1965.05.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 86η

Τρίτη 18 Μαΐου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι: Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Σακαλῆς, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2942)1954 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ Λιμενικῶν Ταμείων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τῶν συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τζιζῆς, Ι. Διαμαντόπουλος, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Γ. Λαμπριανὸς καὶ Δ. Διαμαντίδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταβολῆς τοῦ φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τῆς βενζίνης καὶ περὶ τρόπου προσδιορισμοῦ τῶν δαπανῶν διακινήσεως τῶν ὑγρῶν καυσίμων καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Σερπᾶνος, Ε. Κοθρῆς, Α. Πετραλιᾶς, Τ. Γεωργίου, Ε. Βανταλῆς, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Παπαδόπουλος, Ι. Ἀλευρᾶς, Α. Γιαννόπουλος, Φ. Παναγιωτόπουλος, Δ. Μυλωνᾶς, Ν. Παπαηλίας, Θ. Παπαπαναγιώτου, Κ. Κωνιωτάκης, Γ. Παπαδημητρίου, Ν. Κουντούρης, Δ. Διαμαντίδης, Γ. Λαμπριανός, Κ. Πετρόπουλος, 2) Ι. Σακελλαρίου καὶ Ι. Γιαμᾶς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Σερπᾶνος, 2) Α. Τζιζῆς, Ι. Κουτσοχέρας, 3) Α. Χασαπίδης καὶ Ι. Ἀλευρᾶς, 4) Ι. Ἀλευρᾶς, 5) Π. Κατσώτας, Χ. Γραμματίδης, Θ. Ὑψηλάντης καὶ Ι. Σεργάκης καὶ 6) Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἡγουμενάκης, αἰτεῖται ἀξιοποίησιν τῶν θεραπευτικῶν πηγῶν Πλουτῆς καὶ Τεμενίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Ι. Ζερβοῦ, κατοίκου Κερκύρας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν αὐτῷ ἀδείας κυκλοφορίας ἀγοραίου αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, καθιέρωσιν 8ώρου ἐργασίας, ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς Νομοθεσίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀθ. Κυτούγια, Κοινοτικοῦ Συμβούλου Κοινότητος Καστρακίου Βάλτου, ἐκθέτοντος τοὺς λόγους δι’ οὓς ἀπέσχεν ἐπὶ δύο συνεχεῖς συνεδριάσεις τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ψήφισμα τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Κεραμοποιῶν Λαρίσης, αἰτουμένων αὔξησιν ἡμερομισθίων καὶ ἀνθυγιεινοῦ ἐπιδόματος, καθιέρωσιν 7ώρου ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Ρετσίνων Μεσολογγίου αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τῶν πόρων Κρατικῶν Λαχείων πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Στεφάνου εἰς τὴν Κοινότητα Ρετσίνων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν Γαβαλοῦς, Γραμματικοῦς, Παπαδάτων, Ζευγαρακίου, Μπουρλέσας, Δαφνιᾶς, Τριχωνίου, Καψοράχης, Παφίου, Κάτω Μακρυνοῦς καὶ Λιθοβουνίου διαμαρτυρομένων διὰ προσφερθείσας χαμηλὰς τιμὰς τῶν καπνῶν. Ὁ Ἀθανάσιος Χαλαστάρας, κοινοτικὸς συνταξιοῦχος, κατ’ ἐντολὴν συνταξιούχων κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Εὐβοίας, αἰτεῖται ὑπαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως εἰς τὸ ΙΚΑ, ἢ εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Θεοδώρου Π. Ἀθανασοπούλου, πληρεξουσίου, κατοίκου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διότι μέλη ἐπιτροπῆς ἄρθρου 22 Α.Ν. 1324)49 ἀδικαιολογήτως ἐχορήγησαν ἄδειαν ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ ἐπὶ ἀναπηρικοῦ περιπτέρου Εὐσταθίας χήρας Γιαννοπούλου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Πολυτέκνων Αἰγιαλείας, αἰτουμένων ἐκ τῶν Πόρων Κρατικῶν Λαχείων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κλεισορρευμάτων αἰτουμένου ἔγκρισιν προταθείσης ἐπιχορηγήσεως ἐκ 50.000 δρχ. διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ὑδραγωγείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων ΙΚΑ Ἀγρινίου καὶ περιχώρων αἰτουμένων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων συντάξεων, τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν αὐτῶν, καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεων μέχρι 1.000 δρχ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ψήφισμα Συνδέσμου συνταξιούχων ΙΚΑ Ἀγρινίου καὶ περιχώρων, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων συντάξεων, τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν αὐτῶν, καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεων μέχρι 1.000 δραχμὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ψήφισμα Συλλόγου Ἀγελαδοκτηνοτρόφων Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων ἀνάκλησιν ἀποφάσεως ἀπαγορευούσης τὴν πώλησιν νωποῦ γάλακτος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Μαχαιρᾶς Ξηρομέρου διαμαρτυρομένου διὰ προσφερθείσας ὑπὸ τῶν ἐμπόρων χαμηλὰς τιμὰς τῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἡγουμενάκης καταθέτει ἀναφορὰν καθηγητῶν εἰδικοτήτων Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Κρήτης, αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος βαθμολογικῆς των ἐξελίξεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Περιστερίου Παραβόλας Τριχωνίδος αἰτουμένων συγκρότησιν ἐπιτροπῆς ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας Μεσολογγίου καὶ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν Μεσολογγίου πρὸς διενέργειαν αὐτοψίας ἐπὶ ἐπιδίκου μετὰ τοῦ Δημοσίου ἐκτάσεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Ἁγ. Γεωργίου τῆς Κοινότητος Καλυβίων Ἀγρινίου, αἰτουμένων χορήγησιν δανείων πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Θυρωρῶν Πολυκατοικιῶν καὶ Μεγάρων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων αἰτουμένων ἄμεσον ἀναθεώρησιν τῶν διεπουσῶν τὴν ἐργατικὴν σχέσιν τῶν θυρωρῶν διατάξεων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν εἰσπρακτόρων Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Ν. Λαρίσης, διαμαρτυρομένων δι’ ἄδικον μεταχείρισιν ἣν ὑφίστανται ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως τοῦ 15ου ΚΤΕΛ Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς διὰ τηλεγραφημάτων του διαβιβάζει διαμαρτυρίας κατοίκων σεισμοπλήκτων περιοχῶν Φιγαλείας καὶ Πεδινῆς Ὀλυμπίας, καὶ αἰτεῖται τὴν ἄμεσον ἀνακοίνωσιν τῶν ὑπὲρ σεισμοπαθῶν ληπτέων μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἡγουμενάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐ.ἀ. ταγματάρχου Ἀντωνίου Λ. Γαλανάκη, κατοίκου Ἡρακλείου, αἰτουμένου ἐπαναφορὰν εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν πρὸς συμπλήρωσιν 35ετοῦς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπομνήματα λαχανοκηπουρῶν καὶ κεραμοποιῶν Διδυμοτείχου, πληγέντων ὑπὸ πλημμυρῶν, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.

§4Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Κουντούρη.

§6Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς συνεζητεῖτο ἐρώτησις τοῦ κ. Κωτιάδη καὶ ἐλέχθησαν καὶ ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικὰ βαρύταται φράσεις ἀφορῶσαι ἐμὲ προσωπικῶς. Μοῦ ἀπεδόθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Κωτιάδη ἀκόμη καὶ δόλος προσωπικῆς μου ὠφελείας κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων μου ὡς Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ ὑμᾶς κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ δώσετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων, διὰ νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Ἐγὼ ἀπουσίαζον ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τῆς Παρασκευῆς καὶ τῆς Πέμπτης, ἤμην ἐκτὸς Ἀθηνῶν.

§7ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΕΡΕ. Ὄχι σήμερον. Αὔριον.

§8Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐγὼ δὲν θὰ θίξω κανένα. Οὔτε τὸν κ. Κωτιάδην. Ἁπλῶς θὰ ὑπερασπίσω τὸν ἑαυτόν μου.

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὔριον, διὰ νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Κωτιάδης.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι αὔριον θὰ μπορῆτε νὰ λάβητε τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§11Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τότε αὔριον πρὸ τῶν ἐρωτήσεων δι’ ἄλλους Ὑπουργούς, νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Κωτιάδης, διὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν. Αὔριον κατὰ τὴν πρωϊνὴν συνεδρίασιν εἰς τὰς 10.30′. Παρακαλῶ θερμῶς νὰ μοῦ δοθῇ τὸ δικαίωμα, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ἐναντίον μου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς.

§13Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εὐχαριστῶ καὶ ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, καὶ τοὺς παρόντας κ.κ. συναδέλφους τῆς Ε.Ρ.Ε.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Οἱ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Α. Μαυρίδης, Ν. Ἀθανασίου, ἔχουν τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μυρτοῦ Ἱεραπέτρας, αἰτουμένου ἀνεφοδιασμὸν τῶν κατοίκων διὰ τροφίμων, λόγῳ διακοπῆς συγκοινωνίας ἐκ προσφάτων καταρρακτωδῶν βροχῶν. Ἀπόντες. Διαγράφεται. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Ι. Βαλυράκη καὶ Ε. Ἀνερούση, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ὑπαλλήλων Κέντρου Κοιν. Προνοίας Χανίων Κρήτης, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τῆς παρασχεθείσης ὑπ’ αὐτῶν ὑπηρεσίας ἐπὶ ἡμερησίᾳ ἀποζημιώσει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου Προνοίας Χανίων ἐζήτησαν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Μ.Τ.Π.Υ. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἡμερομίσθιοι. Τὸ θέμα τὸ ἐμελέτησε τὸ Μ.Τ.Π.Υ. καὶ εἶδεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναλάβῃ τὸ βάρος καὶ νὰ ἀσφαλίσῃ τοὺς ἡμερομισθίους ὅλου τοῦ Κράτους, διότι τὰ οἰκονομικά του δὲν εἶναι ἀνθηρά. Ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὸ Μ.Τ. Π.Υ. τῶν ἡμερομισθίων. Ἐπεκτείνει τὴν ἀσφάλισίν της εἰς τοὺς μονίμους, εἰς τοὺς ἐκτάκτους καὶ εἰς τοὺς δοκίμους, ὄχι εἰς τοὺς ἡμερομισθίους. Ἡ ἐπιβάρυνσις, ἂν ἀσφαλισθοῦν οἱ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι ὅλου τοῦ Κράτους, διότι ἂν ἀποφασισθῇ νὰ ἀσφαλισθοῦν μόνον οἱ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου Προνοίας Χανίων ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι περιωρισμένης ἐκτάσεως, ἀλλὰ ὅταν ἀσφαλισθῇ μία περιωρισμένη κατηγορία πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ, ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε τὸ Μ.Τ.Π.Υ. δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀναλάβῃ τὸ βάρος, διότι τὰ οἰκονομικά του δὲν εἶναι ἀνθηρὰ καὶ συνεπῶς δὲν συγκατατίθεται εἰς τὴν ἀλλαγὴν τῶν διατάξεων, διότι πρέπει νὰ γίνῃ ἀλλαγὴ τῶν διατάξεων, διὰ νὰ ἀσφαλισθοῦν οἱ ἡμερομίσθιοι. Δεδομένου ὅτι ἡ γνώμη τοῦ Ταμείου βαρύνει ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσεται ὁψέποτε τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. τὸ ἐπιτρέψουν, νὰ μελετήσῃ πάλιν τὸ θέμα. Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸ τὸ βάρος καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν ἠμπορῶ, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μου νὰ βοηθήσω τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κέντρου Προνοίας Χανίων καὶ ὅλους τοὺς ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους, δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω τίποτε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§17Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπιτελοῦν εἰς ὅλα τὰ Κέντρα τῆς Ἑλλάδος σημαντικὸν ἔργον καὶ δὲν ἐπιτρέπεται τὸ Κράτος νὰ τοὺς ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς τακτοποιήσεώς των. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, διότι δὲν ἕπεται, ἐπειδὴ εἶναι ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι νὰ ἐγκαταλείπωνται, ἐφ’ ὅσον συμβάλλουν εἰς ἔργον κοινωνικὸν καὶ παραγωγικόν. Πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον αἴτημά των.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαλυράκη, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς πατριωτικῆς ὀργανώσεως Μικρασιατῶν Ἑλλήνων Νομοῦ Χανίων «Ἡ Μικρὰ Ἀσία» κλπ. διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁμοίως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Ἀσπροβάλτας διαμαρτυρομένης διὰ τὴν παραχώρησιν 34 στρεμμάτων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς κατασκηνώσεις κλπ. διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Δ. Μυλωνᾶ, ἀναφερομένης εἰς αἴτησιν τοῦ Ἀδελφάτου Δημ. Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν στεγαστικῶν διατάξεων Ν.Δ. 3783) 1957 καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ἐν λόγῳ Νοσοκομείου.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ ἐρώτησις εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπου καὶ διεβιβάσθη. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§20Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη ἓν ὑπόμνημα ἐκ μέρους τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης καὶ ζητοῦν νὰ ἰσχύσουν τὰ ἴδια μέτρα, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους καὶ διὰ τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἡ ἐρώτησις διεβιβάσθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν ἐξετάζει καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου. Δὲν ὑπάγεται εἰς ἐμὲ τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης καὶ δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα διοικητικήν. Ἀλλ’ ἐπειδή, πρόκειται περὶ οἰκονομικοῦ ζητήματος, διεβίβασα τὴν ἐρώτησίν σας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§22Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἡ ἐρώτησίς μας στρέφεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπορῶ πῶς διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Α. Λώρα, Ν. Ἀθανασίου καὶ Ε. Ἀνερούση ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Παρδαλίτσης, αἰτουμένης ἵδρυσιν ἐν αὐτῇ Οἰκοκυρικῆς Σχολῆς.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ Κοινότης Παρδαλίτσης ἐζήτησε νὰ ἱδρυθῇ Οἰκοκυρικὴ Σχολὴ καὶ ἄλλαι πολλαὶ Κοινότητες εἰς τὴν χώραν ἐζήτησαν νὰ ἱδρυθοῦν τοιαῦται Σχολαί. Ὁ θεσμὸς τῶν μεταβατικῶν οἰκοκυρικῶν σχολῶν προσφέρει ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Αἱ πιστώσεις εἶναι περιωρισμέναι. Ὁ ἐφετεινὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τῶν μεταβατικῶν αὐτῶν σχολῶν. Τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος αὐτῆς παραμένει ἐκκρεμὲς καὶ εἰς προσεχῆ προϋπολογισμόν, ποὺ θὰ προβλεφθῇ αὔξησις τῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν νέων οἰκοκυρικῶν σχολῶν, θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, διότι ἡ ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸν θεσμὸν αὐτὸν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, διότι προσφέρει ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τῶν πιστώσεων καὶ κατὰ συνέπειαν, τὸ αἴτημα παραμένει ἀνικανοποίητον ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Τὸ αἴτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ θὰ ἐξετασθῇ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εὐχάριστον διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἀναγνωρίζει τὴν σπουδαιότητα τῶν Οἰκοκυρικῶν Σχολῶν καὶ τὴν ἀνάγκην ἱδρύσεως μεταβατικῶν Οἰκοκυρικῶν Σχολῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦ ἐκπατρισμοῦ τῶν νέων καὶ νεανίδων ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας καὶ δὴ ἀπὸ τὰς νήσους τῶν Κυκλάδων, χωρὶς νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς ὡρισμένας θυσίας, ἐὰν δὲν χορηγήσωμεν τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις, ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό. Εἰς τὰς Κυκλάδας, τὸ κῦμα τοῦ ἐκπατρισμοῦ ἔχει φθάσει εἰς ἐπικίνδυνον σημεῖον, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας νὰ καταβάλῃ προσπάθειαν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν σχετικῶν πιστώσεων, οὕτως ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἵδρυσις Οἰκοκυρικῶν Σχολῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν διὰ νὰ συγκρατήσωμεν τὰ κορίτσια τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας καὶ νὰ ἀνακόψωμεν τὴν φυγήν των καὶ ἐκπατρισμόν των καὶ ὁδήγησίν των εἰς τὴν Πρωτεύουσαν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Ι. Βαλυράκη καὶ Ε. Ἀνερούση ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καλυβῶν Ἀποκορώνου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένου ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποτροπὴν καταρρεύσεως τῶν οἰκιῶν τοῦ χωρίου Καλυβῶν ἐκ τῶν συνεχῶν θαλασσοταραχῶν.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ Κοινότης Καλυβῶν Χανίων ἀποτελεῖται ἀπὸ 30 οἰκίας καὶ ἀπειλεῖται πάντοτε, κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, ἀπὸ θαλασσοταραχάς. Μελετᾶται ἡ κατασκευὴ προστατευτικοῦ τείχους καὶ ἐκκρεμεῖ ἡ λῆψις ἀποφάσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διὰ τὴν ὁδὸν Λασηθίου– Χανίων, ἥτις θὰ διέλθῃ διὰ τῶν ὡς ἄνω χωρίων, ὁπότε θὰ ἀπαλλοτριωθῇ ἡ ἔκτασις καὶ θὰ μεταφερθῇ εἰς ἑτέραν θέσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν δὲν θὰ ἀφήσωμεν εἰς τὰς τύχας των τοὺς κατοίκους αὐτούς. Θὰ παρακολουθήσωμεν τὸ θέμα καὶ ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀποφασίσῃ νὰ μὴ κατασκευασθῇ τὸ τεῖχος, τότε θὰ σκεφθῶμεν διὰ τὴν μεταφοράν του εἰς ἀσφαλές σημεῖον.

§29Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐγκαίρως ὁ κίνδυνος καὶ διὰ νὰ μὴ θρηνήσωμεν νέα θύματα καὶ νέας ἐπιβαρύνσεις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρώτησις τοῦ κ. Ν. Στειροπούλου ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καστανεῶν αἰτουμένου τὸν διορισμὸν ἰατροῦ εἰς τὸ ἰατρεῖον τῆς Κοινότητος, ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπασχολήσεώς του εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ ἀναφορὰ τοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρώτησις τοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἀναφερομένη εἰς τὰς πρὸς τὸ ΙΚΑ ὀφειλὰς κλπ., νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ, διότι δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἀπουσιάζῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐρώτησις τοῦ κ. Π. Κατσώτα, ἀναφερομένη εἰς τὴν μελετωμένην ἀπαλλοτρίωσιν τῶν προσφυγικῶν πολυκατοικιῶν τῆς λεωφόρου Ἀλεξάνδρας, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρώτησις τῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, ἀναφερομένη εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν εἰς τρόφιμα, κτηνοτροφὰς κλπ. τῶν κατοίκων τῆς Νήσου Φολεγάνδρου πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας.

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων, ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν Νομάρχην Κυκλάδων καὶ τοῦ ἐζήτησα νὰ μᾶς εἴπῃ, τί ἀνάγκας ἔχει ἡ νῆσος Φολέγανδρος διὰ νὰ τὴν βοηθήσωμεν καὶ νὰ τὴν συντρέξωμεν ἀμέσως. Ὁ Νομάρχης Κυκλάδων δι’ ἐγγράφου του τῆς 22.2.65 μᾶς ἀνέφερεν ὅτι δὲν συντρέχει περίπτωσις παροχῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς κατοίκους τῆς νήσου Φολεγάνδρου μὴ προξενηθείσης εἰς αὐτοὺς οὐδεμιᾶς σοβαρᾶς ζημίας. Κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβημεν, διότι δὲν ὑπῆρχε λόγος.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν νῆσον αὐτὴν ἔγινεν ἡ θεομηνία. Καὶ οἱ κάτοικοι ἐν ἀπογνώσει τελοῦντες ἐζήτησαν τὰς ἀρωγὰς αὐτάς. Νομίζω, ὅτι ὁ Νομάρχης Κυκλάδων ἀπὸ τὴν Σῦρον ὅπου εἶναι ἡ ἕδρα του δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς θεομηνίας. Θὰ ἔπρεπε μᾶλλον νὰ ἀποταθῆτε εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τῆς νήσου, ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκεῖ ἁρμόδιον γραφεῖον, διὰ νὰ σᾶς πληροφορήσῃ, διότι γνωρίζω, ὅτι ὡρισμένοι Νομάρχαι τότε μόνον δηλώνουν ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη βοηθείας, ὅταν ἐπέλθῃ πλήρης καταστροφή. Μόνον τὰ θύματα τῶν καταστροφῶν εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν τὰς ἀνάγκας των καὶ ὄχι οἱ Νομάρχαι ἐκ τῶν μεγάρων των, ὅταν μάλιστα συμβαίνῃ νὰ εὑρίσκωνται πολὺ μακρὰν τῆς δυστυχίας.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε δίκαιον νὰ παραπονῆσθε ἐναντίον τῶν Νομαρχῶν, διότι οἱ Νομάρχαι ἐποπτεύουν ἐφ’ ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶναι καὶ προϊστάμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν Προνοίας καὶ εὑρίσκονται εἰς τακτικὴν ἐπαφὴν καὶ συνεργασίαν μετ’ αὐτῶν. Ἡ τελευταία δὲ πεῖρα μᾶς ἀπέδειξεν ὅτι οἱ Νομάρχαι εἶναι πάντοτε ἐνημερωμένοι καὶ πάντοτε μᾶς κατατοπίζουν ἀκριβῶς. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τὸ ἔγγραφον ἔλεγεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη, τί νὰ κάμωμεν, νὰ δημιουργήσωμεν θέμα; Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀνάγκη βοηθείας θὰ κατεβάλλομεν κἄθε προσπάθειαν νὰ παρασχεθῇ βοήθεια, διότι τὸ ἀπεδείξαμεν ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν προστρέχομεν διὰ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς πληγωμένους ἐκ θεομηνιῶν κατοίκους τῆς ὑπαίθρου.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 τοῦ κ. Ε. Σκορδίλη ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13 τοῦ κ. Α. Τσαλδάρη ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 τῶν κ.κ. Γ. Πανάγου καὶ Α. Τσιάρα ἀναφερομένη εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν αὐτοστεγασθέντων παλαιῶν ἀστῶν προσφύγων τοῦ συνοικισμοῦ Παῦλος Κουντουριώτης Θεσσαλονίκης περὶ διαγραφῆς τῶν ὀφειλῶν των ἐκ τῶν χορηγηθέντων εἰς αὐτοὺς δανείων αὐτοστεγάσεως. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τοῦ νόμου παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρέχῃ εὐχέρειαν πληρωμῆς εἰς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου καὶ εἰς τοὺς ὀφειλέτας εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως. Ὅταν ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων καὶ περιῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ἀναφορὰ τοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἡ Ἀνατολικὴ Θρᾴκη» υἱοθετήσαμεν τὸ αἴτημα, ἀπηυθύνθημεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ παρεκαλέσαμεν νὰ ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα μέτρα. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον πράγματι ἐξέδωκεν ἐγκύκλιον πρὸς ὅλα τὰ Ταμεῖα τοῦ Κράτους διὰ τῆς ὁποίας ἐντέλλονται νὰ παρέχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς τμηματικῆς καταβολῆς τῶν ἑξαμηνιαίων δόσεων διὰ μικρῶν μηνιαίων δόσεων. Αὐτὸ τὸ μέτρον ἦτο δυνατὸν ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας νὰ ληφθῇ καὶ αὐτὸ ἐλήφθη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν διὰ γενικῆς ἐγκυκλίου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τὴν ὁποίαν προεκάλεσε τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πανάγος, ἔχει τὸν λόγον.

§40Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων «Παῦλος Κουντουριώτης» ἦτο ἡ διαγραφὴ τῶν ὀφειλῶν λόγῳ τῆς αὐτοστεγάσεως. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πρόσφυγες καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα καὶ ἐκ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης καὶ ἐξ ἄλλων διατάξεων νὰ στεγασθῶσιν. Ἐπειδὴ ἔχουν αὐτοστεγασθῆ καὶ ἔχουν προβῆ εἰς δάνεια διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἔχει νὰ τοὺς στεγάσῃ. Συνεπῶς, τὸ αἴτημα εἶναι ὄχι νὰ διευκολυνθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τῶν δόσεων, ἀλλὰ τὸ αἴτημα εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῶν ὀφειλῶν των ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀναλάβει ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἀστοὺς πρόσφυγας. Δυστυχῶς, καὶ τὸ λέγω αὐτὸ μετὰ λύπης, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔχει πρόγραμμα ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Ὑπάρχουν ἀκόμη 40 χιλ. προσφυγικαὶ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναποκατάστατοι. Ἠξεύρω τὰς διαθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ὅπου δύναται προσπαθεῖ καὶ ἐπιτυγχάνει πράγματι ὡρισμένην θεραπείαν τῆς ἀποκαταστάσεως ὅπως π.χ. εἰς τὴν Ἄνω Τούμπαν, ὅπου ἐνδιαφέρθη καὶ εἶναι ἤδη τὸ θέμα εἰς κἄποιαν πορείαν λύσεως. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων εἶναι θέμα τεράστιον καὶ παραμένει ἀκόμη ἄλυτον. Ὁ προσφυγικὸς κόσμος ἔχει κάμει συνέδρια καὶ συγκεντρώσεις καὶ ἔχει ὡριμάσει τὸ θέμα. Τὸ αἴτημα εἶναι νὰ διαγραφοῦν τὰ χρέη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀπήντησεν ὅτι προέβη εἰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν τμηματικὴν ἐξόφλησιν. Δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ αὐτὸ ἡμᾶς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς λῆψιν ἄλλων μέτρων περισσότερον ἀποτελεσματικῶν.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις πρέπει νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια τῶν ἀριθμῶν. Δὲν εἶναι 40 χιλ. αἱ ἀναποκατάστατοι οἰκογένειαι τῶν προσφύγων. Ἐκ τῶν στοιχείων ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας αἱ ἀναποκατάστατοι οἰκογένειαι εἶναι 4 χιλ. αἱ ὁποῖαι διαμένουν εἰς παραπήγματα καὶ διὰ τὰς ὁποίας ἐφαρμόζεται καὶ προχωρεῖ πρόγραμμα στεγάσεώς των καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ διατεθοῦν πιστώσεις ταχέως διὰ νὰ ἐπιλυθῇ τὸ πρόβλημα τοῦτο καὶ ἄλλαι 16 χιλ. οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγκατεστημέναι εἰς οἰκίας ἐπὶ ἐνοικίῳ. Τὸ πρόβλημα ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν 16 χιλ. αὐτῶν οἰκογενειῶν καὶ ἀφορᾷ καὶ τὰς ἀποκατασταθείσας ἤδη οἰκογενείας διὰ τῶν ληφθέντων μέτρων. Τὸ αἴτημα τῆς διαγραφῆς τῶν χρεῶν εἶναι πράγματι γενικὸν καὶ ἐπιμόνως ἀπὸ τὰ συνέδρια ζητεῖται. Ἡ Κυβέρνησις εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν κατήρτισε μικρὴν ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ ἀντιπροσώπων τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου ἡ ὁποία ὑπέβαλε τὰς προτάσεις της. Τὰς προτάσεις αὐτὰς τὰς διετυπώσαμεν ἤδη εἰς ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπεξεργαζόμεθα. Πιστεύω συντόμως νὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπ’ ὄψιν τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν διὰ τὰς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις καὶ συνεπείας. Καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορέσωμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ αἴτημα διὰ τὴν διαγραφὴν τῶν χρεῶν, ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ λάβωμεν ἄλλα μέτρα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἱκανοποιήσωμεν ἀπολύτως τὸν προσφυγικὸν κόσμον σύμφωνα μὲ τὰς προτάσεις ποὺ ἐγένοντο εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ὅλον προσφυγικὸν πρόβλημα συντόμως πιστεύω, ὅτι θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δι’ ἑνὸς μεγάλου νομοσχεδίου καὶ ἐκεῖ θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ νὰ λάβωμεν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Πάντως τὸ προσφυγικὸν πρόβλημα τὸ εὕρομεν ἐν ἐξελίξει καὶ προβαίνομεν ἤδη νομοθετικῶς εἰς τὴν ρύθμισίν του. Τό γε νῦν ἔχον μὲ τοὺς νόμους οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν σήμερον αὐτὰ τὰ μέτρα ἠδυνάμεθα νὰ λάβωμεν καὶ τὰ ἐλάβομεν. Ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ μέγα θέμα τοῦ προσφυγικοῦ προβλήματος, ἐκεῖ θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐκφέρῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταλήξῃ τελικῶς εἰς ἀποφάσεις.

§42Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι πάρα πολὺ εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι μελετᾶται μέγα νομοσχέδιον διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων ποὺ ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μακροτάτων χρόνων. Πιστεύω, ὅτι ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ θὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα διότι οἱ προηγούμενοι αὐτοῦ Ὑπουργοὶ παρὰ τὰς ὑποσχέσεις των δὲν τὸ ἐτακτοποίησαν. Εἶμαι ὅμως βέβαιος, ὅτι ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ἔχωμεν θετικὰ ἀποτελέσματα καὶ συντόμως θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ μέγα αὐτὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, θὰ κατατεθῇ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ζήτημα παροχῆς ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀλλὰ ζήτημα ὑποχρεώσεως τῆς Πολιτείας καὶ δικαίωμα διεθνῶς κατωχυρωμένον, τοῦ ἀστικοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Ἐὰν πράγματι ληφθῇ τὸ ἐξαγγελλόμενον μέτρον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τότε πράγματι θὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ ὄνειρα τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ δώσῃ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἀνεφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν βομβοπλήκτων τῆς περιόδου τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, θίγει ἕνα μέγα πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βομβοπλήκτων τῆς χώρας παράλληλον τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ τὸ θέμα ἀποζημιώσεως τῶν πυροπαθῶν. Δυστυχῶς αἱ ἐπείγουσαι ἀνάγκαι αἱ δημιουργηθεῖσαι ἐκ τῶν σεισμῶν ὡς καὶ τῶν κατολισθήσεων ἑκάστοτε, δὲν ἔδωσαν τὴν εὐχέρειαν εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ τῶν πυροπαθῶν τῆς χώρας. Αἱ τελευταίως ἐνσκήψασαι ἐκ τῶν σεισμῶν, καταστροφαί, μᾶς ἠνάγκασαν λόγῳ ἀπορροφήσεώς μας εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἀμέσως δημιουργηθέντων προβλημάτων, νὰ μὴ δυνηθῶμεν οὐδὲ νὰ σκεφθῶμεν κἂν διὰ τὸ τόσον συμπαθὲς αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν θέμα. Ἂς εὐχηθῶμεν ὅπως βελτιουμένων τῶν οἰκονομικῶν ὅρων, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μὴ ἐπαναλήψεως ἐκτάκτων ἀναγκῶν δημιουργηθησομένων ἐκ θεομηνιῶν, ὅτι θὰ δυνηθῶμεν νὰ στραφῶμεν πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, διότι ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, λείπουν δυστυχῶς τὰ οἰκονομικὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισίν του.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε. Ἄς εὐχηθῶμεν μόνον ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ μᾶς ἐγκαταλείψῃ ὁ ἐγκέλαδος καὶ ἀφ’ ἑτέρου παραμείνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας περισσότερον χρόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα.

§47Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Ἡ ἀποζημίωσις τῶν σεισμοπλήκτων, βομβοπλήκτων καὶ ἄλλων πληγέντων πρέπει νὰ λυθῇ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. Παπανικολάου, Καραγιώργη καὶ Σακελλάρη, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν στέγασιν τῶν παραπηγματούχων τῆς πόλεως Τρικάλων, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§49Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνέφερον καὶ προηγουμένως, τὸ πρόγραμμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παραπηγματούχων προσφύγων, εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει καὶ ἐκτελεῖται. Δυστυχῶς, διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν Τρικάλων, ὑπάρχει μία δυσχέρεια ἐξευρέσεως χώρου. Διότι, ἐκεῖ δὲν διαθέτομεν ἐπαρκῆ χῶρον, πρὸς ἀποκατάστασιν ὅλων τῶν παραπηγματούχων τῆς πόλεως αὐτῆς. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ χώρου αὐτοῦ, διὰ νὰ τὸν ἀπαλλοτριώσωμεν καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ τὸ πρόγραμμα τῶν παραπηγματούχων. Ὁπωσδήποτε, ἐφ’ ὅσον ἐκτελεῖται τὸ πρόγραμμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παραπηγματούχων προσφύγων ὅλης τῆς χώρας θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ αὐτό, καὶ ἐὰν δὲν ἐξευρεθῇ χῶρος, θὰ φροντίσωμεν δι’ ἀπαλλοτριώσεως ἢ καὶ δι’ ἀγορᾶς ἀκόμη νὰ ἐξεύρωμεν τὸν ἀπαιτούμενον χῶρον. Πάντως τὸ θέμα παραμένει ἐκκρεμές. Θὰ εἴχομεν ἤδη προχωρήσει εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐὰν ὑπῆρχε χῶρος, ὑπαγόμενος εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος χῶρος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸν ἀναζητοῦμεν καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον θὰ ἐπιλύσωμεν τὸ θέμα αὐτό.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπανικολάου, ἔχει τὸν λόγον.

§51Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἐκτὸς τῶν παραπηγματούχων προσφύγων ἀνάγεται καὶ εἰς τοὺς τρωγλοδύτας μὴ πρόσφυγας, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωκεν ἀπάντησιν. Πάντως, καὶ ἐπειδὴ ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, ἀπὸ ἀπόψεως κατοικίας, εἶναι ἀπαράδεκτος, ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ δι’ αὐτούς.

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, εἴχομεν σχεδιάσει νὰ ἐφαρμόσωμεν ἓν εὐρὺ πρόγραμμα στεγάσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπόκειται καὶ ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε. Δυστυχῶς ἦλθον οἱ σεισμοὶ καὶ μᾶς ἠμπόδισαν. Πρέπει νὰ γίνῃ νοητὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀπὸ ὑμᾶς, ὅτι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον τελευταίως ἐδημιουργήθη εἶναι τεράστιον. Εἶναι μία οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὸ 1 δισεκ. καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, εἰς ποίαν οἰκονομικὴν δυσχέρειαν εὑρισκόμεθα. Ὡς ἐκ τούτου, εἴμεθα πολὺ φειδωλοὶ εἰς ὑποσχέσεις. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν παραπηγματούχων, εἴμεθα σαφεῖς, διότι ἔχουν ἐξασφαλισθῆ αἱ πιστώσεις καὶ προχωροῦμεν εἰς τὴν ἐφαρμογήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν τρωγλοδυτῶν καὶ τῶν ἄλλων ὑπαγομένων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν κατολισθέντων χωρίων, εἴμεθα ὀλίγον φειδωλοί, διότι θέλομεν ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον νὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῶν σεισμοπλήκτων, τῶν τελευταίων θεομηνιῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι πάρα πολὺ πιεστικὸν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν κ. συναδέλφων ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν τακτικὴν καὶ κανονικὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Τρικάλων, ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Γραφάκου ἀναβάλλεται. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Γιαννούση, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ τίνα λόγον ἐξῃρέθησαν ἀπὸ τὰς ρίψεις ἐφοδίων οἱ κάτοικοι τῶν ἀποκεκλεισμένων λόγῳ τῶν χιόνων ὀρεινῶν χωρίων τοῦ Νομοῦ Τρικάλων κλπ. Ὁ κ. Γιαννούσης εἶναι ἀπών.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ δώσω ἀπάντησιν καὶ ἀσφαλῶς θὰ μάθῃ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς του ὁ ἀπὼν κ. συνάδελφος. Διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ἐκάμαμεν ὑπερεκατὸν ρίψεις ἐφοδίων δι’ ἀεροπλάνων, ἐκ τῶν ὁποίων 72 ἐστέφθησαν ὑπὸ ἐπιτυχίας. Διὰ τὴν περίπτωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἐγένετο ρῖψις, διότι δὲν μᾶς τὸ ἐζήτησεν ὁ Νομάρχης Τρικάλων. Μᾶς ἐζήτησε μόνον διὰ τὸ χωρίον Νεράϊδα, ὅπου καὶ ἐγένοντο ρίψεις ἐφοδίων. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς κατολισθήσεις, πρέπει νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀπεστείλαμεν εἰς τὴν Νομαρχίαν Τρικάλων ποσὸν 500.000 δραχμῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐρω-

τήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐγένετο μία ἀδικία, λόγῳ συνεχῶν ἀναβολῶν εἰς βάρος τοῦ κ. Τσιάρα καὶ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς θὰ προτάξω τὴν ἐπερώτησιν τὴν ἀναβληθεῖσαν τοῦ κ. Τσιάρα. Τοῦτο διότι δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ ἀναβολῆς, νὰ ἔσωνται οἱ πρῶτοι ἔσχατοι καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι. Συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Μιχαηλίδη, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἥτις προτάσσεται βάσει τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§58Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶπον νὰ παραιτηθῶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης καὶ προσεφέρθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ τὴν ἀναβάλῃ.

§59Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι ἐπ’ ἀόριστον, ἀλλὰ διότι ἠθέλατε νὰ συζητήσετε τὴν ἄλλην ἐπερώτησίν σας. Δι’ αὐτὸ τὴν ἀνέβαλον νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν.

§60Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Παραιτοῦμαι τῆς ἐπερωτήσεως, κ. Πρόεδρε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, διαγράφεται.

§62Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ διευκρινήσωμεν ὀλίγον τὰ πράγματα, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς γεγονότος. Ἐὰν δὲν ἔλθουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, θὰ προχωρήσωμεν εἰς περαιτέρω συζήτησιν ἢ θὰ διακόψωμεν, ἢ θὰ συνεχίσωμεν ἁπλῶς τὸ κουβεντολόγι; Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ συζητήσωμεν ἕνα σοβαρώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ εἰδικώτερον τὴν Θράκην. Πρόκειται περὶ τῶν γενομένων πλημμυρῶν ἐκ τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου λόγῳ τῶν ἀναχωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον κάμει κατὰ τὸ παρελθὸν οἱ Τοῦρκοι. Πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου θέματος καὶ πρέπει νὰ τὸ συζητήσωμεν ἄνευ ἀναβολῆς, ὡς ἄκρως ἐπεῖγον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Λιακοπούλου, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων τοῦ ἀξιωματικοῦ Ἀεροπορίας Γεωργίου Δρασίδη, ἀπόντος τοῦ κ. βουλευτοῦ, διαγράφεται. Συζητεῖται ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐπερώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Καρατζένη, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐθν. Ἀμύνης καὶ Δημοσίας Τάξεως, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων πιστοποιητικῶν στρατολογικῆς καταστάσεως τοῦ ἰατροῦ Ἐλευθερίου Κολιάτσου καὶ τοῦ ἰατροῦ ἐπίσης Βασιλείου Τσίκου. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον.

§64Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρό τινος χρόνου ἐζήτησα δι’ αἰτήσεώς μου πρὸς τὴν Βουλήν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἀποσπάσματα στρατολογικῆς καταστάσεως τοῦ ἀπολυθέντος Διευθυντοῦ τῆς Παθολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης Βασιλείου Κ. Τσίκου καὶ τοῦ διορισθέντος ἐν συνεχείᾳ διὰ ἑξαμήνου συμβάσεως Ἐλευθερίου Β. Κολιάτσου εἰς τὴν θέσιν τοῦ πρώτου. Ὁ ἀπολυθεὶς ὑπηρέτησεν ὡς Διευθυντὴς Παθολογικῆς Κλινικῆς ὑπὲρ τὴν 17ετίαν. Ὑπηρέτησεν ὡς ἰατρὸς εἰς τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, ἔπειτα κατὰ τὴν κατοχὴν ὡς Διευθυντὴς τοῦ Νοσοκομείου Ἐθνικῶν Ὁμάδων τοῦ ΕΔΕΣ καὶ βοηθὸς τοῦ Γεν. Ἀρχιάτρου κ. Χαριλάου Παπαδοπούλου, μετέπειτα Γεν. Διευθυντοῦ τοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν «Εὐαγγελισμός». Ὁ δὲ διορισθεὶς ὑπηρέτησε κατὰ τὴν κατοχὴν εἰς τὸν ΕΛΑΣ καὶ ἔστρεψε τὰ ὅπλα κατὰ τῆς πατρίδος του, δι’ ἣν πρᾶξιν του ἐκηρύχθη καὶ ἔκπτωτος τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπιάτρου, ὃν βαθμὸν ἔφερε κατὰ τὸν πόλεμον 1940 ὑποβιβασθεὶς εἰς ἁπλοῦν στρατιώτην. Πέραν αὐτοῦ ἀμφότεροι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ὑποβαλόντες δικαιολογητικὰ διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως αὐτῆς πρὸ 5ετίας, ὁ διορισθεὶς τώρα Ἐλευθέριος Κολιάτσος ἀπεκλείσθη παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου προκριθέντος μόνον τοῦ Βασιλείου Τσίκου καὶ διορισθέντος εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Ἐκ τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν ἀνησυχεῖ πράγματι ὁ λαὸς καὶ ἐζήτησα νὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀποσπάσματα στρατολογικῆς καταστάσεως τῶν δύο αὐτῶν ἰατρῶν ἵνα καὶ ἡ Βουλὴ λάβῃ γνῶσιν καὶ δοθοῦν αἱ δέουσαι ἐξηγήσεις τῆς ἐνεργείας αὐτῆς. Παραλλήλως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως μοῦ ἐγνώρισεν, ὅτι διὰ τὸν Βασίλειον Τσίκον δὲν ὑπάρχει φάκελλος, διὰ δὲ τὸν Ἐλευθέριον Κολιάτσον ὑπάρχει μέν, ἀλλὰ ἀπεκατεστάθη. Τὸ περίεργον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μοῦ ἀπήντησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15)1106)15.2.65 ἐγγράφου του, ὅτι διέταξε τὴν ἔκδοσιν τῶν δύο στρατολογικῶν ἀποσπασμάτων τῶν δύο ἀνωτέρω ἰατρῶν, ἀλλὰ ὡς ἀπορρήτων δὲν πρόκειται νὰ τὰ καταθέσῃ. Τότε ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διατί διέταξε τὴν ἔκδοσιν αὐτῶν; Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τῶν ἄρθρων 58 καὶ 59 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἐφ’ ὅσον ζητηθῇ παρὰ βουλευτοῦ ἡ κατάθεσις ἐγγράφων ὀφείλει ἡ δημοσία ὑπηρεσία νὰ τὰ καταθέσῃ. Πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἡ διάταξις πότε ἕνα ἔγγραφον εἶναι ἀπόρρητον, διότι ἄλλως ἐπαφίεται ἡ ὅλη ὑπόθεσις εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Καὶ ἐν προκειμένῳ, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ τὰ καταθέσῃ. Ἦσαν δὲ ἀπαραίτητα διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ ποῖος ἀπελύθη καὶ ποῖος διωρίσθη χωρὶς νὰ κριθῇ παρ’ οὐδενὸς ὀργάνου.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§66Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἔχει δύο ὄψεις ἢ μᾶλλον δύο βάσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ συστατική, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν βουλευτής. Ἡ δευτέρα εἶναι ἡ τυπική, ἡ ἄρνησις τῆς καταθέσεως τῶν ἐγγράφων περὶ τῆς στρατολογικῆς καταστάσεως μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι εἶναι ἀπόρρητα—δικαιολογία, τὴν ὁποίαν δὲν υἱοθετεῖ καὶ δὲν ἐγκρίνει ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτής. Ὡς πρὸς τὸ συστατικὸν θέμα ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει τὰ προσόντα τὰ ἐπιστημονικὰ καὶ ἐπὶ πλέον τακτοποιημένα τὰ ἄλλα πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ ὁ νόμος. Κατὰ συνέπειαν διὰ νὰ διορισθῇ, ὡς διωρίσθη, ὁ ἰατρὸς Κολιᾶτσος, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔχει πλήρη καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ προσόντα καὶ ἀπολύτως τακτοποιημένην τὴν θέσιν του. Ἐὰν διετέλεσεν ἢ ὄχι ἰατρὸς τοῦ ΕΛΑΣ, δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω καὶ δὲν τὸ γνωρίζω, οὔτε εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ γνωρίζω. Τὸ γεγονός, ὅτι διωρίσθη βάσει ὅλων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχε προσκομίσει καὶ τὰ ὁποῖα ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἔκρινεν ὡς καλῶς ἔχοντα, εἶναι ἀρκετόν. Θὰ εἶχον ἀκόμη νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι καὶ ἄλλοι ἀξιότιμοι κύριοι, ὡς ὁ στρατηγὸς Δημάρατος, ἕνας ἐκλεκτὸς στρατηγός, ὁ ὁποῖος διετέλεσε διοικητὴς Σώματος εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἐξελέγη βουλευτὴς τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἔγινεν Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ Παπάγου. Συνεπῶς, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν τὸ θέμα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὅταν ἀπεκατεστάθη πλήρως καὶ ὅταν ἡ Ὑπηρεσία, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της ὅλα τὰ οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα, ἐνέκρινε τὸν διορισμόν του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιῇ τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπερωτῶντα βουλευτήν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν τυπικὴν πλευρὰν τοῦ θέματος. Ὅταν κατετέθη ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, τὸ Γραφεῖον μου πλέον, τὸ προσωπικόν μου Γραφεῖον, ἦτο φυσικὸν νὰ τὴν διεκπεραιώσῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὰ ἔγγραφα αὐτὰ τῆς στρατολογικῆς καταστάσεως. Ὅταν ἦλθον τὰ ἔγγραφα ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μοῦ ἔκαμε τὴν εἰσήγησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατατεθοῦν, διότι θεωροῦνται «ἀπόρρητα» καὶ ὡς τοιαῦτα δὲν κατατίθενται ποτὲ εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. συνάδελφος πρὶν ἢ μεταβάλῃ τὴν ἐρώτησίν του εἰς ἐπερώτησιν, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἀρνοῦμαι νὰ καταθέσω ἔγγραφα, προφασιζόμενος, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀπορρήτου μορφῆς, θὰ ἔπρεπε, δεδομένου, ὅτι τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ἐπὶ μίαν 12ετίαν διηύθυνε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης, νὰ ἐρωτήσῃ τοὺς συναδέλφους του τέως Ὑπουργοὺς Ἐθν. Ἀμύνης τί εἶχον πράξει εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Ἐὰν ἔκανε τὸν κόπον αὐτὸν τὸν ἐλαφρὸν νὰ ἐρωτήσῃ τοὺς συναδέλφους του, οὔτε ἐπερώτησιν θὰ εἶχε κάνει, οὔτε ἡ Βουλὴ θὰ ἀπησχολεῖτο σήμερον μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἠκούσατε, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτήν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβε τὸν κόπον κἂν νὰ ἐρωτήσῃ τοὺς συναδέλφους του, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης: «Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Πρωτοπαπαδάκης, 7.11.1962, ἀπάντησις εἰς αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφου τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀγγελούση: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἡμετέρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ φύλλα μητρώου τόσον τῶν ἀξιωματικῶν, ὅσον καὶ τῶν ὁπλιτῶν χαρακτηρίζονται ὡς ἔγγραφα ἀπόρρητα καὶ ἐκδίδονται εἴτε τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων ἢ διὰ δικαστικὰς καὶ μόνον ὑποθέσεις. Ὑπογραφή, Πρωτοπαπαδάκης». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς του.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρατζένης.

§68Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ διορισθεὶς ἰατρὸς ἐστερεῖτο καὶ τῶν οὐσιαστικῶν καὶ τυπικῶν προσόντων. Ὅπως προανέφερα πρὸ 5ετίας, τὸ Ἀνώτατον Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον τὸν ἀπέκλεισε τοῦ διορισμοῦ καὶ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ ἄλλων, προέκρινε μόνον τὸν ἀπολυθέντα ἰατρὸν Β. Τσίκον. Διότι, ὁ προκριθεὶς ἐπὶ ἀρκετὰ χρόνια εἰργάσθη καὶ ἐδημιούργησε τὸ Νοσοκομεῖον Ἄρτης ἀπὸ τῆς συστάσεώς του, ἔπειτα προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰς Ἐθν. ὁμάδας τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα καὶ ἐπέδειξεν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν, καθ’ ὅλην τὴν σταδιοδρομίαν του εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἰατροῦ εἰς διάφορα ἱδρύματα καὶ τὴν πόλιν τῆς Ἄρτης. Ἐνῷ ὁ διορισθείς, ἀνεξαρτήτως, ὅτι ἀπεκλείσθη ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπ. Ὑγιεινῆς, ἦτο καὶ ἐθνικῶς μειωμένος καθ’ ὅσον στρέψας τὰ ὅπλα κατὰ τῆς πατρίδος του ἐκηρύχθη ἔκπτωτος τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπιάτρου. Ἀπελύθη ὁ ἔχων ἀπόφασιν περὶ τῆς ἱκανότητος τοῦ Ἀνωτάτου Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου καὶ διορίζεται ὁ Ἐλευθέριος Κολιάτσος ἔχων οὐσιαστικὸν προσὸν—σημείωμα τοῦ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης ἢ τοῦ Γραφείου του. Αὐτὰ συμβαίνουν, κ. Πρόεδρε, τώρα ποὺ ἡ δημοκρατία ἐνίκησε καὶ ἀγνοοῦνται στοιχειώδη πράγματα, ἀλλὰ καὶ παραγκωνίζονται πολεμισταὶ τῶν Ἐθνικῶν ἀγώνων. Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ εἶναι πρᾶξις ποὺ ἐνέχει εἰς ἀπορίας τὸν λαὸν τῆς Ἄρτης καὶ εἰς ἀνησυχίας πάντα Ἕλληνα. Ἕνα μεγάλο τμῆμα ποὺ ἦτο ὠργανωμένον εἰς τὸν ΕΔΕΣ τῆς Ἄρτης ψηφίζει τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἄς πληροφορηθοῦν οἱ ἀγωνισταὶ αὐτὰς τὰς προτιμήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§69Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Λυποῦμαι πολύ, διότι ἐπανῆλθεν ὁ ἀξιότιμος ἐπερωτῶν κ. βουλευτής, διότι δὲν ὑπῆρχε θέμα. Διότι, δὲν θέλω νὰ ἀνατρέξω καὶ νὰ ἀναφέρω καὶ βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι παρίστανται ἐδῶ καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν μέλη τοῦ ΕΑΜ καὶ ὅμως σήμερον εἶναι βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ. Ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀποκατασταθῆ, εἶναι γεγονὸς τετελεσμένον, ἡ ὑπόθεσις ἔχει λήξει. Οὐσιαστικῶς δὲν δύναμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν. Ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος τὴν ἐπιστημονικὴν ἀξίαν τῶν ἰατρῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς εἶναι ἁρμόδιον νὰ κρίνῃ καὶ ἔκρινε. Ἐνθυμοῦμαι ὅμως, ὅτι ἐναντίον τοῦ προηγουμένου διευθυντοῦ εἶχε διενεργηθῆ ἀνάκρισις διὰ τὸν θάνατον ἑνὸς ἀσθενοῦς καὶ ἀπεδόθη ὁ θάνατος αὐτὸς εἰς κἄποιαν ἀμέλειαν καὶ κακὴν διοίκησιν καὶ νομίζω, ὅτι ἐτιμωρήθη ὁ Διευθυντὴς αὐτὸς μὲ μίαν πειθαρχικὴν ποινήν. Ἐπομένως τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἀπὸ οὐσιαστικῆς πλευρᾶς ὅπως τὰ ἐμφανίζει ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν βουλευτής.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται νὰ ἐπικυρωθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς 11ης Μαΐου, δηλαδὴ τῆς παρελθούσης Τρίτης.

§71Κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ἐζητήθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Τσάτσον, προκειμένου νὰ ἐπικυρωθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς 11ης τοῦ μηνὸς Μαΐου, ἀναβολὴ μιᾶς ἡμέρας λόγῳ τοῦ ὅτι ταῦτα εἶναι πολυσέλιδα. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσίς των δι’ αὔριον.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς 11ης Μαΐου 1965, δι’ αὔριον. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς Κεντρικῆς Λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν.

§73Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸν παρελθόντα Μάϊον εἶχον ὑποβάλει ἐρώτησιν πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας σχετικὰ μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς κεντρικῆς λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν, τῆς ὁποίας τὰ κτίρια καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις αἱ σήμερον ὑφιστάμεναι εἶχον τελειώσει καὶ εἶχον παραδοθῆ ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1963. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου ἐκείνης ἔλαβα τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν τὴν 30.5.1964: «Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4209) 15.5.1964 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 550 ἐρωτήσεως τοῦ βοιλευτοῦ κ. Χ. Πιπιλῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ παραλλήλου τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ Κεντρικῆς Λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν ἀσχολεῖται ἤδη μὲ τὴν κατανομὴν τῶν καταστημάτων εἰς τοὺς ἐμπόρους χονδρικῆς πωλήσεως ὀπωρῶν καὶ λαχανικῶν, οἵτινες θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν νέαν λαχαναγορὰν καὶ οἵτινες εἶναι πολὺ περισσότεροι τῶν διατιθεμένων καταστημάτων. Συγχρόνως καταρτίζονται τὰ Διατάγματα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν Διοίκησιν καὶ ἐσωτερικὴν λειτουργίαν τῆς νέας λαχαναγορᾶς, ἅτινα πρόκειται νὰ δημοσιευθοῦν λίαν προσεχῶς. β) Ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας της προβλέπεται ἐντὸς τοῦ θέρους. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τῆς σημερινῆς ἐμπορικῆς καταστάσεως διακινήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὸν περιορισμὸν τῶν μεσαζόντων, οὗτος εἶναι εἷς τῶν ἀντικειμενικῶν σκοπῶν τῆς νέας λαχαναγορᾶς, πιστεύομεν δὲ ὅτι διὰ τῆς λειτουργίας της θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς ἡ σήμερον ἐπικρατοῦσα κατάστασις, εἰς τὴν διακίνησιν καὶ ἐμπορίαν τῶν ὀπωροκηπευτικῶν ἐντὸς τῆς χώρας. Ὁ Ὑφυπουργὸς Ν. Μαλλιάκας». Κατόπιν τούτου ἠθέλησα νὰ δικαιολογήσω τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας της διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον μοῦ ἀπήντησαν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ἐντὸς τοῦ θέρους τοῦ 1964. Βεβαίως ἦτο δικαιολογημένη ἡ Κυβέρνησις, διότι ἦτο νέα καὶ ἔπρεπε βεβαίως νὰ προγραμματίσῃ τὴν λειτουργίαν μὲ τὸ ἰδικόν της πρόγραμμα, διότι ἔτυχε τὰ ἔργα αὐτὰ νὰ εἶναι ἔργα προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον μὲ ἐξένισε καὶ τὸ ὁποῖον ἠθέλησα νὰ ἐπισημάνω, εἶναι, ὅτι ἡ καθυστέρησις ἦτο πάρα πολὺ μεγάλη καὶ δυστυχῶς παρετείνετο, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐμαρτύρει, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὡς Ἀντιπολίτευσις ἦτο περισσότερον ἀπησχολημένη εἰς τὸν ἀντιπολιτευτικόν της ἀγῶνα καὶ ὀλιγώτερον εἶχε χρόνον διαθέσιμον διὰ νὰ προγραμματίσῃ πραγματικὴν διακυβέρνησιν, εἴτε διότι δὲν ἐπίστευεν, ὅτι συντόμως θὰ ἤρχετο εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ κυβερνήσῃ. Πάντως, εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐνῷ ἄφησα νὰ διαρρεύσῃ τὸ περισσότερον τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοὶ ἀνέφερον εἰς τὴν ἀπάντησίν των πρὸς τὴν Βουλήν, παρηκολούθουν τὸ ζήτημα καὶ διεπίστωσα, ὅτι ἡ ἀδράνεια καὶ ἡ ἀβελτηρία καὶ ἡ λειτουργία τῆς λαχαναγορᾶς παρετείνετο πάρα πολύ, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀνησυχῇ κάθε ἄνθρωπον, ποὺ ἔχει ἀνάμιξιν εἰς τὰ κοινά, πολὺ δὲ περισσότερον τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται καὶ δὲν γνωρίζω ἂν καὶ σήμερον ἀκόμη ἐξακολουθοῦν ἐν μέρει νὰ ὑφίστανται τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μεσαζόντων. Ἄφησα περισσότερον τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον μοῦ ἀνέφερον οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ εἰς τὴν ἀπάντησίν των, τὸ θέρος τοῦ 1964 νὰ περάσῃ καὶ μὲ τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους 1964 ἢ μᾶλλον καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ 1964, κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1965 καὶ συγκεκριμένως εἰς τὰς 29.1.1965 ἐζήτησα ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ καταθέσουν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ σχετικὰ ἔγγραφα διὰ τὴν λαχαναγοράν, διότι ἔβλεπα ἢ μᾶλλον εἶχα διαπιστώσει, ὅτι ἡ ἀδυναμία ἦτο ὀργανικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς, εἰς τὴν αἴτησίν μου, ἐκείνην, οὐδεμία ἀπάντησις ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν ὑπῆρξε καὶ βέβαια αὐτὸ ἴσως μειώνει καὶ τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς, διότι δὲν ἔτυχεν ἀπαντήσεως τὸ ἐν λόγῳ διάβημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπὶ πλέον, παρακολουθῶν τὸ θέμα καὶ διαπιστώσας τὴν βραδύτητα, ἐνόμισα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συμβάλω καὶ νὰ βοηθήσω, ὥστε νὰ συντελεσθῇ ἐνεργότερον καὶ συντομώτερον ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τῆς Κρατικῆς Λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν καὶ μετέτρεψα τὴν ἐρώτησίν μου εἰς ἐπερώτησιν, προτιμωμένη, βάσει τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Δυστυχῶς, ἡ ἐπερώτησίς μου εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ συζητηθῇ πολὺ καθυστερημένα, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησαν αἱ συζητήσεις τῶν ἐπερωτήσεων περὶ Δημοσίας Ἀσφαλείας, καπνοῦ καὶ λοιπαί. Ἔτσι, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ πρὸ τετραμήνου, συζητεῖται μόλις σήμερον. Τοῦτο ὅμως, δὲν εἶναι καὶ ἄμοιρον ἀγαθοῦ, διότι θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου, ἐν μέρει, συντελεστὴν εἰς τὸ νὰ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ταχυτέραν λειτουργίαν τῆς λαχαναγορᾶς καὶ σήμερον αὕτη νὰ εὑρίσκεται ἐν λειτουργίᾳ. Ἀλλά, ἐκτὸς τῆς ἱκανοποιήσεως τὴν ὁποίαν νοιώθω, ὅτι συνετέλεσα καὶ ἐγὼ εἰς αὐτό, ἔχω καὶ ἓν ἄλλο καθῆκον νὰ ἐπιτελέσω. Θὰ ἤθελα νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας συνήγαγα ἐκ τῶν ἐπισκέψεων τῆς σήμερον λειτουργούσης λαχαναγορᾶς, αἱ ὁποῖαι καὶ τὴν Κυβέρνησιν θὰ ὠφελήσουν διὰ τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν τῆς λαχαναγορᾶς, ὥστε νὰ καταστῇ πλέον ὠφέλιμος καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τοὺς παραγωγούς. Ἀπὸ συχνὰς ἐπισκέψεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα, διεπίστωσα, ὅτι ἡ διάθεσις τῶν καταστημάτων παρουσίασεν ὡρισμένας δυσκολίας καὶ θὰ ἦτο περισσότερον ὠφέλιμον ἐὰν ἡ διάθεσις δὲν ἐγένετο διὰ κλήρου. Φυσικά, ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς διαθέσεως ἦτο ἕνας τρόπος, διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις τυχὸν ἐπικρίσεις διὰ τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν προνομιακῆς θέσεως καταστημάτων. Ἐγὼ πάντως, νομίζω, ὅτι ἡ διάθεσις τῶν καταστημάτων ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατὰ παραγωγήν, κατὰ προϊόν. Βεβαίως, ἀποτελεῖ τοῦτο μίαν πρωτοτυπίαν, ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ ὁ παραγωγὸς θὰ δύναται νὰ εὕρῃ καὶ πωλητὴν εὐκολώτερον καὶ θέσιν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων του. Νομίζω, ὅτι περισσότερον ἐποικοδομητικὸν θὰ ἦτο ἐὰν τὰ καταστήματα δὲν ἦσαν διατεθειμένα μόνον κατὰ συνεταιρισμοὺς καὶ ἑνώσεις συνεταιρισμῶν, ἀνεξαρτήτως νομῶν, ἀλλὰ ἐὰν ἦσαν καὶ κατὰ γεωγραφικὰ διαμερίσματα. Ἔτσι κάθε κατάστημα θὰ ἦτο μία συνεχὴς διαρκὴς ἔκθεσις τῶν προϊόντων κάθε διαμερίσματος τῆς χώρας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ εἴχαμεν καὶ μίαν διευκόλυνσιν διακινήσεως τῶν προϊόντων τῶν παραγωγῶν ὥστε οὗτοι νὰ μὴ ἀναγκάζωνται νὰ τρέχουν ὅλους τοὺς διαδρόμους τῆς λαχαναγορᾶς διὰ νὰ εὕρουν ἀγοραστήν, ἀλλὰ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀγορασταὶ νὰ εὑρίσκωνται ἐν συνεχεία. Ἐπίσης θὰ ἐπρότεινα, ὅπως οἱ παραγωγοὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τοῦ Ἕβρου μέχρι τοῦ Ταινάρου καὶ τῶν Νήσων, ἐνημερωθοῦν μὲ ἓν ἔντυπον σχεδιάγραμμα (μὲ τὸ πλάνο) τῆς λαχαναγορᾶς, τὰ καταστήματα, ὀνοματεπώνυμα χονδρεμπόρων, μὲ τὰ τηλέφωνα καὶ λοιπά, τὸ ὁποῖον ἔντυπον, θὰ ἀπεστέλλετο εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὰς Κοινότητας. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου θὰ ἦτο δυνατόν, παραγωγός, ὁ ὁποῖος λόγῳ ἄλλων ἀσχολιῶν του, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συνοδεύσῃ ὁ ἴδιος τὸ ἐμπόρευμά του, νὰ ἠμπορῇ τηλεφωνικῶς νὰ κλείσῃ τὴν παραγωγήν του καὶ νὰ βρῇ ἀγοραστὴν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐκερδίζετο χρόνος διὰ τὸν παραγωγόν, ποὺ πολλὲς φορὲς τοῦ εἶναι τόσον πολύτιμος. Ἕνα πρᾶγμα ποὺ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ εἶναι νὰ ὑπάρξῃ αὐστηρὸς ἀγορανομικὸς ἔλεγχος, διὰ νὰ μὴ ὑφίσταται ὁ παραγωγὸς δεινὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν χονδρεμπόρων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεμάκρυνε τοὺς χονδρεμπόρους ἀπὸ τὴν λαχαναγορὰν μὲ μίαν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἔδιδε καὶ ἄφηνε τὴν λαχαναγορὰν ὡς ἔκθεσιν τῶν προϊόντων ὠργανωμένων συνεταιρισμῶν καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτὴς θὰ εἶχον ὠφέλειαν. Διότι, θὰ εἶχε φύγει ἀπὸ τὸ μέσον ὁ μεσάζων, ὁ ὁποῖος κερδίζει τὰ περισσότερα. Μία σοβαρὰ παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι ἐτέθη ἡ λαχαναγορὰ εἰς λειτουργίαν, χωρὶς νὰ ἔχουν τεθῆ εἰς λειτουργίαν οἱ ψυκτικοὶ θάλαμοι. Ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τοὺς θερινοὺς μῆνας καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλὰ γεωργικὰ προϊόντα θὰ ἔχουν ἀνάγκην ψυγείων. Παρῆλθον 18 μῆνες καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη τὴν λειτουργίαν τῶν ψυγείων καὶ τοῦ πτηνοσφαγείου. Θὰ θεωρῶ εὐτυχῆ τὸν ἑαυτόν μου, ὅταν ἀπὸ τὴν σημερινὴν συζήτησιν ἡ Κυβέρνησις λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ θέσῃ συντόμως ἐν λειτουργία τὰ ψυγεῖα. Δὲν δικαιολογῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι λόγοι τεχνικοὶ δὲν ἐπέτρεψαν τὴν λειτουργίαν τῶν ψυγείων. Πιστεύω, ὅτι ἀπὸ τὴν γενομένην συζήτησιν, ἡ Κυβέρνησις θὰ προωθήσῃ τὸ θέμα τῆς λειτουργίας τῶν ψυγείων καὶ τοῦ πτηνοσφαγείου. Ἀναμένω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν. Καὶ ἡ ἱκανοποίησίς μου θὰ γίνῃ μεγαλυτέρα ἐφ’ ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων ἡ Κυβέρνησις ἐγκαταλείψει τὴν ἀναβλητικότητα καὶ ἀδράνειαν καὶ προχωρήσει εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς λαχαναγορᾶς.

§74Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τῆς 15.3.1965 ἡ λαχαναγορὰ ἔχει τεθῆ ἐν λειτουργίᾳ, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ θέμα συζητήσεως. Ὁ κ. συνάδελφος ὅμως ἐπέμενε νὰ συζητήσῃ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Κατ’ ἀρχὴν ἔθιξε τὸ θέμα τῆς καθυστερήσεως. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡμεῖς μὲ τὴν διακοπὴν τοῦ Νοεμβροίου 1963 μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου 1964, ἀρχίσαμεν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ὡς Κυβέρνησις ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1964. Καὶ μέσα σὲ ἕνα χρόνον ἐτέθη ἐν λειτουργίᾳ ἡ λαχαναγορά. Ὁ χρόνος αὐτὸς ἦτο ἀπαραίτητος, διότι ἐγένοντο καὶ συμπληρωματικαὶ ἐργασίαι μεγάλαι εἰς τὴν λαχαναγοράν. Διερρυθμίσθησαν π.χ. τὰ καταστήματα τῶν συνεταιρισμῶν ἀπὸ μεγάλα εἰς μικρά, διερρυθμίσθησαν ὑπόστεγα, ἐγκαταστάθησαν τηλέφωνα καὶ τὸ σοβαρώτερον ἦτο, ὅτι ἐγένετο ἔλεγχος τῶν δικαιολογητικῶν τῶν χονδρεμπόρων ἀπὸ δύο ὑποεπιτροπὰς καὶ κατόπιν ἡ κλήρωσις. Ἦτο μία ὁλόκληρος διαδικασία, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀδιάβλητος καὶ διήρκεσεν ὡρισμένους μῆνας διὰ νὰ ὀργανωθῇ καὶ νὰ τεθῇ ἐν λειτουργίᾳ ὁ θεσμὸς αὐτὸς κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ ἀδιάβλητον. Δι’ αὐτό, κύριοι, ὑπῆρξεν ἡ διαδικασία αὐτή, ἡ ὁποία ἀπῄτησεν ὡρισμένον χρόνον. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε καθυστέρησις ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς. Ἡμεῖς μέσα εἰς ἕνα χρόνον ἐθέσαμεν εἰς λειτουργίαν τὸν θεσμὸν τῆς νέας λαχαναγορᾶς. Ὄσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ πτηνοσφαγείου καὶ ψυγείου, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶχε γίνει ἀρκετὴ προεργασία ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν καὶ ἑπομένως τὸ θέμα ἐμελετήθη ἐξ ὑπαρχῆς. Πρέπει δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ἐνῷ εἶχε προβλεφθῆ δαπάνη 10 ἑκατ. δραχμῶν διὰ τὸ πτηνοσφαγεῖον, ἐκάμαμεν νέον προϋπολογισμὸν τῆς δαπάνης μὲ 4 ἑκατ. δρχ., ἐνεκρίθη ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς καὶ προβλέπεται, ὅτι ἐντὸς τριμήνου τὸ πτηνοσφαγεῖον θὰ εἶναι ἕτοιμον. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρξε καθυστέρησις καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἐργασία πρὸς ἐπίσπευσιν καὶ ἐπίλυσιν ὅλων τῶν σχετικῶν προβλημάτων διὰ νὰ θέσωμεν ἐν λειτουργίᾳ τὴν λαχαναγορὰν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, τὸ πτηνοσφαγεῖον καὶ ψυγεῖον. Ὁ κ. συνάδελφος ὁ ἐπερωτῶν, ἔθιξε καὶ τὸ θέμα τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῆς θέσεώς των εἰς τὴν λαχαναγορὰν κατὰ γεωγραφικὰ διαμερίσματα τῆς χώρας. Νομίζω, ὅτι τίποτε δὲν ἐμποδίζει, ὥστε νὰ εἶναι ἀπὸ ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας τόσον οἱ συνεταιρισμοί, ὅσον καὶ οἱ μεμονωμένοι παραγωγοί. Ἔχομεν εἰς τὴν λαχαναγορὰν τὰ καταστήματα τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν μεμονωμένων παραγωγῶν καὶ σιγὰ σιγὰ τὰ συνεπληρώσαμεν ἀπὸ παραγωγοὺς καὶ συνεταιρισμοὺς ὅλων τῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας. Ὄσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε μεταβληθῆ ἡ λαχαναγορὰ εἰς ἔκθεσιν γεωργικῶν προϊόντων καὶ νὰ καταργήσωμεν τὸ χονδρεμπόριον τῶν νωπῶν προϊόντων, νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐκθέσεως, ἀλλὰ περὶ διακινήσεως τοῦ συνόλου τῶν νωπῶν προϊόντων. Πρόκειται περὶ θεσμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου προσπαθοῦμεν νὰ διοχετεύσωμεν ὅλα τὰ νωπὰ προϊόντα εἰς τὴν καταναλωτικὴν ἀγοράν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Πράγματι ὑπάρχουν δύο θεσμοὶ διὰ νὰ μποῦν στὴ μεγάλη κατανάλωση Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, στὸ καταναλωτικὸ κοινὸ τῶν 2.000.000 τὰ νωπά μας προϊόντα. Ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῆς μεγάλης λαχαναγορᾶς καὶ ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν, ὅπου κατ’ εὐθεῖαν ἡ παραγωγὴ πηγαίνει στὴν κατανάλωση μὲ τοὺς λιανοπωλητάς. Αὐτοὺς τοὺς δύο θεσμοὺς προσεπαθήσαμεν νὰ τοὺς ὀργανώσωμεν κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον, διὰ τῆς νέας λαχαναγορᾶς καὶ διακινοῦνται ἡμερησίως περὶ τοὺς 1.500 τόννους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν ἔκθεσιν, αὐτὸ δὲν μπόρεσα νὰ τὸ καταλάβω. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἔχει λήξει νομίζω. Ἡμεῖς πράγματι ἀντιμετωπίσαμεν ὡρισμένας δυσκολίας καὶ ἀδυναμίας τοῦ θεσμοῦ. Σκεφθῆτε, ὅτι ἀκόμα δὲν εἶχαν κατασκευασθῆ οἱ πόρτες τῶν καταστημάτων, τὰς ὁποίας συνεπληρώσαμεν. Συνεπληρώσαμεν ὅλας τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχαν γίνει καὶ ἐθέσαμεν ἐν λειτουργίᾳ τὴν λαχαναγορὰν εἰς τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον, προσπαθήσαντες ὥστε ὅλο τὸ χονδρεμπόριον νὰ περνᾷ ἀπὸ ἐκεῖ. Αὐτὴ ἦτο ἡ μεγάλη μας ἐπιτυχία. Ὑπῆρχον διεσπαρμένοι μικροχονδρέμποροι σὲ διάφορα σημεῖα τῆς πρωτευούσης καὶ τοὺς ἐβάλαμεν κι’ αὐτοὺς μέσα. Ἐπομένως μέσα εἰς ἕνα χρόνον ἐβάλαμεν σὲ λειτουργία ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι χρήσιμος καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τὸ συμφέρον τῶν καταναλωτῶν καὶ τῶν παραγωγῶν. Εὕρομεν πολλὰς ἐλλείψεις καὶ προσεπαθήσαμεν νὰ τὰς συμπληρώσωμεν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα.

§75Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ, θέλω νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Πράγματι, ὁ φίλος κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς λειτουργίας τῆς λαχαναγορᾶς, διότι ἀνέλαβε τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐμπορίου ἕνα μῆνα πρὸ τῆς λειτουργίας τῆς λαχαναγορᾶς. Τοῦτο βέβαια δὲν ἀπαλλάσσει τοὺς προκατόχους του τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως. Δὲν θεωρῶ ὅμως ἀρκετὴν τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν πιστοποιητικῶν ἀπήτησε 18 μῆνες. Ἠσθάνθην ἱκανοποίησιν ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῆς λαχαναγορᾶς καὶ κἄθε περασμένον λάθος τὸ ἀντιπαρέρχομαι. Θεωρῶ ὅμως ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἄμεσον λειτουργίαν τῶν ψυγείων. Πολλὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἰδίως κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας, ἔχουν ἀνάγκην ψυγείων. Εἶπεν ὁ φίλος κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔφτιαξε καὶ τὶς πόρτες τῆς λαχαναγορᾶς, διότι ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, δὲν ὑπῆρχον οὔτε οἱ πόρτες. Ἐπειδὴ εἶναι τῆς μόδας αἱ ὑπερβάσεις, δὲν ἤθελα ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου νὰ ἐπισημάνω γενομένας ὑπερβάσεις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν θυρῶν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἑκάστη θύρα ἐκόστισε 13 χιλιάδες δραχμὲς — ὑπερπολυτέλεια διὰ καταστήματα τῆς λαχαναγορᾶς — ἐνῷ ἐὰν αἱ θῦραι κατεσκευάζοντο μὲ ἕνα δικτυωτό, θὰ ἐστοίχιζον μόνον 1.500 δραχμὰς καὶ θὰ ἐκπληροῦσαν τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐκπληροῦν αἱ θῦραι ποὺ ἐκόστισαν 13.000 δραχμές. Ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἐπιμείνω καὶ τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρει, εἶναι τὸ ἑξῆς. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἐξυπηρετηθῇ περισσότερον ἡ οἰκονομία καὶ δι’ αὐτὸ εἰσηγήθην νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην τὸ χονδρεμπόριον. Θὰ πρέπει νὰ διαφοροποιηθῇ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ ρόλος τῶν συνεταιρισμῶν. Νὰ παύσουν οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ ἀποτελοῦν τὸν κομπάρσον τῆς ΑΤΕ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν δανείων καὶ νὰ καταστοῦν περισσότερον παραγωγικοὶ καὶ ὠφέλιμοι. Ἐὰν τὸ ἐμπόριον ἀπαλλαγῇ ἀπὸ ἕνα μεσάζοντα, θὰ ὠφεληθῇ καὶ ὁ παραγωγός, διότι θὰ εἰσπράξῃ μεγαλύτερον τίμημα καὶ ὁ καταναλωτής, διότι θὰ πληρώσῃ εὐθηνότερον τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῇ νὰ ἀγοράσῃ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀγορὰ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα τύπον διαρκοῦς ἐκθέσεως καὶ διὰ τοὺς ξένους καὶ διὰ τοὺς ἀστούς. Ἤδη ὅμως οἱ χονδρέμποροι εἶναι ἐγκατεστημένοι καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ τρόπος ἀπομακρύνσεώς των. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, πολὺ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τῆς ἐνημερώσεως τῶν παραγωγῶν μὲ τὸ πλάνο τῆς λαχαναγορᾶς, ὥστε ἀπὸ τηλεφώνου νὰ τακτοποιοῦν τὰς συναλλαγάς των, νὰ δυνηθοῦν ἀπερίσπαστοι νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὸ ἔργον τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν πεισθοῦν οἱ παραγωγοί, ὅτι ὁ ἀγορανομικὸς ἔλεγχος λειτουργεῖ κανονικὰ καὶ ἔχουν πλέον ἐμπιστοσύνην, δὲν θὰ ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα ζητήματα πέραν τῆς παραγωγῆς των, τακτοποιοῦντες τὴν συναλλαγήν των τηλεφωνικῶς ὅταν τὸ κρίνουν σκόπιμον καὶ ἐπωφελές.

§76Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἤθελον νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὰς θύρας, ὅτι ἠστόχησεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι τὸ κόστος τῶν θυρῶν εἶναι 12–13.000 δρχ....

§77Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Τόσο εἶπον καὶ ἐγώ.

§78Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἠστοχήσατε ὅμως, διότι οἱ πόρτες αὐτὲς εἶχον παραγγελθῆ ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν.

§79Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ἐγὼ ἀπήντησα εἰς ἐκεῖνο ποὺ εἴπατε, ὅτι τὶς ἐκάνατε σεῖς τὶς πόρτες.

§80Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡμεῖς ἐκάμαμεν 50 πόρτες μὲ 2.100 δρχ. ἔναντι τῶν 13.000 δρχ. ποὺ εἶχον κοστίσει ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως.

§81Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Οἱ ἴδιες πόρτες;

§82Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Οἱ ἴδιες πόρτες. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀγορανομικὸν ἔλεγχον, νομίζω καὶ περὶ αὐτοῦ θὰ σᾶς πληροφορήσῃ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Διαμαντίδης, ὁ ἔλεγχος αὐτὸς γίνεται κατὰ τρόπον, ὄχι μόνον αὐστηρόν, ἀλλὰ σκληρόν. Παρακολουθοῦμεν πράγματι τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κανόνων τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος κατὰ τρόπον αὐστηρότατον μέχρι σημείου, ὥστε πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς ἐμπόρους τῶν νωπῶν προϊόντων νὰ διαμαρτύρωνται καθημερινῶς. Ἐπομένως τὸ θέμα τῆς πόρτας καὶ αἱ ὑπερβάσεις δὲν εἶναι ἰδικόν μας λάθος. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου, ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς γίνεται κατὰ τρόπον αὐστηρότατον.

§83Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶχα σκοπὸ νὰ λάβω τὸν λόγον, διότι τὸ θέμα τὸ ἐχειρίσθη ὁ συνάδελφος κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου καὶ καλῶς τὸ ἐτοποθέτησε. Λαμβάνω, ὅμως τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν πλήρως τὰ πράγματα καὶ διὰ νὰ ὑπάρξῃ πλήρης διαφώτισις τοῦ θέματος. Ζητεῖτε ἀπὸ ἡμᾶς εὐθύνας διὰ τὴν Λαχαναγοράν. Δὲν ξεύρω, διατὶ τὸ κάνετε. Ἀπὸ ἡμᾶς ζητεῖτε ἢ ἀπὸ τοὺς προκατόχους μας; Διότι λέγετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας ἔχει 18 μῆνας εἰς τὴν ἐξουσίαν. Δὲν ξεύρω πόσον ταχυρρύθμως τὰ ὑπολογίζετε. Ἀλλὰ ἐὰν νομίζετε, ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον ποὺ εἴμεθα 40–50 ἡμέρες Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῆς Λαχαναγορᾶς δὲν πρόκειται νὰ πείσετε κανένα. Γνωρίζετε δέ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς Λαχαναγορᾶς ἐκινήθη ἀπὸ τὸ 1956–1957 καὶ συνεχίσθη κατὰ τὰ ἔτη 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964. Δὲν θέλω νὰ τὸ θίξω. Ἀλλὰ μᾶς προκαλεῖτε καὶ πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν διὰ νὰ εἴμεθα ἀπολύτως διαφωτισμένοι. Ἐνῷ ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ τὸ 1956 ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1964 καὶ δὲν ἐλειτούργησεν ἡ Λαχαναγορά, διὰ διαφόρους λόγους. Δὲν ὑπάρχει δὲ λόγος νὰ τὸ ἀναλύσω τώρα τὸ θέμα καὶ νὰ εἴπω τοὺς λόγους, διότι δὲν θέλω νὰ προκαλέσω κανένα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ μᾶς προκαλῆτε καὶ νὰ ζητῆτε ἀπὸ ἡμᾶς εὐθύνας, διότι ἀπὸ τὸν μῆνα Φεβρουάριον ἢ Μάρτιον τοῦ 1964 ποὺ ἀνελάβαμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐθέσαμεν εἰς λειτουργίαν τὴν Λαχαναγορὰν τὸν Μάρτιον τοῦ 1965. Καὶ δὲν ἀναφέρεσθε εἰς τόσην μεγάλην καθυστέρησιν καὶ εἰς ὑπερβάσεις, τὰς ὁποίας, ἐπίσης, δὲν θέλω νὰ θίξω καὶ αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται πιθανὸν εἰς 200 ἑκατομμύρια δραχμάς. Δὲν τὸ ξεύρω. Πάντως, ἐνῷ προϋπελογίζετο ὅτι, ἡ Λαχαναγορὰ θὰ στοιχίσῃ περίπου 100 ἑκατομμύμια ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 300. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἕνα τεχνικὸ θέμα καὶ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ τὰ ἐξετάσωμεν. Λέγετε διὰ τὸ ψυγεῖον καὶ διὰ τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἦσαν δῶρον τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Τὰ μηχανήματα ἦλθαν παλαιότερον. Καὶ ξέρετε, πτηνοσφαγεῖον δὲν ὑπῆρχεν, οὔτε ψυγεῖον. Διὰ τὸ ψυγεῖον ξέρετε, ὅτι οἱ ἐργολάβοι δὲν εἶχον προχωρήσει. Ὑπῆρχον κακοτεχνίαι καὶ στασιμότης. Καὶ παρέστη ἀνάγκη, οἱ ἐργολάβοι νὰ κηρυχθοῦν ἔκπτωτοι καὶ νὰ ἀναλάβουν ἄλλοι τὴν κατασκευὴν τοῦ ψυγείου. Τί ἀσχολεῖσθε ἑπομένως μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδικήν μας;

§84Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ ὑποχρεώνει νὰ δώσω μίαν μικρὰν ἀπάντησιν. Βεβαίως ὁ φίλος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶναι νέος εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν τὸν βαρύνει ἡ κατηγορία ὅτι συνετέλεσεν εἰς τὴν καθυστέρησιν ἐνάρξεως λειτουργίας τῆς Λαχαναγορᾶς. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ δέ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, δὲν σᾶς κατηγόρησα διὰ τυχὸν ὑπερβάσεις ἢ δι’ ἄλλην αἰτίαν, ἀλλὰ σᾶς κατηγορῶ διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον καθυστέρησιν ἐνάρξεως λειτουργίας τῆς Λαχαναγορᾶς. Ἐπὶ 14 μῆνας ὑπῆρχε διαφωνία μεταξύ σας ποῖον θὰ βάλετε Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς Λαχαναγορᾶς καὶ αὐτὸ ἦτο μία τῶν κυριωτέρων αἰτιῶν διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν καθυστέρησιν. Τὰ ψυκτικὰ μηχανήματα τὰ εὑρήκατε εἰς τὰ κιβώτια. Δὲν ἔχετε νομίζω τὸ δικαίωμα νὰ τὰ διατηρῆτε ἀκόμη εἰς τὰ κιβώτια, διότι καὶ καταστρέφονται ἀλλὰ καὶ διότι θὰ πρέπει τὸ συντομώτερον νὰ ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία αὐτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν παρελθοντολογίαν δὲν νομίζω ὅτι δύνασθε νὰ ἀποσείσετε τὰς εἰδικάς σας εὐθύνας. Αἱ εὐθύναι σας διὰ τὴν καθυστέρησιν παραμένουν ἀκέραιαι. Αἱ παρελθοῦσαι Κυβερνήσεις ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸν λαόν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, κάμνετε λάθος ὑποστηρίζοντες ὅτι ἡ Λαχαναγορὰ ἤρχισε νὰ ἀνοικοδομῆται τὸ ἔτος 1956. Ἤμουν βουλευτὴς καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι τὸ ἔτος 1960 κατετέθη ὁ θεμέλιος λίθος καὶ τότε ἔδωσε τὰ 100 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις. Ἡ διακοπή σας, κ. Ὑπουργέ, δὲν νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν εὐτυχής.

§85Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰλικρινῶς σᾶς διαβεβαιῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶχον κανένα λόγον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν παρελθοντολογίαν. Σεῖς ὅμως ἔρχεσθε καὶ δημιουργεῖτε θέμα Λαχαναγορᾶς. Αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις εἶναι μία μεγάλη πληγή. Νὰ μὴ ἀναπτύξωμεν, νὰ μὴ ἀνοίξωμεν ὅλας τὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος. Δὲν ὑπάρχει λόγος. Ὅτι ὅμως ἀπὸ τοῦ 1956 ἐξεκίνησεν ἡ ὑπόθεσις Λαχαναγορᾶς, δὲν τὸ λέγω τυχαίως. Θὰ σᾶς διαβάσω διὰ νὰ πεισθῆτε. «Ἀπὸ τῆς 2 Μαΐου 1956 δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας συνεστήθη... (ἀναγινώσκει)...». Ἀπὸ τὸ 1956 ἐξεκίνησεν ἡ ὑπόθεσις. Τὴν 6.2.57 διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Λαχαναγορᾶς τῶν Ἀθηνῶν διετέθη ποσὸν 100 ἑκατομμυρίων ἐξ Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Δῶρον τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν λαὸν τῶν Ἀθηνῶν. Αὐτὰ λοιπόν, ποὺ λέγω, στηρίζονται εἰς κείμενα ἐπίσημα τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν σας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἐλέχθη ὅτι ἔγιναν ἀπαλλοτριώσεις, ἀλλὰ ἡ καθυστέρησις ἦτο μεγάλη, ἐφθάσαμεν τὸ 1964, ποὺ ἡμεῖς ἀνελάβαμεν καὶ δὲν εἶχε γίνει ἡ Λαχαναγορά. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑπεύθυνοι διότι ὕστερα ἀπὸ 11 μῆνες ἐκινήσαμεν τὴν Λαχαναγορὰν καὶ δὲν ὑπάρχουν εὐθῦναι τοῦ παρελθόντος μιᾶς 8ετίας; Ἡ καθυστέρησις τῶν 8 ἐτῶν δὲν σᾶς ἐντυπωσιάζει καὶ σᾶς ἐντυπωσιάζει τὸ 10μηνον; Λέγετε 18 μῆνες. Ποῦ εἶναι οἱ 18 μῆνες; Εἶναι δύο μῆνες ποὺ λειτουργεῖ. Πῶς τοὺς βγάλατε 18 μῆνες; Λέγετε διὰ τὰ ψυγεῖα. Τὸ ὅτι εἶναι μηχανήματα εἰς τὰ κιβώτια δύο χρόνια καὶ περισσότερο χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ πτηνοσφαγεῖον, ψυγεῖον, σᾶς εἶπα ὅτι εὐθύνονται οἱ ἐργολάβοι οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον ὄχι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἀλλὰ εἰς τὸ παρελθόν. Σᾶς εἶπον, καὶ πρέπει νὰ τὸ ἐκτιμήσετε, ὅτι τοὺς ἐτάξαμεν προθεσμίαν. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τοὺς ἰδίους νὰ ἐπισπεύσουν τὴν κατασκευὴν τῶν ψυγείων, ἀλλὰ δὲν ἐπροχώρησαν, παρέστη ἀνάγκη νὰ τοὺς κηρύξωμεν ἐκπτώτους τοὺς ἐργολάβους. Αὐτὸ ὅπως γνωρίζετε ἀπαιτεῖ χρόνον. Ἰδοὺ ποῦ ὀφείλεται ἡ καθυστέρησις.

§86Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσω συνέχειαν εἰς τὴν πρόκλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐκτιμῶ τὸ ἔργον του καὶ τοὺς ἀγῶνας του. Ἀνέμενον ὅμως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος ἔχει ζήσει εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, νὰ δώσῃ κάποιαν ἀπάντησιν εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν χονδρεμπόρων ἀπὸ τὴν Λαχαναγορὰν καὶ τὴν μεγαλυτέραν δραστηριότητα τῶν Συνεταιρισμῶν. Ἀντὶ τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ μειώσῃ τὴν ἐντύπωσιν τῆς καθυστερήσεως λειτουργίας τῆς Λαχαναγορᾶς ἐπὶ 18 μῆνας, μᾶς εἶπεν ὅτι ἤρχισεν ἡ ἀνοικοδόμησις αὐτῆς ἀπὸ τὸ 1956.

§87Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι 18 μῆνες. Ἡ Λαχαναγορὰ λειτουργεῖ ἀπὸ τῆς 15ης Μαρτίου.

§88Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Εἶναι 16 μῆνες. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν νομίζω ὅτι ἦσαν ἀπαραίτητοι 16 μῆνες διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν τὰ δικαιολογητικὰ στεγάσεως τῶν χονδρεμπόρων. Δὲν εἶναι σωστό. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐπειδὴ δὲν ἔχω οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ὀξύνω τὴν συζήτησιν, ἀντιθέτως δὲ ἡ διάθεσίς μου εἶναι νὰ εἶμαι ἐποικοδομητικός, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι νὰ ἐπισπευσθῇ ὁ χρόνος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι καλὸς σύμβουλος ὅταν περνᾷ ἐν ἀδρανείᾳ. Ὅταν δὲ μᾶς ζητῆται ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον παρῆλθεν ὁ χρόνος νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνατρέχωμεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ κάμωμεν συγκρίσεις μεταξὺ τοῦ χρόνου καθυστερήσεως μιᾶς προηγουμένης Κυβερνήσεως, καὶ τοῦ χρόνου καθυστερήσεως τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν Λαχαναγορὰν καὶ δὲν ἔχομεν ψυγεῖα καὶ τὸ καλοκαίρι εἶναι ἐν ὄψει. Ἔπρεπε νὰ εἶχε τελειώσει αὐτὴ ἡ ἱστορία, διότι πότε θὰ χρησιμοποιηθῶσι τὰ ψυγεῖα; Ὁ σκοπός μας εἶναι ἡ διατήρησις τῶν προϊόντων μας καὶ περιμένω ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τοὺς Συνεταιρισμούς.

§89Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ.

§90Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Δὲν ὑφίσταται θέμα προσωπικόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ μᾶς εἴπητε εἰς τί συνίσταται τὸ προσωπικόν.

§92Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ὁ κ. Πιπιλῆς μὲ ἀπεκάλεσε δικολάβον καὶ ἐπαγγελματίαν τυμπανιστήν. Εἰς αὐτὸ συνίσταται τὸ προσωπικὸν θέμα καὶ παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Πιπιλῆς. Πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἀντιθέτου, θέλω νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ 1960 εἶχον, μετ’ ἄλλων συναδέλφων, καταθέσει ἐρώτησιν ἐπὶ τῆς προκειμένης περιπτώσεως καὶ ὁ κ. Πιπιλῆς μᾶς εἶχεν ἀποκαλέσει τότε δημοκόπους. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνον, ἀποδεικνύει ὅτι δημοκόποι δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, ἀλλ’ ὁ κ. Πιπιλῆς.

§93Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον ἐκ Δράμας, ὅστις μὲ ἀπήλλαξε τῆς προσπαθείας νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι δὲν εἶμαι δημοκόπος. Διότι ἐκεῖνος μὲν ἠγωνίσθη ἀπὸ τοῦ 1960, ὡς εἶπεν, διὰ τὴν προώθησιν τῶν χαρτιῶν, ἐνῷ ἐγὼ σήμερον ἀγωνίζομαι διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἔργου. Τὸ προσωπικὸν θέμα τὸ προκῦψαν ἐκ τοῦ ὅτι τὸν ἀπεκάλεσα δικολάβον καὶ ἐπαγγελματίαν τυμπανιστήν, δὲν εἶχεν ἔννοιαν ὑβριστικὴν ἀλλ’ ἦτο μία φιλικὴ φιλοφρόνησις κατὰ κάποιον τρόπον. Διότι ὁ κ. συνάδελφος, γνωρίζει, ὅτι τὸν ἀγαπῶ πολύ, ὅτι ἔχομεν κοινὴν ἱστορίαν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὅτι τὸν τιμᾷ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι ἀγρότης.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακαλεῖται ἡ φράσις δι’ ἣν προέκυψε τὸ προσωπικὸν θέμα.

§95Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ Κανονισμὸς ἀπαγορεύει τὴν ἐπέκτασιν τῆς συζητήσεως.

§97Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθησαν ὡρισμένα πράγματα εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀπαντήσω.

§98Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ δώσετε τὸν λόγον καὶ εἰς ἡμᾶς.

§99Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐπεκαλέσθη ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλῶν. Διατί δὲν μοῦ δίδετε τὸν λόγον;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§101Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν βλέπω ἐδῶ τὸν ἁρμόδιον Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀναβάλλεται.

§103Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔπρεπε νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἀπὸ ἕνα χρόνον περίπου, εἶχα καταθέσει ἕνα σημείωμά μου ἀπευθυνόμενον πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ζητοῦσα πληροφορίας, ἂν ὑπῆρχον εἰς τὰ ἀρχεῖα της αἰτήσεις τῶν ἀκτημόνων τῶν χωρίων Παλατίτσης, Συκιᾶς καὶ Βεργίνης τοῦ Νομοῦ Ἠμαθίας (Βεροίας) διὰ τῶν ὁποίων τὸ ἔτος 1959 ζητοῦσαν ἕνα δάνειο 1.800.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐξαγορὰν ἑνὸς κτήματος ἐκτάσεως 11.100 στρεμμάτων ἰδιοκτησίας τῶν κληρονόμων Παπαγεωργίου κατὰ τὰ ⅘ καὶ κατὰ τὸ ⅕ ἰδιοκτησίας τοῦ Δημοσίου. Εἰς τὸ σημείωμά μου ἐκεῖνο δὲν ἔλαβον οὐδεμίαν ἀπάντησιν καὶ ἠναγκάσθην μετὰ παρέλευσιν μηνῶν νὰ ἐπισκεφθῶ προσωπικῶς τὴν ΑΤΕ δι’ αὐτὴν καὶ πάλιν τὴν ὑπόθεσιν. Συζητήσεως γενομένης μὲ τοὺς ἁρμοδίους καὶ τοὺς ὑπευθύνους τῆς ΑΤΕ, ἔλαβον παρ’ αὐτῶν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἡ Τράπεζα δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της τοιαύτας αἰτήσεις ἀκτημόνων ποὺ νὰ ζητοῦσαν δάνειον διὰ τὴν ἐξαγορὰν αὐτοῦ τοῦ κτήματος. Ἡ ἀπάντησις τῆς ΑΤΕ δὲν μὲ ἱκανοποίησε διότι οἱ ἀκτήμονες ἐπέμεινον, ὅτι εἶχον ὑποβάλει ὄχι μίαν, ἀλλὰ σωρείαν αἰτήσεων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν εἶχον λάβει καμμίαν ἀπάντησιν. Ἐπεδόθην τότε εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ θέματος.... «Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 9488)1861)22.7.63. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀναφορὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θεοδώρου Γιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ τὸ δασόκτημα Παλατίστης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὡς γνωστόν, βασικῶς καὶ εἰς ἐφαρμογὴν ὑφισταμένου προγράμματος χορηγεῖ δάνεια εἰς παραγωγοὺς ἀκτήμονας ἢ ἡμιακτήμονας διὰ τὴν ἐξαγορὰν κατὰ προτίμησιν πωλουμένων μεγάλων κτημάτων, πρὸς ἀπόκτησιν βιωσίμου καὶ πέραν τούτου ἐπαρκοῦς κλήρου, δὲν παρέχει δὲ ποτὲ τὴν ἐνίσχυσίν της εἰς Ἑταιρείας διὰ τὴν ἐξαγορὰν γαιῶν, ὡς ὁ κ. βουλευτὴς ἀναφέρει. Ἐν προκειμένῳ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ δασοκτήματος Παλατίστης, ἰδιοκτησίας πρὸ τριετίας κληρονόμων Παπαγεωργίου, γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ Νοέμβριον 1959, ἀλλὰ καὶ τὴν 11 Δεκεμβρίου 1959 προσθέτω ἐγώ, ὁμάδες ἀκτημόνων καὶ ἡμιακτημόνων τῶν γειτονικῶν τοῦ δασοκτήματος χωρίων (Παλατίστης, Συκιᾶς κλπ.) ἐζήτησαν δι’ αἰτήσεώς των πρὸς τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς ΑΤΕ τὴν χορήγησιν ἀναλόγων δανείων πρὸς ἐξαγορὰν τοῦ ἀνωτέρω δασοκτήματος συνολικῆς τότε ἐκτάσεως 11.460 στρεμμ. τοῦ ⅕ ἀνήκοντος κατὰ Νόμον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Αἱ ἐν λόγῳ αἰτήσεις ὡς ὑποβληθεῖσαι περὶ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1959 δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἐντὸς τοῦ ἔτους τούτου διότι ἐν τῷ μεταξὺ τὸ διὰ τοῦ προγράμματος τῆς ΑΤΕ περιωρισμένον κονδύλιον πιστώσεων «δι’ ἐξαγορὰν γαιῶν» τοῦ ἔτους 1959 εἶχεν ἤδη διατεθῆ. Ὡς ἐκ τούτου αἱ αἰτήσεις αὗται ἐξητάσθησαν ὡς ἦτο φυσικὸν παρὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Τραπέζης κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1960. Καὶ τί ἔγινε; Εἰδοποίησαν ἐγγράφως τοὺς ἀκτήμονας; Ὄχι ἐδῶ ἐμφανίζεται ἡ δύναμις τῶν μελῶν. Περὶ τῆς τοιαύτης ἐξετάσεως ἦσαν ἐνήμεροι τόσον οἱ ἀγορασταὶ ἀγρόται, ὅσον καὶ οἱ τότε πωληταὶ ἰδιοκτῆται τοῦ δασοκτήματος κληρονόμου Παπαγεωργίου. Ἐνῷ ὅμως οὕτως εἶχον τὰ πράγματα καὶ τὸ αἴτημα εὑρίσκετο εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐξετάσεως, οἱ ἰδιοκτῆται τοῦ δασοκτήματος προῆλθον κατ’ Ἰούνιον 1960 εἰς συμφωνίαν μεθ’ ὁμάδος ἰδιωτῶν (Λεμονόπουλος, Γκουνταμάνης καὶ 9 ἕτεροι) διὰ τὴν εἰς τούτους πώλησιν τοῦ ἐν λόγῳ δασοκτήματος ὑπογράψαντες μετ’ αὐτῶν καὶ σχετικὸν προσύμφωνον τοῦ ὁριστικοῦ συμβολαίου ὑπογραφέντος κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1961. Εἰς τὴν ὁμάδα ταύτην τῶν ἰδιωτῶν οὐδὲν δάνειον ἐχορηγήθη παρὰ τῆς ΑΤΕ εἴτε διὰ τὴν ἐξαγορὰν εἴτε διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ δασοκτήματος τούτου. Ἡ ὁμὰς αὕτη ἐπέτυχεν ἐν τῷ μεταξὺ τὴν ἔκδοσιν σχετικῆς ἀδείας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν ἐκχέρσωσιν ὡρισμένης ἐκτάσεως (1.000 στρεμμάτων περίπου). Ἐπίσης προέβη εἰς ὁριστικὸν διαχωρισμὸν τοῦ ⅕ τοῦ ὅλου δασοκτήματος τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ οὕτω παρέμεινε τὸ ὑπόλοιπον τούτου (8.500 στρέμ. περίπου) εἰς τοὺς νέους ἰδιοκτήτας. Ἡ ἐν λόγῳ ὅμως ὁμὰς ἐζήτησε τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἐκχέρσωσιν τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ Πιστώσεων τῆς ΑΤΕ ἀπέρριψε τὸ αἴτημά της. Κατόπιν τούτου ἡ ὁμὰς αὕτη τῶν νέων ἰδιοκτητῶν προέβη ἄνευ δανειοδοτήσεως παρὰ τῆς ΑΤΕ εἰς τὴν ἐκχέρσωσιν ἐκτάσεως 850 στρεμμ., τὴν ὁποίαν συνεφώνησεν ἄνευ ἀναμίξεως τῆς Τραπέζης νὰ πωλήσῃ πρὸς 2.500 δρχ. τὸ στρέμμα εἰς ἐνδιαφερομένους παραγωγοὺς ἀκτήμονας καὶ ἡμιακτήμονας γειτονικῶν χωρίων. Οἱ ἐν λόγῳ παραγωγοὶ ἐζήτησαν τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ΑΤΕ ἥτις καὶ ἐνεκρίθη, πλὴν ὅμως οἱ πωληταὶ δὲν ἐδέχθησαν τὴν καθορισθεῖσαν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Πιστώσεων τῆς ΑΤΕ τιμὴν ἀγορᾶς δρχ. 1.100 κατὰ γόνιμον ἐκχερσωθὲν καὶ ἕτοιμον πρὸς καλλιέργειαν στρέμμα, θεωρήσαντες ταύτην ὡς χαμηλὴν καὶ ἀσύμφορον, δι’ ὃ καὶ δὲν προωθήθη τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐν λόγῳ παραγωγῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΕΡΝΑΡΗΣ»

Καὶ πράγματι ἀνεκάλυψα μίαν ἀπάντησιν, ἥτις τὸ ἔτος 1963 εἶχεν ἀποσταλῆ μέσῳ τῆς Βουλῆς εἰς τὸν τέως συνάδελφον κ. Γιαννόπουλον, ὅστις εἶχε τὸ ἴδιον ζητήσει μὲ σχετικὰς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πληροφορίας. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον καὶ καταθέτω διὰ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, καταφαίνεται, ὅτι ὑπῆρχον εἰς τὴν ΑΤΕ, αἰτήσεις τῶν ἀκτημόνων διὰ τῶν ὁποίων ἐζήτουν τὸ δάνειον διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος. Αὐτὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τοῦ τέως συναδέλφου κ. Γιαννοπούλου, καὶ ἡ δήλωσις τῆς ΑΤΕ πρὸς ἐμέ, ὅτι δὲν ὑπῆρχον κὰν αἰτήσεις τῶν ἀκτημόνων διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος, μὲ ἐνέβαλον εἰς ἀνησυχίας, ὅτι πίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, κρύπτονται ὡρισμέναι ἐνέργειαι πολιτικῶν ἢ καὶ ὑπηρεσιακῶν προσώπων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀφ’ ἑτέρου, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε ν’ ἀποκαλυφθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν 9ην Δεκεμβρίου τοῦ 1964 κατέθεσα αἴτησιν διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὁλόκληρος ὁ φάκελλος διὰ νὰ λάβω γνῶσιν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν καὶ τῶν ἐγγράφων. Ἀπὸ τῆς 9ης Δεκεμβρίου μέχρι καὶ σήμερον πέρασαν μῆνες 5, ἡ ὑπόθεσις συζητεῖται καὶ σχετικὸς φάκελλος, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι μέσα εἰς αὐτὸν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα, δὲν ἔχει κατατεθῆ. Ἔκαμα καὶ δευτέραν ἀπόπειραν πρὸς τὴν ΑΤΕ νὰ πληροφορηθῶ ἂν ὑπάρχουν αἱ αἰτήσεις τῶν ἀκτημόνων διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος καὶ ἔλαβον καὶ πάλιν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν. Καὶ ὅμως, γύρω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀγοραπωλησίαν συνέβαινον πράγματα καταπληκτικὰ — πράγματα ἀπαράδεκτα, πράγματα ποὺ σὰν κύριο στόχο τους εἶχον τὸ πλουτισμὸ ὡρισμένων φίλων τῆς τότε Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ φίλων ὅμως καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας τὸ κακὸν συνετελέσθη ὅπως ἔχω πληροφορίας. Ἔτσι ἀποδεικνύεται, ὅτι οἱ φίλοι ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, κολακεύοντες καὶ παριστάνοντες τοὺς ἀφωσιωμένους πρὸς ὅλους τοὺς ἰσχυρούς, κατορθώνουν νὰ ἐξυπηρετοῦν μὲ μεγάλην ἐπιτηδειότητα τὸ προσωπικόν των καὶ μόνον συμφέρον. Καὶ συνέβη αὐτὸ ποὺ κἄποτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατήγγειλεν ὁ ἀείμνηστος Σοφοκλῆς Βενιζέλος, «ὅτι γύρω ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς ὑπάρχουν οἱ ἐξ ἐπαγγέλματος φίλοι, οἵτινες σχηματίζοντες ἀσφυκτικὸν κλοιὸν ἐξυπηρετοῦν ἰδιοτελῆ των συμφέροντα». Ἔτσι οἱ ἀγορασταὶ τοῦ κτήματος ἰδιῶται ἦσαν φίλοι τῆς παλαιᾶς Κυβερνήσεως, εἶναι σήμερα φίλοι τῆς σημερινῆς καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὔριον θὰ γίνουν καὶ φίλοι ἐκείνων ποὺ θὰ διαδεχθοῦν καὶ τὴν σημερινήν. Εἶναι φίλοι ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ κολακεύοντες τοὺς ἰσχυροὺς ἑκάστοτε, ἐξυπηρετοῦν τὸν ἑαυτόν των καὶ μόνον. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν ποίαν ἰδιότητα εἶχον οἱ ἀγορασταὶ τοῦ ἐπιμάχου κτήματος, καὶ ἐρωτῶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ποὺ ἔδωσαν τὴν ἄδειαν τῆς ἐξαγορᾶς. α) Εἰς ποίους ἔδωσαν τὴν ἄδειαν τῆς ἐξαγορᾶς ὅταν προηγοῦντο αὐτῶν οἱ ἀκτήμονες. β) Εἰς ποίους ἔδωσαν καὶ διατὶ τὴν ἄδειαν ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δάσους ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐκχερσώσεως ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ 62 στρέμματα κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων τοῦ 1952, εἰς 1.000 στρέμματα τοῦ 1960 καὶ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Δασαρχείου Ἡμαθίας ἀργότερα εἰς 2.800 στρέμματα; Ἦσαν μήπως οἱ ἀγορασταὶ ἀγρόται; Ὄχι. Ἦσαν μήπως οἰκονομικὰ ἰσχυροὶ ποὺ εἰς τὴν ἀγοραπωλησίαν αὐτὴν ἀπέβλεπον εἰς καλὴν τοποθέτησιν τῶν χρημάτων των; Ὄχι. Τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά. Τὰ ἄτομα ποὺ ἠγόρασαν τὸ κτῆμα, καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἠγόρασαν ἦσαν καὶ εἶναι πολὺ γνωστὰ καὶ εἰς τὴν προηγουμένην καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἦσαν γνωστοί, γνωστότατοι καὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εἰς τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ ἰδού, κ. βουλευταί, τὰ περιστατικὰ χρονολογικῶς: Αἴτησις πρώτη, 3 Νοεμβρίου 1959. 197 κάτοικοι τοῦ χωρίου Παλατίτσης Βερροίας ζητοῦν δάνειον ἀπὸ τὴν ΑΤΕ 1.800.000 διὰ τὴν ἐξαγορὰν 7,5 χιλ. στρεμμάτων δάσους καὶ 300 στρεμμάτων καλλιεργησίμων γαιῶν. Δευτέρα αἴτησις: Τὴν 3ην Νοεμβρίου 1959 τὴν ἰδίαν ἡμέραν, ταὐτοχρόνως σχεδόν, ἕτεροι 124 κάτοικοι τοῦ χωρίου Συκιᾶς τῆς Κοινότητος Παλατίτσης, ζητοῦν δάνειον ἀπὸ τὴν ΑΤΕ 900.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐξαγορὰν 3,5 χιλ. στρεμμάτων δάσους.

§106Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πότε εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις αὐτή;

§107Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἰς τὰς 3 Νοεμβρίου τοῦ 1959 δι’ ἐξαγορὰν 3,5 χιλιάδων στρεμμάτων δάσους. Τρίτη αἴτησις: 4.12.1959.

§108Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ 1.800.000 εἶναι τῆς πρώτης ὁμάδος, κ. συνάδελφε;

§109Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ 1.800.000 δραχμὰς εἶναι διὰ τὴν ἀξίαν ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροκτήματος. Μάλιστα τῆς πρώτης ὁμάδος τῶν ἀκτημόνων. Τρίτη αἴτησις: Ζητεῖται δάνειον 1.500.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐξαγορὰν ὁλοκλήρου τοῦ κτήματος ἀπὸ ἀκτήμονας τῆς ἰδίας περιοχῆς διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ πάλιν ὁλοκλήρου κτήματος. Τετάρτη αἴτησις: 35 κάτοικοι τοῦ χωρίου Βεργίνης, ζητοῦν δάνειον 700.000 δραχμῶν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν ἐξαγορὰν 350 καλλιεργησίμων στρεμμάτων, τὰ μοναδικὰ ἄλλωστε ποὺ ὑπῆρχον καὶ ἐκαλλιεργοῦντο.

§110Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πότε ὑπεβλήθη αὐτὴ ἡ αἴτησις, κ. συνάδελφε;

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἔχω τὴν χρονολογίαν ἀκριβῶς, διότι ὁ φάκελλος κρύπτεται ἐπιμελέστατα. Πάντως εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους 1960.

§112Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Πέραν τούτων, κ. συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ ἀπὸ κατοίκους τοῦ Νομοῦ Κοζάνης εἶχεν ὑποβληθῆ αἴτησις διὰ τὸ ἴδιο κτῆμα τὸ 1959, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη οὐδεμία ἀπάντησις.

§113Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε, διότι ἡ ἄποψίς σας, ἐνισχύει τὴν ἰδικήν μου. Ἡ Ἀγροτικὴ κατὰ σύστημα δὲν ἀπαντοῦσεν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ἀλλὰ μόλις τὸ κτῆμα πέρασεν εἰς τοὺς μεσάζοντας καὶ τοὺς ἐμπόρους ἡ ΑΤΕ ἔσπευσε νὰ τοῦ ἀναβιβάσῃ τὴν ἀξίαν του σὲ πέντε ἑκατομμύρια δραχμὰς περίπου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἐκχέρσωσιν. Αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι ὑπῆρχε συνωμοσία εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων.

§114Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀπεναντίας, κ. συνάδελφε, δὲν τὴν ἐνισχύει, ἀλλὰ τὴν ἐξασθενίζει.

§115Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἡ γέφυρα, κ. Ὑπουργέ, ποὺ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς προσεπάθησαν νὰ εἰσπράξουν τὰ ἑκατομμύρια, ἦσαν δυστυχῶς πάντοτε οἱ ἀκτήμονες, διότι μόνον ἐν ὀνόματι αὐτῶν ἡ ἐπιτυχία ἦτο πιθανή. Ὁ συνάδελφος καὶ τέως Ὑπουργὸς κ. Ράλλης, ὁμιλῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παραπομπῆς, εἶπεν, ὅτι «ἐὰν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἐνεθυλάκωσα χρήματα, νὰ μὲ κατηγορήσῃ εὐθέως, διὰ νὰ προστατεύσω τὴν ὑπόληψίν μου». Ἐγὼ ὑποστηρίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἄμοιροι ἐνθυλακώσεως χρημάτων, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ἐβοήθησαν ἄλλους καὶ μάλιστα φίλους των νὰ ἐνθυλακώσουν χρήματα εἰς βάρος πτωχῶν ἀγροτῶν. Καὶ εὐφυῶς οἱ ἀγορασταί, μὲ τὴν ἄρνησιν τῆς ΑΤΕ νὰ χορηγήσῃ δάνεια εἰς τοὺς ἀγρότας, τὸν Μάϊον τοῦ 1960 ἀπὸ τὴν Κατερίνην, σπεύδουν χωρὶς κεφάλαια ἰδικά των, διότι εἶναι γνωστοὶ εἰς τοιούτου εἴδους ἐπιχειρήσεις, καὶ προβαίνουν μὲ προσύμφωνον, εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ κτήματος ἔναντι ποσοῦ 1.800.000 δραχμῶν καταβλητέας ἐντὸς 4 μηνῶν καὶ σπεύδουν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν ΑΤΕ διὰ δανεισμὸν ἄμεσον. Ἔτσι τὸ ὑποκατάστημα ΑΤΕ Βερροίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 866)238 τοῦ 1960, προτείνει τὴν χορήγησιν δανείου 4.700.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ δασοκτήματος τούτου ὑπὸ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς Παλατίτσης. Ἔχομεν δηλαδὴ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1960 ἕνα προσύμφωνον μεταξὺ τῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ πωλητοῦ κληρονόμου Παπαγεωργίου. Εὐθὺς ἀμέσως ἔχομεν καὶ βομβαρδισμὸν ἐγγράφων τοῦ ὑποκαταστήματος Βερροίας τῆς ΑΤΕ, ὅπως χορηγήσῃ εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἕνα δάνειον 4.700.000 διὰ τὴν ἐξαγορὰν αὐτοῦ τοῦ κτήματος, ὄχι πλέον ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας μὲ 1.800.000, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς νέους ἀγοραστὰς τοῦ προσυμφώνου μὲ 4.700.000. Δημιουργεῖται ὅθεν τὸ ἐρώτημα, ποῖος ἐνδιεφέρετο δι’ αὐτὸν τὸν τερατώδη δανεισμὸν ὅταν ὑπῆρχε τὸ προσύμφωνον τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ ποσοῦ τῶν 1.800.000 δραχμῶν; Καὶ ἔρχεται ἐν συνεχείᾳ καὶ μετὰ 1½ μῆνα ἀπὸ τὸ προσύμφωνον ἄλλη πρότασις τοῦ ὑποκαταστήματος Βερροίας (ἀριθ. ἐγγράφου του 4353)1357)16.8.60) διὰ τοῦ ὁποίου προτείνει: «Ἄν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ δανεισμοῦ τῶν 4.700.000 δρχ. νὰ γίνῃ δεκτὴ ὅπως χορηγηθοῦν εἰς τοὺς ἀκτήμονας (διὰ λογαριασμὸν τῶν ἀγοραστῶν βέβαια) δάνεια 630.000 δρχ. Ἔπρεπε δηλαδὴ κατὰ τὰ ἔγγραφα ἡ ΑΤΕ νὰ δώσῃ γρήγορα τὸ δάνειον 4.700.000 δρχ. καὶ ἐὰν δὲν μπορῇ νὰ τὸ δώσῃ, νὰ δώσῃ τουλάχιστον 600.000 διὰ τοὺς ἀκτήμονας τῆς Βεργίνης. Διατί ἡ τότε σπουδὴ γιὰ τὸ δανεισμὸ 4.700.000 δραχμῶν, ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μὲ προσύμφωνον οἱ ἀγορασταὶ εὐφυῶς τὸ ἠγόρασαν μόνον μὲ 1.800.000. δρχ. Ποῖος ἐκίνησε τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ ν’ ἀναβιβάσουν εὐθὺς μετὰ τὸ προσύμφωνον τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος εἰς 4.700.000, ὅταν τὸ ποσὸν αὐτὸ ἦτο γνωστόν, ὅτι θὰ τὸ ἐνεθυλάκωναν οἱ φίλοι ἀγορασταί; Κύριοι βουλευταί, τὸ προηγούμενον ὑπ’ ἀριθ. 6272 ὑπεγράφη τὴν 27.6.1960 εἰς τὸν συμβολαιογράφον Θεσσαλονίκης Τσῶτσον, ἔναντι ποσοῦ 1.700.000 καὶ αὐτὸ μὲ δόσεις καταβλητέας μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου τοῦ 1960. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰς τὰς προσπαθείας τὰς πολὺ περιέργους δι’ ἐμὲ τοῦ ὑποκαταστήματος Βερροίας ἀπέκτησαν οἱ ἀγορασταὶ καὶ θράσος. Ἀπετάθησαν οἱ ἴδιοι εἰς τὴν ΑΤΕ ζητήσαντες ἕνα δάνειον ἐκχερσώσεως ἐκ 500 χιλιάδων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον εὐτυχῶς ἡ ὑπηρεσία τῆς Τραπέζης ἀπέρριψεν. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ἐνῷ τὸ Δασαρχεῖον Βερροίας διαβεβαίου τοὺς ἀκτήμονας, ὅτι μόνον 1.000 στρέμματα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκχερσωθοῦν ἀπὸ αὐτὸ τὸ κτῆμα μόλις ἐπῆραν τὸ κτῆμα οἱ ἰδιῶται ἀγορασταὶ ἔσπευσαν αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐγκρίνουν τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐκχερσώσεως ἀπὸ 1000 εἰς 2850 στρέμματα. Ἐξ αὐτῶν οἱ ἀγορασταὶ ἐξεχέρσωσαν μόνον 600 στρέμματα. Πέραν αὐτοῦ, αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς νὰ κάμουν καὶ ξύλευσιν τοῦ δάσους. Αὐτοὶ δὲν περιωρίσθησαν ὅμως μόνον εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ξύλευσιν, ἀλλὰ ἐπροχώρησαν σχεδὸν εἰς ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τοῦ δάσους. Καὶ ἔτσι ὁ δασικὸς πλοῦτος αὐτός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον οἱ πένητες ἀγρόται θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμείωναν τὸ κόστος τοῦ ἀγοραζομένου κτήματος κατὰ ἓν ἑκατομμύριον δραχμὰς τοὐλάχιστον καὶ αὐτὸ τὸ ἔχασαν μὲ τὴν καταστροφὴν ποὺ ἐπέτυχαν οἱ εὐφυεῖς ἀγορασταί. Λέγεται, ὅτι τὰ κέρδη των ἐξ αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως ὑπερβαίνουν τὸ 1 ἑκατομμύριον, ποὺ δύναμαι νὰ ἐπιβεβαιώσω αὐτὸν τὸν ἀριθμόν. Γεγονὸς ὅμως παραμένει πὼς ἐνῷ αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι διεβεβαίουν ὅταν τὸ κτῆμα εὑρίσκετο εἰς διαπραγμάτευσιν μεταξὺ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ τῶν ἀκτημόνων, ὅτι μόνον 1.000 στρέμματα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκχερσωθοῦν, πὼς μόλις τὸ κτῆμα περιῆλθεν εἰς τοὺς ὑμετέρους ἐδόθη ἄδεια ἐκχερσώσεως εἰς 3.000 χιλιάδας περίπου. Εἶναι πρὸς τιμὴν ἑνὸς βουλευτοῦ τῆς δεξιᾶς τῆς περιοχῆς ἐκείνης, ὁ ὁποῖος εἰς αὐτὴν τὴν ἀθέμιτον προσπάθειαν ἀντέδρασε καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατός, εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὸς ὁ ταχυπλουτισμὸς τῶν φίλων καὶ πράγματι χάρις καὶ ἐκείνων τὴν ἀντίδρασιν ἐσταμάτησεν ἡ χρηματοδότησις ἐκ μέρους τῆς ΑΤΕ. Ἀλλὰ οἱ ἀγορασταὶ δὲν ἐσταύρωσαν τὰς χεῖρας των προκειμένου νὰ περιέλθῃ εἰς αὐτοὺς τὸ κτῆμα. Ἐχρησιμοποίησαν μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ προσυμφώνου ὁπλαρχηγοὺς τῆς «ἐθνικῆς ἀντιστάσεως», οἱ ὁποῖοι ἔστειλαν τηλεγράφημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν διοίκησιν τῆς ΑΤΕ ἵνα χορηγήσῃ τὸ αἰτηθὲν παρὰ τῶν ἰδιωτῶν ἀγοραστῶν δάνειον τῶν 4.700.000 δραχμῶν.

§116Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πότε ἐγένετο αὐτό, κ. συνάδελφε;

§117Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας. Ἀλλὰ βλέπετε δὲν ἔχομεν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν διὰ νὰ ἴδωμεν καὶ ἄλλα ποιὸ σοβαρὰ πράγματα. Τὸ τηλεγράφημα ἐστάλη τὸν Ἰούλιον τοῦ 1960.

§118Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐνόμισα, κ. συνάδελφε, ὅτι ἐγὼ ἐπῆρα τοιοῦτον τηλεφώνημα ἀπὸ ὁπλαρχηγούς.

§119Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Εἶπον, τῆς τότε Κυβερνήσεως, τῆς ΕΡΕ.

§120Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σύμφωνοι.

§121Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, διαβιβαστικὸν ἔγγραφον τοῦ Ὑπ. Γεωργίας ὑπ’ ἀριθ. 693)139)20.6.61. Δηλαδὴ μὲ τὸ προσύμφωνον καὶ ὁ βομβαρδισμὸς ἐγένετο ὁμοῦ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Τὸ τηλεγράφημα ἔστειλαν ἐπίσημοι συνεργάται τῆς ΕΡΕ, οἱ ὁπλαρχηγοὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἔτσι ἐτιτλοφορεῖτο, ἀπευθύνετο πρὸς τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ ἐζήτουν διὰ τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ νὰ δοθῇ τὸ αἰτηθὲν δάνειον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν μέσῳ τῶν ἀκτημόνων εἰς τοὺς ἰδιώτας. Αὐτὸ ἐξήγειρε τὴν συνείδησιν τοῦ συναδέλφου τῆς δεξιᾶς τῆς περιοχῆς ἐκείνης....

§122Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Ποῖος εἶναι ὁ βουλευτὴς αὐτός, κ. συνάδελφε;

§123Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἔχω λόγους νὰ μὴ τὸ ἀποκαλύψω, εἶναι ὁ συνάδελφος ἐκ Βερροίας κ. Χατζηδημητρίου, ὁ ὁποῖος ὡς προεῖπον, δὲν ἠνέχθη αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον καταλήστευσιν τῶν ἀκτημόνων. Ἐδῶ προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: Μόλις τὸ κτῆμα περιῆλθεν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς κινητοποιοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι τῆς ΑΤΕ, κινητοποιοῦνται αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι, κινητοποιοῦνται ὁπλαρχηγοί, φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, κινητοποιεῖται τὸ πᾶν νὰ χορηγηθοῦν τὰ χρήματα τὰ 4.700.000 καὶ νὰ ριχθῇ ὅλο αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν βάρος στὶς πλάτες τῶν πτωχῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς σοφὸς διὰ νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ὅταν ἐπῆγαν οἱ ἄνευ χρημάτων ἀγορασταὶ νὰ ἀγοράσουν τὸ κτῆμα αὐτό, ἐπῆγαν μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸν στόχον νὰ τὸ ἀγοράσουν καὶ εὐθὺς ἀμέσως νὰ τὸ πωλήσουν εἰς τοὺς ἀκτήμονας διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐνθυλακώσουν ἐντὸς ἡμερῶν μόνον 2,5 μὲ 3 ἑκατομμύρια δραχμὰς καὶ θὰ τὸ ἐπετύγχανον, κ. συνάδελφοι, διότι φαίνεται ὅλα ἦσαν μελετημένα, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἀντίδρασις τοῦ βουλευτοῦ τῆς δεξιᾶς τοῦ Νομοῦ Ἠμαθίας, τὸν ὁποῖον καὶ ἀνέφερον καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του αὐτό.

§124Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ μοῦ δώσετε μίαν πληροφορίαν. Μεταξὺ τῶν ἀγοραστῶν ὑπῆρχον καὶ ὁπλαρχηγοί;

§125Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω συγκεκριμένην ἀπάντησιν, ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω, τὰ εὑρῆκα χάρις εἰς ἕνα φίλον μου ἐκ τῆς ΑΤΕ Βερροίας. Ἀλλὰ προκύπτει καὶ ἓν ἄλλο ἐρώτημα: Πῶς ἔσπευσαν αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἔκαμαν τὸν διαχωρισμὸν τοῦ δάσους καὶ ἠγόρασαν οἱ ἰδιῶται τὰ ⅘ τοῦ κτήματος, ὅταν εἰς τὸν Σταυρὸν τῆς Χαλκιδικῆς, τοῦ ὁποίου οἱ κάτοικοι εἶναι καθαρῶς ὑλοτόμοι μὴ ἔχοντες οὐδὲ σπιθαμὴν γῆς καὶ οἵτινες ζητοῦν τὸν διαχωρισμὸν τοῦ δάσους ἀπὸ 30 ὁλόκληρα ἔτη καὶ δὲν ἐγένετο διαχωρισμός, πῶς ἔγινε ἐδῶ ὁ διαχωρισμὸς ἀμέσως; Ποίους ἐξυπηρέτει αὐτὴ ἡ ἐξυπηρέτησις; Ἐξυπηρετοῦσε ἀναμφισβητήτως τοὺς εὐφυεῖς φίλους τῆς ΕΡΕ. Πιστεύω, κ. βουλευταί, ἀπολύτως, ὅτι οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ καὶ τῆς σημερινῆς τῆς Ε.Κ. δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων ποὺ θὰ ἐπέτρεπον ποτὲ εἰς ἑαυτοὺς νὰ εὑρίσκωνται ἀπὸ ἰδιοτέλειαν ἀναμεμιγμένοι εἰς μίαν τοιαύτην θλιβερὰν ὑπόθεσιν. Πάντως ὅμως ὅλαι αἱ πράξεις τῶν ὀργάνων καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ αἱ περιφερειακαὶ τῆς ΑΤΕ καὶ τῶν ὁπλαρχηγῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, γενόμεναι ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ προσυμφώνου, ἀφήνουν πολλὰ νὰ ἐννοοῦνται. Ἢ θὰ ἔπρεπε τὰ περιφερειακὰ ὄργανα νὰ ἐκινήθησαν ἀπὸ σοβαρωτάτας πολιτικὰς πιέσεις ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἀποκλείεται καὶ ἰδιοτέλεια. Εἶναι θέμα ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἑρμηνευθῇ.

§126Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θέλετε μίαν ἀπάντησιν;

§127Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐὰν θέλετε, κ. Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ εἰς τὸ τέλος. Ἐὰν ὅμως ἔχετε καμμίαν ἀπορίαν, δύναμαι νὰ σᾶς ἐπιτρέψω τὴν διακοπὴν διὰ νὰ σᾶς δώσω ἐξηγήσεις.

§128Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λέγετε, ὅτι τὸ παιγνίδι εἶναι εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν σημερινῶν ἰδιοκτητῶν. Σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν οἱ ἀγρόται δὲν τὸ ἔπαιρναν ἀπὸ τὴν ὁμάδα Γκουνταμάνη– Λεμονοπούλου καὶ τοὺς ἄλλους 11 συνιδιοκτήτας τὶ συνέβαινε; Θὰ ἔχανον τὸ κτῆμα, διότι θὰ περιήρχετο εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τῶν παλαιῶν ἰδιοκτητῶν τῶν κληρονόμων Παπαγεωργίου. Ἐὰν ἔχανε τὸ κτῆμα ὁ Λεμονόπουλος καὶ τὸ ἔπαιρνε ὁ Παπαγεωργίου, θὰ τὸ ἐπωλοῦσε 1.800.000 εἰς τοὺς ἀγρότας; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἠμπορεῖ ἕνας βουλευτὴς νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν Λεμονόπουλον καὶ ἄλλος διὰ τοὺς ἀδελφοὺς Παπαγεωργίου. Ἡμεῖς ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τοὺς ἀγρότας, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ παιγνίδι μεταξὺ Γκουνταμάνη–Λεμονοπούλου καὶ κληρονόμων Παπαγεωργίου. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ σεῖς μὲ ὅσα ὑποστηρίξατε δὲν ἔχετε λόγον νὰ εὐνοήσετε τοὺς κληρονόμους Παπαγεωργίου. Διότι, ἐὰν συμβοῦν ὅσα λέγετε τὸ κτῆμα θὰ χαθῇ ἀπὸ τὸν Λεμονόπουλον καὶ θὰ πάῃ εἰς τοὺς Παπαγεωργίου. Ὑπάρχει δήλωσις τοῦ Παπαγεωργίου, ὅτι θὰ τὸ πωλήσῃ 1.800.000–4.000.000–5.000.000 εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς; Ὑπάρχει τοιαύτη πιθανότης. Διότι, σήμερον τὶ συμβαίνει; Ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου ἐπειδὴ χρωστάει εἰς τὸν Παπαγεωργίου κινδυνεύει νὰ χάσῃ τὸ κτῆμα καὶ ἀναγκάζεται νὰ τὸ δώσῃ ὅσο κι’ ὅσο διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν πλήρη καταστροφήν. Ἡμεῖς ἐρχόμεθα καὶ ἐπωφελούμεθα ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Λεμονοπούλου, ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νὰ χάσῃ τὸ κτῆμα, διότι ὀφείλει εἰς τὸν Παπαγεωργίου. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου ἦτο πράγματι ἰδιόκτητος καὶ δὲν ὤφειλεν εἰς τοὺς Παπαγεωργίου καὶ δὲν ἐκινδύνευε νὰ τὸ χάσῃ, οὐδέποτε θὰ τὸ ἐπωλοῦσε 4.500.000 ἕνα κτῆμα 9.000 περίπου στρεμμάτων ἐξ ὧν 2.150 στρέμματα καλλιεργήσιμος ἔκτασις. Εἶναι δυνατὸν ἕνα κτῆμα μὲ τὰς σημερινὰς ἐξελίξεις τῶν τιμῶν οἱοσδήποτε ἰδιοκτήτης νὰ τὸ ἐπώλει 4.500.000; Ὅλους θὰ τοὺς ὑποπτευθῶμεν; Ἔχομεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διαφόρους ὑπηρεσίας τοῦ Κέντρου καὶ τῶν περιφερειῶν, τὴν δασικὴν ὑπηρεσίαν, τὴν γεωργικὴν ὑπηρεσίαν, τὴν οἰκονομικὴν Ἐφορίαν κλπ. Τὸ ἀντικείμενον ἐπὶ τέλους δὲν εἶναι τόσον μέγα, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ὀργάνωσις συνωμοσίας διὰ νὰ εὐνοηθῇ ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου— εἶναι 8.700 στρέμματα ἐξ ὧν 2.150 καλλιεργήσιμος ἔκτασις— καὶ ἐνεκρίθη δάνειον ἀγορᾶς 4.500.000. Ἐὰν δὲν ἐδίδοντο τὰ δάνεια θὰ τὸ ἔχανε ὁ Λεμονόπουλος θὰ τὸ ἔπαιρνε ὁ Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ τὸ πωλοῦσε. Νὰ μᾶς φέρετε μίαν δήλωσιν τοῦ Παπαγεωργίου, ὅτι θὰ τὸ πωλήσῃ 1.800.000, 4.000.000, 5.000.000 καὶ ἡμεῖς ὡς Ὑπουργεῖον θὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ ἐν ἀνάγκη θὰ ἐπέμβωμεν διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐνέργεια τῆς Τραπέζης ἐὰν ὑπάρχῃ χρόνος, ἀλλὰ νὰ μὴ ὁμιλῶμεν διὰ τὸν Λεμονόπουλον καὶ ἀθελήτως νὰ βοηθῶμεν τὸν Παπαγεωργίου. Ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει οὔτε ὁ Παπαγεωργίου, οὔτε ὁ Λεμονόπουλος.

§129Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ξεκαθαρίσωμεν ὡρισμένα πράγματα. Λέτε «τί θέλετε νὰ κάμωμε;». Ἂν δὲν δίναμε τὰ 4.800.000, τὸ κτῆμα θὰ ἐχάνετο διὰ τοὺς ἀκτήμονας.

§130Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι 4.800.000 ποὺ λέτε, εἶναι 4.500.000 μόνον.

§131Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶναι ἀκριβῶς τέσσαρα ἑκατομμύρια ὀκτακόσιαι χιλιάδες. Τέσσαρα ἑκατομμύρια πεντακόσιαι διὰ τὸ κτῆμα καὶ 300.000 διὰ τὰ συμβολαιογραφικά. Πρῶτον, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται χρησιμοποίησις τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι ὁ δανεισμὸς ἔγινε διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἀκτήμονες — οἱ τελευταῖοι χρησιμοποιοῦνται ὡς χρυσῆ γέφυρα, διὰ νὰ περιέλθουν τὰ χρήματα εἰς τοὺς φίλους — πέραν ὅμως αὐτοῦ πηγαίνουν οἱ ἰδιοκτῆται δύο φορὲς εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ ζητοῦνται τὰ χρήματά των ἀπὸ τὴν ἀγορὰν ἢ νὰ κηρυχθοῦν οἱ ἀγορασταὶ ἔκπτωτοι, διότι δὲν ἐξεπλήρωνον τὰς ὑποχρεώσεις των.

§132Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πρῶτον αὐτὸ συνέβη τὸ 1961. Καὶ δεύτερον καὶ ἐὰν ἐκηρύσσοντο ἔκπτωτοι οἱ ἀγορασταὶ οἱ ἀκτήμονες δὲν εἶχον κανὲν ὄφελος.

§133Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ παράδοξον εἶναι, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς αὐτὸν τὸν δικαστικὸν ἀγῶνα ἐχορήγησε βεβαιώσεις εἰς τοὺς ἀγοραστάς, τὰς ὁποίας καὶ προσεκόμισαν εἰς τὸ Δικαστήριον, ὅτι ἐπίκειται δανεισμὸς καὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς δὶς περιεσώθησαν οἱ ἀγορασταὶ ἀπὸ τὴν καταδίκην. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω τίποτε κατὰ τῶν ἀγοραστῶν. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν ἰδιῶται ποὺ ἐπεδίωκον νὰ κερδίσουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιχείρησιν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατηγορῶ εἶναι, ὅτι ἐνῶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὸ 1959 ἔλεγεν, ὅτι δὲν ὑπῆρχον πιστώσεις τὸ 1960 μόλις ἠγοράσθη τὸ κτῆμα ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας, ἐβεβαίωσεν, ὅτι θὰ χορηγηθοῦν πιστώσεις. Ἔτσι οἱ ἰδιοκτῆται ἐπίστευσαν, ὅτι οἱ ἀκτήμονες δὲν πρόκειται νὰ πάρουν οὔτε δραχμὴν δάνειον ἀπὸ τὴν ΑΤΕ διὰ ν’ ἀγοράσουν οἱ ἴδιοι τὸ κτῆμα καὶ ὅτι μόνον διὰ τῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως ἦτο δεκτὸν νὰ ἐπιτύχουν καὶ τὴν πώλησιν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπροτίμησαν τοὺς ἰδιώτας ἀγοραστὰς καὶ ὄχι τοὺς ἀκτήμονας.

§134Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡμεῖς ἐπὶ τέλους δὲν εὐθυνόμεθα διὰ τὸ τὶ ἔγινε τὸ 1960 καὶ 1961.

§135Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, δὲν μέμφομαι ὑμᾶς, ἀλλὰ ἀναφέρω τὰ γεγονότα καὶ παραθέτω συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλή. Ἔπρεπεν οἱ ἀγορασταὶ νὰ κηρυχθοῦν ἔκπτωτοι. Νὰ ἐπανέλθῃ τὸ κτῆμα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ μὴ χορηγήσῃ δάνειον εἰς κανένα ἄλλον ἀκτήμονα, πλὴν ἐκείνων ποὺ εἶναι κάτοικοι αὐτῆς τῆς περιοχῆς καὶ ἐκείνων ποὺ πρῶτοι ἐζήτησαν τὸν δανεισμὸν διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος, τότε οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου θὰ ἠναγκάζοντο νὰ πωλήσουν τὸ κτῆμα εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.800.000 εἰς αὐτούς. Τὸ κτῆμα, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἐπωλεῖτο ἀπὸ τοὺς κληρονόμους, διότι καὶ αὐτοὶ ἦσαν εἰς δύσκολον οἰκονομικὴν θέσιν.

§136Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἔχετε δίκαιον, κ. συνάδελφε, οἱ κληρονόμοι θὰ μᾶς ζητοῦσαν πολὺ περισσότερα.

§137Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ποῖος θὰ τὸ ἠγόραζε, κ. Ὑπουργέ; Οἱ ἀγορασταὶ εἶχαν ὡς στόχον τὸ χρηματοκιβώτιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ μόνον μὲ αὐτὴν τὴν σκέψιν ἠγόρασαν τὸ κτῆμα.

§138Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα μίαν ἐρώτησιν νὰ κάμω. Τὸ 1959 τὸ κτῆμα ἐπωλεῖτο πρὸς 1.800.000 καὶ ὑπῆρχεν αἴτησις ἀγορᾶς ὑπὸ τῶν ἀκτημόνων. Ἐὰν δηλαδὴ ἐχορηγεῖτο δάνειον εἰς τοὺς ἀκτήμονας τὸ 1959 ἢ τὸ 1960, τὸ κτῆμα ἀσφαλῶς θὰ ἠγοράζετο ἀπὸ τοὺς ἀκτήμονας. Πῶς λοιπὸν ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ κτῆμα θὰ ἐπωλεῖτο πρὸς 10 ἑκατομμύρια;

§139Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται τὸ πόσον θὰ ἐζητεῖτο νὰ πωληθῇ τὸ κτῆμα σήμερα. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ τὸ ἠγόραζε. Δὲν δίδουν 10 ἑκατομμύρια διὰ μίαν τέτοιαν θαμνώδη ἔκτασιν. Τὸ 1959 ἐπωλεῖτο 1.800.000 καὶ ἂν δὲν παρουσιάζοντο οἱ ἀγορασταὶ ἴσως νὰ τὸ ἔπαιρναν οἱ ἀκτήμονες καὶ 1.500.000, διότι ὑπῆρχε καὶ μία τέτοια συμφωνία μεταξὺ ἀκτημόνων καὶ πωλητῶν. Ἐνεφανίσθησαν ὅμως οἱ εὐφυεῖς ἐπιχειρηματίαι, οἱ ὁποῖοι ἔπεισαν τοὺς πωλητάς, ὅτι μόνον αὐτοὶ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ πάρουν δάνειον ἐμμέσως ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Πάντως ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἀπέδειξα, ὅτι ἐνῷ ὑπῆρχεν αἴτησις ἐξαγορᾶς τοῦ κτήματος παρὰ τῶν ἀκτημόνων, ἡ αἴτησίς των ἐκείνη παρέμεινεν εἰς τὰ ἀρχεῖα καὶ τοῦτο διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγορὰ ὑπὸ τῶν φίλων, οἵτινες ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἐκαρποῦντο μίαν διαφορὰν ἑκατομμυρίων.

§140Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε μίαν διακοπήν. Εἶμαι ἐκ τῶν βουλευτῶν ποὺ ἀντέδρασαν εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτοῦ τοῦ κτήματος. Τοποθετεῖται τὸ κτῆμα εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον. Εἴπατε, ὅτι οἱ Λεμονόπουλοι ἠγόρασαν τὸ κτῆμα 3.000.000. Ἀλλοῦ εἶναι τὸ θέμα· εἰς τὸ ὅτι κατώρθωσαν καὶ ἔπεισαν τοὺς ἰδιοκτήτας, ὅτι αὐτοὶ εἶναι οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ μπορέσουν νὰ πάρουν τὴν ἄδειαν ἐκχερσώσεως. Πράγματι κατώρθωσαν καὶ πῆραν τὴν ἄδειαν ἐκχερσώσεως καὶ κατώρθωσαν ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς ξυλεύσεως νὰ κερδίσουν περὶ τὰ 3.000.000 δρχ. καὶ ἔτσι ξεχρέωσαν τὸ κτῆμα. Ἐγὼ ἀντέδρασα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὴν παραμονὴν τῆς πρωτοχρονιᾶς τοῦ 1963–1964 ἦλθα ἐπειγόντως εἰς τὴν Ἀθήνα διὰ νὰ ματαιώσω τὴν ὑπογραφήν, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσα. Θὰ θέσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Πῶς ἡ ἐπιτροπὴ προτοῦ ἀγορασθῆ τὸ κτῆμα ἀπὸ τοὺς Λεμονοπουλαίους ἐγνωμάτευσεν, ὅτι μόνον 60 στρέμματα ἦσαν ἐκχερσωτέα καὶ τώρα ποὺ ἤρθη ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἔρχεται ἄλλη ἐπιτροπὴ καὶ λέγει, ὅτι εἶναι 2.000 στρέμματα τὰ ἐκχερσωτέα; Θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσετε ποία ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς ψεύδεται διὰ νὰ λάβετε αὐστηρότατα μέτρα. Θὰ πρέπει κἄποιοι ἀπὸ τοὺς κυρίους αὐτοὺς νὰ πᾶνε φυλακή.

§141Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐκτιμῶ μέχρις ἑνὸς σημείου τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Γιαμᾶ. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα ὑποστηρίζει ἄλλος συνάδελφος ἐκ Βερροίας, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν αἴθουσαν. Δὲν μποροῦμεν λοιπὸν νὰ ἔχωμεν ἀκριβῆ εἰκόνα. Πέραν τούτου δὲν μποροῦμεν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, ὅτι ἦσαν 60 στρέμματα τὰ ἐκχερσωτέα. Ἐδῶ ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Δασαρχείου, τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἄλλων ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἡ ὁποία λέγει πόση ἔκτασις μπορεῖ νὰ ἐκχερσωθῇ.

§142Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γεγονός, ὅτι μία ἐπιτροπὴ εἶπεν, ὅτι 60 εἶναι τὰ στρέμματα τὰ ἐκχερσωτέα καὶ ὅταν ἦλθεν ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἔρχεται ἄλλη ἐπιτροπὴ καὶ λέγει, ὅτι 2.000 στρέμματα εἶναι τὰ ἐκχερσωτέα. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, ὅποια ἀπὸ τὶς ἐπιτροπὲς δὲν λέγει τὴν ἀλήθεια νὰ πάῃ φυλακή. Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ν. 2185 εἶπεν, ὅτι μόνον 62 στρέμματα εἶναι ἐκχερσωτέα. Ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ὑπηρετοῦν σήμερα νὰ τοὺς ἀπολύσετε.

§143Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὸ 1952. Θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα.

§144Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναγνωρίζω ὡς παράλειψίν μου, διότι δὲν ἀνέφερα καὶ τὸν συνάδελφον κ. Γιαμᾶν μεταξὺ τῶν ἄλλων ποὺ εἶχεν ὑψώσει τὴν φωνήν του διὰ νὰ μὴ ἐπιτελεσθῇ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἀκτημόνων τῆς περιφερείας του. Πάντως καὶ παρὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Γιαμᾶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐδέχθησαν νὰ παιχθῇ μία συμπαιγνία εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων προτοῦ νὰ δοθῇ τὸ δάνειον τῶν 4.800.000. Ἐπεσκέφθην τὸν Ὑποδιοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κ. Πεπελάσην, διεμαρτυρήθην καὶ τοῦ εἶπον νὰ μὴ δοθῇ ἵνα μὴ συντελέσῃ ἡ Α.Τ.Ε. εἰς τὴν διάπραξιν μιᾶς τόσον πρωτοφανοῦς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἀκτημόνων κατοίκων Παλατιτσίων–Συκιᾶς καὶ Βεργίνης τοῦ Νομοῦ Βεροίας. Δυστυχῶς, ὅμως παρὰ τὰς προσπαθείας μας τὸ ἔγκλημα συνετελέσθη καὶ οἱ κ.κ. ἡμέτεροι ἔλαβον ὡς ἀξίαν τοῦ κτήματος τὰ 4.800.000 δραχμάς. Θὰ μᾶς πῆ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν δὲν ἐδίδαμεν ἡμεῖς τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος θὰ περιήρχετο τὸ κτῆμα εἰς τοὺς κληρονόμους, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητοῦσαν 10.000.000 δραχμ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθὲς, τὸ κτῆμα ἐστερεῖτο μεγάλης ἀξίας, προσεφέρετο πρὸς 1.800.000 δραχμὰς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται ἀκυρουμένου τοῦ προσυμφώνου θὰ τὸ πωλοῦσαν εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας συνέπραξαν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ ἐχρεώθησαν οἱ ἀγρόται μὲ 5.000.000 δραχμάς. Γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἀγρόται μὲ τὰς τιμὰς ποὺ ἔχουν τὰ καπνὰ καὶ τὰ σιτηρά των δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐξυπηρετήσουν οὔτε καὶ τὰ δάνεια τὰ τρέχοντα τοῦ ἔτους ποὺ ἔχουν λάβει ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Πῶς θὰ πληρώσουν τὰ 5.000.000 ποὺ τοὺς ἐπιβαρύνετε μὲ αὐτὴν τὴν ἀνήθικον ἀγοραπωλησίαν; Ἑπομένως ἡ ἐνέργεια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι καταδικαστέα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ θέσετε ὑπ’ ὄψιν μας τὸν φάκελλον διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι συνετέλεσαν εἰς αὐτὸ τὸ ἔγκλημα. Ἔχω ἐπίσης τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία ἔδωσε βεβαίωσιν, ὅτι τὸ κτῆμα εὐθὺς μὲ τὸ προσύμφωνον 1.800.000, ἀνεβίβασε τὴν ἀξίαν εἰς 6 ἑκατ. δραχ. καὶ αὐτή. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις συνετέλεσε νὰ χρεωθοῦν οἱ πτωχοὶ ἀγρόται μὲ δάνειον 4.800.000 δραχ. Ἐνῷ ἠμποροῦσαν νὰ τὸ ἔπερναν οἱ ἀκτήμονες μόνον μὲ τὸ ποσὸν τῶν 1.800.000 δραχ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν ἀγοραπωλησίαν αὐτὴν ἐπεβαρύνθησαν οἱ ἀγρόται περισσότερον ἀπὸ 3 ἑκατομμύρια, θὰ πρέπει νὰ ἑτοιμασθῆτε νὰ προτείνετε τὴν διαγραφὴν της. Μὲ τὰς τιμὰς τοῦ σταριοῦ καὶ τοῦ καπνοῦ ποὺ ἐδώσατε οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐξυπηρετήσουν οὔτε καὶ τὰ μικροδάνεια ποὺ λαμβάνουν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὰ ἐτήσια. Τὸ 1958 εἶχον ἐπικρίνει τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι δὲν διέφερε τῆς πολιτικῆς τῶν ἄλλων Τραπεζῶν. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀείμνηστος Ἀδαμόπουλος δὲν μὲ εἶχε μὲν ἱκανοποιήσει πλήρως καὶ ἀμέσως, ἀλλὰ μετὰ δεκαπενθήμερον ἀπὸ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἐκείνης κατήργησε τὰς προεισπράξεις τῶν τόκων τῶν χορηγουμένων πρὸς τοὺς ἀγρότας δανείων. Ἄς εὐχηθῶ, ὅτι μὲ τὴν δευτέραν μου ἐπερώτησιν ποὺ ἀφορᾷ μίαν πρᾶξιν ποὺ δὲν τιμᾷ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐννοῶ τὰς βασικάς, καὶ ὡρισμένας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε., ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ τελευταῖον ἔγκλημα ποὺ θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν. Πάντως περιμένω ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος. Περιμένω ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, εἰς τὰς ἀνακρίσεις, ὥστε νὰ ἀποκαλυφθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ συνετέλεσαν διὰ νὰ ἐπιτελεσθῇ ἕνα τόσον τερατῶδες ἔργον εἰς βάρος πτωχῶν ἀγροτῶν. Εὔχομαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν παρόντα κ. Ὑπουργὸν νὰ βοηθήσουν, ὥστε νὰ στιγματισθοῦν καὶ νὰ τιμωρηθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐβοήθησαν μίαν τόσον βρωμερὰν ὑπόθεσιν. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω, ὅτι ἀπέδειξα, ὅτι διεπράχθη σκάνδαλον καὶ θὰ ἀναμένω τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐρεύνης ποὺ θὰ διατάξῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Θὰ ἀναμένω τὴν τιμωρίαν τῶν ἐνόχων. Ἐπίσης θὰ ἀναμένω νὰ δῶ ποῖοι πολιτικοὶ παράγοντες ἐπηρέασαν τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους διὰ νὰ ἐπιτελεσθῇ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα. Δὲν θέλω νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἐνήργησαν ἀπὸ ἰδιοτέλειαν οἱ τελευταῖοι. Νὰ διατὶ ἐπέμενα νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου αὐτή, ἤθελα νὰ χυθῇ λίγο φῶς εἰς αὐτὴν τὴν σκοτεινὴν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν, σεῖς, κ. Ὑπουργέ, θέλετε νὰ κλείσετε. Δὲν κατετέθη, κ. Ὑπουργέ, ὁ φάκελλος. Δὲν ἐπιέσατε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον. Μήπως καὶ ἡ κατάθεσις τοῦ φακέλλου ἀφορᾷ κρατικὰ μυστικά; Ἀποκλείω μίαν τοιαύτην σκέψιν. Δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος, διότι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, σοβαρώτερα, ποὺ νὰ συνθέτουν ἀξιόποινον καὶ τὴν παραπομπὴν τῶν ὑπευθύνων εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου σᾶς ἐξέθεσα. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ἐρευνήσητε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ νὰ ἐπιβάλετε τὰς δεούσας κυρώσεις, ἐκεῖ ὅπου πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν, ἄλλως, θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ ἐπανέλθω. Διὰ τὴν ἰδίαν ὑπόθεσιν ἠνώχλησα τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου σας, ὅπως καὶ τὸν Δ)ντὴν τῆς ΑΤΕ καὶ ἀμφότεροι μοῦ ὑπεσχέθησαν, ὅτι θὰ ἐρευνήσουν τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, πλὴν ὅμως, τὸ κακὸν συνετελέσθη. Θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ἐπιχειρηματολογία τῆς δῆθεν βοηθείας τῶν ἀκτημόνων, ὅταν στόχος εἶναι ὁ πλουτισμὸς τῶν φίλων καὶ τῶν ἡμετέρων. Ὅλοι μαζί, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀνεξαρτήτως θέσεως, θὰ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ μία σωστὴ ἀγροτικὴ πολιτική. Διότι μέχρι σήμερον εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἀγροτικὴ πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει. Συμπτωματικὰ ἀντιμετωπίζομεν τὰ διάφορα θέματα καὶ λαμβάνομεν ἀποφάσεις. Εἰς ἀπόδειξιν τῶν ὅσων λέγω, θὰ σᾶς ἀναφέρω, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ ἑξῆς παράδειγμα, μὲ τὸ ὁποῖον σᾶς ἠνώχλησα καὶ πρὸ τινων ἡμερῶν. Σᾶς εἶπον τότε, μὴ πιστεύετε εἰς τὰ τηλεγραφήματα τῶν φίλων σας καὶ σᾶς ἐβεβαίωσα, ὅτι ἡ βαμβακοκαλλιέργεια φθίνει ἐλλείψει σωστῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Σεῖς, δὲν μὲ πιστεύσατε. Προχθὲς ὅμως, διασχίζων τὸν κάμπον Κατερίνης καὶ Θεσσαλονίκης, εἶδον μεγάλας ἐκτάσεις ἀρδευομένας νὰ ἔχουν καλλιεργηθῆ μὲ σιτάρι, ἐκτάσεις εἰς τὰς ὁποίας τὸ Κράτος εἶχε δαπανήσει τεράστια ποσὰ εἰς ἔργα ἀξιοποιήσεώς των. Αὐταὶ αἱ ἐκτάσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον καλλιεργηθῆ μὲ βάμβακα, ἐπειδὴ ὅμως ἡ βαμβακοκαλλιέργεια ὑπῆρξεν ἐπιχείρησις παθητική, λόγῳ τῶν χαμηλῶν τιμῶν, ἠναγκάσθησαν οἱ ἀγρόται νὰ καλλιεργήσουν τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς μὲ σῖτον. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ ἔχωμεν οὔτε τὰ ⅔ τῆς περυσινῆς παραγωγῆς βάμβακος. Σᾶς τὸ εἶπα τότε, κ. Ὑπουργέ, καὶ προσεπάθησα νὰ σᾶς πείσω, νὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὰς πληροφορίας καὶ τὰ ἐνθουσιώδη τηλεγραφήματα τῶν φίλων σας. Δὲν μὲ ἀκούσατε. Νομίζω, ὅμως, ὅτι χρέος ὅλων μας εἶναι νὰ λέγωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν καὶ τότε, νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ὑποβοηθοῦμεν πᾶσαν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ἔργον της. Μόνον τότε προφυλάσσομεν τοὺς Ὑπουργοὺς ἀπὸ πράξεις, αἱ ὁποῖαι τελικὰ καταλήγουν εἰς βάρος καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὁλοκλήρου. Τελειώνων τὸν λόγον μου, εὔχομαι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα σχετικῶς μὲ αὐτὸ τὸ σκάνδαλο, νὰ ἀποβοῦν χρήσιμοι. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι. Προέρχεσθε ἀπὸ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ ἀκτήμονες ἀγρόται, περὶ ὧν ἡ ἐπερώτησίς μου, ἐπεβαρύνθησαν ὑπερμέτρως μὲ ἕνα δυσβάστακτον δανεισμόν. Νὰ εἰσηγηθῆτε ὅπως διὰ τὸν ἐπὶ πλέον δανεισμόν, τὸν πέραν τοῦ 1.800.000 ποὺ συνεφώνησαν ν’ ἀγοράσουν τὸ κτῆμα ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας οἱ ἀγρόται ἀρχικῶς, ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνον ποὺ ἐχρεώθησαν δηλ. τοῦ ποσοῦ τῶν 4.800.000, διότι ὁ μόνος ποὺ δὲν εὐθύνεται δι’ αὐτὸ τὸ βάρος εἶναι ὁ ἀγρότης...

§145Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ἐκτιμῶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Τσιάρα, διὰ τὸ θέμα, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι παρεσύρθη καὶ ἔδωσεν ἕνα τόσον ἔντονον τόνον σκανδάλου καὶ ἐξέθεσε τὰ πράγματα πολὺ τραγικά. Νομίζω, ὅτι παρεσύρθη εἰς τοὺς χαρακτηρισμούς του αὐτοὺς ἀπὸ πλάνην, διότι πρέπει νὰ εἶναι βέβαιος ὁ κ. Τσιάρας, ὅτι ἡ ἰδική μας γραμμὴ εἰς ἕνα ἀποβλέπει, εἰς τὸ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἀγρότας. Αὐτὴ εἶναι ἡ κεντρικὴ μας σκέψις καὶ ὁ στόχος τῆς πολιτικῆς μας. Τώρα διατὶ χωρίζονται οἱ δρόμοι μας αὐτὸ θὰ φανῇ κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μας. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν τελευταίαν σύστασιν ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δηλ. νὰ μὴ ὑπολογίζωμεν εἰς πολιτικὰ ὀφέλη ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐπώλησαν τὸ κτῆμα, διότι ἀνήκουν εἰς τὴν ΕΡΕ καὶ παραμένουν εἰς τὴν ΕΡΕ.

§146Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι ὅταν ἔπεσεν ἡ ΕΡΕ, προσεχώρησαν εἰς ὑμᾶς.

§147Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ ὅτι αὔριον θὰ φύγουν ἀπὸ ἡμᾶς. Ἐγὼ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἦσαν εἰς τὴν ΕΡΕ καὶ θὰ παραμείνουν εἰς τὴν ΕΡΕ καὶ καλὰ θὰ κάμουν νὰ παραμείνουν. Ἁπλῶς θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Τσιάραν, ὅτι οὐδεὶς τοιοῦτος διάλογος διεξήχθη μὲ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ κακῶς ἐσκέφθη ὁ κ. Τσιάρας, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικείμενον πολιτικῆς συναλλαγῆς. Αὐτὰ τὰ παλαιοκομματικὰ τερτίπια δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μας καὶ τὸ γνωρίζετε. Δὲν μᾶς ἐμπνέει τὸ αἴσθημα τῆς συναλλαγῆς καὶ τοῦ παλαιοκομματισμοῦ διὰ νὰ δημιουργήσωμεν πολιτικὰ κεφάλαια, Οἱ πολιτικοί μας ἀγῶνες ἐστηρίχθησαν εἰς ἀρχὰς καὶ εἰς ἰδεώδη καὶ οὐδέποτε ἐστηρίχθησαν εἰς παλαιοκομματικὰς μεθόδους. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ πωληταί, μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ ἀγορασταί, οἱ ἀγρόται καὶ μόνον αὐτοί. Ὁ κ. Τσιάρας, ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησίν του ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1959. Πράγματι, τὸ 1959, οἱ ἀρχικοὶ κάτοχοι τοῦ κτήματος αὐτοῦ, οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου, ἀντεμετώπιζον δυσχερείας καὶ ἤθελαν νὰ τὸ πωλήσουν. Δὲν ἔχω ἀσχοληθῆ τόσον πολὺ μὲ τὸ θέμα, κ. Τσιάρα, ὅπως σεῖς, διότι ὡς ἐδηλώσατε, ἐπὶ τετράμηνον μελετᾶτε τὸ θέμα. Παραπονεῖσθε, ὅτι δὲν κατεθέσαμεν τὸν φάκελλον, πρέπει ὅμως νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ἀπὸ τὸ Ὑποκατάστημα Βερροίας εἶναι περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐγὼ εἰς τὸν εἰδικὸν φάκελλον. Διατί δὲν τὸν καταθέτω; Θὰ σᾶς εἴπω. Εἶναι ὅμως ὁ φάκελλος εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ δύνασθε νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τὸν ἴδητε. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι αἱ Τράπεζαι διὰ λόγους ἀρχῆς δὲν καταθέτουν τοὺς φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ὑπῆρχε κανένας εἰδικὸς λόγος διὰ τὸ θέμα αὐτὸ διὰ νὰ μὴ κατατεθῇ ὁ φάκελλος. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔχει καταθέσει ποτὲ ὡς Τράπεζα φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως δὲν καταθέτουν καὶ αἱ ἄλλαι Τράπεζαι. Ἑπομένως δὲν γνωρίζω ἂν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ παραβιάζωμεν μίαν τοιαύτην ἀρχήν.

§148Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ ἐμπορικῶν Τραπεζῶν καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§149Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ καὶ αἱ Ἐμπορικαὶ Τράπεζαι καὶ ἡ Ἀγροτικὴ ἔχουν πελάτας καὶ ἀσκοῦν μίαν πολιτικήν. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν συνέστη τώρα καὶ δὲν λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ 1964. Ἀφ’ ἧς λειτουργεῖ δὲν καταθέτει φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν. Ἂν πρόκειται αὐτὴν τὴν ἀρχὴν νὰ τὴν μεταβάλωμεν τώρα εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἀκούῃ ὁ κόσμος, ὅτι κἄτι τὸ καταπληκτικὸν συμβαίνει, δὲν κατατίθεται ὁ φάκελλος διότι ὑπάρχει κἄτι τὸ πονηρόν. Σᾶς εἶπα, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Αἱ Τράπεζαι δὲν καταθέτουν τοὺς φακέλλους. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ δὲν ἔπρεπε, κ. Τσιάρα, τόσον πολὺ νὰ χρωματίσετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ στηρίξετε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν σας. Ποῦ εἶναι ὁ φάκελλος; τὸ σῶμα αὐτὸ τοῦ ἐγκλήματος; Φέρατε τὸν φάκελλον, λέγετε, καὶ θὰ τοὺς κατακεραυνώσω. Εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως ὄχι μόνον τοῦτο δὲν θὰ συμβῇ, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἀδυνατίσητε τὰς ἀπόψεις καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν σας.

§150Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπῆρξα πολὺ συγκεκριμένος. Καὶ εἶπον, ὅτι δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος, διότι πιστεύω, ὅτι ὑπάρχει ἄφθονον ὑλικὸν ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποδειχθοῦν σοβαρώταται εὐθῦναι εἰς ὅσους προηγουμένως ἔχω κατονομάσει, διότι ἄλλως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴ κατατεθῇ ὁ φάκελλος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν συμβαίνει νὰ καταθέτῃ φακέλλους θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν ἔχει μετόχους ἰδιώτας, ἀλλὰ εἶναι κοινωφελὴς ὀργανισμός, διαχειρίζεται χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ σκοπός της εἶναι νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους καὶ διὰ τῆς πολιτικῆς της νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἀγρότας. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχουν μυστικά. Σεῖς ὡς συνεταιριστὴς ἔπρεπε νὰ ζητήσετε τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κακῶς εἶχε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν καταθέτει φακέλλους. Ἀλλὰ ἂν ἡ ΑΤΕ δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλόν της, τὸ Ὑπουργεῖον σας διὰ τίνα λόγον δὲν κατέθεσε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχε αὐτὸ εἰς τὴν διάθεσίν του; Διατὶ αὐτὴ ἡ ἄρνησις. Πρὸς τί ἡ τόση σιωπή;

§151Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ ἀποδεικνύει πόσον εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπιχειρηματολογία σας. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ 1930–1931. Ὅταν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ 35ετίας οὐδέποτε κατέθεσε φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν, θέλετε νὰ τὸ ἐλέγξωμεν ἀπόψε τὸ θέμα αὐτό; Θέλετε μόνον διὰ σᾶς νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις; Μὴ συνάγετε συμπεράσματα αὐθαίρετα ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Ὁ μόνος λόγος ποὺ δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος εἶναι τὸ ἀπόρρητον τῆς Τραπέζης. Κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας. Ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ κατατοπισθῆτε καὶ ν’ ἀντιληφθῆτε, ὅτι τίποτε τὸ τρομερὸν δὲν συμβαίνει. Καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἔχω ὀλιγώτερα στοιχεῖα ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε προηγουμένως. Ἄρα ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ἔχετε. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι τώρα εἰς τὰς περαιτέρω ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας. Τὸ 1959 εἶπε, ὅτι οἱ ἀρχικοὶ ἰδιοκτῆται τοῦ κτήματος αὐτοῦ, οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου εὑρισκόμενοι εἰς δύσκολον προφανῶς κατάστασιν, ἠθέλησαν νὰ πωλήσουν τὸ κτῆμα εἰς τοὺς ἀκτήμονας καὶ ὑπέβαλον αἴτησιν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἡ ΑΤΕ δὲν ἔδωσε τότε τὸ δάνειον. Βέβαια ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσω τὶ ἔγινε τὸ 1959, 60, 62, πάντως ἠρώτησα, διατί δὲν ἐδόθη τὸ δάνειον. Μᾶς εἶπον, ὅτι τέλη 1959 ὅταν ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις δὲν ὑπῆρχον πλέον μεσοπρόθεσμα δάνεια, εἶχον ἐξαντληθῆ. Τὸ 1960 βέβαια ἡ ΑΤΕ δὲν ἔλαβε ἀμέσως τὸ πρῶτον τρίμηνον τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, τὴν χρηματοδότησίν της, ἐν τῷ μεταξὺ οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου πιεζόμενοι, προφανῶς ἀπὸ ὑποχρεώσεις, ἐπώλησαν τὸ κτῆμα των εἰς μία ὁμάδα ἀπὸ 11 ἰδιώτας, μέσα εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι καὶ ὁ Λεμονόπουλος. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα παρουσιάζεται ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου, ἡ ὁποία ζητεῖ ἀπὸ τὴν ΑΤΕ φαίνεται ἐνισχύσεις διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ κτήματος καὶ περαιτέρω διὰ νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τοὺς ἀγρότας. Γίνονται αἰτήσεις, ἡ ΑΤΕ τὰς ἐξετάζει καὶ μέχρι τοῦ 1965 ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔχει ἐγκρίνει δάνειον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν νὰ ἀγορασθῇ τὸ κτῆμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος ἤδη τὸν Μάρτιον 1961 208 κάτοικοι τῆς Παλατίτσης διὰ τῶν ἐκπροσώπων των ἐζήτησαν νὰ ἀγοράσουν τὸ κτῆμα αὐτὸ ἀντὶ 4 ἑκατ. δραχμῶν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔδωσεν αὐτὸ τὸ δάνειον. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἄλλαι ὁμάδες ἐζήτησαν νὰ πάρουν ἕνα μέρος τοῦ κτήματος ποὺ ἀνεφέρατε καὶ σεῖς, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἔδωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὸ δάνειον. Ἐν τῷ μεταξὺ γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἀκτημόνων ἔξω εἶναι ὀξύ, ἔχομεν στενότητα γῆς, ὁ κόσμος ζητεῖ ὅπως–ὅπως νὰ πάρῃ ἔστω καὶ ἕνα στρέμμα γῆς. Ἀπὸ τὴν Βέρροιαν εὑρέθη μία ὁμὰς 55 ἀγροτῶν ποὺ εἶχον κατέβει ἀπὸ τὰ χωριὰ τῆς Κοζάνης, ἡ ὁποία ἄνευ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔκαμε μίαν σύμβασιν μὲ τὸν Λεμονόπουλον, δὲν ξεύρω, νομίζω τοῦ ἔδωσαν καὶ προκαταβολὴν καὶ ἤρχισαν τὴν ἐκχέρσωσιν μιᾶς ἐκτάσεως 600–850 στρεμμάτων, αὐτὴ ἡ ὁμὰς τῶν 55 χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κάτοικοι τῆς Κοζάνης, τώρα εἶναι κάτοικοι Βερροίας. Καὶ ἐκινδύνευσαν αὐτοὶ ἐνῷ ἐπλήρωσαν καὶ προκαταβολὰς εἰς τὴν ὁμάδα αὐτὴν προέβησαν εἰς δαπάνας, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως, ἐκινδύνευσαν νὰ χάσουν καὶ τὰς προκαταβολάς, τὰς ὁποίας ἔδωσαν καὶ τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησαν. Ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὴν προστασίαν του διὰ νὰ μὴ χάσουν τὸ κτῆμα, διότι εἶναι πτωχοὶ ἀγρόται. Ἠμπορεῖ ὁ Λεμονόπουλος ἢ ὁ Παπαγεωργίου σὰν ἰδιοκτῆται κτηματίαι ἢ ἐπιχειρηματίαι νὰ εἶναι ἐπιτήδειοι καὶ νὰ παρασύρουν εἰς μίαν ἰδιωτικὴν συναλλαγήν, μίαν ὁμάδα ἀγροτῶν. Ἐδῶ εἶναι γεγονός, ὅτι ἔγινε πρᾶξις τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ κτήματος καὶ τῆς ὁμάδος αὐτῆς τῶν 55 ἀγροτῶν Παλατίτσης. Ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα ἐσυνεχίσθησαν αἱ ἐνέργειαι πλησίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀφοῦ ἤρχισαν τὸ 1959 ἐπῆγαν στὸ 1960 καὶ 1962, διαρκῶς αὐτὴ ἡ διελκυνστίδα, γίνεται ἀλληλογραφία καὶ ἐνέργειαι τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος. Μία ἄλλη ὁμὰς ἀπὸ τὴν Κοζάνην, ἀπὸ 16 χωρία τῆς Κοζάνης, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν κάπως νὰ ἀραιώσουν τὰ χωριὰ λόγῳ τοῦ ὅτι ηὐξάνετο ἐκεῖ ὁ πληθυσμὸς καὶ ἦτο ἀπὸ ὀρεινὰ χωριὰ τῆς Κοζάνης, ἤθελαν νὰ ἀγοράσουν καὶ αὐτοὶ τὸ κτῆμα, καὶ προσέφεραν 4–4,5 ἑκατομμύρια δραχμάς, ἀφοῦ οἱ κάτοικοι τῆς Παλατίτσης τὸ 1961 ἤθελαν νὰ τὸ ἀγοράσουν 4 ἑκατ., τὸ ἴδιον καὶ αὐτοὶ καὶ περισσότερον. Καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐδόθη καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ δάνειον. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἡ πίεσις τῶν ἐνδιαφερομένων ἐσυνεχίζετο καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ ἐξήτασα τὸ ζήτημα ὄχι διὰ νὰ καρπωθῶ πολιτικὰ ὀφέλη, παρακαλῶ ὑμᾶς νὰ τὸ πιστεύσετε, οὔτε ἄλλοι ἐπιτήδειοι ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς κυκλώσουν’ ὥστε νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ πῶς θὰ ὠφελήσωμεν τοὺς πωλητάς, ἡμᾶς μᾶς ἐνδιαφέρει πῶς θὰ ὠφελήσωμεν τοὺς παραγωγούς. Καὶ οἱ πωληταί, ξεύρετε πολὺ καλά, ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου, ἐπειδὴ ἀκριβῶς δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἰσπράξῃ περισσότερα, παρὰ τὰ ἑκατομμύρια ποὺ νομίζετε, ὅτι εἰσέπραξεν ἀπὸ τὰ δάση, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια ποὺ ἀναφέρατε ἠμπορεῖ νὰ ἀναφέρωνται, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§152Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἕνα ἑκατομμύριον κέρδη κατὰ τὰς πληροφορίας μου.

§153Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου, οἱ 11 αὐτοὶ ἄνθρωποι, εὑρέθησαν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ ἀποπληρώσουν τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος εἰς τοὺς κληρονόμους Παπαγεωργίου. Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου, οἱ ὁποῖοι εἶχον τακτοποιηθῆ κατὰ ἕνα τρόπον, διότι ἐπῆραν προκαταβολὰς καὶ αὐτοὶ μὲ τὴν σειράν των ἀπὸ τὸν Λεμονόπουλον, ἤρχισαν τὴν πίεσιν διὰ νὰ ξαναπάρουν τὸ κτῆμα τους, καὶ παίρνοντας τὸ κτῆμα τους πίσω δὲν θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν αὐτὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκοντο τὸ 1959 ὅτε πιεζόμενοι ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τὸ ἐπώλησαν εἰς τὴν ὁμάδα Λεμονοπούλου. Ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κληρονόμων Παπαγεωργίου, οἱ ὁποῖοι ἐκινήθησαν δικαστικῶς διὰ ν’ ἀνακτήσουν τὸ κτῆμα, ὑπεχώρησε κατὰ πολὺ εἰς τὴν τιμὴν πωλήσεως τοῦ κτήματος. Ἄρχισε ἀπὸ 9 ἑκ. δρχ. διὰ νὰ δεχθοῦν τελικῶς καὶ ἀναγκαστικῶς τὰ 4,5 ἑκατ., τὰ ὁποῖα καθώρισεν ἡ ΑΤΕ βάσει τῶν ἐκτιμήσεων τῶν ἐπιτροπῶν ἐκτιμήσεων, αἱ ὁποῖαι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Βέρροιαν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Δικαστήριον ἐπροχώρησε καὶ τὸ κτῆμα θὰ τὸ ἔπαιρνεν ὁ Παπαγεωργίου. Ἡμεῖς τοὺς εὑρήκαμεν εἰς κατάστασιν ἀδυναμίας ποὺ ἠμπορούσαμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ κτήματος ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων εἰς μίαν τιμὴν σχετικῶς καλήν. Διότι, εἶναι ἕνα κτῆμα μὲ τόσες χιλιάδες στρέμματα 8.700, ἐκ τῶν ὁποίων 2.145 στρέμματα ὁπωσδήποτε εἶναι καλλιεργήσιμα. Ἡ Ὑπηρεσία Δασῶν λέγει, ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἠμποροῦμεν νὰ φθάσωμεν εἰς 2.845 καλλιεργήσιμα στρέμματα, ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς λέγω νὰ μὴν εἶναι ἐκ 2.845, ἀλλὰ 2.145, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ ΑΤΕ ἐγκρίνει νὰ δώσῃ δάνειον 3.000.000. Αὐτὸ θὰ πῇ, ὅτι κατὰ στρέμμα δὲν δίδει οὔτε 1.500 δραχμές, διὰ παρθένα κτήματα, τῶν ὁποίων ἡ ἀπόδοσις πρέπει νὰ εἶναι πολὺ καλὴ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν καλλιεργηθῆ.

§154Ι. ΓΙΑΜΑΣ. .. (Διαμαρτύρεται μὴ ἀκουόμενος).

§155Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀφήσατε νὰ τελειώσω, κ. Γιαμᾶ. Θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ πᾶμε νὰ ἰδοῦμε τὸ κτῆμα διὰ νὰ μορφώσωμεν γνώμην.

§156Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Δάσος εἶναι.

§157Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ ἐξηγηθῆτε μὲ τὸν συνάδελφόν σας ἐκ Βερροίας, ἐὰν εἶναι τοπικὴ διαφορὰ καὶ νὰ τὴν λύσετε μεταξύ σας.

§158Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Ξεύρετε διατί ὑπάρχει ἐνδιαφέρον. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ πῶ.

§159Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς παρακαλῶ ἀφήσατε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Τσιάραν. Ἀλλὰ τέλος πάντων, δὲν εἶσθε καὶ ἐπερωτῶν. Ἔχομεν 1½ ὥρα μὲ αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικὰ ἔχει τερματισθῆ. Ὅταν, λοιπόν, μὲ 3.000.000 δρχ. θὰ μοιράσωμεν εἰς τοὺς ἀκτήμονας κατοίκους τῆς περιοχῆς 2.145 στρέμματα, νομίζω, ὅτι ἡ τιμὴ δὲν εἶναι σκανδαλώδης. Πόσα θέλετε σεῖς νὰ πληρώσωμεν; 1.000–700 δρχ. τὸ στρέμμα; Εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν τέτοιες ἐκτάσεις πρὸς πώλησιν; Κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην ἀσχέτως τοῦ ἐὰν ἐξυπηρετῆται ἢ δὲν ἐξυπηρετῆται ἡ α καὶ ἡ β ὁμάς, αὐτὴ ἡ ὁμὰς εὑρέθηκε εἰς πάρα πολὺ δύσκολον κατάστασιν καὶ ὑπέκυψεν εἰς τὴν ἄτεγκτον στάσιν τῆς ΑΤΕ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον καθόλου δὲν ἐνεθάρρυνε τὴν ὁμάδα Λεμονοπούλου. Ἀντιθέτως, σκληρὰ τὸ ἔχει διαπραγματευθῆ καὶ τοὺς ἠνάγκασε νὰ συμφωνήσουν νὰ δώσουν τὸ κτῆμα εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν ἄποψιν τῶν ὀργάνων τῆς Τραπέζης καὶ ἀπὸ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν οὐσιαστικὰ ἡ ὁμὰς αὐτὴ δὲν ἀποκομίζει τίποτε. Ἔτσι λέγεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ξεύρω περισσότερον. Τὸ θέμα μας εἶναι, ὅτι μὲ 3.000.000 θὰ πάρωμεν 2.145 στρέμματα καὶ μὲ 1.500.000 θὰ πάρῃ 6.500 περίπου στρέμματα ἡ Κοινότης Παλατίτσης, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ ὡς βοσκοτόπους, ἢ ἐὰν ὑπάρχουν περιθώρια δασικῆς ἐκμεταλλεύσεως θὰ εἶναι περιουσία τῆς Κοινότητος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διαχείρισις ἦτο εὔστοχος. Δὲν εἶναι θέμα μόνον ἀκτημόνων καὶ ὁμάδος Λεμονοπούλου, ἀλλὰ εἶναι καὶ θέμα κληρονόμων Παπαγεωργίου, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ ἀνακτήσουν τὸ κτῆμα. Καὶ εἰς ἡμᾶς τίθεται τὸ δίλημμα, ὅτι ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃ ἡ Τράπεζα αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ κτῆμα ἀπὸ τὸν Λεμονόπουλον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς δυσχερῆ κατάστασιν — ἀπειλεῖται ἀπὸ τὰ Δικαστήρια καὶ εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι πρόκειται νὰ ἀνακτήσῃ τὸ κτῆμα πλέον ἡ ὁμὰς Παπαγεωργίου — ἐὰν τὸ κτῆμα περιέλθῃ εἰς τὴν ὁμάδα Παπαγεωργίου, ἡ ὁμὰς Παπαγεωργίου θὰ ζητήσῃ ὀλιγώτερα ἀπὸ 4.500.000; Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου κινδυνεύει νὰ χάσῃ τὸ κτῆμα καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔδωσε καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ θελήσῃ νὰ τὸ δώσῃ ἔστω καὶ εἰς χαμηλὴν τιμὴν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ χάσῃ τὰ πάντα. Ἐὰν τὸ πάρουν τὸ κτῆμα οἱ ἀ)φοὶ Παπαγεωργίου, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν οὔτε δικαστικὸν ἀγῶνα, οὔτε ἄλλον λόγον νὰ πιέζωνται διὰ νὰ τὸ πωλήσουν ὅσον–ὅσον, ὑπάρχει φόβος βάσιμος κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ ὁμὰς Παπαγεωργίου νὰ κρατήσῃ τὸ κτῆμα καὶ νὰ ζητήσῃ ὑψηλοτέραν τιμὴν βραδύτερον. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἐπροσέξατε, κ. Τσιάρα. Σεῖς βλέπετε τὸ πρᾶγμα μόνον ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ἐνῷ ἡμεῖς τὸ βλέπομεν συνολικά. Ἐὰν λοιπόν, τὸ πάρουν οἱ Παπαγεωργίου, ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι τὸ κτῆμα αὐτὸ θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἀγρότας καὶ δὲν θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν αὐτῶν, ὁπότε διατηροῦμεν τὰ μεγάλα κτήματα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐστηλιτεύσατε, τοὺς μεγαλοτσιφλικάδες, τοὺς μεγαλογαιοκτήμονας. Προσέξατε, λοιπόν, καὶ αὐτὴν τὴν πλευράν. Εἶναι μία ἄποψις ἀντικειμενικὴ ἑνὸς οὐδετέρου ἀνθρώπου. Δὲν προέρχομαι ἀπὸ αὐτὴν τὴν περιοχὴν καὶ δὲν συνδέομαι οὔτε μὲ τὴν πρώτην οὔτε μὲ τὴν δευτέραν ὁμάδα, διότι ἀνθρώπινον εἶναι νὰ ὑπάρχουν καὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἀδυναμίαι, λόγῳ συνδέσμου μὲ τὸν ἕνα ἢ μὲ τὸν ἄλλον. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω πρόσωπα καὶ πράγματα ἀντιμετωπίζω τὴν ὑπόθεσιν κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ θέλω νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἀγρότας. Βλέπετε τὸ 1959 προσεφέρθη τὸ κτῆμα εἰς τὴν τιμήν...

§160Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα.

§161Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κάμετε ἰδικήν σας ἐπερώτησιν νὰ τὴν συζητήσωμεν. Εἶναι ὅμως ἀντικανονικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνετε. Μὲ διακόπτετε δέκα φορὰς χωρὶς νὰ ἔχητε κανένα δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπειδὴ εἶναι τοπικὸν θέμα σας, νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τοὺς συναδέλφους σας. Ἐμένα δὲν ἐνδιαφέρει οὔτε ἡ μία οὔτε ἡ ἄλλη ὁμάς. Σᾶς ἐξηγῶ εἰς ἐπήκοον πάντων καὶ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ κτῆμα ποὺ ἐπωλήθη τὸ 1959 ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, διότι τότε πράγματι οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου εἶχον μεγάλην ἀνάγκην νὰ τακτοποιήσουν τὰ κληρονομικά των θέματα, τὸ ἐπώλησαν 1.800.000. Ἀπὸ τότε ἐπέρασαν 6 χρόνια. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1959 ἐπέρασαν 6 χρόνια. Ὑπῆρχεν αἴτησις τὸ 1961, μὲ 4.000.000. Εἰς τὰ 6 χρόνια τὸ κτῆμα δὲν ἐπῆρε καμμίαν ἀξίαν πάνω;

§162Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Ὄχι.

§163Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κατηγορεῖτε τὰς ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἐνισχύουν μίαν σκανδαλώδη ὑπόθεσιν. Σᾶς ἤκουσα μὲ εὐλάβειαν καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλῆτε διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Τραπέζης. Ἀπηυθύνατε βαρυτάτας μομφὰς εἰς βάρος τῶν ὀργάνων τῆς Τραπέζης καὶ ἔχετε στοιχειώδην ὑποχρέωσιν νὰ ἀκούσετε τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Αὐτὸ ποὺ κάμετε, εἶναι ἀντικανονικόν.

§164Ι. ΓΙΑΜΑΣ. Θὰ ἀπαντήσω μετά. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἀντίλογος.

§165Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔτσι κατηγοροῦμεν τὸν κόσμον, κατηγοροῦμεν τοὺς πάντας καὶ ὅταν ἀρχίζωμεν νὰ ἐκθέτωμεν τὰς ἀπόψεις μας, μᾶς διακόπτετε. Ἠμπορεῖ νὰ πλανώμεθα. Δὲν λέγομεν, ὅτι εἴμεθα ἀλάθητοι. Τὸ ἀλάθητον δὲν τὸ διεκδικῶ διὰ τὸν ἑαυτόν μου, πιθανώτατα νὰ τὸ διεκδικῆτε σεῖς. Εὐχαρίστως δέχομαι μίαν συζήτησιν καὶ μίαν διαφώτισιν καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς εἰς τὸ γραφεῖον μου. Νὰ τὸ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Ἐγὼ σᾶς παρέθεσα ἐπιχειρήματα καὶ νομίζω, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά μου καὶ αἱ σκέψεις μου δὲν εἶναι τόσον ἀβάσιμοι, ὥστε νὰ τὰς ἀπορρίπτετε ἄνευ ἐξετάσεως, ἄνευ συζητήσεως. Δὲν ἔχω τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἕνα σημείωμα εἰς τὸ ποῖον ἀναφέρει ἡ ΑΤΕ διὰ ποῖον λόγον τὸ κτῆμα αὐτὸ ἀπὸ τὸ 1959 μέχρι τοῦ 1965 εὐλόγως πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ μεγαλυτέραν τιμήν. Λέγει καὶ διὰ τὰς δαπάνας καὶ διὰ τὰς βελτιώσεις καὶ δι’ ἄλλα τινὰ πράγματα ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει, ὅτι ἀπὸ τὸ 1959 μέχρι 1965 ὅταν μάλιστα τὸ 1959 ἡ τιμὴ τοῦ 1.800.000 ἦτο τιμὴ εὐκαιρίας, λέγει, ὅτι ἡ τιμὴ ὁπωσδήποτε θὰ ἔχῃ αὐξηθῆ. Εἰς ἐμέ, εἶναι συμπαθεῖς καὶ αἱ δύο ὁμάδες. Ἀλλὰ ἡμᾶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ συμφέρον τῶν ἀκτημόνων ἀγοραστῶν καὶ τὸ πῶς θὰ ἠμπορέσουν νὰ τὸ ἀγοράσουν αὐτοὶ καὶ μάλιστα εἰς τιμὴν εὐκαιρίας, τώρα ποὺ ὁ πωλητὴς ἀντιμετωπίζει ἕνα δικαστικὸν ἀγῶνα, μὲ κίνδυνον νὰ χάσῃ τὸ κτῆμα του. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς ἐξετέθησαν καὶ αἱ ἰδικαί μας ἀπόψεις καὶ αἱ ἰδικαί σας ἀνησυχίαι. Καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον ἡ ἐνέργεια τῆς ΑΤΕ ἦτο πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν. Κατὰ τὰ ἄλλα, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φακέλλους τῆς Τραπέζης, ποὺ ἀπεκρύβησαν δῆθεν κατὰ τὸν συνάδελφον κ. Τσιάραν διὰ λόγους σκοτεινούς, σᾶς λέγω, ὅτι αὔριον εὐχαρίστως θὰ σᾶς δεχθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ σᾶς δώσω νὰ τοὺς διαβάσετε ἰδιωτικῶς.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τσιάρας.

§167Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τέτοιας φύσεως θέματα, διότι ἡ συζήτησις αὐτὴ εἰς τὴν Βουλὴν ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀνακαλύπτωνται ὡρισμέναι πράξεις καὶ διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται τέτοιου εἴδους πράξεις εἰς τὸ μέλλον. Καὶ εἶναι ἀκόμη βέβαιον, ὅτι δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας ὅταν αὐταὶ αἱ πράξεις ἀποσιωπῶνται. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι ποὺ θὰ διαφωνήσω μὲ τὸ λεχθέν, ὅτι ἡμεῖς ἐδώσαμεν πολιτικὴν μορφὴν εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Ἀντιθέτως ὑμεῖς ἐδώσατε αὐτήν. Καὶ ἐδώσατε πολιτικὴν μορφήν, ὅταν εἰς παρατήρησιν τοῦ συναδέλφου κ. Γιαμᾶ, ἀντιδράσαντος εἰς τὰ λεχθέντα ἀπὸ σᾶς, εἴπατε, ὅτι, ἄλλος συνάδελφός του τῆς Ε.Κ. τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἦτο ὑπὲρ τῆς ἀντιθέτου ἀπόψεως, ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν ἀγοραστῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι δὲν ὑπῆρξε κανεὶς συνάδελφος ποὺ νὰ ἔχῃ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν ὑπόθεσιν ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν ἀγοραστῶν οὔτε ὑπεστηρίχθησαν τὰ συμφέροντά των. Ὁ συνάδελφος, ποὺ ὑπαινίσσεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦτο, ὡς πληροφοροῦμαι, δικηγόρος τῶν ἀτόμων καὶ ὡς δικηγόρος τοὺς ὑπερησπίσθη ἔναντι τῶν πωλητῶν τοῦ κτήματος. Οὐδέποτε ὅμως ἐνήργησεν ἐναντίον τῶν ἀκτημόνων ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς βουλευτής, διότι ἀλλοίμονον εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον ἂν ἔφθανε εἰς τὸ κατάντημα αὐτὸ νὰ γίνεται συνήγορος τοιούτων σκοτεινῶν ἐπιχειρήσεων. Εἴπατε, ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν δίδει στοιχεῖα. Διαφωνοῦμεν πλήρως, διότι ἡ ΑΤΕ εἶναι κοινωφελὲς ἵδρυμα καὶ δὲν δύναται νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν πολιτικὴν τῶν ἐμπορικῶν τραπεζῶν. Ἡ ΑΤΕ διαχειρίζεται χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δίδῃ κάθε στοιχεῖον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν ποὺ τόσον κόπον κατέβαλε διὰ τὴν ἵδρυσίν της. Τὸ νὰ μὴ δίδουν στοιχεῖα μποροῦν καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κάμουν ἄλλαι Τράπεζαι μὲ ἄλλα συμφέροντα καὶ ἄλλην νοοτροπίαν, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ οὔτε ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ τὸ ἴδιον ἡ ΑΤΕ. Καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς υἱοθετεῖτε αὐτὸ τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόζῃ τοιαύτην πολιτικὴν ἡ ΑΤΕ. Εἶμαι βέβαιος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑποπέσατε εἰς σφάλμα υἱοθετῶν τὴν τοιαύτην πολιτικὴν τῆς ΑΤΕ καὶ ὅτι τὸ σφάλμα σας αὐτὸ τὸ ἀντελήφθητε. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ ὁ Ὑποδιοικητὴς τῆς ΑΤΕ, ὁ κ. Πεπελάσης, ὅταν ἔλαβε γνῶσιν τῶν γεγονότων ἠρνήθη νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς διοικήσεως, διότι ἀντελήφθη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σκανδάλου, ὅση καὶ ἂν ἐγένετο προσπάθεια ἀποχρωματισμοῦ του. Ἐγὼ τὸ χρωματίζω καὶ μάλιστα ἐντόνως, διότι ἐγὼ εἶχα τὸ στοιχεῖον ἐκεῖνο τῶν ἀκτημόνων, ὅτι εἰς τὴν αἴτησίν των δὲν ἐχορηγήθη δάνειον διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία φυσιολογικῶς ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς αὐτούς, ἀλλὰ ἐδόθη εἰς ὁμάδα ἰδιωτῶν, ἡ ὁποία ἔσπευσε νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν. Ἑπομένως, πιστεύω καὶ τώρα ἀκόμη, ὅτι ὁ φάκελλος πρέπει νὰ κατατεθῇ ὁπότε θὰ ἐνημερωθῆτε πλήρως καὶ θὰ διαπιστώσετε αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ κατήγγειλα. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ΑΤΕ καὶ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας σας νὰ καταθέσουν τοὺς φακέλλους. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι κρύπτονται πολλὰ πίσω ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε. Εἴπατε καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι δὲν ὑπῆρχον τὰ μεσοπρόθεσμα δάνεια, τὰ ὁποῖα τὸ 1959 εἶχον ἐξαντληθῆ. Ἀλλὰ τί ἔγινε τὸ 1960; Εἴπατε, ὅτι δὲν εἴχατε τὸ πρῶτο τρίμηνον τοῦ 1960 τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων. Δὲν μᾶς εἴπατε ὅμως ὅτι δὲν εἴχατε τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων οὔτε καὶ τὸ δεύτερον τρίμηνον. Διότι, εἰς τὸ δεύτερον τρίμηνον ἔλαβε χώραν ἡ ὑπογραφὴ τοῦ προσυμφώνου. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διεφωτίζοντο οἱ ἀκτήμονες περὶ τῶν δανείων των ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ εὑρέθησαν οἱ εὐφυεῖς ἰδιῶται καὶ φίλοι ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, νὰ εἴπουν εἰς τοὺς ἀκτήμονας, ὅτι εἶναι αὐτοὶ καὶ μόνον εἰς θέσιν καὶ τὰ δάνεια νὰ ἐξασφαλίσουν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐκχερσωτέων ἐκτάσεων νὰ ἐπιτύχουν. Κατὰ συνέπειαν ἂν ἐγένετο αὐτὸ τὸ ἔγκλημα εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων, ἐγένετο μὲ συμμετοχὴν καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τραπέζης καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἑπομένως, ὁ ἰσχυρισμός σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔχετε ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἀποδεικνύει, ὅτι σᾶς τὰ ἀπέκρυψαν, διότι ἂν θὰ τὰ εἴχατε θὰ βλέπατε, ὅτι οἱ ἀκτήμονες τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1960 ἐζήτησαν νὰ ἀγοράσουν τὸ κτῆμα ἀντὶ 1.800.000 καὶ ὄχι ὡς ἰσχυρίσθητε ἀντὶ 4 ἑκατ. δραχμῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε, ὅτι τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1960 ὑπῆρχε προσφορὰ μὲ 4 ἑκ. δρχ. ὅταν τὸν Ἰούνιον τοῦ 1960 κατὰ τρεῖς μῆνας ἀργότερον, τὸ ἠγόρασαν οἱ φίλοι μὲ δρχ. 1.800.000 ἐκ τῶν κληρονόμων. Εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν προσφορὰν τῶν ἀκτημόνων τῶν 4.800 ἑκατ. οἱ κληρονόμοι νὰ ἐπροτίμησαν τοὺς ἰδιώτας καὶ τὸ ποσὸν τῶν 1.800.000; Συνεπῶς, εἶναι ἀτυχὲς τὸ ἐπιχείρημά σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1960 ἐζήτησαν οἱ ἀκτήμονες νὰ τὸ ἀγοράσουν ἀντὶ 4 ἑκατ. δρχ. Εἴπατε ἀκόμη ὅμως, ὅτι διὰ τῆς ἐνεργείας σας αὐτῆς ἐσώσατε τοὺς ἀκτήμονας, διότι θὰ τὸ ἔπαιρναν πάλιν οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν ἐπενέβαινε τὸ Ὑπουργεῖον σας, ἡ ὁμὰς αὐτὴ θὰ ἤρχετο εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συμφωνήσῃ μὲ τοὺς ἀκτήμονας. Ἄλλωστε, τὸ γεγονὸς ὅπως σεῖς εἴπατε κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἰδιῶται ἀγορασταὶ ἤρχισαν τὰς διαπραγματεύσεις μαζί σας ἀπὸ τὰ 9 ἑκατ. διὰ τὴν πώλησιν, κατ’ ἀρχὴν διὰ νὰ κατέλθουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.800.000 δρχ. δεικνύει, ὅτι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ λογικευθοῦν. Ἐὰν ἀντιδρούσατε σεῖς, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἡ ὁμὰς αὐτὴ τῶν πωλητῶν θὰ ἔδιδε τὸ κτῆμα εἰς μίαν λογικωτέραν τιμήν. Ἰδοὺ διατὶ ἐπιμένω, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς εἰσηγήθησαν νὰ σπεύσετε εἰς τὴν βοήθειαν τῆς ὁμάδος τῶν ἀγοραστῶν, ἐξυπηρέτησαν ὄχι τοὺς ἀκτήμονας, ἀλλὰ τοὺς ἀγοραστάς, οἱ ὁποῖοι ἐκινδύνευσαν νὰ χάσουν καὶ τὰς προκαταβολάς των. Κατήγγειλα, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατέστρεψαν τὸ δάσος καὶ τοὺς ἐδόθη παρανόμως ἡ ἄδεια ὑλοτομήσεως. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι, ὅτι τὸ δάσος κατεστράφη ἐκ τῆς παρανόμου αὐτῆς ἐνεργείας καὶ οὕτω ἔπεσεν ἡ ἀξία τοῦ κτήματος ἀντὶ νὰ ἀνέλθῃ ὅπως ἰσχυρίζεσθε. Ἀλλὰ εἴπατε τί νὰ κάμωμεν; Ἂν δὲν ἐνισχύομεν τοὺς ἀκτήμονας θὰ ἔπαιρναν πίσω τὸ κτῆμα οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου καὶ θὰ τὸ ἐπώλουν 10 ἑκατ. δρχ. Ἐγὼ σᾶς εἶπα ἐὰν δὲν ἐδίδατε τὸ δάνειον κερδισμένοι δὲν θὰ ἔβγαιναν οἱ κληρονόμοι Παπαγεωργίου, ἀλλὰ οἱ ἀκτήμονες. Οἱ ἀγορασταὶ ἀπέβλεπον μόνον εἰς τὰ χρήματα τῆς Τραπέζης, τοὺς ὁποίους ἂν δὲν ἐσπεύδατε νὰ τοὺς βοηθήσετε θὰ ἐπώλουν τὸ κτῆμα εἰς λογικὴν τιμὴν καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ χάσουν ἐντελῶς τὰ χρήματά των. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μαυρίδης). Πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Γιαμᾶ, ὅτι πέραν τῶν χρημάτων τῆς Τραπέζης, οἱ πωληταὶ εἰσέπραξαν καὶ ἄλλα χρήματα ἀπὸ ἄλλους ἀκτήμονας. Δηλαδὴ ἔφθασαν αἱ εἰσπράξεις των εἰς τὰ 5.400.000 δρχ. πέραν τῶν κερδῶν ἐκ τῆς πλήρους καταστροφῆς τοῦ δάσους. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὅτι ἂν δὲν ἐσπεύδατε νὰ τοὺς βοηθήσετε θὰ τὸ ἐπώλουν διὰ νὰ γλυτώσουν τὶς προκαταβολές των καὶ κατὰ συνέπειαν ἐσώσατε τοὺς ἀγοραστὰς καὶ ὄχι τοὺς ἀκτήμονας, ὡς ἰσχυρίζεσθε. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μὲ τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀκολουθοῦμεν βοηθοῦμεν τοὺς τσιφλικάδες. Δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποῦ βγάζει αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἄλλως τε ἀνήκω εἰς τὴν παράταξιν τῆς ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε, οὔτε καὶ πρόκειται νὰ ἔχῃ σχέσεις μὲ φεουδάρχας. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἐὰν δὲν ἐβοηθούσατε τοὺς ἀεριτζῆδες, τὸ κτῆμα θὰ ἐδίδετο εἰς χαμηλὴν τιμὴν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ἰσχυρίσθητε ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἴχατε στοιχεῖα καὶ ἐγὼ εἶχον περισσότερα. Ἀκούων ἀπὸ ὑμᾶς ταῦτα, ἀνέμενα, ὅτι θὰ ἐδηλώνατε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι θὰ διετάσσετε ἀμέσως ἔρευναν καὶ θὰ ἐπεβάλατε τὰς δεούσας κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξετίμησαν τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος εἰς 4.600.000, διὰ νὰ ἀναβιβασθῇ τὸ αἰτηθὲν δάνειον. Δὲν ἤκουσα τοιοῦτόν τι ἀπὸ ὑμᾶς. Τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον ἐζητήθη ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.800.000. Τηλεγραφήματα ἐστέλλοντο ἀπὸ παντοῦ, διὰ τὸ δάνειον αὐτό. Καὶ τέλος, ἀφοῦ ἔβλεπον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁλόκληρον τὸ δάνειον εἶπον, δώσατε ὅσα κι’ ὅσα. Καὶ ἐδόθησαν 800.000 δρχ. Ἐπίσης ὑπάρχει εὐθύνη τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν μίαν ἡμέραν νὰ λέγουν, ὅτι τὰ ἐκχερσωτέα κτήματα εἶναι 1.000 στρέμματα καὶ ὅταν ἐπῆραν τὸ κτῆμα οἱ ὑμέτεροι τὸ ἀνεβίβασαν εἰς τὰ 2.800.000 στρέμματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τοὺς τσιφλικάδες. Ἄλλως τε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀνήκουν εἰς μίαν κατηγορίαν ἀνθρώπων, εἰς τὸν πεθαμένον κόσμον. Συνεπῶς ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὑπῆρξε πράγματι πρᾶξις κακὴ καὶ ἐζημιώθησαν οἱ ἀκτήμονες τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πρέπει νὰ σπεύσετε νὰ ὑπογράψητε διαταγὴν περὶ διαγραφῆς τῶν χρεῶν. Θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ: Πρῶτον, ποῖοι ὑπέγραψαν τὸ τηλεγράφημα ἐκεῖνο καὶ δεύτερον ποῖοι ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Τώρα ἐξηγεῖται διατὶ δὲν κατατίθενται οἱ φάκελλοι. Δὲν κατατίθενται, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν σκάνδαλον. Ἀνέμενα, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ δήλωσίς σας θὰ ἦτο ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἀνάκρισις, ὥστε νὰ ἀποκαλυφθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνήργησαν εἰς τὸ ἔγκλημα αὐτό. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ τὸν συνάδελφον, τὸν ὁποῖον ὑπηνίχθητε, ὅτι ὑπεστήριξε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν κακῶς τὸν ὑπηνίχθητε, διότι οὐδεὶς ἐτάχθη ἀλληλέγγυος μὲ τὴν τρομερὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν. Πρὸ ἡμερῶν συνάδελφοι τοῦ Κέντρου κατήγγειλον, ὅτι οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι ἀγωνίζονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ πάρουν μίαν παραθαλάσσιον ἔκτασιν καὶ νὰ κάμουν ἐκμετάλλευσιν τοῦ αὐτοῦ εἴδους. Θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐρευνήσετε αὐτὸ καὶ οἱ ὑπεύθυνοι νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τοὺς κυρίους αὐτοὺς νὰ στερήσωμεν τοὺς πτωχοὺς Ἕλληνας οἰκοπέδων πρὸς στέγασιν. Δὲν δύνανται αὐτοὶ οἱ κύριοι ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἀκολουθοῦν αὐτὴν τὴν τακτικὴν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων. Ἑτοιμασθῆτε, κ. Ὑπουργέ, ἂν θέλετε νὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς πτωχοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς ἐκείνης, νὰ εἰσηγηθῆτε τὴν διαγραφὴν τῶν χρεῶν των, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀναλάβῃ νὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§169Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας, δὲν προσέθετε νεώτερα στοιχεῖα. Καὶ ἀπορῶ διὰ ποῖον λόγον ἐδευτερολόγησε καὶ μάλιστα μὲ αὐτὸν τὸν τόνον καὶ τὴν ἔμφασιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του. Φαίνεται, δὲν ἐκλόνισε τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ κ. συνάδελφος, πολὺ περισσότερον δὲν τὸν ἔπεισε, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἰδική μας ἐπιχειρηματολογία εἶναι πολὺ περισσότερον θετικὴ καὶ οὐσιαστική. Καὶ νομίζω, ὅτι κάθε οὐδέτερος καὶ ἀντικειμενικὸς κριτής, δὲν θὰ δικαιώσῃ τὰς ἀπόψεις τὰς ἰδικάς σας, κ. συνάδελφε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἐπανελάβατε τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα, χωρὶς νὰ προσθέσετε τίποτε ἀπολύτως νεώτερον, εἶμαι ὑποχρεωμένος δι’ ὀλίγων, νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ πάλιν. Εἰς τὴν ἀρχὴν ὡμιλήσατε καὶ πάλιν διὰ τὸ 1959–60 καὶ 1961. Σᾶς εἶπον, ὅτι κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον, δὲν εἴχομεν ἡμεῖς τὴν πρωτοβουλίαν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἠρώτησα, ἁπλῶς, διατί τὸ 1960 δὲν ἐδόθησαν τὰ χρήματα καὶ ἡ Τράπεζα ἀπήντησεν, ὅτι τὸν Νοέμβριον τοῦ 1959 εἶχον ἐξαντληθῆ ὅλα τὰ δάνεια, ὅτι τὸ 1960 πρὶν γίνῃ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, ἐπωλήθη τὸ κτῆμα εἰς τὴν ὁμάδα Λεμονοπούλου. Ποίας εὐθύνας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησίς μας, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐγὼ προσωπικῶς, δι’ αὐτὸ τὸ θέμα; Θὰ πᾶμε εἰς ἀναζήτησιν τῶν εὐθυνῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης; Εἶναι ἄλλο κεφάλαιον. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν εἶναι ν’ ἀναζητήσωμεν τὰς εὐθύνας. Ἐδῶ εἶναι ἕνα κτῆμα, τὸ ὁποῖον διεκδικοῦν οἱ ἀκτήμονες καὶ θέλουν νὰ τὸ πάρουν. Νὰ τοὺς ἐμποδίσωμεν; Ἡμεῖς δὲν τοὺς ὑποχρεώνομεν νὰ τὸ πάρουν. Ἡμεῖς δίδομεν, ἁπλῶς, τὴν εὐχέρειαν οἱ ἀκτήμονες καὶ μόνον οἱ ἀκτήμονες, αὐτῆς τῆς περιοχῆς, νὰ πάρουν τὸ κτῆμα. Σεῖς ποὺ ἔχετε ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀκτήμονας καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ πᾶτε νὰ τοὺς πῆτε νὰ μὴ τὸ πάρουν. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ἐνδιαφερόμενοι, νὰ κρίνουν ἐὰν πρέπει νὰ τὸ πάρουν ἢ ὄχι; Ἰδοὺ μία νέα ἄποψις τοῦ ζητήματος ποὺ ἡ πρόοδος τῆς συζητήσεως ἐνεφάνισε. Δίδετε τοιοῦτον τόνον ὡσὰν νὰ τὸ ἠγόρασε τὸ Κράτος τὸ κτῆμα ἢ ἡ Τράπεζα. Οὔτε ἡ Τράπεζα οὔτε τὸ Κράτος τὸ ἠγόρασεν. Οὔτε πρόκειται νὰ τὸ ἀγοράσῃ. Ἁπλῶς δίδομεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἀγρότας νὰ τὸ ἀγοράσουν. Σεῖς διαμαρτύρεσθε διὰ λογαριασμὸν των. Παρακαλῶ, νὰ τοὺς πληροφορήσετε καὶ πληροφορῶ καὶ σᾶς, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ πάρουν τὸ κτῆμα. Ἐὰν δὲν θέλουν νὰ τὸ πάρουν, νὰ μὴ τὸ πάρουν ἑκατὸ φορές. Ἐνεκρίναμεν τὸ δάνειον. Ἐὰν αὐτὸ τοὺς καταστρέφῃ, ὅπως λέτε σεῖς, νὰ μὴ τὸ ἀγοράσουν. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἶναι τόσον ἀφελεῖς, ὥστε νὰ πᾶνε νὰ πάρουν τὸ κτῆμα, ὅταν δὲν τοὺς συμφέρει; Ἂς περιμένουν νὰ καταρρεύσῃ ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου, νὰ ἔλθῃ ἡ ὁμὰς Παπαγεωργίου, ἡ ὁποία θὰ τοὺς τὸ δώσῃ εὐθηνότερα. Αὐτοὶ μόνοι των θὰ τὸ κρίνουν. Σᾶς εἶπα, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ σεῖς, ὅτι ὑπῆρχεν αἴτησις 208 κατοίκων Παλατίτσης, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ ἀγοράσουν τὸ κτῆμα τὸ 1961 μὲ τέσσαρα ἑκατομμύρια. Ἐσεῖς λέτε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι πλαστόν.

§170Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὑπῆρχε προσύμφωνον, τότε εἶχε πωληθῆ.

§171Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ 1961 λέτε, ὅτι εἶναι πλαστὴ ἡ προσφορά. Αὐτὸ εἶναι μία βαρεῖα κατηγορία. Διατί δὲν περιμένετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Δὲν εἶμαι ἐνδιαφερόμενος. Αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω προκύπτουν ἀπὸ τὸν φάκελλον. Σεῖς δὲν ἔχετε προσωπικά, οὔτε μὲ αὐτοὺς οὔτε μὲ κανένα. Διατί μὲ τόσον μένος παίρνετε τὴν μίαν πλευράν; Ἐγὼ δὲν παίρνω μονόπλευρον θέσιν, ἀλλὰ ἐξετάζω καὶ τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην περίπτωσιν. Καὶ λέγω, ὡς τρίτος, τί εἶναι τὸ σωστότερον. Καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ περαιτέρω. Βλέπω ἀπὸ τὸν φάκελλον τῆς Τραπέζης, ὅτι ὑπάρχει συμβολαιογραφικὴ πρᾶξις, προσύμφωνον, ἀγοραπωλησία, ἀξίας 4 ἑκατ. δραχ. διὰ λογαριασμὸν 208 παραγωγῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπογράφουν οἱ ἐκπρόσωποί των.

§172Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ποῖος εἶναι ὁ πωλητής;

§173Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ Λεμονόπουλος, 4 ἑκατ. δραχμαί. Λέτε, ὅτι εἶναι πλαστόν. Ἐδῶ ὑπάρχει συμβολαιογραφικὴ πρᾶξις. Ἐὰν θέλετε νὰ τὴν προσβάλετε, ἐπὶ πλαστότητι, νὰ τὴν προσβάλετε.

§174Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Τὰ 4.700.000 εἶναι κατὰ Ἰούνιον τοῦ 60. Πρότασις τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν περιφερειακῶν τῆς Α.Τ.Ε. διὰ δανεισμὸν 4.700.000. Εἶναι τὸν Ἰούνιον, εὐθὺς ἀμέσως, μετὰ τὴν πρᾶξιν τοῦ προσυμφώνου. Τί θὰ ἔκαμνον οἱ ἀκτήμονες ἀφοῦ ἔβλεπαν, ὅτι φεύγει τὸ κτῆμα ἀπὸ τὰ χέρια των; Ἔγιναν ὄργανα τῶν ἀγοραστῶν καὶ συνειργάσθησαν διὰ νὰ πάρουν τὸ κτῆμα ἀπὸ τὸν φόβον μὴ χαθῇ. Σᾶς κάμνει, λοιπόν, ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ 61 εὑρέθησαν ἀκτήμονες ποὺ ζητοῦσαν 4 ἑκατ. ἀφοῦ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὑπεστήριζεν μὲ τὸ προσύμφωνον ποὺ ἦτο 1.800.000, ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ δανεισμὸς 4.700. 000; Ἐκεῖ εἶναι τὸ κρίσιμον σημεῖον καὶ ἡ εὐθύνη.

§175Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Τσιάρα, ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη. Στὸ 60–61.

§176Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ 1960.

§177Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐδῶ τὰ ἴδια λέτε σεῖς. Φαίνεται, ὅτι ἄλλα λέγω ἐγὼ καὶ ἄλλα ἀντιλαμβάνεσθε ἐσεῖς. Καὶ συνεπῶς, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ συνεννόησις. Διότι σεῖς παίρνετε ἕνα μονότονον δρόμον, ἕνα μονόδρομον καὶ τὸν ἀκολουθεῖτε. Ἡμεῖς διαβάζομεν κείμενα. Ἐδῶ ὑπάρχει συμβολαιογραφικὴ πρᾶξις. Ἀπὸ ἐκεῖ τὸ παίρνω ἐγώ. Δὲν λέγω διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δὲν ἀφορᾷ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ εἶναι προσύμφωνον ἀγοραπωλησίας, ἀξίας 4 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τὸ 1961, μεταξὺ ἐκπροσώπων 208 κατοίκων τῶν περιφερειῶν ἐκείνων καὶ τῆς ὁμάδος Λεμονοπούλου ποὺ κατέστη ἰδιοκτήτρια αὐτοῦ τοῦ κτήματος. Σεῖς κατηγορεῖτε τὴν Τράπεζαν. Ἡ Τράπεζα δὲν ἔδωσε τὰ χρήματα αὐτὰ καὶ τὸ προσύμφωνον αὐτὸ ἔμεινεν ἀνεκπλήρωτον. Περαιτέρω λέγει, ὁ κ. συνάδελφος,— τὸ εἶπεν εἰς τὴν πρώτην του ὁμιλίαν καὶ τὸ ὑπαινίσσεται καὶ πάλιν,— ὅτι φοβεῖτε, ὅτι τὰ χρήματα αὐτά, τὰ 4,5 ἑκατ. ποὺ θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἀγρότας, θὰ χαθοῦν, διότι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ πληρώσουν, νὰ τὰ ἐξοφλήσουν. Τὸ εἶπεν ἀρχικῶς καὶ ἀπέφυγα νὰ ἀπαντήσω, εἶπεν, ὅτι τὰ λεπτὰ τῆς Τραπέζης, θὰ πᾶνε χαμένα. Νομίζω, κ. Τσιάρα, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ, διότι, τοὐλάχιστον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, μέχρι στιγμῆς, εἶναι ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν καλὴν πίστιν τῶν ἀγροτῶν καὶ ὅτι τὰ δάνεια, παρομοίας φύσεως, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἔδωσε, τὰ μεσομακροπρόθεσμα τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρότες κατὰ 99%. Συνεπῶς, αὐτὴ δὲν εἶναι θέσις, τὴν ὁποίαν σεῖς πρέπει νὰ ὑποστηρίζετε ἐδῶ. Εἴπατε, ὅτι σᾶς εἶπον, ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῶν μεγαλοτσιφλικάδων. Δὲν σᾶς εἶπον, ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῶν μεγαλοτσιφλικάδων. Καὶ εἴπατε νὰ χαρίσωμεν καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδαπάνησαν οἱ ἀκτήμονες, ἀξιοποιοῦντες τὰ κτήματα, νὰ κάμωμεν νόμον, ἐὰν ἡ ὁμὰς Λεμονοπούλου ἐζημίωσε τοὺς ἀγρότας, νὰ κάμωμεν νόμον καὶ νὰ τὰ χαρίσωμεν, νὰ τὰ διαγράψωμεν. Εἶναι τόσον εὔκολα πράγματα νὰ λαμβάνωμεν μεμονωμένως μέτρα, ὥστε νὰ χαρίσωμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁ Λεμονόπουλος ἢ ἡ ὁμάδα του, εἰσέπραξεν ἀπὸ ὁμάδες ἀγροτῶν; Γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα; Μπορεῖ, ἐπὶ τέλους, νὰ λέγωνται, ἀλλὰ τὸ πιστεύετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ νόμος καὶ νὰ τὰ χαρίσωμεν; Οὔτε ἡμᾶς ἠμπορεῖτε νὰ πείσετε, ἀλλὰ οὔτε καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους, διότι παρόμοιον πρᾶγμα, οὐδέποτε συνέβη καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τσιφλικάδες, δὲν εἶπον, ὅτι τοὺς ὑποστηρίζετε. Τοὺς καταπολεμᾶτε. Ἀλλά, μὲ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν παίρνετε συντελεῖτε, ἀθελήτως, εἰς τὸ νὰ διατηρηθῇ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τοῦ τσιφλικιοῦ, τοῦ μεγάλου δασικοῦ καὶ ἀγροτικοῦ κτήματος τῆς Παλατίτσης. Ἐνῷ, μὲ τὴν ἰδικήν μας ἐνέργειαν, ρευστοποιοῦμεν τὸ κτῆμα καὶ τὸ μοιράζομεν μεταξὺ τῶν κατοίκων τριῶν, τεσσάρων χωρίων. Ὅσοι εἶναι ἀκτήμονες, θὰ πάρουν τὸ δάνειον, θὰ προτιμηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάγκην καὶ ἔτσι τὸ τσιφλίκι αὐτὸ παύει νὰ ὑφίσταται. Ἐνῷ, ἐὰν δὲν ἀγορασθῇ τὸ κτῆμα, τὸ κτῆμα αὐτό, ὅπως εἴπατε, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Παπαγεωργίου. Ἐπανερχόμενον δὲ εἰς αὐτούς, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἐγγύησιν, ὅτι θὰ τὸ πωλήσουν τὸ κτῆμα. Δὲν γνωρίζομεν. Σεῖς τὸ γνωρίζετε; Σεῖς λέτε, ὅτι τὸ γνωρίζετε. Δὲν ἠξεύρομεν, πῶς καὶ πόθεν. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν σᾶς τὸ εἶπεν ἡ ὁμὰς Παπαγεωργίου, ὅτι ἐὰν πάρῃ τὸ κτῆμα, θὰ τὸ πωλήσῃ ξανά. Δὲν ἔχομεν καμμίαν πρότασιν. Ἀλλά, ἐὰν σᾶς τὸ εἶπον καὶ σᾶς παραπλανήσουν; Καὶ ὅταν ἐπανέλθῃ τὸ κτῆμα εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Παπαγεωργίου, ποίαν ἐγγύησιν θὰ ἔχωμεν, ὅτι θὰ σᾶς τὸ πωλήσουν μὲ 4.500.000 ἑκατομμύρια δραχμές; Οὔτε μίαν δραχμὴν παρακάτω;

§178Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ...

§179Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὴν ταράζεσθε, κ. Τσιάρα. Εἶναι πρωτοφανὲς ἕνα τέτοιο θέμα νὰ ἀπασχολῇ τὴν Βουλὴν 2–3 ὥρες. Εὑρισκόμεθα ἐν ἀταξίᾳ μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ μὲ τὰ πάντα. Οὔτε Κανονισμὸν ἐφαρμόζομεν, οὔτε τίποτε. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφήσατε νὰ τελειώσω, διότι ἐπαναλαμβάνομεν τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια καὶ ἐφάγαμεν ὅλην τὴν βραδυὰ μὲ αὐτὸ τὸ θέμα, χωρὶς νὰ προσθέτωμεν τίποτε. Καὶ μόλις σᾶς ἀπαντῶ, ταράσσεσθε, δὲν ἔχετε τὴν ἀντοχὴν νὰ ἀκούσετε τὰς ἀπόψεις τὰς Κυβερνητικάς, τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ποὺ ἔχω καθῆκον, μερικῶς τοὐλάχιστον, ἐκεῖ ὅπου πιστεύω, ὅτι τὰ ὄργανα τῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου, ἔκαμαν καλῶς τὸ καθῆκον των, νὰ δώσω αὐτὰς τὰς ἐξηγήσεις. Τοὺς θέτετε ὑπὸ δριμυτάτην κατηγορίαν καὶ τὸ θεωρῶ ἰδικήν μου ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐκ πρώτης ὄψεως, βγαίνουν ἀπὸ τοὺς φακέλλους. Καὶ ἐν τούτοις, ταράσσεσθε καὶ διαρκῶς διακόπτετε καὶ δευτερολογεῖτε καὶ τριτολογεῖτε καὶ τεταρτολογεῖτε. Εἶναι δυνατόν, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις; Καλά, ἠμποροῦμεν νὰ τὴν παρατείνωμεν, ἡ καλωσύνη τοῦ Προεδρείου εἶναι ἀπέραντος καὶ ἡμεῖς ἐδῶ εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἀλλά, νομίζω, χωρὶς νὰ ἐπέμβῃ τὸ Προεδρεῖον, ἔχομεν καθῆκον νὰ τερματίσωμεν μόνοι μας αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Καὶ ἐγὼ θέλω νὰ δώσω καὶ ἔδωσα ἔκτασιν εἰς τὴν συζήτησιν, διότι ὡμιλήσατε περὶ μυστικῶν φακέλλων, ὅτι δὲν κατατίθενται οἱ φάκελλοι ὅτι τρομερὰ πράγματα συνέβαινον καθ’ ἣν στιγμὴν σᾶς εἶπον, ὅτι διὰ λόγους ἀρχῆς, δὲν κατετέθησαν οἱ φάκελοι. Ἄν, λοιπόν, ἐπανέλθῃ εἰς τὸν Παπαγεωργίου τὸ κτῆμα, ἔχετε καμμίαν βεβαιότητα, ὅτι θὰ τὸ πωλήσῃ ἢ θὰ συντελέσετε σεῖς, ἀθελήτως, εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ πάλιν ἕνας νέος μεγαλοτσιφλικᾶς, ὁ ὁποῖος, ὕστερα ἀπὸ ὀλίγον καιρόν, θὰ θελήσῃ νὰ τὸ πωλήσῃ, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ πωλήσῃ μὲ 4,6 ἑκατ. δραχμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ἀπόλυτοι, πρέπει νὰ προσέχωμεν καὶ νὰ ἐξετάζωμεν κἄθε θέμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ πρέπει νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐξυπηρετήθησαν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θέτετε ὑπὸ κατηγορίαν τὰ ὄργανα τῆς Τραπέζης εἰς τὴν Βέρροιαν, τὸν Δασάρχην, τὰς ὑπηρεσίας τὰς ἄλλας, τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συμμετέχει εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν ἐκτίμησιν. Κατ’ ἐπανάληψιν ἔγινεν ἡ ἐκτίμησις. Θὰ ξεύρετε, ὅτι ὁ Ἔφορος καὶ τὸ λέγω διὰ πρώτην φοράν, τὸ ἐξετίμησε προηγουμένως ἑξήμισυ ἑκατομμύρια αὐτὸ τὸ κτῆμα καὶ ἐν τούτοις, δίδεται μὲ τεσσεράμισυ ἑκατ. δραχμῶν; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αἱ πράξεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ τῶν ἄλλων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, εἰς ἕνα καὶ μόνον ἀπέβλεψαν, πῶς νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ πῶς τὸ ταχύτερον αὐτὸ τὸ κτῆμα θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ἂν θέλετε νὰ ἴδητε φακέλλους καὶ ἄλλα πράγματα, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς τὰ δώσω.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 11 π.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.)