1965.06.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 107η

Δευτέρα 21 Ἰουνίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κατσώτας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Σ. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ–Βιομηχανικοῦ–Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, αἰτουμένου περιορισμὸν εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βυρσοδεψικῶν ἐκχυλισμάτων καὶ ἐπιδότησιν βαλανιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀπόκομμα ἐφημερίδος, δημοσιευούσης διαμαρτυρίαν Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, διὰ τὸν παραμερισμὸν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν κατὰ τὰς δημοπρασίας διὰ τὰς πωλήσεις βιομηχανικοῦ ἐλαιολάδου. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων Νομῶν Χανίων καὶ Ρεθύμνης Κρήτης, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συμβάσεών των ὡς πρὸς τὰς τιμὰς δι’ ἐκτελεσθέντα ἔργα ἀπὸ 1.1.64 καὶ ἐντεῦθεν, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἰατροῦ κ. Ν. Κ. Βέλιου, ἰατροῦ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ Σερρῶν, αἰτουμένου ἐπανατοποθέτησίν του ὡς Διευθυντοῦ τοῦ Ἀκτινολογικοῦ Ἐργαστηρίου εἰς Γενικὸν Νοσοκομεῖον Σερρῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Σωφρονιστικῶν καὶ Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων, αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ καταρτιζόμενον νομοσχέδιον «περὶ ἄρσεως ἀδικιῶν συνταξιοδοτικῆς φύσεως» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν αὐτῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, αἰτουμένου τὴν Νομοθετικὴν ρύθμισιν τῆς ἀποτελεσματικῆς διώξεως τῶν διὰ πλαστῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ πινακίδων κινουμένων αὐτοκινήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων οἰκισμοῦ Λεύκας Ἀγρινίου, αἰτουμένων ἀνακατασκευὴν ὁδογεφύρας συνδεούσης Λεύκαν–Ἀγρίνιον. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει Ψηφίσματα 15ου Πανελληνίου Συνεδρίου Ἀναπήρων Θυμάτων Πολέμου, ἀφορῶντα διεκδικήσεις εἰς τὰ ἐκκρεμῆ αἰτήματα τῆς τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μεγαλοπλατάνου, αἰτουμένης ἐπανακατάρτισιν σχεδίου διανοίξεως νέας κοίτης χειμάρρου ἐν τῇ περιοχῇ τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Γ. Κοΐνης, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Γαλαξειδίου, διαμαρτυρομένου διὰ ἐκδηλωθεῖσαν ἐπιθυμίαν βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη, ὅπως ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης προαχθῇ εἰς Δῆμον. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Α. Φράγκος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Γραμματικοῦ, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιχειρηθεῖσαν καταπάτησιν παραλιακῆς ἐκτάσεως Ἀγ. Μαρίνης ὑπὸ διαφόρων ἰδιωτῶν καὶ Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων τοῦ 2ου Δημοτικοῦ Σχολείου Πυλαίας–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου τὴν παραχώρησιν Κοινοτικοῦ χώρου δι’ ἀνέγερσιν διδακτηρίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας καὶ Α. Τσιάρας, καταθέτουν ὑπόμνημα μελισσοτρόφων Μαριῶν–Θάσου, αἰτουμένων χορήγησιν μέσῳ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καβάλας ἀβαρίας τῆς σακχάρεως πρὸς διατροφὴν τῶν μελισσῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Μ. Καραγεώργη, Β. Νεφελούδης καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν ὑπόμνημα Κοινότητος Ἑλλήνων Βερολίνου, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου τῆς Κοινότητος ταύτης, ἀνάληψιν ἐξόδων λειτουργίας του ἀπὸ τὴν Πολιτείαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἐδέσσης, αἰτουμένου πλήρη παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς Δικηγόρους Ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων συνοικισμοῦ Ἁγ. Παντελεήμονος Σερρῶν, αἰτουμένων ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ Νηπιαγωγείου εἰς τὸν ὡς ἄνω συνοικισμόν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Σερρῶν «Η ΕΛΠΙΣ», αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ ἐπαγγέλματός των εἰς τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρου Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λιλαίας Νομοῦ Φωκίδος, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Α. Φροντιστής, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινότητος Ζαγορᾶς, αἰτουμένης τὴν προαγωγήν της εἰς Δῆμον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Κρυονερίου καὶ Σίνδου Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἀπόλυσιν ὅλων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων πεδινῆς Ὀλυμπίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους ληφθέντα ἀνεπαρκῆ μέτρα προστασίας των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἱεροσπουδαστῶν Καλαμάτας, αἰτουμένων εἰσαγωγὴν τῶν πτυχιούχων Ἀνωτέρων Ἐκκλησιαστικῶν Φροντιστηρίων εἰς Θεολογικὰς Σχολὰς ἄνευ Ἀκαδημαϊκοῦ Ἀπολυτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, αἰτουμένων τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τῆς ἀποτελεσματικῆς διώξεως τῶν διὰ πλαστῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ πινακίδων κινουμένων αὐτοκινήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Γ. Κούνης, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λιλαίας Ἀμφικλείας καὶ Πολυδρόσου, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Μυλωνᾶς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Συνεδρίου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων, χορήγησιν ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Οἰτύλου, αἰτουμένης τὴν χάραξιν νέας ὁδοῦ ἀπὸ Νέας Οἰτύλου εἰς Οἴτυλον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Βόλβης Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου χορήγησιν ἀδειῶν καπνοκαλλιεργείας εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Κύριοι βουλευταί, πρῶτον θέμα τῆς σημερινῆς ἡμερησίας διατάξεως εἶναι ἡ λῆψις ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς προτάσεως διαφόρων Εἰσαγγελέων περὶ ἀδειῶν διώξεως 58 ἀξιοτίμων συναδέλφων. Αἱ ἐκθέσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν αἰτήσεων αὐτῶν σᾶς ἔχουν διανεμηθῆ πρὸ ἡμερῶν. Σήμερον σᾶς διενεμήθη κοινὸν ψηφοδέλτιον πρὸς διενέργειαν τῆς ψηφοφορίας. Ἔναντι ἑκάστου ὀνόματος οἱ κ.κ. βουλευταὶ θὰ γράψουν ἕνα «ναὶ» ἢ «ὄχι», μὲ τὸ «ναὶ» ἐπιτρέπεται ἡ δίωξις, μὲ τὸ «ὄχι» δὲν ἐπιτρέπεται. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ν. Κουντούρης, μοῦ ἀπέστειλε τὴν κάτωθι ἐπιστολήν: Ἐξοχώτατον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Ἀγαπητέ μοι, κ. Πρόεδρε, Εἰς σημερινὰς ἐφημερίδας ἀνέγνωσα, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς μεθαύριον Δευτέρας 21 τρ. μ., ἡ Βουλὴ θὰ συζητήσῃ 52 προτάσεις ἄρσεως ἀσυλίας βουλευτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐμοῦ, διὰ τὴν λειτουργίαν βενζιναντλίας ἐν Καλύμνῳ πρὸ τῆς χορηγηθείσης ἤδη ἀδείας λειτουργίας της. Λυποῦμαι διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ παραστῶ αὐτοπροσώπως εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς μεθαύριον Δευτέραν 21 τρ. μ., ἐπειδὴ ἀκριβῶς τὴν ἡμέραν ταύτην θὰ ἐκδικασθῇ ἐνώπιον τοῦ μικτοῦ ὁρκωτοῦ δικαστηρίου Κῶ μήνυσίς μου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει κατὰ τῶν ἐφημερίδων «Ἡμέρα» καὶ «Ροδιακὴ» καὶ συνεπῶς ὀφείλω νὰ εὑρίσκωμαι εἰς Κῶ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὴν 1ην Ἀπριλίου ἐ.ἔ. παρεκάλεσα τὸ Σῶμα, ὅπως ἐγκρίνῃ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα τὴν παράκλησιν ταύτην πρὸς ὅλους τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ἰδιαιτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, ἵνα θελήσητε καὶ συστήσητε τὴν ἀποδοχήν της.

Μετὰ τιμῆς

ΝΙΚΟΣ Μ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

Μήπως τὶς τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπιθυμεῖ νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ψηφοφορίας;

§4Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§5Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ὁ κ. Λαμπριανός, μετὰ τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Κύριε Λαμπριανέ, ὁρίστε παρακαλῶ.

§7Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Κουντούρης μὲ ἐξουσιοδότησε νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησίν του πρὸς τὸ Σῶμα καὶ δεχθῇ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας του, διότι ἐπιθυμία του εἶναι νὰ δικασθῇ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§9Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν πάντοτε νὰ ὑποστηρίζω καθ’ ὅσον ἀπὸ μακροῦ μετέχω τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ὅτι ἡ σχετικὴ διάταξις, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ Σύνταγμα, σκοπὸν ἔχει ὅπως μή, ὑπὸ τὸν ἰσχυρισμὸν διώξεως διὰ ποινικὸν ἀδίκημα, ἐμφιλοχωρεῖ πολιτικὴ δίωξις. Εἶναι ἄποψις, τὴν ὁποίαν δέχονται ἄνευ ἐξαιρέσεως ὅλοι οἱ συνταγματολόγοι. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν ὅμως τῆς διατάξεως αὐτῆς ἠκολουθήθη μία ὠφελιμιστικὴ ἀντίληψις κατὰ τὴν ὁποίαν μετετράπη ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως εἰς ἀσυδοσίαν τῶν βουλευτῶν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ἠθικήν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς θέσεώς μου αὐτῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐπεκράτησεν ἡ συνήθεια νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν τὸ κατηγορούμενον ἀδίκημα καὶ νὰ ἐξετάζεται καὶ ἡ οὐσία τοῦ ἀδικήματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα κατηγοροῦμαι. Θὰ ἤθελα δὲ νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους εἰσηγητὰς τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας νὰ μὲ διορθώσουν ἐὰν εἴπω τι ἀνακριβὲς ἢ μὴ περιλαμβανόμενον εἰς τὰ ἔγγραφα. Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι δίωξις διὰ περιύβρισιν Ἀρχῆς. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1963 ὁ τότε Νομάρχης Τρικάλων καὶ Εἰσαγγελεὺς ἐνήργησε πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔκρινα παράνομον. Ἐδημοσίευσα κατόπιν τούτου μίαν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν εἰς τὸν τοπικὸν τύπον καὶ ἔλεγον, ὅτι ἡ τάδε ἐνέργεια τοῦ τάδε κ. Νομάρχου –Εἰσαγγελέως, εἶναι παράνομος. Φωρᾶται, ἔλεγον, ὁ Νομάρχης–Εἰσαγγελεὺς τάδε, ἢ ἀγνοῶν τὸν νόμον ποὺ ἐνετάλη νὰ ἐφαρμόζῃ ἢ ἄλλως ἐκ προθέσεως κομματιζόμενος ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἦτο καταφανές, ὅτι ἡ διαμαρτυρία μου ἀπηυθύνετο κατὰ τοῦ Νομάρχου καὶ Εἰσαγγελέως κ. τάδε. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ μὲ καλέσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος εἰς ἀπολογίαν. Ἀπολογούμενος εἶπον, ὅτι προηγούμενον δὲν ἔχω, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχω μὲ τὴν ἀπρόσωπον Ἀρχήν, καὶ ὅτι ἡ ἐπίθεσίς μου ἀφεώρα τὸν κ. Νομάρχην–Εἰσαγγελέα τάδε, τὸν ὁποῖον κατηγόρησα, ὅτι παρενόμησεν ἢ εἶναι ἀγράμματος. Καὶ προσέθεσα, ὅτι δύναται ἂν τολμᾷ νὰ κάμῃ μήνυσιν ἐναντίον μου, ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει διὰ νὰ ἔχω κι’ ἐγὼ τὴν ἔνστασιν τῆς ἀληθείας. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ὅμως, προφανῶς ἐκ «μεγαλοψυχίας» δὲν ἤσκησεν ἐναντίον μου μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει, ἀλλὰ προετίμησε νὰ δώσῃ αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀδικήματος διὰ νὰ μὴ ἔχω κι’ ἐγὼ τὴν ἔνστασιν τῆς ἀληθείας. Περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐκαλούμην κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος διαρκῶς ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως διὰ νὰ ἀπολογηθῶ. Παρεπέμφθην, ἐγένετο καὶ ὁ προσδιορισμός, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο ἡ δίκη, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἀνεκηρύχθην βουλευτής.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ ἡσυχίαν. Ὁμιλεῖ ὁ ρήτωρ.

§11Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λόγῳ συναδελφικῆς ἁβρότητος θὰ ἤθελα νὰ κάμετε ὀλίγην ἡσυχίαν καὶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τοὺς κ.κ. βουλευτὰς νὰ κάμουν ἡσυχίαν. Ὁμιλεῖ ὁ ρήτωρ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§13Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πέραν τῆς νομικῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἔχετε ἀντίθετον γνώμην, πιστεύω, ὅτι ὅταν ἕνας συνάδελφός σας ζητῇ καὶ σᾶς παρακαλεῖ διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ τὴν ἀρνηθῆτε. Σᾶς παρακαλῶ, ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς συνάδελφος νὰ μοῦ δώσητε τὸ δικαίωμα νὰ δικασθῶ ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος μου, διὰ τὸ ἀδίκημα τοῦτο. Ἡ δευτέρα ὑπόθεσις ἔλαβε χώραν εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ Φεβρουαρίου καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἤρχετο εἰς τὰ Τρίκαλα ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος. Ὡς γνωστὸν τοῖς πᾶσι, ὅταν ἔρχεται Ἀρχηγὸς ἑνὸς Κόμματος εἰς μίαν πόλιν, καταβάλλεται προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν, νὰ διευκολύνουν τὴν προσέλευσιν τῶν κατοίκων, ἰδίᾳ τῶν προερχομένων ἐκ τῆς ὑπαίθρου εἰς τὸν τόπον τῆς συγκεντρώσεως. Τόπος συγκεντρώσεως, κ. συνάδελφοι, εἶχεν ὁρισθῆ τὸ πολιτικὸν γραφεῖον μου καὶ ὡς γνωστόν, ἡ συγκέντρωσις δὲν περιορίζεται μέσα εἰς ἕνα πολιτικὸν γραφεῖον, ἀλλὰ καλύπτει καὶ μεγίστην ἔκτασιν ἐκ τοῦ ἔξωθεν χώρου. Ἐκείνην τὴν ἡμέραν συνέπεσε νὰ ἔλθῃ τὸ πούλμαν τῆς «Ἐλευθερίας», τὸ ὁποῖον ἐστάθμευσε περὶ τὰ 200 μέτρα ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου. Κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν μικρὰ παιδιὰ ἐμοίραζον προκηρύξεις τῆς ΕΡΕ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰς περὶ τῆς δραχμῆς. Τότε μὲ ἐπληροφόρησαν, ὅτι μερικοὶ «εὐγενεῖς νέοι» ἐπῆραν τὰς προκηρύξεις ἀπὸ τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς ἔδειραν.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπουργὸς Πρ. Κυβερνήσεως). Τί θέλετε νὰ κάμωμεν;

§15Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὶ θέλω νὰ κάμετε σᾶς τὸ εἶπα, ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου ὅμως νὰ συνεχίσω, ἐκτὸς ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσουν αὐτὰ ποὺ πρόκειται ν’ ἀκούσητε. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐβγῆκα ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου καὶ εἰς τὴν θύραν τοῦ γραφείου μου ποὺ ἦταν κολλημέναι αἱ φωτογραφίαι τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ καὶ ἡ ἰδική μου, εἶδον ἕνα νέον, ὁ ὁποῖος ἐκρατοῦσεν εἰς τὰ χέρια του τὸ ἥμισυ τῆς φωτογραφίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Τὸν ἔπιασα ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸν ἠρώτησα διατί σχίζει τὶς φωτογραφίες, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ τοιχοκόλλησις. Τὸν ἠρώτησα ἐν συνεχείᾳ διατὶ ἔδειρε τοὺς μικροὺς καὶ ἐπῆρε τὰς προκηρύξεις. Μοῦ ἀπήντησε, διότι ἐμοίραζε παρανόμους προκηρύξεις περὶ τῆς δραχμῆς. Τὸν ἠρώτησα ἐὰν ἔχῃ ἀστυνομικὴν ἰδιότητα καὶ μοῦ ἀπήντησεν ὄχι, ἀλλὰ ἐφαρμόζει τὸ ἕνα–ἕνα–τέσσαρα. Τότε τὸν ἥρπαξαν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς μου οἵτινες εἶχον συγκεντρωθῆ, καὶ ἔπαθεν ὅ,τι παθαίνει «ἡ ἀλεποῦ ὅταν πηγαίνει στὸ παζάρι». Θὰ ὑφίστατο δὲ μεγαλυτέρας κακώσεις, ἐὰν δὲν ἐπενέβαινον ἐγώ, ὅστις εἶπα «ἀφῆστε τον βρὲ παιδιὰ τὸν ἀλήτη» καὶ τὸν «ἔβγαλα» κυριολεκτικῶς «ἀπὸ τὰ χέρια» τῶν ἐξωργισμένων — δικαίως —ὀπαδῶν τῆς ΕΡΕ. Κατόπιν τούτου μετέβη εἰς τὴν ἀστυνομίαν καὶ ἐξέθεσε πάντα τὰ ἀνωτέρω, ἰσχυρισθείς, ὅτι ἐκτυπήθη ἀπὸ ὡρισμένους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐσκιαγράφησε, προσθέσας, ὅτι ἔφαγε καὶ μίαν κλωτσιὰν «τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσε νομίζω ὁ βουλευτὴς κ. Γιαννούσης». Ἐρωτηθεὶς τὶ ἐζήτει ἐκεῖ ἀπήντησεν —φοιτητὴς ὢν τῆς Νομικῆς αὐτὸς— ὅτι τὸ ἐξέλαβεν ὡς ἀστυνομικὸν κατάστημα τὸ ἐκλογικὸν Κέντρον μου! Ἐρωτηθεὶς ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν ποινικὴν δίωξιν ἀπήντησεν ὄχι. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι κατόπιν τούτου δὲν ὑφίστατο θέμα διώξεως. Ταῦτα ὅμως ἀπήρεσαν εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα, ὅστις χωρὶς νὰ σκεφθῇ κἂν ὅτι λόγοι στοιχειώδους εὐθιξίας τοῦ ἐπέβαλον νὰ μὴ ἀναμιχθῇ κἂν εἰς τὴν ὑπόθεσιν λόγῳ τοῦ ὅτι ὑφίστατο νόμιμος λόγος ἐξαιρέσεώς του χαρακτηρίζει τὴν περίπτωσιν — ἄκουσον, ἄκουσον — ὡς παράβασιν τοῦ νόμου 4000 (γέλωτες).

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπουργὸς Πρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὸν κ. Καλλίαν νὰ τὸ εἴπητε.

§17Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐφαντάσθην ποτέ, ὅτι θὰ ἔφθανεν Εἰσαγγελεὺς εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀποδώσῃ ἐπιπολαίως πρᾶξιν τεντυμποϊσμοῦ εἰς βουλευτήν. Δέχομαι, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι βεβαίως δύσκολον, ἀλλὰ ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν Βουλὴν βουλευτὴς τεντυμπόης. Θὰ ἤθελα ὅμως εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ σκεφθῆτε ποὺ εὑρίσκεται ἡ ἰδιάζουσα θρασύτης. Εἰς τὸν βουλευτήν, ὅστις χειροδικεῖ κατὰ τὴν καταγγελίαν ἢ εἰς τὸν νεαρόν, ὅστις προβαίνει εἰς ἃς ἀνωτέρω ἐξέθεσα πράξεις ἢ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τὸν τοιουτοτρόπως ἐκ προσωπικοῦ πάθους ἐνεργήσαντα; Ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα. Παρακαλῶ ὅπως ὅλοι μοῦ παρέξητε τὴν εὐχέρειαν νὰ λογοδοτήσω ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου. Διότι, μὲ τὴν τακτικὴν ποὺ ἠκολουθήθη καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἀκολουθηθῇ, θὰ ἐπαναλαμβάνεται κατὰ τὰς παραμονὰς ἐκλογῶν—ὅποτε γίνουν ἐκλογαὶ—κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος μου, νὰ καλοῦμαι νὰ λογοδοτῶ εἰς βάρος τῆς περιοδείας μου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΡΕ). Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι βεβαίως πολιτικὴ δίωξις.

§18Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὑπάρχει εἰς τὴν θέσιν του ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτός;

§19Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Βεβαίως ὑπάρχει. Καὶ ἂν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι πρόθυμος νὰ τοῦ παράσχω πληροφορίας περὶ πλείστων ὅσων ἐνεργειῶν του, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως δὲν τιμοῦν τὴν Δικαιοσύνην.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἔχει τὸν λόγον.

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Γιαννούσην, νὰ μὴ προχωρήσωμεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Καὶ μάλιστα θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Γιαννούσην νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψιν, ὅπως ἀρθῇ ἡ ἀσυλία του, διὰ τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις, διότι ἀνάλογοι περιπτώσεις ὑπάρχουν πολλαί. Καὶ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία ὡς πρὸς τὸν κ. Γιαννούσην μόνον, καὶ νὰ μὴ ἀρθῇ ὡς πρὸς τοὺς ἄλλους. Βλέπω ἐδῶ, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις περιϋβρίσεως ἀρχῆς, βλάβης ἐξ ἀμελείας, συκοφαντικῆς δυσφημήσεως, ἐξυβρίσεως ἔργῳ καὶ φθορᾶς ξένης ἰδιοκτησίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἄρωμεν τὴν ἀσυλίαν διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Γιαννούση—πρὸς τιμήν του εἶναι ὅτι διεξεδίκησε τὴν ἄρσιν —νὰ ἄρωμεν ὑπὲρ αὐτοῦ—διότι ἐγὼ σημειῶ, ὅτι αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ τοῦ βουλευτοῦ, συνήθως—, καὶ νὰ μὴ ἄρωμεν διὰ τοὺς ἄλλους; Ὑπάρχει μία παράδοσις εἰς τὴν Βουλήν, προκειμένου περὶ τοιούτων περιπτώσεων, ποὺ εἶναι συνδεδεμέναι μὲ τὴν ὀξύτητα τοῦ πολιτικοῦ ἀγῶνος, μὲ τὰ πάθη τὰ πολιτικά, μὲ τὴν ἐπαρκῆ ἢ ἀνεπαρκῆ συγκράτησιν τῶν νεύρων μας, νὰ μὴ αἴρωμεν τὴν ἀσυλίαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὰ πράγματα θὰ ἔχουν, ὅπως τὰ ἐξέθεσεν ὁ κ. Γιαννούσης. Ἀλλ’ εἰς πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις, ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχουν ἔτσι. Ἠμπορεῖ ὁ ἴδιος ὁ βουλευτὴς νὰ μὴ συνεκρατήθη καὶ νὰ προέβη εἰς μίαν ἐνέργειαν, εἰς ὥραν πολιτικοῦ πάθους. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ ἐπιμείνῃ ὁ κ. Γιαννούσης εἰς τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὸν Εἰσαγγελέα... (Δὲν ἠκούσθη).

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ συζητήσωμεν ἐδῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐπιτρέψαμέ του, ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ τὸ θεωρήσω ἐκτὸς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸ θέμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς μηνύσεως ἢ μιᾶς ἐνεργείας αὐτεπαγγέλτου ἐναντίον βουλευτῶν, νὰ ἐξετάσωμεν τὴν περίπτωσιν οἱουδήποτε Εἰσαγγελέως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω εἰς χεῖρας μου ἕνα ψηφοδέλτιον καὶ ἀνέγνωσα ἐξ αὐτοῦ ὄχι τὰ ὀνόματα τῶν κατηγορουμένων συναδέλφων, ἀλλὰ τὰ ἀδικήματα διὰ τὰ ὁποῖα κατηγοροῦνται, πολλὰ τῶν ὁποίων ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον καὶ μὲ τὰς ἐκλογάς. Βλέπω ὅμως καὶ αὐτοκινητιστικὰς βλάβας ἐξ ἀμελείας, ἀδικήματα διὰ τὰ ὁποῖα κατηγοροῦνται τινὲς τῶν κ.κ. συναδέλφων. Δὲν εἶμαι κατηγορούμενος καὶ οὔτε σκέπτομαι κακῶς ἐναντίον τινος. Τὸ θέμα πρέπει νὰ τεθῇ ἐπὶ τῆς πραγματικῆς βάσεώς του ὅμως. Ἐπὶ τοῦ ἄν, δηλαδή, ὁ βουλευτὴς πρέπει νὰ ὑπόκειται εἰς τὴν δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος του ἢ νὰ διαπράττῃ ἀδικήματα χωρὶς νὰ δίδῃ λόγον τῶν πράξεών του. Νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἐπιθυμοῦν νὰ καθήσουν, εἰς τὰς περιπτώσεις κατηγορίας των, εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου καὶ νὰ ὑποστοῦν τὴν ποινήν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπιβληθῇ ἐὰν κριθοῦν ἔνοχοι, ἢ νὰ λάμψῃ ἡ ἀθωότης των ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ἀλλάξῃ ἡ μέχρι τοῦδε τηρουμένη τακτικὴ καὶ νὰ σταλοῦν ὅλοι οἱ κατηγορούμενοι ὡς διαπράξαντες ἀδικήματα ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ οἱ μὲν ἔνοχοι νὰ τιμωρηθοῦν οἱ δὲ ἀθῶοι νὰ τοὺς ἀποδοθῇ ἡ λευκότης των. Εἶναι μεγάλο κακό, νὰ λέγεται ἀπὸ τὸν κόσμον ὅλον, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν λαόν, ὅτι ὁ βουλευτὴς δύναται νὰ ἀδικῇ χωρὶς νὰ τιμωρῆται. Καὶ ὁ βουλευτὴς πρέπει νὰ σέβεται τὸν Ποινικὸν Κώδικα καὶ νὰ μὴ ἀδικῇ. Νὰ μὴ ὑποπίπτῃ εἰς παραβάσεις τοῦ νόμου. Νὰ μὴ ἐγκληματῇ. Νὰ γράψωμεν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ναί. Νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἐξέφρασε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος παρεκάλεσε τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας του καὶ πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας δι’ ὅλους γενικῶς. Οὕτω θὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ τὸ περὶ δικαίου συναίσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἔχει τὸν λόγον.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Λυμπέρη λεχθέντα εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὀρθά. Ἀλλὰ λέγω κατ’ ἀρχήν, διότι, βάσει τούτου τοῦ πίνακος, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφανθῶμεν, ὅπως ζητεῖ ὁ κ. Λυμπέρης. Βέβαια φθάνει εἰς τὸ ἀκραῖον συμπέρασμα καὶ λέγει νὰ ψηφίσωμεν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ναί. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ. Ἔχει ὅμως δίκαιον εἰς τὴν οὐσίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μένῃ ἐκτεθειμένον ἓν οἱοδήποτε ὄργανον τῆς τάξεως εἰς τὴν κακομεταχείρισιν ἢ βιαιοπραγίαν ἑνὸς βουλευτοῦ, ὅταν τὸν σταματήσῃ, ἂς εἰποῦμεν, εἰς τὸν δρόμον, διότι ἀντικανονικῶς βαίνει διὰ τοῦ αὐτοκινήτου του, ἐνῷ οἱοσδήποτε ἄλλος πολίτης, τιμωρεῖται. Ὁ ἀστυφύλαξ ἢ χωροφύλαξ μπορεῖ νὰ τὶς φάῃ ἐπάνω στὸ κεφάλι ἀπὸ τὸν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ἐξάπτεται, ὅταν ἔχῃ τὴν ἀσυλίαν ὑπὲρ αὐτοῦ. Καὶ ἔχουν συμβῆ τοιαῦτα ἐπεισόδια. Εἴμεθα ἐπιρρεπεῖς, ὡς ἄνθρωποι καὶ ὡς Ἕλληνες, εἰς τὸ νὰ δίδωμεν εἰς τὸν ἑαυτόν μας ἐξουσίαν μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι μᾶς δίδουν. Νομίζω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Λυμπέρης, ἀλλ’ ἐν πάσει περιπτώσει πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψηφοφορίαν καὶ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πίνακα, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ὑπάρχει συγκεκριμένη, ἂν ὄχι εἰσήγησις καὶ πρότασις, περίληψις ἑκάστης ὑποθέσεως. Διότι, πῶς θὰ κρίνετε τὴν περίπτωσιν τῆς συκοφαντικῆς δυσφημήσεως, λεγομένην κατὰ τρόπον τόσον ἀφῃρημένον; Ἐὰν εἶναι συκοφαντικὴ δυσφήμησις, ἡ ὁποία θὰ κριθῇ ἀπὸ ἡμᾶς, ὡς γενομένη εἰς ὥραν ἐκλογικοῦ ἀγῶνος, δὲν θὰ ἄρωμεν τὴν ἀσυλίαν. Θὰ δικαιολογῆται τὸ πρᾶγμα, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἠθικῶς ἀδικαιολόγητον, ὡς ὀφειλόμενον εἰς τὸν ἐκνευρισμὸν τὸν ἐκλογικὸν καὶ εἰς τὸ πάθος τὸ πολιτικόν. Ἐὰν ὅμως εἶναι συκοφαντικὴ δυσφήμησις, συνδεομένη μὲ ἓν ἰδιωτικὸν περιστατικόν, βεβαίως πρέπει νὰ ἄρωμεν τὴν ἀσυλίαν. Ἐπίσης ἐὰν εἶναι βιαιοπραγία εἰς μίαν πολιτικὴν συγκέντρωσιν, ὅπου τὰ πολιτικὰ πάθη ἔχουν καὶ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι τὴν παρακολουθοῦν κάπως ἐκνευρισμένοι, δικαιολογεῖται νὰ μὴ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία. Ἀλλ’ ἐὰν εἶναι βιαιοπραγία ἐξ ἄλλης αἰτίας εἰς βάρος ἑνὸς προσώπου, ὀργάνου τῆς τάξεως ἢ ἄλλου πολίτου, ὁ ὁποῖος ἐκτελεῖ ἐκείνην τὴν στιγμὴν τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ ὁ βουλευτὴς τὸν δείρῃ, πρέπει νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφανθῶμεν μὲ ναὶ ἢ ὄχι, βάσει ἑνὸς πίνακος τόσον ἀφῃρημένου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοΐνης, ἔχει τὸν λόγον.

§29Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Εἰς τὴν δευτέραν ὁμιλίαν του, ἐπρότεινε τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφοφορίας καὶ τὴν κατάρτισιν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Ὑπουργείου Δικαιοσύνης συνοπτικῆς ἐκθέσεως. Ὡς Πρόεδρος Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Ὑπουργείου Δικαιοσύνης εὗρον ἐκκρεμεῖς αἰτήσεις ἄρσεως ἀσυλίας ἀπὸ ἐτῶν ὑπὲρ τὰς 110. Ἔκαμα ἐκκαθάρισιν τῶν 50 περίπου παραγεγραμμένων καὶ τὰς ὑπολοίπους 60 περίπου τὰς ἔφερα πρὸς συζήτησιν. Ὁμοφώνως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη δεχθεῖσα τὴν εἰσήγησίν μου ὅπως πλὴν μιᾶς, ἀπορίψῃ τὰς ὑπολοίπους αἰτήσεις. Ἐπρυτάνευσεν ἡ σκέψις, ὅπως ὁ βουλευτὴς μὴ διασύρετε ἄνευ λόγου καὶ μὴ ψεύδετε εἰς ἀνυπάρκτους κατηγορίας εἰς τὰ ἀκροατήρια τῶν Δικαστηρίων, ἰδίᾳ τῆς περιφερείας του. Ὀρθῶς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εἶπεν, ὅτι ἡ ἄρσις εἶναι ὑπὲρ τοῦ βουλευτοῦ, διότι μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ βουλευτοῦ θὰ εἶναι πλεονεκτικωτέρα ἡ θέσις καὶ ἂν διέπραξε μικροαδίκημα. Ἐνημερώνω τοὺς μὴ νομικοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ ἀδίκημα δὲν παραγράφεται, διότι κατὰ ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ νόμου ἀναστέλλεται ἡ παραγραφή. Συνεζητήθη ἂν ἔπρεπε νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία εἰς ἀδικήματα σωματικῆς βλάβης καὶ τὰ συναφῆ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως σχεδὸν καὶ δι’ αὐτὰ ἀπεφάνθη ἀρνητικῶς, ἐφ’ ὅσον ὡς γνωστόν, δὲν παρακωλύεται ἡ ἐπιδίωξις τῶν ἀστικῶν ἀποζημιώσεων. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀνθρωποκτονίαν ἐξ ἀμελείας. Τοῦτ’ αὐτὸ δύναται νὰ λεχθῇ καθ’ ὅσον καὶ ἂν τιμωρηθῇ ὁ τυχὸν ἔνοχος βουλευτὴς δὲν ἱκανοποιεῖται κοινὸν αἴσθημα καθ’ ὅσον οὔτε τὰ γενόμενα ἀπογίγνονται καὶ οὔτε ἐκ δόλου του ὀφείλεται τὸ μοιραῖον γεγονός. Ἂν δὲν συνεχισθῇ ἡ παράδοσις τῆς Βουλῆς, θὰ δημιουργήσωμεν δυσάρεστον προηγούμενον καὶ ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εἶναι διακεκριμένος πολίτης εἰς τὴν περιφέρειάν του τοὐλάχιστον θὰ εὑρίσκεται μονίμως εἰς τὰ ἀκροατήρια, διότι διὰ μόνης μιᾶς ἀβασίμου ἐξ ἐμπαθείας μηνύσεως οἱουδήποτε καὶ διὰ ἀμφιβόλου ποιότητος μαρτύρων θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ κύριον ἔργον τὴν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης ὑπεράσπισίν του. Ἐκ τῶν 58 ὑπὸ κρίσιν περιπτώσεων, προτείνεται ἡ ἄρσις διὰ μίαν, διότι ἀφορᾷ θέμα ἠθικὸν καὶ βλάβην περιουσιακὴν τοῦ Δημοσίου καὶ πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ἐγκαλούμενον βουλευτὴν νὰ ὑπερασπισθῇ ἑαυτόν. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀναφερομένης ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ εἰσηγήσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τοῦτο ἀπαιτεῖ ἀπώλειαν ἀσκόπως μακροτάτου χρόνου. Ἀλλὰ εἶναι σχεδὸν ἀνέφικτον εἴς τινας περιπτώσεις, καθ’ ὅσον ὑπάρχει μόνον μία μήνυσις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς ἀντιλαμβάνεται ἡ Βουλὴ νὰ ὑπάρξῃ οὐσιαστικὴ εἰσήγησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα εὐθύνης τοῦ Προεδρείου, διότι μετὰ δύο πλήρεις συνόδους ἅπαξ εἰσάγονται ἀθρόως ὅλαι αἱ ἐπὶ διετίαν ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις ἄρσεως τῆς ἀσυλίας. Κάθε ἕνα, δύο μῆνας μᾶς ἀνεκοινοῦντο δύο τρεῖς αἰτήσεις ἄρσεως ἀσυλίας αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ συζητοῦνται ἀμέσως διὰ νὰ μὴ ἐκκρεμοῦν καὶ συνωστίζονται ὡς σήμερον. Δέχομαι ὅτι τὸ Σύνταγμα δὲν καθιερώνει ἀσυδοσίαν, ἀλλὰ καθιερώνει ἐγγύησιν — δι’ αὐτὸ δὲν χωρεῖ παραίτησις ἀπὸ τῆς ἀσυλίας — καὶ ἀνέκαθεν ὑποστηρίζομεν τὴν ἐντελῶς ἀντίθετον ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Γιαννούσης. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς διαδικαστικοῦ τύπου, ὁ ὁποῖος προσετέθη εἰς τοὺς ἄλλους διαδικαστικοὺς τύπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ πάντα Ἕλληνα πολίτην, προκειμένου νὰ ἀσκηθῇ κατ’ αὐτοῦ ποινικὴ δίωξις, τύπου δημιουργοῦντος ὑποχρέωσιν τῆς Βουλῆς νὰ παράσχῃ κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας, ἀλλὰ ὅτι χρειάζεται ἀπόφασις οὐσίας, ἀπόφασις πολιτική, ἡ ὁποία ἐκτιμᾷ ἐὰν τὸ προσαπτόμενον ἀδίκημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ ἐὰν τὸ προσαπτόμενον ἀδίκημα, εἴτε εἶχε σχέσιν μὲ τὴν πολιτικὴν δραστηριότητα, ἢ δὲν εἶναι ἀδίκημα ἀτιμωτικόν, ἢ βαρύ, ὁπότε χρειάζεται νὰ διακόψῃ τὴν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματος. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, νομίζω, καὶ προτείνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ προβῶμεν εἰς ἐξέτασιν 58 περιπτώσεων. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα πρέπει νὰ ἀκούσῃ τὴν εἰσήγησιν τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶναι μικρογραφία τοῦ Σώματος, συγκροτημένη κατ’ ἀναλογίαν τῶν κομμάτων ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ καὶ ἡ ὁποία ἔχει μίαν παραπεμπτικὴν πρότασιν καὶ ὅλας τὰς ὑπολοίπους ἀπαλλακτικάς. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ κάμωμεν ἰδίαν ἔρευναν ἐπὶ ἑκάστης ὑποθέσεως, προτείνω νὰ ἀναβληθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπηλιωτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§33Ι. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Λυμπέρην, πρῶτον, ὅτι ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει, οἱ κ.κ. Εἰσαγγελεῖς, ζητοῦν τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν. Τὶ ἔκαμα ἐγώ, κ. Πρόεδρε, καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὸν κ. Εἰσαγγελέα ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας μου καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον διέπραξα; Ἰδοὺ ποῖον ἦτο τὸ ἀδίκημά μου: Κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, ἐπεσκέφθην ὡρισμένα ἐκλογικὰ τμήματα. Εἰς ἓν ἐκλογικὸν τμῆμα, ποὺ εἶχον ἐπισκεφθῆ, εἶδον νὰ εἰσέρχεται μέσα ὁ κ. Διαμαντάκος, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐπόπτης ἐκλογῶν καὶ εἰς τόνον ἀνεπίτρεπτον, ἀπευθύνεται πρὸς ἐμὲ καὶ λέγει: Ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα, κύριε, εἰσέρχεσθε εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα; Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι εἶμαι βουλευτὴς καὶ ἦλθον ἁπλῶς νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν διεξάγωνται καλῶς αἱ ἐκλογαὶ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἡσυχία. Μοῦ ἀπαντᾷ, δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα, βγέστε ἔξω διὰ νὰ μὴ διατάξω τὰ ὄργανα τῆς τάξεως διὰ τὰ περαιτέρω. Εἶναι ἀδίκημα αὐτό, κ. Πρόεδρε, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας; Τοῦ ἀπήντησα καταλλήλως. (Θυμηδία καὶ χειροκροτήματα). Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. Πρόεδρε, ζητῶ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, ὥστε, δεχομένη τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου, νὰ δυνηθῶ νὰ κάμω μήνυσιν εἰς τὸν ἐν λόγῳ Εἰσαγγελέα, διότι οἱ 12 χιλιάδες ψηφοφόροι μου, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐτίμησαν, διερωτῶνται, διὰ τίνα λόγον νὰ αἰτῆται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τοῦ Σπηλιωτοπούλου, τί ἔκαμε; Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀσυδοσία, εἴτε εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, εἴτε εἰς τοὺς Εἰσαγγελεῖς, ὥστε νὰ ζητοῦν διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς των, ἄνευ σοβαροῦ λόγου, τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν. Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος τῆς γνώμης μας καὶ θὰ πρέπει ὅλαι αἱ αἰτήσεις, νὰ ἀπορριφθοῦν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ψηφοφορίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραταθῇ περισσότερον ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§36Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον κατηγοροῦμαι, ἀνάγεται εἰς τὸ ἔτος 1962, εἰς ἐποχὴν ἑνὸς συλλαλητηρίου, ἢ μᾶλλον μιᾶς συγκεντρώσεως τῆς Ε.Κ., κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, ἐπετίθεντο κατὰ τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχον εἰς τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν καὶ κατὰ βουλευτῶν ἀκόμη. Τότε εὑρισκόμενος πρὸ μιᾶς τοιαύτης ἀπαραδέκτου στάσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἐπενέβην καὶ μάλιστα, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κόσμος ἐδέρετο κατὰ τὸν πλέον ἀπάνθρωπον τρόπον ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Τὴν ἐνέργειάν μου ταύτην κατήγγειλον καὶ δι’ αὐτὴν αἰτεῖται σήμερον ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας μου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία μου, διότι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποκαλυφθοῦν οἱ συντελεσταὶ τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως ταύτης.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γρίβας, ἔχει τὸν λόγον.

§38Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἀλλὰ ἀναγκάζομαι νὰ πράξω τοῦτο ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἀδικήματος, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν ἐζήτησε τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας, δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ εἰς βάρος μου παρεξηγήσεις, διότι ἡ λέξις — ἀπάτη — εἶναι τόσον κακόηχος, ὥστε πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, εἶμαι, ἐπαναλαμβάνω, ὑποχρεωμένος νὰ ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγον τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἐξηγήσω, ὅτι ἐπιτελῶν τὸ ἀνθρώπινον, ἀλλὰ καὶ χριστιανικόν μου καθῆκον διὰ νὰ προστατεύσω ἕνα ὀρφανό, ἐνύμφευσα, ἕνα ζεῦγος, ἄνευ ἀδείας τῆς Μητροπόλεως Δράμας, χωρὶς πρὸς τοῦτο νὰ ἔχω οἱονδήποτε προσωπικὸν ἢ πολιτικὸν συμφέρον. Συγκεκριμένως, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔχει οὕτω: Ἡ μητέρα τοῦ ὀρφανοῦ κατὰ τὸν πρῶτον της τοκετὸν ἀπεβίωσε, τὸ δὲ ὀρφανὸν ἔλαβε καὶ ἐμεγάλωσε ἡ τότε ἄγαμος ἀδελφὴ τῆς θανούσης. Ὅταν τὸ ὀρφανὸ ἐγένετο πέντε ἐτῶν, ὁ πατήρ του ἐκτιμῶντας τὴν πρᾶξιν τῆς γυναιδέλφης του, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ συμφερώτερον τοῦ ὀρφανοῦ, ἐζήτησε νὰ νυμφευθῇ τὴν ἀδελφὴν τῆς γυναικός του, ἀλλὰ ἡ Μητρόπολις, ἐνῷ ἐδέχθη κατ’ ἀρχὴν νὰ χορηγήσῃ ἄδειαν τελέσεως τοῦ γάμου, εἰσπράξασα πρὸς τοῦτο ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενον καὶ τὸ ποσὸν τῶν 300 δρχ., ὅση ἡ ἀξία τῆς ἀδείας, εἰς τὸ τέλος, δὲν γνωρίζω, τί ἐμεσολάβησεν, ὄχι μόνον δὲν ἐχορήγησε τὴν ἄδειαν, ἀλλὰ ὑπεχρέωσε τὸν τελέσαντα τὸ μυστήριον ἱερέα, νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐναντίον μου, μετὰ βέβαια τὴν τέλεσιν τοῦ μυστηρίου. Ἀπορῶ, εἰλικρινῶς, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν τακτικὴν τῆς Μητροπόλεως, διότι κατὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸν δίκαιον καὶ κατὰ τὴν διάταξιν περὶ κατ’ οἰκονομίαν περιπτώσεων, δίδονται ἄδειαι γάμου, ἀκριβῶς, διὰ νὰ προστατευθοῦν οἱ ἀδύνατοι καὶ τὰ ὀρφανά. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ Εἰσαγγελέως, ὥστε νὰ θέσω τὸν ἑαυτόν μου εἰς τὴν διάθεσιν τῆς δικαιοσύνης, διὰ νὰ δικασθῶ διὰ μίαν πρᾶξιν ποὺ μέ καθιστᾷ ὑπερήφανον.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσαμε τὰ ὅσα εἶπον οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ ἀκούσωμεν τὸ ἴδια διὰ δευτέραν φοράν, οὔτε πρέπει νὰ μείνῃ ἐκκρεμὴς αὐτὴ ἡ ἱστορία. Τὸ ταχύτερον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς ψηφοφορίαν, διότι ἐδῶ, ὅπως φαίνεται, πλεῖστα ὅσα ἐκ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν κἂν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἐνέχουν κάποιαν σπουδαιότητα. Δι’ αὐτό, διὰ νὰ μὴ χάνωμεν καὶ πολύτιμον χρόνον, θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, τὸ ταχύτερον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, διὰ νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὴν ὑπόθεσιν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§41Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἀδιακρίτως πολιτικῆς παρατάξεως, καὶ νὰ τοὺς παρακαλέσω θερμῶς, ὅπως δεχθοῦν τὴν εἰσαγομένην αἴτησιν περὶ ἄρσεως τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐπιζητῶ καὶ ἐπιδιώκω. Εἰς βάρος μου ἔχει ὀργανωθῆ καὶ ἐκκρεμεῖ μία σκευωρία, ἡ ὁποία ἔχει περιέλθει, εὐτυχῶς, εἰς χεῖρας τῆς δικαιοσύνης τῆς πατρίδος μας. Καὶ ὁ τελευταῖος πολίτης, ἰδιαιτέρως δὲ ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ἔχομεν χρέος ἐπηυξημένον νὰ ἐπιζητοῦμεν τὴν κρίσιν αὐτῆς, ἐπισπεύδοντες τὴν ἐμφάνισιν ἐνώπιόν της καὶ παρέχοντες τὰ στοιχεῖα πρὸς ἀποκάλυψιν τῆς συκοφαντίας. Καταλήγων, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τῆς ἄρσεως καὶ μόνον τῆς ἀσυλίας μου καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ δικαστικῆς κρίσεως, τὸ Σῶμα θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ πεισθῇ περὶ τῆς ποιότητος τῆς σκευωρίας καὶ τῆς πλήρους ἀθωότητός μου.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθησαν πολλά. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Κατσώτας καὶ Περρωτῆς καὶ ἐπὶ τῆς ψηφοδόχου οἱ κ.κ. Καστανίδης καὶ Γκίλλας.

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα Κόμμα ἐδῶ, τὸ ὁποῖον λέγεται ΕΔΑ καὶ τὸ ὁποῖον, οὐδέποτε καλεῖται.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδέποτε ἐκ προθέσεως, ὅπως ὑπαινίσσεσθε. Διὰ τὴν ἄλλην, δῆθεν, παράλειψιν τοῦ Προεδρείου, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε προηγουμένως, ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι αἱ δικογραφίαι ἦσαν περὶ τὰς 120. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη ἐπ’ ἀρκετὸν μὲ αὐτάς. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν ἦσαν παραγεγραμμέναι. Παρεκάλεσα, κατόπιν τούτου, τὸν κ. Εἰσαγγελέα, νὰ προσέλθῃ εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ διευκολύνῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δικογραφιῶν. Ἕως ὅτου περατωθῇ αὐτὴ ἡ προεργασία, παρῆλθε διάστημα περισσότερον τοῦ προβλεπομένου. Εἰς αὐτὸ ὀφείλεται ἡ βραδύτης, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι πέραν τῶν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας περιπτώσεων, ἐκρίθησαν παραγεγραμμέναι καὶ ἀπεσύρθησαν περὶ τὰς πεντήκοντα. Εἰς τὸ διανεμηθὲν ψηφοδέλτιον, οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι δέον νὰ δοθῇ ἄδεια διώξεως, δι’ ὡρισμένας ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστα περιπτώσεων, θὰ γράφωσι «ναί», οἱ μὴ παραδεχόμενοι, θὰ γράφωσιν «ὄχι». Παρακαλῶ, τοὺς κ.κ. βουλευτάς, νὰ ἑτοιμάσουν τὰ ψηφοδέλτιά των, ὥστε καλούμενοι, νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ρίψουν αὐτά, ἄνευ καθυστερήσεως, εἰς τὴν ψηφοδόχον. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι εἰς τὸ Προεδρεῖον ἀπεστάλησαν τὰ κάτωθι τηλεγραφήματα: Εὑρισκόμενος εἰς Κῶ καὶ μὴ δυνάμενος, λόγῳ ἀνυπερβλήτου κωλύματος, παραστῶ εἰς συνεδρίασιν Βουλῆς, δηλῶ, ὅτι ἐπὶ θέματος μυστικῶν κονδυλίων, τάσσομαι μὲ χαραχθεῖσαν ὑπὸ Προέδρου Κυβερνήσεως γραμμήν.

ΜΑΝΟΥΣΗΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ

Βουλευτὴς Δωδεκανήσου Εὑρισκόμενος εἰς Ὀρεστιάδα Ἕβρου καὶ ἀδυνατῶν παρευρεθῶ ἀποψινὴν συνεδρίασιν Βουλῆς, ἐξουσιοδοτῶ ὑμᾶς, ὅπως ψηφίσετε ἀντ’ ἐμοῦ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελε παρουσιασθῇ ἀνάγκη.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΛΑΣΑΚΟΥΔΗΣ

Βουλευτὴς Ἕβρου Ἐφ’ ὅσον τεθῇ ὑπὸ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου Κυβερνήσεως θέμα ἐμπιστοσύνης πρὸς Κυβέρνησιν, ψηφίζω ὑπὲρ Κυβερνήσεως.

ΤΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Βουλευτὴς Λαρίσης Εὑρισκόμενοι εἰς Κῶ καὶ μὴ δυνάμενοι, λόγῳ εἰδικῆς ἀνάγκης, παραστῶμεν εἰς συνεδρίασιν Βουλῆς, παρακαλοῦμεν ὅπως, ἐφ’ ὅσον διεξαχθῇ ψηφοφορία ἐπὶ προτάσεως ΕΔΑ, διὰ μυστικὰ κονδύλια, ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τασσόμεθα μὲ γραμμὴν Κόμματός μας.

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ

Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ

Βουλευταὶ Λυποῦμαι, διότι, λόγῳ ἐλαφρᾶς ἀδιαθεσίας καὶ πυρετοῦ, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀναχωρήσω χθὲς καὶ δὲν θὰ παραστῶ εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν στόπ. Ἐν περιπτώσει ψηφοφορίας, σᾶς ἐξουσιοδοτῶ ἐν λευκῷ, εὐχαριστῶ.

ΣΙΔΕΡΗΣ ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ

Βουλευτὴς (Ἀκολούθως, προσελθόντων τῶν ἐπὶ τοῦ καταλόγου κληθέντων, κ.κ. βουλευτῶν, ἄρχεται ἡ διὰ ψηφοδελτίων μυστικὴ ψηφοφορία. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, λέγει τὰ ἑξῆς:).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψηφοφορία ἐπερατώθη. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ ἀρχίσῃ ἡ διαλογή, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, λόγῳ τοῦ μακροῦ ψηφοδελτίου, θὰ διαρκέσῃ ἐπὶ πολύ, θὰ ἐζητοῦσα τὴν ἔγκρισιν τοῦ σώματος, ὅπως οἱ κ.κ. ψηφολέκται, συνεχίσουν τὴν διαλογὴν εἰς ἄλλην αἴθουσαν, ἡμεῖς δὲ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄλλου θέματος τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ἐπὶ τοῦ καταλόγου καὶ τῆς ψηφοδόχου, νὰ ἀποσυρθοῦν εἰς ἄλλην αἴθουσαν διὰ νὰ συνεχίσουν ἐκεῖ τὴν διαλογήν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἰδοποιηθοῦν τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ κ.κ. βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τοὺς διαδρόμους καὶ τὰς αἰθούσας τῶν κομμάτων, νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ δευτέρου θέματος τῆς ἡμερησίας διατάξεως, (σημαίνουν οἱ κώδωνες ἐκ νέου, οἱ κλητῆρες διεσπάρησαν ἀνὰ τὸ βουλευτήριον διὰ νὰ εἰδοποιήσουν ἅπαντας τοὺς κ.κ. βουλευτάς, νὰ προσέλθουν), ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ διακόψωμεν δι’ ὀλίγα λεπτά, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη ἀνάγκη.

§48Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὰ τὰ φλὰς τῶν φωτογράφων, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχουν στραβώσει. Ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, δὲν τὰ εἴχαμεν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι φωτογράφοι, κάμνετε κατάχρησιν τῆς ἐπιεικείας μας. Σᾶς εἴπομεν, ὅτι θὰ εἰσέρχεσθε κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας καὶ δι’ ἐλάχιστον χρόνον. Δὲν θὰ ἐπιτρέψω πλέον τὴν παραμονὴν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τῶν φωτορεπόρτερς. Ἔχω ἐκδώσει διαταγήν, ὅτι κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως, θὰ εἰσέρχωνται οἱ φωτογράφοι, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ὅπως ἔχει καθιερωθῆ. Κύριοι φωτογράφοι, ἐξέλθετε, παρακαλῶ, τῆς αἰθούσης. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Προκειμένου νὰ συζητηθῇ ἡ κατατεθεῖσα τὴν 9ην τρέχοντος μηνὸς πρότασις εἴκοσιν ἑνὸς βουλευτῶν, περὶ διώξεως, βάσει τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος, ἐνώπιον Εἰδικοῦ Δικαστηρίου, τῶν τέως Ὑπουργῶν κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ, Δ. Δαβάκη καὶ Α. Γεροκωστοπούλου, καλεῖται καὶ πάλιν ἡ Βουλή, νὰ ἀσκήσῃ δικαστικὴν ἐξουσίαν. Κατόπιν τούτου, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ θέσω, πρὸ πάσης ἄλλης συζητήσεως, τὸ ἐρώτημα, ἂν ἔχῃ ἐπέλθη ἢ ὄχι, παραγραφὴ καὶ δι’ αὐτὰς τὰς καταγγελλομένας πράξεις. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ παραδεχθῆ, ὅτι ἔχει ἐπέλθη παραγραφή, δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἀντικείμενον οὐσίας πρὸς περαιτέρω συζήτησιν.

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ κανένα τρόπον νὰ τεθῇ ζήτημα παραγραφῆς, πρὶν ἐξηγηθῆ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς αἰτήσεως, πρὶν τεθῆ ἡ οὐσία. Ἐάν, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οὐσίας, ἤθελε προκύψει θέμα παραγραφῆς, εἶναι ἄλλο τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ συζήτησις ἐπὶ προδικαστικοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐὰν δὲν ἐκτεθῆ πρίν, ποῖον εἶναι τὸ τεθειμένον εἰς τὸ Σῶμα. Ἤθελον δέ, ἐπειδὴ ἐδημιουργήθησαν ἀρκεταὶ παρερμηνεῖαι, ὡς καὶ θριαμβολογίαι ἄτοποι, διότι ἡ περὶ παραγραφῆς κρίσις, ἀφορᾷ τὸ νομικὸν θέμα καὶ δὲν ἅπτεται τῆς οὐσίας, ἀλλὰ καὶ ἀντιθέτως, σκέψις, ὅτι ἡ συζήτησις τῆς οὐσίας ἐπὶ παραγεγραμμένων πράξεων, θὰ ἔβλαπτε τὴν ὑπόθεσιν τῶν περὶ ὧν ζητεῖται ἡ δίωξις προσώπων, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ τύχουν δικαστικῆς ἐκκαθαρίσεως ἐπὶ κατηγοριῶν, νὰ εἴπω, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι τελείως ἀβάσιμα διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, ἐὰν δεχθῶμεν τὴν σχέσιν τῆς προχθεσινῆς ψήφου μὲ τὴν σήμερον συζητουμένην πρότασιν, ἡ προχθεσινὴ ψῆφος δὲν ἐδόθη ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος, ἐὰν ἡ ἔκτακτος σύνοδος, τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη, λογίζεται ὡς τρίτη σύνοδος, ἀλλὰ ἐδόθη γενικῶς καὶ ἀορίστως ἐπὶ τοῦ, ἐὰν ὁ χρόνος τελέσεως ἢ ἡ ὕπαρξις τῆς συνόδου ἐπιφέρουν, κατὰ τὴν γνώμην καὶ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τῆς ἄλλης προτάσεως, παραγραφήν. Τὸ θέμα ἐκεῖνο, δὲν ἐξητάσθη. Σήμερον, κ. Πρόεδρε, εἶναι τελείως ἔξω τῆς πραγματικότητος καὶ ἡ θριαμβολογία καὶ τὸ λεγόμενον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ δικαστικῶς ἡ ἀλήθεια, λόγῳ παραγραφῆς. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ μὲν τὸ ἄρθρον 914 τοῦ Α.Κ.: «Ὁ παρὰ τὸν νόμον ζημιώσας ἄλλον ὑπαιτίως, ὑποχρεοῦται εἰς ἀποζημίωσιν». Κατὰ δὲ τὸ ἄρθρον 937, παράγρ. 1: «ἀπαιτήσεις ἐξ ἀδικοπραξίας, παραγράφονται μετὰ 15ετίαν, ἀφ’ ὅτου ὁ παθὼν ἔλαβε γνῶσιν τῆς τε ζημίας, καὶ τοῦ πρὸς ἀποζημίωσιν ὑποχρέου, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, μετὰ πάροδον 10ετίας ἀπὸ τῆς πράξεως». Αὐτὸ εἶναι τὸ κοινὸν δίκαιον προκειμένου περὶ παντὸς ἀδικοπραγήσαντος, εἴτε βουλευτοῦ, εἴτε ἰδιώτου, εἴτε Ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν ὑπουργικῶν του χρεῶν, εἴτε καὶ ἐὰν ἡ ἀδικοπραγία δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰ ὑπουργικά του καθήκοντα. Πέραν τούτου, ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς, ὁ Νόμος 4351 τοῦ 1964, τοῦ πόθεν ἔσχες, κοινῶς λεγόμενος, ὁ Νόμος περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὁ Νόμος αὐτὸς εἰς τὸ ἄρθρον 10, παράγρ. 1, προβλέπει, ἐν συνδρομῇ τῶν ἄρθρων τάδε καὶ τάδε καὶ τοῦ ἄρθρου 8, παράγρ. 4 τοῦ παρόντος, ἐνεργεῖται εἰδικὴ φορολογικὴ ἐγγραφή. Ἡ λέξις νομίζω «ποσοστὸν» εἶναι λάθος κατὰ τὴν διατύπωσιν καὶ σημαίνει: Τὸ ποσὸν τοῦ εἰδικοῦ φόρου ὁρίζεται ἴσον πρὸς τὸ σύνολον τῆς τρεχούσης ἀξίας τῶν ἀθεμίτως κτηθέντων. Ποία ἡ περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 8, παράγρ. 4; Ἡ αὐτὴ ἔρευνα διεξάγεται καὶ ἐὰν δὲν χωρῇ δικαστικὸς λόγος παραγραφῆς ἢ νομικοῦ κωλύματος. Ἑπομένως, καὶ ἐὰν δὲν χωρῇ δίωξις, λόγῳ παραγραφῆς, ὑπάρχει θέμα ἀποκαταστάσεως τῆς προσγενομένης περιουσιακῆς ζημίας καὶ μὲ τὰς κειμένας διατάξεις καὶ κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Νόμου περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἑπομένως, οὔτε ὀρθῶς ἀσκουμένης τῆς ἐξουσίας ἐκ μέρους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔγκλησις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διὰ παραλείψεως τοῦ χρέους, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι. Ἐὰν θὰ γίνῃ δικαστικὴ ἔρευνα τῆς ὑποθέσεως, οὐδεὶς θὰ ἀδικηθῇ. Ἐὰν ἀποδειχθῇ κατὰ τὴν ἀστικὴν καὶ πολιτικὴν δίκην, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀποζημίωσις. Ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἀδίκημα, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν εἶναι παραγεγραμμένον, θὰ ὑπάρξῃ ἀποζημίωσις, ἄλλως θὰ ὑπάρξῃ φορολογικὴ ἐγγραφή, ἴση πρὸς τὸ ποσὸν τῶν τυχὸν ἀθεμίτως κτηθέντων. Τούτου τεθέντος, εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, ὁπωσδήποτε ἐπειδὴ τόση εὐαισθησία δεικνύεται, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς παγίας βασικὰς καὶ θεμελιώδεις διατάξεις τῶν νόμων, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἀκραίαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελε καὶ μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς οὐσίας νὰ ἐπανέλθῃ καὶ νὰ ἀποφανθῇ πάλιν ὑπὲρ τῆς παραγραφῆς τὸ σῶμα. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐαισθησία νὰ ζητηθῇ τοὐλάχιστον ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, καὶ ἐπὶ τῆς προχθεσινῆς προτάσεως καὶ ἐπὶ τῆς σημερινῆς, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τοὐλάχιστον μία πολιτικὴ διάγνωσις περὶ τῆς ὀρθῆς ἢ μὴ ὀρθῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ἐπίσης, ὅτι εἶναι τρομερὸν διὰ τῆς παρερμηνείας τῆς ἐκτάκτου Συνόδου νὰ δημιουργηθῇ παραγραφή, ὅταν ἐγκαίρως οἱ τρεῖς δικαστικοί, Τούσης, Σακελλαρίου καὶ Κανελλάκος, ὑπέβαλον κατὰ τὴν προηγουμένην Σύνοδον τὴν ἔκθεσίν των. Καὶ ὅταν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 79 ἐμπιστευτικοῦ ἐγγράφου τῆς 11.7.1964 ὁ ἀσκῶν ἐν Ἀθήναις τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν Εἰσαγγελεὺς κ. Χατζῖκος ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης λέγει: «... (ἀναγινώσκει)... εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ ἄδεια τῆς Βουλῆς πρὸς δίωξιν τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν .». Καὶ νὰ ἀφίνεται νὰ συμπληροῦται ἡ κατὰ τὴν γνώμην τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἀντιθέτως πρὸς τὰς ἀπόψεις μας, δηλαδὴ τοῦ συνυπολογισμοῦ τῆς ἐκτάκτου συνόδου, νὰ συμπληροῦται ἡ παραγραφή, νομίζω, ὅτι ἦτο χρέος τῆς Κυβερνήσεως ἐγκαίρως νὰ σπεύσῃ διὰ νὰ προλάβῃ τὴν παραγραφήν. Βεβαίως, καλεῖται τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ παραγραφή. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις μας παρὰ ὁ διάλογος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἐξέτασιν θέματος παραγραφῆς, ἐὰν πρότερον δὲν ἐξετασθῇ ἡ οὐσία ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τόσον πρόσφατος ἡ νομολογία τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ τὴν ἐπικαλεσθῶ, πολὺ περισσότερον δὲ ἀφοῦ δὲν ἐπεκρίθη, διότι δὲν ἔφερον ἐγκαιρότερον εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Διὰ τοῦτο τὸ Προεδρεῖον ἐπιμένει, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς, πρὸ πάσης ἐπὶ τῆς οὐσίας συζητήσεως.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς, νομίζω, ὅτι ἐλύθη εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα, τὸ ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη περὶ τῆς παραγραφῆς μὴ συζητήσασα ἐπισταμένως καὶ ἐμπεριστατωμένως, ἐὰν εἰς τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται διὰ τὴν παραγραφὴν συνυπολογίζεται καὶ ἡ ἔκτακτος Σύνοδος. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια. Σημειώνω μόνον καὶ οἱ παρευρισκόμενοι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην τῆς Βουλῆς θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι καὶ ἡ ἔκτακτος Σύνοδος συνυπολογίζεται. Καὶ ἐνδιέτριψα διὰ μακρῶν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν σημειώσας τὴν γνώμην τῶν ἐγκρίτων νομικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν ὑπολογίζεται, καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν γνώμην ἐξ ἴσου ἐγκρίτων νομικῶν, ὅτι ὑπολογίζεται καὶ ἡ ἔκτακτος Σύνοδος. Καὶ ἐσημείωσα τὴν περίπτωσιν, καὶ ἐξῆρα τὴν σημασίαν τῆς ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη. Καὶ εἶπον, ὅτι ὁτιδήποτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ δι’ ἄλλην Σύνοδον μολονότι τὸ Σύνταγμα οὐδεμίαν ποιεῖται διάκρισιν περὶ τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῆς ἐξουσίας τῆς τακτικῆς καὶ ἐκτάκτου Συνόδου, εἶπον, ὅτι πρόσφατον παράδειγμα ἔχομεν τὴν ἔκτακτον Σύνοδον τοῦ 63 τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη, ἡ ὁποία διὰ τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς, μετετράπη εἰς τακτικὴν Σύνοδον. Ἔδωσε ψῆφον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἡ Βουλὴ καὶ τὴν μετέτρεψεν ἀπὸ Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν εἰς καθαρῶς πολιτικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἤσκησεν ἐν ὅλῃ τῆς τῇ ἐκτάσει κυβερνητικὴν ἐξουσίαν. Ἐψήφισε νόμους, ἐψήφισε συμβάσεις.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεζήτησεν ἐπερωτήσεις. Ἐγένετο δηλαδὴ καὶ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Βεβαίως καὶ ἐν πλήρει ἐκτάσει. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ κειμένου Συντάγματος καὶ τῶν κειμένων νόμων, ὑποθέτω, ὅτι ἡ Βουλὴ τὰ ἐνθυμεῖται ὅλα αὐτά, ἡ αἰτίασις, ὅτι τάχα ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη ὑπὲρ τῆς παραγραφῆς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὴν νομιμότητα τοῦ συνυπολογισμοῦ καὶ τῆς ἐκτάκτου Συνόδου, δὲν εὐσταθεῖ. Βεβαίως ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπον ὑπάρχει διχοστασία καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ οὐδεὶς ἀγνοεῖ ἰδίᾳ οἱ ἐξ ἡμῶν νομικοί, ὅτι δὲν ὑπάρχει νομικὸν θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὑπάρχει διχοστασία. Καὶ ὁ κριτὴς δίδει τὴν λύσιν. Κριτὴς ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ Βουλὴ ἀσκοῦσα καθήκοντα δικαστηρίου. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει διχοστασία. Συμφώνως δὲ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, καὶ εἰς πανδικαστικὸν συμβούλιον, ὅτε προβληθῇ ἔνστασις παραγραφῆς σταματᾶ πᾶσα ἄλλη συζήτησις. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἐφ’ ὅσον ὑποβάλλεται ἔνστασις παραγραφῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν. Θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ριφθῇ ἡ ἔνστασις παραγραφῆς καὶ μετὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀπόρριψιν τῆς ἐνστάσεως παραγραφῆς, τότε ἐπιτρέπεται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ἀφ’ ἧς τίθεται πρὸ τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τὸ θέμα παραγραφῆς, καὶ δικαστικὸν συμβούλιον ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ Βουλή, πρέπει νὰ ἀποφανθῶμεν πρῶτον ἐπὶ τοῦ θέματος παραγραφῆς καὶ ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ παραγραφή, δὲν προχωροῦμεν. Ἐὰν ἀπορριφθῇ ἡ ἔνστασις παραγραφῆς, τότε προχωροῦμεν. Ἐλέχθη, ὅτι μετὰ οἱανδήποτε ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, θὰ ὑπάρχῃ ἐνδεχομένως θέμα ἀποζημιώσεως. Νὰ ὑπάρξῃ. Ἐὰν κατὰ τοὺς κειμένους νόμους νομίσῃ ὁποιοσδήποτε εἴτε ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἡ ΔΕΗ, εἴτε ἄλλος τις, ὅτι ὑπάρχει ζημία, τῆς ὁποίας τὴν ἀποκατάστασιν δικαιοῦται κατὰ τοὺς νόμους νὰ ἐπιζητήσῃ ἀπὸ τὸ δικαστήριον, εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν ἔχει ὅμως σχέσιν τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Ἐγένετο ἐπίκλησις τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας. Καὶ ἐγένετο ἐπίκλησις τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ νόμου ἐκείνου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐν περιπτώσει καταδίκης γίνεται ἐγγραφὴ καὶ εἰς τὸν φορολογικὸν κατάλογον εἰς βάρος τοῦ ὑπευθύνου. Τί σχέσιν ἔχει τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς καὶ τῆς εὐθύνης ἢ μὴ τῶν περὶ ὧν πρόκειται Ὑπουργῶν μὲ τὸ θέμα τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου ἐκείνου; Εἶναι ἐντελῶς ἄσχετα. Κατ’ οὐδένα λόγον εἶναι δυνατὸν νὰ συνδεθοῦν. Ὄντως νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι ξένον πρὸς τὰ προηγούμενα. Ἐπίσης ἡ πρότασις περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αὐτὴ εἶναι ξένη πρὸς τὸ συζητούμενον σήμερον θέμα. Ἐὰν μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς γίνῃ εἰδικὴ πρότασις περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, τότε ἡ Βουλὴ θὰ τὴν συζητήσῃ. Ἀλλ’ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Καὶ θὰ ἔχῃ ὅλην τὴν εὐχέρειαν οἱοσδήποτε ἢ οἱοιδήποτε κατ’ ἀριθμόν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῶν κειμένων νόμων, νὰ ὑποβάλουν πρότασιν περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ μόνον θέμα σήμερον, εἶναι τὸ τῆς παραγραφῆς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει — καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπισημάνω τοῦτο — μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία ἔληξε καθ’ ὃν τρόπον ἔληξε τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην καὶ τῆς σημερινῆς, ἀπὸ ἀπόψεως διαδικασίας καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐπίσης νὰ ἐπισημάνω. Ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν, πράγματι αὐτὴν τὴν φορὰν γίνεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ τὸν Φεβρουάριον. Ἐὰν εἶχε γίνει τοῦτο, τὸ ὁποῖον γίνεται σήμερον, τὸν Φεβρουάριον, τότε ἡ ΕΡΕ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι θὰ ἐπεθύμει νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, θὰ εἶχε καθῆκον παραμένουσα εἰς τὴν αἴθουσαν, ἐφ’ ὅσον σεῖς θὰ εἴχατε φέρει τὸ θέμα τοῦτο ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, νὰ ψηφίσῃ κατὰ νομικὴν συνείδησιν. Καὶ πέραν τούτου, ἀκόμη καὶ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶχε παρεμβληθῆ 5μηνον σχεδόν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο μία συστηματικὴ εἰς βάρος τῆς ΕΡΕ ἐκμετάλλευσις διὰ τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ πορίσματός της, καὶ ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, μακρά, παρὰ ταῦτα, ὅπως ἐτόνισα, ὅταν ἀνῆλθον καὶ πάλιν μετὰ τὸν λόγον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ βῆμα, εἶπον καὶ ἐτόνισα, ὅτι πρόθεσίς μου ἦτο νὰ συστήσω εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ νὰ παραμείνουν εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ νὰ λάβουν θέσιν καὶ ἐπὶ τοῦ νομικοῦ ζητήματος τῆς παραγραφῆς. Ἐὰν τοὺς ἐκάλεσα νὰ ἐξέλθουν, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα, τοὺς λόγους ἀκριβῶς, τοὺς ὁποίους, ἐὰν θέλετε νὰ καταστήσητε δυνατὴν τὴν ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ συμμετοχὴν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, πρέπει ἐκ τῶν προτέρων νὰ τοὺς σεβασθοῦν ἀπολύτως οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ εὑρισκόμενοι. Ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι; Ἢ δὲν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας δυσφημιστικὴ ὑπὸ τὴν ἄλφα ἢ βήτα μορφήν, ὁπότε βεβαίως καὶ ἡ ΕΡΕ θὰ συμμετάσχῃ τῆς ψηφοφορίας διὰ τὴν παραγραφήν, ἢ ἐὰν γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, τότε, βεβαίως, θὰ πρέπει ἡ ΕΡΕ — εἶναι αὐτονόητον — νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ διατυπωθοῦν. Καὶ ζήτημα εἶναι τότε ἐὰν ἔχῃ δικαίωμα ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς νὰ μετάσχῃ εἰς ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς παραγραφῆς, μολονότι τὴν Πέμπτην, ὅπως εἶπον, εἶχον φθάσει καὶ μέχρι τοῦ σημείου, μετὰ τὸν λόγον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μετάσχωμεν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πάντως, ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσήλθομεν εἰς τὴν οὐσίαν, ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ἡλιοῦ, δηλαδὴ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον διετύπωσε τὴν πρότασιν συστάσεως ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἔθιξε τὴν οὐσίαν, ἡ Ἐθνικὴ Ριζοσπαστικὴ Ἕνωσις, εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος νὰ γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς παραγραφῆς, μετεχόντων καὶ ἡμῶν ὅλων, ὡς εἶναι καθῆκον μας. Εἶπον, ὅτι ὑπάρχει καὶ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο περιπτώσεων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἄλλης. Ἡ ἄλλη αὐτὴ ἄποψις εἶναι ἡ καθαρῶς οὐσιαστικὴ καὶ ἐθνική. Εἰς τὸ θέμα τῆς ΔΕΗ, οἱ κατηγορηθέντες κύριοι κατηγορήθησαν διὰ πράξεις συνδεομένας μὲ τὴν ἄσκησιν καθηκόντων των ὡς Ὑπουργῶν, τοῦ Συντονισμοῦ ἢ τῆς Βιομηχανίας ἢ ὅπως ὁ τότε Πρωθυπουργὸς διὰ πράξεις τὰς ὁποίας ἐτέλεσε ἢ δὲν ἐτέλεσε, εἰς τομεῖς οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικήν. Ἐκεῖ καὶ ἐὰν ἐθέτατε τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς ἀμέσως τὸν Φεβρουάριον, εἶπον πρίν, ὅτι ἐνδεχομένως θὰ τὸ ἀποδεχόμην, ἐνδεχομένως ὅμως καὶ νὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν οὐσίαν. Ἐδῶ ὅμως, ἐφόσον θέτετε, ὅπως τὸ θέτετε, κ. Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς παραγραφῆς, πρὸ τῆς εἰσόδου τῆς συζητήσεως εἰς τὴν οὐσίαν, τοῦτο εἶναι προτιμότερον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς τάξεως. Αὐτὸ εἶναι ἀπάντησις ἔμμεσος καὶ εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει εἰς χεῖρας της ὅλα τὰ στοιχεῖα, νὰ εὕρωμεν ἄλλην λύσιν, διὰ τὴν ἐξέτασιν ὅλων τῶν περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ τὰ μυστικὰ κονδύλια, ἀλλὰ νὰ ἀποφύγωμεν καὶ δι’ ἄλλους λόγους τὴν δημοσίαν συζήτησιν ἢ καὶ τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Δηλῶ, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποφύγωμεν, ἐὰν γίνῃ συζήτησις εἰς τὴν οὐσίαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ΕΡΕ δὲν θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην. Θὰ ἀνοίξῃ κατ’ ἀνάγκην τοὺς φακέλλους καὶ θὰ ὁμιλήσῃ καθαρά. Προτιμότερον εἶναι ἑπομένως, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους κατανοεῖτε ἀπολύτως, νὰ δοθῇ ἡ λύσις αὐτή. Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, ἔχουσα καὶ τὰς ἐκθέσεις τῶν κυρίων δικαστικῶν, ὅτι ὑπάρχουν προβλήματα πρὸς ἐξέτασιν, νὰ εὑρεθῇ ἄλλος τρόπος διὰ τὴν πλήρη ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο. Νομίζω ὅτι, κατόπιν αὐτῶν, τὸ ὀρθότερον εἶναι καὶ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν περὶ παραγραφῆς.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὡμίλησα περὶ τῆς παραγραφῆς. Δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Νομίζω ὅμως, καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς κρίνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχε κανένα λόγον νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος κατ’ ἄλλον τρόπον. Καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἐὰν ἐπήρχετο καὶ ἐπ’ αὐτοῦ μία συνεννόησις, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς περὶ παραγραφῆς, νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, εἶναι ὅτι ἡ πρότασις περὶ Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς σήμερον εἶναι ἀπαράδεκτος ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει νὰ γίνῃ συσχέτισις πρὸς τὸ σήμερον ὑφιστάμενον θέμα, δηλαδὴ τῆς παραγραφῆς.

§57Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Φρονῶ, κ. Πρόεδρε, καλὸν θὰ ἦτο νὰ μὴ περιπλέκωμεν τὰ πράγματα. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἔχετε πλῆρες δίκαιον. Ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ἀπεφάνθη προκριματικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς καὶ διὰ τὰ εἰς τὴν νέαν πρότασιν περιλαμβανόμενα. Ἐπιθυμῶ νὰ συμπληρώσω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὑποστηρίξας τὴν ἄποψιν ὅτι συνυπολογίζεται καὶ ἡ ἔκτακτος σύνοδος εἰς τὸν χρόνον τῆς παραγραφῆς, ἀποδεχθεὶς δηλαδὴ ὅσα καὶ ἐγὼ ἤδη εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω πρὸ πενταμήνου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπιθυμῶ, λέγω, νὰ ἐνισχύσω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπενθυμίζων ἐπιπροσθέτως ὅτι ἀκριβῶς τὸ ζήτημα τῆς ἐκτάκτου συνόδου ὑπῆρξεν ἀφορμὴ νὰ προκληθῇ σύντομος διάλογος ἐμοῦ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπεσήμανα τότε ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διηυκρίνησε καὶ τὸ θέμα τοῦ συνυπολογισμοῦ τῆς ἐκτάκτου συνόδου. Αὐτὸ δὲ τὸ ἔκαμα ἀπὸ σκοποῦ διὰ νὰ ἀποτελέσῃ πρόκριμα καὶ διὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι συμφωνεῖ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐπὶ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ψηφίζουσα προχθὲς ἐγνώριζε καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὑμῶν. Δηλαδή, ὅτι συνυπολογίζεται καὶ ἡ ἔκτακτος Σύνοδος. Εἰδικώτερον, δι’ ἐμέ, ὁ ὁποῖος ὑπερβαλόντως ἐτόνισα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἀρχίσει ἀπὸ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς καὶ εἰς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν, θὰ ἤμην ἀνακόλουθος πρὸς τὸν ἑαυτόν μου, ἐὰν δὲν ἐδεχόμην τοῦτο σήμερον. Δηλαδή, ἂν δὲν συνεφώνουν μὲ τὴν πρότασίν σας. Πρέπει ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι ἀπὸ τυπικῆς πλευρᾶς οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν, ἐὰν θέλουν ἠμποροῦν νὰ ἀναπτύξουν τὴν πρότασίν των, ὁπότε βεβαίως, ἐὰν τὸ πράξουν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι δικαιοῦνται καὶ οἱ ἐλεγχόμενοι νὰ ἀνταπαντήσουν ὁπότε μετὰ ταῦτα θὰ κριθῇ τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Ἐπίσης συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὸ ὅτι ἐξ ἄλλου δὲν γεννᾶται νῦν ζήτημα Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Διότι, διὰ νὰ συνέβαινε τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ πρότασις. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον λόγον δὲν πρέπει νὰ συζητῶμεν περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ὅπως ἄλλοτε ὑπεστήριξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, ἀποκλείεται ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἂν θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ὑπόδειξιν συστάσεως Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ θεμάτων, ὅμως παραγεγραμμένων! Δι’ αὐτὸ δὲ ἐπιπροσθέτως καὶ ἡμεῖς, δὲν προτιθέμεθα νὰ λάβωμεν μέρος εἰς τὴν καταρτισθησομένην 20μελῆ ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, βάσει τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Αὐταὶ εἶναι αἱ δύο πλευραὶ τοῦ θέματος, ἡ οὐσιαστικὴ καὶ ἡ τυπική. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω πάντως ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἄποψίς σας ἐπιπροσθέτως καὶ διὰ τὸ συμφέρον τοῦ κοινοβουλευτικοῦ βίου. Δὲν θὰ ἦτο καλὸν καὶ διὰ τὴν κοινὴν γνώμην ἀκόμη προχθὲς νὰ ἔχῃ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐτερμάτισε μίαν ὑπόθεσιν ἀποδεχθεῖσαν καθυστερημένως τὴν ἀνέκαθεν ὑπ’ ἐμοῦ ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψιν καὶ σήμερον ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὀρθὴν αὐτὴν τακτικήν, δηλαδὴ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν παραγραφήν, νὰ ἐπιστρέψωμεν πάλιν εἰς τὸ λάθος. Νὰ ἀρχίσωμεν δηλ. πάλιν ἀνάποδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφ’ ἧς ὑπάρχει παραγραφή, δὲν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ συζήτησις. Ἀντιθέτως, δέον τὸ Σῶμα ἐπ’ αὐτῆς, νὰ ἀποφανθῇ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ πρότασις καὶ μάλιστα οὐχὶ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἀλλὰ δι’ ἀνατάσεως.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς, ἐὰν πρῶτον, δὲν ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν γίνεται ἢ δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασίς μας περὶ τῆς κατ’ οὐσίαν ἀναπτύξεως τοῦ θέματος. Διότι ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ὁ Κανονισμὸς εἶναι μὲ τὸ μέρος μας καὶ πιστεύομεν, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐξηγήσωμεν, τί ζητοῦμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑπομένως νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ παραγραφῆς, πρὶν πρῶτον, δὲν ἐρωτηθῇ τὸ Σῶμα, ἂν θέλῃ ἢ δὲν θέλῃ νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν γνώμην σας. Τὸ Προεδρεῖον ὑπεστήριξεν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐνισχύθη παρὰ ἐκλονίσθη ἡ γνώμη του, ὅτι τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, εἶναι προκριματικὸν καὶ ὡς τοιοῦτον, πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ κριθῇ πρῶτον, πρὸ πάσης συζητήσεως ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§61Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγραφῆς;

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἔχετε θέσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς ἢ μή, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐγκρίνει τὸ Σῶμα.

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τί θέμα ἔχετε θέσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν γενόμεναι πράξεις ἔχουν ἐμπέσει εἰς παραγραφὴν ἢ μή, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν.

§67Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Τὸ θέμα ποὺ ἐθέσατε δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ προχωρήσῃ εἰς συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Θὰ λύσῃ τὸ παρεμπῖπτον θέμα τῆς παραγραφῆς. Αὐτὸ ἐθέσατε καὶ ἐπὶ αὐτοῦ γίνεται συζήτησις. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται, γίνεται ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ προχωρήσῃ εἰς συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας ἢ ἐὰν θὰ προχωρήσῃ εἰς ἀπόφασιν τῆς παραγραφῆς, ὁπότε δὲν θὰ ἀρχίσῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐπ’ αὐτοῦ ζητῶ τὸν λόγον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι περιττὸν θὰ ἦτο νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐάν ὅπως τὸ χαρακτηρίζει παρεμπῖπτον, εἶναι τὸ θέμα. Τὸ παρεμπῖπτον θέμα ἀποτελεῖ πρότασιν ἀπωτέραν.

§69Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν εἶναι παρεμπῖπτον, ἐὰν πρόκειται νὰ προχωρήσῃ ἢ ὄχι, τὸ λέγετε σεῖς, ἢ ἡ Βουλή;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἐρωτηθῇ ἐπὶ τοῦ τεθέντος κυρίου θέματος.

§71Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ μαζί σας. Δὲν εἶναι παρεμπῖπτον.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος τὸ ὑπεστήριξε. Δὲν παρεδέχθην ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι παρεμπῖπτον. Ἀλλ’ ἂν κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ ρήτορος, ἦτο, θὰ συνεζητεῖτο καὶ πάλιν πρῶτον.

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι τὸ βασικόν, εἶναι τὸ πρωταρχικὸν θέμα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λύσῃ ἡ Βουλὴ ὑπὲρ πᾶν ἄλλο, εἶναι ἐὰν εἶναι παραγεγραμμέναι. Δὲν χωρεῖ ἄλλη συζήτησις. Ἀποκλείεται πᾶσα ἄλλη συζήτησις. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ τεθῇ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται τὴν παραγραφὴν ἢ ὄχι. Ἐὰν δέχεται τὴν παραγραφήν, δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν ἀπὸ ἡμερῶν, δὲν εἶναι τόσον θέμα λεπτομερείας καὶ θέμα ἄνευ σοβαρᾶς σημασίας, ὥστε νὰ δύναται κανεὶς μὲ οἱασδήποτε καθαρὰς ἢ μὴ καθαρὰς ἀποφάσεις νὰ ἀποφεύγωμεν τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς οὐσίας καὶ τῆς ὀξύτητος, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ θέμα καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Νομίζω, ὅτι μὲ συναίσθησιν εὐθύνης θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπασχολοῦν τὸ Σῶμα. Ἐθέσατε ἕνα ζήτημα, ὅτι ἐπειδὴ ὑπάρχει θέμα παραγραφῆς, προτείνετε εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ μιᾶς ἀποφάσεως ἂν τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συζητηθοῦν, ἔχουν παραγραφῆ ἢ ὄχι. Οὕτω ἐθέσατε τὰ πράγματα, κ. Πρόεδρε. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων, δηλαδὴ περὶ τῆς λήψεως ἀποφάσεως περὶ παραγραφῆς ἢ μή, ποῖος θὰ τὸ ἀποφασίσῃ σεῖς, κ. Πρόεδρε, ἢ ἡ Βουλή;

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, ἐτόνισα καὶ προηγουμένως, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ ἐν πάσῃ περιπτώσει.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως, τὸ πρῶτον ἐρώτημα εἶναι, ἂν θὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἢ θὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν πρότασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λογικὴ θέσις. Ἐπειδή, ὅμως, ἐγένετο συζήτησις, ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ πολὺ ἐλαφρότητα ἐπιχειρεῖτε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα διὰ μιᾶς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Καὶ ἡ σημασία ποὺ ἔχει ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡ ὁποία ἐλήφθη προχθὲς καὶ ἐκείνη, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ληφθῇ ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων τὰ ὁποῖα ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Προχθὲς ἐγένετο μία προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐμφανισθῇ, ὅτι δὲν παίρνει θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1965, δὲν ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Τότε ἔγινεν ἡ ἀνάκρισις ἀπὸ τὴν συσταθεῖσαν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πόρισμα καὶ ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ θέσιν, ἐπὶ τῆς οὐσίας, θέτει τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς, διότι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸ πόρισμα βεβαιοῦν, ὅτι ὑπάρχει θέμα παραγραφῆς. Προχθές, ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶπεν, ὅτι καὶ κάπως ἔτσι καὶ κάπως ἀλλοιῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν ὑπάρχει θέμα παραγραφῆς, ἀλλὰ ὄχι ἀθώωσις. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔθεσε οὕτω τὸ θέμα, ὡς διέξοδον διὰ τὴν Ε.Ρ.Ε., ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐξηγέρθη, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὡμίλησε καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησεν. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, νὰ τονισθῇ, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς περὶ παραγραφῆς, ἡ Βουλὴ ἀποξενοῦται οἱασδήποτε διαδικασίας ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται καὶ εἰς τὸ πόρισμα τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον ἐνώπιόν μου. Διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς κάμει λάθος ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔληξε δι’ αὐτὴν τὸ θέμα. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν ἀρχίζουν αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν νόμων. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ θέσιν, διότι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀπαιτήσεις τῆς Δ.Ε.Η., πιθανὸν νὰ ὑπάρξουν ὑποχρεώσεις τῶν ἐνόχων ἔναντι τῆς μεγαλυτέρας δημοσίας ἐπιχειρήσεως τῆς Χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Δ.Ε.Η. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἐνδεχόμενα αὐτὰ διὰ νὰ μὴ προκύψουν εἰς τὸ μέλλον τοιούτου εἴδους ἀπαιτήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν τῶν πολιτικῶν ἀγωγῶν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν τυχὸν ἀπαιτήσεων τῆς ΔΕΗ. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ παραλλήλου ἔχει καθῆκον νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐλέγχου δι’ ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ μυστικὰ κονδύλια καὶ ὅλα τὰ σκάνδαλα τοῦ παρελθόντος.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς.

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παίζωμεν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Πρέπει νὰ ξεκαθαρισθοῦν μιὰ γιὰ πάντα.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τεθῆ ὡρισμένον θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ ἀπόφασιν.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ λέγω. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται λόγος νὰ ὑβρίζεται ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ὑβρίζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ κάνετε ἔλεγχον; Καὶ ἐναντίον τίνος; Δὲν σᾶς ἐννοῶ. Ὁμιλεῖτε, παρακαλῶ, ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἄλλως δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ συνεχίσητε. (Κωδωνοκρουσίαι). Ἀνεπτύξατε τὴν γνώμην σας ἀρκετά. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ παροχετεύσητε ἀλλοῦ τὴν συζήτησιν. Σεῖς ἔχετε μεγάλην κοινοβουλευτικὴν πεῖραν.

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἐκτὸς θέματος ἢ εἶπα πολλά; Ἐὰν εἶμαι ἐκτὸς θέματος, εἴπατέ μου ποῦ;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ τῶν πολιτικῶν συνεπειῶν καὶ ἐπιπτώσεων, ἐνῷ τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς νομικὸν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ λάβῃ πρῶτον ἡ Βουλὴ τὴν ἀπόφασίν της. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐντὸς τοῦ θέματος, ὅπως ἐπεκτείνεσθε.

§84Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ σπεύδετε νὰ ὁδηγήσητε εἰς τὸ τέρμα τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ἐτερματίσθη καὶ δὲν πρόκειται νὰ τερματισθῇ, διὰ τὴν Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία θεωρεῖ δικαίως αὐτὴν τὴν φοράν, ὅτι ἐσύρθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν ὅσα λέγετε, μὲ τὸ νομικὸν θέμα τῆς παραγραφῆς, ἂν ἔχῃ ἐπέλθει ἐν προκειμένῳ ἢ ὄχι. Τὸ Σῶμα περιμένει νὰ διαφωτισθῇ ἐπὶ τῆς παραγραφῆς.

§86Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ ἦτο γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι παρεγράφησαν...

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ τυπικοῦ θέματος, λάβετε τὸν λόγον καὶ εἴπατε τὴν γνώμην σας διὰ τὰ περαιτέρω.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, τώρα θὰ ξεκαθαρισθῇ τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλή. Τί σημαίνει παραγραφὴ διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτά, θὰ λυθῇ τώρα, πρὶν ληφθῇ ἀπόφασις.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξεθέσατε τὴν γνώμην σας. Πολὺ καλά. Ἡ Βουλὴ σᾶς ἤκουσε.

§90Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε, μὲ μίαν ἐρώτησιν. Ὑπάρχει ἐδῶ πέρα, ἐπὶ τῆς προτάσεως ποὺ κατεθέσαμε ἡμεῖς, ἕνα ἔγγραφον Εἰσαγγελέως, τὸ ὁποῖον θέτει τὸ αὐτὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, διότι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔχει ἀποσταλῆ στὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς πρὸ ἑνὸς ἔτους. Σᾶς καλεῖ νὰ ἀπαντήσητε, ἂν δίδητε τὴν ἄδειαν ἢ θὰ κινήσητε τὴν διαδικασίαν διώξεως τῶν Ὑπουργῶν, νὰ τοῦ ἀπαντήσητε καὶ μάλιστα συντόμως, πρὶν νὰ παραγραφοῦν τὰ ἀδικήματα. Ἐπέρασεν ἕνας χρόνος καὶ ἐρωτῶ: Ἐδόθη ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν Εἰσαγγελέα; Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, ἂν δὲν ἐδόθη, διατὶ δὲν ἐδόθη. Καὶ τρίτον, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως καὶ ὑμεῖς ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διατί δὲν ἐνεφανίσατε τὸ θέμα ἔκτοτε ἀπὸ ἑνὸς ἔτους ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ διαμαρτύρομαι διὰ λογαριασμόν μου πλέον ποὺ ὑπέγραψα αὐτὴν τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν κρίνομεν, διατὶ μὲ ἐπαγιδεύσατε νὰ ὑπογράψω μίαν αἴτησιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπῆρχεν ἤδη συγκεκριμένη πρότασις τοῦ κ. Εἰσαγγελέως; Καὶ ἂν ὑπῆρχε ἄποψις Κυβερνητική, ὅτι ἔχουν παραγραφῆ, διατὶ δὲν τὰ ἐφέρατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὥστε ἔκτοτε νὰ εἶχε ξεκαθαρισθῆ τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς ἢ μὴ παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν;

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς.

§92Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο θέματα κεχωρισμένα. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς καὶ τὸ ἄλλο τὸ θέμα τῆς κατ’ οὐσίαν συζητήσεως. Τὸ πρῶτον, εἶναι θέμα νομικόν. Τὸ δεύτερον, εἶναι θέμα ἠθικὸν καὶ πολιτικόν. Ἐσφαλμένως, κ. Πρόεδρε, ἐθέσατε πρῶτον τὸ θέμα τὸ νομικόν. Διότι ἀπὸ ἔτους διεξάγεται εὐρυτάτη συζήτησις ἐπὶ τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης. Ὑπάρχουν ἐκθέσεις τριῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι λίαν ἐπιβαρυντικαὶ διὰ τρεῖς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν Ὑπουργοὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ μυστικὰ κονδύλια. Θὰ πρέπει νὰ παρασχεθῇ πᾶσα δυνατότης, ὥστε νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὥστε καὶ ἡ Βουλὴ καὶ δι’ αὐτῆς ὁ λαὸς νὰ πληροφορηθοῦν τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι δηλ. τὰ μυστικὰ κονδύλια χρησιμοποιοῦσαν γιὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ πραξικοπήματος καὶ τῆς καταλύσεως τῆς Δημοκρατίας, ἀλλὰ καὶ οἱ κατηγορούμενοι τέως Ὑπουργοὶ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὸν ἑαυτό τους. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ εἷς ἐκ τῶν κατηγορουμένων διὰ δηλώσεών του εἰς τὸν Τύπον, εἶχε προτείνει νὰ γίνῃ δημοσία καὶ ἤρεμος συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πέραν αὐτοῦ, δὲν γνωρίζω διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει περιέλθει εἰς μίαν ἀνακολουθίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλῶν προχθὲς....

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς νὰ ὁμιλήσετε καὶ ὄχι ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν προχθές.

§94Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς ὁμιλῶ καὶ λέγω ὅτι προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργός, τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς ὑπῆρχεν ὡς δεδομένον, στὴν ὑπόθεσιν τῶν σκανδάλων τῆς ΔΕΗ, αὐτὸ δὲν ἠμπόδισε τὴν σύστασιν τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς.

§96Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσπάθειά σας εἶναι νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ἤλθατε νὰ ὑφαρπάξετε μίαν ἀπόφασιν παραγραφῆς. Πρέπει νὰ τὸ εἴπητε εὐθέως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία ἠκολουθήθη ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ θέμα τῆς ΔΕΗ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι ἂς δεχθῶμεν, ὅτι ὑπῆρχε τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς, ὅτι ἦτο δεδομένον .....

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχουν σχέσιν αὐτὰ ποὺ λέγετε μὲ τὸ τεθὲν ζήτημα. Ἀναπτύξατε τὴν γνώμην σας ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς, παρακαλῶ.

§98Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔχουν σχέσιν, κ. Πρόεδρε, διότι διετυπώθη ἡ γνώμη, ὅτι θέλετε ἐξ ὑφαρπαγῆς νὰ πάρετε μίαν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος, τοῦτο δὲν πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὸ κῦρος καὶ ἡμῶν καὶ τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ πρὸ ὀλίγου, εἶπεν, ὅτι ἂν ἐπιμείνετε εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, τότε ἡ ΕΡΕ θὰ ἔλθῃ καὶ θὰ ἀνοίξῃ ὅλους τοὺς φακέλλους. Ἡ δήλωσις ὅμως αὐτὴ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ὑποκρύπτει μίαν ἀπειλήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνδίδει ἡ Κυβέρνησις, διότι βέβαια δὲν ἀγνοεῖτε τὸν ψίθυρον, ὅτι τῆς χρυσῆς βροχῆς τῶν μυστικῶν κονδυλίων δὲν ἐπωφελήθησαν μόνον πράκτορες τῆς Δεξιᾶς.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχον αὐτὴν τὴν πρόθεσιν μὲ ὅσα εἶπον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοΐνης ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, κ. Πρόεδρε, θέμα οὐσίας εἰς τὸ παρὸν στάδιον δὲν θὰ πρέπει νὰ τεθῇ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ΔΕΗ ἤλεγξε τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔλαβε τὴν τοποθέτησιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε παρὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ ζητήματος τῆς παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων ἐκείνων. Καὶ ἀντεῖπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ΔΕΗ ὑπῆρχεν ἡ ἀμφισβήτησις τοῦ χρόνου τῆς τελέσεως τῶν ἀδικημάτων. Σήμερον, ὅμως ὁ χρόνος εἶναι γνωστός. Τὸ θέμα λοιπὸν κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἁπλοῦν καὶ γυμνόν. Τὸ μόνον ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν παρεμπιπτόντως νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ λυθῇ εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν ἡ ἔκτακτος σύνοδος συνυπολογίζεται ὡς αὐτοτελὴς σύνοδος διὰ τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα περιέχεται εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα. Ὅσοι ἀπαντήσουν, ὅτι τὸ ἀδίκημα ἔχει παραγραφῆ, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ δέχωνται ἐμμέσως ὅτι ἡ ἔκτακτος σύνοδος συνυπολογίζεται διὰ τὴν παραγραφήν. Διατὶ λοιπὸν νὰ ἀρχίσωμεν μίαν συζήτησιν, δι’ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην πολλῶν ἔχει παραγραφῆ, καὶ νὰ μὴ λύσωμεν προηγουμένως τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Δὲν θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀποφανθῶμεν, ὅτι τὸ ἀδίκημα παρεγράφη. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ θέσετε πρὸ πάσης συζητήσεως ἐπὶ τῆς οὐσίας τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Καὶ ἂν ἡ Βουλὴ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀρνητικῶς, τότε θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαϊωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§103Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Θὰ περιορισθῶ, κ. Πρόεδρε, μόνον ἐπὶ τοῦ νομικοῦ θέματος. Τὴν ἀπάντησιν κατὰ τὴν γνώμην μου τὴν δίδει τὸ ἄρθρον 13 τοῦ Νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ διαπιστώσω, ὅτι ὑφίσταται διαφορὰ μεταξὺ τοῦ θέματος ποὺ ἔλυσε προχθὲς ἡ Βουλὴ καὶ τοῦ σημερινοῦ. Προχθὲς ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη κατὰ τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Ν. περὶ εὐθυνῶν Ὑπουργῶν ἐπὶ τοῦ πορίσματος τῆς προανακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Σήμερον ἡ ἀπόφασις θὰ ληφθῇ προκαταρκτικῶς κατὰ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ ἰδίου Νόμου. Ἀλλὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ Νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν θὰ πρέπει ἢ νὰ παραπέμψωμεν ἢ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ περαιτέρω θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Τὶ σημαίνει αὐτό; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ τεθέντα θέματα τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως καὶ μετὰ ἐν ὄψει τῶν πορισμάτων ἢ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν παραπομπὴν ἢ νὰ ἀποφασίσῃ ὅτι τὸ ἀδίκημα παρεγράφη. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ παραγραφὴ δύναται νὰ προτείνεται καὶ συνεπῶς νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψει κατὰ πᾶσαν στάσιν τῆς δίκης. Τοῦτο ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι δύναται τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς νὰ τεθῇ πρὶν ἀκουσθῇ, ἔτι ἡ κατηγορία καὶ δοθῇ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἡ ἀπάντησις. Θὰ πρέπει συνεπῶς κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ διατυπωθεῖσα κατηγορία νὰ δοθῇ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων τέως Ὑπουργῶν ἡ ἀπάντησις ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, ἐὰν τὸ ἀδίκημα ἔχῃ παραγραφῆ ἢ ὄχι. Τοῦτο προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι Σῶμα πολιτικόν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος ἡ Βουλὴ κατηγορεῖ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καλούμεθα νὰ κατηγορήσωμεν ὡρισμένους Ὑπουργούς. Ἐπὶ τοῦ κατηγορητηρίου ὅμως δὲν λαμβάνει τὸν λόγον μόνον ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀλλὰ καὶ τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι ἡ Βουλή. Ὑποστηρίζω λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ κατηγορία ἐπὶ τῆς οὐσίας νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις τῶν κατηγορουμένων τέως Ὑπουργῶν καὶ μετὰ ταῦτα ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν τὸ ἀδίκημα εἶναι παραγεγραμμένον ἢ ἐὰν τοὐναντίον θὰ πρέπει νὰ συστήσῃ Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διέπομαι ἀπὸ τὴν γνώμην, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅταν ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν ὁμιλῇ περὶ συνόδων, ἐννοεῖ τὰς τακτικὰς καὶ ὄχι τὰς ἐκτάκτους συνόδους. Καί, συνεπῶς, ἡ ἔκτακτος σύνοδος δὲν συνυπολογίζεται ἐν προκειμένῳ ὡς τρίτη σύνοδος, ἡ ἀπαιτουμένη ἐν προκειμένῳ διὰ τὴν παραγραφὴν τῶν ἀδικημάτων τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Ἄλλοτε καὶ εἰς ἀνύποπτον ἐντελῶς χρόνον εἶχον ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἶχα ἀναπτύξει σχετικὴν ἄποψιν. Νομίζω, συνεπῶς, εἰς τὴν «Θέμιδα» περὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν εἰδικῶν νόμων —ὅπως εἶναι ὁ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν νόμος— ὅτι ἔχω καὶ τώρα χρέος νὰ ἐπαναλάβω τὴν γνώμην μου αὐτήν, ἀφοῦ ἐτέθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος ζήτημα ἑρμηνείας εἰδικοῦ νόμου, στενῶς ἑρμηνευτέου.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§107Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅτε κατὰ Φεβρουάριον συνεζητεῖτο τὸ θέμα τῆς παραπομπῆς τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ τὰ σκάνδαλα τῆς Δ.Ε.Η. μετὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, ὅστις ἐτόνισεν ὅτι νομικῶς τὸ θέμα εἶχε παραγραφῆ, δύο βουλευταὶ τῆς Ε.Κ., μὴ νομικοὶ μάλιστα, ὁ κ. Ρουσόπουλος καὶ ὁ ὁμιλῶν, εἴχομεν τονίσει, ὅτι καὶ δι’ ἡμᾶς νομικῶς εἶχε παραγραφῆ τὸ ἀδίκημα. Βάσει αὐτῶν θὰ ἦτο ἀσυνέπεια ἐκ μέρους μου νὰ ὑποστηρίξω σήμερον τὰ ἀντίθετα. Ἂν ἔλαβα τὸν λόγον, τὸν ἔλαβα διότι ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ σήμερον ἐτόνισε, πλὴν τῆς νομικῆς, καὶ τὴν ἠθικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν πλευρὰν καὶ ἠθέλησε νὰ ἐπιτιμήσῃ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐδῶ καὶ νὰ ἀπειλήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τὴν σημερινὴν στάσιν της θὰ ἐλεγχθῇ μελλοντικῶς καὶ νὰ τῆς θέσω καὶ ἐγὼ ἕνα ἐρώτημα: Ὅταν κατὰ Ἀπρίλιον τοῦ 1964 ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐζήτησα τὴν παραπομπὴν δύο βουλευτῶν καὶ τέως Ὑπουργῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ κακὴν χρῆσιν τῶν μυστικῶν κονδυλίων καὶ γνωρίζετε ποίους ἐννοῶ καὶ διὰ ποίαν πρᾶξιν των, διατὶ τότε ἡ Ε.Δ.Α. ἡ ὁποία ἐγνώριζεν, ὅτι κατὰ τὴν προηγουμένην σύνοδον δὲν ὑπῆρχε παραγραφή, διατὶ λέγω τότε δὲν ὑπέβαλε τὴν πρότασίν της ποῦ ὑπέβαλε σήμερον; Μήπως ἀκριβῶς, διότι ἐπερίμενε νὰ παραγραφῇ πᾶν τὸ σχετικόν, διὰ νὰ δύναται ἐν συνεχείᾳ νὰ σπιλώνῃ τὸν πολιτικὸν κόσμον ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ ἡ ἰδική της.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§109Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν πρόσφατον νομολογίαν τοῦ Σώματος καὶ παρὰ τὰς γνώμας ἐγκρίτων νομικῶν συναδέλφων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν κατέθεσα κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Δικαστικὸν Σῶμα καὶ πιστεύω ὅτι ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, σκοπὸν εἶχεν ὅπως ἡ δικαιοσύνη κρίνῃ μὲ εὐρύτητα πᾶσαν παράβασιν τέως Ὑπουργῶν. Ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν δὲν δίδει τὸ δικαίωμα δικαστικῆς κρίσεως εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ καθαρῶς θέματος τῆς παραγραφῆς. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συζητήσῃ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν καὶ ἡ Δικαιοσύνη θὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μελᾶς, παρακαλεῖται νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§111Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραγραφή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σήμερον νομικὴν πραγματικότητα. Καὶ ἀποτελεῖ νομικὴν πραγματικότητα, διότι ἀφ’ ἧς ἐξετελέσθησαν τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν πρότασιν ἀδικήματα ἔχουν παραγραφῆ διότι ὡς προβλέπει τὸ Σύνταγμα ἔχουν παρέλθει τρεῖς σύνοδοι τῆς Βουλῆς συντετελεσμέναι. Ὡρισμένοι ὡμίλησαν περὶ τῆς ἐκτάκτου συνόδου. Ἀλλά, ὁ νόμος, περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν δὲν κάμνει ἐξαίρεσιν μεταξὺ τακτικῆς καὶ ἐκτάκτου συνόδου. Συνεπῶς πέραν τοῦ προχθεσινοῦ προκρίματος, ὁ νόμος μᾶς ἐπιβάλλει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Τὴν παραγραφὴν δὲν τὴν ὑποστηρίζω ἀπὸ προσωπικὴν συμπάθειαν πρὸς τοὺς τρεῖς ἐγκαλουμένους τέως Ὑπουργούς, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ κύριον πρόσωπον τῶν ἐγκαλουμένων ὑπέστη ἐπὶ πενταετίαν ἐκ μέρους μου δι’ ἕνα σοβαρὸν ἐθνικὸν θέμα πολιτικοὺς καταιγισμούς. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ὁ νόμος μᾶς ἐπιβάλλει νὰ ἀποφασίσωμεν σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς. Ἐὰν ὁ νόμος τότε διετυπώθη κακῶς καὶ δὲν μᾶς ἀρέσει σήμερον, νομοθετικὸν Σῶμα εἴμεθα καὶ δυνάμεθα εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ τὸν τροποποιήσωμεν. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις δὲν πρέπει νὰ συζητηθῇ σήμερον διότι οἱ ἐγκαλούμενοι θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ ἀποκαλύψουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἅπτονται ἐθνικῶν ἀπορρήτων ἀναγκῶν. Δὲν εἶναι συμφέρον πρὸς τὸ Ἔθνος νὰ ἀποκαλυφθοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπόρρητοι ἐθνικαὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ εἰδικὴν νομοθεσίαν. Ἀποκλείεται νὰ συζητηθῇ ἡ οὐσία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δι’ ἐθνικοὺς καὶ μόνον λόγους. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔκαμε μίαν πρότασιν καὶ εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρόποι νὰ ἐκκαθαρισθοῦν, ἐὰν ὑπάρχουν ἐκκρεμότητες. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἰδίας ἐρεύνης διὰ νὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις τῶν τυχὸν ἐκκρεμοτήτων. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, διότι τὰ συντελεσθέντα ἀντικείμενα ἔχουν παραγραφῆ, διότι ἀφ’ ἧς συνετελέσθησαν ἔχουν παρέλθει τρεῖς σύνοδοι συντετελεσμέναι. Ἡ παραγραφὴ ὑπάρχει παρ’ ὅσα λέγει ἡ παράταξις, ἡ ὁποία ὑπέβαλε καὶ τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία τελευταίως γίνεται κήνσωρ τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς τῆς χώρας μας.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§113Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μελᾶν. Ἡ παράταξίς μας δὲν εἶναι οὐδενὸς τιμητής. Τιμητὴς εἶναι μόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἡ κυβερνῶσα σήμερον παράταξις, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶχε κατηγορήσει τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. δι’ ἀτασθαλίας καὶ καταχρήσεις. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατεδίκασε τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἡ παράταξίς μας συνεπὴς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπέβαλε καὶ τὰς δύο προτάσεις διὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τῶν γενομένων ἀτασθαλιῶν καὶ καταχρήσεων κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὀκταετίας. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι ἡ παράταξίς μας δὲν εἶναι τιμητὴς οὐδενὸς ἀλλὰ ἐκπληροῖ εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς ὑποχρεώσεις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ ἔκτακτος σύνοδος συνεπλήρωσε τὰς τρεῖς συνόδους καὶ κατόπιν τούτου τὰ ἐν τῇ προτάσει ἀδικήματα ἔχουν παραγραφῆ. Ἐφθάσατε, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἴπητε, ὅτι ἡ ἔκτακτος σύνοδος Πιπινέλη πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς τακτική, διότι συνεζήτησε ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις καὶ ἔλαβε καὶ ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀναγνώσουν τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ πουθενὰ δὲν θὰ ἴδουν νὰ γίνεται χαρακτηρισμὸς τῶν συνόδων ἀναλόγως τοῦ περιεχομένου τοῦ ἔργου ἑκάστης συνόδου. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ νὰ συζητηθῇ ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως πρὶν ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς. Ἔχω ὅμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς παραγραφῆς δὲν ἐρευνᾶται μόνον ὁ χρόνος, διότι ἀναλόγως τῶν πράξεων εἶναι δυνατὸν ὁ χρόνος αὐτὸς νὰ εἶναι ὁ αʹ ἢ ὁ βʹ. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει κατατοπισθῆ; Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὅτε συνεζητεῖτο ἡ σύστασις ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ σκάνδαλα τῆς ΔΕΗ, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ γνώμην μόνον, ὅταν διαφωτισθῇ. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ δὲν χρειάζεται τὴν διαφώτισιν αὐτήν; Θὰ μείνωμεν λοιπὸν ἀδιαφώτιστοι; Τηρεῖται, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου κάποια σιγή. Τὶ θὰ εἴπωμεν λοιπόν, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει παραγραφή; Πολιτικόν, ἐθνικὸν καὶ ἠθικὸν συμφέρον ἐπιβάλλει νὰ μὴ λέγεται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἐπιχειροῦμεν ἐδῶ τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου κουκουλώματος τῶν παραβάσεων τοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἐγκαλουμένων Ὑπουργῶν.

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε, ὅλα τὰ παράξενα λέγονται εἰς τὴν Βουλήν. Ἐλέχθη πὼς ἀπετολμήθη νὰ λεχθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπάρχει ταὐτότης τακτικῆς καὶ ἐκτάκτου συνόδου, ἀναλόγως τῶν ἐργασιῶν, τὰς ὁποίας ἐπετέλεσεν ἑκάστη σύνοδος. Καὶ διηρωτήθημεν ἡμεῖς οἱ ἁμαρτωλοί, οἱ βέβηλοι, ποῦ εὑρίσκεται εἰς τὸ Σύνταγμα τοιαύτη διάταξις, ὅτι ἀναλόγως τῶν ἐργασιῶν, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐπιδοθῇ αὕτη, ἡ ἄλλη Κοινοβουλευτικὴ Σύνοδος θὰ εἶναι τακτικὴ ἢ ἔκτακτος; Ἀπαντῶ εἰς τὸ σόφισμα: Ἀκριβῶς αὐτὸ εἴπομεν, καὶ αὐτὸ ὑποστηρίζομεν, ὅτι οὔτε τὸ Σύνταγμα, οὔτε οἱ Νόμοι κάμουν καμμίαν διάκρισιν μεταξὺ Τακτικῆς καὶ Ἐκτάκτου Συνόδου. Ἄρα ὅλαι εἶναι ἴσαι. Καὶ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει, τοῦ 1952, δὲν εἶναι τὸ πρῶτον Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ λεχθῇ ὅτι ὁ Συνταγματικὸς Νομοθέτης ἦτο ἄμοιρος νομικῶν ἐννοιῶν, ἢ ὅτι δὲν ἦτο ἔμφρων νομοθέτης κατὰ τὸ νομικὸν ἀξίωμα καὶ δὲν ἤξευρε τὶ ἔγραφε, καὶ τοῦ 64 καὶ τοῦ 11 καὶ τοῦ 27 κάμουν αὐτὴν τὴν διάκρισιν μεταξὺ Τακτικῆς καὶ Ἐκτάκτου Συνόδου. Καὶ οὐδεμία διάταξις εἰς οὐδένα ἀπ’ αὐτὰ τὰ Συντάγματα δὲν κάμει διάκρισιν ἁρμοδιότητος. Ἐὰν ἤθελεν ὁ νομοθέτης νὰ κάμῃ διάκρισιν ἁρμοδιότητος, θὰ ἔκαμε. Καὶ εἶπον καὶ προχθές, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καμμία διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν Ἔκτακτον Σύνοδον τὴν οἱανδήποτε νὰ ὑποβληθῇ πρότασις παραπομπῆς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον Ὑπουργῶν; Ὑπάρχει πουθενὰ ἀπαγόρευσις; Τὸ μὴ ἀπηγορευμένον εἶναι σύνηθες, εἶναι ἐπιτρεπτόν, εἶναι νομικῶς ὀρθὸν κείμενον. Καὶ εἰς τὴν Ἔκτακτον Σύνοδον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Πιπινέλη, δὲν ἦτο δυνατὸν 20 βουλευταὶ οἱουδήποτε Κόμματος νὰ προτείνουν τὴν παραπομπὴν εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ, οἱουδήποτε πρώην Ὑπουργοῦ; Ποῦ, λοιπόν, ἡ διάκρισις; Ἀκριβῶς διότι τὸ Σύνταγμα δὲν κάμει διάκρισιν μεταξὺ περιεχομένου, μεταξὺ ἁρμοδιότητος τῆς Ἐκτάκτου ἢ Τακτικῆς Συνόδου, ὅλαι εἶναι ἴσαι. Ἀλλὰ καὶ πλέον τούτου, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ἄρτι ὁμιλήσας ἐπεκαλέσθη δῆθεν, πρὸς ἀποστόμωσιν ἡμῶν, ὅτι ἐκεῖ ποὺ τὸ Σύνταγμα ἤθελε νὰ κάμῃ διάκρισιν, τὴν ἔκαμε. Καὶ λέγει, ὅτι μόνον εἰς Τακτικὴν Σύνοδον ψηφίζεται ὁ προϋπολογισμός. Ἀπαντῶ, ναί. Ἐκεῖ ὅπου ἤθελε τὸ ἔκαμε. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχει κάμει, οὐδεμίαν ἄλλην διάκρισιν δὲν ἔχει θεσπίσει. Ὅλα τὰ ἄλλα, λοιπόν, ἠμπορεῖ νὰ τὰ κάμῃ καὶ ἡ Ἔκτακτος Σύνοδος. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι εὔκολον εἶναι νὰ ἔρχωνται ἐκ τοῦ προχείρου, νομικὰ θέματα, πρὸς λύσιν, ἀλλὰ οὔτε τὰ Συντάγματα τὰ ἀλλεπάλληλα, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὔτε κανεὶς νόμος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν διάκρισιν καὶ εἶναι νομικὸν ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ παντοῦ ὅπου ὑπάρχουν νόμοι, ὅπου ὑπάρχει Κράτος Δικαίου, ὅτι ὅπου ὁ νόμος δὲν διακρίνει, οὔτε ὁ δικαστὴς διακρίνει, ὅπου ὅμως ὁ νόμος δὲν κάμει διάκρισιν, οὔτε ὁ δικαστὴς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κάμῃ διάκρισιν. Καὶ ἐν προκειμένῳ, ὁ νόμος, τὸ Σύνταγμα μίαν μόνον διάκρισιν ἔκαμε μεταξὺ Τακτικῆς καὶ Ἐκτάκτου Συνόδου, τὴν ἀφορῶσαν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἔχομεν, λοιπόν, δεδομένον, ὅτι καὶ ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης, οἱ ἀλλεπάλληλοι Συνταγματικοὶ Νομοθέται τῆς Ἑλλάδος τοῦ 64, τοῦ 11, τοῦ 27, τοῦ 52, ἐκεῖ ποὺ ἤθελον νὰ κάμουν διάκρισιν, τὴν ἔκαμαν. Ἀλλὰ πᾶσα ἄλλη διάκρισις ἀπαγορεύεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπάρχει ρητή, θετικὴ διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν Ἔκτακτον Σύνοδον νὰ ἔχῃ μόνον μίαν ἁρμοδιότητα τῆς Κοινοβουλευτικῆς δράσεως, τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἑπομένως οὐδεμία διάκρισις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μεταξὺ Ἐκτάκτου καὶ Τακτικῆς Συνόδου. Τὸ θέμα ἄλλωστε τοῦτο καὶ προχθὲς ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν. Σκεφθῆτε ποῖον κῦρος θὰ ἔχετε, ποῖον κῦρος θὰ ἔχωμεν, ποῖον κῦρος θὰ ἔχῃ ἡ Βουλή, ὁ Κοινοβουλευτισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν ἡ Βουλὴ μὲ τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα προχθὲς ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, ὅτι καὶ ἡ Ἔκτακτος Σύνοδος, ὑπολογίζεται καὶ σήμερον λαμβάνει τὴν ἀντίθετον. Γελοιοποίησις καὶ τοῦ Σώματος καὶ τῶν προσώπων. Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ περὶ κουκουλώματος. Κύριοι βουλευταί, μεταχειρίζομαι τὴν λέξιν «κουκούλωμα», διότι ἐλέχθη. Ἤθελε νὰ εἴπῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τάχα καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζομεν τὴν παραγραφὴν δὲν τὴν ὑποστηρίζομεν ὡς νομικὸν θέμα, ἀλλὰ ὡς προσπάθειαν συγκαλύψεως ἑνὸς οἱουδήποτε ἀνομήματος πρὸς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν πρὸς οἱονδήποτε παραβάτην τοῦ νόμου. Σᾶς πληροφορῶ: Τὰ κατηγορούμενα ἀδικήματα διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἐγένοντο μέχρι τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1962. Ἐὰν τὸ θεωρήσωμεν ὡς κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα, ὅλαι αἱ πράξεις, αἱ μέχρι τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1962, ἔχουν ὑποπέσει εἰς τὴν παραγραφὴν τῶν τριῶν ἀμέσως ἑπομένων τῇ πράξει τακτικῶν συνόδων. Τὰ ἄλλα εἶναι μυθεύματα καὶ εἶναι ἀνάξια τοῦ Σώματος νὰ τὰ θεωρῇ ἄξια λόγου καὶ ἄξια κουκουλώματος. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα. Τίποτε ἄλλο δὲν χωρεῖ εἰς τὴν ἀλήθειαν. Τὸ σκότος ἔναντι τοῦ φωτὸς διαλύεται.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§116Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη θέμα παραγραφῆς, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ὑπεστήριξεν, ὅτι ὑπάρχει καὶ θέμα πολιτικῆς εὐθύνης, ὅπως καὶ ἀποζημιώσεων καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ συζητήσῃ προηγουμένως ἐπὶ τῆς οὐσίας ἡ Βουλή. Ὅμως οὔτε ἐκ τοῦ Συντάγματος, οὔτε ἐκ κειμένου Νόμου ὑπάρχει διάταξις δίδουσα εἰς τὴν Βουλὴν δικαίωμα νὰ ἐρευνᾷ πέραν τῆς ποινικῆς εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ἀποζημιώσεως τοῦ Δημοσίου, ὅπερ θέμα ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Εἰς τὴν Βουλὴν ἀνήκει τὸ θέμα τῆς ποινικῆς εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα τῆς εὐθύνης ἀποζημιώσεως δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐλέγχου τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ διατὶ δὲν ἤσκησε τὴν δέουσαν ἀγωγὴν καὶ δὴ δι’ ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως οἱουδήποτε ἐπιθυμοῦντος τοῦτο βουλευτοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐθεώρησα πάντοτε σκόπιμον καὶ κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν ἐπὶ τοῦ συναφοῦς θέματος τῆς ΔΕΗ συζήτησιν καὶ ὡς ἐξέθεσα διὰ μακρᾶς ἐπιστολῆς μου κατατεθείσης τότε διὰ τὴν ὁποίαν παρεκάλεσα ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, καὶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπ’ αὐτῆς, ἀφοῦ ἄλλωστε οὐσιαστικῶς παραμένει πάντοτε ἀνοικτὸν τὸ θέμα ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς. Τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς δύναται νὰ τεθῇ κατὰ διαφόρους τρόπους. Ὡς ἐξέθεσα καὶ προχθὲς ἤμην καὶ εἶμαι ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως τῆς παραγραφῆς, ἤδη ὅμως (καλῶς ἢ κακῶς), ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐπ’ αὐτοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ δεδικασμένον. Ἢ λοιπὸν θὰ γίνῃ δι’ ἀναστάσεως ψηφοφορία ἐπὶ τῆς παραγραφῆς πρὸς ἁπλῆν ἐπικύρωσιν τῆς ληφθείσης (καλῶς ἢ κακῶς) προχθὲς ἀποφάσεως, ἀφοῦ δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ λαμβάνωνται διάφοροι ἀποφάσεις. Ἐὰν ὅμως ἡ ἀπόφασις ληφθῇ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν τεθῇ ζήτημα κομματικῆς πειθαρχίας, ὁπότε ἡ ἀπόφασις ἀποτελεῖ πολιτικὴν πρᾶξιν καὶ ὄχι δικαστικὴν τοιαύτην, ἡ εὐθύνη μετατίθεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον προχθές, ὑποστηρίζων ὅτι ἡ ἔκτακτος Σύνοδος δὲν ἀποτελεῖ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἐπηρεάζουσαν τὸν χρόνον τῆς παραγραφῆς.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδέχθητε τὸ δεδικασμένον κ. συνάδελφε.

§118Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ναί, ἀλλὰ δικαιοῦμαι νὰ ἐκθέσω τὴν ἄποψίν μου ἐπὶ τῆς παραγραφῆς. Τὸ Σύνταγμα δέχεται οὐσιαστικῶς μίαν μόνον Σύνοδον, τὴν τακτικήν. Τὴν ἔκτακτον, ὡς ἐξέθεσα διὰ μακρῶν ἐν τῇ προχθεσινῇ ἐπιστολῇ μου, τὴν θεωρεῖ συμπλήρωμα καὶ παράρτημα τῆς τακτικῆς. Δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι ἡ παραγραφὴ συνάπτεται πρὸς τὴν πάροδον ὡρισμένου χρόνου, ἐνῷ ἡ ἔκτακτος σύνοδος δυνατὸν νὰ ἔχῃ καὶ μηδαμινὴν διάρκειαν, δὲν συνάδει αὕτη, πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς παραγραφῆς. Ἐπὶ πλέον, ἡ ἔκτακτος σύνοδος συγκαλεῖται συνήθως πρὸς συζήτησιν ὡρισμένων θεμάτων καί, ἑπομένως, ὑφίσταται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδυναμία συζητήσεως τοῦ θέματος τῆς εὐθύνης, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου θὰ ὑφίστατο περίπτωσις ἀναστολῆς τῆς παραγραφῆς. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω νομικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς πολιτικοὺς λόγους, οὓς ἐξέθεσα προχθές, θὰ ψηφίσω καὶ πάλιν ἐναντίον τῆς παραγραφῆς ἐν περιπτώσει ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§120Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως. Ὁρίστε κ. Λασκαρίδη.

§122Λ. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὀρθὴ νομικὴ ἄποψις, ἀλλὰ καὶ ἡ λογικὴ εἶναι μὲ τὴν πλευράν, ὅτι τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς πρέπει νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν ὅλων τῶν ἐπιχειρημάτων ἐναντίον τῶν κατηγορουμένων κ. Ὑπουργῶν, διότι θὰ συζητήσωμεν διὰ ποίαν παραγραφὴν καὶ ἐναντίον τίνων; Ἀλλὰ πέραν τῶν νομικῶν ὑπάρχουν καὶ οὐσιαστικοὶ καὶ ἠθικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν πρὸ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς παραγραφῆς, συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι ἡ διαφώτισις τῆς κοινῆς Γνώμης, ἡ ὁποία θὰ διαμορφώσῃ ἰδίαν γνώμην ἀκούουσα καὶ τὰς κατηγορίας καὶ τοὺς κατηγορουμένους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου καὶ προτείνω ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς παραγραφῆς μετὰ τὴν συζήτησιν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§124Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί. Ἡ ἀπονομὴ τῆς χάριτος, ἡ προσφορὰ τῆς ἀμνηστίας καὶ ἡ πρόβλεψις τῆς παραγραφῆς, εἶναι παγκόσμιοι καὶ ἀρχαῖοι θεσμοὶ οἱ ὁποῖοι καθιερώθησαν, ὅπως λέγεται, ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν τῶν Θεῶν, διὰ τὴν συντήρησιν καὶ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν Κοινωνιῶν. Ἕκαστος ἐξ αὐτῶν τῶν θεσμῶν ἔχει τοὺς ἰδικούς του δικαιολογητικοὺς λόγους. Καὶ ὅλοι μαζί, ἔχουν προνοηθῆ διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς κοινωνικῆς συμβιώσεως. Εἰδικώτερον ἡ παραγραφή, ἐβασίσθη εἰς τὴν μεσολαβοῦσαν λήθην τοῦ ἀδικήματος καὶ τῶν συνεπειῶν του ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου, ἀναλόγου κατὰ περίπτωσιν. Ἐκρίθη δηλαδή, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ποινὴ ἐθεωρήθη, κατ’ ἄλλους μὲν ὡς ἀνταπόδοσις κακοῦ, κατ’ ἄλλους ὡς μέσον ἀνασχέσεως τοῦ ἐγκλήματος καὶ τέλος κατ’ ἄλλους ὡς μέσον προστασίας τῆς δημοσίας τάξεως, μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι ἐκλείπουν καὶ συνεπῶς εἶναι περιττὴ ἡ ἀνταπόδοσις τοῦ κακοῦ. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ὅτι ἡ ἀναμόχλευσις περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ταφῆ ἤδη ὑπὸ τὴν λησμοσύνην καὶ τὴν Καθολικὴν τῆς Κοινωνίας συγγνώμην γίνεται πρόξενος ἀσφαλεστέρων καὶ ὅλως περιττῶν δοκιμασιῶν καὶ ἐνίοτε κινδύνων διὰ τὴν Κοινωνίαν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἴδωμεν ἐὰν διὰ τὰ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τεθέντα ἀδικήματα συνέτρεξαν καὶ συντρέχουν οἱ θεμελιώδεις αὐτοὶ λόγοι, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐκτίσθη καὶ ἐστερεώθη ἀνέκαθεν ὁ θεσμὸς τῆς παραγραφῆς. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα εἶναι, ὅτι εἰς τὰς κρινομένας κατ’ αὐτάς, περιπτώσεις, καὶ ἐκείνην ποὺ ἤδη ἠρευνήθη προχθές, καὶ ἐκείνην ποὺ ἀπόκειται ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, συμβαίνει ὅλως ἀντιθέτως, μὲ ἐντελῆ ἀπουσίαν τῶν λόγων τῶν θεμελιούντων τὸν θεσμὸν τῆς παραγραφῆς. Ἐπειδή, πρόσφατος εἶναι ἡ δημοσία καταφορὰ κατὰ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν καὶ ἡ ἐπιτακτικὴ ἀξίωσις τῆς Κοινωνίας ἢ ἔστω τῆς μεγίστης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τὴν ἔρευναν, τὴν κρίσιν καὶ τὸν κολασμὸν τῶν δοσιλόγων τῶν ἐν λόγῳ ἐγκλημάτων. Καὶ πρόσφατος εἶναι ἡ δημοσία καὶ θεμελιώδης ἐπαγγελία τῆς μεγαλυτέρας σήμερον πολιτικῆς μερίδος τῆς χώρας, τῆς ἰδικῆς μας πολιτικῆς μερίδος, τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παραδειγματικὴν τιμωρίαν τῶν ἐνδεχομένως ἐνόχων. Καὶ ἡ κρινομένη συνεπῶς περίπτωσις, ὄχι μόνον δὲν ἔχει περιέλθει εἰς τὴν περιοχὴν τῆς λαϊκῆς λησμοσύνης καὶ τῆς κοινῆς συγγνώμης, ἀλλά, καὶ ἀντιθέτως, ἀποτελεῖ θερμὸν καὶ ἀνεξόφλητον αἴτημα τῆς μεγίστης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συμβαίνει, ἐπομένως, ὄχι μόνον νὰ ἐλλείπουν οἱ ἐπιτακτικοὶ λόγοι οἱ καθιερώσαντες καὶ δικαιώσαντες τὸν θεσμὸν τῆς παραγραφῆς, ἀλλά, ὅλως ἀντιθέτως, νὰ προβάλλουν νωποὶ οἱ ἐπιτακτικοὶ λόγοι, οἱ ἀποκλείοντες τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ. Ἐνῷ ὅμως ἀπουσιάζουν εἰς τὰς κρινομένας περιπτώσεις οἱ θεωρητικοὶ καὶ οἱ οὐσιαστικοὶ λόγοι οἱ καθιερώσαντες γενικώτερον τὸν θεσμόν, οἱ παράγοντες δηλαδὴ τῆς λήθης καὶ τῆς συγγνώμης, μὲ ἀνυποχώρητον τὴν συνέχειαν τῆς λαϊκῆς ἐπιταγῆς, τῆς ἐκκαθαρίσεως καὶ τοῦ κολασμοῦ, ὀρθοῦται ἐνώπιον ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐξ ἴσου ἀμείλικτος, ὁ Νόμος, ὁ ὁποῖος, ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἐπιταγὴν τῶν πραγμάτων καὶ τῶν ἀντικειμενικῶν περιστατικῶν καὶ τῶν θεωρητικῶν προϋποθέσεων ὁρίζει ὡς χωρήσασαν τὴν παραγραφήν. Ἡ ὁποία σημαίνει, ἐν προκειμένῳ, ταφὴν τῆς ἐπαγγελίας, διαγραφὴν τῆς ἐρεύνης, ματαίωσιν τοῦ κολασμοῦ, ματαίωσιν τῆς καθάρσεως, ἀλλὰ καὶ ματαίωσιν τῆς δυνατότητος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν καταγγελλομένων ὡς ἐνόχων δημοσίων ἀνδρῶν. Δὲν ἀπέμενε, κατὰ ταῦτα, ὡς καὶ συνέβη, παρὰ ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἐπελθούσης παραγραφῆς. Ἀφοῦ, DURA LEX, SED LEX. Καὶ ἐπειδή, ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν εἶχεν ἐπαγγελθῆ ἐκθεμελίωσιν τοῦ νόμου, ἀλλὰ εἶχε προκρίνει ὡς βασικὸν σκοπὸν τοῦ ἀγῶνος της τὴν ἀποκατάστασιν, ἐν παντί, τῆς διασαλευθείσης Νομιμότητος. Τὴν ἀξίωσιν τῆς Νομιμότητος ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ἐν συνδυασμῷ βεβαίως καὶ πρὸς τὰς προβλέψεις τῶν βαθυτέρων καὶ ἐπικινδύνων ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῆς περαιτέρω πορείας τῆς χώρας, ἀνεγνωρίσαμεν ὡς ἐμπεσούσας τὰς κριθείσας ἕως τοῦδε πράξεις, εἰς τὴν παραγραφήν. Καὶ ἀνεγνωρίσαμεν ὡς ἐπελθοῦσαν τὴν παραγραφήν, μὲ ἐθνικὴν ἐντιμότητα, μὲ νομικὴν καὶ λογικὴν συνέπειαν καὶ μὲ αἴσθησιν καὶ πρόβλεψιν τῶν ἐπιπτώσεων καὶ τῶν συνεπειῶν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ, τοῦ λαϊκοῦ καὶ τοῦ κοινωνικοῦ μας μέλλοντος. Ἡ ἰδία ἀκριβῶς κρίσις ἁρμόζει καὶ πρέπει νὰ ἐπιφυλαχθῇ εἰς τὴν ἐκτίμησιν καὶ τῶν ὑπὸ κρίσιν ἐκκρεμῶν περιπτώσεων, τῆς καταγγελλομένης διασπαθίσεως τῶν δημοσίων χρημάτων. Ἐπειδή, καὶ διὰ τοὺς ἰδίους λόγους, καὶ ὑπὸ τὴν ἰδίαν νομικὴν ἐκτίμησιν, καὶ αἱ ὑπὸ τὴν σημερινὴν κρίσιν προκείμεναι ὑπουργικαὶ εὐθῦναι ἔχουν ἐμπέσει, ἐπίσης, εἰς παραγραφήν. Προβάλλει, ὅμως τὸ ἐρώτημα: Κηρυσσομένων ἐν τῷ συνόλῳ τῶν κατηγορουμένων αὑτῶν πράξεων ὡς παραγεγραμμένων, θὰ παραμείνῃ μετέωρος καὶ ἀνεξιχνίαστος, διὰ παντός, ἡ εὐθύνη τῶν φερομένων ὡς ἐνόχων δημοσίων ἀνδρῶν; Κατ’ ἀδυσώπητον συνέπειαν, Ναί. Ἐπειδή, ἡ παραγραφὴ σημαίνει ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν ψυχικὴν περιπέτειαν, ἀλλὰ σημαίνει παραλλήλως καὶ διὰ παντός, μετεωρισμὸν καὶ διηνεκῆ ἐκκρεμότητα τῆς διαπιστώσεως τῆς ἀληθοῦς εὐθύνης τῶν ὑπολόγων δημοσίων ἀνδρῶν. Καὶ ἑπόμενον εἶναι, κατ’ ἀμείλικτον κατάληξιν τῆς προσταγῆς τοῦ Νόμου, νὰ θάψωμεν διὰ τῆς παραγραφῆς ἀνεξακρίβωτον τὴν εὐθύνην καὶ τῶν σημερινῶν ὑπολόγων, ὅπως ἐπράξαμεν καὶ πρὸ ἡμερῶν κρίνοντες τὴν ἄλλην περίπτωσιν τῶν ἄλλων ὑπολόγων συναδέλφων. Καὶ θὰ τὸ πράξωμεν καὶ πάλιν μὲ θλῖψιν δικαίαν, ἐπειδὴ ἀνήκει εἰς τὰς ὑποχρεώσεις καὶ τὰς ἐπιδιώξεις μας ἡ ἀναζήτησις τῆς εὐθύνης καὶ ἡ ἐπιδίωξις τῆς τιμωρίας τῶν δημοσίων εὐθυνῶν, δὲν ἀνήκει ὅμως εἰς τὰς προθέσεις μας ἡ ἄδικος ἔκθεσις καὶ σπίλωσις δημοσίων ἀνδρῶν. Ἡ παραγραφὴ ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς εὐμένειαν τοῦ Νομοθέτου πρὸς τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς Κοινωνίας, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπολογίζει τὴν τιμήν, ἀλλὰ τὴν ποινήν. Καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν, ἡ παραγραφὴ δὲν ἀποτελεῖ διὰ τὸν ὑπόδικον δημόσιον ἄνδρα εὐμενῆ προσφορὰν καὶ δικαίωσιν, ἐνῷ ἀφορᾷ ἀντιθέτως ἐσαεὶ καταδίκην εἰς ἄρνησιν ἐκκαθαρίσεως τῆς τιμῆς καὶ τῆς ὑπολήψεώς του, αἱ ὁποῖαι πολλάκις κατὰ σύμπτωσιν ἢ ἐξ ἀδίκου προθέσεως ἐτέθησαν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Ἐρωτᾶται: Τῶν πραγμάτων ἀναντιρρήτως οὕτως ἐχόντων, ὑπῆρχεν ἄραγε, εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις ποὺ ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὑπῆρχε διέξοδος θεραπείας τῆς κρισίμου ἠθικῆς περιπτώσεως, εἰς τρόπον ὥστε καὶ ἀπαλλαγὴ τῶν ἀδίκως τυχὸν ἐγκληθέντων νὰ μεσολαβήσῃ καὶ παραλλήλως νὰ ἐπιτευχθῇ εἰς ἀκέραιον ἀποκατάστασις τῶν κατηγορηθέντων; Κατὰ τὴν προσωπικήν μας γνώμην, ἡ διέξοδος ὑπῆρχεν! Ἀλλὰ ἡ διέξοδος δὲν ἔκειτο πρὸς τὴν ἔξοδον ἐκείνην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν, φερομένου προχθὲς τοῦ θέματος πρὸς τελικὴν κρίσιν, ἀπεχώρησεν ἀπὸ τὴν μεγάλην αὐτὴν Ἐθνικὴν Αἴθουσαν, ἢ κατ’ ἄλλην καὶ σκληροτέραν ἀκόμη ἄποψιν ἐτράπη εἰς φυγήν, ἡ μερὶς τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως! Ἡ διέξοδος ἀπὸ τὴν ἐμπλοκὴν ἐνέκειτο, ἀντιθέτως, εἰς τὴν παραμονὴν τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ εἰς τὴν ἄμεσον ὑποβολὴν ἐκ μέρους αὐτῆς προτάσεως ἑρμηνευτικοῦ νόμου, δι’ οὗ ἐζητεῖτο ἡ ὁμόφωνος καὶ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία τῆς σχετικῆς περὶ παραγραφῆς διατάξεως τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» ὡς ἐπιτάσσοντος τὸν ὑπολογισμὸν μόνον τῶν τακτικῶν Συνόδων. Αὐτὴν ὅμως, τὴν καὶ μοναδικήν, τὴν λογικήν, τὴν σύννομον, ἀλλὰ καὶ ἠθικῶς σκόπιμον διέξοδον ἀπὸ τὸ νομικὸν καὶ ἠθικὸν ἀδιέξοδον, εἴτε δὲν ἐστοχάσθη ἡ ΕΡΕ, εἴτε, τὸ καὶ ἀσφαλέστερον, δὲν ἔκρινε σύμφορον ὑπὸ τὰς ὑποκειμενικὰς καὶ τὰς ἀντικειμενικὰς περιστάσεις της. Ἴσως, διότι, ὅπως εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ, παρέμεινε καὶ διατελεῖ ὑπὸ τὴν ἐσφαλμένην ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἔγκλησις τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, ἐξισοῦται καὶ πρὸς ἀμετάκλητον ἀπαγγελίαν ἐνοχῆς. Παρομοία ὅμως ἄποψις ἀντίκειται καὶ εἰς τὰς θεμελιώδεις ἀντιλήψεις καὶ τὰς πεποιθήσεις τῶν ἐννόμων Κοινωνιῶν, ἀλλὰ ἀντίκειται καὶ εἰς μακραίωνας καὶ ἱερὰς συνηθείας τῆς μεγάλης Ἑλληνικῆς μας πατρίδος. Ὑπὸ τὸν Ἑλληνικὸν οὐρανόν, ὁ κατηγορούμενος, μέχρι τῆς ἀνεκκλήτου καταδίκης του ἐλογίσθη πρόσωπον σεβαστὸν καὶ ἄξιον προστασίας. Καὶ ἡ προσέλευσις εἰς τὸ κριτήριον τῆς Πατρίδος καὶ ἡ διεκδίκησις τοῦ δικαιώματος τῆς κρίσεως καὶ τῆς δημοσίας ἐκκαθαρίσεως τῆς εὐθύνης, εἶναι διεκδίκησις καὶ δικαίωμα ἀναφαίρετον. Ὁ Δημήτριος Γούναρης, διεκδικῶν ἀποκατάστασιν προσῆλθεν εἰς τὸ Δικαστήριον, πυρέσσων καὶ ἐπὶ φορείου. Καὶ εἰς τοὺς μεγάλους ἀρχαίους καιρούς μας, ὁ ἔντιμος στρατηγὸς Φωκίων, καταδικασθεὶς ἀδίκως εἰς τὸν διὰ κωνείου θάνατον, ἐπολιτεύθη κατὰ τρόπον ἀπίθανον καὶ μοναδικόν. Ἀντιληφθείς, ὅτι ἡ ὥρα τῆς ἐκτελέσεως τῆς θανατικῆς του ἐκτελέσεως εἶχε παρέλθει καὶ πληροφορηθείς, ὅτι ἡ καθυστέρησις ὠφείλετο εἰς τὴν ἔλλειψιν κωνείου, ὀφειλομένην εἰς τὴν μεσολαβήσασαν κατάχρησιν τῆς σχετικῆς διὰ τὴν ἀγορὰν δημοσίας πιστώσεως ἀπὸ τὸν δεσμοφύλακα, προέβαλε τὴν σεπτὴν κεφαλὴν καὶ τὴν δεξιάν του ἀπὸ τὸ παράθυρον τοῦ δεσμωτηρίου, ἐζήτησε χρήματα ἀπὸ τοὺς διερχομένους Ἀθηναίους, ἠγόρασε κώνειον, τὸ ἔπιεν ἐμπροθέσμως, ἀπέθανεν ἐμπροθέσμως, διὰ νὰ περισώσῃ τὴν ὑπόληψιν καὶ τὸ γόητρον τῆς ἀδικούσης Πατρίδος. Ὑπὸ τὸ βάρος τῶν μεγάλων καὶ συντριπτικῶν αὐτῶν παραδόσεων, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν δεδομένην προστασίαν καὶ τὴν αἰγίδα τῆς θεμελιώδους καὶ αἰωνίου ἀρχῆς περὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς θέσεως τοῦ κατηγορουμένου μέχρι τῆς ἀνεκκλήτου ἀπαγγελίας τῆς ἐνοχῆς του, ἐπεβάλετο, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἡ διὰ παντὸς τρόπου ἐπιδίωξις ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ περὶ ἐσωτερικῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀληθοῦς θέσεως τῶν ἐγκαλουμένων Ὑπουργῶν της. Ἡ ἐπιβεβλημένη αὐτὴ ἐπιδίωξις δὲν ἐμεσολάβησεν. Ἀλλὰ ἀφορᾷ ἡ περίπτωσις ἰδικήν της καὶ ἀποκλειστικὴν διαχείρισιν εὐθύνης. Κατὰ τὸν τρόπον ὅμως αὐτόν, ἐστερήθη διὰ παντός, ἑνὸς μεγάλου καὶ ἀτιμήτου δικαιώματος, τῆς διευκρινήσεως τῆς θέσεως τῶν ἐγκληθέντων ὡς δοσιλόγων μελῶν της. Ἀλλὰ ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἐστερήθη συγχρόνως καὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ πανηγυρισμοῦ τῆς παραγραφῆς καὶ τῆς συγχύσεως τῶν σαφῶν ἐννοιῶν, τῆς ἀνευθυνότητος καὶ τῆς παραγραφῆς. Κύριοι βουλευταί, κρίνω σκόπιμον, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀναπότρεπτον ἀνάγκην διὰ τὴν ἄνευ καθυστερήσεως κατάθεσιν προτάσεως σχεδίου νόμου, τροποποιοῦντος τὰ τῆς περὶ παραγραφῆς τῆς εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν διατάξεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ρητῆς ἐφεξῆς ἀποσαφηνίσεως τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν παραγραφὴν βοηθητικῶν συνόδων, ὡς ἀποκλειστικῶς τακτικῶν. Ἐπειδὴ ἀναντίρρητος εἶναι ἡ εὐχέρεια τῆς κατασκευῆς τῶν ἐκτάκτων συνόδων. Καὶ ἀκόμη, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ὁρισμοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τακτικῶν συνόδων. Ἀριθμοῦ ἀναλόγου πρὸς τὴν διάρκειαν τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἐποχῆς μας, ἡ ὁποία διαπιστοῦται ἀσυγκρίτως μικροτέρα τῶν παλαιῶν βραχυπροθέσμων Κυβερνήσεων, εἴτε λόγῳ τῆς σταθερωτέρας ἐμπιστοσύνης μὲ τὴν ὁποίαν περιβάλλονται αἱ σημεριναὶ πολιτικαὶ μερίδες ἀπὸ τὸν λαόν, εἴτε, ὡς διεπιστώθη, λόγῳ τεχνητῶν μεθόδων ἐπιμηκύνσεως τοῦ χρόνου τῆς παραμονῆς ἐνίων πολιτικῶν μερίδων εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§125Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ τελειώνωμεν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ περαιτέρω οἱαδήποτε συζήτησις.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας, καὶ παρεκάλεσα τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ παρατείνουν τὴν περαιτέρω συζήτησιν. Ἐπιμένετε, κ. Χασαπίδη νὰ ὁμιλήσητε;

§127Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ ἀπαντήσῃ εἰς συγκεκριμένον αἴτημα: 1) Πρέπει νὰ γίνῃ ἀνάπτυξις τῆς κατηγορίας ἀπὸ τοὺς κ.κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν, ἢ πρέπει νὰ χωρίσῃ ἀμέσως ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς; Ἐπ’ αὐτοῦ, καλεῖται, κ. Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ νὰ ἀπαντήσῃ. Ἡ ἰδική μου ἄποψις εἶναι νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ κατηγορία καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις. Ἀλλὰ ἐνδυναμώνεται ἡ ἄποψις αὐτὴ ἐξ ἑνὸς σοβαροῦ γεγονότος. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς ἐπιμένομεν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας, καὶ ὅτι ἔχομεν πᾶν δικαίωμα νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν, ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀπαντῶν εἶπεν ὅτι: «Ἄν θὰ γίνῃ συζήτησις τότε ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπαντήσωμεν καὶ πέραν αὐτοῦ, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνοίξωμεν καὶ τοὺς φακέλλους διὰ νὰ λεχθῇ ὅλη ἡ ἀλήθεια, τὸ ποῦ διετέθησαν τὰ μυστικὰ κονδύλια. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι γεμᾶτος ἀνησυχίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ θέτω τὸ ἐρώτημα, τί ἐννοοῦσεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅταν εἶπεν — ἄν θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν μυστικῶν κονδυλίων — θὰ ἀνοίξωμεν τοὺς φακέλλους.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε βεβαίως, τὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐξέλεξε νὰ μεταφέρετε ἐδῶ τὰς ἀνησυχίας του. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ περιορισθῆτε παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς. Αὐτὸ συζητεῖται.

§129Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς, ἐννοῶ, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, τί ἐννοοῦσεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, λέγων, ὅτι ἄν θὰ γίνῃ συζήτησις, θὰ ἀνοίξωμεν τοὺς φακέλλους. Ἄν ὑπάρχῃ τίποτε, πρέπει νὰ φωτισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ τῆς οὐσίας. Καὶ δι’ αὐτό, ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ χωρήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κατηγορίας καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις.

§130Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ θέματος θέλω νὰ ἀπαντήσω καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ κ. συνάδελφος, θέτει ἕν ἐρώτημα πράγματι σοβαρὸν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις, κατ’ οὐσίαν, ἔχει δοθῆ, ὅταν ἐπὶ 1½ ἔτος βάλλομαι πανελληνίως καὶ οὐδέποτε, δι’ οἱουδήποτε ὑπαινιγμοῦ, δὲν εἶπον, ὅτι οἱ φάκελλοι θὰ προκαλέσουν ζημίαν εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Ποίαν ἄλλην ἔννοιαν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, σήμερον; Ὅτι οἱ φάκελλοι δύνανται νὰ προκαλέσουν ζημίαν εἰς τὸ Ἔθνος. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἤδη συνετελέσθη. Ἐὰν δὲ ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, θὰ σᾶς ἀπεδείκνυα, ὅτι συνετελέσθη ἤδη ἡ ζημία καὶ ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ συντελεσθῇ ἀναμφισβητήτως πολὺ μεγαλυτέρα. Αὐτὴ καὶ μόνη ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔννοια τῶν ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντων διηυκρινήσθη ἀμέσως, ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Κύρκος. Ἐθεώρησα καθῆκον μου, μολονότι δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ διακόπτω, νὰ τὸν διακόψω καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀπειλῆς στρεφομένης κατὰ κόμματος καὶ ὅτι δὲν ἦτο τοιαύτη ἡ πρόθεσις τῆς παρατηρήσεώς μου. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἀρκέσῃ.

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὰ αὐτὰ εἶπε καὶ ὁ κ. Γ. Μελᾶς, χωρὶς νὰ θεωρηθοῦν οἱ λόγοι του ὡς ἀπειλή.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Δενδρινός, ἔχει τὸν λόγον.

§134Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱ προτείνοντες βουλευταὶ τὴν παραπομπὴν τῶν 3 Ὑπουργῶν διὰ τὰ μυστικὰ κονδύλια, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ βάσιν δὲν συνέλαβον τὸ θέμα. Βέβαια, ἡ Ἀντιπολίτευσις γενικῶς, δηλαδὴ καὶ ἡ Κυβερνητικὴ Ἀντιπολίτευσις προεκλογικῶς, εἴχομεν ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι θὰ κάμωμεν τὴν λεγομένην κάθαρσιν, καὶ πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ, περὶ παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τῶν 3 τέως Ὑπουργῶν τῶν διαχειρισθέντων τὰ μυστικὰ κονδύλια, εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν προεκλογικὴν ἐπαγγελίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι πρῶτον, ὅτι ὁ νομοθέτης, ὅταν ἀπεφάσισε νὰ διαχειρίζωνται τὰ μυστικὰ κονδύλια, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ Ὑφυπουργὸς Τύπου καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι τὰ κονδύλια αὐτὰ οἱ Ὑπουργοὶ θὰ τὰ διεχειρίζοντο ἐν λευκῷ, ταῦτα διατίθενται διὰ τοὺς πράκτορας τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, καθὼς καὶ διὰ τὴν προπαγάνδα καὶ διαφόρους ἄλλους λόγους. Ἑπομένως, τὰ κονδύλια αὐτά, ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ εἰς τὴν Δικτατορίαν καὶ εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Κυβερνήσεις τὰ διαχειρίζονται οἱ Ὑπουργοὶ ἐν λευκῷ. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Ἐὰν ἔχουν τὴν γνώμην οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τινὲς ἐκ τῶν κυρίων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὰ μυστικὰ κονδύλια εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν κατάχρησιν αὐτῆς τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν τοὺς ἔχομεν παραχωρήσει ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταί, ὅταν ἐνομοθετούσαμεν, ἔπρεπε νὰ τὸ σκεφθῶμεν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, τοὺς ἐδώσαμεν αὐτὴν τὴν διαχείρισιν, νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν εἶναι παραγεγραμμένον τὸ ἀδίκημα τῆς διαχειρίσεως τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἢ ὄχι. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον γνωρίζω, εἶναι, ὅτι εἰς ὅλα τὰ καθεστῶτα οἱ Ὑπουργοὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους διαχειρίζονται μυστικὰ κονδύλια καὶ τὰ διαχειρίζονται ἐν λευκῷ. Πῶς εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, νὰ ἐπιλαμβάνεται ἡ Βουλὴ τοιαύτης ὑποθέσεως καὶ ὅπως εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἐὰν γίνῃ συζήτησις εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀμυνόμενοι, νὰ ἀποκαλύψωμεν ποῦ διετέθησαν τὰ μυστικὰ κονδύλια. Τοιαύτη ἀποκάλυψις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι ἀπόρρητα καὶ δὲν ἔχει δικαίωμα οὔτε ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, οὔτε οὐδεὶς ἄλλος νὰ ἀποκαλύψῃ τοιούτου εἴδους ὑποθέσεις. Τινὲς συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, εἶπον, ὅτι ἡ ἀποκάλυψις ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ ἔχει σχέσιν μὲ πρόσωπα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, τοῦτο δὲν εἶναι σωστό, ἀλλὰ ἡ ἀποκάλυψις ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ποῦ διετέθησαν τὰ κονδύλια αὐτά. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποκαλύψωμεν ποῦ δίδονται τὰ χρήματα αὐτά, διότι εἰς ὅλα τὰ καθεστῶτα καὶ εἰς ὅλα τὰ Κράτη καὶ τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως, διατίθενται τοιούτου εἴδους κονδύλια διὰ σκοποὺς ἐθνικοὺς διὰ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς πράκτορας. Καὶ διὰ τὴν προπαγάνδα, ὅπως προεῖπα. Ἐδῶ δὲν εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν εἶναι παραγεγραμμένα τὰ κονδύλια ἢ μή, δὲν εἶναι ἐὰν εἶναι τακτικὴ ἢ ὄχι ἡ Σύνοδος. Τὸ θέμα εἶναι ἂν πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Βουλὴ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Ἡ προσωπική μου γνώμη εἶναι ἡ Βουλὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιληφθῇ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Διότι αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις δὲν ἀποκαλύπτονται ποτέ, διότι ἡ ἀποκάλυψις σημαίνει διάλυσιν τοῦ Κράτους. Εἶναι λοιπὸν ἄλλο θέμα ἡ ὑπόθεσις τῆς ΔΕΗ, ἄλλο θέμα αἱ ὑπερβάσεις τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἄλλο θέμα τὰ μυστικὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα διαχειρίζονται συμφώνως τῷ νόμῳ ἐν λευκῷ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ ἐπιτελοῦν ὕψιστον ἔργον, ἀλλὰ καὶ αὐστηρῶς ἀπόρρητον. Ἡ Κυβέρνησις εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔπρεπε νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὸ ἀνωτέρω θέμα καὶ νὰ ἀπαντήσῃ σαφῶς, ὅτι ἐδῶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη τοιούτου εἴδους συζήτησις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσητε αὐτὴν τὴν στιγμήν, κ. Κύρκο, ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§136Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ψηφοφορίας θὰ ἤθελα νὰ διαλύσω αὐτὴν τὴν ἐσχάτην πλάνην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱαδήποτε συζήτησις ἐπὶ τῶν μυστικῶν κονδυλίων θὰ προκαλέσῃ ζημίαν εἰς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, ἄλλη συζήτησις. Σαφὲς εἶναι τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§138Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ζητήσαμεν νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἂν θὰ πρέπει νὰ χωρήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας ἢ ὄχι.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀποφανθῇ εὐθὺς ἀμέσως ἡ Βουλή. Ἐρωτᾶται τὸ Σῶμα ἐὰν δέχεται σύμφωνα μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ τὴν πρόσφατον νομολογίαν, νὰ ἀποφασίσῃ προδικαστικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγραφῆς πρὶν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν.

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη. Κατὰ συνέπειαν καλῶ τώρα τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίσῃ δι’ ἀναστάσεως, ἐὰν ἐπῆλθεν παραγραφὴ τῶν καταγγελθέντων ἀδικημάτων διὰ τῆς προτάσεως περὶ συστάσεως Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς πράξεων. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἔχει ἐπέλθει παραγραφὴ παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν ἐπέλευσιν τῆς παραγραφῆς.

§142Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τίθεται ἔτσι τὸ ἐρώτημα, κ. Πρόεδρε.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔθεσα ἤδη τὸ ἐρώτημα καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, ὅτι ἔχει ἐπέλθει παραγραφὴ ἐπὶ τῶν ὑπὸ κατηγορίαν πράξεων καὶ ἐξήγγειλα τὴν ἀπόφασίν της.

§144Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάνατε, ὅτι ἠμπορούσατε διὰ νὰ φθάσητε εἰς τὸ τέρμα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ συζητήσασα μὲ πλήρεις ἀνέσεις παρεδέχθη, ὅτι τὰ καταγγελθέντα ἀδικήματα ἔχουν παραγραφῆ. Τὸ ζήτημα ἔληξε. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ παραμείνητε διότι συνεχίζεται ἡ διαλογὴ ἐπὶ τῆς γενομένης ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν αἰτήσεων ἄρσεως ἀσυλίας, διὰ νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὸ ἀποτέλεσμα.

§146Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, σᾶς ἐκάλεσα τρεῖς φορὰς διὰ νὰ δευτερολογήσητε κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν σας, ἀλλὰ ἀπουσιάζατε. Ἤδη ἡ συζήτησις ἔληξεν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§148Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θέτομεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ζήτημα ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ θέσῃ θέμα ἐμπιστοσύνης, ἀλλὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονός, ὅτι τὸ θέμα ἐμπιστοσύνης δὲν προεκλήθη, ὅπως συνήθως, ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οὔτε ἀπὸ τὴν ἀξιωματικήν, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι, οὔτε ἀπὸ τὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἠρκέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς μίαν φράσιν, ὅτι θέτει ζήτημα ἐμπιστοσύνης καὶ ἦτο ἕτοιμος νὰ ἀποχωρήσῃ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διατὶ τὸ θέτει. Βεβαίως γνωρίζει, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, γνωρίζει ἄριστα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡμεῖς ὄχι μόνον δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ εἴδομεν ἐντὸς 1½ ἔτους νὰ πληθύνωνται οἱ λόγοι οἱ θεμελιοῦντες τὴν δυσπιστίαν μας. Ἐν τούτοις δὲν ἐθεωρήσαμεν ἀναγκαῖον νὰ θέσωμεν ζήτημα. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ γνωρίζω, ἐὰν εἶναι διατεθειμένος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς εἴπῃ, διατί θέτει τὸ ζήτημα. Τὸ θέτει, ἆρα γε, διότι ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἐὰν μετεβλήθη ἡ ἰδική μας δυσπιστία εἰς ἐμπιστοσύνην, ἢ μήπως διότι μετεβλήθη ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν φίλων του εἰς δυσπιστίαν; Εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα αὐτό, διότι ὁ Κοινοβουλευτικὸς βίος τῆς χώρας πρέπει νὰ διέπεται ἀπὸ ἀπολύτως καθαρὰς ἐννοίας. Δὲν θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ πρᾶξις μεμπτὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἔπρεπε νὰ θέση τὸν ἑαυτόν του ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν φίλων του. Τὸ θέμα ὅμως αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ ὄχι ἐν τῇ αἰθούσῃ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἐν τῇ συνελεύσει τῶν κοινοβουλευτικῶν μελῶν τοῦ κόμματός του. Θὰ ἤθελον νὰ δηλώσω, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἑτοιμασθῇ ἀμέσως νὰ ἀποχωρήσῃ, διότι θὰ ἔπρεπε παρόντος αὐτοῦ, νὰ ἐξετασθῇ μήπως θὰ ἔπρεπε ἀμέσως νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔθεσε. Τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐὰν θὰ ἦτο διατεθειμένη καὶ πότε θὰ ἦτο διατεθειμένη νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα. Δηλῶ, ἐξ ὀνόματος τῆς ΕΡΕ, ὅτι καὶ ἀπόψε θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μας. Ἐὰν ὡμίλει ἀπόψε ὁ κ. Πρωθυπουργὸς πρῶτος δέχομαι, ἔστω καὶ τὴν 3ην πρωϊνήν, νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ ἀμέσως. Αὐτὰ ἔχω νὰ εἴπω, ἀπαντῶν εἰς τὴν σχεδὸν μονολεκτικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, δὲν ἐδικαιολογεῖτο νὰ εἶναι μονολεκτικὴ ἔναντι τῆς Βουλῆς. Ἐὰν δικαιοῦται μονολεκτικῶς νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ τὸ κόμμα του δὲν δικαιοῦται μονολεκτικῶς νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ ἄλλα κόμματα, ἐν τῇ Βουλῇ. (Χειροκροτήματα).

§150Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ νὰ μὴ ὑποβάλλεται εἰς τὸν κόπον νὰ μοῦ ὑποδεικνύῃ τὸν τρόπον τῆς ὁμιλίας μου. Ἐκτιμῶ τὴν μέθοδον τοῦ λόγου του, ἀλλὰ δὲν αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ λαμβάνω μαθήματα. Ἤσκησα δικαίωμα ἐκ τοῦ Συντάγματος, θέτων ζήτημα ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ οὐδαμοῦ ἀναγράφεται, ὅτι ὀφείλω, καθ’ ἣν στιγμὴν θέτω τὸ ζήτημα, νὰ δώσω ἐξηγήσεις. Ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐκφράζω κατάπληξιν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι σπανίως ἔχει συμβῆ, ὅταν Κυβερνήσεις θέτουν ζήτημα ἐμπιστοσύνης, νὰ ἀγανακτοῦν αἱ Ἀντιπολιτεύσεις. (Χειροκροτήματα). Ἀνεξήγητος εἶναι ἡ στενοχώρια τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, διότι τοῦ παρέχομεν τὴν εὐκαιρίαν ἐπὶ πέντε ἡμέρας νὰ ἀσκῇ τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ, θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσωμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους θέτομεν ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσδιορισθῇ, εἶναι ὁ χρόνος τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως. Πληροφορῶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἐπεῖγον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν ἄμεσον ἔναρξιν τῆς συζητήσεως. Ἔχομεν ἐνώπιον ἡμῶν πέντε ἡμέρας, διὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως ἐμπιστοσύνης καὶ τέσσαρα ἔτη διὰ τὸν βίον τῆς Κυβερνήσεως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Προτείνω νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις μεθαύριον Τετάρτην.

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνωρίζω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εὐχαρίστως ἄνεσιν λόγου, ἀλλὰ δὲν ἔχω δικαίωμα, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἱστορικῆς προβλέψεως τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ, νὰ τοῦ ἀναγνωρίσω ἄνεσιν χρόνου. Δὲν θὰ τὴν ἔχῃ. Τὸ πενθήμερον θὰ τὸ ἔχῃ. Ὡς πρὸς αὐτὸ ἡ πρόβλεψίς μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σκοτεινή. Διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ἀμφισβητήσω τὴν δυνατότητα τῆς ἐξασφαλίσεως πενθημέρου ἀκόμη, ἢ μᾶλλον 7ημέρου βίου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ χρόνον ὑφ’ ἣν ἔννοιαν τὸν διεκδικεῖ, παίζων μὲ τὰς δύο ἐννοίας, μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος ἐμπιστοσύνης καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς παραμονῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξουσίαν πρὸς ἐξάντλησιν 4ετίας, δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τοῦ ἀναγνωρίσω. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἠγανάκτησα. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι ψυχολόγος, ἢ εἶναι, ἀλλὰ δὲν ἠθέλησε τὴν πραγματικὴν ψυχολογικὴν διαπίστωσίν του σχετικῶς μὲ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔκαμαν νὰ ὁμιλήσω, ὡς ὡμίλησα, νὰ τὴν ὁμολογήσῃ. Διόλου, λοιπόν, δὲν ἠγανάκτησα. Ἱκανοποιήθην. Δύο πράγματα συμβαίνουν συνήθως. Ἢ αἱ ἀντιπολιτεύσεις θεωροῦν τὴν στιγμὴν κατάλληλον διὰ νὰ θέσουν ζήτημα πολιτικόν, ἢ αἱ Κυβερνήσεις ἀναγκάζονται ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ θέτουν ζήτημα. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν συμβαίνει τὸ δεύτερον. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἀγανακτῶ διότι συνέβη τὸ δεύτερον, ἀλλὰ ἀπεναντίας μάλιστα τὸ πιστοποιῶ ὡς σύμπτωμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Τὸ ἔχει προσέξει ὁ τύπος ὁ Κυβερνητικός. Δὲν θὰ ἦτο ἀνάγκη ἴσως νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἠγανάκτησα, ἀλλὰ ἠθέλησα νὰ ζητήσω νὰ ὑπάρχῃ εἰλικρίνεια καὶ νὰ εἴπῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διατί θέτει καὶ διατί ὑπεχρεώθη νὰ θέσῃ ζήτημα πολιτικόν. Καὶ δὲν ἔλυσε τὸ πρόβλημα διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του. Ἔπαιξε μὲ τὰς λέξεις. Εἶπεν ἀρκετὰ εὐφυολογήματα ἀπόψε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλῶν μηνῶν δὲν εἶχε πράξει καὶ ἱκανοποιήθημεν διότι τὸ ἔπραξεν, ἀλλὰ δὲν ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐπεφυλάχθη νὰ εἴπῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἔθεσε πολιτικὸν ζήτημα. Κύριοι βουλευταί, οἱ λόγοι εἶναι αὐτονόητοι καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν δεδομένοι. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑφίσταται μίαν ἐπίθεσιν ἐκ μέρους κύκλων αὐτοῦ τούτου τοῦ κόμματός του, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὰ πλαίσια ἐπίσης τοῦ κόμματός του καὶ νὰ μὴ μεταβάλῃ τὴν ἐσωτερικὴν οἰκογενειακὴν ὑπόθεσιν εἰς ὑπόθεσιν ἐθνικήν, φέρων αὐτὴν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς. Καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ σκεφθῶ, ἐὰν ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ λάβωμεν ἡμεῖς μέρος εἰς μίαν οἰκογενειακὴν ἀντιδικίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ μόνον τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ὡρισμένα μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ γενικώτερον τὴν Ε. Κ. (Χειροκροτήματα).

§152Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐπιμένει ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἐνθυμούμενος, ἴσως τὸν καθηγητήν, νὰ δίδῃ μαθήματα. Αὐτὸ εἶναι τὸ λάθος του. Ἀπειλεῖ νέαν φυγήν. Ἀλλὰ μᾶς ἔχει συνηθίσει πλέον, ὥστε νὰ μὴ συγκινούμεθα. Ἂν τὴν ἐπαναλάβῃ, εἶναι δικαίωμά του, ἀλλὰ δὲν εἶναι δόξα του. Χαίρω, διαπιστώνων, ὅτι ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἐπανευρίσκει, βαθμιαίως τὴν ἠρεμίαν του. Ἐφ’ ὅσον τόσος χρόνος πρόκειται ἐνώπιον ἡμῶν, θὰ ἦτο ἀδικαιολόγητος ἡ ἐπιμονὴ εἰς τὴν σπουδὴν του πρὸς ἔναρξιν τῆς συζητήσεως.

§153Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ ἔννοια τῆς ἀποχωρήσεως ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἶναι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις φυγή, τότε πρῶτος διδάξας, εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἀρχηγὸς τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος. Θὰ μετρήσωμεν τὰς περιπτώσεις — καὶ ὑπάρχουν ἐγγεγραμμέναι εἰς τὰ πρακτικὰ — φυγῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μαζὶ μὲ τὴν Ε. Κ. ἀπὸ τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ τὰς περιπτώσεις φυγῆς ἰδικῆς μας. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶναι ἰσάριθμοι καὶ πάλιν θὰ μὲ παρηγορήσῃ ἡ διαπίστωσις, διότι θὰ σημαίνῃ, ὅτι ὅπως διὰ τῶν ἐπανειλημμένων ἐκείνων περιπτώσεων φυγῆς κατώρθωσεν ὁ κ. Παπανδρέου νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἔτσι καὶ ἡμεῖς μὲ τὰς ἐπανειλημμένας περιπτώσεις μαχητικῆς φυγῆς θὰ τὸν ρίψωμεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν καὶ θὰ φθάσωμεν ἡμεῖς πάλιν εἰς τὰς ἕδρας ἐκείνας.

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ καταπονήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὴν ἐπανάληψιν τῶν αὐτῶν λόγων. Ἀρκοῦμαι μόνον εἰς μίαν σύστασιν πρὸς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ὑπενθυμίσῃ τὸν ἰδικόν μου ἀνένδοτον ἀγῶνα: Ἀποφεύγετε τὰς ἀπομιμήσεις! (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§155Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀναμείνωμεν νὰ ἀκούσωμεν, μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς, τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ἀναπτύσσοντα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἔθεσε πολιτικὸν ζήτημα. Μένει μόνον νὰ διευκρινισθῇ ἐὰν θὰ εἶναι συνεδρίασις πρωϊνὴ ἢ ἀπογευματινή.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ζητήσωμεν τὴν γνώμην τοῦ Σώματος.

§157Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἀλλά, πέραν τῆς ἐπιβαλομένης προσοχῆς, πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι θὰ τὸν ἀκούσωμεν καὶ μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, διότι, τύποις, ἐμφανίζει τὸ θέμα ὡς θέσιν ζητήματος ἐμπιστοσύνης, πράγματι, ὅμως, ἡ πλέον ἐνδιαφέρουσα πτυχὴ του εἶναι, ὅτι πρόκειται, πιθανόν, τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἔλθουν ἐν δήμῳ. Δικαίωμά των, λοιπόν, νὰ τὰ φέρουν ὁπόταν θέλουν καὶ ὅπως θέλουν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὸ Σῶμα, πότε ἐπιθυμεῖ νὰ συνεδριάσωμεν. Τὴν πρωΐαν ἢ τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ ἀπόγευμα.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, θὰ συνεδριάσωμεν τὴν Τετάρτην τὸ ἀπόγευμα. (Ἀκολούθως, περατωθείσης τῆς διαλογῆς τῶν ψήφων τῆς διεξαχθείσης ψηφοφορίας διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τῶν 58 βουλευτῶν, ἀνακοινοῦται παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 206 κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον).

Ἔγκυρα ψηφοδέλτια ἀνευρέθησαν 201, λευκὰ 5. Ἕκαστος τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ὧν ἐζητήθη ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας, ἔλαβε τὰς ἑξῆς ψήφους, κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον:

Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ ἠρνήθη νὰ χορηγήσῃ ἄδειαν διώξεως τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὧν ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας ἐζητήθη πλὴν τοῦ κ. Κ. Παπαγεωργίου, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπέτρεψε τὴν δίωξιν διὰ ψήφων 108 ἐπὶ 206 ψηφισάντων διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ὑπεξαιρέσεως εἰς βαθμὸν κακουργήματος. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην, μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τοῦ τεθέντος παρὰ τῆς Κυβερνήσεως θέματος ἐμπιστοσύνης. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)