1864.03.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 246.

Τῆς 27 Μαρτίου 1864.

(Παρασκευή).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται· ὑποβάλλεται πρότασις τοῦ Κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Πρὸς τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. Ὑποβάλλω συνημμένως αἴτησιν τοῦ συναδέλφου μου Κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν περὶ προσθήκης πιστώσεων καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ αὕτη ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ διὰ τὸ ε. ε. εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου. Αἱ ζητούμεναι πιστώσεις ἀνάγονται εἰς τὰ ἑξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα.

Ἐν Ἀθήναις τὴν 26 Μαρτίου 1864. Ὁ πληρεξ. καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ.

Αἴτησις προσθήκης πιστώσεως κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν πρὸς συντήρησιν τῶν ἀφωπλισμένων πλοίων καὶ διὰ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἀτμοδρόμονος ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ μίαν τριμηνίαν.

Ἐν Ἀθήναις τὴν 19 Μαρτίου 1864.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ.

Προτείνεται τὸ κατεπεῖγον.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἔκθεσις τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ἡ πίστωσις εἶναι διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ ἀτμοδρόμονος. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ κατεπεῖγον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Θὰ τυπωθῇ, καὶ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν· ὑποβάλλεται πρότασις τοῦ Κυρίου Θεοχάρη. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις. Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Πρὸς ἐκκαθαρισμὸν τοῦ λιμένος Σπετζῶν, τὴν κατασκευὴν προκυμαίας καὶ αἱμασιᾶς, καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἄλλων δημωφελῶν ἀναγκαίων ἔργων, ἐπιβάλλονται οἱ ἑξῆς φόροι καὶ προσωπικαὶ ἐργασίαι. ά.) Δύω τοῖς ἑκατὸν ἐφ’ ὅλων ἐν γένει τῶν εἰσαγομένων εἰς Σπέτσας ἐμπορευμάτων καὶ προϊόντων ἐκ τῶν ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας μερῶν. βʹ.) Ἓν ἡμερομίσθιον ἐτησίως ἐφ’ ἑκάστης οἰκογενείας τῶν κατοίκων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ ὁδοποιΐας Νόμου. γʹ.) Δέκα λεπτὰ τὸν τόνον ἐφ’ ὅλων τῶν ἑκάστοτε ἐκ τοῦ λιμένος τῶν Σπετζῶν ἀποπλεόντων ἐγχωρίων ἢ μὴ πλοίων τῶν ἀπὸ 10 τόνων καὶ ἐπέκεινα. Ἄρθρον 2. Ἡ εἴσπραξις τῶν ἐν τῷ προηγουμένῳ ἄρθρῳ φόρων γίνεται συνάμα μὲ τὴν τῶν δημοσίων παρὰ τῶν ἁρμοδίων δημ. ὑπαλλήλων ἐπ’ ἀμοιβῇ 1% ἐπὶ τοῦ εἰσπραττομένου ποσοῦ. Ἐφαρμόζονται δὲ, ὡς πρὸς τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων τούτων, αἱ διατάξεις τῶν Νόμων κατὰ τῶν καθυστερούντων εἰς τὸ δημόσιον, καθὼς καὶ αἱ διατάξεις τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου ὡς πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπολόγους. Ἄρθρον 3. Χορηγεῖται ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου συνδρομὴ πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου ἓξ χιλιάδες δραχμῶν ἐτησίως ἐπὶ πέντε ἔτη, αἵτινες θέλουσι καταχωρεῖσθαι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου ἐκ τοῦ κεφαλαίου τῶν δημοσίων ἔργων. Ἄρθρον 4. Ἐπιτρέπεται τῷ Δήμῳ τῶν Σπετζῶν νὰ δανεισθῇ παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἢ παρ’ ἄλλου τινὸς δανειστικοῦ καταστήματος τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια διὰ τὴν ἔναρξιν καὶ ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου ἐπὶ τῇ ἐγγυήσει τῶν ἀνωτέρω φόρων. Ἄρθρον 5. Ἡ ἐκτέλευσις τοῦ ἔργου θέλει ἐνεργηθῆ κατὰ τὰ περὶ δημοσίων ἔργων διατεταγμένα, θέλει δὲ ἐφορεύει ἐπ’ αὐτοῦ ἐπιτροπὴ συγκειμένη ἐκ τοῦ δημάρχου ὡς προέδρου, ἑνὸς μέλους διοριζομένου παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἑνὸς ἑτέρου ἐκλεγομένου παρὰ τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Σπετζῶν. Τὰ καθήκοντα τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης θέλουν κανονισθῆ διὰ Β. Διατάγματος. Ἄρθρον 6. Ἡ εἴσπραξις τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 1. φόρου θέλει διαρκέσει ἐπὶ ἑξαετίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1864. Ὁ πληρεξούσιος Σπετζῶν.

Δ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ.

Ποίαν ἡμέραν ὁρίζει ὁ προτείνας;

§6ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Μετὰ τὸν προϋπολογισμόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Ὑπουργὸς των Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον· παρακαλοῦνται οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι νὰ καθίσωσι· παρακαλῶ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡσυχία.

§8Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) (σιγὴ βαθεῖα). Κύριοι, ἂν ἡ ἕνωσις τῆς ἀδελφῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς νῦν ἐλευθέρας Ἑλλάδος ἐκπληροῖ πόθους, τοὺς ὁποίους πρὸ αἰῶνος καὶ οἱ ἀδελφοὶ κάτοικοι τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἡμεῖς πάντες ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν αἰσθανόμεθα, ἂν ἡ ἕνωσις μετὰ τῆς ἀδελφῆς Ἑπτανήσου, νῦν ἐλευθέρας Ἑλλάδος, ἀπετέλεσε κύριον ὅρον τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ στέμματος ὑπὸ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, βεβαίως, Κύριοι, ὀφείλω νὰ συγχαρῶ τὸ σεβαστὸν τοῦτο πανελλήνιον συνέδριον, διότι πρόκειται νὰ προκαλέσω τὰς σκέψεις καὶ τὴν ψῆφον αὐτοῦ, ἐπὶ μιᾶς πράξεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν τελευταῖον λίθον τοῦ οἰκοδομήματος, τὸ ὁποῖον πρὸ τοσούτου καιροῦ ᾠκοδόμει ὁ πόθος πάσης Ἑλληνικῆς καρδίας.....

§9ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ὄχι τὸν τελευταῖον!

§10ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. Ὁμιλῶ πάντοτε περὶ τῆς ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος· ἐπιθυμῶ νὰ μὴ δίδεται ἄλλη τις σημασία εἰς τὰς λέξεις μου. Σᾶς εἶναι ἤδη γνωστὸν, Κύριοι, ὅτι ἡ τελειωτικὴ πρᾶξις, ἡ μέλλουσα νὰ κυρώσῃ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἰονίου χώρας μετὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ πρᾶξις αὕτη ἔμελλε νὰ διατυπωθῇ ἐν συνθήκῃ, ἥτις ἔμελλε νὰ συνομολογηθῇ μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Εὐεργετίδων Δυνάμεων· ἀφ’ ἑτέρου σᾶς εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη ὑπεγράφη τὴν 17/29 Μαρτίου ἐν Λονδίνῳ· δὲν μένει δὲ νῦν ἄλλο τι παρὰ νὰ σᾶς εἰσαγάγω τὴν πρᾶξιν ταύτην, καὶ νὰ προκαλέσω ἐπ’ αὐτῆς τὰς σκέψεις καὶ τὴν ψῆφόν σας. Ἴσως θεωρεῖτε, Κύριοι, περιττὸν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς συνθήκης καὶ τῆς συμβάσεως, ἥτις συνομολογήθη κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐν Λονδίνῳ, διότι πάντες ἔχετε τὰς πράξεις ταύτας ἐν ἐντύπῳ.

§11ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι δὲν τὰς ἔχομεν καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἀναγνωσθῶσι.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ συνθήκη;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα Ἀναγινώσκεται ἡ Συνθήκη καὶ ἡ σύμβασις ὑπὸ τοῦ Γραμματέως Βάσου.

ΣΥΝΘΗΚΗ

Μεταξὺ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας, τῆς Α. Μ. τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων καὶ τῆς Α. Μ. τοῦ Αὐτοκράτορος πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν περὶ ἑνώσεως τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ὑπογραφεῖσα ἐν Λονδίνῳ τὴν 17 (29) Μαρτίου 1864. Ἐν ὀνόματι τῆς Ἁγίας καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος. Ἡ Αὐτῆς Μεγαλειότης ἡ Βασίλισσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ἰρλανδίας ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων, ὅτι, ὅπως ἑνώσῃ τὰς Νήσους μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ἦν πρόθυμος, ἐὰν ἐξέφραζεν τοιαύτην εὐχὴν ἡ Ἰόνιος Βουλὴ, νὰ ἐγκαταλίπῃ τὴν προστασίαν τῶν Νήσων τούτων, ἥτις εἶχεν ἀνατεθῇ εἰς τὴν Αὐτῆς Μεγαλειότητα διὰ τῆς ἐν Παρισίοις τῇ 24 Ὀκτωβρ. (5 Νοεμβρ.) 1815 μεταξὺ τῶν Αὐλῶν τῆς Αὐστρίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας, τῆς Πρωσσίας καὶ τῆς Ῥωσσίας συνομολογηθείσης Συνθήκης. Τῆς εὐχῆς ταύτης ἐκδηλωθείσης διὰ Ψηφίσματος τῆς ῥηθείσης Βουλῆς, παμψηφεὶ ἐκδοθέντος τῇ 7/ 19 Ὀκτωβρίου 1863, ἡ Αὐτῆς Βρετανικὴ Μεγαλειότης συνῄνεσε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τῆς Συνθήκης τῆς συνομολογηθείσης τῇ 2/14 Νοεμβρίου 1863 μεταξὺ τῶν Αὐτῶν Μεγαλειοτήτων τοῦ Αὐτοκράτορος τῆς Αὐστρίας, τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων, τοῦ Βασιλέως τῆς Πρωσσίας καὶ τοῦ Αὐτοκράτορος πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν νὰ παραιτήσῃ τὴν προστασίαν ταύτην ὑπό τινας ὅρους ἐν τῇ μνησθείσῃ Συνθήκῃ διαλαμβανομένους καὶ ἐπεξηγηθέντας κατόπιν διὰ τῶν μεταγενεστέρων πρωτοκόλλων. Αἱ δὲ Αὐτῶν Μεγαλειότητες, ὁ Αὐτοκράτωρ τῆς Αὐστρίας, ὁ Αὐτοκράτωρ τῶν Γάλλων, ὁ Βασιλεὺς τῆς Πρωσσίας καὶ ὁ Αὐτοκράτωρ πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν, συνῄνεσαν, διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου καὶ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους, νὰ παραδεχθῶσι τὴν παραίτησιν ταύτην, καὶ νὰ ἀναγνωρίσωσιν, μετὰ τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος, τὴν μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος ἕνωσιν τῶν εἰρημένων Νήσων. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 5 τῆς ἐν Λονδίνῳ τῇ 1/13 Ἰουλίου 1863 ὑπογραφείσης Συνθήκης, συνεφωνήθη πρὸς τούτοις ὁμοφώνως; μεταξὺ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων, τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος καὶ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Αὐτοκράτορος πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν, ὅτι αἱ Ἰόνιοι Νῆσοι, ὅταν ἡ μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος ἕνωσίς των τελεσθῇ, ὡς προεῖδε τὸ ἄρθρον 4 τῆς αὐτῆς Συνθήκης, θέλουσι συμπεριληφθῆ ἐν τῇ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος συνομολογηθείσῃ ἐγγυήσει ὑπὸ τῶν Αὐλῶν τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ῥωσσίας διὰ τῆς ἐν Λονδίνῳ τῇ 25 Ἀπριλίου (7 Μαΐου) 1832 ὑπογραφείσης Συνθήκης. Ἑπομένως, σύμφωνα πρὸς τοὺς ὅρους τῆς Συνθήκης τῆς 1/ 13 Ἰουλίου 1863 καὶ πρὸς τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 6 τῆς Συνθήκης τῆς 2/14 Νοεμβρίου, δι’ οὗ αἱ Αὐλαὶ τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ὡς Δυνάμεις ἐγγυήτριαι ὑπὲρ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ἐπεφυλάξαντο νὰ συνάψωσι Συνθήκην μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὰς συμφωνίας, ἃς ἡ ἕνωσις τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τῆς Ἑλλάδος, δύναται νὰ καταστήσῃ ἀναγκαίας, αἱ ῥηθεῖσαι Αὐτῶν Μεγαλειότητες ἀπεφάσισαν νὰ προβῶσιν εἰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀνωτέρω μνημονευθεισῶν διατάξεων. Ἐπειδὴ δὲ ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων συγκατετέθη εἰς τὴν διάπραξιν τῆς Συνθήκης ταύτης, αἱ ῥηθεῖσαι Αὐτῶν Μεγαλειότητες διώρισαν πληρεξουσίους Αὐτῶν, ἤτοι: Ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων, τὸν Κύριον Χαρίλαον Τρικούπην, Πληρεξούσιον ἐν τῇ Ἐθνικῇ τῶν Ἑλλήνων Συνελεύσει. Ἡ Α. Μ. ὁ Αὐτοκράτωρ τῶν Γάλλων τὸν Πρίγκηπα de la Tour d Auvergne Πρέσβυν Αὐτοῦ ἐν Λονδίνῳ κτλ. Ἡ Α. Μ. ἡ Βασίλισσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ Ἰρλανδίας, τὸν ἐντιμότατον Κόμητα Ἰωάννην Ῥῶσσελ, Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν κτλ. καὶ ἡ Α. Μ. ὁ Αὐτοκράτωρ πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν τὸν Βαρῶνα Βρουνὼφ, Πρέσβυν Αὐτοῦ ἐν Λονδίνῳ κτλ. Οἵτινες ἀνταλλάξαντες τὰ ἑαυτῶν πληρεξούσια εὑρεθέντα ἐν καλῇ τάξει, συνεφώνησαν καὶ ὑπέγραψαν τὰ ἑξῆς ἄρθρα. Ἄρθρον 1. Ἡ Αὐτῆς Μεγαλειότης ἡ Βασίλισσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ἰρλανδίας, ἐπιθυμοῦσα νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν εὐχὴν, ἣν ἡ Βουλὴ τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων ἐξέφρασεν ὑπὲρ τῆς μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἑνώσεώς των, συνῄνεσεν, ὑπὸ τοὺς παρακατιὸν διαλαμβανομένους ὅρους, νὰ παραιτήσῃ τὴν προστασίαν τῶν Νήσων τῆς Κερκύρας, Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Λευκάδος, Ἰθάκης, Κυθήρων καὶ Παξῶν μετὰ τῶν παραρτημάτων αὐτῶν, αἵτινες διὰ τῆς ἐν Παρισίοις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 5 Νοεμβρίου 1815 ὑπογραφείσης Συνθήκης ὑπὸ τῶν πληρεξουσίων τῆς Αὐστρίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας, τῆς Πρωσσίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, συνέστησαν ἓν καὶ μόνον ἐλεύθερον Κράτος ὑπὸ τὸ ὄνομα «Ἡνωμένη Πολιτεία τῶν Ἰονίων Νήσων» τεθὲν ὑπὸ τὴν ἄμεσον καὶ ἀποκλειστικὴν προστασίαν τῆς Αὐτῆς Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ἰρλανδίας, τῶν κληρονόμων καὶ διαδόχων Αὐτοῦ. Ἑπομένως, ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης Αὐτοκράτωρ τῶν Γάλλων, ἡ Αὐτῆς Βρετανικὴ Μεγαλειότης, καὶ ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Αὐτοκράτωρ πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν, ὡς ὑπογράψαντες τὴν Συνθήκην τῆς 25 Ἀπριλίου (7 Μαΐου 1832,) ἀναγνωρίζουσι τὴν ἕνωσιν ταύτην, καὶ διακηρύττουσιν ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει μεταξὺ τῶν Αὐλῶν τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ῥωσσίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ὑψ. Πύλης ἀφ’ ἑτέρου διαπραχθείσης συμβάσεως τῇ 9/21 Ἰουλίου 1832, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν Ἰονίων Νήσων, ἀποτελέσει ἓν Κράτος Μοναρχικὸν, ἀνεξάρτητον καὶ Συνταγματικὸν, ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως Γεωργίου καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τῶν τριῶν Αὐλῶν. Ἄρθρον. 2. Αἱ Αὐλαὶ τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ὡς Δυνάμεις ἐγγυήτριαι ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, διακηρύττουσι, τῇ συναινέσει τῶν Αὐλῶν τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Πρωσσίας, ὅτι αἱ Νῆσοι τῆς Κερκύρας καὶ τῶν Παξῶν, ὡς καὶ τὰ σὺν αὐταῖς, μετὰ τὴν ἕνωσιν αὐτῶν μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, θέλουσιν ἀπολαύει τῶν πλεονεκτημάτων διηνεκοῦς οὐδετερότητος. Ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ὑποχρεοῦται, τὸ καθ’ Ἑαυτὸν, νὰ τηρήσῃ τὴν οὐδετερότητα ταύτην. Ἄρθρον 3. Ἡ ἕνωσις τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος οὐδεμίαν θέλει ἐπιφέρει μεταβολὴν εἰς τὰ πλεονεκτήματα τὰ παραχωρηθέντα εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν ναυτιλίαν τῶν ἀλλοδαπῶν, δυνάμει Συνθηκῶν καὶ Συμβάσεων συναφθεισῶν ὑπὸ ξένων Δυνάμεων μετὰ τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος, ὡς Προστάτιδος τῶν Ἰονίων Νήσων. Πᾶσαι αἱ ἐκ τῶν εἰρημένων συναλλαγῶν, ὡς καὶ ἐκ κανονισμῶν συνδεδεμένων πρὸς αὐτὰς καὶ σήμερον ἐν ἰσχύϊ, πηγάζουσαι ὑποχρεώσεις διατηρηθήσονται καὶ ἀκριβῶς ἐφαρμοσθήσονται ὡς καὶ μέχρι τοῦδε. Ἑπομένως ῥητῶς συνομολογεῖται ὅτι τὰ πλοῖα καὶ τὸ ἐμπόριον τῶν ἀλλοδαπῶν ἐν τοῖς Ἰονίοις λιμέσιν, ὡς καὶ ἡ μεταξὺ τῶν Ἰονίων λιμένων καὶ τῶν τῆς Ἑλλάδος ναυστολία, θέλουσι τυγχάνει τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως καὶ ἔσονται ἐν τῇ αὐτῇ μοίρᾳ ὡς καὶ πρὸ τῆς ἑνώσεως τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τῆς Ἑλλάδος, καὶ τοῦτο μέχρι τῆς διαπράξεως νέων Συνθηκῶν, ἢ Συμβάσεων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ κανονισθῶσι μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν τὰ περὶ ἐμπορίας, ναυτιλίας καὶ τῆς τακτικῆς ὑπηρεσίας τῶν ταχυδρομικῶν συγκοινωνιῶν ζητήματα. Ἐννοεῖται ὅτι αἱ νέαι Συμβάσεις συναφθήσονται ἐντὸς δέκα πέντε ἐτῶν, ἢ τάχιον, εἰ δυνατόν. Ἄρθρον 4. Ἡ μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος ἕνωσις τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων οὐδαμῶς ἀκυρώσει τὰς ὑπὸ τῆς ὑπαρχούσης νομοθεσίας τῶν νήσων καθιερωμένας ἀρχὰς τῆς ἐλευθερίας τῆς λατρείας καὶ τῆς ἀνεξιθρησκείας· ἑπομένως τὰ καθιερωθέντα θρησκευτικὰ δικαιώματα καὶ προνόμια ὑπὸ τοῦ Αʹ. καὶ Εʹ. κεφαλαίου τοῦ Συνταγματικοῦ Χάρτου τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων νήσων, καὶ ἰδίως ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, ὡς Ἐκκλησίας ἐπικρατούσης ἐν ταῖς νήσοις, ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία τῆς λατρείας ἡ χορηγουμένη εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κράτους τῆς Προστάτιδος Δυνάμεως, καὶ ἡ πλήρης ἀνεξιθρησκεία ἡ πρὸς τὰς ἄλλας χριστιανικὰς κοινότητας ὑποσχεθεῖσα, διατηρηθήσονται καὶ μετὰ τὴν ἕνωσιν ἐν ὅλῃ αὐτῶν τῇ ἰσχύϊ. Ἡ εἰδικὴ προστασία, ἡ ἐγγυηθεῖσα πρὸς τὴν Καθολικὴν ἐκκλησίαν, ὡς καὶ τὰ πλεονεκτήματα ὧν αὕτη ἤδη ἀπολαύει, διατηρηθήσονται ἐπίσης· καὶ οἱ εἰς τὸ δόγμα τοῦτο ἀνήκοντες ὑπήκοοι θὰ ἀπολαύωσιν ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις τῆς αὐτῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τῆς ἀναγνωρισθείσης ὡς πρὸς αὐτοὺς ἐν Ἑλλάδι διὰ τοῦ πρωτοκόλλου τῆς 22 Ἰανουαρίου (3 Φεβρουαρίου) 1830. Ἡ ἀρχὴ τῆς ἀπολύτου ἀστικῆς καὶ πολιτικῆς ἰσότητος μεταξὺ τῶν ὑπηκόων τῶν διαφόρων δογμάτων, καθιερωμένη ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πρωτοκόλλου, θέλει ἐπίσης ἰσχύει ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις. Ἄρθρον 5. Ἡ Βουλὴ τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων ἐθέσπισε, διὰ Ψηφίσματος ἐκδοθέντος τῇ 7/19 Ὀκτωβρίου 1863, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν δέκα χιλιάδων λιρῶν στερλινῶν καθιεροῦται ἐτησίως εἰς αὔξησιν τῆς Ἀνακτορικῆς χορηγίας τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, κατὰ μηνιαίας δόσεις καταβαλλόμενον, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀποτελέσῃ τὸν πρῶτον εἰσπρακτέον φόρον ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων τῶν Ἰονίων Νήσων, ἐκτὸς ἂν ληφθῇ πρόνοια κατὰ τοὺς συνταγματικοὺς τύπους διὰ τὴν ἀπότισιν αὐτοῦ ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος. Κατὰ συνέπειαν ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ὑποχρεοῦται νὰ ἐφαρμόσῃ δεόντως τὸ Ψήφισμα τοῦτο. Ἄρθρον 6. Ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Αὐτοκράτωρ τῶν Γάλλων, ἡ Αὐτῆς Μεγαλειότης ἡ Βασίλισσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ἰρλανδίας, καὶ ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Αὐτοκράτωρ πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν συνεφώνησαν ὅπως παραιτήσωσιν, ὑπὲρ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως Γεωργίου τοῦ Αʹ. ἕκαστος τέσσαρας χιλιάδας λιρῶν στερλινῶν ἐτησίως, ἐκ τῶν ποσῶν ἃς τὸ Ἑλληνικὸν ταμεῖον ὑπεχρεώθη ν’ ἀποτίνῃ ἐτησίως ἑκάστῳ Αὐτῶν, δυνάμει τῆς συμφωνίας τῆς ἐν Ἀθήναις γενομένης ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τῇ συμπράξει τῶν Ἑλληνικῶν Βουλῶν, κατὰ μῆνα Ἰούνιον τοῦ 1860. Ῥητῶς ὁρίζεται ὅτι τὰ τρία ταῦτα ποσὰ, ἀποτελοῦντα κεφάλαιον δώδεκα χιλιάδων λιρῶν στερλινῶν ἐτησίως, προσδιορίζονται εἰς προσωπικὴν προίκισιν τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως Γεωργίου τοῦ Αʹ. πρὸς τῇ ἀνακτορικῇ χορηγίᾳ τῇ ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ Κράτους ὁριζομένῃ. Ἡ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Θρόνον ἀνάβασις τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος οὐδεμίαν ἄλλως τε θέλει ἐπιφέρει μεταβολὴν εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὑποχρεώσεις, ἃς ἡ Ἑλλὰς συνῆψε διὰ τοῦ ἄρθρου ΙΒʹ. τῆς Συμβάσεως τῆς 25 Ἀπριλίου (7 Μαΐου 1832) πρὸς τὰς Δυνάμεις, τὰς ἐγγυηθείσας τὸ δάνειον, οὔτε εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑποχρεώσεως ἣν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε κατὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1860 μετὰ τὰς παραστάσεις τῶν τριῶν Αὐλῶν. Ἄρθρον 7. Ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ὑποχρεοῦται ν’ ἀναδεχθῇ εἰς βάρος Αὑτοῦ πάσας τὰς ὑποχρεώσεις καὶ συμβάσεις τὰς νομίμως συναφθείσας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων ἢ ἐπ’ ὀνόματι αὐτῆς ὑπὸ τῆς Προστάτιδος Δυνάμεως τῶν νήσων, συνῳδὰ τῷ Συντάγματι τῶν Ἰονίων Νήσων, εἴτε μετὰ τῶν ξένων Κυβερνήσεων, εἴτε μετὰ ἑταιριῶν ἢ ἑταιρικῶν συλλόγων, εἴτε μετ’ ἰδιωτῶν, καὶ ὑπισχνεῖται νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ῥηθείσας ὑποχρεώσεις καὶ συμβόλαια καθ’ ὅλην αὑτῶν τὴν ἔκτασιν, ὡσανεὶ εἶχον συναφθῆ ὑπὸ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος ἢ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπάγονται ἰδίως τὸ δημόσιον χρέος τῶν Ἰονίων νήσων, καὶ τὰ εἰς τὴν Ἰόνιον Τράπεζαν εἰς τὴν θαλασσίαν ἑταιρίαν, τὴν ὑπὸ τὸ ὄνομα «Αὐστριακὸς Λόϋδ» γνωστὴν, συμφώνως πρὸς τὴν ταχυδρομικὴν σύμβασιν τῆς 1 Δεκεμβρίου 1853, καὶ εἰς τὴν ἑταιρίαν τοῦ ἀερόφωτος τῆς Μελίτης καὶ τῆς Μεσογείου, χορηγηθέντα πλεονεκτήματα. Ἄρθρον 8. Ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ὑπισχνεῖται νὰ ἀναδεχθῇ εἰς βάρος Ἑαυτοῦ: 1. Τὰς χορηγηθείσας συντάξιες εἰς Βρετανοὺς ὑπηκόους ὑπὸ τῆς Ἰονίου Κυβερνήσεως, συμφώνως πρὸς τοὺς περὶ συντάξεων ἰσχύοντας νόμους ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις. 2. Τὰς ὀφειλομένας ἀποζημιώσεις εἴς τινα ἄτομα, διατελοῦντα ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Ἰονίου Κυβερνήσεως, ἅπερ στερηθήσονται τῶν θέσεών των ἕνεκα τῆς μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἑνώσεως τῶν νήσων. 3. Τὰς συντάξεις, ὧν ἀπολαύουσι πολλοὶ ὑπήκοοι Ἰόνιοι, πρὸς ἀμοιβὴν ὑπηρεσιῶν προσενεχθεισῶν εἰς τὴν Ἰόνιον Κυβέρνησιν. Εἰδικὴ σύμβασις, συνομολογηθησομένη μεταξὺ τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος καὶ τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, ὁρίσει τὸν ἀριθμὸν τῶν διαφόρων τούτων συντάξεων, καὶ κανονίσει τὸν τρόπον τῆς ἀποτίσεως αὐτῶν. Ἄρθρον 9. Αἱ πολιτικαὶ ἀρχαὶ καὶ αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος, θέλουσιν ἀποχωρήσει ἐκ τῆς χώρας τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων νήσων ἐντὸς τριῶν μηνῶν, ἢ πρότερον, εἰ δυνατὸν, μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς παρούσης Συνθήκης. Ἄρθρον 10. Ἡ παροῦσα Συνθήκη ἐπικυρωθήσεται, αἱ δ’ ἐπικυρώσεις ἀνταλλαχθήσονται ἐν Λονδίνῳ ἐντὸς τῆς προθεσμίας ἓξ ἑβδομάδων ἢ καὶ πρὸ αὐτῆς, εἰ δυνατόν. Πρὸς πίστωσιν τούτων κτλ. Ἐγένετο ἐν Λονδίνῳ τὴν 17/29 Μαρτίου 1864.

ΡΩΣΣΕΛ,

Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. ΒΡΟΥΝΩΦ,

DE LA TOUR D'AUVERGNE.

ΣΥΜΒΑΣΙΣ

Συνομολογηθεῖσα μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀγγλίας ἐν Λονδίνῳ τὴν 17 (29) Μαρτίου 1864 περὶ συντάξεων καὶ ἀποζημιώσεων τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῶν Ἰονίων Νήσων διατελεσάντων ὑπαλλήλων. Ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων καὶ ἡ Ἡ Α. Μ. ἡ Βασίλισσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ἰρλανδίας, ἐπιθυμοῦντες νὰ συνεννοηθῶσιν ὡς πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Ἄγγλων ὑπηκόων καὶ ἄλλων συνεπείᾳ τῶν ὑπηρεσιῶν, ἃς οὗτοι προσήνεγκον τῇ Κυβερνήσει τῆς Ἡνωμένης Πολιτείας τῶν Ἰονίων Νήσων καθ’ ὃν καιρὸν οἱ Νῆσοι αὗται διετέλουν ὑπὸ τὴν Προστασίαν τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος, συνεφώνησαν νὰ συνομολογήσωσιν ἐπὶ τούτῳ σύμβασιν, καὶ διώρισαν ὡς πληρεξουσίους των, ὁ μὲν Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων τὸν Κύριον Χ. Τρικούπην Πληρεξούσιον ἐν τῇ Ἐθνικῇ τῶν Ἑλλήνων Συνελεύσει, ἡ δὲ Βασίλισσα τῆς Ἀγγλίας τὸν ἐντιμότατον Κόμητα Ἰωάννην Ῥῶσσελ κτλ. οἵτινες κοινοποιήσαντες ἀλλήλοις τὰ πληρεξούσιά των, εὑρεθέντα ἐν καλῇ τάξει, συνεφώνησαν καὶ συνωμολόγησαν τὰ ἑπόμενα ἄρθρα: Ἄρθρον 1. Ἐπειδὴ κατὰ διαφόρους καιροὺς ἐχορηγήθησαν συντάξεις εἰς Ἄγγλους ὑπηκόους παρὰ τῆς Ἰονικῆς Κυβερνήσεως, καὶ νῦν δὲ πρόκειται νὰ δοθῶσι τοιαῦται, συνεπείᾳ τῶν ἐπικρατούντων κανονισμῶν ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις ὡς πρὸς τὰς συντάξεις; καὶ ἐπειδὴ τὸ ποσὸν τῶν εἰρημένων συντάξεων ἀναβαίνει κατ’ ἔτος εἰς λίρας στερλίνας 7,103 8 σελ. 3 δην., ὡς ἐμφαίνει ὁ συνημμένος ὑπὸ στοιχ. Α. πίναξ, ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων συνομολογεῖ ὅτι ἀφοῦ ἀφαιρεθῶσιν αἱ δέκα χιλιάδες λιρῶν κατ’ ἔτος, αἱ μνημονευόμεναι ἐν τῷ 5ῳ ἄρθρῳ τῆς σήμερον ὑπογραφείσης Συνθήκης μεταξὺ τῆς Α. Α. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων ἀφ’ ἑνός, καὶ τῶν Α. Α. Μ. Μ. τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας, τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων καὶ τοῦ Αὐτοκράτορος Πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν ἀφ’ ἑτέρου, τὸ ἀνωτέρω ποσὸν θέλει ἀποτελέσει τὴν δευτέραν ὑποχρέωσιν, τὴν ἐπιβαρύνουσαν τὰς εἰσπράξεις τοῦ τελωνείου Κερκύρας καὶ τῶν λοιπῶν Ἰονίων Νήσων, καὶ θέλει καταβάλλεσθαι εἰς ἑξαμηνιαίας δόσεις εἰς τὸν ἐν Κερκύρᾳ Ἄγγλον Πρόξενον, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ διανέμηται ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὰ διάφορα πρόσωπα τὰ δικαιούμενα εἰς τὰς ἀνωτέρω συντάξεις. Ἐπειδὴ δὲ ἀναγκαῖον κατέστη νὰ δοθῶσιν ἀποζημιώσεις εἴς τινα ἄλλα πρόσωπα διατελοῦντα μὲν νῦν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Ἰονίου Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μέλλοντα ν’ ἀπολέσωσι τὰς θέσεις των συνεπείᾳ τῆς μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἑνώσεως τῶν Ἰονίων Νήσων, αἱ δ’ ἀποζημιώσεις αὗται συμποσοῦνται κατ’ ἔτος εἰς λίρας στερλίνας 3,271 12 σελ. ὡς ἐμφαίνει ὁ συνημμένος ὑπὸ στοιχ. Β. πίναξ, ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων συνομολογεῖ ὅτι τὸ εἰρημένον ποσὸν θέλει ἐπιβαρύνει τὰ εἰσοδήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου καὶ θέλει καταβάλλεσθαι καθ’ ἑξαμηνιαίας δόσεις εἰς τὸν ἐν Ἀθήναις Ἄγγλον Πρέσβυν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ διανέμηται ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τοὺς ἔχοντας δικαιώματα ἐπὶ τῶν εἰρημένων ἀποζημιώσεων. Αἱ διάφοροι αὗται συντάξεις καὶ ἀποζημιώσεις ἄρξονται ἐπιβαρύνουσαι τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ καταστήσονται πληρωτέαι παρ’ αὐτῆς μετὰ τὴν παῦσιν τῆς Ἀγγλικῆς Προστασίας ἐπὶ τῶν Ἰονίων Νήσων καὶ εἰς τὸ ἑξῆς. Ἑπομένως αἱ πρῶται καταβολαὶ γενήσονται εἰς τὸν Ἄγγλον Πρόξενον, ἐν Κερκύρᾳ, καὶ τὸν Ἄγγλον Πρεσβευτὴν, ἐν Ἀθήναις, δέκα ἡμέρας πρὸ τῆς 19/31 Μαρτίου, ἢ τῆς 18/30 Ἰουνίου, ἢ τῆς 18/30 7μβρίου, ἢ τῆς 19/31 Δεκεμβρίου τῆς εὐθὺς παρεπομένης μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς Ἀγγλικῆς ἐξουσίας ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις. Ἐφεξῆς δὲ αἱ πληρωμαὶ θέλουν γίνεσθαι δέκα ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως ἑκάστης ἑπομένης ἑξαμηνίας. Ἐπειδὴ δὲ διάφοροι Ἰόνιοι ὑπήκοοι λαμβάνουσι συντάξεις χορηγηθείσας αὐτοῖς δι’ ὑπηρεσίας ὑπὸ τὸ κράτος τῆς Ἰονίου Κυβερνήσεως, ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ἀναδέχεται ἵνα τὰ δικαιώματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν εἰρημένων συντάξεων ἀναγνωρισθῶσι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ ἐξακολουθήσωσιν οὗτοι δεόντως λαμβάνοντες αὐτάς. Ὁ ἐν Ἀθήναις Ἄγγλος Πρέσβυς, ἀφοῦ λάβῃ κατάλογον τῶν τοιούτων συντάξεων παρὰ τοῦ Λόρδου Μεγάλου Ἁρμοστοῦ τῆς Α. Βρ. Μεγαλειότητος θέλει παραδώσει αὐτὸν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ οὐδεὶς Ἰόνιος ὑπήκοος θὰ δύναται νὰ ἔχῃ τινὰ ἀπαίτησιν παρὰ τῆς Α. Ἑλλ. Μεγαλειότητος ἐπὶ λόγῳ συντάξεως διδομένης νῦν αὐτῷ, ἐκτὸς ἂν ἡ σύνταξις αὕτη περιλαμβάνητε ἐν τῷ ῥηθέντι καταλόγῳ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν δύναται ἤδη νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§15ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δύναμαι νὰ φαντασθῶ πόσον μεγάλη ἤθελεν εἶσθαι ἡ χαρὰ ὑμῶν, ἂν σᾶς εἰσήγετο συνθήκη, ἥτις σᾶς παρίστα ἕνωσιν, ἀπηλλαγμένην ὅρων καὶ ὑποχρεώσεων· δυτυχῶς συμφέροντα ἐν τῇ προστασίᾳ ὑπάρχοντα, ἐκρίθη, ὅτι ἐδύναντο νὰ παραβλαβῶσιν ἐκ τῆς ἄρσεως αὐτῆς· ὑποχρεώσεις δ’ ἐντεῦθεν ἐκρίθη, ὅτι ἐγεννῶντο, ἵνα, αἰρομένης τῆς προστασίας, συντηρηθῶσι τὰ συμφέροντα ταῦτα. Διὰ νὰ ληφθῇ λοιπὸν πρόνοια περὶ τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τούτων, τῶν ἀποκτηθέντων, διὰ νὰ ἐκπληρωθῶσιν αἱ ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἡ ἄρσις τῆς προστασίας ἕνεκα τούτου προῆγεν, ἐπῆλθεν ἀπαραίτητος ἀνάγκη ὅρων, οἱ ὁποῖοι συνοδεύουσι τὴν συνθήκην αὐτήν. Διῆλθον, Κύριοι, τὸ στάδιον ὅλων τῶν διαπραγματεύσεων, καθὼς βεβαίως καὶ ὑμεῖς ἀνεγνώσατε ἐν τῷ βιβλίῳ, τὸ ὁποῖον σᾶς διενεμήθη· χρεωστῶ, Κύριοι, νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εὗρον ἀξιέπαινον προσπάθειαν τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, διὰ νὰ καταστήσῃ, ὅσον ἦτο δυνατὸν, μετρίους τοὺς ὅρους, καὶ ὀλιγώτερον βαρείας τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας αἱ εἰρημέναι ἀνάγκαι ὑπηγόρευσαν, καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν ταύτην ὀφείλεται καὶ ἡ ἐπί τινων ἐπιτυχία. Ἀλλ’, ὡς καὶ ἡμεῖς θέλετε ἐκ τῶν διαπραγματεύσεων αὐτῶν πεισθῆ, ἐγένετο ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐντελὴς τῶν ὅρων τούτων ἐξάλειψις, καὶ ἐντεῦθεν μετεβιβάσθησαν ἡμῖν ὑποχρεώσεις, ὧν καταμετρῶ τὸ βάρος. Ἡ Συνθήκη τέλος πάντων συνωμολογήθη, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς εἶναι νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἕνωσις τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος. Ἄν τις ἤθελεν ἐπιμείνει περισσότερον εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν διατρεξάντων, ἄν ἤθελέ τις ἐπιμείνει περισσότερον εἰς τὴν βεβαίωσιν καὶ εἰς τὴν τήρησιν τῶν ἰσχυρισμῶν του, ἤθελεν ἴσως παρεμβληθῆ πρόσκομμα εἰς ἐκπλήρωσιν προαιωνίων πόθων. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, δὲν ἐδίστασεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέλθῃ δι’ ἐμοῦ εἰς ὑμᾶς, καὶ νὰ σᾶς εἰσαγάγῃ τὴν διομολογηθεῖσαν συνθήκην. Ἐγὼ δὲ, Κύριοι, ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὀφείλω νὰ σᾶς παραστήσω ὅ,τι ὑμεῖς ἴσως γνωρίζετε ἐπίσης καλῶς, ὡς ἐγὼ, καθότι καὶ ὑμεῖς ἐξ ἐπαρχιῶν ὁρμᾶσθε καὶ ἄμεσον γνῶσιν ἔχετε τῶν περιστάσεων τῆς πατρίδος ἡμῶν· ὀφείλω, λέγω, νὰ σᾶς παραστήσω τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας περαιώσεως τῆς ὑποθέσεως ταύτης· διὰ τοῦτο ἐπιτρέψατέ μοι τὸ θάῤῥος, ἵνα ζητήσω, ὅπως ἡ ψῆφός σας ἐπέλθῃ ταχέως, ὅσον εἶναι δυνατὸν, ὥστε νὰ δυνηθῶ διὰ τοῦ ἀναχωροῦντος αὔριον ἀτμοπλοίου ν’ ἀποστείλω τὰ πρὸς ἀνταλλαγὴν τῆς Συνθήκης ἔγγραφα. Ἐκ τοιαύτης ἐπιθυμίας ὁρμώμενος, τολμῶ νὰ ὑποβάλω εἰς τὰς σκέψεις σας δύο σχέδια ψηφισμάτων, διὰ τῶν ὁποίων τὸ σεβαστὸν τοῦτο Συνέδριον θέλει δώσει τὴν ψῆφόν του, ἐὰν ἐγκρίνῃ, εἴς τε τὴν συνθήκην καὶ τὴν σύμβασιν. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἡ μεταξὺ Ἑλλάδος ἀφ’ ἑνὸς, καὶ Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ῥωσσίας ἀφ’ ἑτέρου, συνομολογηθεῖσα ἐν Λονδίνῳ τὴν 17/29ην Μαρτίου ἐνεστῶτος ἔτους συνθήκη περὶ ἑνώσεως τῶν Ἰονίων Νήσων μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, συγκειμένη ἐκ δέκα ἄρθρων, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἕπεται, θέλει ἔχει πλήρη καὶ νόμιμον ἰσχύν. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἡ μεταξὺ Ἑλλάδος ἀφ’ ἑνὸς καὶ Ἀγγλίας ἀφ’ ἑτέρου συνομολογηθεῖσα ἐν Λονδίνῳ τὴν 17/29ην Μαρτίου ἐνεστῶτος ἔτους σύμβασις περὶ ἀπαιτήσεων Βρεττανῶν ὑπηκόων καὶ ἄλλων προσώπων ἕνεκα ὑπηρεσιῶν προσενεχθεισῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἰονίου Κράτους, καθ’ ὃν χρόνον διετέλει ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Αὐτῆς Βρεττανικῆς Μεγαλειότητος, συγκειμένη ἐκ τριῶν ἄρθρων, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἕπεται, θέλει ἔχει πλήρη καὶ νόμιμον ἰσχύν.

§16ΣΧΙΝΑΣ. Κ. Πρόεδρε.

§17ΠΟΛΛΟΙ. Εἶναι περιττὴ πᾶσα συζήτησις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλω λοιπὸν εἰς τὴν ψῆφόν σας τὰ ψηφίσματα.

§19ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι, δὲν ἔρχομαι νὰ δώσω νύξιν εἰς συζήτησιν, ἀλλὰ, μὲ τὴν ἄδειάν σας, ἐπιθυμῶ ν’ ἀποτείνω τρεῖς ἁπλᾶς ἐρωτήσεις εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν διὰ νὰ γνωρίζω κἀγὼ καὶ ἡ Συνέλευσις τί ἐννοοῦν τινὰ πράγματα. ά) Ἐρωτῶ, πῶς ἐξηγεῖ, ποίαν διασάφησιν δίδει εἰς τὸ περὶ οὐδετερώσεως ἄρθρον. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὸ ἐννοῶ· διὰ τοῦτο τὸν παρακαλῶ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ, λ. χ. ἡ οὐδετέρωσις Παξῶν καὶ Κερκύρας ὡς πρὸς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ὡς πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ποῖα ἀποτελέσματα θὰ ἔχῃ, κατὰ πόσον θέλουν διαφέρει οἱ Παξοὶ καὶ ἡ Κέρκυρα κατὰ τὴν διοίκησιν ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς, ἤτοι πόσον θὰ διαφέρουν ἀπὸ τὴν Σύρον ἢ ἀπὸ τὴν Ζάκυνθον· βʹ) Τὸ κατ’ ἐμὲ, ἀπορῶ καὶ λυποῦμαι μεγάλως, ἀλλὰ τὰ τετελεσμένα ἐτελέσθησαν, οὕτως ὥστε δὲν δύνανται νὰ μεταβληθῶσιν, πῶς ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τὴν περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ὑπαλλήλων ῥήτραν. ά) Οἱ ὑπάλληλοι τῆς μέχρι τοῦδε Ἰονίου κυβερνήσεως δὲν ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ ἀπολυθοῦν ἀμέσως· ἀλλὰ καὶ ἂν ἀπελύοντο, τοῦτο ἦτο πάλιν δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, διὸ δὲν ἐννοῶ τὴν τοιαύτην ἀπαίτησιν. Τρίτη ἐρώτησις εἶναι, τὸ πῶς, ἐνῷ μᾶς ἔδωκαν κατάλογον τῶν συντάξεων τῶν Ἄγγλων ὑπηκόων, ἀποζημιώσεων δὲ τῶν τυχὸν ἀποπεμπομένων ὑπαλλήλων, πῶς δὲν μᾶς ἔδωκαν καὶ κατάλογον τῶν συντάξεων τῶν Ἰονίων ὑπαλλήλων διὰ νὰ γνωρίζωμεν καὶ ἐκείνων τὸ ποσὸν ὡς καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν λαμβανόντων. Αὐτὰς τὰς τρεῖς ἐρωτήσεις ἤθελον ν’ ἀποτείνω εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ, ἂν ἐγκρίνητε, νὰ μᾶς δώσῃ τὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις.

§20ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κ. Πρόεδρε...

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλοι πρὸ ὑμῶν, ἂν θὰ γίνῃ συζήτησις. — Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν θέλει νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ἐρωτήσεις;

§22Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἂς εἴπουν καὶ ἄλλοι τὰς ἰδέας των, ν’ ἀπαντήσω ἅπαξ διὰ παντός.

§23ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι ἡ Συνέλευσις συναισθάνεται ὅλην τὴν πικρίαν διὰ τὴν γενομένην ἀκρωτηρίασιν, μὲ ὅλας τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Ἑλλὰς ὑπὲρ τῆς συντηρήσεως τῶν φρουρίων. Νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἀποδέχεται μὲν ἡ Συνέλευσις, ἀλλὰ συναισθάνεται ὅλην τὴν πικρίαν τῆς πράξεως.

§24ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§25ΕΤΕΡΟΙ. Ὄχι (θόρυβος).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκεῖται ἡ Συνέλευσις εἰς τὰ λεχθέντα;

§27ΠΟΛΛΟΙ. Ὂχι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἐγγραφῆς ὁ Κ. Καλός.

§29ΚΑΛΟΣ. Ἐπειδὴ συμφωνῶ μὲ τὸν Κ. ὑπουργὸν, ἂν ὁμιλήσῃ ἕτερος ἐναντίον.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ Κ. Δομενεγίνης.

§31ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Κύριοι! Τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς μητρός μας ἐλευθερωμένης Ἑλλάδος, τὴν ἕνωσιν, τὴν ὁποίαν ἀπεικονίζει καὶ καθιεροῖ ἡ τελευταία Συνθήκη, δὲν ἐψήφισαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου. Ὑμεῖς, ὦ ἔντιμοι πληρεξούσιοι, διὰ τοῦ περὶ ἑνώσεως ψηφίσματός σας δὲν εὐχήθητε τοιαύτην ἕνωσιν, ὁ δὲ Σεβαστὸς Βασιλεὺς ἡμῶν δὲν ἐσυνθηκολόγησεν ἐπίσης τοιαύτην ἕνωσιν. Ἰδοὺ, Κύριοι, οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου, ποίαν ἕνωσιν ἐψήφισαν. Ἡ Βουλὴ τῆς Ἑπτανήσου Ψηφίζει. Αἱ νῆσοι Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Ζάκυνθος, Λευκὰς, Ἰθάκη, Κύθηρα, Παξοὶ καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν ἑνοῦνται μετὰ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ἐσαεὶ ἀποτελῶσιν ἀναπόσπαστον αὐτοῦ μέρος, ἐν μιᾷ καὶ ἀδιαιρέτῳ πολιτείᾳ, ὑπὸ τὸ συνταγματικὸν σκῆπτρον τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Γεωργίου τοῦ Αʹ. καὶ τῶν διαδόχων Αὐτοῦ. Ἐγένετο ἐν τῷ Βουλευτηρίῳ. Κερκύρᾳ, τῇ 23 Σεπτεμβρίου τοῦ Σωτηρίου ἔτους 1863. Οἱ ἀντιπρόσωποι λοιπὸν τῆς Ἑπτανήσου ἐψήφισαν καὶ θέλουν τὴν Ἑπτάνησον νὰ ᾖναι ἀναπόσπαστον μέρος τῆς Ἑλλάδος ἐν μιᾷ καὶ ἀδιαιρέτῳ πολιτείᾳ καὶ ὄχι ὡς τὴν ὁρίζει ἡ τελευταία Συνθήκη, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐνισχύει τὴν Ὀθωμανικὴν καὶ σκοπὸν ἔχει νὰ ἐνταφιάσῃ τὴν Ἑλληνικὴν φυλὴν (χειροκροτήματα ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία εἰς τὸ ἀκροατήριον. Διατάττω ἀμέσως τὴν ἐκκένωσιν εἰς τὴν παραμικρὰν ἄλλην παρεκτροπήν.

§33ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Ἡ Ἀγγλικὴ προστασία, Κύριοι, παρεδέχθη τὸ ψήφισμα τῆς ἑνώσεως, καθὼς ἐδῶ τὸ ἀνέγνωτα· ἡ Ἀγγλικὴ προστασία ὅμως πρὸς ἐπίτευξιν τῆς ἑνώσεως ἐπρότεινε 5 ὅρους. Τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἡ Ἰόνιος Βουλὴ μετεῤῥύθμισε, καὶ μετὰ ταῦτα ἡ Ἀγγλικὴ προστασία παρεδέχθη. Καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἐνόμιζεν, ὅτι τὸ ζήτημα ἦτο τετελεσμένον, καὶ ὅτι δὲν ἔλειπεν ἄλλο, εἰμὴ μόνον ἡ πραγματικὴ ἐκτέλεσις τῆς ἑνώσεως. Ἀλλ’ αἰφνιδίως παρουσιάζεται μετ’ ὀλίγον νέα Συνθήκη, διὰ τῆς ὁποίας ἀπεφασίσθη, καὶ ἤδη ἐξετελέσθη ἡ ἐκ θεμελίων κατεδάφισις τῶν φρουρίων τῆς Κερκύρας, ἡ οὐδετερότης τῶν δύο νήσων, τὴν ὁποίαν οὐδετερότητα δὲν ἐνόησα, ἐὰν ἦναι ἀπέναντι τῶν ξένων δυνάμεων ἢ καὶ ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος. Προκειμένου λόγου, Κύριοι, περὶ συντάξεως Συμβολαίου τινὸς ἢ Συνθήκης, ἀπαιτεῖται παρὰ τῆς δικαιοσύνης καὶ παρὰ τῆς νομιμότητος ἡ ἐλευθέρα θέλησις καὶ ἡ ἀμοιβαία συναίνεσις ἀμφοτέρων τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν· ἄνευ τῆς συναινέσεως ταύτης κάθε συνθηκολογία εἶναι ἄδικος καὶ παράνομος, καὶ ἑπομένως ἄκυρος. Εἰς τὴν σύνταξιν τῆς Συνθήκης τῆς 2/14 Νοεμβρίου ὅλοι ἀντεπροσωπεύθησαν, ἀλλ’ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Ἑπτάνησος, αἱ τύχαι τῶν ὁποίων διεπραγματεύοντο, αὐταὶ μάλιστα δὲν ἀντεπροσωπεύθησαν παρ’ οὐδενός. Εἰργάζοντο οἱ γενναῖοι ἀντιπρόσωποι τῶν ἰσχυρῶν δυνάμεων περὶ ἡμῶν, ἄνευ ἡμῶν καὶ καθ’ ἡμῶν. Ἡ χαριτόβρυτος ἄνασσα τῆς Ἀγγλίας διὰ τοῦ ἐναρκτηρίου λόγου της, γενομένου εἰς τὰς 5 Φεβρουαρίου 1863, δὲν ἔθεσεν, εἰμὴ δύο ὅρους διὰ νὰ παραιτηθῇ τῆς προστασίας καὶ παραδώσῃ τὴν Ἑπτάνησον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Οἱ δύο ὅροι οὗτοι ἦσαν ἡ ἐκλογὴ ἑνὸς συνταγματικοῦ βασιλέως, ἀρεστοῦ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ὁ δὲ ἄλλος ὅρος ἦτον ἡ συναίνεσις τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑπτανήσου ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως. Οἱ δύο οὗτοι ὅροι, Κύριοι, ἐξετελέσθησαν, διότι καὶ ὁ Βασιλεὺς ἐξελέχθη, ὡς ἤθελεν ἡ Ἀγγλία, ἡ δὲ Βουλὴ τῆς Ἑπτανήσου ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως καὶ ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τοῦ Βασιλέως. Οἱ ὑπουργοὶ τῆς Ἀγγλίας, Κύριοι, ἠγωνίσθησαν ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως, καὶ ὅτε μάλιστα ἡ ἐναντία μερὶς διϊσχυρίζετο τότε τὸ ἐναντίον, ὁ ἔντιμος ὑπουργὸς Κ. Ῥῶσσελ ἀπήντησε, ὅτι ἡ Ἀγγλία ὀφείλει νὰ παραδώσῃ καὶ νὰ ἐπιστρέψῃ τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν εἰς τὰ 1815. Μετὰ τοιαύτας, Κύριοι, ὑποσχέσεις καὶ συζητήσεις ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως ἐκ μέρους τῆς Βασιλίσσης καὶ τῶν ὑπουργῶν, ποῖος ἤθελε ποτὲ φαντασθῆ, ὅτι Συνθήκη κατόπιν διομολογηθεῖσα ἤθελεν ἀποφασίσει τὴν ἐκ θεμελίων κατεδάφισιν τῶν φρουρίων μας, τὴν οὐδετερότητα τῶν δύο νήσων, καὶ μετὰ ταῦτα ἄλλη συνθήκη νὰ ὁρίσῃ δωροδοκίας, ἀποζημιώσεις, συντάξεις, ὑπὲρ ἐκείνων, οἵτινες δὲν ἔχουν κἀνὲν δικαίωμα νὰ τὰς λάβουν; Ὁ Λόρδος Μέγας Ἁρμοστὴς μὲ τὸν ἐναρκτήριον λόγον, τὸν ὁποῖον ἔκαμε τὴν 3 Ὀκτωβρίου 1863, ἐπροσκαλοῦσε τὴν Ἰόνιον Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως, καὶ ἀνήγγειλε ταὐτοχρόνως 5 προτάσεις, ὡς ὅρους ἀναγκαίους πρὸς ἐπίτευξιν τῆς ἑνώσεως. Πῶς τὴν στιγμὴν ἐκείνην δὲν ἀνήγγειλε καὶ δὲν ὡμίλησε περὶ κατεδαφίσεως φρουρίων, περὶ οὐδετερώσεως κτλ.; Καθεὶς ἐξ ἡμῶν, Κύριοι, ἐπίστευσεν, ὅτι τὰ πράγματα ἦσαν τετελεσμένα, καὶ ὅτι αἱ 5 προτάσεις ἦσαν οἱ 5 ὅροι, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ παραδεχθῶσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου πρὸς ἐπίτευξιν τῆς ἑνώσεως. Ἐγὼ, Κύριοι, ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὁ πολεμήσας ἐπὶ τόσα ἔτη τὴν ξένην προστασίαν, ἀφοῦ ἔμαθον, ὅτι ἡ χαριτόβρυτος Ἄνασσα τῆς Ἀγγλίας διεκήρυξεν, ὅτι παύει τῆς προστασίας, ἀφοῦ εἶδον διαλυομένην τὴν ΙΒʹ. Βουλὴν, καὶ διὰ προκηρύξεως τοῦ νῦν Ἁρμοστοῦ προσκαλούμενον τὸν λαὸν τῆς Ἑπτανήσου νὰ ἐκλέξῃ τοὺς ἀντιπροσώπους του, ἵνα ψηφίσῃ τὴν ἕνωσιν· ἀφοῦ ἔμαθον, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ τῆς Ἀγγλίας ὑπεστήριζον τὴν ἕνωσιν, ἐπίστευσα, καὶ ὅλως διόλου ἐπείσθην, ὅτι ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις εἰς τοιαύτην περίστασιν τὰ πάντα πράττει ἐν καλῇ τῇ πίστει καὶ δὲν ἔλειψα, σᾶς τὸ ὁμολογῶ, Κύριοι, νὰ ἐκφράσω πρὸς τὸν νῦν Ἁρμοστὴν τὴν εὐγνωμοσύνην μου. Ἐπίστευσαν καὶ μετ’ ἐμοῦ ἄλλοι τῶν συμπολιτῶν μου, ὅτι ἡ Ἀγγλία σκοπὸν εἶχεν, νὰ ἀλλάξῃ πολιτικὴν εἰς τὴν Ἀνατολήν. Ἐπιστεύσαμεν, Κύριοι, καὶ ἐπειδὴ ἐπιστεύσαμεν, τινὲς τῶν συμπολιτῶν μας εὐηρεστήθησαν, καὶ ἴσως νὰ εἶχον δίκαιον, νὰ μᾶς διακηρύξουν διὰ τῶν ἐφημερίδων ὡς Ἀγγλοπίστους. Ἐπιστεύσαμεν, ἀλλὰ δὲν εἴμεθα οὔτε οἱ πρῶτοι, οὔτε οἱ τελευταῖοι, οἱ ἀπατώμενοι ἀπὸ τοιαύτην πολιτικήν· (εὖγε! θόρυβος, ἀποδοκιμασίαι).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι. Ἐπιθυμῶ νὰ διατηρηθῇ ὅλη ἡ σοβαρότης εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην· νὰ λείψουν καὶ αἱ ἐπιδοκιμασίαι καὶ αἱ ἀποδοκιμασίαι. Δὲν ἠμπορῶ μὲν νὰ ἐμποδίσω τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, ἀλλ’ εἶμαι ἕτοιμος νὰ καταδικάσω καὶ πᾶσαν παρεκτροπήν· (θόρυβος). Ἡσυχία, Κύριοι, καὶ ἀνθ’ ὑμῶν καταδικάζει ὁ νόμος τὰς παρεκτροπάς σας—ὁ κανονισμὸς, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐπιδοκιμασία καὶ ἀποδοκιμασία. Ἐξακολουθήσατε, Κύριοι πληρεξούσιοι, ἀλλὰ σᾶς συνιστῶ τὴν μετριοπάθειαν.

§35ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Ἐπίστευσα λοιπὸν, Κύριοι, καὶ ὅλως διόλου ἐπείσθην, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἐν καλῇ τῇ πίστει ἐργάζεται. Ἐπίστευσα τόσον, ὥστε ἀπεφάσισα νὰ λησμονήσω τὰ δεινὰ τῆς πατρίδος μου. Ἀπεφάσισα, Κύριοι, νὰ λησμονήσω τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν τόσοι Ζακύνθιοι διὰ διαταγῆς τοῦ τότε Ἁρμοστοῦ τῆς Ἑπτανήσου Ἄδαμ ἀπηγχονίσθησαν, τόσοι ἄλλοι ἐξωρίσθησαν, ἄλλοι ἐφυλακίσθησαν, ἄλλοι ἔχασαν τὰς περιουσίας των, καὶ διατὶ, Κύριοι, τοῦτο; διότι ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη, ὁ μέγας ἐνθουσιασμός....

§36ΒΕΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διακόψατέ τον.

§37ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Εἶσαι Ἑπτανήσιος καὶ μ’ ἐμποδίζεις; Δὲν ἠμπορῶ, Κύριοι, μὲ συγχωρεῖτε. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἐκφράσω...

§38ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐλέγξωμεν τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀγγλίας· (θόρυβος δεξιά).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ.

§40ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Καὶ διατί, Κύριοι, ὅλα ταῦτα ὑπέφερεν ἡ πατρίς μου; διότι ἡ ἀγάπη καὶ ὁ ἀληθὴς ἐνθουσιασμὸς καὶ ἡ τυφλὴ ἀφοσίωσις τοῦ ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος ἀγῶνος ἔσπρωχναν αὐτοὺς νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ζάκυνθον διὰ νὰ φθάσουν ἐγκαίρως εἰς τὴν ἐπαναστατημένην Ἑλλάδα, διὰ νὰ κτυπήσουν τοὺς ἐχθρούς της, καὶ νὰ προσφέρουν βοήθειαν εἰς τοὺς ἐπαναστατημένους ἀδελφοὺς Ἕλληνας. Μόλον τοῦτο, Κύριοι, ἐπίστευσα καὶ ἀπεφάσισα νὰ λησμονήσω τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ φόβου καὶ τοῦ τρόμου, ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἁρμοστὴς Οὐάρδος διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀπεφάσισε νὰ ἀπαγχονίσῃ (εἶναι ἐπίσημα ἔγγραφα,) 22 Κεφαλλῆνας, ἀπεφάσισε νὰ στρεβλώσῃ διὰ τῆς μαστιγώσεως περὶ τοὺς 200 (θόρυβος ἀριστερά).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δομενεγίνη, δὲν κατακρίνομεν ἐνταῦθα τὴν πολιτικὴν τὴν παρελθοῦσαν (θόρυβος). Σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§42ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Τελειώνω λοιπὸν, Κύριοι, τὴν ἱστορίαν τῆς ἐν Ἑπτανήσῳ Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως· (θόρυβος μέγας, ἀποδοκιμασίαι).

§43ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Ἐμποδίσατέ τον τὸν λόγον, ἡ ἀγνωμοσύνη ἐνταῦθα εἶναι προδοτική.

§44ΑΝΑΣΤ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἂς τελειώσῃ τὸν λόγον, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ προσβάλῃ εὐεργέτιδα Δύναμιν. Εἶναι ἀγνωμοσύνη.

§45ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Κύριοι, τώρα βλέπετε τὴν εὐγνωμοσύνην μου.....

§46ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κύριε Δομενεγίνη, ἓν ἔτος ὁλόκληρον ἡ Ἑλλὰς περιμένει τὴν ἕνωσιν, αὐτὰ τὰ γνωρίζει· εἶναι περιττὸν νὰ κρύπτεσθε ἐντὸς τοῦ ἀσύλου τούτου καὶ νὰ ἐκσφενδονίζετε τὰς ὕβρεις ταύτας· ὁ Ἕλλην συναισθάνεται τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐννοεῖ ταὐτοχρόνως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ ἐκφέρῃ.

§47ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Συναισθάνεται ὅ,τι πρέπει καὶ εὐγνωμονεῖ τὸν εὐεργέτην του.

§48ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Πολλοὶ μᾶς εἶπον, ὅτι εἴμεθα οἱ Ἑπτανήσιοι ἀγνώμονες εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Δὲν εἴμεθα ἀγνώμονες εἰς τὴν Ἀγγλίαν, οὔτε πρὸς τὸ Ἀγγλικὸν Ἔθνος· (θόρυβος ἀριστερά).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε τὴν κύρωσιν τῆς συνθήκης ἢ δὲν τὴν θέλετε; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενον, Κ. Δομενεγίνη, ἐπ’ αὐτοῦ λαλήσετε.

§50ΑΝΑΣΤ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Εἶναι ἀγνωμοσύνη, Κύριε Πρόεδρε.... Νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ προκείμενον.

§51ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Εἴμεθα λοιπὸν εὐγνώμονες, ἀλλ’ ὅταν εὐγνωμονῶμεν, ὀφείλομεν πρὸς τὰς δυνάμεις νὰ ἐκφράζωμεν ἴσην εὐγνωμοσύνην (θόρυβος). Θὰ ἐνθυμηθῶμεν ὅμως πάντοτε ἕως τὴν τελευταίαν πνοήν μας τὴν κατεδάφισιν· (θόρυβος) τὴν κατεδάφισιν τῶν φρουρίων.

§52ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Καὶ ἡμεῖς, ἀλλὰ δὲν εἶναι καιρός.

§53ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, παραδέχομαι τὴν ἕνωσιν, ἀλλὰ διαμαρτύρομαι κατὰ τῆς κατεδαφίσεως, παραδέχομαι τὴν ἕνωσιν, ἀλλὰ διαμαρτύρομαι κατὰ τῆς οὐδετερότητος, παραδέχομαι τὴν ἕνωσιν ἐπὶ τέλους, ἀλλὰ διαμαρτύρομαι καθ’ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μ’ ἐμποδίζουν νὰ ἐκφράσω καὶ νὰ ὑποστηρίξω τὰ δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ· (ἀποδοκιμασίαι χειροκροτήματα ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου, θόρυβος μέγας).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, σᾶς παρακαλῶ νὰ καθήσετε πάντες. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§55Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. (ὑπουρ. ἐξωτερικῶν). Ὁ εὐγενὴς φίλος μου, ὁ ὁποῖος κατέβη πρὸ μικροῦ τοῦ βήματος, ᾐσθάνθη μεγάλην συγκίνησιν, καὶ ἀναγκάζομαι, Κύριοι, νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν, καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς χεῖρας ὑμῶν διὰ νὰ ἐπανορθώσω τὰ ἀποτελέσματα τῆς συγκινήσεώς του ἐκείνης. Δὲν δύναμαι νὰ ἦμαι, Κύριοι, εἰς πλειοτέραν γνῶσιν τῶν διατρεξάντων, ἀφ’ ὅσον εἶσθε πάντες ὑμεῖς. —Ἐξ ὅσων ὅμως ἐκ τῶν ἐγγράφων ἔγνων, εὗρον, ὅτι ἡ διατήρησις τῆς προστασίας ἐπὶ τῶν ἑπτὰ νήσων εἶχε σχηματίσει κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἑπομένως παρεῖχε συμφέροντα· ὅτι ὅταν ὑπεγράφη ἡ συνθήκη τῆς 13 Ἰουλίου, αἱ ὑπογράψασαι τὴν συνθήκην ἐκείνην δυνάμεις ἐπεβεβαίωσαν τὴν ἄρσιν τῆς προστασίας, εἵπετο ὅμως, ὅτι ὤφειλον νὰ προνοήσωσι καὶ περὶ τῶν συμφερόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἦτον ἐνδεχόμενον νὰ βλαφθῶσιν ἐκ τῆς ἄρσεως τῆς προστασίας, ἡ δὲ πρόνοια αὕτη ἦτο τοσοῦτον μᾶλλον ἀναγκαία, ἐφ’ ὅσον ἐκεῖνοι, οἵτινες εἶχον συμφέροντα ἐν τῇ παρελθούσῃ καταστάσει τῶν πραγμάτων, ἔμελλε καὶ ἔπρεπε ἀναγκαίως νὰ δώσωσι τὴν συναίνεσίν των διὰ νὰ ἀποτελεσθῇ ἐκεῖνο, ὅπερ ἀπετελέσθη, ἡ μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἕνωσις τῆς Ἑπτανήσου. Δὲν πρέπει, Κύριοι, ὡσαύτως νὰ λησμονήσετε τὰ κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις ἐκείνας λαβόντα χώραν, ἤτοι ὅτι ἡ τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων ἐκείνων πρόνοια ἐπῆγε καὶ οἱονεὶ ὑποχρέωσιν εἰς τοὺς ὑποσχεθέντας τὴν ἄρσιν τῆς προστασίας· ἡ δὲ ὑποχρέωσις αὕτη ἦτο τοσοῦτο μᾶλλον ἀναγκαία, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῆς κατωρθοῦτο ἡ ἐκτέλεσις ὑποσχέσεως δοθείσης διὰ τῆς Συνθήκης τῆς 13 Ἰουλίου· ὥστε ὑποθέτω, ὅτι τὰς ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας ἡ ἀνάγνωσις τῆς Συνθήκης ἕνεκα τῶν συνομολογηθέντων ὅρων ἐπέβαλεν εἰς τὸν Κύριον Δομενεγίνην, ἴσως καὶ εἰς πολλοὺς ἄλλους, εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ὑποθέτω, ὅτι πρέπει νὰ τὰς περιστείλῃ κατά τι ἡ ἰδέα, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερβῶμεν τὰς δυσχερείας ἐκείνας, νὰ τὰς περιστείλῃ, λέγω, ἡ πεποίθησις, ὅτι οἱ ὑπογράψαντες τὴν Συνθήκην τῆς 17 Μαρτίου εὑρίσκοντο ἐν τῇ ὑποχρεωτικῇ ἀνάγκῃ νὰ μὴ δυνηθῶσι νὰ ἐξέλθωσιν ἐκ τοῦ σταδίου, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον εἰσέλθει. Ἂν, Κύριοι, ἤθελον δώσει ἐναντίαν ἑρμηνείαν εἰς τὰς διατάξεις τῆς Συνθήκης, καὶ εἰς τὴν διαγωγὴν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, οἵτινες ὑπέγραψαν τὴν Συνθήκην τῆς 17 Μαρτίου, ἤθελον παραγνωρίσει καθῆκον, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐπιβάλλει ἡ ἐξέτασις ὅλου τοῦ παρελθόντος, ἡ ἐξέτασις τῶν προσφάτων αὐτῶν γεγονότων, ἤθελον παραγνωρίσει καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔχω οὐ μόνον ὡς ἰδιώτης, ἀλλὰ καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, εὐγνωμοσύνης ἴσης καὶ πρὸς τὰς τρεῖς προστάτιδας Δυνάμεις, αἵτινες καὶ ἄλλοτε καὶ τελευταῖον ἀπέδειξαν, ὅτι ἔχουν μέριμναν ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων εἰλικρινῆ καὶ ἀληθῆ· (εὖγε, εὖγε). Εὔχομαι, Κύριοι, τὰ συναισθήματα τῶν καρδιῶν μας νὰ τὰ περιστείλῃ ἡ μελέτη τῶν πραγμάτων, διότι οὕτω μόνον θέλομεν δυνηθῆ δι’ ὁδοῦ εὐθείας νὰ ἀνεύρωμεν τὴν ἀλήθειαν. Μετὰ τὰς ὀλίγας ταύτας λέξεις, τὰς ὁποίας ἔκρινα ἀναγκαῖον νὰ φέρω, προβαίνω νὰ ἐκθέσω παρατηρήσεις τινὰς, ἐπὶ τῶν ἀποριῶν τὰς ὁποίας ὁ ἔντιμος φίλος μου Κ. Σχινᾶς σᾶς ἀνεκοίνωσε. Σπεύδω νὰ σᾶς ἀνακοινώσω παρατηρήσεις τινὰς, ἵνα λύσω τοὺς δισταγμοὺς, τοὺς ὁποίους ὁ ἔντιμος ἐκ Πυλίας πληρεξούσιος σᾶς ἐπρότεινε. Ἡ λύσις τῶν δισταγμῶν τοῦ Κ. Σχινᾶ εὑρίσκεται ὡσαύτως εἰς τὰ ἔγγραφα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἐν τῇ Συνθήκῃ τῆς 2/14 Νοεμβρίου, τῇ συνομολογηθείσῃ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ ἀντιπροσώπου τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, ὁ ὅρος τῆς οὐδετερότητος εἶχε διομολογηθῆ πλήρης, εἶχε διομολογηθῆ ἀπόλυτος, καὶ οὐχὶ μόνον περιελάμβανεν ἐξ ὑποκειμένου καὶ τὰς νήσους, τὰς ἀποτελούσας τὴν Ἰόνιον Πολιτείαν, ἀλλ’ ἀκόμη ἐδέσμευε καὶ τὴν Κυβερνητικὴν ἐνέργειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Ἑλλ. Κυβέρνησις, ἡ προκάτοχος, παρέστησεν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Μ. Δυνάμεων, τοὺς λαβόντας μέρος εἰς τὴν συνομολόγησιν τῆς συνθήκης, παρέστησε τὰ ἐλαττώματα τῆς πράξεως ἐκείνης, καὶ ἀποτέλεσμα τῶν παραστάσεων ὑπῆρξεν ἡ μεταβολὴ τοῦ ἄρθρου ἐκείνου περὶ οὐδετερότητος· ἡ δὲ μεταβολὴ ἐγένετο κατὰ διπλοῦν τρόπον, ἐξ ὑποκειμένου, διότι περιωρίσθη ἡ οὐδετερότης ἐπὶ δύο νήσων μόνον, ἐγένετο δὲ καὶ ἐξ ἀντικειμένου, διότι ἤρθησαν ὅλοι οἱ περιορισμοὶ καὶ ὑποχρεώσεις τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας τῆς Ἑλλάδος. Τὴν περιστολὴν ταύτην τῆς εἰρημένης ῥήτρας περὶ τῆς οὐδετερότητος περιλαμβάνει τὸ πρωτόκολλον, τὸ ὁποῖον οἱ συνομολογήσαντες τὴν Συνθήκην, καὶ προσέτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Α. Μ. τοῦ αὐτοκράτορος τῆς Αὐστρίας, καὶ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῆς Πρωσσίας ὑπέγραψαν, καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν σελίδα 69, ἀριθ. 62.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ Αʹ.

Τοῦ κατὰ τὴν 25 Ἰανουαρίου 1864 (ν). γενομένου ἐν τῷ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείῳ τῆς Ἀγγλίας Συμβουλίου. Παρόντες: Οἱ Πληρεξούσιοι τῆς Αὐστρίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας, τῆς Πρωσσίας, καὶ τῆς Ῥωσσίας. Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς τῆς Αὐτῆς Βρετανικῆς Μεγαλειότητος, συνεννοηθεὶς μετὰ τῶν Πληρεξουσίων τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ἀνήγγειλεν ὅτι αἱ τρεῖς προστάτιδες Αὐλαὶ φρονοῦσιν ἀπὸ κοινοῦ: Αʹ. Ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιμείνωσιν εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν ναυτικῶν καὶ στρατιωτικῶν δυνάμεων ἃς ἡ Ἑλλὰς θέλει διατηρεῖ ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις, ὅπως διαλαμβάνει τὸ ἄρθρον 2 τῆς Συνθήκης τῆς 14 Νοεμβρίου. Βʹ. Ὅτι τὰ πλεονεκτήματα τῆς οὐδετερότητος ἅπερ καθιεροῖ τὸ εἰρημένον ἄρθρον ὑπὲρ τῶν ἑπτὰ Νήσων, ἐφαρμοσθήσονται εἰς μόνας τὰς νήσους τῆς Κερκύρας καὶ τῶν Παξῶν ὡς καὶ εἰς τὰ παραρτήματα αὐτῶν. Ὅθεν πρὸς πραγματοποίησιν τῆς προθέσεως τῶν ὑπογραψασῶν τὴν Συνθήκην τῆς 14 Νοεμβρίου Δυνάμεων, ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς φρονεῖ ὅτι ἀρκεῖ νὰ καταχωρισθῇ ἐν τῇ μετὰ τῆς Ἑλλάδος Συνθήκῃ ἄρθρον συντεταγμένον οὕτω,: «Αἱ Αὐλαὶ τῆς Γαλλίας, τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ὡς ἐγγυήτριαι τῆς Ἑλλάδος Δυνάμεις, διακηρύττουσι τῇ συναινέσει τῶν Αὐλῶν τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Πρωσσίας, ὅτι αἱ νῆσοι τῆς Κερκύρας καὶ τῶν Παξῶν, ὡς καὶ τὰ παραρτήματα αὐτῶν, θέλουσιν, ἀφοῦ ἑνωθῶσι μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, ἀπολαύει τῶν πλεονεκτημάτων διηνεκοῦς οὐδετερότητος. Ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ὑποχρεοῦται, τὸ καθ’ ἑαυτόν, νὰ τηρῇ τὴν οὐδετερότητα ταύτην.» Οἱ Πληρεξούσιοι τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Πρωσσίας ἔδωκαν τὴν ἑαυτῶν συναίνεσιν εἰς τὰς δύω ἀνωτέρω τροποποιήσεις, ὡς καὶ εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ ὑπὸ τῶν Πληρεξουσίων τῶν τριῶν προστατίδων Δυνάμεων προτεινομένου ἄρθρου.

(Ὑπογ.) ΑΠΠΟΝΥΪ,

ΛΑΤΟΥΡ Δ’ ΩΒΕΡΝ,

ΡΩΣΣΕΛ,

ΒΕΡΝΣΤΡΟΦ,

ΒΡΟΥΝΩΦ.

ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ῥήτρας ταύτης, δύναταί τις νὰ συναγάγῃ καὶ ἐν τῇ κρίσει, τὴν ὁποίαν πρὸς τὸν ἀπεσταλμένον τῆς Ἑλλάδος ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων εἶπε. Τὴν κρίσιν ταύτην θέλετε εὑρεῖ ἐν τῇ σελίδι 51, ὑπ’ ἀριθ. 49. «Ἀπελθὼν ἐκοινοποίησα σήμερον τὰς ἐπὶ τοῦ σχεδίου τῆς Συνθήκης Ὑμετέρας παρατηρήσεις εἰς τοὺς Πρέσβεις τῆς Γαλλίας καὶ Ῥωσσίας. Εἰς τὸν Πρέσβυν τῆς Γαλλίας ἀνηγγέλθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεώς του ἡ συναίνεσις αὐτῆς εἰς τὴν νέαν σύνταξιν τοῦ περὶ οὐδετερότητος ἄρθρου. Τὸ περὶ τούτου ἔγγραφον μοὶ ἀνέγνω ὁ πρίγκηψ de la Tour. Ὁ Κύριος Δρουὲν Δὲ–Λουῒ δικαιολογεῖ τὴν συναίνεσιν ταύτην, λέγων, ὅτι ἡ ἐξουδετέρωσις, ὅπως ἐκτίθεται ἐν τῷ εἰρημένῳ ἄρθρῳ, μόνον τὰς ξένας Δυνάμεις ὑποχρεοῖ.» Αὐτὰς τὰς διασαφήσεις ἔχω νὰ φέρω ἐπὶ τῶν δισταγμῶν τοῦ Κυρίου Σχινᾶ, ἀρυόμενος ταύτας ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐδημοσίευσα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται σχεδὸν ἅπαντες). Ἐφωτίσθη· (θόρυβος).

§57ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞ. Πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις.

§58ΧΑΡ. ΟΔΥΣΣΕΩΣ. Εἶναι αὐθαιρεσία· (θόρυβος).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ὑποβληθὲν ψήφισμα περὶ κυρώσεως τῆς Συνθήκης παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται σχεδὸν ἅπαντες). Παρεδέχθη.

§60ΧΑΡ. ΟΔΥΣΣΕΩΣ. Διαμαρτύρομαι.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ψήφισμα περὶ κυρώσεως τῆς Συμβάσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὅλοι). Παρεδέχθη. (Ὁ Πρόεδρος ἐγείρεται ἀσκεπής). Ἂς ἐπιφωνήσωμεν ἤδη πάντες Ζήτω ἡ ἕνωσις! Ἂς ἐπιφωνήσωμεν Ζήτωσαν αἱ Προστάτιδες Δυνάμεις! Ζήτω ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων Γεώργιος! (Ῥαγδαῖαι καὶ παρατεταμέναι χειροκροτήσεις, ἐνθουσιώδεις ζητωκραυγαὶ διαδέχονται πᾶσαν ἐπιφώνησιν τοῦ Κυρίου Προέδρου ἐκ μέρους τοῦ τε παμπληθοῦς ἀκροατηρίου καὶ τῆς Συνελεύσεως). Μετὰ τὴν μεγάλην ταύτην καὶ ἐπίσημον πρᾶξιν νομίζω, Κύριοι, ὅτι δυνάμεθα νὰ διαλύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§62ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ἀποσύρονται πάντες ἐν μέσῳ ῥαγδαίων χειροκροτήσεων καὶ ζητωκραυγῶν). Ὥρα 3 καὶ ½.

Ὁ Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος

ΓΡΗΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Δ. Παπανικολάου.