1864.03.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 235.

Τῆς 13 Μαρτίου 1864.

(Παρασκευὴ).

Ὥρα 1 μ. μ.

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντίῤῥησις ὑπάρχει κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται; Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν γνωστοποιεῖ πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ὁ εἰς Βρυξέλλας γενικὸς πρόξενος τῆς Ἑλλάδος διεβίβασε κατ’ αὐτὰς πρὸς τὸ ὑπ’ αὐτὸν ὑπουργεῖον τὰ κατωτέρω σημειούμενα βιβλία, προσφερόμενα εἰς τὸ νομοθετικὸν σῶμα ὑπὸ τῆς Βελγικῆς Κυβερνήσεως. Τὰ βιβλία εἶναι. Documents parlementaires des sessions 1860–61–62. τόμ. 8. Πιστεύω, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐγκρίνει νὰ σταλῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς Συνελεύσεως εἰς ἀντάλλαγμα.

§4ΣΟΥΪΔΑΣ. Καὶ μία εὐχαρίστησις ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται πρότασις παρὰ τοῦ πληρεξουσίου Κυρίου Κουμουνδούρου καὶ ὑπουργοῦ ἡ ἑξῆς· «Οὐδεὶς διορίζεται εἰρηνοδίκης ἐν ᾧ τόπῳ ἔχει τὴν μόνιμον αὐτοῦ κατοικίαν, καὶ ἐξασκεῖ τὰ πολιτικά του δικαιώματα.» Ἡ Συνέλευσις θέλει ν’ ἀκούσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεως αὐτῆς.

§7ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§8ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Πιστεύω, Κύριοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἀναπτύξεως, δὲν δύναται ν’ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος προκαλεῖται ν’ ἀποδώσῃ αὐτὴν ἐντὸς τῆς οἰκογενείας του, τῶν συγγενῶν του, τῆς οἰκίας του. Διὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς, Κύριοι, ἤθελον νὰ ἐξασφαλίσω τὴν ἐξάσκησιν τῆς δικαιοσύνης. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ὁ εἰρηνοδίκης νὰ μὴ ᾖναι ἄνθρωπος ἔχων μόνιμον τὴν κατοικίαν του ἐν ᾧ τόπῳ ὑπάρχει τὸ εἰρηνοδικεῖον.

§9ΤΙΝΕΣ. Καὶ οἱ γραμματεῖς, καὶ οἱ δικασταί.

§10ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἄν θέλετε, Κύριοι, πηγαίνω καὶ μακρύτερον, νὰ ὑπαγάγωμεν εἰς αὐτὸν τὸν κανόνα τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς δικαστάς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ παραπεμφθῇ λοιπὸν εἰς τὰ τμήματα.

§12ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλεται πρότασις παρὰ τῶν πληρεξουσίων Καλλιγᾶ, Σαράβα, Κολιάτσου καὶ λοιπῶν ἡ ἑξῆς· «Τοῦ περὶ καταργήσεως τοῦ τελωνείου Ἀθηνῶν ψηφίσματος ἡ κατάλυσις, ὡς καὶ τῆς ἀντιστοιχούσης πιστώσεως ἡ ἀπάλειψις ἀναβάλλεται μέχρις οὗ ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Συνελεύσεως γνωμοδοτήσῃ.»

§14ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἐτελείωσε.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνει ἡ Συνέλευσις νὰ τυπωθῇ;

§16ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνει ἡ Συνέλευσις νὰ τὴν ἀναπτύξῃ ὁ Κ. Καλλιγᾶς;

§18ΠΟΛΛΟΙ. Ἄλλην ἡμέραν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐξωτερικῶν. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 4 κεφάλαιον.

§20ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε. Πρό τινων ἡμερῶν ὑπεβλήθη πρότασίς τις περί τινος ἑρμηνείας τοῦ νόμου περὶ νομῆς. Παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν.

§21ΠΟΛΛΟΙ. Μετὰ τὸν προϋπολογισμόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Βατικιώτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου περὶ προξενείων.

§23ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένω, Κύριε Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ φέρω τοιοῦτον ζήτημα, διότι θὰ περιπλεχθῇ πάλιν ἡ συνέλευσις οὕτω πως μὲ τὰ λειβάδια, ὥστε δὲν θὰ εὑρίσκεται διέξοδος. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη.

§25ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ. Χθὲς, Κύριοι, ἔλαβον τὸν λόγον, τόσοι, οἱ μὲν ἵνα ὑποστηρίξουν τὸν προϋπολογισμὸν, ὡς ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ πρῴην ὑπουργείου, καθόσον ἀφορᾷ τὸν προξενικὸν κλάδον οἱ δὲ ὅπως ὑποστηρίξωσι τὰς ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς προτεινομένας ἐλαττώσεις καὶ καταργήσεις, ἢ τροποποιήσεις τινῶν προξενικῶν θέσεων. Οἱ ὑποστηρίξαντες τὰς ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς προτεινομένας ἐλαττώσεις ἐστηρίχθησαν εἰς δύο τινὰς λόγους. Πρῶτον εἰς τὴν κακὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν προξενείων, δεύτερον εἰς τὴν ἀνάγκην, ἥτις ὑπάρχει νὰ προβῶμεν εἰς οἰκονομίας. Ἡ θέσις τῶν ζητούντων νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν συντήρησιν τῶν προξενείων, ὅπως νῦν ἔχουσι, βεβαίως εἶναι δυσχερὴς ἀπέναντι τῆς γενικῆς προκαταλήψεως κατὰ τοῦ κλάδου τούτου, διότι παρὰ πάντων ὁμολογεῖται ἡ κακὴ κατάστασις τοῦ προξενικοῦ κλάδου. Ἀλλὰ, Κύριοι, διατὶ κατὰ προτίμησιν ἐπικρίνομεν τὸν προξενικὸν κλάδον; μήπως ἡ κατάστασις τῶν ἐσωτερικῶν κλάδων τῆς ὑπηρεσίας εἶναι εἰς κρείττονα κατάστασιν; Ὁ στρατιωτικὸς κλάδος εὑρίσκεται εἰς κρείττονα κατάστασιν παρὰ τὸν προξενικόν; ὁ δικαστικὸς εἶναι εἰς καλλιτέραν κατάστασιν; ὁ διοικητικὸς κλάδος; (θόρυβος) καὶ πάντες οἱ λοιποί. Ὁ διοικητικὸς κλάδος, Κύριοι, εὑρίσκεται εἰς πλήρη παραλυσίαν, καὶ αὐτὴ ἡ δημοτικὴ διοίκησις εὑρίσκεται εἰς χειρίστην κατάστασιν. Καὶ ὅμως, Κύριοι, κατὰ προτίμησιν, ὅλοι φροντίζουσι περὶ τῆς βελτιώσεως τοῦ προξενικοῦ κλάδου. Αὐτὴ ἡ μέριμνα βεβαίως ἔχει τὸν λόγον της, ὁ ἐξωτερικὸς κλάδος, Κύριοι, εἶναι οὕτως εἰπεῖν ἡ ἐξωτερικὴ παράστασις τῆς Ἑλλάδος, καὶ αἰσθάνονται ἅπαντες, ὅτι πρέπει νὰ παριστάμεθα κοσμίως ἐνώπιον τῶν ξένων, ὅτι μεγάλα συμφέροντα ἑλληνισμοῦ, ἐμπορίου καὶ ναυτιλίας ὑπάρχουσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, καὶ ἰδίως ἐν τῷ τουρκικῷ κράτει· καὶ διὰ τοῦτο ὅλοι αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκην νὰ διοργανώσωμεν ἐπὶ τὸ κρεῖττον αὐτὸν τὸν κλάδον· ἀλλ’ αἱ μομφαὶ αἱ ὁποῖαι προσάπτονται εἰς τὸν κλάδον τοῦτον δὲν εἶναι ὅλαι βάσιμοι. Ὁ Κ. Βάσσος χθὲς γενικῶς καὶ ἀορίστως εἶπεν, ὅτι κανεὶς τῶν προξενικῶν ὑπαλλήλων δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν του· ὁ Κ. Βάσσος δὲν πιστεύω νὰ γνωρίζῃ τὰ καθέκαστα τῆς προξενικῆς ὑπηρεσίας, μήτε τὰς πράξεις ἑκάστου τῶν προξένων, ὥστε νὰ προέλθῃ τόσον γενικῶς εἰς τοσαύτην μομφὴν καθ’ ἁπάντων τῶν προξένων. Ὁπωσδήποτε καθὼς πολὺ καλὰ σᾶς εἶπεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν, προκειμένης τῆς συζητήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τῆς δαπάνης ἑνὸς κλάδου αἱ σκέψεις σας δὲν πρέπει νὰ ὁδηγῶνται ἀπὸ τὴν καλὴν, ἢ κακὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ κλάδου τούτου· ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, ἢ τὴν χρησιμότητα τῆς ὑπάρξεως τοῦ κλάδου τοιουτοτρόπως ὅπως ὑπάρχει. Ἔρχομαι λοιπὸν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν καθεστώτων. Ἐν πρώτοις βλέπω, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ δευτέρου διερμηνέως τοῦ γενικοῦ προξενείου τῆς Ἀλεξανδρείας. Εἶχον τὴν τιμὴν, Κύριοι, νὰ διευθύνω ἐπί τινα χρόνον τὸ γενικὸν προξενεῖον τῆς Ἀλεξανδρείας ὡς γραμματεὺς ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ τοῦ γενικοῦ προξένου, καὶ γνωρίζω τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν σπουδαιότητα τῆς ὑπηρεσίας τοῦ γενικοῦ τούτου προξενείου, ὅπου συγκεντροῦνται ἄπειραι ὑποθέσεις· διότι ὁ διοργανισμός του καὶ αἱ σχέσεις του πρὸς τὴν ἐγχώριον ἀρχὴν εἶναι τοιαῦται, ὥστε ἅπασαι αἱ ὑποθέσεις τῶν Ἑλλήνων τῶν παρεπιδημούντων καθ’ ἅπασαν τὴν Αἴγυπτον συγκεντροῦνται ἐκεῖ· τὸ γενικὸν προξενεῖον ἔχει ἕνα γενικὸν πρόξενον, ἕνα γραμματέα, ἕνα γραφέα καὶ δύο διερμηνεῖς. Νομίζετε, Κύριοι, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦτο ἐπαρκεῖ; οὐδέποτε, Κύριοι! Ὁ γενικὸς πρόξενος, ὡς ἐκ τῆς σπουδαιότητος τῶν διαφορῶν καὶ ἐκ τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῶν ὑποθέσεων ἀπασχολεῖται ἀδιακόπως εἰς ἀλληλογραφίαν συνεχῆ μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Αἰγύπτου, ἀφορῶσαν τὴν διεξαγωγὴν σπουδαίων ὑποθέσεων ὑπηκόων Ἑλλήνων πρὸς τὰς ἐγχωρίους ἀρχὰς καὶ πρὸς ὀθωμανοὺς ὑπηκόους, καὶ μόνη αὐτὴ ἡ ἐργασία δὲν ἀφίνει τὸν γενικὸν πρόξενον διόλου νὰ λάβῃ ἀναψυχὴν, πολλάκις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνταλλάξῃ μὲ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν 5 –10 ἔγγραφα τὴν ἡμέραν γαλλιστὶ γεγραμμένα καὶ ὄχι ἁβροφροσύνης χάριν, ἀλλὰ σκοπὸν ἔχοντα τὴν ὑποστήριξιν δικαιωμάτων σπουδαίων ὑπηκόων Ἑλλήνων. Τὴν δὲ ἐσωτερικὴν διεύθυνσιν τοῦ προξενείου τὴν ἔχει ὁ γραμματεύς· εἰς τὸν γραμματέα λοιπὸν μένει ὅλον τὸ πλῆθος τῆς ἄλλης ὑπηρεσίας, δηλαδὴ ἡ δικαστικὴ ὑπηρεσία, ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ ποινικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀναπτύξω ἤδη ἐνταῦθα τὰς λεπτομερείας ὅλης τῆς ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν συγκεντρόνει τὸ γεν. προξενεῖον, ἵνα ἐννοήσητε τὸ πλῆθος τῆς ἐργασίας ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸν γραμματέα· αὐτὸς βοηθεῖται μόνον παρὰ ἑνὸς γραφέως ὁ ὁποῖος μόλις προφθάνει νὰ ἀντιγράφῃ τὰ πρωτότυπα. Τί μένει τώρα εἰς τὰς σχέσεις τοῦ προξενείου δηλαδὴ τῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων πρὸς τὰς ἐγχωρίους ἀρχάς; οἱ δύω διερμηνεῖς. Ὁ εἷς ὁ πρῶτος χρησιμεύει ὡς τὸ ὄργανον τῶν διαπραγματεύσεων τοῦ γενικοῦ προξενείου μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ μετὰ τοῦ διοικητοῦ· ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν ἀρχῶν τούτων ὑπάρχει ἡ ἀστυνομία, τὸ τελωνεῖον, τὸ δικαστήριον ὅπου συζητοῦνται τὰ περὶ κτημάτων. Ὑπάρχει δὲ καὶ ἓν ἄλλο μέρος ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ ὁ δεύτερος διερμηνεύς· καθὼς γνωρίζετε ἴσως, Κύριοι, ἐν μόνῃ τῇ Αἰγύπτῳ ὑπάρχει ἀληθὴς ἑτεροδικία τῶν προξένων, διότι εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Τουρκίας ἡ ἑτεροδικία δὲν εἶναι παρὰ μερικὴ, ἀφορῶσα μόνον τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων, ἐνῷ ἐν Αἰγύπτῳ εἶναι ἀληθὴς ἑτεροδικία δηλαδὴ ὁ φόρος τοῦ ἐναγομένου κανονίζει πάντοτε τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ δικαστηρίου εἴτε ὑπήκοος Ἕλλην εἶναι, εἴτε ὑπήκοος Ὀθωμανὸς εἶναι, ὁ ἐνάγων ἢ ὁ ἐναγόμενος, ἑπομένως ἐὰν ὑπήκοος Ὀθωμανὸς ἔχῃ ἀξιώσεις καθ’ ὑπηκόου Ἕλληνος, δὲν δικάζεται ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τὰ ἐγχώρια δικαστήρια ἀλλὰ ἀπὸ τὸ προξενικὸν δικαστήριον· τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ ὡς πρὸς τὰς ποινικὰς ὑποθέσεις, τὸ Ἑλλ. προξενεῖον δικάζει τὰς διαφόρους μηνύσεις τῶν Ὀθωμανῶν κατὰ τῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων. Ἀποτέλεσμα δὲ τῆς πλήρους ταύτης ἑτεροδικίας εἶναι ὅτι πλῆθος ὑποθέσεων καθ’ ἑκάστην παρουσιάζονται καὶ συζητοῦνται ἐνώπιον τοῦ προξενικοῦ δικαστηρίου ἢ ἐνώπιον τοῦ Προξένου· οἱ δὲ παριστάμενοι, οἱ ἀντίδικοι, οἱ ἐνάγοντες εἶναι Ἄραβες οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν παρὰ μόνην τὴν ἀραβικὴν γλῶσσαν. Ὁ γενικὸς πρόξενος ἢ ὁ γραμματεὺς ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ τὴν ἀραβικὴν γλῶσσαν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἀδιαλείπτου παρουσίας ἐντὸς τοῦ Γραφείου ἑνὸς διερμηνέως ὁ ὁποῖος νὰ χρησιμεύῃ εἰς τὴν διερμηνείαν τῶν αἰτήσεων τῶν Ἀράβων εἰς τὸν πρόξενον ἢ τὸν γραμματέα διὰ νὰ ᾖναι δυνατὸν νὰ συνεννοηθῇ καὶ ν’ ἀπονείμῃ δικαιοσύνην· ταύτην δὲν τὴν ὑπηρεσίαν ἐκτελεῖ ὁ βʹ. διερμηνεύς· καὶ μολαταῦτα Κύριοι! ὁ δεύτερος διερμηνεὺς τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀφαίρεσις καὶ ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται εἴτε εἰς τὴν ἀστυνομίαν, εἴτε εἰς τὸ λιμεναρχεῖον, εἴτε εἰς τὸ τελωνεῖον, εἴτε ἐντὸς τοῦ προξενείου, ἐπειδὴ τὸ ἄλλο προσωπικὸν τοῦ προξενείου δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ γραφείου, ἀπασχολεῖται συγχρόνως καὶ εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν ἐντὸς τοῦ Γραφείου· οὗτος εἶναι εἰς τὸ πρωτόκολλον, εἰς τὸ ἀρχεῖον, εἰς διαφόρους μεταφράσεις, εἰς σύνταξιν συμβολαίων, διότι δὲν προφθάνει ὁ γραμματεύς. Ἐν τοσούτῳ ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ βʹ. διερμηνέως ὡς περιττοῦ, βεβαίως χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὴν ἔκτασιν τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ, διότι ὑποθέτω ὅτι ἂν ἐγνώριζεν ἀκριβῶς τὴν ἔκτασιν τῆς ὑπηρεσίας του δὲν ἤθελε προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τοῦ διερμηνέως τούτου. Αὐτὴ ἡ ἀπάλειψις ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ δέσιμον τῶν χειρῶν τοῦ γενικοῦ προξενείου, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ μεταχειρισθῶ αὐτὴν τὴν φράσιν. Ἂν ἡ ἐπιτροπὴ ἐγνώριζεν ἀκριβῶς τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας τοῦ γενικοῦ προξενείου Ἀλεξανδρείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἤθελε ζητήσει οὐχὶ ν’ ἀφαιρέσῃ τι, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ προστεθῇ εἷς γραμματεὺς ἀκόμη, ὥστε ὁ εἷς γραμματεὺς ν’ ἀπασχολῆται εἰς τὰ καθαρῶς διοικητικὰ ἔργα, καὶ ὁ ἕτερος εἰς τὰ καθαρῶς δικαστικά. Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι ἡ ἀπάλειψις τοῦ δευτέρου διερμηνέως τοῦ προξενείου τῆς Ἀλεξανδρείας θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν ἄφευκτον τὴν βλάβην τῆς ὑπηρεσίας. Περὶ τοῦ Γιασαξῆ δὲν λέγω τίποτε· εἴχομεν τρεῖς καὶ ἀναγκαζόμεθα νὰ πληρώνωμεν καὶ 4ον ἐξ ἰδίων, διότι ἐπικρατεῖ συνήθεια ἐν Ἀλεξανδρείᾳ νὰ μὴ παρουσιάζηταί τις ἐνώπιον οἱασδήποτε ἀρχῆς ὑπήκοός τις ξένος ἄνευ τῆς παρουσίας ἑνὸς γιασαξῆ τοῦ προξενείου ἀφ’ οὗ ἐξαρτᾶται. Ἄν τις ὑπήκοος ἕλλην θελήσῃ νὰ ὑπάγῃ π. χ. εἰς τὸ γαλλικὸν προξενεῖον νὰ παρουσιασθῇ διά τινα ὑπόθεσιν ὀφείλει νὰ συνοδεύηται ἀπὸ ἕνα γιασαξῆ τοῦ ἑλληνικοῦ προξενείου, καὶ τὸ ἀνάπαλιν· τοιαῦται δὲ ὑποθέσεις μικραὶ καὶ στιγμιαῖαι εἶναι ἀδιάκοποι. Καθεκάστην πλημμυρεῖ τὸ γραφεῖον ἀπὸ τοιαύτας μικρὰς αἰτήσεις καὶ οἱ κλητῆρες εὑρίσκοντο εἰς ἀδιάκοπον κίνησιν, καὶ τόσον πολὺ, ὥστε ἀναγκάζονται νὰ τρέχουν ὄχι πεζοί, διότι εἶναι ἀδύνατον ἕνεκα τῶν μεγάλων ἀποστάσεων, ἀλλ’ ἐφ’ ἁμάξης ἢ ἐπὶ ὄνου, ὡς εἶναι ἐκεῖ συνήθεια· ἀλλ’ ἡ ἀπάλειψις ἑνὸς γιασαξῆ δὲν προξενεῖ βλάβην εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἂν τὴν θέλῃ ἡ Συνέλευσις· ἀλλὰ τοῦ δευτέρου διερμηνέως ἡ ἀπάλειψις βεβαιότατα βλάπτει. Κατόπιν παρατηρῶ, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ σᾶς προτείνει τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ προξενείου τοῦ Γαλαζίου εἰς ὑποπροξενεῖον. Βεβαίως ἡ προσωρινὴ κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν σύστασιν αὐτοῦ τοῦ προξενείου, εἰς τὸν προβιβασμὸν δηλαδὴ τοῦ ὑποπροξενείου εἰς προξενεῖον, οὐχὶ ὡς εἶπεν ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος ἐκ μόνου τοῦ λόγου τοῦ νὰ στείλῃ ἡ πόλις αὕτη ἀντιπρόσωπον ἐνταῦθα, διότι εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα ἠδύνατο νὰ φθάσῃ καὶ διὰ τῆς συγχωνεύσεως τῶν προξενικῶν περιφερειῶν Γαλαζίου καὶ Βραΐλας, καὶ οὕτω ἡ πόλις τοῦ Γαλαζίου ἤθελε στείλει τὸν ἀντιπρόσωπόν της, ἀλλ’ ὑπῆρχεν ἄλλος σπουδαιότερος λόγος προερχόμενος ἐκ τῆς ὁσημέραι αὐξανομένης ἐμπορικῆς κινήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμπορίου ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ ἐκ τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἀνεφάνη τελευταῖον κατὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ὑπάρξεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης ἐν ταῖς χώραις ἐκείναις. Θὰ ᾖναι δὲ λίαν παράδοξον, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ Ἕλληνες οἱ διαμένοντες ἐν Γαλαζίῳ διὰ συνεισφορῶν μεγάλων καὶ γενναίων θυσιῶν καταγίνονται εἰς σύστασιν καὶ καθίδρυσιν κοινότητος ἑλληνικῆς πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς αὐτοτελοῦς οὕτως εἰπεῖν τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀναπτύξεως, θὰ ᾖναι παράδοξον, θὰ ᾖναι λίαν περίεργον, λέγω, ἂν ἡμεῖς ἐρχώμεθα νὰ καταργήσωμεν τὸ προξενεῖον ἐκεῖνο, καὶ νὰ τὸ καταβιβάσωμεν εἰς ὑποπροξενεῖον, δίδοντες οὕτω νὰ ἐννοήσωσιν οἱ ἐκεῖ παρεπιδημοῦντες Ἕλληνες, ὅτι οὐδεμίαν σημαντικότητα ἀποδίδομεν εἰς τὴν ἐμπορικωτάτην ἐκείνην πόλιν. Κατόπιν βλέπω, ὅτι εἰς τὸ προξενεῖον τῆς Σμύρνης προτείνουσι τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ δευτέρου γραμματέως. Κύριοι, πιστεύω ὅτι εἰς τὴν Σμύρνην οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν ἐταξυδεύσατε καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὁ πληθυσμὸς ὁ ἑλληνικὸς τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ εἶναι μέγας καὶ ἑπομένως ἡ ὑπηρεσία τοῦ προξενείου μεγάλη, καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι πάντη περιττὸν νὰ ἐνδιατρίψω εἰς τοὺς ὑπὲρ διατηρήσεως τῆς θέσεως τοῦ δευτέρου γραμματέως συνηγοροῦντας λόγους. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ προξενεῖον ἐν Βηρυττῷ, ὁ Κ. πρόξενος ἐν Βηρυττῷ εἶναι παρὼν καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ ἔλθῃ νὰ σᾶς ἐκθέσῃ ἂν ᾖναι ἀναγκαία ἡ συντήρησις ἑλληνικοῦ προξενείου ἐν Συρίᾳ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς θρησκείας. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ προξενεῖον ἐν Χίῳ. Καθ’ ἃς ἔχω, Κύριοι, πληροφορίας, οἱ ἐν Χίῳ κατοικοῦντες Ἕλληνες εἶναι περὶ τὰς τέσσαρας χιλιάδας· ὑπάρχει δὲ ναυτικὸν ἀξιόλογον ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν ἐξ 130 πλοίων· ἐννοεῖται ὅτι τοσοῦτος πληθυσμὸς ὑπηκόων Ἑλλήνων ἐγκατεστημένων ἐκεῖ, τοσαύτη ἐμπορικὴ κίνησις, βεβαίως προϋποθέτει πολλὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων πρὸς ἄλλους ὡς καὶ πρὸς τὰς ἐγχωρίους ἀρχὰς, ὑπάρχουσι δὲ διάφοροι ἀρχαὶ ἐγχώριοι ἐνώπιον τῶν ὁποίων ἐκδικάζονται πλεῖσται ὑποθέσεις, καὶ ἡ σπουδαιότης τῶν συμφερόντων αὐτῶν, καὶ τὸ πλῆθος τῶν ὑποθέσεων, μοὶ φαίνεται, ὅτι ὑπαγορεύει τὴν συντήρησιν τοῦ προξενείου καὶ ὁλοκλήρου τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν ἡ Συνέλευσις φρονεῖ, ὅτι πρέπει τὸ προξενεῖον αὐτὸ νὰ ὑποβιβασθῇ εἰς ὑποπροξενεῖον, πιστεύω, ὅτι λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὸ πλῆθος τῆς ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἐκπηγάζει ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος πλήθους τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θέλει διατηρήσει τοὐλάχιστον ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν τοῦ προξενείου. Ἀλλὰ Κύριοι λέγουσιν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ καταργήσωμέν τινας θέσεις, νὰ ὑποβιβάσωμεν ἄλλα προξενεῖα, διότι ἔχομεν ἀνάγκην οἰκονομίας, σᾶς λέγω Κύριοι, καὶ συμφωνῶ πληρέστατα κατὰ τοῦτο μετὰ τοῦ Κ. Βάσσου, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ ἀντιπροσωπευθῶμεν ἀξιοπρεπῶς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, πρέπει νὰ ὑποστῶμεν πολλὰς δαπάνας· ἂν τὸ προσωπικὸν δὲν ᾖναι κατάλληλον πρέπει νὰ τὸ ἀντικαταστήσωμεν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διορίσῃ σπουδαῖα πρόσωπα ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ἐκείνῃ. Ὁ λόγος ὅμως τῆς οἰκονομίας δὲν δύναταί ποτε νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ καταστρέψωμεν τὴν ἐξωτερικὴν προστασίαν τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων. Ἀλλὰ, Κύριοι, νομίζετε ὅτι δαπανᾷ τίποτε τὸ κράτος εἰς τὴν συντήρησιν τῶν προξενείων; Τίποτε, ἐξ ἐναντίας ἔχει καὶ περίσσευμα. Κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τὰ ἔξοδα τῆς προξενικῆς ὑπηρεσίας ἀναβαίνουν εἰς 282,000 δραχμὰς κατ’ ἔτος, τὰ δὲ ἔσοδα εἰς 82,000 δραχμάς· δαπάνη λοιπὸν τοῦ κράτους εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ προξενικοῦ κλάδου κυρίως εἰπεῖν οὐδεμία ὑπάρχει καὶ μολαταῦτα Κύριοι, ἔρχονται μὲ τὴν πρόφασιν τῆς οἰκονομίας νὰ καταστρέψουν τὸν προξενικὸν κλάδον, ὅστις κατ’ ἐμὴν ἰδέαν εἶναι ὁ σπουδαιότερος πάντων. Δὲν εἶμαι ἐγὼ βεβαίως ὅστις θὰ προτείνω ἐλαττώσεις· ἀλλ’ ἐὰν, Κύριοι, ᾖναι ἀνάγκη νὰ γίνουν οἰκονομίαι, ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ γίνουν ἄνευ βλάβης οὐδεμιᾶς τῆς ὑπηρεσίας. Τὶ χρησιμεύουσιν, εἶπεν ὁ Κ. Ἀντωνόπουλος, τὰ προξενεῖα, ἂν ᾖναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν προξενεῖα, ἂς τὰ κάμωμεν ὅλα, ἂν δὲ δὲν ἔχωμεν ἀνάγκην, νὰ τὰ κάμωμεν ὅλα ὑποπροξενεῖα· αὐτὸς Κύριοι δὲν εἶναι συλλογισμός· ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος τῶν πόλεων, ὅπου ὑπάρχουν κέντρα ἑλληνικοῦ ἐμπορίου ἢ ἑλληνισμοῦ, ἐκεῖ συνιστῶνται προξενεῖα, ὅπου ὑπάρχουν μικρότερα κέντρα ἐκεῖ συνιστῶνται ὑποπροξενεῖα· καὶ εἶναι ἀνάγκη, ὅπου εἶναι κέντρον ἐπισημότερον, νὰ ὑπάρξῃ προξενεῖον, διότι προξένους μόνον δύνασθε νὰ πέμψητε ἐκεῖ σπουδαίους ἀνθρώπους, μισθοδοτοῦντες καλῶς αὐτοὺς, ἐνῷ ὑποπρόξενον δὲν ἠμπορεῖτε βεβαίως νὰ στείλητε. Ἀλλ’ ἂν θέλητε νὰ κάμητε ἐλαττώσεις, κάμετε ἓν ἄλλο πρᾶγμα· ἀντὶ νὰ καταργήσητε τὸ προξενεῖον τῆς Ἰόππης τὸ ὁποῖον εἶναι οὕτως εἰπεῖν τὸ κοινὸν ξενοδοχεῖον ὅλων τῶν ὁμογενῶν καὶ ὁμοθρήσκων προσκυνητῶν τῶν μεταβαινόντων εἰς Ἱερουσαλὴμ διότι εἰς τὸ Ἑλλ. προξενεῖον ἀποτείνονται πάντες οὗτοι ὅπως φροντίσῃ περὶ τῆς ἀσφαλοῦς αὐτῶν μεταβάσεως εἰς Ἱερουσαλὴμ. ἀντὶ νὰ καταργήσητε αὐτὸ τὸ ὑποπροξενεῖον, καταλληλότερον εἶναι νὰ καταργήσητε τὸ προξενεῖον τῆς Παλαιστίνης, δηλαδὴ ἕνα πρόξενον ἐντὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τίποτε νὰ κάμῃ καὶ ὅστις ἔχει ἐπιχορήγησιν μηνιαίαν 800 δραχμῶν. Ὑπάρχουν ἄλλα προξενεῖα ἐπιχορηγούμενα· ἐξετάσατε πῶς ἠμποροῦν νὰ συντηρηθοῦν αὐτὰ, καὶ ἐλαττώσατε τὴν ἐπιχορήγησίν των, χωρὶς νὰ βλάψητε σπουδαῖα συμφέροντα ἑλληνικὰ εἰς μέρη ὅπου εἶναι ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις προξενείου. Τελειόνων λοιπὸν, Κύριοι, ὑποστηρίζω τὸν προϋπολογισμὸν, ὅπως ἔχει, καὶ προτείνω τὴν μὴ παραδοχὴν τῆς γνώμης τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Καλὸς εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν προλαλήσαντα;

§27ΚΑΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος, ἀλλ’ ὄχι καθ’ ὁλοκληρίαν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἔχετε τὸν λόγον.

§29ΚΑΛΟΣ. Ὁ χθὲς κατὰ πρῶτον ἀγορεύσας κατὰ τῶν προξένων Κ. Ἀντωνόπουλος, εἶχεν ὑπ’ ὄψιν βέβαια τὰ παράπονα κατὰ πολλῶν προξένων ἐν τῇ Ἀνατολῇ ἰδίως, εἶχεν ὑπ’ ὄψιν συγχρόνως ὅταν ἐλάλει καὶ τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἔξω ὁμογενῶν· ἀλλὰ καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο εἶναι ἄσχετον ὡς πρὸς τὴν ψήφισιν τῶν ἐξόδων τοῦ προξενικοῦ κλάδου. Ἐὰν, Κύριοι, παρεξετράπησαν, καὶ εἶμαι πεπεισμένος εἰς τοῦτο, πολλοὶ τῶν προξενικῶν ὑπαλλήλων εἰς καταχρήσεις καὶ καταθλίψεις, δὲν δίδει τοῦτο τό δικαίωμα εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ καταργήσῃ τὰ προξενεῖα, ἢ νὰ ἐλαττώσῃ τὰ μέσα τῆς ἀξιοπρεποῦς συντηρήσεως αὐτῶν. Ἐὰν οἱ ἔξω ὁμογενεῖς ἀπὸ πατριωτισμὸν μέγαν ὁρμώμενοι συνεισφέρουν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς φίλης πατρίδος, διότι δι’ αὐτῆς ἐλπίζουν νὰ ἴδωσιν ἐλευθερωμένην καὶ τὴν ἑαυτῶν πατρίδα, δὲν ἔπεται, ὅτι δύνανται νὰ προστατεύουν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν Ἑλλήνων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Ὁ πατριωτισμός των, Κύριοι, ἠμπορεῖ νὰ συντρέχῃ εἰς τὴν εὐδαιμονίαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ προστατεύῃ τὰ συμφέροντα τῶν πολυειδῶς καὶ πολυτρόπως βιούντων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ εἰσαγαγόντων τὸ μεταλλικὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ναυτιλία καὶ τὸ ἐμπόριόν μας εἶναι ὁ μεγαλήτερος πλοῦτός μας, διότι ὡς γνωρίζετε ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ἡμῶν καταστάσεως ἡ μὲν ἐξαγωγὴ εἶναι μόλις τὸ τρίτον τῆς εἰσαγωγῆς, ἤτοι ἐξάγομεν χρηματικὸν διπλάσιν ἢ καὶ πλέον τοῦ ὅσου εἰσάγομεν, ἡ δὲ ἀναπλήρωσις δὲν δύναται νὰ προέρχεται ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς ἐμπορίας καὶ τῆς ναυτιλίας. Οἱ πρόξενοι, καὶ ἰδίως οἱ ἐν τῇ Ἀνατολῇ, εἶναι οἱ ἀπόστολοι τοῦ Ἑλληνισμοῦ, οἱ σημαιοφόροι τοῦ προορισμοῦ μας· ἡ παρουσία αὐτῶν δεικνύει εἰς τὴν Ἀνατολὴν, ὅτι ὑπάρχει τι ὑψηλότερον, πρὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ βλέπωσι οἱ ὁμογενεῖς, καὶ τὸ ὁποῖον θέλει καθοδηγήσῃ αὐτοὺς εἰς τὸν προορισμόν των. Ἐντεῦθεν ὀφείλομεν νὰ σκεπτώμεθα πάντες πολλὰ σπουδαίως περὶ τῶν ἐξωτερικῶν. Ἐὰν ἡ ἐσωτερική μας κατάστασις τὸ ἐπέτρεπε, ἔπρεπεν ἡ Συνέλευσις νὰ ἀφήσῃ πᾶσαν ἄλλην σκέψιν καὶ νὰ περιορίσῃ πάσας τὰς σκέψεις αὐτὰς καὶ τὰς ἐνεργείας περὶ τῆς βελτιώσεως τοῦ προξενικοῦ κλάδου, καὶ τίνι τρόπῳ δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς ὃ ἐπιδιώκομεν πάντες σημεῖον. Ἔρχομαι, Κύριοι, ἤδη εἰς τὰς οἰκονομίας τῆς ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιτροπή σας βεβαίως ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν κακὴν τοῦ ταμείου κατάστασιν, ἐσκέφθη, ὅπως σκέπτεται εἷς ἰδιώτης, ἀλλὰ τὸ κράτος δὲν σκέπτεται ὅπως ὁ ἰδιώτης, σκέπτεται διαφορετικά. Κράτος, ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς, ἔχουσα προορισμὸν οἷον δὲν ἔχουσιν ἄλλα κράτη, ὀφείλει νὰ μεριμνᾷ διὰ τὰ ἐξωτερικὰ, ἂν ὄχι περισσότερον, ὡς καὶ διὰ τὰ ἐσωτερικά. Ὀφείλει ἑπομένως ἡ Συνέλευσις ὄχι νὰ καταργήσῃ προξενικὰς θέσεις, ἀλλὰ νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐκλογὴν καταλλήλων προσώπων, καὶ νὰ παράσχῃ ἄφθονα τὰ μέσα πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ ὃν ἐπιδιώκει ἡ Ἑλληνικὴ φυλή. Ὁ προαγορεύσας σᾶς ἀπέδειξεν, ὅτι πολλὰ ὀλίγα τὸ κράτος ἐξοδεύει διὰ τὴν προξενικὴν ὑπηρεσίαν· καὶ ἂν ἡ διαχείρισις γίνῃ τιμιωτέρα, ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι θέλει προέλθει πλεόνασμα πλέον τῶν 100,000 δραχμῶν. Ἐὰν, Κύριοι, εἰς τὰ κατὰ τὰς ἡγεμονείας τοῦ Δουνάβεως προξενεῖα διορισθῶσι καταλληλότερα πρόσωπα, καὶ προσδιορισθῇ μισθὸς ὅλων ἐν γένει τῶν προξένων, ἤτοι τοῦ Βουκουρεστίου, τοῦ Ἰασίου, τοῦ Γαλαζίου τῆς Ἰβραΐλας καὶ τοῦ Ἰσμαηλίου, εἰμὶ βέβαιος, ὅτι αἱ εἰσπράξεις θὰ φθάσωσιν εἰς ποσὸν περίπου τῶν 172,000 δραχμῶν· ἐνῷ αἱ δαπάναι, οὐχὶ ὅπως σήμερον εἶναι κανονισμέναι, ἀλλ’ ἀφθονώτεραι καὶ μὲ διπλάσιον προσωπικὸν, δὲν θέλουν ὑπερβῆ τὰς 136,000. Ἡ ἐπιτροπή σας θεωρεῖ, ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις τοῦ προξένου ἐν Γαλαζίῳ, καὶ προτείνει τὸν καταβιβασμὸν αὐτοῦ εἰς ὑποπρόξενον, καὶ ὡς λόγον τῆς τοιαύτης μεταβολῆς ἐπιφέρει τὴν διαφορὰν τῶν εἰσπράξεων μεταξὺ Βραΐλας καὶ Γαλαζίου, ἀλλὰ δὲν ἔλαβε τὸν κόπον νὰ ἐξετάσῃ ὁποῖος ὁ πληθυσμὸς καὶ ὁποῖα τὰ συμφέροντα τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης πόλεως. Ἐν μὲν τῇ Βραΐλᾳ κατοικοῦσιν οἰκογένειαι 341, ἐν δὲ τῷ Γαλαζίῳ οἰκογένειαι πολιτῶν Ἑλλήνων 510· μετὰ τὴν ἕνωσιν δὲ τῶν Ἑπτανησίων, ὁ μὲν ἀριθμὸς τῶν οἰκογενειῶν τῆς Βραΐλας θέλει φθάσει τὰς 400, ὁ δὲ τοῦ Γαλαζίου θέλει ὑπερβῆ τὰς 600· αἱ εἰσπράξεις κατὰ μὲν τὴν τὴν ἐπιτροπήν σας ἐν τῇ Βραΐλᾳ φθάνουσι τὰς 20,000 δραχμῶν, κατὰ δὲ τὰς ὁποίας ἔχω ἐγὼ σημειώσεις ἴσως φθάσωσι τὰς 30 ἢ καὶ 35,000 μετὰ τὴν ἕνωσιν· ἀλλὰ τοῦτο δὲν προέρχεται, διότι ἐκεῖσε ὑπάρχουν πολῖται περισσότεροι, ἀλλὰ διότι ἡ κίνησις τῆς ναυτιλίας εἶναι ἀνωτέρα· ἐνῷ εἰς τὸ Γαλάζιον ὑπάρχουν συμφέροντα καὶ πληθυσμὸς ἀνώτερος ἂν καὶ ἡ κίνησις τῆς ναυτιλίας καὶ τοῦ ἐμπορίου εἶναι κατώτερα· ἐν Γαλαζίῳ ὑπάρχουν νομάρχης, δικαστήρια, πολυτέλεια καὶ ἄλλα, ὁ δὲ ἀντιπρόσωπος τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων ὀφείλει νὰ δαπανᾷ ὡς καὶ οἱ τῶν ἄλλων Δυνάμεων πρόξενοι, καὶ νὰ ἔχῃ βαθμὸν ἀνάλογον. Ὁ μισθὸς τῶν δραχ. 500, ὡς προτείνει ἡ ἐπιτροπὴ, μόλις ἀρκεῖ διὰ ἐνοίκιον καὶ διὰ ἅμαξαν, διότι οὐδεὶς πρόξενος ἄνευ ἁμάξης δύναται νὰ ζήσῃ ἐκεῖ.

§30ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἔχει τὰ τυχηρά.

§31ΚΑΛΟΣ. Δὲν ἔχει τυχηρά· ἂν Κύριοι δεχθῆτε τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἑλλ. συμφερόντων ἀφαιρεῖται, καὶ εἰς τοὺς προξενικοὺς αὐτοὺς ὑπαλλήλους λέγετε μ’ ἄλλας λέξεις «κλέψατε·» Τοιοῦτον ἦτο τὸ σύστημα τοῦ παρελθόντος· διατηρῶ, Κύριοι, ἀκόμη εἰς τὴν μνήμην μου τί εἶπεν εἷς τῶν ἀνωτέρων ἐξωτερικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸν ἔκπτωτον ἡγεμόνα, εἰπόντα αὐτῷ ὅτι γίνονται καταχρήσεις. Ναὶ ἀπήντησεν οὗτος, καὶ ἐν γνώσει τῶν προϊσταμένων αὐτῶν, διότι ὁ τὸν ὁποῖον λαμβάνουν μισθὸν, μόλις ἐπαρκεῖ εἰς τὴν ἡμερησίαν διατροφήν των, καὶ ἐντεῦθεν τὰς λοιπὰς ἀνάγκας των θεραπεύουσιν ἢ διὰ δανείων, ἢ διὰ καταχρήσεων. Μὴ θελήσητε νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ σύστημα τοῦτο, ἀλλ’ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος, χορηγήσατε ἄφθονα τὰ μέσα, καὶ ἀνεχθῆτε πᾶσαν θυσίαν πρὸς τακτοποίησιν τοῦ προξενικοῦ κλάδου, διὰ τοῦ διορισμοῦ προσώπων καταλλήλων. Τὸ προξενεῖον τῆς Ἀδριανουπόλεως ἔχει προορισμὸν ἀνώτερον καὶ δὲν ἐπλάσθη, ὡς σᾶς εἶπον χθὲς χάριν περιποιήσεως προσώπου. Συμφωνῶ ὅτι τὸ διορισθὲν καὶ ὑπάρχον πρόσωπον δὲν εἶναι κατάλληλον, ἀλλὰ διὰ τοῦτο δὲν ἕπεται, ὅτι πρέπει νὰ καταργήσωμεν τὸ προξενεῖον ἐκεῖνο, ἀπεναντίας ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ἰδιάζουσαν μέριμναν περὶ τούτου, παρὰ διὰ τὰ ἄλλα. Ὁ Κ. Βάσσος σᾶς εἶπεν ὁποίους κινδύνους τρέχει ὁ Ἑλληνισμὸς, ὄχι μόνον εἰς τὴν εὐρωπαϊκὴν Τουρκίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἀνατολῆς, εἰς τὴν Συρίαν ἰδίως· παντοῦ ὁ πανσλαβισμὸς καὶ ὁ καθολικισμὸς θέλουν νὰ ὑπερισχύσωσιν, ἔχομεν ὅθεν συμφέρον, λόγῳ τῆς θρησκείας καὶ τῆς γλώσσης, νὰ ἔχωμεν παντοῦ, ἔνθα πολεμεῖται ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ ἡ θρησκεία, κατάλληλα πρόσωπα, καὶ νὰ δαπανῶμεν ὅσα πρέπει οἰκονομοῦντες ταῦτα ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, φρονῶ, ὅτι ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ ἀποῤῥιφθῇ καὶ νὰ γίνωσι παραδεκτὰ τὰ διὰ τοῦ προϋπολιγισμοῦ ζητούμενα ποσά.

§32ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Κ. Βατικιώτης, ὑπερασπιζόμενος τὸν προξενικὸν κλάδον σᾶς ἔφερε πρὸς ἀντίκρουσιν τὴν κατάστασιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐν γένει, Κύριοι, λέγω, ὅτι οὐδεμία δικαιολόγησις ὑπάρχει κατὰ μιᾶς καταχρήσεως διὰ τῆς ὑπάρξεως ἑτέρας. Ἐὰν ὁ κλάδος τῆς ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας χωλαίνει, δὲν ἔπεται ἐκ τούτου ὅτι πρέπει νὰ χωλαίνει καὶ ὁ τῆς ἐξωτερικῆς· ἄλλως ὁ ἐσωτερικὸς κλάδος ἦτον ἑπόμενον νὰ χωλαίνῃ μετὰ μίαν μεταβολὴν τόσον σπουδαίαν, τόσον ἔνδοξον, ἀλλ’ ὡς ἦτον ἑπόμενον συνταράξασαν τὰ πάντα· μετὰ τὴν πίεσιν εἰς ἣν ὑπέκυψαν αἱ κατὰ καιροὺς ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως κυβερνήσεις, μετὰ τοσαύτας ἐκτάκτους περιστάσεις ἠθέλετε νὰ ἔχωμεν τὴν ἔῤῥυθμον κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἐν κανονικῇ καταστάσει; Ἀλλὰ, Κύριοι, ἡ κατακρινομένη κατάστασις τῶν προξενείων εἶναι χθεσινή; εἶναι προχθεσινή; ὄχι, Κύριοι, ἡ ἀθλία κατάστασις τῶν προξενείων ἔχει τόσην ζωὴν, ὅσην καὶ ἡ ἀποκατάστασις τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος. Αἱ προηγούμεναι βουλαὶ Κύριοι, τὰς ὁποίας κατέκρινον ἑκάστοτε, αὐταὶ, αἵτινες πολλάκις ἴσως δὲν εἶχον τόλμην νὰ ὑψώσωσι φωνὴν, αὐταὶ αἱ βουλαὶ κατὰ διαφόρους ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς των περιόδους κατέκρινον τὸν προξενικὸν κλάδον. Θέλετε, Κύριοι, ἀποδείξεις; Θὰ σᾶς φέρω προχείρους. Τὸ 1844 πρῶτος ὁ τότε ὑπουργὸς θελήσας νὰ ὀργανίσῃ τὸν προξενικὸν κλάδον, εἰσήγαγε κατὰ τὴν πρώτην σύνοδον τῆς πρώτης βουλευτικῆς περιόδου περὶ τούτου νομοσχέδιον· πότε δὲ τοῦτο συνεζητήθη καὶ ἐψηφίσθη; κατὰ τὴν τρίτην σύνοδον, τοὐτέστι μετὰ τρία σχεδὸν ἔτη, διότι ὅλοι τὸ ἀπέκρουον, διότι ἔβλεπον, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ δὲν εἰσήγετο, εἰμὴ στάδιον περιποιήσεων ἀτόμων καὶ προσώπων. Ἀλλ’ ἐν τούτοις ὁ νόμος οὗτος δὲν ἔτυχε τῆς βασιλικῆς κυρώσεως, καὶ τὸ 1851 ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν εἰσήγαγε ἐπίσης νέον νομοσχέδιον, πότε δὲ τοῦτο συνεζητήθη; τὸ 1853, διότι πάλιν ἡ αὐτὴ κατάστασις τοῦ προξενικοῦ κλάδου ἐξηκολούθει. Τί δὲ ἰσχυρίζετο τότε ἡ βουλή; ὅτι πρὶν ἢ φέρῃ τὸ ὑπουργεῖον νομοσχέδιον περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ προξενικοῦ κλάδου, ὀφείλει νὰ καθαρίσῃ αὐτὸν, νὰ φέρῃ ἄνδρας παρέχοντας εἰς τὸ Κράτος ἐγγυήσεις περὶ τῆς ἱκανότητος, τιμιότητος καὶ καταλλήλου προστασίας τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων καὶ δικαιωμάτων. Καὶ μόλον τοῦτο, Κύριοι, ἂν καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἐκυρώθη τὸ 1853, ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν τὸ 1856 τοὐτέστι μετὰ τρία ἔτη· διότι ἐπῆλθον νέοι νόμοι περὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως αὐτοῦ. Ἐκ τούτων πληροφορεῖσθε Κύριοι, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς, ὁσάκις ἦλθεν ἓν νομοσχέδιον περὶ προξένων, πάντοτε ὑψώθησαν διάφοροι φωναὶ, καὶ ὄχι ἀπὸ ἓν σῶμα, ἀλλ’ ἀπὸ διάφορα, ἔχοντα διάφορον καταγωγὴν, διαφόρους ἀρχὰς καὶ ἰδέας· τί δ’ ἐκ τούτων συνάγεται; ὅτι ὑπάρχει μία ἐθνικὴ κατάκρισις κατὰ τῶν προξένων ὡς ἐκ τῆς ποιότητός των, καὶ τὸ ἔθνος ἐπιδιώκει σπουδαίαν μεταῤῥύθμισιν καὶ καταλληλοτέραν διοργάνωσιν. Αὐτὰ φέρω πρὸς ἀντίκρουσιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ Κ. Βατικιώτης, φέρων πρὸς ὑπεράσπισιν τοῦ προξενικοῦ κλάδου τὴν κατάστασιν τῆς ἐσωτερικῆς ὑπαλληλίας. Μετὰ ταῦτα ἔρχομαι νὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πληρεξουσίου περὶ τοῦ στρατοῦ.

§33ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη περὶ τούτου.

§34ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πολὺ καλῶς· ἀντικρούοντες τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς σας. Σᾶς εἶπον, Κύριοι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διατηρήσωμεν τοὺς προξένους, νὰ μὴ ὑποβιβάσωμεν προξενεῖά τινα, διότι διὰ τῆς συντηρήσεως αὐτῶν τῶν θέσεων θέλομεν καταστήσει καὶ φέρει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν Ἑλληνισμόν. Εἶπον καὶ χθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρέπει νὰ παρίσταται ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν μας πόρων, καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος σεβαστὸν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, εἶναι οὐχὶ ἡ πολυτέλεια, οὐχὶ οἱ ἵπποι, οὐχὶ ἡ χορεία τῶν θεραπόντων, ἀλλ’ ἡ τιμιότης, ἡ τιμιότης καὶ ἡ Ἑλληνικὴ καρδία· ἐννοεῖτε δὲ ὅτι ποτὲ δὲν δύναται νὰ προστατευθῇ ὁ Ἑλληνισμὸς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διὰ τῆς ἐπικρατούσης τακτικῆς περὶ τοῦ διορισμοῦ τῶν προξένων. Σᾶς εἶπον οἱ ἀντιδοξοῦντες, ὅτι εἰς τὴν ἀνατολὴν ἔχομεν νὰ ἐκπληρώσωμεν καὶ ἀποστολὴν θρησκευτικήν· ἀλλὰ πῶς θέλει κατορθωθῆ τοῦτο, ὅταν ἐν τοῖς προξένοις ὑπάρχουσι τινὲς πρεσβεύοντες τὸ δυτικὸν δόγμα; Σᾶς ἐρωτῶ, δύνανται ποτὲ οὗτοι νὰ προστατεύσωσι δεόντως τὴν ὀρθόδοξον ἀνατολικὴν θρησκείαν; Ἰδοὺ ὁποίαν προστασίαν ἔχει ἡ θρησκεία μας ἐν τῇ ἀνατολῇ. Ἰδοὺ ὁποία περὶ αὐτῆς λαμβάνεται μέριμνα. Ἀλλὰ τί σᾶς λέγουν, Κύριοι; Θέλομεν παντοῦ προξένους, ἡ θέσις τῶν προξένων εἶναι ἐκείνη, ἥτις προστατεύει καλῶς τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα· ἐὰν τοῦτο ᾖναι ἀληθὲς, καταστρέψατε τὰ ὑποπροξενεῖα, καὶ κάμετε αὐτὰ προξενεῖα. Ἀλλ’ ὁ Κύριος Βατικιώτης μᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἦτο Γραμματεὺς, ἀναπληρῶν τὸν Πρόξενον· ἡ θέσις λοιπὸν ἐκεῖ ἐπροστάτευσε τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα; ὄχι, ἀλλ, ἡ ἱκανότης τοῦ Κυρίου Βατικιώτη. Ἐνταῦθα ὑπάρχουν ἐπὶ ἓν ἔτος πρόξενοι παρακαθήμενοι ἐν τῇ Ἐθνοσυνελεύσει, καὶ τὰ προξενεῖα εἶναι κενά· ποῖοι προστατεύουν ἐκεῖ τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα; βεβαίως οἱ νόμιμοι ἀντιπρόσωποι τῶν ἀπόντων προξένων, ἤτοι οἱ γραμματεῖς των, καὶ φρονῶ, ὅτι οὗτοι ἐξεπλήρωσαν καὶ ἐκπληροῦσι τὸ καθῆκόν των οὐχὶ ὑποδιέστερον τῶν ἀπόντων προϊσταμένων των· ἐὰν δὲ ἡ θέσις τοῦ προξένου ἀπῃτεῖτο, καὶ οὐχὶ ἡ κατάλληλος ἐκλογὴ τῶν προσώπων, θὰ ἦσαν κατεστραμμένα τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα καθ’ ἃ μέρη ἀπουσιάζουσιν οἱ πρόξενοι· ἄρα δὲν εἶναι αἱ θέσεις, ἀλλὰ τὰ πρόσωπα, ἅτινα κάμνουσι τὸ πᾶν, εἰς αὐτὸ ἐπέμενα χθὲς, καὶ εἰς αὐτὸ ἐπιμένω καὶ σήμερον. Ἐὰν σᾶς ἔλεγεν ἡ ἐπιτροπὴ καταργήσατε ὅλα τὰ προξενεῖα, τότε ἠδύνασθε νὰ κατεξαναστῆτε κατὰ τοιαύτης προτάσεως, ἀλλὰ σᾶς λέγει ὅτι τὰ προξενεῖα ὑποβιβάσατέ τα εἰς ὑποπροξενεῖα, βέβαιοι ὄντες, ὅτι ἐπέρχεται οἰκονομία εἰς τὰς δημοσίας δαπάνας ἄνευ βλάβης τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων· ἄλλως ποία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ προξενείου καὶ ὑποπροξενείου; Ἡ αὐτὴ δικαιοδοσία ὑπάρχει, τὰ αὐτὰ δικαιώματα· διαφορὰ μόνον εἰς τὸν μισθὸν ὑπάρχει. Ἂν ὑπῆρχεν ἄλλος ὀργανισμὸς, ἐὰν ὁ Γ. Πρόξενος εἶχε πλέον ἐκτεταμένην δικαιοδοσίαν, ἢ ὁ Πρόξενος, καὶ ὁ ὑποπρόξενος πολλῷ ἥττονα τῶν δύο πρώτων, τότε ἤθελα συμφωνήσει μεθ’ ὑμῶν, ὅτι εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη, ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη μεγαλειτέρα προστασίας τοῦ ἑλληνισμοῦ, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ Πρόξενος διὰ νὰ ἔχῃ περισσοτέραν δικαιοδοσίαν· ἀλλ’ ὅταν ἡ αὐτὴ ὑπάρχῃ δικαιοδοσία, τίς ἡ ἀνάγκη;

§35ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§36Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Λυποῦμαι, Κύριοι, διότι δὲν δύναμαι νὰ προσυπογράψω τὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προξενικοῦ κλάδου ἐν γένει ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν τοσοῦτον εὐγλώττως ἀπήγγειλεν ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον διαδέχομαι εἰς τὸ βῆμα τοῦτο· λυποῦμαι, διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς πείσω, ὅτι αἱ αἰτιάσεις κατὰ τοῦ προξενικοῦ κλάδου εἶναι ὅλως ἀβάσιμοι. Διαβάτης ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸ ἑνὸς ἤδη χρόνου, δὲν ἔλαβον τὸν καιρὸν νὰ ἐνασχοληθῶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν προσώπων· ὑποθέσεις σπουδαῖαι, πολύτιμα συμφέροντα τῆς ἐπικρατείας ἀπεῤῥόφων ὅλην τὴν προσοχήν μου· ὡς πολίτης ὅμως καὶ ἐγὼ πολλάκις ἤκουσα παράπονα κατὰ τοῦ προξενικοῦ κλάδου, καὶ δὲν δύναμαι νὰ μὴ δώσω προσοχὴν εἰς αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι πολλάκις ἐνδεχόμεναι νὰ ἔχωσι καὶ βάσιν τινὰ προερχομένην ἐκ τῆς διαγωγῆς ὡρισμένων τινῶν προσώπων· ἀλλ’ ἡ διαγωγὴ ὡρισμένων ἀτόμων ὑποθέτω, ὅτι εἰς τὴν ἐξέτασιν ἑνὸς κλάδου δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κηλίδα ἐπιβαρύνουσαν τὸν κλάδον ὅλον. Τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐπιβάλλει ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς Α. Μ. θέλω φροντίσει νὰ τὸ ἐκτελέσω ἐφ’ ὅσον αἱ ἀσθενεῖς μου δυνάμεις τό ἐπιτρέψωσι· τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔχω, νὰ ἐγκύψω εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ κλάδου τούτου, θέλω τὸ ἐκτελέσει μετὰ τοσαύτης προθυμίας, ὅση εἶναι ἡ ἐπιθυμία ὑμῶν, καὶ θέλω ὑποβληθῆ εὐχαρίστως εἰς τὸν ἔλεγχόν σας, ἂν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὑπουργικοῦ βίου μου παρατηρήσητε ἔλλειψίν τινα περὶ τοῦτο· εὔχομαι δὲ ὁ διάδοχός μου νὰ μὲ ὑπερβῇ κατὰ τὸν ζῆλον. Ἀφίνω λοιπὸν τὴν γενικὴν ταύτην ἐξέτασιν τοῦ προξενικοῦ κλάδου, καὶ λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω εἰς μικράς τινας σκέψεις ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιθυμία μου εἶναι αὐτὴ ἡ ἰδία ἐπιθυμία, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶχε, νὰ καταργηθῇ πᾶσα δαπάνη περιττὴ καὶ ματαία, ἀλλὰ καὶ πᾶσα δαπάνη μὴ ἀπολύτως ἀναγκαία. Καὶ χθὲς βραχέα τινὰ ἐλέχθησαν παρά τινος φίλου μου καὶ πληρεξουσίου Φθιώτιδος, καὶ σήμερον ἄλλοι ἐπανέλαβον διὰ λεπτομερειῶν νὰ σᾶς ἀποδείξουν ὅτι, θέσεις τινὲς προξένων εἶναι ἀναγκαῖαι, ὅτι ἡ κατάργησις αὐτῶν δύναται νὰ φέρῃ βλάβας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι γνωρίζουν πλέον ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰ πράγματα ἢ ἐγὼ, ὅστις δευτέραν ἤδη φορὰν διαβαίνω ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Μένει εἰς τὴν πεφωτισμένην κρίσιν σας νὰ ἀποφανθῆτε, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκονομίας. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ λησμονήσω, καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην Σας, ὅτι εἰς ἐποχήν τινα ὄχι πολὺ μεμακρυσμένην ἡ ὑπηρεσία τῶν προξενικῶν ἀρχῶν ἐν τῷ μέσῳ τῆς Συρίας προσέφερε σπουδαίας ὑπηρεσίας εἰς τὸν καταδιωκόμενον χριστιανισμόν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐνθυμηθῆτε τὸ συμβεβηκὸς ἐκεῖνο διὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ κρίνετε ἂν ἡ κατάργησις τοῦ Προξενείου Βυρηττοῦ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία. Θὰ σᾶς παρακαλέσω μάλιστα νὰ ἀναγνώσετε ἓν τελευταῖον φύλλον τῆς ἐφημερίδος τῶν Συζητήσεων καθὼς καὶ τῆς Συνταγματικῆς ἐκδιδομένων ἐν Παρισίοις, τὸ φῦλλον τῆς 1/12 Μαρτίου τὸ ὁποῖον τυχαίως χθὲς διέτρεξα καὶ εἶδα ὅτι πάλιν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον ὑπάρχει ἔξαψις μεγάλη ἐγχωρίων παθῶν καὶ φόβος, ἀπειλοῦντα τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν τῆς χριστιανικῆς φυλῆς. Ἐπιτρέψατέ μοι ὡσαύτως, Κύριοι! νὰ σᾶς ἐνθυμίσω διότι ἐνδεχόμενον ἡ ἐνθύμησις αὕτη νὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ σχηματίσητε πεφωτισμένην κρίσιν, ὅτι ἐπίσης σπουδαῖα συμφέροντα ὑπάρχουσιν ἐν Ἀδριανουπόλει τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος. Σεῖς βεβαίως ἐπίσης ὡς ἐγὼ εἶσθε διατεθειμένοι νὰ προνοήσετε καὶ ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος· παρακαλῶ μόνον νὰ μὴ σᾶς ἐπηρεάσῃ ἡ σκέψις ὅτι, ἐὰν οἱ ἁρμόδιοι καὶ οἱ ἔχοντες χρέος δὲν δύνανται νὰ προστατεύσωσι ἀρκούντως τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος, νὰ μὴ σᾶς ἐπηρεάσῃ ἡ σκέψις ὅτι διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἐγκαταλείψετε πᾶσαν μέριμναν περὶ αὐτῶν. Ἤθελον ἐπίσης σᾶς παρακαλέσει νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι καθ’ ἃς πληροφορίας ἔλαβον τελευταῖον εἰς μίαν τινὰ πόλιν, ἡ ὁποία κεῖται παρὰ τὸν Δούναβιν καὶ εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους ὑμᾶς διὰ τὸν πατριωτισμὸν, τὸν ὁποῖον οἱ κάτοικοι αὐτῆς ἔδειξαν κατὰ τὰς τελευταίας περιστάσεις τῆς πατρίδος μας, ὅτι εἰς αὐτὴν ἐνέργειαι ὑπὸ τῶν κατοίκων ἀξιέπαινοι καταβάλλονται πρὸς συνοχὴν καὶ σύνδεσμον στενώτερον τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων. Ἤθελον θεωρήσει ἐμαυτὸν εὐτυχῆ, ἐὰν αἱ ἐνέργειαι αὗται ἐπησχόλουν ἐπίσης ὑμᾶς, καθ’ ἣν στιγμὴν σκεφθῆτε περὶ τῆς ἀντιπροσωπείας ὑμῶν κατὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα· τὸ κατ’ ἐμὲ δὲν θὰ ἔχω δοσκολίαν νὰ παραδεχθῶ πᾶσαν ἀπόφασίν σας· διότι δὲν δύναμαι νὰ ὑποθέσω, ὅτι αὕτη δύναται ν’ ἀπομακρυνθῇ κατά τι ἀπὸ τὴν μέριμναν, ἡ ὁποία πάντοτε σᾶς διέκρινεν ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων· πᾶσαν ἀπόφασίν σας εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ· ὀφείλω δὲ μόνον νὰ κάμω τὰς ὑπομνήσεις ταύτας, διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ συντελέσω διὰ τῶν ἀσθενῶν μου δυνάμεων εἰς τὸ νὰ κατορθωθῇ, ὥστε ἡ ἀπόφασίς σας νὰ ᾖναι δικαία καὶ ὀρθή.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι ὅτι ἡ Συνέλευσις ὡς πρὸς τὴν συζήτησιν τοῦ 4ου ἄρθρου ἐφωτίσθη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῶν προξενείων. «Κεφάλαιον τρίτον. Ἄρθρ. 1. Γενικὸν προξενεῖον Κερκύρας.» Ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει ἄρα ἐγκρίνεται. «Γενικὸν προξενεῖον Ἀλεξανδρείας.» Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις. «Γραμματεὺς καὶ διερμηνεὺς ά. τάξεως.» Ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει. «Διερμηνεὺς βʹ. τάξεως.» Ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἀφαίρεσιν τῆς μισθοδοσίας τοῦ διερμηνέως τούτου.

§38ΣΟΥΛΤΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος.

§39ΤΙΝΕΣ. Ἔκλεισεν ἡ συζήτησις.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις ν’ ἀκούσῃ τὸν κ. Σουλτάνην; (θόρυβος).

§41ΣΟΥΛΤΑΝΗΣ. Τὸν πληρεξούσιον τῆς πόλεως αὐτῆς δὲν θέλετε ν’ ἀκούσητε;

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ἀκούσωμεν τὸν κ. Σουλτάνην, εἶναι πληρεξούσιος τῆς πόλεως ταύτης. Παρακαλῶ ὅμως νὰ ἦσθε σύντομος.

§43ΣΟΥΛΤΑΝΗΣ. Ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος κ. Βατικιώτης ὅστις καθὼς ὁ ἴδιος σᾶς εἶπεν ἐπὶ τρία ἔτη ὑπηρέτησεν εἰς τὸ γενικὸν προξενεῖον Ἀλεξανδρείας, σᾶς κατέδειξε τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Ἐγὼ δὲ θὰ ἔλθω μόνον πρὸς ὑποστήριξιν καὶ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἴσως δὲν ἀνέπτυξε ἐντελῶς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν, διὰ νὰ πείσῃ τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ λίαν ἐπιπολαίως ἐπῆλθεν εἰς τὴν πρότασιν περὶ καταργήσεως τῆς θέσεως τοῦ δευτέρου διερμηνέως καὶ τοῦ γιασαξῆ. Τὸ γενικὸν προξενεῖον Ἀλεξανδρείας δὲν ἔχει παρὰ ἕνα γενικὸν πρόξενον, ἕνα γραμματέα, δύο διερμηνεῖς, ἕνα γραφέα, καὶ ἕνα λιμενάρχην. Διὰ νὰ κατανοήσητε τὸ ἀνεπαρκὲς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν σᾶς ἀναφέρω μόνον ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα γενικὰ προξενεῖα τῶν ξένων δυνάμεων, ὄχι μόνον τῶν 1 τάξεως, ἀλλὰ καὶ τῶν δευτερευουσῶν ἀκόμη, ἔχουν γενικὸν πρόξενον, δύο ὑποπροξένους, δύο τοὐλάχιστον γραμματεῖς, δύο ὑπογραμματεῖς, τέσσαρας κατωτέρους ὑπαλλήλους, λιμενάρχην, πέντε ὡς ἓξ γιασαξῆδες, 4, 5 καὶ 6 διερμηνεῖς. Σημειώσατε δὲ ὅτι τὰ γενικὰ προξενεῖα τῶν ἄλλων δυνάμεων δὲν ἔχουν τόσα συμφέροντα νὰ ὑπερασπισθῶσι εἰς τὴν Αἴγυπτον μάλιστα σήμερον, ὡς τὸ ἑλληνικόν. Διότι εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἤδη ὑπάρχουν ὑπήκοοι μὲν Ἕλληνες ἴσως ὄχι πλέον τῶν 1500, μετὰ δὲ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου θὰ ἀναβῶσιν εἰς 2200 ἴσως· ἄλλοι ἕλληνες διατελοῦντες ὑπὸ ἐθνικότητας ξένας ὑπὲρ τὰς 10,000. Τὸ δὲ ἑλληνικὸν ἐμπόριον ἀπὸ τὸ 1857 δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἤρχισε νὰ ἀποκρούῃ ὅλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν τὸ ἐμπόριον. Δηλονότι οἱ ἕλληνες ἐντὸς ὀλίγου θὰ κατακρατήσουν ἐντελῶς τὸ ἐμπόριον τῆς Αἰγύπτου τὸ ὁποῖον ἴσως ἐντὸς τριῶν ἐτῶν θὰ κατασταθῇ τὸ ἐπισημότερον ἐμπόριον τῆς Μεσογείου. Διὰ τοῦτο λέγω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ παραξενευθῶσιν ἐὰν καὶ ὁ κ. Βατικιώτης καὶ ἐγὼ ἐξανιστάμεθα κατὰ τῆς προτάσεως τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἐλαττωθῇ ἓν τόσον μικρὸν προσωπικὸν, προσωπικὸν ὅλως ἀνεπαρκὲς, διότι ὁ εἷς διερμηνεὺς εὑρίσκεται συνήθως ἐντὸς τοῦ γραφείου, καὶ δὲν ἐπαρκεῖ εἰς τὴν μετάφρασιν τῶν ἀραβικῶν ἐγγράφων, ὥστε ἀπαιτεῖται ἀπολύτως εἷς δεύτερος διερμηνεὺς, διὰ νὰ χρησιμεύῃ ὡς πραγματικὸς διερμηνεὺς τῶν καθ’ ἑκάστην στιγμὴν παρουσιαζομένων εἰς τὸ προξενεῖον, διὰ νὰ ἀναφέρῃ εἴτε παράπονα ἐναντίον ἕλληνος ὑπηκόου, εἴτε ἀξιώσεις ἐναντίον αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ὁ δεύτερος διερμηνεὺς δὲν ἐκπληροῖ αὐτὸ τὸ καθῆκον τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιωδέστατον καὶ ἀναπόφευκτον, διότι ὁ πρῶτος διερμηνεὺς ἀπουσιάζει συνεχῶς ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὴν Ἀραβικὴν, Ἰταλικὴν, Γαλλικὴν καὶ Γερμανικὴν ἀκόμη, ἐκπληροῖ καὶ τὰ περισσότερα ἔργα τῆς ὑπηρεσίας τοῦ γραφείου, διότι εἶναι μόλις εἰς κατάστασιν νὰ ἀνευρίσκῃ τὰ ἔγγραφα, τὰς δικογραφίας καὶ τὰ παλαιὰ ἔγγραφα τοῦ γραφείου τὸ ὁποῖον μετεβιβάσθη ἀπὸ μίαν οἰκίαν εἰς ἄλλην καὶ εἶναι μόνος αὐτὸς εἰς κατάστασιν νὰ τὰ ἀνευρίσκῃ· ὥστε ἡ ἀφαίρεσίς του ἤθελε σχεδὸν καταστρέψει τὸ γραφεῖον αὐτὸ καὶ τοῦτο δὲν εἶναι μικρὸν· ὁ γενικὸς πρόξενος ἔχει πολὺ περισσοτέραν ὑπηρεσίαν ἀπὸ ἕνα νομάρχην, διότι αὐτὸς μὲν ἔχει τὴν διπλωματικὴν ἀλληλογραφίαν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως ὁ δὲ γραμματεὺς ἔχει ὅλην τὴν διοικητικὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ Νομάρχης ὄχι μόνος του ἀλλὰ διὰ τοῦ Δημάρχου, Ἀστυνόμου, Λιμενάρχου, Ὑγειονόμου, Ἐφόρου καὶ Ταμίου· εἰς τὸν γραμματέα εἶναι ἐπιφορτισμέναι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι, καὶ ἡ δικαστικὴ ἀκόμη διότι εἰς τὰ προξενεῖα ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι παρουσιάζονται, διότι τῷ ὄντι σπανιώτατα προεδρεύει ὁ πρόξενος· ἡ δὲ κατάργησις τοῦ ἑνὸς γιασαξῆ εἶναι καὶ αὐτὴ ἐπιβλαβὴς, διότι εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἡ περιπολία τῶν δύο τοὐλάχιστον καθ’ ἑσπέραν, διότι καθὼς γνωρίζετε, οἱ Ἕλληνες εἶναι διεσπαρμένοι εἰς ὅλας τὰς γωνίας, ῥακοπωλεῖα, οἰνοπωλεῖα καὶ ταμπακοπωλεῖα, ἐκεῖ συναθροίζονται καὶ ἄλλοι Ἕλληνες, γίνονται ἀταξίαι καὶ πρέπει νὰ περιφέρωνται γιασαξῆδες, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ συνήθεια, οὐδεὶς ξένος ὑπήκοος νὰ ὑπάγεται τὴν νύκτα εἰς φυλακὴν, ἀλλ’ εἰς τὸ προξενεῖον· ἑπομένως εἶναι ἀναγκαῖοι καὶ οἱ δύο· κ’ ἐπειδὴ ἡ οἰκονομία αὕτη εἶναι ὅλως διόλου εὐτελὴς συσταίνω εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ μὴ τὴν παραδεχθῇ, καθόσον πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐπῆλθε εἰς τὰς οἰκονομίας αὐτὰς ἕνεκα ἀγνοίας τῆς ὑπηρεσίας.

§44ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κάμνω τὴν παρατήρησιν εἰς τὸν ἀγορεύοντα ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ διερμηνέως, ὅτι ὁ Κ. ὑπουργὸς, ὅστις ἔλαβε βεβαίας πληροφορίας ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τῆς Συνελεύσεως εἰς τρία μόνον μέρη τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ Γαλάζιον, τὴν Βυρηττὸν καὶ τὴν Ἀδριανούπολιν· περὶ δὲ τῶν ἄλλων δὲν ἔφερε καμμίαν ἀντίστασιν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις ἀρκεῖται εἰς τὰ λεχθέντα;

§46ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς τὴν ἀφαίρεσιν τῆς μισθοδοσίας τοῦ δευτέρου διερμηνέως τοῦ προξενείου Ἀλεξανδρείας παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀφαίρεσιν τῆς μισθοδοσίας ἑνὸς γιασαξῆ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Μὲ τὰς δύω ταύτας τροποποιήσεις ἡ Συνέλευσις ἐγκρίνει τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ τρίτου κεφαλαίου. «Προξενεῖον ἐν Γαλαζίῳ». Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ προξενεῖον τοῦτο εἰς ὑποπροξενεῖον, κατὰ συνέπειαν ὁ μισθὸς ἀπὸ 6,600 νὰ ἐλαττωθῇ κατὰ 3,600.

§48ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἐπειδὴ βλέπω τὴν Συνέλευσιν εὐδιάθετον ὑπὲρ τῶν οἰκονομιῶν, δὲν ἀντιτάττομαι, ἀλλὰ παρακαλῶ πρὸς τιμὴν τῆς πόλεως αὐτῆς νὰ διατηρηθῇ ὁ τίτλος τοὐλάχιστον.

§49ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν Νόμον τῶν προξενείων δύναται εἰς ἓν προξενεῖον νὰ διορισθῇ ὑποπρόξενος μὲ βαθμὸν τιμητικοῦ προξένου, ὥστε ὁ Νόμος αὐτὸς παρέχει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν ἐξωτερικῶν τὴν εὐκολίαν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν πρότασιν τοῦ Κυρ. Σούϊδα.

§50ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Αὐτὸ ἔχεται ἀληθείας· ἀλλ’ ὅταν δίδεται βαθμὸς ἐπιτίμου προξένου, οὗτος δὲν δίδεται πρὸς τιμὴν ὑποπροξενείου, ἀλλὰ πρὸς τιμὴν τοῦ προξένου.

§51ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἐγὼ τὸ προτείνω πρὸς τιμὴν τῆς πόλεως.

§52ΚΑΛΟΣ. Ἡ κυριωτέρα αἰτία τῆς οἰκονομίας εἶναι, ὅτι τὸ Προξενεῖον αὐτὸ δὲν ἀποδίδει παρὰ μόνον 8,000 δραχμῶν· δὲν εἶναι ἀληθὲς τοῦτο· καθ’ ὅλην τὴν πιθανότητα τὸ 1863 ἔδωσε 14,000, μετὰ δὲ τὴν ἕνωσιν θὰ δώσῃ 25,000 (θόρυβος).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ Προξενεῖον Γαλαζίου εἰς ὑποπροξενεῖον, καὶ νὰ γίνῃ κατὰ συνέπειαν ἡ ἀνάλογος ἐλάττωσις τῆς μισθοδοσίας, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ γραμματέως τοῦ αὐτοῦ Προξενείου, καὶ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς μισθοδοσίας· οἱ παραδεχόμενοι τοῦτο νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη· ὡσαύτως προτείνει τὴν κατάργησιν τοῦ λιμενάρχου.

§54ΠΟΛΛΟΙ. Παραδεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνει τὴν κατάργησιν τοῦ γραφέως Αʹ. τάξεως.

§56ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνει τὴν κατάργησιν ἑνὸς κλητῆρος.

§58ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ δευτέρου κλητῆρος.

§60ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἐγένοντο δεκταὶ ὅλαι αἱ προτάσεις τῆς ἐπιτροπῆς, καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὸ προξενεῖον Γαλαζίου. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον Σμύρνης.

§62ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Βλέπω, ὅτι κατὰ τὸν ῥοῦν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν τίποτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐλπίσῃ τις νὰ διασώσῃ, ἀλλ’ ὠφελοῦμαι ἀπὸ τὴν παρατήρησιν τῆς ἰδίας ἐπιτροπῆς, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν γραφέα καὶ τὸν γιασαξῆ· «δύναται κατὰ τὴν γνώμην της» λέγει, δὲν ὁρίζει, ἐκφράζει μόνον ἰδέαν. Δὲν ἔρχομαι νὰ ὑποδείξω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν νὰ ᾖναι ἀναγκαία ἡ διατήρησις καὶ ἑνὸς γραφέως, καὶ ἑνὸς γιασσαξῆ, αὐτοὺς τοὺς ἀνέπτυξεν ὁ Κ. Βατικιώτης· ἄλλως τε τὸ θεωρῶ περιττὸν, διότι πολλοὶ οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν διήλθομεν τὴν Σμύρνην, ἐλάβομεν ἀφορμὴν νὰ ἐγκύψωμεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν, καὶ παρετηρήσαμεν, ὅτι ἔχει πολλὰς ἀσχολίας, διότι εἰσὶ πάμπολλοι Ἕλληνες· ἀλλ’ ὅ,τι μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν, καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Συνέλευσιν, εἰ δυνατὸν, νὰ φανῇ γενναία, εἶναι, ὅτι ἡ θέσις ἑνὸς γραφέως, καὶ ἑνὸς γιασσαξῆ δὲν εἶναι σπουδαῖον πρᾶγμα, πρέπει νὰ φανῶμεν ὀλίγον γενναιότεροι. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν πολὺ τὴν Συνέλευσιν, χωρὶς νὰ εἴπω τοὺς λόγους νὰ παραδεχθῇ αὐτὸν τὸν γραφέα καὶ τὸν γιασσαξῆ, διότι εἶναι ἀναγκαῖοι.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέτω τὸ ζήτημα. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς πρὸς τὸν δεύτερον γραφέα τοῦ προξενείου τῆς Σμύρνης, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὡς πρὸς τὸν γιασσαξῆν, νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη· ὡς πρὸς τὸ Προξενεῖον Θεσσαλονίκης ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει· ἄρα ἐγκρίνεται· ὡς πρὸς τὸ Προξενεῖον Ἰωαννίνων ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει· ἄρα ἐγκρίνεται· ὡς πρὸς τὸ Προξενεῖον Κρήτης ἐπίσης ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει· ὥστε ἐγκρίνεται· ὡς πρὸς τὸ Προξενεῖον Βηρυττοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ὑποβίβασιν αὐτοῦ εἰς ὑποπροξενεῖον.

§64ΝΙΚΟΛ. ΚΑΝΑΡΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι! καθικετεύω τὴν Συνέλευσιν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ πιστεύσῃ λόγον ἐξερχόμενον ἀπὸ τὰ βάθη Ἑλληνικῆς συνειδήσεως, ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς πεποιθήσεώς μου, καὶ εἶναι αὐτὸς, ὅτι οὐδεὶς λόγος προσωπικὸς μὲ φέρει τὴν στιγμὴν ταύτην εἰς τὸ βῆμα, εἰς τὸ ὁποῖον ὡμίλησαν ῥήτορες πολὺ βεβαίως δεινότεροι, καὶ δυνάμενοι καλήτερον ἐμοῦ νὰ ἐκθέσωσι τὰς ἰδέας των· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐνόμισα ὅτι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐτιμήθη ὁπωσδήποτε μὲ δημόσιον ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος του, ὀφείλει νὰ ὑποβάλῃ εὐσυνειδήτως ἀπέναντι τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ γένους ὅλα ὅσα ἡ πεῖρα τὸν ἐδίδαξε, διὰ τοῦτο ἔρχομαι ὀλίγας μόνον λέξεις νὰ προσθέσω, ὅπως ἀποφανθῇ ἐν γνώσει ἡ Συνέλευσις περὶ τοῦ προσδιορισμοῦ ἢ μὴ τοῦ προξενείου τῆς Συρίας. Λυποῦμαι Κύριοι, διότι εὑρίσκομαι εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἀρχὰς, αἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀξιοτίμων μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς σας. Βεβαίως, ὅστις ἀναλογισθῇ τὰς περιστάσεις τῆς πατρίδος μας δὲν δύναται εἰμὴ νὰ ἐπευφημήσῃ τὴν γνώμην αὐτῆς πρὸς ἀνακούφισιν τοῦ δημοσίου· ἀλλ’ ἔχει ὅρους καὶ τὸ μέτρον τοῦτο, ὅρους ἐπιβεβλημένους ἀπὸ τὸν πατριωτισμὸν τῶν πεφωτισμένων, καὶ ἀπὸ τὴν συνείδησιν τοῦ ἔθνους. Ἠδύνατο ἴσως νὰ προταχθῇ καὶ ἐνταῦθα ὁ λόγος τῆς δημοσίας στερήσεως, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν διὰ τοῦτο καὶ νὰ καταπατῶμεν πραγματικὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Ὅλοι γνωρίζετε, Κύριοι, τὰς περιστάσεις, εἰς τὰς ὁποίας διετέλεσεν ἡ Χριστιανικὴ Συρία πρὸ ὀλίγων ἐτῶν· ἄγριος φανατισμὸς ἐπεβουλεύθη ἐν πλήρει εἰρήνῃ τὴν ὕπαρξιν χιλιάδων χριστιανῶν, καὶ πρὸς τιμὴν τῆς πατρίδος λέγω, αὐτῆς τῆς Ἑλλάδος, ἥτις εἶναι προωρισμένη εἰς τὴν Μεσόγειον θάλασσαν νὰ ἐξασκῇ πάντοτε σωτήριον ὑπὲρ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς τύχης τῶν ὁμοδόξων ἡμῶν ἐπιῤῥοὴν, ἡ Ἑλλὰς πρώτη, Κύριοι, μὲ πᾶσαν θυσίαν ἀπέκτησε πραγματικὴν ἐπιῤῥοὴν εἴς τε τὴν Φοινικὴν παραλίαν καὶ εἰς τὴν Παλαιστίνην· ἐγνώρισαν οἱ λαοὶ, ὅτι παρ’ αὐτοῖς κεῖται ἔθνος χριστιανικὸν, ὀρθόδοξον, τὸ ὁποῖον πρῶτον ἔδραμεν εἰς βοήθειαν αὐτῶν· ἔμαθον καὶ ἐκ πείρας τὸ ἐδιδάχθησαν οἱ δυστυχεῖς πρόσφυγες, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει τὸ αἴσθημα τοῦ χριστιανισμοῦ τοῦ ἀληθοῦς καὶ γενικοῦ τινος ἐθνισμοῦ. Κανεὶς ποτὲ δὲν προσέφερε περισσοτέραν περίθαλψιν εἰς αὐτοὺς παρὰ οἱ Ἕλληνες. Ποῖον κατάστημα δὲν προσέφερε τὸν ὀβολόν του, ποῖος ἐργοστασιάρχης, ποῖος πτωχὸς δὲν προσέφερε πρὸς τοὺς παθόντας καὶ προσφυγόντας ἐνταῦθα Συρίους ὅ,τι ἠδύνατο; Λέγω λοιπὸν, ὅτι βεβαία εἶναι καὶ μεγάλη ἡ ἠθικὴ βαρύτης τῆς πατρίδος μας ἐκεῖ. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ἄλλοι λόγοι, εἶναι οἱ λόγοι τῆς καταγωγῆς καὶ τῆς γλώσσης, ἢ διὰ νὰ ἐξηγηθῶ σαφέστερον, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν οὐσιωδέστεροι λόγοι ἐμπορικοὶ, στενῶς συνδεδεμένοι μὲ ἱστορικὰς ἀναμνήσεις, καθ’ ὅτι ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς παραλίας τῆς Φοινίκης ἀποικίαι Ἑλληνικαὶ, αἱ ὁποῖαι μετέρχονται τὸ ἐμπόριον, αἱ ὁποῖαι χαίρουν δικαίως τὴν μεγαλειτέραν ὑπόληψιν, δὲν φοβοῦμαι νὰ τὸ διακηρύξω καὶ διὰ τοῦτο οἱ ξένοι πολλάκις περιέρχονται εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐμπόρους διὰ τὰς ὑποθέσεις των· ὑπάρχει λοιπὸν, ὡς προανεφέραμεν, σπουδαῖος πολιτικὸς λόγος, καὶ εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον διδασκόμεθα ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου καὶ τὰς κοινὰς περιστάσεις· ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕτερος οὐσιωδέστερος, ὁ λόγος τοῦ χριστιανισμοῦ, τῆς θρησκευτικῆς ἐπηρείας· εἰς τὸν τόπον αὐτὸν Κύριοι, γίνονται πολλαὶ ἀποπλανήσεις τῶν τέκνων τῆς ὀρθοδοξίας, καὶ πολλοὶ δυστυχῶς ζητοῦν νὰ ἐλαττώσουν τὴν βαρύτητα τοῦ Ἑλληνικοῦ κλήρου. Ὁ πρόξενος τῆς Ἑλλ. ἔχει καθῆκον ἱερὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ θρησκευτικὰ αὐτὰ συμφέροντα. Θὰ μοὶ εἴπητε ἴσως ὅτι καὶ ὑποπρόξενος διαμένων ἐκεῖσε δύναται νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐντολὴν ταύτην. Ἀλλὰ, Κύριοι, ἐκ πείρας σᾶς τὸ λέγω, ἄλλη εἶναι ἡ θέσις ἑνὸς ἀνωτέρου λειτουργοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἰσοβάθμου τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἄλλων ἐπικρατειῶν, ἢ τοὐλάχιστον ὀλίγον ἀπέχοντος, (διότι ἐκεῖνοι εἶναι ὅλοι γενικοὶ πρόξενοι), καὶ ἄλλη ἡ βαρύτης ἑνὸς τυχόντος συστημένου προσώπου, ὅπως πολλάκις δύναται νὰ σταλῇ διὰ νὰ εὕρῃ ἄρτον ὑπάρξεως. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ ἔχω τὴν συγγνώμην τῆς Συνελεύσεως, ἐὰν ἡ θέσις μου καὶ ἄλλοι ἴσως λόγοι δὲν μοὶ ἐπιτρέπουν νὰ ἐξηγηθῶ λεπτομερέστερον περὶ τοῦ ζητήματος τῆς Συρίας· ἀλλὰ καθικετεύω αὐτὴν νὰ κρίνῃ ὅσα ἀνέφερον καὶ ἐπιφέρῃ ὁποῖα μέτρα τὴν ὑπαγορεύσει ὁ πατριωτισμὸς καὶ ἡ φρόνησίς της. Ἐνταῦθα ὁ Κ. Σπ. Ἀντωνόπουλος ζητεῖ νὰ ἀγορεύσῃ.

§65ΣΟΥΪΔΑΣ. Ὁ Κύριος Πρόεδρος ἀντιπροσωπεύει τὴν ἐπιτροπὴν, ἑπομένως ἂν ᾖναι δυνατὸν πρέπει νὰ ἔλθῃ αὐτὸς ν’ ἀγορεύσῃ. Ἔπειτα παρατηρῶ μίαν συνταγματικὴν ἀνωμαλίαν ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι φύσει ὑπουργικὸν ζήτημα (θόρυβος ἀποδοκιμασίας)........ Μὲ ἀπορίαν μου βλέπω (θόρυβος)......

§66ΣΠΗΛ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, δὲν ἔχω νὰ διαφιλονεικήσω τὴν σημαντικότητα τῆς θέσεως τῆς Βυρηττοῦ, ἓν μόνον λέγω, ὅτι εἰς Βηρυττὸν ἦν κατ’ ἀρχὰς ὑποπροξενεῖον, προεβιβάσθη μετὰ ταῦτα εἰς τὴν τάξιν τῶν προξενείων, ὁ ὑποπρόξενος ἐλάμβανε μηνιαίως δραχμὰς πεντακοσίας τὸ 1858, διὰ νόμου ἀνεβιβάσθη ὁ μηνιαῖος μισθὸς εἰς δραχ. 600· καὶ τὸ 1859 εἰς δραχ. 700, ἐρωτῶ ἐὰν ὁ πρόξενος Βυρηττοῦ ἐπροστάτευσεν ἐνθερμότερον τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα νῦν, ὅτε λαμβάνει μηνιαῖον μισθὸν δραχ. 700. ἢ ὅτε ἐλάμβανε δραχ. 500. Τὸ κατ’ ἐμὲ πιστεύω ἀδιστάκτως, ὅτι ὅταν ὁ μηνιαῖος μισθὸς τοῦ προξένου ἦτον ἐκ δραχ. 500 ἐπροστατεύθησαν ὡς καὶ νῦν, ὅτε ὁ μηνιαῖος μισθὸς εἶναι ἕως δραχ. 700. Ἄρα δὲν εἶναι ὁ μισθὸς, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα, ἀλλὰ τὸ ἄτομον· εἰς Βυρηττὸν ὑπῆρχεν καὶ ὑπάρχει πρόξενος ὁ συνάδελφός μας Κ. Νικόλαος Κανάρης, ὁ ὁποῖος ἐκ φιλοπατρίας ὁρμώμενος καὶ τὸ καθῆκόν του συναισθανόμενος ἐπροστάτευσε τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα μὲ τὸν αὐτὸν ζῆλον πάντοτε, ἡ δὲ κατὰ δραχ. 100 αὔξησις τοῦ μηνιαίου μισθοῦ του δὲν τὸν ἔκαμεν ἐνθερμότερον.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ὑποβιβασμοῦ δηλ. τοῦ προξενείου τῆς Βυρηττοῦ, καὶ κατὰ συνέπειαν τὴν ἀνάλογον ἐλάττωσιν τῆς μισθοδοσίας παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται ὀλίγοι). Δὲν παρεδέχθη· μένει λοιπὸν τὸ προξενεῖον ὅπως ἦτον· ἀφοῦ ἔπεσεν ἡ πρότασις περὶ ὑποβιβασμοῦ τοῦ προξενείου, νομίζω, ὅτι πίπτουσι καὶ πᾶσαι αἱ σχετικαὶ ἐλαττώσεις· ἄρα ὁ προϋπολογισμὸς, καθόσον ἀποβλέπει τὸ προξενεῖον Βυρηττοῦ μένει ὡς ἔχει. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον Χίου· καὶ τούτου προτείνεται ὁ ὑποβιβασμὸς εἰς ὑποπροξενεῖον. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη· ἔπεται ὅτι παρεδέχθηθε καὶ τὴν ἐλάττωσιν τῆς μισθοδοσίας ἑνὸς γραφέως καὶ ἑνὸς γιασαξῆ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον τῆς Λαρίσσης, εἰς τοῦτο δὲν γίνεται καμμία ἐλάττωσις παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς. Ἄρα μένει. Ἐπίσης μένει καὶ τὸ προξενεῖον τῶν Βιτωλίων· διότι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν φέρει ἐλάττωσιν καμμίαν ἡ ἐπιτροπή. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον τῆς Ἀδριανουπόλεως· τούτου προτείνεται ὁ ὑποβιβασμὸς εἰς ὑποπροξενεῖον. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Πανταλέων.

§68ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Συγχαίρω τὴν Συνέλευσιν διὰ τὰς μεγάλας οἰκονομίας τὰς ὁποίας ψηφίζει ἐν μιᾷ στιγμῇ. Κύριοι, εἶχον ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ γενικοῦ ζητήματος τῆς οἰκονομίας τῆς προξενικῆς, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν τὸν ἔλαβον ἐπὶ τοῦ γενικοῦ ζητήματος, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ προξενείου τῆς Ἀδριανουπόλεως. Κύριοι, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ εἰς τί χρησιμεύουν τὰ προξενεῖα εἰς τὴν Τουρκίαν. Αὐτὰ τὰ ἐξιστορήσαμεν πολλάκις· δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ αἰτιολογήσω τὴν ἀνάγκην αὐτὴν τῶν προξένων, σᾶς παρατηρῶ μόνον ὅτι τὸ προξενεῖον τῆς Ἀδριανουπόλεως εὑρίσκεται εἰς τὸ κέντρον τῆς Θρᾴκης· καὶ εἶναι ἐπάναγκες νὰ μένῃ ὁποῖον ὁ νόμος τὸ προσδιώρισεν. Ἡ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία προτείνει τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ προξενείου τούτου, νομίζω ὅτι δὲν ἐσκέφθη ὡρίμως καὶ ὡς ἔδει. Κύριοι, τὴν σημαντικότητα τῶν προξενείων δὲν δίδει ἡ μισθοδοσία. Ἡ πόλις, εἰς τὴν ὁποίαν κυρίως ἐγκαθιδρύθη τὸ προξενεῖον αὐτὸ, περιέχει πολλὰ τὰ συμφέροντα τὰ ἑλληνικὰ, τὰ ὁποῖα συγκεντρόνονται εἰς αὐτήν. Τὸ ἐμπόριον, πρὸς τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς ἔχει σχέσιν, καὶ τέλος πάντων αἱ σχέσεις, τὰς ὁποίας ὁ πρόξενος ἔχει ἐν Τουρκίᾳ, συντείνουσιν εἰς τὴν διατήρησιν αὐτοῦ εἰς τὸν βαθμὸν, τὸν ὁποῖον ἔχει. Ἡ Τουρκία, Κύριοι, συνειθίζει πάντοτε νὰ σέβεται περισσότερον τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι φέρουσι μεγαλείτερον βαθμόν. Ἕνα ὑποπρόξενον, Κύριοι, οὔτε ὁ Πασᾶς, οὔτε ἡ ἄλλη Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἔχει εἰς ὑπόληψιν, καὶ ἕνας πρόξενος διὰ νὰ παρουσιάζεται μετὰ περισσοτέρας τόλμης, καὶ μετὰ περισσοτέρας βαρύτητος ἐνώπιον τῶν τουρκικῶν ἀρχῶν, πρέπει νὰ φέρῃ πλήρη τὸν βαθμόν του. Ἂν καταβιβάσητε τὴν θέσιν τοῦ προξένου ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, θέλετε κάμει μέγα ἄδικον εἰς τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Ἠξεύρετε τὰ περὶ τῶν ἐπιβουλῶν, αἱ ὁποῖαι διαπράττονται ἐν τῇ Ἀνατολῇ κατὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τοῦτο εἶναι βέβαιον, ὑπάρχει, καὶ ἑπομένως εἶναι ἰσχυρὸς λόγος, τὸ νὰ θέσητε ἐκεῖ ἕνα ἱκανὸν πρόξενον, καὶ νὰ τὸν περιβάλητε μὲ βαθμὸν ἀνώτερον, διὰ νὰ ᾖναι εὐπρεπὴς, καὶ ἀκουστὴ ἡ φωνή του παρὰ τῆς τοπικῆς ἀρχῆς· πραγματικῶς αἱ τοιαῦται ἐπιβουλαὶ ὑπάρχουσιν, καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ φροντὶς πρὸς οὐδετέρωσιν αὐτῶν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ καταβιβάσητε τὸν πρόξενον Ἀδριανουπόλεως εἰς ὑποπρόξενον, σᾶς ἀπέδειξεν εἷς ὑπάλληλος ἁρμόδιος τῶν Προξενείων ὁ Κ. Βατικιώτης, ὅτι δὲν ζημιοῦσθε παντάπασιν ἀπὸ τὰ προξενεῖα, ἐξ ἐναντίας μάλιστα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα πληρώνουν οἱ ὑπήκοοι Ἕλληνες ἔχετε καὶ περίσσευμα· δὲν ἐννοῶ εἰς τί συνίσταται ἡ οἰκονομία αὕτη, καὶ νὰ ἀκούω, ὅτι σᾶς κοστίζουν χιλιάδας τὰ προξενεῖα. Ἠπόρησα ὅταν ἤκουσα τὸν Κ. Βατικιώτην, μὲ λογαριασμοὺς, μὲ ἀριθμοὺς, νὰ σᾶς ἀποδείξῃ ὅτι καμμία ζημία δὲν προσγίνεται εἰς τὸ Κράτος. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἐκλείπει ὁ οὐσιωδέστερος λόγος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίχθη ἡ ἐπιτροπὴ, καὶ ἑπομένως ἅμα ἐκλείπει ὁ λόγος, ἐκλείπει καὶ τὸ ἀποτέλεσμα. Σᾶς ἀπέδειξα ὅτι διὰ νὰ δυνηθῶσιν ἰσχυρῶς νὰ προστατευθῶσι τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα πρέπει νὰ διατηρήσητε τὴν θέσιν αὐτὴν τοῦ προξένου· ἂν τὸ καταβιβάσητε, θέλετε ἐλαττώσει τὴν ὑπόληψιν καὶ τὴν ἐνέργειάν του, καὶ δὲν θέλετε φθάσει εἰς τὸν σκοπὸν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐσυστήθησαν τὰ προξενεῖα. Ταῦτα εἶναι ἀναγκαῖα, καὶ μάλιστα ἴσως εἶναι ἔτι μᾶλλον ἀνώτερα ἀπὸ πολλὰς ἀρχὰς, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἀλλὰ τί σᾶς λέγουν; ἐπειδὴ μέχρι τοῦδε διωρίσθησαν κακοὶ πρόξενοι, διὰ τοῦτο νὰ τὰ καταργήσητε· παράδοξον πραγματικῶς, ἐπειδὴ δὲν δυνάμεθα νὰ διορίσωμεν καλοὺς προξένους νὰ καταργήσωμεν τὰ προξενεῖα· ἡ αἰτία, Κύριοι, ὑπάρχει εἰς τὴν ἐσωτερικὴν διοίκησιν τοῦ τόπου· τὸ πᾶν μέχρι τοῦδε ἦτο διεφθαρμένον, καὶ ὡς μέχρι τοῦδε ἡ Ἑλλὰς ἐπιέζετο ἀπὸ τὴν διαφθορὰν, οὕτω καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἐπέφερον καμμίαν διόρθωσιν. Ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὅταν διορίζῃ ἱκανοὺς, καταλλήλους, ἀξίους προξένους, τότε μόνον τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα θὰ προστατευθῶσιν ἰσχυρῶς, τότε θὰ ἰδῇ ἡ Τουρκία ὅτι ἡ Ἑλλὰς δύναται νὰ προστατεύσῃ τοὺς ὑπηκόους της· καὶ πότε ἄλλοτε; ὅταν κάμετε 200,000 λόγχας, καὶ 40 πολεμικὰς φρεγάτας, τότε οἱ πρόξενοι θὰ γίνωσιν ἰσχυροί. Πολλοὶ πρόξενοι τὴν σήμερον ἀναγκάζονται νὰ περιποιοῦνται τὰς τουρκικὰς ἀρχὰς ἵνα προστατεύωσι τὰ συμφέροντα τῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων· καὶ τοῦτο, Κύριοι, διότι εἴμεθα ἀσθενεῖς· ἐνόσῳ ὅμως μένομεν εἰς τὴν καχεκτικὴν κατάστασιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ κᾀμμία διόρθωσις εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ προξενεῖον τῆς Ἀδριανουπόλεως εἰς ὑποπροξενεῖον, νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἕπεται ἑπομένως ἡ ἀφαίρεσις τῆς μισθοδοσίας τοῦ γραμματέως καὶ γιασαξῆ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ὑποπροξενεῖον Ἰβραΐλας· ὡς πρὸς τοῦτο ἐπρότεινε τὴν αὔξησιν ἐναντίον τῆς συνηθείας της ἡ ἐπιτροπὴ κατὰ 1200 δραχμὰς, διοριζομένου καὶ ἑνὸς λιμενάρχου.

§71ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Νὰ μᾶς εἴπωσι τοὺς λόγους.

§72Α. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ, τῆς ὁποίας τὸ πνεῦμα καθὼς βλέπετε, ἦτο πάντοτε πνεῦμα οἰκονομίας, οὐχ ἧττον ὅμως ἐνταῦθα, εἰς τὸ κονδύλιον αὐτὸ, ἔφερεν αὔξησιν· καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος· εἰς τὸν Δούναβιν ἡ ναυτιλία ἡμῶν εἶναι ἀνεπτυγμένη, πλῆθος πλοίων εἰσέρχονται κατ’ ἔτος εἰς τὸν Δούναβιν· τὸ μέρος δὲ εἰς τὸ ὁποῖον προσορμίζονται τὰ πλοῖα, δὲν εἶναι τὸ Γαλάζιον, ἀλλ’ ἡ Ἰμβραΐλα. Ὑπάρχει ἕνας λιμενάρχης εἰς τὸ Γαλάζιον, ἐνῷ δὲν ἔρχονται παρὰ 200 πλοῖα, ἐνῷ 2 χιλιάδες καὶ 3 χιλιάδες πλοῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἰμβραΐλαν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐσκέφθη, ὅτι ἐκεῖ εἶναι μεγάλη ἀνάγκη νὰ ἔχῃ τὴν ἕδραν του ἕνας λιμενάρχης, καὶ ἡ δικαιοδοσία του νὰ μὴ περιορίζηται μόνον εἰς τὸν Δούναβιν, ἀλλὰ νὰ ἐκτείνηται ἕως εἰς τὸν Σουλινᾶ. Ἠξεύρετε, ὅτι οἱ ναυτικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν φέρονται ἐνίοτε καλῶς εἰς τὰ ξένα μέρη, καὶ διὰ τοῦτο ἀπαιτεῖται μάλιστα ἕνας λιμενάρχης διὰ νὰ προλαμβάνῃ τὰ κακὰ, καὶ ἡ ἐπιτροπή σας δὲν ἐδίστασε ποσῶς νὰ προσθέσῃ τὰς 1200 δραχμὰς, τὰς ὁποίας νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς, καθόσον ἀποβλέπει τὴν αὔξησιν περὶ ἧς ὁ λόγος, διὰ τῆς προσθήκης ἑνὸς λιμενάρχου, πρότασιν ὑποστηριζομένην καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον Καΐρου· ὡς πρὸς τοῦτο δὲν ὑπάρχει κᾀμμία ἀντίῤῥησις ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§74ΙΑΛΕΜΟΣ. Εἰς τὸ προξενεῖον τοῦ Καΐρου, ὁ πρόξενος λαμβάνει κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν ἐπιχορήγησιν 400 δραχμῶν, καὶ σᾶς λέγω μετὰ θετικότητος, ὅτι τὰ ἔσοδά του τὰ μηνιαῖα ἀναβαίνουν εἰς 1000 δραχμὰς καὶ ἐπέκεινα, ἑπομένως προτείνω νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ἐπιχορήγησις εἰς 200 δραχμὰς μόνον.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Ἰαλέμου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἡ ἐπιχορήγησις λοιπὸν τοῦ προξένου ἐλαττοῦται εἰς 200 δραχμὰς κατὰ μῆνα. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ προξενεῖον Σάμου· ὁ Κ. Λεκάτης ἔχει τὸν λόγον.

§76ΛΕΚΑΤΗΣ. Κύριοι, ὀλίγα θέλω ἐκθέσει περὶ τοῦ προξενείου τῆς Σάμου, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ μὲ ἀκροασθῇ μετ’ εὐμενείας. Ἡ ἐπιτροπή σας, ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ συστήσῃ καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ προξενείου τῆς Σάμου, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι αἱ εἰσπράξεις τοῦ προξενείου αὐτοῦ δὲν ἀπαντῶσιν τὰς ἀναγκαίας δαπάνας τὰς ἀπαιτουμένας διὰ τὸ προξενεῖον αὐτό.

§77ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Δὲν ἀναφέρει τοιοῦτόν τι ἡ ἔκθεσις.

§78ΛΕΚΑΤΗΣ. Μάλιστα αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος. Κανεὶς, Κύριοι, δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ ὅτι ἡ ἀποστολὴ τῶν προξένων εἶναι σπουδαία ἀλλ’ ἔτι σπουδαιοτέρα εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῶν προξένων τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ Τουρκίᾳ, καὶ ὑπὸ πολιτικὴν, καὶ ὑπὸ ἐμπορικὴν ἔποψιν καὶ συμμερίζομαι καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν γνώμην ἐκείνων, οἵτινες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπον ὅτι σήμερον ἀντὶ ν’ ἀσχολώμεθα εἰς τὴν κατάργησιν προξενείων καὶ ὑποπροξενείων, καὶ εἰς τὴν κολόβωσιν αὐτῶν ἔπρεπε ν’ ἀσχολώμεθα εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν προξενείων, καὶ εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν αὐτῶν, διὰ νὰ ἑλκύσωμεν διὰ τοῦ μέσου τούτου πρόσωπα σημασίας, ἱκανότητος, καὶ ἐπιστημονικῆς ἀξίας, ἵνα καθέξωσι τὰς θέσεις αὐτὰς, καὶ ὑπηρετήσωμεν τὴν Πατρίδα ἐπωφελῶς. Καὶ φρονῶ, Κύριοι, ὅτι ἡ δαπάνη ἥτις ἤθελε προσγείνει εἰς τὸ δημόσιον ἕνεκα τούτου, δὲν ἤθελεν εἶσθαι τόσον μεγάλη, ὥστε νὰ ἐπισκιάσῃ τὰ οἰκονομικὰ, καὶ μεγάλα ἂν ἤθελεν εἶσθαι ἔπρεπε νὰ τὴν παραδεχθῶμεν ἕνεκα τῶν μεγάλων συμφερόντων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν καθ’ ὅλην τὴν Τουρκίαν, συμφέροντα, περὶ τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ κάμω λόγον, καθόσον πρὸ ἐμοῦ ὁ Κ. Βάσσος καὶ ἕτεροι ἀγορεύσαντες τὰ ὑπέδειξαν· ἐν τῇ περιπτώσει δὲ καθ’ ἣν ἡ Συνέλευσις παραδεχθῇ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ λοιπὰ προξενεῖα, πρέπει νὰ γίνει μία ἐξαίρεσις διὰ τὸ προξενεῖον τῆς Σάμου, καὶ ζητῶ τὴν ἐξαίρεσιν οὐχὶ διὰ τὰ ἀπερίγραπτα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ τόπος εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὐχὶ διότι κατέχει ἡ νῆσος αὕτη μίαν τῶν ὡραιοτέρων σελίδων τῆς ἱστορίας μας, ἀλλὰ διὰ τὸ συμφέρον αὐτὸ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐξηγοῦμαι. Γνωρίζετε, ὅτι μετὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς Σάμου ἐκ τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, ἡ νῆσος αὕτη μετεσχηματίσθη εἰς ἡγεμονίαν, ἐμμέσως ὑπαγομένην εἰς τὴν Ὑψ. Πύλην· ὑπὸ τὴν ἰδιότητα δὲ αὐτὴν τῆς ἡγεμονίας ὁ τόπος εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ ὁποιανδήποτε νομοθεσίαν ἐνόμιζεν ἀναγκαίαν νὰ κυβερνηθῇ, καὶ ὕστερον ἀπὸ πολλὰς ἐπαναστάσεις, αἱ ὁποῖαι συνέβησαν εἰς τὴν Σάμον κατὰ τῶν ἡγεμόνων, ὕστερον ἀπὸ πολλὰς ῥᾳδιουργίας προερχομένας ἀπὸ τὴν γνωστὴν πηγὴν τὴν ἔχουσαν ἀντικείμενον τὴν πίεσιν τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὑπερίσχυσεν ἡ ἰδέα νὰ παραδεχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία. Καὶ σήμερον ἐν Σάμῳ ὑπάρχουσιν οἱ πρόεδροι ἐφετῶν, καὶ εἰσαγγελεῖς, καὶ δικασταὶ, νέοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Πανεπιστημίου, τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἐφαρμόζοντες τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν· ἕτεροι δὲ νέοι, προϊόντα ἐπίσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Πανεπιστημίου, ὑπάρχουν ὡς γυμνασιάρχαι, καθηγηταὶ καὶ σχολάρχαι, καὶ ἐκπαιδεύουσι τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν· καὶ ἂν σήμερον, Κύριοι ἀφαιρέσητε τὸν πρόξενον ἀπὸ τὴν νῆσον αὐτὴν, δὲν θέλει κανεὶς πλέον ἐκ τῶν ὑπηκόων Ἑλλήνων ἀποφασίσει νὰ μεταβῇ ἐκεῖ διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ, εἴτε τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν, εἴτε νὰ διδάξῃ τὰ γράμματα. Καὶ πολλοὶ ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουσι, θέλουσιν ἀναχωρήσει, διότι κανεὶς δὲν θέλει βεβαίως νὰ μένῃ εἰς τὸν τόπον ὅπου δὲν ὑπάρχει προστασία· καὶ ἀφίνω εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ κρίνῃ ἂν κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καθ’ ἣν ὁ ἑλληνισμὸς καταδιώκεται ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη πρέπει νὰ καταργῶμεν τὰ προξενεῖα. Ἄλλως τε Κύριοι, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὑπάρχουν πλέον τῶν 300 ὑπηκόων Ἑλλήνων· καὶ μετὰ τὴν ἕνωσιν τῶν Ἑπτανησίων ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν θέλει αὐξήσει ἐπαισθητῶς, καὶ ἑπομένως εἶναι πρέπον νὰ ὑπάρχῃ τὸ προξενεῖον ἐκεῖ διὰ νὰ ὑπερασπίζεται τοὺς ὑπηκόους μας τόσῳ μᾶλλον καθόσον οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἀπέκτησαν τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, οὐχὶ διὰ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὸ δημοτολόγιον, ἀλλὰ κρατοῦντες τὸ ξίφος εἰς χεῖρας. Ἔπειτα, Κύριοι, ὑπάρχει καὶ ἕτερος λόγος ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ προξενείου, τὸ ὁποῖον ἡ Συνέλευσις πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν. Ἀπὸ τοῦ 1834 καὶ ἐντεῦθεν, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἔλαβον χώραν πολλαὶ ἐπαναστάσεις κατὰ τῶν ἡγεμόνων διὰ λόγους οἵτινες εἶναι περιττὸν νὰ ἐκτεθῶσιν ἐνταῦθα· εἰς ταύτας ἐδόθη παρεξήγησις, καὶ τὸ ὑπουργεῖον μάλιστα ἔχει γνῶσιν τούτου, δηλαδὴ ἐδόθη χροιὰ Ἑλληνικὴ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔκτοτε οἱ ὑπήκοοι Ἕλληνες οὐχὶ μόνον ὑπεβλέποντο, ἀλλὰ καὶ διετέλεσαν, οὕτως εἰπεῖν, ὑπὸ ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν. Ἂν λοιπὸν ἀφαιρέσητε τὸν πρόξενον ἀπὸ τὸν τόπον αὐτὸν, οἱ ὑπήκοοι Ἕλληνες εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑποφέρουν καὶ ν’ ἀναγκασθῶσι νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν τόπον ἢ νὰ προστρέξουν εἰς ἄλλην ἐθνικότητα· ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ πιεσθῶσιν οἱ ὑπήκοοι Ἕλληνες, δὲν ἔχω ἀνάγκην εἰμὴ νὰ σᾶς φέρω παράδειγμα ἕνα πρόσωπον, τὸ ὁποῖον παρακάθηται μεταξὺ ἡμῶν. Πρό τινων ἐτῶν, πρὶν ἢ γίνῃ ἡ μεταβολὴ εἰς τὰ προξενεῖα, αὐτὸ δηλαδὴ ἀπὸ πρακτορεῖον μετεβλήθη εἰς προξενεῖον· εἷς συνταγματάρχης μετὰ τοῦ υἱοῦ του ἔλαβε διαβατήριον Ἑλληνικὸν, ἐπικυρωμένον ὑπὸ τῆς πρεσβείας καὶ μετέβη εἰς Σάμον καὶ ἐν πλήρει εἰρήνῃ, ὁ συνταγματάρχης αὐτὸς καὶ ὁ υἱός του, ἄνευ ἀφορμῆς συνελήφθησαν καὶ μετεφέρθησαν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὅπου ἐκρατήθησαν δέσμιοι· μετὰ ταῦτα δὲ τῇ μεσιτείᾳ τοῦ σεβαστοῦ γέροντος Μαυροκορδάτου ὅστις ἐτίμα δι’ ἰδιαζούσης φιλίας τὸν Ἕλληνα αὐτὸν, ἀπελύθησαν μετὰ πολύμηνον κράτησιν. Ὤφειλον τὰ περιστατικὰ ταῦτα νὰ τὰ ὑποβάλω ἐνώπιον ὑμῶν, καὶ ἡ Συνέλευσις δύναται νὰ τὰ ἐκτιμήσῃ. Παρατηρῶ προσέτι ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει, καθ’ ἣν θελήσητε, λόγῳ οἰκονομίας, νὰ καταργήσητε τὸ προξενεῖον αὐτὸ, νὰ τὸ μετασχηματίσητε εἰς ὑποπροξενεῖον χορηγοῦντες εἰς τὸν ὑποπρόξενον τὸν τίτλον τοῦ προξένου.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέτω τὸ ζήτημα· οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς περὶ καταργήσεως τοῦ προξενείου Σάμου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι) ἀπεῤῥίφθη. Μένει προξενεῖον.

§80ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Εἶναι καὶ ἡ πρότασις τοῦ Κ. Λεκάτη.

§81ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν (θόρυβος).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τοῦ νὰ ὑποβιβασθῇ εἰς ὑποπροξενεῖον νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§83Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ μισθὸς τῶν Προξένων καὶ ὑποπροξένων δὲν εἶναι ὡρισμένος εἷς καὶ ὁ αὐτὸς δι’ ὅλα τὰ μέρη, ἀλλὰ ἀνάλογος τῶν τόπων. Τὸ ὑποπροξενεῖον λοιπὸν τοῦτο, τώρα τί μισθὸν θὰ λαμβάνῃ;

§84ΠΟΛΛΟΙ. 200 δραχμάς.

§85ΕΤΕΡΟΙ. 300.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί παραδέχεται ὁ ὑπουργός;

§87ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. 350.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὰς 350 νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν κατάργησιν τοῦ Προξενείου Ἰώππης. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν κατάργησιν νὰ σηκωθοῦν. (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἐπίσης ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν κατάργησιν τοῦ ὑποπροξενείου Ἰσμαηλίου ἐγκρίνεται;

§89ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ λοιπὰ εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις τῆς ἐπιτροπῆς ἐγκρίνονται;

§91ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Κεφάλαιον Γʹ. ἄρθρον βʹ. γραφικὰ ἔξοδα.» Ἐνταῦθα προτείνονται ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς διάφοροι ἐλαττώσεις. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. —«Ἄρθρον Γʹ. ἔξοδα ἐπιθεωρήσεως.» Ἀντίῤῥησις ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς δὲν ὑπάρχει· ἄρα ἐγκρίνεται.

§93ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ Δʹ. Κεφάλαιον ἄρθρον ά. «ἔξοδα ἀπρόβλεπτα 20,000.» ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἐλάττωσιν εἰς 15,000.

§95ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 10,000.

§96ΕΤΕΡΟΙ. Εἰς 5,000.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀπωτέρω εἶναι ἡ ἐλάττωσις τῶν 5,000 Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἐλάττωσιν 10000, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἐτελείωσε λοιπὸν Κύριοι, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§98ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. Ἐπεθύμουν Κύριοι, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε νὰ σᾶς ὑποβάλω μίαν παρατήρησιν· αἱ ἐλαττώσεις τὰς ὁποίας παρεδέχθητε ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐξωτερικῶν δὲν εἶναι εὔκολον νὰ πραγματοποιηθῶσιν ὅπως αἱ ἐλαττώσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τοὺς κλάδους τῆς δημοσίου διοικήσεως. Διότι ἐὰν καταργήσητε μίαν τινα θέσιν οἰκονομικὴν ἢ διοικητικὴν ἐν τῷ Κράτει, δὲν ἀπαιτοῦνται παρὰ δύω μόνον ἡμέρας διὰ νὰ μεταβιβασθῇ ἡ ἀπόφασις αὕτη εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ ἐπέλθῃ ἡ κατάργησις· ἀλλ’ αἱ καταργήσεις εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀπαιτοῦν χρονικὸν διάστημα. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ προσδιορίσετε χρονικὴν διάρκειαν οὐχὶ ἕως τὴν 1 Ἀπριλίου.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὰς οἰκονομίας εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐλαττώσεων θὰ γείνῃ ἀπὸ τῆς ά. Ἀπριλίου ὡς παρεδέχθημεν προχθές.

§100ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Δύνανται νὰ φθάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς τὴν ά. Ἀπριλίου.

§101ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τεθῇ ἡ ά. Μαΐου.

§102ΕΤΕΡΟΙ. Ἡ 15 Ἀπριλίου.

§103Δ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἕως τὴν πρώτην Ἀπριλίου δυνάμεθα νὰ γράψωμεν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν.

§104ΥΠΟΥΡ. ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. Ὁ Κύριος Μαυροκορδάτος λησμονεῖ ἓν πρᾶγμα ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς διὰ νὰ γείνῃ νόμος τοῦ Κράτους πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως καὶ νὰ κυρωθῇ ὑπὸ τοῦ Βασιλέως.

§105ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἐγὼ προτείνω ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς κυρώσεως.

§106Δ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. 15 ἡμέρας ἀπὸ τῆς κυρώσεως.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν λοιπὸν διάφοροι γνῶμαι, οἱ μὲν θέλουν, τὴν πρώτην Μαΐου, ἄλλοι τὴν 15 Ἀπριλίου, καὶ ἄλλοι τὴν πρώτην Ἀπριλίου· ἀπωτέρω εἶναι ἡ πρώτη Μαΐου. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν διὰ τοὺς ἐξωτερικοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν 15 Ἀπριλίου νὰ σηκωθῶσιν. (ἀνίστανται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρώτην Ἀπριλίου νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης.

§108ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον! Αὔριον. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ὥρα 4½ Μ. Μ.

Ὁ Πρόεδρος

Ι. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Χ. Σουΐδας.