1966.03.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56.

Τετάρτη 9 Μαρτίου 1966

Προεδρία: κ. Λ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 11.30′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι: Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Κιτσίδης, Α. Φροντιστής, Σ. Κατσώτας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων πολιτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Ἀλιπράντης, Ε. Ἀνερούσης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, 2) Α. Γκίλλας, Γ. Ἀνδρεάδης, 3) Ι. Κουτσοχέρας, 4) Ε. Ἀνερούσης, Τ. Μιχαηλίδης, 5) Δ. Βρανόπουλος, Δ. Κίνιας, Ι. Τσιριμῶκος, 6) Γ. Λαζαρίδης, 7) Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος καταστάσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Λύχνος, 2) Ι. Παπασπύρου, Α. Λώρας, Ι. Ἀλευρᾶς, Ι. Τσιριμῶκος, 3) Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. 4277)1962 περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ὡς καὶ τοῦ Ν. 3163)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὴν Νομοθεσίαν περὶ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Τσάτσος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως προσλήψεως μὴ τακτικοῦ προσωπικοῦ κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαϊωάννου, Φ. Παπαδόπουλος, Ι. Ἰορδάνογλου, Κ. Γιαννούσης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Γρίβας, Κ. Δαμιανός, 2) Α. Χασαπίδης, Λ. Λασκαρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν καὶ προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δεκεμβρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Β. Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 238 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 20.12.65, ἀφορώσης εἰς τὴν ἀποκατάστασιν Ἀξιωματικῶν Β.Ν.». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ναυπακτίας, αἰτουμένης ἐγκατάστασιν ἐργοστασίου λιπασμάτων εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Χρυσοβίτσης, αἰτουμένου διάνοιξιν καὶ ἐκκαθάρισιν τοῦ χειμάρρου Γεροπόρου πρὸς προστασίαν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει διὰ τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς Μελέτην Προτύπου Κοινοτικῆς Ἀναπτύξεως, Κοινότητος Ἀμπελακίων Νομοῦ Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμοῦ Μυλοποτάμου Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων ἀκολουθουμένην τακτικὴν ἀγορᾶς τῶν καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν Μικρομηλιᾶς, Ποταμῶν, Μικροκλεισούρας κλπ., αἰτουμένων καταβολὴν ἀποζημιώσεως δι’ ἁρπαγέντα καπνὰ κατὰ τὰ ἔτη 1941–1944 ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ Βουλγάρων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σιταγρῶν Δράμας, αἰτουμένων παρέμβασιν τοῦ ΕΟΚ, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, ἅτινα δὲν ἐπωλήθησαν ὑπὸ τῶν καπνοπαραγωγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελληνίου Ἐπιτροπῆς Σπουδαστῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν–Σχεδιαστῶν, αἰτουμένης ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰς τοὺς ἀποφοιτῶντας τῶν Τεχνικῶν Σχολῶν ἠλεκτρολόγους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Παγκαπνεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης, Καπνεργατῶν Σερρῶν καὶ Καπνεργατῶν Καβάλας, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων ἐκτάκτων ἐπιδομάτων κατὰ τὴν περίοδον ἀνεργίας ἀπὸ 12–20 ἡμερομίσθια μηνιαίως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελληνίου Ἐπιτροπῆς Σπουδαστῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν–Σχεδιαστῶν, αἰτουμένης ἄμεσον κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Συγκοινωνιῶν, αἰτουμένης ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν φορολογικοῦ νομοσχεδίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Συλλόγου Διδασκάλων Ναυπακτίας, αἰτουμένου ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν νομοσχεδίου περὶ ἑνιαίου μισθολογίου δημοσίων ὑπαλλήλων ὑποστηριχθοῦν αἱ ὑπὸ τῆς ΑΔΕΔΥ προτεινόμεναι τροπολογίαι. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου πρόταξιν ψηφίσεως νομοσχεδίου, περὶ κώδικος καταστάσεως κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Συνεταιρισμῶν Στάνου– Βάλτου, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς καπνοπαραγωγοὺς συμπληρωματικοῦ πλασματικοῦ δανείου διὰ καπνὰ ἐσοδείας 1965. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ καθαροῦ προϊόντος τῶν Κρατικῶν Λαχείων, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ καταστραφέντος ὑπὸ τῶν σεισμῶν Δημαρχείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐπαναπατρισμοῦ Ἑλλήνων Πολιτικῶν Προσφύγων, αἰτουμένης ἐπαναπατρισμὸν τῶν εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας διαβιούντων Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, αἰτουμένου τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν διατάξεων τῆς δασμολογικῆς καὶ τελωνειακῆς νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, αἰτουμένου ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν φορολογικοῦ νομοσχεδίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀντωνίου Καψάλη, Βασιλικῆς Παπαστεργίου, Στεργιανῆς Κοκκίνου κλπ., κατοίκων ΣΑΑΚ Προσηλίου, αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν διὰ τὴν δημιουργίαν πεδίου βολῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Θυρωρῶν Πολυκατοικιῶν καὶ Μεγάρων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Περιχώρων, αἰτουμένου ἄμεσον ἀναθεώρησιν τῶν διεπουσῶν τὴν ἐργατικὴν σχέσιν τῶν θυρωρῶν διατάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, αἰτουμένου ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ μεταφορὰ τῶν συγκεντρωθέντων καπνῶν εἰς ἀποθήκας Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ Μεσολογγίου πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ διαταχθῇ ἡ ἐπεξεργασία των εἰς Μεσολόγγιον. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γουριωτίσσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων προσφερθησομένας χαμηλὰς τιμὰς διὰ τὰ καπνά. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γόννων Λαρίσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων ἀκολουθουμένην τακτικὴν ἀγορᾶς καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων πρόταξιν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ Κώδικος καταστάσεως κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ καθαροῦ προϊόντος τῶν Κρατικῶν Λαχείων πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ καταστραφέντος ἐκ τῶν σεισμῶν Δημαρχείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, αἰτουμένου τὴν μὴ μεταφορὰν τῶν συγκεντρωθέντων καπνῶν εἰς ἀποθήκας Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ Μεσολογγίου πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς Ἀγρίνιον καὶ διαταχθῇ ἡ ἐπεξεργασία των εἰς Μεσολόγγιον. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ναυπακτίας, αἰτουμένης ἐγκατάστασιν Ἐργοστασίου Λιπασμάτων εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Κωνσταντινουπολιτῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ὑπὸ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως διώξεις τῶν Ἑλλήνων Ἴμβρου καὶ Τενέδου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Ἀνθῆς Σερρῶν, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ προϊόντος τῶν Κρατικῶν Λαχείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν μνημείου πεσόντων ὑπὲρ Πατρίδος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Καπνοπαραγωγῶν Συμβολῆς, αἰτουμένης ἐπέμβασιν τοῦ Ε.Ο.Κ. διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν ἀπωλήτων καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ἑνώσεως Κέντρου Νομοῦ Καβάλας, διαμαρτυρομένης διὰ σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν συμπολίτου των εἰς Κύθηρα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Κωνσταντινουπολιτῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τουρκίας παραβίασιν τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης καὶ τῶν ἐν γένει διεθνῶν καὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας ΙΚΑ, ΤΕΑΜΚ καὶ Βιομηχανίας Καπνοῦ, Συλλόγου Συνταξιούχων γήρατος, θανάτου, Βόλου, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς καπνοπαραγωγῶν Χρυσοβίτσης, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων προσφερθησομένας χαμηλὰς τιμὰς διὰ τὰ καπνά. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἀστακοῦ, αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Ἀστακοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Καπνοπαραγωγῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν περιφερείας Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα προστασίας καπνῶν ἐσοδείας 1965 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καβάλας, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, καθιέρωσιν 7ώρου ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐλευθέρου Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐργασίας Λιμεναρίου Θάσου, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Καπνοπαραγωγῶν καὶ Γεωργῶν περιφερείας Νέστου, αἰτουμένου συγκέντρωσιν εἰς τὴν περιφέρειαν Χρυσουπόλεως ἑτέρων 500 τόννων ὀρύζης αʹ ποιότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελληνίου Συνδέσμου Ὀρθοδόξων, αἰτουμένου ἔκδοσιν διατάγματος ἀπαγορεύοντος τὴν εἰσαγωγὴν εἰς Ἑλλάδα κωμικῶν ταυρομαχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Πανελληνίου Ἑνώσεως Δικολάβων, αἰτουμένου κατάργησιν ἐξαγορᾶς τῆς ὑπηρεσίας τῶν δικολάβων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, αἰτουμένου τὴν μὴ μεταφορὰν τῶν συγκεντρωθέντων καπνῶν βʹ ποιότητος εἰς ἀποθήκας Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ Μεσολογγίου πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς Ἀγρίνιον καὶ διαταχθῇ ἡ ἐπεξεργασία των εἰς Μεσολόγγιον.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δεκεμβρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Β. Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά». Παρακαλῶ, νὰ ἀναβληθῇ, λόγῳ ἀσθενείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐν τῷ συνοικισμῷ «ΑΞΙΟΣ» Θεσσαλονίκης διαβιουσῶν οἰκογενειῶν καὶ ἐπιλύσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων εἰς τὸν συνοικισμὸν Καλλιθέας Θεσσαλονίκης». Κύριοι συνάδελφοι, εἰσηγηταί, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχουν ὁρισθῆ οἱ κ.κ. Α. Θεοδοσιάδης καὶ Α. Τζιζῆς. Μετέπειτα, ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, κατὰ σειράν, εἶναι οἱ ἑξῆς: Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ὁ κ. Ἱπ. Ἰορδάνογλου, ὁ κ. Δ. Μυλωνᾶς, ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς, ὁ κ. Γ. Πανάγος, ὁ κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὁ κ. Ι. Προκοπίδης, ὁ κ. Α. Γκίλας ὁ κ. Γ. Καστανίδης καὶ ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§4Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὡς ἔχει τροποποιηθῆ, παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχει ἐγκριθῆ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, καθ’ ὅλας αὐτοῦ τὰς διατάξεις. Κατόπιν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ἄνευ συζητήσεως. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἶναι συνέχεια ἄλλων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἀντεμετώπισαν τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ «ΑΞΙΟΣ» Θεσσαλονίκης καὶ θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὸν συνοικισμὸν Καλλιθέας. Διὰ τῶν νόμων 3984)59 καὶ 3906)58, ἐρρυθμίζοντο θέματα, ἀφορῶντα τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις καὶ τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου ἔρχεται νὰ ρυθμίσῃ θέματα, ἀνακύψαντα ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων αὐτῶν. Τὸ κύριον σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ «ΑΞΙΟΣ» εἶναι τοῦτο. Ἐπειδὴ διὰ τοῦ προηγουμένου νόμου, δὲν κατωρθώθη ἡ ὑπὸ τῆς λαϊκῆς στέγης στέγασις τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ «ΑΞΙΟΣ» διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ συμβολὴ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας, εἰς τὴν συνέχισιν καὶ ἀποπεράτωσιν τῆς στεγάσεως τῶν κατοίκων. Ὁ Ο.Ε.Κ., βάσει τῶν ἰσχυόντων κανόνων στεγάσεως, ἐπαναλαμβάνει τὴν στέγασιν, κατὰ τὰ ⅔ τῶν κατοίκων, τῶν ἐχόντων ἀσφάλισιν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ κατὰ τὸ ⅓ ἡ στέγασις τῶν κατοίκων ἀναλαμβάνεται ὑπὸ τῆς Λαϊκῆς Στέγης. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι σήμερον παραμένουν εἰς ἀκατάλληλα δι’ οἴκησιν οἰκήματα. Τὸ ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ρυθμίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ἡ χορήγησις οἰκοπέδων εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ Καλλιθέας καὶ κυρίως χορηγεῖ εἰς τὸν Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ δικαίωμα δι’ ἀποφάσεώς του, νὰ παρατείνῃ τὴν θητείαν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς διοικούσης τὸν συνοικισμὸν Καλλιθέας. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει μελετηθῆ ὑπὸ τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ Κοινων. Προνοίας κ. Ζορμπᾶ, εἶναι καθαρῶς τυπικόν, καὶ παρακαλῶ, τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ γίνῃ δεκτόν, ὡς κατεπεῖγον καὶ νὰ μὴ ὑποβληθοῦν τροπολογίαι, διότι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν παρίσταται ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινων. Προνοίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἡ ὑποβολὴ τροπολογιῶν, θὰ ἀναβάλῃ καὶ ἴσως καταστρέψῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ συνέπειαν νὰ μὴ στεγασθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ἀμέσου στεγάσεως.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§6Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἡ παράταξίς μας δὲν ἔχει ἀντίρρησιν καὶ θὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισίν του. Ἀσχέτως ὅμως τοῦ τίτλου, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται εἰς δύο συνοικισμοὺς τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ ὕλη τοῦ νομοσχεδίου ἐπιτρέπει καὶ ἐπιβάλλει τὴν ρύθμισιν καὶ ἑτέρων θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν ἀναλόγους περιπτώσεις, ὥστε νὰ μὴ μένῃ καὶ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ρυθμίζονται αἱ δύο αὐταὶ περιπτώσεις μόνον λόγῳ τοπικοῦ ἐκλογικοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ἔχομεν καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ρύθμισιν ἀναλόγων στεγαστικῶν κλπ. θεμάτων, ἐνδιαφερομένων κατοίκων τῶν Νομῶν Σερρῶν, Καβάλας καὶ Δράμας. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς αἱ φασιστικαὶ Βουλγαρικαὶ ἀρχαὶ κατοχῆς μὲ ὑλικὰ τῶν κατοίκων, μὲ ἐργασίαν τῶν ἰδίων καὶ ἐπὶ κοινοτικῶν οἰκοπέδων, ἀνήγειρον οἰκήματα, τὰ ὁποῖα μετὰ τὴν κατοχὴν παρεχωρήθησαν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀστέγων κατοίκων τῶν κοινοτήτων αὐτῶν. Οἱ κάτοικοι αὐτοί, κατέχουν τὰ οἰκήματα αὐτὰ ἐπὶ 25ετίαν, κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὁποίας, ἐζήτησαν, ὡς εἶχαν δικαίωμα καὶ ὡς συνέβη καὶ εἰς ἄλλους κατοίκους, τὴν παραχώρησιν καὶ εἰς αὐτοὺς οἰκοπέδων διὰ τὴν ἐγκατάστασίν των. Τοὺς ἐδίδετο ἡ ἀπάντησις, ὅτι αὐτοὶ δὲν δικαιοῦνται οἰκοπέδου, καθ’ ὅσον ἤδη κατέχουν οἰκήματα κείμενα εἰς οἰκόπεδα κοινοτικά. Προσφάτως, ὅμως, ἡ Κοινωνικὴ Πρόνοια, ζητᾷ ἀπὸ τοὺς κατόχους τῶν οἰκημάτων αὐτῶν, τὴν καταβολὴν 30.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀξίαν τῶν οἰκοπέδων, ὄχι τῶν οἰκημάτων. Εἶναι πρωτοφανὴς ἡ ἀδικία, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐστερήθησαν τοῦ δικαιώματος τῆς παραχωρήσεως οἰκοπέδου, δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθη εἰς τοὺς ἄλλους κατοίκους. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἔχομεν καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει: «Οἰκήματα ἀνεγερθέντα ὑπὸ Βουλγαρικῶν ἀρχῶν κατοχῆς καὶ εὑρισκόμενα εἰς κοινότητας εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβε χώραν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δωρεὰν παραχώρησις οἰκοπέδων ὑπὸ τῶν οἰκείων κοινοτήτων εἰς ἀκτήμονας καὶ ἀστέγους, παραχωροῦνται εἰς τοὺς κατὰ τὸ Ν.Δ. 3841)58 ἀναγνωρισθέντας δικαιούχους κατὰ κυριότητα μὲ χρέωσιν τῆς ἀξίας τῆς οἰκοδομῆς καὶ μόνον διαγραφομένου τοῦ εἰς τίμημα παραχωρήσεως περιληφθέντος ποσοῦ δι’ ἀξίαν οἰκοπέδου». Παρόμοιον θέμα ἔχει ρυθμισθῆ εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ δὲν ἔχει ρυθμισθῆ μόνον διὰ τοὺς κατοίκους αὐτούς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας αὐτήν, μὲ τὸν φόβον μήπως καθυστερήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δηλώσῃ, ὅτι θεωρεῖ δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων αὐτῶν, καὶ ὅτι δεσμεύεται εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον νὰ συμπεριλάβῃ τὴν προτεινομένην διάταξιν, ἢ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα, ἔστω διὰ Διατάγματος.

§7Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι περιωρισμένης ἐκτάσεως καὶ ἐπιλύει σοβαρώτατα προβλήματα τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅταν ἀνέλαβον ὡς Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, εὗρον τὸ πρόβλημα ἐκκρεμές. Μετέβην δὶς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, καὶ εἶδον, ὅτι πράγματι τοῦτο ἔπρεπε νὰ λυθῇ. Πρῶτον, διότι τοῦτο ἀπετέλει ἕνα θέμα ἔχον σχέσιν μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης καὶ δεύτερον, διότι ἔπρεπε νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ κάτοικοι τοῦ Συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ, οἱ ὁποῖοι διαμένουν ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ τὸ ἐμελέτησα ἐπὶ τόπου, διεπίστωσα, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ, διότι τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διέθεσεν ὁ λογαριασμὸς τῆς Λαϊκῆς Στέγης, ἦσαν ἀνεπαρκῆ. Ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ ἀπεφασίσαμεν, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα. Συνεφωνήθη, ὅπως ἡ ἐργατικὴ κατοικία ἀναλάβῃ τὴν στέγασιν τῶν κατοίκων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπήγοντο εἰς ἀσφάλισιν, τοὺς δὲ ὑπολοίπους ἀναλάβῃ καὶ στεγάσῃ ἡ Ὑπηρεσία τῆς Λαϊκῆς Κατοικίας τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐδέχθημεν, ὅπως μὲ ἕνα συμβολικὸν τίμημα 14.500.000 δραχμῶν ποὺ θὰ καταβάλῃ ὁ Ο.Ε.Κ. καὶ μὲ ἀξιοποίησιν τῶν μὴ διατιθεμένων διὰ τὴν στέγασιν τῶν οἰκιστῶν Ἀξιοῦ οἰκοπέδων, ἡ ὑπηρεσία Λαϊκῆς Κατοικίας, ἀναλάβῃ τὴν ἀνέγερσιν κατοικιῶν πρὸς στέγασιν τῶν ἀνασφαλίστων οἰκιστῶν τοῦ Ἀξιοῦ. Χωρὶς τὸ Κράτος νὰ δαπανήσῃ τίποτε, ἐκ τῶν πόρων τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιός», θὰ δημιουργηθῇ μία ὡραία συνοικία, ἡ ὁποία θὰ ὀμορφήνῃ ἀκόμη περισσότερον τὴν ὡραίαν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ θὰ ἐξαφανίσῃ τὸν κακόφημον συνοικισμὸν τοῦ Βαρδάρη. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐλάβομεν τότε ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, καλύπτει καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον. Ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος, κ. Θεοχαρίδης, ὁμιλῶν προχθές, εἶπεν, ὅτι πρὸς δημιουργίαν τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ, διατίθενται χρήματα προοριζόμενα διὰ τὴν προσφυγικὴν στέγασιν, πρέπει νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον καὶ ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ χρημάτων προοριζομένων διὰ προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ χρημάτων προερχομένων ἐκ πόρων τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιός». Ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἀνεφέρθη εἰς τροπολογίαν δικαίαν, ἡ ὁποία πρέπει, εἰς τὸ πρῶτον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ εἶναι σχετικὸν νὰ περιληφθῇ εἰς αὐτὸ δικαιωθησομένων ἐκείνων εἰς τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ τροπολογία. Ἀπομένουν αἱ τροπολογίαι, αἱ ὑποβληθεῖσαι ἀπὸ μέρους ἄλλων κ.κ. συναδέλφων. Εἴπομεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ μὴ τὰ συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ ἐπείγοντος τούτου, ἀλλὰ νὰ ἐπισπεύσωμεν, νὰ παρακαλέσωμεν τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχεῖαν κατάθεσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ λύῃ ὅλα τὰ προσφυγικὰ δίκαια αἰτήματα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔχει ἤδη μελετηθῆ ἀπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπηρεσιακοὺς παράγοντας καὶ ἐκπροσώπους τῶν προσφύγων καὶ ὡς ἔχει ἤδη συναχθῆ παρ’ ἡμῶν τέμνει τὴν καλλιτέραν ὁδὸν πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν προσφύγων. Κατὰ τὰς σχετικὰς προκαταρκτικὰς συζητήσεις, εἶχε δεχθῆ καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, τὰς περισσοτέρας ὑποδείξεις πρὸς λύσιν τῶν οἰκονομικῶν αἰτημάτων τῶν προσφύγων. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν κατάθεσιν τοῦ σχεδίου νόμου ἐκείνου, διὰ νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ὅλον προσφυγικὸν πρόβλημα. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, πρέπει νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, ἀλλὰ νὰ ἐπισπευθῇ καὶ τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον, ὅπως τὸ παρόν, θὰ τὸ περιβάλωμεν μὲ τὴν ἰδίαν στοργὴν καὶ πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι καλούμενοι νὰ ψηφίσωμεν τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, προσφέρομεν καλὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπηρεσίαν ἐπιβαλλομένην.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ κατετέθη ἡ κατωτέρω αἴτησις 21 συναδέλφων, δι’ ἧς ζητεῖται, ὅπως τὸ νομοσχέδιον «περὶ καταστάσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων» κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς σχετικῆς, τοῦ ἄρθρου 57, διατάξεως τοῦ Συντάγματος συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν δηλαδὴ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις. Ἔχει δὲ αὕτη ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογράφοντες βουλευταὶ ἀντιλέγομεν εἰς τὴν ἐν τῷ συνόλῳ ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος καταστάσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων» καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τηρηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1966 Οἱ ἀντιλέγοντες βουλευταὶ Γ. Σερπάνος, Χ. Κανδυλιάρης, Θ. Μαναβῆς, Ι. Ἰγνατιάδης, Ι. Γιαννόπουλος, Η. Κατριβᾶνος, Τ. Κεφαλληνός, Ἄγγ. Παπαϊωάννου, Θ. Ἀνδρεάδης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Ν. Ἀλαβᾶνος, Σ. Χασαπίδης, Κ. Ταλιαδούρης, Δ. Μυλωνᾶς, Σ. Τσαπάρας, Π. Κατσικόπουλος, Γ. Μιχελογιάννης, Δ. Διαμαντίδης, Γ. Καραγκιώζης, Α. Βλαχοθανάσης, Δ. Θεοχαρίδης. Εἴκοσι συνάδελφοι καὶ πλέον ἐζήτησαν νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Συνεπῶς θὰ γίνῃ εἰς δύο συζητήσεις. Θὰ ἠδυνάμεθα παρὰ ταῦτα νὰ τὸ ἀποδεχθῶμεν σήμερον εἰς πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν.

§9ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. (Τῆς Ε.Κ.). Ὄχι, ὄχι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἰδικόν σας θέμα.

§11Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ σχέδιον νόμου περὶ Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, ὑπέστη λεπτομερῆ ἐπεξεργασίαν ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, γενομένων δεκτῶν ὅλων τῶν ὑπ’ αὐτῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν. Πέραν αὐτῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη καὶ περιέλαβε καὶ ἄλλας τροπολογίας τῶν ὁποίων ἔλαβον γνῶσιν οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Δεδομένου, ὅτι τὸ αἴτημα τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου νόμου τούτου ἦτο ἡ βάσις τῆς ἀπεργίας τῶν Δημοτικῶν ὑπαλλήλων, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ὑπαγωγὴν του εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν διαπιστώσουν, ὅτι ἀδικοῦνται τινὲς τῶν ὑπαλλήλων διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, ἂς ἀναπτύξουν κατὰ τὴν συζήτησιν τὰς ἀπόψεις των. Διότι, τί θὰ ποῦμεν εἰς τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ὑπαλλήλλους, ὅταν τὸ περὶ δικηγόρων σχέδιον νόμου τὸ περάσαμεν εἰς μόνην συζήτησιν; Ἐπειδὴ δηλαδὴ δὲν ἔχουν ἀντιπροσώπους οἱ δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ὑπάλληλοι εἰς τὴν Βουλὴν δὲν πρέπει νὰ περάσῃ τὸ σχέδιον νόμου τὸ ἀφορῶν αὐτούς; Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς μόνην συζήτησιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγήν, εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ ἡ αἴτησις ὑπὸ τοῦ καθωρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, καθίσταται ὑποχρεωτική, πλέον, ἡ παραπομπὴ τοῦ νομοσχεδίου εἰς συζήτησιν κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Συνεπῶς, ἐπὶ τῆς προτάσεως δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις.

§13Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Ἐπιτρέψατε ἤδη εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἔκαμε μίαν παράκλησιν νὰ ἀποσυρθῇ ἡ αἴτησις. Ἡ αἴτησις δὲν ἀποσύρεται. Συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως δὲν πρόκειται νὰ διεξαχθῇ, διότι δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Ἄλλο ἐὰν τὰ κόμματα μεταξὺ των θελήσουν νὰ συνεννοηθοῦν καὶ νὰ δηλωθῇ, ὅτι ἀποσύρεται ἡ αἴτησις. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐγὼ ἔχω εἰς χεῖρας μου τὴν αἴτησιν, διὰ νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, παραπέμπεται, πλέον, εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, καὶ προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ἰορδάνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§15Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλον μίαν αἴτησιν, τὴν ἔχει ὁ γραμματεύς σας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις.

§17Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπέβαλον τὴν αἴτησιν ἐπ’ αὐτῶν ποὺ λέγετε καὶ παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἡλιόπουλε.

§19Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἂν τὸ Προεδρεῖον ἐφαρμόζῃ τὸν Κανονισμὸν πρὸς ὅλους ἴσα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ μόνοι ποὺ δὲν δικαιοῦσθε νὰ παραπονῆσθε εἶσθε σεῖς. Διὰ νὰ ἐξηγούμεθα.

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τώρα, κ. Πρόεδρε, παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν, διὰ τῆς διακοπῆς σας. Εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ὅτι κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγήν, ἅμα τῇ ὑποβολῇ αἰτήσεως ἀπὸ μέρους τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν σχεδίου νόμου, δὲν γίνεται συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀνεκαλύψατε, ἀφοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ράλλην. Διατί ἐδώσατε τὸν λόγον, εἰς τὸν κ. Ράλλην, καὶ ὄχι εἰς ἐμᾶς; Ἐπισημαίνω τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς ὄφελος τῆς παρατάξεως ἐκείνης, ἡ ὁποία σᾶς στηρίζει καὶ δὲν ἔχετε τὴν δύναμιν νὰ ἀντισταθῆτε εἰς αἴτημά της, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ φέρεσθε εἰς ὅλους κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. Τὸ Προεδρεῖον ὑπεχρεοῦτο, νὰ μὴ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν ἱερὰν ἀγανάκτησίν του διὰ τοὺς δημοτικοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους δὲν ἐνεθυμήθη κατὰ τὰ 10 χρόνια ποὺ ἐκυβέρνα ἡ ΕΡΕ. Ἡμεῖς θὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἀφοῦ ὁλοκληρωθῇ.

§22Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπὶ προσωπικοῦ, παρακαλῶ, νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Θὰ ὁμιλήσω ἐγώ, διότι ἐκατηγορήθην. Δὲν νομίζω, ὅτι ἦτο κάτι τι τὸ ἀσύνηθες, ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῆς αἰτιάσεως, νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, νὰ ὑποβληθῇ μία παράκλησις τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν αἴτησιν, νὰ ἀποσυρθῇ αὕτη. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν ὅλων σας.

§24Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕνας μόνον;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν ὅλων σας, πόσας φορὰς συνέβη τὸ αὐτό. Ἀλλά, κ. Ἠλιόπουλε, ἐπειδὴ νομίζετε, ὅτι σᾶς δίδετε ἑκάστοτε ἡ εὐκαιρία νὰ κάμετε ἐπίθεσιν καὶ κατὰ τοῦ Προεδρείου, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι κατὰ γενικὴν ἐντύπωσιν καὶ ἐκτίμησιν, ἡ ἀνοχὴ τοῦ Προεδρείου, στρέφεται πρὸς ὅλας γενικῶς τὰς πλευράς, ἀδιακρίτως καὶ ἐὰν θελήσωμεν νὰ ζυγίσωμεν τὴν ἀνοχήν, νομίζω, ὅτι περισσότερον θὰ στραφῇ πρὸς τὴν ἰδικήν σας παράταξιν. Λοιπόν, ἡ συζήτησις ἐπερατώθη ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.

§26Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Ράλλη, ἀποκλείεται. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§28Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Δὲν θὰ ματαιώσετε τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι, ἂν ὁμιλήσητε σεῖς, θὰ ζητήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον 50 ἀκόμη συνάδελφοι. Ἔπταισα ἐγώ, διότι ἔκαμα τὴν ἀνακοίνωσιν. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5′ λεπτά.

(Ὥρα 11.15′ π.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.20′ π.μ.)

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ κ. Α. Τζιζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§31Α. ΤΖΙΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον διὰ τοὺς συνοικισμοὺς «ΑΞΙΟΣ» καὶ «Καλλιθέα Θεσσαλονίκης» εἶναι σοβαρώτατον. Εἶναι μία περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐγκατεστημένοι εἰς τοὺς συνοικισμοὺς αὐτοὺς ταλαιπωροῦνται ἐπὶ μίαν 40ετίαν. Ἐπιθυμῶ νὰ συμπληρώσω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶχεν ἑτοιμασθῆ ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ὁλόκληρος δὲ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἀπεδέχθη τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν μακροχρόνιον περιπέτειαν τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ συνοικισμῶν. Πρέπει νὰ τονίσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσφυγικοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδὴ ὅμως παρομοία εἰς ἀθλιότητα κατάστασις ἐπικρατεῖ καὶ εἰς τοὺς ἀναποκαταστάτους πρόσφυγας, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξέφρασεν ὡς εὐχὴν — καὶ θὰ ἠξιοῦμεν τοῦτο ἐὰν ἦτο ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας — νὰ προβῇ οὗτος εἰς μίαν δήλωσιν, ὅτι θὰ φέρῃ νομοσχέδιον τακτοποιοῦν ἐπὶ τέλους τὸ θέμα τῶν προσφύγων. Ὑπάρχει ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον εἶχε συντάξει ὁ κ. Ζορμπᾶς καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν συντόμως. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ὁ Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, κ. Γαληνός, διαθέτει χρήματα τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀλλοτρίων σκοπῶν. Ἐὰν ὅμως ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐκτελέσῃ διάφορα ἔργα νὰ ἐξεύρῃ χρήματα ἀπὸ ἄλλας πηγάς.

§32Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Πάντως διὰ τὸν συνοικισμὸν αὐτὸν δὲν διατίθενται χρήματα.

§33Α. ΤΖΙΖΗΣ. Θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ τερματισθῇ μία ἐκκρεμότης διαρκείας 43 ἐτῶν. Ἔλαβον ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ συναδέλφου κ. Θεοχαρίδη, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἐδίδοντο χρήματα ἀπὸ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν...

§34Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω διὰ νὰ προαχθῇ τὸ συζητούμενον θέμα. Κύριε συνάδελφε, βλέπω, ὅτι θέλετε νὰ ὑποστηρίξετε τὸ προσφυγικὸν θέμα. Διατί ὅμως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας δὲν ἐπιέσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἑνοποιήσῃ τὰ δύο νομοσχέδια, ἀλλὰ τώρα ἔρχεσθε νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας καὶ νὰ παρακαλέσετε τὸν Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ συντόμως ἄλλο νομοσχέδιον.

§35Α. ΤΖΙΖΗΣ. Θέλω νὰ παράσχω μίαν ἀποσαφήνισιν εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν προσφυγικὴν ὑπόθεσιν καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι εἶχεν ἑτοιμασθῆ ἄλλο νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Δὲν εἶσθε, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας διὰ νὰ εἴχατε λάβει γνῶσιν τοῦ τί εἶπον. Πρέπει νὰ ξέρετε ὅμως, ὅτι αὐτὰ ποὺ εἶπον σήμερον, νὰ φέρῃ δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν Βουλὴν συντόμως ἕτερον νομοσχέδιον, ἀπηχοῦν τὴν ὁμόφωνον γνώμην τῶν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ συναδέλφων, πρᾶγμα ποὺ εἶναι πρὸς τιμήν των. Τὰ αὐτὰ δὲ ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Δηλαδὴ νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ταχύτερον τὸ προσφυγικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§36Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος συνάδελφος, εἶναι ἀληθῆ. Ἐπιέσθη πράγματι ὁ κ. Ὑπουργός. Θέλω νὰ συμπληρώσω, εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Θεοδοσιάδης, καὶ λέγω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ εἶναι περισσότερον τολμηρὸν καὶ ὠφέλιμον διὰ τοὺς κατοίκους καὶ εἶναι καὶ ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὸ ὅλον προσφυγικὸν καὶ στεγαστικὸν θέμα. Ἔρχεται δὲ νὰ τροποποιήσῃ καὶ νὰ συμπληρώσῃ μερικὰς διατάξεις προηγουμένου νόμου, πρὸς ὄφελος τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν αὐτῶν.

§37Α. ΤΖΙΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἐπιβεβαιωμένον, ὅτι εἶναι ἔργον τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως. Δὲν ἦτο δὲ δυνατὸν εἰς ἐμὲ νὰ μὴ τονίσω τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεως. Διὰ τοῦτο προτείνω τὴν ψήφισίν του.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Ἰορδάνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν συνοικισμὸν «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης ὑπάρχουν 800 περίπου οἰκογένειαι ἐστεγασμέναι ὑπὸ τὰς ἀθλιεστάτας τῶν συνθηκῶν. Ὁ ρυθμὸς ἀποκαταστάσεως τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν ἦτο βραδύτατος καὶ εἶχε καλύψει τὰς ἀνάγκας πολὺ ὀλίγων οἰκογενειῶν. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ μίαν πρόοδον. Ἔγινεν ἕνας συνδυασμὸς τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας καὶ τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἀξιός». Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀνέλαβε νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς οἰκογενείας τῶν ἐργαζομένων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐργατικῆς Κατοικίας εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπομείνῃ, ὅσον τὸ δυνατὸν μικρότερον ποσοστὸν ἀστέγων. Ὁ συνδυασμὸς οὗτος ἦτο ἐπιτυχὴς καὶ λύει τὰ βασικὰ αἰτήματα τῶν κατοίκων. Ἕν αἴτημα ἦτο τὰ μισθώματα νὰ συμψηφισθοῦν εἰς τὸ τίμημα τῆς νέας κατοικίας των. Συμψηφίζονται τὰ μισθώματα ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1963. Τί θὰ γίνουν ὅμως τὰ μισθώματα τῶν προηγουμένων ἐτῶν; Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ πᾶτε περισσότερον πρὸς τὰ ὀπίσω καὶ νὰ συμπεριλάβετε καὶ τὰ μισθώματα τῶν ἄλλων ἐτῶν. Ἕν ἄλλο αἴτημα εἶναι νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως. Θὰ ἦτο ἄδικον, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἀποκαθιστάμενοι δὲν πληρώνουν φόρον μεταβιβάσεως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πληρώνουν 9.600 δρχ. Νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ θέμα ἔχει ρυθμισθῆ.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐρρυθμίσθη, κ. συνάδελφε.

§41Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Καὶ αὐτὸ ἐπίσης εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα, διότι εἶδα διάταξιν, ἡ ὁποία ἐπεκτείνει τὰς περὶ λαϊκῆς στέγης διατάξεις καὶ εἰς τὸν συνοικισμὸν αὐτὸν καὶ ὑποθέτω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία προστατεύει τοὺς ἀνθρώπους. Ἐπίσης εἶδα μετ’ εὐχαριστήσεως εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ρυθμίζεται καὶ τὸ θέμα τῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὸν συνοικισμὸν καὶ τῶν ὁποίων τὰ δικαιώματα ἀναγνωρίζονται εἰς τὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνεγερθοῦν. Δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφερόμεθα ζωηρῶς διὰ τὸν συνοικισμὸν τοῦτον, εὑρίσκομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως εἶναι καλόν, εἶναι ἐπιβοηθητικὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Καὶ εὔχομαι ὁ ρυθμὸς ἐφαρμογῆς τῶν θεσπιζομένων διατάξεων νὰ εἶναι ἀρκετὰ ταχύς, ὥστε συντόμως ὁ συνοικισμὸς αὐτὸς νὰ ἀποκτήσῃ εὐπρεπεῖς κατοικίας διὰ νὰ στεγάσῃ τοὺς δεινοπαθήσαντας αὐτοὺς κατοίκους τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης. Θὰ παρεκάλουν τοὺς συναδέλφους, ἐπειδὴ εἶναι θέμα καθαρῶς τοπικὸν καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Θεσσαλονίκης τὸ παρηκολουθήσαμεν καὶ τὸ εἴδομεν καὶ μᾶς ἱκανοποιεῖ τὸ νομοσχέδιον, θὰ παρεκάλουν νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς μόνην συζήτησιν, ὥστε νὰ μὴ καθυστερήσῃ. Βεβαίως καὶ ἐγὼ θὰ ἑνώσω τὴν φωνήν, ἀλλὰ καὶ τὴν διαμαρτυρίαν μου, διότι τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων καθυστερεῖ ἤδη ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους. Ὑπεύθυνοι δι’ αὐτὸ εἶναι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1923 καὶ ἐντεῦθεν. Δὲν θέλω νὰ κάμω καταλογισμὸν εὐθυνῶν μεγαλυτέρων ἢ μικροτέρων εἰς οἱανδήποτε ἐκ τῶν Κυβερνήσεων αὐτῶν. Τὸ βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι ἡ προσφυγικὴ περιουσία, μεγίστη εἰς ἀξίαν, ἔχει διασπασθῆ κατὰ τὸν πλέον ἀνάλγητον τρόπον. Ἐκ τῆς προσφυγικῆς αὐτῆς περιουσίας οἱ πάντες ἔλαβον καὶ ἔφαγον καὶ μόνον οἱ πρόσφυγες, δυστυχῶς, δὲν ἐπῆραν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνῆκε. Ὀρθότατα ὅμως, δὲν ἔγινεν ἡ σύνδεσις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ μὲ τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα, τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο τελείως ἀπαράδεκτον νὰ γίνῃ ἡ σύνδεσις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὸ μέγα αὐτὸ θέμα, διότι θὰ κατελήγομεν εἰς τὸν τορπιλλισμὸν καὶ αὐτοῦ τοῦ μικροῦ ἔστω καὶ χρησίμου διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης νομοσχεδίου. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας τὸν ἀπουσιάζοντα νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του καὶ τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸ θέμα τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως. Τὰ αἰτήματα αὐτὰ τῶν προσφύγων εἶναι πολλὰ καὶ ποικίλα. Ὑπάρχουν πολλαὶ κατηγορίαι διαφόρων ἀποκατασταθέντων καὶ μὴ ἀποκατασταθέντων καὶ νομίζω, ὅτι τότε, ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Περαίνων, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου εἰς ἀμφοτέρους τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καθὼς καὶ πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὸ ἐπεξειργάσθη πράγματι ἐπιμελῶς, ἐπέφερε σημαντικωτάτας βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἱκανοποίησαν τὰ αἰτήματα τῶν κατοίκων καὶ νὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μαυρίδης).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μυλωνᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§43Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι ἰδιαιτέρως, διότι ἐπὶ τῆς Προεδρείας σας ἔτυχε νὰ ὁμιλήσω πρῶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν γίνεται καμμία χαριστικὴ πρᾶξις εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν συνοικίαν «Ἀξιός». Ὅπως ἐτόνισαν οἱ εἰσηγηταὶ καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ χρονίζει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ οἱ κάτοικοι τῆς συνοικίας αὐτῆς ὑπέφερον τὰ πάνδεινα ἐπὶ τόσα χρόνια ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἀνθρωπίνης στεγαστικῆς καταστάσεως. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου πράγματι ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, ἔδειξεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἡμεῖς δὲ οἱ βουλευταὶ τῆς Θεσσαλονίκης ἐκάμαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ προωθηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Τρεῖς φορὲς ἦλθον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, μίαν φορὰν ὁ κ. Κατσώτας καὶ δύο φορὲς ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἶδον τὴν κατάστασιν ἐπὶ τόπου, ἐμελέτησαν τὰ θέματα καὶ διεπίστωσαν πράγματι τὴν τραγικὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ ἀνωτέρω συνοικία. Θὰ πρέπει νὰ τονίσωμεν κατ’ ἀρχήν, ὅτι δὲν θίγεται ἡ προσφυγικὴ περιουσία ποσῶς. Ὁ χῶρος αὐτὸς ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν γίνεται καμμία καταπάτησις τῶν δικαιωμάτων τῆς προσφυγικῆς περιουσίας καὶ τῶν προσφύγων. Ἰδιαιτέρως δὲ αἰσθάνομαι συγκίνησιν ὁσάκις γίνεται συζήτησις διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, διότι τυγχάνω καὶ ἐγὼ πρόσφυξ, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν ὅμως νὰ γίνῃ συσχέτισις τοῦ γενικοῦ θέματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, δηλαδὴ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν, προέρχονται ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἐργατικῆς Κατοικίας κατὰ τὰ ⅔ καὶ κατὰ τὸ ⅓ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ἡ ὁλικὴ δαπάνη, ὅπως προϋπελογίσθη, θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 102. 240.000. Ἐξ αὐτῶν ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας πρόκειται νὰ διαθέσῃ 71.568.000 καὶ ἡ Λαϊκὴ Στέγη 30.672.000. Οἱ ὅλοι στεγαζόμενοι θὰ ἀνέλθουν εἰς 796 οἰκογενείας. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἡ Λαϊκὴ Στέγη διαθέτει αὐτὸ τὸ ποσόν, διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ ⅔ διὰ νὰ μὴ εἴπω τὰ ¾ τῶν κατοίκων εἶναι ἐργαζόμενοι, δηλαδὴ ἠσφαλισμένοι καὶ συνταξιοῦχοι. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον εἰς μίαν δευτέραν ἐργατόπολιν τῆς χώρας νὰ διατεθῇ αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ νὰ στεγασθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι. Κατὰ συνέπειαν, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑποβάλλω θερμὴν παράκλησιν εἰς ὅλους τοὺς συναδέλφους, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν διὰ νὰ δώσῃ ἐπὶ τέλους τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἀγαλλίασιν εἰς τὸν πτωχὸν ἐκεῖνον κόσμον, ὁ ὁποῖος περιμένει μὲ ἀγωνίαν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§44Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε περὶ διαθέσεως ὑπὸ τῆς λαϊκῆς στέγης 30 ἑκατ. Τοῦτο δὲν εἶναι σωστόν, διότι ὑπὸ τῆς λαϊκῆς στέγης δὲν διατίθεται οὔτε μία δραχμή. Καὶ δὲν διατίθεται οὔτε μία δραχμὴ ἀπὸ τὴν λαϊκὴν στέγην, διότι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν ὑπὸ τῆς λαϊκῆς στέγης προέρχονται ἐκ τοῦ τιμήματος πωλήσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐργατικῆς Κατοικίας τμήματος τῆς ὅλης ἐκτάσεως (14,5 ἑκατ.), τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἐκ τῆς πωλήσεως λωρίδος τῆς ὅλης ἐκτάσεως εὑρισκομένης ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαγκαδᾶ. Τὸ σύνολον τῶν εἰσπραχθησομένων χρημάτων ὄχι μόνον θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὸ ἔργον τῆς λαϊκῆς στέγης, ἀλλὰ θὰ περισσεύσουν χρήματα διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον τῆς λαϊκῆς στέγης εἰς ἄλλους συνοικισμοὺς στεγάζουσα τοὺς πτωχοὺς Ἕλληνας τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην στέγης.

§45Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Πράγματι, κ. συνάδελφε, τὸ παρέλειψα. Τὰ χρήματα νὰ διατεθοῦν ἀπὸ τὴν ἐκποίησιν λωρίδος τῆς ὅλης ἐκτάσεως εὑρισκομένης ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαγκαδᾶ.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τζιζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§47Α. ΤΖΙΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἰορδάνογλου, προέκυψε μία ὄχι ἀκριβὴς διαπίστωσις. Εἶπε δηλαδὴ ὁ κ. Ἰορδάνογλου, ὅτι τὸ προσφυγικὸν πρόβλημα ἔχει παραμεληθῆ ἀπὸ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1923 καὶ ἐντεῦθεν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν ἦσαν ἀρχικῶς 350.000. Μέχρι τοῦ ἔτους 1932, κατὰ ἐποχὰς δηλαδὴ ποὺ Κυβερνοῦσαν τὸν τόπον δημοκρατικαὶ Κυβερνήσεις ἀποκατεστάθησαν τὰ 9)10 τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, ἤτοι 315.000 οἰκογένειαι. Ἑπομένως, ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, αἱ Δημοκρατικαὶ Κυβερνήσεις ἐπετέλεσαν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον των. Ἔκτοτε ἔμειναν ἀναποκατάστατες 35.000 οἰκογένειαι καὶ δὲν κατώρθωσαν αἱ μετὰ τὸ 1932 Κυβερνήσεις νὰ στεγάσουν τὰς οἰκογενείας ταύτας. Ἑπομένως, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει τὰς Κυβερνήσεις ποὺ ἐκυβέρνησαν τὸν τόπον ἀπὸ τοῦ 1933 καὶ ἐντεῦθεν. Αὐτή, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἀκριβὴς καὶ ἱστορικὴ κατανομὴ εὐθυνῶν. Ὡς πρὸς τὰς ἀνταλλαξίμους περιουσίας, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ὑπολογισθῆ ὑπὸ ἐπιτροπῆς ποὺ συνεστήθη κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἀπὸ τὸ 7ον Πανελλήνιον Συνέδριον Προσφύγων Θεσσαλονίκης καὶ ἀπετελεῖτο ἀπὸ τοὺς κ.κ. Μιχ. Κύρκον, Κων. Γιαβάσογλου καὶ ἐμὲ καὶ κατὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τότε τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ὅτι ἡ περιουσία αὕτη ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2.608.000.000. Καὶ αὐτό, ὅπως εἶπον, τὸ ἔτος 1957. Κατὰ τὸ ἔτος 1962 μὲ ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἡ Μουλσουμανικὴ περιουσία ἀνέρχεται μόνον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 596 ἑκατ. Συνεπῶς κατεσπαταλήθη ἐν τῷ μεταξὺ περιουσία 2.000 ἑκ. δραχμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ. Ἀλλὰ αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν, κ. Πρόεδρε, ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ προσφύγων, τὸ ὁποῖον ἀναμένομεν νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§49Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Πῶς λαμβάνει πάλιν τὸν λόγον; Βάσει ποίου Κανονισμοῦ;

§50Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε...

§51Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχει προνόμιον ἐδῶ μέσα;

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλομεν νὰ ἀφαιρεθῇ ὁ λόγος ἀπὸ τὸν κ. Ἰορδάνογλου, ἐφ’ ὅσον ἐδόθη. Ἠδύνατο ὅμως νὰ ἀπαντήσῃ ὅταν ἐξηντλεῖτο ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων συναδέλφων. Αὐτὸ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ διότι εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν δὲν γίνεται διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια ἀνταπαντήσεως εἰς τὸ τέλος.

§53Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γίνεται πρὸς ἐμὲ καμμία παραχώρησις. Ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ὁμιλήσω, διότι ὁ προλαλήσας συνάδελφος, κ. Τζιζῆς, παρεξήγησε τὰ ὅσα εἶπον καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη θέμα προσωπικόν. Ἐγὼ δὲν ἠθέλησα νὰ δώσω πολιτικὸν χαρακτῆρα εἰς τὸ συζητούμενον θέμα. Εἶπον μόνον, ὅτι ἅπασαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1922 καὶ ἐντεῦθεν εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὸ ὅλον προσφυγικὸν θέμα. Ἄλλως τε, ἡ ἀποκατάστασις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπὸ τοῦ 1922 ὑπῆρξεν ἐντελῶς πρόχειρος καὶ δικαίως, διότι προεῖχεν ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ἀποκαταστάσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀποκατάστασιν ἐκείνην, ἀποκατάστασιν γενομένην εἰς ἓν δωμάτιον καὶ ἀκατάλληλον, ἑπομένως, δὲν ἦτο ἡ προσήκουσα. Ὑπῆρχε δὲ τότε ἡ δυνατότης τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως, καθ’ ὅσον ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία ἦτο λίαν ὑπολογίσιμος. Ἔλαβον δὲ ἐξ αὐτῆς ἅπαντες ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας, διὰ τοὺς ὁποίους ἔπρεπε ἀποκλειστικῶς νὰ διατεθῇ, καὶ ὄχι νὰ ὠφεληθοῦν μόνον οἱ διάφοροι ἐπιτήδειοι. Ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τοῦ πελωρίου αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ θέμα ἠθικῆς τάξεως δι’ ἡμᾶς τοὺς πρόσφυγας, θὰ γίνῃ πλέον ἀναλυτικὴ ἀνάπτυξις. Κύριε Τζιζῆ, σεῖς ἐθεωρήσατε, ὅτι ἐτελείωσε τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐδόθησαν μικρὰ σπιτάκια καὶ αὐτὰ ἀπὸ λάσπη. Ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ἀποκαταστάσεως ἐδικαιολόγει τότε τὴν πρόχειρον αὐτὴν ἐγκατάστασιν τῶν προσφύγων. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν ἔληξε καὶ παραμένει ἐκκρεμές.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τὴν διασκόρπισιν τῆς προσφυγικῆς περιουσίας. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ γενικώτερον ὁ δημοκρατικὸς κόσμος, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 30ετίαν, εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἰορδάνογλου ἐκυβέρνησε τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ τὸ 1952–1963. Τί ἔκαμεν; Ἐὰν ὄντως εἶχε διασπαθισθῆ ἡ περιουσία, τί ἔκαμε κατὰ τὰ τελευταῖα 14 χρόνια, διὰ νὰ τὴν διαφυλάξῃ; Μεγαλοστομίαι δὲν ἐπιτρέπονται. Ἀποδεικνύει ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ἰορδάνογλου πόσον δίκαιον ἔχουν οἱ βουλευταί μας, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ φέρουν εἰς δύο ἀναγνώσεις τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ Ὑπουργὸς Προνοίας, διὰ νὰ ξεκαθαρισθῇ ἐπὶ τέλους ποιὸ εἶναι αὐτὸ τὸ κρυφὸ νομοσχέδιο, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ εἰς τὰ προσφυγικὰ ζητήματα καὶ τὸ ὁποῖον νομοσχέδιον δὲν τὸ φέρνουν, ἀλλὰ φέρνουν μόνον διὰ τὸν «Ἀξιόν». Μοῦ ἔχει ἐγχειρισθῆ ἡ πρότασις 20 βουλευτῶν, νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα κατὰ τὴν κοινὴν διαδικασίαν. Παρεκάλεσα τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ τὸ πράξωμεν αὐτό.

§55Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὀρθῶς τὸ ἐκάματε.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐὰν τὸ ἐκάμαμεν αὐτό, τὸ ἐκάμαμεν μὲ τὴν ἰδικήν μας κρίσιν καὶ μὲ πλήρη συναίσθησιν, ὅτι οὕτω πράττοντες, δὲν ἐκπληροῦμεν εἰς ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας, ἔναντι τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου, ὅταν διετυπώναμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, διὰ νὰ συζητήσωμεν ἀμφότερα τὰ δύο νομοσχέδια καὶ τὸ ὑποβληθὲν καὶ τὸ μὴ εἰσέτι ὑποβληθὲν καὶ νὰ διαλευκανθῇ γενικῶς τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν προσφύγων. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ ἐκ τῶν ἐργασιῶν ποὺ εἴχομεν κάμει τότε, εἴχομεν ὑπολογίσει, ὅτι καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα ὑπῆρχον καὶ τὰ τεχνικά, ὥστε νὰ παρέχεται ἡ δυνατότης ἐντὸς 2ετίας τὸ πολὺ ἢ 3ετίας, νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ στέγασις ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται στεγάσεως. Δὲν ἐπροχώρησε τὸ θέμα ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν καὶ ὅπως προεῖπον, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀναμείνωμεν ἐπ’ ὀλίγας ἡμέρας τὴν λύσιν τὴν ὁριστικὴν καὶ τὴν χάραξιν μιᾶς ὁριστικῆς πορείας μὲ τὴν ἐπάνοδον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας. Δὲν θὰ τὸ κάμωμεν αὐτό, ἀλλὰ δὲν δεχόμεθα τὴν ἀγανάκτησιν διότι διεσπαθίσθη ἡ προσφυγικὴ περιουσία καὶ ἐπὶ τέλους, ἔφθασεν ἡ ὥρα νὰ γλυτώσωμεν κάτι διὰ τὸν Ἀξιόν. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρει κατὰ κύριον λόγον, ἡ Δεξιά, ἡ ὁποία πρὸ 30ετίας ἐκυβέρνησε τὴν χώραν. Καὶ ἀπὸ τὸ 1952 καὶ ἐντεῦθεν ὅπου ἦσαν παντοκράτορες εἰς τὴν Βουλὴν, εἶχον ὑποχρέωσιν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγουν σήμερον, νὰ τὰ ἐνεθυμοῦντο τότε.

§57Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ παραπεσὸν ζήτημα τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως, τοῦ ὁποίου, ὁ κ. Τζιζῆς ἠθέλησε νὰ προσδιορίσῃ τὰ ὅρια τῆς εὐθύνης τοῦ Κράτους, κατὰ χρονικὰς περιόδους, ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ ὑφίσταται ἀπὸ τοῦ 1930. Διότι εἶχε τότε τὸ Κράτος τεράστια ποσὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὰ δύο μεγάλα προσφυγικὰ δάνεια, ἀνερχόμενα περίπου εἰς 20 δισεκ. σημερινῶν δραχμῶν καὶ ἀπαλλοτριωθείσας, ἄνευ ἀποζημιώσεως ἰδιοκτήτων οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων ἑκατομμυρίων τετραγωνικῶν μέτρων. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη, τὸ τί ἔγινεν ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., λέγω ἐνδεικτικῶς, τοῦτο. Ἐνῷ μέχρι τὸ 1952 τὸ θέμα τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως ἦτο ἀποτελματωμένον, ἤδη ἀπὸ τοῦ Συναγερμοῦ ἤρχισεν ἡ ἀνακίνησίς του καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ 1956, ὁπότε ἀνέλαβεν ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Κ. Καραμανλῆς, 12.000 οἰκογενείας προσφύγων ἀποκατεστάθησαν καὶ ἑπτὰ χιλιάδες παραπηγματοῦχοι. Περὶ αὐτῶν ὅμως, ὅταν συντόμως, ὡς ἐλπίζομεν, ἔλθῃ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, θὰ γίνῃ ἀναλυτικωτέρα καὶ πλέον συγκεκριμένη ἀνάπτυξις. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις. Ἐγὼ συγκεκριμένως, εἶπον, ὅτι θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ γίνῃ ἀποκατάστασις καὶ ἄλλων παραπλησίων λαϊκῶν τάξεων. Προετάθησαν πολλαὶ τροπολογίαι, διὰ τὰς ὁποίας ἐγένετο δεκτὸν νὰ συζητηθοῦν εἰς τὸ τέλος. Ἀλλά, εἰς τὸ τέλος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀπουσίαζε. Πέραν αὐτῶν, ἐδημιουργήθη καὶ ἄλλο σοβαρὸν θέμα. Ἀνεπτύχθη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰ πλαίσια τοῦ γενικωτέρου προγράμματος τῆς λαϊκῆς στέγης. Ἀπεφασίσθη ἡ ἀποκατάστασις νὰ γίνῃ εἰς ἔκτασιν 130 στρεμμάτων καὶ καθωρίσθη ἡ ἀξία ἑκάστου οἰκοπέδου εἰς 3.000 δρχ. Ἔπρεπε, κ. Πρόεδρε, τὸ Κράτος νὰ διαθέτῃ οἰκόπεδα 3.000 δραχμῶν ἀξίας; Ἠμποροῦσεν ἡ ἀποκατάστασις νὰ γίνῃ εἰς περιοχήν, ἡ ὁποία θὰ ἐκόστιζεν εὐθηνότερον.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ νὰ πηγαινοέρχωνται οἱ φτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ τὰς ἀπομεμακρυσμένας αὐτὰς ἀποστάσεις 4–5 φορὰς τὴν ἡμέραν;

§59Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, θὰ ἐδεχόμην τὴν διαμαρτυρίαν σας, ἐὰν αὕτη ἴσχυε καὶ δι’ ἄλλας παρομοίας, κατὰ τὸ παρελθόν, περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη πραγματοποιηθῆ. Καὶ διὰ νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῶν πραγμάτων, σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς τὴν περίπτωσιν τοῦ συνοικισμοῦ «Φοῖνιξ Θεσσαλονίκης», ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη μακρὰν τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ ὅμως, κ. Ἠλιοῦ, τότε, ὅταν αὐτὸ ἐγένετο, δὲν ἐξεδηλώσατε οὐδεμίαν διαμαρτυρίαν. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ 3.000 δραχμὰς τὸ οἰκόπεδον, ἡ ὅλη ἔκτασις θὰ ἀντιπροσωπεύῃ ποσὸν 400 ἑκατομμ. δραχμῶν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ἐκεῖ νὰ χτίσουν. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελον ἐπ’ αὐτοῦ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ ἑξῆς. Ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κτίσῃ τὰ ⅔ περίπου τῶν ἀναγκαιούντων οἰκημάτων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν εἰς τὰς τρώγλας διαβιουσῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ἀξιοῦ τῆς Θεσσαλονίκης οἰκογενειῶν. Διὰ τὸ κτίσιμον αὐτὸ τῶν ⅔ παραχωροῦνται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐργατικῆς Κατοικίας, 85.000 τετραγωνικὰ μέτρα, ἔναντι συνολικοῦ τιμήματος 14.500.000 δραχμῶν, ἀντὶ τῶν 200 περίπου ἑκατομ. Καὶ ἐγεννήθη, ἔρχομαι εἰς τὸ κρίσιμον σημεῖον τῆς περιπτώσεως, ποὺ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ ἐρώτημα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, πῶς θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ μεταβίβασις; Διότι, κ. Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁσάκις ἐκ τοῦ νόμου μεταβιβάζει εἰς δικαιούχους, καθορίζει ὡς ἀξίαν τὴν τρέχουσαν τιμὴν τοῦ οἰκοπέδου. Ἐάν, λοιπόν, πράξῃ τὸ ἴδιον καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, τότε θὰ ἀποκερδήσῃ οὗτος ἄνω τῶν 200 ἑκατομ. δραχμῶν. Καὶ ἐπειδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν αὐτό, δηλαδὴ ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας, θὰ ὑπολογίσωμεν τὴν τιμὴν μὲ βάσιν τὴν τρέχουσαν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου, τότε θὰ παρετηρεῖτο τὸ φαινόμενον, ὁ μὲν Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, θὰ μετεβίβαζεν εἰς τὴν τιμὴν Α, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, θὰ μετεβίβαζεν ἰδίαν στέγην εἰς τιμὴν 20Α. Ἐνώπιον, λοιπόν, αὐτῆς τῆς ἐμπλοκῆς, κατέληξαν εἰς συμβιβασμὸν ἀμφοτέρων τῶν περιπτώσεων, διὰ τοῦ καθορισμοῦ τιμήματος 300 δραχμῶν κατὰ μέτρον καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ διὰ τὴν Ἐργατικὴν Κατοικίαν, ἀλλά, τότε, ποῖος ὠφελεῖται τὴν διαφοράν; Πάντως, ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας κερδίζει ὁπωσδήποτε 14.500.000 δραχμάς. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν λέγω νὰ μὴ πάρῃ ὁ φτωχὸς κόσμος οἰκόπεδα καὶ σπίτια. Ὅμως, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὑπάρχουν καὶ αἱ ἰδικαί μας ἀντιρρήσεις, ἀντιρρήσεις, πού, ὡς προεῖπον, δὲν ὀφείλονται εἰς ἄρνησιν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἄνισον μεταχείρισιν. Καὶ συγκεκριμένως, ὑπάρχουν, κ. Πρόεδρε, καὶ ἄλλαι τάξεις πτωχῶν, αἱ ὁποῖαι καταθλίβονται, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ ἀποκαταστήσουν τὰ παιδιά των, καὶ ὅμως, τοὺς ζητοῦμε νὰ καταβάλουν τὴν ἀξίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τρεχούσης τιμῆς. Καὶ ἔχομεν δύο περιπτώσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν αὐθαιρέτων καὶ ἡ δευτέρα εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ἀνήκει μία κατηγορία πτωχῶν οἰκογενειῶν, προσφύγων καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν παρανόμως εἰς οἰκόπεδα τοῦ δημοσίου. Ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας καὶ τοὺς λέγει, ὅτι θὰ μοῦ καταβάλετε τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου, βάσει τῆς σημερινῆς τρεχούσης ἀξίας του. Ἀλλά, ἐὰν δὲν τὸ πράξετε ἐντὸς 6μήνου, τότε θὰ σᾶς κάμω ἐπανεκτίμησιν καὶ συνεπῶς, τοὺς λέγει, θὰ πληρώσετε ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νέας ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου. Δηλαδή, τοὺς ζητεῖ νὰ καταβάλουν ἑκατοντάδας χιλιάδας δραχμῶν, ποῖοι; Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, συνθλίβονται ἀπὸ τὰς βεβαρυμένας βιοτικὰς ὑποχρεώσεις καὶ τὴν ἀγωνίαν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παιδιῶν των. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, λέγω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς τρεχούσης ἀξίας ἢ ὄχι. Διότι, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ποὺ ἀναφέρω, ὑπάρχει ἕνας φαῦλος κύκλος, διότι τὸ Κράτος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς βγάλῃ, αὐτοὶ δὲν φεύγουν, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν αὐτὰ ποὺ τοὺς ζητεῖ. Ἡ δευτέρα περίπτωσις, ὅπως εἶπον, ἀφορᾷ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνωμάλων ἀγοραπωλησιῶν. Ὡς γνωστόν, τὸ 1929, ἐγένοντο, κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Συντάγματος, ἀπαλλοτριώσεις οἰκοπεδικῶν χώρων, διὰ προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν. Τὸ Δημόσιον, διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις αὐτάς, δὲν ἐπλήρωσε τίποτε, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐνέγραψεν εἰς τὰ ὑποθηκοφυλακεῖα τὰς ἀποφάσεις περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐκτάσεων τούτων, ὥστε νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ καθείς, ὅταν πρόκειται νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάρτισιν μιᾶς δικαιοπραξίας. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, πολὺς κόσμος προέβη εἰς τὸν καταρτισμὸν δικαιοπραξιῶν ἀγοραπωλησίας, ἤλεγξε μὲ δικηγόρους τοὺς τίτλους τῶν πωλητῶν, καὶ ἐκ τοῦ ἐλέγχου διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἐλάττωμα ἐπὶ τῶν ἀκινήτων, διότι, ὡς προεῖπον, δὲν ὑπῆρχε μεταγραφὴ τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Καὶ ἔρχεται, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ Κράτος, τὸ 1952, τότε δηλαδὴ ἐξύπνησε, καὶ εἶπεν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι ὅλα αὐτά, εἶναι ἀπηλλοτριωμένα καὶ δὲν ἔχουν οὐδεμίαν κυριότητα. Τὸ 1961, ἔπειτα ἀπὸ ἐντόνους διαμαρτυρίας καὶ πιέσεις τῶν ἐνδιαφερομένων, περιελήφθη τροπολογία εἰς τὸν νόμον περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία, ὅμως, ἐν ἀγνοίᾳ στοιχείων παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐματαίωσε τὴν ρύθμισιν. Γνωρίζει ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι δὲν εἶναι πρόσφυγες αὐτοὶ καὶ δι’ αὐτὸ εἰσηγούμεθα, διὰ τῶν τροπολογιῶν μας, τὴν ἴσην μεταχείρισιν. Φτωχοὶ εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιὸς» τῆς Θεσσαλονίκης, φτωχοὶ εἶναι καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν εἰς τοὺς κατσικότοπους, εἰς τοὺς ὁποίας δὲν ἠδύνατο νὰ διανοηθῇ κανείς, ὅτι θὰ κατοικήσουν κάποτε ἄνθρωποι. Καὶ εἰς μὲν τοὺς φτωχοὺς τῆς συνοικίας Ἀξιοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, δίδεται τὸ οἰκόπεδον πρὸς 300 δραχμὰς τὸ μέτρον, διὰ δὲ τοὺς ἄλλους, ζητεῖ τὸ Κράτος, ἑκατοντάδας χιλιάδας δρχ. Τοῦτο εἶναι ἄδικον καὶ ὡς ἀντιβαῖνον καὶ εἰς τὴν ἠθικήν, ἀπαράδεκτον. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό; Ἔπρεπε νὰ ἦτο ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, τί θὰ γίνῃ, θὰ φέρῃ τὸ προσφυγικὸν νομοσχέδιον, ναὶ ἢ ὄχι; Δὲν λέγω, ὅτι ὁ παριστάμενος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Μπακατσέλος, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει σήμερον τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δὲν θὰ ἔβλεπε συμπαθῶς τὴν περίπτωσιν, ἀλλά, ὁ κ. Μπακατσέλος, εἶναι καὶ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἰδικήν του εὐαισθησίαν. Ἀλλά, ἡ Θεσσαλονίκη, δὲν εἶναι ἡ Ἑλλάς, ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἕνα τμῆμα ἐκ τοῦ συνόλου τῆς Ἑλλάδος.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πανάγος, ἔχει τὸν λόγον.

§61Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ συνάδελφος κ. Μπουγᾶς, παρενόησε τὸ θέμα. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ «Ἀξιοῦ» Θεσσαλονίκης, τὰ οἰκόπεδα εἶναι τοῦ Δημοσίου. Δὲν ἠγόρασε τὸ δημόσιον ἀπὸ τρίτον διὰ νὰ κάμῃ ἀποκατάστασιν, ὥστε νὰ χρεώσῃ ἐν συνεχείᾳ τοὺς δικαιούχους, μὲ τὸ τίμημα ποὺ ἠγόρασε τὴν ἔκτασιν τὸ δημόσιον. Ζητεῖ, ὁ κ. Μπουγᾶς, νὰ καταβληθῇ ἡ τιμὴ τῶν 300 δραχμῶν κατὰ μέτρον, καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις. Ἀλλά, ἐμεῖς, οἱ ὁποῖοι ζῶμεν τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων–τρωγλοδυτῶν αὐτῶν, χαιρετίζομεν τὸ νομοσχέδιον. Πληροφορῶ, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι αἱ 800 αὐταὶ οἰκογένειαι, εἶναι πολὺ παλαιαὶ καὶ ἀγωνίζονται ἐπὶ χρόνια διὰ νὰ ἐπιτύχουν μίαν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς στεγάσεώς των. Βέβαια, ἡ λύσις δὲν εἶναι πλήρης, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι μία λύσις. Θὰ πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι, πέραν τῶν 800 αὐτῶν οἰκογενειῶν, ὑπάρχουν καὶ προσφυγικαὶ οἰκογένειαι, ποὺ εἶναι ἠσφαλισμέναι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου κυρίως, περὶ προσφυγικῶν οἰκογενειῶν, νὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ. Διότι, δικαιοῦνται τῆς ἀποκαταστάσεως αὐτῆς, δωρεάν. Ὤφειλεν, ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν ἰδιότητα τῶν προσφύγων καὶ μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ ὑπάρχῃ τὸ μέτρον τῆς δωρεὰν ἀποκαταστάσεως, διότι προστατεύονται καὶ ἀπὸ τὴν συνθήκην τῆς Λωζάννης καὶ ἀπὸ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Ἦτο μία εὐκαιρία διὰ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λύσῃ τὸ προσφυγικὸν πρόβλημα καὶ ὄχι νὰ ζητῇ νὰ πληρώσουν διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των αὐτήν. Διότι, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ εἴπωμεν τὰ πράγματα καθαρά. Οὐσιαστικά, δὲν γίνεται καμμία παροχή. Βεβαίως, χαιρετίζομεν τὸ νομοσχέδιον, διότι μὲ τὴν αἰγίδα, ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ τὸ θέμα αὐτό, θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ, ἔστω μερική, ἀποκατάστασις τῶν κατοίκων τοῦ οἰκισμοῦ «Ἀξιός». Τὸ Κράτος, ὅμως, δὲν κάμει χρῆσιν τῶν πόρων ὑπὲρ τῶν ἀστέγων αὐτῶν. Τὸ Κράτος κάμει μίαν προσφορὰν τοῦ οἰκοπέδου καὶ εἰς τὴν οὐσίαν θὰ προκύψουν κέρδη ἔτι μεγαλύτερα δι’ αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐκποίησιν τῶν ὑπολοίπων οἰκοπέδων. Βεβαίως, ἡ καθορισθεῖσα ἀξία τῶν 300 δραχμῶν, εἶναι μία προσφορά. Ἐν κατακλεῖδι, λέγω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καμμιᾶς ἀσκήσεως κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν ἀρύεται ἀπὸ τοὺς πόρους του, ἀλλὰ γίνεται μία ἀντιπαροχὴ ἀπὸ τοὺς ἐργολάβους. Παρὰ ταῦτα, τὸ νομοσχέδιον εἶναι πρόοδος. Τὸ νομοσχέδιον δίδει μίαν λύσιν καὶ εἶναι εὐτυχεῖς οἱ κάτοικοι, διότι ἐπιτέλους, θὰ δυνηθοῦν νὰ ἔχουν μίαν στέγην. Παραμένει, ὅμως, ἕνα θέμα πρὸς ρύθμισιν, τὸ θέμα τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν ἐργασιῶν, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ γράμμα κενὸν εἰς τὸν νόμον. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ ἐπισημάνω καὶ τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ συμβούλιον, δὲν ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τῶν ἐνδιαφερομένων.

§62Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Περιελήφθη, κ. συνάδελφε.

§63Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Ναί, ἀλλὰ ὁ ἐκπρόσωπος ὁρίζεται ἀπὸ ἕνα πίνακα, τὸν ὁποῖον δίδει ὁ Νομάρχης. Θὰ πρέπει, τὸν ἐκπρόσωπον αὐτόν, νὰ τὸν ὁρίζουν μόνοι τους οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Βεβαίως, πρὸς καλυτέραν ἐκπροσώπησιν, θὰ ἔπρεπε νὰ μετέχουν δύο καὶ τρεῖς ἐκπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα μετέχουν τοῦ Συμβουλίου, Πρόεδρος τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι ὁ Εἰσαγγελεύς, εἶναι ἄξια ἐκτιμήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ περισσότερον ἀντιπροσωπευτικὴ ἡ φωνὴ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώσουν τὴν ἀποκατάστασιν αὐτήν. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τὸ προσφυγικόν, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ἑνώσω τὴν φωνήν μου καὶ νὰ εἴπω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τὴν λύσιν νὰ δώσῃ ἡ Βουλή, λύσιν ὁριστικήν. Θὰ πρέπει, πάσῃ θυσίᾳ, νὰ μὴ κατασπαταλᾶται ἡ περιουσία ἡ προσφυγική, εἰς ἄλλους σκοπούς. Δὲν θέλω νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθόν, εἰς ἄλλας Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι κατέβαλον — δὲν μπορῶ νὰ εἴπω τὸ ἀντίθετον — προσπαθείας, διὰ τὴν τακτοποίησιν, ἔστω καὶ μερικῶς, τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλά, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι τὸ θέμα τῶν προσφύγων, παραμένει ἄλυτον. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλήν, τὸ σχετικόν, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, νομοσχέδιον, διὰ νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς καταβολῆς τοῦ τιμήματος, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει σαφῶς νὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος καὶ ὁ χρόνος καταβολῆς τοῦ τιμήματος τούτου. Ἐπίσης, νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον ἡ διάταξις ἐκείνη, διὰ τῆς ὁποίας προβλέπονται κυρώσεις εἰς ὅσους δὲν δυνηθοῦν νὰ καταβάλουν ἀμέσως τὰς δόσεις. Ὡς γνωστόν, πρόκειται περὶ πτωχῶν οἰκογενειῶν καὶ θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις, μὴ ἐγκαίρου καταβολῆς τοῦ καθορισθέντος τιμήματος. Διότι, ἐὰν δὲν διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτή, θὰ διατρέχουν τὸν κίνδυνον, οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι, νὰ εὑρεθοῦν ἔξω ἀπὸ τὰ οἰκήματά των. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια εἰς τὸν νόμον, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, ἐν προκειμένῳ, δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ καταβληθῇ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς φόρος μεταβιβάσεως. Ἐπίσης, θέλω νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγώ, εἰς ὅσα προηγουμένως ἐτόνισεν ὁ συνάδελφος κ. Ἰορδάνογλου, σχετικῶς μὲ τὰ μισθώματα. Θὰ πρέπει νὰ συμψηφισθοῦν τὰ καταβληθέντα μισθώματα, ὅλων τῶν ἐτῶν, ὑπὸ τῶν πτωχῶν αὐτῶν βιοπαλαιστῶν, ὥστε νὰ ἐλαφρυνθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ τιμήματος. Μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, θέλω νὰ συγχαρῶ καὶ πάλιν ἐκείνους ποὺ συνέβαλον εἰς τὸ νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό. Βεβαίως, ἡ δοθεῖσα λύσις, δὲν εἶναι ἡ προσδοκωμένη, ἀλλὰ εἶναι λύσις ποὺ ρυθμίζει κάπως τὸ θέμα. Τὸ θέμα τῶν τρωγλοδυτῶν καὶ περισσότερον τῶν ἀστέγων, θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐν τῷ συνόλῳ του εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ρυθμισθῇ διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον κατατρέχει ὡρισμένας τάξεις εἰς τὴν χώραν μας. Διότι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, εἰς ἄλλας χώρας, ὀλιγώτερον ἀνεπτυγμένας, ἀπὸ ἡμᾶς, τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ἔχῃ ρυθμισθῇ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἡμεῖς νὰ εὑρισκώμεθα ἀκόμη εἰς τὴν ἀρχήν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης.

§65Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν σας θέμα;

§67Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα ἔγκειται...

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τέλος, κ. συνάδελφε. Κύριε Μπουγᾶ, εἶναι 20 ἐγγεγραμμένοι.

§69Α. ΤΖΙΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα ἐγὼ προηγουμένως τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς οὐδένα, διότι δὲν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν παρεμβολὴν τόσων ζητημάτων.

§71Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ προσωπικὸν θέμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐξηγήσω εἰς τὸ τέλος. Τώρα ἐδημιουργήθη καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένος, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, μετὰ τὸν τελευταῖον ἀγορητήν, τὸν κ. Πανάγον. Ὁ κ. Πανάγος, εἶπεν, ὅτι ἐξεδήλωσα δυσφορίαν...

§72Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον, ἢ ὄχι;

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ πρὸ ὀλίγου, κ. Πρόεδρε, διεμαρτυρήθημεν καὶ εἴπομεν, ὅτι καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, θὰ δίδεται ὁ λόγος μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως. Ἔτσι ἔχει καθορισθῆ. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως τοῦ συζητουμένου θέματος. Ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Διεμαρτυρήθημεν διὰ τὸν κ. Ἰορδάνογλου. Εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε δικαίωμα. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἔχομεν ἢ δὲν ἔχομεν Κανονισμόν; Δὲν ἠμποροῦμεν ἔτσι νὰ προχωρήσωμεν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπουγᾶ, θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος ὁ κ. Ἀνδρεάδης.

§75Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Ὁ Κανονισμός, λέγει, ὅτι ὅταν κατὰ τὴν διάρκειαν συζητήσεως προκύψῃ προσωπικὸν θέμα, μετὰ τὸν ἀγορητὴν δίδεται ἀμέσως ὁ λόγος.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμός, λέγει, εἰς τὸ τέλος, κ. Μπουγᾶ.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει καθιερωθῆ ἔτσι.

§78Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον.

§79Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ συντομεύσουν τὰς ἀγορεύσεις των, ὥστε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Διότι ὅλα τὰ κόμματα ἔχουν ἀναλάβει ὑποχρέωσιν ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ νὰ στεγασθοῦν.

§80Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Ζητῶ τὸν λόγον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τέλος.

§82Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. Ὅ,τι θέλετε κάμνετε. Φαίνεται, ὅτι ἐγκαινιάζετε καὶ τὰς παραβάσεις τοῦ Κανονισμοῦ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἀνδρεάδη.

§84Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, διὰ νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὄχι διότι θέλω νὰ ἀντιδράσω εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του, ὄχι διότι δὲν ὑπάρχει θέμα στεγαστικὸν διὰ τὸν συνοικισμὸν αὐτόν, ἀλλὰ ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπισημάνω τὰ ἄτοπα ποὺ λαμβάνουν χώραν εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας. Τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα, δὲν πρέπει νὰ ἔρχεται περιστασιακῶς, ἀλλὰ ὡς γενικὸν στεγαστικὸν πρόβλημα. Τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἐτονίσαμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου ἐπὶ παραδείγματι, ποὺ ἀφορᾷ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων. Διότι, πέραν τῶν προσφύγων, ὑπάρχουν καὶ πλεῖσται ὅσαι κατηγορίαι ἀστέγων, τῶν ἀστέγων ἐκ θεομηνιῶν καὶ ἄλλων περιπτώσεων καὶ τῶν ἀγροτῶν. Θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ πραγματεύεται καὶ θὰ ἐπιλύῃ τὸ ὅλον στεγαστικὸν πρόβλημα τῆς χώρας μας. Ἔλαβον τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπισημάνω τὰς παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὸ παρελθόν. Ὑπάρχουν καὶ εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὰ ἀκραῖα σημεῖα ἀκόμη πρόσφυγες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον εἰσέτι ἀποκαταστάσεως οὔτε στεγαστικῆς, οὔτε ἀγροτικῆς καὶ εἰς μάτην ἐπὶ τόσα ἔτη ἀναμένουν τὴν ἀποκατάστασίν των αὐτήν. Ἔχουν παρέλθει 43 ὁλόκληρα χρόνια. Καὶ θὰ ἦτο, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιβεβλημένον τὸ Κράτος νὰ εἶχε προχωρήσει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅταν ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία δὲν διατίθεται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ διὰ ἄλλους — δὲν ἠξεύρω ποίους — σκοπούς. Ὑπάρχει ἐπὶ πλέον τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν θεομηνιοπλήκτων Βορ. Ἐπαρχιῶν καὶ εἰδικώτερον τοῦ Ν. Πέλλης. Ἀπὸ καιροῦ ἔχουν ἀναγνωρισθῆ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὡς ὑποστάντες ἐκ τῶν θεομηνιῶν καὶ δὲν ἐστεγάσθησαν εἰσέτι παραμένοντες μέσα σὲ τρῶγλες. Ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο θέμα τῶν ἀγροτῶν. Ἡ Πολιτεία χορηγεῖ δάνεια εἰς αὐτοὺς μέχρι 40.000 δρχ. διὰ τὴν ἀνέγερσιν σταύλων καὶ ἀχυρώνων. Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι δίδονται χρήματα, διὰ ἀνέγερσιν ἀχυρώνων καὶ σταύλων, διὰ τὰ ζῶα καὶ τὰ ἄχυρα καὶ ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος, ὁ οἰκογενειάρχης ἀγρότης νὰ παραμένῃ κάτω ἀπὸ ἕνα προσωρινὸν καὶ ἐκτεθειμένον στέγαστρον; Ὑπάρχουν συνεπῶς, πολλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔμειναν ἕως τώρα ἄλυτα. Πολλοὶ συνάδελφοι, ὡμίλησαν διὰ τὸ προσφυγικὸν στοιχεῖον καὶ ἐγένετο κατὰ κάποιον τρόπον καταμερισμὸς εὐθυνῶν μεταξὺ τῶν κομμάτων, διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, ὑπεύθυνοι εἶναι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διώκησαν τὸν τόπον ἀπὸ τὸ 1933 καὶ ἐφεξῆς. Ὡς εἶναι γνωστόν, μόνον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς διακυβερνήσεως τοῦ τόπου ὑπὸ τῶν δημοκρατικῶν κομμάτων, ἔγινε κάποια προσπάθεια ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων, μέγα μέρος τῆς προσφυγικῆς περιουσίας διεσπαθίσθη δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ οἱ πρόσφυγες παραμένουν ἀκόμη ἄστεγοι. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συνετάγη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ε.Κ., νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀντιμετωπίζεται ἐπαρκῶς τὸ προσφυγικὸν θέμα. Ἐὰν θέλωμεν, εἶναι δυνατὸν ἕνα νομοσχέδιον νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἐντὸς 24 ὡρῶν. Θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, οἱ πρόσφυγες νὰ στεγασθοῦν τὸ γρηγορώτερον μὲ τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους ἀνήκει εἰς αὐτούς. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ μεταφέρητε τὰς ἀντιλήψεις μας αὐτὰς εἰς τοὺς ἁρμοδίους καὶ ὑπευθύνους Ὑπουργούς, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔλθῃ ταχέως ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφύγων. Ἀκόμη εἶναι ἀνάγκη τὸ Κράτος, νὰ ἐπιληφθῇ καὶ τοῦ θέματος τῆς στεγάσεως τῶν συμμοριοπλήκτων τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Προκοπίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§86Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κατ’ ἀρχήν, κ. Πρόεδρε, δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δοθέντος, ὅτι δι’ αὐτοῦ ρυθμίζονται ὡρισμένα κενά, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ τακτοποιηθοῦν ὡρισμένοι πτωχοὶ ἄνθρωποι τῶν συνοικισμῶν Ἀξιοῦ καὶ Καλλιθέας Θεσσαλονίκης. Θὰ πρέπει μάλιστα, νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ διὰ τὸ ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ τῶν δυστυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται τὰ τακτοποιηθοῦν μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Νομίζω ὅμως ὅτι θὰ πρέπει κ. Ὑπουργέ, συντόμως νὰ φέρητε καὶ ἄλλο νομοσχέδιον ρυθμίζον τὰ στεγαστικὰ προβλήματα καὶ ἄλλων τάξεων. Εἰς τὸν Νομόν μου ὑπάρχουν πτωχοὶ ἀκτήμονες καὶ ἀστοὶ καὶ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται παντελῶς στέγης. Εἶναι ἀκόμη οἱ Ρωσσοπρόσφυγες, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939 χωρὶς σπίτια καὶ χωρὶς χωράφια. Ὁ κλῆρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀνέρχεται εἰς 3 ἢ 4 στρέμματα γῆς. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, νὰ δείξητε ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τοὺς Ρωσσοπρόσφυγας τούτους καὶ νὰ μεριμνήσητε διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των εἰς τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον διότι ἐκ τούτων ὑπάρχουν πολλαὶ οἰκογένειαι εἰς τὴν πόλιν Γιαννιτσῶν. Ἀκόμη θέλω νὰ προσθέσω καὶ νὰ ὑπομνήσω, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀριδαίας, ἐνῷ ὑπάρχουν οἰκόπεδα, ὁ κόσμος εἶναι ἄστεγος, διότι δὲν ὑπάρχει τὸ χρῆμα νὰ ἀνεγερθοῦν οἰκίαι πρὸς στέγασιν τῶν πτωχῶν ἀστῶν καὶ ἀγροτῶν, καίτοι συμπεριελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα. Ἂς στρέψῃ, κ. Ὑπουργέ, τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις, κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Ἀποτελοῦν αἱ περιοχαὶ αὐταὶ τὴν βιτρίνα ἔναντι τῶν ζηλωτῶν μας καὶ πρέπει τὴν βιτρίναν τῆς Ἑλλάδος νὰ τὴν προσέξωμεν. Δὲν ἐπιθυμῶ, περαιτέρῳ, νὰ παρακολουθήσω τοὺς λαβόντας μέχρι τοῦδε τὸν λόγον κ.κ. συναδέλφους, καὶ νὰ καταλογίσω εὐθύνας, ποία Κυβέρνησις ἔπταισε περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον εἰς τὸ θέμα ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καὶ τῶν προσφύγων. Παρὰ ταῦτα, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐξηλείφθη τὸ πισσόχαρτον καὶ ἐχάθη ἡ λάσπη εἰς παράγκας ποὺ ἐστεγάζοντο οἱ πρόσφυγες. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ μεταβῆτε εἰς τὴν Δραπετσῶνα, εἰς τὴν Κοκκινιὰ καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας προσφυγικὰς συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ διαπιστώσητε, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, οἱ πρόσφυγες, ἔτυχον πλήρους στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ΕΡΕ ἐψηφίσθη ὁ νόμος διὰ τὴν περισυλλογὴν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἡ ὁποία πρότερον διεσπαθίζετο διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο σκοπόν. Εὔχομαι τὰ συγκεντρωθέντα χρήματα νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, διότι πολλαὶ οἰκογένειαι διαμένουν εἰς τρώγλας. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῆτε μόνον διὰ τοὺς ἀστικοὺς πληθυσμούς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δείξητε τὸ ἐνδιαφέρον σας καὶ διὰ τοὺς ἀγροτικούς μας πληθυσμοὺς οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν. Ὅταν ὁ ἀγρότης πωλῇ τὸ σιτάρι πρὸς 1,80 δρχ. τὸ κιλόν, ἀντιλαμβάνεσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φτιάσῃ σπίτι. Οἱ ἄνθρωποι ὅμως αὐτοὶ παραμένουν ἀκόμη εἰς τὰς θέσεις των, ἐλπίζοντες, ὅτι κάποτε κάποια Κυβέρνησις θὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ αὐτοὺς καὶ θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἰδικήν των ἀποκατάστασιν. Κύριε Πρόεδρε, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περαίνων τὴν σύντομον ὁμιλίαν μου, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὸ ἐνδιαφέρον του, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνοικισμῶν Ἀξιοῦ καὶ Καλλιθέας Θεσσαλονίκης, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ληφθῶσι σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀναφερθέντα καὶ θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις, λίαν συντόμως, νομοσχέδιον, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀνωτέρω.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γκίλας, ἔχει τὸν λόγον.

§88Α. ΓΚΙΛΑΣ. Ἐκδηλώνω τὸ ζωηρόν μου ἐνδιαφέρον διὰ τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου καὶ διότι συμπίπτει νὰ ἀφορᾷ καὶ ἱκανὸν ἀριθμὸν τέως κατοίκων τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Πράγματι, κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον πάρα πολλοὶ διωκόμενοι, ἀναζητοῦντες ἐργασίαν, ἦλθαν εἰς Θεσσαλονίκην, ἐγκατεστάθησαν εἰς τοὺς Συνοικισμοὺς αὐτούς, Ἀξιοῦ καὶ Καλλιθέας, καταστάντες πλέον μόνιμοι κάτοικοι αὐτῶν. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι διὰ τοῦ κρινομένου σχεδίου νόμου λυσιτελῶς ἐπιλύονται ἀναφυέντα θέματα καὶ προωθεῖται ἡ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις τῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν καὶ μικροαστῶν τῶν ὡς εἴρηται Συνοικισμῶν. Ἀλλὰ ἡ λύσις αὐτὴ δὲν εἶναι νέα. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὀφείλω νὰ ὑπογραμμίσω κάτι τὸ ὁποῖον δὲν προεβλήθη σήμερα ἐπαρκῶς. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ ἀντεμετωπίσθησαν τὰ θέματα καὶ εἶδον τὸ φῶς οἱ νόμοι 3906)1958 ποὺ ἀφορᾷ τὸν Συνοικισμὸν Καλλιθέας καὶ 3984)59 ποὺ ἀφορᾷ τὸν ἕτερον τοῦ Ἀξιοῦ. Ἀπεφάσισε καὶ ἦλθε τότε ἀρωγὸς ἀποκαταστάσεως τῶν κατοίκων των ἡ Πολιτεία κατὰ τρόπον γενναιόδωρον καὶ κοινωνικόν. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν ἐπὶ ΕΡΕ ψηφισθέντων νόμων προέκυψαν κενὰ καὶ ἀνάγκαι τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει τὸ σημερινὸν νομοθέτημα. Προέκυψεν, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις εἶναι ἔργον δύο Ὑπουργείων καὶ Ἐργασίας καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐπιχειρεῖται πλέον ὁ ὀρθολογιστικὸς συντονισμὸς τῶν ἐνεργειῶν τῶν δύο αὐτῶν Ὑπουργείων. Θὰ ψηφίσω, λοιπόν, μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰν τὸ νομοθέτημα. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ εἰδικώτερον νὰ παρατηρήσω, ἐν ἀναφορᾷ μὲ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν μισθωμάτων, ὅτι ὀρθῶς ὁ συνάδελφος κ. Ἰορδάνογλου, ἐπεσήμανεν, ὅτι ὁ ἀναδρομικὸς ὑπολογισμός των πρέπει νὰ εἶναι καλλίτερος, γενναιότερος. Προτείνω, κ. Ὑπουργέ, καὶ εὐχερῶς ἠμπορεῖτε νὰ τροπολογήσητε τὸ σχέδιον νόμου δεχόμενος, ὅτι ὑπολογίζονται τὰ μισθώματα ἀφ’ ὅτου ἐθεσπίσθησαν τὸ 1958 οἱ ἀρχικοὶ νόμοι τοὺς ὁποίους σᾶς προανέφερα. Ἀλλά, κ.κ. βουλευταί, τὸ ρυθμιζόμενον θέμα, δὲν παύει νὰ εἶναι τοπικόν. Παρατηρῶ, ὅτι δύο φορὲς μέσα σὲ ὀλίγα χρόνια τὸ ἀντιμετωπίζει ἡ Βουλή. Ἀλλά, διατί, κ. Πρόεδρε καὶ κ. Ὑπουργὲ καὶ ἄλλα ἐξ ἴσου σοβαρὰ τοπικὰ θέματα δὲν ἀντεμετωπίσθησαν; Εἰς τὴν πόλιν τῶν Γιαννιτσῶν π.χ., ὁ Γερμανικὸς Στρατὸς κατοχῆς, ἐπυρπόλησεν ἑκατοντάδας οἰκιῶν καὶ καταστημάτων τῶν κατοίκων, ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ τοὺς κατέστρεψε τελείως. Αὐτοὶ οἱ πυροπαθεῖς 20 χρόνια τώρα διὰ τοῦ Σωματείου των, τοῦ Δήμου, τῶν Βουλευτῶν των, ἐπανειλημμένως ἐζήτησαν τὴν κρατικὴν ἀρωγὴν καὶ συμπαράστασιν, ἀλλὰ δὲν συνήντησαν κατανόησιν. Ὅλοι μας ἔχομεν τὰς εὐθύνας μας καὶ ἐγὼ πρῶτος ἀναγνωρίζω τὸ μέτρον τῶν εὐθυνῶν τοῦ κόμματος εἰς ὃ ἀνήκω καὶ τοῦ ὁποίου κατὰ μέρος τῆς κυβερνητικῆς του θητείας ὑπῆρξα βουλευτής. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Δὲν εἶναι ποιὸς ἔπταισεν ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον, ὥστε ἑκατοντάδες Γιαννιτσιωτῶν νὰ μὴ ἔχουν τύχη ἀρωγῆς οὔτε χιλιοδράχμου κἂν στεγαστικοῦ δανείου. Εἶναι, ὅτι κάποτε πρέπει κατ’ ἴσον λόγον, μέτρον καὶ μεταχείρισιν, ὅσοι δικαιοῦνται τῆς κρατικῆς ἀντιλήψεως, νὰ τὴν ἀπολαμβάνουν καὶ νὰ μὴ ἐπιδαψιλεύεται αὕτη ἀναλόγως τῆς ἰσχύος τῆς πολιτικῆς ἐπιρροῆς, ἐκδήλου ἐν προκειμένῳ τοὐλάχιστον. Συνιστῶ ἀντιμετώπισιν καὶ τοῦ προδιαληφθέντος θέματος, ὁμοῦ μὲ τὸ τῶν Ρωσσοπροσφύγων τῆς ἐπαρχίας Γιαννιτσῶν, οἵτινες καὶ αὐτοὶ εἶναι ἀναποκατάστατοι ἀφ’ ἧς προπολεμικῶς ἦλθαν καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ. Καὶ τελευτῶν, ἐπικαλοῦμαι ἴσην μεταχείρισιν καὶ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν κατὰ γενικώτερον τρόπον τῶν δεομένων στεγάσεως ἀγροτῶν μας καὶ ἀναμένω νὰ ἴδω συντόμως ἐδῶ σχετικὸν νομοθέτημα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καστανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ θὰ τὸ καταψηφίσω, ὄχι διότι ἀντιτίθεμαι εἰς τὸ ἀπὸ ἐτῶν χρονίζον αἴτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν δύο συνοικισμῶν τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ θὰ τὸ καταψηφίσω, διότι νομίζω, ὅτι διὰ τῆς στάσεώς μου αὐτῆς, θὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν φωνὴν διαμαρτυρίας τῶν χιλιάδων Ἑλλήνων ποὺ κατέχουν τὴν πρώτην θέσιν εἰς τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι πάντοτε τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα ἀντεμετωπίζετο καὶ ἀντιμετωπίζεται μόνον ἀναλόγως τῶν ἰσχυρῶν πολιτικῶν προστατῶν καὶ δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας καὶ ἐκ παραλλήλου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, νὰ ἐπισκεφθῇ προσωπικῶς τοὺς τρωγλοδύτας, τοῦ ὄρους τῶν Καμβουνίων καὶ Χασίων, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε εἰς ποίαν πρωτόγονον κατάστασιν ζοῦν οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων τοῦ ὀρεινοῦ ὄγκου τῶν Καμβουνίων. Εἰς αὐτοὺς ἐπεβάλλετο νὰ ἐκδηλωθῇ πρῶτον ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους διὰ νὰ στεγασθοῦν κάποτε εἰς οἰκήματα ποὺ ἐπιβάλλει ὁ ἀνθρωπισμός, ἀλλὰ περισσότερον ἐπιβάλλουν οἱ ὅροι ὑγείας. Συνεπῶς, προτεραιότης διὰ τὴν στέγασιν, ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν κατοικοῦν εἰς τρώγλας. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι νέος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, γεγονός, ποὺ δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ τιμήν, ἀφοῦ ἄλλως τε κατηγορήθην, ὅτι στεροῦμαι πείρας. Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ παρετήρησα εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς εἶναι, ὅτι ὅλα τὰ προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντιμετωπίζονται ἀνάλογα μὲ τὰς προσωπικὰς ἐπιδιώξεις ἑκάστου Ὑπουργοῦ. Ἀντὶ νὰ συζητῶμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ καταθέσῃ σχέδια νόμων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀντεμετώπιζον γενικώτερον τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῶν Ἑλλήνων. Καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ προέβλεπε τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσώπων ποὺ μένουν εἰς τρώγλας. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ πρῶτα ἀπὸ τοὺς τρωγλοδύτας τῆς ὑπαίθρου καὶ δὴ τῶν ὀρεινῶν χωρίων. Αὐτὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ Σύνταγμα περὶ ἰσότητος τῶν Ἑλλήνων. Κάτι ἄλλο ποὺ παρετήρησα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι, ὅτι ἐπιδεικνύεται μία προσπάθεια ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους ὡρισμένων συναδέλφων, ἐπὶ τῆς προσφυγικῆς περιουσίας. Ἀλλὰ ἡ προσπάθεια αὐτή, παραμένει λόγος κενός, διότι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἀντιμετωπίζουν τὸ προσφυγικὸν θέμα εἰς τὴν βάσιν του. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θρηνοῦν χαμένες πατρίδες. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, μοῦ ἐπροξένησεν ἐντύπωσιν ὁ λυρικὸς οἶστρος ὑπὲρ τῶν προσφυγῶν τοῦ κ. Ἰορδάνογλου. Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, συνάδελφος τῆς Ε.Κ. κ. Τζιζῆς, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν ρευστοποίησιν τῆς προσφυγικῆς περιουσίας, εἶπεν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἡ προσφυγικὴ περιουσία ἀνήρχετο εἰς δύο δισεκατομμύρια ἑξακόσια ὀκτὼ ἑκατομμύρια δρχ., ἐνῷ τὸ 1962 ἔφθασε τὰ πεντακόσια μόνον ἑκατομμύρια δρχ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ἰορδάνογλου, τί ἔγιναν τὰ δύο δισεκατομμύρια καὶ ποῦ διετέθησαν; Ὁ κ. Ἰορδάνογλου, γνωρίζει ποῖος κατεσπατάλησε τὴν προσφυγικὴν περιουσίαν. Ἡμεῖς, ὡς Ε.Κ., εἴχομεν καταρτίσει πρόγραμμα ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων καὶ ἄλλων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὰ σχέδια νόμων ἦσαν ἕτοιμα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., τὰ ὁποῖα ἀπέβλεπον εἰς τὴν γενικωτέραν ἀποκατάστασιν τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, καμμία Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν ἄλλης τάξεως, ἐὰν δὲν φέρῃ πρῶτον σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ προβλέπῃ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Πρῶτον μέλημα τοῦ Κράτους πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν σήμερον εἰς καλύβας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ἡ μέλλουσα καὶ κάθε Κυβέρνησις, πρέπει νὰ ἐφαρμόζῃ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων. Καὶ ἀσθενέστεραι τάξεις κατὰ πρῶτον λόγον εἶναι οἱ ἀγρόται τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ οἱ πρόσφυγες. Θὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὄχι διότι ἀντιτίθεμαι πρὸς τὴν σκοπιμότητα τούτου, ἀλλὰ διότι ἡ ψῆφος μου ἔχει τὸν χαρακτῆρα διαμαρτυρίας, διότι μέχρι σήμερον οἱ κάτοικοι ὀρεινῶν περιοχῶν, οἱ ἀγρότες μας, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς μερίμνης ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§92Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, καὶ ὑποσημειῶ, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου συνυπογράφεται ἀπὸ 4 Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ κάμουν τοπικὴν πολιτικήν. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνοικισμῶν Ἀξιοῦ καὶ Καλλιθέας, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω καὶ θὰ τὸ ψηφίσω. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶχε καταρτισθῆ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ δὲν ἐπρόλαβε νὰ ψηφισθῇ, λόγῳ τῆς ἐπελθούσης πολιτικῆς μεταβολῆς καὶ διότι δὲν ἐλειτούργησε κατὰ τὸ θέρος ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως.

§93Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶχε καταρτισθῆ ἐπὶ Ὑπουργίας κ. Κατσώτα. Τὸ συνυπέγραψαν οἱ κ.κ. Μπακόπουλος καὶ Ἔξαρχος καὶ τελευταῖος ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§94Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλα τὰ σχέδια νόμων, τὰ ὁποῖα τίθενται ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, εἶχον καταρτισθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. καὶ δὲν ἐψηφίσθησαν λόγῳ τῆς ἐπελθούσης κυβερνητικῆς μεταβολῆς. Αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν ἐκμεταλλεύεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ θέτει ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς σχέδια νόμων, τὰ ὁποῖα εἶχε καταρτίσει ἡ Ε.Κ. καὶ τὰ παρουσιάζει ὡς ἰδικά της....

§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου. Καὶ ἐπὶ Ὑπουργίας μου, εἶχεν ἐγκριθῆ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Μάλιστα εἴχομεν συνεννοηθῆ μὲ τὸν κ. Μπακατσέλον, νὰ μεταβῶμεν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Μετετέθην ὅμως, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ τότε δὲν γνωρίζω τὴν ἐξέλιξιν τοῦ θέματος.

§96Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ταῦτα, εἶναι ἀληθῆ.

§97Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι τὰ σχέδια νόμων εἶχαν καταρτισθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., ἀλλά, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα δὲν πρέπει νὰ εἶναι προσωπικόν. Ἀσχολούμεθα σήμερον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δύο συνοικισμῶν Θεσσαλονίκης, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν γενικωτέραν ἀποκατάστασιν ὡρισμένων ἀσθενεστέρων τάξεων. Κατὰ πρῶτον λόγον, θὰ ἔπρεπε νὰ συζητῶμεν σήμερον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πληθυσμῶν τῶν ὀρεινῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ συζητῶμεν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀγροτῶν μας, διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν ἡ ὁποία προσφέρει τόσα πολλὰ καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔτυχεν οὐδεμιᾶς κρατικῆς μερίμνης, ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν προέρχομαι καὶ ἐγώ. Χαίρω πολύ, διότι ὁ συνάδελφος τῆς ΕΡΕ, ἐνεθυμήθη τόσον ὄψιμα καὶ τοὺς Ἕλληνας πρόσφυγας ἐκ Ρωσίας καὶ ἐζήτησε τὴν ἀποκατάστασίν των. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. συνάδελφον τῆς ΕΡΕ, ὅτι κάποτε τὸ Κράτος πρέπει νὰ λάβῃ μέριμνα καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν προσφύγων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἔχουν ἔλθει ἀπὸ τὸ 1958 καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἔτυχον ἀποκαταστάσεως. Ὑπάρχουν πολλοὶ πρόσφυγες. Ἀλλὰ τὸ πρῶτον βασικὸν αἴτημα, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀγροτῶν. Οἱ ἀγρόται, δὲν ζητοῦν ἐλεημοσύνην. Ζητοῦν νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ ποὺ ἐφαρμόζεται διὰ πολλοὺς Ἕλληνας. Νὰ δανείζωνται διὰ νὰ κτίσουν ἕνα σπίτι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιβάλλεται ὅπως συντόμως ἡ Κυβέρνησις φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀγροτῶν μας. Ἔγινε λόγος καὶ περὶ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἡ ὁποία ἐρευστοποιήθη. Καὶ ὁ συνάδελφος κ. Τζιζῆς, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶπεν, ὅτι τὰ χρήματα τῆς προσφυγικῆς περιουσίας ἐφαγώθησαν, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας. Τὰ χρήματα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας πρέπει νὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων καὶ ὄχι ἐκεῖ ποὺ τὰ διέθετεν ἡ Κυβέρνησις τῆς

Ε.Ρ.Ε.

§98Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Δὲν εἶναι σωστοὶ οἱ ἀριθμοί.

§99Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Ἐὰν δὲν συμφωνῆτε, ἔπρεπε τότε νὰ τὸν διακόψετε καὶ νὰ ἀμφισβητήσετε τοὺς ἀριθμούς. Παρακαλῶ, τὸν κ. Μπακατσέλον καὶ τοὺς ἄλλους, κ.κ. Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι συνυπογράφουν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, νὰ φέρουν συντόμως νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκαθιστᾷ τοὺς ἀστέγους ἀγρότας, εἴτε παλαιοὶ πρόσφυγες λέγονται εἴτε ρωσσοπρόσφυγες. Εἰδικώτερον διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, κ. Πρόεδρε, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τὸ 1939 παραμένουν ἄστεγοι, διαμένοντες εἰς ἀθλίας καλύβας. Εἶναι ἐντροπή, εἶναι ἁμαρτία, νὰ μένουν ἄστεγοι τὸν 20ὸν αἰῶνα οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§100Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν εἶχον κρατήσει τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐζήτησα, ὅπως παρευρίσκεται κατὰ τὴν συζήτησιν, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὥστε λαμβάνων τὸν λόγον, νὰ μᾶς δώσῃ ὡρισμένας πληροφορίας καὶ ἐξηγήσεις καὶ κρίνοντες νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἀνεβλήθη καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ ποῖον λόγον, σήμερον, συζητεῖται, ἀπουσιάζοντος καὶ πάλιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ;

§101Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶμαι συνυπογράφων καὶ δύναμαι νὰ συζητήσω τὸ νομοσχέδιον.

§102Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω, ὅτι καὶ ἀναρμόδιος Ὑπουργὸς δύναται νὰ συζητήσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἐξουσιοδοτῆται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως, οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἐζήτησα νὰ μὴ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἐξέλιπον καὶ νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω καὶ πάλιν τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεώς του. Ὅταν προχθὲς ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεώς του, ἔδωσα τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς συναδέλφους ἐκ Θεσσαλονίκης, νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ ζητήσουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, ἔδωσα τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς ἄλλους ἀγαπητοὺς συναδέλφους, νὰ ἐνθυμηθοῦν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκδηλώσουν τὸ ἐνδιαφέρον των ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν προσφύγων. Σήμερον ἔχομεν πρὸς ψήφισιν ἕνα νομοσχέδιον, ἄσχετον μὲ τὴν προσφυγικὴν περιουσίαν καὶ ὡρισμένοι συνάδελφοι, ἠθέλησαν νὰ μὲ διδάξουν, λέγοντες, ὅτι τὰ χρήματα ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν προέρχονται ἀπὸ τὴν προσφυγικὴν περιουσίαν. Ὁ κ. Θεοδοσιάδης, μάλιστα, εἶπεν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν θὰ ἐξοδεύσῃ οὔτε δραχμήν. Εἶπεν, ὅτι τὰ χρήματα θὰ εὑρεθοῦν ἀπὸ πηγὰς ποὺ προβλέπει τὸ ἄρθρον 3. Καὶ τὸ ἄρθρον 3, λέγει, ὅτι τὰ χρήματα θὰ ἐξευρεθοῦν ἐκ τῆς πωλήσεως οἰκοπέδων, καὶ ἐκ τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας κλπ. Καὶ ἐρωτῶ, πιστεύει, ὁ κ. Θεοδοσιάδης, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ προέρχονται, ναὶ ἢ ὄχι, ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν;

§103Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὄχι, ἀπὸ τὴν προσφυγικὴν περιουσίαν.

§104Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ὄχι ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν.

§105Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Πρόκειται περὶ δημοσίων κτημάτων.

§106Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἔχει ρευστὸν χρῆμα, ἔχει καὶ κτήματα.

§107Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχει ἓν ἰδιότυπον καθεστώς.

§108Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ἐκάματε τὸ 1959.

§109Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, εἶναι πολὺ παλαιότερον.

§110Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ τὸ κτῆμα ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον καὶ πωλούμενον τὸ κτῆμα αὐτό, τὸ δημόσιον δύναται νὰ εἰσπράξῃ 390 περίπου ἑκατομμύρια δραχμῶν, ὑπολογιζόμενον μὲ 3.000 δρχ. περίπου τὸ μέτρον. Αὐτὰ εἴτε εἶναι εἰς χρῆμα εἴτε εἰς ἀκίνητον, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Αὐτὰ τὰ χρήματα δίδονται διὰ τὴν στέγασιν 754 οἰκογενειῶν.

§111Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. 800 οἰκογενειῶν.

§112Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔστω 800, κ. συνάδελφε. Ἀλλὰ καὶ τόσαι ἂν εἶναι σᾶς λέγω, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν 390 ἑκατομμύρια διὰ 800 οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ στεγασθοῦν διότι εἶναι τρωγλοδύται, ἀλλὰ θὰ πρέπει ὡς ἀστοὶ ποὺ εἶναι, νὰ στεγασθοῦν εἰς ἀστικὰ οἰκήματα. Ἂν, διὰ τὰς οἰκογενείας αὐτάς, ἀγοράσωμεν διαμερίσματα εἰς πολυκατοικίας, ἡ στέγασίς των, θὰ στοιχίσῃ περὶ τὰ 80 ἑκατομμύρια καὶ θὰ μείνουν ἄλλα 31, τὰ ὁποῖα νὰ διατεθοῦν ἀπὸ τὴν Κοινωνικὴν Πρόνοιαν, διὰ τὴν στέγασιν καὶ ἄλλων ἀστέγων. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς περισσότερον ἐμοῦ, εἶναι καλλίτερος ὑπερασπιστὴς τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ στεγάσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὡς καὶ παντὸς ἔχοντος ἀνάγκην στεγάσεως. Δὲν εἶναι, ὅμως, δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ προτίμησις. Διατί νὰ μὴ προτιμηθοῦν οἱ τρωγλοδύται ἄλλων περιοχῶν, τῶν ἀκριτικῶν, ἐπὶ παραδείγματι, περιοχῶν ἢ καὶ ἄλλων περιοχῶν ποὺ ἔχουν ἴσως μεγαλυτέραν ἀνάγκην στεγάσεως;

§113Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ τοῦ ἄρθρου 9 προβλέπεται ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς κοινωνικοῦ προγράμματος, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συμβάλουν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἡ Ἐργατικὴ Κατοικία καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Λαϊκῆς Στεγάσεως. Βάσει τοῦ νόμου 3948, εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ στέγασις τῶν κατοίκων αὐτῶν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ἔφθασαν τὰ χρήματα διὰ τὴν στέγασίν των, ἀπεφασίσαμεν, ὅπως φέρωμεν πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ προβλέπεται ἡ συνέχισις τῆς στεγάσεώς των. Ἔγινε πολὺς λόγος περὶ κομματικῆς προθέσεως, διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἐμεῖς, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, λέγομεν, ὅτι τὰ ἀπαιτούμενα χρήματα, θὰ διατεθοῦν παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας καὶ θὰ συμβάλῃ καὶ ἡ ἰδία ἡ Κοινότης τοῦ Συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ.

§114Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ποῦ θὰ τὰ βροῦνε αὐτοὶ τὰ χρήματα;

§115Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχει μία ἐπιτροπή, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Κοινότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡρισμένα χρήματα ἐξ ἐνοικιάσεων καὶ ἄλλων πόρων. Ἂς μὴ ξεχνοῦμεν, ὅτι τὴν στέγασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν τὴν εἶχαν ὑποσχεθῆ ὅλα τὰ κόμματα. Ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑπεγράφη παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶχεν ὑπογραφῆ καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Π. Κατσώτα, τότε Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας, ἐν συνεχείᾳ δὲ μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ κ. Κατσώτα ὑπὸ τοῦ κ. Μπακοπούλου καὶ τῶν ἐν συνεχείᾳ Ὑπουργῶν Κοιν. Προνοίας, κ. Ἐξάρχου καὶ Ζορμπᾶ. Τέλος ὑπογραφὲν καὶ ὑπὸ τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας, κ. Γαληνοῦ, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συζητεῖται σήμερον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἦτο κοινὴ ἀπόφασις ὅλων τῶν κομμάτων. Κατηγοροῦμαι σήμερον, ὅτι δὲν ἔφερον πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον στεγάσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐγώ, κ.κ. συνάδελφοι, εἶμαι Ὑπουργὸς Ἐργασίας. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας ἀσχολεῖται μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἐργαζομένων. Γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Κατοικία ἀσχολεῖται μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων ἐργαζομένων εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας. Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου λέγει (ἀναγινώσκει). Ἦτο ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔπρεπε κάτι νὰ κάμωμεν. Δικαίωμά σας εἶναι. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς εἴπω εἶναι, ὅτι δὲν θὰ στεγασθοῦν αὐταὶ αἱ οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι τότε θὰ ἀναμείνουν ὄχι νὰ ἐκποιηθῇ ἡ ἀκίνητος περιουσία, ἀλλὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος 3984)1959, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν περαιτέρω στέγασιν ἀπὸ τὴν λαϊκὴν κατοικίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο ἐφ’ ὅσον ἰσχύῃ ὁ νόμος αὐτός, τὸν ὁποῖον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀπὸ τὴν παράταξιν τοῦ ὁποίου καὶ σεῖς προέρχεσθε ὑπεστήριξε διὰ νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους τὸ 1959.

§116Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. συνάδελφον — διὰ νὰ διαλυθῇ ὁ μῦθος τῶν 390 ἑκατ. — ὅτι τὸ ρυμοτομικὸν σχέδιον, τὸ ἐγκεκριμένον διὰ τὴν περιοχήν, προέβλεπε τὴν ἔκτασιν τοῦ οἰκισμοῦ πρὸς δημιουργίαν πάρκου.

§117Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπίσης, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθη τὸ ἄρθρον 9 τοῦ σχεδίου νόμου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ τὸ χαρακτηρίσω ὡς παρηγορίαν διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν τυγχάνουν ἴσης μεταχειρίσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι ἔχουν ψηφισθῆ, κατὰ διαφόρους καιρούς, διάφοροι νόμοι προστατεύοντες διαφόρους κοινωνικὰς τάξεις, οἱ ὁποῖοι ὅμως παρέμεινον εἰς τὰ χαρτιά, ἐλλείψει πιστώσεων. Δεύτερον, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ ἄλλοι τινὲς συνάδελφοι, ὅτι ἔχει τὸ νομοσχέδιον ἐγκριθῆ καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος ἀντιρρήσεως. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν σημαίνει τὸ ὅτι ἐδώσαμεν μίαν λύσιν εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν, δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ὑπὸ συζήτησιν ἔστω καὶ ἂν εὑρεθῇ λύσις καλυτέρα, καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δημιουργεῖ προϋπόθεσιν τὸ γεγονός, ὅτι εἶχον τὰς αὐτὰς ἀπόψεις ἢ ὁ συνάδελφος κ. Κατσώτας, ἢ ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, τότε, δοθέντος, ὅτι καὶ ἂν ἤρχετο τότε εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τὸ σχέδιον νόμου, δὲν προϋποτίθεται, ὅτι θὰ ἀπετέλει πανάκειαν καὶ ὅτι δὲν θὰ εἴχομεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἄλλοι ἀντιρρήσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ θίξω γενικώτερον τὸ θέμα. Τὸ θέμα τῆς διαθέσεως ἀπὸ μέρους ἑκάστου Ὑπουργείου κονδυλίων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων ἀναγκῶν, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω οὔτε τὸν κ. Μπακατσέλον, οὔτε ἄλλον τινὰ Ὑπουργὸν οἱουδήποτε Ὑπουργείου, εἶναι θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀντιμετωπίζει ἀνάγκας ὡρισμένης περιοχῆς. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀναμένουν ἑκάστοτε τὸν Ὑπουργόν, τοῦ κάμνουν διαφόρους ὑποκλίσεις, καὶ παρακλήσεις, πρὸς διάθεσιν ἑνὸς ποσοῦ διὰ τὴν περιφέρειάν των καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ τέλος καὶ ὑποχρεωμένοι ἔναντι τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ διαθέτῃ κονδύλια ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου του, ἀνεξελέγκτως, καὶ μάλιστα ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι ἐφιλοδόξησαν νὰ ἀνέλθουν καὶ εἰς ὑψηλότερα ἀξιώματα καὶ νὰ γίνουν καὶ Πρωθυπουργοί, εἶναι γνωστόν, ὅτι διέθεταν καὶ εἰς στενώτερον κύκλον τοῦ γενικοῦ συμφέροντος τῆς περιφερείας των κονδύλια. Ὅλοι τὸ γνωρίζομεν αὐτό, πλὴν τῶν συναδέλφων τῆς ΕΔΑ, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνέλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν, διὰ νὰ ἐβλέπαμεν τὶ θὰ ἔκαμναν καὶ αὐτοὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Διερωτῶμαι λοιπὸν εὐλόγως ποῖον κριτήριον ἐπέβαλεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, νὰ ἀρχίσῃ τὴν στέγασιν ἀπὸ τοὺς 800 αὐτούς, καθ’ ὅλα συμπαθεῖς, κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης. Ποῖα κριτήρια ἔκαναν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ βαρύνῃ εἰς τὴν πλάστιγγα τῆς συνειδήσεώς του τὸ γεγονὸς τῆς διαθέσεως ποσοῦ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου του, τὸ ὁποῖον θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν στέγασιν τῶν κατοίκων τοῦ ἀνωτέρω συνοικισμοῦ καὶ ἀφῆκεν τὸ μέγα γενικώτερον θέμα τῆς στεγάσεως τρωγλοδυτῶν ἄλλων περιοχῶν. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, ἀλλ’ ὅπως γνωρίζουν ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ὑπάρχουν Νομοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταστραφῆ ἀπὸ τὰ δεινὰ τῆς συγκρούσεως τῆς τετραετίας 46–50 τελείως, καὶ μένουν ἄστεγοι οἱ κάτοικοί των, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ ποὺ προστατεύεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἴτε τρωγλοδύται ἦσαν, εἴτε διέμενον εἰς πολυκατοικίας, διεβίουν ἡσύχως καὶ μάλιστα ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Γʹ Σ. Στρατοῦ.

§118Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸν συνοικισμὸν «Ἀξιὸς» ἐστεγάζοντο κατὰ 80% συμμοριόπληκτοι.

§119Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οὔτε αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ μᾶς κάνῃ νὰ ἀλλάξωμεν γνώμην, διότι ἐὰν τοὺς προσέχετε μόνον αὐτούς, τότε ἐρωτῶ, τῆς αὐτῆς κατηγορίας παθόντας ἄλλων περιοχῶν, διατί δὲν τοὺς ἐπροσέξατε; Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν οἰκογενείας, τὰς ὁποίας δὲν ἐστεγάσαμεν, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ 1946 –1950 ὅπως εἶναι αὐταί, ἀλλὰ καὶ πολὺ παλαιότερον καὶ ἐκ τοῦ πολέμου τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ 1940–1941, ὑπάρχουν ἀκόμη βομβαρδισμένα σπίτια εἰς τὴν περιοχὴν Φλωρίνης καὶ δὲν ἠμπόρεσεν ἡ Πολιτεία νὰ τὰς στεγάσῃ καὶ κατόπιν αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις εὑρῆκαν χρήματα διὰ κατηγορίας δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν καὶ στρατιωτικῶν καὶ ἐστέγασαν πολλὰς κατηγορίας πολιτῶν. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν δι’ αὐτό, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέπωνται καὶ ὡρισμέναι οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τὸ 1940 καὶ παλαιότερον ἀκόμη, δὲν εἶναι στεγασμέναι. Συνεπῶς, οὔτε ἡ διακοπή σας, κ. Ὑπουργέ, ἦτο ἀποτελεσματικὴ διὰ νὰ ὑποστηρίξητε τὰς ἀπόψεις σας. Εἶναι δυνατόν, κ.κ. βουλευταί, νὰ εὑρεθῇ τρόπος διὰ τὴν διάθεσιν τῶν διαφόρων πιστώσεων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ Ὑπουργεῖα, νὰ διανεμηθοῦν ἀναλόγως τῶν σοβαρῶν προβλημάτων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς τῆς Ἐπικρατείας ἤ, ἐὰν εἴμεθα ἀπὸ τὴν Λακωνίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ πηγαίνουν αἱ πιστώσεις εἰς τὴν Λακωνίαν κατὰ προτίμησιν ἤ, ἐὰν εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀπὸ τὴν Μεσσηνίαν, ἢ ἀπὸ τὴν Μαγνησίαν, νὰ γίνεται τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. Δὲν κατηγορῶ ἕνα Ὑπουργὸν ἐπωνύμως αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ παρεξήγησις, οὔτε αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὸν κ. Μπακατσέλον, τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐθίγη αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἐπειδὴ ἐνεφανίσθη ὡς ἓν ἄδολον νομοσχέδιον τὸ συζητούμενον καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ περάσωμεν μάλιστα κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας ὡς κατεπεῖγον καὶ τυπικὸν κλπ, διὰ νὰ ψηφισθῇ καὶ αὐτό, διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν αἱ ὀκτακόσιαι οἰκογένειαι, ἔκρινον, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπω τὰ ὅσα εἶπον.

§120Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Διότι ὑπῆρχε προηγούμενον βασικὸν νομοσχέδιον.

§121Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μᾶς δεσμεύει ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι σήμερον συζητοῦμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν μᾶς δεσμεύει ἡ ὕπαρξις ἑνὸς προηγουμένου νόμου, συνιστῶντος μίαν διοικοῦσαν ἐπιτροπὴν στεγάσεως τῶν οἰκιστῶν περιοχῆς «Ἀξιοῦ» καθόλου, οὐδαμῶς, οὔτε νομικῶς μᾶς δεσμεύει, οὔτε πολιτικῶς, οὔτε ἠθικῶς. Διότι, καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νόμου εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ πολιτεία εἰς σοβαρωτέραν περίπτωσιν νὰ διαθέσῃ ἀμέσως πιστώσεις ἀπὸ τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου, εἴτε Ὑπουργεῖον Προνοίας λέγεται, εἴτε ἄλλο Ὑπουργεῖον, νὰ διαθέσῃ πιστώσεις διὰ τὴν σοβαρωτέραν αὐτὴν ἀνάγκην. Γίνεται σεισμὸς εἰς τὸ Καρπενῆσι, σοβαρῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὁ Ὑπουργός, ὅτι εἶναι δεσμευμένα τὰ χρήματα αὐτὰ διὰ τὸν «Ἀξιὸν» καὶ δὲν δύναμαι νὰ τὰ διαθέσω διὰ τὴν σεισμόπληκτον περιοχήν; Οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ τὸ εἴπῃ αὐτό. Οὔτε ὁ νόμος τοῦ 1959 δεσμεύει σήμερον τὴν Κυβέρνησιν ἢ καὶ τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἐσκέφθη νὰ καλύψῃ τὸ 1959, σχηματίζουσα μίαν ἐπιτροπὴν διοικοῦσαν οἰκισμοῦ «Ἀξιοῦ». Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀποφαίνεται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐὰν πρέπει τὰ χρήματα αὐτά, εἴτε εἰς τὰ ἀκίνητα εἶναι ἐνσωματωμένα εἴτε εἶναι ρευστὰ εἰς τὸ ταμεῖον ἐργατικῆς κατοικίας, ἐὰν θὰ διατεθοῦν ἢ ὄχι. Διὰ χιλιάδας περιπτώσεων προέβλεψεν ἡ Πολιτεία διὰ νόμου της, νὰ διατεθοῦν ὡρισμέναι πιστώσεις εἰς διαφόρους σκοποὺς καὶ ἡ ἔλλειψις πιστώσεων εἶναι ἡ ξηρὰ ἀπάντησις τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ, ἐλλείψει πιστώσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τοῦ νόμου. Καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν, ὅτι ὑπάρχουν σήμερον νόμοι γραμμένοι μὲν ἀλλὰ νεκροί, ἀνεφάρμοστοι, διότι ἡ πολιτεία, καίτοι ὑπάρχουν νόμοι, δὲν διαθέτει τὰς ἀναλόγους πιστώσεις ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Νομίζω, ὅτι ἔθιξα τὸ θέμα, ὅτι τὰ κόμματα εἶχον υἱοθετήσει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅμως δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἐὰν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ γίνουν Ὑπουργοὶ τῆς Προνοίας καὶ νὰ ἔχουν προσυπογράψει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, αὐτὸ δὲν δεσμεύει οὔτε τὴν Ἕνωσιν Κέντρου σήμερον, οὔτε τοὺς βουλευτὰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, οὔτε ἐπίσης τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ὁμοφώνως ἐγένετο ἀποδεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Διότι, ἡ ἀπόφασις, ἡ ψῆφος τῶν βουλευτῶν τῶν συμμετεχόντων εἰς μίαν ἐπιτροπὴν κοινοβουλευτικὴν δὲν δεσμεύει οὔτε τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκουν τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, οὔτε τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος. Δὲν δεσμεύονται οὔτε κατὰ τὸν Κανονισμόν, οὔτε κατὰ τὸ Σύνταγμα, οὔτε πολιτικῶς, οὔτε ἠθικῶς οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἀλλὰ νομίζω εἶναι δυνατὸν καὶ τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα κόμματος νὰ μεταβάλλουν γνώμην καὶ ἐνῷ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶχον τὴν ἄλφα γνώμην, εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν μεταβάλουν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, εἴτε θετικῶς εἰς τὴν Κοινοβουλευτ. Ἐπιτροπήν, δύνανται δὲ ἀρνητικὴν θέσιν νὰ λάβουν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς, εἴτε καὶ ἀντιστρόφως. Δὲν λέγει τὸ Σύνταγμα, ὅτι δεσμεύεται καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ψῆφος βουλευτοῦ, διότι εἶναι δυνατὸν ἐκ τῆς εὐρυτέρας συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ καταστῇ ἐμφανές, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἢ πρέπει νὰ ψηφισθῇ μία διάταξις. Ἐπίσης οὔτε ἡ ἐπίκλησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἡτοιμάσθη ὑπὸ Ὑπουργὸν τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως, θὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀλλάξωμεν γνώμην καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ξεύρω ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἕνας τρόπος διὰ νὰ ἐξαναγκάσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ ὡλοκληρωμένον νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν 11 περίπου χρόνια, πολλοὶ δὲ ἐξ ὑμῶν, ἴσως νὰ εὑρίσκωνται περισσότερα. Καὶ ἀκούομεν συνεχῶς τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ λέγουν «εἶναι δίκαια τὰ αἰτήματά σας, ἀλλὰ θὰ φέρω ἄλλο νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ τὰ συμπεριλάβω». Ἴσως ἡ ἀνεκτικότης τῶν βουλευτῶν νὰ ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν συνήθειαν καὶ αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν καὶ αὐτὴν τὴν τακτικὴν νὰ ξεφεύγουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ Ὑπουργοί. Ὅλοι μας, κύριοι συνάδελφοι, ἐξεθέσαμεν σοβαρὰ προβλήματα, σοβαρώτερα ἀπὸ τὰ προβλήματα ποὺ λύει τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἔρχεται σήμερον πρὸς ψήφισιν. Ποῖον νομοσχέδιον, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας θὰ φέρετε; Διὰ τὴν Λαϊκὴν Κατοικίαν ὑπάρχει νόμος. Διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν δίδει πιστώσεις διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου της; Λέγουν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα. Εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ἀπὸ τὰ 30 δισεκατομμύρια, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνέρχεται ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμός, ποῖον ποσοστὸν θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀγροτικὴν στέγασιν. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ γεωργοὶ δέχονται νὰ τοὺς δοθῇ ποσὸν 30 περίπου χιλιάδων καὶ μὲ ἀνάλογον ἰδικήν των προσφορὰν νὰ στεγασθοῦν. Ἀφήνω τὰς κατηγορίας τῶν πολεμοπαθῶν κλπ. καὶ γενικεύω τὸ θέμα, διατί δὲν ἐλήφθη καμμία πρόνοια; Διατί δὲν ἀντιμετωπίζετε τὸ θέμα γενικώτερον; Προπολεμικῶς, ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἐψηφίσθη νόμος, κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ χρήματα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἰσήρχοντο εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ αὕτη ἔδιδε στεγαστικὰ δάνεια, πρὸς στέγασιν ἀστέγων προσφύγων.

§122Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Πῆρα καὶ ἐγὼ 40.000 τὸ 1938, κ. συνάδελφε.

§123Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λέγω, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐπειδὴ μερικοὶ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ ἠρώτησαν, τὶ ἔγινεν ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία, ἐρρυθμίσθη ἐπὶ Κυβερνήσεως ΕΡΕ διὰ τοῦ νόμου 3713 τοῦ 1957. Ἐκεῖ προβλέπεται κοινὸν ταμεῖον ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, τὸ ὁποῖον ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ Ὑπουργὸς δὲ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, εἶναι δυνατὸν νὰ παίρνῃ χρήματα, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλους, ὡς διὰ τὴν ἀνέγερσιν μουσείων κλπ. Ὁ κ. Ψαρρέας γνωρίζει τὸ θέμα καλῶς. Ἀρκεῖ, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ διαβάσετε ἁπλῶς τὸν νόμον 3713, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πὼς καὶ ποῦ εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ ὁ Ὑπουργὸς Προνοίας τὰ χρήματα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας.

§124Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία ὑπὸ τοῦ Κράτους νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ διαχειρίζεται τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Κατ’ ἀρχάς, διὰ τῆς περιουσίας αὐτῆς ἐκαλύπτοντο μόνον αἱ δαπάναι μισθοδοσίας τῶν ὑπαλλήλων της. Εἴπομεν, λοιπόν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Διαχειρίσεως, νὰ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, διὰ νὰ περιορισθοῦν αἱ δαπάναι. Οὐδέποτε ὅμως διετέθησαν ποσὰ ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας δι’ ἄλλους σκοπούς.

§125Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ φράσις μου δὲν ἀφοροῦσε τὸν κ. Ψαρρέαν. Ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία ἀπερροφήθη καὶ ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Τὸ πρόβλημα δὲ τῆς στεγάσεως εἶναι ἑνιαῖον. Ἄς ἀφήσωμεν πρόσφυγας καὶ γηγενεῖς, διότι ὑπάρχουν πολλοὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν καὶ τὴν στέγασιν ἄλλων κατηγοριῶν, ὅπως τῶν μεγάλων εἰς βαθμὸν Ἀξιωματικῶν, τῶν Ὑπαξιωματικῶν, τῶν ἐργατῶν κλπ. Συνεπῶς, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον εἶναι περιπτωσιολογικὸν καὶ ἀφορᾶ 800 περίπου οἰκογενείας, πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ ἀποσύρετε. Θὰ πρέπει νὰ φέρετε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατὰ χρονικὰς περιόδους θὰ καλύψῃ τμηματικῶς ἀνάγκας τῶν ἀστέγων. Δὲν λέγω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὅλα νὰ γίνουν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, ἀλλὰ νὰ καταστρωθῇ ἓν πρόγραμμα μὲ σειρὰν καὶ προτίμησιν καὶ νὰ γίνῃ τμηματικὴ ἀποκατάστασις εἰς ὅλους τοὺς Νομούς, ὥστε νὰ μὴ διατίθενται 300 ἑκατομμύρια διὰ τὸν Ἀξιὸν καὶ οὐδὲν διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας. Ἐὰν π.χ. εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης ἔχωμεν 1.000 οἰκογενείας ἀστέγων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκαταστήσωμεν 100 τὸν πρῶτον χρόνον καὶ τοὺς ἄλλους τὰ ἑπόμενα ἔτη. Ἀπὸ τὸ 1912 καὶ ἐντεῦθεν δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς ἀστέγους τῆς παραμεθορίου αὐτῆς περιοχῆς, ἐνῷ θέλομεν νὰ στρατεύωνται κάθε λίγο καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ αἰσθάνωνται τὴν εὐαισθησίαν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν. Καὶ ὅμως δι’ αὐτοὺς δὲν προβλέπεται ἔστω καὶ τμηματικῶς ἡ κάλυψις τῆς στεγαστικῆς των ἀνάγκης. Εἶναι γνωστόν, κ.κ. βουλευταί, ὅτι αἱ παραμεθόριοι περιοχαὶ ἀραίωσαν ἐπικινδύνως. Μέχρι πρό τινων ἐτῶν μετηνάστευον μόνον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν, οἱ ὁποῖοι μετὰ πάροδον χρόνων ἐπέστρεφον καὶ πάλιν εἰς τὴν πατρίδα. Τελευταίως ὅμως οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν παίρνουν μαζί των καὶ τὰς οἰκογενείας των καὶ μεταναστεύουν ἀνεπιστρεπτί. Αὐτό, ποὺ ἄλλοτε ἐλέχθη ὡς λαχεῖον ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὅτι δηλαδὴ οἱ μεταναστεύοντες εἰς Γερμανίαν θὰ ἐπιστρέψουν πλέον εἰς τὴν πατρίδα ὡς εἰδικευμένοι ἐργάται, ἀφοῦ ἐργασθοῦν ἐκεῖ, ἀπεδείχθη καὶ αὐτό, ὅτι δὲν εἶναι πλέον σωστόν. Ἡ μετανάστευσις εἰς Γερμανίαν ἀπεδείχθη θανάσιμον πλῆγμα κατὰ τῆς χώρας μας, διότι οἱ ἐργάται οἱ μεταβαίνοντες εἰς Γερμανίαν παίρνουν μαζί των τὰς οἰκογενείας των καὶ διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους δὲν ἐπιστρέφουν πλέον. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ὅπως πονᾷ ἐν προκειμένῳ τοὺς οἰκιστὰς τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιὸς» ἔτσι θὰ πρέπει νὰ πονᾷ καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν ἢ ἀκόμη χειροτέραν κατάστασιν μὲ τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιοῦ». Διὰ τὸν λόγον τοῦτον θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ νομοσχέδιον τμηματικῆς μέν, ἀλλὰ συντόμου στεγάσεως ὅλων τῶν ἀναξιοπαθούντων Ἑλλήνων πολιτῶν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μαναβῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§127Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα λαϊκῆς στέγης πολλῶν ἀναξιοπαθούντων Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἀλλὰ αἱ στεγαστικαὶ αὐταὶ ἐλλείψεις δὲν θὰ πρέπει νὰ σταματήσουν τὴν τμηματικὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐχόντων ἀνάγκην τοιαύτης ἀποκαταστάσεως. Αἱ ἀντιρρήσεις ποὺ προετάθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, νομίζω, ὅτι προέρχονται κυρίως ἀπὸ ἄγνοιαν τῆς καταστάσεως. Ὁ συνοικισμὸς «Ἀξιοῦ» ἦτο κατὰ τὸ παρελθὸν Ἑβραϊκὸς συνοικισμός. Μετὰ τὴν ἐκδίωξιν τῶν Ἑβραίων, ἔχουν ἐγκατασταθῆ ἐκεῖ χωρικοὶ ποὺ λόγῳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων ἦλθαν εἰς Θεσσαλονίκην. Ὁ συνοικισμὸς οὗτος ἀποτελεῖται ἀπὸ τρώγλας. Τὸ πρόβλημα αὐτό, ἀποτελεῖ στίγμα διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Εἶναι ἑπομένως ἐπείγουσα ἀνάγκη ἡ ἀπαράδεκτος αὐτὴ κατάστασις νὰ ἀρθῇ. Τὸ πρόβλημα τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ προσεπάθησε νὰ τὸ λύσῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ κατὰ τὸ 1959 διὰ τοῦ Ν.Δ. 3984. Τὸ σύστημα ὅμως, βάσει τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ προσεπάθησε νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦτο ἦτο ἀτελέσφορον καὶ δὲν κατωρθώθη νὰ λυθῇ διὰ τοῦ προαναφερθέντος Ν. Δ)τος. Ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐθέσπιζεν ὡρισμένους φόρους, μὲ τοὺς ὁποίους ὅμως ἦτο ἀδύνατον νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα τοῦ συνοικισμοῦ «Ἀξιοῦ». Τὸ πρόβλημα ἔκτοτε παρέμενεν ἄλυτον καὶ ἡ Ε.Κ. ἀντελήφθη τὸ ἐπεῖγον τοῦ θέματος τούτου καὶ ἡ πρώτη της μέριμνα, ὅτε ἐγένετο Κυβέρνησις τῆς χώρας, ἦτο νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐπιλύσεώς του. Καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κ.κ. βουλευταί, εἶναι ἔργον καὶ φροντὶς καὶ πόνος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Ἀτυχῶς τὰ μεσολαβήσαντα πολιτικὰ γεγονότα δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. νὰ φέρῃ ἡ ἰδία πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον ποὺ αὐτὴ ἔφτιαξε. Ἔχω, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω ὡρισμένας μόνον παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνω, εἶναι, ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι ποὺ κατέχουν τὰ οἰκόπεδα τῆς ὁδοῦ Λαγκαδᾶ, δὲν τακτοποιοῦνται.

§128Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Τακτοποιοῦνται, κ. συνάδελφε.

§129Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον ἡ λέξις «δύνανται». Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατέχουν τὰ μαγαζιὰ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1926. Ἔπρεπε νὰ προβλέπῃ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐπαγγελματίας νὰ γίνουν πίνακες, βάσει τῶν ὁποίων θὰ λάβουν καὶ αὐτοὶ καταστήματα. Εἶναι δυνατόν, κ.κ. βουλευταί, μὲ τρέχουσαν τιμὴν ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἐπαγγελματίαι νὰ ἀγοράσουν καταστήματα; Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν νοεῖται τρέχουσα τιμὴ εἰς ἀνθρώπους ποὺ εἶναι πρόσφυγες καὶ οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται στεγάσεως. Πρέπει λοιπὸν κατὰ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον νὰ βελτιωθῇ. Φρονῶ ἐπίσης, ὅτι τὸ σύνολον τῶν καταβληθέντων μέχρι σήμερον μισθωμάτων πρέπει νὰ συμψηφισθῇ μὲ τὸ τίμημα ποὺ θὰ καταβάλουν σήμερον οἱ δικαιοῦχοι. Ὁ παλαιὸς ἄλλως τε νόμος τὰ συμψηφίζει. Διατί, ἑπομένως σήμερον νὰ νομοθετοῦμεν διαφορετικά;

§130Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο πρότασις νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν διὰ τὰ καταστήματα ἡ τιμὴ τῶν 30 δρχ. κατὰ τετραγωνικὸν μέτρον. Δὲν ἐγένετο ὅμως δυστυχῶς δεκτὸν καθόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε σοβαρὰς ἀντιρρήσεις. Εἰδικῶς ἀντετάχθη, ὅτι ἡ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀποκαθιστάμενοι εἰς τὴν κυριότητα τῶν οἰκοπέδων καταστηματάρχαι, θὰ μετεπώλουν τὰ οἰκόπεδα εἰς πολὺ μεγαλυτέραν τιμὴν ὕστερα καὶ οὕτω θὰ ἐγένετο ἐκμετάλλευσις.

§131Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Κύριε συνάδελφε, χαίρω ποὺ συμφωνεῖτε μὲ τὴν πρότασίν μου. Εἶναι ὅμως ἀκατανόητον τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀντετάχθη. Διότι, κάλλιστα ἠμπορούσαμεν νὰ θέσωμεν περιορισμὸν εἰς τὴν ἐκτίμησιν εἴτε δι’ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, εἴτε καὶ εἰς τὸ διηνεκές. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ὅσοι πρόκειται νὰ ἀποκατασταθοῦν εἰς τὸν συνοικισμὸν Ἀξιοῦ καὶ εἶναι πρόσφυγες δικαιοῦχοι στεγάσεως νὰ μὴ καταβάλουν οὐδὲν ἀντάλλαγμα. Διότι, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν χάσει τὰς περιουσίας των, αἱ ὁποῖαι οὐσιαστικὰ διοχετεύθησαν εἰς δημόσιον ταμεῖον. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπιλύει μίαν ἐπείγουσαν ἀνάγκην, ἡ συζήτησις ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς λαϊκῆς στέγης καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λόγια ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἀπαρατήρητα ὡρισμένα γεγονότα. Δὲν εἶναι δυνατὸν λ.χ. νὰ παροραθῇ, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1922 ἕως τὸ 1932, ὁπότε ἐκυβερνοῦσεν ἡ δημοκρατικὴ παράταξις, ἐτακτοποιήθη σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν προσφύγων. Ἀπὸ τὸ 1932 μέχρι σήμερον τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας εἶχεν ἡ δεξιά, δὲν κατωρθώθη νὰ στεγασθοῦν οἱ ἐλάχιστες χιλιάδες οἰκογένειες, αἱ ὁποῖαι ἀπέμεινον. Ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία συνεχῶς διασπαθίζεται. Πολλάκις προτάσσεται ὁ κοινωφελὴς σκοπός. Γεγονὸς εἶναι, ὅμως, ὅτι δὲν παίρνουν οὔτε δραχμὴν τὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ φροντίσουν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακηρύξω, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐπελήφθη καὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὸ ἐμελέτησε καὶ κατήρτισε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη ἐκκρεμὲς καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς εἰσηγοῦμαι τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ μίαν κατεπείγουσαν ἀνάγκην.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ.

§133Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ ποὺ μοῦ δίδετε τὸν λόγον. Εἶχε δημιουργηθῆ ἐκείνην τὴν στιγμὴν προσωπικὸν θέμα. Ὁ Κανονισμὸς ὅμως παρεβιάσθη ἀπὸ σᾶς καὶ ἐπισημαίνω, ὅτι ἐγκαινιάσατε τὴν Προεδρίαν μὲ παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μετὰ τὴν συζήτησιν δίδεται ὁ λόγος. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.20′ μ.μ.)