1966.04.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Παρασκευὴ 22 Ἀπριλίου 1966

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 6.46′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῶν διατυπωθεισῶν ὑπὸ τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς Ἑνιαίας Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς. Ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§2Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι τυχαία ἡ δημιουργία μέσα εἰς σχετικὴν αἰθρίαν μιᾶς ὀξυτάτης ἑλληνοκυπριακῆς ἀντιδικίας, πού κατὰ μὲν τὰς καταγγελίας τοῦ ἄλλοτε Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐζημίωσε καὶ θὰ ζημιώσῃ τὴν Κυπριακὴν ὑπόθεσιν, ὁπλίζει τὴν Ἄγκυραν, προωθεῖ πρὸς ἄσκησιν πολιτικῆς ἀντιθέτου πρὸς τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν —εἶναι φράσεις τῆς ἐπιστολῆς παραιτήσεως— κατὰ δὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας προεκάλεσεν ἐθνικὴν ζημίαν, τῆς ὁποίας αἱ ὀλέθριαι συνέπειαι θὰ φανοῦν εἰς οὐχὶ ἀπώτερον χρόνον. Δὲν εἶναι τυχαία ἡ προσπάθεια προβολῆς μιᾶς δευτέρας γραμμῆς πολιτικῆς, τῆς γραμμῆς Γρίβα ὑπὸ τὰ πολιτικὰ συνθήματα τοῦ ΝΑΤΟ, χαρακτηριζομένου ἄλλως τε κοινῶς, ὅτι εἶναι τὸ ἀντίβαρον τοῦ Μακαρίου. Δὲν εἶναι τυχαία ἡ ἐξαπόλυσις αὐτοῦ τοῦ σάλου, ποὺ ἦτο τόσον μεγάλος, ὥστε διὰ νὰ καλυφθῇ ἐχρειάσθησαν ψευδεῖς ἀνακοινώσεις ἢ διαψεύσεις πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπεβεβαιώθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων. Συμπίπτει, κ.κ. συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ ἐπίθεσις μὲ τὴν ἁλυσίδα τῶν ἐπεμβάσεων τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, διὰ νὰ ἀνακόψῃ τὴν χειραφέτησιν τῶν λαῶν καὶ τὴν πάλην των δι’ ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ πρόοδον, ἐπεμβάσεων ἀνενδοιάστων εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ξένων χωρῶν ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ δόγματος Τζόνσον, πρὸς ἐπιλογὴν φιλίων Κυβερνήσεων, ἐφαρμοζομένου εἰς κάθε τόπον μὲ ἄλλην μορφήν, ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν. «Ἀπὸ τῆς μορφῆς τῆς διοργανώσεως συνωμοσιῶν καὶ τῆς ὑποκινήσεως στρατιωτικῶν πραξικοπημάτων τῶν νομίμων Κυβερνήσεων μέχρι...... (ἀναγινώσκει)...... νὰ διατηρήσουν ὑπὸ ἔλεγχον τὰς ξένας χώρας». Δὲν ἦτο καὶ τὸ ὑπεστηρίξαμεν ἐξ ἀρχῆς, ἀπὸ πέρυσι τὸν Ἰούλιον, ἄσχετος πρὸς τὴν Ἰουλιανὴν ἐκτροπήν, ὁ ξένος παράγων. Κρίσιμος ὑπῆρξεν ἡ διὰ τοῦ παρασκηνίου καὶ τῶν μηχανορραφιῶν παρέμβασίς του. Ὅταν ἴδωμεν μέσα εἰς αὐτὸ τὸ διεθνὲς κλῖμα τὴν Κυπριακὴν ἐμπλοκήν, ὅταν σωστὰ συνδέσωμεν τὰ ἐπιχειρούμενα εἰς τὴν Κύπρον μὲ τὰ ἐν Ἑλλάδι, κατὰ τοὺς τελευταίους 9 μῆνας λαβόντα χώραν, φθάνομεν εἰς μίαν ἀβίαστον διαπίστωσιν: Ἔχομεν σήμερον παροξυσμὸν τῆς ἐκτροπῆς. Ἤδη ἐπιχειρεῖται νὰ ὑλοποιηθῇ μία ἀπὸ τὰς 3 ἀποστολάς, αἱ ὁποῖαι ἀνετέθησαν εἰς τὰς Κυβερνήσεις τῆς ἐκτροπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ξεφεύγῃ καθόλου, ὅτι τὸ κλειδὶ τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς διοικητικῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας καὶ κατὰ τοῦ λαοῦ, εἶναι ἡ ὑποτέλεια εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα. Ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐσωτερικοὶ παράγοντες τῆς ἀνωμαλίας, εἶναι εἴτε ὄργανα τῆς ξένης ἐξαρτήσεως, εἴτε κερδοσκόποι προσδοκῶντες πολιτικὰ ἢ ἄλλα ὀφέλη ἀπὸ τὴν ξένην προστασίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἀτλαντικὴ Συμμαχία καὶ τὸ ΝΑΤΟ ὑπῆρξεν ἀπὸ τῆς κατασκευῆς της μία ἱερὰ συμμαχία ἰδεολογικοῦ προσανατολισμοῦ συμφερόντων καὶ ἐπιθέσεως κατὰ τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόσμου. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει συνειδητοποιήσει, ὅτι ὅλων τῶν δεινῶν αἰτία εἶναι, ἡ ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς του ἀνεξαρτησίας, ὁ ἐπηρεασμὸς καὶ ἡ διάβρωσις τῆς πορείας τοῦ ἔθνους ἀπὸ τὸν ξένον παράγοντα, ποὺ φροντίζει διὰ τὰ ἰδικά του συμφέροντα, ποὺ ἀγνοεῖ τοὺς πόθους καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ. Δυσανασχετεῖ δι’ αὐτά, κάμνει τὸ πᾶν διὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ὑλοποίησίν των. Ἤδη τὸ 1955, κ.κ. συνάδελφοι, τότε κατὰ τοὺς καννιβαλισμοὺς τῶν Τούρκων εἰς τὴν Σμύρνην καὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν, τοὺς ὁποίους μὲ τόσον ἄτονον καὶ ὑποτονικὸν τρόπον ἀπέκρουσεν ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὁ ἤδη Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μία ἐφημερὶς τῆς Δεξιᾶς, ἡ «Καθημερινή», ἠναγκάσθη πρὸ τῆς πιέσεως τῆς κοινῆς γνώμης νὰ παραδεχθῇ, ὅτι οἱ δεσμοὶ συμμαχίας μὲ τὸ ΝΑΤΟ, δὲν εἶναι δεσμοί, εἶναι δεσμά, τὰ ὁποῖα καθηλώνουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν ἐξάρτησιν καὶ εἰς τὴν ταπείνωσιν καὶ τοὺς ἐξευτελισμούς, εἰς τοὺς ὁποίους τότε εἶχεν ὑποβληθῆ. Καὶ ἀργότερον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., μὲ τὸν ἐπιγραμματικὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διατυπώνει τὰς σκέψεις του, διεδήλωσεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι, ἡ ψυχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εὑρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ. Εἶναι ἀκριβές, κ.κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ τὸ δεχθῶ διὰ τὴν ἀντικειμενικότητα, ὅτι ἀπὸ ἄλλης πολιτικῆς τοποθετήσεως ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἐπιστεύθη καλοπίστως καὶ πιστεύεται, ὅτι τότε ποὺ συνεκροτήθη τὸ ΝΑΤΟ, τὸ 1948, ἦτο ὄργανον προεχόντως ἀμυντικὸν καὶ ὠφέλιμον. Καὶ ἄνετα, ὅσοι ἐπίστευσαν τοῦτο, δύνανται νὰ διατηροῦν τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὴν ἀντίληψίν των, ὡς πρὸς τὸ ἐὰν ἦτο ἢ δὲν ἦτο ἀνάγκη τὸ 1948 νὰ ὑπάρξῃ τὸ ΝΑΤΟ. Σήμερον κανεὶς δὲν τὸ πιστεύει. Σήμερον ἔχει πιὰ συνειδητοποιηθῆ, ὅτι τὸ ΝΑΤΟ, ξεπερασμένο πλέον, εἶναι χρήσιμον εἰς τὰς Η.Π.Α., διὰ νὰ διαιωνίζουν τὴν ἡγεμονίαν των καὶ τὴν κηδεμονίαν των ἐπὶ ξένων χωρῶν. Καὶ κάτω ἀπὸ ἀνύπαρκτα προσχήματα ἀμύνης ἐσχημάτισαν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι καὶ προσπαθοῦν νὰ διατηρήσουν μίαν νέαν φεουδαρχικοῦ τύπου αὐτοκρατορίαν, ὅπως ἦτο τὸν μεσαίωνα ἡ Ἁγία Ρωμαϊκὴ Γερμανικὴ Αὐτοκρατορία καὶ μετέτρεψαν τοὺς συμμάχους των εἰς ὑποτελεῖς καὶ μισοεξηρτημένους μὲ πλασματικὴν καὶ μειωμένην ἀνεξαρτησίαν. Προσεταιριζόμενοι καὶ διαβιβρώσκοντες καὶ διαφθείροντες τὰς πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς ἀντιδραστικὰς δυνάμεις, προβαίνουν εἰς ἀνατροπὴν λαοπροβλήτων Κυβερνήσεων. Καὶ ἔχομεν ἄφθονα παραδείγματα, εἰς τὴν Λατινικὴν Ἀμερικήν, τοὐλάχιστον.

§3Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, ἐφ’ ὅσον ἀναγινώσκετε, δὲν ἀναγινώσκετε βραδύτερον διὰ νὰ σᾶς παρακολουθῶμεν;

§4Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Καλαντζῆ, ἀφῆστε τὰς εὐφυΐας. Πρῶτον, δὲν ἀναγινώσκω. Δεύτερον, ἐπὶ προγραμματικῶν δηλώσεων καὶ πολιτικῶν ζητημάτων ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάγνωσις. Τρίτον, μὲ ἠκούσατε τοὐλάχιστον διακοσάκις καὶ ξέρετε, ὅτι ἠμπορῶ νὰ μὴ ἀναγινώσκω. Ὅτι ἐπὶ τοιούτου θέματος ἔχω σημειώσεις εἶναι γεγονός. Θὰ ἦτο ἐπιπολαιότης καὶ ὕβρις εἰς τὴν σοβαρότητα τοῦ ἔργου μας καὶ θὰ ἦτο ἐπίδειξις ἐντυπώσεων, θεάτρου καὶ ὄχι πολιτικῆς πράξεως, τὸ νὰ ὁμιλῇ κανεὶς ἔτσι χωρὶς κανένα ἕρμα, κανένα διάγραμμα τοῦ τί πρόκειται νὰ εἴπῃ. Λοιπόν, νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ προσπάθεια δημιουργίας ἐντυπώσεων, κ. Καλαντζῆ.

§5Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Γνωρίζω, ὅτι ἐπὶ προγραμματικῶν δηλώσεων, εἰς τὴν διάθεσιν καὶ τὴν ἐκλογὴν τοῦ ρήτορος εἶναι τὸ νὰ ἀναγινώσκῃ. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀναγινώσκῃ, παρεκάλεσα νὰ ἀναγινώσκῃ βραδύτερον διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ παρακολουθῶμεν τί λέγει.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς λέγω, ὅτι ἔχω σημειώσεις καὶ πάντοτε θεωρῶ, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἔρχεται εἰς αὐτὸ τὸ βῆμα πρέπει νὰ ἔρχεται μὲ ἐπίγνωσιν σοβαρότητος. Καὶ ὅταν τὰ θέματα εἶναι περίπλοκα, ἔχουν πολὺ διάρθρωσιν καὶ ὑποδιαιρέσεις, πρέπει νὰ ὑποβοηθῆται ἀπὸ ἓν εἶδος συνοπτικοῦ προσχεδίου. Δὲν τὸ θεωρῶ, ὅτι εἶναι κάτι τὸ ἀσυνήθιστον. Νὰ τερματίσωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Καὶ ἤθελον νὰ τὸ εἴπω, λυποῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος, ἀντιθέτως πρὸς τὴν κοινοβουλευτικήν του ὁμάδα, ὁ ἴδιος προσωπικῶς συνήθως μὲ παρακολουθεῖ, μὲ τιμᾷ διὰ τῆς παρουσίας του, δὲν εἶναι παρών, ἀλλὰ θέλω νὰ τὸ εἴπω ἅπαξ διὰ παντός. Δύο φορὰς ἔκαμεν ὑπαινιγμοὺς ἀπαντῶν ἐπὶ προγραμματικῶν δηλώσεων ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Χθὲς ἦτο φανερὸν εἰς ὅλους καὶ εἶναι δικαιολογημένος καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, ὅτι ὁμιλῶν ἐπὶ τῶν ζητημάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε καὶ ἰδίως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, ἀνεγίγνωσκε. Λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ πᾶμε πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων καὶ ἀφῆστε αὐτὰ κατὰ μέρος.

§7Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, δὲν ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμά σας νὰ ἀναγινώσκετε. Παρεκάλεσα, κ. Πρόεδρε, διότι ἐπιθυμῶ νὰ παρακολουθήσω τὸν κ. Ἡλιοῦ, νὰ ἀναγινώσκῃ βραδέως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐτερματίσθη τὸ θέμα καὶ παρακαλῶ νὰ ἀφεθῇ ὁ κ. Ἡλιοῦ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὴ ἡ κηδεμόνευσις, κ.κ. συνάδελφοι, δημιουργεῖ τεραστίους κινδύνους. Εἶναι μεταξὺ ἄλλων αἱ ἐπιθετικαὶ πτήσεις καὶ εἰς Ἑλληνικοὺς οὐρανοὺς τῶν ἐμφόρτων Β2 ἀεροπλάνων μὲ κίνδυνον, ἔστω ἀπὸ ἀτύχημα, ἔστω καὶ ἀπὸ λάθος, νὰ ὑπάρξῃ μαζικὴ ἐξόντωσις ἢ νὰ ὑπάρξῃ ἀκόμη καὶ παγκοσμία ἀνάφλεξις, ὅπως παρ’ ὀλίγον εἰς τὸ Παλομάρες. Καὶ ἡ Τουρκία καὶ ἡ Ἱσπανία μᾶς ἔδωσαν τὸ παράδειγμα καὶ ἀπηγόρευσαν αὐτὰς τὰς πτήσεις. Ἐγκαθιστοῦν πολεμικὰς βάσεις εἰς ξένας χώρας καὶ εἰς τὴν χώραν μας ὁρμητήρια ἐπιθετικῶν σχεδίων καὶ μαγνήτας πυρηνικοῦ ὀλέθρου, μὲ τοὺς στόλους ὀλέθρου καὶ εἰς τὴν Μεσόγειον μὲ τὸν 6ον στόλον των. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον, τὸ ὅτι ὑπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ 6ου Ἀμερικανικοῦ στόλου, διεξάγονται σήμερον αἱ συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὁπωσδήποτε, ὅλοι σήμερον γνωρίζομεν καὶ ὅσοι ἀκόμη ἐπίστευαν εἰς τὴν χρησιμότητα τοῦ ΝΑΤΟ τὸ 1948, ὅτι μεταβληθεισῶν τῶν συνθηκῶν δὲν ἔχει σκοπιμότητα ὑπάρξεως τὸ ΝΑΤΟ ἄλλην ἀπὸ τὴν διατήρησιν τῆς Ἀμερικανικῆς ἐπικυριαρχίας ἐπὶ τῶν λεγομένων συμμάχων, πράγματι δὲ ὑποτελῶν. Σήμερον ἡ κρίσις τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ὁ προβληματισμὸς γύρω ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ συγκλονίζει τὸν κόσμον ὁλόκληρον. Ἡ Γαλλία ἔσπασε μὲ θάρρος τὸ ἀπόστημα καὶ ἰδοὺ τώρα, ὅτι ἀπὸ ἐκείνης τῆς πλευρᾶς ὑπάρχει ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ὅτι εἶναι ξεπερασμένος ὡς ἀμυντικὸς ὀργανισμὸς τὸ Ν.Α. Τ.Ο. Ὁ δημοκρατικὸς γερουσιαστὴς Μάνσφιλντ, ἀρχηγὸς τῆς δημοκρατικῆς πλειοψηφίας εἰς τὸ Κογκρέσσον ἀνεγνώρισεν, ὅτι ἡ ἐξέγερσις τοῦ Ντὲ Γκὼλ εἶναι δικαιολογημένη. Ὁ Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ἐπιτροπῆς τῆς Γερουσίας κ. Φουλμπράϊτ εἰς τὰς 23 Μαρτίου ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ Ν.Α.Τ.Ο. εἶναι ἀδύνατον νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν προτέραν του μορφήν, δεδομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον κίνδυνος ἐπιθέσεως ἐκ μέρους τοῦ Σοβιετικοῦ κόσμου. Ὁ μεγαλύτερος ἀμερικανὸς ἀρθρογράφος, ὁ Γουῶλτερ Λίππμαν εἰς τὰς 24 Μαρτίου, πρὸ 28 ἡμερῶν, ἔγραφεν εἰς ἄρθρον του: «Ἀπὸ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. τὸ 1948 ἐπῆλθαν πολλαὶ μεταβολαὶ καὶ σήμερον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἡ μία ἐκ τῶν δύο πραγματικὰ μεγάλων δυνάμεων, εἶναι ἕνα Κράτος τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται πρωταρχικῶς διὰ τὴν διαφύλαξιν τῆς εἰρήνης». Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ πρόσφατον συνέδριον τοῦ Γερμανικοῦ Χριστιανοδημοκρατικοῦ Κόμματος, ἐκεῖνος ποὺ ἦτο ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐμψυχωτὰς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ὁ Ἀντενάουερ ἐδήλωσε καθαρά, ἀναφερόμενος καὶ εἰς τὰς ἐν Τασκένδῃ μεσολαβήσεις μεταξὺ Ἰνδίας καὶ Πακιστάν, ὅτι σήμερον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις εἶναι μία ἕνωσις φιλειρηνικὴ καὶ ὅτι οὐδεὶς ἐκεῖθεν κίνδυνος ὑπάρχει. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἡ χειρονομία τῆς Γαλλίας προεκάλεσεν ἁλυσιδωτὰς ἀντιδράσεις εἰς ὅλους τοὺς συμμάχους μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς Πορτογαλίας. Ἡμεῖς ἔχομεν δοκιμάσει ἐπάνω εἰς τὴν λυδίαν λίθον τοῦ Κυπριακοῦ τὴν ἀδιάλλακτον ἐχθρότητα τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἔναντι τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων. Ὑφιστάμεθα συντριπτικά, ἀσήκωτα βάρη πολεμικά, ἐξ αἰτίας αὐτῶν ἐχάσαμεν τὴν πραγματικήν μας ἀνεξαρτησίαν καὶ ἀκόμη καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ, ἡ ἐθνικὴ κυριαρχία ματαιώνεται ἀπὸ ἐπεμβάσεις καὶ μηχανορραφίας, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται καὶ προέρχονται ἀπὸ τὸν ξένον παράγοντα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποδώσωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν πλήρη ἄσκησιν τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας εἰς τὰ ἐδάφη, τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὰς θαλάσσας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐπιβάλλεται νὰ χαραχθῇ ἔναντι τῆς κρίσεως τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. μία πολιτικὴ πιὸ διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην τὴν πολιτικὴν τῆς ἀμέσου καὶ δουλικῆς συμμορφώσεως εἰς τὰς ἐπιταγὰς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς εὐθυγραμμίσεως μὲ αὐτάς. Εἶναι βέβαιον, ἄλλωστε, ὅτι τὸ Ν.Α.Τ.Ο. δὲν προστατεύει καὶ ἐναντίον τοῦ ἁπτοῦ καὶ ἀμέσου κινδύνου τῆς ἐπιθετικότητος τῶν τουρκικῶν ἡγετικῶν κύκλων. Ἐτόνισε καὶ εἰς τὰς 13 Ἀπριλίου καὶ προχθὲς ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Γαλλικὴν Ἐθνοσυνέλευσιν ὁ Γάλλος Πρωθυπουργὸς κ. Πομπιντού, ὅτι διὰ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. διαιωνίζεται ἡ νοοτροπία τοῦ ψυχροῦ πολέμου καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθῇ κανεὶς εἰς πόλεμον, ποὺ δὲν εἶναι διὰ τὰ συμφέροντά του καὶ στρέφεται εἰς ζώνας μὴ καλυπτομένας ὑπὸ τῆς συμφωνίας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τελικά, ὅτι ἀποτελεῖ ἀπειλὴν πυρηνικὴν διὰ τὴν Εὐρώπην. Φυσικά, ἡμεῖς, ἐκτὸς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἔχομεν καὶ τὴν περίπτωσιν συμφωνίας τοῦ 1952 περὶ στρατιωτικῶν εὐκολιῶν μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἡ ὁποία συμφωνία εἶναι καὶ αὐτὴ περιοριστικὴ τῆς ἀνεξαρτησίας μας. Προκύπτει, λοιπόν, ὅτι ἡ ἱερὰ αὐτὴ συμμαχία δὲν ἔχει ἀμυντικοὺς ἀλλὰ πολιτικοὺς σκοπούς. Θέλει νὰ παρεμποδίζῃ τοὺς λαοὺς νὰ ἀποφασίζουν διὰ τὰς τύχας των. Νὰ ἔχουν τὰς Κυβερνήσεις ποὺ θέλουν. Θέλει νὰ παρεμποδίζῃ τὴν χειραφέτησιν, τὸν ἐκδημοκρατισμόν, τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν πρόοδον, νὰ προασπίζῃ ἐγκατεστημένα συμφέροντα, διότι ἀποτελοῦν τὸ κοινωνικὸν ὑπόβαθρον τῆς φιλονατοϊκῆς πολιτικῆς καὶ νὰ ὑποκαθιστᾷ τὴν βούλησιν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς ἡγεσίας των εἰς τὴν λαϊκὴν κυριαρχίαν καὶ τὴν θέλησιν τῶν λαῶν. Συνδέεται μὲ τὴν ἐπιθετικὴν πολιτικὴν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, μὲ τὴν ἀποικιοκρατίαν, μὲ τὴν ἐγκατάστασιν μονοπωλίων μὲ ἀποικιακοὺς προνομιακοὺς ὅρους, μὲ τὴν καταλήστευσιν τῶν πρώτων ὑλῶν. Ἀνάγεται καὶ ἐπεκτείνεται εἰς πράξεις τρομεράς, ὅπως ὁ εἰδεχθὴς πόλεμος εἰς τὸ Βιετνάμ, ὅπου ἐξήγειρεν ὅλον τὸν κόσμον ὄχι μόνον τοὺς ἀριστερούς, ὄχι μόνον τοὺς κομμουνιστάς, ὄχι μόνον τὸ ἀπελευθερωτικὸν μέτωπον τῶν Βιετκόγκ, ἀλλὰ καὶ τοὺς Βουδιστὰς καὶ τοὺς πάντας, ρίχνοντας φωτιὰ μὲ βόμβες ΝΑ-ΠΑΛΜ καὶ φωσφόρου εἰς τὶς καλύβες τῶν χωρικῶν καὶ θέλοντας μὲ γενοκτονίαν νὰ ἐπιβληθοῦν ὄχι ἐπὶ λαοῦ ἀλλὰ ἐπὶ ἐρημωμένων χωρίων. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἐκτροπὴ καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ ἐδῶ εἶναι ἔργον εἰς τὸ ὁποῖον συνέπραξεν ἡ ἐπέμβασις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Μέσα εἰς τὶς σπασμωδικὲς ἐνέργειες διὰ νὰ διεκδικήσῃ τὰς θέσεις ἡγεμονίας καὶ ἐπικυριαρχίας, τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ πολιτικὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἡ διατυπωθεῖσα εἰς τὸ δόγμα JOHNSON, ποὺ ἐφαρμόζεται κατὰ διαφορετικοὺς τρόπους εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τοῦ κόσμου, ἔθεσε διὰ τὴν Ἑλλάδα τρεῖς στόχους. Πρῶτον, Νατοϊκὸν κλείσιμον τοῦ Κυπριακοῦ, δεύτερον διάσπασιν τῆς ἑνότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὴν Κύπρον καὶ κτύπημα τῆς Ἀριστερᾶς μὲ εἰδικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν διάλυσιν τῶν «Λαμπράκηδων». Τρίτον, ἐπιβολὴν νέων οἰκονομικῶν βαρῶν διὰ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν καὶ ἀρνητικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν διεκδικήσεων διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν τῆς ὑπάρξεώς του. Ἡ Ἰουλιανὴ ἐκτροπὴ ἐδέχθη νὰ εὐκολύνῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ αὐτοὺς τοὺς σκοπούς. Δὲν παραγνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸ βάθος, εἰς τὴν Κύπρον καὶ τὰς πετρελαιοπαραγωγὰς χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ὠξυμμέναι σήμερον ἀγγλοαμερικανικαὶ ἀντιθέσεις, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνθυμίσωμεν, ὅτι πάντοτε τὸ ΝΑΤΟ καὶ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἀπὸ τότε ποὺ σέρνεται τὸ Κυπριακὸν ζήτημα εἰς τὰς διεθνεῖς διασκέψεις, πάντοτε ὑπῆρξεν ὁ πολέμιος τῆς αὐτοδιαθέσεως, ὁ πολέμιος τῆς ἀρχῆς τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀρχῶν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, πάντοτε ὑπῆρξεν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συστηματικῶς μᾶς κατεψήφιζε καὶ τελευταίως καὶ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Μανσούρας, τόσον πολὺ εἶναι ἀληθινὰ αὐτὰ καὶ ἀναμφισβήτητα, ὥστε καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὰς 3.7. 1964, τὸ ἴδιον βράδυ ποὺ εἴχομεν δεχθῆ μίαν εἰσβολὴν ἐδῶ, ὕστερα ἀπὸ ἕνα συλλαλητήριον διὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, ἀπαντῶν εἰς ἐπικρίσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ εἶχε εἴπει τὰ ἀκόλουθα: «Πάντως θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, νὰ διατυπώσω μίαν περαιτέρω ἀπορίαν. Ἐὰν πράγματι οὗτος δυσπιστῇ πρὸς τὸν ΟΗΕ καὶ τὴν ἀξίαν τῆς ἀκολουθουμένης διαδικασίας, τότε τί ἄλλο μέσον προτείνει ἀντὶ τῆς προσφυγῆς εἰς τὸν ΟΗΕ; Μήπως προτείνει τὸ ΝΑΤΟ; Δὲν φαντάζομαι ποτέ». Πρὶν ἕνδεκα ἀκριβῶς ἡμέρας τὸ πλέον ἁρμόδιον καὶ ὑπεύθυνον ἐπὶ τοῦ θέματος πρόσωπον, ὁ τέως Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Τσιριμῶκος ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς εὐθῦνες του διὰ τὴν συμβολήν του εἰς τὴν Ἰουλιανὴν ἐκτροπὴν εὑρέθη ἐν τούτοις πρὸ καταστάσεως τοιαύτης, ὥστε ὄχι μόνον νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως νὰ προβῇ εἰς δεινοτάτας δημοσίας καταγγελίας. Αἱ καταγγελίαι του, μία πρὸς μίαν αὐτολεξεὶ ἀντιγραφόμεναι εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀσκεῖ πολιτικὴν ὑπὸ ἐκβίασιν. Δεύτερον, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ καὶ ἐζημίωσε καὶ θὰ ζημιώσῃ καιρίως τὴν Κυπριακὴν ὑπόθεσιν. Τρίτον, κλονίζει τὰς Ἑλληνο–Κυπριακὰς σχέσεις. Τέταρτον, τὸ βαρύτερον καὶ δεινότερον, ὅτι ὁπλίζει τὴν Ἄγκυραν. Πέμπτον, ἐξυπηρετοῦνται σχέδια ποὺ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἄσκησιν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἀντιθέτου πρὸς τὰς ἀξιώσεις τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. Ὅταν αὐτὰ καὶ τίποτε ὀλιγώτερον ἀποτελοῦν τὸ αἰτιολογικὸν τῆς παραιτήσεως, ὅταν ὑπευθύνως καταγγέλλωνται καὶ προαγγέλλωνται πελώριοι κίνδυνοι, εἶναι βέβαια ἐθνικὴ ἐπιταγὴ νὰ χυθῇ φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἐκτεθῇ τόσον μέρος, ὅσον εἶναι δυνατόν, χωρὶς οὐσιώδη βλάβην, νὰ ἐπιτευχθῇ. Ἄλλην γραμμὴν εἰσηγήθη χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, τῆς σιωπῆς. Ἐν τούτοις ἡ πεῖρα καὶ ἐπὶ ὅλων τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων καὶ ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, μᾶς δημιουργεῖ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν θεμάτων ἡ βλάβη προέρχεται κατὰ κανόνα ὄχι ἀπὸ τὴν δημοσιότητα, ἀλλὰ ἀπὸ ὅσα ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ τεκταίνονται. Ἄλλωστε, ἦλθε νὰ ἐπικυρώσῃ τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Τσιριμώκου χθὲς ἡ Κυπριακὴ Κυβέρνησις, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ δημοσιευθὲν κείμενον τῆς ἀπαντήσεώς του ἐδήλωσεν, ὅτι «ἀρκετὴ ἐθνικὴ ζημία προεκλήθη ἤδη ἐκ τῆς δημιουργίας τοῦ θέματος, ἡ δὲ ἐντύπωσις, ὅτι συνεχίζονται αἱ διαπραγματεύσεις φοβούμεθα, ὅτι θὰ προκαλέσῃ ἔτι μεγαλυτέραν ζημίαν». Καὶ προστίθεται πάρα κάτω, ὅτι αἱ ὀλέθριαι συνέπειαι τῶν γενομένων δὲν θὰ ἀργήσουν νὰ καταφανοῦν. Πράγματι, ἐὰν πάρωμεν τὰ πράγματα μὲ τὴν σειράν των, ἐὰν κάμωμεν μίαν στοιχειώδη ἀνάλυσιν τοῦ τελευταίου διμήνου, ὕστερα ἀπὸ τὴν εὐνοϊκὴν ψῆφον τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΟΗΕ παρέχει διεθνῆ νομικὴν καὶ ἠθικὴν βάσιν βραδείας καὶ σταδιακῆς ἀλλὰ ἀδιαλλείπτου προωθήσεως, ὥστε νὰ δημιουργῶνται ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην εἰς τὴν Κύπρον πραγματικαὶ καταστάσεις, ἀνταποκρινόμεναι πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, ὅταν ἔχῃ γίνει γενικῶς παραδεκτόν, νομίζω ἐξαιρέσει τοῦ κ. Μαρκεζίνη, ἀπὸ ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ἀπὸ τὸν τύπον καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Κύπρον, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν δικαίωσιν τοῦ ἐθνικοῦ πόθου μὲ τὴν ἀδέσμευτον ἀνεξαρτησίαν τὴν περιέχουσαν τὴν αὐτοδιάθεσιν καὶ μὲ τὴν ἀπόλυτον πεποίθησιν καὶ βεβαιότητα, ὅτι, ὅταν ὡριμάσῃ ὁ καιρός, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀσκηθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψῃ κανεὶς καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὴν ἕνωσιν καὶ ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἑπομένως τὴν διακεκηρυγμένην στρατηγικὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἐπιδίωξιν τῆς ἐθνικῆς λύσεως, ὅταν ὕστερα ἀπὸ τὴν πανηγυρικὴν ἐκείνην ἐπίσκεψιν τοῦ Μακαρίου τὸν Ἰανουάριον εἰς Ἀθήνας, διεκηρύχθη πανηγυρικῶς, ὅτι ὑπῆρξε κοινὴ γραμμή, ἐπηκολούθησαν μερικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα δίδουν τὴν ἐντύπωσιν, εἴτε ὅτι ἀπατηλαὶ ἦσαν ἐκεῖναι αἱ διαβεβαιώσεις περὶ συμφωνίας ἐπὶ κοινῆς γραμμῆς, εἴτε ὅτι ἐπεβλήθη μία ὑπαναχώρησις, ἀπὸ ποίους καὶ πρὸς ποῖον σκοπόν, ἐρευνητέον. Προεκλήθη εἰς τὰ καλὰ καθούμενα, ἐνῷ τὰ πράγματα ἦσαν σχετικῶς ἥσυχα καὶ δὲν ὑπῆρχε τίποτε πρὸς λύσιν, προεκλήθη στρατιωτικὸν θέμα. Ἐθεωρήθη σκόπιμον, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποφασίσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὑπαγωγὴν τῆς Κυπριακῆς Ἐθνοφρουρᾶς ὑπὸ τὸν Στρατηγὸν Γρίβαν, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰς τὴν Κύπρον τὴν Διοίκησιν τῶν Δυνάμεων τῶν Ἑλληνικῶν, αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν Τουρκοκυπριακὴν ἀνταρσίαν καὶ τὴν Τουρκικὴν ἐπέμβασιν, ἐκλήθησαν διὰ νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἄμυναν τῆς νήσου. Ἕως τὸν Μάρτιον ἡ Ἐθνοφρουρὰ ἦτο ὑπὸ Διοικητὴν Ἀνώτατον Ἀξιωματικὸν Ἕλληνα, ἄλλον παρὰ τὸν κ. Γρίβαν καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο καὶ κακόπιστος καὶ ἐσκεμμένη διαστρέβλωσις τῆς ἀληθείας, εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ Μακάριος δὲν ἐζήτησε σχετικῶς μὲ τὴν Ἐθνοφρουρὰν τίποτε τὸ νέον, ὅπως ἐπίσης δὲν ἐζήτησεν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Στρατηγοῦ Γρίβα ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τῶν Ἑλληνικῶν Δυνάμεων, καίτοι ὅπως θὰ ἴδωμεν, θὰ ἠδύνατο νὰ προβάλῃ σοβαρωτάτους λόγους. Ὁ Μακάριος δὲν θέτει ὅρους, ὁ Μακάριος ἀπέκρουσε καὶ ἀποκρούει ὅρους. Σημειώνομεν τὸ πρῶτον γεγονός, τὸ ὁποῖον καθ’ ἑαυτὸ φαίνεται ἀνώδυνον, ἀλλὰ δημιουργεῖ ἐρωτηματικὰ ἐκ τῆς συνεχείας. Ἕως τὴν 2 Μαρτίου ἠμποροῦσεν ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀντιστράτηγος Γρίβας νὰ ἀσκῇ τὰ καθήκοντά του ὑπὸ τὴν ἰδιότητα αὐτήν. Εἰς τὰς 2 Μαρτίου ἀνακαλεῖται εἰς τὴν ἐνέργειαν. Εἰς τὰς 9 Μαρτίου, μετὰ 7 ἡμέρας, τοῦ ἀπευθύνεται ἐπιστολὴ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ τοῦ ἀναθέτει τὴν Διοίκησιν καὶ τῆς Κυπριακῆς Ἐθνοφρουρᾶς. Ὁ παραιτηθεὶς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐχαρακτήρισε τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν ὡς ἕνα προϊὸν ἐκβιάσεως καὶ ἀρχὴν μιᾶς ἀτέρμονος διαδικασίας μὲ ἄδηλον ἀποτέλεσμα. Ἦτο φανερόν, ὅτι ἤρχιζε μία πίεσις ἐπὶ τοῦ Μακαρίου καὶ ἐγκατελείπετο ἡ πανεθνικὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρον συμπεφωνημένη καὶ ἀποδεκτὴ στρατηγικὴ τῆς γραμμῆς: Ἀδέσμευτος Ἀνεξαρτησία, Αὐτοδιάθεσις, Ἕνωσις. Ἦτο φανερόν, ὅτι ὁ Στρατηγὸς Γρίβας εἶχεν ἰδιαιτέρως φιλικὰς σχέσεις μὲ τὴν ἐφημερίδα «Ἑστία» καὶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν κρύπτουν, ὅτι εἶναι ἀντίπαλοι τοῦ Μακαρίου. Συχνὰ εἰς τὰς παλινῳδίας ποὺ ἐπηκολούθησαν καὶ τὰς ὁποίας θὰ ἀναλύσω δι’ ὀλίγων, ἐφέρετο ὡς ὑποβολεὺς τῶν κυβερνητικῶν ἀποφάσεων ὁ κ. Μαρκεζίνης.

§10Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ σιωπή μου ἐπὶ τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, δὲν σημαίνει οὔτε ὅτι συμφωνῶ μὲ τὸν συλλογισμόν σας, οὔτε ὅτι συμφωνῶ μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐκθέτετε τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Ἐπειδὴ πρόκειται νὰ λάβω τὸν λόγον, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀποκαταστήσω τὰ πράγματα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ πραγματικὰ γεγονότα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συλλογισμούς σας.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Ἂς μὴ τὸ πᾶμε τώρα εἰς τὴν συνήθειαν τῶν παλαιῶν δικηγόρων, διότι οἱ νέοι ἀπηλευθερώθησαν ἐξ αὐτῆς, ποὺ ὑπέγραφον τὸ κάθε τι μὲ ἐπιφύλαξιν παντὸς δικαιώματός των. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ὅταν κάμνωμεν πρότασιν μομφῆς ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχομεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως σύμφωνα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ εἶναι, πρὸς τὸ παρόν, ἀρκετόν, σχετικὰ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶναι, ὅτι ἔχει μίαν εἰς ἀνύποπτον χρόνον συμφωνίαν του, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα πρὸ ὀλίγου.

§12Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Μὲ συγχωρῆτε, καίτοι πρόκειται νὰ λάβω τὸν λόγον, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσατε. Τί θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι μετενόησα, διότι προσέφυγεν ἡ Κύπρος εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη καὶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐστάθη παρὰ τὸ πλευρόν της; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ μὴ σᾶς διακόπτω, παρακαλῶ νὰ συνεχίσητε.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Εἴτε διατὶ πιστεύει ἔτσι ὁ Στρατηγὸς Γρίβας, εἴτε διατὶ πείθεται εἰς τὰς συμβουλὰς τῶν ἐδῶ φίλων του, συχνὰ εἰς τὴν Κύπρον προβαίνει καὶ εἰς δηλώσεις καὶ εἰς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πολιτικὸν περιεχόμενον καὶ δὲν ἀνήκουν εἰς Ἀρχηγὸν Στρατοῦ, μετακληθέντος διὰ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ἄμυναν τῆς νήσου. Ἔχουν αἰχμὰς κατὰ τῆς Κυπριακῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προέδρου της. Ἐπετράπη νὰ ἀντιπαρατίθεται εἰς τὸν Μακάριον σὰν δευτέρα γραμμή, σὰν δευτέρα πολιτική, σὰν δεύτερος ἀντίπαλος πολιτικὸς ἡγέτης. Ἡ κατάστασις αὐτὴ τοὐλάχιστον ἐκλόνιζε τὴν ἑνότητα εἰς τὴν Κύπρον καὶ θὰ ἐδικαιολόγει νὰ ἐξέφραζε τὴν εὐχὴν ἀντικαταστάσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Ἑλληνικῶν Στρατευμάτων Γρίβα μὲ ἄλλον καὶ θὰ ἐπέβαλεν ἴσως εἰς προνοητικὴν Κυβέρνησιν τὴν ὑποχρέωσιν καὶ οἴκοθεν νὰ ἐξετάσῃ αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον, μήπως ἐπιβάλλεται, πρὸς ἀποκατάστασιν ὁμαλῶν σχέσεων καὶ ἑνότητος. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυπριακῆς ἡγεσίας, ὅτι οὐδέποτε ἔθιξε τοιοῦτον ζήτημα, οὔτε τὸ θέτει σήμερον. Παρεῖδε καὶ παραβλέπει αὐτὴν τὴν πλευράν, ἐν σχέσει πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν, τὸν εὑρισκόμενον εἰς τὴν Κύπρον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τὸ δημιουργῆσαν τὸ ζήτημα, ἦτο ἡ ἐκ μέρους τοῦ κ. Στεφανοπούλου διάθεσις πράγματος, τὸ ὁποῖον δὲν τοῦ ἀνῆκε, διορισμοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Κυπριακῆς Ἐθνοφρουρᾶς. Ἐστάλη ἐδῶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς Κύπρου κ. Κυπριανοῦ καὶ τότε ἀρχίζει ἡ ἱλαροτραγωδία τῶν τεσσάρων ἀποφάσεων καὶ τῶν τεσσάρων παλινωδιῶν ποὺ δείχνει τὸ ἀσπόνδυλον τῆς κυβερνητικῆς ἡγεσίας καὶ τὴν ἔλλειψιν σοβαρᾶς ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς τόσον μεγάλου θέματος. Τέλος φαίνεται, ὅτι τὴν Μ. Τετάρτην ἐπιτυγχάνετο ἕνα κείμενον τῆς ὁμοφώνου ἐγκρίσεως τῆς Πολιτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον ὅμως ρετουσάρεται, κατ’ ἰδίαν, ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν Μ. Πέμπτην, ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Χαρακτηρίζεται εἰς τὴν ἀρχὴν ὡς σχέδιον ἀνυποχώρητον, κατόπιν ἀνακαλεῖται αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμός. Ἐπακολουθοῦν καὶ ἄλλα ἄκρως χαρακτηριστικὰ γεγονότα. Πρὶν φθάσω εἰς αὐτά, θὰ ἤθελον νὰ στοιχειοθετήσω μίαν σειρὰν συλλογισμῶν. Εἶναι φανερὸν καὶ τὸ ὑπογραμμίζω, ὅτι ἡ στάσις αὐτὴ ἐσήμαινεν ἐγκατάλειψιν τῆς γραμμῆς ἀδεσμεύτου ἀνεξαρτησίας — αὐτοδιαθέσεως — ἑνώσεως. Ἀλλὰ δύο δρόμοι ὑπῆρχον. Ἢ ὑποτίθεται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπεχείρησε ποτέ, εἴτε κατὰ τῶν Ἄγγλων ὅταν ἡ Κύπρος ἦτο ἀποικία, εἴτε κατὰ τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀντιτάσσονται, διὰ στρατιωτικῆς καὶ διὰ πολεμικῆς δράσεως, νὰ ἀπελευθερώσῃ τὴν Κύπρον. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν συνέβη, οὔτε εἶναι γραμμὴ κανενὸς κόμματος, οὔτε κανεὶς τὸ ὑποστηρίζει, ἢ τὸ ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι μέσα εἰς τὸ μεγαλειῶδες κίνημα χειραφετήσεως τῶν ἀποικιοκρατουμένων λαῶν ποὺ ἐχαρακτήρισε τὴν 10ετίαν 1950–1960 καὶ ἐπέδωσε πλήρη ἢ σχετικὴν ἐλευθερίαν καὶ ἀνεξαρτησίαν εἰς 1 δισεκατομμύριον ἀνθρώπους εἰς τὸν κόσμον τὸν ἕως τότε ἀποικιοκρατούμενον, ἠγωνίσθη ὁ Κυπριακὸς λαὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, διεκδικῶν τὸ ἀναφαίρετον καὶ ἀπαράγραπτον δικαίωμα τῆς Αὐτοδιαθέσεως καὶ συμπαραστάτης τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ὑποδούλων τότε καὶ ἀργότερον ψευδοανεξαρτήτων ὁμοεθνῶν, ἐστάθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Ἐὰν αὕτη εἶναι ἡ στρατηγικὴ πρὸς τελικὴν λύσιν, εἶναι φανερόν, ὅτι ἀποτελεῖ ὑπονόμευσιν τοῦ αἰτήματος τῆς διαδικασίας τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, ἡ λῆψις μέτρων ποὺ εἶναι ἄρνησις καὶ τοῦ τελευταίου ἴχνους ἀνεξαρτησίας. Ὅταν ἐπεμβαίνῃ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ διορίσῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Κυπριακῆς Ἐθνοφρουρᾶς, παρέχει ἐπιχειρήματα εἰς τὴν Ἄγκυραν — καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Τσιριμῶκος — παρέχει ἐπιχειρήματα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἴχνος ἀνεξαρτησίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιώξωμεν διὰ τῆς ἀνεξαρτησίας, τὴν ὁποίαν ὅλοι συνεφωνήσαμεν ὡς τὴν μόνην δυνατὴν ὁδὸν ὅταν προβαίνωμεν εἰς τοιαύτας ἀντιφατικὰς ἐνεργείας; Καὶ εἶναι ἐξ ἄλλου χαρακτηριστικόν, διότι πιστεύω, ὅτι τὰ μεγάλα λόγια δὲν συμπίπτουν πάντοτε μὲ τὰς ὀρθὰς πράξεις, εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ἐνῷ ἔχει αὐτὸν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀρνήσεως ἀνεξαρτησίας, εἰς τὴν διένεξιν αὐτήν, τὴν δημιουργηθεῖσαν ἀπροκλήτως, ὁ Τουρκικὸς τύπος καὶ ἡ Τουρκικὴ κοινὴ γνώμη παίρνει θέσιν ὑπὲρ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐναντίον τοῦ Προέδρου τῆς Κύπρου. Ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ κρίσιμα σημεῖα τῆς ὑποθέσεως. Ὡπλισμένος μὲ τὴν ἐπιστολὴν τῆς 9ης Μαρτίου τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁ κ. Γρίβας, ἀπευθύνει εἰς τὸν κ. Σωσίδην, τὸν διευθυντὴν τοῦ πολιτικοῦ γραφείου μίαν EMINCE GRI-SE, μίαν φαιὰν ἐξοχότητα δρῶσαν ἐκ τῶν παρασκηνίων ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἐνεργῶς ἀναμιχθεῖσαν εἰς τὰ τοῦ Αὐλικοῦ πραξικοπήματος, τὴν περίφημον ἐκείνην ἐπιστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν λέγει «περισφίγγεται ὁ κλοιὸς περὶ τὸν Μακάριον». Περὶ αὐτοῦ λοιπὸν ἐπρόκειτο; Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ στόχος; Καὶ πρὸς ποῖον σκοπόν; Θὰ τὸ ἴδωμεν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ κ. Γρίβας, ἀπὸ κρατικὸς λειτουργὸς ὑποχρεωμένος νὰ πειθαρχῇ εἰς τὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεώς του ἀναγορεύεται εἰς ἰσότιμον τρίτον συνδιαπραγματευτήν. Διαπραγματεύεται ἡ Κυβέρνησις, ὁ Γρίβας καὶ ὁ Μακάριος. Ἀποστέλλεται ἐπιστολὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς Μακάριον καὶ Γρίβαν νὰ συνεννοηθοῦν μεταξύ των καὶ νὰ ἄρουν τὰς διαφοράς των. Ἐμφανίζεται δηλαδὴ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς ἕνα ὑφιστάμενόν της. Μετὰ τὴν τελευταίαν ἐκ τῶν παλινῳδιῶν, τὴν διόρθωσιν τοῦ ὁμοφώνως δεκτοῦ γενομένου τὴν Μεγάλην Τετάρτην κειμένου ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὸν Πύργον ὅπου ἐπῆγε νὰ διέλθῃ τὰς διακοπὰς τοῦ Πάσχα, ἔδωσε τὴν πολύκροτον συνέντευξίν του πρὸς τὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν μὲ τὴν φράσιν τῆς ὁποίας ὁ ἀποδέκτης παρ’ οὐδενὸς ὑπῆρξεν ἀμφιβολία ποῖος ἦτο, τὴν φράσιν «ἐὰν ὑπάρχῃ Ὑπουργὸς διαφωνῶν δὲν τοῦ μένει, παρὰ νὰ παραιτηθῇ». Εἶναι μία ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη ἐν ψυχρῷ καὶ ὅταν εἶναι παγκοίνως γνωστὸν τὸ ἀπαθὲς καὶ θὰ ἔλεγον σχεδὸν ὑποτονικὸν τῶν ἀντιδράσεων τοῦ ἠρέμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πλανᾶται γενικῶς τὸ ἐρώτημα, ποία δύναμις ἀπεφάσισε τὴν ἐκπαραθύρωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ πρὸς ποῖον σκοπόν; Ἔχομεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μίαν τελευταίαν φάσιν τοῦ ζητήματος ποὺ χωρὶς λόγον καὶ ἀπροκλήτως καὶ δι’ αὐτὸ ἀσφαλῶς μὲ κάποιον σκοπόν, ὁ ὁποῖος κρύπτεται σήμερον εἰς τὸ σκότος, ἀλλά, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ γνωστός, ἔχομεν τὴν τελευταίαν φάσιν. Ἐκείνη ἡ ἀνυποχώρητος ἀπόφασις ἀπορρίπτεται ἀπὸ τὴν Κυπριακὴν Κυβέρνησιν. Διεψεύσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ἡ διάψευσις διεψεύσθη μὲ τὴν δημοσιευθεῖσαν ἀπάντησιν, ὅπως ἐπίσης διεψεύσθη καὶ ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ σήμερον ἔκλεισε καὶ τὸ ζήτημα, ὡς λέγουν αἱ μεσημβριναὶ εἰδήσεις, μὲ τὴν ὑπαγωγὴν τῆς Κυπριακῆς Ἐθνοφρουρᾶς εἰς τὸ Κυπριακὸν Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν καὶ αὐτὸ διεψεύσθη. Ὅλα διαψεύδονται, ἀλλὰ ὅλα ἐπαληθεύονται. Πάντως, ἡ ἀπάντησις τῆς Κυπριακῆς Κυβερνήσεως περιέχει τὴν φράσιν, ὅτι «δὲν νομίζομεν, ὅτι τὸ θέμα δύναται νὰ εἶναι ἀντικείμενον περαιτέρω διαπραγματεύσεων». Ἂς προσπαθήσωμεν, κύριοι, ν’ ἀνιχνεύσωμεν τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἀδέσμευτος ἀνεξαρτησία, ἡ ἀποστρατικοποίησις τῆς νήσου, ἡ κατάργησις τῶν βάσεων καὶ ἡ μὴ δημιουργία νέων βάσεων, ἀφοπλίζουσα τὰς τουρκικὰς ἀντιρρήσεις περὶ κινδύνων τῆς ἀσφαλείας της καὶ δημιουργοῦσα ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ὑποστηρικτὰς τῆς αὐτοδιαθέσεως τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία αὐτοδιάθεσις ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἕνωσιν, εἶναι σωστὴ γραμμή. Αἱ δυνάμεις τοῦ ΝΑΤΟ θέλουν Νατοϊκὴν λύσιν. Θέλουν Νατοϊκὴν εἴτε ψευδοένωσιν, ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι διαμελισμὸς τῆς νήσου, ὅπως τὸ σχέδιον τύπου Σωσίδη ἢ Ἄτσεσον, δηλαδὴ ἓν εἶδος παραχωρήσεως ὡς βάσεως εἰς τὴν Τουρκίαν μεγάλης περιοχῆς, ἓν εἶδος προσωπικῆς ἑνώσεως τῆς ὑπολοίπου νήσου ὑπὸ τὸ Ἑλληνικὸν στέμμα, εἴτε Νατοποιημένην ἀνεξαρτησίαν, τιθεμένου οὕτω τοῦ Κυπριακοῦ θέματος κατ’ οὐσίαν εἰς τὸ ψυγεῖον. Εἰς τὰ σχέδια αὐτὰ ὑπάρχει μία ἀντίστασις, τὴν ὁποίαν προβάλλει ἡ ἑνότης τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Τὰ μεγάλα λόγια καὶ τὰ περὶ πραξικοπηματικῶν λύσεων τῆς Ἑνώσεως, εἶχον τονισθῆ ὑφ’ ἡμῶν καὶ πρὸ 15θημέρου εἰς Πάτρας, ἀποτελοῦν κατ’ οὐσίαν ὀπισθοδρόμησιν τῆς ὑποθέσεως τῆς Κύπρου, καὶ ἀποτελοῦν τακτικήν, ἡ ὁποία ὑπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς κύκλους τοῦ ΝΑΤΟ. Ἡ ὑπερπατριωτικὴ περὶ ἀμέσου ἑνώσεως λογοκοπία εἴτε ἀποτελεῖ ἀδάπανον δημαγωγίαν φραστικῆς πλειοδοσίας, εἴτε πρόθεσιν τυχοδιωκτικοῦ ἐγχειρήματος ὑποκινουμένου ὑπὸ τοῦ ΝΑΤΟ διὰ νὰ ὀπισθοδρομήσῃ τὴν Κυπριακὴν ὑπόθεσιν. Ὅλα τὰ σχέδια αὐτοῦ τοῦ τύπου προσκρούουν εἰς τὴν λαϊκὴν ἑνότητα καὶ ἐκεῖ ἐπάνω ματαιοῦται κάθε σχέδιον. Ἡ Κυπριακὴ ἑνότης ἀποτελεῖ ἐγγύησιν τῆς νίκης. Ἑπομένως, διὰ τοῦ Γρίβα καὶ διὰ τῆς δημιουργίας δύο γραμμῶν ἡ δημαγωγία τοῦ ΝΑΤΟ ἀποβλέπει εἰς τὴν διάσπασιν τῆς λαϊκῆς ἑνότητος μὲ προφανῆ σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ ΝΑΤΟ. Ὁ ξένος παράγων κινεῖται εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δραστηρίως. Κινεῖται δραστηρίως εἴτε εἰς τὰς διασκέψεις τοῦ ΝΑΤΟ εἰς Παρισίους, εἴτε εἰς τὰς διασκέψεις τοῦ ΣΕΝΤΟ εἰς τὴν Ἄγκυραν. Μία ἐφημερὶς χρηματοδοτηθεῖσα ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια τοῦ κ. Κωστοπούλου, ἡ «Πατρὶς» τῆς Κύπρου, διὰ νὰ διεξαγάγῃ ἀντιμακαριακὸν ἀγῶνα, διεξάγει τὴν πλέον συκοφαντικὴν δημαγωγίαν. Ἐπίσης, ἄλλη ἐφημερίς, εἰς Ἀθήνας, λέγει, ὅτι ἡ ἀδέσμευτος Κύπρος ἀποτελεῖ κίνδυνον σοβαρώτατον εἰς τὰ πλευρὰ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸ Ἄργος πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Πιπινέλης ἔλεγεν, ὅτι μέγας κίνδυνος διὰ τὴν Κύπρον εἶναι τὸ ΑΚΕΛ, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἔχει θέσει ὡς σκοπόν του τὴν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου καὶ τὸ ἐπεβεβαίωσε τοῦτο καὶ εἰς τὸ 11ον συνέδριόν του. Ἕνας μεγαλοαστὸς Κύπριος πατριώτης, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Βουλῆς κ. Κληρίδης, εἰς λόγον του, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησε τὴν 1ην Ἀπριλίου κατὰ τὴν ἐπέτειον τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τῆς Κύπρου, διεκήρυξεν, ὅτι ἄλλως ἐκτιμᾷ τὰ πράγματα ἀπὸ τὸν κ. Πιπινέλην. Εἶπεν, ὅτι «οἱαδήποτε ἐνέργεια ἀποσκοποῦσα εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ἀποτελεῖ προδοσίαν τοῦ διεξαγομένου Ἐθνικοῦ ἀγῶνος, δυναμένην νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐθνικὴν συμφοράν. Ἡ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ ἀποτελεῖ τὸ κύριον μέλημα τῶν ἀσπόνδων ἐχθρῶν μας, οἵτινες οὐδενὸς κόπου, μόχθου ἢ χρημάτων φείδονται διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἀνοσίου τούτου σκοποῦ». Κύριοι, ἐπιχειρεῖται ἕνας ἀνόσιος διαχωρισμὸς καὶ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὴν Κύπρον, ὅπως ἐπιχειρεῖται καὶ ἐδῶ. Καὶ πιστεύω, ὅτι ἀπεδείχθη, ὅτι τρέμουν τὸν λαὸν αὐτοὶ ποὺ ἐπιδιώκουν τοῦτο. Καὶ θὰ προσκρούσουν τὰ σχέδιά των εἰς τὴν καθολικὴν ἀντίστασιν τοῦ λαοῦ. Διότι πέραν τοῦ θέματος τούτου, ἡ Κυβέρνησις προσέκρουσεν εἰς τὴν ἀνυποχώρητον προσπάθειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν δημοκρατικὴν τάξιν καὶ ὁμαλότητα. Ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἀναβίωσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους καὶ τὴν κατατρομοκράτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ μεταβάλῃ τὸν ροῦν τῶν πραγμάτων. Δραστηριοποιεῖ τὰ ΤΕΑ, προβαίνει εἰς ἐπίδειξιν τρομοκρατικῶν μπλόκων εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ. Κακοποιοῦν καὶ βασανίζουν τοὺς πολίτας εἰς τοὺς δρόμους καὶ τὰ κρατητήρια καὶ προετοιμάζουν νέον βιασμὸν τῆς ἐκλογικῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀφήνουν ἐλευθερίαν κακοποιοῦ δράσεως εἰς τοὺς παρακρατικούς. Ὁ Βουρλάκης καὶ ὁ Σούρλας ἔκαμαν καὶ πάλιν τὴν δυσοίωνον ἐπανεμφάνισίν των καὶ εὐτυχῶς ἀπεκρούσθησαν ὑπὸ τῶν φρονίμων καὶ αὐτῆς τῆς λεγομένης ἐθνικόφρονος παρατάξεως. Ἐμφανίζονται ὅμως συνοδείᾳ ἀξιωματικῶν τῶν ΤΕΑ. Ἐπεμβαίνουν πρὸς κατάργησιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν καὶ εἴτε ἀσκοῦν διωγμοὺς εἴτε ἀσκοῦν διὰ διοικητικῶν καὶ ἀστυνομικῶν μέτρων ἐπεμβάσεις εἴτε προσπαθοῦν νὰ ἐπηρεάσουν τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν εἰς ἐπεμβάσεις εἰς τὰ τοῦ συνδικαλισμοῦ εἴτε συγκροτοῦν ἀπεργοσπαστικὴν δυναμικὴν ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν ὑπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Νόβαν μὲ συμμετοχὴν στρατιωτικῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν λαϊκῶν διεκδικητικῶν ἀγώνων. Εἶναι τρομερὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν κατήγγειλε σχετικῶς μὲ τὸν ἐκτραχηλισμὸν τῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα προορισμὸν ἔχουν νὰ προστατεύουν ὄχι μόνον τὴν δημοσίαν τάξιν, ἀλλὰ καὶ τὰς δημοσίας ἐλευθερίας. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς πράγματι ἀντιδημοκρατικοῦ ἐκτραχηλισμοῦ καὶ τὸ θέμα ἔχει τόσην ἔκτασιν, ὥστε εἰδικὸς ἀγορητὴς ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας μέλει νὰ ἀναλύσῃ αὐτὸ τὸ θέμα τῆς τρομοκρατίας. Ἐγὼ εἶναι ἀναγκαῖον νὰ σταθῶ δι’ ὀλίγων εἰς 4 μόνον σημεῖα, εἰς τὸν στρατόν, τὴν δικαιοσύνην, τὴν πρόθεσιν διαλύσεως τῆς δημοκρατικῆς νεολαίας Λαμπράκη, καὶ τὴν ἰδεολογικὴν προπαρασκευὴν τοῦ κτυπήματος τῆς ἀριστερᾶς. Ὅλη ἡ ἐκτροπὴ ἔχει ξεκινήσει ἀπὸ τὴν διελκυστίδα, ἐὰν ὁ στρατὸς εἶναι ὄργανον ἀσκήσεως ἐθνικῆς πολιτικῆς ὑποχρεωμένον νὰ πειθαρχῇ εἰς τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν ἢ εἶναι τιμάριον τοῦ Στέμματος, χρησιμοποιούμενον ὡς ἐξωπολιτικὴ δύναμις ἐκφοβισμοῦ, ἐκφοβισμοῦ καὶ ὑπαγορεύσεως πολιτικῶν ἀποφάσεων. Μετὰ τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα, ἔχομεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν βασανιστῶν τῆς δίκης τῶν ἀεροπόρων, ἔχομεν τὴν ἐπανατοποθέτησιν εἰς τὰς Ἀθήνας τοῦ προβοκάτορος Παπαδοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὴν ψευδῆ ὑπόθεσιν δολιοφθορᾶς εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν. Ὡς ὅπλον, ἐπίσης, ἀπὸ ἔτους χρησιμοποιεῖται ἡ λεγομένη ὑπόθεσις Ἀσπίδα. Ὁ Βασιλεὺς εἰς τὰς γνωστὰς ἐπιστολάς του, ἐξέφρασεν ἤδη καταδικαστικὴν ἀπόφασιν. Ἀνώμαλος κατέστη ἡ κατάστασις (λέγει εἰς τὴν ἐπιστολήν του τῆς 8.7.1965) ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ὑπάγεται προσωπικῶς εἰς ἡμᾶς, ἐξεπορεύθη ἡ ἐπαναστατικὴ συνωμοτικὴ ὀργάνωσις εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις μοναδικὸν σκοπὸν ἔχουσα τὴν ἀνατροπὴν τοῦ Συντάγματος τῆς χώρας καὶ τὴν ἐπιβολὴν δικτατορίας ἐλεεινῆς μορφῆς ἀποκρουστικῆς εἰς πάντα ἄνθρωπον. Εἶναι ἀνησυχητικὴ εἰς βαθμὸν σοβαρώτατον ἡ κατάστασις τῆς χώρας ἐφ’ ὅσον κινδυνεύῃ νὰ καταλυθῇ ἡ νομιμότης, τὸ Κράτος Δικαίου. Εἰς τὴν δευτέραν ἐπιστολὴν τῆς 10ης Ἰουλίου 1965 λέγει: «πολλὰ στοιχεῖα ἔχουν ἔλθει εἰς φῶς περὶ τῆς ἐνεργοῦ ἀναμίξεως τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς ἐπαναστατικῆς δικτατορικῆς συνωμοσίας». Εἰς τὴν τρίτην ἐπιστολήν, τῆς 14ης Ἀπριλίου 1965, λέγει: «Δυστυχῶς διαφέρουν ριζικῶς αἱ ἀντιλήψεις ἡμῶν, διότι σεῖς θεωρεῖτε ἀνύπαρκτον τὴν συνωμοσίαν καὶ μόνον πολιτικὴν σκευωρίαν ὑπάρχουσαν, ἐνῷ ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θεωρῶ ὑπαρκτὴν καὶ ἐπικίνδυνον τὴν ἐλεεινὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν». Καὶ διερωτᾶται κάθε ὀρθοφρονῶν, ὅταν ὁ κανὼν τοῦ Δημοσίου μας Δικαίου, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνεται καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία ἐκυρώθη καὶ ἀποτελεῖ ἐσωτερικὸν δίκαιον, εἶναι ὁ κανών, ὅτι πᾶς κατηγορούμενος τεκμαίρεται ὡς ἀθῶος μέχρι δικαστικῆς βεβαιώσεως τῆς ἐνοχῆς του. Καὶ ὅταν εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα δι’ εἰδικῆς συνταγματικῆς διατάξεως ἔχουν ἐγγυήσεις κατοχυρώσεως τῆς ἀνεξαρτησίας των, ἡ στρατιωτικὴ δικαιοσύνη, οἱ στρατιωτικοὶ ποινικοὶ δικασταὶ εἶναι ἐξηρτημένα ὄργανα κλάδου τῆς διοικήσεως, ὑπάγονται εἰς τὴν διοίκησιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἠμποροῦν νὰ τολμήσουν νὰ φθάσουν εἰς διαφορετικὴν ἀπόφασιν, ὅταν ἀπὸ τόσον ὑψηλὰ ἐξεδόθη ἤδη καταδικαστικὴ ἀπόφασις. Βεβαίως, κ.κ. συνάδελφοι, διάψευσις ὑπάρχει, ἀλλὰ διεψεύδοντο καὶ τὰ βασανιστήρια, τὰ ὁποῖα ἀπεκαλύφθησαν κατὰ τὴν δίκην τῶν ἀεροπόρων, ἡ ὁποία συνεκλόνισεν ὅλην τὴν χώραν καὶ ἀπετέλεσεν ἕνα πελώριον σκάνδαλον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὑπάρχουν ὅμως βάσιμοι κατηγορίαι καὶ πληροφορίαι, ὅτι ὑπόκεινται εἰς ψυχικὰ βασανιστήρια καὶ ἀπαραδέκτους στερήσεις οἱ προφυλακισμένοι ἀξιωματικοὶ διὰ τὴν ὑπόθεσιν Ἀσπίδα. Πέραν τούτου, μὲ πρόσχημα τὴν Ἀσπίδα, διευρύνεται ἡ διοικητικὴ δίωξις ὅσων δὲν δέχονται νὰ γίνουν ἀνδράποδα τῆς χούντας. Ὑποκριτικὴ εἶναι ἡ ἀγανάκτησις μερικῶν κατὰ τοῦ Ἀσπίδα, ὅταν ἀφήνουν τὴν χούνταν νὰ ἁλωνίζῃ καὶ ὁ Περικλῆς μένει ἀκαταδίωκτος. Τί στοιχεῖα ἔχουν; Τί ἀποδείξεις ἔχουν; Μήπως πρόκειται περὶ φαιδρᾶς ὑποθέσεως; Μήπως πρόκειται περὶ πολιτικολογίας, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν διὰ νὰ καλύπτουν τὴν ἀνάμιξιν τῆς χούντας καὶ τὴν δραστηριότητά της; Ποία ἡ σοβαρότης τῆς ὑποθέσεως; Ποία ἡ ἔκτασίς της; Μήπως προέρχεται ἀπὸ προβοκάτορας, μήπως προέρχεται ἀπὸ ἀφελεῖς, μήπως προέρχεται ἀπὸ σκευωρίαν; Χθὲς ἀκόμη, ὁ ἐκ Πατρῶν συνάδελφος κ. Κατσικόπουλος, εἰς μίαν ἀνατριχιαστικήν, πράγματι, ἐρώτησίν του, ἀναφέρει, ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς ὑποδίκους ἀξιωματικοὺς ἀπὸ ἔτους σχεδὸν εὑρίσκεται εἰς ἀπομόνωσιν καὶ ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς δέχεται συγκεκριμένας προτάσεις καὶ πιέσεις διὰ νὰ προβῇ εἰς ὁμολογίας ὄχι πραγμάτων, τὰ ὁποῖα γνωρίζει, ἀλλὰ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ ὑπαγορεύσουν διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ εἰς τὴν ἐλευθερίαν του, εἰς τὴν θέσιν του καὶ εἰς τὴν σταδιοδρομίαν του. Εἶναι δυνατὰ αὐτὰ τὰ πράγματα; Εἶναι δυνατὸς αὐτὸς ὁ μεσαίων; Ἂς μὴ ὑπάρχῃ δὲ εἰς κανενὸς τὴν σκέψιν, ὅτι δυνατὸν νὰ γίνῃ παραδεκτὴ νέα δίκη τύπου Ἀεροπορίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι εἶναι παραδεκτὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον δίκη τύπου Τεχεράνης. Ἡ γενικὴ ἐντύπωσις ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ δίωξις τοῦ Ἀσπίδα εἶναι ἓν ὅπλον ἐκβιασμοῦ, ἓν ὅπλον ἐξανδραποδισμοῦ, καθυποτάξεως εἰς τὴν χούντα, ἐκχουσεϊνισμοῦ τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας. Ὁ Βασιλεὺς ἐδήλωσεν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος, ὅτι ἦτο ἀνεξήγητος ἡ παραίτησις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διότι ἐντὸς μηνὸς θὰ ἐτερματίζετο ἡ ἀνάκρισις καὶ τότε θὰ ἀνελάμβανε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν εὐχέρεια νὰ κρατήσῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἕνας ἐκ τῶν φίλων του. Ἐν τούτοις, ἔχομεν μετὰ ἓν σχεδὸν ἔτος, ἀπαράδεκτον διάρκειαν προφυλακίσεως ὡρισμένων ἀνθρώπων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀδίκημα παρανόμου κατακρατήσεως, διότι καὶ ἡ στρατιωτικὴ ποινικὴ νομοθεσία, παραπέμπουσα ὡς πρὸς τοῦτο εἰς τὴν ποινικὴν δικονομίαν, ἐλέγχει τὴν προφυλάκισιν καὶ ὁρίζει ὅριον διαρκείας της. Ὑπάρχουν πολύμηνα βασανιστήρια καὶ ψυχολογικαὶ πιέσεις, αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσουν ἓν ἀπαράδεκτον κλῖμα καὶ ὑπὸ τὸ κλῖμα αὐτὸ διευρύνεται συνεχῶς ἡ διὰ τῶν διοικητικῶν μεθόδων καὶ μέσων προγραφὴ καὶ δίωξις τῶν ἀξιωματικῶν. Παρὰ τὴν μυστικότητα τῆς ἀνακρίσεως, εἰς τὸν Τύπον τῆς Δεξιᾶς γίνονται διαρροαί, προαναγγέλλονται τὰ ἑπόμενα βήματα τῆς ἀνακρίσεως. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνάμιξις τοῦ τέως βουλευτοῦ τῆς ΕΡΕ καὶ μὴ ἀποκρύπτοντος, ὅτι εἶναι ἐκ τῆς ἰδεολογικῆς του πεποιθήσεως φασίστας, τοῦ κ. Φαρμάκη. Προβλέπομεν, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις θὰ σέρνεται καὶ ἡ προφυλάκισις θὰ διαρκέσῃ. Διότι εἶναι χρήσιμος ὡς ὅπλον πιέσεως καὶ ὡς ὅπλον διαβολῆς, εἶναι χρήσιμος ὡς ὅπλον ἐκβιασμοῦ καὶ ἐκφοβισμοῦ, ὡς μπαμπούλας, εἶναι χρήσιμος, ἂν θέλετε, εἰς πολλὰς περιπτώσεις διὰ τὴν ἐκδικητικότητα τῶν Ἀμερικανικῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι εὗρον τρόπον διὰ τῆς ὑποθέσεως Ἀσπίδα, νὰ τιμωρήσουν τὸν Ἕλληνα ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη νὰ παραδώσῃ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν ΚΥΠ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν σχέδια μυστικά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχεν ἐξουσίαν νὰ διαθέσῃ, παρὰ εἰς τοὺς προϊσταμένους του. Φαίνεται ὅμως, ὅτι εἶναι ἄχρηστος ὡς δημόσιον πόρισμα. Ἅμα δημοσιευθῇ θὰ γίνῃ ἐπικίνδυνον καὶ θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἐπικίνδυνον ὅταν καταστῇ ἀντικείμενον δημοσίας συζητήσεως. Ἐκ τῆς μακρᾶς πείρας μου ὡς δικηγόρος, γνωρίζω, ὅτι ὅσα κάτω ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς μυστικῆς ἀνακρίσεως, τὴν ὁποίαν ἀποδοκιμάζει ἡ ἐπιστήμη, τεκταίνονται καὶ σκευωροῦνται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀκροαματικῆς διαδικασίας, διαρρηγνύονται ὡς πομφόλυγες καὶ ἐκθέτουν τοὺς διώκτας εἰς τὴν περιφρόνησιν ἢ τὸ γελοῖον. Ἐπισημαίνων ὅμως τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀρνοῦμαι νὰ ἐκφέρω γνώμην πρὶν προκύψουν, ἐπὶ τέλους, ἀπὸ δικαστικὰ στοιχεῖα ἀποδείξεις. Θεωρῶ, ὅμως, ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία», πρὶν ἀκόμη γίνῃ κυβερνητικὴ ἢ μᾶλλον ὅταν ἦτο κυβερνητική, ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, εἰς ἓν ἄρθρον της διατυπώνει μίαν ἄποψιν πλήρους ὀρθοφροσύνης. «Γίνεται τώρα ἀνάκρισις ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν περὶ δῆθεν συμπήξεως συνωμοτικῆς ὁμάδος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΑΣΠΙΔΑ». Καθ’ ὅλας τὰς ἐνδείξεις ἡ ὑπόθεσις εἶναι κωμική. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τοῦ τί θὰ εἴπῃ τὸ πόρισμα, ἡ στήλη αὐτή, ποὺ δὲν συνηθίζει νὰ μασᾷ τὰ λόγια της, αἰσθάνεται τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προειδοποιήσῃ σήμερον καὶ τὸ Στέμμα καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν λαόν, ὅτι ἂν ὁ «ΑΣΠΙΔΑ» εἶναι κωμικὴ ὑπόθεσις, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπιβληθῇ τάξις πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν εἰς τὸν Στρατόν, ἐφ’ ὅσον δὲν καθιερωθοῦν ἀπαράβατα ὑπηρεσιακὰ κριτήρια αὐστηρᾶς δικαιοσύνης, ἐφ’ ὅσον δὲν ξερριζωθῇ ἡ κλίκα, ποὺ ἐταλαιπώρησε καὶ ταλαιπωρεῖ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ἀργὰ ἢ γρήγορα, αὔριον ἢ μεθαύριον, θὰ ὑπάρξουν συνωμοσίαι, ποὺ δὲν θὰ εἶναι κωμικαί. Διότι ἄβυσσος, ἄβυσσον ἐπικαλεῖται.....». Ἡ ἰδέα, ὅτι κόμματα, τὰ ὁποῖα κάποτε διώκησαν τὴν χώραν καὶ περιῆλθον εἰς μειοψηφίαν, ἀποδοκιμασθείσης τῆς πολιτικῆς των ἀπὸ τὸν λαόν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κρατοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν των διὰ χούντας ἀξιωματικῶν τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, νὰ μὴ εἶναι αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις ὄργανα τοῦ Ἔθνους πειθαρχοῦντα εἰς τὴν ἑκάστοτε νόμιμον Κυβέρνησιν, ἀλλὰ νὰ καθίστανται τιμάριον, δὲν θὰ εὕρῃ πουθενὰ τὴν ἱστορικήν της ἐπιβράβευσιν. Ὡς ἕνα δεύτερον σημεῖον, ἠθικόν, θέλω νὰ θέσω τὸ ἐρώτημα, ποῦ ὁδηγεῖται ἡ Δικαιοσύνη; Ἠκούσαμεν χθὲς ἀναλυτικῶς καὶ ἐπὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων καὶ ὑποθέσεων, τὸν κ. Βασιλᾶτον. Αἰσθάνομαι, ὅτι εἶναι βαρεῖα ἡ εὐθύνη κάθε δημοσίου ἀνδρός, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοκρατικῆς ὁμαλότητος εἰς τὴν χώραν αὐτήν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται εἰς τὴν δημοσίαν ἐκδήλωσιν καὶ σκέψιν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς χώρας καὶ τοῦ ποῦ βαδίζομεν, νὰ ὑπάρχῃ κανενὸς εἴδους ταμποῦ. Δὲν συγχωρεῖται τὸ ταμποῦ. Ἀνάγκη εἶναι μὲ παρρησίαν νὰ ἐπισημάνω ἕνα φαινόμενον, ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχει πάρει πελωρίας διαστάσεις, πρὶν πάρῃ τὰς πελωρίας διαστάσεις, διότι ἄλλως θὰ ἐκινδύνευε νὰ ἐπενεργήσῃ καταλυτικῶς ἐπὶ ἑνὸς θεσμοῦ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ κυματοθραύστης τῆς αὐθαιρεσίας τῶν διοικητικῶν ὀργάνων καὶ νὰ εἶναι ὁ ἐγγυητὴς τῶν δημοσίων ἐλευθεριῶν. Ἐννοῶ τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κρῖμα. Διότι, πράγματι, εἰς τὴν περίοδον καὶ τῆς προπαρασκευῆς καὶ τελέσεως τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, ἀπὸ τοῦ 1958 ἕως τοῦ 1963, ἀπέδωσεν ἡ δικαστικὴ ἐξουσία ἐξόχως θετικὸν ἔργον, τόσον ὥστε ὁ ἀγαπῶν τὰ ἐπιγράμματα ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ τὴν ἀποκαλέσῃ «τὸ ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας». Ἐγὼ δὲν ἀγαπῶ οὔτε τὰς γενικεύσεις οὔτε τὰς θεοποιήσεις οὔτε τὰς πομπώδεις ἐκφράσεις. Δὲν ἐπανέλαβον ποτὲ αὐτὸν τὸν ἀφορισμόν, οὔτε καὶ κατὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος ἔκαμον ποτὲ χρῆσιν μιᾶς τετριμμένης φράσεως, ἡ ὁποία συνήθως ἀπὸ τοὺς δικηγόρους ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς δικαστάς, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἵσταται πολὺ ὑψηλά. Πιστεύω, ὅτι ὡς θεσμὸς καὶ λόγῳ τῆς ἀποστολῆς της ἔχει μίαν ἀπὸ τὰς σοβαρωτέρας καὶ ὑψηλοτέρας ἀποστολὰς εἰς τὸ Κράτος, ἀσκεῖται ὅμως ἀπὸ δημοσίους λειτουργούς, τοὺς δικαστικοὺς λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνθρωποι, ὑπόκεινται εἰς ἀνθρωπίνας ἀτελείας. Καὶ κάθε ἐξίσωσίς των, εἴτε πρὸς τὰ ἄνω, εἴτε πρὸς τὰ κάτω, θὰ εἶναι κατ’ ἀνάγκην σχηματικὴ καὶ θὰ ἀδικῇ, εἴτε εὐμενὴς εἴτε, δυσμενής. Ἐπὶ τέλους, εἰς τὸ ἔργον των ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ ἀθέλητοι πλᾶναι ὀφειλόμεναι εἰς τὴν φυσικὴν κάθε ἀνθρώπου ἀτέλειαν. Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ παραγνωρίζω. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ἀπὸ μακροῦ καὶ συγκεκριμένως ἀπὸ τὴν Ἰουλιανὴν ἐκτροπήν, καὶ ἴσως ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κ. Κόλλια καὶ τὴν ὕπαρξιν μονίμων θέσεων εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, ὡρισμένοι εὐάριθμοι Εἰσαγγελεῖς, δυνάμενοι νὰ ἐπηρεάζουν ὡρισμένους εὐαρίθμους Δικαστάς, οἱ ὁποῖοι ἐπιλέγονται περιέργως εἰς τὰς συνθέσεις τῶν Δικαστηρίων ὅταν τὸ ἀντικείμενον τῆς ποινικῆς δίκης σχετίζεται μὲ τὴν ἐκτροπὴν τὴν Ἰουλιανὴν καὶ τὰς ἐκεῖθεν λαϊκὰς ἀντιδράσεις, ἐκδηλώνουν δραστηριότητα, ἡ ὁποία θέτει τοὐλάχιστον ἐρωτηματικά. Ἡ ἄσκησις τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν τῶν Ἑλλήνων, ἰδίως τοῦ συνέρχεσθαι, τοῦ δικαιώματος τῆς ἐκφράσεως γνώμης, μετατρέπεται εἰς παγίδα, μὲ χαρακτηρισμὸν καὶ ἀναγωγὴν τῆς συμμετοχῆς εἰς συγκέντρωσιν καὶ τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ φρονήματος εἰς ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα μόνον τὰ ἐμπνεόμενα ἀπὸ δικτατορικὰς καὶ φασιστικὰς ἰδέας καὶ νοοτροπίαν ἀστυνομικὰ ὄργανα, θὰ ἠδύναντο νὰ συλλάβουν καὶ νὰ ἐπινοήσουν.

§14Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἴπατε εὐαλώτων; Διότι δὲν ἤκουσα τὴν λέξιν.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, εἶπον «εὐαρίθμων», Μουστάκης, Χατζῖσκος, Νικολοδῆμος...... Τὸν κ. Κόλλιαν τὸν κατωνόμασα.

§16Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ὀνόματα.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχετε δίκαιον, κ. Βρανόπουλε, καὶ ἐγὼ ἤθελον νὰ τὸ ἀποφύγω. Καὶ ἂς ἀποσυρθοῦν τὰ ὀνόματα. Ἀλλὰ τὰ ἠξεύρει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὁπωσδήποτε μὲ προθυμίαν γίνονται δεκταί, ὡς θέσφατα, καταθέσεις τῶν διωκτῶν τῶν πολιτῶν ποὺ ἀποδεδειγμένως προέβησαν εἰς βασανισμούς, κακοποιήσεις, βιαιοπραγίας καὶ ἐνῷ βαρύταται προκύπτουν ἐνδείξεις ἐλλείψεως ἀξιοπιστίας των. Ἐξ ἄλλου, ἀδικήματα τελούμενα τὴν ἰδίαν ἡμέραν μὲ τὰ διωκόμενα, ἀλλὰ ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, μένουν ἀκαταδίωκτα. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ παλαιὸς συνάδελφός μας, ὁ στρατηγὸς Αὐγερόπουλος, σύμβολον τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, κατεδικάσθη εἰς πολυετῆ φυλάκισιν, διότι ἐπῆγε προσκυνητὴς εἰς τὸν Γοργοπόταμον. Ἔχει καλῶς. Τὴν ἄδικον αὐτὴν ἀπόφασιν δὲ θὰ τὴν σχολιάσω. Οὐδεμία ὅμως ὑπῆρξεν ἀναζήτησις εὐθυνῶν διὰ τοὺς 13 νεκρούς, διὰ τὴν ἑκατοντάδα τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν τραυματιῶν ἀπὸ τὴν ἔκρηξιν τῆς νάρκης, ποὺ ἐπὶ τέλους, καὶ κατὰ τὴν κυβερνητικὴν ἐκδοχήν, ἡ ὁποία δὲν ἐπεβεβαιώθη δικαστικῶς, ὠφείλετο εἰς ἀμέλειαν, ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὴν δίωξιν διὰ βαρυτάτην ἐγκληματικὴν ἀμέλειαν, προκαλέσασαν 13 ἀνθρωποκτονίας καὶ 80 βαρυτάτας σωματικὰς βλάβας. Καὶ ἐπίσης δὲν ἔγινε καμμία δίωξις διὰ τὴν δολοφονίαν τοῦ Πέτρουλα, ἐνῷ οἱ ὁμοῦ μετὰ τοῦ Πέτρουλα δεχθέντες τὴν ἐπίθεσιν τῶν ἀφηνιασμένων ἀστυνομικῶν ὀργάνων φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο κάλλιστα νὰ ἔχουν τὴν τύχην τοῦ Πέτρουλα, ἐκεῖνοι κατεδικάσθησαν εἰς πολυμήνους φυλακίσεις. Μακρὰ προφυλάκισις δι’ ἐκδηλώσεις πολιτικοῦ περιεχομένου, προφυλακιστέοι οἱ ἡγέται τῶν σπουδαστικῶν νεολαιῶν καὶ ὀργανώσεων, ἀποφυλακιστέοι οἱ Κατελᾶνοι. Τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ μὴ πάθῃ κανεὶς ἀνήκεστον βλάβην, ποὺ ἀνήκει καὶ εἰς τὸν τελευταῖον πολίτην, τὸ ἀρνοῦνται εἰς τὸν βαρέως καρδιοπαθῆ ὀγδοηκονταετῆ στρατηγὸν Αὐγερόπουλον. Κατεδικάσθη διὰ περιύβρισιν ἀρχῆς, ποὺ κατὰ κύριον λόγον εἶναι κρίσις περὶ τοῦ Ἰουλιανοῦ πραξικοπήματος, ἢ διὰ προσβολὴν τῆς τιμῆς τοῦ προσώπου τοῦ Βασιλέως. Καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον, ὅτι διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ εἰς τὸ Ἐφετεῖον τοποθετεῖται Εἰσαγγελεὺς ἢ ὁ κ. Χατζόπουλος ἢ ὁ κ. Κομοτοῦρος, ὁ χθὲς καταδικάσας τὸν «Ἀνένδοτον», κατόπιν ἐφέσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Μουστάκη κατὰ τῆς ἀθωωτικῆς πρωτοβαθμίου ἀποφάσεως, εἰς τρίμηνον φυλάκισιν καὶ στέρησιν ἀτελείας χάρτου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι νοητόν, εἶναι παραδεκτὸν ἡ καταπίεσις τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους νὰ ἀσκῆται ἐμμέσως μὲ τὴν υἱοθέτησιν ἀπὸ προκατάληψιν τῶν σκευωριῶν αὐτῶν φασιστικῆς νοοτροπίας φανατισμένων ἀστυνομικῶν ὀργάνων διὰ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων; Θέτω μὲ συναίσθησιν εὐθύνης καὶ μὲ παρρησίαν τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, τῆς ὁποίας τὴν βαρύτητα εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι θὰ συνειδητοποιήσουν ὅλαι αἱ πτέρυγες καὶ ὅλοι οἱ ἡγέται καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Φαίνεται ὅμως, ὅτι προεξοφλεῖται ἡ γνώμη καὶ προσομολογεῖται ἡ ἐξάρτησις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ ἡ ἄσκησις ἀοράτων ἐπιρροῶν ἀπὸ τὴν ἀπαράδεκτον διακήρυξιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ διαλύσῃ τοὺς Λαμπράκηδες. Ὑπῆρξεν, ἄλλωστε, τοῦτο κατὰ τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος καὶ ἀξίωσις τοῦ Βασιλέως. Πρὶν ὅμως ἀναλύσω διατὶ ἡ διακήρυξις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἄρδην ἐκτροπὴν τῆς ἐννόμου τάξεως, ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως, ἐπιθυμῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα: Δὲν ἀσκοῦν βίαν καὶ παρανομίαν οἱ Λαμπράκηδες. Φέρουν τὸ ὄνομα τοῦ θύματος τῆς βίας τῶν τρικύκλων τῶν κρατικῶν καὶ παρακρατικῶν τῆς δεξιᾶς. Ἀνατινάσσεται ἡ Λέσχη των εἰς τὸ Μυλοχῶρι τοῦ Κιλκίς, καὶ μετ’ ὀλίγας ἑβδομάδας εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως τῶν Σερρῶν. Οὐδεμία δίωξις τῶν ἐγκληματιῶν. Κατακραυγὴ ἆρον–ἆρον σταύρωσον τοὺς Λαμπράκηδες. Ρυπαίνονται τὰ γραφεῖα των, ρυπαίνονται ἢ καταβιβάζονται αἱ ἐπιγραφαὶ τῶν γραφείων των, θραύονται οἱ ὑαλοπίνακες. Οὐδεμία δίωξις. Οἱ Λαμπράκηδες φταῖνε. Ἄρον–ἆρον σταύρωσον. Συλλαμβάνονται, κατακρατοῦνται, κακοποιοῦνται καὶ συχνὰ ἀθωώνονται ἀπὸ τὰ δικαστήρια. Ἐν τούτοις καμμία δίωξις τῶν κακοποιησάντων, οὐδεμία δίωξις τῶν ὀργάνων τὰ ὁποῖα παρενόμησαν. Οἱ Λαμπράκηδες φταῖνε, ἆρον–ἆρον. Πρὸ ἡμερῶν ἐξωρύχθη ἀπὸ γνωστὸν παρακρατικόν, τὸ μάτι δημοκρατικοῦ φοιτητοῦ καὶ πάλιν τὸ ἴδιο μοτίβο: Νὰ διαλυθοῦν οἱ Λαμπράκηδες. Πέραν ὅμως αὐτῆς τῆς οὐσιαστικῆς πλευρᾶς, θὰ ἤθελον νὰ θέσω τὸ ἐρώτημα, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, ὁ Βασιλεύς, ὁ Πρωθυπουργός, ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, οἱοσδήποτε ἀρχηγὸς κόμματος μικροῦ ἢ μεγάλου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφασίζῃ περὶ διαλύσεως, ποὺ ἐνδεχομένως θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μόνον ὑπὸ τῶν δικαστηρίων; Ὡς γνωστόν, ἀποτελοῦν ὁμάδα ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα ὡς ἕνωσις προσώπων μὴ ἀποτελούντων Σωματεῖον καὶ τοῦτο εἶναι θεμιτὸν καὶ κατὰ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα καὶ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Συντάγματος, τὸ κατοχυρῶνον τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Ὑπῆρξε μία νομικὴ ἐπινόησις, μία νομικὴ εὑρεσιτεχνία τὸ πῶς θὰ δικονομηθῇ τὸ θέμα. Εἶναι γνωστή. Θὰ προταθῇ ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πρὸς τὴν νομοθετικὴν ὅπως διὰ νόμου ὅλαι αἱ ἑνώσεις τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου, αἱ μὴ ἀποτελοῦσαι Σωματεῖα, λάβουν τὴν μορφὴν τῶν Σωματείων, διὰ νὰ ἠμπορέσουν ὕστερα, ἀφοῦ καταθέσουν καταστατικόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλευθέρως καὶ κατὰ συναίνεσιν τῶν μελῶν θὰ διαγράψουν τοὺς σκοπούς των, θὰ προσδιορίζουν τοὺς σκοπούς των, νὰ διαλυθοῦν ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ὑπῆρξεν ἐκτροπὴ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῶν. Ἀλλ’ ἡ ἐκτροπὴ πρέπει νὰ διαπιστώνεται ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ μόνον ἀνήκει ἡ διάλυσις. Φυσικά, πρῶτα–πρῶτα, δὲν ἔχουν εἰς τὴν τσέπην των οὔτε κἂν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν οἱ ἰσχυριζόμενοι, ὅτι θὰ διαλύσουν καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ σταθμίσῃ πολὺ πρὶν δεχθῇ ἢ ὄχι τὴν πρότασιν καὶ θὰ συζητηθῇ ἐὰν καὶ αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ ζωή, αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ πρακτικὴ ἀνάγκη δὲν ἐπέβαλεν εἰς τὸν νομοθέτην τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ὅπως εἰς ὅλους τοὺς νομοθέτας ὅλων τῶν Ἀστικῶν Κωδίκων νὰ ἀναγνωρίσουν πέραν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀνεγνωρισμένων Σωματείων τὸν θεσμὸν τῶν Ἑνώσεων, τῶν μὴ ἀποτελουσῶν Σωματεῖα. Εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιταγὴ τῆς ζωῆς. Πέραν τούτου, θὰ ἐξετάσῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἐν ὄψει τοῦ ἐκ τῶν προτέρων ὡμολογημένου σκοποῦ τῆς διαλύσεως μιᾶς ὑπαρχούσης Ὀργανώσεως, ἀνεξαρτήτως παραβάσεως ἢ ὄχι κειμένης διατάξεως νόμου, ἐὰν δὲν πρέπει νὰ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν, ἀφοῦ ἀποβλέπει εἰς δόλιον σκοπόν, τείνει νὰ καταστρατηγήσῃ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Συντάγματος ποὺ ἐγγυᾶται τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιβάλλει βαρεῖς περιορισμούς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, πέραν τῆς σκέψεως νὰ κατατεθῇ νόμος, ποῖος εἶναι αὐτός, εἴτε Βασιλεύς, εἴτε Πρωθυπουργός, εἴτε Ὑπουργός, ποὺ εἶναι βέβαιος καὶ προεξοφλεῖ καὶ ἔχει εἰς τὴν τσέπην του τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα θὰ δικάσουν κατὰ πρῶτον βαθμὸν καὶ θὰ ἐλεγχθῇ ἡ πρώτη αὐτὴ ἀπόφασις καὶ εἰς δεύτερον βαθμὸν καὶ προεξοφλεῖ πρῶτον, ὅτι ἂν ὑποχρεωθοῦν νὰ γίνουν Σωματεῖα, δὲν θὰ καλύψουν διὰ τοῦ καταστατικοῦ των ὅλους τοὺς σκοποὺς καὶ τὴν δραστηριότητα τὴν πολιτικὴν καὶ πολιτιστικήν, ποὺ ἀσκοῦν; Δεύτερον, ὅτι ἅπαξ γενομένου τοῦ καταστατικοῦ, θὰ ἐκτραποῦν τοῦ σκοποῦ ἢ μᾶλλον, ἐκτραποῦν, δὲν ἐκτραποῦν θὰ εὑρεθοῦν τρεῖς Πρωτοδίκαι καὶ πέντε Ἐφέται εἰς πρῶτον καὶ δεύτερον βαθμόν, νὰ κάμουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον μὲ τόσην βεβαιότητα ζητεῖ ὁ Βασιλεὺς καὶ ἐγγυᾶται καὶ ὑπόσχεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Νομίζω, ὅτι πρέπει βαρύτατα νὰ νοσῇ ὁ δημόσιος βίος διὰ νὰ γίνωνται διακηρύξεις αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ἀλλὰ τί τὰ θέλετε, κύριοι. Πέραν τούτων εἶναι δεδομένον, ὅτι οὔτε κἂν νόμος δύναται νὰ ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν δημοκρατικὴν νεολαίαν τῶν Λαμπράκηδων. Εἶναι γνωστὸν καὶ δῆλον, ὅτι ἡ νεολαία, αὐτή, εἶναι νεολαία τοῦ κόμματός μας, ὅπως καὶ ἡ νεολαία τῆς Ε.Κ., δὲν λέγεται νεολαία τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀλλὰ νεολαία ΕΔΗΝ. Εἶναι νεολαία τῆς ΕΔΑ καὶ προῆλθεν ἐκ τῆς συγχωνεύσεως τῆς νεολαίας τῆς ΕΔΑ καὶ τοῦ κινήματος Λαμπράκη. Προεδρεύεται ἀπὸ βουλευτὴν τοῦ κόμματός μας, καὶ ἔχει Γεν. Γραμματέα μέλος τῆς Ἐκτελ. Ἐπιτροπῆς τοῦ κόμματός μας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι ἡ πολιτικὴ νεολαία τοῦ κόμματός μας. Ἀλλὰ τότε ὅλη ἡ εὑρεσιτεχνία, ὅλη ἡ νομικὴ ἐπινόησις καταρρέει, δὲν ἔχει ἐφαρμογήν, διότι τὰ κόμματα καὶ αἱ ὀργανώσεις των ἔχουν ἐλευθερίαν ὑπάρξεως εὐθέως ἐκ τοῦ Συντάγματος ὡς Ὀργανώσεις, διὰ τῶν ὁποίων ὑλοποιεῖται τὸ ἄρθρον 21, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὅλαι αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἐκ τοῦ λαοῦ, καὶ πὰ ἄλλα ἄρθρα τὰ ὁποῖα διακηρύσσουν τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὸ ἀκαταδίωκτον τοῦ φρονήματος. Ὁ νομοθέτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀρνηθῇ αὐτά. Ἠμπορεῖ πολῖται ἀνήκοντες εἰς οἱονδήποτε κόμμα, εἰς οἱονδήποτε σύλλογον καὶ οἱανδήποτε ὀργάνωσιν νὰ παρανομήσουν καὶ τότε ἔχουν ἀτομικὴν εὐθύνην. Ἀλλ’ ἐπὶ κομμάτων καὶ κομματικῶν ὀργανώσεων, τὸ νομικὸν μέτρον τῆς συλλογικῆς κυρώσεως εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ὥστε ἁπλῶς διασύρουν τὴν δικαιοσύνην μαρτυροῦντες, ὅτι τὴν ἐπηρεάζουν καὶ τὴν διαθέτουν κατὰ τὸ δοκοῦν, χωρὶς νὰ πρόκειται νὰ κάμουν τίποτα.

§18Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος......

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Μπακόπουλος, ὑπεστήριξε πάντοτε, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ κομματικῆς νεολαίας, δὲν ἰσχύουν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§20Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω δηλώσει καὶ δημοσίᾳ καὶ αἱ δημόσιαι δηλώσεις μου ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς τὸ «Βῆμα» καὶ κάθε ἕνας ἠμπορεῖ νὰ τὰς ἀναγνώσῃ. Νομίζω, ὅτι διὰ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυόντων ἄρθρων τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἠμπορεῖ νὰ ὑποχρεωθοῦν ὅλαι αἱ λεγόμεναι, κατὰ τὸ ἄρθρον 107, νομίζω, τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος Ἑνώσεις Προσώπων, νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ἔχουν καταστατικὸν καὶ ἂν παραβοῦν τὸ καταστατικόν, νὰ διαλύωνται ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ Εἰσαγγελέως διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως, ὄχι δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτό, εἶναι ἀπαράδεκτον.

§21Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν διαφωνοῦμεν, κ. Μπακόπουλε.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ. Καὶ τὸ σχέδιον τὸ ἰδικόν μου ἦτο διὰ τῆς γενικῆς αὐτῆς διατάξεως νὰ ὑποχρεωθοῦν ὅλαι αἱ πάσης φύσεως μὴ κομματικαὶ ὀργανώσεις νὰ ἔχουν τὸ καταστατικόν των καὶ ἀπέβλεπον εἰς πάσας γενικῶς καὶ τὰς παρακρατικάς. Καὶ εἰς τὰς δηλώσεις μου ἐκείνας ἀνέγραφον καὶ τὰς φράσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ τὰς ὁποίας εἶχεν ἀναγράψει εἰς ἐπιστολήν του πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ε.Κ., ὅταν ἐδήλου πρὸς αὐτόν, ὅτι ἀποκρούει, δὲν ἀποδέχεται τὴν ἀποδοχὴν ἀπὸ μέρους τῆς Ε.Κ. νὰ γίνῃ Πρωθυπουργὸς καὶ νὰ διεξαγάγῃ τὰς ἐκλογάς. Ἀφεώρα ὅλας τὰς ὀργανώσεις, ἀκόμη καὶ τὰς παρακρατικάς. Κατὰ τὸ σχέδιον τὸ ἰδικόν μας, εὐρύτατον, ἔντιμον καὶ ἀπολύτως δημοκρατικόν, εἶχον τονίσει εἰς τὰς δηλώσεις μου, ὅτι κομματικαὶ ὀργανώσεις, οἱουδήποτε κόμματος, δὲν διαλύονται διὰ νόμου, διότι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἦτο ἀντισυνταγματικός.

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Λύχνο, θὰ ἔλθῃ αὐτὸ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ θὰ τὰ εἴπωμεν καὶ θὰ τὰ εἴπητε καὶ σεῖς ἀνέτως. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ τέταρτον καὶ τελευταῖον σημεῖον ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι τό, ὅτι πέραν τῆς βάσεως τῆς παρανομίας, τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τοῦ ἀστυνομικοῦ ἐκτραχηλισμοῦ, ἡ ἐπιδίωξις νὰ διασπασθῇ ἡ λαϊκὴ ἑνότης, νὰ διχασθῇ ὁ λαὸς καὶ ἕνα τμῆμα του νὰ γίνῃ ὄργανον ἐξυπηρετήσεως τῆς ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς τῶν ἐγκατεστημένων συμφερόντων. Ἡ ἐπιδίωξις αὐτὴ ποὺ διελαλήθη εἰς ὅλους τοὺς τόνους καὶ κατὰ τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος, ὠργάνωσε καὶ ἕναν ἰδεολογικὸν ἀγῶνα κτυπήματος τῆς ἀριστερᾶς καὶ διχασμοῦ τοῦ λαοῦ. Ἐὰν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς θεωρητικὰς θέσεις εἰς τὰ γνωστὰ τέσσαρα σημεῖα τῶν διαλέξεων τοῦ Χίλτον τοῦ κ. Κωσταντοπούλου, εἶναι ὄχι μόνον, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ κύριον στήριγμα τῆς Κυβερνήσεως διὰ μακροσκελεστάτου ἄρθρου, τὰς υἱοθέτησε καὶ τὰς ἐξεθείασεν, ἀλλὰ καὶ διότι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ πλεῖστοι Ὑπουργοί, μετὰ κατανύξεως παρηκολούθουν καὶ ἐχειροκρότησαν τὰς διαλέξεις αὐτάς. Ὥστε δύνανται νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἐκφράζουσαι Κυβερνητικὴν ἰδεολογίαν. Ποῖον εἶναι τὸ νόημα αὐτῶν τῶν διαλέξεων; Τὸ νόημα αὐτῶν εἶναι, ὅτι ἡ Δικτατορία ἠμπορεῖ νὰ ἀποφευχθῇ καὶ νὰ ἐπιβιώσῃ τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα ὑπὸ ἕναν ὅρον, ὅτι θὰ ἀποδεχθοῦν ἐθελοντικῶς οἱ Ἕλληνες ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς ὑπεχρέωνε νὰ κάμουν μίαν δικτακτορία. Ἡ Δημοκρατία θὰ εἶναι ἀνεκτὴ ὑπὸ ἕναν ὅρον, νὰ παύσῃ νὰ εἶναι Δημοκρατία. Ἀναλυτικώτερα, τὰ 4 σημεῖα εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἡ Δημοκρατία, ἡ Ἐξουσία, ἡ Κυβέρνησις, αἱ Ἐκλογαί, ὅλα δὲν θὰ στηρίζωνται εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσοπολιτείας καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἑκάστοτε πλειοψηφίας, ἀλλὰ τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς δύο κατηγορίας. Ὑπάρχουν Ἕλληνες ὑπάρχουν καὶ προδόται. Προδόται εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους τοὺς χαρακτηρίζει ἔτσι ὁ πολιτικός του ἀντίπαλος. Ἐν προκειμένῳ, ὁ κ. Κωνσταντόπουλος. Καὶ δὲν εἶναι οἱ λίγοι, εἶναι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία. Δὲν εἶναι μόνον οἱ κουμουνισταί, δὲν εἶναι μόνον ἡ ΕΔΑ, εἶναι καὶ οἱ συνοδοιπόροι. Καὶ εἶναι συνοδοιπόροι ὄχι μόνον ὅσοι συνεργάζονται, ἔστω καὶ εἰς τὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ διαδηλώσουν, ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. εἶναι κόμμα προδοσίας καὶ ἐγκλήματος καὶ ὅσοι ἀκόμη τὸ παραδέχονται, ἴσως ἐνδομύχως, ἀλλὰ ἀρνοῦνται νὰ τὸ καταγγείλουν δημοσίᾳ. Εἶναι μία παραλλαγὴ τῆς γνωστῆς θεωρίας τοῦ μιάσματος τοῦ Βασιλικοῦ διαγγέλματος τῆς Πρωτοχρονιᾶς. Διὰ νὰ εἶναι ἕνας πολίτης ἢ ἕνα κόμμα πρώτης κατηγορίας καὶ νὰ μετέχῃ τῆς πολιτικῆς ζωῆς, πρέπει νὰ προβῇ εἰς μίαν δήλωσιν, ἕνα εἶδος δηλώσεως μετανοίας. Αἱ δὲ ἰδέαι δὲν ἀντιπαρατίθενται εἰς ἰδέας μεταξὺ πολιτῶν καὶ πολιτικῶν ὁμάδων, ὥστε μεταξὺ ὅλων νὰ ἐκλέξῃ ἡ πλειοψηφία ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἐπιθυμεῖ, ἀλλὰ ἀποτελεῖ πρωταρχικὸν καθῆκον τῆς Πολιτείας ἡ διεξαγωγὴ ἰδεολογικοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς συνοδοιπορίας. Κάθε τάσις συνεργασίας καὶ συναλλαγῆς ἢ καὶ ἁπλῆ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀριστερὰ εἶναι ἀθέμιτος πρᾶξις. Ἔτσι εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα, ὅπου κυρίαρχον γνώρισμα εἶναι ἡ ἐλευθερία γνώμης καὶ ἐκφράσεως καὶ ἡ ἐπικράτησις τῆς ἐλευθέρως διαμορφουμένης πλειοψηφίας, ὑποκαθίσταται ἀρχὴ μιᾶς ἐπισήμου Κρατικῆς ἰδεολογίας, κομφορμισμοῦ, μιᾶς ἰδεολογικῆς ὀρθοδοξίας καὶ ὑποχρέωσις τῶν πολιτῶν νὰ συμμορφοῦνται. Αὐτό, ὅμως, ὑπῆρξε πάντοτε τὸ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τοῦ φασισμοῦ. Καὶ ἐδῶ εὑρίσκομεν τὴν ἰδίαν ἐπιδίωξιν τῆς διασπάσεως τῆς ἀγωνιστικῆς ἑνότητος τοῦ συνόλου τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων τῆς χώρας ποὺ ἕως τώρα ἔφραζε τὸν δρόμον καὶ θὰ φράξῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον κάθε ἀπόπειρα βιασμοῦ τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας. Ἐπιδιώκεται δίωξις καὶ ἀπομόνωσις τῆς ἀριστερᾶς. Πιστεύω, ὅτι ἡ προσπάθεια αὕτη εἶναι ματαία, διότι ἡ ἀριστερὰ ἔχει ἀκατάλυτους ἀγωνιστικοὺς δεσμοὺς μὲ ὅλον τὸν δημοκρατικὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὶς ἐργαζόμενες μᾶζες ἀπάνω στὴ βάσι τῶν ζωτικῶν συμφερόντων διεκδικήσεων καὶ ἀγώνων. Ἡ ἀριστερὰ δὲν ἀπομονώνεται. Ἀπεμονώθησαν οἱ κύκλοι τῆς ἀνωμαλίας καὶ δι’ αὐτὸ ἀναζητοῦν θεωρητικὲς συνταγὲς πρὸς ἐπιβολὴν δικτατορίας συγκεκαλυμμένης καὶ βίας ἀντὶ τῆς πειθοῦς. Ἐπῆραν συνταγές, αἱ ὁποῖαι ἐπεχειρήθησαν ἀνεπιτυχῶς νὰ ἐφαρμοσθοῦν εἰς ἄλλας χώρας κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1948–53. Αὐταὶ αἱ μέθοδοι, ὅμως, ἀνήκουν διὰ παντὸς στὸ ξεπερασμένο παρελθόν. Αἱ δὲ μεταβολαὶ αἱ ἐπελθοῦσαι εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ τὴν Δύσιν, ἔφεραν κατάρρευσιν τοῦ Γκέτο καὶ συμμετοχὴν ὅλων τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων εἰς τὰ δημόσια πράγματα. Δεύτερον σημεῖον τῶν θεωριῶν, εἶναι ἡ ἐπιχείρησις μὲ ἰδεολογικὰ μέσα νὰ ἐπιτύχουν ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκεται μὲ τὰς προγραφὰς καὶ διώξεις εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς χώρας. Ἀποβλέπει δὲ νὰ διατηρηθῇ ἄθικτον τὸ καθεστὼς τῆς μονοπλεύρου στελεχώσεως τοῦ στρατοῦ καὶ κυριαρχίας ἐπ’ αὐτοῦ τῆς χούντας, ὡς διεμορφώθη μὲ τὰς διώξεις, τὰς προγραφάς, τοὺς διωγμούς, οἱ ὁποῖοι ἐξαπελύθησαν μὲ τὰ Ἰουλιανὰ ἔκτροπα. Πρὸς τοῦτο, θὰ συμφωνηθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς πλειοψηφίας θὰ δεσμεύεται διὰ κάθε μεταβολὴν καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀρχὴ τοῦ βέτο, τῆς ὁμοφωνίας δηλ. τῶν ἐθνικῶν κομμάτων καὶ ἔτσι θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ κυριαρχία τῆς Χούντας καὶ θὰ μείνουν οἱ δυναμικοὶ μηχανισμοὶ τοῦ Κράτους τιμάριον τοῦ Στέμματος καὶ θὰ παρακρατηθῇ ἔτσι ἀπὸ τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε πλειοψηφοῦν, τὸ οὐσιαστικώτερον μέρος τῆς ἐξουσίας, διὰ νὰ διευκολύνωνται καὶ εἰς τὸ μέλλον αἱ ἐκτροπαὶ Ἰουλιανοῦ τύπου. Μάλιστα κατὰ ρητὴν πρόβλεψιν σχεδίου, θὰ ἀπονεμηθῇ εἰς τὸν Βασιλέα οὐσιαστικὴ ἐξουσία διὰ νὰ ἀποδείξουν τὰ Κόμματα τὴν νομιμοφροσύνην των. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδεολογικὴ ἐπινόησις τοῦ θεωρητικοῦ τοῦ Χίλτον. Τὰ ἄλλα δύο σημεῖα εἶναι μία ἐπάνοδος εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καραμανλῆ περὶ φασιστικῆς ἀναθεωρήσεως Συντάγματος καὶ ἀποκλεισμός, μεταξὺ ἄλλων, τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως ὁ ὁποῖος καὶ ἐπιβάλλει κοινὴν ἐκπαιδευτικὴν μὲ τοὺς σκοταδιστὰς τῆς δεξιᾶς. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Μπακόπουλος τῶν σχέσεων μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας. Ἐκ τῆς δημιουργίας αὐτοῦ τοῦ θέματος προέκυψε μέγας σάλος, ὁ ὁποῖος συνεκλόνισε καὶ συγκλονίζει τὸν λαὸν καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἔχῃ βαρυτάτας ἐπιπτώσεις. Ἡ εὐθύνη βαρύνει ἀποκλειστικῶς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντισυνταγματικῶς ἐξέδωσε μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐνῷ δὲν ὤφειλε νὰ τὴν ἐκδώσῃ. Καταδιώκει τὰς συνεπείας τοῦ σπόρου, τὸν ὁποῖον ἔσπειρε καὶ μάχεται ἐναντίον τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἰδικῆς της ἐνεργείας. Καὶ ἐδῶ, ὅμως, ὑπάρχει ἕνας διχασμός. Ἔχουν τὸ ποίμνιόν των καὶ ἱερουργοῦν οἱ ἀντικανονικῶς χειροτονηθέντες. Ἀλλὰ δὲν ἀσκοῦν διοικητικὰ καθήκοντα. Καὶ ἐδῶ ἐφαρμόζεται ἡ θεωρία τοῦ μιάσματος. Ἀπέχει ὁ Βασιλεὺς ἀπὸ τὴν τελετὴν τῶν Θεοφαναίων, ἀποκλείεται ὁ Δεσπότης ἀπὸ τὴν τελετὴν ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ τοῦ Μεσολογγίου. Ὅπου πηγαίνει ὁ ἕνας, φεύγει ὁ ἄλλος. Ἔτσι ἔχει δημιουργηθῇ μία κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν ξεύρω μέχρι ποίου σημείου ἐκθέτει τὴν σοβαρότητα ὅλων. Καταγγέλλεται ἐπίσης καὶ φαίνεται μᾶλλον πιστευτόν, ὅτι κατὰ τὸ προηγούμενον ποὺ ὑπῆρξε ἡ προσπάθεια δημιουργίας Βασιλικοῦ Στρατοῦ, ὑπάρχουν οἱ ἐπιδιώκοντες τὴν δημιουργίαν Βασιλικῆς ἐκκλησίας. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀναπτύξω τὰ σχετικὰ μὲ τὴν οἰκονομίαν θέματα, διότι ἄλλος ἀγορητὴς τοῦ κόμματος θὰ τὰ ἀναπτύξῃ. Ἡ κατάστασις τῆς οἰκονομίας εἶχε παρουσιασθῆ κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε νὰ δώσῃ ἕνα ἐπιχείρημα διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐκτροπήν. Σήμερον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς δημοσίας δηλώσεις των, τονίζουν, ὅτι ὅλα ἐβελτιώθησαν ἀπὸ τὰς δῆθεν ἀλογίστους σπατάλας. Καὶ πέραν τούτου ποῖοι εἶναι οἱ τίτλοι, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζονται αἱ μεγαλουχίαι, μήπως ὁ καλπασμὸς τῶν τιμῶν πρὸς τὰ ὕψη; Βεβαίως ἔχομεν ἐκκρεμὲς τὸ φορολογικὸν ποὺ προβλέπει ἐπιβαρύνσεις κατὰ τὰ ⅘ τῶν εἰδῶν καταναλώσεως πρώτης ἀνάγκης καὶ μόνον κατὰ τὸ ⅕ τῶν εἰσοδημάτων καὶ ὄχι τῶν μεγάλων, ἀλλ’ ἰδίως τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων. Ἐπιδιώκεται ἡ παρὰ πέρα αὔξησις τῆς ἀσυδοσίας τῶν μεγαλυτέρων συμφερόντων καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἐργαζομένων. Ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς ΕΡΕ κ. Καλαντζάκος, εἶχεν εἴπει εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι αἱ νέαι φορολογίαι ἐπιβάλλονται ἐκτὸς τοῦ δημοσιονομικοῦ λόγου διὰ νὰ συγκρατηθῇ ἡ κατανάλωσις ἐνισχυθεῖσα πέραν τῶν ἀνεκτῶν ὁρίων. Ἤθελα, ὅμως, νὰ εἴπῃ καθαρὰ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν πέραν οἱουδήποτε ἀνεκτοῦ ὁρίου νὰ καταναλίσκουν πολυτελῶς καὶ ποῖον μέτρον ἐλήφθη διὰ τὸν περιορισμὸν ἐκείνης τῆς καταναλώσεως καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου, ἔχουν στερήσεις καὶ ἐπιδιώκεται περαιτέρω καθήλωσις τοῦ χαμηλοῦ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐπίσης ἔχομεν εἰδικὴν σειρὰν οἰκονομικῶν μέτρων ποὺ περιέχουν ἀπαραδέκτους παραχωρήσεις εἰς μονοπώλια καὶ παραχωρήσεις ἀκόμη καὶ ἀπὸ συμβατικὰ δικαιώματα, ὅπως εἶναι ἡ παραχώρησις εἰς τὸ μονοπώλιον Πάππας τῆς ἀδείας νὰ ἐγκαταστήσῃ παλαιὰ μηχανήματα ἀντὶ τῶν συμβατικῶς προβλεπομένων νέων, ἐν συνδυασμῷ ἄλλως τε καὶ πρὸς τὰς παραχωρουμένας χωρὶς νὰ προβλέπωνται ὑπὸ τῆς συμβάσεως δασμολογικὰς ἀτελείας. Προωθεῖται ἀρκετὰ γρήγορα ἡ ὑποδούλωσις τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας εἰς τὰ ξένα κεφάλαια, ὑπὸ ἀποικιακοὺς ὅρους. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ θέματος νὰ ὑπογραμμίσω, κάτι τί καὶ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰσπράττονται οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν φόρων τοῦ νομοσχεδίου ἀφ’ ἧς τοῦτο κατετέθη. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπάρχει δικαίωμα νὰ εἰσπράττωνται, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ σχετικὸν ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος ἐξαιρετικῶς δύνανται νὰ εἰσπράττωνται ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ μόνον οἱ εἰσαγωγικοὶ δασμοί, ὑπόκεινται εἰς τὸν ὅρον τὸν ρητόν, ὅτι πρέπει ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς Συνόδου νὰ ἔχῃ δημοσιευθῆ ὁ σχετικὸς Νόμος καὶ τώρα ἐξαγγέλλεται, ὅτι θὰ λήξῃ ἡ Σύνοδος μετὰ τὸ πολιτικὸν ζήτημα. Εἶναι ἑπομένως ἀδύνατον νὰ μὴ ἐπισημάνω αὐτό, ὅτι ὑπάρχει τεραστία παρανομία, δημιουργοῦσα ποινικὰς εὐθύνας διὰ τὰ ἀδικήματα τῆς καταπιέσεως καὶ τῆς ἐκβιάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἀναγκαστικὰ διεξοδικὴν ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεως δυσπιστίας προκύπτει, ὅτι ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἁπλῶς κακὴ καὶ ἀποτυχοῦσα, ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἔκνομος, ὑπάρχει ξένη καὶ ὑψηλὴ θελήσει, ἐναντίον τῆς θελήσεως τοῦ Λαοῦ καὶ τῶν κανόνων τοῦ πολιτεύματος, ὄχι μόνον εἶναι Κυβέρνησις, αἱ μέθοδοι συγκροτήσεως καὶ ἐπιβιώσεως, τῆς ὁποίας ἀποσυνθέτουν τὸν δημόσιον βίον τῆς Χώρας, ἀλλὰ εἶναι Κυβέρνησις ἐθνικὸς κίνδυνος, κίνδυνος διὰ τὸ Κυπριακόν, κίνδυνος διὰ τὴν δημοκρατίαν καὶ τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας, κίνδυνος διὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου καὶ τοῦ Λαοῦ. Πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι μοναδικὴ ὑπηρεσία ποὺ ἠμπορεῖτε νὰ προσφέρετε κύριοι, εἶναι νὰ φύγετε καὶ διὰ τῆς παραιτήσεώς σας νὰ συμβάλετε εἰς τὴν ἔξοδον ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν. Βεβαίως εἶναι γνωστὸν καὶ δυστυχῶς διακηρύσσεται καὶ γαυριᾶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐπὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος μομφῆς κατώρθωσε νὰ κλείσῃ τὴν ρωγμὴν καὶ ἐξησφάλισε τὸν χρυσόν, τὸν ὁλόχρυσον ἀριθμόν. Τὸ ὅτι τυχὸν θὰ τὸν ἐξασφαλίσῃ καὶ ἰδίως τὸ πῶς, δείχνει ἀκόμη ἐντονώτερον, πόσον ὑπονομεύει τὰ θεμέλια τῆς Χώρας ἡ παραμονὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς τῆς ἐκτροπῆς εἶχε ἐπισημανθῆ καὶ καταγγελθῆ ἡ τακτικὴ τοῦ ἐκμαυλισμοῦ καὶ τοῦ χρηματιστηρίου συνειδήσεων καὶ κλῖμα βαρείας ὑποψίας ἐσχηματίσθη εἰς ὅλα τὰ λαϊκὰ στρώματα. Βεβαίως σήμερον ἐπὶ τῶν ἐπωνύμων καὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων ἐπελήφθη ἡ Δικαιοσύνη ἔστω καὶ ἂν ἐπελήφθη κατὰ τὸν ἰδιόρρυθμον καὶ ἀνώμαλον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐκινήθη ἡ ποινικὴ ἀγωγὴ ἀπὸ τὴν Εἰσαγγελικὴν Χούντα δηλαδὴ ἐδίκασε πρῶτον ὁ Εἰσαγγελεύς, ἔκρινεν, ὅτι ἡ καταγγελία ἦτο ψευδὴ καὶ ἤσκησεν ἁπλῶς μονόπλευρον δίωξιν ἐπὶ ψευδορκίᾳ καὶ ψευδεῖ καταμηνήσει. Ὁπωσδήποτε ἡ Δικαιοσύνη θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρωμεν θέσιν πρὶν τὸ ἐξετάσῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ξεύρω εἶναι ὅτι προκειμένου περὶ δύο ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἔντιμοι ἀξιωματικοὶ καὶ ἀνεπιλήπτου ἤθους βουλευταὶ καὶ καταγγέλλουν αὐτὰ τὰ πράγματα ἔπρεπε νὰ ἔχῃ σημειωθῆ πρωτοβουλία τοῦ ἰδίου Προέδρου τῆς Βουλῆς καλοῦντος, ἐπιτάσσοντος νὰ ἐγγραφοῦν καὶ νὰ ἐκθέσουν τὸ ζήτημα ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου ἂν ὑπῆρχεν ἡ πρέπουσα ἠθικὴ ἀντίδρασις. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς ἀπειλῆς ποινικῆς διώξεως νὰ συγκαλυφθοῦν ἂν τυχὸν ὑπῆρξαν ὅσα κατηγγέλθησαν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἐκ κατασκευῆς τῆς Κυβερνήσεως....

§24Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὄχι διακοπάς.

§27Η. ΗΛΙΟΥ. .... ὑπάρχουν ἐκ κατασκευῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς αὐτὴν ὡρισμένες σκιές. Ἄν τὰ χρηματικὰ ἀνταλλάγματα εὑρίσκωνται ὑπὸ δικαστικὴν ἔρευναν ὑπάρχουν ἄλλα ἑπτὰ καὶ συγκεκριμένα, τὰ χαρτοφυλάκια τὰ διδόμενα χέρι μὲ χέρι, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ψήφου εἰς αὐτομόλους, πρὸς αὐτομολίαν, ἐπὶ τῇ αὐτομολίᾳ, εἰς πρόσωπα ποὺ οὔτε αὐτοὶ οἱ ἤδη ὑπουργοποιηθέντες διενοήθησαν, ὅτι θὰ ἐγίνοντο Ὑπουργοί. Φυσικὰ δὲν ἀνῆλθον τὰ πρόσωπα, κατῆλθον τὰ ἀξιώματα. Δεύτερον, ἡ κραιπάλη τῆς συναλλαγῆς, τὴν ὁποίαν ἐπεσήμαναν ἀκόμη καὶ μέλη, ὅπως ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον, τοῦ ὑποστηρίζοντος τὴν Κυβέρνησιν κόμματος τῆς ΕΡΕ καὶ ὁ κανὼν τῆς λογικῆς εἶναι, ὅτι ἀπὸ τὰ γνωστὰ συνάγονται συμπεράσματα περὶ τῶν ἀγνώστων. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ περαιτέρω μὲ τὸ πελώριον αὐτὸ ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀπασχολήσῃ χωρὶς νὰ ἐξαντληθῇ καὶ ὁλόκληρον τὸ 5νθήμερον. Πάντως εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε μὲ περισσοτέραν εὐαισθησίαν, μὲ περισσοτέραν προσοχήν, μὲ περισσοτέραν ἀντίληψιν, τὶ εἶναι σοβαρὸν καὶ τὶ δὲν εἶναι, νὰ διαλαλήσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ κ. Γιαμᾶς ἔσωσε τὴν τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δι’ ὃ καὶ λήψεται ὡς βραβεῖον ἀρετῆς Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐζήτησε. Καὶ ἐπίσης ἐξ ἴσου θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχῃ καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ κ. Γιαμᾶς καὶ νὰ μὴ πάρῃ τὸ ὕφος Κήνσωρος καὶ νὰ μὴ μεγαλουχῇ, ἐκεῖ τοὐλάχιστον θὰ ἔπρεπε νὰ σιωπᾷ, διότι ἐγέλασαν καὶ οἱ πέτρες. Ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι γιὰ γέλοια, εἶναι ἀξιοθρήνητα. Εἰσέρχομαι εἰς τὰ συμπεράσματα: Διὰ τὴν διευκόλυνσιν, διὰ τὴν ἀπαγκίστρωσιν ἀπὸ τὸ τέλμα τῆς ἐκτροπῆς, διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ τόπος εἰς τὸν ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον, διὰ νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὸ λαὸν τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα, ἡ παράταξίς μας μὲ προτάσεις τῶν ὁποίων τὴν μετριοπάθειαν καὶ τὸν πατριωτισμὸν ἀνεγνώρισαν ὅλοι μὲ τὰ γνωστὰ πέντε σημεῖα ἔδειξε τὸν δρόμον, τῆς δημοκρατικῆς διεξόδου. Εἶναι ἕνας δρόμος κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος θέλομεν δὲν θέλομεν θὰ ἀκολουθηθῇ. Εἶναι δὲ λάθος νὰ πιστεύεται, ὅτι αἱ παραχωρήσεις ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰ πέντε σημεῖα ἀποτελοῦν ἕνα δεδομένον, ἕνα τὸ κρατούμενον, ἐνῷ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐκτροπῆς προωθεῖται ὁ ἀντιδημοκρατικὸς ἐκτραχηλισμὸς καὶ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἀποσύρομεν οἱονδήποτε ἀπὸ τὰ πέντε σημεῖα. Ἀλλὰ θὰ κάμωμεν τὸ πᾶν διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ δημοκρατικὴ διέξοδος, θὰ ἐξαντλήσωμεν κάθε προσπάθειαν καὶ θὰ πείσωμεν ὅλον τὸν λαόν, διὰ τὴν πατριωτικὴν καὶ στρατηγικὴν σημασίαν τῆς δημοκρατικῆς διεξόδου, καὶ ὁ λαὸς θὰ τὴν ἐπιβάλλῃ. Πρέπει ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ πανεθνικῶς ἐπιδοκιμασθεῖσα στρατηγική, ἡ ἀδέσμευτος ἀνεξαρτησία, ἡ διαδικασία μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ΟΗΕ καὶ ὄχι διὰ τοῦ ΝΑΤΟ. Πρέπει νὰ τερματισθῇ ὁ ἀντιδημοκρατικὸς ἐκτραχηλισμός, ἡ ἐπίθεσις τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ, νὰ ἐγκαταλειφθοῦν τὰ σχέδια ἀνοικτῆς ἢ σκεπασμένης δικτατορίας ἢ νέου ἐκβιασμοῦ τῆς λαϊκῆς θελήσεως, τύπου Περικλῆς. Θὰ συντριβῇ εἰς τὴν δημοκρατικὴν ἀντίστασιν καὶ πάλιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κάθε τοιαύτη προσπάθεια. Μὲ ὅσα γίνονται ἡ ἀντίστασις αὐτὴ δὲν κάμπτεται. Χαλυβδώνεται. Εἶναι ἀπόφασις τοῦ λαοῦ νὰ ξαναγίνῃ νοικοκύρης εἰς τὸν τόπον του, νὰ ἀποκαταστήσῃ, νὰ καταχωρήσῃ καὶ νὰ περιφρουρήσῃ τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα καὶ τὴν ἰδικήν του κυριαρχίαν. Πρέπει ἀμέσως τὸ ταχύτερον εἰς τὴν θέσιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἄλλη ὑπηρεσιακή, κοινῆς ἐμπιστοσύνης καὶ ἐκλογικῆς ἀποκλειστικῶς ἀποστολῆς ἐπιβάλλουσα τὴν ταχίστην ψήφισιν τοῦ νόμου τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὰς ἐκλογάς, νὰ δοθῇ ἐπιτέλους ὁ λόγος εἰς τὸν κυρίαρχον λαὸν νὰ καταργηθῇ ἡ ἄλλη κατάστασις τῆς ἐκτροπῆς, νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ Δημοκρατία. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§29Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ τὸν λόγον. (Ἀνῆλθεν ὁ κ. Βαλυράκης ἐπὶ τοῦ βήματος).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ εὑρίσκεσθε κύριε; Παρακαλῶ νὰ κατέλθητε ἀπὸ τὸ βῆμα. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ λάβητε τὸν λόγον χωρὶς νὰ ἔχετε τὴν ἄδειαν.

§31Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Δὲν θὰ μοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον. Εὑρίσκομαι εἰς τὸ βῆμα.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος. Διακόπτεται ἡ Συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 8.55′ μ.μ.)

(ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ)

(Ὥρα 9 μ.μ.)

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁρίστε κ. Μπακόπουλε.

§34Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅλη ἡ ἀναταραχὴ ἐγένετο ἀδίκως ἐκ μιᾶς παρεξηγήσεως. Κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ ὁ κ. Βαλυράκης ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐφ’ ὅσον ἐθίγη τὸ ὄνομά του διὰ βαρὺ ἠθικὸν θέμα. Ἡ ἀντίληψις ἡμῶν ὅλων εἶναι ὅτι τοῦ εἴπατε —καὶ τὸ εἴπατε— μετὰ τὸν κ. Ἠλιοῦ. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν κ. Βαλυράκην νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος δι’ ὀλίγων. Καὶ ἀπόδειξις ὅτι θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ὀλίγον, νὰ ὁμιλήσῃ ὄχι ἀπὸ τὸ βῆμα, τὸ ὁποῖον παρασύρει ἐνδεχομένως, νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ τὴν θέσιν του.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, δὲν δυσκολεύομαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν συμβιβαστικὴν πρότασίν σας, ἀλλὰ πρέπει νὰ δώσω καὶ ἐγὼ μίαν ἐξήγησιν, διὰ τὴν στάσιν μου. Νομίζω ὅτι κάθε συνάδελφος, ὅταν ἔχῃ θέμα προσωπικόν, δὲν καταλαμβάνει ἐξ ἀπήνης τὸ βῆμα.

§36Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ ἐπανερχώμεθα εἰς αὐτό. Μὴ ἀρχίζωμεν τὴν συζήτησιν. Δὲν ἀνῆλθεν ἐξ ἀπήνης εἰς τὸ βῆμα. Εἶχε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ ὁμιλήσῃ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν σας θέμα, κύριε συνάδελφε;

§38Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ συστηθοῦμε. Προέρχομαι ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Στρατοῦ καὶ ὑπεράνω τῆς ζωῆς μου ἔθεσα πάντοτε τὴν τιμήν μου. Καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζουν ὅλοι ὅσοι μὲ ἔχουν πλησιάσει, ἀνεξάρτητα μὲ τὴν πολιτικήν των τοποθέτησιν. Καὶ τώρα ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἔχετε τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω οὔτε ἕνα νί, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ τὸ ἀφαιρέσω. Τὴν 14ην τρέχοντος μηνὸς ἔδωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας μίαν καταγγελίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης καταγγέλλει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ψευδοκυβέρνησιν ὅτι προβαίνει εἰς νέαν προσπάθειαν ἐξαγορᾶς συνειδήσεων καὶ καλεῖ αὐτὴν νὰ παραιτηθῇ διὰ νὰ ὁδηγηθῇ ἡ χώρα εἰς ἐκλογὰς πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς ὑφισταμένης ἀνωμαλίας μετὰ τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα. Συγκεκριμένως ὁ κ. Βαλυράκης καταγγέλλει ὅτι πρὸ 10ημέρου περίπου συγγενής του ἐκλήθη εἰς τὸ Γραφεῖον γνωστοῦ ἐμπόρου τῶν Χανίων καὶ παρεκλήθη ὑπὸ τρίτων προσώπων νὰ προσπαθήσῃ νὰ τὸν πείσῃ νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ προσφορὰν τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ 5 ἑκατομμύρια δραχμῶν». (Γέλωτες ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.). Μὴ γελᾶτε, κύριοι. Ὅποιος γελάῃ τελευταῖος γελάει καλά.... «Μετά τινας ἡμέρας καὶ διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν ὁ ἀνωτέρω συγγενὴς του εἰδοποιήθη καὶ πάλιν τηλεφωνικῶς ἐξ Ἀθηνῶν. Καταγγέλλοντας τὰ ἀνωτέρω ὁ κ. Βαλυράκης δηλοῖ ὅτι θὰ παραμείνῃ πιστὸς εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ ἔστω καὶ ἂν παραμείνῃ μόνος». Μόλις ἐδημοσιεύθη ἡ ἐπιστολή μου εἰς τὰς ἐφημερίδας ἔγινε ἡ δίωξις τῆς Ἐφημερίδος. Ἀναλαμβάνω πλήρως τὴν εὐθύνην. Εἰς τὰς 14 Ἀπριλίου ἐδημοσιεύθησαν αἱ δηλώσεις μου. Τὴν 15ην τοῦ μηνὸς ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς μοῦ στέλλει τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 20794 κλῆσιν καὶ μοῦ ὁρίζει νὰ παρουσιασθῶ καὶ νὰ καταθέσω τὴν 18ην Ἀπριλίου ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 9–12. Συνεμορφώθην καὶ παρουσιάσθην εἰς τὰς 8.30′. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις δι’ ἀλλεπαλλήλων δηλώσεών της, τόσον διὰ τοῦ ραδιοφώνου, ὅσον καὶ διὰ τοῦ φιλικοῦ της τύπου, μὲ παρουσίασεν ὡς ἐξαφανισθέντα καὶ ἀποφεύγοντα νὰ προσέλθω. Τὶ νὰ προσέλθω, κύριοι; Ἐγὼ δὲν εἶμαι κατηγορούμενος, εἶμαι ὁ κατήγορος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργηθοῦν αἱ ἐντυπώσεις δι’ εὐθυνὴν κατανάλωσιν. Καὶ ἂς προχωρήσω. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, εἶμαι κατήγορος καὶ ὄχι κατηγορούμενος καὶ κατέθεσα εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα, ὅτι τὴν 28ην πρὸς 29ην Μαρτίου ἐκλήθην ἀπὸ τὸν ἐξάδελφόν μου Γ. Βαλυράκην, παντοπώλην ἐντὸς τῆς δημοτικῆς ἀγορᾶς Χανίων, εἰς τὸ τηλέφωνον τοῦ γραφείου μου ὁδὸς Κολοκοτρώνη 25, ὁ ὁποῖος μοῦ ἀνήγγειλεν τὰ ἑξῆς: Ἐκλήθην ὑπὸ σοβαροῦ ἐμπόρου τῆς πόλεως Χανίων καὶ ἐπὶ παρουσίᾳ καὶ δύο ἄλλων προσώπων μοῦ ἔγινεν ἡ προσφορὰ τῆς προσχωρήσεώς σου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μὲ ἀντάλλαγμα τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ 5.000.000 δραχμῶν. (Φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου: Αἶσχος). Ἀπήντησα εἰς τὸν ἐξάδελφόν μου, ὅτι καίτοι ἀγαπητέ μου δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιήσω τοιαύτην προσχώρησιν θεωρῶ σκόπιμον νὰ διατηρήσῃς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἐν λόγῳ ἔμπορον, ὥστε κατερχόμενος εἰς τὰ Χανιὰ νὰ ἴδωμεν μήπως ἠμπορέσωμεν νὰ συλλέξωμεν σοβαρὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ καταγγείλωμεν τὴν πρᾶξιν. Κύριοι, εἰς τὰς 2 Ἀπριλίου 1966 κατέβην εἰς τὰ Χανιά, συνήντησα τὸν ἐξάδελφόν μου καὶ συνεζητήσαμεν τὴν ὑπόθεσιν, ὁπότε μοῦ ἀποκαλύπτει, ὅτι ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκάλεσε δίς, διότι τοῦ ἔκαμε τὴν πρώτην πρόσκλησιν καὶ λόγῳ φόρτου ἐργασίας δὲν κατώρθωσε νὰ ἐμφανισθῇ, τοῦ ἔκαμε καὶ δευτέραν τηλεφωνικὴν πρόσκλησιν, ὁπότε μοῦ εἶπεν ὅτι ὁ ἔμπορος αὐτὸς εἶναι ὁ Ἐμμανουὴλ Παπαδάκης, ἔχων κατάστημα εἰς τὴν ὁδὸν Κριάρη 29 εἰς τὰ Χανιά. Ὅταν ὁ ἐξαδελφός μου προσῆλθε εἰς τὸν ἔμπορον, εὑρέθη ἐνώπιον καὶ δύο ἄλλων προσώπων ἀγνώστων, δὲν ἠξεύρω τὰ ὀνόματά των διότι δὲν τοὺς ἐγνώριζε. Ἡ πρώτη κουβέντα πρὸς τὸν ἐξάδελφόν μου ἦτο ἡ ἑξῆς: Κύριε Βαλυράκη, σεῖς εἶσθε ἄνθρωποι ἐθνικόφρονες καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εἴπωμεν θὰ πρέπει νὰ τὰ λάβετε σοβαρὰ ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ τὰ διαβιβάσητε εἰς τὸν συγγενῆ σας τὸν βουλευτὴν καὶ ἐὰν θέλῃ, νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ διατηρήσῃ τὴν ἀρχὴν ὁλόκληρον τὴν τετραετίαν, ὁπότε τὸ ἓν ἐκ τῶν δύο ἀγνώστων προσώπων, ἐπεμβαίνει εἰς τὴν συζήτησιν καὶ λέγει μὲ ἀντάλλαγμα 5.000.000 δραχμὰς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὁπότε παρεμβαίνει καὶ πάλιν ὁ κ. Παπαδάκης καὶ τοῦ λέγει, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐξάδελφός σου θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν, τότε θὰ πάρωμεν τὸ ἀεροπλάνο, θὰ πᾶμε εἰς τὸν Πειραιᾶ νὰ βροῦμε τὸν βιομήχανο Βελισσάριο Μπουλάκα. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς 4 Ἀπριλίου 1966 ὁ ἐξάδελφός μου ἀνήγγειλε διὰ τηλεφώνου εἰς τὸν κ. Παπαδάκην, ὅτι κατῆλθε εἰς τὰ Χανιὰ καὶ ἐπραγματοποίησε πλήρη τηλεφωνικὴν συνδιάλεξιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὴν ἑπομένην 5 Ἀπριλίου ..... (Θόρυβος).

§39Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ ἀκουσθῇ μὲ προσοχήν.

§40Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Εἰς τὰς 5 Ἀπριλίου ὁ κ. Παπαδάκης προσέρχεται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ἐξαδέλφου μου κ. Βαλυράκη καὶ τοῦ λέγει: Δώσατέ μου τὸ τηλέφωνον τοῦ σπιτιοῦ σας, διότι θὰ σᾶς πάρῃ ἕνα πρόσωπον ἀπὸ τὴν Ἀθήναν σχετικῶς μὲ τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν. Ἐπειδὴ καθ’ ὅλην τὴν ἡμέρα ἐκείνην τὸ πρόσωπον τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἐπῆρε στὸ τηλέφωνο τὸν ἐξάδελφό μου, τὴν ἑσπέρα ἐπῆρε τὸν κ. Παπαδάκη καὶ τοῦ λέγει: Τί γίνεσαι Μανώλη, δὲν μὲ ἐπῆραν ἀπὸ τὴν Ἀθήναν; Αὔριο, τοῦ λέγει, θὰ τὸν πάρω καὶ θὰ δώσω τὸ τηλέφωνό σου. Καὶ ποῖος θὰ ἔπαιρνε ἀπὸ τὴν Ἀθήναν; Ὁ κ. Βλαστάκης τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Μητσοτάκη. Τὸ ὅτι εἶναι εἰς τὸ ἰδιαίτερον γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Μητσοτάκη καταθέτω φωτοτυπίαν ἐπιστολῆς τῆς 23 Μαρτίου 1966 ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς:-

23.3.66

ΚΗΡΥΞ

«Πρὸς ἅπαντας τοὺς συγγενεῖς καὶ πολιτικοὺς φίλους μου. Διὰ τῆς παρούσης μου γνωρίζω εἰς ἅπαντας τοὺς γνωστούς, συγγενεῖς καὶ φίλους μου, ὅτι ἀπεχώρησα τοῦ πολιτικοῦ γραφείου τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Βαλυράκη ἀνήκω δὲ ἤδη εἰς τὴν παράταξιν τοῦ ἀξίου καὶ πραγματικοῦ δημοκράτη Ὑπουργοῦ κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Εἰδοποιῶ πάντας τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ βοηθηθῶσιν ὑπ’ ἐμοῦ εἰς δίκαια αἰτήματά των, ὅτι θὰ εὑρίσκωμαι καθημερινῶς εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Κωνστ. Μητσοτάκη. Μὲ ἀγάπη πάντοτε πρόθυμος.

ΜΙΧΑΗΛ ΒΛΑΣΤΑΚΗΣ

Ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὰς 7.4.1966 καὶ περὶ ὥραν 9.45′ καλεῖται ὁ ἐξάδελφός μου, ἀπὸ τὴν Ἀθήναν, ἀπὸ τὸν Μ. Βλαστάκην καὶ ἀφοῦ τὸν ἐρωτᾶ ἐὰν ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ Παπαδάκη διὰ τὴν προσχώρησίν μου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πραγματοποιεῖ πλήρη τηλεφωνικὴν συνδιάλεξιν μὲ τὸν ἐξάδελφόν μου, διὰ τὴν προσχώρησίν μου. Κύριοι βουλευταί, αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα μου. Πέραν τούτου δηλώνω, ὅτι ἔχω ἀποδείξεις, τὰς ὁποίας θὰ προσκομίσω καὶ εἰς τὴν Βουλὴν εὐθὺς μετὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Διότι, κύριοι, προσκομίζοντας τὴν κατάθεσίν μου εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα, ἐτόνισα, ὅτι ἀπ’ ὅσα κατέθεσα φρονῶ, ὅτι ὀφείλετε νὰ καλέσητε, πρῶτον, τὸν ἐξάδελφόν μου διὰ νὰ πιστοποιήσῃ ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐγὼ κατέθεσα εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι. Δεύτερον, νὰ καλέσητε τὸν κ. Παπαδάκην νὰ βεβαιώσῃ ἐὰν εἰδοποιήθη ἀπὸ τὸν ἐξάδελφόν μου περὶ τῆς καθόδου μου καὶ ἐὰν ἐπραγματοποιήθη ἢ ὄχι τηλεφωνικὴ συνδιάλεξις μαζί του σχετικὰ μὲ τὴν προσχώρησίν μου καὶ ποῖον τὸ ἀκριβὲς κείμενον. Ἐπίσης ποῖα τὰ δύο πρόσωπα, τὰ ὁποῖα παρευρέθησαν εἰς τὴν συνομιλίαν τους καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώριζεν ὁ ἐξάδελφός μου. Τρίτον, ἐὰν ἐζήτησε, ναὶ ἢ ὄχι, τὸ τηλέφωνον τοῦ σπιτιοῦ του διὰ νὰ τὸ γνωστοποιήσῃ εἰς τὸν κ. Βλαστάκην καί, τέλος, νὰ καλέσῃ τὸν κ. Βλαστάκην νὰ βεβαιώσῃ ἐὰν ναὶ ἢ ὄχι εἰς τὰς 7 Ἀπριλίου τὴν ἑσπέραν καὶ περὶ ὥραν 9.45′ ἐπραγματοποίησε τηλεφωνικὴν συνδιάλεξιν μὲ τὸν ἐξάδελφόν μου καὶ ποῖον τὸ ἀκριβὲς κείμενον. Αὐτὰ περιμένω διὰ νὰ παρουσιάσω καὶ τὰς ὑπολοίπους ἀποδείξεις, κύριοι βουλευταί, ὄχι στοιχεῖα, ἀλλὰ ἀποδείξεις καὶ τότε θὰ γελάσωμεν. (Χειροκροτήματα). Περαίνοντας, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀφήσῃ ἀνενόχλητον τὴν δικαιοσύνην, διότι παρεμβαίνει καὶ σᾶς διαβάζω ἕνα κείμενον τῆς «Μεσημβρινῆς» εἰς τὰς 22.4.1966. (Ἀναγινώσκει): «Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμφανίζεται πλέον ὡς ἀμετακλήτως ἀποφασισμένη νὰ προχωρήσῃ εἰς κλείσιμον τῆς Βουλῆς διὰ τὰς θερινὰς διακοπάς, εὐθὺς ὡς ἐξασφαλίσῃ τὴν Δευτέραν (ἂν ἐξασφαλίσῃ) ψῆφον ἐμπιστοσύνης. Ἀρχίζει νὰ προσανατολίζεται εἰς τὴν σκέψιν μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν διαδικασίαν διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν ποὺ ὡμίλησαν περὶ «ἐξαγορᾶς» (Καμπερίδη καὶ Βαλυράκη), ἤδη ἠσκήθη αὐτεπαγγέλτως δίωξις κατὰ τοῦ πρώτου ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως, διὰ νὰ μπορέσῃ ἡ Δικαιοσύνη νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν ὑπόθεσιν. Ἐφ’ ὅσον πάρῃ δὲ ψῆφον ἐμπιστοσύνης, ἡ Κυβέρνησις μπορεῖ ἀκινδύνως νὰ κρατήσῃ ἀνοικτὴν τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ξεκαθαρισθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς «ἐξαγορᾶς», τὸ ὁποῖον ἄλλως μεταφέρεται πλέον εἰς τὴν ἑπομένην σύνοδον — ἤτοι τὸν ἄλλο χειμῶνα...». Δηλαδὴ μᾶς ἀπειλεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἐγὼ θέτω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως ὄχι τὴν ἀσυλίαν μου, ἀλλὰ καὶ τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ γενικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον τίθεται. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος Βλαστάκης, δὲν εἶναι πρόσωπον ἀνῆκον εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ πολιτικοῦ μου γραφείου, οὔτε καὶ τοῦ ὑπουργικοῦ μου γραφείου. Εἶναι τέως γραμματεὺς τοῦ κ. Βαλυράκη, ὁ ὁποῖος πράγματι τὸν ἐγκατέλειψε πολιτικῶς καὶ ἔκαμεν ἀνακοινώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι προσχωρεῖ καὶ ὑποστηρίζει ἐμένα ἐφεξῆς. Πέραν τούτου, ὑπάρχει πράγματι ἕνα βαρύτατον ἠθικὸν θέμα. Ὁ συνάδελφος ἐκ Χανίων κ. Βαλυράκης κατήγγειλε μίαν ἀπόπειραν ἐξαγορᾶς του, τὴν ὁποίαν ἐστήριξεν εἰς τὴν μαρτυρίαν ἑνὸς ἀνθρώπου, στενοῦ συγγενοῦς του. Πρόκειται περὶ τοῦ συγγενοῦς του, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεφέρθη, καὶ ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξεν ὅσα προηγουμένως ἠκούσατε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν εἶναι, ὅτι εὐθὺς ἀμέσως ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα νὰ διεξαγάγῃ προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, ἡ ὁποία καὶ ἐνηργήθη. Τόσον ὁ συγγενὴς τοῦ κ. συναδέλφου, ὅσον καὶ ὅλα τὰ ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα φέρονται ἀναμιχθέντα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔχουν ἀνακριθῆ, ἔχουν δώσει ἐνόρκους καταθέσεις καὶ ἔχουν δυστυχῶς διὰ τὸν κ. Βαλυράκην καὶ κατ’ ἀντιπαράστασιν ἐξετασθῆ. Ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχὴ ἐξετέλεσεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον της καὶ ἐπίκειται ἡ κρίσις τῆς δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ σᾶς πληροφορήσῃ, ὅτι ἤδη ἀπὸ χθὲς διετυπώθη κατηγορία ἐπὶ ψευδορκίᾳ ἐναντίον τοῦ συγγενοῦς τοῦ κ. Βαλυράκη, τοῦ μόνου μάρτυρος εἰς τὸν ὁποῖον βασίζεται, καὶ ἡ δικαστικὴ ἐκκαθάρισις τοῦ θέματος θὰ εἶναι ἀπόλυτος. Αὐτοὺς τοὺς λεονταρισμοὺς τοὺς ἠκούσαμεν καὶ τοὺς ἀκούομεν ἐπὶ μακρόν. Ἦλθεν ὅμως ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δικαιοσύνη θὰ ἐκφράσῃ τὴν ἐτυμηγορίαν της τὴν ἀδέκαστον καὶ δὲν θὰ τὴν ἀποφύγῃ κανείς. Καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κύριον συνάδελφον ἐκ Χανίων, ἐὰν ἔχῃ ἀποδείξεις νὰ τὰς προσκομίσῃ, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἰδικήν του θέσιν καὶ τὸν συγγενῆ του. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν δύναμαι νὰ λάβω θέσιν, οὔτε θέλω νὰ προδικάσω τὴν γνώμην τῆς δικαιοσύνης. Νομίζω, ὅτι ἔχομεν χρέος ἐδῶ, νὰ εὑρεθῶμεν ὅλοι σύμφωνοι. Τὴν κρίσιν τῆς δικαιοσύνης ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ βαρυτάτου ἠθικοῦ θέματος δὲν θὰ τὴν ἐμποδίσῃ καμμίαν βουλευτικὴ ἀσυλία. Δὲν ζητοῦμε παραίτησιν τοῦ κ. Βαλυράκη. Ὁ κ. Βαλυράκης, ἐὰν ἡ Δικαιοσύνη τὸ κρίνῃ, ὅτι πρέπει νὰ κληθῇ, θὰ κληθῇ καὶ αὐτός, ὅπως καὶ ὁ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν ἐὰν τὸ νομίζῃ ἡ Δικαιοσύνη, διὰ νὰ δώσῃ λόγον. Δὲν θὰ μείνῃ, κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., ἀδιευκρίνιστον τὸ θέμα αὐτό. Ἦλθεν ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὴ ἡ πλανωμένη, ἡ διάχυτος συκοφαντία θὰ ἐκκαθαρισθῇ ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην καὶ δὲν θὰ τὴν ἀποφύγητε. Τὸ μόνον ποὺ πρέπει νὰ προσθέσω εἶναι, ὅτι λυποῦμαι εἰλικρινῶς διὰ τὸν κ. Βαλυράκην, ἀλλὰ δὲν γίνεται ἀλλοιῶς. Θὰ ὑποστῇ τὰ ἐπίχειρα τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν τὸν τελευταῖον καιρὸν ἠκολούθησεν.

§42Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς ἀκούων αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε καὶ θὰ ἀναμείνω νὰ μοῦ γνωστοποιηθῇ, ὅτι ὑπεβλήθη αὐτὴ ἡ μήνυσις πρὸς τὸν ἐξάδελφόν μου, διὰ νὰ γίνῃ μήνυσις ἐναντίον ἐκείνου ὁ ὁποῖος τὸν ἐμήνυσε καὶ τότε θὰ ἰδοῦμε ποῦ εἶναι τὸ δίκαιον. Ἐγὼ πάντως χαίρω ὅλως ἰδιαιτέρως, διότι ἤκουσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ δικαιοσύνη θὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα.

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, πρὸς τὸ παρὸν ἔχει ὑποβάλει μήνυσιν ἐναντίον τοῦ ἐξαδέλφου σας καὶ ὁ κ. Παπαδάκης καὶ ὁ Βλαστάκης, ὁ ὁποῖος ταὐτοχρόνως ὑπέβαλε καὶ μήνυσιν ἐναντίον τρίτων προσώπων καὶ ἐφημερίδος. Καὶ πρὸς τὸ παρὸν ὁ ἐξάδελφός σας, εἶναι κατηγορούμενος διὰ ψευδορκίαν. Ἀσκεῖται ἐναντίον του δίωξις. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ὑπάρχουν περιθώρια διὰ νὰ ἰδοῦμε ὅ,τι ἄλλο θέλετε.

§44Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Ὁ ἐξάδελφός μου δὲν εἶναι ποτὲ ψευδολόγος. Ὑπάρχουν στοιχεῖα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὸν ἀξιότιμον κ. Μπακόπουλον ἀναπτύσσοντα τοὺς λόγους τῆς προτάσεως μομφῆς τῆς Ε.Κ. Ἤκουσα, ἐπίσης, ἀπόψε τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Δ.Α., ὑποστηρίζοντα τοὺς λόγους τῆς προτάσεως μομφῆς τῆς Ε.Δ.Α. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἀνέπτυξε τὸν πρῶτον λόγον, περὶ δῆθεν ἐκτροπῆς ἐκ τοῦ Συνταγματικοῦ δικαίου. Ἀναφέρεται εἰς τὴν πρότασιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέχουσα καὶ ἀσκοῦσα τὴν ἐξουσίαν κατ’ ἐκτροπὴν ἐκ τοῦ Συνταγματικοῦ δικαίου, εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν. Τὰ περὶ ἐκτροπῆς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχουν ἐκτεθῆ, τόσον κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Νόβα, ὅσον καὶ τῶν μεταγενεστέρων Κυβερνήσεων. Ἀντιλαμβάνομαι τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Μπακόπουλος, ἠσχολήθη μὲ τὸ καθαρῶς νομικὸν μέρος. Τὸ ἔπραξε, διότι πράγματι ἡ φράσις περὶ προκηρύξεως καὶ ἐνεργείας ἐκλογῶν ὑπῆρξεν ἀτυχής. Ἀνεφέρθη ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δεδηλωμένης καὶ μᾶς ἀνέπτυξε τὸ ἱστορικόν. Σήμερον τὸ Σύνταγμα ἔχει καθιερώσει τὴν ἀρχὴν τῆς δεδηλωμένης. Τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 78 ὁρίζει: (Ἀναγινώσκει). «Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀπολαύῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς. Ὀφείλει μόλις καταρτισθῆ καὶ δύναται ὁποτεδήποτε ἄλλοτε νὰ ζητήσῃ ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ ἂν κατὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως ἔχωσι διακοπῆ αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, καλεῖται αὕτη ἐντὸς δέκα πέντε ἡμερῶν, ὅπως ἐκφράσῃ τὴν γνώμην περὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Βουλὴ δύναται δι’ ἀποφάσεώς της νὰ ἀποσύρῃ τὴν ἐμπιστοσύνην της ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἀπὸ μέλος αὐτῆς. Πρότασις περὶ δυσπιστίας δὲν δύναται νὰ ὑποβληθῇ εἰμὴ μετὰ πάροδον δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἀπορρίψεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοιαύτης προτάσεως, πρέπει δὲ νὰ εἶναι ὑπογεγραμμένη ἀπὸ 20 τοὐλάχιστον βουλευτῶν καὶ νὰ καθορίζωνται ἐν αὐτῇ σαφῶς τὰ θέματα περὶ τὰ ὁποῖα θέλει στραφῆ ἡ ἐπὶ τῆς προτάσεως συζήτησις. Ἐξαιρετικῶς δύναται νὰ ὑποβληθῇ πρότασις περὶ δυσπιστίας καὶ πρὸ τῆς παρόδου τοῦ ἀνωτέρου διμήνου, ἐὰν εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ἡμίσεος τοῦ συνόλου τῶν βουλευτῶν. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ πρὸ τῆς παρόδου διημέρου ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς της, οὐδὲ νὰ παραταθῇ πέραν τῶν πέντε ἡμερῶν. Ἡ περὶ προτάσεως ἐμπιστοσύνης ἢ δυσπιστίας ψηφοφορία δύναται νὰ ἀναβληθῇ ἐπὶ 48ωρον ἐὰν ζητήσωσι τοῦτο 20 βουλευταί. Πρότασις περὶ ἐμπιστοσύνης ἢ δυσπιστίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἐὰν δὲν ψηφίσωσιν ὑπὲρ αὐτῆς τοὐλάχιστον τὰ ⅖ τῶν βουλευτῶν. Κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω προτάσεων δικαιοῦνται νὰ ψηφίσωσι καὶ οἱ Ὑπουργοὶ βουλευταί. Οἱ Ὑπουργοὶ ἔχουσιν εἴσοδον ἐλευθέραν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς καὶ ἀκούονται ὁσάκις ζητήσωσι τὸν λόγον, ψηφοφοροῦσι δὲ μόνον ἐὰν εἶναι μέλη αὐτῆς. Ἡ Βουλὴ καὶ αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ δύνανται νὰ ἀπαιτήσωσι τὴν παρουσίαν τῶν Ὑπουργῶν». Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ καθαρῶς νομικὸν αὐτὸ θέμα. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ κόρον ἐξετέθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Θὰ ἤθελον ὅμως, τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, νὰ τὴν δώσω διὰ κειμένου τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος: «Ὁ Βασιλεὺς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ διαλύσῃ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ΚΑΛΕΣΗ τὸν λαὸν νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Δὲν τὸ ἔπραξεν...». Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅταν παρῃτήθη ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, εἶχε τὰς αὐτὰς ἀπόψεις. Τὸ θέμα, κύριοι ἔχει κριθῆ. Περὶ αὐτοῦ ὑπάρχει ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Παπανδρέου τῆς 18.3.1963 καὶ ἰδοὺ πῶς διατυπώνει τὰς ἀπόψεις του. (Ἀναγινώσκει): «Ἀλλὰ τίθεται τὸ ἐρώτημα, τί δύναται νὰ πράξῃ ὁ Βασιλεύς, συμφώνως πρὸς τὸ Πολίτευμα; Τρεῖς εἶναι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Βασιλέως, συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα. Πρῶτον, ὁ Βασιλεὺς εἶναι ἐθνικὸς σύμβουλος τῶν ὑπευθύνων συμβούλων του. Δεύτερον, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 31 τοῦ Συντάγματος, ὁ Βασιλεὺς διορίζει καὶ παύει τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ ἡ Κυβέρνησις, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 78, πρέπει νὰ ἀπολαύῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς καὶ ὀφείλει, μόλις καταρτισθῇ νὰ ζητήσῃ ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τρίτον, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀρνηθῇ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὁ Βασιλεὺς ἔχει τὸ δικαίωμα, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 37, νὰ διαλύσῃ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ προκηρύξῃ ἐκλογάς. Αὐταὶ εἶναι αἱ συγκεκριμέναι ἁρμοδιότητες τοῦ Βασιλέως, συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα. Δικαιοῦται ἑπομένως ὁ Βασιλεύς, ἐκτὸς τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς, πρῶτον νὰ συμβουλεύῃ τοὺς συμβούλους του, καὶ ἐὰν αἱ συμβουλαί του δὲν εἰσακουσθοῦν καὶ κρίνῃ ὅτι τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας τὸ ὑπαγορεύῃ, δικαιοῦται νὰ σχηματίσῃ νέαν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἐμπιστοσύνην». Ἐπομένως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος, ὅτι ὤφειλεν ἀμέσως ὁ Βασιλεύς, ἀσκῶν τὸ ἐκ τοῦ Συντάγματος δικαίωμά του, νὰ προχωρήσῃ εἰς διάλυσιν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἀβάσιμον. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ ὑπομνήσω τὰ πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον κ. Πιπινέλην: «Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν σαφήνειαν, εἶχε ρητῶς διαβεβαιώσει τὸν Βασιλέα, ὅτι τὰ καθήκοντά Του συνοψίζονται εἰς τὰ ἑξῆς: «Νὰ συμβουλεύῃ τοὺς Συμβούλους Του, πρῶτον, καί, δεύτερον, ἐὰν αἱ συμβουλαί Του δὲν εἰσακούωνται καὶ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ τόπου τὸ ἐπιβάλλουν, νὰ ἐκλέγῃ ἄλλην Κυβέρνησιν». Γ. Παπανδρέου: Ἄλλην Κυβέρνησιν ἢ ἐκλογάς. Π. Πιπινέλης: Ὄχι, ὄχι, ἔχω ἐδῶ τὸ κείμενον, θέλετε νὰ σᾶς τὸ διαβάσω; Γ. Παπανδρέου. Σᾶς παρακαλῶ. Π. Πιπινέλης:... Δικαιοῦται ἑπομένως ὁ Βασιλεύς, πρῶτον, νὰ συμβουλεύῃ τοὺς Συμβούλους Του καί δεύτερον, ἐὰν αἱ συμβουλαί Του δὲν εἰσακούωνται καὶ κρίνῃ, ὅτι τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῆς χώρας ἐπιβάλλουν, δικαιοῦται νὰ σχηματίσῃ νέαν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ζητήσῃ ἐμπιστοσύνην». Νομίζω ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τακτοποιεῖται αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον, ἐὰν δὲν εἶχον οὕτω τὰ πράγματα, θὰ ἔδιδεν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ. τὸ δικαίωμα ἑνὸς προσωπικοῦ παραπόνου». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις. Πέραν αὐτῶν, ἠσχολήθη διὰ μακρῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος περὶ τῆς ἀρχῆς τῆς δεδηλωμένης. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ πῶς ἐφηρμόσθη, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς γνώμας τοῦ Ἐλευθ. Βενιζέλου, τὰς ὁποίας διετύπωσεν εἰς τὸ δεύτερον Συμβούλιον τοῦ Στέμματος τὸ 1965. Θὰ εἴπω μόνον τοῦτο, ὅτι σήμερον, ὡς ἔχει ἡ συνταγματικὴ διάταξις, ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντελῆται μὲ παντὸς εἴδους ἐκδηλώσεις, πρωτόκολλα ἢ τηλεγραφήματα ἐκτὸς τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς, ἡ ἐμπιστοσύνη αὐτὴ ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἕνα πραγματικὸν γεγονὸς καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ψηφοφορία ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἑπομένως, βάσει τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς, εἶναι νόμιμος καὶ δικαιοῦται νὰ κατέχῃ καὶ ἀσκῇ τὴν ἐξουσίαν. Ἕν δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς τάξεως. Εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ τὴν ἐξουσίαν ὄχι μόνον κατ’ ἐκτροπὴν τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἠθικῆς τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἠκούσατε τὰ ὅσα εἶπε χθὲς ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος. Ἐλέχθησαν ἄλλωστε κατὰ κόρον τὰ περὶ μεταστάσεων βουλευτῶν εἰς τὸ παρελθόν. Τὰ εἶχεν εἴπει ὁ κ. Μαρκεζίνης, τὰ εἶχον εἴπει πολλοὶ ρήτορες κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῶν Κυβερνήσεων τῶν κ.κ. Νόβα, Τσιριμώκου καὶ Στεφανοπούλου. Ἑπομένως, τοῦτο δὲν εἶναι τι τὸ νέον. Ἀκόμη ὁ κ. Κανελλόπουλος ὑπέμνησεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἴπει καὶ πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου ἐξελέγη μὲ τὴν σημαίαν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ δὲν εἶχον παρέλθει 3 ἢ 4 μῆνες καὶ εὑρέθη Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἔχομεν τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Χούτα, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος 1952 παρῃτήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα καὶ κατελήξαμεν εἰς τὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι ἔφεραν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν Συναγερμὸν καὶ οὐδέποτε ἐλέχθη τι. Ἠμπορεῖ ὁ καθένας τὰς μετακινήσεις αὐτὰς νὰ τὰς ἀξιολογῇ κατὰ τὴν ἰδικήν του ἠθικὴν κρίσιν. Ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ ὅ,τιδήποτε, ἀλλὰ οὐδέποτε εἶχεν ἀκουσθῆ ἡ βαρυτέρα τῶν συκοφαντιῶν ἐναντίον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐκείνη ἡ ὁποία ὑπονομεύει τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, ἐκείνη ἡ ὁποία ὑπονομεύει τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς, ἐκείνη ἡ ὁποία μᾶς φέρει εἰς διολίσθησιν τοῦ δημοσίου βίου εἰς ἐπίπεδα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει κάποτε νὰ ἐντρεπώμεθα ὅλοι. Διότι μὲ τὴν κατασυκοφάντησιν αὐτήν, δὲν ἐπιτυγχάνετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καταστήσετε πάγιον γνώρισμα τοῦ δημοσίου βίου τὴν ἀδίστακτον διαβολὴν καὶ τὴν ἀνευθυνότητα καὶ τῶν πράξεων καὶ τῶν λόγων. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι μετεκινήθησαν εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν, ὑπάρχει συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑποψήφιος τοῦ κ. Μανιαδάκη τὸ 1950, ἐστεγάσθη εἰς τὸν Συναγερμόν, ἐπέρασεν εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην καὶ σήμερον προμαχεῖ ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἐγκατέλειψαν τὰ κόμματά των. Αἱ μετακινήσεις δὲν εἶναι νέον τι, τὸ νέον εἶναι ἡ δῆθεν ἀπόπειρα ἐξαγορᾶς βουλευτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθότατα ὁ κ. Μπακόπουλος ἐσιώπησε καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, θὰ ἀναμένῃ τὸ πόρισμα τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ δὲν εἶχε τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν, ἀτυχῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Ἀκούω τὰς διαμαρτυρίας διὰ τὰς μεταστάσεις. Μήπως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Δεκεμβρίου 1963 δὲν ἤλπιζεν εἰς προσχωρήσεις βουλευτῶν ἐκ τῆς ΕΡΕ; Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς βουλευτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ νὰ σχηματίσετε καὶ σεῖς ἰδίαν ἀντίληψιν, τί ἐπεδιώκετο εἰς τὰς 14 Ἀπριλίου καὶ ὄχι εἰς τὰς 22 ἢ 23 Μαρτίου ἢ εἰς τὰς 26, ὅταν ἐγένετο δῆθεν ἡ πρότασις πρὸς τὸν κ. Βαλυράκην. Δημοσιεύεται, λοιπόν, εἰς τὰς 14.4. 1966 εἰς τὸ «Βῆμα» ἐπιστολὴ τοῦ κ. Βαλυράκη καὶ τοῦ κ. Καμπερίδη, νομίζω, μὲ πηχιαίους τίτλους, εἶναι κρίσιμος ἡ ἡμέρα, διακυβεύεται ἡ τύχη τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχῃ χάσει τὴν δεδηλωμένην, ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τι διὰ νὰ συγκρατήσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν, ἐνδεχομένως, νὰ ἀνεξαρτοποιηθοῦν. Καὶ ἰδοὺ ὅλος ὁ φιλικὸς πρὸς τὸν κ. Παπανδρέου Τύπος μὲ πηχιαίους τίτλους καταγγέλλει τὴν ἐξαγορὰν ἀντὶ 5.000.000 καὶ ἑνὸς Ὑπουργείου καὶ δὲν ἀρκεῖται μόνον εἰς τὴν καταγγελίαν, θεωρεῖ ταύτην ὡς δεδομένην. Ἰδοὺ τί γράφει τὸ «Βῆμα»: «Μία ἀθλία ἐπιχείρησις ἐξαγορᾶς βουλευτῶν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπεχειρήθη». Ποῦ τὸ γνωρίζετε, κ. διευθυντὰ τῆς ἐφημερίδος, ὅτι ἐπεχειρήθη; «Διὰ νὰ νομιμοποιηθῇ, συνεχίζει, τὸ νέον πραξικόπημα, ἡ παραμονὴ δηλαδὴ εἰς τὴν ἐξουσίαν μιᾶς Κυβερνήσεως στερουμένης τῆς τυπικῆς ἀκόμη πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς». Τὰ αὐτὰ ἀναγράφουν ὅλαι αἱ φιλικαὶ ἐφημερίδες, διατί; Διότι θέλουν νὰ τρομοκρατήσουν τοὺς βουλευτὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο εἴτε νὰ προσχωρήσουν εἰς τὸ κόμμα, εἴτε νὰ στηρίξουν τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ συνεχίζεται ἡ αὐτὴ τακτική. Ἰδοὺ ὁ «Ἀνένδοτος» τῆς 16ης Ἀπριλίου: «Συντριπτικὰ στοιχεῖα ἐξαγορᾶς θὰ κατατεθοῦν ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Βαλυράκην καὶ Καμπερίδην». Τὴν 15ην Ἀπριλίου, ἡμέραν ἐπίσης κρίσιμον διὰ τὴν πλειοψηφίαν τὴν κοινοβουλευτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐνῷ εἶχον ἐπιληφθῆ αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ καὶ ἐνῷ ἀνεζήτουν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ κατὰ τόπους Εἰσαγγελεῖς Χανίων καὶ Πιερίας τοὺς κ.κ. συναδέλφους, προβαίνει εἰς δηλώσεις ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου. «Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου», εἶναι τὸ σχόλιον τοῦ «Βήματος»: «Εἰς χθεσινὰς δηλώσεις του, τονίζει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐξασφαλίσῃ ἀργυρώνητον πλειοψηφίαν καὶ ὅτι ἡ μόνη λύσις εἶναι πλέον ἡ ἄμεσος προσφυγὴ εἰς τὰς ἐκλογάς. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται λόγος περὶ ἐξαγορᾶς βουλευτῶν πρὸς κατασκευὴν πλειοψηφίας. Ὅλαι αἱ ἐντολαὶ μετὰ τὸ πραξικόπημα αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχον, ἦσαν ἐντολαὶ πρὸς ἄγραν βουλευτῶν διὰ τὴν κατασκευὴν πλειοψηφίας, ἀλλὰ σήμερον δύο βουλευταὶ προβαίνουν εἰς συγκεκριμένας καταγγελίας ἀποπείρας ἐξαγορᾶς. Δὲν γνωρίζομεν τὰς ἀποδείξεις των, θὰ τὰς προσκομίσουν βεβαίως εἰς τὴν Δικαιοσύνην». Ἐπιφυλάσσεται ὁ κ. Βαλυράκης νὰ τὰς προσκομίσῃ ἀργότερα, ἀγνοῶν, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον πράττει, εἶναι κάτι ποὺ τὸν βαρύνει. Κύριε Βαλυράκη, σᾶς βαρύνει, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐμφανίζεσθε ὡς μάρτυς εἰς οἱανδήποτε δικαστικὴν ἀρχὴν καὶ νὰ ἐπιφυλάσσετε καὶ νὰ ἀποκρύπτετε ὅ,τι γνωρίζετε.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κἄποιον λόγον ἔχει.

§48Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀλλὰ γνωρίζομεν, ὅτι καὶ οἱ δύο εἶναι τίμιοι ἄνθρωποι, λέγει ὁ κ. Γ. Παπανδρέου.

§49Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Ἀμφισβητεῖτε σεῖς, ὅτι εἴμεθα τίμιοι ἄνθρωποι;

§50Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πανελλήνιος εἶναι ἡ ἀγανάκτησις, τὴν ὁποίαν ἔχει προκαλέσει ἡ καταγγελία αὕτη. Ὁ κ. Παπανδρέου χωρὶς νὰ ἔχῃ ἰδεῖ τοὺς βουλευτάς, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε ἀπὸ ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Βαλυράκης ὡς τελούμενα ἀπὸ τὴν 23ην ἕως τὴν 24ην Μαρτίου —δὲν γνωρίζω ἀπὸ πότε ἐγένοντο αἱ δῆθεν προτάσεις πρὸς τὸν κ. Καματερίδην— χωρὶς κἂν νὰ ἐπικοινωνήσῃ μαζί τους, ἔρχεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ.......

§51Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πῶς τὸ ἠξεύρετε;

§52Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Προκύπτει ἐκ τῶν ἐφημερίδων καὶ ἐκ τῶν δηλώσεων τῶν ἰδίων πρὸς τὸν Τύπον. Λέγει ὁ κ. Παπανδρέου: Δὲν γνωρίζομεν τὰς ἀποδείξεις, ἀλλὰ γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι τίμιοι ἄνθρωποι καὶ ἑπομένως ὡς τίμιοι ἄνθρωποι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψεύδωνται. Αὐτὸ ὑπαγορεύει ἡ ἀδήριτος λογική.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Τῆς Ε.Κ.). Σωστόν.

§54Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πλήρης υἱοθέτησις καὶ ἐν συνεχείᾳ πλέον υἱοθετοῦνται πλήρως καὶ ἀναλαμβάνονται αἱ ἠθικαὶ εὐθῦναι τῶν καταγγελιῶν. Προχωρεῖ: «Πανελλήνιος ἡ κατακραυγὴ τῆς ἀγανακτήσεως». Ἐντρέπομαι καὶ δὲν ἀναφέρω τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίει καὶ ἐν συνεχείᾳ —διότι πρέπει νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν στόχον— νὰ παρεμποδίσωμεν πάσῃ θυσίᾳ τὰς μετακινήσεις ἀδιαφοροῦντες ἐὰν σπιλώνωμεν τὸν δημόσιον βίον, ἐὰν κλονίζωμεν τὰ θεμέλια τοῦ ἐλευθέρου πολιτεύματός μας......

§55Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ συναλλαγή.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, σεῖς ἠκούσθητε χθὲς χωρὶς διακοπάς.

§57Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). «Δὲν ὑφίσταται πλέον σήμερον ἀριθμητικὸν θέμα» —διότι ἦτο δεδομένον, ἕως ἐκείνην τὴν ὥραν, δὲν εἴχομεν ἀκόμη τοὺς 152,151, 153— «δὲν ὑφίσταται, συνεχίζει ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, σήμερον ἀριθμητικὸν θέμα, ὑφίσταται κατ’ ἐξοχὴν ἓν ἠθικὸν θέμα». Ἐρωτᾶται, ἐὰν ἐπετύγχανεν ἡ ἐπιχείρησις ἐξαγορᾶς διὰ νὰ φθάσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς 151. Κύριοι, προσέξατε τί πράγματι λέγει ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐὰν προσχωρήσῃ κανείς, θὰ ἐπιβεβαιώσῃ, ὅτι ἔχει ἐξαγορασθῆ.

§58ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως.

§59Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). «Καὶ ἐὰν ἀκόμη, λέγει ὁ κ. Παπανδρέου, φθάσῃ ἡ Κυβέρνησις τοὺς 151 βουλευτάς, θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν πλειοψηφίαν αὐτὴν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἀρχὴν μὲ πλειοψηφίαν ἀργυρώνητον». Δὲν ὁμιλεῖ περὶ ἐξαγορᾶς δι’ ἄλλων μέσων, ὁμιλεῖ περὶ ἐξαγορᾶς διὰ χρημάτων. Πρόκειται περὶ ἐξωνήσεως διὰ τῶν 5 καὶ 12.000.000 ἐὰν ἀληθεύῃ ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν εἶχον, ἀπὸ τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθανασιάδη καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐπίσης πληροφορίαν ἔχει ἐπιληφθῆ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία. Εἴμεθα εἰς τὰς 15 τοῦ μηνὸς καὶ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ ἐπίθεσις τῆς παρεμποδίσεως καὶ τρομοκρατίας, τῆς καταπτοήσεως, τοῦ μανδρώματος.

§60Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι σᾶς ζηλεύομεν;

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σακαλῆ, καθήσατε κάτω. Τί παριστάνετε ἐδῶ μέσα;

§62Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Διατὶ νὰ καθήσωμεν; Μᾶς προσέβαλε. Λέγει, ὅτι εἴμεθα μανδρωμένοι.

§63Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τολμᾶτε σεῖς νὰ εἴπητε, ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς μανδρωμένοι, σεῖς ποὺ σᾶς ἐμάνδρωσαν;

§64Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ ἀκούσετε αὐτὰ ποὺ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅ,τιδήποτε καὶ ἐὰν κάμετε, διότι εἶναι ἐντροπὴ μὲ τὰς μεθόδους αὐτὰς νὰ σπιλώνεται ὁ δημόσιος βίος.

§65Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Σεῖς πρέπει νὰ ἐντρέπεσθε. Εἶσθε γενίτσαροι.

§66Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐμάνδρωσαν, ἡμεῖς δὲν μανδρωνόμεθα.

§67Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ δικαστικὴ ἐξουσία ἐκινήθη. Ὁ κ. Μπακόπουλος, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἐπιδοκιμάζει τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Παπανδρέου. Δὲν θέλω νὰ τὸν ἐρωτήσω, διότι δὲν θέλω νὰ τὸν φέρω εἰς τὴν δύσκολον θέσιν τῆς ἀπαντήσεως.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδέποτε εἰς τὴν ζωήν μου εὑρέθην εἰς δύσκολον θέσιν. Εἶσθε ἐλεύθερος νὰ εἴπητε ὅ,τι θέλετε. Ἀρκεῖ δι’ ἡμᾶς τὸ ὅτι ἐμφανίζεσθε ἐναντίον τοῦ λαοῦ ὡς ὑπερασπιστὴς τῆς ἠθικῆς τάξεως. Αὐτὸ μᾶς ἀρκεῖ. Ὁ λαὸς κρίνει. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§69Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν θέλετε νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸ ἐρώτημα: Ἐπιδοκιμάζετε τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Παπανδρέου, ναὶ ἢ ὄχι; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαντήσετε.

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τόσον μωρόν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δεκτικὸν ἀπαντήσεως.

§71Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν μὲ κείμενόν σας. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἐδημιουργήθη ἕνα θέμα μὲ τὸν συνάδελφον ἐκ Δράμας κ. Παπαδόπουλον. Εἶχεν ὁ κ. Παπαδόπουλος καταγγείλει πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἐξυλοκοπήθη ἀπὸ ἀστυνομικούς. Κατήγγειλεν ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔζησεν εἰς τὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς. Καὶ ἦλθε καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Κύριε Πρόεδρε, θὰ καταθέσω τὸ τηλεγράφημα..... Ἐν συνεχείᾳ λέγει ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος: «Δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν παρέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βρανοπούλου. Ἔχει ὑποστῆ πλάνην μεγάλην, διὰ νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπεν ἀναφορικῶς πρὸς ἐμὲ τοὐλάχιστον. Εἶπεν, ὅτι ἐγὼ τάχα υἱοθέτησα τὰ καταγγελλόμενα ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μας κ. Παπαδόπουλον καὶ συνήγαγε συμπεράσματα. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι ἀπὸ ὅλους καὶ σᾶς προσωπικῶς, ἀπὸ ὅλους ὅσους μὲ ἤκουσαν νὰ ἐγένετο ἀντιληπτὸν μὲ ποίαν μετριοπάθειαν καὶ μὲ ποίαν ἀντικειμενικότητα ὡμίλησα. Ὄχι μόνον δὲν υἱοθέτησα τὰ καταγγελλόμενα, διότι δὲν ἦτο ἡ ἁρμοδιότης μου νὰ τὰ υἱοθετήσω». Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ἀξιότιμε κ. Μπακόπουλε, ὅτι ἀποδοκιμάζετε τὰς δηλώσεις αὐτὰς τὰς ἐμπρηστικὰς τοῦ δημοσίου βίου. Βεβαίως εἶναι πρὸς τιμήν σας, τὸ ἐτόνισα. Θὰ ἀναφέρω μίαν ἀκόμη φράσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου. Εἶπεν «ἀναφέρω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι δεῖ διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν καταγγελλομένων καὶ ὅταν ζητῶ ἐξακρίβωσιν δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι τὰ υἱοθετῶ». Εἰς μίαν περίοδον 10 γραμμῶν χρησιμοποιεῖ τὴν λέξιν υἱοθετῶ τρεῖς ἢ παρεμφερεῖς. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ υἱοθετήσωμεν τὴν βαρυτέραν κατηγορίαν κατὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§72Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Σταματήσατε πλέον αὐτὸ τὸ τροπάριον. Εἶναι ἐντροπή σας. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§74Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἔχετε ἐντροπήν;

§75Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Σᾶς ἐνοχλοῦν νὰ τὰ ἀκούετε;

§76Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐντροπή σου, Γενίτσαρε.

§77Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἠκούσατε τί εἶπεν ὁ κ. Βαλυράκης. Δὲν ἐπιθυμῶ ν’ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἀφήγησιν τοῦ κ. Βαλυράκη. Ἡ δικαιοσύνη ἔχει ἐπιληφθῆ καὶ συνεχίζει τὸ ἔργον της. Ἐλπίζω συντόμως νὰ ἔχουν τερματισθῆ αἱ ἀνακρίσεις. Καὶ ὀρθότατα ἐζήτησεν ὁ κ. Μπακόπουλος χθὲς νὰ ἐνεργήσωμεν διὰ τὸν σύντομον τερματισμόν. Εἶναι καθῆκον μου καὶ θὰ τὸ πράξω. Μέχρι σήμερον τὶ ἔχει γίνει. Πρῶτον: Ἐναντίον τοῦ κ. Καμπερίδη ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπρότεινε τὴν ἐξαγοράν, μήνυσις ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει. Δεύτερον: Ἐκλήθη τὸ πρόσωπον, εἰς τὸ ὁποῖον, παρεπέμπετο ὁ κ. Καμπερίδης ἀπὸ τὸν κ. Λεμονόπουλον, κάτοικον Πιερίας, τὸ ὁποῖον διαψεύδει μετ’ ἀγανακτήσεως τὰ ὅσα ἐδήλωσεν ὁ Καμπερίδης. Καὶ σήμερον ὁ κ. Καμπερίδης, εἶναι κατηγορούμενος ἐπὶ ψευδορκίᾳ καὶ ψευδῆ καταμηνύσει. (Διαμαρτυρίαι καὶ θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κωδωνοκρουσίαι).

§78Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§79Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀφῆστε, κ. Βασιλᾶτε, τὰ νομικά σας. Ἠσκήθη δίωξις αὐτεπάγγελτος. Καὶ ἐὰν πράγματι προκύπτει ἐκ τῶν δύο καταθέσεων τῶν ὑποδειχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου προσώπων, ὅτι ὅσα κατέθεσεν εἶναι ψευδῆ, ὀρθότατα ἐνήργησεν ὁ κ. Εἰσαγγελεύς. Ὀφείλω μάλιστα νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο χρέος, ἦτο καθῆκον τοῦ Εἰσαγγελέως. Καί, κύριοι, θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Δικαιοσύνην. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ὄχι, ὄχι. Δὲν ἔχομεν.

§80Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Γνωρίζω, κύριοι, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας...

§81Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Τοὺς ἔχετε ἐξαγοράσει.

§82Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης)..... ὅταν ἐκδίδει ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι σᾶς ἀρέσουν ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τονίσω καὶ νὰ διακηρύξω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη εἶναι ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας καὶ ὅταν ἐκδίδει ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἀπαρέσκουν εἰς ὑμᾶς.

§83Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Ἡ Δικαιοσύνη, ναί.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Κεφαλληνέ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Βουλήν. Ἠκούσθη μὲ πραγματικὴν εὐλάβειαν καὶ προσοχὴν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἠκούσθη μὲ τὴν ὀφειλομένην προσοχὴν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἠκούσθη ἄνευ διακοπῶν ὁ κ. Βασιλᾶτος...

§85Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦται καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀκουσθῇ... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κωδωνοκρουσίαι).

§87Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐνοχλεῖσθε, ὄχι ἀπὸ ὅσα λέγω, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ κείμενα τὰ ἰδικά σας, τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι. Κύριοι, ἐλπίζω, συντόμως νὰ ἔχουν περατωθῆ αἱ ἀνακρίσεις καὶ ἐφ’ ὅσον κριθῆ ἀπὸ τοὺς Εἰσαγγελεῖς, θὰ ζητηθῇ βεβαίως ἡ ἄδεια διώξεως τῶν συναδέλφων. Ἤδη ὁ Εἰσαγγελεὺς ἐζήτησε, καὶ ἡ αἴτησίς του εὑρίσκεται εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας διὰ τὸν συνάδελφον κ. Κεφαλληνόν. Καὶ χαίρω, διότι ὁ κ. Κεφαλληνὸς ἀπὸ προχθὲς ἐδήλωσεν εἰς τὸν τύπον, ὅτι δὲν θὰ διστάσῃ — ἄλλως τε τὸ εἶχε δηλώσει καὶ πρὸ καιροῦ — καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ στέρξῃ εἰς τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας.

§88Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω ἐγώ. Οὐδεμία διακοπή.

§90Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Διατὶ ἐπὶ 4½ μῆνας... (Συνεχεῖς κωδωνοκρουσίαι).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε... (Θόρυβος).

§92Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Διατὶ ἐπὶ 4½ μῆνας... (Θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, κ. Κεφαλληνέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε καὶ δὲν θὰ ὁμιλήσητε. (Θόρυβος–παρατεταμέναι κωδωνοκρουσίαι).

§94Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου μὴ ἀκουόμενος)...

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω καμμίαν διακοπήν... (Νέος θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§96Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω ὅταν τελειώσῃ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐρωτήσητε, καλῶς. Συνεχίσατε, κ. Ὑπουργέ.

§98Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ ὁμοφώνως θὰ στέρξῃ εἰς τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας ἐφ’ ὅσον ζητηθῆ, διὰ νὰ ἐπέλθῃ πλήρης δικαστικὴ ἐκκαθάρισις. Ἔρχομαι ἤδη εἰς ἓν ἄλλο θέμα. Ἡ πρότασις μομφῆς ἀναφέρει δῆθεν, ὅτι ἐπαναφέραμε τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος...

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Μὴ στάξῃ ἡ οὐρά... (Θόρυβος).

§100Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται νῦν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Θὰ ἀναμείνω νὰ ἀκούσω πρῶτον τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖαι θὰ θίξουν τὸ θέμα. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀνεφέρθη εἰς ὡρισμένα θέματα καὶ ἄλλοι ἐκ τῆς ΕΔΑ θὰ ὁμιλήσουν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦδε τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἶχε συνδέσει τὴν ἐξαφάνισιν ἢ τὴν κατάλυσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Καὶ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, διατί ἐπὶ 1½ ἔτος δὲν κατηργήσαμεν τὰ ἔκτακτα μέτρα; Ὅταν ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ ἀστυνομικοῦ καθεστῶτος εἶναι λόγος τῆς προτάσεως μομφῆς, τότε, ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ 18 μῆνας νὰ μὴ λάβωμεν μέριμναν διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐξαγγείλει, ὅταν εἰς τὸ διάστημα αὐτό, ἐψηφίσθησαν 154 νόμοι; Ὅταν εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ ἐψηφίσθησαν 154 νόμοι καὶ δὲν εὑρέθη διὰ τὴν κατάργησιν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, διὰ τὴν περιΰβρισιν τῆς Ἀρχῆς περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, κ. Μπακόπουλε, περὶ ὅλων αὐτῶν ποὺ συνθέτουν τὸ ἀστυνομικὸν καθεστώς, δὲν εὑρέθη μία συνεδρίασις, δὲν εὑρέθησαν 2, 3, 5, 10, διὰ νὰ συζητήσωμεν, καὶ ἤλθαμεν ἡμεῖς καὶ ἐψηφίσαμεν νόμους τείνοντας εἰς ἀποκατάστασιν ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου. Εἴμεθα ἡμεῖς, κύριοι, οἱ ὁποῖοι εἰσάγομεν νόμον περὶ παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων τοῦ τύπου ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἠρεμίας καὶ τῆς ὁμαλότητος. Εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐφέραμεν νόμον δυνάμει τοῦ ὁποίου οἱ καλούμενοι πολιτικοὶ κρατούμενοι ἐξέρχονται τῶν φυλακῶν, ὅταν τόσον ὁ κ. Πολυχρονίδης, ὅσον καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος, εἶχον καταρτίσει νομοσχέδια τὰ ὁποῖα δὲν προέβλεπον τὴν ἀπόλυσιν, πλὴν ἐλαχίστων, θὰ ἔμεναν μέσα, θὰ ἦσαν κατάδικοι, θὰ ἦσαν ἔγκλειστοι τῶν φυλακῶν ἐπὶ ἔτη πλέον τῶν 5 καὶ 10 καὶ 15. Εἴμεθα ἡμεῖς, λοιπόν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπαναφέρομεν τὸ ἀστυνομικὸν καθεστώς; Ἤκουσα καὶ ἄλλοτε τὴν ἀστήρικτον αἰτιολογίαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκτάκτων μέτρων, διότι ἐθεωρεῖτο ὡς ὑπεράγαν αὐστηρὸν ἀπὸ τὴν ΕΔΑ καὶ ὡς ὑπεράγαν ἐπιεικὲς ἀπὸ τὴν Δεξιάν. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν πολιτικὴν γραμμὴν τῶν Κυβερνήσεων, δὲν καθορίζουν αἱ ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχουν τὸ πρόγραμμά των καὶ ὅταν ἔλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸ ἐφαρμόζουν, διατί δὲν ἐφηρμόσθη; Διότι δὲν ἐπεδίδετο σημασία ἐπὶ 18 μῆνας, ἀλλὰ σήμερον χρειάζεται ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, χρειάζεται διότι ὑποβοηθεῖ εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ πνεύματος ἀναταραχῆς, διότι χρειάζεται διὰ κομματικοὺς λόγους. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, περὶ δικαιοσύνης, λυποῦμαι βαθύτατα.

§101Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος;

§102Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν.

§103Κ. ΣΙΓΑΝΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§104Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Πάψετε, κ. Σιγανίδη.

§105Κ. ΣΙΓΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε κάτω, παρακαλῶ.

§107Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μὴ μὲ διακόπτετε, κ. Σιγανίδη. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος διὰ τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον. Τὸ εἶπον καὶ χθές, ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Βασιλᾶτο. Εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν, ἀπηύθυνα ἔγγραφον πρὸς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον καὶ ἐζήτησα νὰ μοῦ ὑποβάλουν ὅσα στοιχεῖα εἶχον περιέλθει εἰς γνῶσιν του καὶ μάλιστα καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον περιέλαβε καὶ μίαν φράσιν ἐπιτιμητικὴν ἂν θέλετε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἀνακοινώσεις ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ δίδωνται εἰς τὸν τύπον καὶ μετὰ νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἶχον τὴν ἀπάντησιν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου. Καὶ ἀμέσως διετάχθη ἡ προκαταρκτικὴ ἐξέτασις.

§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διατί ὄχι ἀνάκρισις;

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, ὡμιλήσατε χθὲς 2,30′ ὧρες.

§110Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν ἠρκέσθην μόνον εἰς αὐτό, ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν νὰ μοῦ ἀναφέρῃ πόσοι ἐκ τῶν φερομένων ὡς κακοποιηθέντων δικηγόρων ὑπέβαλον μηνύσεις καὶ μοῦ ἀνέφερεν ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή, ὅτι ὑπέβαλον μόνον δύο οἱ κ.κ. Πεπονῆς καὶ Μανδηλαρᾶς, οἱ ὑπόλοιποι δὲν ὑπέβαλον καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία τάχα ἐπιδιώκει τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ ἀστυνομικοῦ καθεστῶτος ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ ἐρευνηθῇ ἡ ὑπόθεσις καὶ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ἡλιοῦ ἠσχολήθη καὶ μὲ ἄλλα θέματα εἰς τὰ ὁποῖα τοῦ ὀφείλω ἀπάντησιν. Τὸ πρῶτον θέμα ἦτο αἰτιάσεις τὰς ὁποίας ἀπηύθυνε κατὰ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Λυποῦμαι βαθύτατα, διότι ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐξετόξευσε τὰς ὕβρεις αὐτάς, ὅταν ὁμιλῇ ὁ κ. Ἡλιοῦ περὶ Χούντας Εἰσαγγελικῆς, ὅταν ὁμιλῇ περὶ σκοπίμων συνδέσεων, ὑβρίζει τὴν Δικαιοσύνην. Ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ἐλευθέρα καὶ ἀνεξάρτητος καὶ κατοχύρωσιν ἔχει τῆς ἀνεξαρτησίας ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Εἰς ἄλλας χώρας εἶναι ὑποτελής, ἐκεῖ ὑπηρετεῖ πολιτικοὺς σκοπούς, εἶναι ἐξάρτημα τῆς κρατικῆς μηχανῆς, δὲν εἶναι ἐλευθέρα καὶ ἀνεξάρτητος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἡλιοῦ, ἠσχολήθη καὶ μὲ τὸ θέμα τῶν Λαμπράκηδων. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅσας ἐπικρίσεις διετύπωσε δὲν ἀφεώρων τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀφεώρων τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. καὶ εἰδικώτερον τὸν ἀξιότιμον κ. Μπακόπουλον, διότι ὁ κ. Μπακόπουλος, εἶχεν ἑτοιμάσει σχέδιον νόμου, ἦτο μάλιστα μία μόνη διάταξις τὴν ὁποίαν εἶχε περιλάβει εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ δικηγόρων. Οὐδέποτε ἐλέχθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ νόμου νὰ διαλύωνται αἱ πάσης φύσεως ὀργανώσεις. Τὸ Σύνταγμα ἀπαγορεύει τὴν διάλυσιν οἱουδήποτε Σωματείου, εἴτε ἀνεγνωρισμένου, εἴτε μὴ ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Τί ἐπεδίωξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, θὰ τὸ εἴπω ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔλθῃ ἡ ὥρα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀξιότιμε κ. Ἡλιοῦ νὰ ἐπικρίνητε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν δι’ ἕνα νομοθέτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἔφερε, δι’ ἕνα νομοθέτημα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἑτοιμάσει ἡ Ε.Κ. Καὶ ἐνθυμεῖσθε ἀκόμη καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου, καταχωρημένην εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος, ὅτι εἶχεν ἀνακοινώσει εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν διάλυσιν τῶν Λαμπράκηδων, ἀλλ’ ἀπῃτεῖτο κάποιος χρόνος, διότι ἐχρειάζετο νομοθετικὴ ρύθμισις. Καὶ ἐὰν θέλητε δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη. Ἀπὸ τὴν μελέτην τῆς διατάξεως τοῦ κ. Μπακοπούλου, κατέληξα, ὅτι εἰς ἕνα σημεῖον δὲν εἶναι αὕτη ἐνδεχομένως σύμφωνος μὲ τὸ Σύνταγμα. Ἡμεῖς, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ ὁμιλήσωμεν.

§111ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς ΕΡΕ). Πότε;

§112Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ φέρωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ τότε θὰ συζητήσωμεν περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς διχογνωμίας πρὸς ἐμέ, ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου νὰ δευτερολογήσω, θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν ἀπαντῶν εἰς ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Νὰ γνωρίζῃ μόνον ἕνα, ὅτι καὶ εἰς τὴν δευτερολογίαν θὰ τηρήσω τὴν κοινοβουλευτικὴν εὐπρέπειαν τὴν ὁποίαν ἐτήρησα καὶ χθές. Ἡ κοινοβουλευτικὴ εὐπρέπεια ἐτηρήθη ἀπὸ ὅλους τοὺς μέχρι σήμερον ἀγορητὰς πλὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἦλθε ξεσπαθωμένος δι’ ἐπίθεσιν. Τοῦ χαρίζω τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς ἐπιθέσεως. Δὲν θὰ τὸν μιμηθῶ. Τὸ μνημονεύω μόνον διὰ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν καὶ διὰ τὴν ἐξέγερσιν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Κ. κατὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη τὰ θέματά του. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ μὴ σημειώσω δύο τινά. Πρῶτον, μὲ προεκάλεσεν ἐὰν υἱοθετῶ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀρχηγοῦ μου. Εἶπον, ὅτι ἡ πρόκλησις εἶναι μωρά. Μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ δι’ ἰδικῶν μου λόγων καὶ ἐμνημόνευσεν, ὅτι εἰς τὸ ζήτημα τῆς καταγγελίας τοῦ συναδέλφου κ. Παπαδοπούλου, καταγγείλαντος, ὅτι ἐδάρη ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἶπον, ὅπως ὤφειλον νὰ εἴπω, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι δὲν υἱοθετῶ τὴν καταγγελίαν, ζητῶ τὴν δικαστικὴν ἔρευναν. Εἶναι ὅμως μωρὸν νὰ ἐρωτῶμαι, ἐὰν υἱοθετῶ ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ ἀρχηγοῦ μου. Ὑπάρχει μεγαλυτέρα μωρία ἀπὸ τὸ ἐρώτημα αὐτό; Ὅτι ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν δήλωσιν τοῦ ἀρχηγοῦ μου. Ἐὰν διαφωνῶ, πρέπει νὰ φύγω ἀπὸ τὸ κόμμα. Ἐφ’ ὅσον μένω, τὴν ἀποδέχομαι. (Χειροκροτήματα). Καὶ ποία εἶναι ἡ δήλωσίς του; Ὅτι ἐπὶ τῶν δημοσίᾳ γενομένων καταγγελιῶν τῶν δύο συναδέλφων μας Βαλυράκη καὶ Καμπερίδη, δὲν λαμβάνει δημοσίαν θέσιν. Εἶπεν, ὅτι ἔχει ἀπόλυτον πεποίθησιν εἰς τὴν ἐντιμότητα τῶν δύο βουλευτῶν τοῦ κόμματός μας, δὲν γνωρίζει τὰς ἀποδείξεις των, θὰ τὰς φέρουν εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλεγεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., τίποτε τὸ διαφορετικόν; Εἶχε τάχα τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ψέμματα λέγουν, δὲν ἔγινε τίποτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῶν ἀποστατῶν, οὐδεμία ἐξαγορὰ κατ’ οὐδένα τρόπον; Ἔ, αὐτὸ δὲν τὸ λέγομεν, τοὐναντίον πιστεύομεν, ὅτι ἐγένοντο ἐξαγοραὶ κατὰ παντοίους τρόπους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Μίαν λέξιν ἀκόμη, κ. Πρόεδρε. Θεωρῶ λυπηρὸν τὸ θέαμα Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ὁμιλοῦντος εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης καὶ προσπαθοῦντος νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Δικαιοσύνην, ἀπὸ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ε.Κ., αἶσχος, αἶσχος). Εἶναι λυπηρὸν τὸ θέαμα καὶ κατάντημα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Κύριοι, εἴδατε ποίαν γραμμὴν ἐτηρήσαμεν χθὲς ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν. Ἡ ὑπόθεσις ἀνετέθη εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ ἀναμείνωμεν τὸ ἀποτέλεσμά της. Αὐτὴ εἶναι ἡ τιμία θέσις. Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ προσπάθεια ἐπηρεασμοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐπηρεασμοῦ τῶν δικαστῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν καὶ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἰς τὸ πρῶτον στάδιον, ἴσως καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἂν παρουσιασθῇ ἀνάγκη. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἐγὼ χθὲς ἐζήτησα τὴν ταχυτάτην διεκπεραίωσιν τῶν ὑποθέσεων. Δὲν ἐπενέβην ἐγώ, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Δὲν ἐπεμβαίνω ἐγὼ εἰς τὰ ἔργα τῆς Δικαιοσύνης. Οὔτε ταχύτητα ἐζήτησα, οὔτε εἶπον, ὅτι δὲν δεχόμεθα βραδύτητα. Εἴπομεν, ὅτι θέλομεν πλήρη διαλεύκανσιν τῶν δύο αὐτῶν ὑποθέσεων καὶ διὰ νὰ ἔχωμεν πλήρη διαλεύκανσιν, ἐζητήσαμεν νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἔρευνα τῆς ὑποθέσεως εἰς τακτικὸν ἀνακριτήν. Αὐτὸ ἐζητήσαμεν καὶ αὐτὸ δὲν ἐγένετο. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ὀχυρόν. Ναί, εἶναι φρούριον, τὸ δεχόμεθα. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἂς τὸ ἀκούσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἡ ἀμυντικὴ ἀξία παντὸς ὀχυροῦ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τάσσονται νὰ τὸν ὑπερασπίσουν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καὶ δυστυχῶς ἔχομεν πιστοποιήσει καὶ κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, ὅτι δὲν εἶναι ἡ αὐτὴ ἀντοχὴ εἰς ὅλα τὰ ἐπὶ μέρους ὀχυρὰ τῆς Δικαιοσύνης. Εἶπον καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἐζήτησα νὰ ὁρισθῇ κάποτε εἰδικὴ ἡμέρα, εἰδικὴ συνεδρίασις καὶ δύο καὶ τρεῖς κατὰ συνέχειαν διὰ νὰ ἐξετάσωμεν γενικώτερον τὸ θέμα τῆς Δικαιοσύνης. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ Σύνταγμα κατοχυρώνει τὰς ἐλευθερίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ναί, τῆς Δικαιοσύνης ὄχι. Ἐξασφαλίζει τὸ Σύνταγμα τὴν ἐλευθερίαν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, τῶν δικαστῶν ὄχι. Τί θὰ εἴπῃ, ὅτι ἐξασφαλίζει, κατοχυρώνει τὸ Σύνταγμα τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, ὅτι κανεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὸν δικαστήν, εἰς τὸν οἱονδήποτε βαθμοῦ δικαστήν, ἐπὶ τῆς δικαστικῆς του κρίσεως δι’ ὡρισμένην ὑπόθεσιν τὴν ὁποίαν δικάζει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Δικαιοσύνης. Δυστυχῶς, μολονότι μάλιστα τὸ Σύνταγμα προβλέπει, ὅτι διὰ νόμου θὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἡ ἐλευθερία τῶν δικαστῶν, ἡ κακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ἀπέδειξεν, ὅτι δυστυχῶς, ἐλευθερία τῶν δικαστῶν, ἀνεξαρτησία τῶν δικαστῶν διὰ τῆς κατ’ ἀντικείμενον ἐξασφαλίσεως τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσιακὴν προσωπικήν των κατάστασιν, δὲν ὑπάρχει ἀπόλυτος καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ἡ γνώμη μας εἶναι, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἀποτελεῖ ὀχυρόν, πλὴν ὀλίγων ἐξαιρέσεων, νοσεῖ ὅμως εἰς τὴν κεφαλὴν καὶ ἡ νόσος συνίσταται, εἰς τὸ ὅτι ὁ νόμος περὶ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου ὁρίζει ὡς μόνιμα μέλη τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου μὲ τὴν ἐπιβολὴν καὶ τῆς ἰσοβίου παρουσίας των εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ διὰ τοῦ κύρους τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ ποὺ ἔχουν εἰς τὴν ἱεραρχίαν, εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν δικαστικὴν ἱεραρχίαν, διότι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι εἶναι τοῦ Κράτους.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἔχω χρέος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὰς ἀπόψεις σας περὶ δικαιοσύνης.

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, γνώμην μου λέγω. Σᾶς ξεύρω, ὅτι ἔχετε ἄλλην γνώμην καὶ ἀποδίδετε σεβασμὸν πρὸς τοὺς δικαστικοὺς αὐτοὺς ὑπαλλήλους διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἀπονέμομεν ἡμεῖς. Ἡμεῖς τοὺς θεωροῦμεν ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους καὶ ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους τοὺς ἔχει ὀνομάσει ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911, τὸ ὁποῖον καθώρισεν καὶ ὡς συνταγματικὸν θεσμὸν τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Θεωροῦμεν, λοιπόν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς χρήζει μεταρρυθμίσεως. Τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος πρέπει νὰ συντίθεται ἀπὸ μέλη τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ναί, αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάνωμεν διαφορετικά, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παραβῶμεν τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα δὲν ὁρίζει ὡς ἰσόβιον μέλος τὸν ἑκάστοτε Εἰσαγγελέα ἢ Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ζητοῦμεν ἡ κλήρωσις νὰ γίνεται ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῆς Εἰσαγγελίας τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀδιαφόρως καὶ ὅποιον πιάνει ὁ κλῆρος. Αὐτὸ ζητοῦμεν. Ἐν κατακλεῖδι σεβόμεθα τὴν δικαιοσύνην, τὴν θεωροῦμεν ὅμως φρούριον τῆς Δημοκρατίας, ὡς ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας, τὴν θεωροῦμεν ὡς ὀχυρὸν τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν, δηλαδή, αὐτὸ θὰ εἴπῃ Δημοκρατία. Οἱονδήποτε πολίτευμα καὶ ἂν ἔχῃ οἱονδήποτε Κράτος, τὰ δικαστήρια εἶναι τὸ ὀχυρὸν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Ἀλλ’ ὅπως εἶπον, ὅλα τὰ ὀχυρὰ δὲν ἔχουν τὴν αὐτὴν δύναμιν ἀντιστάσεως καὶ νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὡς ἰσοβίων μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἐπηρεάζει εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ὡρισμένης φύσεως τυχὸν ὑποθέσεις. Καὶ ἀπόπειρα ἐπηρεασμοῦ τῶν ὀχυρῶν τῆς δικαιοσύνης ἦτο, δυστυχῶς καὶ ἡ σημερινὴ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§117Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θέλω νὰ δώσω μίαν συντομωτάτην ἀπάντησιν. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Μπακόπουλος εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Ἔχετε ὡρισμένας ἀπόψεις ἐναντίον τινῶν δικαστῶν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, τὰς σκέψεις αὐτὰς πότε τὸ πρῶτον τὰς ἐκάματε; Διότι ἐὰν τὰς εἴχατε ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1963, δικαιοῦμαι νὰ σᾶς ἐρωτήσω, διατὶ ἐπὶ 18 μῆνας τόσον ὑμεῖς, ὅσον καὶ ὁ προκάτοχός σας δὲν ἐλάβατε τὰ μέτρα, ὥστε νὰ ἀπαλλάξετε τὸ ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας ἀπὸ τὰς δυνάμεις ἐκείνας, δὲν χρησιμοποιῶ τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησε χθὲς ἄλλος συνάδελφος. Οἱ δολιοφθορεῖς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἠθέλησα νὰ ἀποφύγω τὴν λέξιν, ἀλλὰ τὴν ἐπαναλαμβάνετε καὶ τώρα, κ. Βασιλᾶτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη μου ἀπάντησις. Εἴπατε ἀκόμη, ἀξιότιμε κ. Μπακόπουλε, ὅτι μὲ τὴν ἀγόρευσίν μου ἀπόψε ἐπεχείρησα νὰ ἐπηρεάσω τὴν δικαιοσύνην. Μακρὰν ἐμοῦ ἡ ἰδέα αὐτή. (Γέλωτες ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Κύριοι, γελᾶτε, ἀλλὰ πρέπει νὰ γελάσητε εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν μὲ ἕνα κῦρος, μὲ μίαν θέσιν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς κατέχει σήμερον εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Θὰ ἔπρεπε νὰ γελάσητε πρὸ παντὸς ὅταν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὡμίλησε περὶ ἀργυρωνήτων, ὅταν ὡμίλησεν, ὅτι διὰ τὰς ἀποδείξεις καὶ ποῦ θὰ κατελήγαμεν ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις ἐκείνη ἐπετύγχανεν. Ἐγὼ τί εἶπον; Ἁπλῶς ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ μέγα τοῦτο εἰδικὸν θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν εἰς ἓν καὶ μόνον πρᾶγμα, ὅτι τὸ ταχύτερον πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἀπὸ τὴν ἀνεξάρτητον Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἓν τρίτον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἀπαντήσω. Ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπεν, δὲν ἐννοῶ τί σημαίνει ἀνεξάρτητος δικαστικὴ ἐξουσία. Ἐνσαρκοῦται ἡ ἀνεξάρτητος δικαστικὴ ἐξουσία εἰς τοὺς φορεῖς, ἀξιότιμε κ. Μπακόπουλε, καὶ αἱ ἐγγυήσεις τοῦ Συντάγματος παρέχονται εἰς τοὺς φορεῖς διὰ νὰ εἶναι πράγματι ἀνεξάρτητοι, διὰ νὰ εἶναι πράγματι ἐγγυηταί, ὑπερασπισταὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠρωτήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διατὶ ὅταν διηύθυνα ἐγὼ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ἐμερίμνησα νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος, τοῦ ὁποίου τὰ ἀγαθὰ πρὸ ὀλίγου εἶπεν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω δώσει ἀπάντησιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁ χρόνος δὲν ἐπήρκει. Ἡ προτίμησις τοῦ ποῖα νομοσχέδια θὰ ψηφισθοῦν καὶ ποῖα θὰ ἐπακολουθήσουν, εἶναι ζήτημα γενικωτέρας πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν εἰς τὴν προτίμησιν νομοσχέδια σοβαρά, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν καὶ τὰ σοβαρὰ αὐτὰ νομοσχέδια δὲν ἦσαν 110, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὑπῆρχον νομοσχέδια τυπικά, τὰ ὁποῖα αὐξάνουν τὸν ἀριθμόν. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν θέματα γενικῆς πολιτικῆς. Αὐτά, ὡς πρὸς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, ἔχω νὰ εἴπω, ναὶ οἱ δικασταὶ εἶναι οἱ φορεῖς τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι οἱ φορεῖς τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως. Οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι οἱ φορεῖς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ὅταν μεμφθῶμεν ἕνα Ὑπουργὸν δι’ ὡρισμένην ἔκνομον ἢ μὴ πρέπουσαν ἐνέργειαν, θίγομεν τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τῆς διώξεως ἐπὶ ἐξυβρίσει ἀρχῆς. Ὕβρισες τὸν ἀξιωματικόν, ὑβρίζεις τὸν στρατόν. Ὕβρισες τὸν δικαστήν, ὑβρίζεις τὴν δικαιοσύνην. Ὕβρισες τὸν ἐνωμοτάρχην τῆς Χωροφυλακῆς, ὑβρίζεις τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Κατ’ αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως διαμαρτυρόμεθα καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ποτὲ δὲν θὰ εὑρεθῶμεν σύμφωνοι.

§119Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Μπακόπουλε, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἡ ἀπόδειξις παρὰ τῆς ἀληθείας τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ ἀδίκημα τῆς περιϋβρίσεως. Εἶναι ἓν παλαιὸν θέμα, ἀπὸ τοῦ 1953. Καὶ πάλιν σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὸ τὸ θέμα τὸ γενικόν, τὸ τόσον κρίσιμον διὰ τὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν, διατὶ δὲν ἐφέρατε νόμον διὰ νὰ καταργήσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ περίφημον τοῦ Ποινικοῦ Νόμου; Κύριε Μπακόπουλε, ἀποτελεῖ δικαιολογίαν. Δύο ἦσαν τὰ θέματα. Τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω. Ἐψηφίσαμεν 154 νομοθετήματα. Εἴχομεν 200 περίπου συνεδριάσεις, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Κατέθεσα τὸν κατάλογον τῶν νομοθετημάτων, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὡς μαρτυρία, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν πολίτευμα Δημοκρατικὸν δὲν ἐμεριμνήσαμεν περὶ τῶν δύο βασικῶν θεμάτων. Πρῶτον, περὶ τῆς δικαιοσύνης καί, δεύτερον, περὶ τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἤτοι τῆς καταργήσεως τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους.

§120Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ ἀπαντήσω καὶ ζητῶ συγγνώμην καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι ἀναγκάζομαι πρὸς τοῦτο. Πρῶτον, διατὶ δὲν κατηργήσαμεν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος «περὶ ἐξυβρίσεως τῆς ἀρχῆς». Οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.). Δὲν γνωρίζω περίπτωσιν καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ θὰ εἶναι σπανία. Τώρα, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἔγινε κανὼν καὶ ἄγονται εἰς τὰ Δικαστήρια διὰ περιΰβρισιν, ὅταν εἴπουν εἰς τὸν Ἐνωμοτάρχην «ἔννοια σου θὰ δώσῃς λόγον τῶν πράξεών σου». Ὅταν εἴπῃς εἰς τὸν κ. Λαγάνην, ὅτι παρὰ τοὺς κανόνας, τὸν νόμον καὶ τὴν ἠθικὴν ἐνεργεῖς, δὲν εἶναι προσβολὴ τοῦ κ. Λαγάνη, ἀλλὰ περιΰβρισις τῆς ἀρχῆς, δηλαδὴ καταπληξία τοῦ δημοσίου δημοσιογραφικοῦ ἐλέγχου. Κύριε Πρόεδρε, ἐπίσης, ὡς πρὸς τὸ διατὶ δὲν ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία περίπτωσις τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ ὑπάρξεως πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Τὸν εἴχομεν ἀχρηστεύσει ντεφάκτο, καὶ ἀνεμέναμεν τὸν Ἰούλιον νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον. Ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ προδοσία τῶν ἀποστατῶν, θὰ εἶχε ψηφισθῆ (χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Δὲν τὸν ἐψηφίσαμεν ἐν τῷ μεταξύ. Καὶ ἔρχεται τώρα καὶ ὁμιλεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης περὶ Δημοκρατίας καὶ ἠθικῆς πολιτικῆς κλπ. Ἐπ’ αὐτῶν δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις. Ὁ μέγας κριτής, ὁ λαός, γνωρίζει καὶ πρόσωπα καὶ πράγματα καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ κρίσεως θὰ δοθῇ τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου ἀνήκει. Ὡμίλησεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ μαντρώματος τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Κ. Κύριε Πρόεδρε, ἠμπορεῖ κάθε ἕνας νὰ λέγῃ, ὅ,τι φθάνει ὅταν ἔχῃ ἀμετροέπειαν, ὅτι δηλαδὴ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Κ., οἱ ὁποῖοι ἀγωνιζόμεθα ὄχι πρὸς ἴδια ὀφέλη, ἀλλὰ χάριν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ, ὅτι εἴμεθα μαντρωμένοι. Ὑπάρχει φωτογραφία τῆς μάνδρας Ποταμιάνου, ὅπου ἐμαντρώθησαν Ὑπουργοὶ καὶ ὡδηγοῦντο ὡς πρόβατα διὰ νὰ ὁρκισθοῦν εἰς τὸ Παλάτι. Ἐπὶ κεφαλῆς, ὡς ὁδηγὸς ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς ὁ μόνος ποὺ ἔμεινεν ἔξω ἀπὸ τὸ μαντρί. Ὁ λαὸς τὰ γνωρίζει καὶ ὁ λαὸς κρίνει. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§121Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ συγκεκριμένων αἰτιάσεων διὰ κακὴν ἄσκησιν τοῦ ἔργου τῆς διώξεως καὶ ἀπονομῆς δικαιοσύνης ὑπὸ εὐαρίθμων Εἰσαγγελέων καὶ Δικαστικῶν Λειτουργῶν, μὲ συγκεκριμένην ἀναφορὰν εἰς ὑποθέσεις, ὅπου οἱ μὲν μετέχοντες συγκεντρώσεων ἀποτελουσῶν ἄσκησιν τῶν ἀτομικῶν των ἐλευθεριῶν ἐπαγιδεύοντο μὲ ἀπιθάνους χαρακτηρισμούς, τὰ δὲ ὄργανα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἐφόνευσαν, εἴτε ἐκακοποίησαν ἢ τὰ παρακρατικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπεύθυνα τοιούτων πράξεων, ἔστω καὶ ἐξ ἀμελείας, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐγένοντο ἐξ ἀμελείας, ἀφίνει ἀκαταδίωκτα, διὰ νὰ δείξουν τὸν μονόπλευρον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὡρισμένοι καὶ ἐλάχιστοι ἀσκοῦν τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ὤφειλον νὰ ἀσκοῦν εἰσέτι. Καὶ ἔκαμα καὶ τὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ἄνθρωποι εἶναι, δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἐξισώσῃς κανένα οὔτε πρὸς τὰ ἄνω, οὔτε πρὸς τὰ κάτω. Ὑπάρχει μία κατάστασις. Προσέξατέ την. Δὲν ἐπῆρε διαστάσεις. Φροντίσατε νὰ μὴ πάρῃ διαστάσεις. Αὐτὸ τὸ ἐχαρακτήρισαν ὡς ὕβριν. Ἐλπίζω, ὅτι ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας παρουσιάζει μία πολιτικὴ συζήτησις ἐπὶ προτάσεως μομφῆς, διὰ τὴν ἄμυναν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν δὲν ἐλησμόνησε τέλος πάντων τὸν παλαιὸν ἑαυτόν του, θὰ λυπῆται μᾶλλον, διότι ὑπάρχουν καὶ τὸ γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ὑπάρχουν τοιαῦτα περιστατικὰ καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ προβῇ καὶ εἰς ἔρευναν καὶ εἰς τὸν ἀπαιτούμενον ἔλεγχον καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ ἂς μὴ ἀμφισβητῇ, διότι τὸ γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ἔχει κατασκευασθῆ εἰδικὴ σύνθεσις ἐκ πολιτικῶν ἀντιπάλων ὄχι ἐξ ἀμερολήπτων καὶ χωρὶς φόβον καὶ χωρὶς πάθος δικαστῶν εἰς τὸ Ἐφετεῖον, διὰ τὰς σχέσεις ἐχούσας μὲ τὴν ἐκτροπὴν τὴν Ἰουλιανὴν καὶ ἐντεῦθεν......

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑποχρεοῦμαι νὰ παρέμβω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ἠλιοῦ, νὰ δημιουργῆτε αὐτὰς τὰς ἐντυπώσεις, εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι κατασκευάζονται αἱ συνθέσεις. Ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι κατασκευάζονται συνθέσεις.

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ θὰ ἔλεγον νὰ μὴ προχωρήσετε σεῖς τοὐλάχιστον. Ὁ καταγγέλλων τὴν ἐπέμβασιν καὶ τὴν παρανομίαν δὲν ὑβρίζει τὸν θεσμόν. Μάχεται ὑπὲρ τῆς ἐξυψώσεως τοῦ θεσμοῦ, ὑπὲρ τῆς καθάρσεως τοῦ θεσμοῦ, ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι τι τὸ ἀκάθαρτον.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ὡς Πρόεδρος ἔκαμα τὸ χρέος μου καὶ τὸ καθῆκον μου, διαμαρτυρόμενος δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§125Η. ΗΛΙΟΥ. Ἠθέλησε τὰ περὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους νὰ τὰ παρακάμψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, αἰτιώμενος τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., διατὶ δὲν ἐψήφισε τὸ νομοθέτημα, περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Καὶ ἡμεῖς κατ’ ἐπανάληψιν τὴν ἠλέγξαμεν δι’ αὐτό. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι δύο λεπτομερειακὰ νομοθετήματα ἐψήφισεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀναγόμενα εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν. Ἀλλὰ ἄλλο εἶναι τοῦτο καὶ ἄλλο τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος. Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὀφείλω νὰ διαπιστώσω, ὅτι μολονότι βαρύτατα εὐθύνεται ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, διότι δὲν ἐψήφισεν ἐγκαίρως τὸν νόμον περὶ ἐκτάκτων μέτρων, ἐφ’ ὅσον ἐκυβέρνα ὑπῆρχεν ἡ αἴσθησις καὶ ὁ ἀέρας τῆς ἐλευθερίας. Τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα ἠδύνατο νὰ τὰ ἀπολαύσῃ γενικῶς κατὰ κανόνα ὁ πολίτης, ἐνῷ τώρα ὑπάρχει ἡ ὑποτροπὴ τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, μὲ τοὺς ξυλοδαρμούς, μὲ τὰ ἐγκλήματα, μὲ τὰς ἀδικαιολογήτους σωματικὰς ἐρεύνας, μὲ τὰς κατακρατήσεις ἐπὶ ὥρας εἰς τὰ κρατητήρια, μὲ τὰ φοιτητικά, μὲ τὰ ἐργατικά, μὲ τὰ συνδικαλιστικά, μὲ τὰ ἐφημεριακά, μὲ τὰς ἐκτοπίσεις. Ὠχριᾶ, βεβαίως, ἡ ἐποχὴ τοῦ κ. Καλαντζῆ τῆς ἐποχῆς τοῦ κ. Ἀποστολάκου. Σεῖς εἶσθε ἀθωότατος.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐνόμισα, ὅτι ὁ κ. Ἡλιοῦ δὲν εἶπε τὴν λέξιν «ὠχριᾶ».

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπερήσπισε, κ. Καλαντζῆ. Ἦτο μία εὐγενὴς φιλοφρόνησις τοῦ κ. Ἡλιοῦ διὰ τὸ πρόσωπόν σας. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§128Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ τρίτον καὶ τελευταῖον, κ.κ. συνάδελφοι, ἀτοπώτατον εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀμφισβητουμένης ἀποπείρας δωροδοκίας βουλευτῶν. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ καταγγελία καὶ ὑπάρχουν αἱ ἀποδείξεις περὶ τῆς τελέσεως τῆς ἀποπείρας. Ἢ εἶναι ἀληθῆ αὐτά, ἢ εἶναι ψευδῆ. Μία ἀλήθεια εἶναι ἡ ἀπόπειρα διχασμοῦ. Ἐὰν εἶναι ψευδὴς καὶ ἐν γνώσει τῆς ἀληθείας ἐγένετο, ὑπάρχει καὶ ἡ ψευδορκία καὶ ἡ ψευδὴς καταμήνυσις κλπ. Τὸ ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ἢ ψευδὲς ποῖος θὰ τὸ ξεδιαλύνῃ; Ὁ κ. Εἰσαγγελεύς, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ ἀσκήσῃ κατὰ τρόπον τρομοκρατικὸν τὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἐδόθη διὰ νὰ ἀσκῆται κατὰ τρόπον ἥσσονα πρὸς ὅλους, διὰ νὰ ἀσκήσῃ κατὰ τρόπον τρομοκρατικὸν τὴν ἐξουσίαν του, δικάζων ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἐπικυρώνων σὰν Ἐφετεῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ πρῶτον, ὅτι τὸ πρῶτον εἶναι ἀναληθές.

§129Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Βασιζόμενος εἰς τὰς καταθέσεις τῶν κατηγορουμένων.

§130Η. ΗΛΙΟΥ. Ἄτοπος ὑπῆρξεν ἡ τοποθέτησίς του καὶ διὰ τὸ τελευταῖον. Δὲν τὸν κατηγόρησα, διότι πρόκειται νὰ φέρῃ νόμον περὶ Λαμπράκηδων οἱονδήποτε. Αὐτὸν θὰ τὸν συζητήσωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους. Ἐγὼ κατηγόρησα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διαδηλώνων, ὅτι θὰ διαλύσῃ τοὺς Λαμπράκηδες, εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ διαδικασία τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον σκέπτεται νὰ χρησιμοποιήσῃ, διαδηλώνων εἶναι σὰν νὰ προσομολογῇ, νὰ μαρτυρῇ, μεγάλα μέσα ἐπηρεασμοῦ τῆς δικαιοσύνης, ὅτι κρατάει δικαστὰς εἰς τὴν τσέπην του καὶ ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι ἐκείνη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὑβρίζει τὴν Δικαιοσύνην.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§132Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Ἡλιοῦ, πρῶτον, ἐπεφυλάχθην νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν συγκεκριμένην καταγγελίαν περὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους. Σεῖς ὁ ἴδιος δὲν ἠσχολήθητε μὲ τὸ θέμα αὐτό, διότι ὑπάρχει εἰδικὸς ἀγορητής. Θὰ ἦτο ἄσκοπον καὶ θὰ ἐταλαιπώρουν τὸ Σῶμα, ἐὰν εἰς ἑκάστην καταγγελίαν περὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους ἐλάμβανον τὸν λόγον. Θὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ δώσω μίαν συνολικὴν ἀπάντησιν. Δεύτερον, κ. Ἡλιοῦ, δὲν ἀποδέχομαι τὰς αἰτιάσεις ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀπὸ οἱονδήποτε ἐκπρόσωπον, οἱουδήποτε κόμματος, πιστεύοντος εἰς οἱανδήποτε ἰδεολογίαν, δημοκρατικήν, φασιστικήν, ὁλοκληρωτικήν, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς χώρας μὲ ἐλεύθερον δημοκρατικὸν πολίτευμα, νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει Εἰσαγγελικὴ Χούντα καὶ ὅτι ἐκ τῶν προτέρων ἐκδίδομεν τὰς ἀποφάσεις. Διότι αὐτὸ σημαίνει, κύριοι, ἡ φράσις «περὶ σκοπίμων συνθέσεων». Σημαίνει, ὅτι ἐκ τῶν προτέρων ἔχουν ἐκδοθῆ ἀποφάσεις. Εἰς ἄλλας χώρας ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ καὶ συμβαίνει, ὄχι ὅμως εἰς τὴν ἰδικήν μας χώραν. Καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τοῦ παρόντος.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Χούτα.

§134Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἀνεφέρθη καὶ εἰς μίαν πολιτικήν, ἐπαναλαμβάνω, πρᾶξιν ἰδικήν μου, τοῦ 1952. Ἐν πρώτοις, εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινίσω, ὅτι τὸ 1952 ἐγὼ δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα, δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν ΕΠΕΚ, ἀνῆκον εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον συνειργάζετο ἐν τῇ Κυβερνήσει μὲ τὴν ΕΠΕΚ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα. Ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ κυρίως ὁ κατέχων τὴν Προεδρικὴν ἕδραν, ἡ διαφωνία μου μὲ τὴν Κυβέρνησιν τότε Πλαστήρα–Βενιζέλου, ἦτο ἐντοπισμένη ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη εἶχε συντάξει τὸ περίφημον νομοσχέδιον περὶ μέτρων ἐπιεικείας......

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰρηνεύσεως.

§136Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἰρηνεύσεως τὸ ἀποκαλούσατε, κατ’ εὐφημισμόν. Συντάκτης δέ, νομίζω, τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου ἦτο ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τοῦ Σώματος. Καὶ ἀπηύθυνα τότε ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ἀείμνηστον Στρατηγὸν Πλαστῆρα καὶ ἐδήλωσα εἰς αὐτόν, ὅτι θεωρῶ πρόωρον τοὐλάχιστον τὴν ὁμαδικὴν ἐκείνην ἀποφυλάκισιν τῶν ἐγκληματιῶν τῆς κατοχῆς, οἷα προεβλέπετο διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Διὰ δημοσίων δὲ δηλώσεών μου ἐτόνισα, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Ὁ Στρατηγὸς Πλαστῆρας, Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπήντησεν, ὅτι θὰ θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὁ Βενιζέλος.

§138Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Καὶ ὁ Βενιζέλος. Καὶ ἡ ἀπάντησις ἡ ἰδική μου ἦτο καὶ εἰς τὸν Στρατηγὸν Πλαστῆραν καὶ εἰς τὸν Σοφοκλῆ Βενιζέλον, ὅτι μοῦ εἶναι ἀδιάφορον, θὰ ἐκτελέσω τὸ χρέος μου ὡς ἐθνικὸς ἀγωνιστὴς καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ὅπως ἐγὼ τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν δηλώσεών μου δημοσίᾳ γενομένων καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐπέμενεν ὁ Στρατηγὸς Πλαστῆρας νὰ θέσῃ θέμα ἐμπιστοσύνης καὶ ἐπέμεινα εἰς τὴν ἄποψίν μου, ὅπως ἐνόμιζον, ὅτι ὑπηγορεύετο αὕτη ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεώς μου καὶ κατεψήφισα τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, φυσικὸν ἦτο, νὰ πέσῃ. Διότι μετ’ ἐμοῦ κατεψήφισαν καὶ ἄλλοι δύο συνεργαζόμενοι τότε μετ’ ἐμοῦ συνάδελφοι.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπεσεν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§140Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀπὸ αὐτὸ ἔπεσεν. Ὁ στρατηγὸς Πλαστῆρας, παρὰ ταῦτα, —καὶ τὸ γνωρίζετε σεῖς, οἱ τότε φίλοι τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα— τὴν πρᾶξιν μου ἐκείνην τὴν ἐχαρακτήρισε καὶ δημοσίᾳ ὡς πρᾶξιν πράγματι ἀνδρικὴν καὶ τιμίαν — ἴσως ὄχι πολιτικῶς σωστήν, διότι ἔβλαπτε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐμὲ προσωπικῶς — ἀλλ’ ὡς τιμίαν καὶ ἀνδρικὴν πρᾶξιν. Ἀπόδειξις τούτου, ὅτι εἰς τὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν μετὰ δύο μῆνας ἀπὸ τῆς ἀνατροπῆς τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ἡ ὁποία, φυσικά, ὠφείλετο εἰς ἐμέ, κατῆλθον ὡς ὑποψήφιος τῆς ἡνωμένης παρατάξεως Βενιζέλου–Πλαστήρα, ΕΠΕΚ δηλαδὴ καὶ Φιλελευθέρων, καὶ μὲ δήλωσιν μάλιστα τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα, ὅτι ὑποστηρίζει ἰδιαιτέρως τὴν ἰδικήν μου ὑποψηφιότητα. Καὶ ἐρωτῶ, κατόπιν τούτου, τί σχέσιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ πολιτικὴ ἐκείνη πρᾶξις, καθαρῶς πολιτικὴ πρᾶξις ἰδική μου, ὑπαγορευομένη, ἐπαναλαμβάνω......

§141Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Σερπάνος διαφωνεῖ.

§142Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὀλίγη σοβαρότης, κ. συνάδελφε, δὲν βλάπτει, τοὐλάχιστον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε καὶ κ.κ. βουλευταί, ὑπῆρξε, ναὶ ἢ οὔ, ἀτυχὴς ὁ παραλληλισμὸς τῆς πολιτικῆς ἐκείνης πράξεώς μου μὲ τὰ σημερινὰ φαινόμενα εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον; Νομίζω, ὅτι οὐδεμία ὑπάρχει σχέσις. Πάντως ἐγώ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναμνήσεως αὐτῆς τῆς πράξεώς μου τῆς πολιτικῆς, δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι ὁποτεδήποτε νομίσω, ἐπὶ ἐθνικοῦ θέματος, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ ἀπόψεων μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχω, εἴτε τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, αἱ ἀπόψεις μου, ἀνεξαρτήτως τοῦ οἱουδήποτε ἀποτελέσματος, τοῦ πολιτικοῦ, αἱ ἀπόψεις μου θὰ ὑποστηριχθοῦν παρ’ ἐμοῦ, διότι ἄλλως θὰ ἤμην ἀνάξιος καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν περίπτωσιν δὲ αὐτὴν θὰ ἤμην ἀνάξιος καὶ ὡς ἡγέτης τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος 1941– 1945, ὅταν ἐπρόκειτο περὶ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἥπτοντο ἀκριβῶς τῶν θεμάτων τῶν ἀγώνων ἐκείνων. Συνεπῶς, εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ ἔντιμος καὶ ἀνδρικὴ ἐκείνη πολιτική μου πρᾶξις μὲ τὸ σημερινὸν καταπληκτικὸν —εἶναι ὁ ἐπιεικέστερος χαρακτηρισμὸς διὰ τὴν ὥραν αὐτὴν— φαινόμενον τῶν συνωμοσιῶν καὶ μεταστάσεων.

§143Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πρῶτον, δὲν ἐπέκρινα τὴν πολιτικήν σας πρᾶξιν, κ. Χούτα, καὶ τιμῶ τοὺς ἀγῶνας σας. Ἠμπορεῖ νὰ ἦτο ἐσφαλμένη ἡ πολιτική σας πρᾶξις, εἶναι ἰδικόν σας θέμα, ἁπλῶς ἀνέφερον, ὅτι τότε παραιτήθητε καὶ ὡδηγήθημεν εἰς ἐκλογάς. Τιμῶ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι καὶ ἐὰν εἰς τὸ μέλλον διαφωνήσετε ἐπὶ θέματος σοβαροῦ, δὲν θὰ διστάσετε, ὅσας ὕβρεις καὶ ἐὰν σᾶς ἀπευθύνουν, ὅσας συκοφαντίας καὶ ἐὰν σᾶς ἐκτοξεύσουν, νὰ πράξετε τὸ καθῆκον σας. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, κ.κ. συνάδελφοι, τί ἔπραξαν περισσότερον τὰ μέλη τῆς πολιτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅταν διεφώνησαν μὲ τὸν κ. Παπανδρέου καὶ τοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν θὰ τὸν ἀκολουθήσουν; Τί περισσότερον ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τοῦ κ. Χούτα, τὴν ὁποίαν ὅλοι τιμῶμεν.

§144Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἀτυχὴς ὁ παραλληλισμὸς τῆς ἰδικῆς μου ἐκείνης πολιτικῆς πράξεως, ὅπως δι’ ὀλίγων τὴν περιέγραψα μὲ τὴν πρᾶξιν τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει σήμερον συναδέλφων. Δὲν διεφώνησαν ἐπὶ οὐδενὸς θέματος ἐθνικοῦ, εἶναι γνωστὸν αὐτό. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἐγὼ δὲν μετέστην οὔτε εἰς ἄλλην παράταξιν, οὔτε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀντιπάλου πρὸς τὴν παράταξίν μου κόμματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἐγὼ παρέμεινα πιστὸς ἀγωνιστὴς τῆς φιλελευθέρας δημοκρατικῆς παρατάξεως καὶ ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ὁποίας κατῆλθον καὶ εἰς ἐκείνας ἀκόμη τὰς μετὰ δίμηνον ἀπὸ τῆς διαφωνίας μου ἐκλογὰς καὶ κατέρχομαι ἐν συνεχείᾳ μέχρι σήμερον. Ἑπομένως, ὑπάρχει κάποια διαφορὰ καὶ ἂς ἀφήσωμεν τὸ θέμα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Κεφαλληνός, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§146Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Στεφανάκης, ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου περίπτωσιν καὶ εἶπεν, ὅτι «ἤδη διεβιβάσθη εἰς τὴν Βουλὴν ἡ αἴτησις ἄρσεως τῆς ἀσυλίας τοῦ βουλευτοῦ κ. Κεφαλληνοῦ». Ναί, ἤχθη εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ ἐσημειώθη μία καθυστέρησις, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, εἶναι ἀδικαιολόγητος. Ἡ μήνυσις τοῦ κ. Ἀποστολάκου ἐναντίον μου, ὑπεβλήθη εἰς τὰς 5 Δεκεμβρίου 1965 καὶ ἡ δικογραφία διεβιβάσθη εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία μου μετὰ τέσσαρας μῆνας καὶ πλέον καὶ διεβιβάσθη ἀφοῦ ἔγινε τὸ νέον θέμα. Διὰ ποῖον λόγον τέσσαρας μῆνας δὲν ὑπῆρχεν ἡ εὐθιξία τῆς προωθήσεως τῆς ἄρσεως τῆς ἀσυλίας μου; Ἐγὼ ἐδήλωσα, ὅτι θὰ ζητήσω τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου, διότι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχομεν δικαιώματα, ἀλλὰ πρῶτα ἀπὸ τὰ δικαιώματα ἔχομεν ὑποχρεώσεις καὶ δὲν ἐζήτησα μόνον τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου. Ὅλοι οἱ συνάδελφοι θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῶνται, ὅτι, ὅ,τι κατήγγειλον τὸ κατήγγειλον ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ ἐναντίον μου ποινικὴ δίωξις. Ἠμποροῦσα νὰ εἴπω ὅ,τι θέλω νὰ σπιλώσω συνειδήσεις καὶ νὰ μείνω, ἀτιμώρητος, ἀκαταδίωκτος. Ἀλλὰ διὰ νὰ δημιουργήσω δυνατότητα νὰ ὑπάρξῃ ἐναντίον μου ποινικὴ δίωξις, τὴν ἑπομένην ἐθελοντικῶς ἔκαμον ἀνακοινώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀσκηθῇ ἐναντίον μου ποινικὴ δίωξις, ὄχι δι’ ὅ,τι εἶπον εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δι’ ὅσα ἐδήλωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἕν. Κέντρου). (Φωναί: Μπράβο Κεφαλληνέ). Τὸ μπράβο, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἀκούεται, ὅταν κανεὶς κάνῃ τὸ καθῆκον του, δὲν ἀκούεται «μπράβο». Γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία μου καὶ γνωρίζω, ὅτι θὰ καθήσω στὸ σκαμνί, ὅπως κάποιος ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ἐφώναξεν, ὅτι «ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ κάτσῃς στὸ σκαμνί». Εἰς τὰ προσωπικά μου θέματα δὲν κάμω ἀντιδικίαν, παραμερίζω καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ πολιτικά μου φρονήματα. Καὶ ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὅταν ὁμιλῶμεν διὰ θέματα τοιούτου ἠθικοῦ βάθους, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ἰδιαιτέρως προσεκτικοί, ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ἰδική μου περίπτωσις ἀνεμίχθη, κακῶς, καὶ τὸ ὄνομα κάποιου ἐκ τῶν παρισταμένων κ.κ. Ὑπουργῶν. Καὶ ἔσπευσα νὰ εἴπω ὄχι, δὲν πταίει, δὲν μοῦ εἶπε τίποτε, δὲν συμμετεῖχε καθόλου. Καὶ χωρὶς νὰ προκληθῶ ἀπὸ κανένα ἐδήλωσα καὶ κάτι ἄλλο, ἴσως θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Στεφανάκης καὶ μὲ ἄλλον βουλευτὴν ἐκ τῶν ἀποστατῶν ἦλθον εἰς ἐπαφήν, π.χ., εἶπον μὲ τὸν κ. Στεφανάκην καὶ δὲν μοῦ ἔκαμεν οὔτε αἰχμήν, ὄχι δὲν μοῦ ἐζήτησε νὰ προσχωρήσω. Νὰ καθήσω κατηγορούμενος ὅταν ἀρθῇ ἡ ἀσυλία μου. Δὲν γνωρίζω τί θὰ συμβῇ εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω, εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν δικαστῶν ποὺ θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ δικαστηρίου ποὺ θὰ μὲ δικάσῃ. Καὶ ἐπειδὴ εἶμαι δικηγόρος καὶ θὰ δικασθῶ ἀπὸ Ἐφετεῖον, γνωρίζω ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θὰ εἶναι οἱ ἴδιοι δικασταὶ ποὺ ἐδίκασαν προχθὲς τὸν «Ἀνένδοτον» καὶ ἐὰν ἀθωωθῶ ὁ κ. Μουστάκης θὰ κάμῃ ἔφεσιν καὶ θὰ κάμῃ νέαν σύνθεσιν διὰ νὰ μὲ δικάσουν. Ἀλλὰ τοιαύτας καταδίκας τὰς περιφρονῶ, δὲν τὰς φοβοῦμαι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρομαι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος μας εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς.

§148Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον ἀνέφερον τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Κεφαλληνοῦ καὶ δὲν δυσκολεύομαι καθόλου νὰ συνομολογήσω, ὅτι ἡ ἀνάκρισις ἐβράδυνεν. Ὅταν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, τὴν διεβίβασα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πάντοτε ὅλας τὰς δικογραφίας τὰς διαβιβάζομεν ἀμέσως εἰς τὴν Βουλήν, πρῶτον. Δεύτερον εἶμαι βέβαιος, χάριν τοῦ κύρους καὶ τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν. Λυποῦμαι βαθύτατα δι’ ὅσα τελευτῶν εἰς τὴν σύντομον αὐτὴν ἀγόρευσίν του εἶπε περὶ Δικαιοσύνης. Ὑπερέβητε κάθε προηγούμενον. Εἶναι ἀπίθανος ἡ ἐπίπτωσις αὐτῶν, ποὺ μὲ τὸν πλέον ἀνεύθυνον τρόπον, μὲ τὸν πλέον ἀσύδοτον τρόπον ἐκτοξεύετε ἐναντίον τῆς Δικαιοσύνης. Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὄχι μόνον θὰ καθιερώσωμεν ὡς πάγιον γνώρισμα τὴν κατασυκοφάντησιν, τὴν ἐκθεμελίωσιν, ἀλλὰ καὶ κάτι περισσότερον, δὲν θὰ μείνῃ τίποτε ὄρθιον μὲ τὴν φορὰν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν πάρει.

§149Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τὰς 15 Ἰουλίου καὶ πέραν γίνονται ὅλα αὐτά.

§150Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε, κύριε Παπαδόπουλε, διὰ τὴν Δικαιοσύνην θὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς;

§152Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνεννοήθην μαζί σας, ἔχω προσωπικὸν ζήτημα.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πάντως θλιβερὸν τὸ φαινόμενον αὐτό. Ὁρίστε.

§154Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀνεφέρθη εἰς προσωπικόν μου ζήτημα. Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Μπακόπουλον, τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἶπεν, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τηλεγραφήματος ἰδικοῦ μου, τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, δὲν τὸ υἱοθετεῖ, τὸ εἶπε μίαν, δύο καὶ πέντε φοράς. Εἶναι ἀπόδειξις αὐτό, ὅτι δὲν υἱοθετήθη τὸ τηλεγράφημά μου, ἀλλὰ ἐζητήθη ἔρευνα, εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι τὸ κόμμα μας δὲν προδικάζει καὶ δὲν προεδίκασε — ἐπειδὴ εἶχον δηλώσει μὲ τὸ τηλεγράφημά μου περὶ ἑνὸς ἀτυχοῦς γεγονότος ποὺ εἶχε συμβῆ εἰς τὴν Δράμαν, ὅτι θὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν — δράττομαι τῆς εὐκαιρίας συζητουμένης τῆς προτάσεως δυσπιστίας νὰ ζητήσω, ὅπως δεχθῇ ἡ Βουλὴ καὶ τὴν ἀπασχολήσω...

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι τώρα, κ. Παπαδόπουλε, εἰς τὴν σειράν σας.

§156Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ μακρηγορήσω, κ. Πρόεδρε.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὴν σειράν σας, θὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ θὰ εἴπητε αὐτά, τὰ ὁποῖα θέλετε.

§158Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τηρηθῇ ἡ σειρά, κ. Πρόεδρε, διότι ἕνας πόντος νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν κάλτσα, πάει ὅλη ἡ κάλτσα.

§159Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶμαι ἀκάλυπτος καὶ ἀπὸ τὸ κόμμα μου.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μπακόπουλε, παρακαλῶ πολὺ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων καὶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν προτάσεων δυσπιστίας, νὰ ρυθμίσωμεν τὸ θέμα τῆς αὐριανῆς συνεδριάσεως. Ἐρωτῶ, ἐπιθυμεῖ ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάσωμεν αὔριον τὴν πρωΐαν, ἀντὶ τοῦ ἀπογεύματος;

§161Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πολλοὶ ἀγορηταὶ ἐγγεγραμμένοι καὶ ἂν ἀρχίσωμεν αὔριον τὴν 11ην πρωϊνήν, τὸ πολὺ νὰ φθάσωμεν μέχρι τῆς 3, 4 τὸ ἀπόγευμα χωρὶς νὰ ἔχουν ὁμιλήσει τινὲς τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων κ.κ. συναδέλφων. Ἐνῷ ἂν ἀρχίσωμεν τὸ ἀπόγευμα εἰς τὰς 6, μὲ τὴν παράτασιν τῆς συνεδριάσεως θὰ δυνηθοῦν νὰ λάβουν τὸν λόγον ἀρκετοὶ ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων κ.κ. συναδέλφων.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὴν Κυριακὴν τὸ ἀπόγευμα θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν;

§163Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα καὶ τὴν Κυριακὴν τὸ ἀπόγευμα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλοῦσα ἐγὼ λόγῳ τῆς ἑορτῆς νὰ συνεδριάσωμεν τὴν πρωΐαν τῆς αὔριον. Ἐξ ἄλλου ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀδιαθετῶν μοῦ διεμήνυσε νὰ ἔχωμεν αὔριον πρωϊνὴν συνεδρίασιν.

§165Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακή, θὰ συνεδριάσωμεν τὸ ἀπόγευμα.

§166Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀρχίσωμεν τὸ πρωΐ εἰς τὰς 10,30′ αὔριον μέχρι τὰς 6 τὸ ἀπόγευμα, ὁπότε δύνανται ἀρκετοὶ ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων κ.κ. συναδέλφων νὰ ὁμιλήσουν.

§167Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακὴν θὰ συνεδριάσωμεν τὸ ἀπόγευμα. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν λόγῳ τοῦ σοβαροῦ εἰδικοῦ θέματος τοῦ κ. Βαλυράκη, τὰ πρακτικὰ εἰς τὸ Δελτίον Τύπου νὰ καταχωρηθοῦν ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα.

§168Ι. ΒΑΛΥΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν ἀποκαλύψεών μου, ἔχω καὶ μαγνητοφωνήσεις.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προτάσεων δυσπιστίας. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§170Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε δύο λέξεις, πρὶν ἢ ὁμιλήσῃ ὁ συνάδελφος κ. Πολυχρονίδης, ὥστε νὰ ἔχω μίαν ἐξήγησιν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶν πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. κατὰ τὸ παρελθὸν κατέστην ἀνεξάρτητος. Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε καὶ τώρα ὡς ἀνεξάρτητος βουλευτὴς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις μετὰ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων; Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε πότε θὰ ὁμιλήσω;

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ρουσσόπουλε, θὰ ὁμιλήσετε ἐντὸς τῆς αὔριον.

§172Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, εὐχαριστῶ.

§173Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐπιτρέψουν κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν καὶ εἰς τὸν συνάδελφον, κ. Καμπερίδην, νὰ εἴπῃ ὀλίγα τινὰ διὰ τὸ προσωπικόν του ζήτημα.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Ὁρίστε, κ. Πολυχρονίδη.

§175Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ καταπάτησις τῆς λαϊκῆς θελήσεως, ἡ ὁποία συνετελέσθη τὴν 15ην Ἰουλίου, δὲν ἐδημιούργησε μόνον τὴν συνεχιζομένην πολιτικὴν ἀνωμαλίαν, ἀλλὰ τείνει νὰ προσλάβῃ μορφὴν πράγματι ἐθνικῆς κρίσεως. Οἱ δημιουργοὶ τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι, διὰ νὰ χρησιμοποιήσω τὴν ἔκφρασιν καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ, οἱ προδόται τῆς παρατάξεώς μας, οἱ προδόται τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν τὸ πραξικόπημα, προσεπάθησαν κατὰ καιρούς, διὰ τῶν πλέον ἀπιθάνων μυθευμάτων νὰ δικαιολογήσουν τὴν προδοσίαν των. Τὰ μυθεύματά των ἐκ τῶν γεγονότων διεψεύσθησαν παταγωδῶς καὶ οὐδεὶς Ἕλλην, ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς τοποθετήσεώς του ἐπείσθη, ὅτι τὰ μυθεύματα τῆς νοσηρᾶς ἐπινοήσεώς των ἀποτελοῦν τὴν αἰτιολογίαν. Ἀντιθέτως καὶ ὁ τελευταῖος Ἕλλην πολίτης, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κατὰ τρόπον αὐθόρμητον ἀντελήφθη, ὅτι πρόκειται περὶ καταπατήσεως τοῦ ἱερωτέρου ἀνθρωπίνου δικαιώματός του, τὸ ὁποῖον τοῦ παρέχει ὁ ὑπέρτατος τοῦ κράτους νόμος, τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ ᾐσθάνθη αὐτὸ προσωπικῶς καὶ τὸ αἴσθημα αὐτὸ ἀθροιστικῶς ὑπῆρξε τὸ αἴσθημα τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὴν ἀντίθεσιν καὶ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Λαοῦ κατὰ τοῦ πραξικοπήματος. Καὶ τὸ ὑπερήφανον τοῦτο φρόνημα τοῦ Λαοῦ ἐνόμισαν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς καταχρήσεως τῆς ἐξουσίας καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν πλέον ἀπαραδέκτων, ἠθικῶς, μεθόδων, νὰ πτοήσουν. Θὰ πρέπει νὰ ἐπείσθησαν ἐπὶ τέλους, ὅτι οὐδὲν ἐκ τῶν μέσων τούτων ἐστάθη ἱκανὸν νὰ μεταβάλῃ τὸ φρόνημα τοῦ Λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἀντιθέτως καθημερινῶς γίνεται ἐντονώτερον. Πιστεύω, ὅτι θὰ ἐνθυμῆται ὁ τόσον ἀγερώχως ἀνελθὼν ἀπόψε ἐπὶ τοῦ βήματος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, τί τοῦ συνέβη ἀκόμη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του ἐκλογικὴν περιφέρειαν εἰς τὰ Ἀνώγεια ποὺ ἐχρειάσθη μεγάλη φροντὶς διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀπολυτρωθῇ ἀπὸ τὴν μῆνιν τοῦ λαοῦ. Εἶναι αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις τῆς Χώρας, τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἡ Δικαιοσύνη, εἶναι οἱ θεσμοὶ ἐκεῖνοι, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ πραγματικὴ Δημοκρατία, εἶναι οἱ θεσμοὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ὅλα τὰ Κόμματα, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως πάντοτε, ὑπεστήριξαν ὅτι θὰ πρέπει μὲ ἀποκλειστικότητα νὰ μείνουν ὡς ὄργανα τοῦ Κράτους καὶ ὄχι ὡς ὄργανα τοῦ Κόμματος, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν θὰ συνέβαινε τὸ ἀντίθετον. Εἶναι, ὅμως, γεγονός, ὅτι δὲν φθάνει μόνον ἡ φιλολογικὴ αὐτὴ διακήρυξις, πρέπει κάποτε νὰ γίνῃ πίστις καὶ ἀπόφασις τῶν κομμάτων, ἐὰν πράγματι πονοῦμεν τὸν τόπον αὐτὸν ποὺ λέγεται Ἑλλάς. Ἐναντίον τῶν ἱερῶν αὐτῶν θεσμῶν, τὴν στιγμὴν αὐτήν, μὲ τὸν αὐτὸν ἀδίστακτον τρόπον, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐπρόδωσαν τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, μὲ τὸν αὐτὸν ἀδίστακτον τρόπον βάλλουν σήμερον ἐναντίον τῶν θεσμῶν αὐτῶν, διὰ νὰ τοὺς ἐκμεταλλεύωνται πρὸς κατάπνιξιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος, ὥστε νὰ τοὺς ἔχουν καταρρακώσει, χωρὶς νὰ συναισθάνωνται, ὅτι διὰ τῶν μεθόδων τούτων, σείουν τὰ θεμέλεια τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος, σείουν τὰ θεμέλεια τῆς Ἑλλάδος μας καὶ ὅτι ἤδη ἔχουν δημιουργήσει μέγα Ἐθνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον σήμερον προβάλλει ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας πολίτης, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας βουλευτής, ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς τοποθετήσεώς του, ὁ ὁποῖος ἐρωτώμενος περὶ τῆς σημερινῆς συνεχιζομένης ἀνωμαλίας, νὰ μὴ ἀπαντᾶ, ὅτι τὰ πράγματα δὲν πηγαίνουν διόλου καλά, ὅτι οἱ κίνδυνοι ἐκ τῆς συνεχίσεως τῆς καταστάσεως αὐτῆς διὰ τὸ Ἔθνος δὲν εἶναι μικροί. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ στυγνὴ πραγματικότης, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ ὁμιλήσω ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι ὡς βουλευτὴς ἀνήκων εἰς μίαν καθωρισμένην πολιτικὴν παράταξιν, διότι μόνον ἔτσι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους θὰ δυνηθοῦν νὰ συμβάλουν θετικῶς διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πολιτικῆς ὁμαλότητος. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ σημερινὴ ἐθνικὴ περιπέτεια, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεπάτησαν τὴν λαϊκὴν θέλησιν, δημιουργεῖ τὸ χρέος συνειδήσεως ὅλων τῶν βουλευτῶν, ὅλων τῶν κομμάτων, τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τῶν κομμάτων, τῶν προερχομένων ἀπὸ τὴν λαϊκὴν θέλησιν, τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν μερίδα καὶ ἐν τῷ συνόλῳ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ πράξουν τὸ καθῆκον των πρὸς τὸ Ἔθνος. Καὶ πρὸς αὐτά, τὴν στιγμὴν αὐτὴν πρόκειται νὰ ἀπευθυνθοῦν τὰ ὅσα ἐν συνεχείᾳ θὰ εἴπω. Διότι θὰ ἦτο ἄσκοπον, ἀλλὰ καὶ ἀνάξιον, ἐὰν ὅσα ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος θὰ φέρω εἰς τὴν δημοσιότητα, ἤθελον νὰ τὰ ἀπευθύνω πρὸς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Διότι πρόκειται περὶ ἀτόμων καὶ μόνον. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ἐπρόδωσαν τὴν λαϊκὴν θέλησιν, κανένα λαϊκὸν ἔρεισμα δὲν ἔχουν καὶ κανένα δὲν ἐκπροσωποῦν. Εἶναι ἁπλῶς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τυπικῶς ἀποτελοῦν τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο καὶ ἄσκοπον καὶ ἀνωφελὲς νὰ ἀναζητήσῃ κανεὶς εὐθύνας. Δι’ αὐτὸ ἀπευθυνόμεθα μὲ ἀποκλειστικότητα πρὸς τὰ ἐν τῇ Βουλῇ κόμματα, τὰ προερχόμενα ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, διότι αὐτὰ ἔχουν καὶ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν ὁμαλότητα εἰς τὴν χώραν μας. Ἂς παραμερίσωμεν κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν διὰ τὸ Ἔθνος στιγμὴν τὸν κομματικὸν ἐπηρεασμὸν καὶ ἂς κινήσωμεν τὴν σκέψιν καὶ τὴν ἀπόφασίν μας, μὲ μόνον κίνητρον τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους, ὅτε θὰ φανοῦμε ἄξιοι τῆς ἐθνικῆς ἀποστολῆς μας. Εἶναι ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὠμὴ ἀλήθεια θὰ πρέπει νὰ διατυπωθῇ μετὰ πάσης παρρησίας. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τοὺς θεσμοὺς εἶναι ἀπόλυτος. Ἀλλὰ τίποτε εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀσύδοτον. Καὶ ὅταν οἱ θεσμοὶ βάλλωνται καὶ καταρρακώνονται, ἐπιβάλλεται καὶ ἡ ἀναζήτησις καὶ ἡ καταγγελία τῶν κακῶς γενομένων, διότι μόνον ἔτσι θὰ κρατήσωμεν τοὺς θεσμοὺς εἰς τὴν μεγάλην ἀποστολήν των, ἔτσι μόνον θὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν Δημοκρατίαν εἰς τὴν γενέτειράν της, ἔτσι μόνον θὰ προστατεύσωμεν τὸ συνταγματικόν μας πολίτευμα, τὸ ὁποῖον ἀτυχῶς, πρόσωπα ἐκ τῆς παρατάξεώς μας καταλύουν, μετὰ τὸ πραξικόπημά των τῆς 15ης Ἰουλίου. Ὕστερα ἀπ’ αὐτὰ ἡ σῆψις καὶ μόνον, δεσπόζει σήμερον τῆς δημοσίας μας ζωῆς. Ἡ παρασιώπησις τῆς στυγνῆς πραγματικότητος, ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ σήμερον, θὰ εἶναι ὡς ἐὰν θέλωμεν νὰ καλύψωμεν τὴν ὑπάρχουσαν φωτιὰν ὑπὸ τὴν στάχτην, διὰ νὰ φθάσωμεν κατὰ τρόπον βέβαιον εἰς τὴν ἐπικίνδυνον ἀνάφλεξίν της, καὶ μὲ τὸν μέγαν κίνδυνον τῆς καταρρεύσεως τότε αὐτοῦ τοῦ ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος. Ἐνόμισαν οἱ προδόται τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ, ὅτι μὲ τὴν ἀναβίωσιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Κράτους θὰ δυνηθοῦν νὰ κάμψουν τὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ. Καὶ ἡ πρώτη ἐνέργεια, εἰς τὴν ὁποίαν προέβησαν ἦτο τὸ ὄργιον τῶν μεταθέσεων στελεχῶν καὶ ὁπλιτῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τὸ ὄργιον τῶν μεταθέσεων ὑπὸ τὸν τύπον τῶν προγραφῶν διὰ νὰ ἐπιδιώξουν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς νὰ δημιουργήσουν Σώματα Ἀσφαλείας τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμψουν τὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ. Τὸ ὑλικόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποτελοῦνται τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι ἐξαίρετον. Καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι ὑπὸ τὴν ἄλφα Κυβέρνησιν ἵστανται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των, ἐνῷ ὑπὸ τὴν βῆτα συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Δὲν πταίουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἀλλ’ οἱ κατευθύνοντες αὐτά. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ αὗται εἶναι μεμονωμέναι. Ἡ Κυβέρνησις Παπανδρέου καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργός, αἰσθανόμεθα ὑπερήφανοι διότι κατεβάλομεν προσπαθείας διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν παντελῶς τὰ Σώμ. Ἀσφαλείας ἀπὸ κόμμα καὶ διὰ νὰ τὰ καταστήσωμεν ἀποκλειστικῶς ὄργανα τοῦ Κράτους. Σήμερον ὅλα αὐτὰ ἔχουν ἀνατραπῆ. Τὸν τελευταῖον καιρὸν δέχομαι ὁμαδικῶς ἐπισκέψεις ἀστυφυλάκων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἐξέγερσιν ὕστερα ἀπὸ τοὺς ἐκβιασμούς, τοὺς ὁποίους ὑφίστανται ἀπὸ ὡρισμένα ὄργανα ἀνάξια τῆς ἀποστολῆς των, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὰ ὄργανα αὐτά, διὰ μόνον τὸν λόγον, ὅτι εἶναι πιστὰ εἰς τὸ καθῆκον των καὶ δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ γίνουν ὄργανα τοῦ κόμματος. Ἐν προκειμένῳ τὰ ἀνέντιμα αὐτὰ ὄργανα μὲ ὕβρεις στρεφομένας ἐναντίον τοῦ προσώπου τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. καὶ ἐμοῦ προσπαθοῦν νὰ προκαλέσουν τὴν δυσφορίαν τῶν ἐντίμων ἀστυνομικῶν, ὥστε τὴν ἑπομένην νὰ ἐπακολουθήσῃ καταγγελία καὶ παραπομπὴ αὐτῶν εἰς τὰ ἁρμόδια Συμβούλια μὲ ἀνυπάρκτους κατηγορίας καὶ μὲ σκοπὸν τὴν ἀποπομπήν των ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Θὰ μνημονεύσω ἐνδεικτικῶς περιπτώσεις, ὧν ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ ποὺ βεβαιώνουν τὴν δημιουργίαν τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους. Ὑπῆρξεν ἡ Ἐθνικὴ Ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου. Ὁ κ. Ἀποστολάκος ὠργάνωσεν ὁλόκληρον ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ ἀκουσθοῦν ὡρισμένα συνθήματα καὶ ἐπευφημίαι, ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων καὶ νὰ ἀπαγορευθοῦν κατὰ τρόπον βίαιον αἱ ἐκδηλώσεις ὑπὲρ ἄλλων προσώπων. Ἐὰν θὰ ἐπεδιώκετο νὰ ἀποφευχθοῦν παντελῶς ἐκδηλώσεις, πρὸς ὅλας τὰς πλευράς, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς ἱερότητος τῆς ἡμέρας ἐκείνης, οὐδεὶς ψόγος. Συνέβη, ὅμως, τὸ ἀντίθετον. Καὶ ἐπειδὴ ἡ δύναμις τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων δὲν ἦτο ἀρκετὴ διὰ τὸ ἐγχείρημα αὐτό, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου ἐκλήθη τὸ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς νὰ προσθέσῃ καὶ ἰδικήν του ἀξιόλογον δύναμιν, ἡ ὁποία συνεκεντρώθη τὸ ἀπόγευμα τῆς 24ης Μαρτίου καὶ περὶ ὥραν 6ην εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Κηφισίας, ὅπου ἐδόθησαν αἱ ὁδηγίαι περὶ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνελάμβανον. Μὲ πολιτικὴν περιβολὴν καὶ μὲ περίστροφον, τὸ ὁποῖον ὡς ἀνέφερεν ἡ σχετικὴ διαταγὴ ἔδει νὰ φέρουν ἀφανῶς, ἔπρεπε νὰ καταλάβουν ὡρισμένας θέσεις εἰς τὸν χῶρον τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἐπετείου, ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἤρχιζαν τὰς ἐπευφημίας πρὸς ὡρισμένα πρόσωπα. Παραλλήλως ἐδόθη ἐντολή, ἐὰν ἀποτολμηθοῦν ἐπευφημίαι ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου θὰ ἔπρεπε ἀμέσως νὰ καταπνίγωνται ἐν τῇ γενέσει των. Ἦλθεν ἡ 25η Μαρτίου, ἤμουν σπίτι μου καὶ περὶ ὥραν 9.45′ πρωϊνὴν ἔλαβον τηλεφωνήματα διὰ νὰ μεταβῶ εἰς τὸ Αʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα ὅπου ἤρχισαν συλλαμβανόμενα ἀναιτίως καὶ ὁμαδικῶς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὅταν ἤκουον τὰς ἐπευφημίας πρὸς τὰ πρόσωπα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐζητωκραύγαζον ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας συνελαμβάνοντο ἀμέσως, ὕστερα ἀπὸ ἐπίθεσιν ποὺ ὑφίσταντο ἐκ τῶν ὄπισθεν καὶ ὡδηγοῦντο εἰς τὸ Αʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα. Ἔφθασα εἰς τὸ Τμῆμα αὐτὸ καὶ εὑρέθην πρὸς θεάματος τοιούτου, διὰ τὸ ὁποῖον ἐδοκίμασα ἐντροπὴν ὡς Ἕλλην πολίτης. Εὑρέθην πρὸ δικηγόρων, τοὺς ὁποίους εἶχον ὁδηγήσει ἐκεῖ καὶ τοὺς εἶχον κακοποιήσει. Εἶδον τὰ κτυπήματα εἰς τὰ πρόσωπά των. Εἶχον συλληφθῆ 60–70 πρόσωπα. Παρέμεινα ἐπὶ δίωρον εἰς τὸ Αʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα καὶ ἴσως ἡ παρουσία μου νὰ συνετέλεσεν ὥστε αὐτὸ τὸ ἄνευ προηγουμένου αἶσχος νὰ μὴ προχωρήσῃ. Καὶ μεταξὺ τῶν συλληφθέντων — διότι θέλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως σαφὴς καὶ συγκεκριμένος εἰς τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω — ἦτο ἕνας συμπολίτης μου φοιτητής, ὀνόματι Στυλιανιδάκης, ὁ ὁποῖος εἶχε κτυπηθῆ ἀγρίως. Διατί; Διότι μὲ ἕνα φίλον του εὑρέθη εἰς τὴν ὁδὸν Ἑρμοῦ καὶ ὅταν ὁμάδες προσώπων τῆς προελεύσεως αὐτῆς ἐζητωκραύγαζον ὑπὲρ ἄλλων προσώπων, ἀπετόλμησε νὰ ζητωκραυγάσῃ ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας, ἀπεπειράθη νὰ ζητωκραυγάσῃ ὑπὲρ τοῦ Παπανδρέου. Ὅταν ἔφθασεν εἰς τὴν λέξιν Παπα... αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ τῶν ὄπισθεν ἐδέχθη ἀπὸ ἕνα ἀστυνομικὸν μὲ πολιτικὴν περιβολὴν μίαν βάναυσον ἐπίθεσιν. Ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ἀστυνομικοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγρίως τὸν ἐκτύπησε κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον καὶ ὅταν τοῦ ἐζήτησε τὰ στοιχεῖα του καὶ ἀπήντησε, ὅτι εἶναι φοιτητὴς τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς, ἡ ἀπάντησις ἦτο: «Παληοβούλγαρε, δὲν θὰ πάρῃς ποτὲ τὸ πτυχίον σου». Καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς τὸν ὡδήγησεν εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα.

§176Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ποῦ εἶναι ὁ Ἀποστολάκος;

§177Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Προσήχθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, διότι τὸ ἀδίκημα ἐθεωρήθη αὐτόφωρον μὲ τὴν περίφημον κατηγορίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐν συνεχείᾳ θὰ ὁμιλήσω, τῆς περιϋβρίσεως τῆς Ἀρχῆς καὶ τὴν κατηγορίαν τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας, διότι ὁ νέος αὐτὸς μόλις ἐπανελθὼν ἐκ Κρήτης, συνέπεσε νὰ ἔχῃ ἕνα μικρὸ μαχαιράκι ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα πωλοῦνται εἰς τὰ περίπτερα τῆς Κρήτης, τὰ ἀναμνηστικά, μὲ φωτογραφίας τῆς Κρήτης καὶ τοῦ Βενιζέλου καὶ τὰ ὁποῖα ἐπάνω γράφουν καὶ μαντινάδες. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐδημιούργησε τὴν κατηγορίαν τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας.

§178Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Οἱ προδόται εἶναι Βούλγαροι.

§179Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Προσήχθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου μὲ ἄλλους, ἔγινεν ἡ ἀκροαματικὴ διαδικασία καὶ τὸ δικαστήριον, διότι τὰ γεγονότα ἦσαν συντριπτικά, δὲν ἐδέχθη τὴν περιύβρισιν τῆς Ἀρχῆς, ἐδέχθη μόνον τὴν παράνομον ὁπλοφορίαν καὶ τὸν ἐτιμώρησε μὲ μίαν ποινὴν φυλακίσεως 2–3 μηνῶν μὲ ἀναστολήν. Καὶ αὐτὰ εἰς βάρος τίνος; Εἰς βάρος ἑνὸς φοιτητοῦ ἐκ Κρήτης ποὺ ἐκ συμπτώσεως ἡ οἰκογένειά του ἔχει προσφέρει καὶ τὴν ζωήν της εἰς τοὺς ἀγῶνας διὰ τὴν τιμὴν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὅταν οἱ συγγενεῖς του ἦλθον καὶ παρηκολούθησαν τὴν δίκην καὶ εὑρέθησαν πρὸ τοῦ θεάματος αὐτοῦ, ἀντιλαμβάνεσθε, ποίαν ἐντύπωσιν ἀπεκόμισαν καὶ ποία ἦτο ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν μετέφερον εἰς τὰ χωριά των μόλις ἐπέστρεψαν. Καὶ ἀκολουθεῖ ὁ Εἰσαγγελεύς, ὁ Προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας, διὰ τὸν ὁποῖον ὀρθότατα καὶ δικαίως ἐπεσημάνθησαν, ὅσα ἐπεσημάνθησαν καὶ ἀσκεῖ ἔφεσιν, διὰ νὰ ἐπαναδικασθῇ ἡ ὑπόθεσις διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἔκρινε, ὅτι δὲν ἐπεβλήθη ἡ δέουσα ποινή.

§180Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Χατζῖκος. Τί λέγει ὁ κ. Στεφανάκης;

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, εἶσθε ἐγγεγραμμένος πρῶτος νὰ ὁμιλήσητε.

§182Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἤκουσα τὸν κ. Στεφανάκην, ὁμιλοῦντα καὶ μάλιστα μὲ ἕνα πνεῦμα πολὺ ὑπερήφανον διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν δικαιοσύνην, διὰ νὰ δώσῃ μαθήματα σεβασμοῦ πρὸς τὸν θεσμὸν τῆς δικαιοσύνης. Θὰ ἀποτανθῶ δι’ ὀλίγων, ὅταν θὰ ἔλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δικαιοσύνης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, παρ’ ὅλον ποὺ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εὐτυχῶς ὁ ἴδιος ἔχει δώσει τὴν ἀπάντησιν καὶ ὑπάρχει ἡ ἰδική του ἀναγνώρισις, δι’ ὅσα συμβαίνουν σήμερα ὅσον καὶ ἐὰν ἡ θέσις του δὲν τοῦ ἐπιτρέπει τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατὰ τρόπον ἀνεπιφύλακτον νὰ τὸ εἴπῃ. Ἀλλά, διότι ἡ ἐπιθυμία μου εἶναι ἡ συζήτησις νὰ κρατηθῇ εἰς τὸ ὕψος, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ κρισιμότης τῶν στιγμῶν ποὺ διατρέχει ἡ χώρα μας, δὲν θὰ θελήσω νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναγνώσω τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἴδητε ποὺ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ κακοδαιμονία, ἡ ἀπαράδεκτος, ἡ ὁποία σήμερον κινδυνεύει νὰ καταλύσῃ τὴν δικαιοσύνην, τὸ μέγα ὀχυρόν, πράγματι τῆς Δημοκρατίας. Ὁ κ. Στεφανάκης, ἐπὶ συζητήσεως γενομένης ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος δικαίως ἐτιμωρήθη. Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτὸς ἐτιμωρήθη, διότι διὰ τῶν ἐπικρίσεων, συστάσεων καὶ ἐπεμβάσεων ἠδύνατο νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν Δικαστῶν».

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Πότε τὰ εἶπεν;

§184Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τότε ποὺ ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι οὕτως δίδεται ἡ πλέον αὐθεντική, ἡ πλέον ἐπίσημος ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος θέματος τῆς Δικαιοσύνης, ποὺ δημιουργεῖ τὸ ἐθνικὸν χρέος ὅλων τῶν Κομμάτων, ὅλων τῶν βουλευτῶν, νὰ προσέξουν τὸ μέγα θέμα τῆς δικαιοσύνης, διότι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἡ δικαιοσύνη νὰ ἀποτελῇ τὴν ἐπισφράγισιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Κράτους. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, κύριοι, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἕτερον παράδειγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν. Ἦτο ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 δημιουργὸς τῆς σημερινῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας, ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ πολιτικὴν περιοδείαν εἰς τὰ Χανιά. Δὲν ἐστάθμισε, ὅμως, τὰ πράγματα, οὔτε ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπάρχον, εἰς βάρος του μένος τῶν Χανιωτῶν, μετὰ τὴν καταπάτησιν τῆς ἐντολῆς των. Ἐπίστευεν, ὅτι ἡ δαπάνη καὶ μεταφορὰ ὀχημάτων καὶ προσώπων ἐξ Ἀθηνῶν, θὰ ἐπλήρωνε τὸν Χανιώτικον Λαὸν καὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς θὰ ἀπέκτα τὴν δυνατότητα νὰ ἐμφανίσῃ δῆθεν ὑποδοχήν. Ἡ μέθοδος, ὅμως, αὐτή, ἐπροκάλεσεν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ τῶν Χανίων, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπερήφανος καὶ νοήμων, καὶ ἐνῷ γνωρίζει νὰ σέβεται καὶ τοὺς ἐχθρούς του, ἀκόμη, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ αὐτὴν τὴν πρόκλησιν. Διότι πρόκλησις ἦτο ἡ περιοδεία αὐτὴ τοῦ Μητσοτάκη. Καὶ εἰς τὴν πρόκλησιν αὐτὴν ἀπήντησεν ὁ λαὸς τῶν Χανίων, ὡς ἔπρεπε καὶ ἦτο ὁ μόνος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἦτο ὄχι μόνον ὁ προδότης τῆς ἐντολῆς του, ἀλλὰ καὶ ὁ σκευωρὸς τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὴν Χώραν μας, εἰς τὸ σημερινόν της κατάντημα. Καὶ ἐστράφη ἡ ὀργὴ τοῦ Μητσοτάκη κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς, πιστεύων, ἴσως, ὅτι ἡ Χωροφυλακή, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φιμώσῃ τὸν λαὸν τῶν Χανίων. Καὶ ταῦτα, τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν τὸ Κράτος, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του εἰς τὰ ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, διότι διὰ τῆς ψυχραιμίας των ἐπέτυχον νὰ ἀποτρέψουν τὴν αἱματοχυσίαν. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας ἀνέλαβεν ὁ κ. Μητσοτάκης, προσωπικῶς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξηγήσεως προέβη εἰς διώξεις καὶ προγραφὰς ἐντίμων ἀξιωματικῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀπέστειλεν, ἐν συνεχεία, τὸν Ὑπαρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς διὰ νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐχρειάσθη μεγάλη προσπάθεια καὶ ἐπανειλημμένα διαβήματα διὰ νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν μου ὁ σχετικὸς φάκελλος τῆς ἀνακρίσεως αὐτῆς τοῦ κ. Ὑπαρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ φάκελλος αὐτὸς ἀξίζει τὸν κόπον νὰ γίνῃ κτῆμα ὅλων τῶν βουλευτῶν, διότι θὰ διεπιστώνετο, ὅτι ἐγένετο μία καθ’ ὅλα μονόπλευρος διοικητικὴ ἐξέτασις καὶ περιέχει αὐθαιρέτους εἰσηγήσεις. Καὶ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως μὲ τὸ αὐθαίρετον τοῦτο πόρισμα δὲν ἐδίστασε νὰ ἐπιβάλῃ αὐστηροτάτας ποινάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν προκαλέσει τὰς πλέον ἀλγεινὰς ἐντυπώσεις ἐπὶ τῶν συνειδήσεων τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Κατὰ τὴν αὐτὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν ἕνα ἀπὸ τὰ στερεότυπα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἐτίθεντο εἰς ὅλα τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, εἰς τὸν Νομάρχην καὶ εἰς ὡρισμένα ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἐκλήθησαν ἐκ τῶν προσκειμένων πρὸς τὸν κ. Μητσοτάκην, ἦτο αὐτὸ τὸ ἐρώτημα πρὸ τοῦ κτυπήματος τοῦ τότε Εἰσαγγελέως Λιαπῆ, ὅστις διὰ νὰ ἡρωποιήσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ μὲ συνεπικούρους ὡρισμένας ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, ἐδημιούργησαν τὸν θρῦλον, ὅτι κατέβη εἰς τὸ πεζοδρόμιον καὶ μὲ τὸν ἡρωϊσμόν του ἐπέβαλε τὴν τάξιν, ὅτε καὶ ἐκτυπήθη. Ἠρωτήθησαν πάντες, ἐὰν εἶδε κανεὶς νὰ κτυποῦν τὸν Εἰσαγγελέα. Οὐδεὶς ἀπήντησεν, ὅτι εἶδεν, ὁ δὲ Νομάρχης Χανίων, καθὼς καὶ ὁ Διευθυντὴς τῆς Νομαρχίας εἶπον: Μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸν ἐκτύπησαν. Ἐμεῖς δὲν εἴδαμεν. Καὶ ὅταν τὸν ἠρωτήσαμεν ποὺ ἐκτυπήθη, μᾶς ἐπέδειξε τὸ πρόσωπόν του, ὅπου οὐδὲν κτύπημα ἐφαίνετο. Καὶ ὅμως μερὶς τοῦ τύπου τῶν Ἀθηνῶν ἐπὶ ἑβδομάδας ἔγραφε διὰ τὸν δῆθεν ἡρωϊσμόν του, τὰ πλέον ἀπίθανα πράγματα. Ἔπρεπεν, ὅμως, νὰ εὑρεθῇ καὶ κάποιος κατηγορούμενος. Ἀλλὰ κατηγορούμενος δὲν ὑπῆρχε καὶ δὲν εὑρέθη. Καὶ τότε παρουσιάζεται ἕνας δικαστής, ὁ ὁποῖος καταθέτει τὰ ἑξῆς, ἐπὶ λέξει: «Τὴν τάδε ἡμέραν ποὺ συνεδρίαζε τὸ δικαστήριον, ὁ κ. Λιαπῆς, ἀνεγνώρισεν εἰς τὸ ἀκροατήριον, ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκτύπησε καὶ διεκόπη ἡ δίκη, διὰ νὰ συλληφθῇ».

§185Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Αὐτὰ εἶναι παραμύθια.

§186Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, φαίνονται παραμύθια. Σᾶς δικαιολογῶ δὲ ἀπολύτως, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπίθανα τὰ θεωρεῖτε παραμύθια. Ἀλλὰ ὅ,τι εἶπον καὶ ὅ,τι θὰ εἴπω, ἐν συνεχεία, οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ νὰ τὰ διαψεύσῃ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὁμιλῶ ὡς βουλευτὴς μιᾶς ὡρισμένης παρατάξεως, ἀλλὰ ὡς Ἕλλην πολίτης, ὁ ὁποῖος δοκιμάζει τὴν ἰδίαν ἀγανάκτησιν, τὴν ὁποίαν καὶ σεῖς, κ. συνάδελφε, δοκιμάζετε. Τελικῶς ὁ κ. Λιαπῆς εἶπεν, ὅτι ὁ ὑποδειχθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ καὶ συλληφθεὶς δὲν εἶναι ὁ κτυπήσας αὐτόν! Καὶ κατὰ καιροὺς ἔδωσε διάφορα χαρακτηριστικὰ περὶ τοῦ κτυπήσαντος, διὰ νὰ θεωρήσῃ τελικῶς πρόσωπον, ὡς τὸν κτυπήσαντα, ποὺ οὐδόλως ὅμως ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε δώσει! Τέλος, εἰς Πλημμελειοδικεῖον Ἡρακλείου γίνεται ἀκροαματικὴ διαδικασία, ἡ ὁποία καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ πρόσωπον ποὺ ἰσχυρίζετο ὁ Εἰσαγγελεύς, ὅτι τὸν ἐκτύπησε. Καὶ ὅμως ἐδικάσθη 16 μῆνας. Καὶ ἐν συνεχείᾳ κατόπιν ἐντολῆς τῆς κορυφῆς τῆς Δικαιοσύνης ἀσκεῖται ἀντέφεσις, ἡ ὁποία προχθὲς ἐξεδικάσθη. Ὁ κ. Σεργάκης, ὁ ὁποῖος παρέστη εἰς τὸ Ἐφετεῖον θὰ σᾶς εἴπῃ τὰ ὅσα ἐγένοντο, κατὰ τὴν διαδικασίαν καὶ θὰ δοκιμάσητε φρίκην. Νὰ ἀποδεικνύεται ἡ πλήρης ἀθωότης καὶ ὅμως ἐκδίδεται ἀπόφασις ἐπαυξάνουσα τὴν ποινὴν ἀπὸ 16 μῆνας εἰς 24! Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μία δίκη χαρακτηριστική, τὴν ὁποίαν παρηκολούθησεν ὁ Χανιώτικος λαὸς καὶ συνήγαγε τὰ συμπεράσματά του. Ἐλᾶτε τώρα σεῖς νὰ βγάλετε ἀπὸ τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τῶν Χανίων, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της. Πέραν, ὅμως, τοῦ λαοῦ τῶν Χανίων ἡ ἐντύπωσις διὰ τὴν δικαιοσύνην ἐκτείνεται τώρα ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, ἐντύπωσις μὴ ἐξαιροῦσα τὸν ἱερὸν θεσμὸν τῆς δικαιοσύνης, τὸν ὁποῖον ὅλοι μας ἔχομεν χρέος νὰ διαφυλάξωμεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Καὶ νομίζομεν, ὅτι ἐν ὀνόματι τοῦ χρέους μας τούτου, ὀφείλομεν μετὰ παρρησίας νὰ ἐπισημαίνωμεν τὰ κακῶς γενόμενα, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸν θεσμὸν τῆς Δικαιοσύνης.

§187Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὅλες αὐτὲς οἱ δίκες ἐπιβάλλεται νὰ ἀναθεωρηθοῦν καὶ νὰ κριθοῦν μὲ ἀληθῆ μέτρα δικαιοσύνης οἱ πρωτοστατήσαντες εἰς αὐτάς.

§188Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται, κ.κ. συνάδελφοι, μόνον περὶ τῶν μεμονωμένων αὐτῶν περιπτώσεων. Πρόκειται περὶ γενικωτέρας τακτικῆς, τεινούσης εἰς τὴν κατάπνιξιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος. Καὶ ἐρωτῶ βάσει ποίου νόμου, βάσει ποίας ἠθικῆς τάξεως, ὅταν κατέρχεται ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης εἰς τὰ Χανιὰ διὰ πολιτικὴν περιοδείαν καὶ ὑφίσταται τὰς ἀποδοκιμασίας τοῦ λαοῦ, συσχετίζεται ὁ κ. Μητσοτάκης μὲ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἀπαγγέλεται ἡ κατηγορία, τῆς προϋβρίσεως τῆς ἀρχῆς; Καὶ ὅμως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν τολμοῦν παρὰ μόνον ὑπὸ φρούρησιν νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ἐκθέτουν καὶ τὴν δικαιοσύνην, ὅταν τὴν παρασύρουν νὰ τοὺς θεωροῦν ὡς ἀρχήν, κατὰ τὰς πολιτικάς των περιοδείας. Αὐτὲς εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, οἱ συνέπειες τοῦ πραξικοπήματος καὶ οἱ ἐξ αὐτῶν κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται διὰ τὸ Ἔθνος. Τῆς κακομεταχειρίσεως αὐτῆς δυστυχῶς δὲν ἐξηρέθησαν οὔτε αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις διὰ τὰς ὁποίας πάντοτε διεκηρύξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ εὑρίσκωνται μακρὰν τοῦ κόμματος. Ἔχουν δημιουργήσει μίαν γάγγραιναν καὶ εἰς αὐτάς, διὰ νὰ τὰς διασύρουν ἔναντι τῆς κοινῆς γνώμης, μὲ κατηγορίας, τὰς ὁποίας μερὶς τοῦ τύπου ἀνενοχλήτως διανθίζει συνεχῶς μὲ τὰς πλέον ἀπιθάνους εἰδήσεις, καὶ διὰ τὰς ὁποίας τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης, εἶναι ἀνερμάτιστον. Παντοῦ σῆψις καὶ διάβρωσις. Ταῦτα πάντα δὲν τὰ ἀπευθύνομεν πρὸς τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν Κυβέρνησιν, διότι τίποτε δὲν ἐκπροσωποῦν. Τὰ ἀπευθύνομεν πρὸς τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα τὴν στηρίζουν καὶ λυποῦμαι, διότι ἀπουσιάζει ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Πέραν, ὅμως, αὐτῶν, κ.κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει τὸ μέγα θέμα τῆς ἐξαγορᾶς συνειδήσεων. Γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι ὁ κάθε Ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ ἔχῃ δύο ἰδιαιτέρους γραμματεῖς, ὡς ὑπαλλήλους μετακλητούς. Καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θὰ ἐνθυμῆται, ὅτι ὅρος τεθεὶς ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν παλαιότερον, διὰ νὰ δώσῃ τὴν ὑποστήριξίν της, ἦτο ὄχι μόνον νὰ σταματήσῃ τὸ ὄργιον τῶν διορισμῶν, ἀλλὰ νὰ γίνῃ καὶ ἔλεγχος ἐπὶ τῶν γενομένων διορισμῶν. Πέραν τούτου, ὑπάρχει καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ γίνῃ διορισμός. Ἀντ’ αὐτῶν, τί γίνεται; Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης δὲν ἔχει δύο ἰδιαιτέρους γραμματεῖς, ἔχει ὁλόκληρον Αὐλήν, ὁλόκληρον Ἐπιτελεῖον. Ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν εἶναι ἕνας κύριος ἀκούων εἰς τὸ ὄνομα Συνολάκης, ταμειακὸς ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἐλάχιστα ἔχει ἐργασθῆ εἰς αὐτήν. Ἦτο πρὸ παντὸς ὁ ἰδιαίτερος τοῦ κ. Μητσοτάκη. Τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀπέκτησε πτυχίον καὶ ἀμέσως ἐτοποθετήθη εἰς τὸ Νομικὸν Τμῆμα τῆς Τραπέζης, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδέποτε οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν ἔχει προσφέρει. Εἶναι ἐπίσης Νομικὸς Σύμβουλος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁμοίως εἰς τὴν ΕΤΒΑ, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀσχοληθῶμεν ἀργότερα καὶ εἶναι ὁ κύριος αὐτὸς ἰδιαίτερος, ὡς ἰδιαίτερος οὐχὶ μετακλητός, ἀλλὰ ὡς Εἰδικὸς Σύμβουλος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ποίας ἄλλας τυχὸν θέσεις κατέχει. Πάντως ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ μηνιαῖαι ἀποδοχαὶ ποὺ συγκεντρώνει, ἀπὸ τὰς γνωστὰς θέσεις ποὺ κατέχει, ὑπερβαίνουν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Πρωθυπουργοῦ.

§189Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς συζητήσεως; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§190Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὅταν, κύριοι, ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχει Πρόεδρος, τοῦ ὁποίου οὐδὲ τὴν φωνὴν ἀκούομεν, ἀλλ’ ἄλλος ὁμιλεῖ δι’ αὐτόν, καὶ λυποῦμαι διὰ τοῦτο...

§191Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Λέγετε πράγματα ἀπρεπῆ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλεῖ μὴ ἀκουσθεὶς λόγῳ τοῦ θορύβου).

§192Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἐὰν ἡ ἐξέγερσίς σας προέρχεται ἐκ τύψεων συνειδήσεως, λόγῳ τῶν ὅσων συμβαίνουν...

§193Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ἐπέτρεπα εἰς ἐμαυτὸν νὰ ὑποστῶ κρίσιν συνειδήσεως προερχομένην ἐκ τῶν λόγων σας.

§194Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ βαρειῶν ἐκφράσεων, κ.κ. συνάδελφοι. Τὰ γεγονότα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν ἐντροπήν, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τοιαύτας ἀνόμους ἐνεργείας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ βουλευτὴς τῆς Ε.Κ. κ. Α. Ἀγγελούσης, ἐγείρεται καὶ προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ).

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Κρούων τὸν κώδωνα). Κύριε Ἀγγελούση, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε.

§196Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἀφῆστε, κ. συνάδελφε, διότι τελειώνω.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπει οὔτε ὁ ὁμιλητής.

§198Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιαιτέρων τοῦ Μητσοτάκη, εἶναι τόσον ἀπίθανος, ποὺ μόνον μία διακομματικὴ ἐπιτροπὴ θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν ἐξακριβώσῃ, ὡς καὶ τὰς θέσεις, εἰς ἃς ἔχει διορισθῆ καὶ τὰς ἀποδοχὰς ποὺ λαμβάνει.

§199Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὑπάρχει ἰατρὸς ἀπεσπασμένος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀγγελούση, καθῆστε, παρακαλῶ μὴ ὁμιλῆτε ἄνευ ἀδείας τοῦ Προεδρείου, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ πέντε λεπτά.

(Ὥρα 11.40′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.45′ μ.μ.)

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Διαμαντόπουλος). Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Πολυχρονίδης συνεχίζει τὴν ὁμιλίαν του.

§202Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιαιτέρων αὐτῶν γραμματέων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ κανεὶς εἰς ποῖον ὕψος ἀνέρχεται. Εἶναι ὑπάλληλοι τοποθετημένοι εἰς τὰς πλέον ἀπιθάνους θέσεις. Αὐτὸ τὸ δυστυχὲς κρατικὸν λαχεῖον, δὲν γνωρίζω πόσους καὶ ποίους ἀπιθάνους χρηματοδοτεῖ. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἔργον τῶν ἀπείρων αὐτῶν γραμματέων; Ἕνα μέρος ἀπὸ αὐτοὺς ἑδρεύει εἰς τὰς Ἀθήνας, ἄλλο δὲ εἰς τὰ Χανιά. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει προηγούμενον νὰ χρησιμοποιοῦνται δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς ἰδιαιτέρας ἐκλογικὰς περιφερείας Ὑπουργῶν καὶ μὲ ποῖον ἔργον. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ γενικὸν πρόσταγμα τὸ ἔχει ὁ διευθυντὴς τοῦ γραφείου μὲ τὰς ἡγεμονικὰς ἀπολαυάς, ὁ ὁποῖος κατερχόμενος εἰς τὰ Χανιά, ὑποκαθιστᾷ τὰς ἀρχάς, ὑποκαθιστᾷ τὸν Νομάρχην καὶ ἐπιλύει θέματα σύμφωνα μὲ τὰς προσωπικάς του προτιμήσεις καὶ τὰς δηλώσεις φιλίας τῶν ἐνδιαφερομένων! Ἔχει ἐπίσης τὴν φροντίδα νὰ καλῇ τὸν δημόσιον ὑπάλληλον, ὁμοῦ μετὰ τῆς οἰκογενείας του νὰ δηλώσῃ δημοσίᾳ φιλίαν πρὸς τὸν Κωνσταντῖνον Μητσοτάκην. Ἄν δὲν τὸ πράξῃ καὶ εἶναι μόνιμος, μετατίθεται ἀμέσως. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἡμερομισθίους, αὐτοὶ ἂν δὲν ὑπακούσουν, ἀπολύονται ἀμέσως γιὰ νὰ διορισθοῦν ἄλλοι περισσότεροι εἰς τὰς θέσεις των. Οἱ ἰδιαίτεροι, αὐτοὶ ἔχουν κατατρομοκρατήσει τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, οὕτως ὥστε οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀποφεύγουν νὰ εἴπουν μίαν «καλημέρα» εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ε.Κ., καθόσον τὴν ἑπομένην δὲν τοὺς ἀναμένει καλὴ τύχη. Καὶ ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ μᾶς ἐπισκέπτωνται μὲ χίλιες δυὸ προφυλάξεις, τὴν νύκτα, γιὰ νὰ μᾶς καταγγείλουν αὐτὲς τὶς τρομερὲς ἀθλιότητες. Ὁ κάθε Βλαστάκης, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Βαλυράκης — διότι ὑπάρχουν πολλοὶ — διατάσσει. Ἄν ἐπὶ παραδείγματι ὁ χωροφύλαξ δὲν ἐκτελέσῃ τὰς ἐντολάς, μετατίθεται πάραυτα. Χαρακτηριστικῶς σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα ἑνὸς χωροφύλακος, ὁ ὁποῖος ἀπετόλμησε νὰ παρατηρήσῃ φίλον τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ἔκτιζε παράνομα, καὶ ὁ ὁποῖος χωροφύλαξ ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν «αὔριο δὲν θὰ εἶσαι ἐδῶ». Καὶ πράγματι, τὴν ἑπομένην εἶχε μετατεθῆ ἐκ τῆς Κρήτης! Λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι ἐδῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ἀποστολάκος, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι καὶ αὐτὸς θὰ ἔχῃ ἀπαυδήσει ἀπὸ τὰς ἐντολὰς τῶν ἰδιαιτέρων. Αἱ μεταθέσεις — προγραφαὶ δὲν γνωρίζουν προηγούμενον. Καὶ γίνονται μὲ τὴν ἀπατηλὴν σκέψιν, ὅτι διὰ τῶν ἐκβιαστικῶν αὐτῶν μεθόδων θὰ ἐπιτύχουν τὴν πολιτικὴν ἐπιβίωσίν των. Ἀλλὰ ποία πολιτικὴ ἐπιβίωσις θὰ ὑπάρξῃ, θὰ τὸ αἰσθανθοῦν οἱ κύριοι Ὑπουργοί, ὅταν θὰ παύσουν νὰ φρουροῦνται ἀπὸ τοὺς χωροφύλακας, ὅταν θὰ παύσουν νὰ προστατεύωνται ἀπὸ τὰς διατάξεις περὶ περιϋβρίσεως Ἀρχῆς. Τὸ τὶ συμβαίνει, κ.κ. συνάδελφοι, μὲ τὶς οἰκονομικὲς παροχές, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξιστορηθῇ. Θὰ ἔλθῃ ὅμως στιγμὴ νὰ γίνῃ ἔλεγχος ἀπὸ διακομματικὴν ἐπιτροπὴν γιὰ νὰ διαπιστωθοῦν οἱ ἀλόγιστες ἀτασθαλίες. Ἔχομεν καὶ τὴν περίφημον ΕΤΒΑ. Χορηγοῦνται, κύριοι συνάδελφοι, τὰ πλέον ἀπίθανα δάνεια, διὰ σκοποὺς ποὺ οὐδεμία σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ὡς πρὸς τοὺς διορισμοὺς εἰς αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαριθμηθοῦν, οἱ δὲ μισθοί, εἶναι ἀληθῶς ἡγεμονικοί. Καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι αἱ μέθοδοι καὶ οἱ τρόποι, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦνται διὰ νὰ διαφθείρουν τὰς συνειδήσεις τοῦ λαοῦ, νομίζοντας, ὅτι ἔτσι θὰ καταπτοήσουν καὶ θὰ καθυποτάξουν τὸ ὑπερήφανον φρόνημά των.

§203Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπειδή, κ. συνάδελφε, πρὸ ἑνὸς λεπτοῦ ὡμιλήσατε περὶ τοῦ ὀργίου τῶν οἰκονομικῶν παροχῶν, καὶ συμβαίνει κατὰ σύμπτωσιν νὰ εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ γνωρίζετε τοῦτο. Ὅτι ὅταν σᾶς ὁμιλῇ ὁ Γεώργιος Μελᾶς, νὰ προσέχετε τὶ σᾶς λέγει. Δὲν συνηθίζει νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ ματαίῳ. Εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν παροχῶν τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ συνθέτουν τοὺς πόρους τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, καταβάλλεται ἡ πλέον ἱερὰ προσπάθεια συγκρατήσεως τῶν δαπανῶν καὶ μέχρι σχολαστικότητος ἀντίστασις εἰς οἱανδήποτε μὴ ἀπαραίτητον δαπάνην. Καὶ τὸ λέγει αὐτὸ ὁ Γεώργιος Μελᾶς, φίλτατε κ. συνάδελφε. Καὶ παρακαλῶ νὰ πιστεύσετε, ὅτι δὲν ἔχω τὴν συνήθειαν νὰ διαστρέφω τὴν ἀλήθειαν.

§204Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Μόνον ὅταν πρόκειται διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§205Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχω φθάσει εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἔχω τὴν φήμην ἀνὰ τὴν χώραν, ὅτι εἶμαι σπαγγοραμμένος, τσιγγούνης. Ἀλλὰ προτιμῶ αὐτὴν τὴν φήμην νὰ ἔχω καὶ εἶμαι ὑπερήφανος δι’ αὐτό, παρὰ ἄλλο τι νὰ συμβαίνῃ. Καὶ αὐτὰ τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔχουν ἀνατεθῆ ἐπὶ 12ωρον καὶ 14ωρον ἡμερησίως μὲ κρατοῦν ἀπησχολημένον. Ἐφ’ ὅσον θὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἠμπορῆτε νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὅσα σᾶς λέγω συμβαίνουν.

§206Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τὴν προσωπικήν σας ἐντιμότητα δὲν θέτω ἐν ἀμφιβόλῳ. Μὴ εἶσθε ὅμως τόσον κατηγορηματικὸς εἰς τὰς διαβεβαιώσεις σας, διότι ἔχετε τὸν κίνδυνον κάποτε νὰ εὑρεθῆτε ἐκτεθειμένος.

§207Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἂν πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερα προηγουμένως ὑπάρχουν περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι διέφυγον τὴν ἀντίληψίν μου, εἶσθε σεῖς ἔνοχος, ποὺ δὲν ἤλθατε νὰ μοῦ τὶς καταγγείλητε.

§208Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἀπέφυγα καὶ ἀποφεύγω νὰ κατονομάσω συγκεκριμένας περιπτώσεις διὰ τὰ δάνεια τῆς ΕΤΒΑ, γιὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι ὑπάρχουν προσωπικοὶ λόγοι. Τὰ ὅσα καταγγέλλω, ὅμως, εἶναι ὑπεύθυνα. Νὰ σχηματισθῇ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ προβῇ σὲ σχετικὸν ἔλεγχον, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἔκτασιν τῶν παροχῶν αὐτῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς

Ε.Κ.).

Ὅσον ἀφορᾶ γιὰ τὶς ἄδειες Δ.Χ. αὐτοκινήτων, ἂν κανεὶς θελήσῃ, θὰ ἔχῃ πολὺ εὔκολα. Εἰς τὸ ἰδιαίτερον προσωπικὸν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὑπάρχουν καὶ δύο γενικοὶ γραμματεῖς Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι δὲν ξέρω ποὺ ἔχουν τὴν ἕδραν τους, εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς τὰ χωριὰ τοῦ Νομοῦ Χανίων; Ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν ἀκούει εἰς τὸ ὄνομα Βοῦρος καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὸ ὄνομα Τζατζάνης. Διὰ τὸν δεύτερον μάλιστα ὑπάρχουν καὶ ἐρωτήσεις συναδέλφων τῆς ΕΡΕ, συγκεκριμένως τοῦ κ. Μπουγᾶ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπόλυσιν ὑπαλλήλων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Πειραιῶς καὶ διορισμὸν ἄλλων διὰ κομματικὴν ἐξυπηρέτησιν. Σὰν νὰ μὴ ἔφθανεν ὁλόκληρος ἡ ἄλλη πολυάριθμος στρατιὰ τῶν ἰδιαιτέρων τοῦ κ. Μητσοτάκη, προσετέθησαν εἰς αὐτὴν καὶ δύο Γενικοὶ Γραμματεῖς, οἱ ὁποῖοι κατέρχονται εἰς τὸν Νομὸν Χανίων καὶ περιοδεύουν τὰ διάφορα χωριὰ αὐτοῦ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν προσωπικῶν ζητημάτων τῶν φίλων τοῦ κ. Μητσοτάκη. Καὶ ἂν κατέβαιναν διὰ τὴν ἐπίλυσιν θεμάτων ἀναγομένων εἰς τὴν ἰδικήν των ἁρμοδιότητα — καίτοι καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους θὰ πρέπει νὰ ἐπιδεικνύεται ἴσον πρὸς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας καὶ ὄχι μόνον δι’ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀποστάτας — τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο ὑποφερτόν. Οἱ γενικοὶ αὐτοί, ὅμως, γραμματεῖς κατέρχονται καὶ περιοδεύουν τὰ χωριὰ τοῦ Νομοῦ Χανίων διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν παντὸς εἴδους ζητημάτων καὶ μάλιστα κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Εἶναι πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἀσύλληπτα ὅλα αὐτά, ἀλλὰ δίδουν τὴν εἰκόνα τῆς σήψεως εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς περιήγαγεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ἐλπίζω, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰ πολιτικὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα στηρίζουν τὴν σημερινὴν ἀπίθανον Κυβέρνησιν καὶ οἱ βουλευταὶ αὐτῶν τῶν κομμάτων πολὺ θὰ σκεφθοῦν ἂν θὰ πρέπει νὰ δώσουν ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, μίαν ἀνακοίνωσιν περὶ τῆς δράσεως αὐτῶν τῶν Γεν. Γραμματέων. Εἶναι καταχωρημένη εἰς τὴν ἐφημερίδα ΚΗΡΥΞ τῶν Χανίων, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν εἶναι τὸ προσωπικὸν ὄργανον τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τίποτε δὲν καταχωρεῖται ἐὰν δὲν ἔχῃ λάβει γνῶσιν αὐτοῦ προσωπικῶς ὁ ἴδιος ὁ κ. Μητσοτάκης. Εἶναι καταχωρημένον τὸ ἑξῆς: «Ἐπέστρεψεν εἰς τὰς Ἀθήνας ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος περιώδευσε τὰ Κεραμειὰ καὶ τὴν Δυτικὴν Κυδωνίαν. Θὰ ἐνημερώσῃ τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ κ. Κ. Μητσοτάκην κατ’ ἐντολὴν τοῦ ὁποίου εἶχε κατέλθῃ εἰς Χανιά». Ὡς ἤδη ἐγράφη εἰς τὸ φύλλον τοῦ «Κήρυκος» τῆς παρελθούσης Κυριακῆς, ἀφίχθη εἰς Χανιὰ διὰ τριήμερον ὑπηρεσίαν, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, κ. Νικηφόρος Βοῦρος, κατόπιν εἰδικῆς ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη. Οὗτος, συμφώνως πρὸς τὴν ἐν λόγῳ ἐντολὴν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἐπεσκέφθη ἀλληλοδιαδόχως τὰ χωριὰ Σπηλιά, Συρίλι, Ζουνάκι, Βλαχερωνίτισσα, Μανωλιόπουλο, Βρύσες, Ξαμουδοχώρι, Ντερὲ καὶ Κοτσιανὰ τῆς περιοχῆς Δυτικῆς Κυδωνίας καὶ τὰ χωριὰ Μαλάξα, Κάμποι, Γερολάκος, Κοντόπουλα καὶ Κατεχώρι, τῆς περιοχῆς Κεραμειῶν. Ὁ κ. Βοῦρος κατὰ τὴν διέλευσίν του ἐκ τῶν ἀνωτέρω χωρίων, εἶχεν ἐπαφὰς μὲ ὅλους τοὺς κατοίκους των ἐπὶ τῶν προσωπικῶν θεμάτων καὶ μὲ ὅλους ἐπίσης τοὺς Κοινοτάρχας διὰ γενικώτερα ζητήματα τῶν Κοινοτήτων. Εἰς τὸν Γερολάκον συνεκροτήθη εὐρεῖα σύσκεψις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Βούρου, εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχον ὅλοι οἱ πρόεδροι Κοινοτήτων τῆς περιφερείας Κεραμειῶν καὶ Δυτικῆς Κυδωνίας, συνεζητήθησαν δὲ κατ’ αὐτὴν τὰ ἐκκρεμοῦντα προβλήματα τῶν χωρίων καὶ ἀντηλλάγησαν ἀπόψεις διὰ τὴν ταχυτέραν τακτοποίησίν των. Ὁ κ. Βοῦρος, ἐνημερωθεὶς πλήρως ἐφ’ ὅλων τῶν ἀνωτέρω ζητημάτων, θὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν τῶν διαπιστώσεών του εἰς τὸν κ. Κ. Μητσοτάκην, ὅστις ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐνεργήσῃ ἀμέσως, ὥστε νὰ ἐξευρεθοῦν αἱ ἐνδεικνυόμεναι λύσεις, δι’ ἑκάστην περίπτωσιν». Κύριοι βουλευταί, σᾶς δίδω μίαν πολὺ μικρὰν εἰκόνα, ἀλλὰ χαρακτηριστικήν, τοῦ καταντήματος, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχουν περιαγάγει αὐτοὶ οἱ ἀνεύθυνοι πολιτικοί, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Μὲ τὴν κατάχρησιν αὐτὴν τῆς ἐξουσίας, ἐπιδιώκουν τὴν πολιτικήν των ἐπιβίωσιν, διαβιβρώσκουν καὶ τὸν κρατικὸν πλοῦτον καὶ τὰς συνειδήσεις τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου. Ἀλλὰ ἡ ἐξαγορὰ τῶν συνειδήσεων δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς ἁπλοῦς πολίτας. Ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ τῶν βουλευτῶν. Ἐπὶ τῷ ἀκούσματι τῶν προσπαθειῶν αὐτῶν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἐξεδήλωσε τὴν δυσφορίαν του καὶ ἔχει δίκαιον. Διότι ἀκούονται πράγματα ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβῃ ἀνθρώπινος νοῦς, ὅτι γίνονται. Ἐρωτᾶται ὅμως τὶ θὰ κάμῃ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ὅταν πληροφορηθῇ, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὡς τίμιος ἄνθρωπος, ποὺ πράγματι εἶναι θὰ συνομολογήσῃ, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ σήψεως καὶ δὲν μπορεῖ παρὰ τὰ ἄρῃ τὴν ἐμπιστοσύνην ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἤκουσα, κ.κ. βουλευταί, τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς παρατάξεώς μας, νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς ἐξαγορᾶς τῆς συνειδήσεως βουλευτῶν καὶ περὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἐπελήφθη αὐτοῦ τοῦ θέματος. Πιστεύω ὅμως, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτά, ἔχουν ἀνάγκην οὐσιαστικῆς καὶ οὐχὶ τυπικῆς ἐξετάσεως. Καὶ ὁ οὐσιαστικὸς κριτής, δι’ ἡμᾶς, εἶναι ἕνας καὶ μόνον, ὁ λαός. Εἶναι ἡ ἀλάνθαστος ὄσφρησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Δικαστήριον τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. (Χειροκροτήματα). Ἐάν, κ.κ. βουλευταί, ὑπάρξῃ ἕνας ἀσυνείδητος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας καὶ θὰ ἀποχωρήσῃ αὐτῆς ζάπλουτος, πιστεύεται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ ἀπὸ τὰ δικαστήρια; Νομίζετε, ὅτι διὰ τὰς γενομένας ὑπ’ αὐτοῦ καταχρήσεις τοῦ δημοσίου πλούτου, θὰ συντάξῃ ὁ Ὑπουργὸς αὐτὸς συμβόλαια ἢ προσύμφωνα, τὰ ὁποῖα ὅμως εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν κρίσιν τῶν δικαστηρίων; Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι ἡ διαδικασία τῆς Δικαιοσύνης ἐκείνη ποὺ ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν. Ἡ ὄσφρησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀποτελεῖ τὸν δίκαιον καὶ ἀλάνθαστον κριτὴν διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας καὶ διὰ τὰς τοιούτου εἴδους πράξεις αὐτῶν. Κύριοι βουλευταί, πολιτεύομαι ἀπὸ τοὺς ἔτους 1932 καὶ ὁ λαὸς τοῦ Νομοῦ Χανίων μὲ γνωρίζει πάρα πολὺ καλά. Ξεύρει ὁ λαὸς τοῦ Νομοῦ Χανίων, ὅτι εἰσῆλθον πτωχὸς εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι δὲν ἀνήκω εἰς πλουσίαν οἰκογένειαν. Ὡς μόνον εἰσόδημα ἔχω τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν καὶ κατὰ τὴν περίοδον ποὺ τὸ εἰσόδημα τοῦτο μοῦ ἐλλείπει ἐνδιαφέρεται καὶ διὰ τὰ τσιγάρα μου ἀκόμη ὁ ἀδελφός μου. Σᾶς ἐρωτῶ τὶ θὰ εἴπῃ ὁ λαὸς τῶν Χανίων ἐὰν μὲ ἴδῃ, ὅτι κάνω ζωὴν ζαπλούτου, ὅτι πραγματοποιῶ ταξείδια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὅτι διαθέτω ἀσυνήθη οἰκονομικὰ μέσα; Ὁ λαὸς λοιπὸν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μπορεῖ νὰ κρίνῃ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας. Καὶ πιστεύω ἀπόλυτα, ὅτι ὁ λαὸς ἐπίσης δύναται νὰ κρίνῃ οὐσιαστικὰ καὶ ἀλάνθαστα καὶ διὰ τὸ φοβερὸν πράγματι φαινόμενον τῆς ἐξαγορᾶς τῆς συνειδήσεως τῶν βουλευτῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ παρίσταται ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ διὰ νὰ ἀκούσῃ τὰς καταγγελίας τοῦ κ. Βαλυράκη. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν προσπάθειαν τῆς ἐξαγορᾶς τῆς συνειδήσεως τοῦ κ. Βαλυράκη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνετάγῃ συμβόλαιον ἢ προσύμφωνον. Ἡ καλὴ ὅμως τύχη ἐπεφύλαξε τὰ ὅσα κατήγγειλεν ἀπόψε ὁ κ. Βαλυράκης νὰ πιστοποιοῦνται διὰ μαγνητοφωνήσεως. Καὶ ἀξίζει ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἠθικοῦ θέματος νὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ τὴν μαγνητοφώνησιν διὰ νὰ πιστοποιήσῃ ἢ νὰ διαψεύσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπετόλμησε νὰ διαψεύσῃ ὁ κ. Μητσοτάκης μὲ τὰς πομπώδεις ἐκφράσεις του. Ἡ πρότασις ἐξαγορᾶς τῆς συνειδήσεως τοῦ κ. Βαλυράκη ἀποτελεῖ, κύριοι βουλευταί, πραγματικότητα. Ὁ κ. Βλαστάκης εἶναι ἕνας ἐκ τῶν πολυαρίθμων ἰδιαιτέρων τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν ἐφημερίδα τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἡ ὁποία ἀναφέρει, ὅτι ὁ κ. Βλαστάκης ὑπηρετεῖ εἰς τὸ ἰδιαίτερον γραφεῖον τοῦ κ. Μητσοτάκη. Δὲν εἶναι λοιπὸν τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἄγνωστον εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, ὡς ἠθέλησεν ὁ ἴδιος νὰ ἰσχυρισθῇ. Βεβαίως ὁ κ. Μητσοτάκης δὲν ἐπιχειρεῖ ὁ ἴδιος τὴν ἐξαγορὰν συνειδήσεων τῶν συναδέλφων βουλευτῶν. Δὲν εἶναι τόσον ἀφελής. Αὐταί, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, αἱ σύγχρονοι μέθοδοι πολιτικῆς ποὺ ἐφήρμοσαν οἱ ἀποστάται. Μὲ τὰς μεθόδους αὐτὰς πιστεύουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πτοήσουν καὶ νὰ μετατρέψουν τὸ φρόνημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αἱ πράξεις αὐταὶ εἶναι πράξεις ποὺ ἀτιμάζουν τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Δημιουργοῦν αἱ πράξεις αὐταὶ τὴν σῆψιν. Διὰ τῶν πράξεων αὐτῶν σείονται τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Καὶ εἰς ἐπιστέγασμα τῶν ἀνωτέρω, ἐπιδιώκουν τώρα καὶ τὴν φίμωσιν τοῦ τύπου. Ὅταν ὁ τύπος, ἐκτελῶν τὸ ὕψιστον καθῆκον του, σχολιάσῃ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τὴν σῆψιν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν οἱ προδόται τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς, τὴν ἑπομένην κινεῖται ἡ διάταξις ἐκείνη τοῦ νόμου περὶ περιυβρίσεως. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ δώσω μίαν εἰκόνα ὡρισμένων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τὴν εἰκόνα τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ σκευωρὸς καὶ ὁ βασικὸς δημιουργὸς τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας. Ἐπιχειροῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἕνα ρόλον διπλοῦν, ὁ ὁποῖος ὅμως εἶναι ἀσυμβίβαστος καὶ ὁ ὁποῖος γρονθοκοπεῖται. Εὑρισκόμενοι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς ἀπόγνωσιν διὰ τὸ πολιτικόν των κατάντημα ἐξαντλοῦν ὅλα τὰ θεμιτὰ καὶ ἀθέμιτα μέσα διὰ νὰ ἐξακολουθήσουν παραμένοντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι οἱ ἄνθρωποι οὗτοι δὲν ἔχουν ἰδικήν των κοινοβουλευτικὴν δύναμιν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ σταθοῦν. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος πρέπει νὰ ὑποβάλουν —καὶ ὑποβάλλουν— δηλώσεις μετανοίας πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἀπαρνούμενοι οὕτω καὶ τοὺς ἑαυτούς των. Ταὐτοχρόνως ὅμως ἐπιχειροῦν νὰ λέγουν, ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ διατηροῦν τὴν ἰδεολογίαν των! Ὅσον ὅμως καὶ ἂν εἶναι δεξιοτέχναι πῶς ἠμποροῦν νὰ συμβιβάσουν, κύριοι συνάδελφοι, δύο ἀσυμβίβαστα πράγματα; Εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ ἀποστράτευσις τοῦ ἐντίμου στρατηγοῦ Λουκάκη, ὅτι οὗτος δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ στρατεύματος τοῦ στρατηγοῦ καὶ θὰ φθάσῃ μάλιστα μέχρι παραιτήσεως ἐκ τῆς Κυβερνήσεως! Ἐν τούτοις ὁ ἔντιμος στρατηγὸς Λουκάκης ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὸ στράτευμα καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης, παρὰ τὰς δηλώσεις του, δὲν παρῃτήθη. Διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν προδοσίαν των οἱ κύριοι τῆς Κυβερνήσεως, φθάνουν νὰ ἀσεβοῦν καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως: Καὶ εἰς συνεστιάσεις ποὺ δημιουργοῦν, ὑπὸ τύπον ἐξομολογήσεως, λέγουν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ παραμένωμεν δημοκρατικοί, ὑπέστημεν αὑτὴν τὴν θυσίαν, διότι ἐὰν δὲν ὑπεβαλώμεθα εἰς αὐτὴν τὴν θυσίαν θὰ ἐκηρύσσετο δικτατορία! Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι βουλευταί, ἀσεβοῦν πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει διακηρύξει τὴν προσήλωσίν του καὶ τὴν ἀφοσίωσίν του πρὸς τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα. Τοιουτοτρόπως, οἱ κύριοι αὐτοί, ἀφίνουν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν κοινὸν πολίτην, ὅτι ὁ δημιουργὸς αὐτῆς τῆς καταστάσεως δὲν εἶναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, ἀλλὰ ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων!!

§209Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ εἶναι διὰ τὸν ἑαυτόν σας. Δὲν εἶσθε σεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς διδάξητε ἰδεολογίαν οὔτε ἐθνικὴν οὔτε ἠθικήν.

§210Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εἶναι φυσικὸν νὰ αἰσθάνεται μίαν δικαίαν κομματικὴν ὑποχρέωσιν πρὸς ὅλους ἐσᾶς τοὺς προδότας τῆς παρατάξεώς μας, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἀνταπεκρίθητε.....

§211Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σπιλώνετε τὸ βῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς.

§212Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. .... διότι ἀνταπεκρίθητε εἰς τὸ κήρυγμα τῆς 13ης Φεβρουαρίου 1965, τὸ ὁποῖον ἐξέπεμψεν εἰς συγκέντρωσιν τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος. Καὶ μάλιστα μετέπειτα εἶπε καὶ ὀρθῶς τὸ ἐχαρακτήρισεν ὡς παρακεκινδυνευμένον, διότι πράγματι οὔτε ὁ ἴδιος ἦτο δυνατὸν νὰ διανοηθῇ ποτέ, ὅτι θὰ ὑπῆρχον βουλευταί, ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ, νὰ διαπράξουν τοιαύτην προδοσίαν.

§213Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προδόται εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐναγκαλίζονται τὸν κομμουνισμόν.

§214Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἀνταπεκρίθητε εἰς τὸ κήρυγμα τῆς ΕΡΕ καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὴν ΕΡΕ τὴν σέβομαι, διότι εἶναι ἕνα κόμμα ὠργανωμένον, ἕνα κόμμα ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν λαόν, ἕνα κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχει, βεβαίως, τὰς ἰδικάς του ἀντιλήψεις, ἀπόψεις καὶ ἰδέας, πρὸς τὰς ὁποίας εἶναι συνεπὲς καὶ σέβεται τὰς ἀρχάς του. Τί εἶχε ζητήσει ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ; Πρῶτον, ν’ ἀπομακρυνθῇ τὸ ταχύτερον ὁ Παπανδρέου ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν. Δεύτερον, νὰ σχηματισθῇ διάδοχος Κυβέρνησις τῆς παρούσης Βουλῆς, τὴν ὁποίαν ἡ ΕΡΕ ἦτο διατεθειμένη νὰ στηρίξῃ καὶ νὰ βασισθῇ αὕτη εἰς τὰς ψήφους της χωρὶς νὰ δεχθῇ συμμετοχὴν εἰς ἀξιώματα. Τρίτον, εἰς περίπτωσιν ἀδυναμίας τῆς παρούσης Βουλῆς, νὰ δώσῃ τοιοῦτον κυβερνητικὸν σχῆμα, ὁ σχηματισμὸς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως ηὐξημένης ἐθνικῆς εὐθύνης, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγοῦσε τὴν Χώραν εἰς ἐκλογάς. Αὐτὰ ἐζήτησε τὴν 13ην Φεβρουαρίου 1965 εἰς τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος ἡ ΕΡΕ καὶ εἰς τὰ ὁποῖα σεῖς, κύριοι, ἐδώσατε ὅλην σας τὴν ἀνταπόκρισιν. Καὶ ἦτο φυσικὸν διὰ τὴν ἀνταπόκρισίν σας αὐτήν, νὰ αἰσθάνεται εὐχαριστημένος μαζί σας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπανέλαβε χθὲς βράδυ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μὲ πολλὴν εὐστροφίαν ἐχαρακτήρισε τὸ ζήτημα ἀποστασίας τῶν βουλευτῶν, ὡς θεμιτόν, ὡς συνδεόμενον μὲ τὴν ἀτομικὴν ἐλευθερίαν. Καὶ τὸ ᾐτιολόγησεν ὡς ἑξῆς. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἄτομον ἀναγνωρίζεται ἡ ἐλευθερία, εἰς τὸν βουλευτὴν κατὰ μείζονα λόγον. Καὶ θὰ ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶπε, νὰ τὸν ἐρωτήσω, ἐὰν μετὰ μίαν ἐκλογὴν φεύγῃ ἕνας ὡρισμένος ἀριθμὸς βουλευτῶν ἀπὸ τὴν πλειοψηφήσασαν παράταξιν καὶ πηγαίνῃ εἰς τὴν μειοψηφήσασαν καὶ γίνεται Κυβέρνησις, ποὺ θὰ ὁδηγούμεθα; Εἰς τὴν καταπάτησιν τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας. Ἀλλὰ ἦτο μία ἄποψις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ποὺ τὴν εἶπε διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐκείνους ποὺ ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν φωνήν του. Ἀλλ’ εὐθὺς ἀμέσως προσέθεσε καὶ κάτι ἄλλο ποὺ ἀνέτρεψε τὴν ἄποψίν του αὐτήν. Εἶπεν καὶ μάλιστα ὑπερηφάνως, ὅτι ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ δὲν ἔχει ἀποστασίας. Πράγματι, πρὸς τιμὴν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, παραμένουν πιστοὶ εἰς τὴν ἰδεολογίαν των καὶ εἰς τὴν παράταξίν των. Ἔτσι, μὲ εὔσχημον τρόπον, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀπηύθυνε πρὸς σᾶς, τοὺς ἀποστάτας τὸν χαρακτηρισμὸν ποὺ προκαλεῖ ἡ ἀποστασία σας. Καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν περαιτέρω ἀποστασιῶν μὲ τὰς γνωστὰς πλέον μεθόδους, ἐπαναλαμβάνεται τὸ κατάπτυστον τροπάριον: «Καταλάβετε το, ὁ Βασιλεὺς δὲν θὰ κάμῃ ἐκλογάς. Θὰ τελειώσῃ ἡ 4ετία. Καὶ ἂν ἕως τότε δὲν ἔχουν δημιουργηθῆ αἱ προϋποθέσεις ποὺ θέλει, θὰ κάμῃ δικτατορίαν. Ὁ κ. Παπανδρέου δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθῃ ποτὲ πλέον εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἀλλὰ καὶ ἂν τὸν ἐπαναφέρῃ ὁ λαός, δὲν θὰ τοῦ δοθῇ ἡ ἐξουσία. Καὶ ἐπὶ πλέον ὁ κ. Παπανδρέου θὰ πεθάνῃ!».

§215Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Θὰ τοὺς πεθάνῃ ὅλους τοὺς ἄλλους πρῶτα.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος μᾶς πεθαίνετε σεῖς, κ. Παπαπαναγιώτου.

§217Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Καὶ τὸ τροπάριον καταλήγει: «Διατὶ λοιπόν, σύ, κ. βουλευτὰ τῆς Ε.Κ., δὲν δέχεσαι νὰ πάρῃς ὡς ἀντάλλαγμα ἕνα Ὑπουργεῖον καὶ οἰκονομικὰ ὀφέλη, ἀφοῦ εἶναι βέβαιον, ὅτι οὔτε ἐκλογαὶ θὰ γίνουν οὔτε Κυβέρνησιν θὰ πάρετε»; Καὶ ὅταν ταῦτα ἀποτελοῦν γεγονότα, οἱ ἀποστάται ἔχουν τὴν θρασύτητα νὰ προβαίνουν εἰς διαψεύσεις, νὰ ἐπισείουν τὴν δικαιοσύνην, ὡς αὐτοὶ τὴν ἀντιλαμβάνονται καὶ νὰ διατυπώνουν ταῦτα μὲ λεονταρισμούς! Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι προσφέρουν πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν, ὅταν φθάνουν διὰ τῶν μεθόδων των αὐτῶν νὰ ἐπικαλοῦνται τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως, ἀσεβοῦντες καὶ πρὸς τοῦτο. Ὅλα τὰ κόμματα ἔχουν δηλώσει κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καθεστωτικὸν ζήτημα. Αἱ μέθοδοι ὅμως πρὸς ἄγραν ἀποστατῶν καὶ δὴ διὰ τῆς ἀνεπιτρέπτου χρήσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ Βασιλέως, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν δυσμενεῖς παρὰ τῷ λαῷ ἐντυπώσεις περὶ τοῦ Βασιλέως, μὲ τὸν ἐθνικὸν κίνδυνον νὰ δημιουργηθῇ ἐκ τῶν κάτω θέμα Βασιλέως. Καὶ τότε ἀλλοίμονον διὰ τὴν χώραν! Καὶ τὸν κίνδυνον αὐτὸν ὀρθῶς ἔχει ἐπισημάνει ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Εἰς τὴν ὁμιλίαν του τῶν Σερρῶν εἰς τὰς 13 Φεβρουαρίου 1966, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Τὴν 15ην Ἰουλίου ἄνδρες ποὺ εἶχον πρωτοστατήσει εἰς τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα καὶ κατεῖχον ἐξεχούσας θέσεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. ἀνέλαβον τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν εὐθύνην νὰ ἐξαγάγουν τὸν τόπον ἀπὸ τὴν φοβερὰν ἐμπλοκήν, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ μεταφορὰ τῶν διαλυτικῶν συνθημάτων καὶ ἠθῶν τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος ἀπὸ τὰ πεζοδρόμια εἰς τὰ κυβερνητικὰ γραφεῖα. Λάθος των εἶναι, ὅτι δὲν τὸ ἔπραξαν ἐγκαίρως. Ὤφειλαν νὰ τὸ εἶχαν πράξει πρὸ τῆς διαφωνίας τοῦ Βασιλέως μὲ τὸν Πρωθυπουργὸν καὶ ἀρχηγόν των. Τὸ λάθος αὐτὸ δὲν εἶναι ἀσήμαντον. Τὸ πληρώνει ὁ τόπος καὶ θὰ τὸ πληρώσῃ ἴσως ἀκόμη περισσότερον. Ἐδόθη τέρμα, τὴν 15ην Ἰουλίου, εἰς ἕνα μεγάλον κακόν, ἀλλὰ τὸ τέρμα ἐδόθη κατὰ κακὸν τρόπον. Καὶ ἐξεπήδησαν ἔτσι νέα συνθήματα ποὺ παρέσυραν τμῆμα τοῦ λαοῦ καὶ ἰδίᾳ τῶν νέων εἰς τὴν ἐσφαλμένην ἐκτίμησιν τῆς σημειωθείσης τὸν Ἰούλιον τοῦ 1965 ἀλλαγῆς. Ἐνθυμηθῆτε μάλιστα, ἀγαπητοὶ φίλοι καὶ κάτι ἄλλο, τὸ χειρότερον. Ἐχρειάσθησαν δύο ὁλόκληροι μῆνες ἀβεβαιότητος καὶ ἀκαταστασίας, ἐχρειάσθη νὰ γίνουν τρεῖς πρωθυπουργοί, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία ποὺ θὰ ἐκάλυπτε τὴν τολμηρὰν ἐνέργειαν τῆς 15ης Ἰουλίου. Διατὶ νὰ χρειασθῇ νὰ προβῇ εἰς ἐνέργειαν τολμηρὰν ὁ Βασιλεὺς καὶ νὰ μὴ τολμήσουν ἐγκαίρως οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, ποὺ τελικῶς, ἀπεσπάσθησαν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, νὰ πράξουν, ὅτι θὰ προεφύλασσε τὸν Βασιλέα ἀπὸ τὸν κίνδυνον νὰ εὑρεθῇ ἀκάλυπτος;». Ποῖοι, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΡΕ, εἶναι ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς ὁποίους δίνετε τὴν ἐμπιστοσύνην σας; Ἀγνοεῖτε τὰς ἀπόψεις διὰ τὸ πρόσωπόν σας καὶ τὴν παράταξίν σας; Ἀγνοεῖτε τί παλαιότερον καὶ τελευταίως λέγουν γιὰ σᾶς; Νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε νὰ φέρω εἰς τὴν μνήμην τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ὡρισμένα πράγματα. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος, λόγῳ τῆς σημασίας τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θίγω ἀπόψε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐπὶ λέξει, ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις διὰ σᾶς, ἑνὸς ἐκ τῶν πρωτοστατῶν τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας. Ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις εἰδικώτερον πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, τὰς ὑπενθυμίζω: Ἰδοὺ τί ἔλεγεν εἷς ἐκ τῶν πρωτοστατῶν τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας διὰ τοῦ προσωπικοῦ δημοσιογραφικοῦ του ὀργάνου. «Αἱ πατριωτικαὶ ἀνησυχίαι τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. — Κατεχόμενος, λέγουν, ἀπὸ τὸ αἴσθημα ἀνησυχίας διὰ τὴν δυσμενῆ ἐξέλιξιν τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταστάσεως, ἀνῆλθεν εἰς τὰ Ἀνάκτορα ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Κανελλόπουλος. Καὶ αἱ ἀνησυχίαι του περιεστρέφοντο κατὰ τὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα τῆς Δεξιᾶς εἰς τέσσαρα κρίσιμα θέματα. Πρῶτον: Εἰς τὴν αὔξησιν τῆς δυνάμεως τῆς ΕΔΑ. Δεύτερον: Εἰς τὸ καλλιεργούμενον κλῖμα συνωμοσιῶν καὶ ἀποκαλύψεων. Τρίτον: Εἰς τὴν δυσμενῆ ἐξέλιξιν τῶν οἰκονομικῶν καὶ Τέταρτον: Εἰς τὴν κακὴν διαχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κυπριακοῦ». Αὐταὶ εἶναι αἱ πατριωτικαὶ ἀνησυχίαι τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Καὶ διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ ἐθνικόν του χρέος, ὡς ὑπεύθυνος πολιτικὸς ἡγέτης τὰς ἀνέπτυξεν εἰς τὸν Βασιλέα. Ἀνησυχεῖ, λοιπόν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ τὴν δῆθεν αὔξησιν τῆς δυνάμεως τῆς Ε.Δ.Α. Ἡ ἀνησυχία του, ὅμως, εἶναι καθαρὰ ὑποκρισία. Διότι γνωρίζει καλῶς, ὅτι ἐὰν ἡ ΕΔΑ ἐνεφάνισεν αὔξησιν κατὰ τὰς τελευταίας δημοτικὰς ἐκλογάς, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἐνίσχυσίν της ὑπὸ τῆς Δεξιᾶς. Διὰ νὰ στηρίξῃ τὰς ἀνησυχίας του ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τοὺς ὀπαδούς του νὰ ἐνισχύσουν τὴν ΕΔΑ. Ἔτσι ἀκριβῶς, συνέβη, ὅπως γνωρίζουν οἱ πάντες, εἰς τὴν πόλιν μας. Οἱ ἐθνοκάπηλοι τῆς δεξιᾶς ἐψήφισαν τοὺς συντρόφους τῆς ἀριστερᾶς. Ἀνησυχεῖ ἀκόμη, ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., διότι μὲ τὰς ἀνακαλύψεις τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων δημιουργεῖται κλῖμα φοβίας καὶ ἀνησυχιῶν. Ἀλλὰ δὲν ἀνησυχεῖ δι’ αὐτὸ ὁ κ. Κανελλόπουλος. Ἀνησυχεῖ καὶ μάλιστα ζωηρῶς — ἐδῶ ἡ ἀνησυχία του εἶναι πραγματικὴ καὶ μάλιστα ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ πανικοῦ — διότι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ διαλύσῃ τὰς ὀργανώσεις τῶν παρακρατικῶν. Καὶ δικαιολογημένως ἀνησυχεῖ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. Διότι τὰ παλληκάρια τῆς «καρφίτσας» καὶ τῶν «ἐθνικοφρόνων ἐλασιτῶν» καὶ τῶν «ἐγγυητῶν τοῦ Βασιλέως» ἦσαν ὁ στρατὸς τῆς δεξιᾶς. Εἰς αὐτὰς ἐστηρίζετο ὁ ἀπόδημος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Μὲ αὐτοὺς ἔκαμε τὰς ἀλησμονήτους ἐκείνας ἐκλογάς. Αὐταὶ τοῦ ἔδιδαν τὴν πλειοψηφίαν καὶ μὲ αὐτὰς κατεδυνάστευεν ἐπὶ τόσα ἔτη τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ αἱ πατριωτικαὶ ἀνησυχίαι τοῦ κ. Κανελλοπούλου δὲν περιορίζονται εἰς αὐτὰ μόνον. Ἀνησυχεῖ, λέγουν καὶ διὰ τὴν οἰκονομικήν μας κατάστασιν. Ὑποκρισία καὶ πρόκλησις. Αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐνεκαινίασε τὴν ἐμφάνισίν του, ὡς ἀρχηγὸς τῆς Δεξιᾶς, μὲ τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ διὰ τὰ οἰκονομικά μας. Καὶ δὲν ἔχει ἀκόμη τὸ δικαίωμα, διότι ἡ ἐξέλιξις τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως δὲν ἦτο ποτὲ τόσον σταθερὰ καὶ τόσον ἀσφαλὴς ὅσον σήμερον. Διότι πρώτην φοράν, ὕστερα ἀπὸ μίαν δεκαετίαν, ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα πολιτικὴ περισυλλογῆς καὶ συγχρόνως λελογισμένης διαθέσεως. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸ γνωρίζει πολὺ καλῶς. Καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἥσυχος. Μόνον ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀνησυχεῖ. Ἀνησυχεῖ, τέλος, ὁ κ. Κανελλόπουλος διὰ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ Κυπριακοῦ. Αἱ ἀνησυχίαι του, ὅμως, εἰς τὸ ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου ἐξωτερικεύονται διὰ ψιθύρων. Διότι δὲν τολμᾷ, δὲν ἐτόλμησεν ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ διαφωνήσῃ φανερά. Διότι, ἐὰν τολμήσῃ, γνωρίζει ὅτι θὰ χαρακτηρισθῇ ἀμέσως καὶ δημοσίᾳ ἐθνικὸς μειοδότης. Διότι μόνον ἐχθροὶ τῆς Κύπρου καὶ ἐπαίσχυντοι γραικύλοι θὰ τολμήσουν νὰ ἀντιστρατευθοῦν τὴν ἐθνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ μέγα τοῦτο ἐθνικὸν θέμα. Γνωρίζουν καὶ οἱ Κύπριοι καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἐὰν σήμερον ἐκυβερνοῦσε τὴν χώραν ἡ παράταξις τῆς ἐθνικῆς μειοδοσίας, ἐὰν τὴν θέσιν τοῦ κ. Παπανδρέου, κατεῖχεν ὁ ἀπόδημος τῶν Παρισίων ἢ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶχεν ἐγκαταλείψει τοὺς Κυπρίους καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Μεγαλόνησος θὰ εἶχε διχοτομηθῆ, διὰ νὰ μὴ δυσαρεστηθοῦν οἱ φίλοι καὶ σύμμαχοί μας. Ποιὸς θὰ ἐτολμοῦσε νὰ ἀντισταθῇ εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν συμμάχων; «Ἰδοὺ ὁ στρατός μας» εἶχε πῆ κάποτε εἰς τὸν ἔμπορον κ. Βὰν Φλήτ, παρουσιάζων ἕνα τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ὁ κ. Κανελλόπουλος. Αὐτοῦ, λοιπόν, τοῦ κ. Κανελλοπούλου ἀνησυχεῖ σήμερον ἡ πατριωτικὴ ψυχή!! Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅμως, ὅσοι δὲν εἶναι δεμένοι μὲ τὸ ἁμαρτωλὸν καθεστὼς τῆς καταλυθείσης συμμορίας, οὔτε ἀνησυχεῖ, οὔτε φοβεῖται. Ἥσυχος καὶ ἤρεμος ἀντιμετωπίζει τὸ μέλλον. Διότι γνωρίζει, ὅτι τὰς τύχας του διαχειρίζονται σήμερον πολιτικοὶ ἄνδρες μὲ ἑλληνικὴν συνείδησιν καὶ αἴσθημα ἐθνικῆς εὐθύνης». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Δ. Παπασπύρου).

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πολυχρονίδη, νὰ ἐπισπεύσητε τὴν ἀγόρευσίν σας, διότι ὁμιλεῖτε ἤδη ἐπὶ δύο καὶ ἡμισείας ὥρας.

§219Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἔχετε δίκαιον, κ. Πρόεδρε, θὰ προσπαθήσω νὰ ἐπισπεύσω τὴν ἀγόρευσίν μου.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω δίκαιον, ἀλλὰ εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν περὶ τοὺς 50 ἀκόμη συνάδελφοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχητε σεῖς τὸ προνόμιον νὰ κατακρατῆτε τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἐπ’ ἀόριστον.

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Θὰ παραιτηθῶμεν ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, νὰ συνεχίσῃ.

§222Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Αὐταί, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε., εἶναι αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Μητσοτάκη, τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπεχείρησε νὰ διαπράξῃ τὴν προδοσίαν καὶ ὁ ὁποῖος ἐν τῇ οὐσίᾳ προΐσταται τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὁποῖον ἐμπιστεύεσθε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ τὴν διαχείρισιν τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος τῆς Κύπρου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον αὐταὶ αἱ ἀπόψεις. Ὅταν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος ὑπεστήριξε τὴν ὀρθὴν λύσιν τῆς προσφυγῆς εἰς τὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι μόνον θὰ ἐπέτρεπον τὴν ἐπάνοδον εἰς τὴν ὁμαλότητα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τὰς ἐκλογὰς νὰ τὰς διεξαγάγῃ ἡ Ε.Ρ.Ε., ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀπέδειξεν ἐμπράκτως τὴν ἐπιθυμίαν του διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἕνεκα τοῦ πραξικοπήματος τῆς 15ης Ἰουλίου ἀνωμαλίαν, ἐδέχθη τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ διεξαγάγῃ ὁ ἴδιος ὁ κ. Κανελλόπουλος τὰς ἐκλογάς. Ἡ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία» ἐδημοσίευσε τότε σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐν προκειμένῳ ὑπεστήριξεν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος τὰ ἑξῆς: «Τὸ πρόβλημα καὶ ὁ κίνδυνος εἶναι, ὅτι ὁ κ. Κανελλόπουλος δὲν εἶναι ὁ πραγματικὸς Ἀρχηγὸς τῆς Δεξιᾶς, ἀλλὰ ὁ σκοῦφος τῆς Δεξιᾶς». Ἰδοὺ ποίους διὰ τῆς ψήφου σας, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε., στηρίζετε. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Διότι συμπίπτει ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ κατέχῃ τὸ ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤξιζεν εἰς μίαν στιγμὴν ποὺ συζητοῦμεν τὸ μέγα αὐτὸ ἐθνικὸν θέμα, διὰ νὰ εἶναι ὡλοκληρωμένη ἡ εἰκὼν τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας, νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ αἱ ἀπόψεις του, ὡς εἶχον διατυπωθῆ πρὸ τῆς ἀποστασίας του, διότι κάποτε τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ εἶναι πολύτιμα διὰ τὴν Ἱστορίαν τῆς χώρας μας. Ἰδού, τί ἔλεγε τότε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὸ Σῶμα, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον καταθέτω. Ἀποσπάσματα ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐμπιστοσύνης. (Βουλή, 23 Ἰουνίου 1965). ............................................. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀντιπολίτευσις, βεβαίως, θὰ ἔπρεπε νὰ φέρῃ τὴν συζήτησιν αὐτὴν εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν φέρει, ἐν τούτοις, ἡ Κυβέρνησις, τὴν φέρει ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐπαναφέρων εἰς τὰς παλαιὰς καὶ ὡραίας συνηθείας τὸ Σῶμα, προσφέρει μίαν ἀκόμη ὑπηρεσίαν εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἐνισχύει τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, ὁ ὁποῖος βάλλεται σήμερον, ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς καὶ ὑπονομευτάς του. Θὰ κληθῇ ἡ ἀντιπολίτευσις νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐπὶ τέλους, ποῦ στηρίζει τὰς προβλέψεις της περὶ ἐθνικῆς καταρρεύσεως, περὶ ἐθνικῶν συμφορῶν, τὰς ὁποίας ἐπιμόνως προφητεύει, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι, ἀτυχῶς δι’ αὐτήν, ἢ μᾶλλον εὐτυχῶς καὶ δι’ αὐτὴν καὶ δι’ ἡμᾶς, οὔτε συνέβησαν, οὔτε πρόκειται νὰ συμβοῦν. ............................................. Καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον εἶναι καταδικασμένος ὁ «ὑπέρτατος ἀγὼν» τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἰς ἀποτυχίαν. Διότι ἡμεῖς, ὅταν διεξηγάγομεν τὸν Ἀνένδοτον Ἀγῶνα, ἐπειδὴ εἴχομεν πίστιν εἰς τὸ ἰδεολογικὸν περιεχόμενόν του, ἀντιμετωπίσαμεν εὐθέως, εἰλικρινῶς, τὴν λύσιν, τὴν μοναδικὴν λύσιν, τὴν ἀναμέτρησιν ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ. Ἀντιθέτως, ἡ ἀντιπολίτευσις δὲν τολμᾶ νὰ ζητήσῃ ἐκλογάς, δὲν τολμᾶ νὰ ζητήσῃ τὴν μοναδικὴν αὐτὴν λύσιν. ............................................. Ἡμεῖς, ἔχοντες πίστιν εἰς τὸ ἰδεολογικὸν περιεχόμενον τοῦ ἀγῶνος μας, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961, ἐζητήσαμεν νὰ ἀναμετρηθῶμεν εἰς αὐτάς, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὸ ἀποτέλεσμα, ἔστω καὶ ἂν ἀκόμη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον κατάλοιπα τῆς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία ἐπεχείρησε νὰ βιάσῃ τὴν λαϊκὴν θέλησιν. Ἐπεζητήσαμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς κινδύνους αὐτοὺς μὲ τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν εἰς τὸ δίκαιον τοῦ ἀγῶνος μας. Ἀντιθέτως, ἡ ἀντιπολίτευσις δὲν τολμᾶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν Λαὸν καὶ δικαίως. Διότι δὲν ἔχει πίστιν εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Διότι ἔχει καταστῆ συνείδησίς της, ὅτι ἀποτελεῖ μειοψηφίαν εἰς τὸν Λαόν. ...................................... Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἀπειλὴν τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ ἡ ἀντιπολίτευσις εἰς οἱανδήποτε ὑποχώρησιν. ...................................... Θέλομεν νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ νομιμότης καὶ ἡ γαλήνη εἰς τὸν τόπον καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸν πολιτικόν μας βίον εἰς τὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν εὐπρέπειαν. Καὶ ἀκριβῶς τὴν νομιμότητα καὶ τὴν γαλήνην προσέφερεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Προέδρου της. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μὲ κίνδυνον τῆς δημοτικότητος αὐτοῦ, ἠθέλησε νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν διαμάχην (περὶ τὸν καθαρμὸν τοῦ παρελθόντος) καὶ νὰ ταχθῇ μὲ τὸ μέρος τῆς νομιμότητος καὶ τῆς γαλήνης, προσφέρων οὕτω καὶ τὴν νομιμότητα καὶ τὴν γαλήνην εἰς τὸν τόπον. Διότι γνωρίζει, ὅτι μόνον διὰ τῆς νομιμότητος εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθοῦν τὰ λαϊκὰ συμφέροντα. Ἀλλὰ καὶ τὴν γαλήνην ἠθέλησε νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐπίσης ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι γνωρίζει, ὅτι ἡ γαλήνη, ἡ ἡσυχία, εἶναι τὸ μόνον κλῖμα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἀσκηθῇ τὸ δημοκρατικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ μόχθος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ Πρόεδρος, λοιπόν, τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἐψήφιζε τὴν παραγραφήν, ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τῆς νομιμότητος ἐξυπηρέτει καὶ αὐτὴν τὴν γαλήνην ἐξησφάλιζε. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα προσωπικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ ἔχετε ἀκούσει δι’ ἕνα ἡλιογαβάλειον ψήφισμα. Τί σημαίνει ἡ ἄκομψος αὐτὴ φράσις; Περὶ τίνος πρόκειται; Αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, αὐτὴ ἡ ἀντιπολίτευσις, αἱ περισσότεραι τῶν ἐφημερίδων δὲν εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀνεγνώρισαν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐφθάσαμεν εἰς τὰ πρόθυρα τῆς Ἑνώσεως τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα; Τί ἄλλο ἐπράξαμεν ἡμεῖς, παρὰ νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ νὰ ἀποδώσωμεν τὸν ἔπαινον εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι δημιουργός του; Αὐτὸ εἶναι τὸ ψήφισμα. Καὶ ὅταν ἐγένετο, εἶχε τὴν θέσιν του. Μετὰ ταῦτα, ἀπεμακρύνθημεν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν, διότι δυνάμεις σατανικαί, ἑωσφορικαὶ ἀντέδρασαν. Δὲν εἶναι ὥρα νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ εὐθυνῶν. Θὰ ἔλθῃ κάποτε ἡ στιγμή. Σήμερον ἀρκοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἐγένετο τὸ ψήφισμα, εἶχε τὴν θέσιν του. Ἐὰν σήμερον μετεβλήθησαν αἱ περιστάσεις, δὲν πταίει δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησίς μας. ...................................... Πρέπει, ἐπίσης, ὅμως, νὰ εἶσθε ὑπερήφανοι, διότι στηρίζετε μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται συνεπὴς εἰς τὰς προεκλογικὰς ὑποχρεώσεις καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματός της. ...................................... Λέγω, λοιπόν, κύριοι, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ φανῶμεν εἰς τὸ δημιουργικὸν ἔργον συνεπεῖς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ αὐτὸ θὰ πράξωμεν, ἐὰν τηρήσωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὡς προϋπόθεσιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ τὴν γαλήνην καὶ τὴν νομιμότητα. ...................................... Πρέπει ὅλοι, ἡνωμένοι, συμπαγεῖς περὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἀρχηγόν της νὰ θελήσητε νὰ στηρίξητε τὸ δημιουργικόν της ἔργον. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἀνελάβομεν ἔναντι τοῦ Λαοῦ καὶ μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατόν, αὔριον, ὁ Λαὸς νὰ ἐπιδοκιμάσῃ τὸ ἔργον μας. ............................................ Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Στεφανοπούλου κατὰ τὴν σύσκεψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. (9 Αὐγούστου 1965). ............................................ Εἶναι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβα, ὅταν ἐδημιουργήθη ἡ Κυβέρνησις Νόβα καὶ εἶπα, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἀποτελεῖ ἔγκλημα κατὰ τοῦ Κόμματος, κατὰ τῆς Δημοκρατίας καὶ κατὰ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Διότι πιστεύω, ὅτι ἡ ὕπαρξις τοῦ Κόμματος αὐτοῦ, τοῦ ἰσχυροῦ αὐτοῦ Κόμματος, ποὺ λέγεται Ἕνωσις Κέντρου, ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀνάγκην, ἐξυπηρετοῦσαν καὶ τὸ Ἔθνος καὶ τὸν Βασιλέα καὶ τὴν παράταξιν. ............................................ Πέραν αὐτοῦ, μοῦ εἶπεν ὁ Βασιλεύς, ὅτι «ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἐκπεφρασμένην γνώμην σχετικῶς μὲ τὸν ρόλον τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ τῆς Ὁμάδος. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ἐπιζητῶ τὸν διχασμὸν ἢ τὴν διχοτόμησιν τοῦ Κόμματος. Ἐφ’ ὅσον εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔλθητε εἰς δημοκρατικὸν κόμμα καὶ θὰ ὑποταχθῆτε εἰς τὴν πλειοψηφίαν, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ πρόθεσίς μου δὲν εἶναι πλέον νὰ διχάσω τὴν Ἕνωσιν Κέντρου ἐκ νέου». Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐδέχθην τὴν ἐντολήν. ............................................ Κύριοι, αὐτὴ ἦτο ἡ ἀπάντησις. Κατόπιν αὐτοῦ, ἔρχομαι ἐνώπιόν σας καὶ σᾶς λέγω, ὅτι σεῖς θὰ ἀποφασίσητε καὶ ἐγὼ θὰ ἐκτελέσω τὴν ἀπόφασίν σας. Τὸ λέγω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ἐπιθυμῶ νὰ μείνῃ ἡνωμένον τὸ Κόμμα. Ἐγὼ θὰ ὑποταχθῶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν. ............................................ Θέλω νὰ προχωρήσω ἀκόμη περισσότερον. Κύριοι, εἶναι μία ἀπὸ τὰς στιγμὰς ἐκείνας ποὺ ἐφθάσαμεν τὸ 53% νὰ ἐκπροσωπῆται ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν καὶ νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ Λαός, ὅταν ἀντιληφθῇ, μετὰ τὸ μεγάλο πλῆγμα τὸ ὁποῖον ὑπέστη, ὅτι διὰ τῆς Βασιλικῆς παρεμβάσεως ἀφῃρέθη ἡ πρωθυπουργία ἀπὸ τὸν Ἀρχηγόν μας... ............................................ Κύριοι, οἱ Βασιλεῖς διαιροῦν, εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ δεδομένον, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντίπαλοι ἐπιζητοῦν διαφωνίας καὶ διχασμούς. Ἡμεῖς τί πράττομεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας, διὰ νὰ συγκρατήσωμεν ὁμόφωνον, ἑνιαίαν καὶ συμπαγῆ τὴν παράταξίν μας; ............................................ Μὴ φύγετε νὰ πᾶτε εἰς τὰς ἐπαρχίας σας, διότι θὰ κληθῆτε μετ’ ὀλίγον νὰ ἀντιμετωπίσητε καὶ ἄλλας κρίσεις, διότι καὶ οἱ ἀντίπαλοί μας εἶναι διαβολικοὶ καὶ σατανικοὶ καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρουν πάσης φύσεως λύσεις. ............................................ Κι’ ἂν δῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει λύσις καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει φάρμακον, ἐγὼ θὰ μείνω εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Ὑπέστην δοκιμασίας φρικτάς. Ἄλλοι μὲ ἐξέβαλον ἀπὸ τὸ σπίτι τους, ἄλλοι μοῦ εἶπον ὅλα νὰ τὰ κάμετε, ἄλλοι μὲ ἠπείλησαν, ἄλλοι μοῦ εἶπον νὰ τὰ κάμωμεν ὅλα ἐκτὸς συμβιβασμῶν, διὰ νὰ μὴ ἔχετε τὴν τύχην τοῦ Μπερναντότε, διότι εἰς τὸ τέλος ἢ θὰ σᾶς ὑβρίζουν ἢ θὰ σᾶς δολοφονήσουν. Ἐγώ, ἐφεξῆς, αὐτὸν τὸν ρόλον δὲν πρόκειται νὰ τὸν παίξω, ἐὰν παραστῇ ὃ μὴ γένοιτο ἀνάγκη. ............................................ Καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅταν μᾶς ἔλεγαν, ὅτι Αὐλή, Στρατός, Παλάτι, οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία, ξένοι, ὅλοι εἶναι ἀντίθετοί σας, δὲν θὰ ἔλθετε ποτὲ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ ἤλθομεν ἐν τούτοις εἰς τὴν ἐξουσίαν, διότι ἐπετύχομεν τὴν ἕνωσιν τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ περισώσωμεν. ......................................... Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατόπιν τῆς ἐντολῆς ποὺ ἔχω, ἔρχομαι ἐνώπιόν σας καὶ σεῖς θὰ ἀποφασίσετε. Ἐὰν τοῦτο ἔπραττον καὶ οἱ προηγούμενοι, δὲν θὰ ἦσαν προδόται. Καὶ μὴ νομίσητε, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἐπεσήμανα εἰς τὸν Βασιλέα. Τοῦ εἶπα, ὅτι δὲν Σᾶς εὐχαριστῶ, Μεγαλειότατε, διὰ τὴν ἐντολὴν ποὺ μοῦ δίδετε, διότι δὲν Σᾶς τὴν ἐζήτησα ποτέ, οὔτε ἐζήτησα ποτέ, οὔτε ἐντολήν, οὔτε κυβέρνησιν, οὔτε ὑπουργεῖον. Αὐτὸ δὲν εἶναι δι’ ἐμὲ εὔνοια, εἶναι δι’ ἐμὲ ἕνα βάρος, τὸ ὁποῖον ἐπωμίζομαι καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ τὸ φέρω εἰς πέρας, σύμφωνα μὲ τὴν γνώμην τῆς Ὁμάδος, τοῦ Ἀρχηγοῦ, καὶ πρὸς τὸ συμφέρον Σας. Κύριοι, ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς εὐθύνας μας καὶ νὰ σκεφθῶμεν βαθύτερον. Πέραν ὅλων αὐτῶν, ὑπάρχει αὐτὸς ὁ Λαός, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται καὶ μοχθεῖ καὶ ὁ ὁποῖος σήμερον εἴδατε μὲ ποῖον φρόνημα ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας ὠρθώθη, παραμερίζων τὰ οἰκονομικά του συμφέροντα. ......................................... Ἀναμένω τὴν ἀπόφασίν σας, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ σεβαστὴ καὶ θὰ τὴν μεταφέρω εἰς τὸν Βασιλέα. ......................................... Δηλώσεις τοῦ κ. Στ. Στεφανοπούλου πρὸς τὸν Τύπον: «ΒΗΜΑ», 18 Ἰουλίου 1965: Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, εἶπε: «Διαφωνίαι ὑπῆρξαν καὶ θὰ ὑπάρξουν εἰς δημοκρατικὰ κόμματα. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται, εἶναι ἡ διάσπασις, διότι δύναται αὕτη νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ὄλεθρον καὶ τοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Ἔθνους». «ΒΗΜΑ», 24 Ἰουλίου 1965: Ἐρωτηθεὶς ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀπὸ ἀπεσταλμένον Ἰταλικῆς ἐφημερίδος, ἐὰν ὑπάρχῃ πιθανότης νὰ ἀναλάβῃ τὴν προεδρίαν μιᾶς Κυβερνήσεως πρὸς διευθέτησιν τῆς κρίσεως, ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: «Ἐγὼ ἐκτελῶ τὸ καθῆκόν μου ὡς ἡγετικὸν στέλεχος τοῦ κόμματος τοῦ Κέντρου. Τὸ Κέντρον κατέκτησε εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν καὶ εἰς αὐτὸ ἀνήκει τὸ δικαίωμα νὰ κυβερνᾷ τὴν χώραν. Αὐτοὶ ποὺ κυβερνοῦν σήμερον διέσπασαν τὴν ἑνότητα τοῦ Κόμματος καὶ ἔπληξαν σοβαρῶς, ἐξακολουθοῦν δὲ νὰ πλήττουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ λάθος τους καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Λαὸς τοὺς καταδικάζει. Ὅταν ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Βασιλέα ν’ ἀναλάβῃ τὴν Κυβέρνησιν ὁ κ. Νόβας, εἶχε καθῆκον νὰ συμβουλευθῇ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου καὶ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα, πρὶν δεχθῇ. Ἀλλ’ αὐτὸς δὲν τὸ ἔκαμε καὶ τοιουτοτρόπως διέπραξε μίαν πρᾶξιν ποὺ ἀποτελεῖ ἐντροπὴν ὄχι μόνον διὰ τὸ κόμμα, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλον τὸ Ἔθνος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶμαι ἐναντίον τοῦ κ. Νόβα». Ἀπαντῶν εἰς ἄλλην ἐρώτησιν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἐτόνισε τὰ ἑξῆς: «Ἐὰν ὑπῆρξαν διαφωνίαι εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν ἐντὸς τοῦ Κόμματος καὶ οἱ διαφωνοῦντες νὰ ὑπακούσουν εἰς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Κόμματος. Ὅσοι δὲν τὸ ἔπραξαν, πρέπει νὰ καταδικασθοῦν καὶ νὰ καταλάβουν, ὅτι δὲν τοὺς ἀπομένει παρὰ νὰ ζητήσουν συγγνώμην καὶ νὰ ἀποχωρήσουν». Τέλος, ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἐρωτηθεὶς διὰ τὰς προθέσεις του, ἐδήλωσε: «Θὰ κάμω ὅ,τι μπορῶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἑνότητος καὶ διὰ τὴν ἑνότητα τοῦ Κόμματος. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ Βασιλεὺς ἐξηπατήθη. Τοῦ εἶπαν, ὅτι ὁ κ. Νόβας εἶχε μαζί του τὴν πλειοψηφίαν, ἐνῷ αὐτὸ δὲν ἠλήθευε». «ΒΗΜΑ», 25 Ἰουλίου 1965: Ὑποβολιμαῖα ἐχαρακτήριζον, ἐξ ἄλλου, κύκλοι προσκείμενοι πρὸς τὸν κ. Στεφανόπουλον, τὰ ἀναγραφέντα, ὅτι ἡ Δεξιὰ προωθεῖ «λύσιν Στεφανοπούλου». Ὁ κ. Στεφανόπουλος, κατὰ τοὺς ἰδίους κύκλους, φρονεῖ, ὅτι οὔτε ἡ Δεξιά, οὔτε ἡ Ἀριστερὰ δύνανται νὰ ὑπαγορεύσουν λύσιν τῆς κρίσεως. Ὡς ἔχει τονίσει ἐπανειλημμένως, ἡ λύσις δύναται νὰ προέλθῃ δι’ ἀποφάσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ 53% τοῦ Λαοῦ. «ΒΗΜΑ», 27 Ἰουλίου 1965: Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὁποίου ἐτέθησαν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι τοῦ ἀπεδίδοντο ὑπὸ ξένου εἰδησεογραφικοῦ πρακτορείου καὶ ἡ ἑρμηνεία αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ἀνταποκριτοῦ του, ἐξήγησεν ὅτι: Τοῦ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα «ἐὰν σᾶς προτείνῃ ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ἀναλάβετε τὴν πρωθυπουργίαν διὰ νὰ βοηθήσητε τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ ἐπικίνδυνον πολιτικὴν κρίσιν, θὰ δεχθῆτε;». Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, ἀπήντησεν: «Οὔτε πρωθυπουργίαν, οὔτε ἄλλην λύσιν ἔχω νὰ προτείνω. Ἁπλούστατα, θὰ πειθαρχήσω εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος, οἱαδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι». «ΒΗΜΑ», 28 Ἰουλίου 1965: Ὁ κ. Στεφανόπουλος, διευκρινίζων ἀπάντησίν του εἰς ἐρώτησιν ξένου ἀνταποκριτοῦ, κατὰ πόσον διαστέλλει τὸν κ. Παπανδρέου ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐτόνισεν, ὅτι, ἀντιθέτως, ὅταν ὁμιλῇ περὶ Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι πρωτίστως ἐννοεῖ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος καὶ Ἀρχηγὸν τῆς Ὁμάδος. «ΒΗΜΑ», 7 Αὐγούστου 1965: Τὴν 12 μ. χθὲς ὁ Βασιλεὺς ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐξερχόμενος τῶν Ἀνακτόρων, μετὰ παρέλευσιν μιᾶς ὥρας, ἐδήλωσεν, ὅτι ὑπεστήριξε τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν προχθὲς καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Δηλαδὴ νὰ δοθῇ ἡ ἐντολὴ εἰς τὴν Ἑ.Κ. ἢ νὰ διεξαχθοῦν ἐκλογαί. Ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν, διηυκρίνησεν, ὅτι ὅταν λέγῃ νὰ δοθῇ ἡ ἐντολὴ εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἐννοεῖ τὸν Γ. Παπανδρέου. Μεταβὰς ἀκολούθως εἰς τὴν Λέσχην τῶν Φιλελευθέρων, ὅπου μόλις εἶχε λήξει ἡ σύσκεψις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ἑ.Κ., ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐτόνισε πρὸς τοὺς βουλευτάς, ὅτι ἡ ἐντολὴ πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου, ἄλλως νὰ γίνουν ἐκλογαί. «ΒΗΜΑ», 11 Αὐγούστου 1965: Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἐξερχόμενος τὴν 2αν μ.μ., χθές, τῶν Ἀνακτόρων, ἐδήλωσε: «Κατέθεσα τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Βασιλεύς, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐνεφανιζόμην ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ θὰ ἐτύγχανον τῆς ἐγκρίσεως αὐτῆς, διότι ἄλλως ἡ ἐντολὴ θὰ ἐσήμαινε προσπάθειαν διασπάσεως τοῦ Κόμματος, τὴν ὁποίαν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐπεθύμει ὁ Βασιλεύς». Μετὰ τὰς ἀπόψεις του αὐτάς, οὐδεὶς λόγος χαρακτηρισμοῦ τῆς προσωπικότητός του ὑπάρχει, δι’ ὅσα ἀντίθετα ἐν συνεχεία ἔπραξε. Παρακαλῶ μόνον νὰ καταχωρίσητε καὶ τὸ κείμενον τοῦτο, ποὺ σᾶς παραδίδω, εἰς τὰ πρακτικά, ὑπὸ τὸν τίτλον «Ὁ Ἐξωφλημένος», ποὺ εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς ὑπὸ τοῦ τύπου τῆς Δεξιᾶς. Καταθέτω τὴν ἐφημερίδα «ΗΜΕΡΑ», ποὺ ἀνέγραψε τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ νὰ περιληφθῇ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ κείμενον εἰς τὰ πρακτικά. Ἰδοὺ τί λέγει εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἡ ἀνωτέρω ἐφημερίς: «τὴν 10ην Αὐγούστου 1965, καὶ ὥραν 2.15′ μ.μ. ἀπεβίωσε πολιτικῶς ἐξερχόμενος τῶν Ἀνακτόρων ὁ κ. Στέφανος Στεφανόπουλος..... (ἀναγινώσκει)......». Τὴν 10ην Αὐγούστου 1965 καὶ ὥραν 2.15 μ.μ. ἀπεβίωσε πολιτικῶς, ἐξερχόμενος τῶν Ἀνακτόρων, ὁ Στέφανος Στεφανόπουλος, γεννηθεὶς τὸ 1898 εἰς Πύργον τῆς Ἠλείας, ἐκπροσωπήσας τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα του εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων κατὰ τὸ 1930, 1932, 1933, 1935, 1936, 1946, 1950, 1951, 1952, 1958, 1961, 1963, 1964, ἀναδειχθεὶς ἕνδεκα φορὰς ὑπουργός, δύο φορὰς Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως καὶ δύο φορὰς παρ’ ὀλίγον Πρωθυπουργὸς τιμηθεὶς μὲ τὸν Μεγαλόσταυρον τοῦ Φοίνικος καὶ παράσημα πλείστων ξένων χωρῶν. Τὸ Ἔθνος εἶχε στηρίξει εἰς τὸν πολιτικῶς μεταστάντα, ὑψηλὰς προσδοκίας, τῶν ὁποίων ὁ ἐπιτάφιος ψάλλεται σήμερον ὁμοφώνως ὑπὸ τῶν ἀντιπάλων παρατάξεων τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Δεξιᾶς. Διότι, ἐξ ἐλλείψεως ρυθμιστρίας βουλήσεως κατεπρόδοσε καὶ τὴν Δεξιὰν καὶ τὸ Κέντρον, ἀσπασθεὶς τὸν πολιτικὸν Βουδδισμόν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς δημοσίας ζωῆς του, συμπλεύσας μὲ τὸν κομμουνισμὸν ὡς ὁ Πάντσεν Λάμα τοῦ Θιβὲτ καὶ περιβρέξας τὰ ἱμάτιά του μὲ βενζίνην ἐν μέσῳ πυρᾶς, κατὰ τὴν κατάθεσιν τῆς Ἐντολῆς πρὸς σχηματισμὸν Κυβερνήσεως, ὑπὸ τὰς παρορμητικὰς ἰαχὰς τῶν ἀφιονιζομένων. Ἦτο οἰκονομολόγος, φιλόσοφος, νομικός, κοινωνιολόγος καὶ συγγραφεὺς βιβλιαρίου περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἦτο ὡς ρήτωρ νευρώδης καὶ ὡς χαρακτὴρ πλαδαρός. Ὡς οἰκονομολόγος διεκρίθη εἰς τὴν διασπάθισιν τῶν Πακτωλῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἡ νομικὴ σκέψις του, γυμνασθεῖσα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Παρισίων, ὑπηρέτησε τὸν φαυλότερον βλαχοδημαρχισμόν. Ὡς κοινωνιολόγος, ἀποσυρθεὶς μετὰ συγκινητικῆς διακριτικότητος, ἀπὸ τὴν κληρονομίαν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, συνέγραψε τὸ μνημειῶδες ἔργον «Φιλοσοφία καὶ κοινωνικὰ συστήματα», τοῦ ὁποίου ὑπῆρξεν ὁ μοναδικὸς ἀναγνώστης καὶ ἵδρυσε τὸ Κοινωνικὸν Κόμμα, τοῦ ὁποίου ἐκράτησε μέχρι σήμερον ζηλοτύπως τὴν κοσμοθεωρίαν μυστικήν, ἀκόμη καὶ διὰ τὸ Ἐγκυκλοπαιδικὸν Λεξικὸν τοῦ «Ἡλίου». Ἐπίστευσεν, ὅτι «ἡ φιλοσοφία εἶναι τὸ μικροσκόπιον τῆς σκέψεως». Εἶχεν εὐρυμάθειαν. Εἶχε πνευματικὴν καλλιέργειαν. Εἶχε καὶ μίαν μακαριότητα, ἡ ὁποία ἔδιδε τὴν πεπλανημένην ἐντύπωσιν αὐταρκείας. Εἶχεν ἕνα κοινωνικὸν πολιτισμὸν κυλισθέντα ἀνενδότως εἰς τὸ πεζοδρόμιον. Ὅμως καὶ ἡ πνευματική του ὑπόστασις καὶ ἡ πολιτική του ὑποδομή, ἦσαν ἀπὸ ἄχυρον. Ἡ μετριοπάθεια, ἡ «διπλωματικότης» του, ἡ πανουργία του, ἡ ἀνεκτικότης του ὑπέκρυπτον λιποψυχίαν καὶ ἔμμονον τάσιν πρὸς συνθηκολόγησιν. Αἱ ἀρεταί του ἀπισχνοῦντο καὶ ἐξεμηδενίζοντο ἀπὸ τὴν διαλυτικήν του ἰδιοσυγκρασίαν. Αἱ ἐκδηλώσεις ὀργῆς του ἐκάλυπτον πολύπτυχον τρόμον καὶ ἑρμητικὰς ἀπωθήσεις. Εἶχεν ὡς ἔμβλημα: «Μὴ κάμνῃς σήμερον, ὅ,τι ἠμπορεῖς νὰ ἀναβάλῃς δι’ αὔριον». Εἶχεν ὡς ἀρχὴν τοῦ δημοσίου βίου του: «Ἀφήσατε τὰ προβλήματα νὰ σιτεύσουν». Ἀλλ’ εἰς παλαιοκομματικὰς ἐξυπηρετήσεις, ἦτο καὶ πρόθυμος καὶ ταχύς. Ἀγχώδης εὐθυνοφοβία καὶ πλέγμα ἀμφιβολιῶν ἀνέκοπτε τὴν μεγάλην του τύχην, διὰ τὸ ὕπατον τῆς Πολιτείας ἀξίωμα. Οὐδεὶς ψόγος, ἐὰν ἀξιολογοῦσεν ἑαυτὸν ὡς σεγκόντο. Ἀλλ’ ὄχι. Καὶ εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν καὶ εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, διεξεδίκησε μὲ δολιχοδρομίας καὶ ραδιουργίας, πρωτεῖον. Στόχος του ἦτο νὰ γίνῃ Πρωθυπουργός. Καὶ προώθησε τὰς ἡγετικὰς φιλοδοξίας του, εἰς τὸν ἐπιθανάτιον ρόγχον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ εἰς τὴν κυβερνητικὴν νεκροφόρον τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου, ἐν ψυχρῷ, ἑλισσόμενος εἰς τὸ συνωμοτικὸν παρασκήνιον. Ἀνεπανάληπτος περίπτωσις εἰς τὴν Νεοελληνικὴν Ἱστορίαν. Τοῦ ἐδόθη ἁπτὴ εὐκαιρία, ἐντὸς μιᾶς δεκαετίας, νὰ γίνῃ καὶ ἀρχηγὸς τῆς Δεξιᾶς καὶ ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου. Καὶ τὴν ἔχασε μέσα ἀπὸ τὰ χέρια του. Τώρα εἶναι ἐξωφλημένος. Καὶ ὁ ἴδιος θὰ βλέπῃ τὸν ἑαυτόν του, ὡς πολιτικὸν ἀπολίθωμα. Καὶ ὅμως τὸν ἐκάλεσαν οἱ καιροί, νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν, εἰς τὸ δοκιμαζόμενον Ἔθνος, ἀκριβῶς, διότι, ἡ μαλθακὴ προσωπικότης του προκαλεῖ τὸ μίνιμουμ τῶν ἀντιδράσεων. Ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἐστάθη ἄξιος νὰ προσφέρῃ. Ἡ σπονδυλική του στήλη ἐλύγισεν εἰς τὰ κράσπεδα τοῦ Θρόνου. Καὶ διὰ νὰ φθάσῃ ἀκόμη ἐκεῖ, ἐπῆρε τὸν κ. Σωσίδην, μαζί του, ὡς βακτηρίαν. Ἐγνωρίζαμεν τὸν ἄνδρα: Καὶ τοῦ ἀπηυθύναμεν ἔκκλησιν, ἀπὸ τῆς στήλης αὐτῆς, τὴν 27 Ἰουνίου: «Τώρα, κύριε Στέφανε, ὄχι αὔριον. Μὲ γλοιώδεις ἐκδηλώσεις νομιμοφροσύνης πρὸς τὸν Παπανδρέου, περιωρίσθητε εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν, ὅτι διὰ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πρωθυπουργίαν, πρέπει ἡ Κοινοβουλευτικὴ ὁμὰς νὰ σᾶς τὴν προσφέρῃ «στὸ πιάτο». Ἀλλὰ πότε, κύριε Στέφανε;... Ὅταν καταψηφίσητε τὸν κύριον Νόβαν;... Ἀλλὰ τότε ὁ Παπανδρέου θὰ εἶναι θριαμβευτής». Ὁ Βασιλεὺς τὸν εἶχε καλέσει εἰς ἀκρόασιν καὶ τοῦ συνέστησεν ὅπως προσφέρῃ τὴν ὑποστήριξίν του, ἂν ὄχι τὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντέταξεν ἄρνησιν πεισμόνως καὶ κατεψήφισεν ὡς προδότην τὸν Νόβαν. Καὶ ἔπειτα, διεξεδίκησε αὐτὸς τὴν πρωθυπουργίαν, λησμονήσας τὴν ψῆφον του. Προειδοποιήσαμεν ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ τὴν 1 Αὐγούστου 1965: «Ὑπάρχει κίνδυνος σοβαρός, ἐὰν τυχὸν λάβῃ τὴν ἐντολὴν ὁ Στεφανόπουλος, νὰ τὴν χάσῃ εἰς τὸν δρόμον. Ἐὰν πέσῃ μάλιστα, εἰς ὀχλοκρατούμενον δρόμον». Καὶ ἔτσι ἔγινεν. Ἔχασε τὴν Ἐντολὴν εἰς τὴν ὀχλοκρατουμένην ὁδὸν Χρήστου Λαδᾶ. Μνημεῖον αὐτοταπεινώσεως τὸ λογίδριόν του, ἐνώπιον τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος. Ἀποτελεῖ, ὑπὸ τὰς γραμμάς, αἴτησιν συγγνώμης. Εἰς τὸ θυρωρεῖον τῆς Λέσχης Φιλελευθέρων, ἁλωθείσης ὑπὸ τῶν Λαμπράκηδων, ὁ Στέφανος Στεφανόπουλος ἄφησε καὶ τὸ τελευταῖον ἴχνος ἀξιοπρεπείας. Δὲν μετέβη διὰ νὰ δώσῃ μάχην. Ἔσπευσε πελιδνός, διὰ νὰ παραδοθῇ ἄνευ ὅρων». Μερικοὶ ἐρωτῶν: Τότε, διατί ἐπῆγεν... Διατί ἐπέμενεν εἰς τὴν σύγκλησιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος;... Δὲν τοῦ ἀρκοῦσε, διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως, ὅτι μὲ τὴν διαφοροποίησιν 52 βουλευτῶν, ἐσχηματίζετο ἀντιπαπανδρεϊκὴ πλειοψηφία εἰς τὴν Βουλήν, πρόθυμος νὰ τοῦ προσφέρῃ κάθε ὑποστήριξιν, ἐνώπιον τοῦ ἐθνικοῦ ἀδιεξόδου;... Ἀλλ’ εἶναι ἀφελὴς ἡ ἐρώτησις: Ὁ Στεφανόπουλος ἐπέμενεν ὅπως ἡ ἐντολὴ ἐπικυρωθῇ ὑπὸ τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος, ὄχι διότι κατείχετο ἀπὸ τὴν αὐτοπεποίθησιν, ὅτι θὰ μεταπείσῃ τὸν Παπανδρέου καὶ τὰ ἀνδράποδα. Ἀλλὰ διότι κατείχετο ἀπὸ τὴν ἡττοπάθειαν. Καὶ ἐγύρευε... νὰ μεταπεισθῇ ὁ ἴδιος. Ἡ ἐντολή, ἔκαιε τὰ δάκτυλά του. Προεξοφλοῦσε τὴν καταψήφισιν. Ηὔχετο ἐκ βαθέων τὴν καταψήφισιν. Ὄχι διότι δὲν ἤθελε νὰ γίνῃ πρωθυπουργός. Ἀλλὰ διότι δὲν εἶχε τὴν ἠθικὴν τόλμην νὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι Ἄνδρας πολιτικός. Εἶναι ὁ Πανικὸς προσωποποιημένος. Ἄς κάμνωμεν, λοιπόν, τὸν σταυρόν μας, διότι εἰς στιγμὴν ὑπερτάτου κινδύνου, δὲν παρεδόθη ἡ διακυβέρνησις τῆς χώρας ἐν λευκῷ εἰς τὸν Πανικόν. Καὶ ἂς παύσωμεν νὰ ἀσχολούμεθα μὲ ἕνα λείψανον. Διότι, ἐὰν δὲν παραμερίσωμεν σήμερον τὰς διαφορὰς μας, ἔστω προσκαίρως, διὰ νὰ συγκροτήσωμεν ἓν ἐθνικὸν στρατόπεδον, ὑπεράνω κομμάτων, ἐὰν ἐντὸς τῆς αὔριον, δὲν ὑπάρξῃ βιώσιμον σχῆμα, ἐγγυώμενον τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν, τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ τὴν ἀπομόνωσιν τοῦ Λαϊκοῦ Μετώπου, τότε οἱ ὧρες τῆς δημοκρατικῆς ὀρθοδοξίας εἶναι μετρημένες εἰς τὰ δάκτυλα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πολυχρονίδη, παρακαλῶ καταθέσατε αὐτὸ ποὺ θέλετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀναγνώσετε ὁλόκληρον ἐφημερίδα.

§224Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε. Κύριοι βουλευταί, καίτοι ὁμιλῶ τρεῖς ὥρας περίπου, μικρὰν μόνον εἰκόνα ἐπέτρεψεν ὁ χρόνος αὐτός, νὰ δώσω τῆς δημιουργηθείσης καὶ συνεχιζομένης σαπίλας, ποὺ ἀπειλεῖ τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως, ὁ κ. Κων. Μητσοτάκης, φρονίμως ποιοῦντες σιωποῦν. Καὶ ὀρθῶς σιωποῦν, διότι τὰ συντριπτικὰ γεγονότα δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ ἀντείπουν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια. Καὶ τὴν ἀλήθειαν οὐδείς, ὅσον καὶ ἂν εἶναι εὔγλωττος, ὅσον καὶ ἂν ἐμφανίζεται λεβέντης, ὅσον καὶ ἂν ἐμφανίζεται σκληρός, δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ τὴν ἀνατρέψῃ καὶ ὀρθῶς πράττει. Δὲν ἔχουν ἄλλως τε, οὔτε τὴν δυνατότητα οὔτε τὸ ἠθικὸν δικαίωμα, νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν πραγματικότητα. Ὁ κ. Μητσοτάκης ὑπῆρξε τὸ διαλυτικὸν στοιχεῖον τῆς παρατάξεώς μας. Οὐδέποτε ἐσεβάσθη τὴν δημοκρατικὴν παράταξιν, οὐδέποτε ἐσεβάσθη καὶ αὐτὸν τοῦτον ἀκόμη τὸν ἀείμνηστον Πρόεδρον Σοφοκλῆ Βενιζέλον. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπρόδοσε τὸ κόμμα ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ὁποίου ἐξελέγη διὰ νὰ ὁδηγήσῃ τὸ Κόμμα εἰς τὴν διάσπασιν καὶ τὴν χώραν μας εἰς τὴν ἀνωμαλίαν. Ὅ,τι ἔπραξεν ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης δὲν μοῦ ἐπροξένησαν ἐντύπωσιν, διότι γνωρίζω καλῶς τὸν ἄνδρα. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ποὺ κατέβηκε εἰς τὸν πολιτικὸν στίβον τῆς χώρας, ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ ἄρχισε νὰ πολιτεύεται ἐπέδειξε πάντοτε ἀναξιότητα. Ἡ ἀναξιότης τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ πολιτικοῦ βίου δὲν τοῦ ἐπιτρέπει σήμερον νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Καὶ ὀρθῶς πράττει. Διότι τὸ συμφέρον του εἶναι νὰ σιωπήσῃ. Κύριοι βουλευταί, ἦλθε ἡ στιγμὴ ποὺ τὰ Κόμματα, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν λαὸν ὀφείλουν νὰ ἐπανεξετάσουν τὴν ὑφισταμένην ἐθνικὴν ἀνωμαλίαν καὶ σταθμίσουν τὰς ἀποφάσεις των μακρὰν τοῦ κομματικοῦ ὑπολογισμοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἔθνους. Πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν κομμάτων ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν λαὸν τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Μόνον ὅταν πρυτανεύσῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν κομμάτων τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους θὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν. Καὶ ὄχι μόνον θὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν ἀλλὰ θὰ διαφυλάξωμεν καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως ἀπὸ ψευδεῖς ἐντυπώσεις, ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ ἐκείνους ποὺ μόνον συμφέρον ἔχουν νὰ μείνουν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἕνας ἁπλοῦς πολίτης, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ἐρωτώμενος λέγῃ, ὅτι δὲν πᾶμε καλά, δὲν νομίζω, ὅτι ἡμεῖς οἱ ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες, δικαιούμεθα νὰ παραβλέπωμεν τὴν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους ἐπιβαλλομένην στάσιν. Ὡς ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ ἐπανεξετάσωμεν τὴν στάσιν μας, διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν κρίσιν καὶ ἀπὸ τὰς ἀδήλους ἐπιπτώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι σωστὸν ἡ τύχη τοῦ Ἔθνους νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἕνα βουλευτήν. Δὲν εἶναι λογικὸν νὰ στηρίζεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψῆφον ἑνὸς βουλευτοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται μεγάλα ἐθνικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν χώραν μας νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μοιραῖα γεγονότα. Τὸν τελευταῖον καιρὸν συνέβησαν γεγονότα, ποὺ κατεξηυτέλισαν τὸν πολιτικὸν κόσμον. Κατήντησε νὰ ντρεπώμεθα νὰ λέμε ὅτι εἴμεθα βουλευταί. Ἐὰν δὲν εἶχε συμβῆ ὁ θάνατος τοῦ συναδέλφου Ἀκρίτα καὶ τοῦ συναδέλφου Πέτσου ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἦτο εἰς τὴν ἀρχήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι σωστὸν ἀπὸ τυχαῖα γεγονότα νὰ ἐξαρτᾶται ἡ τύχη τοῦ Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ, σεῖς ποὺ στηρίζετε αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα δὲν σκέπτεσθε, ποῦ βαδίζομεν...

§225Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐρωτήσατε τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ, πρέπει νὰ λάβητε ἀπάντησιν. Κατέχετε ὅμως τὸ βῆμα ἐπὶ τρεῖς ὥρας καὶ ἀδικεῖτε τοὺς ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν. Ὅταν ἔλθη ἡ σειρά μου διὰ νὰ ὁμιλήσω θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα ποὺ ἐθέσατε εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ.

§226Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὸν λαὸν ἔχουν χρέος νὰ ἐπανεξετάσουν τὴν στάσιν των, διότι τοῦτο ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Αἱ ἀπόψεις ποὺ διετύπωσα ἀποτελοῦν γεγονότα ἀναμφισβήτητα. Καὶ ἕνα σκοπὸν ἔχουν. Νὰ σταθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς μας διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν. Δὲν εἶναι φωνὴ ἰδική μου. Εἶναι φωνὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ζητεῖ ἐπιμόνως νὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν. Λυποῦμαι διότι ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, λόγω ἀσθενείας δὲν εἶναι παρὼν διὰ ν’ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις μου. Κύριοι βουλευταί, εὔχομαι ὅπως ἡ φωνὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εὕρη ἀπήχησιν εἰς ὅλους ἡμᾶς διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν. Αὐτὸ ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ, αὐτὸ ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐλπίζω νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ἡ θέσις μου προκειμένου νὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν ὁμιλίαν ὡς αὕτη, ἡ ὁποία ἠκούσθη εἶναι ἰδιότυπος. Ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα ὅτι τὰ αἰσθήματα τὰ ὁποῖα ἐξέφρασε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χανίων ἀπέναντί μου δὲν προεκλήθησαν ἀπὸ τὴν πρόσφατον κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούλιον πολιτικὴν κρίσιν. Ἔτρεφεν ἀνέκαθεν τὰ ἐναντίον μου αἰσθήματα «ἀγάπης», τὰ ὁποῖα μὲ τόσην στοργὴν ἐξεδήλωσεν. Κύριε συνάδελφε δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει θέμα πολιτικῆς ἀπαντήσεως. Ἐτέθη τὸ θέμα τῆς Κρήτης τῆς ἰδιαιτέρας μου Πατρίδος. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατῆλθον εἰς πολιτικὴν περιοδείαν τὰς πρώτας ἡμέρας μετὰ τὴν πολιτικὴν μεταβολὴν καὶ πράγματι μοῦ ἐπεφυλάχθη ὑποδοχὴ θερμοτάτη καὶ συνέβησαν ὡρισμέναι ἐκδηλώσεις ἀποδοκιμασίας ὠργανωμέναι. Συμβαίνει εἰς τὴν περιφέρειάν μου νὰ ἔχω φίλους πολλοὺς καὶ καλούς. Ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεξήγαγον πάντοτε σκληροὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλουν τὴν παρουσίαν των ὁπουδήποτε. Συνέβη ὅμως τότε τὸ καταπληκτικὸν γεγονὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ἐν μέρει τοὐλάχιστον νὰ συμμαχήσῃ μὲ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν τὰς ἀποδοκιμασίας. Καὶ ἦτο εὔλογον νὰ ὑπάρξουν ἀνακρίσεις νὰ κατέλθῃ στρατηγὸς τῆς Χωρ)κῆς νὰ διεξαγάγῃ καὶ ἦτο εὔλογον νὰ ἐπιληφθῇ ἡ δικαιοσύνη. Συνέβη τότε τὸ καταπληκτικὸν φαινόμενον. Εἰσαγγελεὺς νὰ κτυπηθῇ νὰ συλλάβῃ αὐτοπροσώπως μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκτύπησε καὶ νὰ τὸν παραδώσῃ εἰς τὴν ἀστυνομίαν ἡ ὁποία τὸν ἐφυγάδευσεν. Αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐκτύπησε τὸν Εἰσαγγελέα ἐπεσημάνθη, ἀνεγνωρίσθη ἐδιώχθη δικαστικῶς καὶ κατεδικάσθη καὶ ἀπὸ τὸ Πλημμελειοδικεῖον καὶ προσφάτως ὅπως ἤκουσα ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον. Εἶπεν ὁ κ. Πολυχρονίδης, ὅτι ἦτο ἀθῶος καὶ ἠξίωσε νὰ τὸ πιστεύσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον τὰ πάντα νὰ ἀμφισβητοῦνται. Τὰ πάντα νὰ κλονίζωνται καὶ μόνον τοῦ κ. Πολυχρονίδη ἡ ἀξιοπιστία νὰ τίθεται ὑπεράνω ὅλων. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ εἴπω ἀπευθυνόμενος πρὸς ὅλους τοὺς παρόντας συναδέλφους τῆς Κρήτης, ὅτι ὅλοι μας εἴμεθα γνωστοὶ καὶ γνωρίζομεν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Περίπου ἀρχιερέα τῆς φαυλότητος ἠθέλησε νὰ μὲ ἐμφανίσῃ ὁ κ. Πολυχρονίδης. Ὅτι αὐτὰ πιστεύει περὶ ἐμοῦ τὸ διεδήλωσεν, ἠμπορῶ ὅμως νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ αὐτὴ γνώμη εἰς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους τῆς Κρήτης. Καὶ προκαλῶ ἂν θέλετε τοὺς παρισταμένους βουλευτὰς τῶν Χανίων νὰ ἐκφρασθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, θλίβομαι διότι εὑρίσκομαι εἰς αὐτὴν τὴν ἰδιόρρυθμον θέσιν. Ὁμολογῶ ὅτι πλειστάκις μοῦ ἔχει συμβῆ νὰ ἀντιμετωπίσω σκληροὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας, εἰς τὸν πολιτικόν μου βίον, ἀλλὰ ὁμολογῶ, ὅτι ἐνώπιον αὐτῆς τῆς κιτρίνης κακίας καὶ τοῦ κιτρίνου ἀρρωστημένου πάθους δὲν ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ πραγματοποιήσω κανενὸς εἴδους ἀγῶνα. Θέλω ἀκόμη, κύριοι, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Βαλυράκην, νὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ τὸ ὁποῖον καὶ προηγουμένως τοῦ εἶπον, ὅτι ἂν πράγματι εἶχε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐνισχύουν τὴν ἠθικήν του θέσιν ἔπρεπε νὰ τὰ προσκομίσῃ καὶ νὰ τὰ προσκομίσῃ ταχέως καὶ νὰ τὰ προσκομίσῃ ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης. Σεῖς τινὲς ἐξ ὑμῶν τοὐλάχιστον ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε ὁποίαν γνώμην ἔχετε, ἀλλὰ δὲν ἀπεφασίσαμεν ἀκόμη νὰ ἀνατινάξωμεν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τοὺς θεσμούς του. Θὰ λειτουργήσουν οἱ θεσμοί, θὰ λειτουργήσῃ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ δικαιοσύνη θὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἀπόφασις τῆς δικαιοσύνης καὶ χαίρω διότι ἀπόψε τοὐλάχιστον μετὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε δὲν ἀμφισβητεῖται ἡ ἀνάγκη διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἠθικὴ κάθαρσις νὰ δοθῇ ἄρσις τῆς ἀσυλίας ἔναντι οἱουδήποτε, διὰ τὸν ὁποῖον ἤθελε ὑπάρξει δικαστικὴ αἴτησις. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ὁμιλήσω μὲ τὴν σειράν μου, ἐπὶ τῶν πολιτικῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Θλίβομαι δι’ αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη ἀπόψε. Δικαιοῦμαι νομίζω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ μὲν κ. Πολυχρονίδης ὑπῆρξε πάντοτε αὐτὸς τὸν ὁποῖον εἴδατε ἀπὸ τοῦ βήματος ἀπόψε. Δι’ ἐμὲ ὑπῆρξεν ἀτύχημα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ἐνῷ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀπὸ ἐμὲ παράπονον, διότι εὑρισκόμενος πάντοτε εἰς τὸν ἀντίποδα ὑπῆρξεν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κατ’ ἐξοχὴν ηὐνοήθη ἀπὸ ἐμέ, διότι ἦτο πάντοτε ὁ ἀντίπαλος πάντοτε ὁ ἀντίθετος πάντοτε ὁ πρόθυμος νὰ προσφέρῃ τὴν ἀγαθὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν προσέφερε καὶ αὐτὸ ἐστήριξε μέχρι σήμερον τὴν πολιτικήν του ὀντότητα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι τὸ σημερινὸν φαινόμενον χαρακτηρίζει γενικώτερον τὴν συζήτησιν καὶ θὰ ἐπεθύμουν —νομίζω ὅτι ὑπάρχουν μαγνητοφωνημένες ταινίες— θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀκούσῃ ἀπὸ μαγνητοφωνημένην ταινίαν τὴν σημερινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Πολυχρονίδη, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. κ. Παπανδρέου. Ἴσως αὐτὸ θὰ τὸν ὠφελοῦσε, ἴσως θὰ τὸν ἐβοήθει εἰς τὸ νὰ βαδίσῃ ὁ πολιτικός μας βίος καλύτερον ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ πέραν.

§228Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§230Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Θὰ τὸ ἀκούσετε.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαμαρτύρονται οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν κύριοι συνάδελφοι.

§232Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐπὶ διώμισυ ὥρας ἠνέσχθην ἀδιαμαρτυρήτως μίαν σειρὰν ὕβρεων, ὁμοίαν τῆς ὁποίας δὲν ἤκουσε ποτὲ ἡ Βουλή. Νομίζω, ὅτι δύνανται οἱ πάντες νὰ βεβαιώσουν, ὅτι ἀπήντησα κατὰ τὸν πλέον προσεκτικὸν καὶ κατὰ πλέον σύμφωνον πρὸς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἤθη τρόπον.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ὁρίστε κ. Παπαδόπουλε.

§234Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Περισσότερον χρόνον θὰ χάσωμεν ἔτσι. Ἀφῆστε κ. Πρόεδρε νὰ ὁμιλήσῃ ποῖον τὸ προσωπικὸν θέμα.

§235Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλῶ τὸν κ. Μητσοτάκην νὰ ἀνακαλέσῃ τὰ ὅσα εἶπε προηγουμένως περὶ κιτρίνης κακίας. Διότι δηλῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης ὀφείλει νὰ αἰσθάνεται εὐγνώμων ἀπέναντί μου, διότι χάρις εἰς ἐμὲ δὲν ἦλθαν εἰς τὴν δημοσιότητα πράγματα τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ἐθνικὴν αὐτοῦ ἀναξιότητα. Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἀχαριστίας, ὅταν φθάνετε εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀπαντᾶτε καθ’ ὃν τρόπον ἀπηντήσατε δι’ ὅσα γεγονότα ἀνέφερον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς καλέσω νὰ τὰ ἀνακαλέσετε ἀπόψε, διότι ἐὰν δὲν τὸ πράξετε, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς Βουλῆς, νὰ δώσω τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ ποιοῦ σας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας σας.

§236Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, προεκάλεσα καὶ προκαλῶ τοὺς πάντας καὶ πρῶτον τὸν κ. Πολυχρονίδην, δὲν ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τίποτε νὰ φοβηθοῦν. Ὅ,τιδήποτε ὑπάρχει, ἔχει χρέος τιμῆς νὰ τὸ προσκομίσῃ, ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἔχει τὸ παραμικρόν. Ἄλλως πρόκειται περὶ ταπεινοῦ συκοφάντου ἀξίου αὐτῶν τῶν χαρακτηρισμῶν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται διὰ 3 λεπτὰ ἡ συνεδρίασις.

(Ὥρα 1.35′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 1.38′ μ.μ.)

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§239Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συν.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Πολυχρονίδην, ὄχι ἁπλῶς ζητῶ, ἀπαιτῶ, ἂν ἔχῃ τίποτε νὰ εἴπῃ, νὰ τὸ εἴπῃ. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸν προκαλῶ δημοσίᾳ καὶ ἐὰν ἔχῃ νὰ ἀπευθύνῃ κατηγορίαν, ὀφείλει νὰ τὸ πράξῃ, ἄλλως εἶναι ἄτιμος καὶ δειλὸς συκοφάντης.

§240Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης δὲν ἠδυνήθη οὔτε μίαν λέξιν, ἐξ ὅσων εἶπον νὰ ἀμφισβητήσῃ καὶ οὔτε θὰ δυνηθῇ, διότι ὡμίλησα περὶ γεγονότων ἀναμφισβητήτων. Ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ τὰ καλύψῃ μὲ μίαν καὶ μόνον λέξιν, μὲ τὴν λέξιν ὅτι ἡ κίτρινη κακία εἶναι ἐκείνη, ποὺ μὲ ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ εἴπω αὐτὰ τὰ πράγματα. Διότι ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐξ αἵματος ἐλάττωμά του ποτὲ δὲν ἀνεγνώρισε διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος τοῦ ἰδικοῦ μου ἀναστήματος, ποῖος ὑπῆρξεν ὁ Πολυχρόνης Πολυχρονίδης καὶ ποίας ὑπηρεσίας τοῦ ἔχει προσφέρει, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ συνεχίσῃ τὴν πολιτικήν του σταδιοδρομίαν μέχρι σήμερον. Ἀπόψε ὅμως προεκάλεσε καὶ εἶπε, δικαίως, ὅτι ἂν δὲν προσκομίσω στοιχεῖα, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, νὰ μὲ ἀποκαλέσῃ ἄτιμον. Ἔχει ἀπολύτως δίκαιον. Καὶ ἔτσι ὤφειλε νὰ πράξῃ, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ ἄλλως, διότι μεθ’ ὅσα εἶπον καὶ μάλιστα μὲ τὴν κατηγορηματικότητα αὐτὴν εἶναι ἐκτεθειμένος ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως ἀπέναντι τῆς παρατάξεως ἡ ὁποία στηρίζει τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας τὸ κυριώτερον μέλος εἶναι αὐτός. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προσήλωσίν του, θὰ ἀνταποκριθῶ ὄχι μὲ ἐνδείξεις, ὄχι μὲ ὑπονοίας, ἀλλὰ μὲ ἐπίσημα κείμενα. Διατυπώνω διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τὴν παράκλησιν πρὸς τὸ Σῶμα αὔριον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, διότι τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν ἔχω εἰς χεῖρας μου τὰ συντριπτικὰ ἐκεῖνα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ ὄχι ἀπὸ ὑπονοίας, ὄχι ἀπὸ ἐνδείξεις, ἀλλὰ ἀπὸ ἐπίσημα κείμενα ποῖος εἶναι ὁ ἔντιμος καὶ ποῖος εἶναι ὁ ἄτιμος, ποῖος εἶναι ὁ ἐθνικῶς ἄξιος καὶ ποῖος εἶναι ὁ ἠθικὸς ἀνάξιος. Παρακαλῶ λοιπὸν κ: Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, νὰ ληφθῇ ἀπόψε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὥστε αὔριο πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ κ. Μητσοτάκη, καὶ διὰ νὰ προσφέρω καὶ τὴν μεγάλην αὐτὴν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν ἀκόμη εἰς τὰ κόμματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καλοπίστως νομίζουν, ὅτι ἠμποροῦν νὰ ὑποστηρίξουν καὶ Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας μέλος καὶ κύριον μέλος εἶναι ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης.

§241Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Δικαιοῦμαι ἐνώπιον ὁλοκλήρου τῆς Ε.Κ νὰ ἐπιβεβαιώσω, ὅτι ὁ κ. Πολυχρονίδης εἶναι ἄτιμος συκοφάντης. Ἦλθεν ἐδῶ καὶ ἐπὶ 3 ὥρας ἐξήμεσεν ὕβρεις καὶ συκοφαντίας καὶ ἐνόμισε φαίνεται, ἐπειδὴ ἔχω συνηθίσει εἰς ὅλον τὸν πολιτικόν μου βίον νὰ τὸν περιφρονῶ καὶ τὸν περιφρονῶ κύριοι βουλευταί, ὄχι διότι θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου καλύτερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον, ἀλλά, διότι γνωρίζω ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἄρρωστος, ὅτι κατέχεται ἀπὸ πραγματικὴν ἀρρώστια στυγνὴν κακίαν, ἐνόμισε φαίνεται ὅτι θὰ τὸν ἄφηνα μὲ μία κορῶνα, ἡ ὁποία ἁπλῶς καὶ μόνον ἐκφράζει τὴν συκοφαντικήν του διάθεσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἤθελε νὰ διατυπώσῃ κατηγορίας ὤφειλε νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα ἐδῶ. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς δώσω μίαν ἄλλην διέξοδον. Ἔχετε ἐφημερίδα εἰς τὰ Χανιὰ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ δημοσιεύσετε ὁτιδήποτε, διὰ νὰ σᾶς ξεκαθαρίσω τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης ἀμέσως, ἀλλὰ σᾶς λέγω καὶ πάλιν, ὅτι εἶσθε ἄτιμος καὶ συκοφάντης καὶ ἀρνοῦμαι νὰ σᾶς παρακολουθήσω εἰς αὐτὸν τὸν κατήφορον. Ποτὲ δὲν ἠκούσθη εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν νὰ ἔρχεται ἕνας καὶ νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ 3 ὥρας καὶ νὰ ζητῇ ἀναβολὴν διὰ νὰ συνεχίσῃ αὔριον. Τὸ βῆμα αὐτὸ τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι διὰ νὰ ἔρχεται καθένας νὰ λέγῃ ὅ,τι θέλει κύριοι βουλευταί. Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ κ. Πολυχρονίδης θέλει νὰ ἐπωφεληθῇ ὡς δειλὸς καὶ ἄνανδρος, τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τοῦ βήματος αὐτοῦ, διὰ νὰ ἐξεμέσῃ πάλιν ἐπὶ ἄλλας 3 ὥρας ὅ,τι θέλῃ, ἐφ’ ὅσον τὸ πρᾶγμα ἔφθασεν ἐκεῖ ποὺ ἔφθασεν, ὀφείλει τώρα νὰ εἴπῃ ὅ,τι θέλει εἴδ’ ἄλλως ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος, ὅπως παριστάνει τὸν γενναῖον, ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ διατυπώσῃ τὰς κατηγορίας του κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ πάραυτα νὰ ζητήσω τὴν δικαστικὴν ἐκκαθάρισιν. Ἔτσι κάμνουν, κ. συνάδελφε, οἱ ἄνδρες καὶ ἔτσι ἀνέμενον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πολυχρονίδην, ἐὰν εἶχεν ἴχνος ἀνδρισμοῦ ἐπάνω του.

§242Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα εἶπον τὰ εἶπον μὲ ἀπόλυτον ὑπευθυνότητα καὶ στηρίζομαι εἰς στοιχεῖα ἀφιλονίκητα, τὰ ὁποῖα αὔριον θὰ καταθέσω ἐπισήμως ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἕως τώρα, δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν τὸν γνωρίζουν καλῶς νομίζει, ὅτι μὲ λεονταρισμοὺς καὶ ὕβρεις, διότι εἶναι εἰς τὰς συνηθείας του ἠμπορεῖ νὰ ἀνασκευάζῃ τὰ ὅσα τὸν βαρύνουν. Εἰς ἐμὲ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πράξῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ αὔριον μὲ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θὰ ἀποδειχθῇ ποῖος εἶναι ὁ ἄτιμος, ποῖος εἶναι ὁ ἄνανδρος, ποῖος εἶναι ὁ ἐθνικὸς ἀνάξιος καὶ αὐτὸς δὲν εἶμαι ἐγώ.

§243Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἶναι ἀπολύτως σαφές, ὅτι ὁ κ. Πολυχρονίδης ἐπιθυμεῖ νὰ συνεχίσῃ τὴν αὐτὴν μεθόδευσιν, ζητεῖ νὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὴν ἀσυλίαν τοῦ βουλευτικοῦ βήματος. Καὶ ἀφοῦ εἶπε, ὅσα εἶπεν ἀπόψε, νομίζει ὅτι ἠμπορεῖ ἐπ’ ἄπειρον καλυπτόμενος, ἀπὸ μίαν συνταγματικὴν ἀσυλίαν νὰ συνεχίσῃ νὰ ἀσχημονῇ. Κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., ἐπικαλοῦμαι τὴν ἰδικήν σας συνείδησιν, ἐδῶ μέσα ἠμπορεῖ νὰ βγῇ κανεὶς εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ εἴπῃ ὁτιδήποτε θέλει, νὰ φέρῃ οἱονδήποτε ἀναπόδεικτον ἰσχυρισμὸν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶπεν τὴν ἀλήθειαν. Ἐγώ, δὲν ἐσυνήθισα εἰς τοιούτου εἴδους ἀγῶνας. Κύριοι συνάδελφοι, τῆς Ε.Κ. οὐδέποτε ἐπέτρεψα εἰς οἱονδήποτε νὰ διατυπώσῃ κατηγορίαν ἐναντίον μου. Ἀπήντησα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ προεκάλεσα καὶ δικαστικὴν ἐκκαθάρισιν. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. κατ’ ἐξοχὴν ἰσχυρίζεται, ὅτι τὰ ἠθικὰ θέματα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λύονται διὰ τῆς δικαιοσύνης. Προκαλῶ τὸν συνάδελφον τῆς Ε.Κ. προκαλῶ τὸ κόμμα τῆς Ε.Κ. προκαλῶ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ. κ. Γεώργιον Παπανδρέου, ἐὰν πράγματι νομίσουν ὅτι ὑπάρχει ὅ,τιδήποτε νὰ δοκιμάσουν νὰ διατυπώσουν τὸν ἰσχυρισμόν των κατὰ τρόπον ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τὴν δικαστικὴν τοῦ θέματος, ἄλλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀρκεσθῶ εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἔδωσα καὶ νὰ ἀρνηθῶ νὰ τὸν παρακολουθήσω εἰς τοιοῦτον κατήφορον.

§244Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπὴ τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις εἶναι ὄχι εὐχάριστος. Καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν ἐγένετο χρησιμοποίησις φράσεων, αἱ ὁποῖαι ἐκτὸς τῆς Βουλῆς ἐὰν ἐλέγοντο θὰ ἦσαν δεκτικαὶ ποινικῆς διώξεως. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἐμποδίσῃ τὸν κ. Πολυχρονίδην, αὔριον νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ ἔχει νὰ καταθέσῃ μὲ τὴν προϋπόθεσιν νὰ τὰ καταθέσῃ καὶ μὲ μακρὰν ἀνάπτυξιν νὰ διαφωτισθῇ τὸ Σῶμα καὶ ὁ λαὸς νὰ κρίνῃ. Νομίζω, ὅτι μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐναντίον του καὶ μετὰ τοὺς χαρακτηρισμούς, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἀπεδόθησαν δικαιοῦται, ὡς ἄνθρωπος πλέον νὰ ἀμυνθῇ καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι σύμφωνος ἐπ’ αὐτοῦ.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ τῶν ἐγγεγραμμένων.

§246Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησε τὴν ἄδειαν ὁ κ. Πολυχρονίδης νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλὰ Ἡμερησία Διάταξις δὲν ὑπάρχει.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δευτερολογία τοῦ κ. Πολυχρονίδη θὰ ἔλθῃ μὲ τὴν σειράν της.

§248Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὀρθὸν εἶναι ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς συνέχεια τῆς σημερινῆς συζητήσεως.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ ρυθμίσω αὔριον τὸ θέμα τῆς δευτερολογίας, σύμφωνα μὲ τὴν σειρὰν τῶν ἐγγεγραμμένων. Ἀπόψε δὲν γίνεται τίποτα.

§250Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον γίνεται συζήτησις, ἐπὶ προτάσεως δυσπιστίας, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρεμβληθῇ ἄλλο θέμα.

§251Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θέμα δυσπιστίας συζητεῖται καὶ ἐν τῇ ἀναπτύξει τῶν ἀπόψεών του ὁ κ. Πολυχρονίδης εἰς τὸ θέμα δυσπιστίας εἶπεν ὅσα εἶπεν. Ὀρθὸν εἶναι, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας νὰ ἐπιτραπῇ αὔριον νὰ καταθέσῃ ὅ,τι ἔχει νὰ καταθέσῃ.

§252Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὔριον θὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα αὐτά.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ κανονίσετε σεῖς κ. Βασιλᾶτε, τὶ θὰ γίνῃ. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§254Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν ἀξιότιμον κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εἶπεν ὅτι, καταθέτων τηλεγράφημα ἰδικόν μου, δὲν τὸ υἱοθετεῖ, ἀλλὰ ἀναμένει τὸ πόρισμα τῆς διεξαγομένης ἀνακρίσεως, δηλαδὴ τὸ πόρισμα τὸ ἰδικόν του, διὰ νὰ ἀποφανθῇ τελικῶς. Τὸ ἀναφερθὲν ὑπ’ αὐτοῦ γεγονὸς περὶ τοῦ ἂν ἔμεινα ἢ ὄχι ἀκάλυπτος ἀπὸ μέρους τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, τοῦτο εἶναι θέμα ἰδικόν μου καὶ ἴσως καὶ τοῦ κόμματός μου, ἐκ τῆς στάσεως τοῦ ὁποίου, ἐν προκειμένῳ εἶμαι εὐχαριστημένος διότι δὲν προέτρεξεν εἰς ἀπόφασιν ἀλλ’ ἀνέμενε τὸ πόρισμα τῆς δικαιοσύνης διὰ νὰ ἀποφανθῇ. Ἐπειδὴ ὅμως πλησιάζει νὰ παρέλθῃ δίμηνον ἔκτοτε καὶ οὐδεὶς ἁρμόδιος εὐηρεστήθη νὰ ἐνημερώσῃ τόσον ἐμὲ ὅσον καὶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς πραγματικότητος καὶ ἐπειδὴ εἶχον δώσει ὑπόσχεσιν, ὅτι ἐνώπιον τοῦ Σώματος θὰ προέβαινον εἰς τὴν ἀφήγησιν τῶν γεγονότων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τηρήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου αὐτήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐν συνεχείᾳ νὰ καταστήσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς γνωστὸν τόσον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅσον καὶ εἰς τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν, ὅτι ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας, ἀπὸ ἡλικίας 15 ἐτῶν, ἐπολέμησα ἐναντίον καὶ τῶν Βουλγάρων, εἰς τὰ βουνὰ τῆς περιοχῆς μου, τῆς Μακεδονίας, καὶ ἐναντίον παντὸς ἐχθροῦ τῆς πατρίδος, ὑποστηρίζων τὸ Στέμμα τὸ ὁποῖον φέρει ἐπὶ τοῦ πηλικίου της ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακή. Αἱ διαφοραί μου μὲ τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακὴν δὲν εἶναι προσωπικαὶ βεβαίως. Καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ἡ ἀρχή των εἶναι ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν, τὸ ἔτος 1958, πρώτην φορὰν πολιτευόμενος ἐγώ, ἕνα πτωχὸ ἀγροτόπαιδο, ἐλάμβανον εἰς τὴν ἐκλογικὴν ἀναμέτρησιν 5.000 ψήφους εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Μετὰ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐκλογικοῦ θριάμβου αὐτοῦ δι’ ἐμέ, ἐσκηνοθετήθη, κ.κ. συνάδελφοι, διάρρηξις τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Νικηφόρου διὰ νὰ ἐνοχοποιηθῶ. Διὰ τὴν διάρρηξιν αὐτὴν οὐδεὶς συνελήφθη. Καὶ διὰ νὰ μὴν ἀμφιβάλλουν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ ἐκ τῆς ὁποίας δυστυχῶς προέρχομαι διὰ νὰ καταλήξω εὐτυχῶς εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ε.Κ., εἰς τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, πρέπει νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ὁ τότε Ἐνωμοτάρχης Χωροφυλακῆς Κλαδάκης Στυλιανός, διὰ τὸν λόγον, ὅτι προσεπάθησε νὰ πείσῃ μάρτυρας τῆς περιφερείας, ὅτι δράστης τῆς διαρρήξεως τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Τραπέζης εἰς τὸν Νικηφόρον τότε ἤμην ἐγώ, κατεδικάσθη εἰς 7μηνον φυλάκισιν. Ὁ ἐν λόγῳ Ἐνωμοτάρχης παρὰ τὴν καταδίκην τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς βάρος του καὶ δυνάμει καὶ συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἔχῃ φύγει ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Β. Χωροφυλακῆς, ἐν τούτοις ὄχι μόνον δὲν ἐδιώχθη, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ ὑπηρετῶν εἰς τὸ Σῶμα, ἀπολαμβάνων μάλιστα ἰδιαιτέρας συμπεριφορᾶς ὡς ὑπηρετῶν ἐντὸς τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπίσης ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ ἀντισυνταγματάρχης τότε Διοικητὴς Χωρ)κῆς Δράμας Δῆμας ἐνδεχόμενον νὰ γνωρίζῃ τὸν δράστην τῆς διαρρήξεως τῆς Τραπέζης Νικηφόρου. Πάντως μέχρι σήμερον δὲν ἀνεκαλύφθη ὁ δράστης. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, ὡς βουλευτὴς ἐνόμισα, ὅτι ἠμπορῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἔχω τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἀναμιγνύωμαι εἰς τὰ κοινὰ τοῦ Νομοῦ Δράμας. Ὅ,τι μοὶ κατηγγέλθη, χάριν τοῦ γοήτρου τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν τὸ ἐκοινοποίησα, ἀλλὰ τὸ κατήγγειλα εἰς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Δράμας. Ἔγιναν τὰ ἐπεισόδια εἰς Ποταμοὺς καὶ εἰς Σιταγρὸν Δράμας. Δὲν τὰ εἶπον αὐτά, κ.κ. βουλευταί, τώρα ἀναγκάζομαι νὰ τὰ εἴπω.

§255Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν εὐθύνονται ὅλα τὰ ὄργανα καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς.

§256Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω ὡρισμένα ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ὄχι τὸ σύνολον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑπεύθυνα τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς δι’ αὐτὰ ποὺ πράττουν, ἀλλ’ ἐκεῖνοι ποὺ τοὺς τὰ ὑποδεικνύουν νὰ τὰ πράξουν. Ἀνακριτικὸς ὑπάλληλος, ἐνωμοτάρχης, ἐγνώριζον, ὅτι εἶχε δοσοληψίας καὶ ἐλάμβανε δανεικά. Τὸ κατήγγειλον καὶ αὐτό. Τὴν ἑπομένην ἐλέχθη, ὅτι ὡμίλησα εἰς συγκέντρωσιν Λαμπράκηδων. Ἐπίσης, ἐγνώριζον, ὅτι ἕνας Χωροφύλαξ ἀγράμματος ἔκαμε παρατήρησιν εἰς διδάσκαλον ὑπηρετοῦντα εἰς Νικηφόρον, ἐπειδὴ ἐδιάβαζε τὸν «Ταχυδρόμον». Εἰς τὸ χωρίον Ἀδριανή, ἐκρατήθη Ἕλλην πολίτης διὰ νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι διεπίστωσεν εἰς οἰκίαν, εἰς τὴν ὁποίαν δῆθεν μετέβη, συνθήματα ἐναντίον τοῦ Βασιλέως. Δὲν τὰ ἐκοινοποίησα καὶ αὐτά, χάριν τοῦ γοήτρου τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ τὰ κατήγγειλον εἰς Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Δράμας. Καὶ τώρα, κ.κ. συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου. Καίτοι εἶμαι βουλευτὴς Δράμας, κατοικῶ εἰς τὸ χωρίον Νικηφόρος καὶ ἔχω τὸ πολιτικόν μου Γραφεῖον εἰς τὴν πόλιν τῆς Δράμας. Τὴν 7ην Μαρτίου μετέβαινον ἀπὸ τὸ σπίτι μου εἰς τὸ Γραφεῖον μου. Εἰσερχόμενος εἰς τὴν Δράμαν ἀντίκρυσα μίαν κουστωδίαν χωροφυλάκων καὶ πολιτῶν εἰς ἓν σημεῖον. Ἐπλησίασα καὶ ἠρώτησα τὶ συμβαίνει. Κατεδαφίζουν, μοῦ εἶπον, ἕνα παράνομον κτίσμα. Ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον τῆς κατεδαφίσεως καὶ ἠρώτησα τὸν κ. Κοκκίνην, Ταγματάρχην Χωροφυλακῆς, τί γίνεται. Καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι κατεδαφίζουν τὸ οἴκημα. Τοὺς εἶπον. «Γιὰ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ντροπή. Μὲ αὐτὸν τὸν ἀπαίσιο καιρό, κάμνετε τὴν κατεδάφισιν καὶ πετᾶτε εἰς τὸν δρόμον τὴν οἰκογένειαν; Σᾶς παρακαλῶ ἀναστείλατε διὰ 2 ὥρας νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. Εἰσαγγελέα, μὲ τὸν Νομάρχην κλπ. καὶ ἂν ἐπιμείνῃ θὰ πάρω ἐγὼ εἰς τὸ σπίτι μου τὴν οἰκογένειαν αὐτήν. Τὴν ὥραν ἐκείνην μὲ ἐπλησίασεν ὁ Μοίραρχος Καραυγουστής καὶ μοῦ εἶπεν. «Φῦγε, Παπαδόπουλε, θεατρῖνε, θέλεις νὰ κάνῃς καὶ ἐδῶ ψηφοθηρία»; Κύριε Πρόεδρε, ὅταν μοῦ εἶπε τὴν κουβέντα αὐτήν, ἀπήντησα. «Σᾶς παρακαλῶ δώσατε τὴν ἀναστολήν, εἰδ’ ἄλλως δὲν ξαίρω τί θὰ γίνῃ». Ἐν συνεχείᾳ ἔπεσεν ἐπάνω εἰς τὴν γυναῖκα ποὺ κατοικοῦσε εἰς τὸ οἴκημα αὐτό, τὴν ἐτράβηξε, μακρυά, παρ’ ὅλον ὅτι ἦτο εἰς ἐνδιαφέρουσαν. Ἐν συνεχείᾳ τῆς ἦλθεν αἱμορραγία καὶ εἶπεν ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς. Στεῖλτε την στὸ Νοσοκομεῖον». Ἕνας ἄλλος ἐπῆρε τὸ παιδάκι της καὶ τὸ ἐπέταξε πιὸ ἔξω μέσα στὸ κρῦο. Τότε ἐγώ, εἶπον εἰς τὸν κ. Κοκκίνην. Τὸ παιδάκι αὐτὸ τὸ πετάξατε ἔτσι μέσα στὸ κρῦο, ἐνῷ τὸν «κανακάρη» τὸν δικό σας τὸν ἔχει τυλιγμένο ἡ γυναῖκα σας δίπλα στὸ καλοριφέρ. Αὐτὸ δὲν ἔχει ψυχή; Ἡ ἀπάντησις μοῦ ἐδόθη μὲ χυδαίας φράσεις. Καὶ τὰς φράσεις αὐτὰς ἡ ἐφημερὶς «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» ἀναγράφει, ὅτι τὰς εἶπον ἐγώ. Ἐν συνεχείᾳ ἔπεσαν ἐπάνω μου 30 χωροφύλακες, περίπου, μὲ ἔπιασαν ἀπὸ τὰ χέρια, μὲ ἐχτύπησαν μὲ γροθιὲς εἰς τὴν πλάτην καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τοῦ σώματός μου, μὲ ἀπεμάκρυνον λίγα μέτρα καὶ μὲ ἄφησαν. Ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος συμπεριεφέρθη ἀξιοπρεπῶς, ἦτο ὁ Ἀνθυπομοίραρχος Οἰκονόμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν ἄλλην μερίδα τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν μου, ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς ἔδωσε τὸ σύνθημα νὰ κατεδαφίσουν τὸ κτίσμα. Τότε ἐγὼ ἐπωφελήθην, ἐπειδὴ μὲ εἶχον ἀφήσει οἱ χωροφύλακες καὶ ἐπῆγα καὶ ἔπεσα μπροστὰ στὴν μπολτόζα καὶ τοὺς εἶπον: Δὲν θὰ περάσετε. Τότε ἔπεσαν ἐπάνω μου περὶ τοὺς 50 χωροφύλακες καὶ ἀξιωματικοὶ Χωροφυλακῆς, μὲ ἔπιασαν, μὲ ἐπῆγαν περὶ τὰ 20 μέτρα μακρυὰ καί, ἐνῷ ἐφώναζα τὸν Διοικητήν, κ. Σταματόπουλον, αὐτὸς ἵστατο ἀπαθέστατος, ἐνῷ ἐγνώριζεν, ὅτι εἶμαι βουλευτής. Μοῦ ἔλεγε δὲ ἕνας Ἀνθυπασπιστής: «Ζήτα τὴν βοήθειαν τῆς δικῆς σου Χωροφυλακῆς, τῆς Πολιτοφυλακῆς», ἐνῷ ἐγώ, κ.κ. βουλευταί, οὐδέποτε ὑπηρέτησα εἰς τὴν Πολιτοφυλακήν. Μετὰ τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ἴδιον βράδυ ἐπῆρα εἰς τὸ τηλέφωνον τὸν κ. Στεφανάκην καὶ τοῦ ἀνέφερον τὰ γεγονότα. Μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ στείλῃ τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Κομοτηνῆς νὰ κάμῃ ἀνακρίσεις. Ἔμαθα ὅμως, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Δράμας ἔκαμεν ἀμέσως ἀνακρίσεις καὶ ὑπέβαλε τὸ πόρισμά του. Ἔστειλα τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε καὶ εἶπον, ὅτι δὲν συμφωνῶ μὲ τὸ πόρισμα τοῦ Εἰσαγγελέως Δράμας, ὅστις ἐνεργήσας βεβιασμένα καὶ μονομερῶς ἔβγαλε πόρισμα μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι παρουσιάσθην ἐνώπιόν του, δι’ αἰτήσεώς μου, νὰ ἐξετάσῃ τόσον ἐμὲ ὅσον καὶ τοὺς ὑπ’ ἐμοῦ προτεινομένους μάρτυρας καὶ ἠρνήθη νὰ παραλάβῃ τὴν αἴτησίν μου δηλώσας με, ὅτι «παρέλκει πλέον ἡ ἐξέτασίς μου ὡς καὶ τῶν μαρτύρων μου». Ἐστάλη κατόπιν τῶν ὅσων συνέβησαν ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Δαλιάνης καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ πόρισμα τοῦ κ. Ἀρεοπαγίτου νὰ εἶναι ἀντικειμενικόν. Ἐν συνεχείᾳ, κ. Πρόεδρε, ὑπέστην τὰ ὅσα ὑπέστην ἀπὸ τὸν τύπον. Ὁ τύπος βεβαίως ἔχει δικαίωμα νὰ γράφῃ ὅ,τι θέλει. Εἰς μίαν, ὅμως, ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἔχει τὸν τίτλον «Ἐπιθεώρησις τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας», κάποιος δημοσιογράφος ὀνόματι Πασπαλιάρης, ἐκαυχᾶτο δι’ ὅσα ὑπέστην ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ ἔγραφεν, ὅτι καλῶς τὰ ὑπέστην. Καὶ ἐνῷ ὁ δημοσιογράφος αὐτὸς ἔγραφε τέτοια πράγματα εἰς βάρος μου, ἐν τούτοις, δὲν συνεκινήθη, οὔτε ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεὺς διὰ νὰ κινήσουν τὴν σχετικὴν διαδικασίαν οὔτε ἡ Κυβέρνησις. Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν ἠμπορῶ καὶ ἐγὼ νὰ σκεφθῶ μὲ ὅσα συμβαίνουν πλέον εἰς βάρος τῶν βουλευτῶν, ποῦ πηγαίνομεν. Πάντως, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἐκακοποιήθη ἕνας βουλευτὴς καὶ δὲν ἐπροστατεύθη ὡς θὰ ὤφειλε νὰ προστατευθῇ ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Τὰ ὄργανα τῆς τάξεως ποὺ μὲ ἐκακοποίησαν, ζοῦν καὶ βασιλεύουν σήμερα εἰς τὴν Δράμαν καὶ ὑπερηφανεύονται διὰ τὴν πρᾶξιν των αὐτὴν καὶ τοῦτο πρὸς δόξαν ὅλων μας. Ἐλπίζω, πὼς ἡ Δικαιοσύνη ποὺ ἐπελήφθη τοῦ θέματος, νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον. Ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος πάντως, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ καταγγείλω πὼς καὶ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως δὲν εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνα δι’ ὅσα πράττουν καὶ ὅτι οἱ περισσότερον ἐκβιαζόμενοι πολῖται τοῦ Κράτους εἶναι σήμερον καὶ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε.

§257Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι διακόπτομεν, ὑπῆρξεν ἐνωρίτερον μία ἄποψις τῆς ΕΡΕ διὰ πρωϊνὴν συνεδρίασιν, ὑπάρχει ἡ παράκλησις νὰ ἔχωμεν αὔριον πρωϊνὴν συνεδρίασιν καὶ τοῦτο λόγῳ τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ κοινοῦ ἀπὸ τὴν διεξαγομένην συζήτησιν καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἐὰν ἡ συνεδρίασις γίνῃ αὔριον τὸ ἀπόγευμα δὲν θὰ δυνηθοῦν αἱ ἐφημερίδες τῆς Κυριακῆς νὰ δημοσιεύσουν τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ὅπως ἔχωμεν πρωϊνὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ παραταθῇ αὕτη μέχρι ἀργὰ τὸ βράδυ.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλήφθη, κ. Ἠλιοῦ, ἀπόφασις, δι’ αὔριον τὸ βράδυ.

§259Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, πὼς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὔριον τὸ πρωΐ συνεδρίασις.

§260Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐλήφθη ἀπόφασις μὲ πλήθουσαν Βουλήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ νέα ἀπόφασις αὐτὴν τὴν ὥραν.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτσι εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἔχει ληφθῆ ἤδη ἀπόφασις, ὅπως συνεδριάσωμεν αὔριον τὸ ἀπόγευμα. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§262ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον Σάββατον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 2.30′ π.μ.)