1864.03.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 230.

Τῆς 6 Μαρτίου 1864.

(Παρασκευή)

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης Συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν.

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνεκρίθησαν. Κύριοι, πληρεξούσιοι, δι’ ἐγγράφου του ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ὁ Πρόεδρος τοῦ νέου ὑπουργείου γνωστοποιεῖ πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι παραιτηθέντος τοῦ ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ Κυρίου Δημητρίου Βούλγαρη ὑπουργείου, ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν Κύριον Κανάρην πρόεδρον καὶ ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν, ὡς ὑπουργοὺς δὲ, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν Κύριον Δ. Χρηστίδην, ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν Κύριον Θρασύβουλον Ζαΐμην, ἐπὶ δὲ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίου Ἐκπαιδεύσεως, τὸν Κύριον Κουμουνδοῦρον, ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν τὸν Ἀντισυνταγματάρχην Π. Κορωναῖον, καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν Κύριον Θεόδωρον Δελιγιάννην ἅπαντας πληρεξουσίους. Κύριοι πληρεξούσιοι, γνωστοποιῶ ὑμῖν, ὅτι αὔριον λήγει ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑφισταμένου Προεδρείου· ὥστε τὴν Δευτέραν νὰ γείνῃ ἡ ἐκλογὴ τοῦ νέου προεδρείου. Μοὶ ἐνεχειρίσθησαν τὰ εἰσιτήρια δύω ἐκ τῶν πληρεξουσίων τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας, τῆς ὁποίας ἐντελῶς ἡ ἐκλογὴ ἀπεπερατώθη· τὸ ἕν εἶναι τοῦ Γρ. Ζέζου καὶ τὸ ἕτερον τοῦ Σωτ. Σωτηροπούλου. Ἀναγινώσκεται τὸ ἕν τοῦ Κυρίου Ζέζου. Ἀριθ. 1897. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ὁ Νομάρχης Μεσσηνίας. Πρὸς τὸν Κύριον Γρηγόριον Ζέζον. Σᾶς κοινοποιοῦμεν, ὅτι κατὰ τὸ σήμερον δ’ ὁμοιαρίθμου προγράμματος ἡμῶν δημοσιευόμενον ἀποτέλεσμα τῆς ἐν ἐκλογῇ τῶν ἓξ πληρεξουσίων τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας γενομένης ψηφοφορίας εἰς τοὺς Δήμους Αὐλῶνος, Τρινέλης, Πλαταμῶνος Δωρίου, Ἐράνης, καὶ Φλεσιάδος, ἐξελέχθητε δ’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν πραγματικῶν ψηφοφορησάντων, ὡς πληρεξούσιος τῆς εἰρημένης ἐπαρχίας, λαβόντες ἐπὶ τούτῳ ψήφους, 3739, ἐν οἷς συμπεριλαμβάνονται καὶ αἱ δοθεῖσαι ἀπὸ τὸν δῆμον Κυπαρισσίας ψῆφοι. Τοῦτο σπεύδομεν εὐχαρίστως νὰ σᾶς γνωστοποιήσωμεν συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθ. 24 τοῦ περὶ ἐκλογῆς νόμου τῆς 18 Μαρτίου 1844. Καλάμαι 2 Μαρτίου 1864 Ὁ Νομαρχεύων Γραμματεύς.

Δ. ΚΑΨΑΛΗΣ.

Κύριοι πληρεξούσιοι, ἐὰν ἐπιτρέπετε, νὰ ἐπιψηφίσωμεν μία πρότασιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο ἡ ἔκθεσις τῆς εἰσηγητικῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐπρότεινε τὴν παραδοχήν. Πρόκειται περὶ ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ἡ ἑξῆς. Πίναξ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1863.

Νομίζω, ὅτι ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει· οἱ παραδεχόμενοι τὴν πίστωσιν νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ ἀναδεχθῇ σήμερον τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ;

§4ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὴν Συνέλευσιν ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ μέχρι τῆς Δευτέρας.

§5ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§6ΚΑΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν νέαν Κυβέρνησιν πρὸς τὴν ἔγγραφον κοινοποίησιν νὰ κάμῃ καὶ ἔκθεσίν τινὰ προφορικὴν, διότι εἶναι ἔθιμον συνταγματικὸν ὁσάκις γίνεται μεταβολὴ νὰ παρουσιάζωνται ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως ἢ τῆς Βουλῆς οἱ νέοι ὑπουργοὶ ταὶ νὰ ἐκθέτωσι τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν ταύτην.

§7ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Τὸ νέον ὑπουργεῖον δὲν χρεωστεῖ νὰ εἴπῃ ἄλλο τι, παρ’ ὅτι παραιτηθέντος τοῦ προκατόχου ὑπουργείου προσεκλήθη ὁ Κύριος Κανάρης νὰ πρωθυπουργεύσῃ, νὰ σχηματίσῃ τὸ νέον ὑπουργεῖον, καὶ τὸ ἐσχημάτισεν· ἡμεῖς ἐδέχθημεν τὸ ὑπουργεῖον, διότι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἀρνηθῶμεν νὰ φέρωμεν αὑτὸ τὸ βάρος, ἀφοῦ ὑπήρξαμεν ἀντιπολιτευόμενοι. (θόρυβος). Τώρα ζητεῖτε τὸ πρόγραμμά μας· εἴμεθα ἡμεῖς, τὸ ἐξεφράσαμεν χιλιάκις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν χρεωστοῦμεν λοιπὸν νὰ δώσωμεν λόγον διὰ τὸ ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον παρῃτήθη· ἂν τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο ἔχῃ λόγους νὰ εἴπῃ ἂς προσκληθῇ, ἡμεῖς χρεωστοῦμεν νὰ δώσωμεν λόγον δι’ ἡμᾶς· ἐδέχθημεν, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν, καὶ ἠθέλαμεν πράξει πρᾶξιν δειλὴν ἂν δὲν ἐδεχόμεθα, διότι εἴμεθα ἀντιπολιτευόμενοι. Δὲν ἔχομεν νὰ δώσωμεν κανένα λόγον.

§8ΚΑΛΟΣ. Δὲν ἤθελον νὰ μάθω παρὰ τῆς νέας Κυβερνήσεως ἐγὼ τοὺς λόγους τῆς παραιτήσεως τῆς προλαβούσης, ἀλλὰ μόνον λέγω, ὅτι ἡ νέα εἶχε καθῆκον οὐχὶ μόνον δι’ ἐγγράφου, ἀλλὰ καὶ προφορικῶς νὰ γνωστοποιήσῃ εἰς τὴν Συνέλευσιν τὴν πολιτικήν της πορείαν (θόρυβος).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸν προϋπολογισμὸν ἔρχεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἡ ἐξακολούθησις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων.

§10ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτήσατε τὴν Συνέλευσιν ἂν θέλῃ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§11ΖΕΡΒΑΣ. Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους δὲν θέλει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§12ΑΝΤ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Δὲν βλέπω τὴν ἔνστασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καθόσον ὁ Κ. ὑπουργὸς ἦτο καὶ Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ εἶναι εἰς καλλιτέραν κατάστασιν παντὸς ἄλλου νὰ γνωρίζῃ καὶ τὰς ἀποφάσεις τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ τὸν προϋπολογισμὸν, τὸν ὁποῖον ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις· ἂν ἔχῃ ἄλλους σκοποὺς τὸ ἐννοῶ· οὐχ ἧττον ὅμως εἰς τὸν νῦν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δύναμαι νὰ πιστεύσω, ὅτι ἔχει ἀνάγκην νὰ μελετήσῃ, καθότι ἐπὶ ὁλοκλήρους ἡμέρας ὡς πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς ἐμελέτησε τὸν προϋπολογισμόν.

§13ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Δὲν ἐνόησα τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἔντιμος προλαλήσας ὡμίλησε μὲ ὀλίγον τόνον εἰς τὸν νῦν ὑπουργὸν καὶ πρῴην πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς, ὅταν εἶδε κ’ ἐντὸς τοῦ τμήματος τὸ φρόνημά του ποῖον ἦτο καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τίνι τρόπῳ ἤρχισε νὰ συζητῇ τὸν προϋπολογισμόν· δὲν δύναται βεβαίως αὐτὸς ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀρνηθῇ τὰς πράξεις του, τὸ φρόνημά του. Εἶμαι, Κύριοι, καθ’ ὁλοκληρίαν ὑπὲρ τῶν ἐλαττώσεων, καὶ ἂν δυνηθῶ θὰ ὑπάγω καὶ μακρύτερα. Ἀλλ’ ἔχει καθῆκον τὸ ὑπουργεῖον συγκροτηθὲν, οὐχὶ μόνον ἀπὸ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν μέλη, τὸ ὑπουργεῖον ἔχει πρόεδρον, ἀκόμη δὲν συνῆλθε, ἀκόμη δὲν ἀνταμώθημεν· χρεωστῶ νὰ ὑποβάλλω τὰς σκέψεις μου εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ λάβω τὴν γνώμην του, καὶ τὴν ἀπόφασίν του, ὕστερον νὰ ἔλθω νὰ ὁμιλήσω. Ἀλλὰ σᾶς προλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἤμην καὶ εἶμαι ὑπὲρ τῶν ἐλαττώσεων. (Ζωηραὶ χειροκροτήσεις ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου).

§14ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι προπαρασκευασμένα τὰ τοιαῦτα (θόρυβος μέγας ἀριστερά).

§15ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν οἱ Κύριοι δυσανασχετοῦν πρέπει νὰ παραπονεθῶσιν κατὰ τοῦ Κυρίου Δημητρίου Βούλγαρη, ὅστις τοὺς ἔκαμεν ἀντιπολιτευομένους. Τί λοιπὸν παραπονοῦνται; (θόρυβος).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρατηρῶ εἰς τοὺς Κυρίους ἀκροατὰς, ὅτι ἀπαγορεύονται αἱ ἐπιδοκιμασίαι καὶ ἀποδοκιμασίαι, καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ τοιαύτη παρεκτροπὴ, διότι θέλω διατάξει τὴν ἐκκένωσιν τοῦ ἀκροατηρίου. Παρακαλῶ δὲ τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους νὰ μὴ θορυβῶνται δ’ ὅποιον δήποτε λόγον.

§17ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Τίνες ἐχειροκρότησαν; Τὰ ὄργανα τοῦ παρελθόντος!

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἁρμόζει εἰς τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους ν’ ἀποτείνωσι τὸν λόγον εἰς τὸ ἀκροατήριον, τοῦτο εἶναι δικαίωμα μόνον τοῦ Προέδρου (θόρυβος).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ἀντίῤῥησιν κατὰ τῆς προτάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν;

§20ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι· τὴν Δευτέραν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως περὶ συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων;

§22ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἀνακαλῶ τὴν πρότασίν μου.

§23ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Πρότασις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤρχισεν ἤδη συζήτησις δὲν δύναται ν’ ἀνακληθῇ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμεῖται ἡ Συνέλευσις καθόσον ἀποβλέπει τὴν πρότασιν αὐτὴν, ὅτι ἐπεψηφίσθη πρῶτον, ὅτι ἡ διὰ μαρτύρων ἀπόδειξις εἶναι δεκτὴ μέχρι τοῦ 1827, καὶ τούτου συμπεριλαμβανομένου. Δεύτερον, ὅτι αἱ ἔνορκοι καταθέσεις θὰ γίνωνται ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου καὶ οὐχὶ ἐνώπιον τῶν πρωτοδικῶν, ἔμεινε δὲ νὰ λυθῇ ἀκόμη ἕτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς γενομένης προηγουμένης συζητήσεως, τοῦτο εἶναι, ἂν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐνόρκων καταθέσεων πρέπῃ νὰ καλῆται καὶ εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν πολιτικῶν συντάξεων. Ἡ πρότασις αὕτη προκύπτει ἐκ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ πληρεξούσιος καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν Κ. Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Κατὰ τὴν πρότασιν αὐτὴν ἐπίτροπος τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων θεωρεῖται ὁ πρόεδρος τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρ. 17 τοῦ νόμου ΧΝΒ. γνωμοδοτικοῦ συμβουλίου, πρὸς ὃν γνωστοποιοῦνται οἱ μάρτυρες καὶ ὅστις ἔχει δικαίωμα νὰ προτείνῃ μάρτυρας ἀνταποδείξεως καὶ νὰ παρασταθῇ εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτοπροσώπως, ἢ καὶ διὰ τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ ἐφόρου. Θὰ προκαλέσω τὴν ψῆφον τῆς Συνελεύσεως, διότι εἴμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς λύσεως γενικῶν ζητημάτων, καὶ οὐχὶ εἰς τὴν συναρμολόγησιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ προκαλέσω τὴν ψῆφον ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἂν πρέπῃ νὰ παρουσιάζωνται εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν μαρτύρων καὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων (θόρυβος).

§25ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Κάμνω μίαν μικρὰν τροπολογίαν, ὅτι νὰ παρίσταται ὁ ἴδιος, ἢ δι’ ἀντιπροσώπων, οὐχὶ δι’ οἰκονομικοῦ ἐφόρου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ παρίσταται κατὰ τὴν ἐξέτασιν ἢ κατάθεσιν τῶν μαρτύρων, καθόσον ἀποβλέπει τὸν χρόνον τῆς συντάξεως, καὶ ἐπίτροπος τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι· (ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα), ἐρωτῶ ἀντιστρόφως. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὸ νὰ παρίσταται ἐπίτροπος τοῦ ταμείου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὸ νὰ παρίσταται ἐπίτροπος τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων. Ἀναγινώσκεται τὸ 1 ἄρθρον τῆς προτάσεως. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Ὁ αἰτῶν σύνταξιν κατὰ τὸν ΧΝΒʹ. Νόμον ὀφείλει διὰ πᾶσαν ὑπηρεσίαν νὰ προσαγάγῃ τὰ πρωτότυπα ἢ ἐπίσημα ἀντίγραφα τῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διορισμῶν καὶ τῶν ἐκ ταύτης ἀπολύσεων. Ἐν ἐλλείψει τῶν ἐν τοῖς ἀρχείοις σχεδίων εἶναι δεκταὶ περιλήψεις τῶν σωζομένων βιβλίων, καταστάσεων κλπ. Τὸ μέσον τῆς διὰ μαρτύρων ἀποδείξεως δὲν ἐπιτρέπεται εἰμὴ μόνον διὰ τὰς ἀπὸ τοῦ 1821 μέχρι τέλους τοῦ 1827 ὑπηρεσίας. Ἡ ὅρκισις καὶ ἐξέτασις τῶν προσαγομένων μαρτύρων γίνεται ἐνώπιον τῶν εἰρηνοδικῶν ἐπὶ δημοσίας συνεδριάσεως, φυλαττομένων ὡς πρὸς τὴν κλῆσιν αὐτῶν τῶν διατάξεων τῆς πολιτικῆς δικονομίας. Ἐπίτροπος τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων θεωρεῖται ὁ πρόεδρος τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρ. 17 τοῦ νόμου ΧΝΒ. γνωμοδοτικοῦ συμβουλίου, πρὸς ὃν γνωστοποιοῦνται οἱ μάρτυρες, καὶ ὅστις ἔχει δικαίωμα νὰ προτείνῃ μάρτυρας ἀνταποδείξεως καὶ νὰ παρίσταται εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτοπροσώπως, ἢ διὰ πληρεξουσίου. Θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον αὐτό· οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ 2 ἄρθρον. Ἄρθρον 2. Αἱ ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1830 καὶ ἐντεῦθεν στρατιωτικαὶ καὶ ναυτικαὶ ὑπηρεσίαι δὲν χορηγοῦσι δικαίωμα συντάξεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ΧΝΒʹ. Νόμου, ἐὰν τὰ ἔτη τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων εἰσὶ πλειότερα τῶν τῆς πολιτικῆς ὑπηρεσίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ συνταξιοῦχος ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τῶν περὶ στρατιωτικῶν καὶ ναυτικῶν συντάξεων σχετικῶν Νόμων.

§27ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν διάταξιν, Κύριοι, δὲν τὴν θεωρῶ δικαίαν, διότι εἶναι ἄδικον ἕνας στρατιωτικὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωσαν μόνον προικοδότησιν ν’ ἀποξενωθῇ ἀπὸ πᾶσαν σύνταξιν, λέγει ὅτι, ἂν καὶ μετὰ ταῦτα οἱ χρόνοι δὲν συμπληρωθῶσιν ὥστε νὰ λάβῃ σύνταξιν νὰ μὴ πάρῃ. Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι κατεδικάσθησαν εἰς τὸ νὰ πάρουν μόνον τὸ ἄθλιον ἐκεῖνο γραμμάτιον.

§28ΛΕΒΙΔΗΣ. Ὁ νόμος περὶ πολιτικῶν συντάξεων δὲν διαλαμβάνει τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοῦ 1830 καὶ ἐντεῦθεν· διότι ὁ νόμος εἶναι περὶ συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων. Κατελόγισε δὲ μόνον τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας, τὰς κατὰ τὸν ἀγῶνα. Εἰς τὸ συμβούλιον παρουσιάσθησαν αἰτήσεις πολλαὶ, αἱ ὁποῖαι εἶχον καὶ πολλὰ ἔτη μετὰ τὸ 1830. Τὸ συμβούλιον εὑρέθη εἰς δισταγμὸν τί νὰ πράξῃ, καὶ ἀπέῤῥιψεν αὐτὰ τὰ ἔτη. Ἐγὼ ἐνόμισα ὀρθὸν νὰ τὰ συμπεριλάβω. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι δὲν ἀδικοῦμεν τοὺς στρατιωτικοὺς, διότι κατὰ τὴν ἐδικήν μου πρότασιν συμπεριλαμβάνονται καὶ τὰ ἔτη αὐτά. Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ διαφορά, ὅτι λέγει, ἐὰν αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι μετὰ τὸ 1830 ἦναι πλατύτεραι τῶν πολιτικῶν, τότε νὰ μὴ ἐπιβαρύνηται τὸ Ταμεῖον τῶν πολιτικῶν, ἀλλὰ τῶν στρατιωτικῶν συντάξεων· διὰ τοῦτο συνέταξα τὴν πρότασίν μου ὅπως ἔχει.

§29ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι ὁ Κύριος Λεβίδης λανθάνεται. Εἰς τὸν νόμον τῶν συντάξεων περὶ πολιτικῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ σύνταξις κανονίζεται ἐπὶ τῆς τελευταίας θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει. Λοιπὸν τότε, ἐὰν θέλῃ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ τὸ Ταμεῖον, ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ δι’ ἑνὸς γενικωτέρου νόμου νὰ εἴπῃ, ὅτι τὴν σύνταξίν του ὁ πολιτικὸς ὑπάλληλος λαμβάνει ἐπὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἐπὶ πλειότερον χρόνον κατεῖχεν. Ἀλλὰ νὰ καταδικάζῃ τὸν πολιτικὸν ὑπάλληλον, ὅστις κατὰ τύχην ὑπῆρξε ναυτικὸς, ἢ στρατιωτικὸς, καὶ μετὰ ταῦτα διωρίσθη πολιτικὸς ὑπάλληλος, νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν στρατιωτικὴν σύνταξιν, δὲν τὸ ἐννοῶ. Ὑποθέσατε, ὅτι εἶναι πρόεδρος δικαστηρίου 20 ἔτη, καὶ μετὰ ταῦτα λαμβάνει θέσιν Ἀρειοπαγίτου, οὗτος θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν τοῦ Ἀρειοπαγίτου.

§30ΛΕΒΙΔΗΣ. Ὁ νόμος, ὅστις ἐξεδόθη εἰς τὸ 1861 περὶ συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων λέγει· «Δικαίωμα συντάξεως ἔχουσιν οἱ διὰ Β. Διατάγματος εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν διοριζόμενοι καὶ μισθοδοτούμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου Ταμείου,» καὶ χωρὶς νὰ λέγῃ περὶ ὑπαλλήλων. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἠθέλησε νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀγῶνος. Ἐξάγεται λοιπὸν καθαρῶς, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦ νόμου δὲν συμπεριλαμβάνει περὶ ὑπηρεσίας στρατιωτικῆς καὶ ναυτικῆς μετὰ τὸν ἀγῶνα.

§31ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Εἶπεν ἀπὸ 1833 καὶ ἐντεῦθεν ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία νὰ λαμβάνηται, ἐπειδὴ οὐδὲν ὁ στρατιωτικὸς ἐλάμβανεν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τῶν συντάξεων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκεῖται ἡ Συνέλευσις εἰς τὰ λεχθέντα;

§33ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, ἀναγινώσκω τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Λεβίδου, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 2. Αἱ ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1830 καὶ ἐντεῦθεν στρατιωτικαὶ καὶ ναυτικαὶ ὑπηρεσίαι δὲν χορηγοῦσι δικαίωμα συντάξεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ΧΝΒʹ. Νόμου, ἐὰν τὰ ἔτη τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων εἰσὶ πλειότερα τῶν τῆς πολιτικῆς ὑπηρεσίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ συνταξιοῦχος ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τῶν περὶ στρατιωτικῶν καὶ ναυτικῶν συντάξεων σχετικῶν Νόμων. Ἡ τροπολογία τοῦ Κυρίου Χαραλάμπους ἔχει ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 2. Αἱ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1833 καὶ ἐντεῦθεν στρατιωτικαὶ καὶ ναυτικαὶ ὑπηρεσίαι δὲν χορηγοῦσι δικαίωμα συντάξεως κατὰ τὸν ἀνωτέρω Νόμον. Θέτω εἰς ψηφοφορίαν κατὰ πρῶτον τὴν τροπολογίαν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν τοῦ Κυρίου Χαραλάμπους, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἀπεῤῥίφθη. Θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 3. Εἰς τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας λογίζονται καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ὑπουργῶν τοῦ Κράτους. Ὅσοι δὲ ἐκ τούτων λάβωσι σύνταξιν, θέλουσιν ὑποστῆ τὰς πρὸς ὄφελος τοῦ Ταμείου τῶν συντάξεων κρατήσεις, κατὰ τὰ ἐδάφ. βʹ. γʹ. καὶ ἡ. τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ΧΝΒʹ Νόμου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ.

§35ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Γνωρίζομεν, ὅτι, ἀφότου ὑπάρχουν ὑπουργοὶ, οὐδεὶς παύεται, ἀλλὰ πάντοτε παραιτοῦνται. Ὑπάρχει δὲ διάταξις ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι ὁ παραιτούμενος ὑπάλληλος δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ σύνταξιν· πῶς θὰ συμβιβάσητε τώρα αὐτὰ τὰ 2 ἄρθρα; ἢ πρέπει νὰ καταργήσωμεν τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, ἢ πρέπει αὐτὸ νὰ μὴ τὸ δεχθῶμεν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τροπολογία τοῦ Κ. Χαραλάμπη ἔχει. Ἄρθρ. 3. Εἰς τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας λογίζονται καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ὑπουργῶν τοῦ Κράτους. Ὅσοι δ’ ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε διατελεσάντων τοιούτων λάβωσι σύνταξιν θέλουν ὑποστῆ τὰς πρὸς ὄφελος τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων κρατήσεις, κατὰ τὰ ἐδ. β. γ. καὶ η. τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ αὐτοῦ ΧΝΒ. Νόμου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ. Αἱ συντάξεις τῶν ὑπουργῶν καὶ αἱ κατὰ τὸ αὐτὸ ἄρθρ. 18 τοῦ νόμου κρατήσεις λογίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μισθοῦ τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§37ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι τότε νὰ προσθέσω «ἐκ τῶν παραιτουμένων ὑπουργῶν τοῦ Κράτους.»

§38ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι περὶ συντάξεως τῶν πολιτ. ὑπαλλήλων, οἱ δὲ ὑπουργοὶ εἶναι ἄλλο παρὰ ὑπάλληλοι· αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ὑπουργῶν εἶναι ἐξαιρετικαί· ἡ πατρὶς θὰ κάμῃ εἰδικὸν νόμον περὶ αὐτῶν. Εἰς κανένα νόμον περὶ συντάξεων δὲν συμπεριλαμβάνονται αἱ συντάξεις τῶν ὑπουργῶν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§40Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Ὁ καθιερώσας αὐτὸ τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν Συντάξεων νόμος δὲν ἐξαιρεῖ, λέγει «πᾶς δημόσιος ὑπάλληλος διοριζόμενος διὰ Β. διατάγματος ....

§41ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὁ νόμος οὗτος ἦλθε τὸ πρῶτον εἰς τὴν Βουλὴν, ἐξῃροῦντο συγχρόνως καὶ οἱ ὑπουργοὶ καὶ οἱ πρέσβεις. Μετὰ ταῦτα εἶπον ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς προβλέπει περὶ ὑπαλλήλων καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν λόγον περὶ ὑπουργῶν· εἶναι διαφορὰ μεγίστη μεταξὺ ὑπαλλήλων καὶ ὑπουργῶν· ὁ νόμος ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα διαρκῶς εἰς θέσιν ὑπαλλήλου, οἱ δὲ ὑπουργοὶ, ὄντες οἱ ἀνώτεροι λειτουργοὶ τοῦ κράτους, δὲν δύνανται νὰ συνταυτισθοῦν μὲ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ μάλιστα μὲ τοὺς ὑποδεεστέρους. Εἰς κανὲν μέρος νόμος περὶ ὑπαλλήλων δὲν κάμνει λόγον περὶ ὑπουργῶν. Ὅταν πρόκειται νὰ λάβῃ σύνταξιν ὑπουργὸς, γίνεται ἰδιαίτερος νόμος. Ἄλλως τε εἶναι ἀναξιοπρεπὲς εἷς λειτουργὸς ἀνώτερος τοῦ κράτους νὰ ἔρχηται νὰ ζητῇ νὰ λάβῃ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καταθέτουν οἱ μικροὶ ὑπάλληλοι διὰ κρατήσεων ἐπὶ τοῦ ἑκατονταδράχμου μισθοῦ των· περὶ τῶν ἀνωτέρων λειτουργῶν, ὅταν προσφέρωσιν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, γίνεται ἰδιαίτερος νόμος· αὐτοὶ πάντοτε πληρώνονται ἀπὸ τὸν δημόσιον θησαυρὸν, καὶ ὄχι ἀπὸ ἰδιαίτερον ταμεῖον. Εἶμαι ἐναντίος λοιπὸν τῆς ἀρχῆς νὰ συμπεριλάβωμεν καὶ τὰς ὑπηρεσίας τῶν ὑπουργῶν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§42ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Συνεισφέρουν οἱ ὑπουργοὶ εἰς τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων;

§43ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ποσῶς.

§44ΜΙΛΗΣΗΣ. Συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὸν προλαλήσαντα, καὶ λέγω, ὅτι τῷ ὄντι οἱ ὑπουργοὶ δὲν πρέπει νὰ....

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε εἶσθε σύμφωνος, Κ. Μίληση, μὲ τὸν προλαλήσαντα. Ἂς ἀγορεύσῃ κἀνεὶς ἄλλος ἐναντίος· ἕπεται ὁ Κ. Καλός.

§46ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἔχετε δίκαιον, Κ. Πρόεδρε.

§47ΚΑΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς, ὅ,τι ὁ προαγορεύσας σᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς ἄλλα Κράτη οἱ ὑπουργοὶ δὲν κατατάσσονται μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν δι’ ἑνὸς νόμου κανονικοῦ· ἀλλ’ ὅστις λαμβάνει ἐκεῖ μίαν τοιαύτην θέσιν, δὲν ῥίπτεται εἰς τοὺς δρόμους, ὅπως εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τοποθετεῖται καταλλήλως. Τὸ ά. ἄρθρον τοῦ Νόμου λέγει· «δικαίωμα συντάξεως ἔχουσιν οἱ διὰ Β. Διατάγματος εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν διοριζόμενοι καὶ μισθοδοτούμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου Ταμείου κτλ. Καὶ οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι πολιτικοὶ ὑπάλληλοι εἰς τὰ Συνταγματικὰ Κράτη. Εἰς τὴν Ἑλλάδα οὔτε ἐλήφθη οὔτε θὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια περὶ Ὑπουργῶν, καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ ἐπέλθῃ νόμος εἰδικὸς, φρονῶ, ὅτι εἶναι δίκαιον σήμερον μεταῤῥυθμίζοντες τὸν ὑπάρχοντα νόμον, νὰ κανονίσωμεν ἀκόμη καὶ τὰ τῶν Ὑπουργῶν· τοὐτέστιν ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν νὰ λογίζηται πρὸς ὄφελος αὐτῶν, καὶ νὰ γίνηται ἀπὸ τὸ ταμεῖον τῶν πολιτικῶν συντάξεων ἡ πληρωμή. Τώρα θέλετε νὰ ὁρίσητε ὡς ἀνώτερον ὅρον τὸν μισθὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν ἔχω ἀντιλογίαν.

§48ΜΙΛΗΣΗΣ. Δύω λέξεις, Κ. Πρόεδρε. Ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Ἀντωνόπουλος, εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Εἶναι πρόδηλον ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ τοῦ Κράτους δὲν εἶναι ὑπάλληλοι, ἀλλ’ οἱ ἀνώτεροι λειτουργοὶ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας· δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ τοὺς συγχύσωμεν εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν μὲ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ, Κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ δεύτερος λόγος ὑπὲρ τῆς γνώμης τοῦ Κ. Ἀντωνοπούλου· οἱ ὑπάλληλοι εἶναι πάντοτε κύριοι τῶν θέσεών των, τοὐλάχιστον τοῦτο ὑποτίθεται κατὰ τὸν νόμον, ὁσάκις ἐκτελῶσι τὰ καθήκοντα τῆς ὑπηρεσίας· δύνανται ἑπομένως ἐξακολουθοῦντες τὴν καταβολὴν νὰ ἀποκτήσωσι τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν διὰ τοὺς ὑπουργούς. Οἱ ὑπουργοὶ ἔρχονται καὶ παρέρχονται κατὰ τὰς πολιτικὰς ἀνάγκας τῆς πολιτείας, καὶ δὲν εἶναι κύριοι νὰ σταθῶσιν εἰς τὰς θέσεις των διὰ νὰ ἀποκτήσωσι τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, καθὼς οἱ ὑπάλληλοι. Διὰ τοῦτο οἱ ὑπουργοὶ δὲν πρέπει νὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον τῆς συντάξεως τῶν ὑπαλλήλων· ὑπενθυμίζω δὲ εἰς τοὺς κυρίους ὅτι ἐν Γαλλίᾳ ὁ νόμος τῶν συντάξεων δὲν περιλαμβάνει οὔτε αὐτοὺς τοὺς νομάρχας· διότι καὶ οἱ νομάρχαι, ἄμεσα ὄργανα τῆς διοικήσεως, μεταβάλλονται κατὰ τὰς διαφόρους μεταβολὰς τῆς πολιτείας καὶ δὲν δύνανται ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των, νὰ ἐξακολουθήσωσι τὴν ὑπηρεσίαν των. Θὰ ᾖναι λοιπὸν καὶ ἄτοπον καὶ ἄδικον νὰ περιλάβωμεν τοὺς ὑπουργοὺς εἰς τὸν νόμον τοῦτον.

§49ΛΕΒΙΔΗΣ. Ὁ Κ. Καλὸς ἐπρόλαβε νὰ ἐκφράσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον εἰπεῖ ἐγώ. Προσθέτω δὲ μόνον ὅτι πολλοὶ ὑπουργοὶ κατὰ πρῶτον διορισθέντες ἐπλήρωσαν τὴν κράτησίν των διὰ τὸ Ταμεῖον τῶν πολιτ. συντάξεων· ἄλλοι δὲν τὴν ἐπλήρωσαν. Ὡς ἐκ τούτου προῆλθεν ἡ σύγχυσις αὐτὴ, λέγω ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ ἐξαιρέσητε τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ὑπουργῶν. Ἐδῶ τὸ ἐκάμαμεν διὰ νὰ ᾖναι σαφέστερον διὰ νὰ μὴ λέγῃ ἕνας ὑπουργὸς ὅτι θέλω νὰ ὑπαχθῶ, ἄλλος δὲν θέλω.

§50ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως αὐτὸ, τὸ νὰ ἀφίνουν τὸν μισθόν των, ἐγένετο ἐπὶ τοῦ προτελευταίου Ὑπουργείου;

§51ΛΕΒΙΔΗΣ. Ὄχι, τώρα μετὰ τὴν μεταπολίτευσιν 2 ὑπουργοὶ ἄφινον τὸ 5% κατὰ μῆνα, οἱ ἄλλοι δὲν ἠθέλησαν. Εἶχον τὸ ζήτημα εἰς τὸ ὑπουργ. Συμβούλιον, καὶ ἡ ὑπόθεσις ἔμεινεν οὕτως· οὕτω σήμερον ἄλλοι πληρόνουν καὶ ἄλλοι ὄχι τὸ 5% Ἀλλ’ ἐδῶ, εἴδετε ὁ Νόμος συμπεριέλαβεν ὅλην τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀγῶνος· θέλετε λοιπὸν σήμερον μετὰ τὸν ἀγῶνα ἕνας ὅστις ἐχρημάτισε 10 ἔτη Ὑπουργὸς, νὰ τῷ εἴπετε ὅτι αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν δὲν τὴν λογίζετε; πῶς εἶναι τοῦτο δυνατόν; Τότε ἐρχόμεθα εἰς ἀντίφασιν. Ἐκτὸς τούτου ὑποθέσατε ὅτι ἕνας, ὅστις εἶχε 22 ἢ 23 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ὡς ὑπάλληλος, καὶ 2–3 ἔτη ὡς ὑπουργὸς, καὶ λέγετε, δὲν σοῦ λογίζω τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργοῦ.

§52ΣΟΥΪΔΑΣ. Κάμνω καὶ ἔνστασιν, Κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§53ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§54ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριοι, νομίζω ὅτι, ὁσάκις πρόκειται νὰ νομοθετήσωμεν, πρέπει νὰ ἀκολουθῶμεν ἀρχὰς καθιερωμένας ἀπὸ τὸ δίκαιον. Μία τοιαύτη ἀρχὴ εἶναι ὅτι, ὅπου ὁ νόμος δὲν κάμνει διάκρισιν, κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ διάκρισιν. Σᾶς ἀνέγνωσαν πρὸ ὀλίγον τὸ ἄρθρον τοῦ Νόμου, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι, «πᾶς ὁ διοριζόμενος καὶ μισθοδοτούμενος ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἔχει δικαίωμα πρὸς σύνταξιν.» Σᾶς λέγουν εἰς ἄλλα Κράτη....

§55ΣΟΥΪΔΑΣ. Νὰ προσαχθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, καὶ κατόπιν.

§56ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Πῶς θέλετε τώρα αὐτὸν τὸν Ὑπουργὸν νὰ μὴ τὸν θεωρήσωμεν ὑπάλληλον; Σᾶς λέγουν ὅτι εἶναι ὁ ὑπουργὸς ὁ πρῶτος ὑπάλληλος τοῦ Κράτους καὶ ἔχει ὅλας τὰς εὐθύνας. Μάλιστα, σᾶς λέγω ὅτι εἶναι συμφέρον εἰς τὸ Ταμεῖον οἱ ὑπουργοὶ νὰ ἔχουν δικαίωμα εἰς σύνταξιν, διὰ νὰ γίνωνται καὶ κρατήσεις· διότι γνωρίζετε ὅτι οἱ ὑπουργοὶ δὲν εἶναι διαρκεῖς.

§57ΣΟΥΪΔΑΣ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις, Κ. Πρόεδρε.

§58ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ὑπουργοί. Εἶπον ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ οἱ Νομάρχαι ἐξαιροῦνται· εἶναι λάθος· δὲν ἀνέγνωσαν φαίνεται, τὸν νόμον τοῦτον. Σᾶς λέγω ὅτι οἱ ὑπουργοὶ γίνονται σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας, λαμβάνουν μίαν ἰδιαιτέραν ὑπηρεσίαν· ἐνταῦθα δὲ οἱ ὑπουργοὶ ἠξεύρομεν τί γίνονται.

§59ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τοσοῦτον μᾶλλον ἐμμένω εἰς τὴν ἰδέαν μου, ὅσον ἐκεῖνοι οἱ ὑπουργοὶ, οἵτινες εἰσήγαγον τὸν νόμον εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ οἵτινες γνωρίζουν κάλλιστα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, δὲν ὑπέκυψαν εἰς τὴν κράτησιν τοῦ νενομισμένου μέρους ἐκ τοῦ μισθοῦ των. Μετὰ τὴν μεταπολίτευσιν εἷς ἢ δύο ὑπουργοὶ, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμφέρον νὰ αὐξήσουν τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας των καὶ τῆς συντάξεώς των, αὐτοὶ ἀφῆκαν τὸ νενομισμένον ποσόν. Ἄλλως δὲ ἐπειδὴ ὁ νόμος ὁρίζει περὶ πολιτικῶν ὑπαλλήλων οἱ δὲ ὑπουργοὶ δὲν εἶναι ὑπάλληλοι ἀλλ’ οἱ ἀνώτεροι λειτουργοὶ τοῦ κράτους, δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ θεωρῶ τούτους ἐξηρημένους τοῦ περὶ συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων νόμου.

§60ΖΕΡΒΑΣ. Εἰς κανὲν ἔθνος δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ὑπουργοί.

§61ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Πᾶν ὅ,τι δὲν ἀποκλείεται, συμπεριλαμβάνεται.

§62ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. ... (Θόρυβος).

§63ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις, Κ. Πρόεδρε.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν πληρεξούσιοι ἐντὸς τῶν δωματίων; παρακαλοῦνται νὰ προσέλθωσι.

§65ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν εἶναι κανείς· δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§66ΖΕΡΒΑΣ. Ὅταν οἱ πληρεξούσιοι δὲν εὐχαριστοῦνται νὰ μείνωσι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν πλαστοὺς λόγους. Δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§67ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Σήμερον, Κ. Πρόεδρε, εἶναι μεταβολὴ Σελήνης· οἱ ἀντιπολιτευόμενοι μεταβάλλονται εἰς συμπολιτευομένους, καὶ τἀνάπαλιν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ἔνστασιν, ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις;

§69ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλύεται ἡ Συνεδρίασις (ὥρα 3 καὶ ¼ Μ. Μ).

Ὁ πρόεδρος

Ι. Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.

Οἱ γραμματεῖς. Χ. Σούϊδας, Ν. Δ. Παπανικολάου.