1864.05.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 263.

Τῆς 9 Μαΐου 1864.

(Σάββατον).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν.

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρεῖς πληρεξούσιοι Κυπαρισσίας δὲν ἐκληρώθησαν εἰσέτι εἰς τὰ τμήματα· ὁ Κ. γραμματεὺς παρακαλεῖται νὰ τοὺς κληρώσῃ. Κληροῦται ὁ Κ. Σωτηρόπουλος εἰς τὸ θʹ, ὁ Κ. Ζέζας εἰς τὸ ι., καὶ ὁ Κ. Γρηγοριάδης εἰς τὸ ιά. τμῆμα.

§4ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐνθυμίσητε τὴν Συνέλευσιν νὰ δώσῃ τέλος εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Τριφυλλίας καθόσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπολοίπους τρεῖς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμέσως. — Ἐξεύρετε Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἷς τῶν συναδέλφων μας, ὁ Στρατηγὸς Μακρυγιάννης, ἐτελεύτησεν· ἡ χήρα αὐτοῦ ἐνόμισεν ὅτι πρέπει νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν ὁ σύζυγός της, διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς· νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ.

§6ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. Ἀναγινώσκεται ἡ ἀναφορά. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Κύριοι Πληρεξούσιοι... Ὁ συνάδελφός σας Ἰωάννης Μακρυγιάννης ἐτελεύτησε τέλος πάντων, ἀφ’ οὗ ἐπὶ δέκα σχεδὸν ἔτη διῆλθεν ὅλα τὰ βάσανα, καὶ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του, ὅσα δύνανται νὰ παρακολουθήσωσιν ἀπηνῆ καταδιωγμὸν, γινόμενον πρὸς καταστροφὴν μιᾶς οἰκογενείας, ὅπως παραδειγματίζωνται αἱ ἄλλαι. Τὰ δέκα ταῦτα ἔτη διῆλθεν ἢ ἐν ταῖς φυλακαῖς, ἢ ἐν τῇ κλίνῃ, ζῶν μὲν καὶ πάσχων, ἀλλὰ πολιτικῶς νεκρὸς, πωλῶν τὴν περιουσίαν του καὶ δανειζόμενος, ὅπως διαθρέψῃ τὴν οἰκογένειάν του, μέχρι τῆς 10 Ὀκτωβρίου, ὅτε πρὸς αὐτὸν πρῶτον ἐστράφη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τοῦ ἔθνους ἡ ἐνθύμισις. Εὐθὺς ἀμέσως τότε ἀπεκατέστη εἰς τὸν βαθμὸν καὶ τὰ δικαιώματά του, ὧν εἶχε στερήσει αὐτὸν ἡ πεσοῦσα δυναστεία, ἀλλ’ ἡ ἀποκατάστασις αὕτη δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι, διότι ἀποθανὼν οὐδὲν ἄλλο κατέλιπεν, ὡς ἀμοιβὴν εἰς τὴν οἰκογένειάν του διὰ τὰς παλαιὰς καὶ τὰς νέας ἐκδουλεύσεις του, εἰμὴ σύνταξιν ἐκ δραχ. 140 κατὰ μῆνα. Εἶναι ἀξία τῆς ἐθνικῆς ὑπολήψεως, ἧς δικαίως ἠξιώθη, ἡ περίθαλψις αὕτη; Εἶναι δυνατὸν δι’ αὐτῆς νὰ ζήσῃ ἡ πολυμελὴς οἰκογένεια τοῦ Μακρυγιάννη μετὰ τῶν δύω θυγατέρων εἰς ὥραν γάμου; Εἶναι δίκαιον; Τὰ δὲ χρέη, δι’ ὧν βαρύνεται, αἱ πληγαί, τὰς ὁποίας ὁ πλέον ἄδικος καταδιωγμὸς ἐπήνεγκεν εἰς τὴν οἰκογένειαν ταύτην, πῶς θέλουσιν ἐπουλωθῆ; Ἐν τούτοις καθυστεροῦνται εἰσέτι οἱ μισθοὶ τοῦ Μακρυγιάννη, ὧν ἐστέρησαν αὐτὸν ἡ μνησικακία καὶ τὸ πολιτικὸν συμφέρον, ὅπερ τὸ ἔθνος κατεδίκασε καὶ ἐτιμώρησεν ὡς ἀντεθνικόν. Ἐκ τῶν μισθῶν τούτων ἐδόθησαν αὐτῷ μέχρι τοῦδε μόνον χίλιαι δραχμαὶ καὶ οὐδὲν ἄλλο πλέον. Δὲν ζητῶ τίποτε ἐξαιρετικόν. Καὶ ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις, καὶ ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ἀπέδωκαν πρὸς πάντας τοὺς μισθούς των, καθὼς ἀπέδωκαν τὴν ἀρχαιότητα καὶ τοὺς βαθμούς των. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις δὲν θέλει κρίνει τὸν Μακρυγιάννην ἄξιον ἐξαιρετικῆς ἀδικίας. Ἡ οἰκογένειά του οὔτε δύναται νὰ προστρέξῃ εἰς ἄλλην προστασίαν, οὔτε εἶναι δυνατὸν, παρὰ μόνον εἰς τὸ ἔθνος, ὅπερ ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ἀντιπροσωπεύει, διότι τὰ παθήματά του ὑπῆρξαν σειρὰ ἀδιάκοπος δυστυχημάτων, ὧν ἡ πηγὴ κεῖται εἰς τὸν ὑψηλὸν σκοπὸν τῆς 3 Σεπτεμβρίου καὶ τῆς 10 Ὀκτωβρίου, ἐποχῶν, τὰς ὁποίας ἥνωσε διὰ τῶν δυστυχημάτων του τούτων.» Ἐν Ἀθήναις, τῇ 5 Μαΐου 1864. Εὐπειθεστάτη χήρα τοῦ ἀντιστρατήγου

Ι. Μακρυγιάννη,

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Ι. ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοεῖται, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἀπ’ εὐθείας καὶ ἀμέσως δὲν δύναται ν’ ἀποφασίσῃ, εἶναι ἔργον τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας· ἐὰν ὅμως ἡ Συνέλευσις κρίνῃ, ὅτι ἡ αἴτησις αὕτη εἶναι δικαία, ἐὰν κρίνῃ, ὅτι εἶναι ἄξιον τῆς Συνελεύσεως.....

§8ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§9ΖΕΡΒΑΣ. Ὄχι μόνον στενῶς, ἀλλὰ νὰ συστήσῃ τοιουτοτρόπως, ὥστε νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς εἰς πρώτην Συνεδρίασιν νὰ ἀπαντήσῃ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προεδρεῖον κατ’ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως θὰ συστήσῃ στενῶς εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ λάβῃ πρόνοιαν.

§11ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, παρὰ τὴν ἀναφορὰν ταύτην ὑπάρχει καὶ ἑτέρα, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἐξηγήσω διὰ δύο λέξεων. Οἱ ἐν Ἀθήναις Ἑπτανήσιοι ἀναφέρονται πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν, συσταίνοντες τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποθανόντος ἀντιστρατήγου Σωνιέρου. Αἱ ὑπογραφαὶ τῶν ὑπογεγραμμένων εἶναι 76· οἱ ἐν Ἀθήναις Ἑπτανήσιοι, ἐπειδὴ αὐτὸς ἀνῆκεν εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἐνόμισαν, ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν ν’ ἀναφερθῶσι, στέλλοντες τὴν παροῦσαν ἀναφοράν· ἐάν μοι ἐπιτρέπητε, νὰ ἀναγνωσθῇ.

§13ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§14ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ συστηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ συστηθῇ μὲ τὴν ἄλλην. Ὁ συνάδελφος Κ. Βατικιώτης ἐξαιτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας 3 μηνῶν.

§16ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ δοθῇ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Μάϊος προέβη ἀρκετὰ, καὶ ἐν τούτοις δὲν εἶχε δοθῆ εὐκαιρία εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ ψηφίσῃ τὰ ἔξοδα, τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὸ γραφεῖον, τοῦ Ἀπριλίου. Ἡ ἐξελεγκτικὴ ἐπιτροπὴ εἰσάγει τὴν ἔκθεσιν. Πρὸς τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. Ἀθῆναι, τῇ 6 Μαΐου 1864. Γραφικὰ καὶ λοιπὰ ἔξοδα 8,617.50. «Ἡ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν δαπανῶν ἐν γένει τῆς Συνελεύσεως ἐπιτροπὴ, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὸν ὑπὸ τοῦ Κ. Προέδρου διευθυνθέντα αὐτῇ διὰ τὰς δαπάνας τοῦ Μαρτίου ἀπολογισμὸν μεθ’ ἁπάντων τῶν δικαιολογητικῶν ἐγγράφων, καὶ ἐξετάσασα πάντα ταῦτα, παρατηρεῖ ὅτι Διὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἐδόθη πίστωσις ὀκτὼ χιλιάδων δραχμῶν, αἵτινες μετὰ τοῦ ἐκ δραχμῶν 1,510 περισσεύματος τοῦ Φεβρουαρίου, ἀποτελοῦσι το ποσὸν τῶν δραχμῶν 9,510, ἐκ τῶν ὁποίων ἐδαπανήθησαν δραχ. 8,617.50, καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπερίσσευσαν δραχ. 892.50, καταλογιζόμεναι εἰς τὰς δαπάνας τοῦ Ἀπριλίου. Ἐπειδὴ δὲ ὁ μὲν Ἀπρίλιος ἔληξε, καὶ κατὰ τὸν μῆνα αὐτὸν, ἐκτὸς τῶν τακτικῶν τοῦ γραφείου δαπανῶν, ἔλαβε χώραν καὶ ἔκτακτος δαπάνη εἰς καλλωπισμὸν καὶ ἐπισκευὰς τοῦ καταστήματος καὶ τῶν παραρτημάτων, καὶ ἐπισκευὴν ἐπίπλων καὶ κατασκευὴν νέων, τῶν ὁποίων ἡ πληρωμὴ ἐπείγει, ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ χορηγήσῃ τῷ Προεδρείῳ πίστωσιν ἐκ δέκα χιλιάδων δραχμῶν (10,000) διὰ τὰ ἔξοδα τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, καὶ προκαταβολὴν τριῶν χιλιάδων δραχμῶν δραχμῶν (3,000) ἀπέναντι τῶν δαπανῶν τοῦ ἀρξαμένου μηνὸς Μαΐου.» Τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς Π. Ἡλιόπουλος. Ν. Π. Καΐρης. Α. Ι. Σωμάκης. Β. Μπούτουρας. Λ. Ζωγράφος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖ διὰ τὸν Ἀπρίλιον μῆνα διὰ τὰ γραφικὰ ἔξοδα καὶ μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ δραχμὰς 10,000 καὶ ἀπέναντι τοῦ Μαΐου, ὁ ὁποῖος προέβη ἀρκετὰ, 3,000· ἐὰν ἡ Συνέλευσις ἐγκρίνῃ τὴν αἴτησιν τῆς ἐπιτροπῆς...

§19ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν οὐδεμία ἀντίῤῥησις.

§21ΠΟΛΛΟΙ. Οὐδεμία.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰδοποιῶ τὴν Συνέλευσιν, ἐπειδὴ εἶναι σήμερον ἡ τελευταία συνεδρίασις, ὅτι ἀντικείμενον τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως τῆς δευτέρας θέλει εἶσθαι ἡ ἐκλογὴ τοῦ προεδρείου.

§23ΚΑΛΟΣ. Μίαν παρατήρησιν κάμνω, ὅτι ἂν δὲν ἀνανεωθῇ τὸ Προεδρεῖον, μένει ἐν ἰσχύει τὸ ὑπάρχον.

§24ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἡ Συνέλευσις τὸ ἐγκρίνῃ καὶ δι’ αὐτὴν τὴν περίοδον, θὰ γείνῃ μνεία εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ ἰσχύῃ.

§26ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§27ΤΙΝΕΣ. Ἐρωτήσατε.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται λοιπὸν ἡ Συνέλευσις, ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Καλοῦ.

§29ΑΝΤ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Εἶναι περιττὸν νὰ ζητήσητε τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, καθόσον εἰς ἄλλην περίστασιν, ἐπὶ τῆς Προεδρείας τοῦ Κ. Μεσσηνέζη, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισεν ὅτι ἐν ὅσῳ τὸ προεδρεῖον δὲν ἀνανεοῦται, ἰσχύει τὸ ὑπάρχον.

§30ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§31ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Διατὶ νὰ μὴν ἐρωτηθῇ ἡ Συνέλευσις;

§32ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μίαν λέξιν, παρακαλῶ. Διὰ νὰ μὴ φανῇ ὅτι παραβιάζομεν τὸν κανονισμὸν, ὁ λόγος εἶναι, ὅτι, ἐὰν συμβῇ περίστασις, ἡ ὁποία νὰ κάμῃ τὴν Συνέλευσιν νὰ μὴν ἠμπορέσῃ νὰ ἀνανεώσῃ τὸ προεδρεῖον, τότε συμβαίνει αὐτὸ, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἀποκλείει, ἐὰν θέλωμεν τὴν δευτέραν νὰ κάμωμεν τὴν ἐκλογήν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν δευτέραν ἀφεύκτως ἡ Συνέλευσις θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκλογήν· ἐπροτάθη ὅμως, ὅτι ἐὰν δὲν γίνῃ ἐκλογὴ νέα, θὰ ἰσχύῃ τὸ ὑπάρχον· ὅσοι λοιπὸν παραδέχονται τοῦτο νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες)· παρεδέχθη. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσάγει ψήφισμα.

§34ΣΧΙΝΑΣ. Πῶς τὸ εἰσάγει διὰ τοῦ γραμματέως τῆς Συνελεύσεως;

§35ΤΙΝΕΣ. Ἀσθενεῖ ὁ ἴδιος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀκούσητε τὰς προτάσεις τῶν πληρεξουσίων. Ἀναγινώσκεται μία πρότασις τοῦ Κ. Δημητριάδου. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἄρθρον μοναδικόν. «Ὅσα Ἐθνικὰ ἢ Ἐκκλησιαστικὰ διαλελυμένων Μονῶν κτήματα ἐνεφυτεύθησαν ἄμπελοι, σταφιδάμπελοι, ἢ ἄλλη προσοδοφόρος φυτεία ἄνευ συμβάσεως μεταξὺ ἐμφυτευτῶν καὶ τοῦ δημοσίου, κηρυττούσης αὐτὰ ἰδιοκτησίαν τοῦ δημοσίου, ἐξαιροῦνται τῆς ἐκποιήσεως. Ἀθῆναι, τὴν 9 Μαΐου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος

ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.

§37ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ σταλῇ εἰς τὰ τμήματα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γείνῃ ἡ προδικασία κατὰ τὸν κανονισμόν, ἂν δὲν ἀποφασισθῇ ἄλλως. Ἀναγινώσκεται καὶ ἑτέρα πρότασις τοῦ αὐτοῦ. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις. Ψηφίζει. Ἄρθρον μοναδικόν. Τὸ στρατιωτικὸν ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον καὶ τὰ τῆς συστάσεως αὐτοῦ ἄρθρα 24–28 τοῦ Νόμου ΦΗΒ. καταργοῦνται· αἱ ὑπαγόμεναι καὶ ἐκδικαζόμεναι ὑπ’ αὐτοῦ ποινικαὶ στρατιωτικαὶ δίκαι, εἰσαχθησόμεναι καὶ αἱ ἤδη ἐκκρεμεῖς, ἐκδικάζονται ὑπὸ τοῦ Ἀρ. Πάγου κατὰ τοὺς διέποντας αὐτὰς στρατιωτικοὺς ποινικοὺς Νόμους καὶ τὴν στρατιωτικὴν ποινικὴν δικονομίαν ἢ διαδικασίαν. Ἀθῆναι, 9 Μαΐου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος

ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.

§39ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Τὸ ψήφισμα, ὅπερ ἔστειλεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διατὶ δὲν ἀνεγνώσθη;

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι δὲν δικαιολογεῖ ἀσθένειαν· ἐγένετο δὲ ἔνστασις. Ἀναγινώσκεται ἑτέρα πρότασις τοῦ αὐτοῦ πληρεξουσίου. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἄρθρον 1. Τὰ ἐντὸς σταφιδαμπέλου ἢ ἀμπέλου σποράδην κείμενα ἐλαιόδενδρα δὲν ὑπόκεινται εἰς οὐδεμίαν φορολογίαν, ἂν ἡ σταφιδάμπελος ἢ ἡ ἄμπελος, ὅπου κεῖνται, φορολογῆται κατὰ στρέμμα. Ἄρθρον 2. Ἐὰν τὸ δημόσιον προτιμᾷ νὰ φορολογήσῃ τὰ ἐλαιόδενδρα, ἡ ἄμπελος ἢ ἡ σταφιδάμπελος, διαγραφομένη ἐκ τοῦ φορολογικοῦ καταλόγου, δὲν ὑπόκειται εἰς φορολογίαν. Ἄρθρ. 3. Αἱ οἰκονομικαὶ ἀρχαὶ, εὐθυνόμεναι προσωπικῶς πρός τε τὸ δημόσιον καὶ τὸν φορολογούμενον, ὀφείλουν νὰ ἐνεργῶσιν ἕνα μῆνα πρὸ τοῦ τρυγητοῦ τήν τε εἰδοποίησιν πρὸς τὸν ἰδιοκτήτην ἢ καλλιεργητὴν καὶ τὴν ἀνωτέρω διαγραφήν. Ἀθῆναι, 9 Μαΐου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος

ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.

Ἀναγινώσκεται ἑτέρα πρότασις τοῦ Κ. Τζώρτζη. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. «Ἀνακαλοῦνται εἰς ἐνέργειαν οἱ δυνάμει τοῦ προϋπολογισμοῦ ε. ε. εἰς ἀργίαν τεθέντες χαρακτηρισμένοι ταγματάρχαι τῆς χωροφυλακῆς, οἵτινες μετὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀντιμοιράρχων θέλουν διοικεῖ τὰς μοιραρχίας.» Ἀθῆναι, τὴν 9 Μαΐου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος

Δ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ.

Ἀναγινώσκεται ἑτέρα πρότασις τοῦ Κ. Σουΐδα. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· «1. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν τῇ στρατιωτικῇ σχολῇ τῶν Εὐελπίδων ὁρίζεται εἰς ἑξήκοντα, μὴ συμπεριλαμβανομένων ὅμως εἰς τὸν ἀριθμὸν τοῦτον τῶν πληρονόντων δίδακτρα, ὡς μὴ ἐξοδεύοντος τοῦ δημοσίου δι’ αὐτοὺς τὰ τῆς συντηρήσεως. 2. Πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἀνωτέρω ἄρθρου θέλουν ἐξέλθει τῆς σχολῆς μετὰ τὰς ἐξετάσεις τοῦ ε. ε. ἐκτὸς τῶν ἀποπερατωσάντων τὰς σπουδάς των, ὅσοι κριθῶσιν ἀπὸ τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν τῆς Σχολῆς ὁλοκλήρως ἀνίκανοι, καὶ οἱ λαχόντες ἥττονα ἀριθμὸν ἱκανότητος σχετικῶς πρὸς τοὺς συγκλασιώτας των, καὶ τοῦτο τὸ τελευταῖον μόνον βεβαίως διὰ τὴν τελευταίαν τάξιν, οἵτινες εἰσὶ καὶ οἱ τελευταῖον εἰσελθόντες.» Ἀθῆναι, τῇ 9 Μαΐου 1864.

Ὁ πληρεξούσιος

Χ. ΣΟΥΪΔΑΣ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§42ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ πολλῶν ἡμερῶν ἐπιληφθεῖσα ἡ Συνέλευσις τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Τριφυλλίας ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι νόμιμος καὶ ἔγκυρος.....

§43ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§44ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰσήγαγε τρεῖς πληρεξουσίους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν· περὶ τῶν ἄλλων τριῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν σχετικὴν, ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποφασίσῃ· ἐπειδὴ παρῆλθον ἀρκεταὶ ἡμέραι ἔκτοτε, παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιληφθῇ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, καὶ νὰ δώσῃ ὁριστικὸν τέλος, ἀποφαινομένη καὶ περὶ τῶν ἄλλων τριῶν.

§45ΚΑΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς καὶ ἄλλαι ἐκλογαὶ, νὰ εἰσαχθοῦν τὴν αὐτὴν ἡμέραν.

§46ΤΙΝΕΣ. Τὴν Δευτέραν.

§47ΕΤΕΡΟΙ. Εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν Κ. Σωτηρόπουλον νὰ προσδιορίσῃ μίαν ἡμέραν.

§49ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ ἀμέσως τώρα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰδοποιῶ τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ὁ Κ. Σωτηρόπουλος ἐζήτησε νὰ γείνῃ σήμερον ἐξέλεγξις τῆς ἐκλογῆς ὡς πρὸς τοὺς ὑπολειπομένους. Ζητεῖ τις τὸν λόγον ἐναντίον;

§51ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἔχομεν τὴν διακοπεῖσαν ψηφοφορίαν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ· πρόκειται, ἐὰν θὰ συζητηθῇ σήμερον.

§53ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Ὁπωσδήποτε, ἐπειδὴ ἡ ἡμερησία διάταξις δὲν εἶναι κανονισμένη, λέγω νὰ δοθῇ ἄλλη ἡμέρα.

§54ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς, τὸ ὁποῖον θεωρῶ λελυμένον κατ’ οὐσίαν, δὲν ἀπολείπεται, παρὰ τὸ ἥμισυ μέρος, δηλαδὴ, οἱ 3 ἐπιλαχόντες. Ἡ Συνέλευσις, νομίζω, πρέπει νὰ προσδιορίσῃ ἡμέραν διὰ νὰ συζητήσῃ, ἐὰν ἡ σχετικὴ πλειονοψηφία, εἰς τὴν ὁποίαν ἔφθασαν οἱ λοιποὶ τρεῖς, πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον δευτέρας ἐκλογῆς·

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία.

§56ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἢ ἐὰν θὰ πέμψῃ ἡ Συνέλευσις τὴν ὑπόθεσιν εἰς μίαν ἐπιτροπὴν, ἥτις δι’ εἰδικῆς ἐκθέσεως ν’ ἀποφασίσῃ περὶ αὐτῆς. Ἡ σχετικὴ πλειονοψηφία ἣν ἔλαχον οἱ νῦν θεωρούμενοι ὡς ἐπιλαχόντες, εἶναι πολὺ μικρὰ, καὶ δὲν πιστεύω νὰ ἀποφασίσῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐκλογῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τοῦτο ἀκόμη δὲν δύναται ν’ ἀποφασισθῇ παρὰ τῆς Συνελεύσεως, εἰμὴ ἀφοῦ ὁρισθῇ ἡμέρα, καθ’ ἣν θέλει ἐπιληφθῆ τῆς ὑποθέσεως· ἐρωτῶ τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν δέχεται τὴν Δευτέραν.

§58ΤΙΝΕΣ. Τὴν Δευτέραν εἶναι ἐκλογὴ τοῦ Προεδρείου.

§59ΕΤΕΡΟΙ. Τὴν Τετάρτην.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὴν Τετάρτην.

§61ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Εἶναι ἄλλαι ἐκλογαὶ νὰ συζητηθοῦν μαζί;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Καλὸς ἐπρότεινε νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Συνέλευσις καὶ τριῶν ἄλλων ἐκκρεμῶν ἐνώπιόν της ἐκλογῶν· τὴν δὲ πρότασιν ταύτην ὑποστηρίζει καὶ ὁ ἀξιότιμος πληρεξούσιος Γυθείου. Θέλει ἡ Συνέλευσις ν’ ἀποφασίσῃ περὶ τούτου συγχρόνως; (θόρυβος). Αἱ ἰδιαίτεραι γνῶμαι τῶν πληρεξουσίων ἀκούονται, ὅταν οὗτοι ζητήσωσι τὸν λόγον· εἰς ἄλλην περίστασιν εἶναι τὸ αὐτὸ, ὡς ἐὰν θέλῃ τὸ ἄτομον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν του εἰς τὸ ὅλον. Θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν δέχεται κατὰ τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν θέλει ἐπιληφθῆ τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυπαρισσίας, ν’ ἀποφασίσῃ καὶ περὶ τῶν ἐκκρεμῶν αὐτῶν ἐκλογῶν. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Ὁ Κύριος Σαρίπολος ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐζήτησε τὸν λόγον.

§63ΑΧΟΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν τὴν χθεσινὴν ψηφοφορίαν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ καθῆκόν μου τὸ ἐννοῶ πολὺ καλά. Ἡ ἡμερησία διάταξις, ὡς πρῶτον ἀντικείμενον ἔχει τὴν ἐπανάληψιν τῆς ψηφοφορίας. Ἀλλ’ ἐπειδή τις μοὶ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, δίδω τὸν λόγον.

§65ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Τὸ ἀντικείμενον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐζήτησα τὸν λόγον, εἶναι τὸ ἑξῆς. Φέρεται ὡς ΚΖʹ. κεφάλαιον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἡ χορήγησις πιστώσεως διὰ τοὺς πρώην Γερουσιαστάς. Ἡ Συνέλευσις ἀποφασίσασα νὰ δοθῇ περίθαλψίς τις εἰς ἀνθρώπους, οἵτινες ἐν τῷ ἀγῶνι ἠγωνίσθησαν καὶ αἱ περιουσίαι των ἐθυσιάσθησαν, καὶ πάσχουσιν ἐν γήρατι, ἀσθενοῦντες καὶ κακουχούμενοι, ἐνόησε, πιστεύω, νὰ κάμῃ πρᾶγμά τι ἀντάξιον τοῦ Ἔθνους καὶ οὐχὶ νὰ διαβουκολήσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ ἐλπίσιν ἀπραγματοποιήτοις. Σᾶς λέγω δὲ, ὅτι σήμερον εἶδον ἕνα τῶν ἀρχαίων τούτων ἀγωνιστῶν δακρύοντα καὶ ὁμολογοῦντά μοι, ὅτι δὲν ἔχει μίαν δραχμὴν, ὅπως ἀγοράσῃ ἄρτον διὰ τὴν οἰκογένειάν του. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι δὲν εἶναι ἀντικείμενον μακρᾶς συζητήσεως τὸ τοιοῦτον, καθόσον ἐν τῇ καρδίᾳ πάντων ἡμῶν εἶναι ἀποφασισμένον, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς τακτικὴ μηνιαία περίθαλψις· δὲν ἀπολείπεται εἰμὴ ὁ τύπος, τοὐτέστι νὰ ψηφίσητε τὴν πίστωσιν, ἵνα δυνηθῇ τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον νὰ ἐκδίδῃ τὰ ἐντάλματα τῆς πληρωμῆς των. Εἶναι, Κύριοι, ἀδικία, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει ν’ ἀνεχθῇ ἡ Συνέλευσις νὰ παραταθῇ περαιτέρω. Διὰ τοῦτο προτείνω ὡς πρῶτον ἀντικείμενον τὴν ψήφισιν τῆς πιστώσεως ταύτης.

§66ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ν’ ἀντείπω, καθόσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Σαριπόλου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ διακόψωμεν τὴν ψηφοφορίαν· μετὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐπιλαμβανόμεθα αὐτῆς.

§67ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§68ΖΕΡΒΑΣ. Ὁ φρούραρχος τῆς Συνελεύσεως εἶναι ὑπουργός· ἔχομεν ἀνάγκην φρουρᾶς, καὶ προτείνω νὰ φροντίσωμεν περὶ φρουράρχου τῆς Συνελεύσεως.

§69ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πότε θὰ γείνῃ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐθὺς μετὰ τὴν ψηφοφορίαν. Παρακαλῶ, Κύριοι. Ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως γίνεται παρατήρησις. Προτείνει ὁ Κύριος Σαρίπολος, ἐντὸς τῆς συνεδριάσεως αὐτῆς, νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ ζήτημα τὸ ἐκκρεμὲς, περὶ οὗ ὡμίλησεν, ὅπερ εἶναι κατατεταγμένον εἰς τὸν 28ον ἀριθμὸν τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τοὺς πρώην Γερουσιαστάς». Προηγοῦνται ὅμως δύω ζητήματα ἡ ἐπανάληψις τῆς ψηφοφορίας, καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἐὰν ἡ Συνέλευσις θέλῃ νὰ προσδιορισθῇ μετ’ αὐτὰ τὸ ἀντικείμενον τοῦτο......

§71ΤΙΝΕΣ. Μετὰ τὴν ψηφοφορίαν (θόρυβος).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν δέχεται τρίτον ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ ᾖναι τὸ προταθὲν παρὰ τοῦ Κυρίου Σαριπόλου. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§73ΠΟΛΛΟΙ (ἐγειρόμενοι). Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§74ΤΙΝΕΣ. Δι’ ἀναστάσεως τὸ περὶ τοῦ ἀρχηγοῦ.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, πῶς εἶχε τὸ ζήτημα χθές. Ὅσοι παρεδέχοντο, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς ἐθνοφυλακῆς θὰ ἐκλέγουν ἕνα ἀρχηγὸν τῆς ἐθνοφυλακῆς ἔλεγον ναὶ, οἱ δὲ θέλοντες τρεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν νὰ διορίζῃ ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία τὸν ἕνα, ἔλεγον ὄχι. Ἐπειδὴ γίνεται πρότασις καὶ δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις, θέλω ἐρωτήσει δι’ ἀναστάσεως, καὶ ὅσοι παραδέχονται, οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ ἐκλέγουν ἕνα, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη.

§76ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ χαρίσητε τὸν λόγον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ψηφίσματος ΡΗʹ. ἔχει ὡς ἑξῆς· «Καθίσταται εἷς ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνοφυλακῆς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς» Ἄρθρον 2. «Ὁ ἀρχηγὸς οὗτος, δυνάμενος νὰ ληφθῇ καὶ ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ, ἐκλέγεται δι’ ἀπολύτου πλειοψηφίας παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς τοῦ Πανεπιστημίου φάλαγγος, καὶ ἐκείνων τῶν ταγμάτων τῆς εἰρημένης Ἐθνοφυλακῆς.» Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὴν ἀρχὴν τοῦ 2 ἄρθρου. Ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας ζητεῖ τις τὸν λόγον;

§78ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Προτείνω, ὅτι, ἐπειδὴ ἐψηφίσθη νὰ ἐκλέγηται ὁ εἷς ἀμέσως παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἐθνοφυλακῆς, ἐννοεῖται, ὅτι ὑπόκειται ἡ κύρωσις τῆς ἐκλογῆς αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἀρχήν· ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐδαμοῦ κύρωσις δύναται νὰ ᾖναι ἀναγκαστικὴ, πρέπει νὰ προσθέσωμεν τὴν ἑξῆς διάταξιν. Ἐὰν ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς δὲν γίνῃ ἡ κύρωσις παρὰ τοῦ Βασιλέως, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐκλογή.

§79ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Μόνον, ἐὰν ὑπάρχῃ παρατυπία, τότε δύναται νὰ μὴ κυρωθῇ.

§80ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ζητῶ τὸν λόγον, διότι ἐψήφισα μὲν ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς, ἀλλ’ ἐννοῶ μὲ τὸ δικαίωμα τῆς κυρώσεως.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλέγω εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι εἶναι ὑπὸ συζήτησιν τὸ 2 ἄρθρον, ἐὰν ὑπάρχῃ τις παρατήρησις εἰς αὐτὸ, τότε ἂς ζητήσῃ τὸν λόγον, ὅστις θέλει· ἀλλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς ἄλλο ἄρθρον ἢ εἰς τροπολογίαν, μὴ συζητουμένην ἤδη, πρέπει νὰ ἔρχωνται μὲ τὴν σειράν.

§82ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Ἐγὼ, Κύριοι, μὴ δυνάμενος παρὰ νὰ σεβασθῶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, λέγω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ δικαιώματος τῆς παύσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναντίῤῥητον, συνήθως ἡ ἐκλογὴ πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ἐπανάληψιν μετὰ τόσα ἔτη· κατ’ ἐμὲ δὲ μετὰ τρία ἔτη οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι, Κύριοι, νὰ ἐκφράσουν πάλιν γνώμην, ἐὰν θέλουν τὸν ἀρχηγὸν, ἢ ὄχι, τοῦτο τὸ ἀπαιτεῖ τὸ συμφέρον καὶ ἡ τάξις, καὶ δὲν θέλω νὰ ἐξηγηθῶ, διότι πολλὰ κακὰ δύνανται νὰ προκύψουν· διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι ἐντὸς τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν νὰ γίνηται ἐκλογὴ νέα.

§83ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ὁ Κύριος Παλαμήδης ἐζήτησεν, ὡς διάρκειαν τῆς ἀρχηγίας τὴν διετίαν, ἀλλ’ αὐτὴ κατ’ ἀνάγκην θὰ ὑπάρχῃ, διότι ὡς ἀρχηγὸς πρόκειται νὰ ἐκλεχθῇ παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ἐθνοφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν σήμερον· δὲν δύναται λοιπὸν οὗτος νὰ ὑπάρχῃ παρ’ ὅσον διαρκῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν, ἡ ὑπηρεσία δὲ αὐτῶν θὰ διαρκέσῃ δύω ἔτη· δὲν ἔχομεν λοιπὸν ἀνάγκην νὰ θέσωμεν ἐντὸς τοῦ ψηφίσματος τοῦτο. Μετὰ δύω ἔτη θὰ ἐκλεχθοῦν ἄλλοι ἀξιωματικοὶ, διότι μέχρι τοῦδε ὑπηρέτησαν δύω ἔτη· κατὰ συνέπειαν λοιπὸν καὶ ὁ ἀρχηγὸς θὰ ἐκλεχθῇ μετὰ δύω ἔτη.

§84ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Θέσατε εἰς τὴν πρότασίν σας, Κύριε Κολιάτσο, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἐθνοφυλακῆς θέλει ἐκλέγεσθαι κατὰ πᾶσαν περίοδον ἐκλογῆς ἀξιωματικῶν τῆς ἐθνοφυλακῆς.

§85ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Κατὰ τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, ὁ ἀρχηγὸς ἐξελέγετο ἄλλοτε παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἐθνοφυλακῆς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς φάλαγγος τοῦ Πανεπιστημίου. Ἡ νεολαία τοῦ Πανεπιστημίου προσήνεγκε πολλὰς ὑπηρεσίας κατὰ τὴν μεταπολίτευσιν· μετέσχε δὲ καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ὑπὲρ τῆς μεταπολιτεύσεως· ὤφειλε τῳόντι νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ προστατεύσῃ τὴν νέαν τάξιν τῶν πραγμάτων. Προσήνεγκε πάντοτε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, ὡς ἐθνοφυλακὴ, ἀλλ’ εἶναι καιρὸς, νομίζω, νὰ παύσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦναι πάντοτε ἔνοπλος ὑπηρετοῦσα ὡς ἐθνοφυλακή. Πρέπει νὰ τῆς δοθῇ ὁ προορισμὸς, τὸν ὁποῖον καὶ ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις τῇ ἔδωκεν. Ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἐξέδωκε τὴν 8 Δεκεμβρίου 1862 ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου ὥριζε εἰς μὲν τὰ γυμνάσια νὰ συστηθῇ γυμναστικὴ, εἰς δὲ τὸ Πανεπιστήμιον ἡ ὁπλασκία. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ δὲ πλήρης τάξις, εἶπεν, ὅτι θὰ σχηματίσουν φάλαγγα οἱ φοιτηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, θὰ ἐκλέξωσιν ἀξιωματικοὺς, ἡ διάρκεια ὅμως αὐτῶν θέλει εἶσθαι μονοετής. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4, ἀπαλλάσσεται τῆς ὑπηρεσίας τῆς ἐθνοφυλακῆς· μόνον δὲ κατὰ τὰς ἐκτάκτους περιστάσεις τῆς μεσοβασιλείας ἐπετράπη καὶ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐνεργῇ καὶ χρέη ἐθνοφυλακῆς. Σήμερον πρέπει μὲν νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον εἰς τοὺς νέους νὰ γυμνάζωνται εἰς τὰ ὅπλα, νὰ μὴν ἦναι ὅμως ἐθνοφύλακες, καθὼς καὶ ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις τοὺς προσδιώρισε· διότι, ἂν αὐτοὶ ἐξακολουθῶσι νὰ γυμνάζωνται εἰς τὰ ὅπλα, θὰ ἀφήσωσι τὰ μαθήματά των. Ἀφοῦ δὲ κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἐθνοφυλακὴ τοῦ Πανεπιστημίου δὲν ἀποτελεῖ ἐθνοφυλακὴν, ἀφοῦ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτῆς ἐκλέγονται κατ’ ἔτος, κ’ ἑπομένως ὁ χρόνος τῆς θητείας αὐτῶν δὲν εἶναι ὁ αὐτὸς, πρὸς τὸν τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν τῆς ἐθνοφυλακῆς, διὰ τοῦτο προτείνω, νὰ μὴ λάβωσι μέρος εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐθνοφυλακῆς, ὁ ὁποῖος θὰ διαρκέσῃ δύω ἢ 3 ἔτη. Προτείνω λοιπὸν ν’ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ 2. ἄρθρον τοῦ ψηφίσματος ἡ φράσις καὶ «παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς τοῦ Πανεπιστημίου φάλαγγος» νὰ περιορισθῇ δὲ ἡ ἐκλογὴ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς ἐθνοφυλακῆς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς.

§86ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἔχουν κεκτημένα δικαιώματα. (θόρυβος).

§87ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Κατὰ τὸ ψήφισμα, ἡ φάλαγξ δὲν ὑποχρεοῦται νὰ ἐκτελῇ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἐθνοφυλακῆς· οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ αὐτῆς ἐκλέγονται κατ’ ἔτος. Πῶς θὰ ψηφοφορήσουν λοιπὸν εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ᾖναι ἀρχηγός των;

§88ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Δὲν δύναμαι οὐδόλως νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν Κ. Κολιάτσον, διότι ἡ φάλαγξ τοῦ Πανεπιστημίου δὲν ἐκπληροῖ μὲν καθήκοντα τῆς ἐθνοφυλακῆς, οὐχ’ ἧττον ὅμως νὰ γυμνάζηται καὶ ἐκπαιδεύηται στρατιωτικῶς. Κατὰ συνέπειαν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς λοιπῆς ἐθνοφυλακῆς πρέπει νὰ ᾖναι ὡσαύτως καὶ τῆς φάλαγγος τοῦ Πανεπιστημίου.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν· ὅσοι παραδέχονται τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Κολιάτσου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται)· δὲν παρεδέχθη. Ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς διαρκείας τοῦ ἀρχηγοῦ, ὑπάρχουν 2 προτάσεις, ἡ μὲν ὁρίζει διετίαν, ἡ δὲ τριετίαν, θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν.

§90ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἐγὼ κάμνω πρότασιν, ὅπως διαρκῇ ἓν ἔτος.

§91ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε! ἐπειδὴ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνοφυλακῆς κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως ἐκλέγεται παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἐθνοφυλακῆς, εἶναι ἀναντίῤῥητον, ὅτι ἡ ἀνανέωσις τοῦ ἀρχηγοῦ, πρέπει νὰ γίνεται οὕτω πως, ὥστε νὰ ἄρχῃ ἐπὶ ἐκείνων, οἵτινες τὸν ἐξέλεξαν· ἂν λοιπὸν ἡ ἐκλογὴ γίνεται κατὰ τριετίαν, ἤθελεν ἄρχει μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς δευτέρας περιόδου ὑποχρεωτικῶς. Λοιπὸν εἶναι ἀνάγκη νὰ μένωμεν ἐντὸς τῆς τετραετίας, καὶ νὰ κάμνωμεν δύο ἐκλογὰς ἀνὰ διετίαν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεσθε λοιπὸν τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παλαμήδη· ἡ διάρκεια τοῦ ἀρχηγοῦ νὰ γίνεται κατὰ διετίαν.

§93ΒΑΣΣΟΣ. Νομίζω, ὅτι οἱ θέλοντες τὴν διετίαν, δὲν ἔχουν δίκαιον, ἴσως θὰ εἶμαι σύμφωνος, ἡ διάρκεια τοῦ ἀρχηγοῦ νὰ ᾖναι τριετία, ὁ λόγος δὲ διὰ τὸν ὁποῖον θέλουν τὴν διετίαν δὲν εἶναι σωστός. Οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Ἐθνοφυλακῆς δὲν ἐξελέχθησαν ὅλοι μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν, διὰ νὰ γίνουν αἱ ἐκλογαὶ κατὰ διετίαν· δύναμαι δὲ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἕως χθὲς ἀκόμη ἐγένοντο ἀξιωματικοὶ, καὶ αὔριον ἀκόμη θὰ γείνουν ἀξιωματικοὶ, διότι ὅταν ἐφαρμοσθῇ ὁ νέος νόμος, θὰ γείνουν καὶ ἄλλα 2 ἢ 3 Τάγματα, καὶ τότε θὰ ἐκλεχθοῦν νέοι ἀξιωματικοὶ, ὥστε ὁ λόγος αὐτὸς, νὰ ἄρχῃ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνοφυλακῆς ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν, οἵτινες τὸν ἐξέλεξαν, δὲν εἶναι σωστός. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν μόνον μίαν προθεσμίαν εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀρχηγοῦ ὁποιανδήποτε, διετῆ ἢ τριετῆ, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεασθῶμεν ἀπὸ τὴν ἰδέαν, τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνταῦθα ἔχω τρεῖς προτάσεις, τὰς ὁποίας θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν· ἡ μία ὁρίζει τριετίαν ἡ ἄλλη διετίαν, καὶ ἡ ἄλλη μονοετίαν.

§95ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἔκαμα πρότασιν, καὶ πιστεύω, θὰ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀναπτύξω· (θόρυβος) νομίζω, Κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι καλὸν τὰ ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα προσφέρει ἐλευθέρα πολιτεία, νὰ διαρκοῦν ἐπὶ πολὺν χρόνον, τοσοῦτον μᾶλλον, ὅσῳ αὐτὰ τὰ ἀξιώματα δίδονται κατ’ ἐκλογὴν τοῦ λαοῦ, καὶ κυροῦνται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, δύναται ἡ ἐκλογὴ αὐτὴ ἐνίοτε νὰ ᾖναι λανθασμένη· ἑπομένως δὲν πρέπει ὁ λαὸς, ἡ Ἐθνοφυλακὴ νὰ ὑποφέρῃ ἕνα ἀρχηγὸν, ὁ ὁποῖος δὲν ἐδικαίωσε τὰς ἐλπίδας του· κατ’ ἀνάγκην λοιπὸν τὸ ἀξίωμα πρέπει νὰ μένῃ μόνον ἓν ἔτος. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἶναι καλλίτερον, ἀντὶ νὰ βιασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ παύσῃ τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν τὸν ἀνώτατον, καὶ νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ τὸ ἀξίωμα, ἠδύνατο νὰ τὸν ἀφήσῃ, διότι μετὰ ἓν ἔτος θέλουν γείνει νέαι ἐκλογαί. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως εἰς τὴν πατρίδα μας ὑπερίσχυσεν ἡ ἀρχὴ τῆς μὴ μακρᾶς διαρκείας τῶν ἀξιωμάτων, διότι σχεδὸν ὅλα τὰ ἀξιώματα ὅσα ἐδόθησαν δὲν ἐδόθησαν, παρὰ διὰ πολὺ ὀλίγον χρόνον, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν καὶ ἐγὼ ὁρμώμενος, νομίζω, ὅτι εἶναι καλὸν, σύμφωνον εἰς τὴν πολιτείαν, ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀρχηγείου νὰ γίνεται κατ’ ἔτος. Τὸ Προεδρεῖον ἐνταῦθα τῆς Συνελεύσεως κατὰ μῆνα ἐκλέγεται, καὶ οἱ ὑπουργοὶ αὐτοὶ, ἂν θέλετε, κατὰ μῆνα διορίζονται (γέλως)

§96ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἀπωτέρω πρότασις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία περιέχει τὴν μεγαλυτέραν διάρκειαν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν ὡς πρὸς τὴν τριετίαν. Ὅσοι τῶν Κυρίων πληρεξουσίων παραδέχονται, ὅτι ἡ περίοδος τῆς ἐκλογῆς θέλει εἶσθαι τριετία, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Ὅσοι παραδέχονται, ὅτι ἡ περίοδος πρέπει νὰ ᾖναι διετία, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· ἐγένετο δεκτή. Οὕτως ἀπεφάσισεν ἡ Συνέλευσις, ὅτι ἡ περίοδος τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ἐκλεχθησομένου ὑπὸ τῆς Ἐθνοφυλακῆς θέλει εἶσθαι διετία.

§98ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν παραδοχὴν τῆς προτάσεως, εἶναι καλὸν, ἐπειδὴ ἔχομεν παραδείγματα, ὅτι πολλῶν ἐκλεχθέντων, μετὰ τὸ πέρας τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ὑπηρεσίας των, παρετείνετο ἡ διάρκεια ὡς συνέβαινεν εἰς τοὺς δημάρχους (θόρυβος)..........

§99ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὰ εἶναι τῆς παρελθούσης ἐποχῆς.

§100ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Δὲν γίνονται αὐτὰ εἰς τὴν Ἐθνοφυλακήν.

§101ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ προτείνω, «λήξεως τῆς διετοῦς διαρκείας τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς, θεωρεῖται οὗτος πεπαυμένος.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον. «Ὁ ἀρχηγὸς οὗτος, δυνάμενος νὰ ληφθῇ καὶ ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ, ἐκλέγεται δι’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς τοῦ Πανεπιστημίου φάλαγγος καὶ ἐκείνων τῶν ταγμάτων τῆς εἰρημένης Ἐθνοφυλακῆς. Ἡ περίοδος δὲ τῆς ἐκλογῆς εἶναι διετία.» Οἱ παραδεχόμενοι τὸ βʹ. ἄρθρον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ὁ Σαρίπολος προτείνει, ὅτι ὁ Βασιλεὺς θέλει ἐπικυροῖ τὴν ἐκλογήν· ἂν ὅμως ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς, δὲν ἐπέλθῃ ἡ κύρωσις, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐκλογὴ αὐτοδικαίως. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ. «Ἡ ἐκλογὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς κυροῦται ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, ὅστις ἔχει τὸ δικαίωμα, προτάσει ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ παύῃ αὐτὸν τῶν καθηκόντων αὐτοῦ.» «Ἐν περιπτώσει παύσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς, ἡ ἀντικατάστασις αὐτοῦ κατὰ τὸν παρόντα νόμον ἐνεργεῖται ἐντὸς 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παύσεως τοῦ προκατόχου.»

§103ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Θέλω νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεώς μου. Ἂν ὁ Βασιλεὺς ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς παύσεως, ἐννοεῖται, Κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ κατὰ μείζονα λόγον καὶ τὸ δικαίωμα τῆς μὴ κυρώσεως· ἄλλως ὑποθέσατε ὅτι ἐκλέγεται πρόσωπον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία δὲν ἔχει τὰ πιστὰ, τὸ πρόσωπον τοῦτο θέλει ἄραγε ἐξαναγκάζεσθαι ἡ ἐξουσία ν’ ἀνεχθῇ ὡς Ἀρχηγὸν τῆς Ἐθνοφυλακῆς, μὲ τὴν in petto ἐπιφύλαξιν νὰ τὸν ἀφήσῃ πέντε ἢ δέκα ἡμέρας καὶ μετὰ ταῦτα νὰ τὸν παύσῃ; Τὸ τοιοῦτον, κατ’ ἐμὲ, εἶναι ἄτοπον· εἶναι δὲ καὶ προσβολὴ διὰ τὸ ἐκλεχθὲν πρόσωπον, συνάμα δὲ καὶ διὰ τοὺς ἐκλέξαντας αὐτό. Νομίζω λοιπὸν πολὺ προτιμώτερον, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Βασιλεὺς, νὰ μὴ κυρώσῃ τὴν ἐκλογὴν, καὶ οὕτω νὰ ἐπέλθῃ αὐτοδικαίως ἐπανάληψις τῆς ἐκλογῆς διὰ τῆς μὴ κυρώσεως· ἄλλως τε, τὸ νὰ δώσητε εἰς ἀρχὴν τὸ δικαίωμα τῆς κυρώσεως, αὐτὴ δὲ νὰ ἦναι ὑποχρεωμένη ἑκοῦσα ἄκουσα νὰ κυρώνῃ, τοῦτο εἶναι ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Ἀρχῆς, δὲν εἶναι δὲ οὔτε ὀρθὸν οὔτε λογικόν. Ὅταν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω τὸ ναὶ, πρέπει νὰ ἔχω καὶ τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω καὶ τὸ ὄχι· πρέπει λοιπὸν ν’ ἀναγνωρίσητε τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ μὴ κυρώσῃ τὸν νόμον.

§104ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Τὸ ἔχει.

§105ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Μοὶ λέγουν ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι διὰ τοὺς νόμους, δὲν εἶναι ὅμως ἡ αὐτὴ περίστασις καὶ διὰ τὰς ἐκλογάς· ὁ ἀρχηγὸς ἔχει ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, καὶ ἑπομένως ἡ ἐθνοφυλακὴ, τὸ σῶμα τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ μένῃ ἄνευ κεφαλῆς ἐπάπειρον, διὰ τὸν λόγον ὅτι ὁ Βασιλεὺς ἀναβάλλει τὴν κύρωσιν.

§106ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις, ὁ Βασιλεὺς, δὲν ἔχει ν’ ἀποφασίσῃ παρὰ μόνον, ἐὰν ἡ ἐκλογὴ ἐνηργήθη νομίμως ἢ ὄχι· ὁ Βασιλεὺς δὲν θ’ ἀποφασίσῃ, τὸ διάταγμα θὰ λέγῃ, ὅτι διὰ τὸν λόγον ἐκεῖνον ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἄκυρος. Ἑπομένως ἐκεῖ ὅπου λέγει «ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως» νὰ τεθῇ εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Κυβερνήσεως;»

§107ΒΑΣΟΣ. Νομίζω ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ τοιοῦτόν τι, πρέπει ἡ ἀπόφασις νὰ ᾖναι δικαιολογημένη, νὰ ἀναφέρῃ δηλαδὴ, ἂν ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς ὑπάρχουν λόγοι σπουδαῖοι, οἵτινες ὁπωσδήποτε, πρέπει ν’ ἀποδειχθῶσι διὰ μιᾶς νομίμου ὁδοῦ, διότι αὔριον εἰς μίαν Κυβέρνησιν δὲν ἀρέσκῃ ἕνας Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνοφυλακῆς διότι π. χ. θέλει νὰ νοθεύσῃ τὰς ἐκλογὰς, της ἀμέσως δύναται νὰ τὸν παύσῃ καὶ νὰ διορίζῃ ἄλλον· ἀλλὰ τότε ποῦ θὰ καταντήσωμεν;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐναντίος εἰς τὸ δικαίωμα τῆς παύσεως;

§109ΒΑΣΟΣ. Ὄχι· λέγω ἡ παῦσις μόνον νὰ ᾖναι δικαιολογημένη.

§110ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Τὸ διάταγμα νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ᾖναι δικαιολογημένον, διότι ἁπλῶς, ἄνευ αἰτιολογίας, δύναταί τις, πολλὰς πράξεις νὰ πράξῃ· ὅταν ὅμως ἔλθῃ εἰς τὸ σημεῖον τῆς δικαιολογίας διστάζει. Θεωρῶ λοιπὸν τὴν αἰτιολογίαν ὡς μίαν ἐγγύησιν.

§111ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Τοῦτο δὲν σημαίνει τίποτε, ὁ Βασιλεὺς εἶναι ἀνεύθυνος· οἱ ὑπουργοὶ εἶναι διὰ τὰς πράξεις αὐτῶν πάντοτε ὑπεύθυνοι ἐνώπιον τῶν Βουλῶν.

§112ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Ἡ ἰδέα τοῦ Κυρίου Γλαράκη εἶναι ὀρθή. Ἡ θέσις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς εἶναι πολὺ σπουδαία ἐν τῇ πολιτείᾳ. Τὸ ὑπουργεῖον βεβαίως, ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ, θέλει σκεφθῇ περὶ τῶν λόγων τῆς παύσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ἐθνοφυλακῆς. Ὅταν λοιπὸν ἀποφασίσῃ νὰ παύσῃ τινα, πρέπει ἀναγκαίως νὰ φέρῃ τὴν αἰτιολογίαν τῆς παύσεως, διότι τότε θὰ ᾖναι εἰς θέσιν καὶ τὰ νομοθετικὰ σώματα νὰ κρίνωσι τὴν διαγωγὴν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ αὐτὴ νὰ δώσῃ λόγον τῶν πράξεών της, καὶ ὁ τύπος νὰ φωτίσῃ τὴν κοινὴν γνώμην· ἄλλως ἡ αὐθαιρεσία τῆς Κυβερνήσεως δὲν δύναται νὰ παύσῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ἐθνοφυλακῆς ἄνευ ἀνάγκης.

§113ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἂν μοὶ ᾖναι ἐπιτετραμένον ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν Κύριον Μαυρομαρᾶν, λέγω, ὅτι αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἰσχύουν διὰ τοῦ τύπου, ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπιῤῥοῆς τῆς ἠθικῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν κοινωνίαν, καὶ εἰς τὸ κοινοβούλιον Λοιπὸν οἱανδήποτε αἰτιολογίαν καὶ ἂν θέσῃ εἰς τὸ διάταγμα, εἶναι ἴσον μὲ τὸ μηδέν· διότι ἢ φέρει αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἢ δὲν φέρει, δὲν σώζεται ἀπὸ τὰς ἐπικρίσεις, ἂν κακῶς ἔπραξε.

§114ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ἐφωτίσθημεν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύω ἰδέαι προτείνονται· μία εἶναι ὑπὸ τοῦ Κ. Βαλτινοῦ, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνοφυλακῆς ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως. Ἡ δὲ πρότασις τοῦ Κυρίου Βάσσου, εἶναι προσθήκη. Ὁ δὲ Κύριος Σαρίπολος λέγει, ὅτι ἐὰν μετὰ 15 ἡμέρας ἡ ἐκλογὴ δὲν ἐπικυρωθῇ παρὰ τοῦ Βασιλέως, νὰ ἐπαναλαμβάνεται· ἐν ἄλλαις λέξεσιν ὁ Κύριος Σαρίπολος προτείνει τὸ Veto, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Βασιλεὺς ν’ ἀκυροῖ διὰ τῆς σιωπῆς.

§116ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ κάμνω προσθήκην εἰς τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ «δι’ αἰτιολογημένου διατάγματος».

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ ταῦτα, ἀφοῦ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις, θέλω τὴν ὑποβάλει.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Σαριπόλου εἶναι ἡ ἀπωτέρω, διότι δίδει περισσοτέραν δικαιοδοσίαν εἰς τὴν ἐξουσίαν, θὰ θέσω λοιπὸν πρῶτον αὐτὴν εἰς ψηφοφορίαν. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ὁ Βασιλεὺς......

§119ΤΙΝΕΣ. Δὲν ὑποστηρίζεται ἀπὸ κανένα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποστηρίζει κανεὶς αὐτὴν τὴν πρότασιν;

§121ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τίθεται εἰς ψηφοφορίαν. Τίθεται ἡ ἑξῆς τοῦ Κ. Βαλτινοῦ. «Ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐθνοφυλακῆς ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως, ὅστις ἔχει τὸ δικαίωμα προτάσει ὁλοκλήρου τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ παύῃ αὐτὸν τῶν καθηκόντων αὐτοῦ».

§123ΒΑΣΣΟΣ. Ἡ πρότασις λέγει ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως· νομίζω, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ ἀπὸ τοῦ ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν, ἕως τοῦ κυροῦται.

§124ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν Κ. Βάσσον, ὑποβάλλεται καὶ κυροῦται βέβαια.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀντικαθιστᾷ ὁ Κ. Βαλτινὸς τὴν λέξιν ὑποβάλλεται διὰ τῆς κυροῦται;

§126ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο φράσεων, πᾶσα ἐκλογὴ, πρὶν ἐξετάζεται, ἐὰν ἐνηργήθη νομίμως, καθὼς εἶναι αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαί· ὑπάρχει μία ἀρχὴ, ἥτις δικάζει ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος, καὶ τότε ὑποβάλλεται νὰ γίνεται ὁ διορισμὸς, οὕτω γίνεται πανταχοῦ· θέλετε νέα πράγματα; κάμετέ τα.

§127ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι πολὺ γραμματισμένος, λέγω μόνον τὴν ἰδέαν μου, ὅτι ἀφοῦ ἐκλέξουσιν οἱ ἀξιωματικοὶ τὸν ἀρχηγόν των, δὲν εἶναι ἀρχηγὸς, ἂν δὲν τεθῇ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Βασιλέως.

§128ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐξηγήσητε τοῦτο· ἐὰν ὁ Βασιλεὺς δὲν κυρώσῃ τὴν ἐκλογὴν ἐπὶ ἕνα, δύω, ἐντὸς δέκα μηνῶν τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀρχηγοῦ, τί νὰ γίνῃ ἡ ἐθνοφυλακὴ, θέλει μένει ἄνευ ἀρχηγοῦ;

§129ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Δὲν θέλω νὰ σκεφθῶ διόλου ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Βαλτινοῦ, ὡς τὴν ἀνέγνωσα, δηλαδὴ «ὑποβάλλεται εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως κτλ.» Παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι)· ἐγένετο δεκτόν· ὑπάρχει πρότασις, νὰ προστεθῇ διὰ Βασ. Διατάγματος ᾐτιολογημένου, αὕτη δὲ ἡ προσθήκη ἀφορᾷ τὴν παῦσιν μόνον.

§131ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν ἔχει ἀποτέλεσμα τοῦτο.

§132ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ ἐξασφαλίζον τὴν εὐθύνην τοῦ ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον κάμνει τὴν πρότασιν, εἶναι, ὥστε, ἡ πρότασις νὰ ᾖναι ᾐτιολογημένη καὶ νὰ δημοσιεύεται ἀκόμη.

§133ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἀπῄτησα νὰ τίθεται εἰς τὸ Διάταγμα ἡ αἰτιολογία, λόγῳ τῆς δημοσιότητος. Ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος προσθέτει, ὅτι, ἡ πρότασις ἠμπορεῖ νὰ δημοσιεύεται τοῦτο δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀπαιτήσητε, διότι τὸ ὑπουργεῖον ἠμπορεῖ νὰ μὴ δημοσιεύῃ· τὸ διάταγμα ὅμως δὲν ἠμπορεῖ, ἢ νὰ δημοσιευθῇ ἑπομένως θεωρῶ μεγαλειτέραν ἐγγύησιν νὰ ᾖναι εἰς τὸ διάταγμα ἡ αἰτιολογία.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος ἐπιμένει εἰς τὴν πρότασίν του;

§135ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοιουτοτρόπως εἶναι δύο γνῶμαι.

§137ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Καὶ ἡ ἐδική μου τρεῖς.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τοῦ Κ. Γλαράκη, νὰ ᾖναι ἠτιολογημένον τὸ διάταγμα, καὶ ἡ τοῦ Κ. Κουμουνδούρου νὰ ᾖναι ἠτιολογημένη ἡ πρότασις καὶ νὰ δημοσιεύηται.

§139ΒΑΣΣΟΣ. Ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος ἀφ’ ἑνὸς ἔχει δίκαιον, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως ἀναγνωρίζω, ὅτι καὶ ὁ Κ. Γλαράκης ἔχει δίκαιον, διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει μεγαλείτερος φίλος ἀπὸ τὴν δημοσιότητα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δημοσιότης ὑπάρχει εἰς ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις.

§141ΒΑΣΣΟΣ. Ἐννοῶ νὰ γείνῃ, ὅπως καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν· κάθε διάταγμα δημοσιεύεται καὶ εἰς τὸ ἴδιον φύλλον προηγεῖται ἡ αἰτιολογικὴ πρότασις. Λέγω τοῦτο τὸ διάταγμα νὰ μὴ ᾖναι ἠτιολογημένον, ἀλλὰ νὰ δημοσιεύεται ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ δικαιολογημένη πρότασις.

§142ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν Κ. Κουμουνδοῦρον, ἂν δέχεται τὸ ἑξῆς, «κοινοποιεῖται μετ’ αἰτιολογίας τὸ διάταγμα εἰς τὸν παυόμενον.»

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μία λοιπὸν μένει πρότασις, τοῦ Κ. Κουμουνδούρου, ὅτι ἡ πρότασις πρέπει νὰ ᾖναι ἠτιολογημένη καὶ νὰ δημοσιεύηται.

§144ΤΙΝΕΣ. Εἶναι καὶ ἡ τοῦ Κ. Γλαράκη.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Γλαράκης τὴν συνεχώνευσεν εἰς τὴν τοῦ Κουμουνδούρου καὶ παρῃτήθη. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Κουμουνδούρου νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· ἐγένετο δεκτή — Ἡ δευτέρα περίοδος τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Βαλτινοῦ ἔχει ὡς ἑξῆς· ἐν περιπτώσει παύσεως τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐθνοφυλακῆς, ἡ ἀντικατάστασις αὐτοῦ κατὰ τὸν παρόντα Νόμον ἐνεργεῖται ἐντὸς 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παύσεως τοῦ προκατόχου». Ἀντίῤῥησις ὑπάρχει;

§146ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Ἐγένετο δεκτή.

§148ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Εἶναι μία πρότασις, Κύριε Πρόεδρε, τοῦ Κυρίου Καλοῦ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὑπ’ ὄψιν μου, αὐτὴν ἐζητοῦσα. Χθὲς δὲν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις του Κ. Καλοῦ, διότι ἦτο ἐναντία τῆς ἀρχῆς. Ἤδη ἀναγινώσκεται καὶ ἡ Συνέλευσις θέλει ἀποφανθῆ, διότι πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ ἴδιον ἄρθρον.

§150ΚΑΛΟΣ. Ἀπεῤῥίφθη, Κ. Πρόεδρε.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἀλλὰ δὲν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν.

§152ΚΑΛΟΣ. Ἡ Συνέλευσις διὰ τῆς ἀποφάσεώς της, τοῦ νὰ δεχθῇ ἀρχηγεῖον, ἀπέῤῥιψε τὴν πρότασίν μου.

§153ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Τὴν οἰκειοποιοῦμαι ἐγὼ, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προστεθῇ τμῆμα ἴδιον διὰ τὴν ἐν μέρει Ἐθνοφυλακὴν τοῦ Κράτους.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἔθεσα τὸ ζήτημα εἰς τὴν Συνέλευσιν, ἂν δέχηται νὰ ἀφεθῇ τὸ παλαιὸν ψήφισμα, τὸ περὶ καταργήσεως τοῦ ἀρχηγείου τῆς Ἐθνοφυλακῆς, ἡ πρότασις τοῦ Κ. Καλοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν· ἐκεῖ ἡ γνώμη του δὲν εἶχε τὸν τόπον της. Ὅταν ἠρώτησα τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν θέλῃ ἀρχηγεῖον, ὁ Κ. Καλὸς ἠδύνατο νὰ ψηφοφορήσῃ, ὅτι δὲν θέλει ἀρχηγεῖον, ἀλλ’ ἡ Συνέλευσις εἶπεν, ὅτι θέλει. Ἔρχεται τώρα ὡς προσθήκη διὰ τὴν λοιπὴν Ἐθνοφυλακὴν τοῦ Κράτους, πῶς θέλει αὕτη διοικεῖσθαι. Διὰ τοῦτο θέλω ἀναγνώσει τὴν πρότασιν.

§155ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνεται, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ συζήτησις ἀμέσως.

§157ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσί τινες νὰ παραπεμφθῇ, κατὰ τὸν κανονισμόν, εἰς τὰ τμήματα.

§159ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε εἰς τὰ τμήματα δὲν πρέπει νὰ σταλῇ, δὲν εἶναι συζητητέα ἡ πρότασις· Κύριοι, καθὼς γνωρίζετε, ἡ Συνέλευσις, τὰ νομοθετικὰ σώματα δὲν ἔχουν παρὰ νὰ νομοθετοῦν· ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας, τὸν τρόπον, τὴν ἐνέργειαν, τοῦτο ἀνήκει εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἀρχὴν· ἡ Συνέλευσις δὲν ἔχει παρὰ νὰ δώσῃ τὸ ἀναγκαῖον προσωπικὸν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας. Ἐὰν τὸ προσωπικὸν αὐτὸ δὲν ἀρκῇ, τότε ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ὑπουργεῖον ὀφείλει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι θέλει καὶ ἄλλο. Ποία διαίρεσις θὰ γενῇ; πόσα τμήματα θὰ γείνουν, δὲν εἶναι καθῆκον, οὔτε δύναταί ποτε μία Συνέλευσις νὰ ἐπεμβῇ μὴ χωρίζουσα τὴν ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τόσους τμηματάρχας· τὸ προσωπικὸν ἠμπορεῖ νὰ ἦναι ἀρκετόν, τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἔχει παρὰ μόνον τὸ διοικητικὸν μέρος, πῶς νὰ συστηθῇ ἐθνοφυλακὴ, ἐὰν ἔχουν τὴν ἡλικίαν, ἱκανότητα καὶ τὰ λοιπά.

§160ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ πρότασις.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ πρῶτον θέτω τὸ ζήτημα, ἂν ᾖναι σήμερον συζητητέα. Οἱ παραδεχόμενοι ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι σήμερον συζητητέα, νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται). Λοιπὸν θὰ ἀκολουθήσω τὸν κανονισμόν.

§162ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ψήφισμα τὸ προηγούμενον ὑπάρχει μία διάταξις, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου ἀνατίθεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Τοῦτο πρέπει νὰ προστεθῇ κ’ ἐδῶ.

§163ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς ἐπιφορτίζεται τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφίσματος». Εἶναι δεκτόν;

§165ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§166ΚΑΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὕτη.

§167ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος θὰ τὸ ἐκτελέσῃ;

§168ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Αὐταὶ αἱ ἐνστάσεις εἶναι καινοφανεῖς· εἰς κανένα νόμον δὲν γίνεται μνεία εἰς τίνα ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω λοιπὸν ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν ἐπὶ τοῦ συνόλου, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς·

§170ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Εἴπομεν ἡ ὑπηρεσία.

§171ΠΟΛΛΟΙ. Τὸ αὐτὸ εἶναι, ἡ περίοδος.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον, ὅπως ἀνεγνώσθη, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§173ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν ἔρχεται ἡ πρότασις περὶ τῆς συντάξεως τῶν Γερουσιαστῶν.

§174ΖΕΡΒΑΣ. Περὶ τοῦ φρουράρχου τῆς Συνελεύσεως.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ δεύτερον ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς διατάξεως εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ Κ. Βαλτινοῦ. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§176ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ (ὑπουργ. τῶν Στρατιωτ.). Κύριοι, κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργείας μου δὲν συνεδρίαζεν ἡ Ἐθνοσυνέλευσις, καὶ κατὰ συνέπειαν πολλὰ ἐπὶ τῶν πράξεών μου ἐλέχθησαν εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἐγράφησαν εἰς τὸν τύπον. Χαίρω, διότι ἡ Συνέλευσις ἤρξατο ἤδη τῶν ἐργασιῶν της, καὶ ἔρχομαι ὡς συνταγματικὸς ὑπουργὸς νὰ δώσω λόγον τῶν πράξεών μου ἐνώπιον τοῦ σεβαστοῦ τούτου συνεδρίου ἐπὶ τῆς γενομένης μοι χθὲς ἐπερωτήσεως παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Κυρίου Βαλτινοῦ, τίνι λόγῳ διώρισα καὶ δυνάμει τίνος Νόμου εἰς τὴν Ἑπτάνησον στρατιωτικὰς ἀρχάς. Ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφόν μου καὶ φωτίζων τὴν Συνέλευσιν, λέγω, ὅτι ἀνάγκη καὶ ἀνάγκη σπουδαία, ἤτοι ἡ ἐπισπεύδουσα κατάληψις τῆς Ἑπτανήσου, μὲ ἠνάγκασε νὰ προβῶ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο· ἡ Συνέλευσις ἀτυχῶς δὲν συνεδρίαζε τότε, κατὰ συνέπειαν τούτου, οἱ ἀναγκαῖοι ἀξιωματικοὶ ἔπρεπεν ἐγκαίρως νὰ διορισθῶσι καὶ ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου ἀκόμη, διότι αὐτοὶ ἦσαν εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας, καὶ ἔπρεπε νὰ παραδώσωσι τὴν ὑπηρεσίαν των διὰ νὰ ἑτοιμασθῶσιν εἰς ἀναχώρησιν· αὐτὴ ἦτον ἡ ἀνάγκη, ἥτις μὲ ἠνάγκασε νὰ διορίσω αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, διὰ νὰ τοὺς διατάξω ἀπὸ τὰ διάφορα μέρη, ἐν οἷς ἐξετέλουν ὑπηρεσίαν, νὰ παραδώσουν αὐτὴν καὶ νὰ στείλω τοὺς διαδόχους των, καθόσον, Κύριοι, ἀναγγέλλω ὑμῖν, ὅτι ἔχομεν τὴν εὐχάριστον εἰδοποίησιν, ὅτι κατὰ τὴν 21 ἡ παράδοσις τῆς Ἑπτανήσου γίνεται ἐπισήμως, ὁ πρέσβυς τῆς Ἀγγλίας διεκοίνωσε μάλιστα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι τὴν 18 τρ. μ. κενώνονται τὰ Κύθηρα, ἤτοι μὲ τὸ Αὐστριακὸν ἀτμόπλοιον ὁ Ἀγγλικὸς στρατὸς θὰ ἀπέλθῃ, ἑπομένως ἡμεῖς πρέπει νὰ στείλωμεν τὸν στρατόν μας τὴν 16. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα εἶναι πολὺ ὀλίγον δι’ ἐμὲ, διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ ἀποστείλω τὸ ἀναγκαῖον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ καταλάβῃ τὴν Ἑπτάνησον. Ἴσως ὁ συνάδελφός μου, κύριος Βαλτινὸς, μὲ εἶπεν, ὅτι δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ διορίσω τοσαύτας καὶ τοιαύτας ἀρχὰς στρατιωτικὰς εἰς τὰ διάφορα μέρη· παραπέμπω αὐτὸν εἰς δύω ἐπίσημα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν ἀπὸ τὸν πρόξενον τῆς Κερκύρας εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, δι’ ὧν καταφαίνεται ἡ στρατιωτικὴ δύναμις καὶ αἱ νομοθετημέναι στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ αἱ κατέχουσαι τὴν Ἑπτάνησον· (αὐτὰ ἐπὶ ἐπιστροφῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τὰ καταθέτω εἰς τὸ προεδρεῖον). Ὁ κατέχων τὴν Ἑπτάνησον Ἀγγλικὸς στρατὸς ἀναβαίνει εἰς 7,000· λέγω λοιπὸν ὅτι ὅπου ὑπάρχει στρατὸς συγκεντρωμένος ἐκ τῶν διαφόρων ὅπλων, καθὼς εἶναι ὁ στρατὸς, τὸν ὁποῖον στέλλομεν σήμερον εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ὅστις συγκροτεῖται ἐκ 1107 στρατιωτῶν πυροβολιστῶν, χωροφυλάκων, πυροσβεστῶν καὶ πεζῶν, (τὴν διαίρεσιν τοῦ ἀποστελλομένου τούτου στρατοῦ εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὑπέβαλα εἰς τὸ προεδρεῖον καὶ ὁ ἐπιθυμῶν δύναται νὰ ἴδῃ αὐτὴν), ὅπου, λέγω, ὑπάρχει στρατὸς ἐκ τῶν διαφόρων ὅπλων εἶναι ἀναγκαία καὶ ἡ τοιαύτη τακτοποίησις, διότι, ὅστις γνωρίζει τὴν Στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, ἠξεύρει, ὅτι εἰς περιστάσεις, καθ’ ἃς εἷς καὶ μόνος διοικητὴς ἑνὸς σώματος ὑπάρχει, ὅταν αὐτὸ καὶ μόνον τὸ σῶμα ἐκ μονομερείας φρουρῇ εἰς ἓν μέρος, τότε καθίσταται περιττὸς ὁ διορισμὸς φρουράρχου· ἀλλ’ ὅταν σῶμα, συγκείμενον ἐκ τῶν διαφόρων τοῦ στρατοῦ ὅπλων, φρουρῇ εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ μέρος τότε διορίζεται φρούραρχος εἰδικὸς, διότι εἰδικὴν ὑπηρεσίαν ἕκαστον σῶμα ἔχει, τὴν ὁποίαν ὁ φρούραρχος δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ· διὰ τοῦτο προστίθενται εἰς τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ φρουράρχου ἀξιωματικοὶ τῶν διαφόρων ὅπλων, οἱ ὁποῖοι χρησιμεύουν εἰς τὸ νὰ διευθύνουν τὴν ὑπηρεσίαν τὴν στρατιωτικήν. Αὐτὸ λοιπὸν τοῦτο μὲ ἔκαμε νὰ σπεύσω τὸν διορισμὸν τῶν προσώπων αὐτῶν εἰς τὰς διαφόρους θέσεις τῆς Ἑπτανήσου διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ προετοιμάσω τὴν ἀποστολὴν ἐγκαίρως, καθόσον ἡ Συνέλευσις δὲν συνεδρίαζεν. Ἐπροκάλεσα λοιπὸν διὰ Βασιλ. Διαταγμάτων τοὺς διορισμοὺς αὐτοὺς, διότι σᾶς εἶπα, ὅτι ὀλίγαι ἡμέραι μοὶ ἔμενον διὰ νὰ ἀσχοληθῶ καὶ προετοιμάσω αὐτὸν τὸν στρατὸν, ὅστις τὴν 21 ὤφειλε νὰ εὑρεθῇ εἰς Ἑπτάνησον. Καθόσον δὲ ἀφορᾷ τὸν ἐπίλοιπον στρατὸν, τὸν εὗρον σχεδὸν ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου προητοιμασμένον, ὅστις ἐστηρίχθη ἐπίσης εἰς τὴν αἴτησιν τοῦ προξένου, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν· ἐφρονοῦμεν ὁ προκάτοχός μου καθὼς καὶ ἐγὼ νὰ ἑτοιμάσωμεν αὐτὸν τὸν στρατὸν ἀναλόγως μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου καὶ τῆς ἰδικῆς μας ὑπηρεσίας· δυστυχῶς αἱ τάξεις τοῦ στρατοῦ ἠραιώθησαν ἕνεκα τῶν περιστάσεων, αἵτινες εἶναι εἰς ὅλους ὑμᾶς γνωσταί· σήμερον ὁ κλῆρος, ἡ ἀπογραφὴ δὲν ἐμβῆκαν ἀκόμη εἰς ἐνέργειαν· καὶ ἠξεύρετε, ὅτι αἱ τάξεις τοῦ στρατοῦ ἀραιοῦνται καθ’ ἑκάστην, διότι λαμβάνουν τὰς ἀφέσεις των οἱ ἤδη ἐξυπηρετήσαντες· βεβαίως, Κύριοι, θὰ λάβωμεν ἀνάγκην καὶ ἀνάγκην μεγίστην εἰς τὸ Κράτος μας, διότι δυστυχῶς ἡ λῃστεία ἤρχισε νὰ ὑψώνῃ πάλιν τὰς κεφαλάς της ὡς ἑπτακέφαλος ὕδρα κατὰ τῆς κοινῆς ἡσυχίας. Ὁ στρατὸς, τὸν ὁποῖον στέλλομεν εἰς Ἑπτάνησον, εἶναι μία ἀνάγκη· τοῦ στρατοῦ αὐτοῦ βεβαίως εἴχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην εἰς τὸν τόπον μας, διότι δὲν ὑπάρχει κώμη, χωρίον, πόλις, ἐπαρχία, νομὸς, ὅστις νὰ μὴ ζητήσῃ στρατιωτικὴν δύναμιν· ἂν ἠδυνάμην νὰ διαιρέσω ἕκαστον στρατιώτην εἰς τέσσαρα τεμάχια, βεβαιωθῆτε ὅτι μὲ τὸν ὑπάρχοντα στρατὸν μοὶ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσω εἰς τὰς καθημερινὰς ἀνάγκας καὶ ἀπαιτήσεις τῶν ἐπαρχιῶν. Ὡς ἐκ τούτου λοιπὸν λέγω, ὅτι τὴν δύναμιν, τὴν ὁποίαν στέλλομεν εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἦτο ἐπάναγκες νὰ τὴν στείλωμεν· τὴν εἶχε προετοιμάσει ὁ προκάτοχός μου καὶ ἐγὼ δὲν ἔκαμα τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τὴν προετοιμάσω, καθόσον ἀφορᾷ τὸν ὁπλισμὸν τοῦ ἱματισμοῦ καὶ τὰ τοιαῦτα διὰ νὰ ᾖναι ἕτοιμος νὰ ἀναχωρήσῃ, μολονότι, ὡς σᾶς εἶπον, θὰ ἔχωμεν ἔλλειψιν, ὅτι δὲν ἔχομεν εἰσέτι κληρούχους, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχομεν τὴν ἀναγκαίαν δύναμιν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὴν ἀναγκαίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Αὐτὰ, Κύριοι, λέγω, καθόσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ. Ἐρχόμεθα ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος, ἤτοι τοὺς προβιβασμούς. Οἱ προβιβασμοὶ, Κύριοι, τοὺς ὁποίους ἔκαμα, εἶναι ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη καὶ τὸν ὁποῖον ὁ Βασιλεὺς διὰ νόμου ἐκύρωσε, οὐδὲν ἔκαμα πλέον τῶν κανονισμένων θέσεων, τὰς ὁποίας ὁ προϋπολογισμὸς μὲ δίδει· δὲν ἐπροβίβασα, Κύριοι, εἰς χηρευούσας θέσεις ὑπολοχαγῶν καὶ λοχαγῶν, ἂν καὶ πολλαὶ τοιαῦται κεναὶ ὑπάρχουσι, δὲν ἐπροβίβασα εἰς τὴν χωροφυλακὴν ὑπομοιράρχους καὶ ἀντιμοιράρχους, οἱ ὁποῖοι λείπουν καὶ τοὺς ὁποίους καθ’ ἑκάστην μοῦ ζητοῦν· ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν πάντων τῶν πληρεξουσίων. Ἔχομεν ἀνάγκην, διότι ἐθέσαμεν τοὺς ταγματάρχας τῆς χωροφυλακῆς εἰς ἀργίαν δυνάμει τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνελεύσεως, ἃς ἐξετέλεσα τὴν πρώτην Μαΐου, θέσας πολλοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς ἀργίαν, ἐπικαλοῦμαι λέγω τὴν μαρτυρίαν ὑμῶν τῶν ἰδίων, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἑκάστην ἔρχεσθε καὶ μοὶ λέγετε, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας εἶναι ἀνάγκη νὰ σταλῇ εἷς ἱκανὸς καὶ ἔμπειρος ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς ἢ μοίραρχος. Ἠξεύρετε, Κύριοι, ὅτι αἱ σπουδαῖαι ἐπαρχίαι τοῦ Κράτους εἶναι ἡ Φθιῶτις, ἡ Ἀκαρνανία καί τινες ἄλλοι Νομοὶ, ὅπου ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐκλέξω πρόσωπα ἐξιδιασμένα.

§177ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν δὲν ὑπάρχει λῃστεία.

§178ΥΠΟΥΡΓ. ΣΤΡΑΤΙΩΤ. Εἰς τὸν Βάλτον.

§179ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι Ἀκαρνανία.

§180ΥΠΟΥΡΓ. ΣΤΡΑΤΙΩΤ. Ἐγὼ ἐννοῶ τὸν Νομόν· δι’ αὐτὸ λοιπὸν λέγω ὅτι ἔχω ἀνάγκην προσώπων καταλλήλων, διότι ἐκ τῶν μοιράρχων, τῶν τεθέντων εἰς ἀργίαν, ὑπάρχουν πρόσωπα τὰ ὁποῖα εἶχον πραγματικῶς ἐξιδιασμένην τινὰ ἱκανότητα ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον· καὶ σήμερον εἶναι δύσκολον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἀντικατασταθοῦν αὐτὰ τὰ πρόσωπα· δι’ ὃ καταφεύγω εἰς τοὺς ἀντιμοιράρχους, καὶ μολαταῦτα μεταξὺ αὐτῶν ἴσως οἱ μὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ ἕνα ἥσυχον νομὸν, ὀλίγοι δὲ εἶναι κατάλληλοι δι’ αὐτοὺς τοὺς Νομοὺς, ὅπου ἀπαιτεῖται νὰ ὑπάρχῃ πρὸ πάντων δύναμις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας, τὴν γνῶσιν τῶν προσώπων, καὶ τὰς ἐνεργείας, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ κάμῃ ὁ ἔκτακτος Μοίραρχος πρὸς διατήρησιν τῆς κοινῆς ἀσφαλείας. Ἐν ᾧ λοιπὸν ὑπῆρχον κεναὶ θέσεις πολλαὶ εἰς τὸν στρατὸν, οὐχ ἧττον ὅμως οὐδέποτε ἡ συνείδησις μοῦ ἐπέτρεψεν, ἐφ’ ὅσον αἱ περιστάσεις διατηροῦν εἰς ἀργίαν ἀξιωματικοὺς, τοὺς ὁποίους ἕνεκα τῶν περιστάσεων σήμερον ἡ ὑπηρεσία ἴσως δὲν δύναται νὰ μεταχειρισθῇ, οὐδέποτε, λέγω, ἡ συνείδησις μοῦ ἐσυγχώρησε νὰ προβιβάσω εἰς τὴν θέσιν αὐτῶν ἄλλους, διότι καὶ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἤθελον ζημιώσει, καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἤθελον ἀδικήσει. Ποίας δὲ θέσεις ἐπλήρωσα ἐν τῷ στρατῷ, Κύριοι; μόνον τὰς κατωτέρας θέσεις ἀνθυπολοχαγῶν. Ποῖοι δὲ κατέλαβον τὰς θέσεις ταύτας; οἱ πρὸ δύω ἐτῶν ἐκπληροῦντες ὑπηρεσίαν ἀξιωματικοῦ ἀνθυπασπιστοῦ. Ποῖον δὲ ἠδίκησα κατὰ τοὺς προβιβασμοὺς τούτους; οὐδένα· διότι, ἂν, Κύριοι, καὶ ὁ Νόμος μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ προβιβάσω τὸ τρίτον τῶν προβιβαζομένων κατ’ ἐκλογὴν, οὐδένα μολαταῦτα προεβίβασα κατ’ ἐκλογὴν, ἐκτὸς τῶν δύω ἀνθυπασπιστῶν τοῦ πυροβολικοῦ τῶν ἐξελθόντων τοῦ στρατιωτικοῦ σχολείου, καὶ ἐπειδὴ εἶχον ἀνάγκην ἀνθυπολοχαγῶν, καὶ δὲν ἠδυνάμην νὰ ἔχω ὑπολοχαγοὺς, διότι οἱ μὲν εἶναι καθηγηταὶ εἰς τὴν Σχολὴν, οἱ δὲ εἰς ἐκτάκτους ὑπηρεσίας, ἔφερον λοιπὸν τὸ προσωπικὸν τοῦ Πυροβολικοῦ σύμφωνον μὲ τὸν ἐγκριθέντα προϋπολογισμόν. Ἠθέλησα λοιπὸν νὰ προβιβάσω ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν καὶ ὑπέστησαν τὰς ἐξετάσεις, ὄχι μετὰ τὴν μεταπολίτευσιν, ὥστε νὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐχαρίσθη ἡ ἐπιτροπὴ, ἀλλ’ ἀνθρώπους, οἵτινες ὑπέστησαν τὰς ἐξετάσεις κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ὄθωνος, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταπολίτευσις, καὶ ἐξ αὐτῶν τοὺς εὐδοκιμήσαντας καὶ τοὺς ἀρχαιοτέρους ἐπροβίβασα. Ποία δὲ διαφορὰ, Κύριοι, νομίζετε, ὅτι ἐπέρχεται ἐκ τοῦ προβιβασμοῦ αὐτῶν; μεταξὺ τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ καὶ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ ἡ διαφορὰ εἶναι κατὰ 39 δραχμὰς, ὥστε αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε, ὅτι ἐκ τῶν ἐνεργηθέντων προβιβασμῶν ἐζημίωσα τὸ Δημόσιον Ταμεῖον κατὰ χιλιάδας δραχμῶν δὲν ἔχει οὕτω· νομίζω μάλιστα ἐν πεποιθήσει, ὅτι ἔπραξα τὸ ἐναντίον. Ἠξεύρετε, Κύριοι, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴμεθα ἓν Κράτος περιωρισμένον, καὶ γνωριζόμεθα· ὁ κάτοικος τοῦ Ἀκτίου γνωρίζει τὸν κάτοικον τῆς Ἀνατολικῆς Ἑλλάδος, ὥστε ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται, ἐννοεῖται, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐνδίδῃ καθ’ ἑκάστην εἰς τὰς παρακλήσεις τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου φίλου ἢ ἰσχυροῦ, ἐὰν τοῦτο δὲν βλάπτῃ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἠξεύρετε, Κύριοι, ὅτι ἡ τοποθέτησις τῆς πληθύος τῶν ἀνθυπασπιστῶν δὲν ἐγένετο καταλλήλως, οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἠξεύρετε, πῶς ἐτάχθησαν; δὲν ἐτάχθησαν διὰ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον νὰ ὁρίζῃ ὅτι οἱ ἀρχαιότεροι τίθενται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ στρατοῦ, οἱ δὲ νεώτεροι εἰς τὴν Ἐθνοφυλακὴν, καὶ οἱ νεώτεροι τούτων εἰς τὸ τάγμα τῶν Εὐζώνων, τὸ ὁποῖον ἐσχηματίσατε, ἀλλ’ ἕκαστος ὑπουργὸς κατὰ ἀρέσκειαν ἐλάμβανεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθυπασπιστὰς, αὐτὰ τὰ πλάσματα κατὰ θέλησιν, σήμερον ἔστελλε τὸν ἀνθυπασπιστὴν τὸν νεώτερον εἰς τὸ τάγμα τῆς γραμμῆς, ἄλλον εἰς τὸ ἡμίταγμα, ἄλλον εἰς Ἐθνοφυλακὴν, καὶ οἱ ἀρχαιότεροι καὶ ἱκανώτεροι ἐξεπλήρωσαν πολλάκις καθήκοντα δεκανέως εἰς τὸ ἡμίταγμα. Ἐγὼ λοιπὸν ἠθέλησα νὰ ἐξαγάγω αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἐκ τῆς ἀοριστίας, ἠθέλησα νὰ κάμω αὐτοὺς νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τὸν στρατὸν, διότι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει μετέωρον τὴν τύχην του, αὑτὸς δὲν ταὐτίζεται μὲ τὴν ὑπηρεσίαν, δὲν λαμβάνει ἐνδιαφέρον ὑπὲρ αὐτῆς. Τί λοιπὸν ἄλλο ἠθέλησα νὰ κάμω, εἰμὴ συμφώνως μὲ τὴν θέλησιν τῆς Συνελεύσεως, ἡ ὁποία πάντοτε ἐπεθύμησε τὴν τακτοποίησιν τοῦ στρατοῦ, νὰ ἐπιδιώξω αὐτήν; Ἴσως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον, δὲν τὰ ἔλαβον ἄλλοι πρὸ ἐμοῦ, καὶ ἴσως εἶναι ἐλάττωμα τοῦτο· ἀλλ’ ἐγὼ, βλέπετε, δὲν ἀπέβλεπον παρὰ εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ στρατοῦ, καὶ νομίζω, ὅτι ἄλλως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τακτοποιηθῇ, διότι ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς δείξω μίαν κατάστασιν τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ. Κατὰ τὴν ὀργανικὴν δύναμιν, πρέπει νὰ ὑπάρχουν 76 λοχαγοί· ὑπάρχουν δὲ μόνον 56, ἐξ αὐτῶν εἶναι 14 εἰς ἀργίαν, τοὺς ὁποίους ἕνεκα τῶν πολιτικῶν περιστάσεων δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις ἔτι νὰ μεταχειρισθῇ, ἐξ αὐτῶν ἀφαιρέσατε ἐκείνους, τοὺς ὁποίους μετεχειρίσθημεν εἰς τὸ ἡμίταγμα, ὅπου εἶναι ἄλλοι τέσσαρες, καὶ θέλετε ἴδει πόσοι μᾶς μένουσι. Ἐκτὸς τούτων ὑπολοχαγοὶ ἀπαιτοῦνται κατὰ τὴν ὀργανικὴν δύναμιν 76, ἐξ αὐτῶν ὑπάρχουν πολλοὶ εἰς ἐκτάκτους ὑπηρεσίας, ἐνῷ εἰς τὰ τάγματα μόνον πρέπει νὰ ὑπάρχουν 60. Ἕκαστος λόχος ἔχει τὸν λοχαγόν του, τὸν ὑπολοχαγόν του, τοὺς ἀνθυπολοχαγούς του, ἵνα, ὅταν λαμβάνῃ κληρούχους, τοὺς ἐκπαιδεύσῃ, τοὺς ἐνδύσῃ, τοὺς γυμνάσῃ. Ὁ στρατὸς ἄρα ἔχει ἀνάγκην τῶν ἀναγκαίων βαθμολόγων, αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἱεραρχία· μὲ ἠκούσατε, ἴσως, πολλάκις ὁμιλήσαντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ κατακρίναντα τὸν στρατὸν αὐτὸν, διὰ τὴν ἀταξίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, σᾶς εἶπον ἀείποτε, ἀκόμη ἴσως ἀντηχεῖ εἰς τὰς ἀκοάς σας, ὅτι ἡ πειθαρχία μόνον διὰ τῆς ἱεραρχίας ἐμπεδοῦται εἰς τὸν στρατὸν· ὅταν ὁ στρατὸς διοικῆται ἀπὸ μόνον ἀνθυπασπιστὰς, οὐδέποτε τάξις δύναται νὰ τηρηθῇ, διότι ὁ ἀνθυπασπιστὴς ἐξῆλθεν ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ στρατοῦ, συνέζησε μετὰ τοῦ στρατιώτου, ἑπομένως, ἐὰν δὲν ἔχῃ τὴν ἠθικὴν αὐτὴν δύναμιν τῆς μονιμότητος τοῦ βαθμοῦ, οὐδέποτε δύναται νὰ ἐπιβάλῃ σεβασμὸν εἰς τὸν ὑποδεέστερον, ἐνῷ ὁ ἀνθυπολοχαγὸς, ἔχων ἤδη ἰδιοκτησίαν τὸν βαθμόν του, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τάξιν, τὴν πειθαρχίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ στρατοῦ, διότι εἰς πᾶσαν ἀταξίαν, γενομένην ἐξ αὐτοῦ, θὰ ἐπέλθῃ ἡ τιμωρία, καὶ ἐκ τῆς τιμωρίας αὐτῆς θὰ ἔχῃ νὰ χάσῃ τιθέμενος ὡς ἀξιωματικὸς εἰς ἀργίαν, ἢ στερούμενος τῆς ἰδιοκτησίας του, ἐνῷ ὁ ἀνθυπασπιστὴς μετέωρος ἀείποτε εὑρισκόμενος οὐδόλως ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, καθόσον ἡ ὕπαρξίς του ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ἰδιοτροπίας ἑκάστου ὑπουργοῦ. Αὐτοὶ λοιπὸν, Κύριοι, εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἀποβλέποντα εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ στρατοῦ, νὰ προκαλέσῃ τοὺς προβιβασμοὺς αὐτούς· ἠξεύρετε δὲ ποία εἶναι ἡ μεταξὺ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ καὶ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ διαφορὰ τοῦ μισθοῦ; εἶναι δραχμαὶ 39 κατὰ μῆνα, ὡς σᾶς εἶπον· σᾶς λέγω μόνον, ὅτι 60 ἀνθυπασπισταὶ, τοὺς ὁποίους ἐπροβίβασα ἀνὰ 40 δραχμὰς τὸν μῆνα, φέρουσι νόμιμον δαπάνην 2,400 δραχμῶν περίπου. Ἠξεύρετε δὲ, Κύριοι, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου, τί δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω; δύναμαι νὰ πληροφορήσω, ὅτι ἐκ τῶν μεταθέσεων, τὰς ὁποίας οἱ ὑπουργοὶ ἀναγκάζονται νὰ κάμνουν καθ’ ἑκάστην εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν ἀνθυπασπιστῶν, προκύπτει εἰς τὸ δημόσιον 4,000 δραχμῶν δαπάνη διὰ τὰ ὁδοιπορικὰ αὐτῶν ἔξοδα; ὥστε ἀντὶ δαπάνης, δι’ ἣν μὲ κατηγοροῦσιν, ἐπροξένησα ἀποδεδειγμένην οἰκονομίαν 1,500 περίπου δραχμῶν κατὰ μῆνα, διότι ἐμονιμοποίησα τὴν θέσιν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἔπαυσα τὴν προσωρινότητα καὶ ἀέναον κίνησιν· διότι ἠξεύρετε, Κύριοι, ὅτι οἱ ὑπαξιωματικοὶ οὗτοι εἶχον ἀείποτε τὸ ταγάρι εἰς τὸν ὦμόν των, καὶ ἦτο ὡς ἐκ τῆς μὴ μονιμότητος τῶν θέσεών των εἰς ἀέναον κίνησιν. Φαντασθῆτε λοιπὸν τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ζημίαν, ἡ ὁποία προέκυπτεν εἰς τὸ δημόσιον ἕνεκα τῆς ἀβεβαιότητος καὶ τοῦ προσκαίρου τῶν θέσεων αὐτῶν τῶν ἀνθυπασπιστῶν, ὥστε ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑπέβαλον τὸ δημόσιον Ταμεῖον διὰ τῶν προβιβασμῶν εἰς ζημίαν, ἀλλ’ ἀπεναντίας τὸ ὠφέλησα, ἐξ ἄλλου δὲ διὰ τοῦ μέτρου τούτου συνετέλεσα τὰ μέγιστα εἰς τὴν ἐπάνοδον τῆς τάξεως καὶ τῆς πειθαρχίας. Καὶ τοι πολλῶν ὑπαρχουσῶν κενῶν θέσεων, μελαταῦτα δὲν ἐπροβίβασα, Κύριοι, ὑπολοχαγοὺς, λοχαγοὺς καὶ ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς, διότι εἶναι πλεῖστοι εἰς ἀργίαν, οὓς ἕνεκα οἰκονομικῶν λόγων δὲν δύναται νὰ πληρώνῃ τὸ δημόσιον. Εἰς τὴν τελευταίαν ὅμως βαθμίδα τῶν ἀξιωματικῶν δὲν ὑπῆρχον βαθμολόγοι εἰς ἀργίαν, ὅπως ἐπαναφέρω αὐτοὺς εἰς ἐνέργειαν· τὰς κενὰς αὐτῶν θέσεις κατεῖχον ἀνθυπασπισταί· ἦτον ἄρα ἄτοπον μέγιστον, οἱ μὲν ἀνθυπασπισταί, οἱ ἐκπληροῦντες χρέη ἀξιωματικῶν, νὰ ᾖναι εἰς τὴν γραμμὴν, καὶ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν νὰ βλέπετε ἄλλους ἀνθυπασπιστάς. Ἐννοεῖται λοιπὸν ποῖαι ἐνέργειαι, ποῖαι ἀντιζηλίαι καὶ ῥᾳδιουργίαι ἐγίνοντο ἐκ τῆς τάξεως ταύτης εἰς τὸν στρατὸν, ἐνῶ διὰ τῶν προβιβασμῶν αὐτῶν ἐμονιμοποίησα τὰς θέσεις αὐτῶν, καὶ ἀφίνω μόνον, ὅσους εἶναι ἀναγκαῖοι, διότι δι’ αὐτοῦ καὶ μόνου τοῦ τρόπου, νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ στερεώσω τὴν στρατιωτικὴν πειθαρχίαν. Διὰ τοῦ τύπου μὲ ἐκατηγόρησαν καὶ εἶπον, ὅτι ὑπέβαλον τὸ δημόσιον Ταμεῖον εἰς ἀπείρους σπατάλας, βλέπετε, ὅτι οἱ προβιβασμοὶ δὲν ἐπέφερον ἄλλην προσθήκην, παρὰ 2 ἢ 3 χιλιάδων δραχμῶν κατὰ μῆνα· κατὰ μεγίστην πολιτικὴν καὶ στρατιωτικὴν ἀνάγκην, καθόσον, ἂν καὶ εἶχον καὶ ἔχω ἀπείρους κενὰς θέσεις, δὲν ἐπλήρωσα μολαταῦτα κἀμμίαν ἄλλην παρὰ μόνον αὐτὰς, διὰ τοὺς ῥηθέντας σπουδαίους λόγους. Ἔχω τὸν ἀδελφόν μου, Κύριοι, ὁ ὁποῖος ἐσάπησεν εἰς τὰς φυλακὰς, κατεκρίθη ἀντιπολιτευόμενος, τὸ σπῆτί του θὰ πωλήσῃ ἴσως μεθαύριον, κατεπάτησαν τὴν ἀρχαιότητά του, καὶ ἄλλοι προεβιβάσθησαν ἀντ’ αὐτοῦ, καὶ εἶναι 13 ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν, καὶ μολαταῦτα δὲν προεβίβασα αὐτὸν, καί τοι δικαιούμενον, ὡς μὴ ὑπαρχούσης ἀνάγκης. Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι ἀείποτε κατέκρινα τοὺς προβιβασμοὺς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν παρὰ τὸν νόμον, ὧν δύναμαι νὰ φέρω παραδείγματα. Ναὶ, Κύριε Βαλτινὲ, τὸ καταστατικὸν τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν ὁρίζει τόσους ὑπολοχαγοὺς, τόσους λοχαγοὺς κτλ., ἀλλ’ ἄνευ ἀνάγκης προβιβασμοὶ δὲν δύνανται νὰ γίνουν, καὶ μολον τοῦτο σεῖς ἐκάματε ἄνευ ἀνάγκης. Μόλον ὅτι λοιπὸν ἔχω τὸν ἀδελφόν μου, τὸν μόνον συγγενῆ, τὸν ὁποῖον ἔχω ἐν Ἑλλάδι, τὰ μέγιστα ἠδικημένον δὲν ἠθέλησα νὰ τὸν δικαιώσω. Αὐτὴ εἶναι ἡ αὐστηρὰ ἀμεροληψία, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα. Εὔχομαι δὲ πᾶς τις ὁ διαδεχόμενός με νὰ διαχειρισθῇ τὴν ἐξουσίαν μὲ τὴν αὐτὴν ἀμεροληψίαν, καὶ μὲ τὴν αὐτὴν δικαιοσύνην, καθόσον ἔχω τὴν βαθεῖαν συναίσθησιν ὅτι οὐδένα ἠδίκησα. Μοὶ εἶπον, ὅτι ἐχαρίσθην, καὶ ὅτι κατεπάτησα ἀρχαιότητα. Σᾶς λέγω ἀμέσως τὸ περιστατικὸν, λυποῦμαι, διότι ὁ ἔντιμος φίλος μου Κ. Μωραϊτίνης δὲν εἶναι παρὼν, ὅπως ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν του. Ὁ Κύριος Μωραϊτίνης μοὶ ἐπαραπονέθη διὰ τὸν υἱόν του, τῷ ἔδειξα τὸν Νόμον περὶ προβιβασμῶν, καὶ τὸν διεβεβαίωσα, ὅτι οὐδέποτε θὰ παραβιάσω τὸν Νόμον, ἔστω καὶ δι’ αὐτὸν τὸν πλάστην μου. Ὅτι δὲ σέβομαι τοὺς νόμους καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἔθνους μου, ἡ διαγωγή μου ἐκ παιδικῆς μου ἡλικίας εἰς τὸν στρατὸν, κατά τε τὸ διάστημα τῆς Βαβαροκρατίας καὶ ἐσχάτως, ἐν γένει δὲ ὁλόκληρος ὁ βίος μου, μαρτυροῦσιν, ὅτι οὐδέποτε ἔπαυσα ὑπερασπιζόμενος τοὺς νόμους καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἔθνους μου· ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ἀείποτε κατηγόρησα διὰ τοὺς ἄλλους, οὐδέποτε βεβαίως ἤθελον τὸ πράξει ἐγώ. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἠθέλησαν νὰ μὲ ἀδικήσουν, νὰ μὲ ἀποδώσουν πράξεις, αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε ἀνήκουν εἰς τὸν χαρακτῆρά μου. Βεβαίως θεωρῶ ὡς μεγίστην τιμήν μου τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς τε Συνελεύσεως καὶ τοῦ Βασιλέως, νὰ ᾖμαι εἰς τὴν θέσιν τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ μὲ τὴν πεποίθησιν πάντοτε, ἐὰν δυνηθῶ νὰ πράξω τι ὑπὲρ τῆς τακτοποιήσεως τοῦ στρατοῦ, οὐδέποτε δὲ διὰ νὰ κατέχω μόνον τὴν θέσιν αὐτήν. Λέγω λοιπὸν, ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς προβιβασμοὺς δὲν συνεπλήρωσα τὰς κενὰς θέσεις, διὰ νὰ εὐχαριστήσω πρόσωπα, σχετικῶς δὲ ὡς πρὸς τὸν Κ. Μωραϊτίνην, ὁ Νόμος ἀπαιτεῖ ὅτι ὁ ἐκπαιδευόμενος εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, ὅταν ὑποστῇ τὰς ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις του, τότε δύναται, παρουσιάζων τὸ δίπλωμά του, καὶ ὑποβαλλόμενος εἰς ἐξετάσεις, καθὼς τοῦτο ἔγινε διὰ τὸν Πάνον, Ἡπίτην καὶ διαφόρους τοιούτους, τότε δύναται νὰ καταταχθῇ εἰς τὸν στρατὸν, ἢ, ὅταν ἀδείᾳ τοῦ Βασιλέως ὑπηρέτησεν εἰς ξένον στρατὸν ἐπὶ ἓξ μῆνας. Ὁ Σμολένσκης λοιπὸν ἐξῆλθεν ἀπὸ τὴν ἑβδόμην τάξιν, ἡ Προσωρινὴ Κυβέρνησις τὸν ἔκαμεν ἀνθυπασπιστὴν, κατόπιν ἡ ἰδία Συνέλευσις εἶπεν, ὅτι θεωρεῖ ὡς μὴ συμπεριλαμβανομένους εἰς τὸ ψήφισμά της τοὺς μαθητὰς τῆς στρατιωτικῆς Σχολῆς. Δὲν ἔκαμον λοιπὸν τίποτε ἄλλο, παρὰ, ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις, ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Σχολῆς, νὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν αὐτὸν τὸν ὑπαξιωματικὸν, διότι καὶ διὰ διατάγματος ἔχει τὴν ἄδειαν, ὡς ὑπηρετῶν εἰς ξένον στρατὸν νὰ φέρῃ τὴν στολὴν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ, τὸν ἔκαμα λοιπὸν ἀνθυπολοχαγὸν, καὶ διὰ τί; διότι ἐπροβίβασα ἐκ τῶν ἀρχαίων ὑπαξιωματικῶν τοῦ πυροβολικοῦ τῶν ὑποστάντων τὰς ἐξετάσεις τέσσαρας. Ἐθεώρησα λοιπὸν ἀνάγκην νὰ προβιβάσω καὶ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς νέους κατ’ ἐκλογὴν ἐν τῷ δικαιώματι, τὸ ὁποῖον ὁ Νόμος μοὶ δίδει. Ἐξ ὅσων λοιπὸν σᾶς ἐξέθεσα παρετηρήσατε βεβαίως ὅτι καμμίαν παρανομίαν δὲν ἔπραξα, ἀλλ’ ἐνήργησα σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας καὶ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀμνηστείας, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸ ἔθιξεν ὁ Κ. Βαλτινός.

§181ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Σχετικῶς ὡς πρὸς τοὺς προβιβασμούς.

§182ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ. Ἔστω καὶ σχετικῶς μὲ τοὺς προβιβασμούς. Τί ἠθέλατε, Κύριε; ἠθέλατε νὰ κάμωμεν ὅ,τι ἔκαμεν ὁ Ὄθων, ὁ ὁποῖος ἔδωκεν ἀμνηστείαν εἰς τοὺς ἐν Ναυπλίῳ καὶ ἔπειτα θέσας αὐτοὺς εἰς ἀργίαν τοὺς ἔστειλεν εἰς τὴν Αἴγιναν; Οὐδέποτε ὡς σύμβουλος τοῦ Στέμματος ἠδυνάμην νὰ συμβουλεύσω τοιαύτην διαγωγὴν, διότι, ὅταν ἡ ἀμνηστεία δίδεται πρέπει νὰ ᾖναι πλήρης, ῥίπτουσα πέπλον λήθης ἐπὶ τοῦ παρελθόντος.

§183ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§184ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἀμνηστεία. Αἱ παρατηρήσεις αὗται μοὶ ἔγιναν καὶ ἄλλοτε, καὶ μολαταῦτα εἶχον τὴν τόλμην νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀμνηστεία, ὅταν δίδεται, πρέπει νὰ ᾖναι πλήρης. Τὴν ἀμνηστείαν δὲ ταύτην τὴν ἐπροκάλεσα, διότι ἐθεώρησα, ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐπέλθῃ λήθη εἰς τὸ παρελθόν. Ἴσως περιστάσεις δυσάρεστοι ἔφερον πολλὰ ἄτομα τοῦ στρατοῦ, πολλοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ὑπαξιωματικοὺς εἰς τὴν θέσιν τοῦ ὑποδίκου. Ἀλλ’ ἠξεύρετε, Κύριοι, ὅτι ὄπισθεν αὐτῶν ἦτο μία ἰσχυρὰ μερὶς, ἡ ἐπαναστατικὴ, ἡ ὁποία ἐγόγγυζεν. Ὅτι δὲ οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ὑπετάγησαν εἰς τὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Νόμου, ἤμην μάρτυς αὐτόπτης εἰς τὴν διάλυσιν τοῦ 9 τάγματος, τὸ ὁποῖον ἀγογγύστως ὑπετάγη χωρὶς νὰ κάμῃ ἀντίστασιν, ἐπίσης εἶναι μάρτυς ὁ προκάτοχός μου, καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ, οἵτινες παρευρέθησαν εἰς τὸν λόχον τῆς Ἀλαμάνας, ὅπου ἦσαν ἕτοιμοι, καὶ τοῦτο δύναται πᾶς τις νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν ἐλάμβανον διαταγὰς νὰ κτυπήσουν αὐτοὺς, καὶ δὲν ἠξεύρω εἰς ποίαν θέσιν ἤθελον εὑρεθῆ οἱ ἄνθρωποι οὗτοι. Ὑπετάγησαν μολαταῦτα ἀπὸ σεβασμὸν εἰς τὸν Νόμον καὶ εἰς τὸν Βασιλέα. Δὲν ἔδειξε λοιπὸν ὁ στρατὸς, ὁ προσενεγκὼν τοσαύτας ὑπηρεσίας κατὰ τὴν μεταπολίτευσιν καὶ Μεσοβασιλείαν, ἀπείθειαν. Τὸ πνεῦμα τῆς ἀπειθείας καὶ τῆς ἀταξίας εἶναι στιγμιαία ἔξαψις πολιτικῶν ἰδεῶν, αἱ ὁποῖαι ἔκαμον μέλη τινὰ τοῦ στρατοῦ ν’ ἀντισταθοῦν, νὰ εἴπουν, ὅτι δὲν θέλουν νὰ ὑπηρετήσουν μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ παρελθόντος, καὶ νὰ δώσουν τὰς παραιτήσεις των. Φυσικῶς δὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ διεδόθη καὶ εἰς τοὺς ὑποδεεστέρους. Ἦτο λοιπὸν ἀνάγκη νὰ λησμονηθῶσι τὰ πάντα. Καὶ τὶ νομίζετε, Κ. Βαλτινέ; ἐὰν ἐδικάζοντο αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ἀθωόνοντο, δὲν πιστεύετε, ὅτι ἤθελεν ἐπέλθει ἀποτέλεσμα χειρότερον εἰς τὸν στρατὸν, διότι οὕτως ἐνομιμοποιοῦντο αἱ ἀταξίαι αὗται; βεβαίως χειρότερον. Καὶ δὲν νομίζετε ἀκόμη, ὅτι, ἐὰν καταδικασθῶσιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ὅτι ἦτο δύσκολος ἡ ἐκτέλεσις τῆς καταδίκης ταύτης;

§185ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§186ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ. Λοιπὸν πιστεύω, ὅτι μέτρον φρόνιμον ἀπήτει νὰ φέρωμεν συνδιαλλαγὴν εἰς τὸν στρατόν. Ἔπρεπε νὰ ῥίψωμεν τὸν πέπλον τῆς ἀμνηστείας, τοῦ Βασιλικοῦ αὐτοῦ προνομίου ἐπὶ τοῦ στρατοῦ, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ φέρωμεν συνδιαλλαγὴν μεταξὺ τοῦ στρατοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ ὑπηρετήσω τὴν πατρίδα μου ὡς καὶ ἄλλοτε τὴν ὑπηρέτησα.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Βαλτινός.

§188ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Δύω, κατ’ ἐμὲ, Κύριοι πληρεξούσιοι, δύω εἶναι τὰ μεγάλα ἐπιχειρήματα τοῦ Κυρίου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηριζόμενος ἦλθε νὰ μὲ ἀναιρέσῃ. Τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον ἐμφαίνει κατ’ ἐμὲ πάντοτε, διότι δὲν ἐπιμένω νὰ ἐπιβάλλω τὰς ἰδέας μου, τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον ἐμφαίνει τὴν ἀδυναμίαν αὐτοῦ, ἦτο τὸ νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ἀτομικὴν αὐτοῦ ἀξίαν· ἦλθε πανηγυρίζων τὸ ἄτομόν του, ἦλθε λέγων τὰ μύρια ὑπὲρ αὐτοῦ, ὅπως μᾶς συγκινήσῃ, ὅπως ἁρπάξῃ δάφνας, τὰς ὁποίας ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν διαφιλονεικῶ, διότι δὲν εἶχον τὴν καλὴν τύχην κατὰ τὴν Ναυπλιακὴν ἐπανάστασιν νὰ ἦμαι ἐντὸς τοῦ Ναυπλίου, τοῦ Προπυργίου ἐκείνου τῶν ἐλευθεριῶν, διὰ ν’ ἀποδείξω ὡς ὁ Κ. Ζυμβρακάκης τὰς φιλελευθέρους μου ἀρχὰς ἐμπράκτως.

§189ΑΧΟΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἡσυχάσουν οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχάσατε ὑμεῖς πρῶτος (γέλως).

§191ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα εἶναι, ὅτι ἠθέλησε νὰ μᾶς συγκινήσῃ διὰ τῆς ὡραιοτέρας τῶν ἰδεῶν, διὰ τῆς ἰδέας τῆς ἐπαναστάσεως, αἱ πράξεις του, τὰς ὁποίας μίαν, μίαν θέλω ἐκφέρει, θέλουσι μᾶς πείσει, ἐὰν ἐνήργησεν ὡς ἀληθῶς ἐπαναστάτης. Ἡ ἐπερώτησίς μου, Κύριοι, χθὲς ἀπαραλλάκτως, ὅπως προσεπάθησε νὰ τὴν ἀνασκευάσῃ ὁ Κύριος ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς, διαιρεῖται εἰς τρία μέρη, καὶ τὰ τρία διεξῆλθε κατὰ σειρὰν, ἤτοι διορισμοὺς κατὰ τὴν Ἑπτάνησον — προβιβασμοὺς — ἀμνηστείαν· θέλετε μοὶ ἐπιτρέψει, Κύριοι, νὰ τὰ διέλθω κατὰ τὴν ἐμὴν δύναμιν καὶ κρίσιν. Τῇ ἀληθείᾳ, Κύριοι, πρέπει νὰ ἐλεεινολογήσωμεν τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἐφείσθημεν, ὅταν ἐπανεστατήσαμεν. Κύριοι, μετὰ μίαν ἐπανάστασιν, μετὰ μίαν ἀνατροπὴν θρόνου διὰ τὴν καταπάτησιν τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν, τί ἦλθεν ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ εἴπῃ διὰ τοὺς διορισμοὺς, οὓς ἔκαμε κατὰ τὴν Ἑπτάνησον; δὲν ὑπῆρχε Συνέλευσις! δὲν ὑπῆρχε Συνέλευσις, σᾶς εἶπεν. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, μήπως ἴδετε κἀνὲν διάγγελμα τῆς Συνελεύσεως, τὸ ὁποῖον εἶπεν· ἡ Συνέλευσις ἀποχωρεῖ, ἢ μήπως ἦλθε κἀνὲν διάταγμα Βασιλικὸν, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσες σὺ, Κύριε ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτιωτικῶν, καὶ εἶπες, φύγε Συνέλευσις καὶ δὲν ὑπῆρχε Συνέλευσις; μήπως, Κύριε, ἀπετάνθη τὸ ὑπουργεῖον, ἐὰν εἶχεν ἀνάγκην, ὅπως εἶχε, μήπως ἀπετάνθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Συνελεύσεως, ὅπως προσκληθῇ ἡ Συνέλευσις νὰ συνεδριάσῃ; ἔρχεται ἁπλῶς καὶ καθαρὰ καὶ λέγει, δὲν ὑπῆρχε Συνέλευσις, ἐνήργησα καθαρώτατα ἀντισυνταγματικῶς· αὐταί εἶναι αἱ λέξεις αὐτοῦ, Κύριοι· ἀλλ’ ὁ Κύριος ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς ἐλησμόνησε τὴν ἐθιμοταξίαν τοὐλάχιστον τῶν νόμων, ἐλησμόνησεν ὅτι, ἂν καθ’ ὑπόθεσιν δὲν ὑπῆρχε τὸ κοινοβούλιον ὤφειλεν ἀμέσως μετὰ τὴν συγκρότησιν αὑτοῦ νὰ φέρῃ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον δὲν ἔκαμε, διότι δὲν ὑπῆρχε τὸ κοινοβούλιον; σήμερον τοὐλάχιστον δὲν ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, Κύριοι, ἐλλείπατε, ψηφίσατε λοιπὸν αὐτοὺς τοὺς νόμους ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐνήργησα, νομίσας, ὅτι θὰ τοὺς κυρώσητε; Τὸ κατ’ ἐμέ, Κύριοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, ἐνόσῳ ὑπάρχει τοὐλάχιστον ἡ Συνέλευσις, νὰ δίδεται μέγα μάθημα εἰς τὴν ἐξουσίαν, μάθημα τρομερὸν νὰ μανθάνῃ νὰ κυβερνᾷ, καὶ νὰ κυβερνᾷ συνταγματικῶς. Τί θέλετε, Κύριοι, ὑπαρχούσης τῆς Συνελεύσεως (καὶ ἡμεῖς ὅλοι εἴμεθα, ἐδῶ κἀνεὶς δὲν ἔλειπεν), ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νὰ παραβιάζῃ καθαρώτατα τὸ σύνταγμα, καὶ σεῖς νὰ τὸ ἀνέχεσθε, καὶ ἂν τὸ ἀνέχεται ἡ Συνέλευσις, ποτὲ δὲν πρέπει νὰ ἔχετε τὴν τόλμην νὰ αἰτιαθῆτε εἰς τὸ μέλλον τὰς βουλὰς, ἐὰν ὑποπέσωσιν εἰς τὸ αὐτὸ λάθος, διότι ἡ Βουλὴ εἶναι πολὺ κατωτέρα τῆς Συνελεύσεως. Λοιπὸν, Κύριοι, κατ’ ἐμὲ μεγαλειτέρα ἀντισυνταγματικὴ πρᾶξις δὲν ἐδύνατο νὰ ὑπάρξῃ παρὰ ὁ διορισμὸς θέσεων εἰς τὴν Ἑπτάνησον, κατ’ ἐμὲ καὶ κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ, Κύριοι, ἀφοῦ νομίζω σᾶς ἔπεισα περὶ τοῦ κυριωτέρου τούτου θέματος, ἔρχομαι πρὸς στιγμὴν νὰ παραδεχθῶ τοὺς λόγους τοῦ Κ. ὑπουργοῦ, ὅτι Συνέλευσις δὲν ὑπῆρχεν, ὅτι ἦσαν ἀναγκαῖοι οἱ διορισμοὶ, ἐρωτῶ τὸν Κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸν σπουδάζων μᾶς λέγει, ὅτι ἦσαν ἀναγκαῖοι τόσοι διορισμοὶ κατὰ τὴν Ἑπτάνησον, οἱ διορισμοὶ, Κύριοι, φρουράρχων, συνταγματαρχῶν ἢ ἀντισυνταγματαρχῶν, ὑποφρουράρχων, ταγματαρχῶν, ὑπασπιστῶν, λοχαγῶν, φρουράρχων εἰς μέρη, ὅπου φρουραὶ δὲν ὑπάρχουν; Τὶ μᾶς λέγει; ὡσὰν νὰ ἤμεθα ὅλως διόλου ἀγράμματοι, ἐπειδὴ, λέγει, εἰς μέρη τινὰ θὰ συνυπάρχουν καὶ ἄλλα σώματα πρέπει νὰ ὑπάρχῃ φρουραρχεῖον!! Λοιπὸν διατὶ αὐτὰ ταῦτα ὁ Κύριος Ὑπουργὸς (καὶ ἂς μοὶ συγχωρηθῇ κἀμμίαν φορὰν, καὶ ἄλλοι τὸ παθαίνουν, ὅταν γίνωνται ὑπουργοὶ) διατὶ αὐτὰ δὲν τὰ ἔλεγεν, ὅταν ἡ Συνέλευσις κατήργησε τὸ φρουραρχεῖον Λαμίας, διατὶ δὲν ἔφερε πρότασιν ὁ Κύριος Ὑπουργὸς νὰ ὀργανίσωμεν θέσιν φρουράρχου κατὰ τὴν Λαμίαν, ὅπου ὑπάρχει πυροβολικὸν, ὑπάρχει χωροφυλακὴ, ὑπάρχουν πυροσβέσται, πεζικὸν, ἱππικόν; Μὴ γελᾶτε οὕτω, Κύριε Ὑπουργὲ, μὲ τὸ ἔθνος, καταῤῥέει καὶ ἡ πρᾶξις αὕτη τοῦ Κυρίου Ὑπουργοῦ, ἴσως ἠννόει, ὅτι ὅλα ταῦτα εἶναι πρόσχημα, καὶ ὅτι ἐπειδὴ κατακτῶμεν σήμερον (ὡς νομίζει) τὴν Ἑπτάνησον, πρέπει νὰ περιποιηθῶμεν τοὺς ἐδῶ ὑπάρχοντας ἀξιωματικοὺς ἐκ τῆς Ἑπτανήσου, νὰ τοὺς στείλωμεν εἰς τὴν πατρίδα των, τότε μάλιστα· ἀλλὰ ψεύματα πολιτικὰ δὲν παραδέχομαι. Κύριοι! ὅταν πρόκειται παραδείγματος χάριν νὰ στείλωμεν ἀξιωματικὸν κανένα διὰ νὰ κάμῃ τὴν λεγομένην στρατιωτικὴν ἐπίδειξιν, διότι ὁ Κύριος Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι οἱ Ἄγγλοι εἶχον τόσους καὶ τόσους ἐκεῖ, ὅτι πρόκειται νὰ κάμνωμεν τὴν στρατιωτικὴν ἐπίδειξιν, πρέπει πρῶτον νὰ ἐξετάσωμεν ἂν ἦναι ὑπὸ στρατιωτικὴν ἔποψιν ἀναγκαῖον τοῦτο, καὶ δεύτερον ἂν ἔχωμεν τὰ μέσα, τὰ μέσα ὅμως δὲν τὰ ἔχομεν, διότι διὰ νὰ θρέψωμεν τοὺς ἀνθρώπους θὰ κλέψωμεν χρήματα ἀπὸ τὸ ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου. Ὑπάρχει διαταγὴ, ὑπεύθυνος εἶναι πάντοτε ὁ ὑπουργὸς, ὑπάρχει λοιπὸν διάταγμα, ὅτι ἀπὸ τῆς 1 Ἰουνίου τὸν στρατὸν, τὸν ὁποῖον θὰ στείλουν ἐκεῖ, θὰ τὸν τρέφει τὸ Ἰόνιον ταμεῖον.

§192ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς). Εἶναι διάταγμα.

§193ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἐρωτῶ τώρα, Κύριοι πληρεξούσιοι, τὸ ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου τὸ θεωρεῖτε ξένον;

§194ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§195ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Τὸ ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου εἶναι τάχα εὕρημα, ὥστε καὶ καθένας νὰ ἁπλώσῃ τὸ χέρι νὰ ἁρπάξῃ ὅσα δύναται; δὲν δικαιολογεῖται καὶ τοῦτο, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις θὰ μοὶ εἴπῃ εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσω τὰ χρήματα ἐκεῖνα ὡς Ἑλληνικά; ναὶ, ἀλλὰ διὰ νὰ τὰ διαθέσω ὡς Ἑλληνικὰ, χρειάζεται νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια ἀπὸ ἓν σῶμα, τὸ ὁποῖον λέγεται συνήθως κοινοβούλιον, ἀλλὰ τὰ χρήματα διὰ νὰ τὰ διαθέσω ὡς Ἑλληνικὰ, πρέπει νὰ τὰ διαθέσω διὰ τῆς Συνελεύσεως, πρέπει νὰ τὰ διαθέσω συνταγματικῷ τῷ τρόπῳ. Καὶ ἂν νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ διαθέσω διὰ τῆς Συνελεύσεως, πρέπει νὰ λάβω τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὰς κοινοβουλευτικὰς ἀρχὰς τῆς Ἑπτανήσου, διότι ἡ Ἑπτάνησος ἀναγνωρίσασα τὴν συνταγματικὴν Βασιλείαν τοῦ Γεωργίου ἠθέλησε νὰ διοικῆται κατὰ τοὺς κειμένους αὐτῆς νόμους ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τὸ συνταγματικόν· δὲν ἄφησαν, Κύριε Ὑπουργέ! τὴν προστασίαν τὴν συνταγματικὴν τῆς μεγάλης Βρεττανίας διὰ νὰ πέσωσιν ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον κυριαρχίαν τοῦ ὑπουργείου τοῦ σημερινοῦ· ὑπὸ ὅλας τὰς σκέψεις καὶ ἂν ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα τῶν διορισμῶν ἐκείνων, ἀποδεικνύει τρανώτατα μίαν κατάχρησιν πολιτικῆς ἐξουσίας, ἤθελα τὰ συγχωρήσει πρὸς στιγμὴν ὅλα ταῦτα, τοὐλάχιστον δὲν ἔπρεπε κατὰ τὴν ὀνομασίαν τῶν προσώπων νὰ προσέξῃ κατά τι καὶ νὰ μὴ διαψεύσῃ τὸν ἑαυτόν του; ὁ Κύριος Ὑπουργὸς πρὸ ὀλίγου μὲ ἐπετίμησεν, ὅτε καθήμην ἐκεῖ, ὅτι ἐγὼ ἀσπάζομαι τὸν Ὀθωνισμὸν, καὶ ἐν τούτοις αὐτὸς ἔστειλεν ὅλους τοὺς Ὀθωνιστὰς εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἴσως ἴσως οἱ φίλοι του νὰ τὸν δικαιόνουν λέγοντες, ὅτι τοὺς ἐξώρισε (γέλως).

§196ΠΛΗΡΕΞ. ΤΙΣ. Εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ὡραία ἐξορία!

§197ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἀλλ’ ἀφοῦ εἶναι περιττοὶ οἱ φρούραρχοι τῆς Μονεμβασίας, ἀφοῦ εἶναι τόσοι ἄλλοι περιττοὶ, δὲν μοῦ λέγει ὁ Κύριος Ὑπουργὸς βεβαίως ἠστεΐζετο, ὅταν ἐμόρφωσε τὸ ἀρχηγεῖον ὅπως τὸ ἐμόρφωσε, συγκροτήσας ἐπιτελεῖα καὶ contra ἐπιτελεῖα, καὶ δύω ὑπασπιστὰς, ὡς νὰ μὴ ἔφθανεν ἕνας καὶ μόνος ὑπασπιστὴς δι’ ὅλα ταῦτα. Ἂν αἱ προτάσεις αὗται ἤθελον ἔλθει εἰς τὴν Συνέλευσιν, ἤθελεν ἐπιψηφίσει βεβαίως μόνον καὶ μόνον νὰ καταληφθῇ ἀπὸ τὰ διάφορα στρατιωτικὰ σώματα ὁ τόπος διὰ τὴν ἡσυχίαν, καὶ τὸ πολὺ ἤθελον ἐπιψηφίσει νὰ διορισθῇ εἷς ἀρχηγὸς μὲ τὸν ὑπασπιστὴν διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν· ἄλλως τε πιστεύω, ὅτι τοῦτο θὰ τῷ διέφυγεν, ὅταν ἐμόρφωνε τὸν οἰκονομικὸν κλάδον τοῦ ἀρχηγείου, καὶ δὲν ἐσκέφθη ὅτι πραγματικῶς ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἐπιμελητήριον· Κύριοι! καθόσον ἀφορᾷ τοὺς διορισμοὺς τοὺς ἐν Ἑπτανήσῳ, βεβαίως ἄλλοι δύνανται νὰ εἴπωσι πολὺ πλείονα τῶν ὅσα σᾶς εἶπον ἐγὼ, ἀλλὰ σταματῶ, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Ἔρχομαι, Κύριοι! εἰς τοὺς προβιβασμούς· ἐνόμισα, Κύριοι! καὶ νομίζω, ὅτι, ἂν τὰ κράτη διοικῶνται ἀπὸ ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, αὐτὴ πρέπει νὰ ἔχῃ τοὺς νόμους ἔμπροσθέν της καὶ νὰ μὴ κυττάζῃ τὸ γράμμα, ἀλλὰ τὴν ἔννοιαν αὐτῶν· αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι τὸ ὁποῖον προάγει τὸν τόπον καὶ κάμνει, ὥστε αἱ Κυβερνήσεις νὰ κερδίζουν ἀπέναντι τοῦ κόσμου, ἀντὶ νὰ χάνωσι καὶ νὰ ἐξευτελίζωνται. Ἦλθεν ὁ Κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς καὶ μᾶς εἶπεν, ὅσα εἶπε πρὸς δικαιολόγησιν αὐτοῦ διὰ τοὺς προβιβασμούς. Ἐρωτῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ὅπου ἐξῆλθεν ἡ φωνὴ, ὅτι ἔγιναν προβιβασμοὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης, ὑπῆρξε φύλλόν τι τοῦ τύπου, τὸ ὁποῖον ἐξέφρασε τὴν ἰδέαν του ὑπὲρ τῆς γνώμης τοῦ Κ. ὑπουργοῦ; νομίζω, κανὲν, ἄρα ἡ πρᾶξις τοῦ ὑπουργοῦ ἐπεκρίθη, κατεκρίθη, καὶ δὲν τὸ λέγω ὡς συμπέρασμα, διότι εἶναι πραγματικὸν, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες κατακρίνουν τὴν πρᾶξιν ταύτην, αἱ ἐφημερίδες, αἵτινες κατακρίνουν τὴν πρᾶξιν ταύτην, εἶναι ἡ κοινὴ γνώμη, ἥτις δὲν εὑρίσκει ἀντίθεσιν οὐδαμοῦ, διότι ἡ κοινὴ γνώμη ἐστηρίχθη εἰς ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ στηρίζεται πᾶσα καλὴ κυβέρνησις, εἰς τὸ νὰ ἐκτιμᾷ δηλαδὴ τὰς περιστάσεις, νὰ ἐννοῇ καλὰ τοὺς νόμους. Ἦλθεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ μᾶς εἶπεν, ἀποδείξατέ μοι ὅτι παρεβίασα τὰ καταστατικά· ἀλλ’ ὁ Κ. ὑπουργὸς ὡς μέλος τοῦ σώματος τούτου ἐλησμόνησε τὴν ζωηρὰν συζήτησιν, ἥτις ἔλαβε χώραν κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἢ θέλει νὰ μᾶς κάμῃ νὰ μετανοήσωμεν διὰ μίαν γενναιοφροσύνην; ἦλθεν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, τότε ἡ πρότασις, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν ἦτο σωστή, τοῦ Κ. Ἀφεντούλη, καὶ σᾶς εἶπε, δὲν ἔχετε στρατὸν παρὰ μόνον 2 ἢ 2½ τάγματα, τί θέλετε τοὺς πλεονάζοντας; θέσατέ τους εἰς ἀργίαν, ἡ πρότασις αὕτη, Κύριοι, ὡς ὀρθὴ κατ’ οὐσίαν, οὔτε ἀπ’ ἐμὲ δὲν ἠδυνήθη νὰ πολεμηθῇ, ὅστις καὶ τὴν ἐπολέμησα, ἀλλ’ ἡ Συνέλευσις ἐν τῷ δικαιώματί της, ἀπὸ τὴν δικαιοφροσύνην, δὲν ἠθέλησε νὰ δυστυχήσῃ τοὺς ἀνθρώπους· τί ἐσήμαινεν ἡ πρᾶξις ἐκείνη τῆς Συνελεύσεως; ἔδενε, Κύριοι, οὕτω; ἐννοῶ τὸ πρᾶγμα, ἔδενεν ἠθικῶς χεροπόδαρα τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ μὴ τολμήσῃ νὰ κάμῃ οὔτε τὸν δικαιότερον τῶν προβιβασμῶν· βεβαίως, Κύριοι, ὅταν ἔρχεται ὁ Κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς μὲ τὸ χαρτὶ εἰς τὸ χέρι, δέκα τάγματα, τόσοι λοχαγοί, τόσοι ἀνθυπολοχαγοί, τόσοι εἶναι εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τόσοι χρειάζονται, τί νὰ εἴπω ἐγώ; ἀλλά, Κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, δέκα τάγματα εἶναι; 2½ εἶναι· ἦλθεν ὁ Κ. ὑπουργὸς καὶ μᾶς δικαιολογεῖται μὲ στόμφον καὶ μᾶς λέγει, δὲν ἔκαμον ὑπολοχαγούς, λοχαγούς, δὲν ἔκαμον ἄλλους ἀξιωματικούς, τοὺς ὁποίους ἠδυνάμην νὰ τοὺς κάμω, καὶ ἐγὼ λέγω, ὅτι ἤθελε τοὺς κάμει, ἂν ὁ κόσμος ὅλος δὲν ἐξανίστατο κατ’ αὐτοῦ· ἦλθε νὰ στηριχθῇ εἰς τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχε, νὰ προβιβάσῃ τὸν ἀδελφόν, ἐπροβίβασε τὸν ἀνεψιόν του· οἱ προβιβασμοὶ τυπικῶς δὲν δύνανται νὰ προσβληθῶσι, βεβαίως μένει εἰς τὴν ἐκτίμησιν ἡμῶν, ἀλλὰ τί θέλετε τὴν ἐκτίμησιν ἡμῶν, ἀφοῦ ὅλος ὁ κόσμος ἐξηγέρθη κατ’ αὐτῶν; τί ἦλθε νὰ μᾶς εἴπῃ; μᾶς ἔφερε καὶ αἰτιολογίαν λαμπράν, ἦλθε, Κύριοι, λέγων ὅτι ἠκολούθησε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Συνελεύσεως, ἔφερεν οἰκονομίαν, εὖγε! δηλαδὴ ηὔξησα, λέγει, τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ 2,100 δραχμὰς τὸν μῆνα, καὶ αὐτὴ εἶναι οἰκονομία, ποῦ τὴν ἐστήριξεν ὅμως; εἰς πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πόδας, λέγει ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὰς μεταθέσεις ἐξώδευε περὶ τὰς 4,000 χιλ. δραχμὰς τὸν μῆνα, καὶ μήπως δὲν θὰ τὰς ἐξοδεύῃ τώρα; ἐγὼ δὲν τὸ ἐννοῶ τὸ πρᾶγμα αὐτό· ἂν παίζωμεν, ἄλλος ὁ λόγος· ἄλλως, προκειμένου περὶ ἀμοιβῆς, περὶ δικαιοσύνης, ποῖος ἤθελε τολμήσει νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἦτο καλὸν νὰ προβιβασθοῦν, καὶ ὁ ἀνεψιός του, ὅστις εἶναι καλὸς ἀξιωματικός; ἐγὼ συνειργάσθην ἄλλοτε μετ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν ἦτο ἡ στιγμὴ κατάλληλος, καὶ ἀπόδειξις, ὅτι ἐξηγέρθη ὁ κόσμος. Ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀμνηστείας, εἰς τὸ ὁποῖον μὲ ἐπετίμησεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὡς στηρίζοντα τὸν ὀθωνισμόν, καὶ μοὶ εἶπε, τί ἠθέλατε, κύριε, τί θέλετε νὰ κάμω; Ἀκούσατέ με λοιπόν, ἔπρεπε νὰ σεβασθῆτε τὴν ἐπερώτησίν μου, εἶπον χθές, ὅτι ἐρωτῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν ἀμνηστείαν σχετικῶς πρὸς τοὺς προβιβασμούς. Κύριοι πληρεξούσιοι, δὲν ἔρχομαι οὐδόλως νὰ ἀμφισβητήσω τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει μία κυβέρνησις, νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς ἀμνηστείας, διότι ἡ ἐκτίμησις τῶν περιστάσεων ἐναπόκειται εἰς αὐτήν, καὶ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἀμνηστείαν· δὲν θέλω διόλου νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ λέγω μόνον, διότι μὲ ἐπετίμησεν ὁ Κ. ὑπουργός· ἂν ἡ κυβέρνησις ἔπρεπεν ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀμνηστεύσῃ, δὲν τὸ ἐξετάζω, διότι εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τούτου ἤθελον ἐμπερδευθῆ ὅλαι αἱ θεωρίαι, αἵτινες ἔχουσι καὶ τὸ ὑπὲρ καὶ τὸ κατά. Τινὲς δύνανται νὰ ἔχωσι τὴν ἰδέαν, ὅτι ἡ τάξις ἤθελεν ἐμπεδωθῆ καλλίτερον εἰς τὸν στρατὸν, διδομένης τῆς ἀμνηστείας· ἄλλοι δὲ δύνανται νὰ ἔχωσιν ἐναντίαν ἰδέαν, ἀλλ’ ὅλαι αὐταὶ εἶναι θεωρίαι, καὶ τὰς ἀφίνω κατὰ μέρος. Ἀλλ’ ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔλαβεν ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὸ ζήτημα τῆς ἀμνηστείας; ἐγὼ φρονῶ καὶ ὅλοι, νομίζω, θὰ συμφωνήσητε μετ’ ἐμοῦ, ὅτι, ὅταν δίδηται ἀμνηστεία, πρέπει νὰ δίδηται εἰς ἐποχὰς καὶ μὲ περιστάσεις τοιαύτας, ὥστε ὁ ἀμνηστευόμενος νὰ ἐνθυμῆται ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἠμνηστεύθη, νὰ ἐνθυμῆται, καὶ ἐνδομύχως αἴφνης νὰ μετανοῇ, διότι ἡ ἀμνηστεία κατ’ ἐμὲ οὐδόλως πρέπει νὰ δίδηται ὡς βραβεῖον. Σήμερον, Κύριοι, ἡ ἀμνηστεία συνδέεται μὲ τοὺς προβιβασμοὺς, διότι τινὲς ἐκ τῶν ἀμνηστευθέντων καὶ μετὰ ταῦτα προβιβασθέντων δύνανται νὰ εἴπωσι μετὰ θάῤῥους, ἰδοὺ ἡ κυβέρνησις ἐξετίμησε τὰς πράξεις μας, καὶ μᾶς ἀντήμειψεν, ἐπροβιβάσθημεν. Δὲν μοὶ ἀρέσκει, Κύριοι, νὰ σκέπτωμαι περὶ τῶν γενικῶν πραγμάτων τοῦ Κράτους, κεκλεισμένος εἰς τὸν θάλαμόν μου, διὰ νὰ μὴ μὲ ἀκούῃ κανεὶς, ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω νὰ ἐκτιμῶ καὶ τὰς συνεπείας. Πῶς νομίζει ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι τὰ κατώτερα στρώματα τοῦ στρατοῦ θέλουσιν ἐκτιμήσει τὰς πράξεις ταύτας, βλέποντα ἀξιωματικοὺς προβιβασθέντας, οἱ ὁποῖοι χθὲς ἠμνηστεύθησαν; Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὤφειλε νὰ ἀναβάλῃ τοὺς προβιβασμοὺς εἰς τὰ δικαιούμενα ἄτομα νὰ τοὺς λάβωσι μετὰ δύο, τρεῖς ἢ πέντε μῆνας, καὶ οὐχὶ ἅμα τοῖς ἠνοίχθη ἡ φυλακὴ νὰ λάβουν καὶ προβιβασμὸν, καὶ ν’ ἀποκτήσωσιν οὕτως οἱ ἀξιωματικοὶ τὸ καύχημα, ὅτι ἐβραβεύθησαν· εὔχομαι αἱ σκέψεις, αἱ ὁποῖαι μὲ ἠνάγκασαν νὰ εἴπω, ὅσα σᾶς εἶπον, νὰ μὴ ᾖναι αἱ κρίσεις οὔτε τοῦ ἐλαχίστου στρατιώτου, διότι ἂν ᾖναι, τὸ ὁποῖον τὸ φοβοῦμαι, ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ ἡ ἀμνηστεία, θέλει βλάψει. Αὐτὰ, Κύριοι, εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τῶν τριῶν ζητημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπηρώτησα· ἐνόμισα καὶ νομίζω, ὅτι ἡ κυβέρνησις κατὰ τὴν περίστασιν ταύτην, καθόσον ἔφερε προβιβασμοὺς, ἀντεστρατεύθη κατὰ τῆς Συνελεύσεως, ἡ ὁποία ἀπέδειξε πολλάκις, ὅτι θέλει τὰς οἰκονομίας. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἐν Ἑπτανήσῳ ἀποσταλέντος στρατοῦ, ἡ κυβέρνησις ἐφέρθη ἀντισυνταγματικῶς καὶ χρειάζεται παραδειγματισμός· διὰ τοῦτο, Κύριοι, νομίζω ὅτι ὅλα ταῦτα δύναται νὰ τὰ περιλάβῃ ἡ ἀκόλουθος πρότασις. «Ἡ Συνέλευσις ἀπαρεσκομένη εἰς τὰς πράξεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, καθόσον ἀφορᾷ τοὺς ἀρτίως γενομένους προβιβασμοὺς, καὶ τοὺς κατὰ τὴν Ἑπτάνησον διορισμοὺς, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.»

§198ΣΟΥΪΔΑΣ. Δὲν ἤθελα ἀπορήσει ἂν ἤκουα, τὰ ὅσα ἀπὸ τὸν ἔντιμον Κ. Βαλτινὸν ἤκουσα, ἀπὸ ἄλλον τινά· ἐλησμόνησε πολὺ ἐγρήγορα, φαίνεται, ὁ Κ. Βαλτινὸς, τί εἶπε χθὲς, καὶ τί εἶπε προχθές· ἂν ἐσυλλογίζετο ὁ Κ. Βαλτινὸς τὰ κατὰ καιροὺς στρατιωτικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἦλθον εἰς τὴν Συνέλευσιν ἀπὸ τὸ διάστημα τῆς μεσοβασιλείας μέχρι τοῦδε, καὶ τὰς διαφόρους σκέψεις καὶ κρίσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε σχετικῶς μὲ τὸ πολιτικὸν καὶ ἰδιωτικὸν συμφέρον του, δὲν ἤθελε βεβαίως ἔλθει τώρα νὰ ὁμιλήσῃ ὡς ἄτομον ἄνευ εἰλικρινείας, λέγων ὅσα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου· καὶ ἐν πρώτοις ὁ φίλος μου Κ. Βαλτινὸς θέτει τὸ ζήτημα περὶ τῆς ἀτομικῆς τιμῆς ἢ μὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν Κ. Ζυμβρακάκη.

§199ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἐγὼ! αὐτὸς ἀνέφερε.

§200ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἂς μοὶ συγχωρήσῃ ὁ Κ. Βαλτινὸς νὰ τῷ εἴπω ὅτι δὲν εἶχε τὴν τύχην νὰ ᾖναι ἐντὸς τοῦ Ναυπλίου μεταξὺ τῶν ἐντίμων προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐξωρίσθησαν, ὑπάρχει μάλιστα καὶ ἓν τηλεγράφημα πρὸς αὐτὸν, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἀπὸ τὴν προσωρινὴν Κυβέρνησιν, διὰ τοῦ ὁποίου εἰδοποιεῖτο ὅτι ἔγεινε μεταπολίτευσις, καὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε κατόπιν χρῆσιν· καὶ ἐν τούτοις ἔλεγεν, ὅτι αὐτὸς δὲν γνωρίζει τίποτε ἅμα δὲ ἐπῆγεν ὁ φίλος του Κ. Βάσσος ἐντὸς τοῦ στρατῶνος, δὲν ἠξεύρω πῶς ὁ Κ. Βαλτινὸς εὑρέθη εἰς τὴν Ταράτσα ἐπάνω εἰς ἕνα ἄλογον. (γέλως).

§201ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς, ἡμεῖς ἤμεθα ἐκεῖ.

§202ΣΟΥΪΔΑΣ. Ταράτσα, Κύριοι, εἶναι ἕνα μέρος, ἡμίσειαν ὥραν μακρὰν τῆς Λαμίας, ἐγὼ δὲν ἤμην ἐκεῖ· τὸ ἤκουσα μόνον, καὶ δὲν ἤθελόν ποτε θίξει τὸ ἐπαναστατικὸν ποιὸν τοῦ Κ. Βαλτινοῦ, ἂν δὲν εἶχε τὴν καλοσύνην νὰ θίξῃ τὸ ἐπαναστατικὸν ποιὸν τοῦ Κ. Ζυμβρακάκη καὶ ὁμιλῶ περὶ Ζυμβρακάκη, καὶ οὐχὶ περὶ ὑπουργοῦ. Κατόπιν τούτων, Κύριοι, ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐπερωτήσεως. Ὁ Κ. Βαλτινὸς εἶπεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἠδύνατό ποτε, ἄνευ ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως, νὰ διορίσῃ τὸ προσωπικὸν, τὸ ὁποῖον διώρισεν εἰς τὴν Ἑπτάνησον. Ἐλησμόνησε τῷ ὄντι ὁ Κ. Βαλτινὸς, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν τῶν Συνεδριάσεων, πρὶν τοῦ Πάσχα, εἴπομεν νὰ κάμωμεν διακοπήν. Καὶ ὅπως ἀπέδειξεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἡ ἀνάγκη τῆς καταρτίσεως ἐν γένει τῶν Στρατιωτικῶν Σωμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ μεταβῶσιν εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἐπέκειτο, καὶ ὅτι ἔμελλον νὰ διοργανισθῶσι κατὰ τὸ διάστημα τῆς διακοπῆς, καὶ ἠναγκάσθη νὰ τὰ σχηματίσῃ διὰ Βασιλικοῦ διατάγματος (θόρυβος). Καθ’ ἑκάστην δὲ ἠρχόμεθα μετὰ τὸ Πάσχα, ἠρχόμεθα ἐνταῦθα καὶ μόλις χθὲς συνεκροτήσαμεν συνεδρίασιν, ἔπρεπε νὰ μυρίζῃ τὰ δάκτυλά του ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν διὰ νὰ γνωρίζῃ πότε ἦτο ἡ ὄρεξις τοῦ Κ. Βαλτινοῦ νὰ συνεδριάσῃ, διὰ νὰ ἔχῃ τὸ Νομοσχέδιον ἕτοιμον νὰ τὸ παρουσιάσῃ. Ἀλλ’ ὁ Κ. Βαλτινὸς δὲν ἀφῆκε τὸ ὑπουργεῖον νὰ παρουσιάσῃ τίποτε· τὴν πρώτην στιγμὴν ἔφερε τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἔπαυσε περαιτέρω οὕτω πᾶσα διάθεσις τοῦ ὑπουργοῦ εἰς τὸ νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἔδωκεν οὐδόλως καιρὸν εἰς τὸ ὑπουργεῖον διὰ της ἐπιμονῆς τῆς ὑπουργιομανίας. Τὸ κατ’ ἐμὲ ὁ Κ. ὑπουργὸς φρονῶ, ὅτι ἔπραξε καλῶς νὰ διορίσῃ καὶ νὰ καθιερώσῃ θέσεις· καὶ αἱ σκέψεις του εἶναι αἱ ἑξῆς. Ὅλοι γνωρίζετε τὸ πνεῦμα τῶν Ἑπτανησίων· ὅλοι γνωρίζετε τὸν πόλεμον, ὁ ὁποῖος πιθανὸν νὰ συμβῇ μεταξὺ τῶν χωρικῶν καὶ τῶν πλουσίων κατοίκων τῶν πόλεων τῆς Ἑπτανήσου.

§203ΣΑΡΑΒΑΣ. Μὴ προοιωνίζετε κακά.

§204ΣΟΥΪΔΑΣ. Δὲν προοιωνίζομαι κακὰ, ἐπειδὴ ὅμως ἤμην πέρυσι εἰς τὴν Ἑπτάνησον, γνωρίζω τὰ πνεύματα. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ στείλῃ στρατιώτας πολὺ περισσοτέρους· ἦτο καθῆκόν της διὰ τὴν τάξιν καὶ ἡσυχίαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀναχωροῦν οἱ Ἄγγλοι. Κατὰ δυστυχίαν δὲν ἔχομεν μεγάλας δυνάμεις, καὶ ἑπομένως φρονῶ, ὅτι φρονήσεως ἔργον ἦτο νὰ ἐπιβάλωμεν διὰ προσώπων, τὰ ὁποῖα διὰ της ὑπολήψεως αὐτῶν δύνανται νὰ ἐπιβάλλουν εἰς τὸν τόπον. Ἔπρεπε διὰ τοῦτο νὰ διορίσῃ φρουράρχους, ἂν εἴχομεν 10,000 στρατὸν νὰ στείλωμεν, τὸ ἐννοῶ, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν, θὰ ἐπιβάλλωμεν διὰ προσώπων, αὐτοὶ μάλιστα οἱ βαθμοφόροι εἶναι Ἑπτανήσιοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, καὶ οἱ Ἑπτανήσιοι, θέλουν συνευχαριστηθῆ βλέποντες εἰς τὸν τόπον των βαθμοφόρους πατριώτας των. Ἡ δημοσία τάξις ἀπαιτεῖ νὰ σταλῶσι καὶ ἄλλοι. Ἂν ἐγὼ μάλιστα ἤμην Ὑπουργὸς, ἤθελα κάμει περισσοτέρους (γέλως). Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι τὰ προσωρινὰ ταῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ ὑπουργεῖον, εἶναι πολὺ ἀναγκαῖα, διότι τὸ ἀπήτει ἡ δημοσία ἀσφάλεια κατὰ τὰς ἐκλογὰς μάλιστα, αἱ ὁποῖαι θὰ λάβουν χώραν· δὲν ἔχομεν στρατὸν, καὶ ἑπομένως ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλωμεν διὰ προσώπων. Εἰς τὴν Ἑπτάνησον εἶναι συνειθισμένοι νὰ σέβωνται τὰς ἀρχάς. (θόρυβος). Ταῦτα περὶ τοῦ στρατοῦ καὶ τῶν βαθμοφόρων τῶν σταλέντων εἰς τὴν Ἑπτάνησον, καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾷ τοὺς προβιβασμοὺς τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐνήργησεν, χαίρω, διότι καὶ ὁ Κύριος Βαλτινὸς δὲν ἠρνήθη ὅτι τοὺς ἐνήργησεν ἐντὸς τῶν κανονισμῶν καὶ ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ· ἀλλ’ ἐλησμόνησε φαίνεται ὅτι, ὅτε ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Ἀφεντούλη συνεχώνευε εἰς πέντε τὰ δέκα τάγματα, ὅτι ἐξανίστατο μὲ ἐμὲ καὶ ἐφώναζε περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν 10 ταγμάτων, καὶ ὅταν ἔλεγε τοῦτο, ἐννοοῦσε βέβαια συμπληρωμένα αὐτά. Καὶ πῶς, Κύριοι; πιστεύετε ὅτι τὸ Κράτος ἠδύνατο νὰ διοικηθῇ ἄνευ στρατοῦ; ποτὲ, καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ τώρα πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τοῦδε.

§205ΤΙΝΕΣ. Ἀλλὰ στρατὸν καὶ ὄχι ἀξιωματικούς.

§206ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχητε πρῶτον ἀξιωματικούς. Ἡ ἀνάγκη λοιπὸν τῆς μορφώσεως τοῦ στρατοῦ εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ, ἡ δὲ κλήρωσις ἥτις ἄρχεται ὅσον οὔπω, θὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι εἶναι πάντοτε εὐπειθεῖς εἰς τοὺς νόμους, νὰ ἔλθωσιν εἰς τὰς τάξεις των, οἱ δὲ ἀξιωματικοὶ ὀφείλουν νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν στρατὸν διὰ νὰ ᾖναι ἕτοιμοι εἰς πᾶσαν ὑπηρεσίαν τῶν νεοσυλλέκτων· ἐκτὸς δὲ τούτου ὁσάκις ἐνταῦθα εἰς τὴν Συνέλευσιν ἐπροτάθη δικαίωμα τι ἐθνικὸν, εἴτε τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος, εἴτε τῆς ἐπαναστάσεως τῆς τελευταίας, οὐδέ ποτε τὸ ἠρνήθητε καὶ ἐκάματε πολὺ καλὰ καὶ οὕτω πρέπει πάντοτε νὰ κάμνητε· θέλετε νὰ ἀρνηθῆτε εἰς νέους μὲ τοὺς ὁποίους συνεπράξατε εἰς τὴν ἐπανάστασιν, τοὺς ὁποίους ἐξελέξατε ἀρχηγοὺς τοὺς ὁποίους ἐξελέξατε καπεταναίους μὲ τίτλους ἐπισήμους τῶν ἀρχῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἐδώσατε τίτλους ταγματάρχου, εἰς τοὺς ὁποίους ἐδώσατε δάφνας, θέλετε τώρα νὰ ἀφαιρέσητε ἕνα βαθμὸν, τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγου κατεῖχον; ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις δὲν πιστεύω κανεὶς νὰ συνταυτισθῇ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ, νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν δίδω ἕνα βαθμὸν, ὅστις τοῖς ἀνήκει καὶ ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας καὶ ὡς ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ἐκ τῶν ἐπαναστατικῶν δικαιωμάτων των, τὰ ὁποῖα ἔχουν. Αὐτοὶ, Κύριοι, ὡς μέλη τῶν ἐπιτροπῶν ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως ἔκαμον ἀνθυπομοιράρχους, καὶ οἱ κατώτεροι τούτων εἶναι ἀνώτεροι πρὸ πολλοῦ καιροῦ, πρὸ ἑνὸς ἔτους. Πῶς ὁ Κ. Βαλτινὸς δὲν εὐηρεστήθη νὰ καταθέσῃ τὸν βαθμὸν, ὅταν τῷ ἐδόθη, ἀλλὰ τὸν ἥρπαξε γελῶν καὶ εἶπεν, ὅτι πολὺ καλὰ ἔκαμεν ὁ ὑπουργὸς, καὶ ἂν τοῦ ἔδιδεν ἕνα ἄλλον, ἤθελε τὸν λάβει καὶ αὐτὸν καὶ ἤθελεν εἰπῇ, ὅτι ἔκαμε πολὺ καλὰ ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Λέγω λοιπὸν, Κύριοι, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν σύμφωνα μὲ τὸ ἀληθὲς συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς δημοσίας τάξεως ἔπραξεν, ὅ,τι ἐκ τῶν καθηκόντων του, καὶ κατὰ συνέπειαν προτείνω ὅπως ἡ Συνέλευσις ἀποφανθῇ οὕτως «Ἡ Συνέλευσις ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν στρατιωτικῶν μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν».

§207ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι, μοὶ φαίνεται ἂν δὲν ἐῤῥίπτομεν ἐν τῷ μέσῳ φράσεις καὶ λέξεις τινὰς προσωπικὰς, ὅτι ἠθέλομεν τελειώσει ταχύτερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον, δὲν ἤθελεν συμβῆ μία τοιαύτη παρατεταμένη καὶ ἄσκοπος κατ’ ἐμὲ συζήτησις. Ἐὰν ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀπήντα ὡρισμένως ἐπὶ τῶν διατετυπωμένων ἐπερωτήσεων τοῦ Κυρίου Βαλτινοῦ, ἠθέλομεν τελειώσει καὶ δὲν ἠθέλομεν χάσει ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν. Ὁ Κ. Βαλτινὸς εἶπεν εἰς τὴν ἐπερώτησίν του, ὅτι εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἐστάλη προσωπικὸν δυσανάλογον πρὸς τὸν ἀποσταλέντα στρατόν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὤφειλε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐστάλη ναὶ ἢ ὄχι; Ἐστάλη ἓν τάγμα τοῦ πεζικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει τοὺς ἀξιωματικούς του· εἷς λόχος τοῦ πυροβολικοῦ, ὅστις ἔχει τοὺς ἀξιωματικούς του· ἐστάλη ἓν ἀπόσπασμα τῶν πυροσβεστῶν καὶ ἡ χωροφυλακὴ, καὶ ὅλα ἔχουν τοὺς ἀξιωματικούς των. Τώρα στέλλεται εἷς στρατηγὸς ὡς στρατιωτικὸς διοικητής. Τὸ ἐννοῶ, Κύριοι, καὶ παραδέχομαι ὑπὸ τὴν ἔποψιν τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ Κ. Σούλδας, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἓν πρόσωπον βαρύτητος. Ὁ στρατηγὸς αὐτὸς τοῦ ὁποίου ἂν θέλητε τὴν πεῖραν καὶ τὴν ἱκανότητα ἐκτιμῶ, ἦτο ἀνάγκη νὰ σταλῇ, διότι ἀπαιτεῖται νὰ ὑπάρχῃ ἀνώτερος στρατιωτικὸς συνετός. Δὲν ἐννοῶ ὅμως τὴν ἀποστολὴν τοῦ ταγματάρχου ὑπὸ τὸν στρατηγόν. Ἐζήτησα τὴν κατάστασιν διὰ νὰ ἴδω τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν ἐπεφορτίσθη τὸ προσωπικὸν αὐτό· βλέπω, ὅτι διορίζεται ὁ ταγματάρχης αὐτὸς ἀρχηγὸς τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν, τίνος στρατοῦ;

§208ΤΙΝΕΣ. Ποῖος ταγματάρχης;

§209ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Θὰ σᾶς διαβάσω καὶ τὰ ὀνόματα κατόπιν. Εἶναι ὁ Κ. Νικόλαος Μάνος. Τὸ μέρος αὐτὸ εἶναι μᾶλλον τεχνικὸν καὶ τὸ ἀφίνω, ἀλλ’ ὡς ἄνθρωπος τῆς στρατιωτικῆς πείρας φρονῶ ὅτι δὲν ἦτο ἀναγκαῖος τοιοῦτος διορισμός. Οἱ ἀρχηγοὶ τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν διορίζονται μόνον ἐν ἐκστρατείᾳ διὰ νὰ δίδωσι τὰ σχέδια τῆς μάχης. Μετ’ αὐτῶν διορίζεται εἷς ὑπολοχαγός, τέσσαρες ἀνθυπολοχαγοί. Τί χρειάζονται ὅλοι αὐτοί; Ὡς στρατιωτικὸς Διοικητὴς ἦτο ἀνάγκη, ὡς εἶπον, νὰ ὑπάρχῃ εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς καὶ νὰ ἔχῃ ἕνα ὑπολοχαγὸν ὡς ὑπασπιστήν· διότι δὲν ἐννοῶ πῶς ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει ἕνα ὑπολοχαγὸν μόνον ὡς ὑπασπιστὴν καὶ ὁ ἀρχηγὸς οὗτος νὰ ἔχῃ τόσον προσωπικόν·— εἶναι λοιπὸν πολὺ τοῦτο· παρακάτω βλέπετε ὅτι διορίζεται ἓν προσωπικὸν, ὑπὸ τὸν τίτλον «Οἰκονομικὸν ἐπιθεωρητήριον.»

§210ΛΑΠΑΣ. Θέλομεν καὶ τὰ ὀνόματα.

§211ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Εἶναι ὁ Κ. Ῥάλλης, ὡς ἐπιθεωρητής· τὸ τάγμα, Κύριοι, κατὰ τὰ ἀποφασισθέντα παρὰ τῆς Συνελεύσεως ἔχει δύω ἀξιωματικοὺς τῆς οἰκονομίας, ἕνα ὑπολοχαγὸν, ὅστις εἶναι ἐπὶ τοῦ ὑλικοῦ, καὶ ἕνα ἀνθυπολοχαγὸν ἐπὶ τοῦ χρηματικοῦ. Οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι εἶναι ἱκανοὶ νὰ διεξαγάγωσι τὴν ὑπηρεσίαν· ὥστε τὸ λοιπὸν προσωπικὸν τὸ θεωρῶ περιττὸν καὶ μόνον πολυτελείας καὶ ἐπιδείξεως χάριν. Καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς οἰκονομίας, μανθάνω ἐξωδίκως ὅτι ἐστάλη καὶ ὁ Κ. Γεωργαντᾶς ὁ διευθυντὴς τοῦ κλάδου τῆς Οἰκονομίας τοῦ στρατοῦ, ὅταν ἡ ὑπηρεσία ἡ οἰκονομικὴ τοῦ στρατοῦ ὅπως πάντες εἶπον, δὲν εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν, Ὁ Κύριος Γεωργαντᾶς ἀφίνει τὴν ὑπηρεσίαν τὴν οἰκονομικὴν τὴν κεντρικὴν καὶ μεταβαίνει εἰς τὴν Ἑπτάνησον νὰ κάμῃ τί; Ἐπ’ αὐτῶν ἐπερίμενα νὰ ἀκούσω τὸν ὑπουργὸν ἀπαντῶντα. Παρακάτω, Κύριοι, ἔχει μηχανικὸν καὶ παντοῦ βλέπω τὸν πλεονασμόν· εἰς τὸ πεζικὸν παρατηρῶ ἕνα ἀριθμὸν ὅστις φέρεται ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἐπιτελεῖς 49.» Θὰ παρακαλέσω τὸν ὑπουργὸν νὰ μὲ εἴπῃ τί εἶναι οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι.

§212ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΡΑΤ. Εἰξεύρετε ὅτι τὰ τάγματα ἔχουν ἐπιτελεῖς....

§213ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς μοὶ λέγει ὅτι τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ τάγματος εἶναι 49.

§214ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤ. Τὰ φρουραρχεῖα καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι ἐπιτελεῖς;

§215ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μὲ δίδει, λέγουν ὅτι εἶναι τὸ ὅλον τῶν ἐπιτελῶν. Ἐγὼ δὲν τὸ ἐννοῶ, τὸ ἀφίνω κατόπιν· ἴσως μᾶς τὸ ἐξηγήσῃ. Ἐπειδὴ δὲ θέλετε τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ὀνομάτων, θὰ ἀναγνώσω αὐτὰ, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὸ ἐπιτελεῖον. «Ε. Πίσσας γενικὸς ἀρχηγός.»

§216ΠΟΛΛΟΙ. Εἶναι περιττά αὐτά.

§217ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἄλλοι δὲν τὰ θέλουν, τὰ ἀφίνω.

§218ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι! ὄχι!

§219ΚΑΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τὸ ἐξετάσωμεν αὐτό.

§220Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἐξελέγχωμεν καὶ νὰ ἐπικρίνωμεν τὰ ἄτομα.

§221ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Λοιπὸν ἀφίνω τὸ μέρος αὐτὸ, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα ἵνα μὴ προκαλέσω σκάνδαλα· ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τοῦ προσωπικοῦ, ὁ πρὸ ἐμοῦ λαλήσας Κύριος Βαλτινὸς ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὸν, καὶ ἐγὼ τὸ αὐτὸ λέγω.

§222ΥΠΟΥΡΓ. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ. Σᾶς κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχον νομοθετημέναι αὗται αἱ θέσεις τότε ἐὰν ὑπερέβαινον τὰ ὀργανικὰ διατάγματα, ἔχετε δίκαιον· καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν εἶναι δικαίωμά του καὶ ὅσον ἐνόμισα ἀναγκαῖον ἀπέστειλα.

§223ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἀλλ’ ὑπάρχει γνώμη Κύριε ὑπουργὲ, ὅτι δὲν ἠδύνασθε νὰ διορίσετε αὐτὸ τὸ προσωπικὸν ἄνευ νόμου. Ἔρχομαι ἤδη, Κύριοι, τοὺς προβιβασμούς· ἐζήτησα τὸν κατάλογον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀνθυπολοχαγῶν ὅλων τῶν ὅπλων διὰ νὰ συγκρίνω τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνθυπολοχαγῶν, τὸν ὁποῖον παρεδέχθημεν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ. Σᾶς βεβαιῶ, ἐξεπλάγην, ὅταν ἤκουσα τὸν Κύριον ὑπουργὸν, καὶ βεβαίως ἀναγκάζομαι νὰ πιστεύσω, ὅτι τὰ ὀμμάτιά μου μὲ ἠπάτησαν, ὅταν ἤκουσα ὅτι οἱ προβιβασμοὶ ἐγένοντο σύμφωνοι μὲ τὸν προϋπολογισμόν. Νομίζω, ὅτι 10 τάγματα Πεζικοῦ ἀπὸ 6 ἀνθυπολοχαγοὺς ἕκαστον τάγμα περιέχουν 60 ἀνθυπολοχαγούς· ὅταν ἀφαιρέσετε τοὺς 6, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν τὸ 9ον διαλυθὲν Τάγμα, θὰ μένουν 54. Ὁ κατάλογος, τὸν ὁποῖον ἔφερεν ὁ Κ. ὑπουργὸς παρατηρῶ ὅτι περιέχει 100, ὥστε βλέπετε σχετικῶς μὲ τὸν προϋπολογισμὸν μίαν ὑπέρβασιν κατὰ 46. Ἰδοὺ ποῦ ἦτον τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ἐδικόν μου· ὤφειλα νὰ πεισθῶ τοὐλάχιστον, ὅτι οἱ προβιβασμοὶ εἶναι ἐντὸς τοῦ Νόμου, ἂν καὶ ᾖναι ἐκτὸς τοῦ πνεύματος τῆς Συνελεύσεως καὶ τοῦ κοινοῦ, ἐκτὸς τῶν μεγάλων τοῦ τόπου ἀναγκῶν· ἤθελον νὰ ἴδω ἐὰν ᾖναι ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι προέβλεπον, ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἤθελεν ἔχει ὡς ὅπλον τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦτον, καὶ ὡς ἠκούσατε, σᾶς εἶπεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ συμπληρώσῃ τὰς κενὰς θέσεις, καὶ τοῦτο εὐλαβῶς καὶ μόνον ἔπραξε. Οἱ ἀνθυπασπισταὶ, εἶπε, δὲν ἠδύναντο νὰ ἐκπληρῶσιν χρέη ἀνθυπολοχαγοῦ, ἔπρεπε νὰ ἄρῃ μίαν ἀνωμαλίαν· ἀλλὰ Κύριοι ἐσεβάσθη τοὺς νόμους; ἴδατε ὅτι 46 εἰσὶν ὑπεράριθμοι· εὔχομαι Κύριοι, ὁ Κύριος ὑπουργὸς νὰ μοὶ ἀποδείξῃ τὸ ἐναντίον, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 100 εἶναι ὁ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ περιεχόμενος, διότι, ὡς εἶπον, μόνον 54 ἀνθυπολοχαγοὶ ἀποτελοῦν τὴν δύναμιν τῶν ἐννέα ταγμάτων τοῦ στρατοῦ, καὶ οὐχὶ ἑκατὸν ὅσους φέρει ὁ παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ ὑποβληθεὶς κατάλογος ὥστε κατὰ νόμον δὲν ἔγειναν οἱ προβιβασμοί.

§224ΥΠΟΥΡΓ. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ. Ἠθέλατε, Κύριε λογιστικὲ ἀξιωματικέ.

§225ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Εἶμαι πληρεξούσιος, Κύριε.

§226ΥΠΟΥΡΓ. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ. Πληρεξούσιος εἶσθε. Ἠθέλατε, λέγω, νὰ ἀφήσω τοὺς λόχους ἄνευ ἀξιωματικῶν; δὲν ἠξεύρετε ὅτι ὅταν λείπῃ ὁ λοχαγὸς καὶ ὁ ὑπολοχαγὸς ἀπὸ τὸν λόχον πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἀνθυπολοχαγὸς διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ αὐτὸν, καὶ πολλοὶ τοιοῦτοι ὑπολοχαγοὶ καὶ ἀνθυπολοχαγοὶ λείπουν;

§227ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Λοιπὸν φαίνεται ὅτι οἱ ἀνθυπολοχαγοὶ εἶναι καὶ πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν ἄλλων βαθμοφόρων, ἐγὼ ὅμως δὲν τὸ παραδέχομαι ὡς σωστόν. Τὸ θεωρῶ καὶ παράνομον καὶ ἄδικον τοῦ νὰ ἀναπληρώσουν τὰς κενὰς τῶν λοχαγῶν θέσεις ὡς ὑπολοχαγῶν οἱ ἀνθυπολοχαγοί. Κύριοι, βεβαιωθῆτε, ὅτι μὲ λύπην μου ἔλαβον τὸν λόγον κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ, διότι ἀπὸ καρδίας αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεως Κυβερνήσεως· ἀλλ’ ἔλαβον τὸν λόγον, διότι εἶχον αὐτὰς τὰς ἀμφιβολίας. Ἐὰν νομίζετε ἀποχρώσας τὰς πληροφορίας τοῦ Κ. ὑπουργοῦ, τότε ἀρκεσθῆτε εἰς ὅ,τι ἐγκρίνετε.

§228ΚΑΛΛΙΓΑΣ (Ὑπουργ. τῶν Ἐξωτερικῶν). Κύριοι πληρεξούσιοι! Ὁ κινήσας τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἀναπτύξας αὐτὴν ἀπὸ τοῦ βήματος εἶναι τῷ ὄντι τῆς τακτικῆς ἔμπειρος καὶ εὐκόλως εὑρίσκει τὰ τρωτὰ μέρη τοῦ ἀντιπάλου του. Ὠφελούμενος ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὅστις ἀπέβλεψε μόνον εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς λόγους, παρέστησεν ὅτι τῷ ὄντι ἐν γνώσει παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἔγινε παραβίασις συνταγματικῶν ἀρχῶν, καὶ ἀθέτησις τῶν νόμων, ἀναφανδὸν προκηρυττομένη ἐνώπιον τοῦ σεβαστοῦ σώματος. Καί τοι στρατιωτικὸς, διὰ νομικῶν ὅπλων ἠθέλησε νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τῶν πεπραγμένων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Μεταξὺ τῆς νομικῆς ταύτης ἐπόψεως καὶ τῆς στρατιωτικῆς, νομίζω, ὅτι ἦτο δίκαιον νὰ δεχθῇ τις καὶ τὴν πολιτικὴν ἔποψιν, τὴν ἔποψιν τῆς ἐκτάκτου περιστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα, ἥτις δὲν στενοχωρεῖ τοὺς νομικοὺς λόγους εἰς τὸν βαθμὸν εἰς τὸν ὁποῖον τοὺς ἐστενοχώρησεν ὁ κινήσας τὴν ἐπερώτησιν ταύτην, ὁ Κ. πληρεξούσιος Βάλτου. Εὑρισκόμεθα εἰς ἔκτακτον περίστασιν, τὴν ὁποίαν πρὸ καιροῦ ηὐχόμεθα νὰ ἴδωμεν, ἀλλὰ δὲν ἠδυνάμεθα νὰ κανονίσωμεν, καὶ ἡ ὁποία ἔπλασε μίαν κατάστασιν ὅλως διαβατικὴν, μίαν κατάστασιν ἥτις θέλει διατηρήσει ὅσον ἔνεστιν ὀλιγώτερον, ἂν δυνηθῶμεν νὰ λάβωμεν δραστηριώτερα μέτρα, διὰ νὰ συντάμωμεν τὴν ἐποχὴν τῆς ἐλεύσεως τῶν πληρεξουσίων τῆς Ἑπτανήσου, καὶ δύναμαι μετὰ μεγάλης χαρᾶς νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τῳόντι αὐτὴ ἡ ἐποχὴ συντέμνεται κατὰ πολὺ διὰ τῆς προθύμου συμπράξεως τοῦ Λόρδου ἁρμοστοῦ, ὅστις ἐδέχθη ἀσμένως ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐνασχοληθῇ ἡ Γερουσία, καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ προχωρήσουν ὅλαι αἱ προπαρασκευαστικαὶ ἐργασίαι διὰ νὰ κατασταθοῦν ὁριστικοὶ οἱ κατάλογοι. Δυνάμεθα λοιπὸν νὰ ἐλπίσωμεν, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν οἱ κατάλογοι εἶναι ὁριστικοὶ καὶ ὅτι ὀλίγας ἡμέρας, ἀφ’ ὅτου θέλει ἀναπετασθῆ ἡ Ἑλληνικὴ σημαία ἐπὶ τῆς Ἑπτανήσου, θέλομεν κατορθώσει νὰ ἔχωμεν καὶ τὰς ἐκλογὰς τετελεσμένας. Ἐργαζόμενοι τοιουτοτρόπως πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον, πρὸς τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως, διὰ νὰ ταχύνωμεν ὅσον εἶναι ἐφικτὸν, ὥστε ν’ ἀνοίξωμεν τὰς θύρας αὐτοῦ τοῦ συνεδρίου καὶ εἰς τοὺς προσερχομένους ἀδελφοὺς μας, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ πιέζωμεν τὰ πράγματα, καὶ νὰ ἀπαιτῶμεν μετὰ μεγάλης στενότητος ἐφαρμογὴν τοιαύτην, ἡ ὁποία συνήθως γίνεται ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἔκτακτόν τι. Τί εἶναι λοιπὸν Κύριοι! τὸ ἔκτακτον τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐκτιμήσητε, ὅπως τὸ ἐξετίμησε καὶ ἡ Κυβέρνησις; τὸ ἔκτακτον εἶναι, ὅτι ἐνώπιόν μας ἀνοίγεται νέα χώρα διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν ὁρίων μας, ὅτι αὐτὴ ἡ χώρα ἔχει τοὺς κειμένους νόμους της, ὅτι ἐξῆλθον ἐκ τῆς καρδίας ἐκείνων, οἵτινες ἐπιθυμοῦν νὰ προσέλθουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλλάδος, εὐχαὶ, καὶ αὐταὶ αἱ εὐχαὶ ἔλαβον τόπον ψηφίσματος τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε καὶ μίαν συνθήκην· δι’ αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος τῆς 13 τῆς Ἰονίου Βουλῆς ἐξεφράσθη ἡ εὐχὴ τῶν Ἰονίων, ὥστε μὲ τὴν παῦσιν τῆς προστασίας νὰ διοικῶνται αἱ νῆσοι ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τοῦ συνταγματικοῦ Βασιλέως τῆς Ἑλλάδος ἀπαραλλάκτως κατὰ τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν ὅσην ἐξασκεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ διατηρουμένων τῶν κειμένων νόμων τῆς Ἑπτανήσου μέχρις οὗ καὶ αὐτὴ ἀντιπροσωπευομένη ἐν τῇ Συνελεύσει εἰς τὴν κατάρτισιν νέας νομοθεσίας. Πρέπει λοιπὸν ἀπ’ ἀρχῆς νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἐπί τινα χρόνον, ἐπ’ ἐλάχιστον χρόνον ἔχομεν δύω νομοθεσίας συνάμα πολιτευομένας καὶ διαχωριζομένας διὰ γεωγραφικῆς γραμμῆς, ἥτις πολιτικῶς ἐξηλείφθη. Ὅταν ἄλλην ἐφαρμογὴν νόμου ἔχωμεν ἐν τῇ Ἑλλάδι, ὁποία ἦτο πρὸ τῆς ἑνώσεως, καὶ ἄλλην ἐφαρμογὴν νόμων εἰς τὰς νήσους, τὰς ὁποίας προσεκτήσαμεν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι δὲν εἶναι κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, καὶ τὰ παρ’ ἡμῶν διατεταγμένα, καὶ πρὸς ὅσα ἐπεψηφίσαμεν μέχρι τοῦδε, κατὰ τίνας νόμους ἐξετάζομεν αὐτήν; Ἅμα ἀνάγονται εἰς τὰς Ἰονίους νήσους αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, δυνάμεθα νὰ τὰς ἐξετάζωμεν μόνον κατὰ τοὺς ἐνταῦθα ἤδη ὑπάρχοντας νόμους, ἢ πρέπει νὰ τὰς ἐξετάζωμεν συγχρόνως καὶ κατὰ τοὺς κειμένους ἐν Ἑπτανήσῳ, μοὶ φαίνεται, ὅτι διὰ νὰ ἤμεθα δίκαιοι, πρέπει νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς ὅσα ἡμεῖς αὐτοὶ παρεδέχθημεν ἐπιψηφίσαντες τὴν συνθήκην περὶ ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου, ἥτις στηρίζεται εἰς αὐτὸ τὸ ψήφισμα τῆς 13ης Ἰονίου Βουλῆς, ἄλλως ἠθέλαμεν φανῆ ἀνακόλουθοι, ἀποδεχόμενοι μέρος τοῦ ὅλου, καὶ οὐχὶ τὸ ὅλον καὶ καθ’ οὓς ὅρους προσεφέρθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐρωτῶμεν λοιπὸν, ὅταν πρόκειται ν’ ἀποστείλωμεν στρατὸν εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ὅταν πρόκειται νὰ λάβωμεν μέτρα δημοσίας ἀσφαλείας, ὅταν εὑρίσκωμεν ἐκεῖ προϋπάρχοντα προϋπολογισμὸν, ὅστις δίδει τὰ μέσα εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ δαπανήσῃ διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ πρὸς συντήρησιν στρατοῦ, εὑρισκόμεθα τάχα ἐκτὸς τοῦ νόμου; Δὲν εἶναι λοιπὸν μία ἔκτακτος καὶ διακριτικὴ ἐξουσία, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δι’ ὅλα τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας ὁσάκις δίδεται εἰς αὐτὴν πρὸς τοιοῦτον σκοπὸν πίστωσις; Καὶ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ὅταν ἔχητε ἔξοδα δημοσίας ἀσφαλείας, δύνασθε νὰ σχηματίσητε σώματα τιθέμενα ὑπὸ τὰς διαταγὰς ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν ὄχι συμφώνως μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ συμφώνως μὲ τὰς δαπάνας τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, ἀκούω λέγοντάς τινας ὅτι συνεχωνεύθη τὸ ταμεῖον τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τοῦ τῆς Ἑλλάδος· ἀλλὰ τοῦτο δὲν γίνεται ἄνευ Νόμου, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ὑπὸ μίαν διαχείρισιν πόρους, οἵτινες ὑπάγονται ὑπὸ ἄλλην νομοθεσίαν. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσετε ὅτι ὑπάρχει καὶ τὸ αὐτὸ ταμεῖον, ὅταν κατ’ ἄλλας διατυπώσεις θέλετε ἐνεργεῖ τὰς δαπάνας εἰς τὰς Ἰονίους νήσους, καὶ κατ’ ἄλλας διατυπώσεις ἐνταῦθα. Ἐτελέσθη τῷ ὄντι ἡ πολιτικὴ ἑνότης, ἀλλ’ ἕως ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸ ὁμοιόμορφον ὅλων τῶν πραγμάτων, εἰς τὸ ὁμοιόμορφον τῆς διοικήσεως, τὸ ὁμοιόμορφον τῆς νομοθεσίας καὶ τῆς φορολογίας. Θέλει παρέλθει πολὺς καιρὸς καὶ πρέπει ἀπὸ τοῦδε νὰ συνειθίσωμεν τὴν δυϊκότητα, ἥτις πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐκλείψῃ, καὶ θὰ τὴν ἐξαλείψωμεν, ὅταν δείξωμεν ἑκατέρωθεν φρόνημα συμπνοίας καὶ τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον δὲν ζητεῖ νὰ γεννήσῃ διακρίσεις καὶ ἐρεθισμοὺς, ἀλλὰ φρόνημα εὐγενοῦς περιποιήσεως. Λέγω λοιπὸν, ὅτι ὑπὸ ἄλλας διατυπώσεις ἐξ ἀνάγκης μέλλουν νὰ γίνωνται αἱ δαπάναι τῆς Ἑπτανήσου καὶ ὑπὸ ἄλλα, ἐν Ἑλλάδι, καὶ ἅμα ἔχετε τοιαύτην διάκρισιν διατυπώσεων, ἐννοεῖται οἴκοθεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θεωρήσητε ὅτι συγχωνεύεται ἡ διαχείρισις, ἡ διαχείρισις πάντοτε θέλει ὑπάρχει ἐν ὅσῳ ἔχετε ἄλλο κέντρον ὀργανικοῦ συστήματος εἰς τὴν Ἑπτάνησον καὶ ἄλλο κέντρον ἐνταῦθα, βαθμηδὸν δυνάμεθα νὰ ἐξαλείψωμεν αὐτὴν τὴν διαφοράν. Ὅταν ἐν Ἑπτανήσῳ ἔχετε πίστωσιν σπουδαίαν, ἂν δὲν μὲ λανθάνῃ ἡ μνήμη, 20,000 λιρῶν, ἴσως καὶ 25,000 διὰ τὴν διατήρησιν τῆς φρουρᾶς, συντελούσης εἰς τὴν δημόσιον ἀσφάλειαν, ὄχι πρὸς ἄλλον σκοπὸν, διότι ἐννοεῖται οἴκοθεν, ὅτι αὐταὶ αἱ 25,000 λιρῶν δὲν ἐξήρκουν διὰ τὴν φρουρὰν, ὁποία ὑπῆρχεν ἐν Ἑπτανήσῳ μέχρι τοῦδε, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ὑπῆρχεν, ἐδαπανᾶτο πολὺ μεγαλείτερον ποσὸν, αὐτὸ ὅμως τὸ ὁποῖον αἱ Νῆσοι ἐψήφιζον ἑκάστοτε διὰ τὴν δημόσιον ἀσφάλειαν σήμερον δὲν εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν δύναται δι’ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ νὰ λάβῃ πᾶν, τὸ ὁποῖον νομίζει ἀναγκαῖον μέτρον ἀσφαλείας, ὥστε δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ζητηθῇ οὐδεὶς εἰδικὸς Νόμος διὰ νὰ ληφθῇ μέτρον ἀσφαλείας. Ἔχετε ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, ἔχετε ἀξιωματικοὺς εἰς ἀργίαν δι’ ἔλλειψιν πιστώσεως. Ποία εἶναι ἡ δυσκολία διὰ νὰ τοὺς φέρητε εἰς ἐνέργειαν; Ἡ μόνη δυσκολία εἶναι ἡ τῆς πιστώσεως· ἐὰν ἔχητε πίστωσιν, δύνασθε νὰ τοὺς ἐνασχολήσητε, καὶ εἶσθε ἐντὸς τοῦ Νόμου· ἐὰν δὲ δὲν ἔχητε πίστωσιν, δὲν ἔχετε βεβαίως τὰ μέσα νὰ τοὺς φέρητε. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἐκ τοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον ἔφερεν ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, βλέπετε, ὅτι αὐταὶ αἱ θέσεις ὑπῆρχον ἐν Ἑπτανήσῳ, ἀλλὰ κατείχοντο παρὰ ξένου στρατοῦ. Δὲν ἕπεται ἐκ τούτου, ὅτι, ἅμα ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ θέσεις δύναται νὰ τὰς καθέξῃ ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς, καὶ νὰ τὰς καθέξῃ συμφώνως καὶ πρὸς τὸ αἴσθημα τοῦ Ἔθνους, καὶ πρὸς τὸ αἴσθημα ἐκείνων, ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων θέλει τὰς καθέξει; Εἶναι ἀνάγκη νὰ κανονίσωμεν σήμερον τὰ πάντα ἐν Ἑπτανήσῳ, καὶ φρουρὰς, καὶ χωροφυλακήν; τότε σᾶς λέγω, ὅτι οὔτε στρατὸν δύνασθε νὰ στείλητε εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἀλλὰ πρέπει προηγουμένως νὰ νομοθετήσωμεν, πῶς νὰ στείλωμεν στρατόν· καὶ ἐὰν φθάσωμεν εἰς αὐτὸν τὸν βαθμὸν, τότε θέλετε εἰπεῖ, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, τότε ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, ἅμα πρόκειται περὶ Ἑπτανήσου, δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ πράξῃ ἐν Ἑλλάδι, διότι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ πράξῃ ἐν Ἑλλάδι, οὐδεὶς Νόμος προβλέπει, ὅτι δύνανται νὰ πραχθοῦν ἐν Ἑπτανήσῳ. Νομίζω, ὅτι ὡς ἔγγιστα τοιουτοτρόπως συλλογίζεται, ὅστις λέγει, ὅτι ἡ πρᾶξις δὲν ἦτο νόμιμος, καὶ δὲν ἐστηρίζετο εἰς κειμένους Νόμους. Ὄχι, Κύριοι, φρονῶ, ὅτι τοιαῦται περιστάσεις ἐπιτρέπουν νὰ κρίνῃ τις εὐρύτερον, καὶ νὰ μὴ ζητῶμεν προηγουμένως νὰ λύσωμεν ζήτημα περὶ νομιμότητος, πρὶν ἐξετάσωμεν ἀκριβῶς ποῖοι Νόμοι ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις. Ὅταν φέρωμεν τοὺς κειμένους Νόμους ἐνώπιόν σας, ὅταν αὐτοὺς τοὺς κειμένους Νόμους τοὺς εὕρωμεν ἐναντίους εἰς ὅσα ἐπράξαμεν, τότε μόνον, ὅσα συμπεράσματα ἐξήγαγε τόσον ἀφθόνως ἐκ βάθους καρδίας ὁ κινήσας τὴν ἐπερώτησιν καὶ συγκινήσας κατὰ δύναμιν ὅλα τὰ πάθη, τότε μόνον λέγω ἠδύνατο νὰ κατηγορήσῃ τόσον σφοδρῶς τὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ τὸ παρὸν περιορίζομαι νὰ δώσω αὐτὰς τὰς ἐξηγήσεις. Εἰς τὸ μέρος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ Κ. πληρεξουσίου Βάλτου περὶ τοῦ παρανόμου καὶ τῶν προβιβασμῶν καὶ περὶ ἀμνηστείας νομίζω περιττὸν νὰ ὁμιλήσω, διότι ἀνήκει εἰδικῶς εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ ὅσα ἐλάλησε περὶ τούτου καθιστῶσι περιττὴν τὴν ἐπανάληψιν. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν θέλει δεχθῆ τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Βαλτινοῦ.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Βαλτινός.

§230ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι ὁ Κ. Καλὸς, Ζέρβας, Ἀντώνιος Μαυρομιχάλης, Παππαζαφειρόπουλος, Ξυδάκτυλος, Χρηστόπουλος, Καλαμίδας.

§232ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν ἐὰν ἐφωτίσθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἐφωτίσθη. Οὕτως ἔκλεισεν ἡ συζήτησις.

§234ΤΙΝΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἔλθουν οἱ ΚΚ. πληρεξούσιοι ἐκ τῶν δωματίων. Ἀναγινώσκονται αἱ ἑξῆς προτάσεις. «Ἡ Συνέλευσις ἀπαρεσκομένη εἰς τὰς πράξεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς γενομένους προβιβασμοὺς καὶ τοὺς κατὰ τὴν Ἑπτάνησον διορισμοὺς, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν».

ΒΑ. ΒΑΛΤΙΝΟΣ.

«Ἡ Συνέλευσις ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν λεχθέντα, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διά-

ταξιν.»

Χ. ΣΟΥΪΔΑΣ.

«Ἡ Συνέλευσις ἀποφαινομένη, ὅτι οἱ διὰ τὴν Ἑπτάνησον γενόμενοι διορισμοὶ ἄνευ προηγουμένου Νόμου εἶναι παράνομοι,

μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.»

ΑΡ. ΓΛΑΡΑΚΗΣ.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς προτάσεις, τὰς ὁποίας θὰ θέσω διαδοχικῶς ὑπὸ τὴν ἐπιψήφισιν ὑμῶν.

§236ΚΑΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω πρότασιν. «Ἡ Συνέλευσις μετὰ τὰ λεχθέντα, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν».

§237ΤΙΝΕΣ. Εἶναι ἡ τοῦ Σούτσα.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαφέρει κατὰ τοῦτο, ὅτι ἡ τοῦ Κ. Σούτσα λέγει· «ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν λεχθέντα». Ἐπεκράτησε νὰ τίθεται πρῶτον εἰς ψηφοφορίαν ἡ ὑποστηρίζουσα τὴν μετάβασιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἁπλῶς. «Ἡ Συνέλευσις μετὰ τὰ λεχθέντα μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν». Ἡ δευτέρα εἶναι. «Ἡ Συνέλευσις ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν λεχθέντα, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.» Τρίτη εἶναι ἡ τοῦ Κ. Γλαράκη. «Ἡ Συνέλευσις ἀποφαινομένη, ὅτι οἱ διὰ τὴν Ἑπτάνησον γενόμενοι διορισμοὶ εἶναι παράνομοι, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.» Μετὰ ταῦτα εἶναι ἡ τοῦ Κ. Βαλτινοῦ. «Ἡ Συνέλευσις ἀπαρεσκομένη εἰς τὰς πράξεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κατὰ τὴν Ἑπτάνησον διορισμοὺς, μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν». Ἐὰν ὑπάρχῃ τις ἀντίῤῥησις, παρακαλῶ νὰ ἐκφερθῇ. Ποῖος θέλει νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὡς πρὸς τὴν τάξιν τῶν ζητημάτων;

§239ΠΟΛΛΟΙ. Κανείς.

§240ΤΙΝΕΣ. Τοῦ Κ. Καλοῦ εἶναι ἡ ἀπωτέρα.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω προκαλέσει τὴν Συνέλευσιν· νὰ ἐγερθῶσιν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Καλοῦ. «Ἡ Συνέλευσις μετὰ τὰ λεχθέντα μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην τοῦ Κ. Καλοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἔγεινε δεκτή.

§242ΠΟΛΛΟΙ. Τὴν δευτέραν ἔχομεν ἀρχαιρεσίας.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ ἔχομεν τινὰς ἐργασίας ἀκόμη. Εἶναι δύω αἰτήσεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ πιστώσεως, θὰ τὰς παραπέμψω πρὸς τύπωσιν, καὶ θὰ καταλάβουν τὴν οἰκείαν θέσιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐπίσης εἶναι ἡ τελευταία πίστωσις τοῦ Ἀπριλίου δραχμῶν 55,000. Πρῶτον ἀντικείμενον κατὰ τὴν δευτέραν θέλει εἶσθαι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προεδρείου. Διαλύεται ἡ Συνεδρίασις. Ὥρα 6 παρὰ 20.

Ὁ Πρόεδρος

Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Χ. Δ. Κανελλόπουλος.