1966.01.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

Παρασκευὴ 28 Ἰανουαρίου 1966

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Στεφανόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι: Οἱ βουλευταὶ κ.κ.: 1) Α. Τζιζῆς, Δ. Καρδάρας, Γ. Σταμάτης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1671)1951 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ.: 1) Κ. Στεφανόπουλος, 2) Κ. Στεφανόπουλος, Π. Σταυρόπουλος, 3) Ε. Σκορδίλης, Ε. Ἀνερούσης, Χ. Μπουγᾶς, 4) Σ. Βαδαλούκας, Ε. Ζαπάρτας, 5) Σ. Νικολαΐδης, Ν. Ἀλαβᾶνος, Τ. Κεφαλληνός, Ι. Μελᾶς, Σ. Κοντομάρης, Α. Μπαλτατζῆς, Μ. Στεφανίδης, 6) Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τῶν Δικηγόρων, τῶν Συμβολαιογράφων, τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος περὶ Ταμείου Νομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ.: 1) Χ. Πιπιλῆς, 2) Δ. Θανόπουλος, Ν. Μαλλιάκας, Χ. Πιπιλῆς, 3) Γ. Λαζαρίδης, Ν. Παπαηλίας, Δ. Καρδάρας, 4) Ι. Τσιριμῶκος, Α. Λώρας, 5) Δ. Καρδάρας, Α. Παπαϊωάννου, Θ. Μαναβῆς, Χ. Καραπιπέρης, 6) Κ. Παπαδημητρίου, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Στεφανόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρθρώσεως θέσεων τοῦ Γεωπονικοῦ καὶ Δασολογικοῦ Προσωπικοῦ Αʹ Κατηγορίας, 5ου ἢ 4ου βαθμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Α. Τσαλδάρης, Ι. Τσιριμῶκος, 2) Ν. Στειρόπουλος, Γ. Μεταξᾶς, 3) Ν. Στειρόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». (3) Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3170)1955 «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου καὶ προσθήκης ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Χ. Μπουγᾶς, 2) Κ. Περραιβός, Ι. Παπαγεωργίου, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Γκελεστάθης, Ι. Μποῦτος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Κοΐνης, Χ. Κανδυλιάρης, Ε. Τομαρᾶς, Κ. Ράλλης, 2) Γ. Μεταξᾶς, 3) Α. Φροντιστής, Γ. Λούλης, 4) Ε. Ἀνερούσης, Γ. Γραφάκος, Α. Κωνσταντινίδης, 5) Γ. Σταμάτης, Λ. Καραντζένης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. 4277)1962 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων ὡς καὶ τοῦ Ν. 3163)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» (32) Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Λαρίσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν σχετικῶς μὲ τὴν μὴ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ Ὑγειονομικοῦ κόσμου ὑπὸ τοῦ ΤΣΑΥ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρυσοστόμου Κολώνα, κατοίκου Λαρίσης, αἰτουμένου ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν ὑπαγωγήν του ὡς τεχνικοῦ εἰς τὸν Νόμον 4464)1965 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλευθερίου Παγκάλου, συνταξιούχου ἀξιωματικοῦ, αἰτουμένου ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ του ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ρυθμίζοντος ζητήματα τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων τῶν Συνεταιρισμῶν Τυρνάβου, αἰτουμένων ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν οἱ ἀμπελοκαλλιεργηταὶ λόγῳ χιονοπτώσεων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν Δήμου Λαρίσης, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 30%, καθορισμὸν 7ώρου ἐργασίας διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγροφυλάκων Βάλτου, αἰτουμένου κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ρυθμίζοντος τὰ ζητήματα τοῦ κλάδου τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμοῦ Ἀετοῦ, αἰτουμένων ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν των πρὸς τὰς τοιαύτας τῶν γειτονικῶν Κοινοτήτων Κατούνας, Μπαμπίνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Μπάδα, κατοίκου Παραβόλας Ἀγρινίου, αἰτουμένου μεταφορὰν τῆς ἀδείας καπνοκαλλιεργείας ἀπὸ τὴν Κοινότητα Παληοκαριᾶς εἰς τὴν Κοινότητα Παραβόλας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Πολυτέκνων καπνοπαραγωγῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένων ἀναθεώρησιν τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀντιπροσώπων τῶν Συνεταιρισμῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κοζάνης–Σερρῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν ὑπὸ τοῦ ΟΓΑ χορηγουμένων συντάξεων, παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Τ. Πλεύρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου, αἰτουμένου τοποθέτησιν προσωπικοῦ εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον Ἡρακλείου. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Φλωρίνης, αἰτουμένης ἵδρυσιν Γεωτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου εἰς Φλώριναν, ἐπίλυσιν αἰτημάτων τῶν γεωπόνων, κτηνιάτρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Χ. Ἑρμείδης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖται ἄμεσον κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ρυθμίζοντος τὰ ζητήματα τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων, αἰτουμένης ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 302 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ρυθμιζούσης τὴν καπνοκαλλιέργειαν διὰ τὸ ἔτος 1966 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θεοδώρου Σιδερᾶ καὶ Παναγιώτου Μπακόλα, κατοίκων Σιταραλώνων Ἀγρινίου, αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν μετανάστευσίν των εἰς Δυτ. Γερμανίαν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Κοινότητος Καινουρίου, αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν μὴ παραλαβὴν ὑπὸ τοῦ ΕΟΚ τῶν καπνῶν των, κριθέντων ὡς ἀκαταλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν προϋπηρετησάντων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν προϋπηρεσίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μαρμάρων Ἰωαννίνων, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλομένων χρεῶν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Καθαριστῶν Δήμου Ἑρμουπόλεως, αἰτουμένων ἄμεσον κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ρυθμίζοντος τὰ ζητήματα τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ποταμούλας–Τριχωνίδος, διαμαρτυρομένου διότι ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὴν καταβολὴν πρὶμ διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1964. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Χαλκιοπούλων, πληγέντων ἐκ τῶν προσφάτων σεισμικῶν δονήσεων, αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Σκλήθρου Ἁγυιᾶς Λαρίσης, αἰτουμένων ρύθμισιν συγκοινωνιακοῦ των προβλήματος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Λαρίσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν σχετικῶς μὲ τὴν μὴ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου ὑπὸ τοῦ ΤΣΑΥ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Β. Νεφελούδης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦνται τὴν δωρεὰν μεταφορὰν τῶν ταξιδιωτῶν κατοίκων Βονίτσης εἰς Ἄκτιον Λευκάδος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐμπορορραπτῶν–Ραπτῶν καταστηματαρχῶν Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐπικειμένας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀστέγων ἀπόρων δημοτῶν Λαρίσης, Συνοικισμοῦ Νεαπόλεως, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ ὀφειλομένων προσθέτων τόκων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ὁδηγῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, Συνδέσμου Εἰσπρακτόρων Ἀστικῶν Λεωφορείων κλπ., αἰτουμένων σύνταξιν καὶ δημοσίευσιν ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ τῶν ΚΤΕΛ τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ ΑΣΠΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προόδου Πολιτισμοῦ «Ἡ Πρόοδος»— Τουρκοβουνίων, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Πολυγώνου μέχρι τῆς Πλατείας Ἐλευθ. Βενιζέλου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20275) 16598)9.12.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 713 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ ἐξιχνίασιν ἐγκλήματος ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ δολοφονία τοῦ νυκτοφύλακος Γιατρᾶ Δημητρίου, ἥτις ἔλαβεν χώραν τὴν 00.35′ τῆς 4.12.1965, εἶναι ἔγκλημα ἐκ περιστάσεως, εἰς τὸν τόπον δὲ τοῦ ἐγκλήματος οὐδὲν ἴχνος ἀνευρέθη, ἐκτὸς τῶν βλημάτων, ἐκ τῶν ριφθέντων ἑκατέρωθεν μεταξὺ δράστου καὶ θύματος πυροβολισμῶν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ διότι οὐδὲν ἕτερον στοιχεῖον κατέχει ἡ προανάκρισις, πρὸς ἐκμετάλλευσιν, τὸ ἔργον της καθίσταται δυσχερές. Παρὰ ταῦτα ἡ προανάκρισις συνεχίζει τὸ δυσχερὲς ἔργον της μὲ ἀμείωτον τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀνακάλυψιν καὶ σύλληψιν τοῦ ἀγνώστου δράστου, ἀντιμετώπισε δὲ καὶ ἐρευνᾶ ἁπάσας τὰς περιπτώσεις, ὅσον ἀφορᾶ τὰ αἴτια τοῦ ἐγκλήματος ἤτοι ὁ δράστης πιθανὸν νὰ εἶναι κακοποιός, ἢ μήπως πρόκειται περὶ ἐγκλήματος ἀντεκδικήσεως ἢ μήπως πρόκειται περὶ ἐγκλήματος μὲ οἰκογενειακὰ ἢ ἄλλα ἐλατήρια κλπ. Πάντως δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἐξιχνίασις τοιούτου εἴδους ἐγκλημάτων δὲν εἶναι εὐχερὲς ἔργον, ἡ δὲ ἐπιτυχὴς ἢ ἀνεπιτυχὴς ἀστυνομικὴ ἐνέργεια κρίνεται οὐχὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐπαρκείας καὶ εὐστοχίας τῶν καταβληθεισῶν προσπαθειῶν ἐξιχνιάσεως. 2. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅτι τὰ ἐγκλήματα τὰ διαπραττόμενα εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Χωρ)κῆς ἐξιχνιάζονται ταχέως καὶ οὐδὲν παρέμεινεν ἀνεξιχνίαστον καὶ ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης παρατηρεῖται δυσκολία ἐξιχνιάσεως ἐγκλημάτων, παρατηροῦμεν τὰ ἑξῆς: Σύγκρισις εἶναι ἐφικτὴ μόνον μεταξὺ ὁμοειδῶν στοιχείων, δὲν εἶναι δὲ τοιαῦτα ἡ περιοχὴ τῶν πόλεων Ἀθηνῶν —Πειραιῶς, ἡ ἀστυνομευομένη ὑπὸ τῆς Ἀστυν. Πόλεων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ λοιπὴ χώρα ἀφ’ ἑτέρου, ἐπειδὴ ἐντελῶς διάφορος εἶναι ἡ ἐγκληματικότης τῆς μεγάλης πόλεως, ὑπὸ ἄλλας προϋποθέσεις ἀστυνομεύεται καὶ ἐντελῶς διάφορα προβλήματα δημιουργοῦνται ὡς ἐκ τῆς πυκνότητος τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ τε μονίμου, ἀλλὰ κυρίως τοῦ κινουμένου τοιούτου, τῆς συρροῆς τῶν καθ’ ἕξιν ἐγκληματιῶν ἐν τῇ μεγάλῃ πόλει, τῆς ὑπάρξεως ἐν αὐτῇ πλουσιωτέρας λείας καθιστώσης τὸ ἔγκλημα ἐπικερδέστερον καὶ τὴν δίωξιν δυσχερεστέραν λόγῳ τοῦ συνωστισμοῦ καὶ τῆς ἀδυναμίας γνώσεως τοῦ συνόλου τῶν κακοποιῶν (σχ. ὅρα Κ. Γαρδίκα Ἐγκληματολογία τ. Αʹ 1959 σελ. 184). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ παρατήρησις τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ δὲν εἶναι ἀκριβής, τοὐναντίον ἐκ τῶν τηρουμένων στατιστικῶν προκύπτει, τὸ ἀντίθετον. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου δέον νὰ λεχθῇ, ὅτι ἀμφότερα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐργάζονται μὲ πολὺ ζῆλον πρὸς πρόληψιν καὶ καταστολὴν τῆς ἐγκληματικότητος ἐν γένει τὰ δὲ ἀνεξιχνίαστα ἐγκλήματα εἶναι ἐλάχιστα καὶ εἰς μικρότερον ἀριθμὸν ἢ εἰς ἄλλα κράτη. 3. Ὡς πρὸς τὴν ἀνθρωποκτονίαν εἰς βάρος τοῦ ΒΙΛΛΕΤ, ἥτις διεπράχθη εἰς Αἰγάλεω, περιοχὴν τῆς δικαιοδοσίας τῆς Χωρ)κῆς, διατυποῦμεν τὰ ἑξῆς: Τὰ συλλεγέντα παρὰ τῆς Χωρ)κῆς Αἰγάλεω στοιχεῖα κατὰ τὴν προανάκρισιν καὶ τακτικὴν ἀνάκρισιν εἰς βάρος τοῦ ὡς δράστου φερομένου ΓΡΑΦΟΥ, δὲν ἐθεωρήθησαν παρὰ τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς, ὡς ἱκανὰ καὶ ἐπαρκῆ ἀποδεικτικὰ τελέσεως παρ’ αὐτοῦ τῆς πράξεως ἢ συμμετοχῆς του εἰς αὐτήν, ἀλλ’ οὐδὲ καὶ τὴν παραπομπήν του εἰς τὸ ἀκροατήριον νὰ δικαιολογήσουν, δι’ ὃ καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1639)1955 Βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Ἀθήναις Πλημ)κῶν ἔπαυσε πρὸ καιροῦ ἡ ἀσκηθεῖσα ποινικὴ δίωξις καὶ διετάχθη ἡ ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσίς του. Κατόπιν τούτου διετάχθησαν αἱ ὑπηρεσίαι Χωρ)κῆς πρὸς συνέχισιν τῶν ἐρευνῶν των πρὸς σύλληψιν τοῦ ἐνόχου. 4. Τέλος σημειοῦμεν, ὅτι ἀνεξιχνίαστα ἐγκλήματα παραμένουν εἰς ἁπάσας τὰς χώρας τῆς ἀλλοδαπῆς, εἰς πολλὰ δὲ ἐκ τούτων εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἢ ἐνταῦθα π.χ. πρὸ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου ἐν Ἰαπωνίᾳ, χώρα ἐν ᾗ ἡ κρατικὴ μηχανὴ ἐλειτούργει ὡς ἐν τῇ Πρωσσίᾳ, καθωρίσθησαν οἱ δρᾶσται μόνον τῶν 50)ο τῶν τελεσθεισῶν κλοπῶν. Ἐν Βερολίνῳ ἐπὶ 94.000 κλοπῶν καθωρίσθησαν οἱ δρᾶσται μόνον 13.000. Κατὰ τὸν HEINOL ἐκ τῶν βαρυτέρων ἐγκλημάτων τῶν τελουμένων ὑπὸ τῶν κατ’ ἐπάγγελμα κακοποιῶν εἰς καταδίκην φθάνουν ὀλιγώτερα τοῦ 10)ο (ὅρα Κ. Γαρδίκα Ἐγκληματολογία τ. Αʹ σελ. 114). Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἀλευρᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1007)605)18.1.65 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 990 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἀλευρᾶ, ἀφορώσης τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῶν Ν. 4331)1963 καὶ Ν.Δ. 4371)1964 καὶ ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Πυρ. Σώματος, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως οὗτοι ἐξέρχωνται τῆς Ὑπηρεσίας ἅμα τῇ συμπληρώσει 35ετοῦς πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησεν ἡμᾶς δι’ ὃ καὶ κατηρτίσαμεν, ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα, σχέδιον πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ. Ἤδη, θέλομεν ρυθμίσει τὸ ἐν λόγῳ θέμα διὰ καταρτιζομένου νομοσχεδίου ἁρμοδιότητος Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21544) 17753 ἀπὸ 23.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 837 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν «περὶ ἐκνόμων καὶ ἀστόχων ἐνεργειῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐνεργηθεῖσα κατ’ οἶκον ἔρευνα ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Μυτιλήνης τῇ συμπράξει καὶ τοῦ Πταισματοδίκου Μυτιλήνης ὑπῆρξε νόμιμος, αἱ δὲ ἐκθέσεις τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημ)κῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπανικολάου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 707)419 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπανικολάου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Παλαμᾶ κατόπιν παραπόνων τοῦ ἰδιώτου Χατζιάρα Σπυρίδωνος κατοίκου Παλαμᾶ, ὅτι οἱ ἰδιῶται Μποῦτος Θεόδωρος καὶ Παπαμαργαρίτης Ἀθανάσιος ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἀπειρίαν του, ἔπεισαν αὐτὸν καὶ ὑπέγραψεν ὑπόμνημα ἀγνώστου περιεχομένου προσεκάλεσε τὰ ἀνωτέρω ἄτομα εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα ἔνθα διεπιστώθη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ὑπομνήματος διὰ κατάργησιν πυρηνικῶν ὅπλων. Τοῦτο ἐγνωστοποιήθη εἰς τὸν παραπονεθέντα Χατζιάραν, ὅστις ἐζήτησε καὶ ἀνεκλήθη ἡ τεθεῖσα ὑπογραφή του εἰς τὸ ἀνωτέρω ὑπόμνημα. Οἱ ἐν λόγῳ Μποῦτος καὶ Παπαμαργαρίτης παρέμειναν εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα μόνον 15 περίπου λεπτὰ τῆς ὥρας. Τὰ λοιπὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Στρατῆ, Β. Νεφελούδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 706)13.1.66 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 965 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν ἐν σχέσει μὲ διατυπούμενα παράπονα τῶν ὀργανώσεων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Πειραιῶς κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς Ὑποδ)σεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ διμήνου περίπου ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν ὡς ἄνω Ὑποδ)νσιν Γεν. Ἀσφαλείας παράπονα ὑπὸ ἐκπροσώπων καὶ μελῶν τῶν ἐν Πειραιεῖ ἑδρευόντων Σωματείων «Σύνδεσμος Ὁδηγῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς καὶ Περιχώρων» καὶ Σύνδεσμος Εἰσπρακτόρων Ἀστικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς καὶ Προαστίων», ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς μισθοδοσίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ 5ου ΚΤΕΛ ἐκπρόσωποι καὶ μέλη τῶν ὑπὸ κομμουνιστικὸν ἔλεγχον ὀργανώσεων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Πειραιῶς ἐνεργοῦν διὰ διπλοτύπων ἀποδείξεων ἐκτάκτων συνδρομῶν, συστηματικῶς καὶ κατὰ τρόπον φορτικόν, πιεστικὸν καὶ ἐπίμονον ἐκτεταμένον καὶ ἐπὶ ἀορίστου ἀριθμοῦ προσώπων παράνομον, ὑπὲρ τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ, ἔρανον ἀκόμη δὲ καὶ μεταξὺ τῶν μελῶν τῶν ἐθνικοφρόνων Σωματείων, καίτοι τυγχάνει γνωστὴ εἰς τοὺς διενεργοῦντας τὸν ἔρανον κομμουνιστὰς ἡ ἀντίθετος πολιτικὴ τοποθέτησις τούτων. Αἱ ἀνωτέρω παρασχεθεῖσαι πληροφορίαι ὑπὸ μορφὴν ἐντόνων παραπόνων καὶ ὑπὸ τὸ κράτος ἀγανακτήσεως, διεσταυρώθησαν καὶ ἐκ ποικίλων ἑτέρων ἀξιοπίστων πηγῶν τῆς Ὑποδ)νσεως Γεν. Ἀσφαλείας Πειραιῶς. Κατόπιν τούτου καὶ ἐπειδὴ ἀμφότεραι αἱ παρατάξεις τῶν ἀντιφρονούντων Σωματείων διατηροῦσι παραρτήματα τῶν Γραφείων των εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον, εἰσπράττουσαι καὶ τὰς μηνιαίας συνδρομὰς τῶν μελῶν των ἡ ὡς εἴρηται Ὑπηρεσία ἀποστέλλει κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς μισθοδοσίας καὶ ἔξωθι τῶν Γραφείων τοῦ 5ου ΚΤΕΛ, ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Θηβῶν 50, ἀστυνομικά τινα ὄργανα ὑπὸ ἀξιωματικὸν μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν πρόληψιν ἐπεισοδίων μεταξὺ τῶν μελῶν τῶν ἀντιφρονούντων Σωματείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν πρόληψιν καὶ καταστολὴν τοῦ ποινικοῦ ἀδικήματος τῆς ἐνεργείας παρανόμου ἐράνου ἀφ’ ἑτέρου. Ὁ ἰσχυρισμὸς περὶ τοποθετήσεως φυλακίου τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας ἔξωθι τῶν παρὰ τῶν ὁδῶν Καραολῆ καὶ Δημητρίου μονίμων Γραφείων τῶν παραπονουμένων Ὀργανώσεων, δὲν ἐπεβεβαιώθη, ἀποσκοπεῖ δ’ οὗτος εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κουτσοχέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 859)499)15.1.66 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 988 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κουτσοχέρα, ἀφορώσης τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῶν Ν. 4333)1963 καὶ Ν.Δ. 4371)1964 καὶ ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Πυρ. Σώματος, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπαναφορὰ εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἀριθμοῦ τινὸς ἐξ αὐτῶν ἐξελθόντων ὡς καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, μέχρι συμπληρώσεως 35ετοῦς πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα ἀπησχόλησεν ἡμᾶς, κατηρτίσαμεν δὲ ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα σχέδιον πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ. Ἤδη θέλομεν ρυθμίσει τὸ θέμα διὰ καταρτιζομένου νομοσχεδίου ἁρμοδιότητος Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Περραιβοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751) 218323 ἀπὸ 30.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Κ. Περραιβοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ι. Ἡ γενομένη ἐν Ἐλασσόνι τὴν 13.12.1965 σύλληψις παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς Δ.Χ. Ἐλασσόνος τῶν: 1) Πούλιου Ἀριστάρχου, 2) Παπαζήση Στεφάνου, 3) Κοτμάνη Ἰωάννου καὶ 4) Παλιγιάννη Ἰωάννου, κατοίκων Ἐλασσόνος καὶ προσαγωγὴ τούτων εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Λαρίσης οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὰς πολιτικὰς αὐτῶν πεποιθήσεις, ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὴν διάπραξιν ὑπ’ αὐτῶν ἀξιοποίνων πράξεων, ἤτοι: Τῶν ἀδικημάτων, ἁπλῆς σωματικῆς βλάβης, ἀπειλῆς, ἐξυβρίσεως, φθορᾶς ξένης ἰδιοκτησίας, ἀντιστάσεως, διαταράξεως ἡσυχίας καὶ προκλήσεως δημοσίᾳ πρὸς διάπραξιν κακουργήματος, ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὸ Ν.Δ 4000)1959 «περὶ καταστολῆς ἀξιοποίνων τινῶν πράξεων κλπ.». Οὗτοι ὁμοφωνίᾳ Εἰσαγγελέως καὶ Ἀνακριτοῦ προεφυλακίσθησαν πλὴν τοῦ Παλιγιάννη Ἰωάννου, ὅστις ἀφέθη προσωρινῶς ἐλεύθερος. ΙΙ. Τὰ ἐπιληφθέντα τῆς συλλήψεως τῶν ἀνωτέρω ὄργανα τῆς τάξεως Ὑπενωμοτάρχαι Πολύζος Κωνσταντῖνος καὶ Γκατζιώνας Κωνσταντῖνος δὲν ἀναμιγνύονται εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ἐκτελοῦσι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν νόμων καὶ κανονισμῶν τὸ ὑπηρεσιακὸν καθῆκον. Εἰς βάρος τοῦ Ὑπενωμοτάρχου Πολύζου Κωνσταντίνου, ἐκκρεμεῖ μήνυσις, ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ἀρ. Πούλιου, διὰ γεγονότα λαβόντα χώραν τὴν 6.12.1965 κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς 53ης ἐπετείου ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως Ἐλασσόνος, πλὴν αὕτη δὲν ἐξεδικάσθη καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ Ὑπηρεσία οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν ἐναντίον του, διότι δὲν ἀπεδείχθησαν εἰσέτι αἱ εἰς αὐτὸν ἀποδιδόμεναι ὑπὸ τοῦ μηνυτοῦ πράξεις τῆς ἁπλῆς σωματικῆς βλάβης καὶ τῆς ψευδορκίας. ΙΙΙ. Ἡ δραστηριότης τῆς ΕΔΗΝ τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος παρ’ οὐδενὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου παρεμποδίζεται. Τὰ περαιτέρω ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Περραιβοῦ, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰ πράγματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19938)π.ἔ. ἐγγράφου σας, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Πολιτεία σκοποῦσα νὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν ὀργάνων ἐν γένει τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας (Χωρ)κῆς, Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος), διὰ σειρᾶς νομοθετικῶν μέτρων, ἐχορήγησε διαφόρους παροχάς. Διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν ἰδιαιτέρα μέριμνα ἐπεδείχθη διὰ τὰ κατώτερα ὄργανα μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ τῆς Χωρ)κῆς καὶ ἀντιστοίχους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, οἱ ὁποῖοι μὴ ἔχοντες τὴν δυνατότητα ἐξελίξεως εἰς θέσεις ἀξιωματικῶν, ἐξήρχοντο, κατὰ τὸ παρελθόν, τῆς ὑπηρεσίας των μὲ πενιχροτάτας συντάξεις, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἀξιωματικούς, οἵτινες εἶναι ἐξελίξιμοι εἰς ἀνωτέρους καὶ ἀνωτάτους βαθμούς. Ἀποτέλεσμα τῶν ὑπὲρ τῶν κατωτέρων ὀργάνων ληφθέντων μέτρων, βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν των ὑπῆρξεν ἡ ἐμφανιζομένη μισθολογικὴ διαφορὰ αὐτῶν, ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἀξιωματικούς, τόσον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, ὅσον καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα τελεῖ ὑπὸ μελέτην ἡμῶν διὰ νομοθετικὴν τακτοποίησίν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ χορήγησιν ἐπιδόματος τριετιῶν, εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τόσον εἰς αὐτούς, ὅσον καὶ εἰς ἅπαντας τοὺς τούτοις ἀντιστοίχους τῶν ἑτέρων δύο Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀντὶ τῶν τριετιῶν, ἐχορηγήθη ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ ἀνερχόμενον μέχρι καὶ τοῦ συνόλου τῆς διαφορᾶς τοῦ βασικοῦ αὐτῶν μισθοῦ καὶ τοῦ τοιούτου τοῦ μεθεπομένου βαθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Γανίτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19596) 16127 ἀπὸ 27.11.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 631 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης αἱ αἰτιάσεις τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν περὶ αὐθαιρεσιῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21188) 1745 ἀπὸ 18.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 804 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ «περὶ παρακολουθήσεως τούτου ὑπὸ ἐντεταλμένων πρὸς τοῦτο ὀργάνων», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οὐδεμία παρακολούθησις τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ γίνεται ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, πᾶσα δὲ τυχὸν παρακολούθησις τούτου εἶναι ἐνέργεια ξένη πρὸς τοιαύτας ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20690) 17026 ἀπὸ 14.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 753 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ «περὶ τοιχοκολλήσεως προκηρύξεων καὶ φρουρήσεως ἐπανατοποθετηθέντων ταμπλὼ ὑπὸ πολυπληθοῦς ὁμάδος ἀστυνομικῶν εἰς Καβάλαν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὑπὸ τῶν παρευρισκομένων εἰς Καβάλαν κ.κ. Ὑπουργῶν Βορ. Ἑλλάδος καὶ Κοιν. Προνοίας καὶ Ὑφυπουργοῦ Δημ. Ἔργων, εἰς οὓς διεμαρτυρήθη ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ἀπαντήσεις. Πάντως αἱ τοιχοκολληθεῖσαι παρ’ ἀγνώστων ἀφίσσαι, ἀπεκολλήθησαν ὑπὸ συνεργείων καταρτισθέντων ὑπὸ τοῦ Δήμου Καβάλας. 2. Ἡ παρουσία ἀστυνομικῆς δυνάμεως εἰς τὴν Πλατεῖαν τῆς πόλεως εἶχε σκοπὸν τὴν λῆψιν μέτρων τάξεως κατὰ τὴν περιφορὰν τῆς Εἰκόνος Ἁγίου Νικολάου καὶ ὁ ἀντίθετος ἰσχυρισμὸς τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 110338 ἀπὸ 21.12.1965 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 647 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν «περὶ ἀστυνομικῶν πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης διδασκόντων κλπ. εἰς Πανεπιστήμιον Πατρῶν», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας. Αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ εἰς αἰτήσεις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, περιορίζονται εἰς τὴν παροχὴν τῶν αἰτουμένων πληροφοριῶν καθ’ ὑποχρέωσιν καὶ συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21292 ἀπὸ 21.12.1965 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 18.12. 1965 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λασκαρίδη, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη παρατηρεῖται ὀργασμὸς ἐπεκτάσεως τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης εἰς ἅπαντα τὰ ἀκραῖα σημεῖα διὰ τῆς ἀνεγέρσεως εἰς ταῦτα χιλιάδων κατοικιῶν, ἄνευ τῆς πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένης πολεοδομικῆς ἀδείας, καθ’ ὅσον δὲν χορηγεῖται τοιαύτη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς, διότι αἱ περιοχαὶ ἐν αἷς ἀνεγείρονται αἱ αὐθαίρετοι οἰκοδομαὶ κεῖνται ἐκτὸς σχεδίου πόλεως. Αἱ οἰκεῖαι Ὑπηρεσίαι Χωροφυλακῆς πρὸς τὸν σκοπὸν ματαιώσεως τῆς κατὰ τὸν ὡς ἄνω τρόπον ἐπικινδύνου ἐπεκτάσεως τῆς πόλεως κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων νόμου, διατάσσουσι καθ’ ἑκάστην εἰδικὴν ὑπηρεσίαν βεβαιώσεως τῶν αὐθαιρέτως ἀνεγειρομένων κτισμάτων, ἀπαγορεύουσι τὴν συνέχισιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν, καταμηνύουσι τοὺς ὑπευθύνους, παραπέμπουσι τούτους εἰς τὸ αὐτόφωρον Πταισματοδικεῖον ὁσάκις αἱ ὑπηρεσιακῶς εἰς δύναμιν, εὐχέρειαι ἐπιτρέπουσι τοῦτο καὶ τέλος ἐνημεροῦσιν αὐθημερὸν διὰ σήματος τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον, ἵνα τοῦτο προβῇ καθ’ ὃ ἁρμόδιον, εἰς τὴν ἄμεσον κατεδάφισιν τῶν κτισμάτων τούτων, πρὸς δὲ εἰδοποιοῦσι τοὺς ἀνεγείροντας τὰ κτίσματα, ὅτι ἡ ἐνέργειά των αὕτη τυγχάνει παράνομος καὶ ὅτι τελικῶς ταῦτα θὰ κατεδαφισθῶσι καὶ θὰ ὑποστῶσιν οὗτοι τὰς ἐκ τῆς κατεδαφίσεως οἰκονομικὰς ζημίας. Τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον, ἀπὸ τῆς προτεραίας τοὐλάχιστον ἐνημερώνει τὰς οἰκείας Ὑπηρεσίας Χωρ)κῆς διὰ σήματος περὶ τῆς κατεδαφίσεως διὰ συνεργείου του ὡρισμένων κτισμάτων. Οὕτω καὶ τὴν 11.12.1965 τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης εἰδοποίησε τὸ 10ον Ἀστυν. Τμῆμα, διὰ σήματός του, ὅτι τὴν 13.12.1965 θὰ ἐλάμβανε χώραν κατεδάφισις, διὰ προωθητῆρος, αὐθαιρέτων κτισμάτων περιοχῆς Σταυρουπόλεως. Πράγματι περὶ ὥραν 08.30′ τῆς 13.12.1965 ἀφίκετο εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμὸν Π. Μελᾶ τὸ συνεργεῖον τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου καὶ ἤρξατο διὰ προωθητῆρος ἡ κατεδάφισις τῶν προεπισημανθέντων ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Γραφείου αὐθαιρέτων κτισμάτων, παρεσχεθείσης πρὸς τοῦτο καὶ τῆς αἰτηθείσης συνδρομῆς ἐξ ἀστυνομικῆς δυνάμεως. Μετὰ τὰς πρώτας μεταμεσημβρινὰς ὥρας καὶ ἐνῷ εἶχον κατεδαφισθῆ 13 ἐν συνόλῳ οἰκίαι ἰσόγειοι ἢ διώροφοι καὶ ἐπρόκειτο νὰ κατεδαφισθῇ ἑτέρα διώροφος τοιαύτη, ὁ ὁδηγὸς τοῦ προωθητῆρος ἐνῷ ἀπέκοψεν ἓν μόνον τῶν ἐκ σιδερομπετὸν ὑποστηλωμάτων (κολώνας) τῆς οἰκοδομῆς ταύτης, ἠρνήθη νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν τῆς κατεδαφίσεως, προβάλλων τὸν λόγον τοῦ κινδύνου εἰς βάρος τῆς ζωῆς του καὶ τῆς καταστροφῆς τοῦ προωθητῆρος ἐκ τοῦ μεγάλου ὄγκου τῆς οἰκοδομῆς διαπιστωθέντος τοῦ κινδύνου τούτου καὶ ἐκ τοῦ κληθέντος μηχανικοῦ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου. Κατόπιν αὐτοῦ ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ συνεργείου διέταξε τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς κατεδαφίσεως καὶ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ προωθητῆρος. Ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης οἱ εἰς ἀπόστασιν συγκεντρωθέντες ἰδιοκτῆται τῶν κατεδαφισθέντων αὐθαιρέτων κτισμάτων, διεμαρτύροντο, φωνασκοῦντες διότι αἱ μὲν οἰκίαι των κατεδαφίσθησαν ὁλοσχερῶς, ἡ δὲ τελευταία τοιαύτη διὰ τοὺς προεκτεθέντας λόγους, οὐδεμίαν σχεδὸν φθορὰν ὑπέστη, μὲ συνέπειαν νὰ σχηματισθῇ αὐτοῖς ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς κατεδαφίσεως τῆς τελευταίας οἰκοδομῆς καὶ ἡ ἀποχώρησις τοῦ συνεργείου, ὀφείλεται οὐχὶ εἰς τεχνικοὺς λόγους, ἀλλὰ εἰς διατιθέμενα παρὰ τοῦ ἰδιοκτήτου αὐτῆς ἰσχυρὰ πολιτικὰ μέσα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21755) 17858 ἀπὸ 28.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν, ἀπὸ 22.12.65, τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Κατηρτίσθησαν, προωθηθέντα ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (ΓΛΚ), τὰ κατὰ περίπτωσιν ἀναγκαῖα «σχέδια» νόμων ἢ Β.Δ., δι’ ὧν προβλέπεται: α) Ἡ παροχὴ ἐπιδόματος, εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, τοὺς προσφέροντας ὑπηρεσίαν καθ’ ὥρας νυκτὸς ἢ εἰς ἡμέρας Κυριακῶν καὶ λοιπῶν ἐξαιρέσιμων. β) Ἡ περιέλευσις, ὡς πόρος τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, ποσοστοῦ 2,5% ἐπὶ τοῦ ἀντιτίμου τῶν εἰσιτηρίων ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων. γ) Ἡ βελτίωσις τῶν ὅρων παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους. 2. Εἰς τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τοὺς ἔχοντας ἐλάσσονα τῆς 7ετοῦς ὑπηρεσίας, χορηγεῖται 24ωρος ἄδεια ἀναπαύσεως κατὰ μῆνα, εἰς δὲ τοὺς λοιποὺς 48ωρος τοιαύτη. Εἰς τοὺς ἀντιστοίχους αὐτῶν ὁπλίτας τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, διετάχθη ἤδη χορήγησις 24ώρου, κατὰ μῆνα ἀδείας ἀναπαύσεως, ἐν ταὐτῷ δὲ ἐνετάλη τὸ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς, ὅπως ἐρευνήσῃ, ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας, τὴν δυνατότητα χορηγήσεως τῆς τοιαύτης ἀδείας ἀνὰ δεκαπενθήμερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21754 ἀπὸ 28.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἀπὸ 22.12. 1965 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, λόγῳ ἐλλείψεως ἑτέρας δημοσίας δυνάμεως ἀνετέθη σιωπηρῶς εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ἡ ἐξωτερικὴ φρούρησις τῶν Σωφρονηστικῶν Καταστημάτων. Ὁ ἐπακολουθήσας συμμοριτοπόλεμος ἐπέβαλε τότε τὴν συνέχισιν τοῦ ἀναληφθέντος ἔργου, μὲ τὴν προοπτικὴν ἀπαλλαγῆς τῆς Χωροφυλακῆς εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν τούτου. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 καὶ μέχρι σήμερον ἀνελήφθη προσπάθεια ἀπαγκιστρώσεως τῆς εἰς ἔργα φρουρήσεως φυλακῶν ἀπασχολουμένης δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐτονίσθη ἡ ἀνάγκη συστάσεως εἰδικοῦ Σώματος Φυλάκων, πλὴν τὸ προκῦψαν ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε μόνον ἡ διαβεβαίωσις τοῦ ἁρμοδίου καὶ ὑπευθύνου Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅτι ἔχει ὑπὸ μελέτην σχέδιον νόμου περὶ αὐξήσεως τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ φυλάξεως τῶν φυλακῶν (ἐπισυνάπτεται ἀντίγραφον ὑπ’ ἀριθ. 57525, 69379)6.8.64 ἐγγράφου τούτου). Ἐπειδὴ ἡ ἐκ τῆς ἐκκρεμότητος ρυθμίσεως τοῦ θέματος προκύπτουσα ζημία εἶναι προφανής, καθίσταται ἀπολύτως ἀναγκαία ἡ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ταχεῖα προώθησις τοῦ καταρτισθέντος σχεδίου νόμου, διὰ τὴν ψήφισιν καὶ ἐφαρμογήν του ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου χρονικοῦ διαστήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21283) 17590 ἀπὸ 21.12.1965 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 820 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θανοπούλου Δημητρίου, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι γάμοι ὑπηρετούντων ὁπλιτῶν τελεσθέντες μέχρι 31.8. 1955 ἠδύναντο νὰ ἀναγνωρισθῶσι, βάσει τῆς παρ. 18 τοῦ ἄρθρου 252 τοῦ Ν.Δ. 3365)1955 «περὶ Κώδικος Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς», αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐντὸς τριμήνου προθεσμίας, παραταθείσης ἐπὶ ἓν εἰσέτι τρίμηνον ἤτοι μέχρι τῆς 1.12.1960 διὰ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν.Δ. 4101)1960 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 3365)1955». Τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, διὰ παράνομον νύμφευσιν ἀπὸ τῆς 17.9.1953 μέχρι τῆς 31.8.1955, δὲν ἐρρυθμίσθη τότε καὶ ἤδη παρελθούσης 10ετίας καὶ πλέον παρουσιάζει σοβαρὰς δυσχερείας τόσον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν δι’ ἣν δὲν εἶναι συμφέρουσα ἡ ἐπέκτασις τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4371)1964, ὅσον καὶ διὰ τοὺς ἰδίους, δοθέντος, ὅτι μέχρι σήμερον οὔτε ἀνεγνωρίσθη, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνος τῶν ὁπλιτῶν τῆς κατηγορίας ταύτης, ὡς τοιοῦτος πραγματικῆς ἢ συνταξίμου ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19053) 15753 ἀπὸ 17.11.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 559 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ «περὶ διανομῆς εἰς μαθητὰς φυλλαδίου κομμουνιστικοῦ περιεχομένου ὑπὸ πρακτόρων τῆς ΕΔΑ», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἐκνόμου δραστηριότητος, αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ ἐφαρμόζουσι κατὰ τῶν παραβατῶν τὰ νόμιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Σακελλάρη καὶ Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19945) 16361 ἀπὸ 4.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 671 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν «περὶ σειρᾶς ἀστυνομικῶν αὐθαιρεσιῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ξάνθης», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, αἱ αἰτιάσεις τούτων στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡ. Ἡλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20046) 16421 ἀπὸ 7.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 678 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ὑπόθεσις τῆς δημοσιεύσεως φωτοτυπίας ἐγγράφου τοῦ πρώην Διοικητοῦ Ὑποδιευθύνσεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν κ. Ι. Καραχάλιου, κατόπιν μηνύσεως τούτου, ἤχθη ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀναμένεται ἀπόφασις ταύτης. 2. Τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει καταγγελλόμενα περὶ φυγαδεύσεως ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν διὰ δύο φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἀρχείων κλπ., τυγχάνουσιν ἀναληθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ.

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19595) 16125 ἀπὸ 27.11.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 629 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, περὶ κλήσεως 17 μαθητῶν εἰς Ἀστυνομικὰ Τμήματα καὶ ὑποβολῆς εἰς τούτους ἐρωτήσεων, ὡς «τί ἐφημερίδα διαβάζεις» κλπ. πρὸς κατασκευὴν φακέλλων, δὲν τυγχάνουσιν ἀληθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20544) 1682 ἀπὸ 13.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 85)732 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφου τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ «περὶ παρεμποδίσεως ὁμιλίας τοῦ Δημάρχου πρὸς τὸν λαὸν τῆς Λέρου», νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὑπὸ τῆς Δ)νσεως Χωρ)κῆς Καλύμνου ἀπηγορεύθη νομίμως ἡ ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ συγκέντρωσις δημοτῶν Λέρου διὰ λόγους δημοσίας τάξεως ἀσφαλείας καὶ κυκλοφορίας, ἐπετράπη δὲ ἡ συγκέντρωσις τούτων ἐν κλειστῷ χώρῳ, ἥτις καὶ ἐπραγματοποιήθη εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Λεριακῆς Λέσχης, ἔνθα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας τοῦ Δημάρχου πλεῖστοι τῶν συγκεντρωθέντων παρέμειναν ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ εἰς τὴν Πλατεῖαν παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν. 2. Ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς περὶ τοῦ θέματος τούτου ὑπ’ ἀριθ. 13)18)47η ἀπὸ 3.11.65 ἀναφορᾶς τῆς Δ)νσεως Χωρ)κῆς Καλύμνου ἀπεστάλη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751) 204463 ἀπὸ 7.12.65 ἐγγράφου ἡμῶν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19628)16179 ἀπὸ 29.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18597) 15341)11.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 475 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη κλπ. διαμαρτυρομένων διὰ βάναυσον δῆθεν ἐπίθεσιν τῆς Ἀστυνομικῆς δυνάμεως Κερκύρας κατὰ τῶν ἀπεργησάντων μαθητῶν τῆς τεχνικῆς σχολῆς «ΚΑΠΟ-ΔΙΣΤΡΙΑΣ» νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως πάντα τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα τυγχάνουσι τελείως ἀνακριβῆ, τὰ δὲ γεγονότα ἐξελίχθησαν ὡς κατωτέρω: Τὴν 19ην ὥραν τῆς 3.11.65 ἅπασα ἡ δύναμις τῆς Ἀστυνομικῆς Δ)νσεως Κερκύρας μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἀστυν. Διευθυντὴν Βʹ κ. Μπιτούνην Νικόλαον, μετέβη εἰς τὴν ἀνωτέρω Σχολήν, καθ’ ὅσον οἱ μαθηταὶ ταύτης εἶχον συγκεντρωθῆ πρὸ τῆς εἰσόδου τοῦ μεγάρου της καὶ ἠρνοῦντο νὰ εἰσέλθουν ἐντὸς αὐτῆς πρὸς παρακολούθησιν τῶν μαθημάτων των, προβάλλοντες ὡς δικαιολογίαν τὴν ἀπαίτησιν τῆς σχολῆς πρὸς καταβολὴν ἐκ μέρους των διδάκτρων. Παρὰ τὰς προσπαθείας τῆς Δ)νσεως τῆς Σχολῆς καὶ τῶν καθηγητῶν οἱ μαθηταὶ ἐν τῷ συνόλῳ των περίπου ἠρνήθησαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς αἰθούσας των, τὴν 20ὴν δὲ περίπου ὥραν καὶ ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ εἶχεν ἀρχίσει ἡ παράδοσις τῶν μαθημάτων εἰς τοὺς εἰσελθόντας εἰς τὰς αἰθούσας ὀλιγαρίθμους μαθητάς, οἱ ἐκτὸς τῆς Σχολῆς συγκεντρωμένοι τοιοῦτοι ἤρξαντο φωνασκοῦντες καὶ ἀποδοκιμάζοντες τὴν διεύθυνσιν τῆς σχολῆς, χρησιμοποιοῦντες ρυθμικῶς τὴν λέξιν «αἶσχος». Κατόπιν τούτων ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις διέλυσε τούτους δι’ ἠπίων μέσων. Βάναυσις ἐπίθεσις ἐκ μέρους τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως μὲ κραυγὰς «ἀλῆτες» καὶ «Λαμπράκηδες» ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυποῦνται, δὲν διεπιστώθη, οὐδὲ ὁ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενος σπουδαστὴς Λιάκουρας Ἀνδρέας εἰσήχθη ἢ μετέβη εἰς Νοσοκομεῖον ἢ Κλινικὴν τινα. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ἐπειδὴ περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Κερκύρας, ὅτι ὁ ἀνωτέρω σπουδαστὴς ὑπέβαλεν ἔγκλησιν εἰς τὴν εἰσαγγελίαν κατὰ τοῦ ἀστυφύλακος Τηλιγάδα Ἀθανασίου, δι’ ἁπλῆν σωματικὴν βλάβην, διετάχθη ἐξέτασις, δι’ ἧς ὁ ἐν λόγῳ ἀστυφύλαξ δὲν ἐκρίθη ἐλεγκτέος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27ῃ Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Ἠλιοῦ, Ν. Κιτσίκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20889)16.12.65 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 776 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐνεργούμεναι, δυνάμει ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, ἐργασίαι χωματοληψίας εἰς τὴν περιοχὴν Κολοκυνθοῦς καὶ Ἀκαδ. Πλάτωνος διεκόπησαν ἀπὸ τῆς 22.12.1965 κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ1α)13481)4.12.65 νεωτέρας ἀποφάσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὑπουργείου, δι’ ἧς ἀνεκλήθησαν αἱ χορηγηθεῖσαι πρὸς τοῦτο ἄδειαι χωματοληψίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27ῃ Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Φροντιστοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20678) 17014 ἀπὸ 14.12.1965 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 739 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Φροντιστῆ Ἀθανασίου σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν Νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς» ἐγένετο πρόβλεψις αὐξήσεως τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῶν Ἀνθ) στῶν κατὰ 25, ἀριθμὸς ὅστις ἀνταποκρίνεται πλήρως εἰς τὰς πραγματικὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κλ. Λαμιανοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20056) 16431 ἀπὸ 7.12.65 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 690 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαμιανοῦ Κλ. νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν περιοχὴν Σερρῶν ἐγένοντο κατὰ τὸν ἐν τῇ Ἐρωτήσει χρόνον πολλαὶ συγκεντρώσεις καπνοπαραγωγῶν, πρὸς διεκδίκησιν τῶν συμφερόντων των. Οὗτοι διελύοντο ἡσύχως, δι’ ὃ καὶ ἡ ἐπιτόπιος χωρ)κὴ οὐδεμία ἀνάμιξιν εἶχεν. Τὴν 25.2.65 χίλιοι περίπου Καπνοπαραγωγοὶ τοῦ χωρίου Πενταπόλεως Σερρῶν, συνεκεντρώθησαν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Σερρῶν–Δράμας καὶ ἀπέφραξαν δι’ ἐμποδίων τὴν ὁδόν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν στάθμευσιν ἑκατέρωθεν τῶν ἐμποδίων πολλῶν αὐτοκινήτων. Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως μετέβησαν ἐπὶ τόπου, πλὴν δυνάμεως Χωρ)κῆς καὶ οἱ κ.κ. Νομάρχης καὶ Εἰσαγγελεὺς Σερρῶν, οἵτινες διέταξαν τὴν διάλυσιν τῶν συγκεντρωθέντων καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς κυκλοφορίας. Κατὰ τὴν ἐπέμβασίν των, τὰ ὄργανα τῆς Χωρ)κῆς ἐδέχθησαν καταιγισμὸν ἐκ λίθων μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τραυματισθῶσι μὲν μᾶλλον σοβαρῶς 9 ὁπλῖται Χωρ)κῆς καὶ μωλωπισθῶσι δὲ 5 ἀξιωματικοὶ καὶ 24 ὁπλῖται Χωρ)κῆς, ἐνῷ ἐκ τῶν διαδηλωτῶν οὐδεὶς ἐτραυματίσθη. Ἐκ τῶν συλληφθέντων ὡς ὑπαιτίων ἐκρατήθησαν ἐντολῇ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Σερρῶν εἴκοσι δύο (22) οἵτινες καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19220 ἀπὸ 22.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαι ἡμῖν ἀπὸ 18.11. 1965 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Κατόπιν ἐλέγχου τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Θεσ)νίκης, διεπιστώθη, ὅτι τὰ προσφερόμενα εἰς τὴν κατανάλωσιν κυτία σιγαρέττων τῶν διαφόρων βιομηχανιῶν δὲν εἶχον τὸ κεκανονισμένον βάρος. Τῇ παραγγελίᾳ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, πρὸς ὃν ἀνεφέρθη ἡ διαπίστωσις, ἐνηργήθη προκαταρκτικὴ ἐξέτασις παρὰ τῆς Ὑποδ)νσεως Ἀσφαλείας Θεσ)κης, ἥτις, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ καὶ τοῦ ἐκεῖ Παραρτήματος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, προέβη εἰς τὰς δεούσας μετρήσεις καὶ ζυγίσεις. Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω ἀστυνομικῶν ἐνεργειῶν καὶ ἐπιστημονικῶν μετρήσεων καὶ ἐξετάσεων, προέκυψεν, ὅτι πράγματι τὰ εἰς κυτία τῶν 20 κυκλοφοροῦντα σιγαρέττα, ἦσαν ἐλλειποβαρῆ κατὰ 1 ἢ 1½ γραμμάριον. Ἡ ὡς ἄνω διαφορὰ βάρους κατὰ τοὺς εἰδικοὺς δὲν ὀφείλεται εἰς ἐσκεμμένην ἐνέργειαν τῶν βιομηχανιῶν, ἀλλ’ εἰς τὴν εὐαισθησίαν τοῦ εἴδους ὅπερ ὑφίσταται εὐκόλως μεταβολὴν τοῦ βάρους του, ἀναλόγως τῆς ὑγρασίας ἢ ξηρασίας τοῦ χώρου μεταφορᾶς ἢ φυλάξεως. Περὶ τοῦ κανονικοῦ βάρους τῶν κυτίων ἐνεργεῖται ἔλεγχος ὑπὸ τῶν ἐντὸς τῶν ἐργοστασίων ἐγκατεστημένων καὶ ἐντεταλμένων πρὸς τοῦτο ὑπαλλήλων τῶν Ἐφοριῶν Καπνοῦ. Τὰ περὶ ἀπειλῶν κατὰ τῶν ἀποκαλυψάντων τὸ ἐλλιποβαρὲς ὑπαλλήλων τυγχάνουσιν ἀναληθῆ, στερούμενα παντελῶς βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19302) 15346 ἀπὸ 11.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 481 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν «περὶ ἀπαγορεύσεως συγκεντρώσεως δημοτῶν εἰς τὴν πλατεῖαν πρὸ τοῦ Δημαρχείου Λέρου», νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὑπὸ τῆς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Καλύμνου ἀπηγορεύθη νομίμως ἡ ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ συγκέντρωσις δημοτῶν Λέρου διὰ λόγους δημοσίας ἀσφαλείας, τάξεως καὶ κυκλοφορίας, ἐπετράπη δὲ ἡ ἐν κλειστῷ χώρῳ συγκέντρωσις, ἥτις καὶ πραγματοποιήθη εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Λεριακῆς Λέσχης. Κατ’ αὐτὴν πλεῖστοι τῶν συγκεντρωθέντων παρέμενον ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ εἰς τὴν πλατεῖαν, παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν. 2. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον, ὅτι ἡ Ἀνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακῆς Δωδεκανήσου ἐπέτρεψε τὴν πραγματοποίησιν συγκεντρώσεως ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ, δὲν εἶναι ἀληθές. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κουντούρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19302) 15950 ἀπὸ 23.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 598 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, «περὶ ἀπαγορεύσεως συγκεντρώσεως ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ εἰς Λέρον», νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751)202570 ἀπὸ 7.12.65 ὁμοίου ἡμῶν ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 481 ἐρωτήσεως βουλευτῶν, ἡ ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ συγκέντρωσις δημοτῶν Λέρου ἀπηγορεύθη νομίμως ὑπὸ τῆς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Καλύμνου, διὰ λόγους δημοσίας τάξεως, ἀσφαλείας καὶ κυκλοφορίας, ἐπετράπη ὅμως ἡ συγκέντρωσις ἐν κλειστῷ χώρῳ, ἥτις καὶ ἐπραγματοποιήθη εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Λεριακῆς Λέσχης, ἔνθα πλεῖστοι τῶν συγκεντρωθέντων παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν παρέμενον ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ εἰς τὴν πλατεῖαν. 2. Αἱ αἰτιάσεις τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ περὶ εὐνοίας πρὸς κομματάρχην τῆς ΕΡΕ, στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη καὶ Μ. Θεοδωράκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19946 ἀπὸ 3.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἀπὸ 2.12. 1965 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη καὶ Μ. Θεοδωράκη, πραγματευομένης περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου. Τὸ Ὑπουργεῖον, τελοῦν ἐν γνώσει τῆς ὑφισταμένης ἐν Κρήτῃ καταστάσεως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐποχιακὴν ἔξαρσιν τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς, ἐξέδωκεν ἐγκαίρως τὰς ἀναγκαίας πρὸς τὴν Α.Δ.Χ. Κρήτης διαταγάς του καὶ ἤρξατο ἤδη ἡ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Διοικητικῶν καὶ Δικαστικῶν Ἀρχῶν, ἐκδήλωσις τῶν ἀποφασισθέντων μέτρων, ὧν τὰ ἀποτελέσματα ἀναμένονται ἱκανοποιητικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 678)390)13.1.66 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 136) 939)1966 ἐρώτησις–αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων, ἀφορῶσα εἰς ἔλεγχον ἐπὶ δημοσιεύματος ἡμερησίων ἐφημερίδων τῆς 16.12.65, περὶ ἱδρύσεως τετάρτου ζαχαρουργείου εἴς τινα τῶν Νομῶν Θράκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἁρμόδια ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τυγχάνουν τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας, πρὸς ἃ παραλλήλως ἀπευθύνεται ἡ διαβιβαζομένη ἐρώτησις–αἴτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1966.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 19037)15737 καὶ 19039) 15739)17.11.1965 ἐγγράφων ὑμῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 543 καὶ 545 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση, ἐπὶ θεμάτων ἐφαρμοσθείσης οἰκονομικῆς πολιτικῆς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμήν, καθ’ ὃ μέρος τὰ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμενα θέματα ἅπτονται τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑφυπουργείου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἔλλειμμα τοῦ λ)σμοῦ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ἀνῆλθεν: α) Κατὰ τὸ ἔτος 1963 εἰς 440,7 ἑκατομμύρια (ἐξ ὧν 359,4 ἑκατ. ἔλλειμμα ἐπιδοτήσ. καλ)ργειῶν). β) Κατὰ τὸ ἔτος 1964 εἰς 337 ἑκατομμύρια. γ) Κατὰ τὸ ἔτος 1965 εἰς 393,7 ἑκατομμύρια (πρόβλεψις). Εἰς τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἔτους 1965 δὲν ὑπελογίσθη ἔλλειμμα ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς σίτου, ἐνῷ περιλαμβάνεται τοιοῦτον ἐκ τῆς προβλεπομένης ἐξαγωγῆς 7.000 Μ.Τ. ἐλαιολάδου καὶ 10.000 Μ.Τ. ὀρύζης. Τὸ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος χρεωστικὸν ὑπόλοιπον τοῦ λογ)σμοῦ Καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, μέσῳ τοῦ ὁποίου χρηματοδοτοῦνται αἱ συγκεντρώσεις ἁπάντων τῶν γεωργικῶν προϊόντων, πλὴν τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος, τῆς σουλτανίνας καὶ τῶν καπνῶν, διεμορφώθη ὡς ἀκολούθως: α) κατὰ τὸ ἔτος 1963 εἰς 4.143,4 ἑκατομμύρια β) κατὰ τὸ ἔτος 1964 εἰς 5.914,5 ἑκατομμύρια γ) κατὰ τὸ ἔτος 1965 εἰς 6.496,8 ἑκατομμύρια (30.9.65). Τὰ ἀδιάθετα ὑπόλοιπα Κρατικῶν ἐφοδίων κατὰ τὰ ἔτη 1963, 1964 καὶ 1965 ἀνῆλθον κατ’ εἶδος ὡς ἀκολούθως:

Αʹ ΣΙΤΗΡΑ ΤΟΝ.

Αἱ καταναλισκόμεναι μηνιαίως ποσότητες σιτηρῶν πρὸς παραγωγὴν ἀλεύρων διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς πολιτικῆς καταναλώσεως καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἀνέρχονται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 55.000 τόννους. Πλέον δὲ τῆς ποσότητος ταύτης διατίθενται πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν 150.000 περίπου τόννοι. Διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων καὶ ἀποφυγὴν κυρίως ἀλλοιώσεως τῶν πλεοναζουσῶν ποσοτήτων, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 182)7.9.65 ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. ἀπεφασίσθη ἡ ἐκποίησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 500.000 τόννων σίτου ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων ἐσοδειῶν 1964 καὶ 1965. Ἤδη διὰ τῆς ἀπὸ 25.11.65 συμβάσεως ἀγοραπωλησίας ἐξεποιήθη εἰς τὴν Γαλλικὴν Ἑταιρίαν GRAINIERE–PA-RIS ποσότης 100.000 τόννων μαλακοῦ σίτου εἰς τὴν τιμὴν τῶν $ Η.Π.Α. 54,65 κατὰ Μ.Τ. FOB, διὰ δὲ τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα ἀπεφασίσθη ἡ ἐπανάληψις τοῦ διαγωνισμοῦ.

Βʹ. ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ

Ἡ καταναλισκομένη μηνιαίως ποσότης εἴτε ἀπὸ αὐτουσίαν μορφὴν εἴτε ἐν προσμίξει μετὰ σογιελαίου ἀνέρχεται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 1.250 τόννους. Ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς δυνατότητος ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἤδη ἀπὸ μηνῶν ἐφαρμόζεται πρόγραμμα ἐξαγωγῆς ἐντὸς ἐπωνύμων λιθογραφημένων δοχείων, καθὼς καὶ ἐντὸς βαρελίων, ἢ τάνκερς μετὰ προηγουμένην ἐπεξεργασίαν ἢ εἰς τὴν φυσικὴν κατάστασιν. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐντὸς λιθογραφημένων ἐπωνύμων δοχείων ἐξαγωγῆς, ἧς τὸ ὕψος ἐξ ἀντικειμενικῶν λόγων δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τοὺς 1.000 Μ.Τ. τὸ Κρατικὸν ἐλαιόλαδον πωλεῖται εἰς σταθερὰν κάτω τοῦ κόστους τιμήν. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου συνδρομὴν εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν πρὸς κατάκτησιν ἀγορῶν ἐν τῇ ξένῃ μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπίτευξις μεγαλυτέρων τιμῶν ἐξαγωγῆς, δημιουργηθῇ δὲ ἅμα μόνιμος πηγὴ εἰσροῆς συναλλάγματος διὰ τῆς ἐπωνύμου τοποθετήσεως ἑνὸς Ἐθνικοῦ προϊόντος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐντὸς βαρελίων ἢ δεξαμενοπλοίων ἐξαγωγὰς αἱ πωλήσεις τοῦ Κρατικοῦ ἐλαιολάδου γίνονται τμηματικῶς κατόπιν πρὸς τοῦτο πλειοδοτικῶν διαγωνισμῶν βάσει προγράμματος ἐξαγωγῆς 10.000 τόννων ἐτησίως κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη. Πάντως δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ Κρατικοῦ ἐλαιολάδου ἀποτελοῦν τμῆμα τῆς ὅλης ἀσκουμένης ἐλαϊκῆς πολιτικῆς, ἐκδηλουμένης διὰ τῆς συνδεδυασμένης Κρατικῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαιολάδου–σπορελαίου–πυρηνελαίου καὶ ἀποσκοπούσης εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαρκείας, τὴν διατήρησιν δικαίας τιμῆς εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ σταθερᾶς τοιαύτης διὰ τοὺς καταναλωτάς. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ ἐξαγωγικὴ προσπάθεια δέον νὰ ἐρευνᾶται οὐχὶ μεμονωμένως, ἀλλὰ διὰ μέσου τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὅλης ἐλαϊκῆς πολιτικῆς, ἧς ὡς ἤδη ἐλέχθη τμῆμα ἀποτελοῦν αἱ ἐξαγωγαί. Γʹ ΟΡΥΖΑ (Ἀποφλοιωμένη)

Λόγῳ ὑπάρξεως εἰς χεῖρας τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου ἐπαρκῶν ἀποθεμάτων ὀρύζης ἡ διάθεσις ταύτης ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων, λόγῳ ἀπροθυμίας τῶν ἐνδιαφερομένων ἐμπόρων, ἔχει περιορισθῆ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον προέρχεται εἰς τὴν πώλησιν δι’ ἐξαγωγὴν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τοῦ ἐκ 10.000 Μ.Τ. περίπου πλεονάσματος ὀρύζης ἐσοδείας 1964. Αἱ μέχρι τοῦδε διαθέσεις ἀνέρχονται εἰς 5.500 Μ.Τ. καὶ προβλέπεται ὅτι καὶ ἡ ὑπόλοιπος ποσότης συντόμως θὰ διατεθῇ. Ἡ μέση τιμὴ πωλήσεως προβλέπεται ὅτι θὰ ἀνέλθῃ εἰς 110 ἕως 115 δολλάρια κατὰ μετρικὸν τόννον.

Δʹ ΓΕΩΜΗΛΑ

Ἐκ τῆς διενεργηθείσης συγκεντρώσεως γεωμήλων παραγωγῆς 1964, ἧς τὸ ὕψος ἀνῆλθεν εἰς 37.500 Μ.Τ. περίπου δὲν ὑφίστανται ἀποθέματα πρὸς ἐξαγωγήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21561)17767)23.12.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 852 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη, περὶ τῶν ἐν ψηφίσματι τοῦ Γʹ Παντοπωλειακοῦ Συνεδρίου διατυπωθέντων αἰτημάτων τῆς τάξεως ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰδικῶς συσταθεῖσα Ἐπιτροπή, συγκειμένη ἐξ ὑπηρεσιακῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν μελῶν, θέλει προβῆ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀπασχολούντων τοὺς παντοπώλας θεμάτων, ὡς ταῦτα διετυπώθησαν ἐν τῷ ὡς ἄνω, ἀπὸ 29.6.65 ψηφίσματι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13ῃ Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 100)802 αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ Χ. Κιτσίδη ἀναφερομένων εἰς τὴν Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Συνεταιριστικὴ Ἕνωσις Καπνοπαραγωγῶν Ἑλλάδος (ΣΕΚΕ)» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ Ἑταιρεία αὕτη συνέστη τὸ ἔτος 1947 δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 967 καὶ 984 τοῦ ἔτους 1947 πράξεων τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Λεωνίδα Γεωργίου Δασκαλάκη καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50390)1947 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 149)12.5.47 φύλλον τοῦ Δελτίου Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν τῆς Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως. β) Συμφώνως πρὸς τὴν δημοσιευθεῖσαν ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 691)1963 φύλλῳ τοῦ Δελτίου Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ Ἑταιρειῶν Περιωρισμένης Εὐθύνης τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτῆς ἐκλεγὲν ὑπὸ τῆς τακτικῆς γενικῆς συνελεύσεως τῆς 22.11.1963 διὰ μίαν τετραετίαν, συμφώνως τῷ καταστατικῷ ἀποτελεσθὲν ἐκ τῶν κ.κ. Ἀθαν. Τριανταφύλλη, Προέδρου, Ἰωάν. Ἀφεντάκη Αʹ. Ἀντιπροέδρου, Δημ. Λεοντζάκου Βʹ. Ἀντιπροέδρου, Διογένους Πεταλωτῆ Ἐντεταλμένου Συμβούλου καὶ Γρηγ. Γρηγοριάδη, Θεοχ. Δεληγιαννίδη, Σωτ. Καραμαγκιολῆ, Ἰω. Μαστρογιάννη, Γεωργ. Ρούμκου, Ἀνδρονίκου Σερβοπούλου καὶ Κωνστ. Γεράκη Συμβούλων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ τακτικὴ γενικὴ συνέλευσις τῆς 20.11.64 συνεπείᾳ θανάτου τοῦ ἐκ τῶν συμβούλων Γρηγ. Γρηγοριάδη ἐξέλεξε διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας τὸν κ. Δημ. Ἔξαρχον, σχετικὴ ἀνακοίνωσις ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 832)1964 φύλλον τοῦ ὡς ἄνω Δελτίου. γ) Αἱ μετοχαὶ τῆς ἑταιρείας ταύτης εἶναι κατανεμημέναι εἰς τὰς κατὰ τόπους Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Τοῦτο δὲ προκύπτει οὐχὶ μόνον ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ καταστατικοῦ ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἐτησίων τακτικῶν γενικῶν συνελεύσεων εἰς ἃς ἐμφανίζονται οἱ παραστάντες μέτοχοι. Οὕτω εἰς τὴν συνελθοῦσαν τὴν 20.11.1964 τακτικὴν γενικὴν συνέλευσιν τῶν μετόχων τῆς ὡς εἴρηται ἑταιρείας, καθ’ ἣν ἐξεπροσωπήθησαν 19789 μετοχαὶ ἐπὶ συνόλου ἐκδιδομένων τοιούτων 20.000 παρέστησαν 1) Ἡ Ἕνωσις Γεωργ. Συνεταιρισμοῦ Δράμας διὰ 4.000 μετοχῶν, 2) Ξάνθης διὰ 3892 μετοχῶν, 3) Καβάλας διὰ 3.000 μετοχῶν, 4) Σερρῶν διὰ 2.600 μετοχῶν, 5) Παγγαίου διὰ 2.000 μετοχῶν, 6) Ἐορδαίας διὰ 1.100 μετοχῶν, 7) Πιερίας διὰ 225 μετοχῶν, 8) Κιλκὶς διὰ 202 μετοχῶν, 9) Θηβῶν διὰ 200 μετοχῶν, 10) Μέμπτον Κατερίνης διὰ 40 μετοχῶν, 11) Ροδόπης διὰ 2030 μετοχῶν καὶ 12) Μεσολογγίου διὰ 500 μετοχῶν. δ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν κερδῶν καὶ τὴν διανομὴν μερίσματος γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν πραγματοποιεῖ κέρδη προβαίνουσα ἅμα εἰς τὴν διανομὴν μερίσματος. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν, συμφώνως τῷ ὑποβληθέντι ἀντιγράφῳ πρακτικοῦ τῆς γενικῆς συνελεύσεως τῆς 20.11.1964 καὶ ἀντιγράφῳ ἰσολογισμοῦ χρήσεως 30.4.64 ὅτι ἐπὶ συνόλου καθαρῶν κερδῶν 2.641.909, 85 ἐδόθη μέρισμα πρῶτον 7,5%, ἐπὶ τοῦ ἐκ 5.600.000 μετοχικοῦ κεφαλαίου, ἴσον πρὸς δρχ. 420.000 καὶ συμπληρωματικὸν τοιοῦτον 1% ἴσον πρὸς δρχ. 56.000. Πρὸς τούτοις καὶ πρὸς πληρεστέραν τυχὸν κατατόπισιν γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἰσολογισμοὶ τῶν ἐτῶν 1960, 1961, 1962, 1963 καὶ 1964 ἐδημοσιεύθησαν ἀντιστοίχως εἰς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 460)1960, 487)1961, 625)1962, 655)1963 καὶ 792)1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12ῃ Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ι. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 271)117)8.1.66 ὑμετέρου ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Εὐαγγ. Σακελλάρη καὶ Δ. Παπανικολάου ἀποσταλείσης καὶ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5877)3.1.66 τηλεγραφήματός των περὶ τῆς διενεργείας ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν Χριστουγέννων κατὰ τρόπον παράνομον καὶ αὐθαίρετον γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἕκαστον ἔτος κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα διενεργοῦνται ἐντατικοὶ ἀγορανομικοὶ ἔλεγχοι ἐπὶ σκοπῷ προστασίας τῆς καταναλώσεως δεδομένου ὅτι ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν κρεοπωλῶν διὰ σφαγίων δὲν διενεργεῖται ὡς κατὰ τὴν λοιπὴν περίοδον τοῦ ἔτους μέσῳ τῶν χονδρεμπόρων τῆς Περιφερείας Πρωτευούσης, ἀλλὰ πλεῖστοι τούτων προμηθεύονται σφάγια, πουλερικὰ κλπ. ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῶν παραγωγῶν τῶν ἐπαρχιῶν, μὲ συνέπειαν πολλοὶ τούτων νὰ μὴ κατέχουν τιμολόγια ἀγορᾶς ἢ νὰ ἰσχυρίζωνται, ὅτι δὲν κατέχουν τοιαῦτα ἐπὶ σκοπῷ πωλήσεως εἰς ἀνεπιτρέπτους τιμὰς ἀνωτέρας τῶν διαμορφωθεισῶν τοιούτων εἰς ἕκαστον εἶδος ἐν τῇ λοιπῇ ἀγορᾷ. Ἐν ὄψει καὶ ἐν γνώσει τῶν ἀνωτέρω, ὡς κατ’ ἔτος διετάχθη καὶ διενεργήθη ἐντατικὸς ἀγορανομικὸς ἔλεγχος ἐν τῷ πλαισίῳ πάντοτε τῶν διατάξεων τοῦ ἀγορανομικοῦ Κώδικος καὶ τῶν ἰσχυουσῶν Ἀγορανομικῶν Διατάξεων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πρόληψιν ἀφ’ ἑνὸς ἐκδηλώσεων διαθέσεως καταδολιεύσεως τῆς καταναλώσεως μὲ ὑπερβολικὰς καὶ ἀδικαιολογήτους τιμὰς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν διαπίστωσιν πλήθους παραβάσεων ἐν αἷς καὶ τοιαῦται αἵτινες ἔθετον εἰς κίνδυνον τὴν δημοσίαν ὑγείαν διὰ τῆς προσφορᾶς ἠλλοιωμένων καὶ ἀκαταλλήλων πρὸς βρῶσιν προϊόντων. Ἐπὶ τῶν ἀναφερομένων περὶ ἐπιβολῆς αὐθαιρέτων καὶ ἐπιζημίων τιμῶν, γνωρίζομεν, ὅτι εἰς ἃς περιπτώσεις δὲν ὑφίσταντο δικαιολογητικὰ τῆς αἰτουμένης τιμῆς συνιστᾶτο εἰς τοὺς κρεοπώλας ἡ πώλησις εἰς τὰς διαμορφωθείσας ἐν τῇ ἀγορᾷ τιμάς. Τέλος γνωρίζομεν, ὅτι οὐδεὶς ἐδιώχθη ἀναιτίως, ὡς δὲ προκύπτει ἐκ τῶν τεσσάρων συνημμένων καταστάσεων ἐδιώχθησαν μόνον οἱ ἀποδεδειγμένως παραβάται. Ὡς ἐμφαίνεται εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1, καὶ 2, καταστάσεις ἐβεβαιώθησαν εἴκοσι μία ἀγορανομικαὶ παραβάσεις εἰς τὴν Κεντρικὴν ἀγορὰν καὶ πεντήκοντα μία εἰς τὴν περιφέρειαν. Μεταξὺ τούτων ἐβεβαιώθησαν παραβάσεις κατοχῆς 110 χ)μων κυμᾶ παρὰ τὰ ὑπὸ τῆς 32)61 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως ὁριζόμενα περὶ κοπῆς τοῦ κυμᾶ παρουσίᾳ τοῦ πελάτου ὡσαύτως παραβάσεις πωλήσεως κρέατος χοίρων μὴ τριχινοσκοπηθέντων, κρέατος μόσχων μὴ ὑποστάντων ὑγειονομικὸν ἔλεγχον, πώλησις σπλάχνων καὶ κρέατος χοίρου ἠλλοιωμένου κλπ. Εἰς τὰς συνημμένας ὑπ’ ἀριθμ. 3 καὶ 4 καταστάσεις, ἀναφέρονται πεντήκοντα πέντε κρεοπῶλαι, οἵτινες ἐντολῇ ἡμῶν δὲν ἐδιώχθησαν καίτοι προσεκόμισαν πρὸς ἔλεγχον ἐκ τῶν ὑστέρων τὰ σχετικὰ τιμολόγια ἀγορᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Μ. Καραγεώργη καὶ Δ. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 455 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Μ. Καραγεώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, σχετικῶς μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν καπνῶν Γόννων Νομοῦ Λαρίσης κατὰ τὴν συγκέντρωσίν των ὡς καὶ τὴν ἄμεσον ἐξαγοράν των ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Καπνοῦ ἤρχισεν ἤδη, συνεχίζει καὶ θὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγορὰν ἁπάντων τῶν καπνῶν τοῦ ὡς ἄνω χωρίου. 2. Τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος καπνὰ χαρακτηριζόμενα, κατὰ τὸ παρελθόν, ὡς «μικροῦ προορισμοῦ», ἠγοράζοντο πάντοτε ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. ὡς ἐξαγώγιμα. Ἤδη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 305)6.12.65 Πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, τὰ καπνὰ τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας μετατάσσονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, καταργουμένου τοῦ χαρακτηρισμοῦ των ὡς μικτῶν. 3. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀγορὰν καπνῶν τῶν παραβατῶν, ταῦτα θὰ ἀγορασθῶσιν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ μόνον ἐφ’ ὅσον προέρχωνται ἐκ παρανόμων καλλιεργητῶν καὶ συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 4373)64 καὶ 291)25.6.65 Πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20494)16867)11.12.65 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, σχετικῶς μὲ τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Κοινότητος καὶ Ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Σκοπέλου, ὅσον ἀφορᾶ τὸ θιγόμενον ἐν αὐτῇ θέμα τῆς ἀναγραφῆς ἐπὶ τῶν δοχείων συσκευασίας ἐλαιολάδων τῆς ἐνδείξεως τοῦ τόπου προελεύσεως τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)65 ἀποφάσεως Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου περὶ ὀνομασιῶν ἐλαιολάδου κλπ. ἀπηγορεύθη ἡ ἀναγραφὴ ἐπὶ τῶν δοχείων συσκευασίας τοῦ τόπου προελεύσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ ἰσχὺς τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἀνεστάλη ἀρχικῶς μὲν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1026)65 ἀποφάσεως τοῦ ὡς ἄνω Συμβουλίου μέχρι τῆς 31.12.65 ἐν συνεχείᾳ δέ διὰ τῆς προσφάτως ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1686)65 νεωτέρας τοιαύτης μέχρι 30.6.66, ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ δοθῇ χρόνος ἐξαντλήσεως τῶν εἰς χεῖρας τῶν διαθετόντων ἐλαιόλαδα εὑρισκομένων ἀποθεμάτων εἰδῶν συσκευασίας φερόντων ἐνδείξεις διαφορετικὰς τῶν ὁρισθεισῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)65 ἀποφάσεως Α.Χ. Συμβουλίου. Ἡ τελευταία ὡς ἄνω ἀπόφασις τοῦ Α.Χ.Σ. μετὰ τὴν ὑπογραφήν της ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, θέλει ἀποσταλῇ εἰς Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως πρὸς δημοσίευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λαγάκου, Τ. Κεφαλληνοῦ καὶ Φ. Βουνάτσου. Ἔγγραφά σας ὑπ’ ἀριθ. 20704)14.12.65, 19291)23. 11.65, 19309)23.11.65, 19295)23.11.65 καὶ 19442)25. 11.65, 21546)23.12.65, 21538)23.12.65 καὶ 21556) 23.12.1965. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὡς ἄνω ὑμετέρων ἐγγράφων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθμ. 1) 769 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λαγάκου 2) ἐπερωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ 3) ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Βαρδινογιάννη κ.λ.π. 4) 609 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Λ. Κύρκου κλπ. 5) 138 ἐπερωτήσεως τῶν αὐτῶν κ.κ. βουλευτῶν 6) 196 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μαλλιάκα 7) 621 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κεφαλληνοῦ καὶ 8) 839 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Βουνάτσου «περὶ τῆς λήψεως μέτρων προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 228)9.12.65 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσθη ἡ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου συγκέντρωσις ἐλαιολάδου ἐσοδείας 1965–66 εἰς τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον δι’ ἐλαιόλαδα 5% ἐλαϊκῆς ὀξύτητος καὶ ἀναλόγου τιμὰς διὰ τὰ ἐλαιόλαδα καλυτέρας ποιότητος. Δεδομένου ὅτι διὰ τῶν Κυβερνητικῶν μέτρων ἀποσκοπεῖται ἡ προστασία κυρίως τῶν μικροπαραγωγῶν ἀπεφασίσθη ὅπως δικαίωμα παραδόσεως ἐλαιολάδου εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἔχωσι μόνον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ κάτοχοι μέχρι 400 ἐλαιοδένδρων. Οἱ μεγάλοι ἐλαιοπαραγωγοὶ προβλέπεται ὅτι θὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των εἰς ἱκανοποιητικὰς δι’ αὐτοὺς τιμάς, καθ’ ὅσον αἱ τιμαὶ συγκεντρώσεως ἀποτελοῦν τὴν βάσιν στηρίξεως τῶν τιμῶν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. 2. Αἱ εἰσαγωγαὶ σπορελαίων ἐνεργοῦνται κατ’ ἔτος βάσει προγράμματος ἀπορροφήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας παρεχομένης εἰς γεωργικὰ προϊόντα καὶ ἀποσκοποῦν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς εἰς λιπαρά. Ἤδη κρατικὸν σπορέλαιον διατίθεται μόνον εἰς Βιομηχανίας καὶ Βιοτεχνίας διὰ τὴν παρασκευὴν μαγειρικῶν λιπῶν, καθὼς καὶ εἰς ἐλαιεμπορικὰς ἐπιχειρήσεις πρὸς διάθεσίν του εἰς τὴν κατανάλωσιν τυποποιημένον ἐντὸς πλαστικῶν φιαλῶν. Ἡ κυκλοφορία τοῦ κρατικοῦ σπορελαίου εἰς τὴν ἀγορὰν χῦμα εἶναι ἀπηγορευμένη. 3. Ἡ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου παρασκευὴ μίγματος ἐλαίων καὶ ἡ ὑπὸ ἔλεγχον κυκλοφορία τούτου εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀποσκοπεῖ, εἰς τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ χαμηλοῦ εἰσοδήματος καταναλωτῶν δι’ ἐλαίου καλῆς ποιότητος καὶ μικρᾶς τιμῆς. Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι διὰ τῆς κυκλοφορίας τοῦ μίγματος διευκολύνεται ἡ νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου, δὲν εὐσταθεῖ διότι οἱ ρέποντες πρὸς τὴν νοθείαν ἔμποροι δύνανται κάλλιστα διὰ τὴν διάπραξιν ταύτης νὰ χρησιμοποιήσωσι σπορέλαια, τὰ ὁποῖα καὶ καταλληλότερα εἶναι διὰ τὴν ἀνάμιξίν των μετὰ τοῦ ἐλαιολάδου ἀφοῦ τοὺς ἀφαιρεθοῦν αἱ χρωστικαὶ οὐσίαι καὶ εἰς οὐδένα ἀγορανομικὸν περιορισμὸν ὑπόκεινται περὶ τὴν ἐλευθέραν ἐμπορίαν των. Τούτων οὕτως ἐχόντων διὰ τῆς παρασκευῆς καὶ κυκλοφορίας τοῦ κρατικοῦ μίγματος ἐλαίων, δημιουργοῦνται αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις διὰ μίαν μόνιμον καὶ σταθερὰν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου διὰ τὴν ἀπόκτησιν μονίμων ἀγορῶν τοποθετήσεως ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ τοῦ προϊόντος ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον. 4. Τὸ θέμα τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου παρακολουθεῖται ἀγρύπνως ὑπὸ τῶν Ἀγορανομικῶν Ἀρχῶν τῆς Χώρας διενεργουμένων πρὸς τοῦτο συνεχῶν δειγματοληψιῶν καὶ διοικητικῶν ἐλέγχων. Διὰ τὴν πρόληψιν ταύτης ἐθεσπίσθη τὸ μέτρον τῆς δεσμεύσεως τῶν μικροβάθμων βρωσίμων πυρηνελαίων (μέχρι 35) καὶ ἡ ἐξαγορὰ τούτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Ὡσαύτως ἔχει ἀπαγορευθῆ ἡ μεταφορὰ τῶν πάσης φύσεως, σπορελαίων εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγοὺς περιφερείας τῆς Χώρας καὶ ἡ καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν κυκλοφορία χῦμα τοῦ κρατικοῦ σπορελαίου. Εἰς τοὺς νοθευτάς, πέραν τῆς ποινικῆς καταδίκης των ὑπὸ τῶν Ἀγορανομικῶν Δικαστηρίων, ἐπιβάλλεται καὶ διοικητικὴ κύρωσις διακοπῆς χορηγήσεως ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων. 5. Ἡ θέσπισις ὑποχρεωτικῆς τυποποιήσεως τῶν κυκλοφορούντων ἐλαιολάδων δὲν ἐνδείκνυται σήμερον, ὡς μὴ συμφέρουσα τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς καταναλωτὰς λόγῳ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς τιμῆς τούτων διὰ τῶν ἐξόδων συσκευασίας. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι τὰ ἐντὸς λιθογραφημένων δοχείων ἰδίᾳ μικρᾶς χωρητικότητος κυκλοφοροῦντα σήμερον ἐλαιόλαδα, προσφέρονται εἰς τιμὴν αἰσθητῶς ἀνωτέραν τῶν ἐντὸς βαρελίων συσκευασμένων, διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον, ἡ εὐρεῖα κατανάλωσις προτιμᾷ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ χῦμα ἐλαιολάδου. Διὰ ταῦτα προεκρίθη ὅπως ἡ τυποποίησις τῶν ἐλαιολάδων ἐφαρμοσθῇ ἀρχικῶς προαιρετικῶς, μέχρις ἐθισμοῦ τῆς καταναλώσεως. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον προβαίνει ἤδη εἰς τὴν χορήγησιν ἐγκριτικῶν ἀδειῶν εἰς τὰς ἐπιθυμούσας τὴν τυποποίησιν ἐλαιοεμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἐνισχύει ταύτας διὰ τῆς διαθέσεως ἐλαιολάδων καὶ σπορελαίων ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων μὲ πιστωτικὰς διευκολύνσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΚΛ. ΠΙΑΛΟΓΛΟΥ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Πετροπούλου καὶ Γ. Σερπάνου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Πετροπούλου καὶ Γ. Σερπάνου, κατατεθεισῶν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 345 καὶ 457 ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν, διαβιβασθεισῶν ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17672)14636)15.10.65, 18446)15261) 8.11.65, 4011)18790)15.11.65 καὶ 4020)18799)15.11. 65 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ πριμοδότησιν καπνῶν περιφερείας Αἰτωλ)νίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται θέμα, ἐρρυθμίσθη ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 304)6.12.1965 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἐγκριθείσης τῆς καταβολῆς συμπληρωματικῆς τιμῆς (πρὶμ) εἰς παραγωγοὺς καπνῶν, ἐσοδείας, 1964, τῶν ποικιλιῶν «Μυρωδᾶτα Ἀγρινίου» καὶ «Μυρωδᾶτα Σμύρνης» τῆς ὡς εἴρηται περιφερείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20677)1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Φροντιστῆ, κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 738)65 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἕκαστον ἐπιμελητήριον κέκτηται βάσει τῆς κειμένης Νομοθεσίας, ἴδιον ἐσωτερικὸν Κανονισμὸν ἐγκεκριμένον διὰ Β. Δ)τος. Οἱ περισσότεροι τῶν ὡς ἄνω κανονισμῶν ἐκδοθέντες ὀλίγον χρόνον πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, περιελάμβανον καί τινας εὐεργετικὰς διατάξεις περὶ προαγωγῆς τῶν στερουμένων τῶν τυπικῶν προσόντων ὑπαλλήλων καὶ περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐξερχομένων τοιούτων. Δυστυχῶς τινὲς τῶν Κανονισμῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ τοῦ ἐπιμελητηρίου Βόλου ἐξεδόθησαν ἀμέσως μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περιλάβουν καὶ τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τῶν πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος ἐκδοθέντων Κανονισμῶν καὶ ἀντιτιθεμένας, πρὸς τὸν ἀνωτέρω Κώδικα, συμφώνως πρὸς σχετικὰς γνωμοδοτήσεις τοῦ κατὰ νόμον ἁρμοδίου ἐν προκειμένῳ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἤδη διὰ τοῦ συνταχθέντος ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου σχεδίου Νόμου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης περὶ ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν ἐπιμελητηρίων Νομοθεσίας τὰ ὡς ἄνω θέματα ρυθμίζονται κατὰ τρόπον ἑνιαῖον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἁπάντων τῶν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἐπιμελητηρίων. Τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου ἀπεστάλη εἰς ἅπαντα τὰ ἐπιμελητήρια ἵνα ἐκφέρωσι τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις των, μετὰ δὲ τὴν ἐπικειμένην τελικὴν αὐτοῦ ἐπεξεργασίαν θέλει κατατεθῆ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 673 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19947)16363) 4.12.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, ὑπ’ ἀριθ. 12 θέμα, τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει, ἐρρυθμίσθη ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 204)11.11.65 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐγκριθείσης τῆς καταβολῆς καὶ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς Κοινότητος Ροδολείβους Σερρῶν συμπληρωματικῆς τιμῆς (πρὶμ) ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν των ἐσοδείας 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαχρήστου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19712)30.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 640 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθανασίου Παπαχρήστου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναμπέλωσιν καταστραφεισῶν περιοχῶν καὶ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)22.6.65 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κοινοπραξία ἰδιωτικῶν φυτωρίων ἀντιφυλλοξηρικῶν κλημάτων (Κ.Ι.Φ.Α.Κ.) ὑπέβαλεν ἡμῖν τὰς ὑπ’ ἀριθ. 186) 4.11.65 καὶ 200)22.12.65 αἰτήσεις της, κοινοποιήσασα ἅμα ταύτας καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, αἰτουμένη τὴν τροποποίησιν τῆς ἰσχυούσης ὑπ’ ἀριθ. 42)14.9.62 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, δυνάμει τῆς ὁποίας εἶχον καθορισθῆ αἱ τιμαὶ πωλήσεως μοσχευμάτων Ἀμερικανικῶν Ἀμπέλων. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν διὰ σχετικοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐγγράφου της ᾐτήσατο τὰς ἀπόψεις αὐτοῦ ὡς ἁρμοδίου ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος προκειμένου νὰ προέλθῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 99123) 5974)8.6.65 καὶ 1469–20)8625)22.7.65 ἐγγράφων του ἐπρότεινε τὴν τροποποίησιν τῆς ἰσχυούσης Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, συνεπεία αὐξήσεως ἐνίων συντελεστῶν κόστους ὡς καὶ τὰς τιμὰς κατὰ κατηγορίαν ἐρρίζων, αἵτινες ἤθελον ἰσχύσει ἀπὸ τῆς προσεχοῦς παραγωγῆς. Κατόπιν τούτου προήλθομεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)22.6.65 Ἀγορανομικῆς διατάξεως ἥτις μεταγενεστέρως ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς νῦν ἰσχυούσης τοιαύτης ὑπ’ ἀριθ. 51)16.8.65. Πέραν τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἄλλην ἀνάμιξιν εἶχεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΚΟΘΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Φροντιστῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀριθ. 18860)15618)15.11.65 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Φροντιστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ εἰς τὴν ἐρώτησίν του ἀναφερομένη δρᾶσις τοῦ δ)λου Παπαναστασίου Δημητρίου, ὑποψηφίου Ἐπιθ)τοῦ Μουσουλμανικῶν Σχολείων ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου Ἐπιλογῆς Ἐπιθεωρητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγεώργη, Ι. Παπαδημητρίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17668)18069, 1894, 18640, 18793, 18794, 18814, 18817, 18644, 18775, 17908, 17917, 17784, 1758 καὶ 17585 τοῦ 1965 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγεώργη, Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Παππᾶ, Δ. Δαβάκη, Ν. Σκοπούλη, Γ. Σερπάνου, Π. Σταυροπούλου, Κ. Πετροπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Δαβάκη, Πασχάλη Δούκα, περὶ πληρώσεως τῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν σχολείων Μ.Ε. 1) Καστορίου Λακεδαίμονος, 2) Ἀριστομένους Μεσσήνης, 3) Μολάων 4) Δολιανῶν, 5) Νεοχωρίου–Μεσολογγίου, 6) Βονίτσης 7) Νικησιάνης Καβάλας, 8) Ἐλευθερουπόλεως καὶ 9) Παραβόλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι δι’ ἀποφάσεων ἡμῶν δημοσιευθεισῶν ἤδη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 341 (τ. Γʹ) ΦΕΚ διωρίσθησαν ἐσχάτως χίλιοι (1000) περίπου καθηγηταὶ Μ.Ε. πασῶν τῶν εἰδικοτήτων κατανεμηθέντες εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν. Μέρος τῶν διορισθέντων ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν Μ.Ε. εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν ὁποίων ὑπάγονται τὰ ὡς εἴρηται σχολεῖα πρὸς πλήρωσιν τῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀχ. Παπαλουκᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἀριθ. 21118)17444 ἀπὸ 18.12.65 ἐγγράφου σας καὶ τῆς εἰς αὐτὸ συν)νης 792 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀχ. Παπαλουκᾶ, περὶ τῆς καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγῆς εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπ)κὰ ἱδρύματα τῶν τέκνων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην καθ’ ὅσον ἀπαιτεῖται πρὸς τοῦτο λῆψις ἰδίου νομοθετικοῦ μέτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20893)17185)16.12.65 καὶ τῆς εἰς αὐτὸ προσηρτημένης ἀριθ. 783 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ, περὶ τῆς καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγῆς εἰς τὰς Θεολογικὰς Σχολὰς τῶν κληρικῶν τῶν μετασχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς λῆψιν Ἀκαδημαϊκοῦ Ἀπολυτηρίου καὶ μὴ τυχόντων τούτου διὰ τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὰς Σχολὰς ταύτας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον σύμφωνον, δι’ ὃ εἰς καταρτισθὲν νομοσχέδιον, ὅπερ θὰ κατατεθῇ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, περιλαμβάνεται καὶ τὸ θέμα τῆς καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ὁριζομένου ἀριθμοῦ εἰσακτέων εἰσαγωγῆς κληρικῶν εἰς τὰς ἀνωτέρω Σχολάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1966

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ 17669)1965 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν 342 ἐρώτησις «περὶ ἱδρύσεως Λυκείου εἰς τὸν Δῆμον Φαρκαδόνος Τρικάλων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς ὅτι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν.Δ. 4379)1964 ἡ ἵδρυσις νέων σχολείων Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως δέον νὰ ἀκολουθῇ τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος προβλεπομένην διαδικασίαν. Κατὰ τὴν διαδικασίαν ταύτην ὑποβάλλονται ὑπὸ τῶν κατὰ Νομοὺς συσταθεισῶν πενταμελῶν Ἐπιτροπῶν εἰς τὴν ἐν τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ ἑδρεύουσαν τετραμελῆ Ἐπιτροπήν, προτάσεις περὶ τῶν ἱδρυτέων ἐν τῇ περιφερείᾳ τῶν Σχολείων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προτάσεων τούτων καταρτίζει τὸν τελικὸν πίνακα τῶν ἱδρυτέων σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ὅστις κυρούμενος διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δημοσιεύεται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰσχύει ἐπὶ μίαν τριετίαν. Ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου θέματος ἡ ὡς εἴρηται Ἐπιτροπὴ τοῦ Νομοῦ Τρικάλων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)11.6.65 πράξεώς της ὑποβληθείσης ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 22637)9.7.65 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Τρικάλων προέτεινε τὴν ἵδρυσιν Λυκείου εἰς τὸν Δῆμον Φαρκαδόνος μὲ ἕδραν τὴν Φαρκαδόνα εἰς ἣν λειτουργεῖ τριτάξιον Γυμνάσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24ῃ Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18447)15252)8.11.65 ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη πρὸς ἡμᾶς ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 184)21.10.65 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τὴν ὁποίαν περιελήφθη διάταξις καθιεροῦσα τὸ μεταθετὸν τῶν ἀρχιερέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ρύθμισις τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν κατέστη ἀναγκαία καὶ ἐπείγουσα, ἐπειδή, ἐξόχως σοβαροὶ πνευματικοὶ καὶ ἐθνικοὶ λόγοι δὲν ἐπέτρεπον νὰ βραδύνῃ ἡ θεραπεία τῆς ὑφισταμένης ἀνωμαλίας τῆς ἐπ’ ἀόριστον ἀναβολῆς πληρώσεως τῶν ἀπὸ μακροῦ χρόνου κενῶν τούτων ἑδρῶν, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἀνέρχονται εἰς 16. Αἱ ἀναγκαῖαι διὰ τὴν κατασίγασιν τοῦ ἀνακύψαντος περὶ τὸ θέμα τοῦτο ἰδιαιτέρως φθοροποιοῦ διὰ τὸ κῦρος τῆς ἐκκλησίας θορύβου καὶ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς γαλήνης καὶ ἠρεμίας εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἐκκλησίας, ὡς καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἁρμονίας σχέσεων μεταξὺ Κράτους καὶ Ἐκκλησίας ἐπέβαλον τὴν ἔκδοσιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι αἱ ἀπὸ μακροῦ χρόνου παρεχόμεναι εἰς τὴν ἐκκλησίαν ὑπὸ τῆς πολιτείας ὑποσχέσεις πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος ἔμενον ἀπραγματοποίητοι. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν ἡ πολιτεία κατέφυγεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀνωτέρω πράξεως, ἵνα κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων, ἔχουν πληρωθῆ αἱ Μητροπολιτικαὶ ἕδραι, δοθέντος ὅτι διὰ νὰ συντελεσθῇ ἐκλογὴ καὶ χειροτονία 16 νέων Ἀρχιερέων ἀπαιτεῖται μακρὰ διαδικασία. Ἡ καθιέρωσις τοῦ μεταθετοῦ, συμφωνούσης καὶ τῆς Ἐκκλησίας διὰ δύο μόνον Μητροπόλεις, ἤτοι α) Πειραιῶς καὶ β) Σερρῶν καὶ Νιγρίτης ἐγένετο διότι αἱ Μητροπόλεις αὗται ἀποτελοῦν περιπτώσεις ἐπιβαλλούσας ἐκ τῶν πραγμάτων τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τοῦ μεταθετοῦ, ἥτις γίνεται ἀποδεκτὴ ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ἐπιστημονικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς παράγοντας, μόνον ὁσάκις τὸ συμφέρον τῆς ἐκκλησίας ἀπαιτῇ τοῦτο, καθόσον καὶ λόγῳ τῆς ἐκτάσεως αὐτῶν καὶ λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν πιστῶν, οἱ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν Μητροπολῖται δέον, ἐκτὸς τῶν ἄλλων προσόντων, νὰ διαθέτουν καὶ μακρὰν πεῖραν διοικήσεως. Ἄλλωστε, ἡ διὰ μεταθέσεως πλήρωσις Μητροπόλεων προβλέπεται καὶ ὑπὸ τοῦ σχεδίου τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν ἁρμοδιωτέρων πνευματικῶν προσωπικοτήτων τῆς χώρας, Ἀρχιερέων καὶ Καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4343)1962. Πρὸς τούτοις σημειοῦται, ὅτι διὰ τὴν Μητρόπολιν Πειραιῶς προεβλέπετο ἡ πλήρωσις αὐτῆς διὰ μεταθέσεως ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ἀπὸ 16)17.2.1959 Β. Δ)τος. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ οἰκεῖον νομοσχέδιον μετὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος ἀπαιτουμένης ἐκθέσεως, θέλει προωθηθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τεθῆ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τοῦ 17458)65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν 303 ἐρώτησις, περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν παλαιῶν πηλικίων εἰς τοὺς μαθητὰς τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ ἐπαναφορὰ τῶν πηλικίων, καθ’ ὅσον εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ Δυτικοῦ κόσμου ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς μαθητὰς πηλίκιον καὶ ὁμοιόμορφος στολή, διότι τοῦτο εἶναι ἔθος τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων. Ἄλλωστε τὸ μέτρον τοῦτο ἐφηρμόζετο μέχρι πρό τινος μόνον διὰ τοὺς μαθητὰς τῶν ἐπαρχιῶν καὶ οὐχὶ τῆς Πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19710)30.11.65 ἐγγράφου σας, ἀναφορικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, ὅτι τὸ Λύκειον–Γυμνάσιον Λόφου Ἀξιωματικῶν, ἔχει ἐφοδιασθῆ μὲ τὴν πλήρη σειρὰν τῶν ὀργάνων Φυσικῆς Πειραματικῆς, τιμολογημένης ἀξίας δραχ. 27.000. Ἤδη συνετάγη ἀπόφασις διὰ τὴν δωρεὰν χορήγησιν προβολέων σταθερῶν εἰκόνων μετὰ τριάκοντα ταινιῶν φὶλμ στρὶπς, τιμολογημένης ἀξίας δραχ. 2.800, ὡς καὶ ὀργάνων χημείας μετὰ χημικῶν οὐσιῶν τιμολογημένης ἀξίας δραχ. 3.000, ἅτινα δὲν παρέλαβε κατὰ τὴν διανομὴν ἥτις ἐγένετο εἰς τὰ ἄλλα Λύκεια–Γυμνάσια, διότι δὲν εἶχεν εἰσέτι συσταθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17983)25.10.65 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 372)65 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑτέρας ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸν Νομὸν Φωκίδος, μὲ ἕδραν τὸ Λιδωρίκιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τοῦ Β. Δ. 932)1965, δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 223)30.11.1965 Φ.Ε.Κ., τεῦχος Αʹ, ἱδρύθη Ἐπιθεώρησις Δημοτικῶν Σχολείων εἰς τὸν Νομὸν Φωκίδος μὲ ἕδραν τὸ Λιδωρίκιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγιώργη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17668)65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγιώργη καὶ Ι. Παπαδημητρίου κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 341 ἐρώτησις περὶ πληρώσεως τῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν σχολείων Μ. Ε. Καστορίου–Λακεδαίμονος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 431)1965 (τ. Γʹ) ΦΕΚ ἐδημοσιεύθησαν ἀποφάσεις περὶ διορισμοῦ εἰς σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως χιλίων (1000) περίπου καθηγητῶν καὶ ἐκοινοποιήθησαν ἤδη αὗται εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἐλπίζομεν δέ, ὅτι λίαν προσεχῶς οὗτοι θὰ ἀναλάβουν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς εἰς ἃς διωρίσθησαν θέσεις. Μέρος τῶν καθηγητῶν τούτων ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ε. τῆς ΙΓʹ ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας, πρὸς πλήρωσιν τῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν σχολείων τῆς δικαιοδοσίας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19219)15875)22.11.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 594 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θανοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἤδη ἔληξεν ἡ προθεσμία ὑποβολῆς προσφορῶν, παραταθεῖσα δὶς διὰ τὸν ἐν θέματι διαγωνισμὸν ἀπὸ 20.11.65, εἰς τοῦτον δὲ μετέσχον εἴκοσι τρεῖς Ἑταιρεῖαι, ἐξ ὧν τινές, συνεργαζόμεναι μετὰ Ἑλληνικῶν τοιούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Β. Νεφελούδη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 420 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Β. Νεφελούδη, σχετικῶς μὲ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ 13ου δημ. σχολείου Περιστερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ σχολεῖον εἶναι 10θέσιον καὶ ἔχει ἐγγεγραμμένους 566 μαθητάς. Εἰς αὐτὸ ὑπηρετοῦν ὀργανικῶς 8 διδάσκαλοι καὶ ἐτοποθετήθη προσωρινῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 153399)17.11.1965 ἀποφάσεως εἷς εἰσέτι διδάσκαλος. Ἐπὶ τούτοις, διετάχθη ὁ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς Δημ. Σχολείων ἵνα μεριμνήσῃ τὸ ταχύτερον διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19041)15741)17.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 547 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ θιγόμενα ὑπ’ αὐτοῦ ζητήματα ἀπασχολοῦν σοβαρῶς τὰς ἑκάστοτε καὶ τὴν σημερινὴν Κυβερνήσεις, ὡς τυγχάνει γνωστὸν εἰδικῶς δὲ ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας εἰς περιπτώσεις σεισμῶν κυρίως λαμβάνει πᾶν ἐπιβεβλημένον μέτρον πρὸς ταχίστην ἀντιμετώπισιν τῶν δημιουργουμένων προβλημάτων διδακτηρίων, δὲν ἀρκεῖται εἰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν καὶ σχετικῶν στοιχείων ἐκ μέρους τῶν περιφερειακῶν Ἀρχῶν, ἀλλ’ ἀποστέλλει καὶ ὑπαλλήλους τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας (ὡς ἐγένετο μὲ τοὺς σεισμοὺς τῆς παρελθούσης ἀνοίξεως, ὅτε μετέβησαν ἐπὶ τόπου πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἐπελθουσῶν ζημιῶν οἱ Μηχανικοὶ Θ. Κοντὸς καὶ Ὑπομηχανικὸς Β. Ἀνδριόπουλος) καὶ πέραν τούτου ἐνισχύει χρηματικῶς τόσον τὰ οἰκεῖα Νομαρχιακὰ Ταμεῖα, ὅσον καὶ ἀπ’ εὐθείας (ἀναλόγως τῶν περιπτώσεων) τὰς Σχολικὰς Ἐφορείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ. Ἐπὶ τοῦ 3790)65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 310 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ, περὶ μεταθέσεως τῆς φιλολόγου καθηγητρίας Αἰκατερίνης Γκουτζινοπούλου τοῦ Γυμνασίου Θηβῶν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἁλμυροῦ, ὅπου ὑπηρετεῖ ὡς Διευθυντὴς τοῦ Ὑποκ)τος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὁ σύζυγός της, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν ὅτι 1) διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 163162)30 Νοεμβρίου 1965 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἀπεσπάσθη ἡ ὡς εἴρηται καθηγήτρια εἰς Γυμνάσιον Ἁλμυροῦ μέχρι λήξεως τοῦ τρέχ. σχολικοῦ ἔτους καὶ 2) διὰ τὸ θέμα τῆς μεταθέσεώς της δέον νὰ ὑποβάλῃ σχετικὴν αἴτησιν μετὰ δικαιολογητικῶν εἰς τὸν ἁρμόδιον Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου 1966. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19793)16244)1.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς συνημμένης εἰς τοῦτο τηλεγραφικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πάντα τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Πατρῶν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς Διοικούσης τὸ ἐν λόγῳ Πανεπιστήμιον Πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον περὶ παρουσιαζομένης ἐντόνου καὶ περιέργου ἀναταραχῆς εἰς τὰ πνευματικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ ἱδρύματα, σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι εἰς πάντα τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας οὐδεμία ἀναταραχὴ παρατηρεῖται, ἀλλὰ ἀντιθέτως ταῦτα ἤρχισαν ἤδη κανονικῶς τὸ ἔργον των τοῦ νέου ἀκαδημ. ἔτους, ἀφωσιωμένα εἰς τὴν σοβαρὰν ἀποστολήν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19058)15758)17.11.1965 ἐγγράφου σας καὶ τῆς εἰς αὐτὸ συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 564 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου, περὶ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν κατηγορίας 190,5 καὶ ἄνω μονάδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει, μνημονευομένης ἀποφάσεως ἡμῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη σύγκρισις τῆς κατηγορίας ταύτης πρὸς τοὺς συμμετέχοντας εἰς τὸν διαγωνισμὸν Ἀκαδημαϊκοῦ Ἀπολυτηρίου κατὰ τὰ ἀκαδημαϊκὰ ἔτη 1965–66 καὶ 1966–67, χωρὶς οὗτοι νὰ ὑποχρεοῦνται εἰς συμμετοχὴν εἰς τὰς ἐξετάσεις ταύτας, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Ἤδη, κατὰ τὸ τρέχον Ἀκαδημ. ἔτος 1965–66 εἰσάγονται ἐκ τῆς κατηγορίας ταύτης εἰς τὰ ὡς ἄνω ἱδρύματα 1057. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19214)22.11.1965 ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ρύθμισις τοῦ θέματος τῆς πληρώσεως τῶν ἀπὸ μακροῦ χρόνου κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν κατέστη ἀναγκαία καὶ ἐπείγουσα ἐπειδὴ ἐξόχως σοβαροὶ πνευματικοὶ καὶ ἐθνικοὶ λόγοι δὲν ἐπέτρεπον νὰ βραδύνῃ περαιτέρω ἡ θεραπεία τῆς ὑφισταμένης ἀνωμαλίας. Ἡ διὰ τῆς αὐτῆς πράξεως ρύθμισις τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν ἐφημεριακῶν θέσεων τῶν παραμεθορίων Ἱ. Μητροπόλεων, δι’ ὑποψηφίων τῆς κατηγορίας τῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 1859)58 κεκτημένων ἠλαττωμένας γραμματικὰς γνώσεις, ἐγένετο ἀποδεκτὴ λόγῳ τῆς ὀξύτητος τοῦ προβλήματος καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαρωτάτου κοινωνικοῦ θέματος τῆς πληθώρας τῶν ἀπὸ μακροῦ ἀδιορίστων θεολόγων, δοθέντος, ὅτι οὕτω δημιουργεῖται δυνατότης διορισμοῦ τούτων εἰς τὰς ἀπὸ μακροῦ χρόνου κενὰς ἐφημεριακὰς θέσεις χωρίων καὶ κωμοπόλεων. Ἡ ἔκδοσις τῆς περὶ οὗ πρόκειται πράξεως σκοπὸν εἶχε νὰ ἐπισημοποιήσῃ τὴν ἀποδοχὴν ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων καὶ τὸν κατευνασμὸν τῶν πνευμάτων τόσον τῆς Ἱεραρχίας, ὅσον καὶ τῶν Χριστιανῶν. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν ὅμως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 181)65 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱεραρχίας διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν χηρευουσῶν Ἱ. Μητροπόλεων, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 880)18.11.65 Β. Δ. περὶ λήξεως τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις κατήρτισε καὶ κατέθεσεν ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον «περὶ ρυθμίσεως Ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων», διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιχειρεῖται μία βαθεῖα ἀλλ’ ἀπολύτως ἀναγκαία τομὴ εἰς τὸν νοσοῦντα ὀργανισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς καὶ τοῦ Ἔθνους γενικώτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19211)15867)22.11.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 586)65 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ, σχετικῶς μὲ τὸ 500δραχμον ἐπίδομα τὸ χορηγούμενον εἰς ἱερεῖς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ τιθέμενον ζήτημα ἐρρυθμίσθη ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25731)12.11.1965 ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ ἧς ὁρίζεται, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐνοριτῶν θὰ γίνεται βάσει τῶν σημερινῶν πραγματικῶν δεδομένων καὶ οὐχὶ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ ἔτους 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17758)19.10.65 ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 15.10.66 κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου ἐρωτήσεως, σχετικῆς μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπαγόρευσιν τῆς συγκεντρώσεως τῆς Ε.Φ.Ε.Ε. ἐντὸς τοῦ χώρου τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Προαυλίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἐγνωρίσαμεν ἡμῖν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4968)19.11.1965 ἐγγράφου του, τὸ Πρυτανικὸν Συμβούλιον ἀπηγόρευσε τὴν ἐν λόγῳ συγκέντρωσιν τῆς 6.10.1965, διότι ἐπρόκειτο νὰ ἔχῃ ὡς θέμα, ἐκτὸς τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως, θέματα πολιτικά. Ταῦτα κατὰ τὸ ἐν ἰσχύϊ Π. Δ. τοῦ Μαρτίου 1929 δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτελέσουν τὸ ἀντικείμενον φοιτητικῆς συγκεντρώσεως ἐντὸς Πανεπιστημιακοῦ χώρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ἐζήτησε νὰ γίνῃ, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀπεργιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον. Θὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις μεταξὺ τῶν Ἀρχηγῶν καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Κομμάτων.

§6Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Διατὶ νὰ μὴ γενικευθῇ ἡ συζήτησις;

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γενικευθῇ, διότι εἶναι συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ἐντοπίζεται μεταξὺ τῶν ἡγετῶν. Εἶναι συμπεφωνημένη ἡ ἀπόφασις.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη εὐχαρίστως τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀπεργιῶν, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ θέλει νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας, διὰ νὰ ἐξηγήσῃ πρὸς τὸ Σῶμα καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πῶς κατὰ τὴν γνώμην της, ἔχει τὸ θέμα. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ ἰδιαιτέρως τὰς τελευταίας ἑβδομάδας καὶ τὰς τελευταίας ἡμέρας εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἰδιαιτέρως ἐντόνων καὶ ἰδιαιτέρως εὐρέων ἀπεργιακῶν ἐκδηλώσεων. Αἱ ἀπεργιακαὶ ἐκδηλώσεις ἐν μέρει εἶναι ἀπεργίαι κλάδων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐν μέρει ἀπεργίαι ἐργαζομένων εἰς ἄλλους κλάδους τῆς παραγωγῆς. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, κατὰ τὴν χθεσινὴν σύντομον ἀπάντησίν μου εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, νὰ τονίσω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἀπεργιακὴ αὐτὴ κινητοποίησις δὲν ἐπιδιώκει ἁπλῶς τὴν ἱκανοποίησιν οἰκονομικῶν αἰτημάτων ἐργαζομένων διαφόρων κατηγοριῶν, διαφόρων κλάδων, ἀλλὰ κατὰ ποσοστὸν σημαντικὸν ὑπηρετεῖ πολιτικὰς ἐπιδιώξεις. Τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτὸν θὰ ἐπιχειρήσω νὰ θεμελιώσω εὐθὺς ἐν συνεχείᾳ. Προηγουμένως ὅμως, ἐπιθυμῶ καὶ τὸ θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ θέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἰς πολὺ γενικὰς γραμμὰς τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν αἱ ἀπεργίαι καὶ νὰ ἀναλύσω τὸ θέμα ὅπως παρουσιάζεται κατὰ κλάδους. Πολὺ ἀπησχόλησε τὰς Ἀθήνας, τὴν μείζονα περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ἀπεργία τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, ἡ ἀπεργία, ἡ ὁποία διήρκεσεν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας καὶ ἡ ὁποία τελευταίως ἐλύθη. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν, ἀπεργία δὲν ὑπάρχει, εἶναι ὅμως χρήσιμον νὰ ἀναδράμωμεν εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ ἀναλύσω τὸ θέμα. Τὸ προσωπικὸν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶχε λάβει ἤδη ἀπὸ τὸ 1964 αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν μερικῶς ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου καὶ μερικῶς ἀπὸ 1ης Ἰουνίου 1964 τῆς τάξεως τῶν 14 καὶ 65%, ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ μισθολογίου. Διὰ προσφάτου ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν, ἐνεκρίθη περαιτέρω αὔξησις, ἡ ὁποία ἦτο οὐσιωδῶς μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν αὔξησιν, ἡ ὁποία εἶχε δοθῆ τὸν περασμένον χρόνον, ἦτο αὔξησις τῆς τάξεως τῶν 20%, διὰ τὴν ἀκρίβειαν 19,88%. Ἡ δευτέρα αὐτὴ αὔξησις προστιθεμένη εἰς τὴν προηγουμένην ἐδημιούργησεν εἰς διάστημα 18 μηνῶν συνολικὴν αὔξησιν 37,58%. Δοθέντος, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας, προκειμένου περὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀποτελεῖ τὸ 45% τοῦ συνολικοῦ κόστους ἐκμεταλλεύσεως, τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἀστικὰς συγκοινωνίας, εἶναι εὔλογον, ἡ αὔξησις αὐτή, ἡ διπλῆ, ἐπαναλαμβανομένη ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, νὰ ἔχῃ ἀμέσους ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ κομίστρου. Δοθέντος, ὅτι ἡ Η.Ε.Μ. διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πρώτην αὔξησιν τοῦ 1964 εἶχε προβῆ εἰς αὔξησιν τοῦ κομίστρου, διὰ τὴν ὁποίαν εἶχε γίνει δημοσία συζήτησις, ἡ Κυβέρνησις ἐδίστασε νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ἡ ὁποία συνεπήγετο νέαν αὔξησιν τοῦ κομίστρου. Πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι δυνάμει τῆς ἰσχυούσης παλαιᾶς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ., ἡ Ἑταιρεία ἔχει δικαίωμα μονομεροῦς αὐξήσεως τοῦ κομίστρου. Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ ἐπιτύχῃ συνεννόησιν μὲ τὴν Η.Ε.Μ. καὶ κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν ἀσκήσεως ἐπιρροῆς, ὥστε νὰ δοθῇ τὸ μεγαλύτερον δυνατὸν ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως χωρὶς αὔξησιν τοῦ κομίστρου. Οἱ ἐργαζόμενοι εὐλόγως ἀπῄτουν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Ἐγένοντο πολλαὶ προσπάθειαι καὶ ἐπίμονοι διαπραγματεύσεις. Ἡ Κυβέρνησις μὲ συμπάθειαν βλέπει πᾶσαν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ παραβλέψῃ τὰς συνεπείας τῆς αὐξήσεως τοῦ κομίστρου. Τελικῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν ὅπως ἡ Ἑταιρεία ἀναλάβῃ νὰ καλύψῃ ἐξ ἰδίων της τὸ 10% τῆς ἐπὶ πλέον αὐξήσεως. Ἐπέτυχεν, ἐπίσης, οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ἀποδεχθοῦν μείωσιν τῆς αὐξήσεως εἰς 15% καὶ ἐπέτυχε συμφωνίαν, ὅτι μόνον τὸ 5% θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ κομίστρου, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι μόνον εἰς μίαν γραμμὴν πρόκειται ἡ Η.Ε.Μ. νὰ πραγματοποιήσῃ αὔξησιν τοῦ κομίστρου, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ 5%, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ μὲ τὰ σημερινά της ἔσοδα. Παράλληλον πρόβλημα εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ΑΣΠΑ καὶ τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα. Οἱ ἐργαζόμενοι αὐτοὶ ἔλαβον κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1965 αὔξησιν 10%. Ἡ αὔξησις αὐτὴ ἔχει ἀμέσους ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ κομίστρου. Ἡ Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν προέβη εἰς ἀναθεώρησιν τοῦ κομίστρου. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως νὰ προβῇ συνεπείᾳ καὶ αὐτῆς τῆς αὐξήσεως καὶ ἄλλων λόγων εἰς αὔξησιν τοῦ κομίστρου, ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τῶν ἀμέσων ἡμερῶν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ μετὰ τὴν αὔξησιν τοῦ 10% οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα καὶ τὴν ΑΣΠΑ ἔχουν ἀμοιβὴν κατωτέραν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ΗΕΜ, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου ἔλαβον καὶ περαιτέρω αὔξησιν. Κατὰ τὴν πεποίθησίν μου ἡ ἀνεργία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα καὶ τὴν ΑΣΠΑ, ἀπεργία ἀλληλεγγύης, ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ κερδίσουν εἰς πρώτην φάσιν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΗΕΜ διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ αἴτημα αὐξήσεως καὶ τῶν ὑπολοίπων, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἄμεσον ἐπίπτωσιν ἐπὶ τοῦ κομίστρου καὶ θὰ προκαλέσῃ νέαν αὔξησιν εἰσιτηρίων. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ἡ Βουλή, μὲ πολλὴν συμπάθειαν βλέπει τὰ αἰτήματα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ μὴ παραδεχθῆτε ὅλοι, ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦ κομίστρου, ἰδίᾳ εἰς τὰς Ἀθήνας, εἶναι πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα μέτρον αὐξήσεως. Πέραν αὐτοῦ δὲν πρέπει νὰ παρορᾶται, ὅτι τὰ ἐπίπεδα ἀμοιβῆς πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς ἰσορροπίαν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, καὶ ὅτι μία ὑπέρμετρος αὔξησις εἰς ἕνα συγκεκριμένον κλάδον εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ προβλήματα. Νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα καὶ τὴν ΑΣΠΑ πρέπει νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὰς στάσεις ἐργασίας, τὰς ὁποίας συνεχίζουν, δοθέντος, ὅτι ἐπὶ μέρους θεμάτων εἶναι πρόθυμος νὰ συζητήσῃ καὶ δοθέντος, ὅτι δὲν προβάλλεται αἴτημα γενικῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των, δοθέντος, ὅτι προσφάτως προσηρμόσθησαν αἱ ἀποδοχαί των. Ἑτέρα ἀπεργία, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ τὴν κοινὴν γνώμην τῶν Ἀθηνῶν ἰδιαιτέρως, εἶναι ἡ ἀπεργία τῶν ὑπαλλήλων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶχον καὶ ἔχουν παλαιά, χρονίζοντα αἰτήματα. Τὰ αἰτήματά των κατὰ βάσιν εἶναι τρία. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ χορήγησις ἑνὸς ἐπιδόματος 10%, τὸ ὁποῖον ἀπὸ μακροῦ χρόνου συζητεῖται καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἶχε δοθῆ κατ’ ἀρχὴν ὑπόσχεσις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Παπανδρέου. Τὸ δεύτερον αἴτημα εἶναι ἡ προώθησις ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἕτοιμον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ τὸ ὁποῖον βελτιώνει τὴν ἀμοιβὴν τῶν γραμματέων τῶν ἀπόρων κοινοτήτων. Τὸ πρῶτον αἴτημα τῆς αὐξήσεως 10% τῶν ἀποδοχῶν, συνεπάγεται δαπάνην 11 ἑκατομμυρίων ἐτησίως. Τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον βελτιώνει τὰς ἀποδοχὰς τῶν γραμματέων τῶν ἀπόρων κοινοτήτων συνεπάγεται δαπάνην 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τρίτον αἴτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι πρόσφατον καὶ ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, εἶναι ἡ ἔγκρισις ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον βελτιώνει τὴν θέσιν τόσον τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ὅσον καὶ τοῦ συνταξιοδοτουμένου προσωπικοῦ τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Τὸ δεύτερον σκέλος τὸ ἀναφερόμενον εἰς τοὺς συνταξιούχους, εἰς τὰ συνταξιοδοτικὰ θέματα, νὰ εἴπωμεν ἀκριβέστερον, τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, εἶχε τύχει παλαιοτέρας ἐπεξεργασίας καὶ ἦτο σχετικῶς ὥριμον. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως καὶ εἰς τὴν ἐπανένταξιν, τὴν μονιμοποίησιν καὶ προώθησιν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, εἶναι νομοσχέδιον νέον. Ἡ ἐπιβάρυνσις, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ νέον αὐτὸ νομοσχέδιον εἶναι τῆς τάξεως τῶν 88 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐπὶ ἐτησίας βάσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὑπαλλήλους κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀντιμετώπισε μὲ πολλὴν στοργὴν τὰ θέματά των, διότι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο, ὅτι τὸ Διάταγμα τὸ ὁποῖον χορηγεῖ τὴν αὔξησιν τοῦ 10% ἔπρεπε νὰ προωθηθῇ ἀμέσως· καὶ πράγματι ὑπεγράφη καὶ προωθεῖται. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν κοινοτικῶν γραμματέων τῶν ἀπόρων Κοινοτήτων, ἐπίσης ὑπογραφὲν ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον προωθεῖται. Τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον τῶν ὑπαλλήλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐπίσης ἐγκριθέν, προωθεῖται. Καὶ τὸ μόνον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προωθηθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν διότι συνεπάγεται τὴν σημαντικὴν δαπάνην τῶν 88 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐπὶ ἐτησίας βάσεως, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν εἶναι ἀκόμη πλήρως ὥριμον —δὲν ἐπρόλαβε τὸ Γενικὸν Λογιστήριον νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ— εἶναι τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν βαθμολογικὴν ἀνύψωσιν, τὴν μονιμοποίησιν καὶ τὴν ἔνταξιν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Μὲ τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν, ἐχορήγησε —ἀνακεφαλαιώνω— τὰ 11 ἑκατομμύρια διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ 10%, τὰ 20 ἑκατομμύρια διὰ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν Κοινοτικῶν Γραμματέων τῶν ἀπόρων κοινοτήτων καὶ τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, ἐπεφυλάχθη δὲ νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ βαθμολογικῆς ἀνυψώσεως μονιμοποιήσεως καὶ ἐντάξεως τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Καὶ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ὑπαλλήλων ἔστειλον τελεσίγραφον εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐδήλωσαν, ὅτι κατέρχονται εἰς ἀπεργίαν ἐὰν δὲν προωθηθῇ ἀμέσως τὸ τρίτον νομοσχέδιον. Τὸ τελεσίγραφον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἦτο δυνατὸν ἐξ ἀντικειμένου νὰ γίνῃ δεκτὸν δι’ οὓς λόγους εἶπον. Καὶ συνέβη νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν συνεχιζομένην ἀπεργίαν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Τρίτη ἀπεργία διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ ἐνημερώσω τὸ Σῶμα, εἶναι ἡ ἀπεργία τῶν ἀρτεργατῶν — μυλεργατῶν. Τὸ πρόβλημα τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν εἶναι καὶ εὐρύτατα γνωστόν. Τὸ Ταμεῖον Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν ἀποτελεῖ μίαν μόνιμον ἀνωμαλίαν εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, καὶ ὅπως κατέληξε τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐπιβαρύνει μονίμως τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Δοθέντος ὅτι, ἐνεκρίθη αὔξησις προσφάτως 12% τῶν συντάξεων, τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας ἐνέκρινε καὶ ἐφήρμοσε ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου, τὸ προβλεπόμενον ἐτήσιον ἔλλειμμα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 105 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀφήνω, ὅτι ἡ ὀφειλή, ἡ μέχρι σήμερον δημιουργηθεῖσα — ἀκάλυπτος φυσικὰ — εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐγγίζει τὰ 200 ἑκατομμύρια δραχμῶν, εἶναι 198.370.000 διὰ τὴν ἀκρίβειαν τὴν 31.12. 1965. Καὶ εἰς αὐτὰ τὰ 200 ἑκατομμύρια εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους ποὺ διανύομεν θὰ ἔχουν προστεθῇ ἄλλα 100 ἑκατομμύρια. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν βαρύτητα τοῦ προβλήματος. Ἡ Κυβέρνησίς μας παρὰ ταῦτα —καὶ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ προσέξητε, σειρὰ γεγονότων ἀναφέρω, εἰς τὸ τέλος θὰ ἔλθω εἰς τὰς κρίσεις— δὲν προέβη εἰς καμμίαν ἐνέργειαν δικαιολογοῦσαν ἀνησυχίαν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων. Ἁπλῶς συνεχίζουσα τὴν πολιτικὴν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ἐδήλωσε, καὶ ὑπάρχει ἐπίσημος δήλωσις ἰδική μου, ὅτι θὰ καλύψῃ τὰ ἐλλείμματα τῶν δύο τοὐλάχιστον προσεχῶν μηνῶν ἐπιφυλασσομένη νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ὁμολογήσητε καὶ σεῖς, ὅτι ὑπάρχει ἐξ ἀντικειμένου, καὶ τότε νὰ ἐξαγγείλῃ τὰς τελικάς της ἀποφάσεις. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων ἐζήτησαν ἄμεσον ἀπάντησιν. Ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεσμευθῇ, νὰ τοὺς εἴπῃ, ποίαν πολιτικὴν θὰ ἀκολουθήσῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἐζήτησαν δηλαδὴ κάτι τὸ ὁποῖον ἐπὶ 13 χρόνια ἀπὸ οὐδεμίαν Κυβέρνησιν εἶχε ζητηθῆ. Τὸ αἴτημά τους, τὸ πάγιον ἦτο: Μὴ ἀφήσετε τὸ ἔλλειμμα ἀκάλυπτον, μὴ ἀφίσητε τοὺς συνταξιούχους ἀπλήρωτους. Αὐτό, ὄχι μόνον τὸ ἐπράξαμεν, ἀλλὰ προσεφέρθημεν νὰ τὸ ἐξασφαλίσωμεν καὶ διὰ τὸ προσεχὲς μέλλον. Τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔναντι τῆς Κυβερνήσεώς μας νὰ δώσωμεν ὁριστικὴν λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα, νὰ δεσμευθῶμεν διὰ τὸ μέλλον. Ἡ Κυβέρνησις, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν δύναται νὰ δεσμευθῇ διὰ τὸ μέλλον. Κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀφήσῃ τοὺς συνταξιούχους ἀκαλύπτους, νὰ τοὺς ἀφήσῃ ἀπληρώτους, ὅτι θὰ συνεχίσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον καὶ ἐγένετο μέχρι σήμερον, παρὰ τὴν βαρεῖαν ἀφαίμαξιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δεσμευθῶμεν καὶ νὰ δεσμευθῶμεν, μάλιστα, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἐκραγείσης ἀπεργίας, διὰ νὰ προσδιορίσωμεν τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν εἰς τὸ μέλλον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὁμιλῶ καὶ πέραν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, θὰ ἀκολουθήσῃ. Πέραν αὐτοῦ, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὴν Κυβέρνησιν ἀπασχολοῦν τὰ προβλήματα τὰ συνδεόμενα πλέον μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Διὰ τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους ὡμίλησα καὶ ἀνέπτυξα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα τίθενται. Εἶχον πολλὲς φορὲς τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ δημοσίων δηλώσεων καὶ τοῦτο τὸ ἐπανέλαβον καὶ ἄλλοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ πρὸ παντὸς ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πλειστάκις, ὅτι ἡ πολιτική μας εἶναι πολιτικὴ ἐφαρμογῆς τοῦ νέου μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν κρατικῶν λειτουργῶν γενικώτερον, ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους. Καὶ ὑπάρχει ρητὴ δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐντὸς τῶν ἀμέσως προσεχῶν ἡμερῶν καὶ πιθανῶς ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ καταθέσωμεν τὸν νόμον περὶ ἑνιαίου μισθολογίου εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἑνιαῖον ὅμως, μισθολόγιον, δὲν συμπορεύεται μὲ πολιτικὴν ἐπιδομάτων. Ἐδηλώσαμεν, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου σταματοῦμεν τὴν πολιτικὴν τῶν ἐπιδομάτων, δηλαδή, διὰ νὰ ἀκριβολογήσωμεν, τὴν πολιτικὴν χορηγήσεως περαιτέρω ἐπιδομάτων. Κρατοῦμεν τὰς ἀποδοχάς, εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκονται, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ διαθέσωμεν τὸ σύνολον τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους δυνατὸν νὰ Κράτος νὰ οἰκονομήσῃ διὰ μίαν περίοδον 3–5 ἐτῶν πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν μέγαν, τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ μίαν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, εἶναι πάρα πολὺ ἄνετος καὶ διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἰδιαιτέρως, εὐχάριστος ἡ ἐπιδοματικὴ πολιτική. Διότι, δίδει ὀλίγα καὶ εἰσπράττεις ὄφελος πολιτικὸν καὶ κομματικόν, ἐὰν θέλετε, σημαντικόν. Ἀποτελεῖ τὸ καλύτερον ὅπλον δι’ ἕνα Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀντιπαρέλθῃ τὸ θέμα, νὰ δώσῃ ὡρισμένας προχείρους λύσεις μὲ ἐπιδόματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἀρχήν, δὲν στοιχίζουν πολύ, διὰ νὰ κερδίσῃ χρόνον καὶ νὰ πάῃ πάρα πέρα. Διὰ τὴν Κυβέρνησίν μας, εἶναι πάρα πολὺ ἄνετον, καὶ παρὰ τὰς δυσχερείας τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι δυνατόν, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον δι’ ἄλλον ἕνα χρόνον καὶ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐπιδοματικὴν πολιτικήν. Τὰ διαθέσιμα, τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ ἐφετεινὸς προϋπολογισμός, ἀρκοῦν ἀνέτως διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἀλλά, δὲν τὸ ἐπιθυμοῦμεν, κ.κ. συνάδελφοι. Ἐὰν ἡ Βουλή, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, θελήσῃ νὰ τὸ καταψηφίσῃ, ὑπὸ ἰδίαν της εὐθύνην, καὶ νὰ ἐγκρίνῃ οἱανδήποτε ἄλλην πολιτικήν, ἡ Κυβέρνησις δὲν νομίζει, ὅτι ὑπάρχει θέμα πολιτικόν, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀνταποκρινόμεθα πρὸς τὴν κοινὴν ἐπιθυμίαν ὅλων τῶν πτερύγων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν κρατικῶν λειτουργῶν τῆς χώρας, ἐπιμόνως ὑποστηρίζοντες τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο γίνῃ παραδεκτόν, ὑπάρχουν ὡρισμένες αὐτόματες συνέπειες. Ὡμίλησα προηγουμένως περὶ τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς ἐπιδοματικῆς πολιτικῆς. Θὰ μείνουν τὰ ἐπιδόματα ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται τὴν 1ην Ἰανουαρίου καὶ δὲν θὰ δοθοῦν νέα. Πρέπει, ὅμως, νὰ τονίσω, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι τὰ μέσα τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐδόθη εἰς τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς, τοῦ Πολυτεχνείου, ὅλων τῶν κατηγοριῶν, ὅλων τῶν κλάδων, ἓν εἰδικὸν ἐπίδομα 6 μηνῶν. Διεξεδίκουν ἓν ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἐκυμαίνετο μεταξὺ 2 καὶ 4 χιλιάδων ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ. Καὶ ἐδόθη τὸ ἐπίδομα αὐτό. Ἡ χορήγησις τοῦ ἐπιδόματος αὐτοῦ, διετάραξε τὴν ἐπισφαλῆ ἰσορροπίαν, τὴν πάντοτε ἐπισφαλῆ ἰσορροπίαν, μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ προεκάλεσε καὶ πολλὰ προβλήματα. Ἤδη, κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐκινήθησαν πρὸς ἀπεργίαν οἱ λοιποὶ τεχνικοὶ μὲ πρῶτον τὸν κλάδον τῶν γεωπόνων καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν χημικῶν, μὲ τὸ αἴτημα τῆς ἐξισώσεώς των μὲ τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς. Οἱ λοιποὶ τεχνικοὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰδικώτερον οἱ χημικοὶ καὶ οἱ γεωπόνοι, δὲν δέχονται διαφοροποίησιν ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς, διαφοροποίησιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, εἰς τὸ νομοθετημένον τεχνικὸν ἐπίδομα, ἀλλὰ διαφοροποίησις, ἡ ὁποία ἐνετάθη προδήλως μετὰ τὸ ἐπίδομα τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου. Πέραν τῶν λεγομένων τεχνικῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ρέπουν πρὸς ἐξομοίωσιν πρὸς τοὺς τεχνικούς, ὅπως εἶναι οἱ λειτουργοὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Οὗτοι ἔχουν ὡς πάγιον παλαιὸν αἴτημα, τὴν ἐξίσωσίν των μὲ τοὺς γεωπόνους καὶ ὑπέβαλαν αὐτὸ τὸ αἴτημα καὶ κατὰ τὸ τελευταῖον συνέδριόν των. Καὶ οἱ περιφερειακοὶ οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι, ὁμιλῶ πάντοτε διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς διεκδικοῦντας περισσότερα δικαιώματα ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὴν τάσιν τῆς ἐξομοιώσεως μὲ τοὺς τεχνικοὺς ἢ πάντως μὲ τοὺς Καθηγητὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἔτσι, κ.κ. συνάδελφοι, ἐδημιουργήθη ἀληθὴς τραγέλαφος, ἐδημιουργήθη ἐμφύλιος πόλεμος μεταξὺ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν ὑπαλλήλων. Οὐσιαστικῶς ὁ ἕνας κλάδος διεκδικεῖ ἰσότητα μὲ τὸν ἄλλον, ὅλοι δὲ μαζί, ἐν κατακλεῖδι στρέφονται ἐναντίον τοῦ Κράτους, φυσικά, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐπιζητοῦν ἐπίπεδα ἀμοιβῶν, τὰ ὁποῖα γενικευόμενα εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν παραδεκτά, διότι θὰ ὁδηγήσουν πάντας τοὺς προϋπολογισμούς, ὄχι μόνον τοῦ 1966, ἀλλὰ τοὺς μετὰ 5ετίαν ἢ 10ετίαν εἰς πλῆρες ἀδιέξοδον. Ἡ Κυβέρνησις, κ.κ. συνάδελφοι, εὑρίσκεται εἰς ἀληθῆ δυσχέρειαν. Γνωρίζει, ὅτι πάρα πολλὰ ἄσχημα ὑπάρχουν, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ προβῇ εἰς περικοπὴν ἀποδοχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔστω καὶ δι’ ἓν ἑξάμηνον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατος ἐκ τῶν πραγμάτων, πλήρης ἐξομοίωσις τῶν γεωπόνων, χημικῶν καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ περιφερειακῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων μὲ τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς. Διότι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὄχι μόνον ἑνιαῖον μισθολόγιον δὲν ὑπάρχει, καμμία ἰσορροπία δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄσκησις οἱασδήποτε πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τοῦ μισθολογίου. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐν τούτοις, ἀντιμετωπίζομεν τὸ δυσχερέστατον φαινόμενον νὰ ἀπεργοῦν πρῶτοι οἱ πολιτικοὶ μηχανικοί, διότι δὲν συνεχίζεται τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον. Εἶναι ἴσως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι περισσότερον παντὸς ἄλλου ἔχουν δίκαιον. Ἐν συνεχείᾳ ἀπεργοῦν οἱ γεωπόνοι προκαταβολικῶς, διότι φοβοῦνται, ὅτι ἡ τελικὴ κυβερνητικὴ ἀπόφασις δὲν θὰ τοὺς εὐνοήσῃ μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξισώσεως μὲ τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς. Εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἀπεργήσουν οἱ λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διότι φοβοῦνται, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶμεν τὴν ἐξίσωσίν των μὲ τοὺς γεωπόνους καὶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ οἱ περιφερειακοὶ οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι, διότι φοβοῦνται ὅτι δὲν θὰ δεχθῶμεν τὴν ἐξίσωσίν των μὲ τοὺς γεωπόνους. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι πλέον ἡ ὑπόθεσις εἶναι ὑπόθεσις παραλογισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας νὰ ἀσκηθῇ καμμία πολιτικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐπὶ μέρους προβλημάτων. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη εἰσάγουσα τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς τὸ σύνολον νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην κάποιας ἀποφάσεως, διότι ἐπὶ τέλους, πρόκειται διὰ βασικὸν καταστατικὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει κανένα χαρακτῆρα κομματικόν, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κατοχυρωθῇ, μόνον μὲ τὴν κοινὴν εἰ δυνατὸν ἀποδοχὴν ὅλων τῶν κομμάτων. Τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ συζητήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅταν θὰ συζητήσῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον καὶ θὰ ἀποφασίσῃ, εἶναι ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ εἰδικὸν τεχνικὸν μισθολόγιον καὶ ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ εἰδικὸν τεχνικὸν μισθολόγιον, ποῖοι εἶναι οἱ τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ λαμβάνουν. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν, τὸ μισθολόγιον θὰ εἶναι αὐτόματον, θὰ ἔχῃ μίαν κλίμακα, ἡ ὁποία θὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλους, θὰ ἔχῃ μίαν κλίμακα γενικὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, φυσικά, θὰ λύσῃ διὰ τὸ διάστημα μέχρις ὅτου τὸ μισθολόγιον σταδιακῶς ὑπερκαλύψῃ καὶ τελικῶς καταστήσῃ ἐστερημένον οὐσίας τὸ πρόβλημα τῶν ἐπιδομάτων, τὰ ἐκκρεμῆ προβλήματα τῶν ἐπιδομάτων τῶν διαφόρων κατηγοριῶν. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβωμεν οἱανδήποτε ἀπόφασιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν ἄλλων κλάδων καὶ χωρὶς νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὴν βασικὴν ρύθμισιν, πρὸς τὴν ὁποίαν τείνομεν. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον θὰ ἀποκαταστήσῃ κάποιαν τάξιν εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν κρατικῶν λειτουργῶν, θὰ ἐπιβάλῃ βαρεῖαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ ἀρκετὰ ἔτη. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἄνετος ὁδὸς διὰ τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἦτο ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Τὸ ἑνιαῖον ὅμως μισθολόγιον σώζει τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους, ἀλλὰ πρὸ παντὸς σώζει καὶ τοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπόκληροι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἦσαν καὶ μένουν πάντοτε καὶ προπαντὸς ἀποκαθιστᾷ τὴν ἰσορροπίαν, τὴν τάξιν καὶ τὴν ἠθικὴν εἰς τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ γενικὴν ἐπιδίωξιν ὅλων τῶν κομμάτων καὶ θὰ βοηθήσουν ὅλα τὰ κόμματα εἰς τὴν ψήφισιν καὶ ἐφαρμογήν του. Αὐτὰ εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, τὰ προβλήματα ξηρά, ὅπως τίθενται. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, νὰ εἴπω καὶ τὸ διεπιστώσατε, εἶμαι βέβαιος, ἀπὸ τὴν ξηρὰν ἀνάλυσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, μόλις πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐμφανίζεται μία περίεργος τάσις εἰς τὴν ὑποβολὴν αἰτημάτων καὶ ἀπαιτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε δὲν εἶναι δικαιολογημέναι, εἴτε δὲν εἶναι ἐπίκαιροι. Πρέπει νὰ προσθέσω, διὰ νὰ δώσω πλήρη τὴν εἰκόνα, ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἓν ἐκκρεμὲς θέμα ἀπεργίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ. Εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, προπαντός, ἀλλὰ καὶ ἡ προηγουμένη, εἶχε δώσει σημαντικωτάτας παροχάς. Ἰδιαιτέρως ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις καὶ ὁ φίλος μου κ. Δενδρινὸς ἀντιμετωπίζει μὲ πολλὴν καλωσύνην τὰ προβλήματα, μέχρις ὑπερβολῆς, ἴσως δὲ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ κριτικὴ διά τινας ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβε. Τὸ προσωπικὸν ἦτο εὐχαριστημένον, ὅταν αἰφνιδίως ὑπέβαλεν αἴτημα ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀποδοχῶν του. Θὰ σᾶς περιγράψω τὴν εἰκόνα τῆς συναντήσεώς μου μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὑπαλλήλων. Τοὺς ἐδέχθην, ὅπως εἶχον χρέος, καὶ τοὺς ἠρώτησα ποῖον εἶναι τὸ αἴτημά των. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι αἴτημά των εἶναι ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἀποδοχῶν των καὶ μὲ πολὺ ὑψηλὸν ποσοστόν. Τοὺς εἶπον, θὰ ἐρωτήσω τὴν Διοίκησιν τοῦ ΟΤΕ, διὰ νὰ ἴδω ἐὰν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΟΤΕ ἀντέχουν εἰς μίαν νέαν ἐπιβάρυνσιν. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι τὸ θέμα δὲν συνδέεται μὲ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΟΤΕ καὶ γενικῶς εἶπον, ὅτι ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις ἀρνεῖται καὶ ἔχει δίκαιον νὰ ἀρνῆται, διότι ὁ ΟΤΕ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημά των. Τοὺς ἠρώτησα τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά των. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ πρὸς τὸν ΟΤΕ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατον ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίσῃ συζήτησιν ὡρισμένων, τοὐλάχιστον, ἐκ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἡ δήλωσις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην ἀπὸ χθές, εἶναι, ὅτι εἴμεθα διατεθειμένοι, μὲ κατανόησιν καὶ συμπάθειαν, νὰ ἴδωμεν τὰ αἰτήματα ὅλων τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ δώσωμεν ἱκανοποίησιν, μέσα εἰς τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ἐξ ἀντικειμένου διαγράφουν αἱ δυνατότητες τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Καὶ τοῦτο ἐπράξαμεν καὶ τοῦτο θὰ πράξωμεν. Πρέπει ὅμως, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ τεθοῦν ὡρισμέναι βασικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ τύχουν, ἂν μὴ τῆς ἐγκρίσεώς σας, τοὐλάχιστον τῆς κατανοήσεώς σας. Πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατόν, ὅπως μάλιστα παρουσιάζονται σήμερον τὰ πράγματα, μὲ ἀπεργίας, διὰ τὰς ὁποίας συχνότατα ἀναζητοῦνται προσχήματα, νὰ συζητήσῃ ὑπὸ τὴν πίεσιν ἀπεργιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκδηλωθῆ, ἢ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν κηρύξεως ἀπεργίας. Τελεσίγραφον: Νὰ προωθηθῇ ἐντὸς 24 ὡρῶν ὁ νόμος, εἰδ’ ἄλλως ἀπεργοῦν. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ τὰ δεχθῇ αὐτά. Δεύτερον, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι δὲν πρόκειται εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νὰ πληρωθοῦν ἡμερομίσθια καὶ γενικῶς ἀποδοχαὶ ἀπεργῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Καὶ τρίτον, πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι πέραν τῶν νομίμων καὶ θεμιτῶν διεκδικήσεων τῶν ἐργαζομένων, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις σέβεται, ὑπάρχει καὶ τὸ εὐρύτερον συμφέρον τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος συχνότατα ταλαιπωρεῖται καὶ ὁ ὁποῖος δὲν χρεωστᾷ τίποτε. Καὶ αὐτὸ τὸ καθῆκον ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἐκτάκτους καταστάσεις δι’ ὅλων τῶν νομίμων μέτρων. Ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, ἀπέφυγε μέχρι σήμερον, σχεδὸν πλήρως, τὸ μέτρον τῆς ἐπιστρατεύσεως. Τὸ ἀπέφυγε πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος μὲ πολὺ μεγαλυτέραν ἄνεσιν προέβαινεν εἰς ἐπιστρατεύσεις. Ἂν ὅμως καταστῇ ἀναγκαῖον καὶ ὅπου καταστῇ ἀναγκαῖον θὰ τὸ πράξῃ, ὅπως ἐπίσης, ὅπου ὑπάρχουν παραβάσεις τῆς κειμένης νομοθεσίας θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν κειμένην νομοθεσίαν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ περιφρουρήσῃ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους καὶ τὰ θεμιτὰ δικαιώματα ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι τὸ κῦμα αὐτὸ τῶν ἀπεργιῶν θὰ εἶναι παροδικόν, ὄχι διότι ἐλπίζει, ὅτι οἱ ὑποκινοῦντες πολιτικῶς τὴν ἀπεργίαν θὰ μεταβάλουν μέθοδον, ἀλλὰ διότι ἐλπίζει, ὅτι τὸ δίκαιον, τὸ προφανές, ἡ ἐπίδρασις τῆς κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους, εἶναι ὁ τελικὸς κριτὴς ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων καὶ ταυτοχρόνως ἡ λογικὴ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ παρέλθῃ τὸ ταχύτερον τὸ ἀπεργιακὸν αὐτὸ κῦμα, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι πρόδηλον, εἶναι σαφές, ὅτι ἔχει, κατὰ σημαντικὸν μέρος, βεβαίως, ὄχι εἰς τὸ σύνολον, πολιτικὴν ὑποκίνησιν. Ἡ ΕΔΑ εἰδικώτερον, καὶ τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸ θέμα, δὲν ἀπέκρυψεν ἀπὸ τότε ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὴν τελευταίαν περίοδον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὅτι θὰ ἐπιδιώξῃ λαϊκὰς κινητοποιήσεις καὶ ἀπεργίας διὰ νὰ κλονίσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι δικαίωμά των νὰ τὸ ἐπιχειρήσουν, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὰ ζητήματα μὲ συμπάθειαν, ἀλλ’ ὅπως προηγουμένως εἶπον καὶ τὴν ἀνάγκην νὰ λειτουργήσῃ τὸ Κράτος. Δύο πράγματα δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν: Οὔτε νὰ παρασυρθῶμεν πρὸς πολιτικήν, ἡ ὁποία τείνει τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, τὴν ὁποίαν μὲ κόπον καὶ θυσίας ἀποκαθιστῶμεν νὰ τὴν θέσῃ πάλιν εἰς κίνδυνον, οὔτε καὶ νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν ἀναρχίας καὶ χάους. Τὸ Κράτος θὰ ὑπάρχῃ στοργικὸν καὶ δίκαιον πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ θέσῃ πάντοτε μὲ εἰλικρίνειαν τὴν πολιτικήν της καὶ τὰς ἀπόψεις της καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἐξέθεσα, ἔχομεν μαζί μας τὸ μέγιστον μέρος τοῦ νομιμόφρονος, μοχθοῦντος καὶ ἐργαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο θέματα συναφῆ μέν, ἀλλὰ καὶ χωριστά, προέκυψαν ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ. Πρῶτον, τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας, αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, καὶ δεύτερον τὸ θέμα τῆς ἐπιστρατεύσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ. Κύριε Πρόεδρε, πολλοὶ βουλευταί, ζῶμεν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ διεθνῶς, εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Συνδικαλισμὸς πάει νὰ πῇ, ὅτι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις, τόσον τῶν ἁπλῶν ἐργατῶν, ὅσον καὶ τῶν ὑπαλλήλων, ἔχουν δικαίωμα καὶ ἠθικὸν καὶ νόμιμον, νόμιμον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ δικαίωμά των αὐτὸ προστατεύεται ἀπὸ τοὺς κειμένους νόμους, εἰς τὰ διάφορα Κράτη, ἔχουν δικαίωμα ἀπεργίας, διότι ἡ ἀπεργία εἶναι τὸ μόνον ὅπλον, τὸ ὁποῖον ἀνέκαθεν διέθετον οἱ ἐργαζόμενοι πρὸς ἄμυναν τῶν οἰκονομικῶν των δικαιωμάτων καὶ πολὺ περισσότερον σήμερον, ὁπότε ἡ ἔννοια τοῦ συνδικαλισμοῦ ἔχει προαχθῆ εἰς βαθμὸν ἀνώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὸ δεκαετηρίδων. Ἡ ἀπεργία, λοιπόν, εἶναι δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων. Καὶ ὅταν λέγω ἐργαζομένων, ἐννοῶ ὄχι μόνον τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἀπόδειξις, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῶν μεγάλων ὀργανισμῶν τοῦ τόπου μας, τῶν Τραπεζῶν, ἀπὸ ἀπόψεως συνδικαλιστικῆς ὑπάγονται εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν. Συνεταύτισαν δηλαδὴ τὴν συνδικαλιστικήν των ὀργάνωσιν μὲ τὴν συνδικαλιστικὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργαζομένων, μὲ τὴν ἔννοιαν, μὲ τὸν σκοπόν, μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐν τῇ ἑνώσει ἡ ἰσχύς. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παροῦσαν περίοδον ἐν Ἑλλάδι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς κύματος, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπεργιῶν. Ἡμεῖς λέγομεν, πρὸ μιᾶς γενικῆς κοινωνικῆς ἐξεγέρσεως κατὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πολιτικὴν ἀκριβῶς, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀκολουθήσει εἰς τὰ κοινωνικὰ ζητήματα καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Ὑπάρχει πληθὺς ἀπεργιῶν. Ἕξ ἀπεργίαι ἐν ἐξελίξει καὶ ἄλλαι 14 ἐν ἐκκολάψει. Γεννᾶται τὸ θέμα, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, εἰς τί ὀφείλονται αὐταὶ αἱ ἀπεργίαι; Ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τῶν αἰτημάτων των; Εἶναι καθαρῶς οἰκονομικῆς φύσεως τὰ αἰτήματα καὶ ἑπομένως οἰκονομικοὶ λόγοι οἱ δικαιολογοῦντες τὴν ἀπεργίαν ἢ καὶ ἄλλοι; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐνῷ εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας ἀνεγράφετο, ὅτι οἱ λόγοι ὀφείλονται εἰς πολιτικὰ αἴτια, γενικῶς σήμερον εἰς τὴν ἀγόρευσίν του περιώρισεν, ὅτι ἔν τινι μέτρῳ ὀφείλονται εἰς πολιτικὰς ὑποκινήσεις.

§11Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ χθὲς τὸ ἴδιον εἶπον.

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ τὸ λέγω, κ. Ὑπουργέ, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ γραφέντα εἰς τὰς ἐφημερίδας. Καὶ διηυκρίνισεν, ὅτι ὅταν ὁμιλῇ περὶ πολιτικῆς ἐπιδράσεως, ὁμιλεῖ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ΕΔΑ. Διότι ἡ ἀόριστος ἔκφρασίς του, ὅπως τὴν εἶπεν, ὅτι κατὰ ποσοστὸν ἀξιόλογον, ἐπιζητοῦνται πολιτικαὶ ἐπιδιώξεις, ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀφορᾷ καὶ ἡμᾶς. Εὐτυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἐπέρριψε εὐθύνην πολιτικὴν εἰς ἡμᾶς καὶ οὕτω μὲ ἀπαλλάσσει τῆς ὑποχρεώσεως νὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτό. Ἡ ΕΔΑ θὰ ἀπαντήσῃ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό. Δι’ ἡμᾶς ὅμως, τὰ αἴτια τῶν ἀπεργιῶν εἶναι καθαρῶς οἰκονομικὰ αἴτια καὶ ἐὰν ἄλλοτε ἡ διεκδίκησις βελτιώσεως τῶν οἰκονομικῶν ὅρων τῆς ἐργασίας ἐδικαιολόγει καὶ ἠθικῶς καὶ νομικῶς τὰς ἀπεργίας, σήμερον ἡ δικαιολογία ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι ἀπείρως μεγαλυτέρα. Διότι, ἐνῷ αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργαζομένων εἶναι καθηλωμέναι κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, αἱ τιμαὶ τῶν βιοτικῶν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζουν στοιχειώδη ἐπιβίωσιν τοῦ ἀνθρώπου, στοιχειώδη ἱκανότητα διαβιώσεως τῶν τε ἐργαζομένων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, ἔχουν πολλαπλασίως αὐξηθῆ ἰδίως ἀπὸ τοῦ πραξικοπήματος τοῦ Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν, ὁ βίος ἔχει αὐξηθῆ ἄνω τῶν 50%. Λαμβάνω ὑπ’ ὄψει μου ὄχι τὸν τιμάριθμον τῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ τὸν τιμάριθμον τῆς νοικοκυρᾶς. Ὅλοι οἱ ζῶντες καὶ ἔχοντες γνῶσιν τοῦ τί κοστίζει ὁ βίος σήμερον καὶ τί ἐκόστιζε πρὸ μηνῶν, θὰ γνωρίζουν ἐκ τῆς ἰδίας των πείρας, ὅτι ὁ βίος ηὐξήθη κατὰ 30 ἢ 50% κατὰ μέσον ὅρον. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ). Ἐὰν θέλουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι καὶ πληροφορίας, τοὺς τὰς παραδίδω. Τὸ τυρὶ φέτα, εἶδος πρώτης ἀνάγκης, ἀπὸ 24 ἔχει πάει 36.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, νὰ ἀφεθῇ ὁ κ. Μπακόπουλος νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μοῦ προκαλεῖ δυσαρέσκειαν ἡ διαμαρτυρία ἢ καὶ αἱ φωναὶ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἀλλὰ χαράν. Διότι γνωρίζουν, ὅλοι οἱ νοικοκυραῖοι, τί πληρώνουν σήμερον. Φαίνεται, ὅτι οἱ κύριοι ἢ δὲν ἔχουν ἰδέαν τῶν τιμῶν, διότι τὰ εὑρίσκουν ἄλλοθεν ἕτοιμα ἢ δὲν θέλουν νὰ εἴπουν τὴν ἀλήθειαν.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠκούσατε, κ. συνάδελφε. Συμφωνοῦν μαζί σας, ἀλλὰ ἐρωτοῦν, ἀπὸ πότε καὶ δὲν τὸ ἠκούσατε. Καλύτερον μὴ τὸ εἴπητε, εἶναι εἰς βάρος σας.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω, πολύ, διὰ τὴν διασαφήνισιν ποὺ ἐκάματε. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἰδίως ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν ὑπῆρξεν ἡ μεγαλυτέρα αὔξησις. Ὑπάρχει ἀντίρρησις. Νὰ ὑπάρχῃ ὁ καθ’ ἕνας μὲ τὴν κρίσιν του. Ἐπαναλαμβάνω, ὁ οἰκοδεσπότης ποὺ τρέφει τὴν οἰκογένειάν του, καὶ τὰ παιδιά του, γνωρίζει τί ἐδαπάνα τότε καὶ τί δαπανᾷ σήμερον διὰ τὴν ὁμοίαν διαβίωσιν. Ἡ πατάτα εἶχε 2,50–2,80 καὶ σήμερον ἔχει 5 δρχ. Ἡ μαρίδα ἀπὸ 16 ἔφθασε 24 δρχ. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.). Γελοῦν οἱ κύριοι, διότι φαίνεται, ὅτι δὲν τρέφονται μὲ τὴν μαρίδα, ἀλλὰ ἐγὼ λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν μου τὸν πτωχὸν νοικοκύρην, ποὺ τρέφεται μὲ τὴν μαρίδα καὶ τὴν φέτα. Λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν τὸν πτωχὸν οἰκογενειάρχην, τὸν πτωχὸν ἐργάτην καὶ ὑπάλληλον ποὺ θὰ ζήσῃ μὲ τὴν φέτα καὶ τὴν μαρίδα καὶ ἐὰν τύχῃ νὰ πάρῃ διὰ πολυτέλειαν καὶ ἕνα φρέσκο ψάρι, βακαλάον, ἄλλοτε τὸν ἐπλήρωνε 20 καὶ σήμερον τὸν πληρώνει 40 δρχ. τὸ κιλόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ καὶ λόγῳ τῆς ἀκριβείας τοῦ βίου γίνονται αἱ ἀπεργίαι. (Θόρυβος καὶ φωναὶ διαμαρτυρίας ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς

Ε.Ρ.Ε.).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ κατεβαίνῃ ἡ συζήτησις εἰς αὐτὸ τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον. Παρακαλῶ, πάρα πολύ. Θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως καὶ θὰ ὁμιλήσῃ.

§18Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, δὲν μὲ δυσαρεστοῦν αἱ διακοπαί των, οὔτε αἱ φωναί, ἀπόδειξις, ὅτι τοὺς καίει τὸ θέμα, ἀλλὰ ἡ ἀκρίβεια. Καὶ συνεπῶς, οἱ ἐργάται, οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν μέσων των, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐξασφαλίσουν μίαν στοιχειώδη διαβίωσιν, εὐλόγως ἀπεργοῦν. Διότι, ἡ πεῖρα μᾶς διδάσκει, ὅτι, ὅταν δὲν ζητήσῃς, δὲν παίρνεις. Συνεπῶς, καθ’ ἡμᾶς, τὰ αἴτια τῶν ἀπεργιῶν, εἶναι οἰκονομικά. Ἡ οἰκογενειακὴ οἰκονομία τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, ἐξηρθρώθη, πῶς θὰ ζήσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Ζητοῦν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς διαβιώσεως καὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀπεργίαι, αἱ ὁποῖαι ἐξεδηλώθησαν ἀπὸ μέρους κοινωνικῶν τάξεων, διαφόρου φύσεως καὶ μὲ διάφορα αἰτήματα, ὅλα ἐκεῖ τείνουν, εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς των θέσεως. Συνεπῶς, ὁ λόγος, ὁ δικαιολογῶν τὰς ἀπεργίας, εἶναι καθαρῶς οἰκονομικὸς καὶ ὄχι πολιτικός. Ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐξέλιπε, δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου δὲ τοῦ 1965 καὶ ἐντεῦθεν, τοὺς ἐξέφυγε καὶ τὸ θέμα τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Τὰ δύο αὐτὰ αἴτια, εἶναι ἀπολύτως εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δικαιολογοῦν εὐλόγως, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, τὰς γενομένας ἀπεργίας. Δὲν θὰ εἰσέλθω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν λεπτομερειακὴν ἐξέτασιν τῶν αἰτημάτων ἑκάστου κλάδου, ἐκ τῶν ἀπεργούντων καὶ δὲν θὰ τὸ πράξω, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι θέμα σημερινῆς συζητήσεως αὐτό, θὰ ἐφθάναμεν εἰς ἕνα κυκεῶνα, εἰς μίαν ἀτέρμονα συζήτησιν, ἡ ὁποία δὲν προσφέρεται εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν καὶ εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἰσάγεται καὶ κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξελιχθῇ ἡ συζήτησις. Καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον, δὲν θέλω νὰ δώσω λαβὴν εἰς κανένα, νὰ νομίσῃ, ὅτι δι’ ὅσων θὰ ἐλέγαμεν, ἐὰν θὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐξετάσεως τῶν θεμάτων ἑκάστης ἀπεργίας, ὅτι ἐπιδιώκομεν τὴν ἐνθάρρυνσιν τῶν ἀπεργιῶν, διὰ λόγους πολιτικούς. Ἐφ’ ὅσον διαρκοῦν αἱ ἀπεργίαι, τὴν εὐθύνην διαχειρίσεως τῶν θεμάτων τῶν ἀπεργιῶν, θὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι ἡ ὥρα δι’ ἡμᾶς νὰ ἐκφέρωμεν τὴν γνώμην μας, λεπτομερῶς, ἐπὶ ἑκάστης ἀπεργίας, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι ἐνθαρρύνομεν τοὺς ἀπεργοὺς καὶ τὰς ἀπεργίας, διὰ πολιτικοὺς λόγους. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον προβάλλει, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπιστρατεύσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ, τοῦ προσωπικοῦ καὶ διοικητικοῦ καὶ τεχνικοῦ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως ἔχει καὶ αὐτὸ δύο πλευρὰς ἐξετάσεως. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν παρεμποδίζει τὴν ἀπεργίαν, νεκρώνει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας ἡ ἐπιστράτευσις, νεκρώνει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, διότι συλλαμβάνει τοὺς ἀπεργοὺς καὶ νεκρώνει τὴν ἀπεργίαν. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἄποψις ὅτι διὰ τῆς ἐπιστρατεύσεως ὡρισμένων κλάδων προστατεύεται τὸ κοινωνικὸν συμφέρον. Καὶ αὐτὸ ἐπεκαλέσθη, ἂν ἀντελήφθην ὀρθῶς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς εἴμεθα ὀπαδοὶ τῆς κοινωνικῆς δημοκρατίας, καὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς κοινωνικῆς δημοκρατίας ὑπάρχει, ὡς προέχον θέμα εἰς παρομοίας περιπτώσεις ἡ προστασία τοῦ γενικοῦ κοινωνικοῦ συμφέροντος. Βεβαίως, εἰς τὴν κοινωνικὴν δημοκρατίαν ἐνυπάρχει καὶ ἡ προστασία τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντος, ἡ προστασία τοῦ ἀτόμου. Ὅταν, ὅμως, τὸ γενικὸν κοινωνικὸν συμφέρον, εὑρίσκεται εἰς σύγκρουσιν μὲ τὸ συμφέρον τῶν ἀτόμων, ἡ προτίμησις πρέπει νὰ δίδεται εἰς τὸ γενικὸν κοινωνικὸν συμφέρον, καὶ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον ἔρχεται εἰς δευτέραν γραμμήν, προέχει τὸ γενικὸν κοινωνικὸν συμφέρον. Καὶ διὰ τοῦτο, εἰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας, εἰς ὑπηρεσίας κοινῆς ὠφελείας, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ γενικοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἔναντι κινδύνου, τὸν ὁποῖον ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις θεωρεῖ ὡς ἐνδεχόμενον, ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἀπεργίας. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, καθ’ ἡμᾶς, ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, πρέπει νὰ ἔχῃ δύο προϋποθέσεις: Πρῶτον, τὴν ἐξέτασιν τοῦ δικαίου ἢ ἀδίκου τοῦ αἰτήματος τῶν ἀπεργῶν, καὶ δεύτερον, τὴν ἐξάντλησιν τῆς προσπαθείας πρὸς τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν θεραπείαν τοῦ αἰτήματος καὶ τότε εἶναι ἐπιτρεπτή, εἶναι ἀνεκτὴ ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις, ὅταν ἔρχεται ὡς ULTIMUM REMEDIUM, ὡς ἔσχατον μέσον, ὅταν ὅλα τὰ ἄλλα μέσα, δὲν ἀπέδωσαν τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Καὶ ἐρωτῶμεν, εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν σημερινὴν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπιστράτευσις ἡ πολιτικὴ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ, μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἂν ὑπάρχουν αἱ δύο προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἡμεῖς θεωροῦμεν ἀναγκαίας, διὰ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις. Διότι καὶ ἂν δὲν ὑπάρχουν αἱ δύο προϋποθέσεις, τότε ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις εἶναι κατάχρησις τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων καὶ ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ καὶ τὴν μορφὴν ὠμῆς βίας ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, ἔναντι τῶν ἰδίων αὐτοῦ πολιτῶν. Ἐν προκειμένῳ, τὸ πρῶτον στοιχεῖον ὑπάρχει, ἡ προστασία τοῦ γενικοῦ κοινωνικοῦ συμφέροντος, λείπει, ὅμως, τὸ ἄλλο καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐπιστράτευσις, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι ἀδικαιολόγητος, εἶναι ἀνεπίτρεπτος, διατί; Κύριοι βουλευταί, ποῖα ἦσαν τὰ αἰτήματα τοῦ προσωπικοῦ, τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ; Ἦσαν τρία. Τὸ πρῶτον, τὸ καθαρῶς οἰκονομικόν, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ἀλλά, αὐτὸ παρεπέμφθη εἰς τὴν διαιτησίαν, ἑπομένως, ἐὰν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ Ἑλληνικοὶ νόμοι, καὶ ἐν προκειμένῳ ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ σεβαστὴ καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τοὺς ἀπεργοὺς καί, ἑπομένως, ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὡς πρὸς τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν καμμίαν ἄλλην ἔννοιαν παρὰ ἀπειλὴν κατὰ τῶν ἀπεργῶν. Ὤφειλε νὰ εἴπῃ, ὅτι παρεπέμφθη τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν διαιτησίαν, θὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς διαιτησίας καὶ θὰ σεβασθῶμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς διαιτησίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς, θὰ ἀναμείνωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τὴν ἀπόφασιν τῆς διαιτησίας καὶ δὲν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τούτου. Τὸ δεύτερον αἴτημα ἦτο, διατί ἡ Κυβέρνησις ὄχι δὲν ἐπιτρέπει ἁπλῶς, ἀλλὰ παρεμποδίζει τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ξενοδοχείου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ΟΤΕ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Καὶ ἀκούσατε, κ.κ. βουλευταί, περὶ τίνος πρόκειται: Τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ, εἰς τὸ 1958 κατ’ ἐπιβολήν, κατ’ ἀπαίτησιν — δὲν τὴν ἐπικρίνω, τὴν βραβεύω — τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ, τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὑπεχρεώθη — δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ λέξις ὑπεχρεώθη — ἐδέχθη ὅπως μέρος τῶν ἀποθεματικῶν του τὸ διαθέσῃ διὰ τὴν ἀνέγερσιν μεγάλου ξενοδοχείου πολυτελείας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Καὶ κατ’ ἀπαίτησιν, τότε, τοῦ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κ. Καραμανλῆ, ὡρίσθη καὶ ὁ τόπος τῆς ἀνεγέρσεως, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀκόμη ἀδιαμόρφωτος, ἦτο εἰς τὴν θάλασσαν καὶ μὲ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμε τότε ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. διεμορφώθη ὁ τόπος, ἔγιναν οἰκόπεδα, ἐστερεοποιήθη τὸ ἔδαφος καὶ ἤρχισεν ἡ οἰκοδομή, ἔγιναν οἱ πάσσαλοι στηρίξεως τοῦ οἰκοδομήματος, βάσει μελέτης τοῦ τεχνικοῦ γραφείου Δοξιάδη καὶ ἐγεννήθη τὸ ζήτημα ἂν ἔπρεπε οἱ πάσσαλοι, αὐτὸ τὸ μπετὸν ἀρμὲ ποὺ εἶχε γίνει μὲ τὴν πρόοψιν τοῦ ὄγκου τοῦ ξενοδοχείου, θὰ ἐστήριζον τὸ οἰκοδόμημα καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ ἐστήριζον. Καὶ ἐπλήρωσε τὸ προσωπικόν, τὸ Ταμεῖον τους δηλαδή, δέκα ἑκατομμύρια δραχμῶν, διὰ τὴν ἀγορὰν αὐτοῦ τοῦ οἰκοπέδου, τῇ ἐγκρίσει καὶ τῇ ὑποδείξει τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ προσωπικῶς τοῦ ἀξιοτίμου τότε Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Καραμανλῆ, καὶ ὑπεγράφη τότε συμβόλαιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἠγοράσθη τὸ οἰκόπεδον ἀντὶ 10.000.000 δραχμῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἐξεδόθη καὶ μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τότε, ἡ ὁποία ἐκυρώθη διὰ νόμου ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τότε, δι’ αὐτῆς τῆς πράξεως, τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ πάλιν, ἡ ἀνέγερσις αὐτοῦ τοῦ ξενοδοχείου. Διατί δὲν κτίζεται, ὅμως, σήμερον; Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν ὑπεύθυνον ἔκθεσιν τοῦ συλλόγου τῶν ὀργανώσεων τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ μονογεγραμμένη καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ὁμιλῶ. Καὶ λέγει, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι παρουσιάσθη τελευταίως, διότι παρομοία ἀπεργία τοῦ ΟΤΕ, ὅπως ἀνέφερον, εἶχε γίνει καὶ τὸν Νοέμβριον καὶ ἐρρυθμίσθη μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ρυθμισθῇ αὐτὸ τὸ θέμα, τελευταίως τὸ προσωπικὸν τοῦ ΟΤΕ, τὸ Προεδρεῖον, παρουσιάσθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὡς προϊστάμενον καὶ ἐζήτησε νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα. Καὶ γράφουν — ὄχι εἰς ἐμέ, εἰς τὸ ἔγγραφόν τους, — ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, μὲ τὸ ἀπὸ 29.12.1965 ἔγγραφόν του πρὸς τὸν ΟΤΕ, ἀναγνωρίζει, «ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἀπεργία τοῦ Νοεμβρίου, ἔγινε διὰ νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα τῶν ἠσφαλισμένων ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ καὶ τοῦτο κατ’ ἐμὲ —κατὰ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν — εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα». Καὶ ἐρωτοῦν, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, διατί παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις, δὲν τοὺς δίδει τὴν ἄδειαν νὰ προχωρήσουν τὰ ἔργα, ἀλλὰ τὴν παρεμποδίζουν; Εἰς τὸ ἔγγραφόν τους, ὁμιλοῦν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ἀναφέρουν λεπτομερείας καὶ ἐγένετο καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, λόγος περὶ σκοτεινῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι τὸ παρεμποδίζουν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἶναι ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐκκρεμὲς τὸ θέμα αὐτό.

§20Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ, τί θέλετε νὰ εἴπητε, κ. Πρόεδρε, ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς διακοπῆς σας;

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διευκρίνισιν ἔκαμον.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον τίποτε τὸ σκοτεινόν; Ἐννοούμεθα. Θέλω νὰ συνεννοούμεθα. Παρακαλῶ, ὅταν ὁμιλῆτε εἰς ἐμέ, περισσοτέραν προσοχήν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διευκολύνω τὴν συζήτησιν.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι εὐφυΐα εἰς ἐμέ, ὄχι.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ ἀδικεῖτε.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἀδικῶ, σᾶς ἐννοῶ. Τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐζήτουν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, ἦτο καθαρῶς οἰκονομικῆς φύσεως. Ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ εὐλόγως, ἀναμένεται ἡ ἀπόφασις. Τὸ δεύτερον εἶναι τόσον ὀφθαλμοφανές, διατί δὲν γίνεται; Ἐπὶ τέλους, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, στηρίζεται εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου εἶναι ἔργον τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ εἶναι ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον τιμᾷ τὴν Ε.Ρ.Ε.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀνεκόπη, δυστυχῶς, ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς ἰδικῆς σας.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἴδωμεν, τί εἶναι αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις, ποὺ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀνέκοψαν τὴν προώθησίν του. Ἔγινεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσετε. Ἔγιναν οἱ δρόμοι, ἔγιναν τόσα καὶ τόσα ἔργα, ἔγινεν θεμελίωσις.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐπαινῶ καὶ λέγω, ὅτι σκοτειναὶ δυνάμεις, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦν τὰ προεδρεῖα δὲν ἀφοροῦν σᾶς.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦλθον καὶ εἰς ἐμὲ καὶ μοῦ ὡμίλησαν, περὶ σκοτεινῶν δυνάμεων.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις, δὲν ἀφοροῦν, οὔτε τὴν περίοδον τὴν ἰδικήν σας, οὔτε τὴν ἰδικήν μας, ἀλλὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἡ ἐπιστράτευσις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων του δὲν προκαλεῖ οὐδένα κίνδυνον διὰ τὰ γενικώτερα συμφέροντα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι τὸ αἴτημά των, εἶναι δίκαιον καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἔγγραφος ἢ προφορικὴ αἰτιολογία ἀπὸ μέρους τῶν ἁρμοδίων τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ δὲν δίδεται ἡ ἄδεια. Διὰ τοῦ ἐγγράφου του, ὁ κ. Ὑφυπουργός τῶν Συγκοινωνιῶν, παραδέχεται, ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ ὅτι δικαίωμα τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ, εἶναι νὰ γίνῃ ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ.

§33Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§34Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, εἶμαι εἰς τὸ τέλος. Ἐγὼ τὸ ἔγγραφόν σας τὸ ὑποστηρίζω, καὶ σᾶς περιποιεῖ τοῦτο ὄχι ὄνειδος. Εἰς ὑποστήριξιν τῶν ἀπόψεών μου, ἐπικαλοῦμαι τὸ ἔγγραφόν σας. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι, ὅτι ζητοῦν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν θέσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε, δὲν σᾶς δίνω αὐτὴν τὴν ἱκανοποίησιν εἰς αὐτὸ τὸ αἴτημα, διότι πέρυσι ηὐξήθησαν αἱ θέσεις. Αὐτοὶ λέγουν, ὅτι ηὐξήθησαν πέρυσι, ἀλλὰ εἰς τὰς ἀνωτάτας βαθμίδας. Ἀλλὰ ἡμεῖς σᾶς ζητοῦμεν αὔξησιν ἀπὸ τοῦ Τμηματάρχου καὶ κάτω. Εἶναι δυνατὸν ἡ μὴ ἱκανοποίησις αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ ἀγάγῃ εἰς ἐπιστράτευσιν; Εἶπε, καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, ἐγένετο ἐπιστράτευσις. Ἐγένετο, ἀλλὰ πῶς; Ὅταν ἀνεγνωρίζετο τὸ δίκαιον τῶν αἰτημάτων, κατόπιν συνεννοήσεως παρείχετο ἱκανοποίησις τὴν ὁποίαν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ καὶ ὅταν ἔβλεπε τὸ πεῖσμα, τότε προέβαινεν εἰς τὴν ἐπιστράτευσιν, μὲ μίαν ἰδίαν διαφοράν, ὅτι διὰ τὰς συνεπείας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦσαν τὴν ἐπιστράτευσιν ἐξηντλήθη κάθε ἐπιείκεια. Συνεπῶς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑποστηρίζομεν, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, εἶναι δίκαιον, ἠθικόν, νόμιμον, προστατεύεται ἀπὸ τοὺς νόμους καὶ ἀντιπροσωπεύει τὰ αἰτήματα ὅλων τῶν ἀπεργῶν, εἶναι οἰκονομικῆς φύσεως, ἑπομένως, δικαιολογοῦνται ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς, αἱ ἀπεργίαι καὶ στρέφονται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, μὲ παράπονον, ὅτι καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς πολιτικῆς, δὲν ἱκανοποιεῖ τὴν ἐργαζομένην τάξιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συγκρατήσεως τῶν τιμῶν, δὲν ἐφάνη ἱκανὴ νὰ τὰς συγκρατήσῃ καὶ ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὴν τὴν τεραστίαν αὔξησιν τῶν τιμῶν ποὺ καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν διαβίωσιν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, καθ’ ἡμᾶς, ἡ ἐπιστράτευσις δὲν εἶναι ᾐτιολογημένη. Τὴν καταδικάζομεν καὶ νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐπιστράτευσις σπανιώτατα πρέπει νὰ γίνεται, ὅταν συντρέχουν αἱ δύο προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας εἴπομεν καὶ γίνεται ὑπ’ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὴν τὴν εὐθύνην τῆς καταλογίζομεν, ὅτι προέβη εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιστράτευσιν ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας καὶ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔχει τὸν λόγον.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κ.κ. συνάδελφοι, εἴθισται, ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὰς θέσεις τῶν βουλευτῶν, καὶ μάλιστα εἰδικώτερον, ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὑποστηρίζουν, κατὰ τρόπον γενικόν, τὰ αἰτήματα οἱασδήποτε τάξεως ἐργαζομένων, εἴτε ἐργατῶν, εἴτε ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, εἴτε καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ ἔπραξε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κ. Μπακόπουλος. Διότι, ἔστω καὶ ἂν εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ εἰδικώτερα θέματα, πλὴν τῶν θεμάτων, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸν ΟΤΕ, διότι δὲν θέλει, καθ’ ἣν ὥραν ὑπάρχουν ἀπεργίαι, νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, ἐν τούτοις, ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένα τὰ αἰτήματά των......

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, δὲν εἶπον τοιοῦτον τι. Εἶπον μόνον, ὅτι δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας. Εἶπον μόνον, ὅτι οἰκονομικοὶ λόγοι εἶναι οἱ ὠθήσαντες εἰς τὴν ἀπεργίαν.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἴπατε, ὅτι θεωρεῖτε δικαιολογημένας τὰς ἀπεργίας.

§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον, ὅτι ὀφείλονται εἰς οἰκονομικοὺς λόγους.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ ἀγόρευσίς σας κατὰ τὸ πρῶτον τμῆμα της, ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι, ὅλα ὅσα ἔγιναν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν, δικαιολογοῦν ἀπεργίας καὶ τὰ πάντα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν δυνατὸν νὰ ἔκαμον λάθος καὶ νὰ τὸ διετύπωσα κατ’ ἄλλον τρόπον, πάντως, αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Πάντως, δὲν θὰ ἀκολουθήσω τὴν τακτικὴν τοῦ κ. Μπακοπούλου. Θὰ ἦτο εὔκολον εἰς ἐμὲ νὰ τὸ πράξω, νὰ πράξω δηλαδὴ ὅ,τι ἔπραξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀλλὰ δὲν δικαιοῦμαι νὰ τὸ πράξω. Θὰ ἦτο εὔκολον εἰς ἐμέ, νὰ πράξω τοῦτο καὶ μάλιστα εὐκολώτερον, διότι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν ἀνάγκην βελτιώσεως μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι μὲν γενικοί, διότι ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς οἰκονομίας μας, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἱκανοποιεῖται οἱαδήποτε κατηγορία ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καθ’ ὃν τρόπον θὰ ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιῆται, εἶναι, ὅμως, καὶ εἰδικώτεροι, δηλαδὴ εὑρίσκονται ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, τῆς ὁποίας ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Διατί; Ἐξητάσθη τοῦτο κατὰ τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον καὶ δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀνοίξω ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως θὰ ἔλθῃ πάλιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, ὅτε θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ ἐξετάσωμεν πάλιν καὶ νὰ τὸ ἀναλύσωμεν. Θὰ ἦτο, λοιπόν, ἀσυγκρίτως εὐκολώτερον καὶ εἰς ἐμέ, νὰ εἴπω, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐφ’ ὅσον τὸ Κόμμα μας δὲν εὑρίσκεται ἀπὸ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1963 εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς μεγάλης διαφορᾶς, τῆς τότε οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ τῆς σήμερον. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω ὅλα τὰ αἰτήματα ὅλων τῶν τάξεων τῆς κοινωνίας. Ἀλλά, δὲν θὰ τὸ πράξω, διότι ἔχω αἴσθημα εὐθύνης. Εὑρίσκω, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπῆρξε πολὺ προσεκτική, ὑπῆρξεν ἀγόρευσις πολὺ κατατοπιστική. Προσωπικῶς, εἶχον κατατοπισθῆ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅλων τῶν ἀπεργούντων κλάδων, ἀλλὰ δυνατόν, ἢ μᾶλλον ἀσφαλῶς, πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, νὰ μὴ κατετοπίσθησαν. Ὁ κ. Μητσοτάκης μᾶς εἶπε, πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ᾐσθανόμην τὴν ἀνάγκην νὰ κατατοπισθῶ, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνητικῆς, διότι ἐκκινῶ ἀπὸ μίαν ἀρχήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει σχεδὸν τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀπόλυτον, οὔτε ὅταν ὑποστηρίζεται ἐναντίον τοῦ Κράτους, οὔτε ὅταν ὑποστηρίζεται ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Εἰς τὰς σχέσεις Κράτους καὶ κοινωνίας, ὑπάρχουν μεγάλαι δυσχέρειαι. Καὶ εἶναι φυσικὸν αἱ κοινωνικαὶ μονάδες ποὺ ζητοῦν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των, αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα καθ’ ἑαυτά, εἶναι ὄχι μόνον θεμιτά, ἀλλὰ καὶ δίκαια, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, εἶναι φυσικὸν νὰ ἀναμένουν ἀπὸ τὸ Κράτος τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀπασχολοῦν. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ο.Τ.Ε. γνωρίζουν καὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι ὁ Ο.Τ.Ε., ὀργανισμὸς δημοσίας ὠφελείας, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν καὶ ὅτι θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ τὰς αἰτουμένας αὐξήσεις. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἔχει οὕτω, δὲν εἶναι ὀρθά, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Διότι, ὅταν ἕνας ὀργανισμός, ὅπως εἶναι ὁ Ο.Τ.Ε., αὐτὴν τὴν στιγμήν, καθ’ ὁμολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἡγεῖται τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε., δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν πράγματι ἔτσι ἔχῃ ἡ ἀλήθεια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀπαίτησιν περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν, ἐὰν ἕνας ὀργανισμὸς τοιοῦτος δὲν ἠμπορῇ, φαντασθῆτε, ἐὰν ἀπεφάσιζε τὸ Κράτος νὰ ἀντικρύσῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, αὐτὴν τὴν αὔξησιν, πόσον δίκαιον θὰ εἶχον νὰ ζητήσουν τοῦτο καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων, ἄλλαι κατηγορίαι ἐργατῶν, ποὺ δὲν ἐργάζονται εἰς ὀργανισμόν, ὅπως εἶναι ἡ Ο.Τ.Ε., εἰς ὀργανισμόν, ὅπως εἶναι ἡ Δ.Ε.Η. καὶ εἰς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ μονοπώλιον, ὁ πρῶτος τῶν τηλεπικοινωνιῶν, ὁ ἄλλος τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ δικηγορικὸν νομοσχέδιον, ἐκεῖ θὰ εἴπω, ὅτι θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ τὸ Ταμεῖον των, ὅπως καὶ τὸ Ταμεῖον Ἐπαγγελματιῶν ἢ καὶ τὸ Ταμεῖον τῶν Ὑγειονομικῶν, δηλαδὴ τὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν βασίζονται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ὀρθοδόξου κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ νὰ ἔλθῃ τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ τὸν Ο.Τ.Ε., διὰ νὰ αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτοῦ, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκατανόητον. Διότι, δὲν εἶναι νοητὸν οἱ Ἕλληνες ποὺ ζοῦν εἰς τὰ χωριὰ νὰ πληρώσουν ἐκεῖνοι τὴν διαφορὰν τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε. Ἡ ἀνάπτυξις, λοιπόν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπῆρξε πράγματι διαφωτιστική. Καὶ ἐμέ, τοὐλάχιστον, μὲ διεφώτισεν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι συνεπλήρωσα τὰς γνώσεις μου ἐκείνας ποὺ ἐβασίζοντο ἐπὶ τῶν ἐπαφῶν μὲ τὰς Ἐπιτροπὰς ἀγῶνος, τῶν διαφόρων τάξεων. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ἐλύθη φερ’ εἰπεῖν ἡ ἀπεργία τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν. Καὶ πιστεύω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε προληφθῆ ἡ ἀπεργία. Δὲν ἦτο ἀνάγκη, ἐφ’ ὅσον τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, ὑπέδειξεν 20% αὔξησιν, νὰ κατεβάσῃ τὸ Κράτος τὴν αὔξησιν εἰς 7%. Ἠμποροῦσε νὰ ἐκλέξῃ ἐξ ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις τὴν μέσην λύσιν, ἡ ὁποία καὶ ἔδωσε τὴν διέξοδον. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἐλύθη ἡ ἀπεργία. Ὑπάρχουν, ὅμως περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας – συνομολογῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ – ἡ λύσις εἶναι δύσκολος. Εἶναι δύσκολος ἡ λύσις, πράγματι, τοῦ θέματος τοῦ συνδεομένου μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ΑΣΠΑ καὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ οὐσιώδης αὔξησις τῶν κομίστρων, ἡ ὁποία αὔξησις θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ. Πάντως, παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, νὰ ἐξετάσουν μὲ ὅλην τὴν δυνατὴν προσοχὴν τὸ ζήτημα καὶ νὰ εὕρουν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς ἐξαγάγῃ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται κατ’ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀνωμαλίαν πράγματι παράδοξον κατὰ τοῦτο, ὅτι, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΑΣΠΑ καὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων ἀπήργησαν διὰ λόγους ἀλληλεγγύης πρὸς τὸ προσωπικὸν κινήσεως τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, σήμερον, ὁπότε ἐλύθη ἡ ἀπεργία ἐκείνων, χάριν τῶν ὁποίων ἀπήργησαν, αὐτοὶ συνεχίζουν τὴν ἀπεργίαν των δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Πράγματι, αὐτὸ νοθεύει καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπεργίας ἀλληλεγγύης, ἡ ὁποία ἔχει κάποιαν ἠθικὴν ἀξίαν καὶ καταστρέφει τὴν ἠθικὴν αὐτὴν ἀξίαν ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῶν ὑπαλλήλων τῆς ΑΣΠΑ καὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Θὰ ἠδύνατο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, νὰ εἴπουν, ὅτι δὲν προβαίνομεν εἰς ἀπεργίαν διὰ λόγους ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ διότι ζητοῦμεν τοῦτο καὶ ἐκεῖνο διὰ τὸν ἑαυτόν μας. Αὐτὸ θὰ ἦτο εἰλικρινὲς καὶ αὐτὸ θὰ διέθετε καὶ ἐμὲ εὐνοϊκώτερον ἀπέναντί των, διότι θὰ ἔβλεπον εἰλικρίνειαν, ἐνῷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν διαβλέπω δάκτυλον.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπῆρχον τὰ αἰτήματά των, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν σήμερον, ἀλλά, δὲν ὑπῆρξαν, ὅταν ἐξεδηλώθη ἡ ἀπεργία ἀλληλεγγύης.

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὰ τὰ αἰτήματα προσετέθησαν εἰς τὸ βασικὸν αἴτημα τῆς ἀλληλεγγύης. Τὸ γνωρίζει καλῶς, ὁ κ. Ἡλιοῦ.

§44Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Προϋπῆρχον.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ θέμα τῶν ἀρτεργατῶν καὶ μυλεργατῶν, ἔχω νὰ εἴπω μόνον τοῦτο: Ἤδη, ἀπὸ τῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐγένετο κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι σύνηθες. Διὰ τῆς ἐγκαινιάσεως αὐτοῦ τοῦ συστήματος, ὑπὲρ τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν — συμπαθεστάτων κατηγοριῶν — τῶν ἐργαζομένων, ἐπεβαρύνθη ἔκτοτε ὁ προϋπολογισμός, διὰ νὰ ἱκανοποιῆται τὸ ἔλλειμμα ἑνὸς ταμείου ἀσφαλίσεως, αὐτοῦ καὶ ὄχι ἄλλου. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην καὶ ὅμως, δὲν ἐπιχορηγοῦνται. Καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις, ὅπως ἠκούσαμεν ἀπόψε, ὑπερβαίνει τὰ 100 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἄλλη τάξις ἐργαζομένων, ἡ ὁποία νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ σύνολον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ νουθετήσῃ, νὰ συζητήσῃ μαζί των καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ τοὺς πείσῃ. Ἀλλὰ δύσκολον εἶναι νὰ ὑποχωρήσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ ἐμέ, νὰ ὑποχωρῇ εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας, εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κοινοτήτων, εἶναι λεπτότατον. Ἐκεῖ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπιδείξῃ ἰδιαιτέραν προσοχήν. Πράγματι, δὲν κατανοῶ καὶ ἐγώ, πῶς, ἐνῷ τὰ δύο ἐκ τῶν τριῶν βασικῶν αἰτημάτων ἱκανοποιήθησαν καὶ ἐδόθη ἡ ὑπόσχεσις νὰ μελετηθῇ καὶ τὸ τρίτον, ἐμμένουν οἱ ὑπάλληλοι εἰς τὴν ἀπεργίαν των. Πράγματι, εὑρίσκονται εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν οἱ ὑπάλληλοι τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Καὶ εἶναι μεγάλη ἡ συμπάθειά μου πρὸς ὅλους καὶ εἰδικώτερον πρὸς τοὺς γραμματεῖς τῶν διεσπαρμένων ἀνὰ τὴν χώραν κοινοτήτων. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προσέξῃ πολὺ τὸ θέμα, νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μαζί των. Εἶναι συμπαθέσταται αἱ τάξεις αὐταί. Στηρίζουν τὸ Κράτος ἐμμέσως, ἐνῷ δὲν εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, οἱ ἀπαρτίζοντες τὰς κατηγορίας αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων. Ἀλλά, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ἰδίᾳ, ὅταν πρόκειται περὶ ἀπομεμακρυσμένων κοινοτήτων, οἱ γραμματεῖς τῶν κοινοτήτων, εἶναι φορεῖς τῆς κρατικῆς ἰδέας, πολὺ σημαντικώτερον ἀπὸ πολλοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§46Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα των θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκφράζω εὐχαριστίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶχον ἔλθει ἄλλως τε, μὲ εἶδον, καὶ διετύπωσα καὶ ἐγὼ παράκλησιν εἰς ὑμᾶς.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐχρόνιζεν ἐπὶ ἓν ἔτος τὸ ζήτημά των.

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω, διότι, αὐτὸ εἰδικῶς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς γραμματεῖς, ἐδικαιώθη. Καὶ τὰ ἄλλα αἰτήματα, ἐνδεχομένως, εἶναι κρίσιμα προβλήματα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἀλλά, δὲν κατανοῶ τὴν στάσιν των, ὅταν ἀποστέλλουν τελεσίγραφα, καθ’ ὃν τρόπον ἔστειλαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ δὲν εἶμαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παραβλέψω τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ τελεσιγράφου, νὰ μὴ ὁμιλήσω περὶ αὐτοῦ, ὅπως δὲν ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ὀφείλουν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις τοὺς ὑπόσχεται, ὅτι μελετᾶται καὶ τὸ τρίτον — πολὺ δαπανηρότερον — θέμα, νὰ ἀναμείνουν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δὲν ἔθιξε διόλου τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου καὶ τῶν ἐπιδομάτων, ἐνῷ αὐτὸ ἦτο τὸ μέγα θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἴχομεν καθῆκον, ἐφ’ ὅσον ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, νὰ λάβωμεν θέσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπάρχῃ δίλημμα, μεταξὺ τῶν δύο, δὲν πρέπει νὰ διστάσωμεν, τασσόμενοι ὑπὲρ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Καὶ ποιοῦμαι ἔκκλησιν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς πρὸς ὅλους τοὺς δημοσίους λειτουργούς, νὰ ἀναμείνουν. Μᾶς ὑπεσχέθη ἀπόψε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα ἢ μετὰ δύο ἑβδομάδας, θὰ κατατεθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, περὶ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Νὰ ἀναμείνουν, λοιπόν, μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, νὰ μὴ προβοῦν εἰς ἀναταραχήν, διὰ νὰ μὴ ματαιώσουν διὰ τῆς ἀναταραχῆς καὶ μάλιστα εἰς περίπτωσιν ὑποχωρήσεως τοῦ Κράτους, διὰ τῆς χορηγήσεως ἐπιδομάτων, νὰ μὴ ματαιώσουν κάτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος ὁλοκλήρου τῆς τάξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν γνωρίζω, τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἡ ἀρχὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, εἶναι ἀρχή, τὴν ὁποίαν πλήρως υἱοθετῶ καὶ νομίζω, πάντες ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ὀφείλομεν πάντες, μὲ παρρησίαν, διότι αὐτὸ σημαίνει νὰ εἶσαι δημόσιος ἀνήρ, εἴτε εἶσαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ λέγῃς τὸ αὐτὸ καὶ ὄχι ἀναλόγως τῶν περιστάσεων νὰ ἀποφαίνεσαι κατὰ τοιοῦτον ἢ τοιοῦτον τρόπον ἢ νὰ σιωπᾶς ἐπὶ ὡρισμένων περιπτώσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν σὲ συμφέρει νὰ λάβῃς θέσιν. Ὀφείλεις νὰ λάβῃς θέσιν ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔθεσεν: Ἡ Ε.Ρ.Ε., ἀφοῦ ἐξετάσῃ προηγουμένως τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἀφοῦ ἐξετάσῃ, ἂν πράγματι, ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, ὅπως τοὐλάχιστον ἡμεῖς τὴν ἐνστερνιζόμεθα, θὰ βοηθήσῃ καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀποφασισμένη νὰ βοηθήσῃ, ποιεῖται ἔκκλησιν, πρὸς τοὺς δημοσίους λειτουργούς, πάσης κατηγορίας, ὅπως ἀναμείνουν ἐπὶ δύο ἑβδομάδας καὶ ἂν ἰδοῦν, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, δὲν εἶναι ἱκανοποιητικόν, τότε παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀπεργία δημοσίων λειτουργῶν ἀντιφάσκει πρὸς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ Συντάγματος, καὶ δὴ τοῦ δημοκρατικοῦ μας Συντάγματος, τότε, ἂς καταλήξουν εἰς οἱανδήποτε ἀπόφασιν θέλουν. Ἀλλά, ἕως τότε, ἂς ἀναμείνουν. Βέβαια, δύσκολον εἶναι, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ ὁμολογήσατε καὶ σεῖς, νὰ εἴπω εἰς τοὺς πολιτικοὺς μηχανικούς, νὰ ἀναμείνουν. Διατί, εἶναι δύσκολον; Τοὺς εἶδα, ὅπως εἶναι φυσικόν, ὅπως βλέπω τοὺς πάντας καὶ μοῦ ἔφεραν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα καταδεικνύουν, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου, κάποιος, ὁ ὁποῖος ἔπαιρνε 10.000 δρχ. παίρνει αἰφνιδίως ποσὸν 7.000. Καὶ κάποιος, ὁ ὁποῖος ἔπαιρνε 12.000, παίρνει ξαφνικὰ 8.000. Ἡ τοιαύτη ἀνατροπὴ τῶν προϋποθέσεων ζωῆς, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη. Πρέπει ὁπωσδήποτε τὸ θέμα νὰ λυθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἀποφασισμένη, εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, πέραν τῶν καθαρῶς οἰκονομικῶν λόγων, λόγων σεβαστῶν, τοὺς ὁποίους ἑκάστοτε θὰ ἐξετάζωμεν μετὰ προσοχῆς καὶ μὲ τὸν δέοντα σεβασμὸν ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων τάξεων, ἂν πέραν τῶν λόγων αὐτῶν καταδειχθῇ ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῶν πραγμάτων, ὅτι ὑπάρχουν καὶ πολιτικοὶ λόγοι ἀναστατώσεως τῆς κοινωνίας, ἀνατροπῆς τῆς κοινωνικῆς γαλήνης καὶ ἀνακοπῆς τῆς ἐπιχειρουμένης ἐξισορροπήσεως τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία τόσον βαθέως ἐκλονίσθη, κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, ἂν ὑπάρχουν καὶ αὐτοὶ οἱ λόγοι, τότε ἡ Ε.Ρ.Ε. δηλοῖ, ὅτι θὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ἀκόμη ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουν καὶ πολιτικοὶ ὑποκινηταί, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικὴ ἀνάγκη, πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ θὰ πράττῃ, ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων οἰκονομικῶν αἰτημάτων, νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν αἰτίαν τὴν πολιτικήν, νὰ τὴν δακτυλοδεικτῇ, νὰ τὴν στηλιτεύῃ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους εἰς τὸν τόπον αὐτὸν κάποια ἠθικὴ ἀντίδρασις τοῦ μεγαλυτέρου σκέλους τοῦ λαοῦ, ἐναντίον τῶν οἱωνδήποτε ὑποκινητῶν ἀνωμαλίας, ἀναταραχῶν, κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς γαλήνης καὶ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἐργασίας τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., ἔχει τὸν λόγον.

§51Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, νὰ εἴπω δύο λέξεις προηγουμένως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Μπακόπουλε.

§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, δὲν ὡμίλησα οὐδόλως περὶ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Ἐὰν ἀντελήφθην ὀρθῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔρριψεν ἕνα ὑπαινιγμόν, ὅτι τάχα ἡ Ε.Κ. σιωπᾷ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν θέλει νὰ λάβῃ θέσιν. Πλανᾶται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Δὲν ὡμίλησα διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διότι ἡ θέσις τῆς Ε.Κ. ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου εἶναι παλαιόθεν γνωστή. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὡς Ὑπουργοὶ τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργείων ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε. Κ., καλῶς γνωρίζουν —καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ τὸ ἀμφισβητήσουν— ὅτι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. ἦτο ὑπὲρ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Καὶ ὁ ἄλλος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὡμίλησα, ἐνῷ, ὡς εἶπον, ἡ πολιτική μας ἦτο ἔκτοτε γνωστὴ δημοσίᾳ, ὅτι δηλαδὴ εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, εἶναι διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐβεβαίωσε τὴν Βουλήν, ὅτι τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα θὰ καταθέσῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Τί νὰ εἴπω πλέον ἐγώ; Ἐπιφυλασσόμεθα καὶ ἡμεῖς, ὡς ἐπεφυλάχθη καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅταν ἴδωμεν τὸ νομοσχέδιον, νὰ μελετήσωμεν τὰς διατάξεις του. Ἄλλο θέμα ἀρχῆς, ἂν εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου —καὶ περὶ τούτου εἶναι ἀνέκαθεν γνωστὴ ἡ θέσις μας— καὶ ἄλλο τὸ θέμα τῶν λεπτομερειακῶν διατάξεων. Ἐὰν τυχόν, ἑπομένως, ἡ σχετικὴ φράσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀφεώρα τὴν Ε.Κ., ὅτι σιωπᾷ καὶ δὲν θέλει νὰ λάβῃ θέσιν, καταδεικνύεται, ἐὰν ἀφεώρα ἡμᾶς, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§54Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνας πρωτοφανὴς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς χώρας μας κοινωνικὸς καὶ ἀπεργιακὸς σάλος, πού, κατὰ τὴν γνώμην τῆς παρατάξεώς μας, δὲν ἀποτελεῖ παρὰ τὸν ἀντίκτυπον τῆς ἐφαρμοζομένης καὶ διακηρυσσομένης ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς, μιᾶς πολιτικῆς, κατὰ τὴν κρίσιν μας, ἄκρως ἀντιλαϊκῆς, ποὺ ἔχει ἀναγάγει εἰς ὑψίστην οἰκονομικὴν σοφίαν καὶ εἰς θεμελιώδη πολιτικὴν τὴν συμπίεσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς τῶν ἐργαζομένων μαζῶν. Ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ σταθοῦμεν λιγάκι εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον καὶ χθές, ὡς ἐξήγησιν τοῦ ἀπεργιακοῦ σάλου, ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι πολιτικαὶ ὑπῆρξαν αἱ ὑποκινήσεις, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις: Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀπεργίαι ἔρχονται νὰ ἀντιταχθοῦν εἰς τὰς ἐπιπτώσεις μιᾶς δεδομένης οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἐξ ἀντικειμένου πολιτικοποιοῦνται, στρέφονται ἐναντίον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, χωρὶς τὴν ἔννοιαν οὔτε τῆς κομματικῆς ἐπιδιώξεως, οὔτε τῆς κομματικῆς ἢ πολιτικῆς ὑποκινήσεως. Βεβαίως, εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ ἀποδίδῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς πολιτικὴν ὑποκίνησιν ὅ,τι ὀφείλεται εἰς τὴν ἰδικήν της πολιτικήν, ὅτι τάχα δὲν ὑπάρχουν ἀδικίαι, δὲν ὑπάρχουν στερήσεις, δὲν ὑπάρχουν διεκδικήσεις εὔλογοι, δὲν ὑπάρχει τίποτε, τὸ ὁποῖον κινεῖ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τοὺς ἀγῶνας των, ἀλλ’ ὅτι ὑπάρχουν κακοὶ ἄνθρωποι, κακαὶ παρατάξεις, κακοὶ πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑποκινοῦν. Ἐνῷ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κολακευόμεθα καὶ θεωροῦμεν τιμήν μας, ὅτι ἀποτελοῦμεν κατ’ ἐξοχὴν τὸ κόμμα τῶν ἐργαζομένων μαζῶν καὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, θεωροῦμεν δεδικαιολογημένα τὰ αἰτήματά των. Ἐὰν παραδεχθῶμεν νὰ διακηρύξωμεν καὶ τὰ πιὸ δικαιολογημένα αἰτήματα καὶ τὰς πιὸ εὐλόγους διεκδικήσεις, οὐδέποτε εὑρίσκουν τὴν δικαίωσίν τους χωρὶς ἀγῶνες καὶ καθόλου δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ κίνησις ἐνώπιον τῆς ὁποίας εὑρισκόμεθα, τὸ κῦμα τῶν ἀπεργιῶν, ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρισκόμεθα, χρειάζεται ὑποκίνησιν καὶ ὑποκινητάς, θὰ κατέληγον ἐξ ἀντιδιαστολῆς εἰς μίαν ἀκραίαν ἀντίθετον ὑπόθεσιν. Ἐὰν αὐτὰ ποὺ λέγει ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν εἶναι πολιτικὰ τὰ αἴτια καὶ ἔχουν φέρει τοιαῦτα ἀποτελέσματα καὶ κινοῦν τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας, ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐργαζομένων εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, τότε τί παριστάνει ἡ Κυβέρνησις καὶ πῶς νομιμοποιεῖται νὰ παραμένῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀσκῇ ἐξουσίαν; Εἶναι πράγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ τὰ εἴπωμεν. Κύριοι, τὸ ἔμβλημα τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως διεκήρυξε καὶ κατὰ τὴν οἰκονομικὴν συζήτησιν καὶ ὅπως προκύπτει ἐκ τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων καὶ ἐκ τῶν ἐξηγήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὡς καὶ ἀπὸ τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν καὶ ποὺ θὰ προκύψῃ ἀσφαλῶς ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἐρχομένην Δευτέραν, ἔμβλημα ὑπὸ τὸ ὁποῖον πολιτεύεται ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἡ συμπίεσις τῶν εἰσοδημάτων, τῶν κατωτέρων εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ἤρχισε μία διαβολὴ συστηματική. Καὶ ἡ πιὸ ἀνεπαρκὴς καὶ ἀκραία ἱκανοποίησις τῶν στοιχειωδεστέρων καὶ δικαιοτέρων διεκδικήσεων παριστάνεται ὡς παράλογος σπατάλη, ὡς ἀδικαιολόγητος καταναλωτικὴ παροχὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὸν ἀγῶνα περὶ τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, οἱ προνομιοῦχοι τὸ εὑρίσκουν συμφέρον νὰ ἀπαντοῦν, ὅτι δὲν ἔχετε ἀνάγκη, ἀλλὰ ὑποκινεῖσθε, εἶσθε κομμουνισταί. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον προασπίζουν τὰ πιὸ ἀπεχθῆ προνόμιά τους. Δὲν δίδουν ἄλλην προσοχήν, παρὰ εἰς τὸ πῶς θὰ διατυπώσουν διαβολὴν καὶ θὰ παραστήσουν, ὅτι ἀδικαιολογήτως προβάλλονται αἰτήματα ἐκ πολιτικῶν αἰτίων. Ἀνάγεται σήμερον, καὶ τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι παρών, πάντοτε ὅμως τιμᾷ διὰ τῆς προσοχῆς του ὅλους τοὺς ἀντιλέγοντας, ἀλλὰ ἐδήλωσεν, ὅτι εἶχε μία εἰδικὴ ἀπασχόλησιν καὶ δι’ αὐτὸ ἔφυγε. Λυποῦμαι ὅμως, ἀλλὰ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τοῦ ἀπαντήσω ἐρήμην καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι καὶ ἐκεῖνος καὶ ἡ Κυβέρνησις πᾶνε νὰ ἀναγάγουν εἰς ἰδανικὸν τὴν δεκαετίαν τῶν συμπιέσεων τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων ὑπὸ τῆς Ε.Ρ.Ε., μίαν 10ετίαν ποὺ ἐρήμωσε τὸν τόπον καὶ ποὺ ἔστειλε 500 χιλιάδες, τοὺς καλυτέρους Ἕλληνας, τοὺς πιὸ ζωντανοὺς καὶ πιὸ παραγωγικούς, εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§55ΦΩΝΑΙ. Καὶ τώρα τὸ ἴδιο δὲν γίνεται;

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ πόσον ἀνειλικρινὴς εἶναι ἡ Κυβέρνησις ὅταν ὑποστηρίζῃ τὸν πολιτικὸν δάκτυλον, προκύπτει ἀπὸ τὸ χθεσινὸν κύριον ἄρθρον τῆς φίλης ἐφημερίδος τῆς Ε.Ρ.Ε., τῆς «Μεσημβρινῆς», ποὺ λέγει μεταξὺ ἄλλων: «Ποικίλλουν τὰ αἰτήματα ποὺ προβάλλουν αἱ διάφοροι, κατηγορίαι τῶν ἀπεργῶν, ἀπαρτίζουν, ὅμως, δύο μεγάλας κατηγορίας: Εἶναι αἰτήματα ἢ βελτιώσεως τῶν παρεχομένων ἀπολαβῶν ἢ διατηρήσεως κεκτημένων. Ἀλλὰ καὶ τὰ μὲν καὶ τὰ δὲ ὑπάγονται εἰς τὴν ρυθμιστικὴν ἢ νομοθετικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων δὲν αἰφνιδιάσθη, διότι ἐγνώριζε τὰ αἰτήματα προτοῦ ἀποκτήσουν ἐκρηκτικὴν δύναμιν. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ὑπετίμησε τὴν σοβαρότητα, τὴν ὁποίαν εἶχαν διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Καὶ τώρα ἀντιμετωπίζει ἕνα κῦμα συνεχῶς ὀγκούμενον, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὴν ἔχει περιαγάγει εἰς δυσάρεστον θέσιν καὶ διὰ τὸ κοινὸν δημιουργεῖ ἀθροιστικῶς ἐξοργιστικὴν κατάστασιν. Εἶναι λυπηρὸν νὰ προκαλῆται ἀπεργιακὸς σάλος, ὄχι παραλόγων αἰτημάτων ἢ κακῆς διαθέσεως τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ συνεπείᾳ νωθρότητος τῆς κυβερνητικῆς μηχανῆς». Ἂς ἴδωμεν ὅμως, κ.κ. συνάδελφοι, πρῶτον, ἐὰν γενικώτερον οἱ διεκδικητικοὶ ἀγῶνες τῶν ἐργαζομένων εἶναι δικαιολογημένοι καὶ ὕστερα ἂς κάμωμεν μίαν ἐξέτασιν τῶν κατὰ κλάδον αἰτημάτων καὶ αἰτίων. Ἀντέχει ἡ οἰκονομία εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν διεκδικήσεων αὐτῶν; Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι σύμφωνα μὲ τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμούς, εἰς τὴν δεκαετίαν τοῦ 1955 ἕως 1964, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνῆλθε κατὰ 90%, καὶ τῶν ἐργατῶν ἔμεινεν εἰς τὸ 64%, δηλαδὴ ὑπῆρξε μία ἐπιδείνωσις κατὰ 30% περίπου. Ἡ προτιθεμένη κατὰ τὴν μεταποίησιν ἐργασία, ἄφηνε τὸ 1958 μερίδιον εἰς τοὺς ἐργαζομένους 44%, καὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας 55%. Τὸ 1961 ἄφηνε μερίδιον εἰς τοὺς ἐργαζομένους 41% καὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας 59%. Ἔκτοτε δὲν ἐδημοσιεύθη ἡ στατιστική, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἄλλων στοιχείων ποὺ ἀνέφερα, εἶναι φανερόν, ὅτι ἐσημειώθη. Καὶ σημειώσατε, ὅτι ὅλες οἱ ἀντίστοιχες στατιστικὲς εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. ἔχουν μερίδιον τῶν ἐργαζομένων, ποὺ δὲν ὑπολείπεται εἰς καμμίαν περίπτωσιν τοῦ 60%. Ἀντέχει λοιπὸν ἡ οἰκονομία εἰς αὐτὰς τὰς διεκδικήσεις; Παρὰ τὰς ἀποκρύψεις τὰς γνωστὰς καὶ παρὰ τὰς ἀποσβέσεις, τὰ κέρδη τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν εἰς πέντε χρόνια ὑπερεδιπλασιάσθησαν. Τὰ 691,5 διανεμόμενα κέρδη τοῦ 1958 ἔφθασαν τὰ 1.514 τοῦ 1962. Μεταξὺ μόνον τοῦ 1963 καὶ 1964, εἰς ἕνα χρόνον, ὑπῆρξεν ἡ ἀκόλουθος αὔξησις κερδῶν διανεμομένων εἰς τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας:

ΒΙΟΧΑΛΚΟ 56%, ΕΒΓΑ 60%, ΙΖΟΛΑ 38%,

ΕΛΚΟ 40%.

Ἴλιγγος εἰς τὸν ἀναγνώστην τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν κυλινδρομύλων. Ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος αἱ αὐξήσεις τῶν κερδῶν καὶ τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν τῶν διανεμομένων κερδῶν εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Οἱ τέσσαρες μεγάλες ἐπιχειρήσεις τῆς Ἐλευσῖνος «Χαλυβουργική», «Τιτάν», «Σκαλιστήρης» κατὰ τὸ 1963 — 64 εἶχον 138% αὔξησιν κερδῶν. Ἐπὶ πλέον δὲ αἱ ἀποσβέσεις μόνον διὰ τὴν «Τιτὰν» καὶ τὴν «Χαλυβουργικὴν» ἦσαν ἑκατομμύρια. Σημειωτέον, ὅτι αἱ αὐξήσεις ποὺ ἀνέφερα, ὑπῆρξαν ὀλιγώτεραι ἀπὸ τὸν ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ πολὺ ὀλιγώτεραι ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων. Ὁμιλοῦμεν πάντα δι’ ὀνομαστικοὺς μισθούς. Ἡ κίνησις ὅμως τῶν τιμῶν πρὸς τὰ ἄνω ὑπῆρξε τοιαύτη, ὄχι χθὲς καὶ σήμερον, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἀπὸ δεκαετίας, ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὡραίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν μετεμορφώθη εἰς μίαν ἡμέραν μὲ ἕνα Διάταγμα ἡ ὀκᾶ εἰς κιλὸ καὶ ἡ τιμὴ τῆς ὀκᾶς ἐξηκολούθησε νὰ εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ κιλοῦ.

§57Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἶναι ἐντροπὴ νὰ τὰ λέγετε σεῖς αὐτά.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ἄνοδος τῶν τιμῶν σήμερον εἶναι αἰσθητὴ καὶ ἐνδιαφέρει τὴν οἰκοκυρὰν μὲ τὰ μέσα καὶ μικρὰ εἰσοδήματα. Αὐτὸ λέγει ὁ μηχανισμὸς καταρτίσεως τοῦ ἐπισήμου τιμαρίθμου καὶ ὅπως εἶπεν εὐστόχως ὁ συνάδελφος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κ. Μπακόπουλος. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἴδωμεν τώρα αὐτὰ ποὺ μᾶς εἶπεν ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους ἀπεργιῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἤρχισεν ἀπὸ τὴν ἀπεργίαν τῆς Η.Ε.Μ. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἀρχίσω καὶ ἐγώ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξηντλήθη, πρὶν φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀπεργίαν, ὁλόκληρος ἡ διαδικασία τοῦ Νόμου 3239, περὶ ἐπιλύσεως διὰ διαιτησίας τῶν ἐργατικῶν διαφορῶν. Ἐφθάσαμεν εἰς ἀπόφασιν δευτεροβαθμίου διαιτητικοῦ δικαστηρίου, προεδρευομένου ἀπὸ ἰσόβιον δικαστήν, ἀπὸ Ἐφέτην. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις δὲν συμπαθεῖ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν ἦτο κἄτι τι ποὺ ἔγινε χαριστικὰ ἀπὸ ἐκπροσώπους τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἢ κατὰ διαδικασίαν τῆς ἐπιλογῆς τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἐφθάσαμεν εἰς ἀπόφασιν διαιτητικοῦ δικαστηρίου καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ Διευτεροβαθμίου, δὲν ἦτο ἀπόφασις ληφθεῖσα εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν. Ἦτο ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐστηρίχθη εἰς ἔλεγχον τῶν περιθωρίων τῆς ἐργοδότιδος Ἑταιρείας, εἰς ἔκθεσιν τοῦ ὁρκωτοῦ λογιστοῦ Τσιμάρα, ὁ ὁποῖος διεπίστωσε τὴν ὕπαρξιν τῶν περιθωρίων, διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς αὐξήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπεδίκασεν ἡ Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπὴ τῆς αὐξήσεως τοῦ 19%. Καὶ ἔρχονται ὁ κ. Ὑπουρ. τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του καὶ ἐκ τοῦ λειτουργήματός του φιλεργατικώτατος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἀνατρέπουν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν καὶ λέγουν, ὄχι 19%, ἀλλὰ 5 καὶ μετὰ 7%. Δέκα ἑπτὰ ἡμέρας ἀπεργίας καὶ ἔδωσαν τὸ 15%. Δὲν τοὺς διδάσκει καὶ αὐτοὺς καὶ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, ὅτι μὲ τοὺς ἀπεργιακοὺς ἀγῶνας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπὶ μέρους δικαίωσιν καὶ τὶ χρειάζεται ὕστερα νὰ καταφύγουν εἰς πολιτικὰς ὑποκινήσεις; Τὶ ἄλλο κάμνει ἡ ἴδια ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἀπόφασις δεδικασμένη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Δικαστικὴν Ἐξουσίαν, τὴν μὴ ἐργατικήν, τὴν ὑποτιθεμένην ἀντικειμενικήν, ὅταν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τὴν δεδικασμένην, τὴν ἀνατρέπῃ καὶ ζητεῖ τὸ 7% καὶ ὕστερα ἔφθασεν εἰς τὸ 15%, τὶ ἄλλο ἔκαμε, παρὰ νὰ διδάσκῃ ὅτι ὑπῆρξε μία δυστροπία καὶ μία εὐθύνη Κυβερνητικὴ ὅτι μόνον διὰ τῆς πάλης εἶναι δυνατὸν νὰ κερδιθοῦν τὰ δικαιώματά τους;

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἐπρόκειτο διὰ τὸν Προϋπολογισμόν, ἀλλὰ διὰ τὸ κοινὸν τῶν Ἀθηνῶν.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπεκαλέσθη καὶ αὐτὸ καὶ εἶναι ἕνα ἄλλο κεφάλαιον, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἰσέλθω, διότι, δὲν πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἰσέλθω. Ἐπεκαλέσθη τὰ ἐκ τῆς ἀποικιακῆς συμβάσεως δικαιώματα μονομεροῦς αὐξήσεως, ἀλλὰ ὅταν ἐπῆλθον οἱ ἀγῶνες, ὅταν 17 ἡμέρες δὲν ἐκινήθησαν τὰ τρόλεϋ, ἠναγκάσθη καὶ ἡ Ἑταιρεία, παρὰ τὰ ἀποικιακὰ προνόμια, ἠναγκάσθη νὰ περιορίσῃ κατὰ 10%. Μᾶς εἶπε βέβαια, ὅτι οἰκειοθελῶς οἱ ἐργαζόμενοι τὸ ἐδέχθησαν νὰ θυσιάσουν τὸ 4%. Βεβαίως οἰκειοθελῶς δὲν τὸ ἐδέχθησαν, βεβαίως ἐξηναγκάσθησαν εἰς σκληρὰν καὶ μακρὰν ἀπεργίαν ἀγῶνος κατὰ τὴν διάρκειαν, τοῦ ὁποίου εἶδον νὰ κάμπτεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ὑποχωρῇ κατὰ 8% καὶ ἐπὶ τέλους, ἔδωσαν τέρμα θυσιάζοντας κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἦτο κεκτημένον δικαίωμα διὰ Δευτεροβαθμίου διαιτητικῆς ἀποφάσεως.

§61Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα, ἡ συζήτησις γίνεται μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων καὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ΚΤΕΛ καὶ τῆς ΑΣΠΑ δὲν παρέσχε τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔδιδον τὴν εἰκόνα τῶν λόγων τῆς ἀπεργίας καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι δοθείσης τῆς εὐκαιρίας ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς διακοπῆς μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὅτι ὑπάρχουν καὶ αὐτόνομα αἰτήματα καὶ δὲν ὑπάρχει ἀπεργία ἀλληλεγγύης ἐπέμεινεν εἰς τὴν ἀνακρίβειαν. Θὰ ἤθελα νὰ δεχθῶ, καὶ ἂν παρεσχέθη τοιαύτη ἐξήγησις νὰ τὴν δεχθῶ, ὅτι ἐσφαλμέναι ἦσαν αἱ πληροφορίαι. Ἔχω εἰς τὰ χέρια μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ θὰ τὴν καταθέσω διὰ νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ τὴν ἀνακοίνωσιν πρὸς τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν τῆς 14ης Ἰανουαρίου 1966, δηλαδὴ τὴν ἡμέραν κηρύξεως τῆς ἀπεργίας, τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν, τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ καὶ τῆς ΑΣΠΑ, διὰ τῆς ὁποίας ἀνεξαρτήτως τῆς ἀλληλεγγύης ποὺ διακηρύσσουν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ λεωφορεῖα πρὸς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ Τρόλλεϋ διατυπώνουν δύο βασικὰ αἰτήματα. Ἔχουν δὲ ὡς ἑξῆς:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΠΡΟΣ

ΤΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟΝ ΚΟΙΝΟΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1966 Κύριοι, Οἱ ἐργαζόμενοι στὰ Λεωφορεῖα καὶ τὴν ΗΕΜ Ὁδηγοὶ καὶ Εἰσπράκτορες βρεθήκανε καὶ πάλι στὴν ἀνάγκην ν’ ἀναλάβουν ἀπεργιακὸν ἀγῶνα. Αἱ Διοικήσεις τῶν Σωματείων μας γνωρίζοντας τὴν ταλαιπωρία, τὴν ὁποίαν ὑφίστασθε κατὰ τὶς ὧρες τῶν τετραώρων στάσεων, πρᾶγμα γιὰ τὸ ὁποῖον εἰλικρινὰ λυποῦνται, θεωροῦν ὑποχρέωσίν των νὰ ἐπικοινωνήσουν διὰ τῆς παρούσης μαζί σας, νὰ σᾶς ἐκθέσουν τοὺς λόγους ποὺ μᾶς ἀνάγκασαν ἐκ νέου νὰ ἀναλάβωμεν ἀπεργιακὸν ἀγῶνα, νὰ σᾶς ἀποκαλύψουμε τοὺς πραγματικοὺς ὑπευθύνους τῆς ταλαιπωρίας σας καὶ νὰ σᾶς ζητήσουμε νὰ μᾶς συμπαρασταθῆτε ἠθικὰ καὶ σὲ τοῦτο μας τὸν ἀγῶνα. Παλαιότερα σᾶς εἴχαμε ἐνημερώσει μὲ ἄλλη ἀνακοίνωσή μας ποιὰ ἦταν τὰ ζητήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦσαν καὶ ποιὰ ἡ ἀπὸ μέρους ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ ἐργοδοτῶν ἀντιμετώπισίς των. Σᾶς εἶναι γνωστὸν πὼς μᾶς εἴχανε ἐπιστρατεύσει, καταργῶντας μας ἔτσι τὸ Συνταγματικὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας. Μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπιστράτευσίν μας λάβαμε πολλὲς ὑποσχέσεις. Καμμιὰ ὅμως ἀπ’ αὐτὲς δὲν ἔγινε πρᾶξις. Ὁ Ἐσωτερικὸς Κανονισμός, ἕνα ἀπὸ τὰ βασικώτερα καὶ χρονίζοντα θέματά μας, παραμένει ἄλυτον. Τὸ ἄρθρο 5 τοῦ Ν. 2112)1920 ποὺ δίνει τὸ δικαίωμα στοὺς ἐργοδότες νὰ μᾶς διώχνουν ἀπ’ τὴν δουλειά μας, ἀσχέτως χρόνων ὑπηρεσίας, χωρὶς ἀποζημίωσιν καὶ Ταμεῖον Ἀνεργίας, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται παρὰ τὰς κατ’ ἐπανάληψιν δοθείσας ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ὑποσχέσεις. Ἄδειες καὶ ἐπίδομα ἀδείας στοὺς ἐφεδρικοὺς ὁδηγοὺς καὶ εἰσπράκτορας δὲν δίδονται καὶ ἂς κάνουν περισσότερα ἡμερομίσθια τὸ χρόνο ἀπὸ τοὺς μονίμους. Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε ὁ ἐμπαιγμὸς ποὺ μᾶς γίνεται ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῶν ἁρμοδίων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν μας, ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀνατρέπει δι’ ἀποφάσεώς του τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν, περικόπτοντας τὴν μηδαμινὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ. Πέραν τῶν παρὰ πάνω καὶ σὲ πλήρη ἀντίθεσιν μὲ τοὺς νόμους καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 409)65 ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, οἱ ἐργοδότες μας ἀρνοῦνται νὰ μᾶς καταβάλουν αὐτὰ ποὺ μᾶς χρεωστᾶνε καὶ νὰ μᾶς πληρώσουν τὶς ὑπερωρίες ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ ἐργαζόμαστε μὲ προσαύξησιν 75%. Αἱ χορηγούμεναι ὑπὸ τοῦ ΤΣΑ συντάξεις ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι συντάξεις πείνας — 1.650 δραχμὲς σύνταξις μὲ 37 χρόνια συνεχοῦς ἀσφαλίσεως — πολλὲς φορὲς μέχρι ποὺ νὰ ἐκδοθῇ ἡ σύνταξις παρέχεται καὶ χρόνος ἀκόμη, λόγῳ τοῦ γραφειοκρατικοῦ συστήματος ποὺ ἀκολουθεῖται. Αἱ συνθῆκες κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἐργαζόμαστε καὶ τὸ ὡράριο ποὺ ἰσχύει σήμερα, μᾶς ἐξουθενώνουν κυριολεκτικὰ μέχρι τοῦ σημείου, ποὺ νὰ τίθεται σὲ κίνδυνο ἡ ζωή σας καὶ ἡ σωματική σας ἀκεραιότητα, καθὼς καὶ ἡ ἰδική μας. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῶν ἁρμοδίων καὶ ὁ συνεχὴς ἐμπαιγμός, εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ὑποχρέωσαν νὰ ἐπαναλάβουμε τὸν ἀγῶνα μας, τὸν ὁποῖον καὶ θὰ συνεχίσουμε μέχρι νὰ δικαιωθοῦμε, ὑπολογίζοντας πάντοτε καὶ στὴν δική σας ἠθικὴ ὑποστήριξη, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν προτέρων σᾶς εὐχαριστοῦμε. Αἱ Διοικήσεις. Δηλαδὴ ζητοῦν: α) Τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἀδικαιολογήτως χρονίζοντος θέματος τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ ποὺ ἀφορᾷ τὴν σταδιοδρομίαν καὶ τὴν προστασίαν κατὰ ἀπολύσεων αὐθαιρέτων ποὺ ἔχει ἑτοιμάσει ἀπὸ μακροῦ ὁ κ. Γιαννόπουλος καὶ λέγει, ὅτι τὸ ἔχει ἕτοιμο ἢ θὰ τὸ ἔχῃ ἕτοιμο καὶ ὅμως δὲν ἐμφανίζεται ποτὲ καὶ δεύτερον τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 409 ἀποφάσεως τοῦ 1965 τοῦ Ἀρείου Πάγου τῆς ὁποίας τὸ διατακτικὸν εἶναι, ὅτι διὰ τὴν πέραν τοῦ 8ώρου ὑπερωριακὴν ἐργασίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἄνευ νόμου ὑποχρεοῦνται ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ λεωφορεῖα τῶν ΚΤΕΛ καὶ τῆς ΑΣΠΑ, δικαιοῦνται ὡρομισθίου ηὐξημένου, κατὰ 75% σύμφωνα μὲ τὴν παγίαν νομοθεσίαν, τὴν ἀναγνώρισιν, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ σειρὰ τῶν ἀτομικῶν δικῶν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς παραπέμπει εἰς ἀτομικὰς δίκας, παραπέμπει μίαν ἐπαγγελματικὴν τάξιν 30–40 χιλιάδων αὐτοκινητιστῶν εἰς ἀτομικὰς δίκας δι’ ἐργατικὴν διαφορὰν λελυμένην ἀπὸ ἀπόφασιν τοῦ ἀκυρωτικοῦ. Ἀλλὰ ἀφ’ ἑνὸς ἡ ΑΣΠΑ εἶναι δημοσία ἐπιχείρησις τρόπον τινά, ἀφ’ ἑτέρου τὰ ΚΤΕΛ ἔχουν τοιαῦτα προνόμια, ὥστε εἶναι δυνατὸν ἀσφαλῶς διὰ διοικητικῶν κυρώσεων νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον εἶναι δικαίωμά του κατὰ τὴν νομοθεσίαν τὴν δικαστικὴν καὶ τὴν ὁποίαν διαπίστωσε τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον. Οἱ ἀρτεργάται ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ των Ταμείου. Εἶναι λάθος, ὅτι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐπιδότησίν των ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Ἡ ἐπιδότησις αὐτὴ εἶναι κάτι τὸ ἐμβαλλωματικόν, κάτι τὸ πρόσκαιρον λόγῳ καταστάσεως ἀνάγκης. Ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ὑγιοῦς ταμείου μὲ τοὺς προσήκοντας πόρους ἀπὸ ἕνα λογαριασμὸν ποὺ ἔχει μεγάλα καὶ σκοτεινὰ περιθώρια, ὅπως εἶναι ὁ λογαριασμὸς σῖτος–ἄλευρα–ἄρτος. Ἐνδιαφέρονται, διότι αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν ἐξασφάλισιν οἱονεὶ μονιμότητός των. Δηλαδὴ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν θέσεις θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τὶς κατέχουν ἐνῷ οἱοσδήποτε κλονισμὸς τοῦ ταμείου καὶ συγχώνευσίς του μὲ τὸ ΙΚΑ θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν δυνατότητα τῆς ἀπολύσεώς των καὶ τῆς ἀπωλείας ἑνὸς στοιχειώδους δικαιώματος τοῦ κάθε πολίτου νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ ἄγχος τῆς ἀβεβαιότητος διὰ τὸ αὔριον νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἔχει ἐξασφαλισμένην μίαν ἀπασχόλησιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ἐπεδόθη καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ ἀντίστοιχοι θέσεις. Δεύτερον ἐζήτουν καὶ βελτίωσιν ἀποδοχῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπὸ ἐτῶν στάσιμοι καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπὸ τὰς χαμηλοτέρας ἀποδοχὰς οἱουδήποτε κλάδου καὶ ἀφοροῦν ἓν ἀνθυγιεινὸν ἐπίδομα. Διὰ τοὺς πολιτικοὺς μηχανικοὺς καὶ μηχανικοὺς τοῦ δημοσίου, ὀφείλω νὰ δώσω τὸ στοιχεῖον, ὅτι ἐπὶ συνόλου 1.380 ἀπεργοῦν οἱ 1.361. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν βασιμότητα τοῦ δικαίου των. Τὸ θεωρεῖ εὔλογον ὁ Ὑπουργὸς διατὶ ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως δὲν περιβάλλεται τὴν μορφὴν πράξεως τῆς Πολιτείας, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀπεργίαι; Διὰ τὰ προβλήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπεγράμμισεν, ὅτι ταῦτα θὰ ρυθμισθοῦν διὰ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους τὸ ὑπεσχέθη καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἠχεῖ ὡς ὑπόθεσις παραπομπῆς εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι οἱ πολιτικοί, εἴτε εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε ἀλλαχοῦ, πρέπει νὰ ἔχουν τὰς αὐτὰς ἀπόψεις καὶ ὅτι εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Ὅμως, αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, διὰ τῆς μεθόδου των, πρὸς κατάπαυσιν ἀπεργιῶν καὶ διὰ τῶν ἐπιδοματικῶν παροχῶν, πότε εἰς τὸν ἕνα καὶ πότε εἰς τὸν ἄλλον κλάδον, εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι διέλυσαν τὸ παλαιότερον ὑπάρχον ἐκ τοῦ νόμου περὶ πολιτικῶν ὑπαλλήλων ἑνιαῖον μισθολόγιον. Οἱ γεωπόνοι, δασοπόνοι, ἐδαφοπόνοι, κτηνίατροι κλπ., ἀπεργοῦν διὰ τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο παρέκκλισις ὑπὸ τῆς ΕΡΕ καὶ βαίνει συνεχῶς διευρυνομένη ἡ ἀπόστασις μὲ τοὺς ἄλλους τεχνικούς. Ὅταν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ λέγει, ὅτι διὰ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἐλπίζει νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ πράγματα, περιπίπτει εἰς ἀντίφασιν. Διότι τὸ αἴτημα τῶν κλάδων αὐτῶν εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἑνότητος τοῦ μισθολογίου μὲ τοὺς ἄλλους τεχνικούς. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, ἐπεσκέφθησαν ὅλα τὰ κόμματα οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀπεργούντων ἐδαφοπόνων καὶ ἐζήτησαν τὴν ἄνευ συζητήσεως ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ ἦλθε τὸ νομοσχέδιον καὶ εἴπαμεν δεκτόν. Καὶ ἀπεσύρθη. Διατί; Καὶ γενικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δημοτικοὺς ὑπαλλήλους, τὰ νομοσχέδιά των εἶναι νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἐπεξειργάσθησαν, οἱ κ.κ. Τούμπας καὶ Τσιριμῶκος, ὅταν ἦσαν Ὑπουργοὶ Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ κ. Ζαΐμης καὶ ἐζήτησαν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐπειδὴ τώρα ἀναζητεῖται πολιτικὴ ὑποκίνησις ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σχετικῶς μὲ τὴν ἀπεργίαν αὐτήν, ἡ ὁποία σὺν τοῖς ἄλλοις δημιουργεῖ καὶ κινδύνους δημοσίας ὑγείας, ἀνακοίνωσιν τῆς Ὁμοσπονδίας Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὑποστῆ τὸν ἔλεγχον τοῦ ΑΣΔΥ δίς, ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως τῶν κ.κ. Τούμπα καὶ Τσιριμώκου καὶ λέγει ἐν συμπεράσματι. «... (ἀναγινώσκει)...». Ἀλλὰ ἡ διάψευσις εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι δὲν ἀναιρεῖ τὴν περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὑπόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ τὴν ἀναιρῇ ὅμως ἀσφαλῶς, ἡ ὑπογραφή. Ὑπογράφει ὁ Πρόεδρος Α. Καθάριος. Οἱ γνωρίζοντες τὴν σχέσιν του μὲ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι δὲν εἶναι ὑποκινούμενος. Νομίζω, ὅτι ἐδῶ φθάνομεν εἰς ἓν ἐπὶ μέρους ἀποτέλεσμα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπεργίαν τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων, μιᾶς πολιτικῆς ἀσκουμένης ἀπὸ 12ετίας, ἀπὸ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1954 καὶ περισσότερον τοῦ 59 ἐπὶ Κυβερνήσεως ΕΡΕ. Λόγῳ τῆς ψηφίσεως τότε ἀντικυβερνητικῶν ὑποψηφίων, ἤρχισεν ἀπὸ τοῦ 1954 καὶ ἐνετάθη τὸ 59. Ἡ τακτικὴ τῆς ἀπογυμνώσεως τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἀπὸ κάθε οἰκονομικὸν χῶρον. Καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς μίαν ἀπώλειαν ἑνὸς ἐξόχου δημοκρατικοῦ θεσμοῦ ὡς εἶναι ὁ θεσμὸς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ἐὰν εἶχεν ἢ ὄχι τοὺς πόρους καὶ ἂν κατέβαλε προσπαθείας νὰ ἀνεύρῃ πόρους, ἀλλὰ ἡ ἀντίθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ προκατόχου Κυβερνήσεως, κατὰ τῆς προσπαθείας νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ πόροι εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ὑπῆρξεν ἐπίμονος, τόσον, ὥστε εἶχε προκαλέσει καὶ ἐνδοκυβερνητικὰς αἰτιάσεις.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ποῦ εἴδατε τὴν ἀντίθεσιν; Μόνον εὐγνωμοσύνην μοῦ εἶχον ἐκφράσει οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων.

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι γνωστόν, ἐὰν τὸ ἀμφισβητῆτε πάντως τὸ ἀποσύρω. Ἀλλὰ αὔριον θὰ τὸ ἀναγνώσῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὅλοι γνωρίζουν παρὰ τὴν παραχώρησιν ποὺ ἔκαμα νὰ τὸ ἀποσύρουν, αἰτιάσεις καὶ συνυπουργῶν σας ἀκόμη, ὥστε δὲν γνωρίζω, διατὶ ἐπιμένετε.

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἂν τὸ ἀποσύρετε μοῦ εἶναι ἀδιάφορον. Ἀλλὰ τὰ ἀντικειμενικὰ περιστατικὰ ὁμιλοῦν περὶ τῆς ἰδικῆς μου συμβολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Εἶναι γνωστή, ὁλόκληρος προετοιμασία ποὺ ἔκαμα διὰ νὰ ἐνισχύσω τὰ οἰκονομικὰ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Πάντως οὐδεὶς μοῦ ἀπηύθυνε τοιαύτην κατηγορίαν εἰς τὸ παρελθόν. Ἐὰν ὅμως, νομίζητε, ὅτι σεῖς ἔχετε τοιαῦτα ἐπιχειρήματα, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῆτε.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Θέλω νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸ Σῶμα, τὰ ἐπανειλημμένα ἀνακοινωθέντα, ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ Προεδρεῖα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ Συνέδριον τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὴν ὁμιλίαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νῦν Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσιριμώκου, ὁ ὁποῖος παρέπεμπε συνεχῶς εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν τότε.

§68Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἤμην παρών. Καὶ ἐπειδὴ καὶ σεῖς εἶσθε παρὼν δὲν δικαιοῦσθε νὰ λέγητε ἀνακρίβειας ἐναντίον τῆς Βουλῆς.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Ἦτο σαφὲς καὶ μὴ ἐπιμένετε. Τώρα ἐάν, ἐπειδὴ τὸ θέμα τῶν ἀπεργιῶν εἶναι κάτι ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι ἔφερα στοιχεῖα μὴ εὐκόλως δεκτικὰ ἀντιρρήσεων, θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι δὲν εἴχατε ποτὲ ἀντίθεσιν εἰς τὴν χρηματοδότησιν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τῆς Αὐτοδιοικήσεως, εἰς τοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι προσῆκον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς των. Ἐγὼ δὲν θὰ δεχθῶ νὰ παρασυρθῶ ἔξω τοῦ σήμερον συζητουμένου θέματος καὶ τὸ ἀφήνω διὰ μίαν ἄλλην εὐκαιρίαν, ὁπότε θὰ ἔλθω μὲ τὸν φάκελλον καὶ τὰ στοιχεῖα ὅλα καὶ τὰς ἐπισήμους ἀνακοινώσεις.

§70Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἔπρεπε νὰ τὰ εἴχατε σήμερον.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, διότι δὲν συζητοῦμεν τὸ θέμα αὐτό.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τότε νὰ μὴ τὸ εἴπητε.

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴτε ἐκνευρίζεσθε, εἴτε θέλετε, χωρὶς νὰ ἐκνευρίζεσθε, νὰ μεταθέσητε τὴν συζήτησιν ἐκεῖ ὅπου νομίζετε, ὅτι δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ στοιχεῖα, διότι πάντοτε ἐπὶ στοιχείων ὁμιλῶ· καὶ ἐπὶ τῶν ἀπεργιῶν τὰ ἔχω πλήρη.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἐκνευρίζομαι......

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κάμνετε ἕνα ἑλιγμὸν τακτικῆς.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πρέπει νὰ ἔχητε ἀποδείξεις. Ὅταν δὲν ἔχετε νὰ σιωπᾶτε.

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ ὑπόθεσις τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἔχει κυρίως ὡς περιεχόμενον τὸ γενικώτατον ζήτημα τῆς ὑπάρξεως κανονιστικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι νὰ λύουν τὸ πρόβλημα τῆς μονιμότητός των ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ. Καὶ μολονότι καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων καὶ τῶν τακτικῶν καὶ τῶν διοικητικῶν καὶ ἡ νομολογία καὶ νομοθεσία δέχονται, ὅ,τι εἶπον, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς της, ἡ παρεχομένη ἐργασία εἶναι διαρκὴς καὶ ὄχι πρόσκαιρος, ἡ πρόσληψις ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκτάκτου καὶ τοῦ προσκαίρου εἶναι πρὸς καταστρατήγησιν τοῦ νόμου, ἐν τούτοις διὰ τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ὑπαλλήλους δὲν ὑπάρχει καμμία μονιμότης. Ἀπὸ 15 καὶ 20 ἐτῶν ὑπάρχουν ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ὑπαγόμενοι, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 143 τοῦ Κώδικος περὶ καταστάσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, εἰς ἀπόλυσιν, εἰς οἱανδήποτε στιγμήν. Δὲν νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι παρωνυχίς, ὅταν ἀγωνίζωνται διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐργάζονται καὶ προσπαθοῦν νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ ἄγχους καὶ τῆς ἀβεβαιότητος ἐκ τῆς ἐκκρεμότητος αὐτῆς; Τώρα ἡ Κυβέρνησις — πάλιν θὰ ἀντιδικήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ· ἂς ἀντιδικήσῃ — ἡ ὁποία νομίζω, καὶ εἶναι σαφές, καὶ ἀπὸ τὰ περιθώρια τῶν ἀριθμῶν, ὅτι εἶναι μία Κυβέρνησις ἀσθενής, ἔδωσεν καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, εἰς δηλώσεις της, ἀλλὰ καὶ σήμερον δι’ ὑπαινιγμοῦ σαφοῦς καὶ διὰ φράσεως ρητῆς, μίαν ἀγέρωχον ἀπάντησιν εἰς τὰ αἰτήματα, ἀπάντησιν ἀπαράδεκτον τύποις. «Δὲν συζητῶ ὑπὸ τὴν πίεσιν ἀπεργίας μὲ οἱανδήποτε κατηγορίαν ἐργαζομένων». «Δὲν ἠμπορῶ νὰ συζητήσω ὑπὸ τὴν πίεσιν ἀπεργιῶν». Κύριοι, ἡ ἀπεργία εἶναι δικαίωμα καὶ δὲν εἶναι πειθαρχικὸν παράπτωμα, δηλαδή, ἀταξία. Ἡ ἀπεργία ἀναγνωρίζεται ὡς ἓν ἀτομικὸν δικαίωμα, εἰς πλεῖστα δὲ Συντάγματα ἀναγνωρίζεται καὶ μέσα εἰς τὰ Συντάγματα ὡς ἀτομικὸν δικαίωμα. Μάλιστα εἶναι ἀνάγκη κάποτε νὰ λεχθῇ, ὅτι αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός, τὸν ὁποῖον προέβαλεν ἄλλοτε ὁ κ. Καραμανλῆς, θέλει τώρα νὰ τὸν προβάλῃ καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. «Δὲν συζητῶ μὲ ἀπεργοῦντας», ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ κατατείνει εἰς τὸ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὸ μοναδικὸν ὅπλον, τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ, εἰς οἰκονομικῶς δυσχερῆ καὶ δυσανάλογον θέσιν, ἔναντι τῆς ἐργοδοσίας, εὑρισκόμενοι ἐργαζόμενοι. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς 27 Ὀκτωβρίου 1964 τὸ «Μὸντ» τῶν Παρισίων ἐδημοσίευσε τὰ συμπεράσματα τοῦ Συνεδρίου τῶν νομικῶν, τῶν δικαστικῶν, τῶν πανεπιστημιακῶν διδασκάλων καὶ τῶν μελῶν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Παρισίων, καθὼς καὶ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων καὶ συνδικαλιστῶν καὶ κοινωνιολόγων, οἱ ὁποῖοι ἐξέθεσαν τὸ θέμα. «Ἡ ἀπεργία καὶ τὸ δίκαιον». Καὶ λέγουν ἐκεῖ, μεταξὺ ἄλλων: «Πρέπει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας νὰ εἶναι ἀπολύτως σεβαστὸν» καὶ διεπιστώθη, ὅτι «ἡ διαιτησία περὶ τοῦ δικαιολογημένου ἢ ὄχι τῶν ἀπεργιῶν εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν γίνεται ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην εἰς τὰς συγχρόνους κοινωνίας». Καὶ περαιτέρω: «Ἡ ἀπεργία εἶναι τὸ ἀντίβαρον τὸ ὁποῖον κατεκτήθη ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν εἰς τὴν ὑπερβολικὴν δύναμιν τοῦ ἐργοδότου ἢ τοῦ Κράτους ἐργοδότου. Μόνον ἡ ἀπεργία ἐπιτρέπει καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ συνομιλοῦν μὲ τοὺς ἀντισυμβαλλομένους των ὑπὸ μίαν κάποιαν μορφὴν ἰσότητος. Εἰς τὸ καπιταλιστικὸν σύστημα ἡ ἐργατικὴ μαχητικότης εἶναι ἀπαραίτητος ὄχι μόνον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἱκανοποίησιν διεκδικήσεων ἀλλ’ ἐπίσης διὰ νὰ ἐπιταχύνῃ τὴν πρόοδον, ἐὰν ὄχι καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ βαθυτέρας μεταμορφώσεις, ὅπως τὸ ἐτόνισεν ὁ κ. Σιμόν, Πρόεδρος τοῦ Ἐφετείου τῶν Παρισίων, καὶ εἶναι ἡ κανονικὴ διέξοδος ποὺ ἔχουν οἱ ἐργαζόμενοι, ἐφ’ ὅσον ἰσότης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκατασταθῇ μεταξὺ τῆς δυνάμεως ποὺ αὐτοὶ διαθέτουν καὶ τῆς δυνάμεως τῶν ἐργοδοτῶν των». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι τελεσίγραφα, ὅτι «ἢ κάμῃς αὐτὸ ἢ ἄλλως ἐντὸς 24 ὡρῶν ἀπεργοῦμεν» δὲν θέλει νὰ δεχθῇ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ τὸ Κράτος εἰδοποιεῖται καὶ εἰδοποιεῖται πρὸ 24–48 ὡρῶν. Εἶναι ἐνήμερον τῶν κοινωνικῶν διαφορῶν, τῶν προσχημάτων κάθε κλάδου. Ἐνημεροῦται τὸ Ὑπουργεῖον, τὰ γνωρίζει, τίθενται ὑπ’ ὄψει του. Προηγεῖται μία διαδικασία διεκδικήσεων, αἰτημάτων, ὑπομνημάτων, διαβημάτων καὶ κάποτε φθάνουν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ἄσκησιν ἑνὸς νομίμου δικαιώματος — διότι νόμιμον δικαίωμα εἶναι ἡ ἀπεργία. Πῶς εἶναι δυνατὸν δι’ ἕνα νόμιμον δικαίωμα, δι’ ἓν ἀτομικὸν δικαίωμα ποὺ εἶναι ἡ ἀπεργία, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν δι’ αὐτὸ μὲ τέτοιαν ἀντιπάθεια; Ἀνάγκη νὰ λειτουργήσῃ τὸ Κράτος. Μεγαλοστομία. Τὸ Κράτος λειτουργεῖ ἐφαρμοζομένων τῶν νόμων καὶ ἀναγνωριζομένων τῶν νομίμων δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν. Προαναγγελία ὡς ποινῆς τῆς στερήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀπεργῶν διὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀπεργίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδέποτε συνέβη, εἶναι μία προσπάθεια διὰ νὰ καταδειχθῇ, ὅτι ὑπάρχει πυγμὴ ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι στεροῦνται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἓν ἐλάχιστον ἀπὸ ὅσα δικαιοῦνται διὰ νὰ ζήσουν εὐπρεπῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἀκόμη ἡ ἀντιπάθεια ἐναντίον τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων διαπιστώνεται καὶ ἀπὸ τὴν δημιουργίαν ἀπεργοσπαστικῶν μηχανορραφιῶν, ἀντὶ νὰ γίνῃ προσπάθεια ἄρσεως τῶν αἰτίων τῶν ἀπεργῶν. Θάλπεται καὶ ἡ κίνησις διὰ τὸ λὸκ–ἄουτ τῆς Ἡλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνει εἰς τὸν ἐργατικὸν συνδικαλισμὸν ἐπιδιώκουσα νὰ καταλύσῃ τὰ στοιχειώδη ἐκεῖνα σημεῖα τῶν ἐλευθεριῶν τῶν συνδικαλιστῶν μὲ ἀθρόας διαγραφὰς ἀπὸ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Λαρίσης, ἀπὸ τὶς Ὁμοσπονδίες. Ἐπιχειρεῖται νὰ δημιουργηθῇ μία νόθος διοίκησις τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας διὰ νὰ ἀφοπλίσῃ ἀπὸ τὸ νόμιμον δικαίωμά τους τοὺς ἐργαζομένους ἀντὶ νὰ ἀσκήσῃ ἡ Κυβέρνησις κοινωνικὴν πολιτικήν. Ἕνας μεγάλος Ἰταλὸς σύγχρονος νομομαθὴς ΟΥΗΚΟ ΝΑΤΟΛΙ εἰς τὸ τρίτον τεῦχος τοῦ 1965 τοῦ περιοδικοῦ ΝΤΕΜΟΚΡΑΤΙΑ Ε ΝΤΕΣΙΤΟ εἰς τὴν σελίδα ΡΖΡ γράφει τὰ ἑξῆς χαριτωμένα, τὰ ὁποῖα ἀπηχοῦν τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν ἐργατικῶν προβλημάτων. Ὅτι ὅλα αὐτὰ εὑρίσκονται μέσα εἰς τὴν γραμμὴν τῆς συγγενοῦς ἀντιπαθείας τῶν φορέων τῆς δημοσίας ἐξουσίας ἔναντι τῆς ἐνασκήσεως ὡρισμένων θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν καὶ ὡρισμένων δικαιωμάτων ἀκόμη καὶ ἂν καλύπτωνται ἀπὸ συνταγματικὴν ἐγγύησιν. Ὅ,τι εἶναι δικαίωμα ἀφορῶν τοὺς πολλοὺς καὶ τοὺς πτωχοὺς τὸ βλέπει μὲ ἀντιπάθειαν. Σκεφθῆτε μίαν προσβολὴν τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκτησίας. Σκάνδαλον θὰ ἦτο καὶ θὰ ἐφώναζε περὶ καταλύσεως τοῦ καθεστῶτος ὁ καθ’ ἕνας. Ἀλλὰ τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι εἶναι δικαίωμα συνταγματικόν. Τὸ βλέπει ὅμως μὲ ἀντιπάθειαν. Καὶ ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάξῃ ἐὰν τὸ ἐνασκήσῃς. Ἐπίσης τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Καὶ ἔρχεται ἕνα νομοσχέδιον περιορισμοῦ οὐσιωδῶς καὶ ἀντισυνταγματικῶς τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας τὸ ἀντιμετωπίζουν μὲ ἀντιπάθειαν. Εἴδατε ποτὲ χωροφύλακας καὶ ἀστυφύλακας εἰς ἀπεργίαν; Τὸ πλέον δικαιολογημένον αἴτημα τῶν ἐργαζομένων τὸ βλέπει τὸ Κράτος μὲ ἀντιπάθειαν. Καὶ φθάνομεν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὴν ἀπεργίαν μὲ πολιτικὴν ἐπιστράτευσιν ποὺ οὐσιαστικά, κ. συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι καταλήγει εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας. Διότι, ἡ ἀπεργία γίνεται διὰ νὰ μπορέσῃ ἐπὶ ἐπιπέδου ἰσότητος μὲ τὴν δύναμιν τοῦ ἀριθμοῦ ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀτομικῶς συμβαλλόμενος ἕνας ἕκαστος μὲ τὸν πανίσχυρον ἐργοδότην νὰ ἐξασφαλίσῃ οἱανδήποτε ἰσότητα καὶ ἐλευθερίαν ἐν ταῖς συναλλαγαῖς, μὲ τὴν δύναμιν ποὺ δίδει ἡ ἕνωσις νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λύσῃ τὰ οἰκονομικά του ζητήματα. Ἐὰν λοιπὸν τὴν ὥραν ποὺ οἱ ἐργαζόμενοι ἀσκοῦν τὸ ἀναγνωρισθὲν κατόπιν ἀγώνων δικαίωμά των τῆς ἀπεργίας, ἔρχεσθε καὶ τοὺς ὑποχρεώνετε νὰ ἐργασθοῦν καταλύεται οὐσιαστικῶς τὸ περιεχόμενον τοῦ δικαιώματος. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον αὐταρχικὸν ποὺ ἀντιτίθεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 105 διεθνῆ σύμβασιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀπὸ τὸ 1961 ἐσωτερικὸν δίκαιον ὡς κυρωθεῖσα ἀπὸ τὸν νόμον 4221. Εἷς τὰ πρακτικὰ τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως — διὰ ὑπαλλήλους μὲ ἠρώτησεν ὁ συνάδελφος κ. Βογιατζῆς καὶ ἐγὼ θὰ μνημονεύσω ἕνα παλαιὸν συνάδελφόν του τότε Ὑπουργὸν Παιδείας — εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως εἰς τὴν σελ. 266, ὁ Ἀντρὲ Μαρί, ὁ ὁποῖος διετέλεσε καὶ Πρωθυπουργὸς τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας, τότε ἦτο Ὑπουργὸς Παιδείας, ἀπαντᾷ εἰς βουλευτήν, ὁ ὁποῖος τὸν ἠρώτησεν ἐπὶ ἀπεργίας ἐκπαιδευτικῶν διατὶ δὲν τοὺς ἐπιστρατεύει. Καὶ ἀπαντᾷ: «Ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν πολιτικὴν ἐπιστράτευσιν. Προκειμένου περὶ τῆς ἀπεργίας αὐτῆς τῶν ἐκπαιδευτικῶν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἶναι νόμιμος καὶ δὲν δύναται νὰ ἐλεγχθῇ ὁ Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ πρωτίστου τῶν καθηκόντων του, τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων· ἐκπλήρωσιν αὐτοῦ τοῦ καθήκοντός μου θεωρῶ, ὅτι διεπίστωσα μίαν ἀπεργίαν καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ ἐξαφανίσω τὰ αἴτιά της καὶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐβεβαίωσε τὸ Σῶμα, ὅτι μὲ μετρημένην καὶ ἐλαχίστην κρίσιν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις Στεφανοπούλου χρῆσιν τοῦ ἐξαιρετικοῦ δικαιώματος τῆς πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως. Πληροφορῶ τὸ Σῶμα συγκεκριμένως, διότι τὸ μετρημένον ἢ ἀμέτρητον εἶναι χαρακτηρισμὸς δὲν εἶναι πληροφορία, πληροφορῶ συγκεκριμένως, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως Στεφανοπούλου, ἐπεστρατεύθησαν τρεῖς φορὲς οἱ ταχυδρομικοί, δύο φορὲς οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, μία φορὰ οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΗΕΜ, μία φορὰ τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ, μία φορὰ τὸ προσωπικὸν τῆς ΑΣΠΑ, μία φορὰ οἱ σιδηροδρομικοί, μία φορὰ οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΔΕΗ, μία φορὰ οἱ χειρισταὶ μηχανικῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, μία φορὰ οἱ γεωπόνοι. Ποτὲ ἄλλοτε δὲν εἶχον γίνει τόσες ἐπιστρατεύσεις καὶ ἴσως αἱ ἐπιστρατεύσεις ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Στεφανοπούλου νὰ εἶναι περισσότεραι ἀπὸ ὅσες ἔγιναν ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις μαζί.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πιθανῶς, κ. συνάδελφε, συγχέετε τὰς δύο περιόδους. Τὴν περίοδον τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου καὶ τοῦ Στεφανοπούλου. Ἀπόδειξις, ὅτι τώρα διανύομεν τὸ μεγάλο ἀπεργιακὸν κῦμα, διὰ τὸ ὁποῖον γίνεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψε ποῖοι εἶναι ἐπιστρατευμένοι; Οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἑταιρείας μεταφορῶν μετὰ τὴν λύσιν τῶν αἰτημάτων των, καὶ δὲν ἐδυσαρεστήθησαν ἀπὸ τὴν ἐπιστράτευσιν, οἱ ἐλάχιστοι ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ καὶ ὡρισμένοι γεωπόνοι, οἱ ὁποῖοι χρειάζονται διὰ νὰ γίνεται εἰσαγωγὴ τροφίμων. Δὲν κάμομεν ἐπιστράτευσιν εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν.

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Οἱ ταχυδρομικοὶ δὲν ἐπεστρατεύθησαν;

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπὶ Κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου.

§81Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Αἱ ἐπιστρατεύσεις ἔγιναν ἀπὸ τὶς 15 Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν.

§82Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ ἀναφέρετε, κ. συνάδελφε, τὰς ἐφημερίδας τῆς Κυβερνήσεως ὅπου ἔχουν δημοσιευθῆ αἱ ἐπιστρατεύσεις.

§83Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ ἐδήλωσα πόθεν ἔχω τὰ στοιχεῖα μου. Παρακαλῶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν συνάδελφόν μου, κ. Νεφελούδην νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν καὶ πληροφορίαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος τὸ ἀμφισβητεῖ.

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κάνετε λάθος, κάνετε σύγχυσιν.

§85Η. ΗΛΙΟΥ. Τελειώνοντας, κ. συνάδελφοι, καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀντὶ νὰ προσπαθῇ νὰ καλυφθῇ ὄπισθεν ἑνὸς ἄλλοθι, περὶ πολιτικῆς ὑποκινήσεως, ἐνῷ διὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ καὶ τὴν ὁποίαν ἐξαγγέλλει καὶ τὴν ὁποίαν εἰσηγεῖται διὰ τὸ μέλλον φέρει εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν εὐθύνην καὶ ἔναντι τῶν ἐργαζομένων, τῶν ὁποίων θίγει τὰς πλέον δεδικαιολογημένας διεκδικήσεις καὶ ἔναντι τῆς κοινωνίας ποὺ ταλαιπωρεῖ μὲ τὴν τακτικὴν τῆς ἀρνήσεως λύσεως τῶν ζητημάτων, νὰ σκεφθῇ τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ τέλους λέγει, ὅτι διὰ τὸ ζήτημα τῶν γεωπόνων ὑπάρχει νομοσχέδιον, δὲν ψηφίζεται. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν μηχανικῶν, ὅτι ἔχει τὴν ἀπόφασιν νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων, ὅτι εἶναι δικαιολογημένα τὰ αἰτήματά των κλπ. Διατί δὲν ὁρίζει ἀπὸ τοῦδε, ὅτι μίαν ὡρισμένην, τακτὴν ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας θὰ περάσουν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ αἰτήματα, τῶν ὁποίων κατ’ ἀρχὴν τὸ εὔλογον ἔχει ἀναγνωρίσει; Διερωτῶμαι, μήπως ὁ ὑπαινιγμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις περὶ πολιτικῆς ὑποκινήσεως, μήπως δὲν εἶναι ἄμοιρος τελείως ἀληθείας καὶ μήπως τυχὸν κύκλοι σκοτεινοὶ ὑποδαυλίζουν τὴν ἀδιαλλαξίαν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι αὐτῶν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει χωνέψει καὶ αὐτὴ ἡ ἰδία, ὅτι πρέπει νὰ λυθοῦν; Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν πράγματι ἔχῃ τὰς προθέσεις αὐτάς, ἔναντι τῶν ζητημάτων ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε, νὰ ἐξηγήσῃ ἀμέσως, διατὶ μέχρι σήμερον ἐχρόνισαν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἄλλως μένει ἡ βαρεῖα αὐτὴ ὑποψία. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νὰ καταδικάσωμεν καὶ νὰ ἀποδοκιμάσωμεν τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐργαζομένων. Τοὺς θεωροῦμεν ἀγῶνας δικαίους. Τοὺς θεωροῦμεν ἀγῶνας θεμιτούς. Τοὺς θεωροῦμεν ἀγῶνας, οἱ ὁποῖοι προάγουν καὶ τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων καὶ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τοὺς συμπαριστάμεθα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ἄνευ ἀπαντήσεως τὸν ὑπαινιγμόν, ὅτι γίνεται προσπάθεια πολιτικῆς ὑποκινήσεως. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ ἀντίθεσις ὅλων τῶν ἐργαζομένων καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, τῆς μεγίστης πλειοψηφίας ἔναντι τῆς ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς τῆς συμπιέσεως τῶν λαϊκῶν εἰσοδημάτων, αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι αὐτονόητον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς πολιτικὴν ὑποκίνησιν. Διότι πιστεύομεν καὶ πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι αὐτὴ ἡ ἔρις εἶναι τὸ εἰδικώτερον ὑπόστρωμα ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐκτροπὴν τῆς 15ης Ἰουλίου καὶ ὅλην τὴν μετέπειτα ἀνωμαλίαν, ἡ ἔρις τοῦ νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι νὰ στενέψουν ἀκόμη περισσότερον τὰ περιθώρια τοῦ ἰσχνοῦ των προϋπολογισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν νὰ τὴν ἐγκρίνωμεν. Καταδικάζομεν τὴν ἔναντι τοῦ ἀπεργιακοῦ σάλου στάσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τοῦ κοινωνικοῦ σάλου στάσιν τῆς Κυβερνήσεως, στάσιν ἀβελτηρίας, στάσιν ἀδιαφορίας, στάσιν εὐνοίας πρὸς τὰ μεγάλα συμφέροντα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΔΑ).

§86Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀνέφερε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔγγραφόν μου πρὸς τὸν ΟΤΕ εἶπα, ὅτι ἡ ἀπεργία εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων. Τοῦτο πράγματι τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπεργία γίνεται διὰ σοβαρὰ ζητήματα ἠτιολογημένα. Καὶ εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι ἡ ἀπεργία εἶναι ἕνα μεγάλο καὶ σοβαρὸν ὅπλον εἰς τὰ χέρια τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ ἐν γένει τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Ἀλλὰ ἡ ἀπεργία πρέπει νὰ γίνεται, πρέπει οἱ ἐργαζόμενοι νὰ κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν ἀφοῦ προηγουμένως ἐξαντλήσουν ὅλας τὰς προσπαθείας των διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των. Δὲν πρέπει νὰ κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν δι’ ἀνεπαίσθητα ζητήματα, διότι ἡ ἀπεργία ὅπως προεῖπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κ. Μητσοτάκης, ἔχει πολιτικὰ ἐλατήρια, διότι τότε τὸ μέγα αὐτό, τὸ τεράστιον ὅπλον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν ἐργαζομένων χάνει τὴν ἀξίαν του. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις ὅ,τι ἐκέρδισαν ἐδῶ καὶ 120 περίπου χρόνια ὁπότε ἤρχισε κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ βάσιν ἡ πάλη τῶν τάξεων, τὸ ἐκέρδισαν μὲ ἀγῶνας, μὲ θυσίας, μὲ ἱδρῶτα καὶ αἷμα. Χωρὶς τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς τῶν ἐργαζομένων τὸ κεφάλαιον δὲν θὰ ἦτο διατεθειμένον νὰ κάμῃ καμμίαν ὑποχώρησιν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι καὶ ἡ δικτατορία ἀκόμη πῆρε τὰ συνθήματα τῶν ἐργαζομένων καὶ τὰ ἐπραγματοποίησε προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν λαὸν καὶ τὰ δίκαια αἰτήματά του. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἀπεργίαι υἱοθετοῦνται ἀπόλυτα καὶ εἶναι δικαίωμα ἀναφαίρετον τῶν ἐργαζομένων ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι. Ἐγὼ δὲ φύσει καὶ θέσει εἰς ὅλον μου τὸν βίον ἤμουν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ ἡ προσπάθειά μου ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρέθην καὶ ὁπουδήποτε ἐὰν εἶχον ἐπιρροὴν ἢ ἐξουσίαν δὲν ἦτο ἄλλη παρὰ νὰ προσπαθήσω νὰ βελτιώσω ἠθικῶς, ὑλικῶς καὶ πνευματικῶς τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὡμίλησε διὰ τὴν ἐπιστράτευσιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ καὶ οὕτως εἰπεῖν μὲ παρέστησε καὶ ὀλίγον ἀνακόλουθον, διότι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος λέγω, ὅτι ἡ ἀπεργία εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ὡς ἁρμόδιος Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἐπιστρατεύω τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ. Βεβαίως εἶναι ἀναφαίρετον τὸ δικαίωμα ἀλλὰ ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅταν ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι. Ἂν εἶναι δυνατὸν δι’ ἕνα τόσον νευραλγικὸν τομέα διὰ τὸ κράτος ὅπως εἶναι αἱ τηλεπικοινωνίαι, νὰ μείνῃ ἀδιάφορον τὸ κράτος ὅταν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ τελείως ἀδικαιολογήτως, κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἓξ μηνῶν τῆς Ὑφυπουργίας μου συμπεριεφέρθην εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ καὶ ἐν γένει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπ’ ἐμὲ ὄχι ὡς Ὑπουργός, ἀλλὰ ὡς Θεός, ὡς ἀδελφός, ὡς συνδικαλιστὴς καὶ κατ’ ἐπανάληψιν μοῦ ἐξέφρασαν τὴν εὐγνωμοσύνην των οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ καὶ ἄλλων κλάδων τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον διευθύνω. Ἀλλὰ ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτόνισε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, τὰ ἐλατήρια τῶν ἀπεργιῶν ἔχουν καθαρῶς πολιτικὸν χαρακτῆρα καὶ δι’ αὐτό, δυστυχῶς, καὶ ἕνα μέρος καλοπίστων ἀνθρώπων ποὺ ἀποτελοῦν τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις παρασύρονται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐξτρεμιστικῶν στοιχείων καὶ ὑποκύπτουν, διότι θέλουν νὰ φανοῦν ἀρεστοὶ καὶ ὅτι ἀγωνίζονται καὶ ἐκπροσωποῦν πραγματικὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων ὡς συνδικαλιστικοὶ ἡγέται. Ὡς γνωρίζετε ὅλοι σας προέρχομαι ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ πονῶ καὶ ἀγαπῶ τὸν λαόν. Εἰς τὸν μικρὸν τομέα ποὺ εὑρέθην ὡς Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ἐπαναλαμβάνω κατὰ τὸ βραχὺ αὐτὸ διάστημα τῶν ἓξ μηνῶν τῆς Ὑφυπουργίας μου, κατέβαλον πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν κλάδων τοῦ Ὑφυπουργείου μου καὶ ἐξαιρετικὰ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τοῦ Κλάδου τοῦ ΟΤΕ. Ἀκούσατε τὶ ἔχει ἐπιτελεσθῆ, τὶ προσφορὰ παρεχωρήθη εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ κατὰ τὸ βραχὺ χρονικὸν διάστημα τῆς Ὑφυπουργίας μου. Ἀκούσατε τί ἔγινε διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ; 1. Ἐγενικεύθη δι’ ὅλους τοὺς τεχνικοὺς τὸ δεύτερον ἐπίδομα ὑπαίθρου. 2. Καθιερώθη γενικῶς ἡ διετία διὰ τὰς προαγωγὰς ἀντὶ τῆς ἰσχυούσης τριετίας. 3. Ἐπελύθη τὸ θέμα ἀνακατατάξεως τοῦ προσωπικοῦ εἰς μισθολογικὰς βαθμίδας μὲ συνέπειαν σημαντικὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των. 4. Ηὐξήθησαν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν καὶ ἀρχιτεκτόνων καὶ ἐμονιμοποιήθησαν ἀρκετοὶ ἐξ αὐτῶν. 5. Ὑπεγράφη τὸ νέον ὀργανόγραμμα τοῦ ΟΤΕ μὲ ἀποτέλεσμα: α) Νὰ λάβῃ ὁ ΟΤΕ πλέον συγχρονισμένην μορφὴν καὶ β) ν’ αὐξηθοῦν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις κατὰ ποσοστὸν ἄνω τοῦ 15%, ἤτοι θέσεις 1710. 6. Ἐγένοντο ἀρκεταὶ μετατάξεις ἀπὸ τῆς εἰδικότητος τοῦ κλητῆρος εἰς ἄλλας θέσεις μὲ μεγαλυτέρας ἀποδοχάς. 7. Ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μὴ διπλωματούχων μηχανικῶν. 8. Ἐγένετο τὸ διάταγμα διὰ τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐπὶ συμβάσει καὶ ἡμερομισθίῳ 610 ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπεροκταετῆ ὑπηρεσίαν ὡς ἔκτακτοι. 9. Ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τοῦ οἰκονομικοῦ προσωπικοῦ κατὰ 100 θέσεις. 10. Ηὐξήθη τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἀρχισχεδιαστῶν ἀπὸ 55 ἐτῶν εἰς 60. 11. Ἐτακτοποιήθη ἡ θέσις τῶν διανομέων εἰς μικρότερον ἀριθμὸν κλάσεων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν βαθμολογικὴν προώθησιν. 12. Ἐπελύθησαν πολλαὶ προσωπικαὶ ἀδικίαι τοῦ προσωπικοῦ. 13. Παρεσχέθη σημαντικὴ ἐνίσχυσις εἰς τὰς λέσχας προσωπικοῦ καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰς σεισμοπλήκτους περιοχὰς «Ἀλόννησον», Πελοπόννησον. 14. Τῇ ἐπεμβάσει μου ἐγένετο ἡ ἀνάκλησις ἀποφάσεως διὰ τὴν συνταξιοδότησιν 43 μὴ δικαιουμένων ταύτης. Ἡ Κυβέρνησις Παπανδρέου εἶχε κατὰ κάποιον τρόπον ἐπιβάλει εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας, κ. Μπακατσέλον, νὰ δεχθῇ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ ΤΑΠΟΤΕ οἱ 43 ὑπάλληλοι.

§87Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσω μίαν διευκρίνισιν. Δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις Παπανδρέου ποὺ μοῦ τὸ ἐπέβαλεν. Ἐγὼ ἐνόμιζα, ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, διότι ὑπῆρξεν ἕνα αἴτημα κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος καὶ τότε εἶχεν ὑποσχεθῆ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ὅτι θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτό. Καὶ ἐνόμισα, ὡς Ὑπουργός, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως.

§88Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Εἶναι μία καὶ ἡ αὐτὴ ὑπόθεσις. Ἡ οὐσία εἶναι ἡ ἰδία. Παρεκάλεσα λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, διότι ἦτο καὶ αὐτὸ ἕνα ἀπὸ τὰ αἰτήματα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχον τὰς προϋποθέσεις, διότι εἶχον 14 ἔτη μόνον προϋπηρεσίαν καὶ ἀνεκάλεσε τὴν ἀπόφασίν του καὶ οἱ 43 αὐτοὶ ὑπάλληλοι, διότι ἠπείλουν μὲ ἀπεργίαν οἱ συνδικαλισταὶ τοῦ ΟΤΕ καὶ ἀνεκάλεσε μίαν ἀπόφασίν του καὶ συνταξιοδοτοῦνται. Γενικῶς οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ δὲν θέτουν ζήτημα ἀποδοχῶν τώρα. Ὡς γνωρίζετε τὰ αἰτήματά των ἦσαν πέντε. Τὸ πρῶτον αἴτημά των ἦτο ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου Θεσσαλονίκης ὑπὸ τοῦ ΤΑΠΟΤΕ. Τὸ δεύτερον ἦτο ἡ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν των. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ παραπέμψῃ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ ἀπέσυραν τὸ ἓν αἴτημα καὶ παρέμειναν τὰ 4 ζητήματα τὰ ἑπόμενα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν. Ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου τοῦ ΤΑΠΟΤΕ εἰς Θεσσαλονίκην θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει τεθῆ ἐπὶ τάπητος ἀπὸ μακροῦ, δηλαδὴ τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὸ 1958. Καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐδήλωσεν εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὸν κ. Μπακατσέλον, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπεργία τοῦ ΟΤΕ ἔχει ἀποκλειστικὸν καὶ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου τοῦ ΤΑΠΟΤΕ εἰς Θεσσαλονίκην θὰ ἦτο διατεθειμένος, ἐὰν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ αἴτημά των νὰ δώσῃ ἐντολὴν ἀμέσως καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου. Θὰ ἐλάβατε δὲ ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Παπανδρέου δὲν υἱοθέτησε τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου τοῦ ΤΑΠΟ-ΤΕ, διότι ἀντιδροῦσαν διάφοροι παράγοντες τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὁ κ. Παπανδρέου κατὰ τὸ 1½ ἔτος ποὺ ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ε.Κ. δὲν κατέβαλε καμμίαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου τοῦ ΤΑΠΟΤΕ. Ὄχι μόνον δὲν κατέβαλε καμμίαν προσπάθειαν, ἀλλ’ ἠμπόδισε τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ. Καὶ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνδικαλισταὶ τοῦ ΟΤΕ εἰς καμμίαν διαμαρτυρίαν καὶ ἀπεργίαν κατῆλθον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν 18 μηνῶν τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Ε.Κ. Τὸ τρίτον αἴτημα εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Ὅπως σᾶς προεῖπον, διὰ τοῦ ὀργανογράμματος ηὐξήθησαν 1.710 θέσεις, ἐμονιμοποιήθησαν ἄλλοι 710 καὶ 110 οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι ἐπῆραν νέες ὀργανικὲς θέσεις. Τὸ τέταρτον θέμα εἶναι ἡ μὴ συγχώνευσις τοῦ ΤΑΠ-ΟΤΕ μὲ τὸ ΙΚΑ. Τοιοῦτον θέμα μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν συνεζητήθη οὔτε ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, οὔτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Τὸ τελευταῖον θέμα, τὸ ἀνεπαίσθητον, εἶναι ἡ ἐπάνδρωσις τῶν σταθμῶν ἀναμεταδόσεως ἀσυρμάτων. Δηλαδή, οἱ σταθμοὶ αὐτοὶ ἀναμεταδόσεως ἀσυρμάτων, εἶναι ζήτημα ἐὰν εἶναι 5–6 εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν καὶ ἔχουν ἀπὸ κάποιον ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸν ΟΤΕ. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, πόσον σοβαρὰ εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ, οἱ ὁποῖοι κατέρχονται εἰς ἀπεργίαν καὶ μοῦ ἀποστέλλουν δύο ὑβριστικὰ τηλεγραφήματα διὰ τὴν εὐγνωμοσύνην ποὺ ἔχουν ἐπέναντί μου, διὰ τὴν προσπάθειαν ποὺ κατέβαλα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τους. Καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι πρὸ 20 ἡμερῶν περίπου, θὰ ἦλθον περὶ τοὺς 400 ὑπαλλήλους εἰς τὸ γραφεῖον μου συγκεκινημένοι, ἐφώναζαν ζήτω ὁ Δενδρινός, ζήτω ὁ Ὑπουργός μας, μοῦ φιλοῦσαν τὰ χέρια οἱ ὑπάλληλοι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, συνεκινήθην καὶ ἐγὼ μαζί τους καὶ ἐπελύσαμεν διάφορα αἰτήματα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦσαν. Εἰς ἀντάλλαγμα ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν μου, μοῦ ἔστειλαν δύο ὑβριστικώτατα τηλεγραφήματα, διότι πρέπει οἱ συνδικαλισταὶ τοῦ ΟΤΕ νὰ κάμουν πολιτικὴν καὶ νὰ φαίνεται, ὅτι πιέζουν τὸν Ὑπουργὸν ἢ διεκδικοῦν τὰ δικαιώματα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ. Καὶ ὅταν ἐγὼ παρεκάλεσα τοὺς νομιμόφρονας ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ νὰ προσέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των, διότι τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν καὶ διεκδικοῦν δὲν εἶναι σοβαρὰ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν, ἤθελαν κατὰ κάποιον τρόπον νὰ μὲ διαψεύσουν καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγω εἶναι ἀναληθῆ καὶ διάφορα ἄλλα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι, ὅπως προεῖπον, τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι ἀναφαίρετον. Ἀλλὰ θὰ ἐρωτήσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν: Γνωρίζετε κανένα μέρος σὲ καμμίαν δημοκρατίαν τοῦ κόσμου νὰ ἠμποροῦν οἱ ὑπάλληλοι, ὅ,τι ὥρα τοὺς καπνίσῃ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ σοβαρὸς λόγος, νὰ κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν καὶ νὰ παραλύῃ τὸ Κράτος χωρὶς νὰ ἐπεμβαίνῃ τὸ Κράτος; Μήπως συμβαίνει αὐτὸ εἰς τὰς δημοκρατίας τῆς Δύσεως, σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου, ἢ μήπως συμβαίνει αὐτὸ καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῶν ἀπεργιῶν, ἔστω καὶ διὰ μίαν καὶ μόνην φοράν, εἰς τὸ Ἀνατολικὸν μπλόκ; Ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας δὲν ὑπάρχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, ἀλλὰ παντοῦ, στὴ Γαλλία, στὴν Ἀγγλία, στὴν Ἀμερική, παντοῦ τὸ Κράτος λαμβάνει μέτρα, ὅταν κατέρχωνται οἱ ὑπάλληλοι σὲ ἀπεργία, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραλύσῃ τὸ Κράτος. Διότι, εἶναι φυσικόν, τὶς ἀπεργίες τὶς ὑποκινοῦν καὶ διάφορα πολιτικὰ πρόσωπα, διότι ἔχουν συμφέρον νὰ τὶς ὑποκινοῦν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ξεσηκωθοῦν ὅλοι οἱ Ὀργανισμοὶ τοῦ Κράτους καὶ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι καὶ νὰ ζητοῦν αὐξήσεις ἡμερομισθίων, χωρὶς ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χώρας νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς αὐξήσεις αὐτὰς καὶ τὸ Κράτος νὰ μένῃ ἀσθενέστατον καὶ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὅλων τῶν Ὀργανισμῶν ἢ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους νὰ κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν;

§89Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν;

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω ἐγὼ εἰς οὐδένα, ἡ συζήτησις διεξάγεται μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων καὶ ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων καὶ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἐγκαινιάσετε σεῖς νέαν μέθοδον.

§91Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Ἐν πάση περιπτώσει, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, δὲν θέλω νὰ μακρηγορήσω, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι περιορίζομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ καὶ προσθέτω, ὅτι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητοι. Ὡς Ὑφ)γὸς τῶν Συγκοινωνιῶν δὲν μνησικακῶ ἐναντίον τους οὔτε διὰ τὰς ὕβρεις ποὺ μοῦ ἀπηύθυναν διὰ τηλεγραφημάτων, οὔτε διὰ τὴν ἀπεργίαν, εἰς τὴν ὁποίαν κατέρχονται. Ὡς ὑπεύθυνος ὅμως Ὑφυπουργὸς ἐπιτελῶ τὸ καθῆκον μου ἔναντι τοῦ κράτους καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστρατεύσω τοὺς ὑπαλλήλους, διότι δὲν εἶναι ἐπαναλαμβάνω νοητὸν εἰς τὸν νευραλγικὸν αὐτὸ τομέα τῆς χώρας νὰ ἔχουν ἀσυδοσίαν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ καὶ νὰ παρακωλύουν κάθε ἐπικοινωνίαν τῶν πολιτῶν τῆς Πατρίδος μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρ’ ὅτι δὲν δικαιολογοῦνται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τοὺς λέγω, ὅτι ὅσον θὰ παραμείνω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν θὰ συνεχίσω τὴν προσπάθειάν μου, διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ οἰκονομικὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των.

§92Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα πρῶτον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπέκρινε διότι ὑπέγραψα τὴν ἀπόφασιν μειώσεως τῆς αὐξήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσε τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ΗΕΜ. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἠσκήσαμεν πίεσιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ἐγὼ προσωπικῶς εἰς τὴν ΗΕΜ νὰ δεχθῇ νὰ μὴ ἐπιπέσῃ εἰς τὸ κόμιστρον ἡ δοθεῖσα αὔξησις δὲν τὸ ἐπετύχαμεν ὅμως καὶ κατόπιν αὐτοῦ προέβημεν εἰς τὴν μείωσιν σταθμίσαντες τὸ γενικώτερον συμφέρον, νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ δηλ. τὸ κοινὸν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν κομίστρων καὶ λαβόντες ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τοὺς ἐν λόγῳ μισθωτοὺς εἶχε δοθῆ αὔξησις κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ κατὰ τὸ 1964, ὑπολογισθεῖσα μάλιστα εἰς τὸ κόμιστρον. Κατὰ τὸ 1964 εἶχε δοθῆ αὔξησις 14,65 ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπέγραψα τὴν ἀπόφασιν, διότι δὲν ἤθελα νὰ ἐπιπέσῃ ἡ αὔξησις εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων λαϊκῶν τάξεων. Ὁ συνάδελφος κ. Δενδρινὸς ἀνέπτυξε τὰ αἰτήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν ΟΤΕ. Πράγματι παρακλήσει τῶν ὑπαλλήλων πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς ἐμὲ ἐδέχθην νὰ παραπέμψω τὸ αἴτημά των εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ ὡς ἀνεπτύχθη δὲν ὑπάρχει ἄλλο βασικὸν θέμα ἐκκρεμές. Ἀνέφερεν ἐπίσης ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὑπῆρξεν αἴτημα μὴ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου. Σχετικῶς ἔκαμα δήλωσιν πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ ΟΤΕ, ὅτι οὔτε ἐγεννήθη οὔτε πρόκειται νὰ γεννηθῇ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κυβερνήσεως Στεφανοπούλου θέμα συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου τοῦ ΟΤΕ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ἠθέλησε νὰ ἐπικρίνῃ τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας διότι δῆθεν διηυκόλυνε τὰς διαγραφὰς Σωματείων μισθωτῶν ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἀνήκει εἰς τὴν διεθνῆ τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὴν διεθνῆ παγκόσμιον Συνδικαλιστικὴν Συνομοσπονδίαν, ἡ ὁποία κατευθύνεται ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Τὰ ἐλεύθερα συνδικᾶτα πρεσβεύουν, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ εἶναι μέλη τῶν ὀργανώσεών των ὅσοι ἀνήκουν εἰς σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ἐλέγχονται ἀπὸ τὸ Κ.Κ. Δικαίωμά των νὰ εἶναι νὰ τὰ διαγράψουν καὶ δικαίωμα εἶναι τῶν διαγραφομένων νὰ ἀποτελοῦν ἰδιαιτέραν ὁμοσπονδίαν, οἱανδήποτε ὁμοσπονδίαν, ἐπιτρεπομένη καὶ προστατευομένην ἀπὸ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τῇ εἰσηγήσει μου, τὸν Νόμον 4361) 1964. Γνωρίζεται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι ἐπροστατεύθησαν τὸ πρῶτον διὰ τοῦ Νόμου 1803)51, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη τῇ εἰσηγήσει μου, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Σοφοκλῆ Βενιζέλου. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ προστασία αὕτη ὡλοκληρώθη διὰ τοῦ Νόμου 4361) 1964, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη ἐπίσης τῇ εἰσηγήσει μου. Καὶ σήμερον ἐπὶ Κυβερνήσεως Στεφανοπούλου τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὰ μέλη τῆς ἐκτελεστικῆς Γραμματείας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. νὰ τυγχάνουν ἀδείας ἐκ τῆς ἐργασίας των κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων τούτων χωρὶς νὰ δύναται ὁ ἐργοδότης νὰ τοὺς ἀπολύσῃ ἄνευ εἰδικῆς ἀδείας. Ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπεν, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι ἱερόν. Οὐδεὶς βεβαίως ἀρνεῖται τοῦτο. Ἀνεγνώρισε καὶ ἐκεῖνος ὅμως, ὅτι ὑπάρχει καὶ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιστρατεύσῃ τοὺς ἀπεργοὺς ὅταν πρόκειται νὰ τεθοῦν ἐν κινδύνῳ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄλλωστε κατ’ ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις Γ. Παπανδρέου ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν προβῆ εἰς ἐπιστρατεύσεις. Οὕτω ἐγένετο μερικὴ ἐπιστράτευσις τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ τὴν 5.11.1964. Ἐπίσης ἐπίταξις τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων τὴν 3.6.1964 (ΦΕΚ. 205). Ἐπιστράτευσις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας τὴν 16.6.1964 (Φ.Ε.Κ. 222). Ἐπίταξις τοῦ προσωπικοῦ ΔΕΗ, ΠΑΠ τὴν 15.5.65 (Φ.Ε.Κ. 626). Ἐπίταξις τῶν σιδηροδρομικῶν τὴν 31.10.1964 (Φ.Ε.Κ. 482). Ἐπίταξις ὑπαλλήλων ΟΤΕ τὴν 13.4.1965 (Φ.Ε.Κ. 257). Ἐπίταξις προσωπικοῦ ΔΕΗ–ΠΑΠ τὴν 14.4.65 (ΦΕΚ 262). Ἐπιστράτευσις ὑπαλλήλων ΟΤΕ (ΦΕΚ 328) τὴν 18.5.65. Τοῦ προσωπικοῦ τῆς πολιτικῆς Ἀεροπορίας τὴν 5.3.1965 (ΦΕΚ 159). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐπιστρατεύσεις καὶ ἐπιτάξεις πέραν τῶν ἀνωτέρων, τὰς ὁποίας ἀπὸ μίαν πρόχειρον ἀναδίφησιν τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως εὑρῆκα ἀπόψε. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ εἶπεν, ὅτι ἐπίσης δὲν ἐδόθη οὐδεμία αὔξησις εἰς τοὺς ἀρτεργάτας. Δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές. Ἐδόθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Στεφανοπούλου αὔξησις 12% καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλη αὔξησις εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἐδόθη δὲ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ καταβάλλεται ἀνελλιπῶς μέχρι ρυθμίσεως τοῦ θέματος τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Ταμείου Μυλεργατῶν–Ἀρτεργατῶν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ὥρα 10,30′ μ.μ.)