1965.06.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 97η

Πέμπτη 3 Ἰουνίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 1ης καὶ 2ας Ἰουνίου ἐ.ἔ.

§2Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 1ης καὶ 2ας Ἰουνίου ἐ.ἔ. μὲ φραστικὰς διορθώσεις τῶν κ.κ. Πιπιλῆ, Ἀνερούση καὶ Πέτσου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαδάκης–Στάϊκος, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δεκεμβρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Β. Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀναστολῆς λήξεως τῶν ἐλευθέρων μισθώσεων καταστημάτων καὶ γραφείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαδάκης–Στάϊκος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ε. Κοθρῆς. Α. Πετραλιᾶς, 2) Χ. Ἀποστολάκος, Ε. Βανταλῆς, 3) Λ. Νικολαΐδης, Α. Λώρας, Φ. Παπαδόπουλος, Λ. Λυμπέρης, 4) Π. Κατσώτας, Γ. Παπαδημητρίου, Λ. Λαγάκος, Ε. Κοθρῆς, 5) Π. Κατσώτας, Ε. Βανταλῆς, 6) Ι. Σακελλαρίου, Δ. Κρόκος, Φ. Παπαδόπουλος, Α. Παπαϊωάννου, 7) Τ. Κεφαλληνός, 8) Γ. Καραγκιώζης, Θ. Καμπερίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Μυλωνᾶς, Ι. Ἀλευρᾶς, Ε. Βανταλῆς, Δ. Καρδάρας, Σ. Χασαπίδης, 9) Α. Αὐγερινός, 10) Δ. Βρανόπουλος, 11) Τ. Κεφαλληνός, Ι. Σπηλιωτόπουλος, 12) Φ. Μαῦρος, Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Λαζαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καστανιᾶς, αἰτουμένου ἐπιδότησιν τῶν πατατοπαραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Ν. Σκοπούλης, Δ. Παπανικολάου καὶ Ν. Γανίτης, καταθέτουν ὑπομνήματα Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων Οὐγγαρίας, κατοίκων πόλεως Λεβαδείας, χωρίων Αἰτωλ)νίας καὶ Φθιώτιδος, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἐπαναπατρισμὸν τῶν πολιτικῶν προσφύγων, νομιμοποίησιν τοῦ Κ.Κ.Ε. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀργυροπουλείου Τυρνάβου, αἰτουμένου ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Ἀργυροπουλείου–Τυρνάβου. Ἡ Μαρία Φραγκούλη, κάτοικος Κερκύρας δι’ ἀναφορᾶς της, αἰτεῖται ὅπως δι’ ἑρμηνευτικοῦ νόμου καὶ τροποποιήσεων τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 4399)64 ἐπεκταθῆ τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξ ὁλοκλήρου ἐξαγορᾶς τῆς θητείας εἰς τοὺς ἀνυποτάκτους ἐπιστήμονας Δυτ. Εὐρώπης κλάσεων 1950– 1953. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Σπειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ὑμηττοῦ Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην καταστροφὴν τμήματος τοῦ Δάσους Ὑμηττοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Σπηλιωτόπουλος διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου αὐξήσεως συντάξεων συνταξιούχων αὐτοκινητιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Α. Ἀλεξίου τεχνικοῦ ἐπιχειρηματίου, αἰτουμένου τροποποίησιν διατάξεων ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 4444) 1964 σχετικῶς μὲ τὴν ἀγοραίαν ἀξίαν τῶν διαμερισμάτων καὶ τὴν φορολογίαν τῶν ἰδιοχρησιμοποιουμένων ἢ ἐκμισθουμένων τοιούτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρου Σωματείου Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτουμένου ἀνάκλησιν ἀποφάσεως ἐπεκτάσεως λεωφορείων ΣΕΚ μέχρι Πύλου καὶ πάταξιν πειρατείας ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ταχ. ὑπαλλήλων Βʹ καὶ Γʹ κατηγορίας Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων προσμέτρησιν προϋπηρεσίας τὴν εἰς τὴν Ε.Β.Χ. κατὰ τὴν ἐπανένταξιν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 205 τοῦ νόμου 1811)51 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξὶ Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων αἰτουμένου ἐπίλυσιν ζητημάτων ἀπασχολούντων τὴν τάξιν των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος τῶν ψαράδων Μεσολογγίου —Αἰτωλικοῦ, αἰτουμένης καθορισμὸν κανονισμοῦ λειτουργίας τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ προγράμματος τεχνικῶν ἔργων πρὸς ἐπιστημονικὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς λιμνοθαλάσσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν χορηγουμένων ἀναπηρικῶν συντάξεων, καταβολὴν συντάξεων εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θνησκόντων ἀναπήρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Κ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν ἐλαιοκομικοῦ Συν)σμοῦ Βρωσίμων ἐλαιῶν χωρίου Πέτα, αἰτουμένου ὅπως εἰς τὸ πρόγραμμα ἀεροψεκασμοῦ καταπολεμήσεως τοῦ Δάκου συμπεριληφθῇ καὶ τὸ ἐν λόγῳ χωρίον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Γεν. Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 4 καὶ 5

Ν.Δ. 3880)1958.

Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ὑπόμνημα Ἑνώσεως Ἀπόρων καὶ Ἀστέγων Καστοριᾶς αἰτουμένων παραχώρησιν αὐτοῖς τῆς δημοσίας ἐκτάσεως «Καλλιθέα» πρὸς οἰκοπεδοποίησίν της. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ 12ου Δημοτικοῦ Σχολείου Λαρίσης αἰτουμένου χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀγρινίου αἰτουμένων ἄμεσον ἐξαγγελίαν μέτρων διὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἡλιουπόλεως διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην καταστροφὴν τοῦ δάσους Ἡλιουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ ματαιωθεῖσαν ἐνοικίασιν περιπτέρου ὑπὸ Ἀργυρίου Λιπαρᾶ εἰς χωρίον Βασιλικὸν Θεσσαλονίκης, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι οὗτος στερεῖται ὑγιῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρου Σωματείου ἰδιωτικῶν λεωφορείων Τριφυλλίας, αἰτουμένου ἀνάκλησιν ἀποφάσεως ἐπεκτάσεως λεωφορείων ΣΕΚ μέχρι χώρας καὶ Πύλου καὶ πάταξιν πειρατείας ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Ἀρτοποιῶν ὑπαίθρου, αἰτουμένου ὅπως εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν νόμον περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀρτοποιῶν συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἀρτοποιοὶ ὑπαίθρου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζὲς καταθέτει ψήφισμα Σωματείου Οἰκοδόμων Σερρῶν, αἰτουμένου ὅπως τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Σερρῶν ἀνακαλέσῃ ἀπόφασιν διαγραφῆς τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Χ. Μπουγᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Σταυρίδη κατοίκου Καλλιπόλεως Πειραιῶς αἰτουμένου κατοχύρωσιν τῆς κοινῆς ἡσυχίας διὰ τῆς συστηματικῆς διώξεως τῶν ἀσυδότων θορυβούντων μέχρι καὶ τῶν προκεχωρημένων νυκτερινῶν ὡρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη καὶ Δ. Παπανικολάου καταθέτουν ἀναφορὰν Καρροποιῶν Τυρνάβου, αἰτουμένων ἐπαγγελματικὴν των ἀποκατάστασιν ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ἐξελίξεως τῶν μέσων μεταφορῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Ἀπελαθέντων Κωνσταντινουπολιτῶν, αἰτουμένης, ὅπως εἰς τοὺς ἐκλογίμους καταλόγους πρὸς ἀρχιερατείαν καὶ πλήρωσιν μητροπολιτικῶν θέσεων ἐν Ἑλλάδι ἔχουσι δικαίωμα συμμετοχῆς καὶ οἱ κληρικοὶ ἐκ Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν ἱερέων τοῦ ἐν Ματαράγκᾳ ἱεροῦ Ναοῦ «Ἅγιος Γεώργιος», αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ ἐκ 500 δρχ. χορηγηθὲν ἐπίδομα διὰ τοὺς ἱερεῖς τῆς ὑπαίθρου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατῶν διαφόρων κλάδων ἀπόρων καὶ ἐποχιακῶς ἐργαζομένων κατοίκων Ἀγρινίου, αἰτουμένων παραχώρησιν δασικῶν ἐκτάσεων πρὸς ἐκδάσωσιν καὶ δεντροφύτευσιν διὰ καρποφόρων δένδρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 107680)29.5.1965 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χορήγησιν χαμηλοτόκων μεσομακροπροθέσμων δανείων μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δρχ. 20 ἑκατομμυρίων εἰς πληγέντας ἐκ θεομηνιῶν παραγωγοὺς κατὰ τὰ ἔτη 1964 καὶ 1965. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πανάγος, Α. Τσιάρας καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων Κοινότητος Πύργου —Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρουμένων κατὰ τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης διὰ τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητός των κ. Ἀστερίου Ζαρκάδα, διότι μετέσχεν εἰς συζήτησιν καὶ λῆψιν ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ὑπὲρ ἀπολύσεως τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Π. Κατσώτας καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Ἀγρινίου «Ὁ Προφήτης Ἠλίας», αἰτουμένου χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς ἀντικατάστασιν τῶν κάρρων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν Ἀμφιλοχίας, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν ἀποφάσεως Τοπικοῦ Συμβουλίου Αὐτ)στῶν Μεσολογγίου διὰ τῆς ὁποίας ἐνεκρίθησαν καὶ ἕτεραι τρεῖς ἄδειαι κυκλοφορίας ταξὶ διὰ πόλιν Ἀμφιλοχίας πέραν τῶν ὑφισταμένων 12 τοιούτων.

§7Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ μὲ πληροφορήσητε ἐὰν συνεννοήθητε μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διὰ τὰς πλημμύρας ἐκ τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Στειρόπουλε, δὲν ἔχω συνεννοηθῆ.

§9Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ συνεννοηθῆτε.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 τῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Γ. Πανάγου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἀναφερομένη εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τὴν τοποθέτησιν ἐπόπτου ἐργασίας εἰς Βέρροιαν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§11Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν διορισθῆ 80 ἐπόπται, οἱ ὁποῖοι μετεκπαιδεύονται καὶ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουνίου θὰ τοποθετηθῇ εἷς ἐκ τῶν νεοδιορισθέντων.

§12Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς ἱκανοποιεῖ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2. Οἱ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Β. Ἰντζές, Η. Ἠλιοῦ, Ν. Γανίτης, Θ. Παππᾶς, Κ. Περραιβός, Ι. Λαυρεντίδης, Γ. Καστανίδης, Ε. Σαββόπουλος, Π. Δούκας, Λ. Κύρκος, Φ. Παναγιωτόπουλος, Κ. Πιαλόγλου, Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Σκορδίλης, Κ. Ἀποσκίτης, Ε. Ἀνερούσης, Α. Μαυρίδης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Δ. Στρατῆς, Δ. Μυλωνᾶς, Λ. Μπουρνιᾶς, Ν. Ἀθανασίου, καὶ Χ. Κανδυλιάρης ἐπὶ ἀναφορῶν τῆς Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, Πανσυνταξιοδοτικῆς Συγκεντρώσεως Καβάλας, Συνελεύσεως Κλαδικῶν Συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ Ξάνθης, Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Παγγαίου–Ἐλευθερουπόλεως, τῶν Συνταξιούχων ΙΚΑ ἡ «Πρόοδος», τῶν Συνδέσμων καὶ Συλλόγων Συνταξιούχων ΙΚΑ Νομοῦ Σερρῶν, Μυτιλήνης, Λαρίσης, Κοζάνης, Βόλου, αἰτουμένων αὔξησιν συντάξεων καὶ καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου αὐτῶν εἰς δραχμὰς χιλίας. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ὑπουργός.

§14Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΚ, ἤδη ἔχει δώσει αὔξησιν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 γενικῶς. Τελευταίως, ἔχει αὐξήσει τὰ κατώτατα ὅρια διὰ τοῦ Νόμου 4476)65, ὁ ὁποῖος ἐσχάτως ἔχει ψηφισθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἔχει αὐξήσει μέχρις 25% τὰ κατώτατα ὅρια εἰς τρόπον, ὥστε οἱ λαμβάνοντες τὰ κατώτατα ὅρια τῶν συντάξεων λόγῳ γήρατος νὰ φθάσουν τὰς 750 δραχμὰς καὶ λόγῳ θανάτου λαμβάνουν τὰς 625.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος.

§16Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν τάξιν αὐτήν, εἶναι πράγματι πολλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι ἐμερίμνησε διὰ δύο περίπου περιπτώσεις. Σᾶς παρακαλῶ πολὺ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία ἰδιαιτέρας στοργῆς, προσοχῆς καὶ ἀγάπης νὰ ἐπιδείξῃ μεγάλο ἐνδιαφέρον οὕτως ὥστε νὰ μείνουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅτι τὸ Κράτος μεριμνᾷ.

§17Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως εἶπα, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἔδωσε γενικὰς αὐξήσεις ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964, εἰς ὅλους τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ. Πέραν αὐτῶν, ἔχει χορηγήσει τὸ ἐπίδομα ἀδείας, τὸ ὁποῖον ἰσοῦται πρὸς τὸ ἥμισυ τῆς συντάξεως ἑκάστου συνταξιούχου. Ἐπὶ πλέον, διὰ τοῦ νόμου περὶ προσθέτου ἀσφαλίσεως ηὔξησε τὰ κατώτατα ὅρια, τὰ ὁποῖα μάλιστα δίδονται ὑπὸ μορφὴν κοινωνικῆς προνοίας.

§18Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ ποίας τάξεις;

§19Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δι’ ὅλας τὰς τάξεις, δι’ ὅλους τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ καὶ ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἔχει θεσπισθῆ τὸ ἐπίδομα τῆς ἀδείας. Ἀλλά, εἰδικῶς διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, ἐδώσαμεν αὔξησιν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 καὶ προσθέτως ηὐξήσαμεν τὰ κατώτατα ὅρια. Πέραν αὐτοῦ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα τῆς ἀδείας, τὸ ὁποῖον, ἰσοῦται πρὸς τὸ ἥμισυ τῆς συντάξεως, ἀνέρχεται δὲ εἰς ἓν 15θήμερον.

§20Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ.

§21Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ποῖον εἶναι τὸ κατώτατον ὅριον;

§22Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπὸ 400 δραχμὰς ἔγινεν 750 καὶ 625. Αἱ 750 δίδονται ὑπὸ μορφὴν κοινωνικῆς προνοίας. Παρὰ ταῦτα, ἔχομεν αὐξήσεις εἰς 750 δραχμὰς τὴν σύνταξιν, λόγῳ γήρατος, καὶ εἰς 625, λόγῳ θανάτου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θ. Παππᾶς.

§24Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ἡ λακωνικὴ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῶν αἰτημάτων δεκάδων χιλιάδων συνταξιούχων, δὲν μᾶς ἱκανοποίησε, κ. Πρόεδρε, ὅπως δὲν ἱκανοποίησεν, ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων. Ὅταν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἰσχυρίσθη, ὅτι ἔδωσεν αὐξήσεις 65 ἢ 70 δραχμῶν κατὰ μῆνα, δὲν νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος θὰ μείνῃ ἱκανοποιημένος. Μέ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, αἱ δοθεῖσαι μικραὶ αὐξήσεις εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἐξηνεμίσθησαν. Τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων, λογικὸν καὶ πραγματοποιήσιμον, εἶναι νὰ καθορισθῇ τὸ κατώτατον ὅριον τῶν συντάξεων εἰς χιλίας δραχμὰς καὶ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ, κ. Ὑπουργέ, ἀντικείμενον τῆς ἐπιδιώξεώς σας κατὰ τὸ προσεχὲς μέλλον.

§25Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἤθελα ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ αὐτοῦ νόμου 4476)65, ἐδώσαμεν εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ αὔξησιν 15% εἰς τὰς συντάξεις, τὰς χορηγηθείσας βάσει τοῦ Νόμου 1846)1951 καὶ τοῦ Νόμου 6298)34.

§26Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων εἶναι συγκεκριμένον. Ζητοῦν οἱ συνταξιοῦχοι, νὰ μὴ ὑπάρχῃ σύνταξις κάτω τῶν 1.000 δραχμῶν καὶ νὰ αὐξηθοῦν γενικώτερον αἱ συντάξεις. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς ἀπάντησιν, μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔδωσε καὶ ἔδωσε καὶ ἔδωσεν. Ἂν γίνῃ, ὅμως, λογαριασμός, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ κατώτατα ὅρια τῶν συντάξεων, ἀνέρχονται εἰς 600–700 δραχμάς. Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ συμποσοῦνται ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔδωσεν. Ἔχομεν δηλαδὴ συντάξεις 25 δραχμῶν ἡμερησίως δηλαδὴ ποσά, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται κἂν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς συντάξεις, ἀλλὰ ὡς βοηθήματα πενομένων ἀνθρώπων. Οἱ συνταξιοῦχοι ζητοῦν νὰ καθορισθῇ τὸ κατώτατον ὅριον τῶν συντάξεων εἰς δραχμὰς 1.000 καὶ νὰ παρακολουθήσουν αἱ συντάξεις τὸν τιμάριθμον. Καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, μὲ τὴν σημερινὴν ἀπότομον ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου, εἶναι πολὺ μικρόν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ συνταξιοῦχοι, ὀλιγαρκεῖς πάντοτε, περιορίζουν τὸ αἴτημά των μέχρις αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ. Μάλιστα, ἀποδεικνύουν καὶ τὸν τρόπον ποὺ θὰ δυνηθοῦν τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐν Ἑλλάδι, ἐκεῖνο ποὺ ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλα Κράτη, νὰ ἐνισχύωνται δηλαδὴ τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει.

§27Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Ἀσφαλῶς καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ συμφωνήσῃ μαζί μας, ὅτι αἱ δοθεῖσαι αὐξήσεις εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, εἶναι μικραὶ καὶ ἀσφαλῶς αὐταί, ἐξηνεμίσθησαν μὲ τὴν ἁλματώδη αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, ὥστε νὰ εἶναι δεδικαιολογημένα καὶ τὰ παράπονά των καὶ αἱ διαμαρτυρίαι των. Ὑποστηρίζομεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ θέσις τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ καὶ ὅλων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, εἶναι τραγικὴ καὶ θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ λάβῃ κἄποιαν καλυτέραν μέριμναν καὶ προστασίαν διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν δυστυχῶν συνταξιούχων, οἵτινες ἔχουν ἔλθει εἰς ἀληθὲς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον μὲ τὴν σημερινὴν μάλιστα ἀκρίβειαν τοῦ βίου.

§28Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησε, πλὴν ὅμως, ἡ ἀπάντησίς του, οὐδεμίαν πτέρυγα τῆς Βουλῆς ἱκανοποίησεν. Οἱ συνταξιοῦχοι ἔχουν πολλὰ αἰτήματα. Τὸ βασικώτερον ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁ καθορισμὸς κατωτάτου ὁρίου τῆς συντάξεως εἰς δραχμὰς 1.000, ἔναντι 600 ἢ 700 δραχμῶν, ποὺ εἶναι σήμερον. Ἕνα αἴτημα εἶναι ἡ σύνδεσις τοῦ ποσοῦ τῶν συντάξεων, μὲ τὸν τιμάριθμον. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι τὸ τελευταῖον τοῦτο αἴτημα, δὲν εἶναι εὔκολον καὶ δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀμέσως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῆς δεινοπαθούσης τάξεως τῶν συνταξιούχων.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ τοὺς ἀποδημοῦντας εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§30Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, ἔχω δώσει ἀπάντησιν, κ. Πρόεδρε. Δὲν γνωρίζω, διατί ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἐπανεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μοῦ ἔδωσεν ἀπάντησιν, ἀλλὰ δὲν μὲ ἱκανοποίησε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Στρατῆ, Νεφελούδη καὶ Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διὰ τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.

§33Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ Διατάγματος «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους», ὁ παρ’ ἑκάστῳ Ὑπουργείῳ Νομικὸς Σύμβουλος, ἔχει δικαίωμα νὰ γνωμοδοτῇ ἐπὶ ἐρωτημάτων τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐγνωμάτευσεν, ὅτι ἡ ἐκλεγεῖσα διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., δὲν ἐξελέγη νομίμως.

§34Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργός, πολὺ ἁπλοποίησε τὰ πράγματα. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δικαιοῦται νὰ ζητῇ τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου του, ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων. Ἐδῶ, ὅμως, τὸ θέμα εἶναι διάφορον. Ἡ Δικαστικὴ Ἀρχή, σύμφωνα μὲ τὰς κειμένας διατάξεις, διώρισε τὴν διοίκησιν εἰς τὸν ἀνώτατον συνδικαλιστικὸν ὀργανισμὸν καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἡ διοίκησις ἐξέλεξε τὸ Προεδρεῖον, δηλαδὴ τὴν ἐκτελεστικὴν αὐτῆς Ἐπιτροπήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, μὴ ἔχων κανένα δικαίωμα, ἐπεκαλέσθη τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἐζήτησε τὴν γνωμάτευσίν του, ἐὰν ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἐξελέγη νομίμως. Καὶ αὐτὸ τὸ ἔπραξε, διότι δὲν ἤθελε νὰ ἐνισχύσῃ τὴν διοίκησιν αὐτὴν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν λειτουργίαν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἄλλοτε, πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικώτερος. Δὲν ὑπῆρχε θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθῇ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος. Ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διωρίσθη νομίμως καὶ νομίμως ἐξελέγη ἡ Ἐκτελεστικὴ αὐτῆς Ἐπιτροπή. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπενέβη εἰς συνδικαλιστικὰ θέματα. Εἶναι καὶ ἄλλαι πολλαὶ περιπτώσεις. Τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα, δὲν ἀπέκτησε τὴν δημοκρατικήν του λειτουργίαν καὶ τὴν ἑνότητά του, ἐξ αἰτίας τῶν ἐπεμβάσεων καὶ κατευθύνσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ κυρίως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος πρὸς τὸν σκοπὸν διατηρήσεως τῆς ἀνωμαλίας, χρησιμοποιεῖ τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, τοὺς διορισμοὺς εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὰς διώξεις ἀντιφρονούντων συνδικαλιστῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, χρησιμοποιεῖ τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, κατὰ τὴν θέλησίν του καὶ ὄχι ὅπως ὁ νόμος ἐπιτάσσει. Ὑπάρχουν ἀκόμη πληροφορίαι, ὅτι διὰ τῶν χρημάτων τούτων, ἐνισχύονται διάφοροι παρασυναγωγαί. Διὰ μέσου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τείνει νὰ καταργήσῃ στοιχειώδεις συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας καὶ νὰ στηριχθῇ εἰς κατευθυνόμενον συνδικαλισμόν. Τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, εἶναι χρήματα τῶν ἐργαζομένων, κ. Ὑπουργέ, καὶ θὰ πρέπει ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον δι’ αὐτοὺς νὰ διατίθενται καὶ μάλιστα μὲ δικαιοσύνην καὶ ὄχι ὅπως γίνεται σήμερον, κατὰ τρόπον αὐθαίρετον καὶ ἐξοργιστικόν.

§35Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶχε, πράγματι, διορισθῆ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 61 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, προσωρινὴ διοίκησις τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἑλλήνων Ἐργατῶν, ἡ ὁποία προέβη εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Γραμματείας καὶ τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Δέκα πέντε, ἀπὸ τοὺς 31 συμμετέχοντας συμβούλους, ἰσχυρίσθησαν, ὅτι κακῶς ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς διοικήσεως, ἐνῷ οἱ ἄλλοι, ὅτι καλῶς ἐγένετο. Κατὰ τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἔπρεπεν ὁ Γενικὸς Γραματεύς, διὰ τὴν ἐκλογήν του, νὰ λάβῃ 18 ψήφους. Εἶπον, τότε, εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ εἰς τοὺς μὲν καὶ εἰς τοὺς δέ, ὅτι ἡ λύσις τῆς διαφορᾶς ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν δικαστηρίων. Δώσατε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὰ δικαστήρια. Οἱ ἀποτελοῦντες τὴν πλειοψηφίαν, τότε, εἶπον: Μὰ τὰ δικαστήρια θὰ ἀργήσουν, δὲν ἐρωτᾶται τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, νὰ ἔχωμεν μίαν γνώμην ὑπεύθυνον διὰ νὰ γνωρίζετε καὶ σεῖς, ὅτι νομίμως δέχεσθε τὴν πλειοψηφίαν, ὡς ἐκπροσωποῦσαν, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, τὴν ἐργατικὴν τάξιν; Τοὺς ἀπήντησα: Εὐχαρίστως καὶ παρέπεμψα τότε τὸ θέμα εἰς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπεφάνθη, ὅτι εἶχε γίνει κακὴ ἐκλογή. Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα. Οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι ταῦτα διατίθενται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, ὅπως ὁ νόμος ὁρίζει, δι’ ἀποφάσεων τοῦ Δ.Σ. αὐτῆς, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαπαναγιώτου, ὁ συνάδελφος κ. Σταμάτης διαμαρτύρεται, διότι ἡμερησία ἐφημερὶς τῶν Ἀθηνῶν, ἀναγράφει, ὅτι ἐξετοξεύσατε ἐναντίον του; κατὰ τὴν διάρκειαν συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς, λέξιν, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά. Εἶναι ἀληθές, κ. Παπαπαναγιώτου, ὅτι ἐξετοξεύσατε τὴν δημοσιευομένην, κατὰ τοῦ κ. Σταμάτη, λέξιν;

§37Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπληροφορήθην τοῦτο καὶ ἐγώ. Ἡ ἐφημερὶς ποὺ ἀνέγραψε τοῦτο, ἀναγράφει πάντα ἀνακριβείας. Δηλῶ, ὅτι ἡ ἀποδιδομένη εἰς ἐμὲ λέξις, εἶναι ἀνακριβεστάτη καὶ οὐδέποτε ἐξετοξεύθη ὑπ’ ἐμοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ κακῶν πληροφοριῶν, κ. Σταμάτη.

§39Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναγράφεται, ὅτι ὁ προεδρεύων τοῦ σώματος, εἰς μίαν διακοπὴν μου, ποὺ ἔκαμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας μὲ ἀνεκάλεσεν εἰς τὴν τάξιν. Δὲν συνέβη τοῦτο. Θὰ παρεκάλουν, νὰ διορθωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Σακελλάρη, ἀναφερομένης εἰς διαμαρτυρίαν τοῦ συνδέσμου ὁδηγῶν, εἰσπρακτόρων, βοηθῶν αὐτοκινήτων Λαμίας, δι’ ὁμαδικὴν καὶ ἀπολύτως ἀδικαιολόγητον ἀπόλυσιν παλαιῶν εἰσπρακτόρων καὶ ὁδηγῶν τοῦ 11ου ΚΤΕΛ Φθιώτιδος.

§41Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, κ. Πρόεδρε καὶ κ.κ. συνάδελφοι, ἀνέφερεν, ὅτι ἐκ τῶν 7 ἀπολυθέντων, οἱ τρεῖς, οἱ Κακούτσης, Παπακωνσταντίνου καὶ Τεπελένης, ἀπελύθησαν διὰ καταγγελίας τῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἀποζημιωθέντες πλήρως, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 2112. Οἱ ἕτεροι τρεῖς εἰσπράκτορες, Κωστορίζος, Δερνῖκος καὶ Ὑφαντῆς, ἀπελύθησαν μὲ τὴν ἡμερομηνίαν, ποὺ ἔληξεν ἡ σύμβασις των, διότι τοὺς προσλαμβάνουν τὸν Ἰούνιον καὶ ἀπολύονται τὸν Νοέμβριον. Τοὺς προσλαμβάνουν ἐποχιακῶς. Ἔληξεν ἡ σύμβασίς των καὶ συνεπῶς, νομίμως ἀπελύθησαν. Οἱ δύο ἐκ τῶν ἀπολυθέντων εἰσπρακτόρων, οἱ Παπακωνσταντίνου καὶ Κακούτσης, ἐκλήθησαν νὰ ἀναλάβουν ἐργασίαν καὶ δὲν ἐδέχθησαν.

§42Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔδωσεν ὡρισμένας πληροφορίας, ἀλλὰ θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ἑξῆς θέμα. Δὲν εἶναι μόνον εἰς τὴν Λαμίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Ἀγρίνιον καὶ εἰς σειρὰν ἄλλων πόλεων καὶ εἰς τὴν Λάρισαν, ὅπου παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον νὰ διώκωνται, νὰ ἀπολύωνται ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν των οἱ συνδικαλισταί. Καὶ ὁ κύριος Ὑπουργός, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι γίνεται μία συστηματικὴ καταστρατήγησις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, ἰδιαιτέρως εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ἐπαρχιῶν, γίνεται ἕνα ὄργιον καταστρατηγήσεως τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι φθάνουν ἀκόμη μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ παρέχουν τὸν μισθὸν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ὑπογράφουν ἀποδείξεις, ὅτι τὸν ἔλαβον καὶ ἂς μὴ τὸν λαμβάνουν. Νὰ μὴ τηρῆται τὸ ὡράριον ἐργασίας καὶ φυσικὰ τὰ σωματεῖα των, οἱ συνδικαλισταὶ αὐτοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι κατὰ πρῶτον λόγον νὰ διαμαρτύρωνται καὶ ἡ μῆνις τῶν ἐργοδοτῶν στρέφεται κατὰ τῶν συνδικαλιστῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ ἐξετάσῃ βαθύτερα τὰ θέματα, νὰ προστατεύσῃ τοὺς συνδικαλιστάς, νὰ ὑποβοηθήσῃ τοὺς ἐργαζομένους, νὰ μὴ συσσωρεύεται ἀγανάκτησις, τὰ ἡμερομίσθια, οἱ μισθοὶ εἶναι πολὺ χαμηλά, οἱ ὅροι ἐργασίας ἀρκετὰ σκληροί, ὁ τιμάριθμος ὑψωμένος. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τηρῆται ἡ Ἐργατικὴ Νομοθεσία μας καὶ ἀκριβῶς τὴν τήρησιν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας προσπαθοῦν νὰ ἐπιβάλουν οἱ συνδικαλισταὶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μὴ δέχεται εὔκολα τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας δίδουν οἱ ἐργοδόται, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπολύσεις. Εἶναι ἀνάγκη προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν.

§43Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι οἱ ἐργοδόται ποὺ ἔδωσαν τὰς πληροφορίας, εἶναι ἡ ὑπηρεσία ποὺ τὰς διεπίστωσεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως πολλάκις ἐλέχθη ἐδῶ, προέβη εἰς τὸν διορισμὸν 80 ἐποπτῶν ἐργασίας, μὲ σκοπὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν τήρησιν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, νὰ μὴ ὑπάρχουν παραβάσεις. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη καὶ ἐθεσπίσθη ὁ Νόμος 1803 «περὶ προστασίας συνδικαλιστικῶν στελεχῶν» καὶ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ δύνανται οἱ ἀπολυόμενοι νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀνάκλησιν τῶν ἀπολύσεων. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπεξέτεινεν καὶ εἰς τὰ ὑπόλοιπα μέλη τοῦ Προεδρείου τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων τὴν προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγεώργη, Στρατῆ, Παπανικολάου, Δούκα καὶ Νεφελούδη, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 88)64)17.11.64 ὑπομνήματι τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος Ἀννοβέρου–Περιχώρων διαλαμβανομένων προβλημάτων.

§45Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Γερμανίας προβλέπεται, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐργοδότης νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐπὶ πλέον εἰς τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 800 μάρκων. Αὐτὴ εἶναι ἡ συμφωνία μας καὶ τηρεῖται ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐπὶ πλέον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπάνδρωσιν ἔχουν ἤδη προσληφθῆ διὰ διαγωνισμοῦ 21 ὑπάλληλοι καὶ ἔχει ἤδη δημιουργηθῆ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ἀννόβερον καὶ προσθέτως διεξήχθη, καὶ θὰ ἀναμένωνται ἀποτελέσματα, καὶ ἄλλος διαγωνισμὸς δι’ ἄλλους 14 ὑπαλλήλους, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ τὴν πλαισίωσιν τῶν κλιμακίων τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν Γερμανίαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐκεῖ ἐργαζομένων. Ἐπαναλαμβάνω, οἱ διορισμοὶ ἐγένοντο ὅλοι κατόπιν διαγωνισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπέτυχον ὅσοι ἔλαβον μέρος.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Καραγεώργη–Γυφτοδήμου, ἔχει τὸν λόγον.

§47Μ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ–ΓΥΦΤΟΔΗΜΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία καλὴ ἀρχή, ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, μόνον ποὺ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀκόμη ἀρχὴ καὶ ἐπειδὴ καὶ προσωπικὴν ἀντίληψιν ἔχω τοῦ πράγματος, ἔχω συναντήσει γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται ἐκεῖ καὶ ζητοῦν περισσότερον νὰ εἶναι προστατευόμενες ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις δὲν τοὺς ἀφορᾶ καὶ τόσο. Ἐκεῖνο ποὺ ζητοῦν περισσότερον, ἂν καὶ δὲν ἐμπίπτῃ ἄμεσα στὶς ἁρμοδιότητες τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, εἶναι ὡρισμένοι σταθμοί, γιὰ τὰ παιδιά τους, ἐκεῖνες ποὺ ἐργάζονται θέλουν πορστασία τὴν ὥρα τῆς δουλειᾶς τους, θέλουν τὴν ἐπάνδρωσι αὐτῶν τῶν σταθμῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν προστασίαν. Βέβαια, ἡ προστασία τῆς ἐργασίας, εἶναι τὸ βασικώτερο, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τῆς προστασίας, ὅπως εἴπατε, ὅτι ἄρχισε νὰ γίνεται καὶ κυρίως τῆς προστασίας τῶν παιδιῶν, σχολικῆς καὶ μὴ σχολικῆς ἡλικίας. Εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, διὰ τὴν ἵδρυσιν σχολείων, ὅσον ἀφορᾶ τὴν σχολικὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν προσχολικὴν ἡλικίαν, εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὥστε νὰ ἐπανδρωθοῦν οἱ σταθμοὶ ἀπὸ νηπιαγωγοὺς Ἑλληνίδας, διὰ νὰ διαπαιδαγωγοῦνται Ἑλληνικὰ τὰ παιδιά. Αὐτὸ εἶναι ἕνα βασικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον πολὺ τὸ ζητοῦν.

§48Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πέραν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν, ὑπάρχουν καὶ οἱ κοινωνικοὶ λειτουργοὶ καὶ τὰ Ἑλληνικὰ σπίτια, τὰ ὁποῖα ἔχουν αὐξηθῆ ἐσχάτως καὶ πρόκειται ἀκόμη νὰ αὐξηθοῦν διὰ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον θὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προσεχῶς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Νεφελούδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν, ἂν πράγματι, ἠγοράσθη παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας οἴκημα πρὸς στέγασιν τῶν ἐργατικῶν σωματείων Αἰγίου κλπ.

§50Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, μέχρι στιγμῆς, δὲν ἠγοράσθη. Ἔγιναν ἐπανειλημμένοι διαγωνισμοί, ἐπῆγε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἐν τῷ μεταξύ, εἶχον καταλήξει εἰς ἓν οἰκόπεδον, ἀλλὰ τοὺς προσεφέρθη ἕτερον μὲ μικροτέραν τιμὴν καὶ τελευταίως ἔγινεν μία δημοπρασία καὶ ἐνεφανίσθη ἕνας μειοδότης. Τὸ ἐπεσκέφθη πάλιν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, πρόκειται, ὅμως, νὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν αὐτό, ἐπειδὴ ἔχει προσφερθῆ εἰς πολὺ χαμηλοτέραν τιμήν, εἶναι κατάλληλον διὰ νὰ ἀγορασθῇ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§52Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀνάγκη εἰς ἐπαρχιακὰ κέντρα, μὲ σεβαστὸν ἀριθμὸν ἐργαζομένων, νὰ ὑπάρξουν κτίρια τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων καὶ ὑπάρχουν τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Εἶναι μία βασικὴ ἀνάγκη τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καλυφθῇ ἐκ τῶν πρώτων, νὰ ἀποκτήσουν εὐπρεπῆ εὐρύχωρα ἐργατικὰ κέντρα, διότι δὲν ὑπάρχουν ἐργατικὰ κέντρα, οὔτε εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ χρειάζεται, πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν, αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου, νὰ καταβάλουν προσπάθειαν καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ καὶ ἡ σχετικὴ νομοθεσία, ὥστε ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα αὐτά, εἶναι χρήματα τῶν ἐργαζομένων, νὰ στεγάζωνται ὅλες οἱ ὀργανώσεις μέσα εἰς τὰ κτίρια τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι πληρώνουν καὶ ὄχι, ὅπως ἐπὶ Μακρῆ, ποὺ ἐστέγασεν ὅποιους ἤθελεν. Ὑπάρχει σειρὰ ἐργατικῶν κέντρων, εἶναι ἀνάγκη νὰ στεγασθοῦν ἐντὸς τῶν ἐργατικῶν κέντρων ὅλες οἱ ὀργανώσεις, δεδομένου, ὅτι τὰ κέντρα, εἴτε ἐνοικιάζονται, εἴτε ἀνοικοδομοῦνται, μὲ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, γίνονται. Δὲν εἶναι ἠθικὸν καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον, νὰ ὑπάρχουν ἐκτὸς τῶν κτιρίων τῶν ἐργατικῶν κέντρων, συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις. Διότι τὰ χρήματα, διὰ τῶν ὁποίων ἀνηγέρθησαν τὰ κτίρια, εἶναι χρήματα τῶν ἐργαζομένων. Καὶ εἶναι δικαιολογημένον τὸ παράπονον τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν διοικήσεών των, οἱ ὁποῖοι φυσικὸν εἶναι νὰ διερωτῶνται, ἀφοῦ ἡμεῖς πληρώνομεν τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν κτιρίων, μὲ ποῖον δικαίωμα μᾶς βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὰ κτίρια τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Αὐτὴ ἡ κατάστασις πρέπει νὰ τερματισθῇ καὶ μάλιστα κατὰ ὁριστικὸν τρόπον.

§53Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἀκόμη δὲν ἠγοράσθη τὸ οἰκόπεδον, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς ἐπανειλημμένας προσφοράς. Ἡ τελευταία ἀντιπροσφορά, τὸν παρελθόντα μῆνα Μάϊον, ἦτο 600 χιλιάδων δρχ. ἐνῷ τὸν προηγούμενον, ἦτο ἀπὸ 800.000 ἕως 1.200.000. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει προγραμματίσει τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κέντρων εἰς 50 πόλεις ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐντὸς τοῦ Ἰουνίου, θὰ θεμελιωθοῦν τὰ 4 ἐξ αὐτῶν. Μέχρι δὲ τοῦ τέλους τοῦ ἔτους, ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἔχῃ προχωρήσει εἰς τὴν θεμελίωσιν, σχεδὸν ὅλων, τῶν προγραμματισθέντων ἐργατικῶν κέντρων.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρώτησις τοῦ κ. Π. Σταυροπούλου, ἀναφερομένη εἰς τὴν μετάθεσιν ὑπαλλήλων τοῦ Καταστήματος ΙΚΑ Ἀγρινίου, ἔχει τύχει ἀπαντήσεως καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἱκανοποιητική.

Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι βουλευταί, ἔχουν ὑποβληθῆ κανονικῶς 4 προτάσεις συναδέλφων, ἵνα λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πρώτη εἶναι τοῦ κ. Κ. Ράλλη, ὁ ὁποῖος καὶ παρακαλεῖται νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§55Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, τῆς παρελθούσης Δευτέρας, 31ην Μαΐου, ἦτο πρὸς ἐπιψήφισιν, ὡς πρῶτον νομοσχέδιον, εἰς τὸ σύνολον, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, παρὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, ἡ Βουλὴ ἐπέμεινεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ συνόλου, τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἠγέρθησαν ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις, ὅτι δὲν εἶχε διατυπωθῆ καλῶς τὸ ἄρθρον 10, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐψηφίσθη. Ἤδη, παρατηροῦμεν εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι δὲν ἀναγράφεται κἂν τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ, ὡς γνωστόν, εἶναι τυπικὴ ἡ ἐπιψήφισίς του, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν παρατηρήσεις, παρὰ μόνον διορθώσεις λέξεων ἢ ἀριθμῶν, ὡς ὁ Κανονισμὸς ἐπιτάσσει. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ μᾶς πληροφορήσητε, ἂν αὐτὸ ὀφείλεται εἰς κώλυμα ἐμφανίσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας ἢ ὡς εὐρύτατα διαδίδεται, εἰς τὴν ψηφισθεῖσαν, κατόπιν ἐπιμονῆς ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10, διὰ τῆς ὁποίας ἐπαναδίδονται εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους τὰ δικαιώματά των, ἐν περιπτώσει ἐκπλειστηριασμοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως, ἐκ μέρους τῆς ΕΤΒΑ. Θέλω νὰ πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν συμβαίνει τὸ δεύτερον, διότι θὰ ἦτο τοῦτο τραγικὸν καθ’ ἣν στιγμὴν κοπιάζομεν διὰ νὰ ψηφίσωμεν νομοσχέδια καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν δεχόμεθα, δικαίως ἢ ἀδίκως, πολλὰς ἔξωθεν ἐπικρίσεις, τὰ νομοσχέδια αὐτὰ νὰ μὴ γίνωνται τελικῶς νόμοι τοῦ Κράτους. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι θέμα τυπικὸν καὶ ὅτι ἡ ἐπιψήφισις εἰς τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς προσεχοῦς Δευτέρας.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας, ἔχει τὸν λόγον.

§57Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως διαπιστοῦται ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 27ης Μαΐου, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ συστάσεως θέσεων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας κλπ., ἐγένετο ὁμοθύμως δεκτὴ τροπολογία μου, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 940 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ πάλιν τὸ προνόμιον πρωτοπραξίας τῶν καθυστερουμένων μισθῶν ἐπὶ τοῦ ἐκπλειστηριάσματος ἀκινήτου ἐπιχειρήσεως. Τὸ προνόμιον αὐτὸ ὑφίστατο ἀνέκαθεν καὶ ἐξ ἀβλεψίας εἶχε γίνει δεκτὴ μία παρεμβληθεῖσα διάταξις εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ τῆς Ε.Τ. Β.Α. Τονίζω, ὅτι ἐξ ἀβλεψίας παρεισέφρησεν ἐκείνη ἡ διάταξις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῆς σημερινῆς δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως νὰ βλέπουν τὸ φῶς τοιούτου εἴδους διατάξεις. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας μου ἐξεδηλώθη τὸ ὁμόθυμον αἴτημα τῆς Βουλῆς, ποὺ εἶναι καὶ πανελλήνιον αἴτημα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κουτσοχέρα, μὴ λησμονῆτε, ὅτι ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§59Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρῆτε, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν. Ἐνῷ, λοιπόν, ἀνεμένετο ἡ εἰς τὸ σύνολον ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τὴν Δευτέραν, οὔτε τότε ἐψηφίσθη οὔτε σήμερον ἀναγράφεται κἂν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει ἐπάνω ἀπὸ ὅλα ἡ γενομένη ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν τροπολογία μου, χάριν τοῦ κόσμου τοῦ μόχθου καὶ τῆς προσφορᾶς. Καὶ διαδηλώνω τὴν ἀνησυχίαν τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν συναδέλφων μου διὰ τὴν τύχην αὐτῆς τῆς φιλεργατικῆς διατάξεως. Καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ πολλὰ λέγονται, νὰ γίνετε διερμηνεὺς αὐτῆς τῆς ἀνησυχίας καὶ τοῦ ὁμοθύμου αἰτήματος τῆς Βουλῆς, ὥστε κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίαν νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν εἰσηγήθην καὶ ἡ ὁποία ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§61Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι πράγματι ἕνα νομοθέτημα διὰ τὸ ὁποῖον κοπιάσαμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν δὲν ἔγινε νόμος τοῦ Κράτους. Τοῦτο δὲν ἔγινε καὶ αἱ πληροφορίαι ἀναφέρουν ὅτι ἀπεσύρθη διότι ἐγένετο δεκτὴ καὶ ἐψηφίσθη τροπολογία βάσει τῆς ὁποίας κατηργήθη ἡ ἰσχύουσα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὄθωνος διάταξις χάριν τῶν ἐργαζομένων.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ φέρετε τοιαύτας πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν.

§63Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐὰν κ. Πρόεδρε, ἐγένετο αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν δηλαδὴ συμβαίνῃ αἱ πληροφορίαι νὰ εἶναι ἀληθεῖς, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πέτσο, δὲν συμβαίνει τοιοῦτον τι. Λέγετε ἀνεύθυνα καὶ ἀνυπόστατα πράγματα. Ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθητε ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ὅλη ἡ συζήτησις εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάνετε κατάχρησιν τῆς εὐκαιρίας ποὺ σᾶς ἔδωσα διὰ νὰ ἐκφέρετε τὴν γνώμην σας.

§65Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω τὴν λύπην μου,) διότι εἶμαι ἐκ τῶν βουλευτῶν ποὺ σπανίως λαμβάνω τὸν λόγον καὶ ἐλάχιστα ἀπασχολῶ τὸ Σῶμα.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Τὶ θέλετε; Θέλετε νὰ ξανασυζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον;

§67Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, τόσον σεῖς, ὅσον καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, νὰ κάνετε ὅ,τι ἠμπορεῖτε διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§69Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν φράσιν τοῦ κ. Κουτσοχέρα, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα. Θέλω λοιπὸν νὰ εἴπω εἰς τὸν συνάδελφον, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Κυβέρνησις, εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐθέσπισε τότε τὴν διάταξιν τῆς ὁποίας σήμερον ζητεῖται ἡ κατάργησις. Συνεπῶς ἀφῆστε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν δημαγωγίαν. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 27ης Μαΐου ἡμέραν Πέμπτην, συνεζητήσαμεν ἐπὶ ὁλόκληρον πεντάωρον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας κλπ. Ἡ συζήτησις, ὅπως, ἴσως, νὰ ἐπληροφορήθητε, διεξήχθη κατὰ τρόπον ἄνετον καὶ μὲ μίαν συνεργασίαν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, συνεζητήθησαν ἀπόψεις, ἄλλαι ἔγιναν δεκταί, ἄλλαι ὄχι. Χάριν τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας ἀνεβλήθη ἡ συζήτησις δύο ἄλλων νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἐνδιέφερον τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς δύναμαι νὰ εἴπω περισσότερον ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἀνεβλήθη ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἐκ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Πηνειοῦ Ἠλείας θιγομένων καὶ ἀνεβλήθη ἐπίσης ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου Ὑπουργείου Ἐργασίας, περὶ ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων. Ἐξ αὐτοῦ πρέπει νὰ συναχθῇ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωκε καὶ ἐπροτίμησε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Βιομηχανίας. Ἂν δὲν εἶχε συζητηθῆ πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος ἀκριβῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἀσφαλῶς θὰ εἶχον ψηφισθῆ καὶ τὰ δύο νομοσχέδια ποὺ ἀνέφερα προηγουμένως δηλ. τοῦ Πηνειοῦ καὶ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐγγράφεται τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως ἠκούσατε εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας διὰ νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον. Χθὲς διενεμήθη ἡ ἡμερησία διάταξις τῆς σημερινῆς νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον. Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἠδυνάμην νὰ ζητήσω καὶ ἔλαβον τὴν πληροφορίαν, ὅτι κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας δὲν ἐνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Καὶ ἐρωτῶ κ. Πρόεδρε, εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά; Νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ ἐπὶ πεντάωρον καὶ πλέον, νὰ ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις δύο νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον ψηφισθῆ καὶ ὕστερα νὰ λέγωμεν, ὅτι ἀποσύρωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὅταν πρόκειται νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον; Δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ διεμαρτύροντο καὶ χαίρομαι διότι ἤκουσα καὶ ἀπὸ ἄλλας πλευρὰς ἀναλόγους διαμαρτυρίας. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις ἂν ὅπως φοβοῦμαι δὲν ἐγγραφῇ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν διὰ νὰ ψηφισθῇ καὶ εἰς τὸ σύνολον.

§70Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Ἀθανασιάδην καὶ Λαντζούνην, νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι κ. συνάδελφοι, δὲν βλέπω ἰδικήν σας αἴτησιν.

§72Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει αἴτησις, κ. Πρόεδρε, κανονικῶς ὑπογεγραμμένη, νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Καὶ παρακαλῶ ἡ ὑπηρεσία σας καὶ οἱ βοηθοί σας νὰ ἐπιτελοῦν κατὰ τρόπον ἀποδοτικὸν τὸ καθῆκον των.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 θὰ εἶναι ἡ ἰδική σας. Δὲν τὴν ὑπογράφετε σεῖς ὅμως καὶ ἐξ αὐτοῦ ἡ παρανόησις.

§74Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρὰ τὸν Κανονισμὸν ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους. Διὰ πρώτην φορὰν ὑποστηρίζεται, ὅτι ἡ ἡμερησία διάταξις νομοθετικῆς ἐργασίας δὲν γίνεται πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως. Πρώτη φορὰ ἠμφισβητήθη τὸ δικαίωμα ὅπως ἡ ἡμερησία διάταξις νομοθετικῆς ἐργασίας γίνεται σύμφωνα μὲ τὰς δυνατότητας τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως.

§76Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ Κανονισμοῦ ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, ἐφόσον σύμφωνα πρὸς τὸν Κανονισμὸν ζητῶ νὰ ὁμιλήσω, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κανονισμοῦ τὸ θέμα τῆς ὀρθῆς ἑρμηνείας τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ. Διότι ἐγὼ φρονῶ, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως εἶναι ὅτι ὅταν συζητουμένου ἑνὸς θέματος προκύπτῃ ζήτημα ἐὰν ἐφαρμόζεται ὀρθῶς ὁ Κανονισμὸς τότε ζητεῖται ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, προκειμένου νὰ καταγγελθῇ συγκεκριμένη παράβασις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἔννοια τῆς αἰτήσεως τοῦ λόγου ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὄχι μετὰ δύο ἡμέρας νὰ ἀναφερώμεθα εἰς τυχὸν παραλείψεις τοῦ παρελθόντος, ὅταν ἐπὶ πλέον ἔχουν ἐπικυρωθῆ τὰ πρακτικά. Αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ζητήσω νὰ διευκρινισθῇ, διὰ νὰ μὴ γίνωνται παρεξηγήσεις.

§78Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πότε θὰ συζητοῦνται κ. Πρόεδρε, αἱ παραβάσεις τοῦ Κανονισμοῦ ποὺ λαμβάνουν χώραν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν;

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ κάμετε ἐπερώτησιν καὶ νὰ μεμφθῆτε τὴν Κυβέρνησιν ἢ καὶ τὸ Προεδρεῖον, κ. συνάδελφε. Πάντως ἡ ὀρθὴ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 46 εἶναι, ὅτι ὅταν ἡ συζήτησις διεξάγεται ἀντικανονικῶς τότε ζητεῖται ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ τονισθῇ ἡ συγκεκριμένη διάταξις.

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας παραπονεῖται, ὅτι τοῦ παρελκύομεν τὰ νομοσχέδια.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι παρεπονέθη πολλάκις ὅτι τὰ παρελκύετε. Τελευταίως ὅμως σᾶς ηὐχαρίστησε.

§82Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, κ. συνάδελφε, εἶναι ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι πρὸ ὑμῶν νὰ ὁμιλήσουν. Παρακαλῶ, συνεπῶς, καθήσατε εἰς τὴν θέσιν σας, διότι ἡ ἐπιμονή σας θὰ ἀπετέλει αὐθαιρεσίαν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐξηντλήθη. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Ἀθανασιάδην καὶ Ἀνερούσην. Καὶ εἴθισται εἷς ἐκ τῶν ὑπογραφόντων νὰ ὁμιλῇ.

§84Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν ἀπεπειράθητε νὰ δημιουργήσητε νέαν νομολογίαν ἐπὶ τοῦ τρόπου ἀναφορᾶς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἰπόντες, ὅτι ὁ αἰτῶν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν λαμβάνει μόνον ἐφ’ ὅσον ἡ αἴτησις ἐπ’ αὐτοῦ ὑπογράφεται ὑπὸ δύο ἄλλων βουλευτῶν. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι διεφώνησα ρητῶς μὲ αὐτὴν τὴν αὐθαίρετον ἑρμηνείαν σας ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, σᾶς ἐδήλωσα ὅτι θὰ συμμορφωθῶ. Παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ μέλλον μὴ γίνεται ἀπόπειρα παραγραφῆς τῶν δικαιωμάτων τῶν βουλευτῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Τὸ δεύτερον δημιουργεῖται κατόπιν διϊσχυρισμοῦ σας, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀναφερόμεθα εἰς παραβίασιν τούτου, σημειουμένου αὐτοφώρως. Ἀλλὰ ποῦ θέλετε νὰ πάω νὰ ἀνεύρω τὴν παράβασιν, ὅταν ἐσημειώθη αὐτὴ ἐν τῷ μεταξὺ; Μήπως εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι παράβασις Κανονισμοῦ αὐτό, κ. συνάδελφε. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἡμερησία διάταξις νομοθετικῆς ἐργασίας καταρτίζεται πάντοτε ἐν συμφωνίᾳ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§86Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι μόνον ἐπὶ ἑνὸς σημείου τοῦ Κανονισμοῦ ἡ παράβασις, ἀλλ’ ἐφ’ ὅλων τῶν ἄρθρων τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐτόνισαν προγενεστέρως εἰς βάρος ἄλλων Νομοθετημάτων τῆς Κυβερνήσεως, συνεζητήθη τὸ νομοθέτημα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Κύριε Πρόεδρε, ἀποτελεῖ κατάφωρον ἔλλειψιν σεβασμοῦ ἔναντι τῆς Βουλῆς, ἂν ἀληθεύῃ ἡ πληροφορία, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀπεσύρθη λόγῳ τοῦ ὅτι ἐψηφίσθη καὶ περιελήφθη εἰς τὸ νομοθέτημα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας διάταξις ἀπαρέσκουσα εἴς τινα ἐνδιαφερόμενον. Ἡ ἐπαλήθευσις τῆς πληροφορίας αὐτῆς θὰ ἀποτελῇ κόλαφον διὰ τὸ Σῶμα. Καὶ θὰ παρακαλέσω καὶ Ὑμᾶς, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά σας ὡς Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, νὰ προλάβετε ἕνα ἄτοπον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ ὀλίσθημα πρώτου μεγέθους διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία λέγεται, ὅτι εἶναι Δημοκρατική. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ καταναλίσκωνται δύο συνεδριάσεις μὲ τὸ σχέδιον νόμου, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ἀπασχολῶ καὶ ἐνῷ μετὰ τὴν πανηγυρικῶς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς δὲν ἀπομένει παρὰ ἡ τυπικὴ πλέον ἐπικύρωσις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, κατὰ τὸ τελευταῖον τοῦτο στάδιον νὰ γίνωνται αὐταὶ αἱ ταχυδακτυλουργικαὶ ἐπεμβάσεις.

§87Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μοῦ ἀπεδώσατε μομφὴν καὶ εἰς ἄλλους συναδέλφους, κ. Πρόεδρε ὅτι ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὡμίλησα παρὰ τὸν Κανονισμόν. Μὲ τὴν ἄδειάν σας δὲν θὰ ἀποδεχθῶ τὴν μομφὴν αὐτὴν διότι δὲν εἶμαι ἄξιος, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅπως καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν αὐτῆς. Διότι τὸ ἄρθρον 64 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς λέγει τὰ ἑξῆς: «Οἱ προτάσεις νόμων εἰσάγονται πρὸς συζήτησιν... (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 64 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς)... σχέδιον». Συνεπῶς ἡ ὁμιλία μου ἀναφέρεται εἰς τὸ διατὶ δὲν ἐτηρήθη τὸ ἄρθρον 64 τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶμαι πλήρης ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐνδεχομένως ὑμεῖς, ὅταν ἀπεδίδατε τὴν μομφὴν δὲν θὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας πλήρως τὸν Κανονισμόν. Ἄλλως τε ποῖον ἦτο τὸ αἴτημά μας; Ἦτο διατὶ ἀφήνει ἡ Κυβέρνησις νὰ καταναλίσκεται ἀσκόπως ὁ κοινοβουλευτικὸς χρόνος τῆς Βουλῆς καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ἕνα νομοσχέδιον καὶ ἀφοῦ εἶχε καὶ τὸ εὐτυχὲς τέλος νὰ ψηφισθῇ μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ τὴν θεωρῇ ὁ κ. Κουτσοχέρας ἰδική του, τοῦ τὴν χαρίζω. Ἀλλὰ θὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐὰν δὲν εἶχον ἀρχίσει ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐπιζητῶ ἐπιμόνως τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἴσως νὰ μὴ εἶχε τελικῶς περιληφθῆ. Δὲν διεκδικῶ πάντως τὴν δόξαν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς ὅλην τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία ἀπεκατέστησε μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Κουτσοχέρας.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς οὐσίας κ. συνάδελφε.

§89Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ὁ Κανονισμὸς δὲν πρέπει νὰ ταλαιπωρῆται. Καὶ τὰ νομοσχέδια ποὺ ψηφίζονται νὰ μὴ δημοσιεύωνται ὡς νόμος τοῦ Κράτους.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσυπογράφω καὶ ὑπερθεματίζω. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ Βουλὴ συχνὰ ταλαιπωρεῖται, ἀσκόπως. Δὲν εἶναι πάντως δυνατόν, μὲ οἱασδήποτε παρατηρήσεις νὰ ἀνατρέψετε τὴν παγίαν νομολογίαν καὶ τὰ κρατοῦντα ἀπὸ μακρὸν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἡμερησία διάταξις νομοθ. ἐργασίας καταρτίζεται πρωτοβουλίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου ποὺ τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐξ ἄλλου δύναται νὰ ἔχῃ πρωτοβουλίαν εἰς τὰ θέματα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Αὐτὰ εἶναι τὰ κρατοῦντα παγίως ἔθιμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ ὅσον καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ἔντονοι διαμαρτυρίαι σας ὀφείλω νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμεν ἑκάστοτε ἐπὶ τῆς νομοθετικῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως. Μίαν σύστασιν, μίαν εὐχὴν δι’ ἓν ὡρισμένον νομοσχέδιον θὰ τὴν δεχθῶ εὐχαρίστως καὶ θὰ τὴν διαβιβάσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἔχει τονισθῆ κατὰ κόρον, ὅτι πρόκειται περὶ Δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως. Στοιχειώδης λοιπὸν πολιτικὴ πρᾶξις Δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ ἔλαβε χώραν τὸ ἄτοπον αὐτό.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ ἐπιμένετε νὰ διαμαρτύρεσθε; Κωλύεται ἁπλούστατα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παραστῇ ἀπόψε, ἔχει πραγματικῶς ἄλλας ἐπειγούσας ἀσχολίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν εἰσέλθει εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§93Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος μὲ τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας. Εἶχον εἴπει τότε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περὶ Πηνειοῦ ἐψηφίσθη ἐπὶ τῆς ἀρχῆς μόνον κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας. Ἤδη ὅμως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο φέρεται καὶ πάλιν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν, πρὸς συζήτησιν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον....

§95Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ὑπάρχει ὁμολογία τοῦ ἰδίου τοῦ Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Δευτέρας 31.5.65, ὅτι τοῦτο ἐψηφίσθη μόνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Συγκεκριμένως, λέγει: «...(ἀναγινώσκει)...». Εὐθὺς μετὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ἐπηκολούθησε συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν οὗτος. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη μόνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, μὲ δικαίωμα τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀπόψεις των εἰς τὴν αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§96Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ ἐξεφράσθη ἡ ἄποψις τῆς Βουλῆς, ὅπως κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν δοθῇ ἄνεσις χρόνου εἰς τοὺς ὁμιλητὰς νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ἔτσι ἀπεφάνθη ἡ Βουλή.

§97Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόθεσις τῆς Βουλῆς ὁμοθύμως ἐξεδηλώθη, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἦτο ἀναγεγραμμένον εἰς μόνην συζήτησιν, πρότασις τῆς Βουλῆς ἦτο νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ μόνη δευτέρα γνώμη εἶναι ἡ τοῦ κ. Μιχαηλίδη, τώρα.

§98Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐπὶ πλέον ἐτονίσθη εἰδικῶς νὰ δοθῇ εὐκαιρία ἀναπτύξεως ἀπόψεων εἰς τὸν κ. Μιχαηλίδην.

§99Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἔχω εἰς τὰς συνηθείας μου νὰ μὴ ἀπομακρύνωμαι τῆς ἀληθείας καὶ εἰς οὐδένα δίδω τὸ δικαίωμα νὰ μὲ διαψεύσῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντὶ νὰ εἴπῃ αὐτὰ τὰ συγκεχυμένα τὰ ὁποῖα εἶπεν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατρέξῃ εἰς ὅσα ἀναγράφονται εἰς τὰ Πρακτικὰ ὅ,τι εἶπε μόνος του καὶ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα. Τὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγονται καὶ γίνονται ἐδῶ μέσα;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι βεβαρημένη ἡ Ἡμερησία Διάταξις θὰ παρεκάλουν νὰ προχωρήσωμεν. Θὰ ἤθελον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης: Ὅπως γνωρίζετε κ. Ὑπουργέ, ἡ Ἡμερησία Διάταξις εἶναι βεβαρημένη καὶ μὲ συμπληρωματικὴν τοιαύτην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὰς αἰτήσεις ἄρσεως τῆς ἀσυλίας ὡρισμένων συναδέλφων καὶ ἠθέλησα νὰ μεθοδεύσω τὰ θέματα. Ὑπάρχει μία μόνον πρότασις παραπομπῆς, ἐνῷ αἱ ἄλλαι περιπτώσεις εἶναι ἀπαλλακτικαί. Σᾶς διενεμήθη ἔντυπον ψηφοδέλτιον μὲ ὅλα τὰ ὀνόματα τῶν συναδέλφων τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας καὶ συνεπῶς οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ σημειώσουν εἰς τὴν τελευταίαν στήλην ἕνα ΝΑΙ ἢ ἕνα ΟΧΙ, ἀναλόγως τῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν θὰ κάμουν. Ἐρωτῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προηγηθῇ ἡ ψηφοφορία αὐτὴ διὰ νὰ τερματισθῇ τὸ θέμα τοῦτο.

§101Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, οὐδὲν δικαίωμα καὶ οὐδεμίαν ἐπιθυμίαν ἔχω νὰ φέρω ἀντίρρησιν εἰς τὴν πρότασίν σας καὶ εἰς τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δεδομένου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν της.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Δὲν θὰ γίνῃ καμμία συζήτησις.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν κανεὶς ἐκ τῶν κυρίων εἰσηγητῶν θέλῃ νὰ διευκρινίσῃ ὡρισμένα σημεῖα.

§105Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Ὅσα εἶπον τὰ εἶπον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις. Εἶναι δεκάδες προτάσεων καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν, δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐργασίαν καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἐπεῖγον. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία. Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψηφοφορία.

§106Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Θὰ γίνῃ συζήτησις, τοὐλάχιστον δι’ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἐμέ.

§107Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις θὰ γίνῃ συζήτησις.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς θὰ προχωρήσωμεν κανονικῶς εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ κατόπιν θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία.

§109Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Ὅλοι θὰ θελήσουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσουν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἐνδεδειγμένην σειράν, δηλαδὴ θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν τακτικὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῶν προτάσεων αὐτῶν.

§111Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ μεθοδεύσωμεν καὶ αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ ὡς πρὸς τὴν προεκφώνησιν τῶν 58 αὐτῶν προτάσεων, δεδομένου ὅτι αἱ περισσότεραι δὲν ἔχουν ἀντικείμενον, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κρατηθοῦν αἱ ἔχουσαι ἀντικείμενον. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπῆρξεν ὁμόφωνος εἰς ὅλα πλὴν μιᾶς ἢ δύο. Νὰ κρατηθοῦν μόνον ἐκεῖναι διὰ τὰς ὁποίας ἐπιθυμοῦν τινὲς τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ ὁμιλήσουν, ὁπότε νὰ γίνῃ ψηφοφορία διὰ τὰς ἄλλας καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τῶν λοιπῶν διὰ νὰ μὴ παρατείνεται ἡ ἐκκρεμότης, ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τοῦ κύρους τοῦ Σώματος. Εἶναι 58. Θὰ περιορισθῶμεν νομίζω, μεταξὺ μιᾶς ἢ δύο ποὺ θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη συζητήσεως ἢ ἀναπτύξεως. Ἐὰν νομίζετε, κ. Πρόεδρε, δύνασθε νὰ τὸ θέσετε ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ προεκφωνηθοῦν καὶ αἱ 58 καὶ νὰ ἀναμείνωμεν διὰ τὰς 2–3 αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ἐνδεχομένως συζήτησιν.

§112Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν προτείνει τώρα ὁ συνάδελφος κ. Κοΐνης, εἶναι πρωτοφανής. Δὲν ἔχει ἐπαναληφθῆ ποτὲ αὐτὴ ἡ διαδικασία. Τί γίνεται; Εἴτε μία, εἴτε 10, εἴτε 200 εἶναι αἱ αἰτήσεις περὶ ἄρσεως ἀσυλίας, ὑπάρχει ἕνα πρόκριμα τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ τὴν ψηφοφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ἔχει ἐπικρατήσει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἐνίοτε δὲ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ὁ βουλευτὴς τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας νὰ προβαίνῃ ἀπὸ τῆς θέσεώς του συνήθως εἰς μίαν ὀλιγόλεπτον δήλωσιν, ἢ νὰ παρέχῃ μίαν πληροφορίαν, ὅταν τὸ θέμα ἔχῃ τοποθετηθῆ κατὰ τρόπον τόσον παρεξηγήσιμον, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ δώσῃ μίαν πληροφορίαν π.χ. ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι ἔχουν παραγραφῆ ἢ ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ παρὰ τοὺς ἐλέγχους, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν κλπ. κλπ., ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἀφοροῦν συγκεκριμένον βουλευτήν. Πληροφορίαν δίδει ἢ κάμνει δήλωσιν, ὅτι ζητεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὴν ἄρσιν ἢ νὰ μὴ ψηφίσῃ τὴν ἄρσιν, διότι ὑπάρχει αὐτὸς ἢ ἐκεῖνος ὁ λόγος. Πληροφορίαν ἢ δήλωσιν μὲ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν ἐφηρμόσαμεν μέχρι τώρα, ἐπετύχομεν πολλάκις, νομίζω καὶ διὰ 100 περιπτώσεις νὰ ψηφίζωμεν εἰς μίαν ὥραν καὶ μόνον. Νὰ προχωρήσωμεν λοιπόν, κ. Πρόεδρε, μὲ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν περιορισμοὶ εἰς τὴν ὁμιλίαν ἑκάστου ἐκ τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ ὁμιλήσουν. Θὰ γίνῃ συζήτησις κανονικῶς. Αὐτὸ λέγει καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός.

§114Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἀλλά καὶ ἐὰν κατὰ κανόνα δὲν γίνῃ συζήτησις, εἰς περιπτώσεις ὅπως ἡ ἰδική μου ποὺ θὰ ζητήσω νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία μου καὶ θὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τὸ θέλω, ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε εἰς ἐμέ, κ. Πρόεδρε, ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον ποὺ θέλει νὰ ὁμιλήσῃ; Εἰς τὸ κάτω κάτω, προσωπικά μας θέματα εἶναι. Καὶ αὐτοῦ θὰ βάλωμεν κλεψύδραν;

§115Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ κανόνα γίνεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὸ θέμα. Οἱ ἀξιότιμοι Εἰσαγγελεῖς παραπέμπουν ἐδῶ δικογραφίας ἀπιθάνους κατὰ τὴν κρίσιν μου, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ περισσότεραι δὲν περιέχουν ἀδίκημα, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν βουλευταὶ ἐναντίον τῶν ὁποίων ἡ κατηγορία δὲν εὐσταθεῖ νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ τὴν δῆθεν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας των, διότι θὰ ἔλθῃ αὔριον ὁ τύπος καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε νὰ μὴ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία τοῦ κ. Γαληνοῦ, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ διατὶ κατηγορεῖται καὶ μένει πάντα ἡ ρετσινιά, ὅτι κατηγορεῖται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὁμιλήσω. Θὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ κακίσω τὴν πρᾶξιν τῆς παραπομπῆς τῆς δικογραφίας, διὰ νὰ ἠξεύρῃ ὁ λαὸς ποῖον τὸ ἀδίκημα διὰ τὸ ὁποῖον κατηγοροῦμαι ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ὀρθότατα ἔχῃ διαβάσει τὸ κείμενον τῆς κατηγορίας, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ εἴπῃ διὰ τὰς περισσοτέρας, ὄχι, διότι τὸ ἀδίκημα εἶναι ἢ ἀσήμαντον ἢ ἀνύπαρκτον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ μείνουν οἱ βουλευταὶ ἐκκρεμεῖς, ὅτι τοὺς προστατεύει ἡ ἀσυλία καὶ δὲν δέχονται νὰ δικασθοῦν. Ἐγὼ θὰ ζητήσω τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως ἠξεύρετε, εἶναι ἄλλαι 50 ἀκόμη αἰτήσεις διώξεως καὶ ἐκάλεσα τὸν Εἰσαγγελέα νὰ τὰς ἐξετάσῃ καὶ εὗρεν, ὅτι πολλαὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι παραγεγραμμέναι καὶ τοῦ ἐπέστησα τὴν προσοχήν.

§117Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ γραφῇ ὅμως εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι διώκονται οἱ βουλευταὶ καὶ ὅτι ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας των καὶ δὲν δίδεται.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητήσωμεν τὴν τακτικὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ προεκφωνήσω πρῶτον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Διακιοσύνης, τὸ ὁποῖον φυσικὰ κρατεῖται. Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2.

§119ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§121ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 καὶ 5 τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§123ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατοῦνται.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6 τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δ)βρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Βασιλικῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά».

§125Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν.

§126Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι, ἐπιθυμῶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν νὰ σᾶς εἴπω ποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταί.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δ)βρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Βασιλικῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά». Τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀναβάλλονται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 τῆς ἡμερησίας διατάξεως τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1961, 1962 καὶ 1963 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου καὶ Ὑπηρεσίας Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεως) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς Εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§128Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς τυπικὸν καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Δὲν πρόκειται νὰ προσθέσῃ τίποτε ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος τώρα ἀπουσιάζει.

§129Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κρατεῖται.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς κρατεῖται.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναμορφώσεως διὰ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5367)32 περὶ ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων».

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται, κ. Πρόεδρε.

§133Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκρατήθη ἢ τὸ ἀνεβάλατε τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται, κ. συνάδελφε.

§135Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν «περὶ λειτουργίας ἐρασιτεχνικῶν καὶ πειραματικῶν σταθμῶν ἀσυρμάτων» εἶναι τυπικόν, ἀφορᾷ τοὺς μαθητὰς καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει κρατηθῆ, κ. συνάδελφε, τὸ ἐζήτησαν συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀναστολῆς λήξεως τῶν ἐλευθέρων μισθώσεων καταστημάτων καὶ γραφείων».

§137Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει προσκομίσει τὸ πόρισμα καὶ παρακαλῶ, ὅπως ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας τὸ καταθέσῃ, ὅπως τὸ ἐπιτάσσει καὶ ὁ νόμος.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι ἡ τελευταία κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ κατατεθῇ τὸ πόρισμα τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Σεῖς εἶσθε πολὺ ἐν τάξει, διότι ἐπερατώσατε τὸ ἔργον σας καὶ εἶσθε ἤδη ἕτοιμοι. Δὲν εἶναι ὅμως παρὼν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας διὰ νὰ καταθέσῃ τὴν ἰδικήν του πρότασιν.

§139Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ μειοψηφία διαφωνοῦσα, ἀσφαλῶς, μὲ τὴν ἰδικήν μας πρότασιν δύναται νὰ συντάξῃ ἰδίαν πρότασιν καὶ νὰ τὴν καταθέσῃ. Πάντως ἡμεῖς εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν εἰσηγητὴν νὰ καταθέσῃ τὸ πόρισμα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀναμείνωμεν τὸν κ. Μποῦτον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ εἰσηγητὴς νὰ συντάξῃ τὴν ἔκθεσιν τῆς μειοψηφίας καὶ ἀμέσως νὰ γίνῃ ἡ κατάθεσις.

§141Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. Μποῦτος διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον δὲν ἔλθῃ, τὶ θὰ γίνῃ, δὲν θὰ κατατεθῇ τὸ πόρισμα ἀπόψε; Νομίζω, ὅτι ἔλθῃ δὲν ἔλθῃ ὁ κ. Μποῦτος, ἡμεῖς πρέπει νὰ καταθέσωμεν τὸ πόρισμα.

§142Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ὅπως δοθῇ μία ἐξήγησις εἰς τὸ Σῶμα, σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως», ἂν θὰ συζητηθῇ ἀπόψε ἢ ἂν ὄχι διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου του, νὰ δηλωθῇ, ὅτι τὴν προσεχῆ Δευτέραν θὰ εἶναι πρῶτον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁπωσδήποτε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. Ὁ κ. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§144Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου εἶναι μικρὸν εἰς ἔκτασιν, μόλις ἓν ἄρθρον τριῶν μικρῶν παραγράφων. Μέγα ὅμως εἰς περιεχόμενον καὶ εἰς συνεπείας. Διότι ζητεῖται δι’ αὐτοῦ, ὅπως παραταθῶσιν ἀναγκαστικῶς ἐπὶ πεντάμηνον αἱ ἐλεύθεραι ἐπὶ καταστημάτων μισθώσεις, ἵνα κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα μελετήσῃ καὶ φέρῃ πρὸς ψήφισιν ἡ Κυβέρνησις σχέδιον νόμου περὶ προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Δύο τεράστια ζητήματα θὰ ἀνακύψουν ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἤτοι α) ἡ ἐπὶ πεντάμηνον ἀναστολὴ τῆς λήξεως τῶν ἐλευθέρων μισθώσεων ἐπὶ καταστημάτων καὶ β) μέλλουσα καθιέρωσις εἰς τὴν Χώραν μας τοῦ νέου θεσμοῦ τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Τὸ πρῶτον ζήτημα δημιουργεῖ ἀνωμαλίαν καὶ ἀναστάτωσιν εἰς τὸν θεσμὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν συμβάσεων διὰ τῆς ἐπὶ πεντάμηνον παρατάσεως τῶν μισθώσεων ἐναντίον τῆς θελήσεως τῶν ἐκμισθωτῶν, δηλαδὴ τῶν ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἀντισυνταγματική, ὡς δημιουργοῦσα δέσμευσιν τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας τῆς προστατευομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, χωρὶς νὰ συντρέχῃ οὐδεμία προϋπόθεσις δικαιολογοῦσα τὴν λῆψιν τοιούτου ἐξαιρετικοῦ μέτρου, ὡς θὰ ἦτο ὁ πόλεμος, ἡ θεομηνία, ἢ ἔκτακτος γενικὴ οἰκονομικὴ κρίσις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μᾶς λέγει, ὅτι τὸ μέτρον εἶναι προσωρινόν, ἀλλὰ τὶς δύναται νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, ὅτι μετὰ τὴν ἄπρακτον παρέλευσιν τοῦ πενταμήνου δὲν θὰ ζητήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄλλην παράτασιν τῆς ἀναστολῆς λήξεως τῶν μισθώσεων; Ὅταν πρὸ ἑξαμήνου ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις προθεσμίαν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, σύσσωμος ἡ Βουλὴ πλὴν τῆς Ε.Δ.Α., ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ τελευταῖον, διὰ νὰ ἀποδεσμευθῇ ἐπὶ τέλους ἡ ἀκίνητος ἰδιοκτησία καὶ ἐπιτελέσῃ ἐλεύθερα τὸν κοινωνικόν της προορισμόν. Πράγματι δὲ τὸ δημοσιευθὲν ἐνοικιοστάσιον ἀνταπεκρίθη εἰς τὸ κοινὸν αὐτὸ αἴτημα καὶ προέβλεψε λογικὰς αὐξήσεις τῶν μισθωμάτων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας νὰ συντηρήσουν τὰ ἀκίνητά των, τὰ ὁποῖα διατελέσαντα ἐπὶ δεκαετηρίδας ὑπὸ δέσμευσιν, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως. Ἐνῷ ὅμως εὐλόγως ἀνεμένετο ἡ βαθμιαία καὶ σταδιακὴ ἄρσις τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἡ Κυβέρνησις αἰφνιδιάζει τὴν κοινὴν γνώμην μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Πράγματι ἡ ὑπὸ εἰρηνικὰς καὶ ὁμαλὰς κοινωνικὰς συνθήκας, ἐν πλήρει πορείᾳ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ διαρκοῦντος τοῦ πρωτοφανοῦς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν οἰκοδομικοῦ ὀργασμοῦ καθ’ ὅλην τὴν χώραν παραβίασις τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ θεμελιώδους κανόνος δικαίου PACTA SUNT SERVANDA, ἀποτελεῖ κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀνωμαλίαν, διαταράσσουσαν τὴν καθεστηκυῖαν τάξιν. Αἱ συναλλαγαὶ ἔπρεπε νὰ μὴ διαταραχθοῦν παντάπασιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένει νὰ εἰσαγάγῃ τὸν καινοφανῆ θεσμὸν τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ὤφειλε νὰ μᾶς φέρῃ σχέδιον περιέχον ἀποκρυσταλλωμένην νομικὴν μορφὴν τοῦ θεσμοῦ τούτου, διὰ νὰ κρίνωμεν, ἐὰν εἶναι ἐπωφελὴς ἢ ἐπιζήμιος καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἢ νὰ τὸ ἀπορρίψωμεν ἐν ἐπιγνώσει τῶν συνεπειῶν του. Ἐνῷ τώρα, ἐὰν ἀπορρίψῃ ἡ Βουλὴ τὸν ἄγνωστον εἰσέτι εἰς τὴν νομοθεσίαν μας θεσμόν, ὅταν θὰ τὸν φέρῃ ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῆς ζητουμένης προθεσμίας τῶν 5 μηνῶν, αἱ διαταρακτικαὶ συνέπειαι τῶν μισθωτικῶν συναλλαγῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἀναστολῆς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθοῦν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου θεσμοῦ θὰ προκύψουν διαταρακτικαὶ συνέπειαι ἀνεπανόρθωτοι, διότι παρατείνονται συλλήβδην ὅλαι αἱ ἐλεύθεραι μισθώσεις καταστημάτων μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1965, ἐνῷ τὸ μέλλον νὰ κατατεθῇ καὶ ψηφισθῇ νομοσχέδιον πιθανῶς θὰ ψηφισθῇ ἐνωρίτερον ἢ θὰ προβλέψῃ τὴν προστασίαν μεμονωμένων περιπτώσεων, εἰς ἃς δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ κακόπιστος καὶ καταχρηστικὴ ἄρνησις ἐκ μέρους τοῦ ἐκμισθωτοῦ πρὸς ἀνανέωσιν ἢ παράτασιν τῆς μισθώσεως. Διατὶ ὅθεν θὰ παραταθοῦν συλλήβδην ἅπασαι αἱ μισθώσεις καταστημάτων αἱ λήγουσαι κατὰ τὴν μεταβατικὴν ταύτην περίοδον τοῦ πενταμήνου, ἐνῷ αἱ τυχὸν προστατευόμεναι ὑπὸ τοῦ μέλλοντος νὰ ψηφισθῇ νόμου θὰ εἶναι ἐλάχισται; Ὤφειλεν ὅθεν ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποφύγῃ τὴν λῆψιν τοιούτου ἐκτάκτου ἀντισυνταγματικοῦ μέτρου καὶ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τώρα ἢ βραδύτερον ἀπ’ εὐθείας τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ἀποκρυσταλλωμένην νομικὴν μορφὴν τοῦ θεσμοῦ, ὡς αὕτη τὸν ἀντιλαμβάνεται. Διότι ὁ θεσμὸς τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης ἔχει ἀπείρους μορφὰς καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ τὶ ψηφίζει. Τὸ δεύτερον ζήτημα ποὺ ἀνακύπτει ἀπὸ τὸ παρὸν σχέδιον νόμου εἶναι ὁ αἰφνιδιασμὸς τῆς κοινῆς γνώμης ἀπὸ τὴν ἀπειλὴν καθιερώσεως τοῦ ἀγνώστου εἰς τὴν νομοθεσίαν μας θεσμοῦ τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης καὶ δὴ χωρὶς νὰ διαγράφεται οὔτε κἂν ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ νομικὴ μορφὴ τοῦ θεσμοῦ τούτου. Διὰ πρώτην φορὰν εἴδομεν τὸ συντηρητικὸν καὶ νομοταγέστατον στοιχεῖον τοῦ λαοῦ μας, τοὺς ἰδιοκτήτας ἀστικῶν ἀκινήτων νὰ προβαίνουν εἰς ἀσυνήθεις ἐκδηλώσεις, ὄχι μόνον συγκεντρώσεως εἰς κλειστοὺς χώρους, ἀλλὰ καὶ πορείας ἔμπροσθεν τοῦ Βουλευτηρίου μὲ πινακίδας διεκτραγῳδούσας τὴν ἀπειλουμένην νέαν δέσμευσιν τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας ἀπροσδιορίστου ἐκτάσεως. Τὸ ἀμελέτητον καὶ ἀψυχολόγητον τοῦτο νομοσχέδιον ἔφερεν ἀντιμετώπους δύο σημαντικωτάτας κατηγορίας πολιτῶν, τοὺς ἰδιοκτήτας ἀστικῶν ἀκινήτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοὺς ἐμπόρους, βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας ἀφ’ ἑτέρου, χωρὶς οὐδετέρα τῶν κατηγοριῶν τούτων τῶν συμπαθεστάτων καὶ ἀξιοτίμων πολιτῶν νὰ γνωρίζῃ μέχρι ποίου σημείου κινδυνεύουν καὶ διακυβεύονται τὰ συμφέροντα τῆς πρώτης καὶ κατὰ τὶ θὰ ὠφεληθῇ ἐκ τῆς ἐπαπειλουμένης μεταρρυθμίσεως ἡ δευτέρα. Κονταρομαχία εἰς τὸ σκότος. Διαταραχὴ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ μεταξὺ σημαντικωτάτων μερίδων τῶν παραγωγικῶν τάξεων τοῦ λαοῦ μας, χωρὶς περίσκεψιν καὶ χωρὶς στάθμισιν τῶν συνεπειῶν. Ἡ γενίκευσις τῆς ἀναστολῆς λήξεως τῶν μισθώσεων ζημιώνει ἀμέσως ἄνευ λόγου τοὺς ἐκμισθωτάς, δικαίους καὶ ἀδίκους. Ἡ καθιέρωσις τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης θὰ ἄρῃ τὴν ἐνδεχομένην ἀδικίαν ἀπὸ ἐλαχίστους μισθωτάς, διότι ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῶν ὑποστηρικτῶν τοῦ θεσμοῦ περὶ ἐξαιρετικῶν τινων περιπτώσεων προστασίας πρόκειται, ἤτοι περὶ τῶν ἀκραίων ἐκείνων περιπτώσεων εἰς ἃς ἡ ἀπληστία τοῦ ἐκμισθωτοῦ ὑπερβαίνει τὸ ὑπὸ τῶν κοινωνικῶν καὶ συναλλαγματικῶν ἠθῶν ἐπιβαλλόμενον ὅριον. Εὐτυχῶς, ὅτι ἐξῃρέθησαν αἱ περιπτώσεις ἀνοικοδομήσεως κατὰ τὸ ΚΗʹ Ψήφισμα. Ἄστοχον ὅθεν καὶ ἀψυχολόγητον τὸ διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου λαμβανόμενον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρον, ὑπάρχει δὲ ὁ κίνδυνος νὰ δημιουργήσῃ κακὸν προηγούμενον διὰ τὴν μελλοντικὴν κρατικὴν παρέμβασιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῶν πολιτῶν. Δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι οἱ μὲν ἰδιοκτῆται ἀστικῶν ἀκινήτων ἐκπροσωποῦν τὴν ἀρετὴν τῆς ἀποταμιεύσεως, οἱ δὲ ἔμποροι, βιοτέχναι καὶ ἐπαγγελματίαι τὴν ἀρετὴν τῆς φιλοπονίας καὶ τῆς παραγωγικότητος καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐξ ἴσου συμπαθεῖς καὶ ἄξιοι προστασίας. Δὲν εἶναι ἀληθὴς ἡ ὑπὸ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ κ. Ἠλιοῦ ἀναπτυχθεῖσα ἀντίληψις, ὅτι δῆθεν ὁ ἰδιοκτήτης ἀφοῦ ἄνευ οὐδεμιᾶς προσπαθείας του δημιουργηθῇ τὸ ἀσώματον περιουσιακὸν στοιχεῖον τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας, ζητεῖ αὐθαιρέτως ὑπερβολικὰ ἐνοίκια καὶ κερδίζει 30– 50% ἀμοιβὴν ἐπὶ τοῦ διατεθέντος διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἰδιοκτησίας του κεφαλαίου εἰς βάρος τοῦ μισθωτοῦ του. Διότι ἡ ἀξία τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας, ἤτοι ἡ μισθωτικὴ ἀξία τοῦ καταστήματος δὲν δημιουργεῖται μόνον ἀπὸ τὴν πελατείαν, τὴν καλὴν φήμην, τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ ἀπὸ τὰ κεφάλαια, ποὺ διαθέτει ὁ μισθωτὴς ἔμπορος ἢ ἐπαγγελματίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν τοποθεσίαν τοῦ ἀκινήτου, ἡ ὁποία εἴτε προσκτᾶται διὰ τῆς διαθέσεως μεγαλυτέρου τιμήματος, εἴτε διὰ τῆς διαθέσεως μεγαλυτέρου κεφαλαίου κατὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ καταστήματος, ὅθεν δὲν εἶναι ὁ ἐκμεταλλευτὴς τοῦ ἐπαγγελματίου, ἀλλ’ ὁ συνεργάτης του, διότι προσφέρει εἰς αὐτὸν ἔναντι τῆς λογικῆς ἀμοιβῆς τοῦ μισθώματος τὸ πάγιον κεφάλαιον τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἐμπόρου ἢ ἐπαγγελματίου, ἄνευ τοῦ ὁποίου οὗτος δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐπιχειρηματίας. Ἡ ἀμοιβή, ὅθεν τοῦ ἰδιοκτήτου εἶναι ἀμοιβὴ τοῦ παγίου κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιῶν ὡς βάσιν τῆς ἐπιχειρήσεώς του ὁ ἔμπορος, ὁ βιοτέχνης καὶ ὁ ἐπαγγελματίας κατορθώνει νὰ ζῇ καὶ νὰ πλουτίζῃ. Οὐδέποτε δὲ τὸ καθαρὸν κέρδος τὸ ἀποκομιζόμενον ἐκ τοῦ μισθώματος ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ τὰ μεγάλα κέρδη, τὰ ὁποῖα ὁ ἐπαγγελματίας ἢ ὁ ἔμπορος πραγματοποιεῖ. Συμφώνως πρὸς γενομένας στατιστικὰς παρατηρήσεις ἐν Γαλλίᾳ, ἐνῷ μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1953 καὶ 1962 τὰ μισθώματα ηὐξήθησαν ἀπὸ 100 εἰς 177%, τοὐναντίον ἡ μέση ἀξία τῶν κεφαλαίων τῶν ἐπιχειρήσεων (FONDS DE COM-MERCE) ηὐξήθησαν κατὰ 444%, ἢ εἰς τὸ ἑξαπλάσιον. Ἐπίσης ἐνῷ ἡ μεγίστη αὔξησις τῶν μισθωμάτων ἐπὶ καταστημάτων δὲν ὑπερέβη τὸ 214% κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα τὸ κόστος τῆς ἀνοικοδομήσεως ηὐξήθη κατὰ 427%, ὁ δὲ τιμάριθμος ἀνῆλθεν εἰς 585. Ἐπομένως οἱ ἐπαγγελματίαι, ἔμποροι καὶ βιοτέχναι χρησιμοποιοῦντες τὰ πάγια κεφάλαια τῶν ἐκμισθωτῶν εἰς τὴν ἐπιχείρησίν των ἀποκομίζουν ἑξαπλάσια κέρδη κατὰ μέσον ὅρον, τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα ἀποκομίζουν οἱ ἰδιοκτῆται ἐκμισθωταί. Ἐπίσης εἶναι ἀνακριβὴς καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιοκτητῶν ἀστικῶν ἀκινήτων, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι μόνον εἰς 9–10.000 ἀνέρχεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιοκτητῶν, ἀλλὰ δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικός, ὅπως εἶναι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐμπόρων, βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν, καθόσον οἱ πλεῖστοι τούτων εἶναι καὶ ἰδιοκτῆται κατοικιῶν καὶ καταστημάτων, τὰ ὁποῖα εἴτε χρησιμοποιοῦν οἱ ἴδιοι εἴτε τὰ ἐκμισθώνουν πρὸς τρίτους. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἐκμισθωταὶ καὶ μισθωταὶ καταστημάτων, ἔχουν κοινὰ συμφέροντα καὶ πρέπει νὰ τελοῦν πάντοτε εἰς ἀγαθὰς σχέσεις συνεργασίας καὶ οὐχὶ εἰς κακὰς σχέσεις προστριβῶν καὶ διαμάχης. Τὸ παρὸν δὲ νομοσχέδιον ἀντὶ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῶν ἀγαθῶν σχέσεων συνεργασίας, τοὐναντίον συντελεῖ εἰς τὴν δημιουργίαν σχέσεων ἀντιδικίας καὶ συγκρούσεων.

§145Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, διὰ νὰ ἀποτρέψω ὅλας τὰς ἀνησυχίας, τὰς ὁποίας σημειώνετε καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνύπαρκτοι καὶ ἀδικαιολόγητοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὔτε νέον ἐνοικιοστάσιον πρόκειται νὰ φέρῃ —ὅ,τι ἐνοικιοστάσιον ἐκάμαμεν ἐκεῖνο εἶναι καὶ θὰ παραμείνῃ ἄθικτον— οὔτε λοιπόν, νέον ἐνοικιοστάσιον προβλέπει τὸ νομοθέτημα οὔτε περὶ προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης συζητοῦμεν. Ἐὰν τὰ ἄλλα σᾶς χρησιμεύουν διὰ τὴν ὁμιλίαν σας, ἐλεύθερος εἶσθε, ἀλλὰ σημειώνω εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν παράκλησίν μου νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις ἐντὸς τοῦ θέματος, ὅπως διαγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης δὲν συζητοῦμεν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἰσήγαγε νομοθέτημα περὶ προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Τὸ λέγομεν καθαρὰ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ζητοῦμεν ὀλίγων μηνῶν προθεσμίαν, διὰ νὰ τὸ μελετήσωμεν καὶ νὰ φέρωμεν τὸ νομοθέτημά μας. Τότε, θὰ εἴπητε ἐλευθέρως τὰς γνώμας σας. Ἀλλὰ διὰ νὰ καθησυχάσουν ἐκεῖνοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὡμιλήσατε, ὅτι ἔχουν ἀνησυχίαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὔτε νέον ἐνοικιοστάσιον κάμνομεν οὔτε θὰ κάμωμεν, οὔτε ἐπαγγελματικὴν στέγην συζητοῦμεν οὔτε ἔχομεν ὑποβάλει νομοθέτημα περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ἀποβλέπομεν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν καταλήξει εἰς συμπεράσματα. Ὅταν καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα, θὰ τὰ διατυπώσωμεν εἰς νομοθέτημα καὶ τὸ σχέδιον αὐτὸ θὰ τὸ προσκομίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Ταῦτα, πρὸς ἡσυχίαν παντός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ οἱανδήποτε ἀνησυχίαν.

§146Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης ἐπέμενεν, ὅπως μὴ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ἀλλὰ νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν σύντομον συζήτησιν ἐπὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου «περὶ ἀναστολῆς λήξεως τῶν μισθώσεων ἐπὶ καταστημάτων». Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ρητὴ γίνεται μνεία εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατετέθη ὡς μεταβατικὴ διάταξις, διὰ τὴν μελλοντικὴν ψήφισιν τοῦ νόμου «περὶ προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης». Ἑπομένως, εἶναι ἐπάναγκες νὰ ἐνδιατρίψω δι’ ὀλίγων καὶ ἐπὶ τοῦ θεσμοῦ τούτου, ἐφ’ ὅσον τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ τὸν προπομπόν του. Μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον ἐν Γαλλίᾳ, δεδομένης τῆς σπάνιος τῶν καταστημάτων καὶ τῶν δαπανῶν, εἰς τὰς ὁποίας εἶχον ὑποβληθῆ πρὸς ἐπισκευὴν καὶ εὐπρεπισμὸν τούτων, οἱ κάτοχοι μισθωταὶ συνησπίσθησαν εἰς ὀργανώσεις καὶ ἠξίωσαν, ὅπως τοῖς ἀναγνωρισθῇ δικαίωμα ὑποχρεωτικῆς διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας ἀνανεώσεως τῶν μισθώσεων, ἄνευ τῆς ὁποίας ὑφίσταντο μεγάλας καὶ ἀνεπανορθώτους ζημίας, διότι ἔχανον τὰς καταβληθείσας ὑπ’ αὐτῶν δαπάνας καὶ τὴν ἐπιχείρησίν των. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ὀργανώσεων τούτων ἐψηφίσθη ὁ νόμος τῆς 30 Ἰουνίου 1926, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἰδιοκτήτης ὑπεχρεώθη νὰ ἀνανεώσῃ τὴν μίσθωσιν τοῦ καταστήματος, ἐφ’ ὅσον δὲν συνέτρεχε μία τῶν ἀκολούθων περιπτώσεων, καθ’ ἃς εἶχε δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν, ἤτοι: α) ἐὰν εἶχε σοβαροὺς λόγους κατὰ τοῦ μισθωτοῦ, λόγῳ τῆς ἀντισυμβατικῆς συμπεριφορᾶς του, ὡς π.χ. διὰ κακὴν χρῆσιν τοῦ μισθίου, β) ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἰδιοκατοικήσῃ ἢ νὰ κάμῃ ἰδιόχρησιν τοῦ καταστήματος καὶ γ) ἐὰν ἐδέχετο ν’ ἀποζημιώσῃ τὸν ἐξωθούμενον μισθωτὴν μὲ πλήρη ἀποζημίωσιν, καθοριζομένην δικαστικῶς. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως καθ’ ἣν ἡ ὁριζομένη ἀποζημίωσις ἦτο ὑπέρογκος, ὁ ἰδιοκτήτης εἶχε τὸ δικαίωμα, ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ὀχλήσεως, νὰ ὑπαναχωρήσῃ καὶ νὰ προτιμήσῃ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως, ἀντὶ νὰ καταβάλῃ τὴν ὑπέρογκον ἀποζημίωσιν. Ἐπίσης, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐξώσεως τοῦ μισθωτοῦ λόγῳ ἀρνήσεως πρὸς ἀνανέωσιν ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου, ἐὰν ἐντὸς 5 ἐτῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς μὴ ἀνανεωθείσης μισθώσεως ἐγκαθίστατο εἰς τὸ μίσθιον παρεμφερὴς ἐπιχείρησις πρὸς τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἐξωσθέντος μισθωτοῦ, ὁ νέος μισθωτὴς ὑπεχρεοῦτο εἰς ἀποζημίωσιν τοῦ παλαιοῦ, διότι ἐθεωρεῖτο ὡς ὠφεληθεὶς ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς πελατείας καὶ τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχεν οὗτος δημιουργήσει. Βλέπομεν, ὅτι, παρὰ τὴν ὀνομασίαν τοῦ θεσμοῦ, ὡς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας (PROPRIETE COMMERCIALE), τὸ δικαίωμα τοῦ ἰδιοκτήτου ἐκμισθωτοῦ ἀνεγνωρίζετο ὡς κυριαρχικὸν ἐπὶ τοῦ ἀκινήτου του, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι θὰ κατέβαλεν ἀποζημίωσιν εἰς τὰς ὡς ἄνω ἐκτεθείσας περιπτώσεις πρὸς τὸν ἐξωθούμενον μισθωτὴν καταστήματος. Τὴν δοθεῖσαν διὰ τοῦ νόμου τῆς 30 Ἰουνίου 1926 περὶ τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας λύσιν ἐβάσισαν ἐπὶ τῆς θεωρίας τῆς καταχρήσεως δικαιώματος καὶ τοῦ ἀδικαιολογήτου πλουτισμοῦ ἐκ μέρους τοῦ ἰδιοκτήτου εἰς βάρος τοῦ μισθωτοῦ. Μετὰ τὴν πρώτην καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ εἰς τὴν Γαλλίαν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐμπορικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, ἐγένοντο ἐπανειλημμέναι τροποποιήσεις τὸ 1927, 1933, 1937, 1946, 1953, 1956, 1958 καὶ 1959. Ὅλαι σχεδὸν αἱ τροποποιήσεις ἐγένοντο διὰ τὴν διεύρυνσιν τῶν δικαιωμάτων τῶν μισθωτῶν καὶ διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκμισθωτοῦ παραμένει ἀκέραιον ν’ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως, ἐὰν προτιμᾷ εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν ἢ καὶ ἄνευ ἀποζημιώσεως, ἐὰν ἔχῃ σοβαρὰς αἰτιάσεις κατὰ τοῦ μισθωτοῦ ἢ ἐὰν πρόκειται νὰ κάμῃ ἰδιόχρησιν τοῦ καταστήματος. Αὐτή, ἐν περιλήψει, εἶναι ἡ οἰκονομία τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας ἐν Γαλλίᾳ. Ἡ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τούτου δὲν θεωρεῖται ἐπωφελής. Ἐζημίωσεν ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν αὐτῆς, ἰδίᾳ δὲ ἐδημιούργησεν ἐμπόδιον εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν. Ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς χώρας ὁ οἰκοδομικὸς ὀργανισμὸς ἔλαβε θεαματικὰς διαστάσεις μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, ἐν τούτοις, εἰς τὴν Γαλλίαν ὁ ρυθμὸς τῆς ἀνοικοδομήσεως ὑπῆρξε βραδύτατος. Διότι, ναὶ μὲν καθιερώθη καὶ ἐκεῖ διάταξις ἀνάλογος πρὸς τὸ ἐν Ἑλλάδι ΚΗʹ Ψήφισμα, δηλαδὴ τῆς ἐξώσεως τοῦ μισθωτοῦ ἐπὶ καταβολῇ ἀποζημιώσεως, ἀλλ’ ἡ ἀποζημίωσις ἐκεῖ εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ καθιστᾷ ἀσύμφορον τὴν ἐπίκλησιν τῆς ἐφαρμογῆς της. Μεγάλη, ὅθεν, κίνησις παρατηρεῖται ἐν Γαλλίᾳ οὐχὶ πλέον διὰ τὴν ἐπέκτασιν, ἀλλὰ διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς περιπτώσεως ἐφαρμογῆς τῶν περὶ ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας διατάξεων. Ἡ τοιαύτη δέσμευσις τῆς ἀστικῆς ἰδιοκτησίας διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας, ὡδήγησε τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῆς ἀκολούθου μεθόδου ἀποφυγῆς τῶν συνεπειῶν. Οἱ ἰδιοκτῆται κατὰ τὴν ἀρχικὴν συνομολόγησιν τῆς μισθώσεως, πλὴν τοῦ συμπεφωνημένου μισθώματος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ καταβληθῇ ὁ φόρος τοῦ εἰσοδήματος καὶ θὰ γίνῃ ἡ οὕτως εἰπεῖν ὑποχρεωτικὴ ἀνανέωσις τῆς μισθώσεως λαμβάνουν καὶ ἕν ποσὸν ἐφ’ ἅπαξ, τὸ ὁποῖον ὀνομάζουν «PAS DE PORTE», δηλαδὴ «ἀνέξωστον», διὰ νὰ μὴ ἐξωσθῇ ὁ μισθωτὴς εἰς τὴν λῆξιν τῆς μισθώσεως. Ἀλλὰ πολλάκις τὸ ποσὸν τοῦτο θεωρεῖται καὶ πράγματι εἶναι ὡς προκαταβολικὴ λῆψις ὑπὸ τοῦ ἐκμισθωτοῦ τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποχρεωθῇ ἐνδεχομένως νὰ καταβάλῃ εἰς τὸν μισθωτήν του ἢ εἰς τὸν εἰδικὸν διάδοχον ἐκείνου, διότι ἐπιτρέπεται ἡ ἐκχώρησις τῶν μισθωτικῶν δικαιωμάτων (CESSIOU DU BAIL), ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν θελήσῃ νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως. Τὸ ποσὸν τοῦτο τοῦ PAS DE PORTE πολλάκις ἀνέρχεται εἰς ἑκατομμύρια φράγκα, τὰ ὁποῖα πιέζουν τόσον δυσβαστάκτως τοὺς βιοτέχνας, ἐπαγγελματίας καὶ ἐμπόρους, ὥστε ἤδη μὲ τὴν κατάργησιν τῶν δασμολογικῶν φραγμῶν μεταξὺ τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ., οἱ κάτοικοι τῶν παραμεθορίων περιοχῶν τῆς Γαλλίας νὰ προτιμοῦν νὰ μεταβαίνουν εἰς Γερμανικὰς πόλεις, διὰ νὰ ἀγοράσουν εὐθηνότερα εἴδη, δεδομένου, ὅτι εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν εἶναι ἄγνωστος ὁ θεσμὸς τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας. Βλέπομεν, λοιπόν, εἰς ποίας ὀλεθρίας συνεπείας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν μιᾶς χώρας δύναται νὰ ὁδηγήσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας, ἐφ’ ὅσον δὲν περιορίζεται εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς μόνον ἐκείνας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ἡ ἄρνησις τοῦ ἰδιοκτήτου πρὸς ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς κατάχρησις δικαιώματος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἢ ὡς ἐκμετάλλευσις τοῦ μισθωτοῦ ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου, ὅπως π.χ. ὅταν ὁ τελευταῖος οὗτος προβαίνει εἰς τὴν ἔξωσιν τοῦ μισθωτοῦ, διὰ νὰ ἀσκήσῃ ὁ ἴδιος ἢ ὁ νέος μισθωτής του τὸ αὐτὸ ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον ἤσκει ὁ ἀποβληθεὶς καὶ διὰ νὰ καρπωθῇ παρανόμως τὰ ἀγαθὰ τῆς πελατείας καὶ τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ τοῦ τελευταίου τούτου. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖον καθεστὼς ἰσχύει εἰς τὰς λοιπὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διότι ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεοῦται νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν νομοθεσίαν τῶν χωρῶν τούτων καὶ διότι ὑποχρεοῦται νὰ ἐναρμονίσῃ τὴν νομοθεσίαν της πρὸς τὴν νομοθεσίαν των καὶ διότι ὀφείλει νὰ ὑπολογίζῃ τὰς ἐπιπτώσεις τοῦ νέου θεσμοῦ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐπὶ τῆς ἐντάξεώς της εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. μετὰ τὴν πάροδον τῆς μεταβατικῆς περιόδου 12 ἢ 22 ἐτῶν. Ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ, χώρα φιλελευθέρα, ὁ θεσμὸς τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας καὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου εἶναι ἄγνωστος. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ὁλλανδίαν καὶ εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Διὰ τὴν Γαλλίαν εἴπομεν, ὅτι ἐπειδὴ αἱ τιμαὶ λιανικῆς πωλήσεως εἶναι ὑψηλότεραι, λόγῳ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν καταστηματαρχῶν μὲ τὴν καταβολὴν τοῦ δικαιώματος τοῦ PAS DE PORTE, πλεῖστοι Γάλλοι προτιμοῦν νὰ κάμουν τὰς ἀγοράς των εἰς τὰς παρακειμένας πόλεις τῆς Δ. Γερμανίας, τῆς Ἑλβετίας καὶ τῆς Ὁλλανδίας. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐπίσης, ὁ θεσμὸς τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας ἦτο ἄγνωστος μέχρι τοῦ προσφάτου νόμου τῆς 27ης Ἰανουαρίου 1963, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνεγνωρίσθη εἰς τὸν ἔμπορον μισθωτὴν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως, ἐὰν προσφέρῃ μίσθωμα, τὸ ὁποῖον προσφέρει οἱοσδήποτε τρίτος. Ἐὰν παρὰ τὴν προσφορὰν ταύτην ὁ ἐκμισθωτὴς ἀρνῆται νὰ ἀνανεώσῃ τὴν μίσθωσιν καὶ προβῇ εἰς τὴν ἀποβολὴν τοῦ μισθωτοῦ, ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ εἰς τὸν τελευταῖον τοῦτον ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία ἐν τούτοις δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ μισθώματα 30 μηνῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μισθωτικῆς ἀξίας, ἡ ὁποία θὰ ἐπραγματοποιεῖτο κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐξώσεως αὐτοῦ. Βλέπομεν, ὅτι ἡ προστασία τοῦ μισθωτοῦ ὑπάρχει ἐπὶ τῇ προσφορᾷ οὐχὶ τοῦ θεμιτοῦ ἢ τοῦ ἐλευθέρου μισθώματος, ἀλλὰ τοῦ μισθώματος, τὸ ὁποῖον θὰ προσέφερεν οἱοσδήποτε τρίτος, ἤτοι τοῦ ἀνωτέρου δυνατοῦ νὰ ἐπιτευχθῇ μισθώματος. Εἰς τὸ Βέλγιον, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον τῆς 30ῆς Ἀπριλίου 1951, προστατεύεται ὁ ἔμπορος ἢ βιοτέχνης μισθωτής, διότι τὸ κατώτερον χρονικὸν ὅριον μισθώσεως εἶναι 9 ἐτῶν, δικαιοῦται δὲ νὰ ζητήσῃ δύο διαδοχικὰς ἀνανεώσεις τῶν 9 ἐτῶν, ἤτοι δύναται νὰ παρατείνῃ τὴν μίσθωσιν ἐπὶ τρεῖς διαδοχικὰς ἐννεαετίας, δηλαδὴ ἐπὶ 27 ἔτη. Ἐννοεῖται ὅτι ὁ ἐκμισθωτὴς δικαιοῦται ν’ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως, εἴτε ἐπὶ καταβολῇ ἀποζημιώσεως εἴτε καὶ ἄνευ τοιαύτης, συμφώνως πρὸς τὰς εἰδικὰς προδιαγραφὰς τοῦ νόμου. Ἡ ἀποζημίωσις, ὁσάκις συντρέχει περίπτωσις καταβολῆς ὑπὸ τοῦ ἐκμισθωτοῦ πρὸς τὸν ἐξωθούμενον μισθωτήν, κυμαίνεται μεταξὺ μισθωμάτων ἑνός, δύο τὸ πολὺ ἐτῶν, ἀναλόγως τῶν αἰτιολογιῶν, δι’ ἃς προβάλλεται ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου ἡ ἄρνησις ἀνανεώσεως τῆς μισθώσεως. Βλέπομεν, ὅτι εἰς τὰς πλείστας τῶν χωρῶν, ὁ θεσμὸς τῆς ἐμπορικῆς ἰδιοκτησίας εἶναι ἄγνωστος, αἱ χῶραι δὲ αὗται ἐσημείωσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ραγδαιοτάτην οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ πρόοδον εἰς τὸν τομέα τῆς ἀνοικοδομήσεως. Εἰς τὴν Γαλλίαν, τὴν μητέρα τοῦ θεσμοῦ, ἡ ἐφαρμογή του θεωρεῖται ὡς αἰτία τῆς καθυστερήσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ τοῦ βραδυτέρου ρυθμοῦ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Γίνεται προσπάθεια οὐχὶ ἐπεκτάσεως, ἀλλὰ περιορισμοῦ τῶν περιπτώσεων ἐφαρμογῆς του, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ PAS DE PORTE καὶ τῶν ἀποζημιώσεων, καθὼς καὶ τῶν λοιπῶν ἐμποδίων εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Ἐν Ἑλλάδι ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ψευδαίσθησις, εἰς μὲν τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐμπόρων, ὅτι θὰ ἐξασφαλίσουν ἄνευ θυσιῶν τὴν ἀνανέωσιν τῶν μισθώσεων, εἰς δὲ τὴν τάξιν τῶν ἰδιοκτητῶν, ὅτι κινδυνεύουν νὰ χάσουν τὴν ἰδιοκτησίαν των. Ἀσφαλῶς δὲν πρόκειται νὰ ἐπαληθεύσουν οὔτε αἱ ὑπεραισιόδοξοι προβλέψεις τῶν μισθωτῶν οὔτε οἱ ὑπερβολικοὶ φόβοι τῶν ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων. Διότι, ἀσφαλῶς, θὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θεμιτὸν ὅριον ἡ προστασία τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ὑπὸ διαφόρων ἀγορητῶν ἀνεφέρθη ὁ ὅρος τοῦ θεμιτοῦ μισθώματος, ὑπὸ δὲ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ὁ ὅρος ἐλευθέρου μισθώματος. Φρονῶ, ὅτι ἀμφότεροι οἱ ὅροι οὗτοι ὑπενθυμίζουν τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ εἶναι ἀδόκιμοι διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν κατὰ τὴν ρύθμισιν τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Διότι θὰ ἐγένοντο πρόξενοι ἀνασχέσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς ἀνοικοδομητικῆς προσπαθείας, εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ ἐνοικιοστάσιον νοθεύει τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ δικαιολογεῖται ὑπὸ τῶν ἀναγκῶν ἀντιμετωπίσεως ἐκτάκτων περιστάσεων. Εἰς εἰρηνικὴν περίοδον καὶ εἰς τὸ στάδιον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ προόδου, τὸ ὁποῖον διανύει ἡ χώρα μας, πᾶσα παρέμβασις τοῦ κράτους εἰς τὸν ἐλεύθερον καθορισμὸν τῆς διαρκείας τῶν μισθώσεων καὶ τοῦ ποσοῦ τῶν μισθωμάτων, δημιουργεῖ φαινόμενα ἀνασχετικά. Ἀποκρούεται ἡ τοιαύτη παρέμβασις καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς, διότι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἀντλήσεως εἰσοδήματος ἀπὸ τὸ οἱονδήποτε τιθέμενον εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς κεφάλαιον. Ὑπάρχουν ὅμως περιπτώσεις, αἵτινες ἐξέρχονται τοῦ γενικοῦ τούτου οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ πλαισίου, περιπτώσεις καθ’ ἃς γίνεται ἀθέμιτος ἐκμετάλλευσις ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς ἀδυναμίας τῶν ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν καὶ ἐμπόρων μισθωτῶν ὁπότε ἡ προστασία τοῦ νόμου ἐπιβάλλεται. Αἱ περιπτώσεις αὗται κατ’ ἐμέ, εἶναι δύο καὶ μόνον εἰς αὐτὰς θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ παρέμβασις τοῦ Νόμου ὑπὲρ τῆς ἀσθενεστέρας πλευρᾶς, ἤτοι: α) ἡ περίπτωσις τῆς ἀρνήσεως ὑπὸ τοῦ ἐκμισθωτοῦ ν’ ἀνανεώσῃ τὴν μίσθωσιν, μολονότι ὁ ἔμπορος ἢ βιοτέχνης ἢ ἐπαγγελματίας μισθωτὴς ἔχει δημιουργήσει διὰ δαπανῶν καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς του δραστηριότητος ἀρίστην φήμην καὶ μεγίστην πελατείαν, διότι ἐπιδιώκει ὁ ἐκμισθωτὴς παρανόμως νὰ καρπωθῇ ταύτην ἀσκῶν ὁ ἴδιος ἢ ὁ νέος μισθωτὴς του τὴν αὐτὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν ἤσκει ὁ ἐξωθούμενος μισθωτής. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ἐὰν ὁ μισθωτὴς προσφέρῃ τὸ μίσθωμα, τὸ ὁποῖον προσφέρει ὁ οἱοσδήποτε τρίτος καὶ παρὰ ταῦτα ἀντιμετωπίζει τὴν ἄρνησιν ἀνανεώσεως, θὰ δικαιοῦται ἀποζημιώσεως καθοριζομένης δικαστικῶς, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἀσκηθῇ εἰς τὸ κατάστημα ἡ αὐτὴ ἢ παρεμφερὴς οἰκονομικὴ δραστηριότης. β) ἡ περίπτωσις τῆς καταχρήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀρνήσεως πρὸς ἀνανέωσιν ἐκ μέρους τοῦ ἐκμισθωτοῦ πρὸς μόνον σκοπὸν τὴν καταστροφὴν τοῦ μισθωτοῦ, ὅστις κατέβαλεν ἰδιαζόντως μεγάλας δαπάνας ἐξωραϊσμοῦ καὶ ἀνακαινίσεως τοῦ καταστήματος, ὧν θέλει νὰ ἐπωφεληθῇ ἀθεμίτως ὁ ἰδιοκτήτης. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ὁ ἐξωθούμενος μισθωτὴς θὰ δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ τὴν ἀνάληψιν τῶν καταβληθεισῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς μισθωτικῆς ἀξίας τοῦ καταστήματος δαπανῶν, καθὼς καὶ πᾶσαν ἄλλην ζημίαν ἣν ἐκ τῆς καταχρηστικῆς καὶ ἀντιθέτου πρὸς τὰ συναλλακτικὰ ἤθη καὶ τὴν καλὴν πίστιν ἀσκήσεως τοῦ ἐξωστικοῦ δικαιώματος τοῦ ἰδιοκτήτου ὑπέστη ὁ ἐξωθούμενος μισθωτής. Ἐὰν περιορισθῇ εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς ταύτας περιπτώσεις ἡ προστασία τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, θ’ ἀποβῇ καὶ οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς ὠφέλιμος, ἄλλως θ’ ἀποβῇ ἐμπόδιον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ πηγὴ κοινωνικῆς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ἰδιοκτητῶν ἐκμισθωτῶν καταστημάτων, οἵτινες θὰ ἴδουν τὸ προϊὸν τῆς ἀποταμιεύσεώς των ἐπιβαρυνόμενον διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐλευθέρως κερδοσκοπούντων μισθωτῶν διὰ νέας καὶ διηνεκοῦς δεσμεύσεως παρὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ παρὰ τὴν εἰρηνικὴν περίοδον τὴν ὁποίαν διανύομεν. Δὲν θεωρῶ ὀρθὴν τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐκφρασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι διὰ τοῦ μέλλοντος νὰ εἰσαχθῇ νομοθετήματος πρὸς ψήφισιν θὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια νὰ καθορίζῃ τὸ ἐπιτρεπόμενον ἐλεύθερον μίσθωμα. Εἰς οὐδεμίαν χώραν, οὔτε κἂν εἰς τὴν Γαλλίαν δικαιοῦται ὁ δικαστὴς νὰ καθορίσῃ «τὸ ἐπιτρεπόμενον ἐλεύθερον μίσθωμα». Τὸ μίσθωμα καθορίζεται ἐλευθέρως ὑπὸ τῶν συμβαλλομένων. Ἡ δικαστικὴ παρέμβασις δὲν ζητεῖται παρὰ μόνον, διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις ἀποζημιώσεως τοῦ ἐξωθουμένου μισθωτοῦ καὶ εἰς ποῖον ὅριον ἀνέρχεται αὕτη. Εἰς οὐδεμίαν χώραν καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ τὸ ἀπόλυτον καὶ ἀδέσμευτον δικαίωμα τοῦ ἐκμισθωτοῦ ἰδιοκτήτου νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως. Κατὰ τοῦτο διαφέρει ἡ προστασία τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ὁ ἐκμισθωτὴς δικαιοῦται νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν πάντοτε, ἀλλ’ ὑποχρεοῦται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ ἀποζημιώσῃ τὸν ἐξωθούμενον μισθωτήν, ἐνῷ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν ὑποχρεοῦται νὰ δεχθῇ τὴν παράτασιν τῆς μισθώσεως ἐπὶ καταβολῇ τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου ἢ τοῦ δικαστηρίου καθοριζομένου μισθώματος. Ὑπὸ τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθεισῶν ἀπόψεών μου θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὴν βάσιμον ἐλπίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, θὰ ἐπιληφθοῦν τὸ συντομώτερον δυνατὸν τοῦ λεπτοῦ καὶ σοβαροῦ θέματος τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης μὲ αἴσθημα εὐθύνης, δικαιοσύνης καὶ μὲ προοπτικὴν δημιουργίας πνεύματος συνεργασίας καὶ ἀλληλοκατανοήσεως μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ μισθωτῶν καταστημάτων, χάριν τῆς συνεχίσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας διὰ τὴν κατάκτησιν ἀνωτέρου ἐπιπέδου εὐζωΐας καὶ εὐημερίας.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καθὼς ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς συσταθείσης ὑπὸ τῆς Βουλῆς 12μελοῦς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐδήλωσεν, ὅτι αἱ εἰσηγητικαὶ ἐκθέσεις, τόσον τῆς πλειοψηφίας, ὅσον καὶ τῆς μειοψηφίας, εἶναι ἕτοιμοι πρὸς κατάθεσιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Κ. Τσιριμῶκον, ὡς εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας νὰ καταθέσῃ τὴν ἔκθεσίν του.

§148Κ. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἐνθυμῆσθε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 5.2.1965 παρεπέμψατε πρὸς κρίσιν ἐνώπιον τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν» τὸν τέως Πρωθυπουργὸν καὶ δύο ἐκ τῶν Ὑπουργῶν του, ἤτοι τοὺς κ.κ. Καραμανλῆ, Παπαληγούρα καὶ Μάρτη. Ἤδη ἡ ἐπιτροπὴ περατώσασα τὸ ἔργον της, ἔχει τὴν τιμὴν νὰ καταθέσῃ τὴν ἔκθεσιν τῆς πλειοψηφίας. Ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον ἀναφέρεται εἰς τὰ κείμενα. Παραλλήλως, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ἔχει κατατεθῆ τὸ σύνολον τῶν σχετικῶν ἐγγράφων εἰς τὴν Βουλήν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Τσιριμῶκο. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§150Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἀνακριτικῆς ἡ μειοψηφία ἐθεώρησε καθῆκον της νὰ καταθέσῃ χωριστὸν πόρισμα. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἔκθεσιν μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν μελῶν τῆς μειοψηφίας.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κ. Μποῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως παρατηρῶ αἱ δύο ἐκθέσεις καταλαμβάνουν περίπου 800 δακτυλογραφημένας σελίδας. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ἐντὸς πέντε ἡμερῶν θὰ ἐκτυπωθοῦν αἱ ἐκθέσεις αὐταὶ διὰ νὰ διανεμηθοῦν εἰς τοὺς κ. βουλευτάς. Ἔχω λάβει ἤδη πρόνοιαν, ὥστε εἰδικὰ συνεργεῖα νὰ ἀσχοληθοῦν κατὰ τρόπον ἐπείγοντα καὶ ζητῶ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Σώματος, ὅπως ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐκθέσεων τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁρισθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, ἡ ὁποία εἶναι ἡ τελευταία ἡμέρα τοῦ πενθημέρου.

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παραδέχεται ὅπως ἡ συζήτησις διεξαχθῇ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Τρίτης. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀναστολῆς λήξεως τῶν ἐλευθέρων μισθώσεων». Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔχει δημιουργήσει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται νὰ συζητηθῇ θέμα φέρον εἰς ἀντίθεσιν ἢ ὀξύνον τὴν ἀντίθεσιν τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν ἰδιοκτητῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν μισθωτῶν ὡρισμένης κατηγορίας ἀφ’ ἑτέρου. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι καὶ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρόκειται ἐν συνεχείᾳ νὰ εἰσαχθῇ πρὸς ψήφισιν, δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης ἀποβλέπει ἀντιθέτως εἰς ἐξασφάλισιν καλυτέρας συνεργασίας μεταξὺ τῶν δύο τάξεων εἰς τὰς ὁποίας ἀναγνωρίζεται ὁ παραγωγικὸς καὶ ὁ κοινωνικὸς ρόλος. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι παρεξηγήσεις ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸν τοῦτον τὸν θεσμὸν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Καὶ πρὶν ἢ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξω αὐτὸ τὸ περίφημον θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ὑπεστηρίχθη πρό τινος, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης ὀφείλεται εἰς τὴν ἔμπνευσιν μιᾶς ὡρισμένης μερίδος, ὡρισμένης κομματικῆς τοποθετήσεως ἀνθρώπων. Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης σήμερον ἰσχύει καὶ ἐφαρμόζεται εἰς περισσοτέρας τῶν 25 τοὐλάχιστον χωρῶν εἰς τὴν Εὐρώπην.

§155Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς τὴν αἴθουσαν ἐλέχθη;

§156Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ὄχι δὲν ἐλέχθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐδῶ, ἀλλὰ ἀλλαχοῦ. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις ἐν Ἑλλάδι ἦτο ἐκείνη ποὺ εἶχε τὴν τιμὴν πρώτη νὰ θέση τὸ θέμα. Πρέπει νὰ παρατηρήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οὔτε ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, οὔτε ἡ προκάτοχος ἦσαν ἐκεῖναι ποὺ εἶχον τὴν ἰδέαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Τὸ πρῶτον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔθεσε τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης μὲ σαφήνεια καὶ καθαρότητα ὁ δημιουργὸς τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ζητήσας ἐπιμόνως ἀπὸ τὴν Ἀναθεωρητικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ καὶ μάλιστα εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ κείμενον τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Προσεπικουρεῖτο δὲ ἐνθέρμως ἀπὸ τὸν τότε Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας Παπαφράγκον, τοῦ ὁποίου βεβαίως οὐδεὶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν πίστιν πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἐπηκολούθησε μετὰ πολὺν χρόνον δήλωσις τοῦ νῦν Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος τὸ 1959 κατηγορηματικῶς εἰς τὴν διάσκεψιν τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν τάξεων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διεκήρυξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸν θεσμὸν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης διὰ τὴν ταχεῖαν εἰσαγωγήν του, ἔχει μάλιστα καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἑτοιμάζονται διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Ἐπηκολούθησεν ἡ προγραμματικὴ δήλωσις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην τοῦ θεσμοῦ καὶ ὅτι προτίθεται νὰ μελετήσῃ τὴν εἰσαγωγήν. Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν Ἐπιμελητηρίων ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ εἰσαχθῇ ὁ θεσμὸς τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ὁ ὁποῖος μελετᾶται, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν συμφερόντων ἀμφοτέρων τῶν μερίδων, καὶ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ τῶν μισθωτῶν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, τέλος, διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς φύσεως τοῦ θεσμοῦ, ὅτι μόλις προσφάτως ὁ Στρατηγὸς Ντὲ–Γκώλ, τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ κοινωνικὴ τοποθέτησις, εἰσήγαγεν τὴν 16 Μαΐου νέαν τροποποίησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ὁ ὁποῖος ἐν Γαλλίᾳ ἴσχυεν ἀπὸ τὸ 1926. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν ἐὰν πράγματι αὐτὸς ὁ θεσμὸς εἰσήγαγεν ἀνατροπὰς ἢ ἔρχεται νὰ δημιουργήσῃ προβλήματα ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν, θὰ ἤθελα ἐν πρώτοις νὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων τὶ θὰ εἶναι περίπου αὐτὴ ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη. Κατ’ ἀρχήν, ὅ,τι πρόκειται νὰ ἀναφέρω δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὰ μελετώμενα. Θὰ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, τί ἰσχύει ἐν Βελγίῳ, ποῖαι εἶναι αἱ βάσεις τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Πρώτη βάσις τῆς προστασίας εἶναι ἕνα κατώτατον ὅριον διαρκείας τῆς μισθώσεως. Τοῦτο κρίνεται ἀναγκαῖον διὰ νὰ ἔχῃ ὁ μισθωτὴς τὸν χρόνον προπαρασκευῆς, προγραμματισμοῦ τῶν ἐργασιῶν του, διὰ τὴν ἀποτροπὴν τοῦ τυχοδιωκτισμοῦ εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Βεβαίως κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτοῦ τοῦ ὁρίου τῆς μισθώσεως παρέχεται ἡ δυνατότης ἀναπροσαρμογῆς τοῦ μισθώματος ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων κριτηρίων, ὥστε οὔτε ἡ δῆθεν δέσμευσις τοῦ μισθώματος νὰ ὑπάρχῃ ἐν προκειμένῳ. Ἡ δευτέρα ἀρχὴ εἶναι τὸ δικαίωμα διευθετήσεως τοῦ χώρου ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἀσκεῖ τὸ ἔργον του ὁ ἐπαγγελματίας, ὁ βιοτέχνης, ἢ ὁ ἔμπορος. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα εἶναι ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ, διότι ἀνακύπτουν πολλάκις ἔριδες μεταξὺ μισθωτοῦ καὶ ἐκμισθωτοῦ καὶ διαμορφώνονται σχέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπιβάλλουν ὑποχρεώσεις ἀποζημιώσεως ἑκατέρωθεν ἢ ματαιώνουν τὴν δυνατότητα δημιουργίας καλλιτέρων συνθηκῶν πρὸς ἕλκυσιν τῆς πελατείας καὶ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ τρίτη βάσις ἀναφέρεται εἰς τὴν τύχην τῆς μισθώσεως ἐν περιπτώσει ἐκποιήσεως τοῦ μισθίου. Καὶ ἡ τετάρτη βάσις εἶναι καὶ τὸ σπουδαιότερον θέμα, τὸ σημεῖον ἀντιλεγόμενον τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, τὸ δικαίωμα ἀνανεώσεως τῆς μισθώσεως. Λήξαντος τοῦ χρόνου τῆς μισθώσεως παρέχεται ἡ δυνατότης ἀνανεώσεως τῆς μισθώσεως ὑπὸ ὡρισμένας ὅμως προϋποθέσεις. Αἱ προϋποθέσεις αὗται γενικῶς εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἀρχὴ γενικὴ εἶναι τὸ δικαίωμα προτιμήσεως τοῦ ἤδη ἐγκατεστημένου μισθωτοῦ ἐφ’ ὅσον ἀποδέχεται ὡρισμένους βασικοὺς ὅρους. Ληξάσης τῆς μισθώσεως ὁ μισθωτὴς ἀπευθύνει πρὸς τὸν ἐκμισθωτὴν τὴν δι’ ἐγγράφου του αἴτησιν ἀνανεώσεως ἀναφέρων ἐν ταὐτῷ καὶ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖ τὴν ἀνανέωσιν. Ἂν ὁ ἐκμισθωτὴς ἀποδέχεται, τὸ θέμα ἔληξεν. Ἂν ὁ ἐκμισθωτὴς δὲν ἀποδέχεται τὴν ἀνανέωσιν, τότε πρέπει νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ δὲν τὴν ἀποδέχεται. Ἂν δὲν τὴν ἀποδέχεται λόγῳ μὴ προσφερομένου ἐπαρκοῦς μισθώματος ἢ ἂν δὲν τὴν ἀποδέχεται δι’ ἄλλους ἰδιαιτέρους λόγους. Ἂν δὲν τὴν ἀποδέχεται λόγῳ μὴ προσφερομένου ἐπαρκοῦς μισθώματος ὑπάρχει δυνατότης προσφυγῆς εἰς τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ βάσει κριτηρίων θεσπιζομένων εἰς τὸν νόμον δύναται νὰ καθορίζῃ τὸ ὕψος τοῦ προσήκοντος εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν μισθώματος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία τρίτη δυνατότης, ὁ ἐκμισθωτὴς νὰ κοινοποιήσῃ πρὸς τὸν μισθωτὴν προσφορὰν τρίτου ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως νὰ προσφέρῃ ὑψηλότερον μίσθωμα, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἐκμισθωτὴς ἂν ἀποδέχεται ἢ ὄχι. Εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν ἀποδέχεται, τότε τίθεται πρόβλημα ἀποζημιώσεως τοῦ ἐξερχομένου μισθωτοῦ οὐχὶ ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τρίτον ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ δηλώσῃ, ὅτι προσφέρεται καὶ εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνανέωσιν καὶ εἶναι πάμπολαι αἱ περιπτώσεις αὗται ὅπως εἶναι τὸ δικαίωμα ἀνοικοδομήσεως ἢ ἰδιοχρήσεως, ἢ παραβάσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μισθώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ μισθωτοῦ καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς, εἰς ὡρισμένας ἐκ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν λέγω, παρέχεται ἡ δυνατότης ἀποζημιώσεως ἀπὸ μέρους τοῦ ἐκμισθωτοῦ πρὸς τὸν μισθωτὴν ὁπότε τερματίζεται τὸ θέμα τῆς σχέσεώς των. Ἡ δυνατότης ἀνανεώσεως ἐπίσης εἶναι περιωρισμένη. Πέραν τῶν δύο ἀνανεώσεων δὲν ἐπιτρέπεται τρίτη. Εἰς τὴν οὐσίαν ἡ ρύθμισις τοῦ Βελγικοῦ νόμου ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν κατωτάτου χρονικοῦ ὁρίου μισθώσεως, εἰς τὴν ἀποτροπὴν τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ ἢ τῆς καταχρήσεως δικαιώματος ἐν περιπτώσει λήξεως τῆς μισθώσεως εἰς τὴν παροχὴν δικαιωμάτων προτιμήσεως ὑπὲρ τοῦ μισθωτοῦ καὶ συγκράτησιν τοῦ μισθώματος νὰ μὴ ἀνέλθῃ εἰς τὰ ὕψη ποὺ θὰ ἐπεθύμει ἀπὸ διαθέσεως ὁ ἐκμισθωτὴς διὰ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους αὐτοῦ ἢ τρίτου. Ἀνέφερον χαρακτηριστικὰ τὰ τοῦ ἰσχύοντος σήμερον ἐν Βελγίῳ νόμου. Ἀνάλογοι εἶναι περίπου καὶ αἱ ρυθμίσεις εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Θὰ ἐπεθύμουν τώρα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξηγήσω κατὰ πόσον ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι καινοφανὴς ἢ συνάδει πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ἰδικῆς μας νομοθεσίας. Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, τὸ δικαίωμα ἐπὶ τῆς ἐμπορικῆς λεγομένης ἰδιοκτησίας, τὸ δικαίωμα ἐπὶ τῶν λεγομένων ἀΰλων ἀγαθῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἐντάσσεται τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ θέμα, ἀναγνωρίζεται εἰς τὴν ἰδικήν μας νομοθεσίαν. Δεύτερον, ὁ θεσμὸς τῆς μισθώσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅπως ἄλλως τε καὶ εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν ξένων χωρῶν ἔχει προσλάβει ἕνα νέον χαρακτῆρα... Ἡ μίσθωσις ἔχει βαθμιαίως ἀπολυτοποιηθῆ, ἔχει οὐσιαστικῶς ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν βάσιν τῆς ἐνοχικῆς σχέσεως. Αὐτὸ τὸ γεγονός, ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ μισθωτὴς ἔχει καὶ ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον ἔναντι τοῦ ἐκμισθωτοῦ, ἀλλὰ ἔναντι τρίτων, ὅτι ἔχει τὰς περὶ νομῆς ἀγωγάς, δηλ. ἐμπράγματον δικαίωμα ἔναντι καὶ τοῦ ἰδιοκτήτου ἀκόμη μὴ ἐκμισθωτοῦ. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκμισθωτοῦ νὰ στραφῇ καὶ κατὰ τρίτου ὑπομισθωτοῦ. Καὶ τέλος, τὸ ἄρθρον 614 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος περὶ διατηρήσεως τῆς μισθώσεως ἐν περιπτώσει ἐκποιήσεως ἀκινήτων ἀποδεικνύει τὴν ἀπολυτοποίησιν τῆς σχέσεως τῆς μισθώσεως. Ὑπάρχει οἱονεὶ ἡ κατάχρησις δικαιώματος. Κατὰ τὸ ἄρθρον 281 τοῦ Α.Κ. ἡ ἄσκησις δικαιώματος ἀπαγορεύει «... (ἀναγινώσκει) ...». Θὰ ἦτο, κύριοι βουλευταί, ἄστοχον ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι τὸ ἄρθρον 281 Α.Κ. εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς ἐν προκειμένῳ. Πρῶτον, διότι τὸ θέμα γεννᾶται ληξάσης τῆς σχέσεως μισθώσεως. Ἐὰν καταχρηστικῶς ἀσκήσῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο ὁ ἐκμισθωτής, τοῦτο δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Α.Κ. Διὰ τοὺς νομικοὺς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ εὐχέρεια ἀσκήσεως δικαιώματος, ἡ εὐχέρεια συνάψεως ἢ μὴ συμβάσεως, ἡ ἐπιλογὴ τοῦ προσώπου, δὲν εἶναι θέμα ὑποκείμενον εἰς τὸ ἄρθρον 281 τοῦ Α.Κ. Ἀλλὰ καὶ ἂν τοῦτο θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπαχθῇ ἐν προκειμένῳ, τί θὰ ἐσήμαινεν ἡ κατάχρησις ἀσκήσεως δικαιώματος; Ἀπαγορεύεται ἡ ἄσκησις. Καὶ ποία ἡ κύρωσις; Εἴτε ἀκυρότης, εἴτε διαπίστωσις τοῦ παρανόμου τῆς ἀσκήσεως, μὴ ἐπαγομένην ἀκύρωσιν. Ἄλλο ἐὰν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρ. 614. Ἀλλὰ τί θὰ τεθῇ εἰς τὴν θέσιν του; Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ὑπάρχῃ σχετικὴ διάταξις; Ἰδοὺ ὅτι ἡ κατάχρησις δικαιώματος εἶναι ἡ βάσις ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, ὑπάρχει ἐπίσης ἡ ἄποψις, ὅτι διὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ περιορίζεται ἡ κυριότης καὶ δημιουργοῦνται ἐνδεχομένως καὶ συνταγματικὰ προβλήματα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὡμίλησα καὶ περὶ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξαν τὸν θεσμὸν ἐν Ἑλλάδι, ὡμίλησα καὶ περὶ τῶν ξένων νομοθετῶν, οἱ ὁποῖοι οὐχ ἧττον παρατείνουν δι’ ἀναλόγων ἄρθρων τὴν ἰδιοκτησίαν. Καὶ ταῦτα εἶναι ἐπαρκῆ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι οὐδεμία ἀντισυνταγματικότης ὑπάρχει. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως τὸ πρόβλημα. Ὑπάρχει ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπιβαλλόμενος περιορισμὸς εἰς τὴν κυριότητα; Ὄχι ἁπλῶς εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ περιεχομένου τοῦ δικαιώματος τῆς κυριότητος τίθενται κανόνες, ἰδιαίτεροι εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ κύριος θὰ ἀσκήσῃ τὸ περιεχόμενον τοῦ δικαιώματος συμφώνως πρὸς τὸν κοινωνικὸν ἢ οἰκονομικὸν αὐτοῦ σκοπόν. Ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ γέμει «περιορισμῶν» τῆς κυριότητος καὶ οὐδεὶς διενοήθη νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι οἱ περιορισμοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ γειτονικὸν δίκαιον καὶ φθάνουν μέχρι τοῦ οἰκοδομικοῦ κανονισμοῦ, ὅτι εἶναι τῷ ὄντι περιορισμοὶ τῆς κυριότητος. Πρόκειται περὶ προσδιορισμῶν τῆς κυριότητος, οἱ ὁποῖοι εἶναι σύμφυτοι μὲ τὴν κυριότητα, καὶ τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ὁ προσδιορισμὸς ἐπακριβῶς τοῦ περιεχομένου τῆς κυριότητος. Ὁ θεσμὸς τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης ἀντιθέτως δύναται νὰ εὕρῃ ἔρεισμα καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τῆς νομοθεσίας αὐτῆς. Ἐπίσης αἱ διατάξεις περὶ ἀδικαιολογήτου πλουτισμοῦ καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ, εἶναι βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ὅταν ὁ μισθωτὴς κατέλιπε τὸ μίσθιον καὶ εἰς αὐτὸ ἔχει κάμει δαπάνας, ἐνσωματωθείσας ἢ μή, θὰ ἦτο ἀδύνατος ἡ ἀνάληψίς των κατὰ τὰς διατάξεις περὶ ἀδικαιολογήτου πλουτισμοῦ ἂν ὁ νόμος δὲν ὥριζεν τοῦτο. Εἰς αὐτὸ στηρίζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ὑπὸ τῶν ξένων νομοθετῶν προβλεπομένης ἀποζημιώσεως τῶν ἀπερχομένων μισθωτῶν, ὑπὸ μορφὴν ἀδικαιολογήτου πλουτισμοῦ. Διετυπώθη ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης περιορίζει τὴν ἐλευθερίαν τῶν συναλλαγῶν. Κατ’ ἀρχήν, ὄχι μόνον δὲν περιορίζει, ἀλλὰ ρυθμίζει ἐπωφελῶς τὴν ἐλευθερίαν τῶν συναλλαγῶν. Πέραν τούτου εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπὸ τὰς διαμορφωθείσας κοινωνικὰς καὶ οἰκονομικὰς συνθήκας σήμερον, ἡ ἄκρατος ἐλευθερία τῶν συναλλαγῶν ἔχει ὑποστῆ ὡρισμένην συστολήν. Οἱ περιορισμοὶ τῶν ἀναγκαστικῶν συμβάσεων, τῶν συμβάσεων προσχωρήσεως, αἱ κανονιστικαὶ συμβάσεις, εἶναι χαρακτηριστικαὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἔχομεν περιορισμὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν συναλλαγῶν, χωρὶς νὰ τίθεται πρόβλημα, ὅτι ἡ βάσις τῆς ἐλευθερίας τῶν συναλλαγῶν κλονίζεται ἐν Ἑλλάδι. Ὑπάρχει τώρα καὶ ἡ οὐσία ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸν θεσμόν. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἀναγκαῖος ὁ θεσμός, διότι δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὸς λόγος. Θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐπιτακτικοὶ λόγοι καθιστοῦν ἀναγκαίαν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τὸν ὁποῖον ἀνεγνώρισαν ὅλαι αἱ παρατάξεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πρῶτον, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἐργαζόμενος εἰς τὸ ἐπάγγελμά του, εἴτε πρόκειται περὶ ἐμπόρου, εἴτε περὶ βιοτέχνου, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἔχει τὸ χρονικὸν περιθώριον ποὺ θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ προγραμματίσῃ τὰς ἐργασίας του. Καὶ μόνον ὁ λόγος αὐτὸς εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐξασφάλισιν ἑνὸς ἐλαχίστου ὁρίου διαμονῆς τοῦ μισθωτοῦ εἰς τὸ μίσθιον, προκειμένου νὰ ἀποτραπῇ ἡ δημιουργία τυχοδιωκτικῶν ἐπαγγελμάτων. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι, ὅτι διαρκούσης τῆς ἐργασίας τοῦ βιοτέχνου, τοῦ ἐπαγγελματίου, ἢ τοῦ ἐμπόρου αὐτὸ τοῦτο τὸ ἀκίνητον ἀξιοποιεῖται. Τὸ μὲν διότι εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην συγκεντροῦται ἡ πελατεία προσελκυομένη διὰ θυσιῶν, διὰ διαφημίσεων, δι’ ἔργων, διὰ προσπαθειῶν σειρᾶς ἐτῶν, τὸ δὲ διότι εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην καταβάλλει δαπάνας ὁ ἴδιος ὁ μισθωτὴς διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ καλυτέραν προβολὴν τοῦ μισθίου πρὸς προσέλκυσιν τῶν πελατῶν. Καὶ διότι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προστατεύσωμεν τὸ δημιούργημά του, τὴν πελατείαν καὶ διότι πρέπει νὰ τὸν ὑποβοηθήσωμεν εἰς τὴν διενέργειαν τῶν νέων δαπανῶν, διὰ τὴν καλυτέραν προβολὴν τῶν ἐμπορευμάτων του, ἐπιβάλλεται νὰ τοῦ ἐξασφαλίσωμεν ὡρισμένας ἐγγυήσεις διὰ τὴν τύχην τοῦ μισθίου. Ὁ τρίτος λόγος εἶναι ἡ προστασία του ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν. Ὡς ἔχει σήμερον ἡ νομοθεσία, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδιώκωμεν τὸν μισθωτὴν ἀπὸ τὸ μίσθιον καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν νὰ ἐγκαθιστῶμεν εἰς τὸ μίσθιον νέον ἀσκοῦντα τὸ ἴδιον ἐπάγγελμα. Καὶ τέταρτος ἐπίσης οὐσιώδης λόγος: Σήμερον εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ὑπάρχει ἔλεγχος τῶν τιμῶν τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν. Διὰ ποῖον λόγον θὰ παρέμενεν πλήρως ἀνεξέλεγκτος ὁ τομεὺς τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἀκινήτων; Δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ὑπάρχῃ κἄποια δυνατότης συγκρατήσεως ὄχι τῆς λογικῆς, ἀλλὰ τῆς ὑπερμέτρου αὐξήσεως τῆς μισθωτικῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων καὶ τῶν μισθωμάτων των, εἰς τὴν ὁποίαν αὔξησιν δὲν συμβάλλει πάντοτε μόνος ὁ ἰδιοκτήτης ἀλλὰ καὶ ὁ μισθωτὴς καὶ ἡ σπάνις τῶν ἀκινήτων καὶ πολλοὶ ἄλλοι παράγοντες. Ὁ ἔλεγχος τῶν μισθωμάτων εἶναι οὐσιαστικῶς θέμα προστασίας τῶν καταναλωτῶν. Προστατεύομεν τὸν καταναλωτὴν ὅταν δὲν ἐπιτρέπωμεν τὴν ἁλματώδη αὔξησίν των. Διότι δὲν εἶναι ὁ μισθωτής, ὁ ὁποῖος τελικῶς θὰ πληρώσῃ τὸ ηὐξημένον μίσθωμα. Θὰ τὸ πληρώσῃ ὁ καταναλωτὴς καὶ ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει αὐτὸς οὗτος ὁ ἰδιοκτήτης ὡς καταναλωτής. Αὐτοὶ εἶναι οἱ οὐσιαστικοὶ λόγοι, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν ἀναγκαίαν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ. Τονίζω ἄλλην μίαν φοράν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασίν της πρὸς προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης δὲν ἄγεται, ὅπως ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ προστατεύσῃ μίαν μερίδα πλειοψηφοῦσαν ἔναντι ἄλλης μειοψηφούσης. Εἶναι μακρὰν ἀπὸ τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀντίληψις αὐτή. Καὶ τὰς δύο τάξεις τὰς θεωρεῖ ἀναγκαίας. Καὶ πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον, διὰ τὴν εἰρήνευσιν τῶν τάξεων, διὰ αὐτὴν ταύτην τὴν ἐπιβίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν, θεωρεῖ ἀναγκαίαν τὴν ἐπιβολὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Ἐλέχθη, ὅτι ὅταν εἰσαχθῇ ὁ θεσμὸς θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν ἀνάσχεσιν τῆς οἰκοδομικῆς μας δραστηριότητος. Οὐδὲν τούτου ἀναληθέστερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν ἀνάσχεσις, ἀφοῦ ἀντιθέτως ἡ ρύθμισις τῶν μισθωτικῶν σχέσεων θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν βεβαιότητα περὶ τὸ καθεστὼς τῆς μισθώσεως, θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν συνέχισιν τῆς μισθώσεως. Ἐπομένως ὁ ἐπιθυμῶν νὰ ἐπενδύσῃ δὲν θὰ κωλύεται εἰς τοῦτον. Ἄλλωστε ἡ ἐπένδυσις ἀφορᾷ τὰς νέας οἰκοδομὰς καὶ τὴν ἐπένδυσιν εἰς κατοικίας, αἱ ὁποῖαι παντελῶς δὲν θίγονται ἐν προκειμένῳ. Καὶ τρίτον ὁ ἰσχυρισμὸς περὶ ἀνασχέσεως τῆς οἰκοδομικῆς δραστηριότητος, θὰ ἐπαλήθευεν εἰς τὴν ἀντίστροφον περίπτωσιν, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ ρυθμίσεως. Διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ρύθμισις πολλάκις ὑφίσταται περίπτωσις χρονικῶν κενῶν ἐν τῇ μισθώσει, λόγῳ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ μὲν νὰ ἐπιτύχῃ χαμηλότερον μίσθωμα τοῦ δὲ νὰ ἐπιτύχῃ ὑψηλότερον.

§157Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προασπίζομεν, προστατεύομεν τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ κατὰ τὸ 5μηνον ἀκόμη τὸ προσεχὲς διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀναστολή.

§158Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ σᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν προστασίαν.

§159Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε πνεῦμα κάμετέ το.

§160Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι πνεῦμα, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πραγματικότης.

§161Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ, κ. Μπουρνιᾶ, σᾶς τὸ ἐπαναλαμβάνω ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε πνεῦμα κάμετέ το. Ἡ Κυβέρνησις ἀκούει τοὺς πάντας καὶ φέρει τὴν εὐθύνην τοῦ νομοθετήματος ὅπως τὸ παρουσιάζει. Λοιπόν, ὄχι πνεῦμα, κρίσεις ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος. Ὅπως τὸ ἔχομεν διατυπώσει οὕτω καὶ ζητοῦμεν νὰ ψηφισθῇ. Μὴ θέλετε νὰ εἴπωμεν διὰ τὸν καθ’ ἕνα περαιτέρω.

§162Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν κάμω πνεῦμα. Αὐτὰ ποὺ λέγετε, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀλήθεια.

§163Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ τὸ λέγω πνεῦμα, καὶ πνεῦμα ἀπαράδεκτον.

§164Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σᾶς τὸ χαρίζω.

§165Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ σᾶς τὸ χαρίζω.

§166Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). Ἐλέχθη ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς περιορισμὸν τῶν φορολογικῶν ἐσόδων. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ περιορισθοῦν τὰ φορολογικὰ ἔσοδα. Ἐὰν δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἁλματώδη ἄνοδον τῶν μισθωμάτων ἀναμφιβόλως θὰ ὑπάρξῃ ἐνδεχόμενον μειώσεως τῶν φορολογικῶν ἐσόδων. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ ἐσόδων. Πρόκειται περὶ φορολογίας καὶ καταναλώσεως καὶ δὲν πιστεύω νὰ ἠννόῃ τοῦτο ὁ κ. συνάδελφος.

§167Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν θέλω νὰ κάμω διακοπήν, ἀλλὰ θὰ λάβω τὸν λόγον ἀμέσως νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§168Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). Προετάθη ἐπίσης, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐντοπίσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ εἴτε εἰς περιωρισμένας ζώνας, εἴτε εἰς περιωρισμένας κατηγορίας. Ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ δὲν ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν προτέρων, πρὶν προχωρήσῃ εἰς τὴν συγκεκριμένην μελέτην, νὰ γνωρίζῃ ἐὰν πράγματι, ὅπως εἶναι ἐνδεχόμενον, θὰ περιορίσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν εἰς ὡρισμένας ζώνας ἢ εἰς ὡρισμένας κατηγορίας. Πρὶν ἢ ὅμως ἔχῃ πλήρως ἀποκρυσταλλώσει ἀπόψεις ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, τὸ ὁποῖον εἶναι δυσχερὲς καὶ ἀπαιτεῖ μακρὰν μελέτην καὶ τὸ ὁποῖον ἀκόμη τελεῖ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν, εἰς πλείστας χώρας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπεδιώχθη ἁπλῶς εἰς τὸ μεσολαβοῦν διάστημα νὰ ἀποτραπῇ ἡ δημιουργία τῶν τετελεσμένων γεγονότων. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν συζητεῖται τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει ἀκριβῶς εἰς τὸ νὰ ἐμποδίσῃ δημιουργίαν τετελεσμένων γεγονότων, ἀνατροπὴν μιᾶς ὑφισταμένης καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ ἦτο δύσκολον νὰ διορθώσῃ τὸ νομοθέτημα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Εἶναι κἄτι ἀνάλογον μὲ ἐκεῖνο ποὺ γίνεται προκειμένου περὶ τῶν τελωνειακῶν νομοσχεδίων. Ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον αὐτὸ τῶν ἀναστολῶν ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν. Κατ’ ἀρχὴν προκειμένου περὶ μιᾶς τόσον περιωρισμένης χρονικῆς διαρκείας ἀναστολῆς ἡ γενικότης, ἡ ἁπλότης καὶ ὁ αὐτοματισμὸς εἶναι προτιμότερα. Ἀλλὰ ἀπὸ πλευρᾶς οὐσίας, εἰς τί θὰ συνίστατο τὸ ἔργον τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν; Δοθέντος, ὅτι ἡ κατευθυντήριος γραμμὴ θὰ ἦτο ἡ ἀναστολὴ ἐπικειμένης εἰσαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ, ὁ Πρόεδρος θὰ ἐχορήγη ὁπωσδήποτε τὰς ἀναστολάς. Διατὶ συνεπῶς νὰ ἀναμιγνύωμεν τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν; Ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ δημιουργήσωμεν νέας δίκας, ἢ διὰ νὰ ὑποβάλωμεν τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς περιττὰς δαπάνας; Ἔπειτα τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κριθῇ θὰ ἦτο τὸ αἴτημα αὐξήσεως τοῦ μισθώματος, τὸ ὁποῖον θὰ προέβαλεν ὁ ἐκμισθωτὴς ἔναντι τοῦ μισθωτοῦ. Ἀλλὰ ὁ ἐκμισθωτὴς ληξάσης τῆς μισθώσεως οὐδὲν θὰ ἔλεγε περὶ αὐξήσεως τοῦ μισθώματος. Δὲν θὰ ἔθετε ζήτημα αὐξήσεως. Ἁπλῶς θὰ ἐστρέφετο πρὸς ἄλλον, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἐφρόντιζε νὰ ἐκμισθώσῃ τὸ μίσθιόν του. Καὶ συνεπῶς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ πρόβλημα διὰ νὰ ἀχθῇ τοῦτο ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν. Μᾶς παρετηρήθη ὅμως, ὅτι ἀφοῦ εἰσάγετε τὴν διαδικασίαν τοῦ Προέδρου προκειμένου περὶ ἐκδοθεισῶν ἤδη ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, διατί δὲν τὴν γενικεύετε ἐφ’ ὅλων τῶν περιπτώσεων; Ἡ ἀπάντησις εἶναι πάρα πολὺ ἁπλῆ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναστείλωμεν διὰ νόμου ἐκδοθείσας ἤδη ἀποφάσεις, διότι τοῦτο σημαίνει πρᾶξιν ἀντισυνταγματικήν, σημαίνει ἐπέμβασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαστικῆς. Αἱ ὑποθέσεις ἐκρίθησαν ἤδη καὶ ὑπήχθησαν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ δικαστοῦ. Δὲν δυνάμεθα διὰ τῆς γενικῆς διατάξεως νὰ τὰς ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὸν δικαστήν. Καὶ παρέχομεν τὴν δυνατότητα εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 634 νὰ παρέμβῃ πρὸς ρύθμισιν. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ περὶ τῆς ἀναγκαιότητος τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης καὶ περὶ τῆς νομιμότητός του, περὶ τῆς ἐντάξεώς του δηλαδὴ ὀργανικῶς εἰς τὴν ὑφισταμένην ἀστικήν μας νομοθεσίαν καὶ περὶ τοῦ ἐπείγοντος τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔχετε ὅλοι πεισθῆ. Βεβαίως, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν πολλαὶ ἀπόψεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικὴν ρύθμισιν. Ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται, ὅτι ἡ εἰδικὴ ρύθμισις τοῦ προβλήματος τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης θὰ γίνῃ κατὰ τὸν πλέον ὁλοκληρωμένον τρόπον. Καὶ εἰς αὐτὸ θὰ συνεργασθοῦν ὅλαι αἱ πλευραὶ καὶ ἡ πλευρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ἡ πλευρὰ τῶν μισθωτῶν. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ἐδῶ πρὸς συζήτησιν, θὰ τυγχάνῃ τῆς γενικῆς ἐπιδοκιμασίας ἀμφοτέρων τῶν ἐνδιαφερομένων μερίδων. (Χειροκροτήματα).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§170Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποθέτω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ νὰ μὴ ἐπείσθη, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἄριστα μελετημένος εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Μᾶς τὸ ἀνέπτυξε καὶ μᾶς εἶπε πῶς πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν Ἑλλάδι καὶ πῶς ἐφαρμόζεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἀπορῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ ἕνα μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ἁρμόδιον, εἶναι πλήρως ἐνημερωμένον, διὰ ποῖον λόγον αὐτὴ ἡ ἀναταραχή, πρὸς ποῖον λόγον αὐτὴ ἡ πονηρὰ διάταξις, διότι περὶ πονηρᾶς διατάξεως πρόκειται, τῆς αὐτομάτου μὴ παρατάσεως τῆς λήξεως τῶν μισθώσεων. Διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔφερε τὸν νόμον σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ; Μὲ ἔψεξε προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργός, διότι εἰσῆλθον εἰς τὴν οὐσίαν, ἐνῷ ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τῶν φόβων, ὅτι δὲν θὰ ἔλθῃ ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Καὶ σήμερον, ἀκόμη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς ὡμίλησε καὶ μᾶς ἀνέπτυξεν ἄλλο θέμα, ἄσχετον μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης καὶ μάλιστα ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν ἁρμοδιώτερον Ὑπουργὸν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἔρχεται σήμερα ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ μᾶς ἀναπτύσει ὅλα τὰ περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης θεωρητικῶς καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν του ἄποψιν, λέγω δὲ θεωρητικῶς, διότι εἶπεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ μελετώμενα περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης μέτρα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δύναται νὰ συμβαίνῃ μεταξὺ τῶν βουλευτῶν οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀναπτύσουν θεωρητικάς των ἀπόψεις ἐπὶ ἑνὸς θέματος. Ἀλλὰ δὲν ἀνέμενα καὶ μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐπισήμως νὰ λέγῃ, ὅτι «αὐτὰ πιστεύω», ἀλλὰ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ μέτρα ποὺ μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις. Αὐτά, ὁμολογῶ, μὲ ἀφήνουν ἔκπληκτον. Διατί ἐκουράσθη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐπαγγελματικὴ προστασία τῶν καταστημάτων; Μήπως δὲν εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ἡμεῖς; Ἀλλ’ ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ προστασία αὐτή, ὅπου τὸ ἐπιτρέπουν αἱ προϋποθέσεις ὅπου ἐπιβάλλεται. Τὸ ἐμπορικὸν ὄνομα, τὸ σῆμα, κλπ. εἶναι αἱ προϋποθέσεις ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ καθορίσωμεν τὸ εἶδος καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν μέτρων ποὺ θὰ λάβωμεν. Θέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ ληφθοῦν μέτρα, ἀλλὰ τῶν μέτρων αὐτῶν πρέπει νὰ διαπιστωθοῦν δικαστικῶς αἱ προϋποθέσεις. Ἐπίσης εἴμεθα σύμφωνοι καὶ δὲν ἀνεχόμεθα τὴν ἐκμετάλλευσιν εἰς βάρος τῶν ἐπαγγελματιῶν. Αὐτὰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰς προστατεύσῃ, δὲν ἔχει ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν λῆψιν ἑνὸς μέτρου συλλήβδην. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ποῖος εἶπεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀνάσχεσιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Τοῦ ἀπαντῶ. Τὸ εἶπον ἐγώ, μεταφέρων ἐδῶ τὴν διαμαρτυρίαν καὶ τὴν ἀνησυχίαν τῶν μηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ καὶ αὐτό, ἡ χρυσοφιλία, καὶ δὲν θὰ μεταφερθοῦν ὑλικὰ καὶ χρήματα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. Εἶπεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ κἄτι ἄλλο ὁ κ. Ὑφυπουργός, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξητε ἰδιαιτέρως καὶ τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, ποὺ εἶναι καὶ οἰκονομολόγος, διατί θὰ συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ ἀφοῦ δὲν θίγομεν τὰς νέας οἰκοδομὰς καὶ τὰ ὑπὸ κατασκευὴν κατὰ τὸ ΚΗʹ ψήφισμα; Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, κάμνομεν τὸ χειρότερον, κάμνομεν αὐτὸ ποὺ χωρίζει ὁλόκληρον τὴν κοινωνίαν, τὸν χωρισμὸν εἰς θιγομένους καὶ μή, εἰς προστατευομένους καὶ μὴ προστατευομένους. Ἀλλὰ καὶ ἂν συμβῇ αὐτό, ποῖος θὰ μᾶς πιστεύσῃ, ὅτι μίαν πρωΐαν δὲν θὰ ἔχῃ ὁ μέλλον Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ μᾶς πῇ, ὅτι κοινωνικοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ οἰκοδομαί; Γι’ αὐτὸ ἡμεῖς ἐπιμένομεν νὰ ἀποφαίνεται ὁ δικαστὴς περὶ τῶν προϋποθέσεων καὶ ἂς ἀφήσωμεν τὸ ἐνοικιοστάσιον τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις δὲν θέλει νὰ τὸ παραδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δηλαδὴ κάμνομεν νέον ἐνοικιοστάσιον. Ἂς εἶναι ἐλεύθερον τὸ μίσθωμα καὶ ἂς ἔλθῃ ὁ νόμος νὰ τὸ καθορίσῃ. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα δημοσίευμα εἰς μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία δὲν πρόσκειται εἰς τὴν ΕΡΕ, εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΕΣΤΙΑ». Τίτλος τοῦ δημοσιεύματος. «Τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον». Εἶναι ἕνα δημοσίευμα ἑνὸς δικηγόρου τῆς πρωτευούσης. Εἶναι λοιπὸν ἐνοικιοστάσιον, καὶ ἂς λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι.

§171Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ εἶπα καὶ τὸ ξαναλέγω: Δὲν κάμνομεν ἐνοικιοστάσιον.

§172Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τότε, τί κάμετε;

§173Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Αὐτό, τὸ ὁποῖον γράφει. Οὔτε κάμνομεν νέον ἐνοικιοστάσιον, οὔτε θὰ κάμωμεν. Θέλετε νὰ λέτε, ὅτι κάμνομεν; Λέγετέ το. Ὁ λόγος εἶναι ἐλεύθερος.

§174Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ κατηγόρησε καὶ πρὸ ὀλίγου, ὅτι κάμνω πνεῦμα. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; «Δὲν κάμνω ἐνοικιοστάσιον, ἀλλὰ δεσμεύω».

§175Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης.). Ποῦ βλέπετε, ὅτι δεσμεύω; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ! Πουθενά

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε.Ρ.Ε.). Οἱ 5 μῆνες;

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐσεῖς δὲν λέτε διὰ τοὺς 5 μῆνες. Ἀλλὰ ὅτι ἐπειδὴ μετὰ 5 μῆνες θὰ ἔλθῃ ἄλλος Ὑπουργὸς νὰ τοὺς κάμῃ 25 καὶ ἄλλος 125! Εἶναι συζήτησις αὐτή, ἐπὶ ἑνὸς ἁπλοῦ νομοσχεδίου; Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα;

§178Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διηρωτήθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: Καὶ ἐγὼ δὲν ἀντελήφθην, εἶπε, πῶς θὰ χάσῃ ἔσοδα τὸ Δημόσιον. Θὰ τοῦ δώσω τὴν ἀπάντησιν καὶ τὴν ἀπόδειξιν. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἦτο στὴν Ἑλλάδα κατὰ τὴν κατοχήν, ὅτε εἶχε παραλύσει πᾶσα πρᾶξις ἐπὶ τῶν ἀκινήτων. Φαίνεται, ὅτι δὲν γνωρίζει, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ὑπῆρχε ἔσοδον ἐξ οἰκοδομῶν, ἐνῷ σήμερον καὶ ἀπὸ τὸν φόρον μεταβιβάσεως καὶ ἀπὸ τὸν φόρον κληρονομιῶν καὶ ἀπὸ τὸν φόρον δωρεῶν καὶ ἀπὸ τὸν φόρον εἰσοδήματος καὶ ἀπὸ τὰ τέλη χαρτοσήμου, ὁ προϋπολογισμὸς εἰσπράττει ἱκανὸν ἔσοδον. Ἐὰν σταματήσῃ καὶ θὰ σταματήσῃ,— περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κ. Ὑπουργέ,— θὰ σταματήσῃ ἡ οἰκοδομικὴ δραστηριότης, θὰ σταματήσουν αἱ μεταβιβάσεις, διότι οὐδεὶς θὰ πηγαίνῃ νὰ ἀγοράσῃ δεσμευμένον ἀκίνητον, εἰς τὸ κυριώτερον, τὸ οὐσιαστικώτερον τμῆμα του, τὰ μαγαζιά, τὰ καταστήματα. Θὰ ὑπάρξῃ, λοιπόν, μείωσις τῶν ἐσόδων καὶ προειδοποιοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, μείωσις ἱκανὴ τῶν ἐσόδων. Ἀλλά, δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, κ.κ. βουλευταί. Κατ’ ἐμὴν γνώμην — ἴσως νὰ σφάλλω — τὸ θέμα δημιουργεῖ καὶ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὑπάρχουν ἐκμισθωταὶ οἱ ὁποῖοι πράγματι κάμουν κατάχρησιν τοῦ δικαιώματός των. Καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, εἴπομεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀλλ’ εὐτυχῶς καὶ αἱ δύο ἀπόψεις συνεφώνησαν, εἰς τὸ ὅτι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμός. Οἱ ἐκμισθωταὶ αὐτοί, διὰ νὰ καταδολιευθοῦν τὸ δημόσιον, κάμνουν τὸ ἑξῆς: Εἶναι ἐδῶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἢ ἀνεχώρησεν;

§179ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ἀνεχώρησεν.

§180Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔκαμε μίαν διάλεξιν, μίαν θεωρητικὴν κατασκευὴν καὶ ἀπῆλθεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμᾶς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου. Αὐτοί, λοιπόν, οἱ κακοὶ ἐκμισθωταί, προκειμένου νὰ ἐκμισθώσουν ἕνα κατάστημα, ἕνα μίσθιον, ἐφρόντισαν νὰ τὸ ἐκμισθώσουν μὲ πλασματικὸν ἐνοίκιον, ὄχι μὲ τὸ ἐνοίκιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰσπράττουν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν φορολογίαν. Π.χ., δι’ ἕνα μίσθωμα 30.000 δρχ. εἶναι πιθανότατον, ὅτι ἔχει γραφῆ στὸ μισθωτήριον ποσὸν 15.000 ἢ 20.000 δρχ. Λήγει τώρα ἡ μίσθωσις. Ὁ κ. ἐκμισθωτὴς ζητεῖ τὰς 30.000 ἢ τὰς 35.000 καὶ ὁ μισθωτὴς λέγει: Βρὲ τὸν ἄθλιον, 15.000 εἶναι καὶ μοῦ ζητᾷ τὸ διπλάσιον. Διατί ἔγινε αὐτὴ ἡ συμπαιγνία εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Ἐὰν τὴν νομιμοποιήσωμεν αὐτὴν τὴν συμπαιγνίαν, ποῖος ζημιοῦται καὶ ποῖος πλήττεται; Ἕνας καὶ μόνον. Τὸ δημόσιον. Καὶ ποῖος ὠφελεῖται; Ὠφελεῖται ἕνας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ μειωμένην, ἐν σχέσει πρὸς τὰς μισθωτικὰς συνθήκας, τὴν ἀγοραίαν μισθωτικὴν ἀξίαν, δηλαδὴ ὁ ἐκμισθωτής. Αὐτὸ εἶναι πρέπον; Αὐτὸ εἶναι δίκαιον; Εἶναι ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος; Ἰδού, λοιπόν, πῶς ἀποδεικνύεται, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐκπλήσσεται, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶπε μὲ μίαν ἁπλότητα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: Διατὶ ἐζητήσαμεν νὰ διατάξῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν καὶ τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην περίπτωσιν. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἐξήγησα, ὅτι μία περίπτωσις...

§181Σ. ΤΣΑΠΑΡΑΣ. Οὕτως ἢ ἄλλως, κ. συνάδελφε, θὰ ἐκλέπτετο τὸ δημόσιον...

§182Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ ἐκάκισα αὐτὸν τὸν ἰδιοκτήτην προνομιακῶς. Καὶ αἱ δύο περιπτώσεις, δὲν πρέπει νὰ προστατευθοῦν, ἀλλὰ ἡμεῖς θὰ τὸ κρίνομεν αὐτὸ ἢ τὸ δικαστήριον; Ἰδοὺ τὸ θέμα. Εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν καθίσταται ἁρμόδιος διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ εἴμεθα σύμφωνοι. Εἰς τὴν ἄλλην, ὅμως, περίπτωσιν, διατί μᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι τάχα θέμα προσηλώσεως εἰς τὸ Σύνταγμα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, ἄριστος νομικός; Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὴν τὴν κρίσιν δὲν τὴν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ σᾶς εἴπω, μεθ’ ὅσα κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἐτόνισεν, ὁ ἐκλεκτὸς νομικὸς καὶ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, τὶ γράφει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Λέγει, λοιπόν: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἰδού, λοιπόν, ὅτι εἰς τίποτε δὲν παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἀπὸ τὸν Κώδικα. Καθημερινῶς νομοθετοῦμεν καὶ ἀναθέτομεν εἰς τοὺς δικαστὰς τὴν ἐπίλυσιν δικαστικῶν διαφορῶν. Τὰ προσωρινὰ μέτρα εἶναι γνωστά. Κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 634 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, ὅτι εἶναι ἁρμοδιότης ἀνέκαθεν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Πρὸς τί, λοιπόν, νὰ ἀποφύγητε αὐτὸ καὶ νὰ μὴ ἀναθέσητε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἀπαλλαγῆτε καὶ σεῖς, νὰ ἀπαλλαγῶμεν καὶ ἡμεῖς, ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν, ὅτι δὲν θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ φέρετε νέον νόμον; Διότι ἡ πίεσις τῶν πραγμάτων θὰ σᾶς ὑποχρεώσῃ πρὸς τοῦτο. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, προχθές, ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του, τὸ εἶπεν. Ἀκούσατε, τὶ εἶπε: «Καὶ διὰ τοῦτο ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, ... (ἀναγινώσκει)...». Καλῶς ἔπραξε καὶ τὰ λέγει αὐτά. Ἀλλὰ κρίνατε σεῖς πλέον, ἐὰν προαγάγωμεν τὸν συλλογισμὸν καὶ ἂν δημιουργοῦμεν ἄλλο θέμα, νομοθετοῦντες τοῦτο: «Δὲν εἶναι Συνταγματικὴ Διάταξις» «... (Ἀναγινώσκει)...». Μᾶς λέγει, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι τίποτε δὲν μὲ ἐμποδίζει αὔριον νὰ ἔλθω νὰ σᾶς εἴπω, δὲν ἐμελέτησα, δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα διὰ τὸν Αʹ ἢ Βʹ λόγον. Ζητῶ νέαν παράτασιν καὶ αὐτὸ θὰ συμβῇ διὰ δευτέραν καὶ τρίτην φοράν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§183Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ μὲ προκαλεῖτε, δεχθῆτε τὴν ἀπάντησιν.

§184Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μαλώνωμεν.

§185Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σεῖς νὰ μὴ μαλώνετε. Μὴ νομίζετε, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἂν θελήσετε καὶ καυγᾶ, εἶμαι πρόθυμος.

§186Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι καὶ εἰς καυγάδες εἶναι ἱκανός, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐφ’ ὅσον ζητεῖται ἡ παραπομπή του διὰ σωματικὰς βλάβας. Κἄποιον ἐβούτηξεν, ὁ κ. Ὑπουργός.

§187Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μὴ δίδετε κακὸν παράδειγμα, διότι θὰ ἔχῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν. Μὴ προκαλῆτε. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι καθαρῶς θέμα νομικόν, θέμα συνταγματικόν. Ἔχετε δικαίωμα νὰ ἔχετε τὰς ἀπόψεις σας καὶ ὁ μακαρίτης ὁ Μπαλῆς, εἶχε τὴν γνώμην του. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω τὴν ἰδικήν μου. Καὶ ὅταν ἔχω τὴν ἐκφράζω καὶ δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὴν εἰρωνεύεσθε. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς προθεσμίας, παραποιεῖτε πάλιν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον.

§188Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν παραποιῶ. Ὅταν λέγετε αὐτὴν τὴν φράσιν...

§189Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ τὰ παραποιεῖτε.

§190Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὰ ἀνέγνωσα.

§191Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δὲν τὰ βλέπετε καλά. Δὲν τὰ διαβάζετε καλά. Θέλετε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν τὰ καταλαβαίνετε; Δὲν τὸ τολμῶ. Τί εἶπον ἐγώ; Εἶπον, ὅτι εἰς τὸ ἀρχικόν μου νομοσχέδιον, εἶχα θέσει προθεσμίαν μέχρι 31.12, διὰ νὰ δώσω ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον χρόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἑτοιμάσῃ τὸ νομοθέτημα, περὶ προστασίας ἐπαγγελματικῆς στέγης, τὸ ὁποῖον οὔτε ἁπλοῦν, οὔτε εὐχερὲς εἶναι, εἶναι πολύπλοκον. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εἶπε, 31 Αὐγούστου. Τὸ περιώρισεν εἰς τὰς 31 Ὀκτωβρίου. Τὰ εἶπον αὐτά. Μέχρι τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ ἄρθρου 35. Διατί; Διότι διεῖδον, ὅτι ὁ Νοέμβριος καὶ ὁ Δεκέμβριος, τὸ εἶπον καὶ πάλιν προχθές, ὅτι εἶναι πλέον ἐργασίαι τῆς ὁλομελείας τοῦ σώματος, ὄχι πλέον αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ προβλέπω, ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ προβλέπω, ὅτι αἱ ἐργασίαι αἱ νομοθετικαὶ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ σώματος, δὲν θὰ ἐπιτρέψουν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς τόσον εὐρέος θέματος, ὡς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης καὶ προσέθεσα. Μοῦ προετάθη νὰ δεχθῶ τὸν περιορισμὸν τοῦ χρόνου μέχρι 31 Αὐγούστου καὶ συγχρόνως νὰ τεθῇ εἰς τὸ νομοθέτημα ποὺ συζητοῦμεν, νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ Β. Διατάγματος, νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν μέχρι τέλους τοῦ Ὀκτωβρίου. Καὶ εἶπον, διατί νὰ τὸ κάμω αὐτό; Ὁ καθορισμὸς τοῦ χρόνου 31 Ὀκτωβρίου, τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι συνταγματικὴ διάταξις. Δὲν εἶναι καθωρισμένος χρόνος, σταθερὸς καὶ ἀμετάβλητος. Δηλαδή, δὲν ἔχομεν καμμίαν ὑποχρέωσιν, ὡς Κυβέρνησις, νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλον τὸν χρόνον μέχρι 31 Δεκεμβρίου. Ἀλλά, ἐὰν θὰ ἠμπορέσωμεν ἐνωρίτερον νὰ ἔχωμεν τὸν χρόνον, ὡς ἐκεῖ, Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου, καὶ ὄχι ἂν δὲν ἠμπορέσωμεν, νὰ ζητήσωμεν παράτασιν δι’ ἄλλο ἓν ἔτος, δὲν εἶπον ἐγὼ τοιοῦτον πρᾶγμα.

§192Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δηλαδή, δηλοῖτε, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι δὲν θὰ ζητήσετε ἄλλην προθεσμίαν, πέραν τῆς 31.10;

§193Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐδήλωσα καὶ δηλῶ, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ ἑτοιμάσῃ τὸ νομοθέτημα περὶ προστασίας ἐπαγγελματικῆς στέγης. Καὶ πρόβλεψίς μας εἶναι, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἑτοιμάσει πρὸ τῆς 31 Ὀκτωβρίου. Αὐτὰ εἶπον καὶ αὐτὰ ἐπαναλαμβάνω.

§194Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἄν δὲν τὸ ἔχετε ἕτοιμον;

§195Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐὰν δὲν τὸ ἔχωμεν ἕτοιμον...

§196Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πάλιν ἐδῶ εἴμαστε.

§197Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μὲ τὸ ἄν, συζήτησις σοβαρά, δὲν γίνεται. Ἐὰν δὲν τὸ ἔχωμεν ἕτοιμον, θὰ μᾶς ἐλέγξητε. Ἡμεῖς ἐδῶ θὰ εἴμεθα. Ἐὰν θέλητε νὰ εἶσθε καὶ σεῖς ἐδῶ καὶ νὰ συζητήσωμεν. Ἡμεῖς θὰ εἴμεθα ἐδῶ καὶ ἐφέτος καὶ τοῦ χρόνου καὶ τὸν ἄλλον χρόνον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§198Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς ποίαν πτέρυγα θὰ εἶσθε;

§199Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐδῶ θὰ εἴμεθα. Ἐὰν δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου, θὰ μᾶς ἐλέγξητε. Μὲ ἐπροκαλέσατε. Ἔπρεπε νὰ πάρετε τὴν ἀπάντησιν.

§200Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπω ἄλλην διακοπήν, οὔτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, οὔτε εἰς κανένα ἄλλον. Ἠμπορεῖτε, λοιπόν, νὰ χειροκροτῆτε, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἱκανοποίησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τοποθετῇ τὰ πράγματα ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ πεδίου, ἠμπορεῖτε νὰ χειροκροτῆτε καὶ νὰ λησμονῆτε τὴν οὐσίαν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι βέβαιον, ὅτι πολλοὶ ἔχετε σύμφωνον ἄποψιν μὲ ἡμᾶς. Ἄλλως τε, δύο συνάδελφοι, προχθές, ἔλαβον τὸν λόγον, οἱ κ.κ. Κίνιας καὶ Διαμαντόπουλος καὶ εἶπον, «διατί νὰ μὴ πάῃ εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν»; Αὐτὸ εἴπομεν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Δεκεμβρίου, συνεπῶς, ἂς ἀφήσῃ αὐτὴν τὴν εὔκολον τακτικὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι, ἐδῶ τὸ πρᾶγμα, εἶπον προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, δὲν ἐνδιαφέρει οὔτε τὴν ΕΡΕ, οὔτε τὴν ΕΚ, οὔτε τὴν ΕΔΑ. Ἐνδιαφέρει Ἕλληνας πολίτας, συγκρουόμενα εὐλόγως συμφέροντα καὶ πρέπει ἡμεῖς, νὰ εἴμεθα ὑπεράνω συμφερόντων, νὰ εἴμεθα ἀδιάβλητοι, νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοί. Καὶ αὐτὸ προσπαθῶ ἀπόψε νὰ ἀποδείξω. Δὲν ἐπῆρα τὴν θέσιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Διατί, λοιπόν, νὰ χειροκροτῆτε καὶ διατί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μετέθεσεν εὐχερέστατα μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ἱκανότητα, τὸ θέμα; Πάντως, ἀπέφυγε νὰ κάνῃ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν μὲ ἠνάγκασε νὰ ζητήσω. Διότι μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν γνωρίζω νὰ ἀναγινώσκω ἀπόψε. Διότι, δι’ ἐμέ, ἦτο σαφὴς ἡ προχθεσινὴ ἐπιφυλακτικότης του καὶ τοῦ εἶπον «δηλώσατε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ φέρετε, νὰ ζητήσετε ἄλλην παράτασιν». Δὲν τὸ ἔκαμε. Περιττόν, λοιπόν, νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν Συνταγματικὴν εὐαισθησίαν θὰ τὴν ἐννοοῦσα, ἂν ἐπρόκειτο περὶ θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ παρεβιάζομεν τὸ Σύνταγμα. Ἀλλά, ὅταν ἔχωμεν μίαν δέσμευσιν, ἔστω καὶ ἐπιβαλλομένην, διὰ τὰς ἀκραίας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, τί ἄλλο κάμνομεν εἰς ἰδιοκτησίας, τί ἄλλο κάμνομεν, παρὰ νὰ παραβιάζωμεν τὰ ἄρθρα 3 καὶ 17 τοῦ Συντάγματος, ὅπως ρητῶς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐκδοθεῖσαν ἤδη ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθην προχθές, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία λέγει: «Ἔκτακτοι καὶ γενικώτεροι λόγοι δικαιολογοῦν πλέον τὴν δέσμευσιν τῶν μισθίων». Ποῦ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἔκτακτοι καὶ γενικώτεροι λόγοι; Τοὺς ἔχετε; Δὲν τοὺς ἔχετε. Ἄρα παραβιάζετε τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ παραβιάζετε εἰς τὴν βασικωτέραν, τὴν θεμελιωδεστέραν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17. Τί ἀνησυχεῖτε, λοιπόν, ἐὰν ἀνετίθετο εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν νὰ λύσῃ αὐτὰς τὰς μικροπεριπτώσεις τῆς διατηρήσεως διὰ δύο–τρεῖς μῆνας τοῦ μισθωτοῦ εἰς τὸ κατάστημα.

§201Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης.

§202Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὀρθότατα μοῦ ὑπεμνήσθη θέμα πολὺ σπουδαῖον, κ.κ. βουλευταί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶπεν ἐδῶ, ὅτι ὑπάρχουν ἐκμισθωταί, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἑπτὰ καὶ ὀκτὼ φορὰς τὸ ἐνοίκιον. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας εἶπεν δύο–τρεῖς φοράς. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, 7–8 φοράς. Καὶ ἠρωτήθη ἀπὸ ἕναν ἔκπληκτον συνάδελφον. Μὰ ποῖοι εἶναι, ἐπὶ τέλους; Ζητεῖται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἐγώ, λέγω, μὲ ἐξέπληξε τὸ θέμα καὶ ἠσχολήθην καὶ ἠρώτησα, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔχει ἰδιοκτησίαν εἰς τὴν ὁδὸν Σταδίου καὶ μόνον ἕνα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι ἴσως ὑπὸ μίσθωσιν τὸ παρὰ τὴν Ὁμόνοιαν. Κάτω, κάτω, εἰς τὴν ὁδὸν Σταδίου. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν πρόκειται περὶ αὐτοῦ ἢ ἐὰν πρόκειται περὶ ἄλλου.

§203Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Τὸ παλαιὸν τοῦ Ἐλευθερουδάκη.

§204Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀγορά. Ἐκεῖνο ἀνήκει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζα. Ἔτσι μὲ ἐπληροφόρησαν. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι ἡ πληροφορία μας ἀσφαλής. Τοῦ Ἐλευθερουδάκη εἶναι ἰδιοκτησία. Εἶναι ἰδιοκτησία τὸ παρὰ κάτω τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἀπομένει τῆς ὁδοῦ Σταδίου, ποὺ καθώρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, τὸ πρὸς τὴν Ὁμόνοιαν. Λέγω, λοιπόν, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ περίπτωσις αὐτὴ καὶ ἔχωμεν τὴν μαρτυρίαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, πρέπει νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, κύριοι, ἔχουσαν μίαν χειροπιαστὴν περίπτωσιν, ποὺ δὲν φέρει ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νόμον, ἕνα νόμον μὲ ἕνα ἄρθρον ποὺ νὰ κάμνῃ ἀγορανομικὸν ἀδίκημα τὰς περιπτώσεις αὐτὰς διὰ νὰ συλληφθῇ αὐτὸς ὁ κακὸς ἐκμισθωτής, ὁ ὁποῖος κάμει μίαν τάξιν ὁλόκληρον νὰ ὑποφέρῃ. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι ἐκμισθωταί, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω καὶ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα παρακαλῶ νὰ ἀπασχοληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ τὸ φέρω καὶ μὲ ἐρώτησιν διότι γνωρίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἔχει μακρὰν παράδοσιν καὶ ἔχει εἰς χεῖρας της ὅλα τὰ ἀκίνητα τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ὁμογενῶν, διὰ νὰ τὰ διαχειρίζεται καὶ διὰ νὰ τὰ ἐκμισθώνῃ, διὰ νὰ κάμνῃ ὅλας τὰς πράξεις. Τὴν ἐμπιστεύονται οἱ ὁμογενεῖς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἔρχεται σήμερον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀντίδικος πρὸς τοὺς πελάτας της, ἀντίδικος πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τῆς ἀναθέτουν τὴν ἐντολὴν νὰ ἐνοικιάζῃ τὰ ἀκίνητά τους; Ἐάν, λοιπόν, ἔχεται ἀληθείας τὸ θέμα, τότε εἶναι ἐν δικαίῳ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἄλλως, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὀφείλει νὰ μᾶς δώσῃ περισσότερα στοιχεῖα διὰ τὸ θέμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης.

§205Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§206Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, θὰ λάβετε τὸν λόγον.

§207Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μά, μᾶς ταλαιπωρεῖτε, κ. Μπουρνιᾶ.

§208Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ μή ἀπαντήσω; Ἀπαντῶ εἰς δύο Ὑπουργούς. Δὲν κάμνω κατάχρησιν. Γνωρίζω, ὅτι θέλετε νὰ ὁμιλήσετε.

§209Η. ΗΛΙΟΥ. .... (Δὲν ἠκούσθη).

§210Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ ἀφήσω τὴν ΕΔΑ, διότι τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν. Ἐλέχθησαν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὥστε ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀπασχοληθῶμεν, θὰ ἔπρεπε ἄλλον νόμον νὰ συζητήσωμεν, κατάργησιν τῆς ἰδιοκτησίας.

§211Η. ΗΛΙΟΥ. Καθόλου.

§212Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καθ’ ἣν ὥραν ἐπιτρέπεται ἡ ὕπαρξις περιουσίας, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν, καὶ ἰδιοκτησίας, ἐδῶ λέγομεν αὐτοὺς τοὺς ἀφορισμοὺς περὶ πλουτοκρατίας....

§213Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κατανοοῦμεν τὸ πάθος, μὲ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε.

§214Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ κατάχρησις ὁδηγεῖ εἰς τὴν κατάργησιν.

§215Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι, θὰ τελειώσω, διότι, βλέπω, ὅτι τὸ ἐπιθυμεῖτε. Θὰ ὑπενθυμίσω πάλιν τὸ σχέδιον τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν τὸ αἴτημα τῶν ἐνδιαφερομένων, χρονολογούμενον ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1964, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα καὶ προχθές. Τοῦτο, δὲν ζητεῖ παράτασιν, ζητεῖ μίαν ἀποζημίωσιν. Διατί, ἡ Κυβέρνησις, νὰ γίνῃ βασιλικωτέρα τοῦ Βασιλέως; Σᾶς εἶπον προχθές, τί λέγετε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. «Ὁ μισθωτής, ληξάσης τῆς μισθώσεως, δὲν δύναται νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ μίσθιον παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ ἐκμισθωτοῦ... «... (ἀναγινώσκει)...». Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ συνταγματικόν. Ἐδημιούργησε, διὰ τῶν κόπων του, διὰ τῆς πελατείας, διὰ τῆς φήμης του, δικαιώματα. Νὰ ἀποζημιωθῇ διὰ τὰ δικαιώματα αὐτά. Τὸ ἄλλο θίγει τὸ Σύνταγμα, παραβιάζει τὴν ἰδιοκτησίαν. Ἰδοὺ ἡ ἄποψις τῶν ὑπευθύνων. Καὶ ὅταν ἔχωμεν, λέγω, τοὺς ὑπευθύνους, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ πάρετε αὐτὴν τὴν κραυγὴν τῶν ἀνευθύνων τοῦ πεζοδρομίου; Ἔχετε τὸ ὑπεύθυνον σῶμα, τὸ Ἐμποροβιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον. Ἀκολουθήσατε τὰς ὑποδείξεις του καὶ ἐν τῷ μεταξύ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν καὶ κάμνω ἔκκλησιν καὶ πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, νὰ ἀναθέσωμεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν. Ἔχω κάμει τὴν τροπολογίαν, μελετήσατέ την, κ.κ. συνάδελφοι. Δὲν ἀλλάζει τίποτε καὶ ὁ χρόνος παραμένει 31 Ὀκτωβρίου. Ὁ δικαστὴς θὰ εἶναι ἁρμόδιος καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις καὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς ἐξώσεως καὶ τῆς παρατάσεως τῆς μισθώσεως. Δὲν ὑπάρχει θέμα διαφωνίας, κ. Ὑπουργέ. Ὑπάρχει θέμα ἐμμονῆς σας, ἡ ὁποία δὲν λέγω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὰς προθέσεις σας, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πρόξενος ὅλων τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερα εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ζημίας πρὸς τὸ δημόσιον, ζημίας πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ἰδίᾳ τῶν μισθωτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εὑρίσκουν, ἐπὶ τέλους, χαζοὺς εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ φτιάχνουν κτήματα καὶ νὰ τὰ δεσμεύουν οἱ ἔξυπνοι. (Χειροκροτήματα).

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκου, ἔχει τὸν λόγον.

§217Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ἄρσεως ἀσυλίας, θὰ γίνῃ ἀπόψε;

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἀνεβλήθη δι’ εὐθετώτερον χρόνον.

§219Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ δηλωθῇ, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ οὔτε σήμερον, οὔτε αὔριον, διότι ὡς γνωστόν, οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν αὐτό, δεδομένου, ὅτι ἑκάστην Παρασκευὴν ἀναχωροῦν διὰ τὰς ἐπαρχίας των.

§220Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θεωρῶ, ὅτι εἶναι εὔλογον τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος σπουδῆς διὰ τὴν ψήφισιν τῆς ἄρσεως ἀσυλίας. Ἀρκετὸν χρόνον παρέμεινε καὶ νομίζω, ὅτι δύναται νὰ παραμείνῃ καὶ ἐπ’ ὀλίγον ἀκόμη. Συνεπῶς, συμφωνῶ καὶ ἐγώ, οὔτε σήμερον, οὔτε αὔριον νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία.

§221Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Οὔτε τὴν Δευτέραν.

§222Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις δὲν συμφωνεῖ διὰ τὴν Δευτέραν. Ἡ Δευτέρα εἶναι ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας. Δυστυχῶς, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν συντείνετε εἰς τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι ἕκαστος ὁμιλητὴς δύναται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν καί, δυστυχῶς, τοῦτο δὲν ἐτηρήθη.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπαμε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀναβάλλεται ἐπ’ ἀόριστον.

§224Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Θὰ συζητηθῇ ἀπόψε ἄλλο νομοσχέδιον;

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἄλλων νομοσχεδίων. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν 25 συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§226Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὀρθῶς ἔθεσεν, ὁ κ. συνάδελφος, τὸ ἐρώτημα. Διότι, ἐδῶ παρίστανται σωματοφύλακες ἄλλων Ὑπουργῶν, ἀναμένοντες νὰ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδιά των. Δηλῶστε το, διὰ νὰ ἀναχωρήσουν.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φυσικά, δὲν πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἄλλο νομοσχέδιον.

§228Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι καὶ σωματοφύλακες, ὅπως τοὺς ἀπεκάλεσεν, ὁ κ. συνάδελφος. Πάντως, ὀρθὸν εἶναι νὰ δηλωθῇ ἂν πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ νὰ γνωρίζουν οἱ παριστάμενοι ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τῶν Ὑπουργείων, ἂν θὰ παραμείνουν ἢ νὰ ἀναχωρήσουν.

§229Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνω παράκλησιν πρὸς τὴν Βουλήν, νὰ θελήσῃ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀπόψε, εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ τὴν Δευτέραν νὰ συζητηθῇ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ὁπότε θὰ ἀναπτύξουν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις των.

§230Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀπὸ πλευρᾶς μου, δέχομαι, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ συνεδρίασις λήξῃ τώρα. Παρίστανται, κ. Πρόεδρε, μόνον 30 βουλευταί καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ κάμωμεν δεκτὴν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Φράγκου, ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ μετὰ τὸν λόγον του, θὰ ἀποφασίσωμεν.

§232Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ἂς ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ φαίνεται μικρόν, εἶναι πολὺ μεγάλο. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, πρὸ 50 ἐτῶν, λόγῳ τῶν τότε ἐπικρατουσῶν συνθηκῶν, ἠναγκάσθη νὰ θεσπίσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ἐψηφίσθη διὰ τὰς περιστάσεις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ἔζησεν ἐπὶ 50 ὁλόκληρα χρόνια, πρᾶγμα πολὺ σύνηθες εἰς τὴν Ἑλλάδα. Λόγῳ τῆς παρατηρηθείσης ἀνοικοδομήσεως, τὸ ἐνοικιοστάσιον ἔχει καταντήσει ἐμπόρευμα, χωρὶς ἀξίαν. Τὰ γραφεῖα, τόσον εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅσον καὶ εἰς τὰς ὑπολοίπους πόλεις, παραμένουν ἄδεια. Ἑπομένως, δὲν βλέπω, ποῖοι οἱ λόγοι τῆς παρατάσεως τῶν ληξασῶν μισθώσεων διὰ τὰ γραφεῖα. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ διὰ τὰς κατοικίας. Ὅλοι φροντίζουν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς καινουργῆ σπίτια καὶ ὀλίγοι εἶναι οἱ ἐξακολουθοῦντες νὰ παραμένουν εἰς παλαιά. Διὰ τὰ καταστήματα, πράγματι, μία ὁμὰς μεγαλεμπόρων τῶν κεντρικῶν δρόμων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπὸ τοῦ 1940 μάθει νὰ μὴ πληρώνουν σχεδὸν ἐνοίκιον, λόγῳ τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐπιθυμεῖ τὴν διατήρησιν τοῦ καθεστῶτος αὐτοῦ, μολονότι οἱ ἐλεύθεροι ἐνοικιασταί, ζητοῦν νὰ ἀφεθοῦν τὰ ἐνοίκια εἰς τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμόν. Διότι, πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐπὶ ἴσοις ὅροις συναγωνισμός, ὅταν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ δρόμου καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐμπορικῆς ἀξίας, καταστήματος, ἄλλος καταβάλλει μίσθωμα 5.000 καὶ ἄλλος 50.000 δρχ. Συνεπῶς, ἐν τῇ οὐσίᾳ, δὲν ὑπάρχει ἐνοικιοστάσιον. Ὁ κ. Ὑπ. Δικαιοσύνης, ἐπὶ 15θήμερον, ἐξήγγειλεν εἰς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου καὶ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα διὰ τοῦ ραδιοφώνου καὶ τοῦ Τύπου, ὅτι κατώρθωσε νὰ καταργήσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἤσκησεν, ὅπως εἶπα, ἀπὸ 50ετίας. Μετ’ ὀλίγας, ὅμως, ἡμέρας, μία ἄλλη ὁμὰς πολιτῶν, θιγομένη, ἠπείλησε πορείας κλπ. καὶ εἰς μίαν συγκέντρωσίν της προσῆλθεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ἐξήγγειλεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει σκοπὸν νὰ ἐξαγγείλῃ προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης κλπ. Κατόπιν τούτου, ἐπερίμενα, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, θὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ἥξεις ἀφίξεις καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπαγγελματικῆς στέγης.

§233Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶπα ἐγώ, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπαγγελματικῆς στέγης; Εἶπα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐνοικιοστάσιον.

§234Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Μάλιστα, τὸ εἴπατε. Ἀλλὰ πάλιν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπὶ 15 ἡμέρας, καθημερινῶς, ἀπὸ ραδιοφώνου, μετέδιδε τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος. Ἐνόμιζα, λοιπόν, ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν, τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ ἔφερε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος πιστεύω ἀπόλυτα, ὅτι μὲ βαρειὰ καρδιὰ τὸ ὑποστηρίζει. Κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι νόμος ἀναγκαστικός, εἶναι ἐνοικιοστάσιον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ τῶν μισθώσεων θὰ ἀποφασίζῃ ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ κυβερνᾷ κανεὶς τὸν τόπον αὐτόν. Ὅταν κυβερνᾶται ὁ τόπος καὶ τὴν μιὰ φορὰν λέμε, ναί, καὶ τὴν ἄλλην ὄχι, αὐτὸ θὰ πῇ, ὅτι ὁ τόπος δὲν κυβερνᾶται καλῶς. Ὅταν μία τάξις ἀπειλήσῃ πορείαν, ὅταν μία τάξις ἀπειλῇ συλλαλητήριον, τότε ἡ Κυβέρνησις, ὑπόσχεται λύσιν τῶν αἰτημάτων της.

§235Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Αὐτὸ θὰ πῇ Δημοκρατία.

§236Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ θὰ πῇ Λαοκρατία. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος εἶναι ἀναγκαστικός, εἶναι ἐνοικιοστάσιον. Ἀκόμη καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΚ εἰς τὰς συζητήσεις ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶχον πιστεύσει, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀναγκαστικός. Βάλλει ἐναντίον τῆς ἰδιοκτησίας. Δὲν στέκεται συνταγματικῶς, διότι οἱ τοιούτου εἴδους νόμοι ἔχουν γνωματεύσει τὰ δικαστήρια, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικοί. Ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ νὰ ρίψῃ στάχτην εἰς τὰ μάτια τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, διότι αὔριον συνέρχονται διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν στέγην καὶ θὰ τοὺς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, κύριοι, τὶ θέλετε νὰ σᾶς κάμω; Διὰ τῆς ἀναστολῆς τῶν συμβάσεων ἔκαμα τὸ πρῶτον βῆμα. Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ καταθέσῃ σχέδιον νόμου περὶ ἐπαγγελματικῆς στέγης, διότι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ εἶναι ἀντισυνταγματικός, διότι θὰ βάλῃ ἐναντίον τῆς ἰδιοκτησίας. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καταργήσῃ τὸ Σύνταγμα, τότε θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ φέρῃ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὴν ἐπαγγελματικὴν στέγην. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι οὐδεὶς ἔχει τὴν δύναμιν νὰ καταργήσῃ τὸ Σύνταγμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν ἡ πλειοψηφία κατ’ ἐπιταγὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκρίνῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σταθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σχέδιον ποὺ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὅπως ἐτόνισε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς, ἂς δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν νὰ δίδῃ παράτασιν μισθώσεως καὶ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ μίσθωμα. Ὀλίγαι εἶναι αἱ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ἐνοικιαστῶν. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας διαφορὰς ἂς τὰς παραπέμψωμεν εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ προλάβωμεν προσφυγὰς εἰς τὰ δικαστήρια, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰ δικαστήρια θὰ κρίνουν ὡς ἀντισυνταγματικὸν τὸν νόμον.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν οἱ ἐγγεγραμμένοι κύριοι συνάδελφοι νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των.

§238Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐξηγούμεθα, θὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν, ἀλλὰ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν θὰ ἀναπτύξωμεν ἐν ἐκτάσει τὰς ἀπόψεις μας.

§239Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα νὰ ψηφισθῇ εἰς αʹ συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν οἱ ἐγγεγραμμένοι κύριοι συνάδελφοι νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των.

§240Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναται νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀρχὴν ἔχει μόνον, διότι ἔχει ἓν ἄρθρον. Ἐγὼ διαφωνῶ μὲ τὴν πρότασίν σας καὶ θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου σήμερον.

§241Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει κυκλοφορήσει ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία μας διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν καὶ διὰ τὰς δύο περιπτώσεις νὰ λαμβάνῃ ἀπόφασιν ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν;

§242Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν δέχομαι καμμίαν τροπολογίαν. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ ὅπως ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν νὰ γίνῃ εὐρεῖα συζήτησις.

§243Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν διαφωνοῦμεν. Ἐσεῖς λέτε, ὅτι παρατείνονται αἱ συμβάσεις μέχρις Ὀκτωβρίου, ἡμεῖς προτείνομεν νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν.

§244Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἐδήλωσα, ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν τροπολογίαν. Οὐδεὶς σᾶς ἀπαγορεύει νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας. Τὸ Προεδρεῖον ὅμως ἠνέχθη νὰ παραταθοῦν αἱ ὁμιλίαι πέραν τοῦ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένου χρόνου.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οὐδεὶς ρήτωρ ὡμίλησε περισσότερον τῆς ἡμισείας ὥρας.

§246Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει ἔδαφος συνεννοήσεως. Ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς φαίνεται, ὅτι συμφωνεῖ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διαφωνεῖ ὅμως ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐρωτηθῇ καὶ ἐγκρίνῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ ἕνας βουλευτὴς ἔχει ἀντίρρησιν, ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἐγκρίνῃ τὸ σχέδιον νόμου. Ἀλλά, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐδήλωσαν, ὅτι εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ ἀναπτύξουν εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις των, νομίζω, συνεπῶς, ὅτι δὲν ἀφαιρεῖται κανένα δικαίωμα τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν θὰ ὁμιλήσουν ἀνέτως χωρὶς τὴν δέσμευσιν τοῦ χρόνου ποὺ προβλέπει ὁ Κανονισμὸς κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀναστολῆς λήξεως τῶν ἐλευθέρων μισθώσεων καταστημάτων καὶ γραφείων». Εἰς βʹ ἀνάγνωσιν θὰ ψηφισθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁπότε οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς θὰ δύνανται νὰ ἀναπτύξουν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ 10ου ἄρθρου ἀνέτως καὶ τὰς γνώμας των ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§250Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Εἶναι οἱ ἑξῆς: Λυμπέρης, Λαντζούνης, Γεροκωστόπουλος, Θεοδοσιάδης, Πιτούλης, Παπαδημητρίου, Μιχαηλίδης, Αὐγερινός, Ἰορδάνογλου, Βερνῖκος, Τσιάρας, Λύχνος, Παππᾶς, Μαναβῆς, Στεφανόπουλος, Βρανόπουλος, Σεργάκης, Δ. Μυλωνᾶς, Κ. Στεφανόπουλος, Σταμάτης καὶ Παπαπαναγιώτου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§252ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)