὴν ἀνήκουσαν πρόνοιαν ἀπαιτήσας, ὅπως συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου ἐξαλειφθῇ τὸ ὑπόλοιπον τῶν δραχμῶν 720, 136, πέποιθα δὲ, ὅτι οὐχὶ βραδέως θέλει διεκπεραιωθῆ ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἀκριβῶς, ἀπαλλαττομένου τοιουτοτρόπως τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τῆς ἀσκόπως ἄχρι τοῦδε παρακολουθούσης αὐτὸ εὐθύνης καὶ διὰ τὴν προκειμένην ληψοδοσίαν. Δίδων τέλος εἰς τὴν παροῦσαν παρακαλῶ τὴν Σεβαστὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιταχύνῃ ὅσον ἔνεστι τὴν ἀπόφασίν της ἐπὶ τῶν ζητουμένων πιστώσεων, διότι, ἐπαναλαμβάνω νὰ τὸ εἴπω, ὅπως ἔχουσιν ἤδη τὰ πράγματα, αἱ ἐν αὐταῖς περιεχόμεναι δαπάναι κατήντησαν ἀναπόφευκτοι, καὶ ἄνευ τῆς χορηγήσεως αὐτῶν ἀποβαίνει ἀδύνατος ἡ τακτοποίησις τῆς στρατιωτικῆς δοσοληψίας. Ὁ πληρεξ. Τριφυλίας καὶ ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1864 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑνός ἑκατομμυρίου ἑκατὸν ἐννενήκοντα δύο χιλιάδων διακοσίων τεσσαράκοντα πέντε ἀριθ. 1,192,245 καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς Κεφάλαια καὶ ἄρθρα τοῦ αὐτοῦ προϋπολογισμοῦ.

Ὁ πληρεξούσιος καὶ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ τῶν Συμπληρωτικῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1864 ἔτους. Τοῦ Στρατοῦ τῆς Ἑπτανήσου ἐκ δραχ. 332,000 Ἡ σύστασις διαφόρων Στρατιωτικῶν ἀρχῶν ἐν Ἑπτανήσῳ ἦτο συνέπεια τῆς ἑνώσεως τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τῆς Ἐλευθέρας Ἑλλάδος. Κατὰ τὸ ἔγκλειστον ἐξηγητικὸν φύλλον ἡ δαπάνη ἑπτὰ μηνῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀρχῶν τούτων διὰ μισθοδοσίας καὶ τὰς λοιπὰς ἀποδοχὰς συμποσοῦται.

Ποσὸν, τὸ ὁποῖον καθ’ ὁλοκληρίαν δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ τακτικοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Στρατιωτικοῦ Κλάδου διὰ τὸ ἔτος 1864. Ἡ λοιπὴ δύναμις τῶν φρουρῶν τῶν Ἰονίων Νήσων ἀποτελεῖ μέρος τῶν τακτικῶν τοῦ Στρατοῦ ἀριθμῶν καὶ διὰ τοῦτο ἡ συνήθης ἐν Ἑλλάδι δαπάνη τῆς συντηρήσεως ταύτης συμπεριλαμβάνεται ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1864, ὑπό τινας ἐξαιρέσεις, ἐπερχομένας, ἢ ἀπὸ τὰς ἐν Ἑπτανήσῳ τιμὰς τῶν πραγμάτων, ἢ ἀπὸ τὸ ἀπροσδόκητον τῆς κατατάξεως ἐθελοντῶν, ἢ ἀπὸ τὸ ἔκτακτον τῆς κινήσεως τοῦ στρατοῦ. Ἐκ τῶν τριῶν τούτων αἰτιῶν φαίνονται ἀναγκαῖαι αἱ παρὰ πόδας σημειούμεναι ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2. Ἄρθρον 2. Τροφαὶ καὶ τετράλεπτος ἐπιχορήγησις ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν 24,021,50. Ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ὡρίσθη εἰς 22/00 δι’ ἑκάστην μερίδα, ἀλλ’ αἱ τρέχουσαι τιμαὶ τοῦ ἄρτου εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους εἰσὶν ἀνώτεραι κατὰ 3/00, ἡ δὲ τετράλεπτος ἐπιχορήγησις τοῦ συσσιτίου δὲν προβλέπεται ἐν τῷ προϋπολογισμῷ καθὸ στηριζομένη εἰς ἀπόφασιν μεταγενεστέραν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὑπαγορευθεῖσαν ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς βελτιώσεως τῆς τροφῆς τοῦ στρατιώτου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2. Ἄρθρον 3. Ἱματισμός. Ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν 40,000.700 περίπου ἐθελονταὶ Ἑπτανήσιοι κατετάχθησαν εἰς τὸν στρατόν. Ἡ μὴ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ δαπάνη τοῦ ἱματισμοῦ τῶν ἐθελοντῶν τούτων ἀποτελεῖ τὴν ἐπὶ τοῦ ἱματισμοῦ ἀναπληρωτικὴν πίστωσιν ὡς τὸ ἐξηγητικὸν φύλλον διασαφίζει. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2. Ἄρθρον 5,

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2. Ἄρθρον 7.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3. Ἄρθρον 4.

Ἡ διὰ τὸν ἱματισμὸν δοθεῖσα ἐξήγησις ἰσχύει καὶ διὰ τὰ ἀνωτέρω τρία ἄρθρα ὡς ἡ τοῦ ἐξηγητικοῦ φύλλου λεπτομέρεια. Τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως.

ἀποδίδονται εἰς τὸ ἔκτακτον τῆς κινήσεως τοῦ στρατοῦ. Τὰ ἔξοδα τοῦ Κεφαλαίου 6 ἐκ δραχμ. 11,961,96 προέρχονται ἐκ τῆς συστάσεως Νοσοκομείου ἐν Κερκύρᾳ καὶ τριῶν θεραπευτηρίων εἰς τὴν Λευκάδα, τὴν Κεφαλληνίαν καὶ τὴν Ζάκυνθον. Τὰ ἐκ δραχμῶν 3700 ἔξοδα τοῦ Κεφαλαίου 8 εἶναι συνέπεια τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ στρατιωτικῶν ἀρχῶν. Τὴν δαπάνην τοῦ Κεφαλαίου 9 ἐπιφέρει ἡ ἐν Κερκύρᾳ ἐγκατάστασις ἑνὸς τῶν δύο στρατοδικείων. Τὴν δαπάνην τοῦ Κεφαλαίου 18 ἐκ δραχμῶν 4,000 ὑπέστη ὁ στρατὸς κατὰ τὴν πρώτην αὐτοῦ ἐγκατάστασιν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως νομισμάτων, ἐκ τῆς ἐξαργυρώσεως πιστωτικῶν, ἃς ἐπὶ τῆς Ἰονίου Τραπέζης εἶχεν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐκ τῆς πληρωμῆς τόκων ὑπερημερίας τῶν συναλλαγμάτων. Περὶ τῆς μισθοδοσίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Οἰκονομίας ἐκ δραχμῶν 48,000. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1864 ἡ Ἐθνοσυνέλευσις καταργήσασα τὰ Στρατιωτικὰ Ἐπιμελητήρια ἀφῄρεσεν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν δι’ αὐτὰ πίστωσιν δραχμ. 162,581, ὥρισε δὲ τοὺς περιορισμοὺς τοῦ προσωπικοῦ εἰς τὴν πρὸ τῆς μεταπολιτεύσεως κατάστασιν καὶ τὴν δι’ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως χορήγησιν τῶν μέσων τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἰδίου προσωπικοῦ. Ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὡς ἀνωτέρω ἀποφασισθέντων στηρίζεται ἡ πίστωσις τῶν δραχ. 48,000. Ἀναπληρωτικὴ πίστωσις διὰ τοὺς στρατηγοὺς δραχμῶν 28,195. Ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1863 ὑπῆρχον οἱ ἐν τῷ συνημμένῳ καταλόγῳ διαλαμβανόμενοι ὑποστράτηγοι. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1864 δὲν ἐσημειώθη οὐδεμία πίστωσις διὰ τὴν μισθοδοσίαν αὐτῶν καθόσον δὲν εἶχον ἀποφασισθῆ ἂν θὰ πληρωθῶσιν εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Στρατιωτικοῦ κλάδου, ἢ ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν εἰς βάρος τοῦ Κεφαλαίου τῆς φάλαγγος. Ἐπειδὴ τὸ ὑπουργεῖον τῶν οἰκονομικῶν δὲν παρεδέχθη εἰς βάρος τῆς Φάλαγγος τὴν μισθοδοσίαν τῶν ἰδίων στρατηγῶν, ἀνάγκη νὰ δοθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἡ αἰτουμένη πίστωσις τῶν δραχμῶν 28,195 ἐπὶ τοῦ Κεφαλαίου 1 Ἄρθρου 1 τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1864. Ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχ. 703,019:94 διὰ τοὺς ὑπεραρίθμους ἀνθυπασπιστὰς ὑπαξιωματικοὺς καὶ στρατιώτας. Τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1864, τὸν ὁποῖον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ὑπέβαλεν εἰς τὴν Συνέλευσιν, συνέταξεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως μὲ ἔκπτωσιν 10%. Ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πλεῖστοι τῶν Ἀνθυπασπιστῶν καὶ λοιπῶν ὑπαξιωματικῶν διετέλουν ἐν τῷ στρατῷ ὑπεράριθμοι, τὴν δαπάνην, τὴν ὁποίαν δὲν προέβλεπεν ὁ προϋπολογισμός, καὶ ὅτι ἡ τάξις τῶν Στρατιωτῶν ὑπῆρχεν λίαν ἀραιωμένη, ἐνῷ ὁ προϋπολογισμὸς εἶχε δι’ αὐτὴν κατηρτισμένας τὰς δαπάνας, ἀπεφάσισε νέαν ἐλάττωσιν 2500 στρατιωτῶν καὶ ἐπὶ τῆς νέας ταύτης ἐλαττώσεως κατήρτισε τὰ ποσὰ τῶν διαφόρων Κεφαλαίων καὶ ἄρθρων τοῦ προϋπολογισμοῦ ὥρισε δὲ διὰ τοὺς ὑπεραρίθμους Ἀνθυπασπιστὰς καὶ ὑπαξιωματικοὺς τὴν ταχυτέραν ἐπάνοδον αὐτῶν ἐντὸς τῶν τακτικῶν ἀριθμῶν, καὶ τὴν ἐν καιρῷ ὑποβολὴν τῆς ἀπαιτουμένης ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως διὰ τὰς δαπάνας τῶν ὑπεραρίθμων. Ἐκ τῆς ἀνωτέρω ἀφορμῆς ἔχει τὴν πηγήν της ἡ ὑποβαλλομένη διὰ τοὺς ὑπεραρίθμους ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐν δραχμῶν 703,049,94 μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ ἐλάττωσις τῶν 2500 ἀνδρῶν, φαινομένη ἀνέφικτος ὕστερον τοῦ Νόμου τῆς Στρατολογίας τῶν 2500 κληρούχων, περιωρίσθη εἰς τὴν δύναμιν τῶν 1000. Ἡ ἔγκλειστος ἀπολογιστικὴ κατάστασις τῆς δυνάμεως τοῦ Στρατοῦ ἀρχομένη τὴν 1 Ἰαννουαρίου καὶ λήγουσα τὴν 1 Αὐγούστου καταδεικνύει ἀκριβῶς τὴν δύναμιν τῶν ὑπεραρίθμων Ἀνθυπασπιστῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν. Ἐκ τῆς καταστάσεως ταύτης φαίνεται ὅτι ἐφηρμόσθησαν αἱ ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως ὡς πρὸς τοὺς ὑπεραρίθμους Ἀνθυπασπιστὰς καὶ ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὅτι ἡ ἐλάττωσις τῶν 2500 στρατιωτῶν δὲν εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν ἐφικτή. Τὴν ἀπολογιστικὴν ταύτην κατάστασιν συνοδεύουσι δύο ἐξηγητικὰ φύλλα, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ μὲν καταρτίζει τὴν δαπάνην τῆς μισθοδοσίας τῶν ὑπεραρίθμων ἐφ’ ὅσον τοιοῦτοι ὑπῆρξαν, καὶ τὴν δαπάνην τῶν 1500 στρατιωτῶν διὰ τοὺς πέντε τελευταίους μῆνας τοῦ 1864, τὸ δὲ καταρτίζει τὴν ὅλην δαπάνην τῶν ὑπεραρίθμων ὑπαξιωματικῶν καὶ τῶν 1500 Στρατιωτῶν κατὰ τὴν παραδεδεγμένην ἐν τῷ Στρατιωτικῷ προϋπολογισμῷ τάξιν. Διὰ τῆς χορηγήσεως τῶν αἰτουμένων εἰς ἄνω συμπληρωτικῶν πιστώσεων τακτοποιοῦνται πληρέστατα τὰ τῶν πιστώσεων τῆς Στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τοῦ 1864 καὶ οὐδεὶς μένει δισταγμὸς ἐπὶ τοῦ ἐπαρκοῦς αὐτῶν. Πίστωσις δρ. 25,000 διὰ τὸ κατάστημα τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Τῇ συγκαταθέσει τοῦ Αὐλαρχείου περιῆλθεν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν τὸ κτίριον τὸ ἄλλοτε εἰς χρῆσιν τοῦ Φαρμακείου τῆς Αὐλῆς. Τὸ κτίριον τοῦτο δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὡς κατάστημα τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν αὐξανόμενον καὶ μεταποιούμενον· πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ζητεῖται ἡ πίστωσις τῶν δραχ. 25,000, ἥτις ἐπιφέρει τὴν οἰκονομίαν τοῦ κατ’ ἔτος πληρονομένου ἐνοικίου τῶν 7,000 δραχμῶν διὰ τὸ ἄχρι τοῦδε κατάστημα τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Πίστωσις 50,000 δρ. διὰ τὴν οἰκοδομὴν στρατῶνος τοῦ Πυροβολικοῦ. Ὡς εἶναι γνωστόν, δημόσιον κατάστημα διὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ ἐν Ἀθήναις Πυροβολικοῦ δὲν ὑπάρχει. Ἐκ τούτου τὸ Δημόσιον δαπανᾷ κατ’ ἔτος περίπου 12 χιλιάδας δραχμὰς διὰ κατάλυσιν τοῦ Πυροβολικοῦ εἰς ἐνοίκια ἰδιωτικῶν οἰκιῶν, εἰς τὰς ὁποίας καταλύουν οἱ ἄνδρες καὶ τὰ κτήνη τοῦ Πυροβολικοῦ· διότι δὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλύσῃ ὁλόκληρον τὸ Πυροβολικὸν εἰς μίαν ἰδιωτικὴν οἰκίαν, ἐνοικιάζονται τρεῖς ἢ καὶ τέσσαρις τοιαῦται. Ἐκ τῆς ὑποδιαιρέσεως τῶν καταλυμάτων τοῦ Πυροβολικοῦ, πολλαὶ εἰσὶν αἱ δυσχέρειαι αἱ πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐσωτερικῆς αὐτοῦ ὑπηρεσίας ἐπισυμβαίνουσαι, δαπάνας δὲ οὐκ ὀλίγαι λαμβάνουσι χώραν εἰς τὰ τῆς συντηρήσεως τοῦ Στρατωνισμοῦ καὶ τῶν ἱπποστασίων τοῦ Πυροβολικοῦ. Ἐκτὸς δὲ τούτων, τὸ τῆς μεγάλης ἀξίας ὑλικὸν τοῦ Πυροβολικοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ συντηρηθῇ δεόντως, καὶ συνεχῶς φθείρεται, ἀντικατασταινόμενον μὲ ἁδρὰ τοῦ Δημοσίου ἔξοδα. Πρὸς οἰκονομίαν ὅθεν τῶν ἀνωτέρω ἐξόδων ἐλήφθη τὸ μέτρον τῆς ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς καταλλήλου διὰ στρατῶνα τοῦ Πυροβολικοῦ. Ἐγένετο σχέδιον καὶ δυνάμει τοῦ σχεδίου τούτου ἐτέθη εἰς συναγωνισμὸν μειοδοσίας ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου. Κατὰ τὰ πρακτικὰ τῆς μειοδοσίας 97,000 δραχμῶν ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ μέρους τοῦ θεωρηθέντος ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀπολύτως ἀναγκαίου διὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ Πυροβολικοῦ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ζητοῦνται 50,000 δραχμῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δαπανηθῶσι περισσότεραι ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, τὰς δὲ ὑπολοίπους θὰ συμπεριλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1865. Πίστωσις 6,000 δραχμῶν διὰ Πυροσβεστικὰ ἐργαλεῖα. Τὰ Πυροσβεστικὰ ἐργαλεῖα τῆς Διλοχίας τῶν Πυροσβεστῶν ἄλλα μὲν ἐφθάρησαν, ἄλλα δὲ ἀπωλέσθησαν ὡς ἐκ τῶν ἀνωμάλων περιστάσεων· ἡ ἀντικατάστασις τῶν ἐργαλείων τούτων εἶναι τῆς πρώτης ἀνάγκης. Ἀθῆναι τῇ 21 Αὐγούστου 1864.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Χρήσεως 1864.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ.

ΧΡΗΣΙΣ τοῦ 1864. Ἀναπληρωματικαὶ πιστώσεις ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1864.

ΧΡΗΣΙΣ Τοῦ 1864.. ΚΕΦΑΛ. 1. Ἄρθρ. 1.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

τῆς ἐτησίας δαπάνης διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν κάτωθεν Ὑποστρατήγων.

Χρῆσις τοῦ 1864.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Τῶν ἐξόδων τοῦ ἐν Ἑπτανήσῳ Στρατοῦ δι’ ἑπτὰ Μῆνας.

ΚΕΦΑΛ. 1. Ἄρθρ. 1. καὶ 2. Χρῆσις τοῦ 1864. Μισθοί. Συγκέντρωσις τῶν φύλλων λεπτομερείας τῆς δαπάνης τοῦ ἄνω Κεφαλαίου.

Χρῆσις τοῦ 1864. Φύλλον λεπτομερείας.

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Τοῦ μισθοῦ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ κατὰ τὴν Ἑπτάνησον Στρατοῦ.

Χρῆσις τοῦ 1864. Κεφάλ. 1. Ἄρθρ. 1. καὶ 2. Προϋπολογισμὸς Τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ τῆς οἰκονομίας δι’ ὀκτὼ μῆνας.