1965.05.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 79η

Πέμπτη 6 Μαΐου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 16ης Ἀπριλίου καὶ 4ης καὶ 5ης Μαΐου ἐ.ἔ.

§2Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 16ης Ἀπριλίου καὶ 4ης καὶ 5ης Μαΐου ἐ.ἔ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι: Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Κ. Πιαλόγλου, Κ. Περραιβός, Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Κ. Δημόπουλος, 2) Μ. Μυριδάκης καὶ Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 3) Ι. Ἀλευρᾶς, Γ. Γρηγορίου, 4) Κ. Μανιαδάκης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Δ. Βρανόπουλος, Δ. Καραντζένης, Δ. Θανόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ, Κ. Βενέτης, Κ. Γιαννούσης, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Α. Γκίλας καὶ Δ. Λαντζούνης, 5) Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας, Χ. Ἀποστολάκος, 6) Δ. Χατζηδημητρίου, Α. Παπαλουκᾶς, Ι. Βαρβιτσιώτης, 7) Ε. Μπακλατζῆς καὶ Τ. Πλεύρης, 8) Χ. Ψαρρός, 9) Δ. Ἄρχος, Α. Λιακόπουλος, 10) Θ. Μανωλόπουλος, Λ. Λαγάκος, Δ. Μυλωνᾶς, Α. Σπηλιάκος, 11) Π. Κατσώτας, Ι. Τούμπας, Ε. Ζαπάρτας, Σ. Βαδαλούκας, Α. Βλαχοθανάσης, Ε. Μπακλατζῆς, Π. Κλῆς, Ε. Πέτσος, Γ. Λαμπριανός, Θ. Μαναβῆς, Δ. Παπαδόπουλος, Ι. Τσιριμῶκος, Λ. Λαγάκος, Φ. Μαῦρος, Ν. Ἀλαβᾶνος, Δ. Ἄρχος, Ι. Χαραλαμπόπουλος, Α. Λιακόπουλος, Β. Ἰντζές, Γ. Καραγκιώζης, Κ. Παπαγεωργίου, Ι. Παπαρτεμίου, Γ. Ἀνδρεάδης, Χ. Πιπιλῆς καὶ Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν.Δ. 4028)1959 «περὶ ἱεραρχίας, προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ε. Πέτσος, Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως ταῦ Ἐπικουρικοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταφορῶν δι’ αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Χ. Ἀποστολάκος, 2) Ν. Ἔξαρχος, Χ. Τούντας, Ε. Βανταλῆς καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως Ἀξιωματικῶν Ἀρχισμηνιῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας εἰσαχθέντων εἰς δίκην δι’ ἀδικήματα ἀμνηστευθέντα διὰ τοῦ Ν.Δ. 3437)1955». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Κοΐνης καὶ Θ. Ὑψηλάντης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν καὶ τρόπου ψηφίσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Μανωλόπουλος, Χ. Ἀποστολάκος, Α. Λιακόπουλος, Ι. Τσιριμῶκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας, 2) Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ ΙΚΑ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Βραχασίου, αἰτουμένου ὅπως ἡ χάραξις τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὴν ἀνατολικὴν μὲ Δυτικὴν Κρήτην διέλθῃ διὰ μέσου Βραχασίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς ἐφορείας τοῦ οἰκοτροφείου Γυμνασίου Τσοτυλίου, αἰτουμένου ἔκδοσιν χρηματικοῦ ἐντάλματος ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἁγ. Νικολάου Κρήτης, αἰτουμένου τὴν ἵδρυσιν Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς εἰς Ἅγιον Νικόλαον. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πατατοπαραγωγῶν Μεσσηνίας, αἰτουμένων ἐπιδότησιν τῶν γεωμήλων ἐαρινῆς καλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῶν χωρίων Μυρτοῦ, Μυθῶν, Μουρνιῶν, Ρίζης, Γδοχίων, διαμαρτυρομένων δι’ ὑποβιβασμὸν τοῦ Κοινοτικοῦ ἰατρείου Μυρτοῦ ἀπὸ Ὀρεινοῦ εἰς Πεδινόν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τοῦ προσωπικοῦ ΑΣΠΑ, αἰτουμένων ἀνασύνταξιν τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ, καθιέρωσιν 8ώρου ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καλαμάτας, αἰτουμένου ἀνέγερσιν κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ΙΚΑ, ἀνέγερσιν κτιρίου Ἐργατικῆς Ἑστίας διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑταιρείας Ἐπιστημόνων Πατρῶν, αἰτουμένου ἐπιτάχυνσιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Λασηθιωτῶν «Ο ΔΙΚΤΑΙΟΣ», αἰτουμένου τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ Ἰατρείου Μέσα–Λασηθίου. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἄρτης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, καθιέρωσιν 7ώρου ἐργασίας, ἀναμόρφωσιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ὁμοσπονδίας ἰδιωτικῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἄμεσον σύνταξιν καὶ κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἰδιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως καθορισμὸν τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθοῦ διὰ τοὺς καθηγητὰς ἐπαγγελματικῶν σχολῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἱεραπέτρας Κρήτης, αἰτουμένου ἵδρυσιν Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς ἐν Ἱεραπέτρᾳ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Μ. Θεοδωράκης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται, διότι κατὰ τὴν τέλεσιν ἐγκαινίων Λεσχῶν Δημοκρατικῆς Νεολαίας Λαμπράκη εἰς χωρία Μακρυχώρι καὶ Συκούριον Λαρίσης ἰσχυραὶ δυνάμεις Χωροφυλακῆς παρηνώχλουν κανονικὴν τέλεσιν ἐγκαινίων καὶ αἰτεῖται λῆψιν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν τελειοφοίτων μαθητῶν τῆς Νυκτερινῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Καβάλας, αἰτουμένων συμμετοχὴν τῶν τέκνων των εἰς τὰς ἐξετάσεις πρὸς λῆψιν τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἀπολυτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐ.ἀ. Μοιράρχου Πετράκη Ἐμμανουὴλ τοῦ Πέτρου, κατοίκου Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτουμένου ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ του ζητήματος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκοτούσης, αἰτουμένου τοποθέτησιν καθηγητοῦ εἰς τὸ τοπικὸν Γυμνάσιον τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Ξ. Γρηγόρης καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων τῶν χωρίων Πρωτόπαππα, Κληματιᾶς, Ροδοτοπίου τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, αἰτουμένων κατάργησιν τῆς ἐπιτηρουμένης ζώνης (Α.Ν. 376)1936), κατάργησιν τῶν ΤΕΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Α. Παπαλουκᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ 11ου ΚΤΕΛ Φθιώτιδος, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τοῦ Ν.Δ. 4354)1964, πάταξιν τῆς πειρατείας τῶν ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων διαφόρων περιοχῶν Κρήτης, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ πυραυλικοῦ Κέντρου Κρήτης, ἀπαγόρευσιν ἀφίξεως γερμανικῶν στρατευμάτων καὶ ἐκπαιδεύσεως αὐτῶν ἐν τῇ περιοχῇ Κρήτης. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργοτεχνικοῦ Συλλόγου Βορείου Ἑλλάδος «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένου κατάργησιν τοῦ ἀντεργατικοῦ νόμου 1427)1950. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων τῶν χωρίων Μαρουλᾶ, Ἐπισκοπῆς, Ἁγίου Μάμαντος τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν ὑπολοίπων πολιτικῶν κρατουμένων, ἐπαναπατρισμὸν τῶν πολιτικῶν προσφύγων, νομιμοποίησιν τοῦ ΚΚΕ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Παλαμᾶ, τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Μαραθέας καὶ Ματαράγκας, τῶν Γ. Π. Συν)σμοῦ καὶ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Καλυβακίων τοῦ Ν. Καρδίτσης, ὑπομνήματα γυναικῶν Κομοτινῆς, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰς Προέδρων Κοινοτήτων Λιμεναρίων–Μαριῶν, Προέδρων Σωματείων Μεταλλωρύχων Λιμεναρίων–Μαριῶν καὶ Συνεταιρισμῶν Ἐλαιουργικοῦ, Μελισσοκομικοῦ, Ἁλιευτικοῦ καὶ ὑλοτόμων Λιμεναρίων Θάσου, αἰτουμένων ἐπαναλειτουργίαν τῶν μεταλλείων καὶ καθορισμὸν τακτικῆς ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων μεταλλωρύχων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας, Ν. Σκοπούλης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων τῶν Νομῶν Ροδόπης, Δράμας, Ἰωαννίνων καὶ Καρδίτσης, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἐπαναπατρισμὸν πολιτικῶν προσφύγων, νομιμοποίησιν τοῦ ΚΚΕ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Θάσου, αἰτουμένου ἀνεξαρτητοποίησιν τοῦ ἐν αὐτῇ λειτουργοῦντος Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Θάσου, αἰτουμένου ἐπαναλειτουργίαν τῶν μεταλλείων καὶ καταβολὴν παρὰ τοῦ ἐργοδότου δεδουλευμένων ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Νεοστεγασθέντων Προσφύγων Καβάλας, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν των ἐκ τῆς χρεώσεως τῶν εἰς αὐτοὺς χορηγηθεισῶν οἰκιῶν. Ὁ Κ. Ε. Κτενᾶς, κάτοικος Ἀθηνῶν, δι’ ἀναφορᾶς του, αἰτεῖται λῆψιν ἀποτελεσματικῶν μέτρων πρὸς κατοχύρωσιν τῆς παιδείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σερβίων, αἰτουμένου τὴν ἀνέγερσιν 100 οἰκιῶν, πρὸς στέγασιν κατοίκων τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Περσαίνης, αἰτουμένου ὅπως ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ὀρεινῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ προσωπικοῦ ΑΣΠΑ, αἰτουμένων ἀνασύνταξιν τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ, καθιέρωσιν 8ώρου ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κλείτου Ἑορδαίας τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, αἰτουμένου κατασκευὴν τεχνικῆς σκάλας εἰς σιδηροδρομικὸν σταθμὸν Μαυροδενδρίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων Μπουτζακίων Νομοῦ Κοζάνης, αἰτουμένων ἵδρυσιν Γυμνασίου εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Στρατῆς καὶ Β. Νεφελούδης, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων, κατοχύρωσιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἐφορείας τοῦ Οἰκοτροφείου Γυμνασίου Τσοτυλίου, αἰτουμένου τὴν μὴ κατεδάφισιν τοῦ παλαιοῦ κτιρίου τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διακόψωμεν δι’ ὀλίγα λεπτὰ τὴν συνεδρίασιν μέχρις ὅτου ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις Ὑπουργός, διότι λόγω συνεδριάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀπησχολημένος εἰς αὐτό. Ἐκτὸς ἐάν, κ. βουλευταί, δέχεσθε νὰ εἰσέλθωμεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§5ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§6Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τῶν ἀναφορῶν ἐρωτήσεων λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας».

§8Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κρατεῖται, κύριε Πρόεδρε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ Ἐπιθεωρήσεως ἐμπορικῶν πλοίων». Κρατεῖται.

§10Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι κανένας Ὑπουργὸς ἐδῶ. Διατὶ νὰ ἐκφωνῆτε;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προεκφώνησιν κάμνομεν. Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἰνστιτούτου Ὠκεανογραφικῶν καὶ Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν (Ι.ΩΚ.Α.Ε.)». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἰνστιτούτου Βιομηχανικῶν Ἐρευνῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 4256)1962 «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως κλπ. βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀδειῶν λειτουργίας καὶ τεχνικοῦ ἐλέγχου βιομηχανιῶν, βιοτεχνιῶν κλπ.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Σώματος Ὁρκωτῶν Μηχανικῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων, ὑπὲρ βιομηχανιῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3215)1955 «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑποχρεωτικοῦ κρατικοῦ ἐλέγχου τῶν ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Κρατοῦνται. Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ. 4028)1959 «περὶ ἱεραρχίας, προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταφορῶν δι’ αὐτοκινήτων». Κρατοῦνται.

§12Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὄχι κρατοῦνται, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ ἀναβάλλονται. Διότι ἔχει ἄλλην σημασίαν τὸ «κρατοῦνται» καὶ ἄλλην τὸ «ἀναβάλλονται». Διότι μὲ τὸ κρατοῦνται ἐνδεχομένως νὰ προσέλθῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἕνας Ὑπουργὸς καὶ νὰ τὸ ψηφίσῃ.

§13Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὀρθῶς, κ. Πρόεδρε. Ἀναβάλλονται.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Σεπτεμβρίου 1950 πρωτοκόλλου τῆς Βέρνης, τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν Προσωπικῆς Καταστάσεως καὶ τοῦ συμπληρωματικοῦ τοιούτου ἀπὸ 25 Σεπτεμβρίου 1952 τοῦ Λουξεμβούργου καὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Τμήματος Προσωπικῆς Καταστάσεως».

§15Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Πρόκειται περὶ κυρώσεως μιᾶς διεθνοῦς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ μετέχοντα Κράτη ἔχουν ἤδη κυρώσει καὶ μόνον ἡ Ἑλλὰς καθυστερεῖ τὴν κύρωσίν της.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Σεπτεμβρίου 1950 Πρωτοκόλλου τῆς Βέρνης, τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν Προσωπικῆς Καταστάσεως καὶ τοῦ συμπληρωματικοῦ τοιούτου ἀπὸ 25 Σεπτεμβρίου 1952 τοῦ Λουξεμβούργου καὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Τμήματος Προσωπικῆς Καταστάσεως». Τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Οἰκονομικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως: Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἐκ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Πηνειοῦ Ἠλείας θιγομένων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν καὶ τρόπου ψηφίσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως Ἀξιωματικῶν, Ἀρχισμηνιῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας εἰσαχθέντων εἰς δίκην δι’ ἀδικήματα ἀμνηστευθέντα διὰ τοῦ Ν. Δ. 3437)1955». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1961, 1962 καὶ 1963 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γεν. Δ)σεως Τύπου καὶ Ὑπηρεσίας Ἀρχ)των καὶ Ἀναστηλώσεως) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς εἰδικὸν πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἀναβάλλονται. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§19Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διευκρίνισιν. Ὅταν λέγομεν «ἀναβάλλονται» τὰ νομοσχέδια, δὲν πρόκειται πλέον ἀπόψε νὰ συζητηθοῦν αὐτὰ ποὺ ἀνεβλήθησαν,

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινων μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ὁ κ. Α. Χασαπίδης, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§21Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ δεχθῇ μὲ ἰδιαιτέραν καὶ ξεχωριστὴν ἱκανοποίησιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐνώπιόν μας. Ὁ θεσμὸς τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἶναι ἕνας κατ’ ἐξοχὴν κοινωνικὸς θεσμός, ὁ ὁποῖος πρέπει κατὰ διαστήματα νὰ ὁλοκληρώνεται καὶ νὰ ἐμπλουτίζεται εἰς τρόπον ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν ἀπὸ πολλὰ χρόνια τὸ θέμα τῆς ζωῆς τους μετὰ ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν καὶ νὰ αἰσθάνωνται ὅτι ἔχουν ἐφοδιασθῆ μὲ ὅλα τὰ μέσα διὰ νὰ μποροῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν προσφοράν των, εἴτε σὰν ἐργάται, εἴτε σὰν ὑπάλληλοι, νὰ ἠμποροῦν νὰ ζήσουν καὶ ἀξιοπρεπῶς καὶ πρὸ παντὸς ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ τὸ ἄγχος τοῦ ἀνασφαλίστου. Εἰς τὴν χώραν μας ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἔκανε σοβαρὰς προόδους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν σημαίνει ὅμως, ὅτι ὡλοκληρώθηκε καὶ δὲν σημαίνει ὅτι ἔχει ἕνα σύστημα ἁπλὸ μὲ ταχυτάτην διαδικασίαν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν χώραν νὰ ἀπολαμβάνουν τὰς παροχὰς εἰς μίαν ὡλοκληρωμένην κλίμακα καὶ μὲ γοργὸν ρυθμόν. Ὅλοι θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι μέσα εἰς τὴν ὅλην προσπάθειαν τῆς ἐξελίξεως, τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν ἀνάπλασιν, ὥστε νὰ γίνῃ προσφορώτερος ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον ποὺ ἔρχεται στὴ Βουλή, φέρνει ἕνα νέον θεσμόν, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Θὰ δημιουργηθῇ δηλαδὴ εἰς τὴν χώραν μας, δίπλα εἰς τὸν μεγαλύτερον ἀσφαλιστικὸν φορέα, θὰ δημιουργηθῇ ἕνας αὐτοτελὴς λογαριασμός, ὁ ὁποῖος θὰ δίνῃ παροχὰς δίπλα εἰς τὴν βασικὴν ἀσφάλισιν. Ἡ ἰδέα τοῦ θεσμοῦ βρίσκεται εἰς τὸν βασικὸν νόμον τοῦ 1934. Ἀναφέρεται ἐκεῖ ὅτι θὰ πρέπει μὲ τὴν πορείαν, μὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως νὰ ὑπάρχῃ πρόσθετος προαιρετικὴ ἀσφάλισις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Πέρασαν 30 χρόνια περίπου καὶ σήμερον μόνον εἶναι εἰς θέσιν πλέον ἡ Κυβέρνησις νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ὑπάρχει σχεδὸν εἰς ὅλα τὰ προηγμένα Εὐρωπαϊκὰ κράτη καὶ ἔχει ἀγαθὰς εὐεργετικὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν ἐργαζομένων. Ἔπρεπε ὅμως εἰς τὴν χώραν μας νὰ ὑπάρξῃ προηγουμένως μία γενίκευσις τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ μία ἀπόκτησις ἀσφαλιστικῆς συνειδήσεως, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ προταθῇ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ καὶ νὰ ἔλθῃ ὑπεύθυνα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ἡ νέα θέσπισις θεσμοῦ. Πράγματι εἰς τὴν χώραν μας νομίζομεν, ὅτι ἀρκετὰ πλέον ἔχει προχωρήσει ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις καὶ ἔχει δημιουργηθῆ ἀρκετὰ ἡ ἀσφαλιστικὴ συνείδησις, ὥστε νὰ προικοδοτηθῇ ὁ βασικὸς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς μὲ αὐτὸν τὸν νέον θεσμόν. Ὅπως σᾶς εἶπον ὁ θεσμὸς δὲν εἶναι καινούργιος οὔτε καινοτομεῖ ἡ χώρα ἡ ἰδική μας. Ὑπάρχει δὲ εἰς ὅλα τὰ προηγμένα Κράτη καὶ ἰδιαίτερα εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἀπὸ τὸ 1951 εἰς τὴν Γερμανίαν λειτουργεῖ ὁ θεσμὸς κατ’ ἀπόλυτα ἱκανοποιητικὸν τρόπον μὲ πολὺ καλὰς ἐπιπτώσεις διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Τὶ θὰ προσφέρῃ, κύριοι συνάδελφοι ὁ θεσμὸς αὐτός, θέλω μὲ λίγες γραμμὲς νὰ τὸν σκιαγραφήσω. Θὰ προσφέρῃ δύο μεγάλας εὐεργετικὰς δυνατότητας εἰς τοὺς ἐργαζομένους: 1) Νὰ παίρνῃ ἕνας ἐργαζόμενος δίπλα εἰς τὴν σύνταξίν του ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν, νὰ παίρνῃ καὶ δευτέραν σύνταξιν, ὥστε νὰ ὁλοκληρώνεται ἡ ἀσφαλιστικὴ προστασία, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος θέλει νὰ φθάσῃ ἂν εἶναι δυνατόν, τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν του, ὅταν εἶναι ἀπόμαχος τῆς ἐργασίας. Μὲ τὸν θεσμὸν αὐτὸν ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἡ συμπληρωματικὴ ἀσφάλισις δίπλα στὴν σύνταξιν τοῦ ΙΚΑ ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν, νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ προαιρετική, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προστασία ἡ ἀσφαλιστική. Ἕνα βασικὸν στοιχεῖον εἶναι αὐτό. Ἕνα δεύτερον στοιχεῖον εἶναι ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ ὡρισμένας προϋποθέσεις ὁ ἐργαζόμενος νὰ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ ὁλόκληρον τὸ ὕψος τῆς συντάξεώς του μὲ μειωμένον κατὰ 5 καὶ 10 χρόνια τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι κατακλύζεται τὸ ΙΚΑ καθημερινῶς καὶ ἡμεῖς δεχόμεθα εἰς τὰ Πολιτικὰ Γραφεῖα αἰτήσεις διαφόρων κλάδων διὰ μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Καταλαβαίνετε ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μόνον εἰς τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα νὰ γίνῃ μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἄλλως μὲ τὴν καταστρατήγησιν τῶν βασικῶν κανόνων ποὺ ὑπάρχουν θὰ καταρρεύσῃ τὸ ΙΚΑ. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ σημεῖον ποὺ ἔρχεται ὁ θεσμὸς τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως νὰ δώσῃ μίαν λύσιν ἱκανοποιητικήν. Διότι ἕνας ἄνδρας, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπερίμενε μέχρι τὰ 65 νὰ πάρῃ ὁλόκληρον τὴν σύνταξίν του καὶ μὲ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ στὰ 60 καὶ ἡ γυναῖκα νὰ πάῃ στὰ 55 καὶ μέχρι τὰ 53 εἶναι μὲ τὸν θεσμὸν αὐτὸν τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ἱκανοποιητικόν. Ἐπιθυμῶ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἐπισύρω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ τόσον ἔντονον αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἔχουν διαμορφώσει κυρίως αἱ γυναῖκες. Ἔχετε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἐπίγνωσιν, ὅτι τῶν γυναικῶν, τοῦ κλάδου τῶν γυναικῶν ποὺ ἐργάζονται εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα καὶ εἰς τὰ ἰδιωτικὰ γραφεῖα, μόνιμον καὶ πάγιον αἴτημά των εἶναι ἡ μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας, διότι αἱ οἰκογενειακαὶ ἀνάγκαι δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ συνεχίσουν τὴν ἐργασίαν καὶ φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ζητοῦν, ἔστω καὶ ἓν ἐφ’ ἅπαξ ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ φύγουν στὰ 40, 45 καὶ 52 χρόνια. Ἕως τώρα αὐτὸ δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ. Ἔχετε ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν σας τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ ξενοδοχεῖα καὶ ἑστιατόρια ὅπου εἰς ἡλικίαν 55 χρόνων εὑρίσκουν δυσκολίαν προσλήψεως, διότι ἔχουν ἓν ὅριον ἡλικίας ποὺ κατὰ τὸν ἐργοδότην δὲν παρέχει τὴν δυνατότητα ἀνταποκρίσεως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, καὶ αὐτοὶ ἐπίσης θὰ εὕρουν μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν μίαν δικαίωσιν καὶ μίαν προστασίαν. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι βουλευταί, ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἱκανοποιεῖ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς συμπληρωματικῆς προστασίας μὲ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῆς συντάξεως, ἀφ’ ἑτέρου ἱκανοποιεῖ αἴτημα μεγάλης κατηγορίας ἐργαζομένων, ὥστε νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ μὲ τὴν μείωσιν αὐτὴν νὰ πάρουν ὁλόκληρον σύνταξιν. Ἐν συνεχεία, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὡρισμένη κατηγορία ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἓν ὑψηλὸν ἐπίπεδον μισθοῦ ἀναγκάζονται νὰ καταφύγουν εἰς Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα διὰ νὰ καταθέσουν ἕνα ληστρικὸν ἀσφάλιστρον. Σήμερον καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν ὑπαλλήλων ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ μίαν μικρὰν σύνταξιν ἀπὸ τὸ ΙΚΑ διὰ νὰ ἔχῃ μίαν κἄποιαν ἰσότητα ἐλευθερίας εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ζωῆς. Εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν πρόσθετον προαιρετικὴν ἀσφάλισιν νὰ ἔχουν ἐξησφαλισμένην μίαν νέαν οἰκονομικὴν δυνατότητα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι συνάδελφοι, ὁ θεσμὸς εἶναι εὐεργετικός. Θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ αὐτοτελῆ λογαριασμόν, δὲν ἔχει καμμίαν ἐπίπτωσιν οὔτε εἰς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΙΚΑ, οὔτε ἔχει ἐπιβάρυνσιν, διότι θὰ γίνεται μὲ τὸ ἴδιον τὸ προσωπικὸν καὶ μὲ τὸν ἴδιον τὸν μηχανισμόν. Κατὰ συνέπειαν, ἀνησυχία ἢ τυχὸν ἀμφισβήτησις τοῦ ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς θὰ ἔχῃ μίαν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ τῆς διοικήσεως τοῦ ΙΚΑ, δὲν ὑπάρχουν, θὰ λειτουργήσῃ ὡς αὐτοτελὴς Ὀργανισμός, ἀπηλλαγμένος ἀπὸ κάθε ἐπιβάρυνσιν. Ἀλλὰ πέραν ἀπὸ τὰ σημεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέπτυξα, τὰ ὁποῖα νομίζω ὅτι θεμελιώνουν αὐτὴν τὴν προσφοράν, κατὰ τρόπον ποὺ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλες τὶς πτέρυγες τῆς Βουλῆς, ὅπως ἔγινε νομίζω καὶ ἀπὸ ὅλες τὶς πτέρυγες τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, θέλω ἐπίσης νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φέρει τὸν θεσμόν, ἐσκέφθη καὶ ἔδρασε καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ κατὰ τρόπον φιλεργατικόν. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω μίαν ρητὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία δίδει τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἐργατοϋπαλλήλους νὰ ἠμποροῦν αἱ συμβάσεις ἐργασίας ποὺ κάμουν νὰ θέσουν ὡς ὅρον εἰς τὴν σύμβασιν νὰ πληρώνῃ ὁ ἐργοδότης καὶ τὴν προαιρετικὴν πρόσθετον ἀσφάλισιν καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι δυνατὸν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου μέσα εἰς τὴν ἐλευθέραν διαπραγμάτευσιν οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ἀποσπάσουν ἕνα τμῆμα ποὺ θὰ ἀποτελέσῃ οὐσιαστικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἡμερομισθίου καὶ τοῦ μισθοῦ των. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε. Κ. φέρνοντας τὸν θεσμὸν ἠθέλησε νὰ ἀνοίξῃ μίαν θύραν δυνατότητος εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ βελτιώσουν καὶ τὸν μισθὸν καὶ βέβαια τὰ ὠργανωμένα Σωματεῖα θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα εἰς τὰς διαπραγματεύσεις νὰ ἐπιτύχουν στὸ σημεῖον αὐτό. Τυχὸν ἀντίρρησις, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὸ νὰ τὸ ἐπιτύχουν οἱ ἀδύνατοι, οἱ μὴ ὠργανωμένοι, ἠμπορεῖ νὰ ἀντικρουσθῇ μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἀκριβῶς ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ κίνητρον περισσότερον οἱ ἐργάται θὰ ὀργανώνωνται. Ἄλλωστε πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας κατὰ τὸ 1957 οἱ ἐργοδόται ἀπεδέχθησαν νὰ καταβάλουν τὸ ἀσφάλιστρον ποὺ ἀνήκει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας καὶ τὸ καταβάλλουν οἱ ἴδιοι. Εἶναι, λοιπόν, μία προσφορὰ φιλεργατική, ποὺ μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ δίδεται στοὺς ἐργάτας. Ταὐτοχρόνως οἱ ἐργοδόται μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν γνώμην μου ὡς ἰσχύει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ θελήσουν αὐτὴν τὴν πρόσθετον προαιρετικὴν ἀσφάλισιν, τὴν ὁποίαν θὰ καταβάλλουν διὰ λογαριασμὸν τῶν ἐργατῶν νὰ τὴν θεωρήσουν ὡς δαπάνην τῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία νὰ μειώσῃ τὸ φορολογητέον εἰσόδημα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ αἰσθανθοῦν ἕνα βάρος εἰς τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐπιχειρήσεων. Ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, συγκρίνοντας μὲ τὰς παροχὰς ποὺ δίδει, μὲ τὸ φιλεργατικὸν πνεῦμα ποὺ τὸ ἀντιμετωπίζει, θεσπίζει, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἕνα νέον κίνητρον ἕλξεως τοῦ ΙΚΑ. Ὅταν τὸ ΙΚΑ ἐξυγιαίνεται, ὅταν τὸ ΙΚΑ προικοδοτῆται μὲ θεσμούς, γίνεται πόλος ἕλξεως διὰ νὰ φθάσωμεν μίαν στιγμὴν εἰς ἕνα ἀσφαλιστικὸν φορέα, χωρὶς σοβαρὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, διότι ὅταν ὁ φορεὺς αὐτὸς ἐμπλουτίζεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, καθίσταται πόλος ἕλξεως καὶ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, παρὰ τὰς ἀντιθέσεις ποὺ θὰ ὑπάρχουν ἴσως ἀπὸ τοὺς διοικοῦντας, ὅταν αἱ πάσης φύσεως παροχαὶ εἶναι τόσον ὑψηλαί, εἶναι τόσον εὐεργετικαί, εἶναι δυνατὸν χωρὶς διοικητικὰ μέτρα, χωρὶς καταργήσεις Ταμείων, χωρὶς συγχωνεύσεις Ταμείων νὰ ὑπάρξῃ πόλος ἕλξεως διαμορφώσεως ἑνιαίου ἀσφαλιστικοῦ φορέως διότι ὅπως ξέρετε, πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὴν πληθώραν τῶν Ταμείων καὶ τῶν Ὀργανισμῶν κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν ἑνιαῖον Ὀργανισμόν, βεβαίως ὄχι μὲ διοικητικὰ μέτρα, ὄχι μὲ καταργήσεις καὶ μὲ συγχωνεύσεις, ἀλλὰ μὲ παροχὰς ὑψηλάς, ἱκανὰς νὰ ἕλξουν ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς ὁποιονδήποτε κλάδον καὶ ἂν ἀνήκουν. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, μὲ πολὺ γενικὲς γραμμὲς προσφέρει αὐτὸς ὁ θεσμός, ὁ πρόσθετος, τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ νομίζω, ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἐμὲ βουλευτὴν καὶ εἰσηγητήν, εἶναι εὐχάριστον τὸ γεγονός, ὅταν ἐμπλουτίζωμεν τοὺς θεσμοὺς μὲ τοιαῦτα κοινωνικὰ μέτρα, διότι κἄποτε πρέπει νὰ αἰσθανθῶμεν ὅλοι, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνωμεν κοινωνικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι εὐεργετικὰ διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν εἰς τὰς τάξεις αὐτάς, ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνονται τὸν μεγάλον στόχον, τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ προσφέρουν τὴν λύσιν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὸ τρίτον σημεῖον. Πῶς θὰ χορηγῆται αὐτὴ ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις. Θέλω μὲ ὀλίγας λέξεις, νὰ εἴπω, ὅτι, τὸ νομοσχέδιον ρητῶς καθορίζει τὸν τρόπον, ρητῶς καθορίζει τὴν γραμμήν, ἀλλὰ ὁ μηχανισμὸς θὰ θεσπισθῇ μὲ ἰδιαίτερον κανονισμόν. Θὰ καταβάλλῃ ὁ κάθε ἐργαζόμενος μίαν εἰσφορὰν τὸν μῆνα. Θὰ ὑπάρχουν κλάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐπιλέγῃ αὐτός. Θὰ καταβάλλῃ τὴν εἰσφοράν. Δὲν πρόκειται νὰ χάσῃ τίποτε. Θὰ πάρῃ ἔστω καὶ τὸ ἀντίστοιχον ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς τὴν ὁποίαν κατέβαλε. Δὲν πρόκειται νὰ χαθῇ τίποτε. Εἶναι αὐτοτελὴς ὁ λογαριασμὸς αὐτός. Πῶς λοιπὸν θὰ παίρνεται αὐτὴ ἡ ἀσφάλισις; Πρῶτον, θὰ παίρνεται σύμφωνα μὲ τὰ ποσὰ ποὺ κατέθεσε, καὶ δεύτερον, σύμφωνα μὲ τὴν ἡλικίαν ποὺ ἄρχισε νὰ καταβάλλῃ. Θέλω νὰ δώσω μίαν ἁπλῆν εἰκόνα τοῦ τρόπου ποὺ θεσπίζεται εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ θεσμὸς αὐτός. Εἰς τὴν πρώτην κλάσιν, ποὺ ὑποτίθεται, ὅτι καταβάλλῃ 14 μάρκα, ὅποιος ἔχει ἡλικίαν 30 ἐτῶν θὰ πάρῃ 2,80. Ἀπὸ 30–35 θὰ πάρῃ......... (ἀναγινώσκει). Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη κλάσις. Ἡ τελευταία κλάσις ἀπὸ 140 μάρκα ποὺ θὰ καταβάλῃ εἰς τὴν Γερμανίαν θὰ πάρῃ ..... (ἀναγινώσκει). Ἀντιστρόφως ἀνάλογα εἶναι τὰ ποσοστὰ μὲ τὴν ἡλικίαν. Ἔτσι θὰ τὰ πάρῃ ὁ καθ’ ἕνας, ἀλλὰ ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ πάρῃ παράπλευρα σύνταξιν μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν βασικὴν σύνταξιν ἢ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὰς προϋποθέσεις νὰ πάρῃ ὁλόκληρον σύνταξιν, θὰ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ ἕνα ἐφ’ ἅπαξ. Δηλαδὴ θεσπίζεται καὶ τὸ ἐφ’ ἅπαξ. Δὲν πρόκειται νὰ χάσῃ τίποτε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους. Θὰ γίνῃ ὁ Κανονισμὸς βάσει μελέτης καὶ μὲ βάσιν τοῦ ὅ,τι γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπου ὁ θεσμὸς ἔχει ἀποδώσει. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον κυρίως θεμελιώνει αὐτὸν τὸν θεσμὸν ποὺ εἰσάγει. Σᾶς εἶπα ποία ἦτο ἡ ἰδέα, ποῖαι αἱ προϋποθέσεις, σᾶς εἶπα μὲ ὀλίγας γραμμὰς τί ὑπηρετεῖ, σᾶς εἶπα πῶς λειτουργεῖ διὰ νὰ ἔχῃ μίαν ἀντίληψιν ἡ Βουλή. Αἱ ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον εἶναι πάρα πολλαὶ καὶ ἔχουν δύο σκέλη. Τὸ ἕνα σκέλος εἶναι τεχνικῆς φύσεως διὰ νὰ ἁπλουστεύῃ τὴν διαδικασίαν διὰ τὴν παροχὴν ἀσφαλίσεως, τὸ ἄλλο εἶναι ὡρισμέναι βελτιώσεις, πάρα πολλαὶ ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ λύει καὶ θεραπεύει ἀρκετὰ βασικὰ θέματα τεχνικὰ καὶ αἴρει ἀδικίας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἄρθρων, διότι ἔχομεν καὶ τὴν βʹ συζήτησιν, ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ δὲν θὰ ἤθελον νὰ φορτώσωμεν τὴν συζήτησιν, διότι κατ’ οἰκονομίαν γίνεται, ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, συζήτησις. Ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ συζήτησις καὶ τῶν ἄρθρων, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου εἰς κάθε ἄρθρον. Διότι ἔτσι θὰ μεθοδεύσωμεν καὶ τὴν συζήτησιν, διότι, αὐτὸ τὸ νομοθέτημα τὸ ἀναμένουν πάρα πολλαὶ χιλιάδες ἠσφαλισμένων, αἴρονται πολλαὶ ἀδικίαι, ἁπλουστεύεται ἡ διαδικασία καὶ συντομεύεται ὁ χρόνος διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀσφαλίσεως. Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα πρᾶγμα. Ὅπως ἠξεύρετε, ὁ νόμος 4104)60 εἶχε βάλει μίαν 6μηνον προθεσμίαν, βάσει τῆς ὁποίας ἔπρεπεν ὅλοι οἱ ἠσφαλισμένοι νὰ κάμουν τὴν καταγγελίαν των. Ἡ προθεσμία αὐτὴ τῶν 6 μηνῶν ἔληξε καὶ πάρα πολλοὶ ἠσφαλισμένοι ἔμειναν ἔξω. Καὶ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ δίδει προθεσμίαν ἑνὸς χρόνου ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι, ἡ Βουλὴ μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀποδεικνύει πρὸς τὸν Ἕλληνα ἐργαζόμενον τὴν στοργήν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποχρέωσίν της νὰ ἔλθῃ κοντά. Ἐὰν μάλιστα συνδυασθῇ τὸ γεγονὸς αὐτό, μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ αὐξήσῃ τὰς συντάξεις ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ αὐξήσῃ τὰς συντάξεις τῶν ἤδη ἠσφαλισμένων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα μέτρον θετικόν, ἀποφασιστικόν, εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων, καὶ εἶναι ἕνα μέτρον διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις ποὺ φέρει τὸν νόμον, καὶ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν ψήφισίν του θὰ αἰσθάνωνται, ὅτι ἐπιτελοῦν ἕνα ἔργον κοινωνικὸν καὶ εἰς τὴν βάσιν του ἐθνικὸν καὶ λαϊκόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§23Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, εἶχον εἰδοποιήσει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι θὰ ἔλθω ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐρωτήσεις καὶ ὅπως βλέπετε ὅλοι σας ἦλθα.

§24Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Μὲ καθυστέρησιν μιᾶς ὥρας.

§25Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μὲ καθυστέρησιν μόνον δέκα λεπτῶν. Διότι ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἡ συνεδρίασις πάντοτε ἀρχίζει ........

§26Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ἀπευθύνεσθε καὶ ὄχι πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον.

§27Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν συζητῶ μὲ σᾶς, συζητῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον. Κύριε συνάδελφε, θητεύω ἐπὶ πολὺ περισσότερα χρόνια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ εἶναι θέματα ποὺ πρέπει νὰ ἀπευθυνώμεθα πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ θέματα ποὺ πρέπει νὰ ἀπευθυνώμεθα πρὸς τὸ Προεδρεῖον.

§28Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ἀπευθύνεσθε.

§29Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Βουλήν, ὅταν εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Βουλήν. Ἐδῶ ἀφορᾷ εἰδικῶς τὸ Προεδρεῖον.

§30Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Προέδρου ....

§31Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ, μαθήματα κοινοβουλευτικῆς τάξεως δὲν δέχομαι ἀπὸ σᾶς.

§32Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε ἴσος μὲ τὸν τελευταῖον βουλευτὴν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν, ὅτι δὲν δέχεσθε μαθήματα κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Ἀπὸ οἱονδήποτε βουλευτὴν θὰ δεχθῆτε.

§33Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τί λέγετε μαθήματα ........

§34Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀπὸ οἱονδήποτε ἐκ τῶν παρισταμένων.

§35Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. βουλευτὴς τὴν ἀξίωσιν νὰ δίδῃ μαθήματα κοινοβουλευτικῆς τάξεως.

§36Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐδῶ εἴμεθα ἰσότιμοι. Δὲν ἠμπορεῖτε εἰς τὰς σπανίας περιπτώσεις ποὺ τιμᾶτε τὴν αἴθουσαν διὰ τῆς παρουσίας σας νὰ μᾶς λέγετε αὐτά. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν σημαίνει τίποτε. Εἶναι ἴσος μὲ ὅλους τοὺς βουλευτὰς καὶ ἡ παρατήρησις ἄλλου συναδέλφου, μὲ βρίσκει σύμφωνον, ὅτι, οἱ πάντες καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπευθύνονται πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε μὲ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ τοῦ τὸ πῆτε εἰς τὸ ἰδιαίτερόν του γραφεῖον.

§37Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ἡ παρέμβασις τοῦ κ. συναδέλφου, διότι εἴθισται πάντοτε καὶ ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα πράγματι ἐκτίθενται πρὸς τὸ Σῶμα, καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάμιξιν τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν συνήθως νὰ ἀπευθυνώμεθα πρὸς τὸν Πρόεδρον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, τὸ φέρω ὡς παράδειγμα, τὸ ἀνέφερε τὸ «κ. Πρόεδρε», χθὲς ὁμιλῶν, τοὐλάχιστον ἐπὶ πεντήκοντα φοράς. Εἰδικῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὸ θέμα ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον. Καί, ὡς εἶπον προηγουμένως, εἶχον εἰδοποιήσει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι θὰ ἔλθω, διὰ νὰ ἀπαντήσω. Διὰ τίνα λόγον δὲν ἀνέμενεν ἐπὶ δεκάλεπτον; Ποίαν σχέσιν συνεπῶς ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ τὸ Σῶμα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὥστε νὰ ἐρωτηθῇ τοῦτο; Πρὸς τὸ Προεδρεῖον ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῶ εἰδικῶς δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπρόκειτο νὰ τηρηθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι οἱ βουλευταὶ–ἀγορηταὶ ὁμιλοῦντες ἀπευθύνονται πρὸς τὸ Σῶμα, πάλιν δὲν ἔχει νόημα ἡ παρέμβασις τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι οὐδέποτε αὕτη ἐτηρήθη. Πάντοτε ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μας ὅλοι λέγομεν «κύριε Πρόεδρε». Δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι μὲ ἐξέπληξεν ἡ παρέμβασις τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἦλθον ἐδῶ τὴν 6.55′, διὰ νὰ δώσω ἀπαντήσεις εἰς τὰς ἐρωτήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγγεγραμμέναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἔχω δὲ ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, ἀφοῦ ἀναγνωσθοῦν φυσικὰ αἱ ἀναφοραί, ἀρχίζει περίπου τὴν 7ην μ.μ. Περὶ αὐτοῦ ἄλλως τε μὲ ἐβεβαίωσε καὶ ἡ Γραμματεία. Ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν ἤθελον νὰ κάμω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ βουλευτοῦ, κ. Ράλλη, μὲ κατέπληξεν, ὅτι δηλαδὴ ἐπειδὴ εἶμαι Ὑπουργὸς ὁμιλῶ, ὡς ὁμιλῶ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κάμῃ κἂν τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ὁ κ. συνάδελφος. Διότι δὲν εἶχον ἀνάγκην τοῦ τίτλου τοῦ Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ὁμιλῶ, ὡς ὁμιλῶ οὕτως ὡμίλουν πάντοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἔχω τόσους τίτλους, ὥστε νὰ ἠμπορῶ νὰ ὁμιλῶ καὶ νὰ μὴ μοῦ χρειάζεται κἂν ἐπ’ αὐτοῦ ὁ τίτλος τοῦ Ὑπουργοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν αἱ ἀπογευματιναὶ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ ἀρχίζουν τὴν 6ην μ.μ., ἀλλὰ ἐπεκράτησε νὰ ἀρχίζουν τὴν 6.30′ μ.μ. Ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως γίνεται ἡ ἀνάγνωσις τῶν ἀναφορῶν. Ἡ ἀνάγνωσις τῶν ἀναφορῶν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν ἐτελείωσεν ἐνωρίς. Εἴχομεν πληροφορηθῆ, ὅτι ἦσθε ἀπησχολημένος καὶ ἐπειδὴ ἦτο δυνατὸν νὰ καθυστερήσητε, μὴ ὑπαρχόντων ἄλλων ἐρωτήσεων, ἀπηυθύνθην εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα ἔκαμα τὴν πρότασιν νὰ διακόψωμεν ἐπὶ 10λεπτον, ἀλλὰ ἡ Βουλὴ δὲν ἐδέχθη καὶ συνεχίσαμεν. Ἑπομένως αἱ ἐρωτήσεις σας θὰ συζητηθοῦν κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Συνεπῶς, συνεχίζομεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὁ κ. Ι. Ἀλευρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου ἀφορᾷ κυρίως, ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, τὸ θέμα τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων. Παραλλήλως ὅμως ἐπιλαμβάνεται καὶ ἄλλων θεμάτων τῆς ἀσφαλιστικῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν ὁποίων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καθίσταται ἰδιαιτέρως φιλεργατικόν. Αἱ περιεχόμεναι διατάξεις εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐπῃνέθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἀπὸ τὰς συνταξιοδοτικὰς ὀργανώσεις καὶ ἀναμένουν τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τούτων. Βεβαίως τὸ κύριον σημεῖον τοῦ νομοθετήματος ἀφορᾷ τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει ὅμως πλήρης μελέτη. Δὲν ἔχει ἀναλογιστικὴν μελέτην διὰ νὰ κριθῇ ἡ ἔκτασις καὶ ἡ εὐεργετικότης τοῦ νέου θεσμοῦ. Αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐργαζομένων, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἠσφαλισμένων, ὄχι μόνον διὰ τὸν νεοεισαγόμενον κλάδον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας διατάξεις αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τῆς περὶ τοῦ ΙΚΑ νομοθεσίας θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφέρω ὀλίγα τινὰ περὶ τοῦ, εἰς ποίαν θέσιν εὑρίσκεται ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις ἐφηρμόσθη εἰς τὸν κόσμον κατὰ τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος αἰῶνος καὶ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρόντος ὑπὸ τὴν ἰσχύουσαν μορφὴν τῆς ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης καὶ τῆς δημιουργίας ἑνὸς συνόλου ἐγγυήσεων ὑπὲρ τοῦ ἀτόμου καὶ τῆς οἰκογενείας. Ἡ ὡς ἐξαίρεσις μέχρι τότε κοινωνικὴ βοήθεια πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς παρεχομένη, προσεφέρετο ὡς ἓν εἶδος λύτρου ἀπὸ τὴν κοινωνίαν διὰ τὴν ἰδικήν της ἀσφάλισιν καὶ ἡσυχίαν μᾶλλον, παρὰ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν βοηθουμένων. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν τελευταίαν μορφὴν τῆς κοινωνικῆς βοηθείας πολὺ ὀλίγον προώδευσεν ἡ χώρα μας, ὥστε σήμερον νὰ μὴ ἔχωμεν τὸ ἀμιγὲς πνεῦμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ὅπως ἔχει καθιερωθῆ εἰς τὴν σύγχρονον ἀντίληψιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πλήρης κοινωνικὴ προστασία, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, δὲν εἶναι κοινωνικὴ ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ ὕψιστον καὶ βασικὸν κοινωνικὸν δικαίωμα. Οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἀσφαλιστικὴν πρόοδον εἰς τὴν χώραν μας εἶναι πολλοί. Περιωρισμένοι κοινωνικοὶ πόροι, ἄνισος κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος, πολλοὶ ἐθνικοὶ πόλεμοι, καθυστερημένον κοινωνικὸν πνεῦμα. Ἕνας ἕκαστος ἐκ τούτων τῶν λόγων ἢ καὶ ὅλοι μαζί, ἔχουν τὴν εὐθύνην τῆς κοινωνικῆς ταύτης καθυστερήσεως. Ὑποστηρίζουν τινές, ὅτι ἡ Ἑλλάς, χώρα πτωχή, διαθέτουσα τὸ 10% ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος διὰ τὴν κοινωνικήν της ἀσφάλισιν δὲν ἀπέχει πολὺ τῶν προηγμένων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν τὸ 15% περίπου τοῦ ἐθνικοῦ των εἰσοδήματος. Ἡ δικαιολογία εἶναι ἀπατηλὴ καὶ τὸ ἐπιχείρημα ἐξοργιστικῶς στρεψόδικον. Διότι ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὸ 10% ἕως τὰ 15% δὲν εἶναι μόνον τὸ περιωρισμένης ἐκφραστικότητος 5% ἀλλὰ 50% τῶν ἤδη διαθετομένων. Δηλαδὴ ἐπὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ 1962 100 δισεκατομμυρίων τὸ ποσοστὸν 10% σημαίνει 10 δισεκατομμύρια, ἐνῷ τὸ 15% σημαίνει 15 δισεκ., ἤτοι διαφορά, ὡς προεῖπον 50%. Τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διατίθεται διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνάλογον μὲ τὴν κοινωνικὴν δυνατότητα τῶν χωρῶν ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀνάλογον μὲ τὴν Κοινωνικὴν Δικαιοσύνην. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Αἱ Η.Π.Α. ἡ πλουσιωτέρα χώρα, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν Σκανδιναυΐαν, διαθέτει ποσοστὸν μικρότερον, διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, τῶν Σκανδιναυϊκῶν χωρῶν. Διότι εἰς τὴν Σκανδιναυΐαν ἡ Κοινωνικὴ Δικαιοσύνη εἶναι ηὐξημένη ἔναντι τῶν Η.Π.Α. Δύο παραδείγματα ἀκόμη θὰ ἔπειθον τὸ πῶς ἐφαρμόζεται ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὰς ἄλλας χώρας καὶ πῶς εἰς τὸν τόπον μας. Τὸ Βέλγιον, χώρα μικρή, μὲ πληθυσμὸν ἀνάλογον περίπου μὲ τὴν Ἑλλάδα (9.250.000, ἔναντι 8.500.000 εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1962) διαθέτει διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ποσοστὸν 16,6% ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς διαθέτει τὸ 10%. Ἡ Ἑλλὰς μὲ ποσοστὸν 10% διαθέτει διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 10 δισεκατομμύρια. Ἐὰν διέθετε ὅμως 16,6% τὸ ποσὸν ποὺ διατίθεται διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν θὰ ἀνήρχετο εἰς 16 δισεκ. 600 ἑκατομ. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς διέθετε τὸ αὐτὸ ποσοστὸν μὲ τὸ Βέλγιον δὲν σημαίνει ὅτι θὰ παρεῖχε τὰ αὐτὰ ὑψηλὰ κοινωνικὰ μέσα, ἀλλ’ ἁπλῶς θὰ ἐγένετο κοινωνικῶς δικαία ὅσον καὶ τὸ Βέλγιον καὶ τοῦτο νομίζω, ὅτι δύναται νὰ εἶναι μέσα εἰς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῆς χώρας. Ὡρισμένοι ὑποστηρίζουν τὴν συνταγὴν διαφόρων θεωρητικῶν στατικολόγων, ὅτι διὰ νὰ λυθῇ τὸ ἀσφαλιστικὸν πρόβλημα εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ συγχώνευσις ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν φορέων. Ὑποστηρίζουν ἐπίσης, ὅτι διὰ νὰ ἔχωμεν συναγωνιστικότητα μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, πρέπει νὰ μειωθοῦν αἱ ἐργοδοτικαὶ εἰσφοραί. Πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅμως, ὅτι αἱ ἐργοδοτικαὶ εἰσφοραὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνέρχονται διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ κατὰ μέσον ὅρον 15–17% ἐπὶ τῶν πράγματι καταβαλλομένων ἀμοιβῶν ἐργασίας καὶ ὅπου ὑπάρχει ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τὸ ποσοστὸν ἀνέρχεται εἰς 18–20%. Εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς τὸ ποσοστὸν τοῦτο τῆς ἐπιβαρύνσεως ἀνέρχεται εἰς τὸ 20–30% Γερμανία, Κάτω Χῶραι 20%, Γαλλία, Ἰταλία, Βέλγιον 30%. Δηλαδὴ καὶ εἰς ποσοστὸν αἱ ἐργοδοτικαὶ ἐπιβαρύνσεις τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἶναι μεγαλύτεραι, εἰς δὲ ἀπολύτους ἀριθμοὺς καταπληκτικῶς ἀνώτεραι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑνοποίησιν τῶν φορέων εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, αὕτη εἶναι καθαρὸς μῦθος. Ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, χῶραι ποὺ πρό τινος ἀναπροσήρμοσαν τὴν κοινωνικήν των ἀσφάλισιν, ἔχουν βέβαια δημιουργήσει γενικοὺς καὶ κεντρικοὺς φορεῖς, ἀλλὰ παραλλήλως διετήρησαν καὶ ἐπαγιοποίησαν πολυάριθμα ἴδια Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, εἴτε ὁμοιοεπαγγελματικά, εἴτε κλαδικά, εἴτε ἄλλης μορφῆς. Εἰς τὴν Γερμανίαν αἴφνης καὶ εἰς ἕνα μόνον κλάδον τῆς Ἀσθενείας καὶ Μητρότητος, ὑπάρχουν 2.032 αὐτόνομα Ταμεῖα, πέραν τῶν ἄλλων πολυαρίθμων Ταμείων τῶν ἄλλων κλάδων Ἐπιχειρησιακὰ καὶ Ὁμοιοεπαγγελματικά. Συνεπῶς, δὲν ἔχει ἑνότητα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ ὑποστηρίζεται ὡς συνταγή, ἡ συγχώνευσις ὅλων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων εἰς ἕνα φορέα ἢ εἰς τὸ ΙΚΑ εἰς τὰς χώρας τῆς ΕΟΚ. Τί θὰ ἔπρεπε τότε νὰ γίνῃ; Κατὰ τὴν γνώμην μου πάσχει θεσμιακῶς, διοικητικῶς καὶ ὀργανωτικῶς τὸ ὅλον σύστημα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Πάσχει ἀτυχῶς τὸ ὅλον ὀργανωτικὸν σύστημα τοῦ ΙΚΑ τὸ ὁποῖον παρὰ τὴν τριακονταετῆ του ὕπαρξιν δὲν ἐπέτυχε νὰ περιστείλῃ τὰ μειονεκτήματά του. Ἀλλὰ μόνον τὰ διηύρυνε καὶ τὰ ἐπεξέτεινε. Δὲν θὰ ἀναφέρω τὰς δραματικὰς περιπετείας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν συνταξιούχων διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν οἱωνδήποτε δικαιουμένων παροχῶν, οὐδὲ τοὺς ἀγῶνας των διὰ νὰ ἐπιτύχουν μίαν ἀπόφασιν ἡ ὁποία πλειστάκις ἀπορρίπτεται μὲ νομικιστικὴν αἰτιολογίαν, ἀλλὰ ἡ ὁποία αἰτιολογία ὅμως εἶναι στραγγαλιστικὴ τοῦ οὐσιαστικοῦ δικαίου. Δὲν θὰ ἀναφέρω διὰ τὴν κακίστης ποιότητος περίθαλψιν εἰς τὴν ὑγείαν, τὴν ὁποίαν προσφέρει. Ὁ καθηγητὴς κ. Καβαζαράκης ἔχει γράψει μίαν πραγματείαν, διατελέσας κατὰ τὸ παρελθὸν σύμβουλος τοῦ ΙΚΑ, περὶ τῆς παρεχομένης ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσῃ κανεὶς δραματικὰ ὄντως περιστατικά. Καὶ προσθέτει ἀκόμη ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ φοβεροῦ ὄγκου καὶ τῆς ἐλλείψεως πάσης ὀργανώσεως τῶν προσερχομένων πρὸς περίθαλψιν, ἔχει δημιουργηθῆ καὶ ἕνα νέον ἐπάγγελμα, τοῦ μεταπωλητοῦ τῶν προτεραιοτήτων. Ὑπάρχουν, δηλαδή, ὑγιεῖς ἄνεργοι, οἱ ὁποῖοι στέκουν ἐπὶ ὥρας εἰς τὴν οὐρὰν καὶ ὅταν ἔρχεται ὁ ἀσθενὴς ὁ μὴ δυνάμενος νὰ ὑποστῇ τὴν φοβερὰν ταλαιπωρίαν τῆς οὐρᾶς, τοῦ μεταπωλεῖται ἡ προτεραιότης. Δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι εὐθύνεται τὸ προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω, ὅτι εἰς τὴν μεγίστην του πλειονότητα ἐργάζεται μὲ ἀποστολικὴν πράγματι ἀντίληψιν τοῦ καθήκοντος. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι μεταξὺ τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ τοῦ ΙΚΑ ὑπάρχουν ἱκανώτατοι ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἔλθει εἰς ἐπαφὴν πλέον μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ θὰ ἠμποροῦσαν σοφωτάτας σκέψεις νὰ προσφέρουν διὰ τὴν νέαν μορφήν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λάβῃ τὸ ΙΚΑ. Οὔτε ἐπίσης ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ κανεὶς εὐθύνην εἰς τὸ ὑγειονομικὸν προσωπικόν, εἰς τοὺς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν καὶ ἐκεῖνοι μὲ προθυμίαν ἐξαίρετον τὰς ὑπηρεσίας των. Θεσμιακῶς, διοικητικῶς, ὀργανωτικῶς, πάσχει τὸ ΙΚΑ καὶ ἡ ἐν γένει ἀσφάλισις εἰς τὴν χώραν μας καὶ πρέπει μὲ γενναιότητα κατὰ τὴν ἄποψίν μου νὰ ἀνακατασκευάσωμεν τὸ ὅλον σύστημα τῆς κοινωνικῆς μας ἀσφαλίσεως.

§40Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤμην εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἀλλὰ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συνεδριάζῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Δημοσίων Ἔργων, τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος, καὶ ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ μὴ τελειώσῃ συντόμως καὶ ἄνευ ἐμοῦ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀπαρτία, δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω οἱανδήποτε ὥραν τελειώσω νὰ ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσω ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔστω καὶ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§41Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Θὰ διευκολυνθῆτε, κ. συνάδελφε.

§42Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§44Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Βεβαίως, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ θέσω ὑπὸ τὴν σκέψιν σας ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διαρθρωθῇ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὸν τόπον μας. Πιθανῶς εἰς μίαν ἄλλην ἄνετον εὐκαιρίαν νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας ὡρισμένας σκέψεις καὶ πιθανῶς αὗται νὰ ἀποτελέσουν μίαν ἀπαρχὴν καλυτερεύσεως τῶν πλέον πεπειραμένων ἰδικῶν σας σκέψεων. Θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται ὅτι ὁ νέος θεσμὸς δημιουργεῖται ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως λόγῳ ἐξόδων διοικήσεως. Καὶ πάρα κάτω λέγετε: «Διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον τὰ ἔξοδα διοικήσεως θὰ εἶναι ἐν προκειμένῳ ἀσήμαντα». Καὶ πάρα κάτω: «Ὅλα σχεδὸν τὰ ἔξοδα τοῦ συνιστωμένου εἰδικοῦ λογαριασμοῦ θὰ ἀποδίδωνται εἰς τοὺς εἰσφέροντας τὸν λογαριασμὸν ἠσφαλισμένους κλπ.». Ἐπειδή, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κἄποια ἀντίφασις εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, θὰ ἔπρεπεν ἐκτὸς τῆς διορθώσεως νὰ καθορισθῇ καὶ ἐὰν πράγματι ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς θὰ ἐπιβαρύνεται μὲ ἔξοδα διοικήσεως. Διότι ὅπως εἶχα τὴν τιμὴν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ εἴπω ὁ ἀνεξάρτητος αὐτὸς λογαριασμὸς φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προσδοκᾷ κανείς, δεδομένου τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ἡ διαχείρισις τῶν ἐσόδων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Διότι ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς ἔχει 100.000.000, φέρ’ εἰπεῖν, τὸν χρόνον ἔσοδα καὶ δὲν ἔχομεν ὅπως εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν μίαν νομισματικὴν ἀστάθειαν, δὲν θὰ ἔχωμεν δηλαδὴ ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἐξωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, θὰ ἔχωμεν ὅμως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς εἰκοσαετίας ἀναμφισβητήτως, διότι καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἄνοδος καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἐξέλιξις θὰ ἐπιφέρῃ τὴν μείωσιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, ποὺ ἐὰν τὴν ὑπολογίσωμεν εἰς ἕνα 3% κάθε χρόνον, ὅσον περίπου κατὰ μέσον ὅρον ὑφίστανται μείωσιν τῆς ἐσωτερικῆς των ἀξίας τὰ νομίσματα ὅλων τῶν προηγμένων χωρῶν, ἔκανα ἕνα ὑπολογισμόν, ὅτι εἰς μίαν εἰκοσαετίαν ἀπὸ 100.000.000, ἐὰν ἀντὶ νὰ ἔχωμεν 2 δισεκατομμύρια πραγματικῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας κεφάλαια, τὰ πραγματικῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας αὐτὰ κεφάλαια θὰ εἶναι μόνον 1 δισεκατομ. 475 ἑκατομ. Δηλαδή, θὰ ἔχωμεν ἀπώλειαν ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν κεφαλαίων τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ λογαριασμοῦ εἰς μίαν εἰκοσαετίαν κατὰ 26,5% περίπου. Ἐὰν λοιπὸν πέραν αὐτοῦ ὑπάρχῃ καὶ ἐπιβάρυνσις ποσοστοῦ διὰ ἔξοδα διοικήσεως, φοβοῦμαι ὅτι ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς δὲν θὰ ἐξελιχθῇ μὲ τὰς εὐοιώνους προβλέψεις ποὺ θὰ τὸν ψηφίσωμεν σήμερον. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος καὶ ἐπιφυλασσόμενος διὰ τὰς ἰδικάς μου παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων, θὰ ἤθελα προκαταβολικῶς νὰ εἴπω διὰ δύο σοβαρωτάτας προταθείσας προσθήκας. Ἡ μία ἀφορᾷ τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς τοὺς οἰκειοθελῶς προσληφθέντας ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις μετὰ τὸ 1936, εἰς τοὺς ὁποίους διὰ διαφόρων νομικιστικῶν ἐπιχειρημάτων τὸ ΙΚΑ ἀποκλείει νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας των ὡς στρατευομένων. Ἐνῷ ἀπεναντίας, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑποχρεωτικῶς ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν παλαιοὶ πολεμισταὶ καὶ οἱ μετὰ τὸ 1936 οἰκειοθελῶς προσληφθέντες, τοὺς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν χρόνον τῆς στρατεύσεώς των. Ἐπειδή, κ. Ὑπουργέ, γνωρίζω, ὅτι οἰκονομικοὶ εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ἐμποδίζουν τὸ ΙΚΑ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναγνώρισιν αὐτήν, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προσφέρονται νὰ καταβάλλουν καὶ τὴν ἐργοδοτικὴν καὶ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Ὅταν λοιπόν, ψηφίζωμεν αὐτὸν τὸν νόμον περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τοὺς οἰκειοθελῶς προσληφθέντας, νὰ ἀναγνωρίσουν τὰ χρόνια τῆς στρατιωτικῆς των ὑπηρεσίας. Δεύτερον, θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τῆς ΗΕΜ ἐκ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου των εἰς τὸ ΙΚΑ. Καὶ ναὶ μὲν θεσπίζεται, ὀρθῶς, διὰ τοῦ ἄρθρου 26 ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ 1959 εἴκοσι χρόνια ὑπηρεσίας εἰς τὴν ΗΕΜ τυγχάνουν ἀναπροσαρμογῆς τῆς συντάξεώς των κατὰ 80%, ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ἀπελύθησαν τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν ὅτε εἶχεν ἀρχίσει δηλαδὴ ἡ διαδικασία ἐξαγορᾶς τῆς ΗΕΜ καὶ εἶχον ἐπίσης 20 χρόνια ὑπηρεσίας δὲν περιλαμβάνονται. Νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως.

§45Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τότε αὐτοὶ εἶχον 25 χρόνια ὑπηρεσίας.

§46Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Βάζομεν, κ. συνάδελφε, ἕνα κατώτερον ὅριον 20 χρόνια. Λέγω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς ὑπαλλήλους πρέπει νὰ λάβετε τὸ ἴδιον μέτρον ποὺ ἐλάβατε καὶ δι’ ἐκείνους ποὺ εἶχον 20 χρόνια τὸ 1959. Εἴπατε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι θὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε ἐὰν ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι μεγάλος. Ἀπὸ νεωτέραν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶναι πέραν τῶν 100. Κάμνω λοιπὸν ἔκκλησιν καὶ παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε καὶ τὴν διάταξιν αὐτήν, ὥστε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἀπολυθέντες τὸ 1956 εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀπολυθέντων τὸ 1959. Πιστεύω, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου γίνεται ἕνα ἅλμα διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῆς Ἑλλάδος. Πιστεύω, ὅτι ἡ ΕΚ θὰ προχωρήσῃ καὶ εἰς τὰ ἄλλα καὶ διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ θὰ κατορθώσῃ νὰ διαθέσῃ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων τὸ 15% ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ τότε θὰ δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι ἔχομεν πραγματικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Οἱ ἐργάται, οἱ ἀγρόται, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ συνταξιοῦχοι, ἔχουν δικαίωμα πλήρους ἀσφαλίσεως καὶ στοιχειωδῶς ἀξιοπρεποῦς ζωῆς καὶ ὀφείλομεν νὰ τὴν προσφέρωμεν. Νὰ τὴν ἐξασφαλίσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ 19ος αἰὼν ὑπῆρξεν αἰὼν τῆς κατακτήσεως τῆς κοινωνικῆς δημοκρατίας. Ὁ 20ὸς αἰὼν εἶναι ὁ αἰὼν τῆς κατακτήσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου δὲν θὰ ὑστερήσῃ καὶ πιστεύω, ὅτι ἐν καιρῷ θὰ κατακτήσωμεν καὶ τὴν πλήρη κοινωνικὴν ἀσφάλισιν διὰ τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν ἢ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος, θὰ ἐπεθύμουν ὅπως ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἂν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεχθὲν ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀπὸ τὰς διατάξεις τούτου συνταξιοῦχοι τοῦ ΙΚΑ, δὲν ἠκούσθησαν προκειμένου νὰ καταρτισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ μάλιστα οὔτε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, οὔτε καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου του. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλώσῃ ὅτι τοὺς ἐδέχθη καὶ ὅτι τοὺς ἤκουσεν εἰσηγουμένους τὰ αἰτήματά των, θὰ τὸ ἤκουον εὐχαρίστως.

§49Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ κάθε ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, ἀφορῶν ὡρισμένην τάξιν ἐργαζομένων ἐδέχθην ἐπιτροπὰς ἐκ τούτων καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐξ ὁλοκλήρου διετυπώθη, ἀφοῦ ἠκούσθησαν τὰ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε.

§50Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ καὶ χαίρω διὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀνεφέρθην ὅμως εἰς ὅσα ἀνεφέρθην διὰ τὸν λόγον ὅτι κατὰ μῆνα Μάρτιον— ἴσως περὶ τὰ τέλη Φεβρουαρίου— ἦλθον οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Συνδέσμου τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ καὶ μοῦ ἐδήλωσαν ὅτι δὲν ἠκούσθησαν. Ἤδη ὅμως κατόπιν τῶν ὅσων ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, μένω ἀπολύτως ἱκανοποιημένος. Εἰσέρχομαι ἤδη ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον, παρὰ τὸ γεγονὸς, ὅτι εἶναι νομοθέτημα ὑψίστης σημασίας, δὲν περιλαμβάνει ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων. Λαμβανομένου ὅμως ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρέπει ὅλοι, καὶ ἰδίως τὸ Σῶμα νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τοὺς ἀπομάχους τῆς ἐργασίας, μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ ἀγάπην καὶ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ἐργατικότητα, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας εἶναι ἡ μεγάλη πράγματι ἀπόδοσις ἐργασίας τὴν ὁποίαν ἔχει προσφέρει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του, θὰ περιλάβῃ εἰς τὸ ἤδη συζητούμενον νομοσχέδιον ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ἐργαζομένων.

§51Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν πράγματι τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ τὰς ὁποίας θὰ προσέξω διὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ὡς εἶπα καὶ ἄλλοτε αἱ πλεῖσται τῶν τροπολογιῶν θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ θὰ ἀκουσθοῦν εἰς τὸ ἕτερον νομοθέτημα τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας περιπτώσεις. Εἶναι γνωστὸν ἄλλως τε καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι πᾶν τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθην, ὅπως διὰ τὸ ΤΕΒΕ, ὅπως διὰ τὸν ΟΓΑ, τὸ ἐτήρησα. Ὀφείλω νὰ σᾶς εὐχαριστήσω ἐπίσης, διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν προσπαθειῶν μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§52Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καίτοι εἶμαι βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρὰ ταῦτα ὅμως ἀναγνωρίζω τὴν ἐργασίαν σας, τὴν ὁποίαν προσφέρετε καὶ χαίρω ὅτι τοῦτο ἐξετιμήθη ὑφ’ ὑμῶν δεόντως. Ἔχω ἤδη τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις, κ. Ὑπουργέ, τὰς ὁποίας θέτω ὑπ’ ὄψιν σας. Πρῶτον, τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς ἰδιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως, οἵτινες μετεφέρθησαν εἰς δημοσίαν ἐκπαίδευσιν ἢ εἰς ἰσότιμον πρὸς τὴν δημοσίαν ἐκπαίδευσιν τοιαύτην. Δὲν τοῖς ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία παρὰ τοῦ Ταμείου πολιτικῶν ὑπαλλήλων παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι καθαρῶς δημοσία ὑπηρεσία ἡ ὑπ’ αὐτῶν ἀσκηθεῖσα. Δευτέρα παρατήρησις εἶναι ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθητε, ἀπαντῶντες εἰς παρατήρησιν πρὸ μηνῶν εἰς τοὺς συναδέλφους κ.κ. Λιακόπουλον, Βασιλᾶτον περὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν χρόνων στρατεύσεως ἐφέδρων παλαιῶν πολεμιστῶν ὡς τοιούτου ἀσφαλίσεως εἰς διαφόρους ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Πρόκειται περὶ τῆς κατηγορίας τῶν πολεμιστῶν τοῦ 1912–22, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐξαγορᾶς τοῦ χρόνου θητείας της, διότι προσελήφθησαν οἰκειοθελῶς παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀναγνωρίζεται τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τοὺς ἀναγκαστικῶς προσληφθέντας, διότι ἐκεῖνοι, ὡς ἐτόνισα, προσελήφθησαν οἰκειοθελῶς. Τότε, εἴχατε εἴπει, ὅτι θὰ ἐπανορθώνατε αὐτὴν τὴν ἀδικίαν (ἀναγινώσκει). Θέλω, κ. Ὑπουργέ, νὰ μοῦ εἴπητε ἂν καταλήξατε εἰς ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἀφορᾷ μέγαν ἀριθμὸν πολεμιστῶν, οἵτινες ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον.

§53Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ μοῦ δώσετε τὰς τροπολογίας διὰ νὰ τὰς μελετήσω.

§54Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, θὰ σᾶς τὰς δώσω μόλις κατέλθω τοῦ βήματος. Ἡ τρίτη παρατήρησίς μου ἀφορᾷ εἰς τοὺς θυρωροὺς τῶν οἰκιῶν τῶν μεγάρων καὶ τῶν καταστημάτων. Ἡ ὅλως συμπαθεστάτη αὐτὴ τάξις, ἡ μὴ γνωρίζουσα 8ωρον ἐργασίας, δὲν θεωρεῖται ὡς ἔχουσα τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου, θεωρουμένη ὡς ἔχουσα τὴν τοιαύτην τοῦ ὑπηρέτου. Δίκαιον εἶναι καὶ ἐπιβάλλεται νὰ καθορισθῇ τὸ 8ωρον τῆς ἐργασίας δι’ αὐτοὺς ὅπως καὶ ἡ ἰδιότης τοῦ ὑπαλλήλου. Πέραν αὐτοῦ πρέπει νὰ μάθῃ καὶ τὸ Σῶμα ποῦ καὶ πῶς διαβιοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Κοιμοῦνται εἰς τὰ ὑπόγεια καὶ εἰς χῶρον ποὺ οὐδὲ τοὺς πόδας των δύνανται νὰ ἐξαπλώσουν. Εἰς σχετικὴν παράκλησίν μου, μοῦ ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ θέμα τῆς κατοικίας των, ὥστε νὰ γίνῃ περισσότερον ἀνθρωπινὴ ἡ διαμονή των. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἴδωμεν μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ ἀγάπην τοὺς ἐργαζομένους, διότι ἂν δὲν κάνωμεν κοινωνικὴν πολιτικήν, δὲν γνωρίζω ποὺ θὰ φθάσωμεν. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ θέσετε ὑπὸ τὴν στοργὴν σας τοὺς ἐργαζομένους ὑπαλλήλους εἰς τὰ καφενεῖα, τὰ μπάρ, τὰ ἑστιατόρια, τὶς ταβέρνες, καὶ τὰ οἰνομαγειρεῖα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται ὅλοι ἀνεξαιρέτως πέραν τοῦ 12ώρου πάντοτε ὄρθιοι. Ἔχουν ὅλοι κιρσοὺς εἰς τοὺς πόδας των καὶ συνταξιοδοτοῦνται εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Πρέπει νὰ καθορισθῇ τὸ 60ὸν ἔτος. Θεσπίσατέ το γρήγορα καὶ οἱ ὑπάλληλοι θὰ σᾶς εὐγνωμονοῦν. Ὅπως ἐπίσης πρέπει νὰ ἴδητε καὶ νὰ θεραπεύσετε τὰ παράπονα τῶν ἀτυχῶν ὑπαλλήλων κουρείων καὶ κομμωτηρίων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἔχουν 6.000 ἡμερομίσθια τὸ 1961 καὶ νὰ πραγματοποιοῦν κάθε χρόνον 225 μέχρι συμπληρώσεως τοῦ 62ου ἔτους, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Καὶ τὸ ἄτοπον αὐτὸ πρέπει νὰ διορθωθῇ δι’ αὐτούς, ὡς πρὸς τοὺς προαναφερθέντας δὲ ὑπαλλήλους τῶν διαφόρων καφενείων, ἑστιατορίων κλπ. δὲν θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἔχωμεν 10–12 ὥρας ἐργαζομένους συνεχῶς ὀρθίους καὶ ἐκτὸς τούτου νὰ καλοῦν τοὺς πρώτους κατὰ τὴν πρωΐαν διὰ ἐργασίαν, καθαρισμὸν τῶν διαφόρων φαγητῶν τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ μαγειρευθοῦν. Ἐπίσης, πρέπει νὰ ἐξετάσετε τὸ ζήτημα τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ εἰσπρακτόρων διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἔχω ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν. Εἶχα εἴπει τότε, εἰς τὸν προκάτοχόν σας Ὑπουργόν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὁρίζεται τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ὡς ὅριον συνταξιοδοτήσεως τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἐπίμονον παλαιόν των αἴτημα ὅπως λαμβάνουν ὁλόκληρον τὴν σύνταξίν των εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των μὲ 30 χρόνια συμμετοχῆς εἰς τὸ Ταμεῖον των ΤΣΑ. Ἱκανοποιήσατέ το καὶ θὰ σᾶς ἀνακηρύξουν εὐεργέτη των. Ἐπίσης σοβαρὸν εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ὁδηγῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὑπάρχει διάταξις 8ώρου ἐργασίας των, οὐδέποτε ὅμως τηρεῖται, ἐργάζονται 16 καὶ πλέον ὥρας. Καὶ ἂν ἔχωμεν τόσην μεγάλην θυσίαν αἵματος, συμβαίνει διότι ἀνθρωπίνως δὲν δύνανται νὰ ἀνθέξουν καὶ κοιμοῦνται εἰς τὸ τιμόνι. Ὑπάρχουν διατάξεις, ὡς εἶπα, ἀλλὰ δὲν τηροῦνται. Παρακαλῶ νὰ ἐπιστατήσητε εἰς τὴν τήρησιν τῶν διατάξεων αὐτῶν διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων. Ἐπίσης οἱ ἐργαζόμενοι ὡς ὁδηγοὶ εἰς τὰ ταξὶ δὲν ἔχουν οὔτε τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου, οὔτε ἰσχύει δι’ αὐτοὺς ἡ δι’ ὅλους ἰσχύουσα 30θήμερος ἐτησίως ἄδεια. Ὁμοίως πρέπει νὰ προσέξητε τὰ αἰτήματα τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων τῆς ΗΕΜ. Αἰτήματα τὰ ὁποῖα σᾶς εἶναι γνωστά, κ. Ὑπουργέ, καὶ εἶναι δικαιότατα. Ἔφερα ἐνώπιον ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, τὰς περιπτώσεις αὐτάς, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ τὴν διακρίνουσαν ὑμᾶς ἐπιμέλειαν καὶ ἀποφασιστικότητα, θὰ τὰς περιλάβητε εἰς τὸ συζητούμενον νομοθέτημα. Σᾶς παρακαλῶ, ὅπως, ἐν καιρῷ νὰ μοῦ εἴπητε τὰς ἀποφάσεις ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν περιπτώσεων ποὺ ἔθιξα, ἐὰν εἶσθε ἕτοιμος.

§55Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν θεωρῶ ὑπερβολικὰς τὰς παρατηρήσεις σας αὐτάς. Τὰς ἀντιμετωπίζω καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης ἀπόψεως, τῆς ἀπόψεως προλήψεως δυστυχημάτων. Διότι εἶναι ἀληθές, δὲν θέλω νὰ εἴπω δι’ ὅλους, ἀλλὰ τὸ νὰ εἴπω διὰ πολλοὺς δὲν εἶναι ὑπερβολή, ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτοκινήτων ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς ὁδηγοὺς νὰ ἐργάζωνται ὄχι 16 ὥρας μόνον, ἀλλ’ ὅπως εἴπατε, καὶ 24, ἀκόμη καὶ πέραν τοῦ 24ώρου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συντελεῖ εἰς τὸ νὰ γίνωνται δυστυχήματα, τὰ ὁποῖα κοστίζουν ἀνθρωπίνας ὑπάρξεις. Διότι εἶναι ἀδύνατον ἄνθρωπος, οἱανδήποτε φυσικὴν ἀντοχὴν καὶ ἂν ἔχῃ, νὰ ἐργάζεται καὶ μάλιστα εἰς τὴν δύσκολον ὑπηρεσίαν τοῦ ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου ἐπὶ τόσας συνεχεῖς ὥρας. Κοιμοῦνται εἰς τὸ βολάν, σκοτώνουν ἀνθρώπους, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν. Θὰ ἦτο, λοιπόν, ὀρθὸν νὰ περιληφθῇ διάταξις καὶ νὰ ληφθῇ πρόνοια ἀπὸ τὸ Κράτος, ὄχι μόνον διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των εἰς τὴν ἡλικίαν, ἡ ὁποία, κατὰ μέσον δυνατὸν ὅριον νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ πλέον τὴν εὐχερῆ διεύθυνσιν τοῦ αὐτοκινήτου καὶ μάλιστα τοῦ ἐπιβατικοῦ, τοῦ βαρέως φορτωμένου φορτηγοῦ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιβάλλωνται καὶ κυρώσεις κατὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν αὐτοκινήτων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐπιβάλλουν εἰς τοὺς ὁδηγούς των, ἐπὶ ποινῇ ἀπολύσεως μάλιστα, τὴν ὑπέρμετρον, χρονικῶς, ἐργασίαν ἐπάνω εἰς τὸ αὐτοκίνητον.

§56Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πάρα πολύ, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἠκούσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ὑποστηρίζῃ καὶ νὰ συμφωνῇ μαζί μου διὰ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀπαραδέκτου αὐτῆς καταστάσεως. Πράγματι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐργάζωνται πέραν τοῦ 8ώρου οἱ ὁδηγοὶ καὶ νὰ κοιμῶνται ἐπάνω εἰς τὸ τιμόνι μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς αὐτῶν καὶ τῶν ἐπιβατῶν. Ἡ τελευταία παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς μίαν ἀπαράδεκτον τακτικὴν ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς. Αἱ διοικήσεις τῶν Τραπεζῶν αὐτῶν ἔχουν ἐγκαινιάσει μίαν νέαν ἀρχὴν κατὰ τὰς προσλήψεις προσωπικοῦ κάμοντας διακρίσεις μεταξὺ ἄρρενος καὶ θήλεος προσωπικοῦ.

§57Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀναμείνω καὶ τὰς ἄλλας τροπολογίας, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ τελευταίου θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Συμφώνως μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, 8ωρον πρέπει νὰ ἐργάζωνται οἱ ὁδηγοί. Ἴσως, δὲν θὰ τηρῆται ἡ νομοθεσία. Δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὸ ἐλέγξω. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔχομεν ἤδη προσλάβει, τὸ Σάββατον ὁρκίζονται, 80 ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἐντεταλμένοι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς νὰ ὑποχρεώσω ὅλους τοὺς ἐργοδότας νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ 8ωρον, νὰ ἐξαναγκάσω τοὺς ἐργοδότας νὰ μὴ ὑποχρεώνουν τοὺς ὁδηγοὺς νὰ ἐργάζωνται καὶ πέραν τοῦ 8ώρου. Τώρα, ἀπαντῶ εἰς τὸ ἄλλο θέμα, τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὅτι δηλαδὴ ὑπάρχουν ὡρισμέναι κατηγορίαι ἐργαζομένων ποὺ θεωροῦνται, ὅτι ἐργάζονται εἰς μᾶλλον ἰδιαζόντως βαρέα ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, καὶ ἀναφέρατε τὴν περίπτωσιν τῶν σερβιτόρων καὶ μαγείρων. Ἐπ’ αὐτοῦ μελετᾷ, τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος καὶ ἐλπίζω, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μαγείρους καὶ τοὺς σερβιτόρους νὰ ὑπάρξῃ ἐντὸς τοῦ θέρους κανονισμὸς τοῦ ΙΚΑ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ προβλέπῃ τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας, βάσει τοῦ ἰσχύοντος ἤδη νόμου, ἀσχέτως πρὸς τὸ συζητούμενον ἀπόψε νομοσχέδιον.

§58Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ ὑπαλλήλους τῶν κουρείων, κ. Ὑπουργέ;

§59Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἀντιμετωπίζω πρὸς τὸ παρὸν τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§60Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν πληροφορίαν, ὅτι θὰ προσληφθοῦν 80 ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἐντεταλμένοι διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ αὐστηρὸν ἔλεγχον τῶν συνθηκῶν ἐργασίας. Μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν σᾶς ἀπευθύνω τὰ θερμά μου συγχαρητήρια, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβατε καὶ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λίαν συντόμως θὰ λάβητε. Θὰ ἤθελα ἐν συνεχείᾳ νὰ συμπληρώσω τὴν παρατήρησίν μου διὰ τὸ θέμα τῆς προσλήψεως τοῦ θήλεος προσωπικοῦ εἰς τὰς δύο μεγάλας Τραπέζας. Πρὸ τετραμήνου εἶχον εἴπει εἰς τὸν πρώην Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου κ. Μελᾶν τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα καὶ τοῦ ἔλεγον, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον οἱ δύο μεγάλοι οὗτοι τραπεζικοὶ Ὀργανισμοὶ νὰ προσλαμβάνουν προσωπικὸν μὲ ἄρρεν προσωπικὸν καὶ τὸ θῆλυ νὰ τὸ προσλαμβάνουν μόνον ὡς δακτυλογράφους. Δὲν εἶναι σήμερον τοῦτο ἐπιτετραμμένον, ὅταν ἡ γυναίκα, ἡ ὁποία ἐκ τοῦ Συντάγματος ἔχει ἴσα δικαιώματα μὲ τὸν ἄνδρα καὶ ὅταν τοῦτο ἔχῃ ἀναγνωρισθῆ καὶ διεθνῶς, δὲν εἶναι λέγω ἐπιτετραμμένον νὰ γίνωνται αὐταὶ αἱ διακρίσεις. Ἡ γυναίκα σήμερα εἶναι ἰσαξία τοῦ ἀνδρός. Καθὼς γνωρίζετε καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἀνωτάτας Σχολάς, εἰς πλείστας περιπτώσεις, αἱ γυναῖκες ἦλθον εἰς τὰς πρώτας σειρὰς ἐπιτυχίας μαζὺ μὲ τοὺς ἄρρενας. Κατὰ συνέπειαν δὲν βλέπω διατὶ τὰ δύο αὐτὰ τραπεζιτικὰ ἱδρύματα νὰ ἐφαρμόζουν αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῶν διακρίσεων. Περατώνων τὴν ὁμιλίαν μου, κ. Ὑπουργέ, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας δύο τροπολογίας. Πρῶτον θέλω νὰ προσέξετε τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐφέδρων παλαιῶν πολεμιστῶν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...(Ἀναγινώσκει)...». Ἡ ἑτέρα τροπολογία μου ἀναφέρεται εἰς τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν καὶ ἔχει οὕτω: «...(Ἀναγινώσκει)...».

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας, ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἀπασχολήσω πολὺ τὴν Βουλὴν παρὰ μόνον μὲ τὴν ὑποστήριξιν ὡρισμένων δικαίων ἀπόψεων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου καθιεροῦται ὁ θεσμὸς τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἔτσι παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους νὰ τυγχάνουν μιᾶς καλυτέρας προστασίας. Εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον προάγει τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν καὶ ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀλλὰ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν θὰ ἤθελα νὰ εἴμεθα περισσότερον ἀποφασιστικοὶ εἰς τὸ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸν θεσμὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Θὰ πρέπει, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ θεσμός, νὰ συμπεριλάβωμεν ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων. Ὁ θεσμὸς ἑδράζεται εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ κοινωνικοῦ χρέους καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεξαρτήσεως. Καὶ ἔργον μιᾶς ὠργανωμένης Πολιτείας εἶναι νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ὅλους τοὺς πολίτας, νὰ τοὺς διασφαλίζῃ ἕνα MINIMUM D’ EXISTANCE καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάσσῃ ἀπὸ τὴν φοβίαν, τὸ σήμερον καὶ τὸ αὔριον ὡς πρὸς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, τὰ ἀτυχήματα καὶ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ γήρατος. Ἐν ὄψει αὐτῶν θὰ ἤθελα, μεταξὺ τῶν ἄλλων, νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ τεθῇ ὡς προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡς ἐδάφιον 8. Ἡ προσθήκη ἔχει οὕτω: «...(Ἀναγινώσκει)...» Ἡ τροπολογία μου, ὅπως τὴν ἠκούσατε, ἀφορᾷ τὴν Ἑλληνίδα οἰκοκυρά, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ὑποδομὴ ὅλων τῶν ἄλλων ἐργαζομένων καὶ ἡ στυλοβάτις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ κοινωνίας καὶ ἡ ὁποία μοχθεῖ καὶ ἐργάζεται νυχθημερόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιρεθῇ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἡ Ἑλληνίδα οἰκοκυρά. Εἶδα, ὅτι εἰς τὸν Κώδικα Ἐργασίας λαμβάνεται ἕνα μέτρον ὑπὲρ τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Θὰ παρέχεται δηλαδὴ μία ἡμέρα ἄδεια κατὰ μῆνα διὰ νὰ ἀσχολῆται ἡ ἐργαζομένη καὶ εἰς τὰ τοῦ οἴκου της. Γι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὅλαι αἱ πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις καὶ εἶναι δυνατὴ ἡ δημιουργία τῶν πρὸς τοῦτο πόρων, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀφανοῦς ἐργάτιδος, τῆς Ἑλληνίδος οἰκοκυρᾶς. Ὅταν τὸ 1931 εἶχα προτείνει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ θεσμὸς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, εἶχα πράγματι ἀντιμετωπίσει τότε κἄποιαν εἰρωνικὴν διάθεσιν τῶν πάντων, διότι ἐθεωροῦσαν τὴν πρότασίν μου οὐτοπιστικήν. Ἐχρειάσθησαν ἀγῶνες σκληροὶ διὰ νὰ γίνῃ πραγματικότης ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία ὅμως ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, πρέπει νὰ συμπληρωθῇ καὶ ὡς πρὸς τὸν τομέα τῶν ἀτυχημάτων καὶ ὡς πρὸς τὸν τομέα τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς περαιτέρω βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς συνταξιοδοτήσεως. Τὸ μέτρον, λοιπόν, αὐτὸ τότε ἐθεωρήθη οὐτοπιστικόν. Ὅμως ἐπραγματοποιήθη καὶ ἰσχύει ὡς νόμος τοῦ Κράτους. Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς οἰκοκυρᾶς, κ. Ὑπουργέ, εἶναι θέμα πραγματοποιήσιμον. Ἄλλωστε, δὲν περιλαμβάνει τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνίδων, δεδομένου, ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος ἐξ αὐτῶν, περίπου 300.000, εἶναι ἤδη ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ, ὡς ἐργαζόμεναι ἐκτὸς τοῦ οἴκου, ὡς ἐπίσης καὶ ἕνας ἄλλος μεγάλος ἀριθμὸς γυναικῶν—συζύγων ἐργαζομένων ἢ δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι τυγχάνουν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἐκ διαδοχῆς συνταξιοδοτήσεως. Διὰ τὸ ἀπομένον μέρος τῶν γυναικῶν—οἰκοκυρῶν, πιστεύω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ πόροι διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ ἀσφάλισις αὐτῶν. Προχείρως θὰ ἐπρότεινα ὅπως ἐπιβληθῇ μία συνεισφορὰ ἐκ μέρους τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, ὅπως καὶ μία εἰσφορὰ ἐκ μέρους τῶν ἰδίων οἰκοκυρῶν, πλέον τῶν διαφόρων ἄλλων κοινωνικῶν πόρων, ὅπως συμβαίνει καὶ δι’ ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ. Γνωρίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εὐμενῶς θὰ ἀκούσετε τὴν πρότασίν μου. Καὶ θὰ παρακαλέσω ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου ὡς ἐδάφιον 8ον τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ θὰ εἶναι μία διάταξις ἱστορικῆς σημασίας. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κ. Ὑπουργέ, καὶ μὲ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸν νόμον 4366)1964, «περὶ ἱδρύσεως Ἑλληνικῆς Τραπέζης Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως», περιελήφθη ὅλως παραδόξως μία ἀντεργατικὴ διάταξις, ἡ ὁποία προφανῶς διέλαθε τῆς προσοχῆς τῶν συναδέλφων καὶ διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται τὸ προνόμιον τῆς πρωτοπραξίας ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὄθωνος. Οἱ ὑπάλληλοι τώρα κινδυνεύουν ἐν περιπτώσει πλειστηριασμοῦ ἀκινήτου, ἑνὸς ἐργοδότου των, ἐφ’ οὗ ὑφίσταται ὑποθήκη ὑπὲρ ΟΧΟΑ εἴτε τῆς Τραπέζης Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως, νὰ μὴ λάβουν τὰς καθυστερουμένας ἀποδοχάς των. Προτείνω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, τὴν κατωτέρω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω νὰ κάμετε ἀποδεκτὴν καὶ νὰ τὴν ἐνσωματώσετε εἰς τὸν νόμον, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀκολούθως: «... (Ἀναγινώσκει)...». Αὐτὲς τὶς δύο γενικὲς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, ἀπάντησίν σας.

§63Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ ἀναμείνω καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους νὰ ὁμιλήσουν καὶ θὰ ἀπαντήσω ἐν συνεχείᾳ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§65Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, εἰσάγεται ὁ θεσμὸς τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τροποποιοῦνται καὶ ἄλλαι διατάξεις τῆς ἀσφαλιστικῆς μας νομοθεσίας. Ὁ θεσμὸς τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως εἶχε προβλεφθῆ διὰ τοῦ νόμου 6298)1934 ἄρθρον 48. Ἑπομένως, πρὸ 30ετίας ὑπῆρχε πρόβλεψις δι’ αὐτήν. Ὁ νόμος 1846 τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος συμπεριέλαβεν ὅλας τὰς διατάξεις τῆς ἀσφαλιστικῆς νομοθεσίας περὶ ΙΚΑ, ἠγνόησε τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ τὴν ἠγνόησεν εἶναι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος καὶ τὸ 1951, ἦτο καὶ τότε Ὑπουργὸς Ἐργασίας. Τὸ 1951, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησεν, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς δὲν ἐχρειάζετο. Ἔρχεται ὅμως ὁ ἴδιος μετὰ 15ετίαν καὶ μᾶς παρουσιάζει τὸν θεσμὸν αὐτὸν ὡς πανάκειαν, ὡς τὸ μόνον ποὺ μᾶς ἔλειπεν εἰς τὴν ἀσφάλισίν μας καὶ ἔρχεται νὰ τὸ προσφέρῃ σήμερα καὶ μάλιστα μὲ τυμπανοκρουσίας πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. Τὸ θέμα, δὲν εἶναι τυχαῖον. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, σοβαρώτατα ἀσφαλιστικὰ προβλήματα. Ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἠσφαλισμένων δυσφορία διὰ τὴν κατάστασιν καὶ εἰς ὡρισμένας καὶ μεγάλας κατηγορίας ἠσφαλισμένων ἀγανάκτησις διὰ τὴν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀπὸ ἐτῶν ἀκολουθοῦν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ὑπάρχουν, ὅπως σᾶς εἶπα, πολλὰ προβλήματα. Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα, εἶναι ἡ κάλυψις ἀσφαλιστικῶς ὅλων τῶν ἐργαζομένων, ἡ γενίκευσις τῆς ἀσφαλίσεως ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον ὀλίγα χιλιόμετρα ἔξω τῶν Ἀθηνῶν νὰ ὑπάρχουν ἀνασφάλιστοι. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν διὰ πρόσθετον ἀσφάλισιν, ὅταν ὑπάρχουν ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐργαζόμενοι τελείως ἀνασφάλιστοι; Ὑπάρχει ἐπίσης, τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς στηρίξεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις καὶ νὰ βελτιωθῇ ἡ παρεχομένη σήμερον περίθαλψις. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἡ αὔξησις τῶν παρεχομένων ὑπὸ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι σήμερον εἰς τὴν οὐσίαν ἀποτελοῦν βοηθήματα πείνης καὶ ὄχι συντάξεις. Ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἠσφαλισμένων, οἱ ὁποῖοι σήμερα ὑποφέρουν καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει περίθαλψις μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς πραγματικῆς περιθάλψεως. Ὑπάρχει ἐπίσης τὸ θέμα τῶν ὑπὸ χρεωκοπίαν κλαδικῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὅπως εἶναι τὰ ταμεῖα τῶν ἀρτεργατῶν, τῶν κλωστοϋφαντουργῶν, τῶν κεραμοποιῶν κλπ. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας ὡρισμένων κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ὅπως εἶναι τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων. Εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ 60ὸν καὶ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας ὡς ὅριον συνταξιοδοτήσεως δι’ ὡρισμένας κατηγορίας, ὅπως εἶναι οἱ ὁδηγοὶ αὐτοκινήτων, οἱ οἰκοδόμοι, οἱ μεταλλωρύχοι, οἱ σερβιτόροι καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ἐργαζομένων. Ὑπάρχει, ἐπίσης, τὸ πρόβλημα τῆς βελτιώσεως τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως δι’ ὡρισμένας κατηγορίας, ὅπως π.χ. οἱ ἐργαζόμενοι εἰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας καὶ εἰς ἐποχιακὰ ἐπαγγέλματα ὅπως εἰς τοὺς σταφιδεργάτας, καπνεργάτας κλπ. Ἀκόμη, ἀπαράδεκτοι προϋποθέσεις ἔχουν θεσπισθῆ διὰ τὰς γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ συνταξιοδοτοῦνται μετὰ 20ετῆ ἐργασίαν καὶ εἶναι δικαιότατον τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα ὅπως μειωθοῦν αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, δεδομένου, ὅτι ἐνῷ ἐπὶ ἔτη πληρώνουν ἀσφάλιστρα, τελικῶς καταλήγουν νὰ διακόπτουν τὴν ἐργασίαν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀσφαλιστικῆς παροχῆς. Ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ λυθῇ εἶναι τὸ θέμα τῶν τεραστίων δαπανῶν διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1963 τὰ ἔξοδα διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἀνῆλθον εἰς 611 ἑκατομμύρια δρχ. ἐξ αὐτῶν 375 διὰ μισθούς, 200 διὰ γενικὰ ἔξοδα καὶ 36 δι’ ἀποζημιώσεις συμβουλίων. Κατασπατάλησις τοῦ χρήματος τῶν ἐργαζομένων, μὲ σκοπὸν καὶ μόνον τὴν ἱκανοποίησιν ὑμετέρων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰς διοικήσεις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ σοβαρὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα ἔπρεπε πρῶτον νὰ ἀπασχολήσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ κατόπιν τῆς ἐπιλύσεως τούτων νὰ ἀσχοληθοῦν καὶ μὲ ἄλλα ἀσφαλιστικὰ θέματα ὅπως τῆς προσθέτου ἀσφαλίσεως. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ λύσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι νὰ ἐνθυμηθῇ μετὰ τριάντα χρόνια νὰ δώσῃ ὡς λύσιν τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν λύσιν ὅλων αὐτῶν τῶν βασικῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς ἐργαζομένους ἀνεκάλυψε τὴν διέξοδον τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ μᾶς ἔφερε τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι γνωρίζουν, ὅτι μεγάλαι μᾶζαι τῶν ἐργαζομένων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσφαλισθοῦν προαιρετικῶς, διότι τὸ ἡμερομίσθιον πείνης τῶν 64 δρχ., δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ δαπανήσουν καὶ μίαν δραχμὴν διὰ προαιρετικὴν ἀσφάλισιν. Τὰ ἀσφαλιστικὰ προβλήματα τῶν ἐργαζομένων δὲν λύονται μόνον μὲ τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ μὲ σοβαρὴν μελέτην καὶ γενναῖα μέτρα ὅπως εἶναι τὸ μέτρον τῆς διαθέσεως σοβαροῦ ποσοῦ ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ κ. Ἀλευρᾶς, εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἀποροφᾷ τὸ 10% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὴν χώραν μας ἔχει ὡς μερίδιον ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μόνον 6,3%, ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν τὸ 15% ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι ἀνάγκη ἑπομένως νὰ ἀποφασισθῇ κρατικὴ ἐνίσχυσις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Εἰς τὴν χώραν μας ἔχομεν 202 Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἔσοδα 8 δισεκ. δρχ. καὶ ἀντίστοιχα εἶναι τὰ ἔξοδά των. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Ὀργανισμοὺς 142 ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὑπάρχει σωρεία ταμείων μὲ πολλοὺς ὑπαλλήλους, τεράστια ἔξοδα καὶ παροχὰς πείνης. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀσφαλιστική μας κατάστασις, ἡ ὁποία δικαίως ἀγανακτεῖ τοὺς ἠσφαλισμένους. Δημιουργοῦμεν συνεχῶς ὀργανισμοὺς καὶ λογαριασμοὺς καὶ ἀσφαλιστικῶς δὲν ὑπάρχουν, παρὰ δι’ ἐλαχίστας κατηγορίας ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ἀνεκτὰς συντάξεις. Ὁ λογαριασμὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων καταβάλλει εἰς τοὺς οἰκογενειάρχας κατὰ μῆνα ἕνα ἐξευτελιστικὸν ποσὸν ὡς οἰκογενειακὸν ἐπίδομα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι κατάρα νὰ ἔχῃς πολλὰ παιδιά. Ἐνῷ εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν καλυτέραν ἀσφάλισιν ὁ ἐργαζόμενος θεωρεῖ τὰ πολλὰ παιδιὰ ὡς εὐλογίαν, διότι ὅσα περισσότερα ἔχει καὶ τόσον περισσότερον αὐξάνει τὸ ἐπίδομα τέκνων καὶ ὁ βασικός του μισθὸς διπλασιάζεται καὶ τριπλασιάζεται λόγῳ τοῦ ἐπιδόματος τέκνων. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε, ἀλλὰ οὔτε καὶ σήμερον ὑπάρχει ἀσφαλιστικὴ πολιτική. Εἶναι καιρὸς νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ ποῖον τρόπον θὰ λύσῃ τὰ βασικὰ ἀσφαλιστικὰ προβλήματα τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλά, ἂς ἐξετάσωμεν, τί εἶναι ἡ θεσπιζομένη προαιρετικὴ ἀσφάλισις; Τί θὰ καταβάλλουν, ὡς ἀσφάλιστρον, οἱ ἐργαζόμενοι; Ποίας παροχὰς θὰ λαμβάνουν καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ μειωμένον ὅριον ἡλικίας; Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δὲν ἀναφέρεται τίποτε ἀπὸ αὐτά. Ἁπλῶς, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, δίδεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ τὰ λύσῃ διὰ Κανονισμοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλή, δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ρυθμισθοῦν τὰ θέματα αὐτὰ διὰ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν. Ἀλλά, πέραν ὅλων αὐτῶν τίθεται τὸ ἐρώτημα, ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσφαλισθοῦν προαιρετικῶς; Οἱ ἐργαζόμενοι μὲ τὸ βασικὸν ἡμερομίσθιον τῶν 54 καὶ 64 δραχμῶν θὰ σκεφθοῦν τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν μὲ αὐτὸ τὸ ἡμερομίσθιον πείνης, τὸ ὁποῖον δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ καθημερινὰ ἔξοδα τῆς οἰκογενείας των; Οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι μποροῦν νὰ σκεφθοῦν νὰ ἀσφαλισθοῦν προαιρετικῶς εἶναι ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ὑψηλοὺς μισθούς, ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι οἱ ὀλίγοι.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Ἑπομένως, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ ἔχωμεν ἐκ τοῦ Ταμείου αὐτοῦ βλάβην τῶν ἐργαζομένων, ὅταν ἀγωνίζωνται διὰ διεκδίκησίν τινα, ὅτι ὑπάρχει Ὀργανισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ ἀσφαλισθοῦν μόνοι των.

§67Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶναι καὶ αὐτό, ἀλλὰ πρὸ πάντων, εἶναι τὸ ἑξῆς: Μὲ τὴν ὕπαρξιν τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, τινὲς ἐργαζόμενοι θὰ θεωρήσουν ἑαυτοὺς ἱκανοποιημένους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν διάσπασιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἀδυναμίαν αὐτῆς νὰ ἐπιτύχῃ κἄτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπετύγχανε ἐὰν ἦτο ἡνωμένη.

§68Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αἱ ἀνησυχίαι τοῦ κ. Ἠλιοῦ, δὲν εὐσταθοῦν, κ. συνάδελφε, διότι εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, προβλέπεται ἡ δυνατότης ἐξαναγκασμοῦ τοῦ ἐργοδότου νὰ καταβάλλῃ οὗτος τὰς εἰσφορὰς τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Ἐάν συνεπῶς, οἱ ἐργαζόμενοι θὰ θελήσουν νὰ ἐπιδιώξουν ὑπὲρ ἑαυτῶν μεταβολὴν τῶν ὅρων ἐργασίας, θὰ δύνανται νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν ἐργοδότην νὰ καταβάλλῃ ἐκεῖνος τὴν προαιρετικὴν εἰσφοράν. Εἰς τοῦτο ὑποβοηθεῖ ἡ παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ κλάδου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Δὲν ἤθελα νὰ ὑποκαταστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ νὰ ὑπερασπισθῶ ἐγὼ τὸ νομοσχέδιόν του, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἀποφεύγει νὰ σᾶς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν αὐτήν.

§69Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι πολὺ ἁπλοϊκὴ ἡ σκέψις σας, καίτοι εἶσθε ἱκανώτατος εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἂς λάβωμεν ὡς παράδειγμα τοὺς ἐργάτας καπνοβιομηχανίας. Τὸ Ἐπικουρικὸν Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον τῶν ἐργατῶν αὐτῶν, ὅπως γνωρίζετε, εὑρίσκεται εἰς χρεωκοπίαν. Θὰ ἔπρεπε, συνεπῶς, νὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἑνότης εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς καπνοβιομηχανίας, διὰ νὰ ἐξαναγκάσουν οὗτοι τοὺς ἐργοδότας των νὰ στηρίξουν τὸ ὑπάρχον σήμερον Ἀσφαλιστικόν των Ταμεῖον. Μὲ τὴν καθιέρωσιν τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, οἱ ἐργαζόμενοι θὰ διασπασθοῦν, διότι τινὲς ἐξ αὐτῶν θὰ θεωρήσουν ἑαυτοὺς ἱκανοποιημένους, ἔστω καὶ ἐὰν ἀσφαλίζωνται ἐξ ἰδίων καὶ δὲν θὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν διάθεσιν νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν στήριξιν τοῦ κλονιζομένου ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἀφήνομε τοὺς ὑπάρχοντας Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς νὰ χρεωκοπήσουν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἱδρύομεν νέους κλάδους καὶ λογαριασμοὺς καὶ περιπλέκομεν τὴν κατάστασιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἀσκεῖ πολιτικὴν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ ἡ μελέτη καὶ ἡ λύσις τῶν σοβαρῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα καὶ ἀρκετὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ὁ χρόνος δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀναφέρω.

§70Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ παρέμβασίς μου, δὲν ὑπῆρξε τόσον ἁπλοϊκή, ὅσον τὴν φαντάζεσθε, κ. συνάδελφε. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναλάβω ἐγὼ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ λέγωμεν ὅ,τι θέλομεν. Εἴπατε, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς ἐργαζομένους, διότι κατὰ τὴν προβολὴν ἀξιώσεώς τινος, θὰ παραπέμπῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν. Σᾶς ἐρωτῶ, ὅμως, μήπως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις ἐξαναγκασμοῦ τῶν ἐργοδοτῶν νὰ συνεισφέρουν, πρὸς ἀσφάλισιν τῶν ἐργατῶν, πλέον ἐκείνων τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον εἰσφέρουν; Ἢ μήπως, νομίζετε, ὅτι οἱ καπνεργάται, ἐὰν θέλουν νὰ ἐπιδιώξουν κἄτι, θὰ ἔχουν τὴν ἀνάγκην ἐνισχύσεώς των καὶ παρὰ τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας; Νομίζετε, ὅτι δὲν δύνανται οἱ καπνεργάται νὰ ἐπιβάλλουν τὰς ἀπόψεις των ἀπεργοῦντες διὰ τὴν στήριξιν, παραδείγματος χάριν, τοῦ Ἀσφαλιστ. των Ταμείου καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν πρὸς τοῦτο καὶ παρὰ τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας; Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἁπλοϊκὴ ἡ σκέψις μου, ἀλλαχοῦ πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν ἁπλοϊκαὶ σκέψεις.

§71Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, μὲ τὴν διακοπήν σας, ἐνισχύσατε τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν, συμφέρον ἔχουν νὰ στηρίξουν τὸν ὑπάρχοντα ἀσφαλιστικὸν των ὀργανισμὸν καὶ θὰ τὸν στηρίξουν ἑνωμένοι ὅλοι καὶ ὄχι διεσπασμένοι. Καὶ διάσπασις τῆς ἑνότητος ὑπάρχει, ὅταν μερικοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ ἐπιδιώκουν τὴν λύσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των προβλήματος διὰ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως.

§72Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐθίξατε τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ὁ κλάδος τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Βεβαίως, καὶ ἡμεῖς δὲν ὑποστηρίζομεν, ὅτι διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ κλάδου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ἐκπληροῦμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν καλλιτέρευσιν τῶν ὅρων ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων. Τοῦτο εἶναι ἀληθές. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ ὁμολογήσετε, ὅτι μὲ τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν προστίθεται ἕνα βῆμα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Οὔτε εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναμείνωμεν νὰ ἐξασφαλισθῇ πλήρης ἀσφάλισις δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους καὶ τότε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸν θεσμὸν τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως.

§73Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὡρισμένοι κλάδοι, κ. συνάδελφε, ἐργάζονται ὑπὸ βελτιωμένους ἀσφαλιστικοὺς ὅρους. Ἄλλοι, ὅμως, δὲν ἔχουν καμμίαν ἀσφάλισιν. Ἀναγνωρίζω, καὶ ἐγώ, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κἄτι προστίθεται εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω, τί εἶναι αὐτὸ τὸ ἐξασφαλιζόμενον, ποῖαι αἱ πραγματικαὶ του διαστάσεις καὶ τί πράγματι ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις. Δὲν προσέχει, δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις τὰ βασικὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ τὰ ἀποφύγῃ καὶ ἀκολουθεῖ ἀτραπούς, ἀντὶ τῆς εὐθείας ὁδοῦ.

§74Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ὡς εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δίδεται ἡ δυνατότης εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ ἀποσπάσουν ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας τὴν εἰσφορὰν διὰ τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισίν των. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν πιστεύομεν, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐπιλύομεν τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα τῶν ἐργαζομένων. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, προστίθεται κἄτι εἰς τὸ οἰκοδόμημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων.

§75Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, διὰ τὰς σκέψεις σας, διότι καὶ σεῖς γνωρίζετε τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα καὶ ἐπιθυμεῖτε τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων. Σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ τὰ τόσα ἄλλα σοβαρὰ τὰ ὁποῖα ἐτόνισα καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεκδικοῦν οἱ ἐργαζόμενοι; Ἐξ ἄλλου, ἐκ τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, μόνον ὀλίγοι ἐργαζόμενοι θὰ ὠφεληθοῦν. Ὁ ὄγκος τῶν ἐργαζομένων θὰ παραμείνῃ ξένος πρὸς τὸν θεσμὸν τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ καθιερώνωμεν τοιούτους θεσμούς, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὸ ἀσφάλιστρον, τὸν τρόπον ἀναπροσαρμογῆς, τὸ μειωμένον ὅριον ἡλικίας καὶ τὰς παροχὰς πρὸς τὸν ἀσφαλιζόμενον. Πέραν αὐτῶν, ἄξιον σημειώσεως εἶναι, ὅτι ἐνῷ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιτρέπεται τὸ ἀσφάλιστρον τῆς προσθέτου ἀσφαλίσεως νὰ ἀναλαμβάνεται καὶ ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου, ἐξαιροῦνται τῆς σχετικῆς διατάξεως οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας, τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου ἢ ἔχοντες ἐργοδότην τὸ Δημόσιον. Δι’ ὅλους αὐτοὺς διὰ νὰ ἀναλάβῃ καὶ καταβάλῃ τὸ ἀσφάλιστρον ὁ ἐργοδότης ἀπαιτεῖται εἰδικὸς νόμος. Κατὰ συνέπειαν, κ. Χασαπίδη, καὶ οἱ συνάδελφοί σου, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν ἐκ τοῦ νέου θεσμοῦ. Ἦτο ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λεχθοῦν αὐτά, διὰ νὰ εἴμεθα κατατοπισμένοι τί ψηφίζομεν. Δὲν ψηφίζομεν μεγάλα πράγματα. Ὑπὸ δύο προϋποθέσεις μόνον θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποδώσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Πρῶτον, ἐὰν ὑπῆρχεν ὑψηλὸν ἡμερομίσθιον καὶ δεύτερον, ἐὰν ὑπῆρχεν ὑγεία εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικούς μας Ὀργανισμούς. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ὑγεία εἰς τὴν κυρίως ἀσφάλισιν, πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν καὶ ἐπὶ πλέον προαιρετικὰς προσθέτους ἀσφαλίσεις; Θὰ ψηφίσωμεν βεβαίως τὸν θεσμόν, ἀλλὰ ἐπισημαίνομεν τὰ προβλήματα ποὺ πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ λύσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὑπάρχουν πολλαὶ διεκδικήσεις. Οἱ ἐργαζόμενοι θὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὰς διεκδικήσεις των καὶ θὰ ἀναγκάσουν, τελικά, τὴν Κυβέρνησιν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, νὰ ἀποκτήσῃ ἀσφαλιστικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ λύσῃ τὰ μεγάλα ἀσφαλιστικά μας προβλήματα.

§76Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, προηγουμένως ἀμφισβητήσατε ἕνα νούμερο ποὺ ἔδωσα, ὅτι διατίθεται ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 10% διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Σεῖς εἴπατε, ὅτι διατίθεται μόνον τὸ 6,27%. Σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι σωστὸν αὐτό;

§77Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Βεβαίως.

§78Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἀπὸ ποῦ ἐλάβατε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§79Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐὰν σεῖς ἔχετε νεώτερα στοιχεῖα, νὰ τὰ δώσετε.

§80Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ 1962 διετίθετο τὸ 10% ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἰδοὺ τὰ στοιχεῖα. Οἱ ἐθνικοὶ λογαριασμοί. Τὸ 1962 διετίθετο διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις ποσὸν δρχ. 7 δισεκ. 766 ἑκατομμύρια. Ἐὰν εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ προσθέσετε καὶ τὴν δαπάνην διὰ τὰς συντάξεις, καὶ λοιπὰς ἀσφαλίσεις τοῦ Δημοσίου ποὺ ἀνέρχεται εἰς 2 δισεκ. 800 ἑκατομμύρια, ἔχομεν τότε σύνολον 10 δισεκατομμύρια 566 ἑκατομμύρια. Δηλαδή, ἐπὶ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 104 δισεκ. ἑκατομμυρίων τοῦ 1962, διατίθενται διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν 10 δισεκ. 566 ἑκατομμύρια, ἤτοι ποσοστὸν 10% ἀκριβῶς. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι εἰς τὰς ξένας χώρας διατίθεται διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ποσοστὸν 15%, ἐννοοῦμεν, ὅτι περιλαμβάνονται εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ ὅλοι οἱ ἠσφαλισμένοι τῆς χώρας, τῆς συγκεκριμένης. Πέραν αὐτοῦ, ὑποστηρίζω, ὄχι μόνον νὰ δοθῇ ἐνίσχυσις ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, διὰ τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ κοινωνικὴ προστασία τοῦ ἐργαζομένου διὰ τῆς διαθέσεως ὄχι ἁπλῶς ἑνὸς κονδυλίου, ἀλλὰ τοῦ 15% τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, λαμβάνοντες σὺν τῷ χρόνῳ τὰ ὄντως δύσκολα κοινωνικοοικονομικὰ μέτρα πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἵνα παράσχωμεν ὄχι τὰ πλούσια μέσα τῶν οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένων χωρῶν, ἀλλ’ ἁπλῶς τὰ δίκαια μέτρα ἐκείνων, ὡς ἐξήγησα εἰς τὴν ὁμιλίαν μου.

§81Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀκοῦστε, κ. συνάδελφε, τὰ στοιχεῖα τοῦ 1963. Τὸ 1963 διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπεβαρύνθησαν οἱ ἐργοδότες μὲ 3 δισεκ. 680 ἑκατομμύρια. Οἱ ἠσφαλισμένοι μὲ 3 δισεκ. 80 ἑκατομμύρια. Τὸ κοινωνικὸν σύνολον μὲ τὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν 1 δισεκ. 589 ἑκατομμύρια. Ἐπομένως, τὰ ἀνωτέρω ποσά, ἀποτελοῦν τὸ 6,3% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος.

§82Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Εἶναι λάθος.

§83Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι λάθος, ἀλλὰ σεῖς, κ. συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὰς συντάξεις τοῦ Δημοσίου καὶ δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ηὐξημένον ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ 1963.

§84Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη διαφορά, ὅτι μεταξὺ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 1962 καὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 1963; τὸ ποσὸν εἶναι διαφορετικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ οὐσία εἶναι ἡ ἰδία, ὅτι δηλαδὴ τὰ ποσὰ ποὺ διατίθενται διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, εἶναι ἀπαραδέκτως χαμηλά.

§85Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει, κ.κ. συνάδελφοι, χώρα μεταξὺ τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, ἡ ὁποία νὰ εὑρίσκεται ἀπὸ ἀπόψεως ἡμερομισθίων εἰς τόσον χαμηλὸν ἐπίπεδον, ὅσον ἡ Ἑλλὰς καὶ εἰς τοιαύτην κατάστασιν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δικαιοτέρα κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα διανέμεται κατ’ ἀπαράδεκτον τρόπον. Πρέπει νὰ αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, διὰ νὰ δυνηθῶμεν ἔτσι νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν κίνησιν τοῦ ἀνθρωπίνου παράγοντος, διὰ τὴν ἐκβιομηχάνησιν τῆς χώρας. Πέραν αὐτῶν τῶν γενικῶν παρατηρήσεων, ὑπάρχουν καὶ μερικώτερα θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ὁμιλήσω εἰς τὰ σχετικὰ ἄρθρα. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν μεταλλωρύχων. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν τροχιοδρομικῶν. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ καταστήματα γυναικῶν. Πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὰς ἐργαζομένας γυναίκας. Ὑπάρχουν, ἑπομένως, σωρεία θεμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξετάσωμεν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχουν κατατεθῆ τροπολογίαι καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἠμποροῦσε καὶ θὰ διηυκόλυνε τὴν συζήτησιν, ἐὰν μᾶς ἔλεγε ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν ὡμολόγησε καὶ ποίας σκέπτεται νὰ κάμῃ ἀποδεκτάς. Διότι, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν θελήσει νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας τροπολογίας θὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἴμεθα ἠναγκασμένοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς τροπολογίας μας, ἀναλύοντας ταύτας διὰ μακρῶν. Ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἔχει ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν θεραπεύει τὴν ἀσθένειαν. Ἐπιβάλλεται πρωτίστως νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ λύσῃ τὸ ἀσφαλιστικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Φ. Βουνάτσος.

§87Φ. ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω κατ’ ἀρχήν, νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἰσάγει διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἕνα νέον θεσμόν, τὸν θεσμὸν τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας. Ἀλλά, οὔτε νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρεμποδίζεται ἡ ἄλλη ἀγωνιστικὴ διάθεσις τῶν ἐργαζομένων. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι προοδευτικὴ καὶ εἰς τὰ δύο αὐτοῦ σκέλη καὶ ὡς πρὸς τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἄρσιν ὡρισμένων ἀδικιῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν σημαντικὴν ἀδικίαν. Διὰ τοῦ βασικοῦ νόμου περὶ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ, ἄρθρον 2 παρ. 2, προβλέπεται ἡ περίπτωσις τῆς προϋπηρεσίας τῶν ἰατρῶν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς χώρας μας. Ἐνῷ, λοιπόν, ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα γίνονται κρατικὰ νοσοκομεῖα, ἐν τούτοις, δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία τῶν ἰατρῶν εἰς αὐτά. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συγκεκριμένην περίπτωσιν εἰς τὸ Βοστάνιον Νοσοκομεῖον Μυτυλήνης. Ἐνῷ, λοιπόν, διὰ τοῦ ἄρθρου 2, παρ. 2 τοῦ βασικοῦ νόμου ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία τῶν ἰατρῶν εἰς τὸν «Ἐρυθρὸν Σταυρόν», εἰς τὸν «Εὐαγγελισμόν»...

§88Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρῆτε, διότι θὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ ἡ τροπολογία σας, εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν, θὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον καὶ ἐκεῖ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ περίπτωσίς σας. Μάλιστα δέ, παρακαλῶ, νὰ μοῦ δώσετε τὴν τροπολογίαν σας ἀπὸ τοῦδε, διὰ νὰ τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου.

§89Φ. ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ. Θὰ τὴν καταθέσω διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρ. 2 τοῦ Νόμου 3163)1955 προστίθεται ἐδάφιον ὑπὸ στοιχεῖον ζʹ ἔχον οὕτω: ζʹ) Ἡ προϋπηρεσία τῶν ἰατρῶν καὶ λοιποῦ προσωπικοῦ τοῦ ἱεροῦ Βοστανίου Νοσοκομείου Μυτιλήνης».

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον θὰ ἐφαρμόσῃ αὐστηρῶς τὸ ἡμίωρον καὶ ὅτι οὐδεμία παρέκκλισις θὰ γίνῃ δεκτή. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§91Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου μᾶς ἔχει συνηθίσει τελευταίως μὲ ὡρισμένα νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων ἐξαγγέλλει ἀπαλλαγὰς καὶ ἐλαφρύνσεις φορολογικῶν βαρῶν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν, ἐπιβαρύνει δι’ αὐτῶν περισσότερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὁμιλεῖ π.χ. δι’ ἀπελευθέρωσιν τῶν τιμῶν τῶν σιγαρέττων, ἐνῷ φορολογεῖ τοὺς καπνιστὰς μὲ 560 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ προϋπολογισμὸς εἰσπράττει 350 ἑκατομμύρια. Ὁμιλεῖ περὶ μειώσεως τῶν συντελεστῶν τῆς φορολογίας εἰσοδήματος ἐνῷ πράγματι ἐπιβάλλει φορολογίας ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν ἑνὸς καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δρ. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ὅλοι νομίζουν, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ἠσφαλισμένοι θὰ ἀποκτήσουν, διὰ τῆς προσθέτου προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως, μεγαλυτέρας παροχάς, ἀναλώμασι τοῦ Κράτους ἢ τῶν ἐργοδοτῶν. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἐξαγγελίαν ταύτην. Διότι, πράγματι, οὐδαμοῦ γίνεται λόγος περὶ τοῦ ὕψους τῶν εἰσφορῶν καὶ περὶ τοῦ ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ὑπόχρεοι καταβολῆς τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν. Ὅλα τὰ βασικὰ στοιχεῖα τῆς προσθέτου προαιρετικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ποὺ ἀναμένει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἴδῃ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἤτοι ποσὰ εἰσφορῶν, ποσὰ παροχῶν κλπ., ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσεται διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, νὰ τὰ ρυθμίσῃ διὰ Β.Δ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπαλλοτριώνει τὰ δικαιώματά της νὰ καθορίζῃ τοὺς βασικοὺς θεσμοὺς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Καὶ ναὶ μὲν ἡ παράγραφος 1 ἀναφέρει, ὅτι διὰ συμβάσεως συναπτομένης μεταξὺ ΙΚΑ καὶ ἐργοδότου, δύναται νὰ ἀναλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ τελευταίου ἡ ὑποχρέωσις καταβολῆς εἰσφορῶν προσθέτου ἀσφαλίσεως διὰ τοὺς παρ’ αὐτῷ ἀπασχολουμένους ἠσφαλισμένους, ἀλλὰ ἡ σύμβασις αὕτη εἶναι προαιρετικὴ καὶ οὐχὶ ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς ἐργοδότας. Ἐπίσης, προκειμένου περὶ τοῦ Δημοσίου, τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ τῶν Ὀργανισμῶν Κοινῆς Ὠφελείας, ἡ τοιαύτη ὑποχρέωσις δὲν δύναται νὰ ἀναλαμβάνεται ἄνευ εἰδικῆς διατάξεως νόμου. Ἀλλά, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἐργοδόται; Θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ὑπογράψουν σύμβασιν διὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς μέρους τῆς εἰσφορᾶς, διὰ νὰ ὑπάρξῃ πρόσθετος ἀσφάλισις; Ἄρα, οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ μεταβάλουν τὸ ἰσχῦον ἀσφαλιστικὸν καθεστώς, θὰ πληρώσουν ἐξ ἰδίων καὶ τὰ ἀσφάλιστρα. Αὐτὸ λέγει τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ καθιερώνει ἰδιωτικὴν ἀσφάλισιν μὲ καταβολὴν τῶν εἰσφορῶν ὑπὸ μόνων τῶν ἠσφαλισμένων. Καὶ ναὶ μὲν ἀποτελεῖ μίαν παροχὴν εὐκαιρίας εἰς τὸ ΙΚΑ νὰ εἰσπράξῃ προσθέτους εἰσφοράς, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν παροχῶν τῶν ἠσφαλισμένων, δηλαδὴ εἶναι πλέον εὐέλικτον εἰς τὴν ἀπόκτησιν εἰσφορῶν καὶ εἰς τὸν τρόπον τῆς χορηγήσεως τῶν παροχῶν πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅμως αὐτῆς, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν προσφέρεται εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους οὐδεμία πρόσθετος παροχή, εἴτε ὑπὸ τοῦ Κράτους, εἴτε ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ, εἴτε ὑπὸ ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστόν, χειμάζονται. Ἁπλούστατα, δημιουργεῖται μία μεγαλυτέρα εὐελιξία εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ εἰς τὸ ΙΚΑ, διὰ νὰ καθορίσῃ ἀναλόγως τὰς προσθέτους εἰσφορὰς καὶ τὰς προσθέτους παροχὰς καὶ κυρίως τὸν χρόνον τῆς λήψεως τῶν παροχῶν καὶ τῶν συντάξεων. Βεβαίως, εἶναι ὠφέλιμος ὁ θεσμὸς, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ δύνανται, ἐπὶ καταβολῇ εἰδικῶν εἰσφορῶν, νὰ λάβουν σύνταξιν πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ χρόνου ἐργασίας, τοῦ ὁριζομένου ὑπὸ τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας, εἴτε πρὸ τῆς συμπληρώσεως ἡλικίας 65 ἐτῶν. Ἴσως, τὴν βιομηχανίαν ἢ τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς παραγωγῆς μας, νὰ τοὺς ὠφελήσῃ, διότι θὰ ἐπιτύχουν τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, χωρὶς οἱ ἐργοδόται νὰ καταβάλουν προσθέτους εἰσφορὰς. Ἀλλά, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων. Διότι οἱ μὲν ἰδιῶται ἐργοδόται θὰ πρέπει νὰ συνάψουν εἰδικὴν σύμβασιν μὲ τὸ ΙΚΑ, διὰ νὰ ἀποδεχθοῦν ὑποχρέωσιν καταβολῆς εἰσφορᾶς, τὸ δὲ Δημόσιον καὶ οἱ ἄλλοι ὀργανισμοί, θὰ πρέπει δι’ εἰδικοῦ νόμου νὰ ὑποχρεωθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Ἐνῷ, λοιπόν, ἐξαγγέλλει εὐνοϊκοὺς ὅρους διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους τὸ νομοσχέδιον, ἐν τούτοις, παρέχει ἁπλῶς καὶ μόνον μίαν εὐελιξίαν εἰς τὴν δυνατότητα, ὅπως δι’ ἰδικῶν των δαπανῶν βελτιώσουν τὴν θέσιν των. Αἱ ἄλλαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἀντιμετωπίζουν ἄλλας περιπτώσεις, κατὰ τρόπον πληρέστερον καὶ ὠφελιμώτερον διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους. Δὲν θὰ ἐνδιατρίψω περισσότερον εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι ἡ πάροδος τοῦ χρόνου ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν ἀσφαλιστικῶν διατάξεων, εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῇ νέα προβλήματα ποὺ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, νὰ τὰ ἐπιλύσῃ. Δι’ αὐτό, ἐπαινῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἐμελέτησε τόσας περιπτώσεις καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα. Ἐκεῖ ποὺ θὰ ἐνδιατρίψω περισσότερον εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ ὁποίου αἱ παρ. 3, 4 καὶ 5 ἀποσκοποῦν νὰ ὑπαγάγουν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τοὺς γουνεργάτας Καστορίας καὶ Σιατίστης. Εἶναι πράγματι, ἀξιέπαινος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι ἠθέλησε νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοὺς ἐργάτας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ καθιστοῦν δυνατὴν τὴν ἐξαγωγὴν Ἑλληνικῶν γουναρικῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐκ τῆς ὁποίας εἰσάγεται κατ’ ἔτος συνάλλαγμα ἄνω τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολαρίων ἐκ τῶν δύο πόλεων, Καστοριᾶς καὶ Σιατίστης. Εἶναι αἴτημα, τὸ ὁποῖον πολλάκις ἐγὼ διὰ τροπολογιῶν μου ἐπεδίωξα νὰ ψηφισθῇ καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως ΕΡΕ ὅταν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶχεν εἰσαγάγει ἕνα μεγάλο νομοσχέδιον εἰς τὸ ἄρθρον 29, τοῦ ὁποίου εἶχε περιλάβει παρομοίαν διάταξιν καὶ μεταγενεστέρως εἰς ἄλλο νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐπὶ Κυβερνήσεως μεταβατικῆς τοῦ κ. Πιπινέλη καὶ τότε εἰσήγαγον μίαν τροπολογίαν, διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν γουνεργατῶν. Διότι, δὲν ἐπιτρέπεται ὑπερμεσοῦντος τοῦ 20οῦ αἰῶνος μία κατηγορία φιλοπόνων ἐργατῶν νὰ μὴν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἕνα οἱονδήποτε ἀσφαλιστικὸν ταμεῖον. Ἐκεῖ ὅπου θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸν καὶ εἶχον διαφωνήσει καὶ μὲ τὸν τότε Ὑπουργὸν τὸν κ. Χρυσανθόπουλον, εἶναι, ὅτι δὲν λαμβάνει ἐπαρκῆ μέτρα διὰ τὴν διατήρησιν τῆς συναγωνιστικότητος καὶ τῆς ἐξαγωγιμότητος τῆς βιοτεχνίας τῶν γουναρικῶν καὶ διὰ τὴν συνέχισιν τῆς προόδου καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιοτεχνίας αὐτῆς. Ἀντιγράφει ἁπλῶς τὸν κ. Χρυσανθόπουλον ἐνῷ θὰ ἔπρεπε τὴν πεῖραν, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ 1962 μέχρι σήμερον εἶχεν ἀποκτηθῆ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τοῦ ὑπεβλήθησαν ἐπανειλημμένα ὑπομνήματα ἐκ μέρους καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν τῆς βιοτεχνίας αὐτῆς. Ἐπανειλημμένως ἐπεκαλέσθην τὴν ἐπιμέλειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅπως μελετήσῃ καλύτερον τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔμειναν σύμφωνοι καὶ ὁ ἐργοδοτικὸς παράγων τῆς βιοτεχνίας τῶν γουναρικῶν καὶ ὁ ἐργατικὸς παράγων. Αὐτὸς δὲ ἀφορᾷ εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἐξαγωγιμότητος τῶν γουναρικῶν. Ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2681)1954 ἡ Κυβέρνησις τότε ἠθέλησε νὰ προωθήσῃ τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ δὲν υἱοθετήσῃ τὸ σύνθημα ἐξαγωγαὶ ἢ θάνατος, ἡ οἰκονομία μας δὲν πρόκειται νὰ προαχθῇ κύριοι. Ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁμιλοῦμεν περὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τὴν συνδυάζομεν μὲ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ μὲ τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ πράγματι βαλτώνομεν, θάπτομεν πάρα κάτω τὴν οἰκονομίαν μας, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀναπτυχθῇ. Διότι, τί κάμομεν; Ὑπὸ μορφὴν δῆθεν ἀσκήσεως πολιτικῆς δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος αὐξάνομεν τὰ χρηματικὰ εἰσοδήματα τῶν ἤδη ἐργαζομένων εἰς διαφόρους κατηγορίας εἴτε τοῦ δημοσίου βίου, εἴτε τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας, αὐξάνομεν τὴν ἐνεργὸν ζήτησιν ὑπὲρ τὰ ὅρια τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς μας καὶ διοχετεύεται ὅλη αὐτὴ ἡ ηὐξημένη ζήτησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὴν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐκηρύχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου ἡ ἀρχή, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν χρηματικῶν εἰσοδημάτων δὲν εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς μας καὶ πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, μολονότι σέβομαι ἀμφοτέρους τοὺς κυρίους αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν μόρφωσίν των καὶ διὰ τὴν εὐθυκρισίαν των καὶ διὰ τὴν καλὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς των, νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι κάμουν ἕνα βασικὸν λάθος. Αὐταὶ αἱ ἀρχαί, τὰς ὁποίας πρεσβεύουν καὶ διακηρύσσουν, εἶναι ἀληθεῖς μόνον διὰ τὰς οἰκονομίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπιτύχει τὴν πλήρη ἀπασχόλησιν τοῦ ἐργατικοῦ των δυναμικοῦ. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν π.χ. εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πλήρη ἀπασχόλησιν καὶ εὑρίσκονται, ἐὰν εὑρίσκωνται, εἰς μίαν κατάστασιν οἰκονομικῆς ὑφέσεως, RECESSION, ἐκεῖ πᾶσα διανομὴ χρηματικῶν εἰσοδημάτων ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, διότι ἐπαναφέρει τὴν δραστηριοποίησιν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς. Ὅταν ὅμως ἡμεῖς ἔχωμεν ἀνεργὲς ἐργατικὸν δυναμικὸν ἄνω τῶν 500.000 καὶ ὅταν ἐξαναγκάζωμεν τὸν κόσμον δι’ ἕνα τεμάχιον ἄρτου καὶ διὰ ἡμερομίσθιον 50 δρχ. νὰ φύγῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἐσφαλμένη. Θὰ προσπαθήσωμεν πάντοτε νὰ αὐξήσωμεν τὸν ὄγκον τῶν ἐπενδύσεων. Ἀπασχόλησις μὲ ἐπενδύσεις εἶναι ἀλληλένδετα, ἀνάπτυξις οἰκονομικὴ χωρὶς ἐπενδύσεις δὲν γίνεται. Λοιπὸν θὰ κάμωμεν περισυλλογὴν ὅλων τῶν ὑποχρεωτικῶν διὰ τῆς φορολογίας καὶ τῶν ἐθελουσίων διὰ τῆς ἰδιωτικῆς ἀποταμιεύσεως καὶ ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρωμεν εἴτε διὰ τῆς εἰσροῆς ξένου συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν, εἴτε διὰ δανείων κλπ., διὰ νὰ αὐξήσωμεν κατὰ καταπληκτικὴν τακτικὴν καὶ κλίμακα τὰς παραγωγικάς μας ἐπενδύσεις. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ καὶ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἡ βελτίωσις τῶν συνθηκῶν ὅλων τῶν ἐργαζομένων τῆς Ἑλλάδος. Ἀνέφερα αὐτὰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς διὰ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς. Ἡ Καστορία, χάρις εἰς ἰδικάς μου πρωτοβουλίας, διὰ τὰς ὁποίας αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις ἐψήφισαν καὶ νόμους καὶ ὑπουργικὰς ἀποφάσεις καὶ ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, κατώρθωσε νὰ ἀναπτύξῃ ἕνα παραγωγικὸν καὶ ἐξαγωγικὸν κλάδον, ἐκ τοῦ ὁποίου εἰσέρρεον 500.000 δολλάρια κατ’ ἔτος καὶ ἀπησχολοῦντο 200 ἕως 300 μόνον γουνεργάται, εἰς τὴν Καστορίαν σήμερον αἱ ἐξαγωγαὶ προϊόντων ἔφθασαν εἰς ἀξίαν 10 καὶ 11 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἀπασχολοῦνται ἄνω τῶν 5.000 γουνεργατῶν καὶ βιοτεχνῶν. Καὶ τοῦτο, διότι μέχρι σήμερον αἱ ἐπιβαρύνσεις μας ἦσαν μικραὶ καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς μας, ἐν σχέσει πρὸς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν αὐτῶν ἐμπορευμάτων εἰς τὴν Γερμανίαν, τὴν Γαλλίαν, τὰς ΗΠΑ ἔχει μεγάλην ἀπόστασιν. Τὴν ἀπόστασιν αὐτὴν ὀφείλομεν νὰ τὴν διατηρήσωμεν καὶ διὰ νὰ τὴν διατηρήσωμεν πρέπει νὰ μὴ ἐπιβάλωμεν περιττὰς ἐπιβαρύνσεις. Εἶναι ἕνας κλάδος παραγωγικὸς καὶ κατὰ 100% ἢ ἐὰν θέλετε, δι’ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν, κατὰ 98% εἶναι καὶ ἕνας κλάδος ἐξαγωγικός. Ἐπανειλημμένως ἐπεκοινώνησα προσωπικῶς μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν μοῦ εἶναι ἀρκετὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2681 τοῦ 1954, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ἐπὶ πλέον τῆς ἐργατικῆς, καταβληθέντος ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου ποσοῦ, εἰσφορᾶς. Δὲν εἶναι ἀρκετή, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ ἡ διάταξις αὕτη. Ἔχει τόσον μακρὰν καὶ ἐπίπονον διαδικασίαν ἐπιστροφῆς τῶν ἐπὶ πλέον καταβληθέντων, ὥστε δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ, διότι δὲν εἶναι ἐφαρμόσιμος. Τὸ παρεχόμενον δικαίωμα τῆς μειώσεως τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐργασίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, καθ’ ὃν τρόπον ὡρίζετο ὑπὸ τῆς διατάξεως ταύτης ἦτο ἀδύνατον νὰ τύχῃ πρακτικῆς ἐφαρμογῆς λόγῳ τῆς μακρᾶς καὶ δαπανηρᾶς διαδικασίας καὶ λόγῳ τῆς προβολῆς τεχνικῶν ἐμποδίων ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ΙΚΑ. Οἱ περισσότεροι τῶν ἐργοδοτῶν παραιτοῦνται τῶν εὐεργετημάτων τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἂν ἐπιθυμοῦμεν νὰ βγοῦμεν ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν τέλμα, εἰς τὸ ὁποῖον πνιγόμεθα, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἕνα πρέπει νὰ υἱοθετήσωμεν, τὸ σύνθημα: «Ἐξαγωγαὶ ἢ θάνατος». Εἶναι ἀστεῖον νὰ νομίζωμεν, ὅτι θὰ πωλήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πορτοκάλλι καὶ θὰ καταστῶμεν πλούσιοι. Εἶναι ἀστεῖον, διότι αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων εἶναι περιωρισμέναι. Ἀνέρχονται εἰς 200–250 χιλ. δολλ., ἐνῷ αἱ εἰσαγωγαί μας πλησιάζουν τὸ ἓν δισεκατομμύριον δολλαρίων κατ’ ἔτος. Μόνον μὲ τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν προϊόντων θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἰσοσκελίσωμεν τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν. Τὸ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα καὶ ὁ τουρισμὸς δὲν εἶναι ἀρκετά, τὸ δὲ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα ἀποτελεῖ τὸν πλέον ὀλέθριον πόρον πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Ὀφείλομεν νὰ ἀπαλλάξωμεν πάσης φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τὰς ἐξαγωγὰς καὶ πάσης ἄλλης ὑπὲρ τρίτων ἐπιβαρύνσεως. Ἄλλαι χῶραι, ὡς ἡ Δυτ. Γερμανία καὶ ἡ Ἰταλία ἔχουν καταργήσει πᾶσαν φορολογικὴν ἢ κοινωνικῆς εἰσφορᾶς ἐπιβάρυνσιν διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα των καὶ πληρώνουν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ἔλλειμμα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου βλέπομεν τὴν Ἰταλίαν κυριαρχοῦσαν εἰς ἐξαγώγιμα προϊόντα εἰς τὸν συναγωνιστικὸν μὲ ἡμᾶς χῶρον. Ὀφείλομεν νὰ μιμηθῶμεν τὰς χώρας ταύτας καὶ νὰ αὐξήσωμεν τὰ κίνητρα τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἐλαφρύνοντες τὸ παραγωγικὸν καὶ τὸ ἐμπορικὸν κόστος τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Τὰ κίνητρα εἶναι ἔμμεσοι ἐπιδοτήσεις καὶ πρέπει νὰ τὰ χρησιμοποιήσωμεν εἰς μεγάλην κλίμακα, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας. Οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις ἄνευ ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν προϊόντων, εἶναι πρᾶγμα ἀδύνατον. Ἐξαγωγαὶ ἄνευ κινήτρων καὶ ἐπιδοτήσεων εἶναι πρᾶγμα ἀδιανόητον. Δὲν ὑπάρχουν βιομηχανίαι συναγωνιστικαὶ εἰς τὰς προηγμένας χώρας καὶ μὴ συναγωνιστικαὶ εἰς τὰς ὑπὸ ἀνάπτυξιν τοιαύτας. Ὅλαι αἱ βιομηχανίαι ἐπιδοτοῦνται διὰ κινήτρων θετικῶς καὶ ἀρνητικῶς, δηλ. διὰ παροχῶν καὶ δι’ ἀπαλλαγῶν ἀπὸ ἐπιβαρύνσεις φορολογικὰς καὶ εἰσφορὰς κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἐδῶ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀκριβῶς μάχεται κατὰ τῶν ἐξαγωγῶν τῆς Ἑλλάδος κατὰ τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γουναρικῶν τῆς Καστοριᾶς. Ἀπορῶ διὰ τὴν στάσιν του.

§92Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἄρθρον αὐτὸ προβλέπει τὴν ἐπιστροφὴν τῶν εἰσφορῶν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡμεῖς μαχόμεθα κατὰ τῶν ἐξαγωγῶν. Ἡμεῖς διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὰς ἐξαγωγὰς ἐπιτρέπομεν τὴν ἐπιστροφὴν τῶν εἰσφορῶν.

§93Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Θὰ σᾶς διαβάσω μίαν μελέτην τοῦ Παύλου Κυριαζῆ εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον διὰ νὰ ἴδετε ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2681)1954 εἶναι ἀνεφάρμοστος.

§94Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν γνωρίζω τὶ γράφει εἰς τὴν μελέτην του ὁ κ. Κυριαζῆς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω καὶ τὸ ὁποῖον θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι ὅτι πάντοτε ὑπογράφονται τὰ σχετικὰ διαγράμματα περὶ ἐπιστροφῆς τῶν εἰσφορῶν.

§95Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι τόσον μελετημένος ἄνθρωπος καὶ τόσον σοβαρὸς ὁ κ. Παῦλος Κυριαζῆς, ὥστε τὰς γνώμας του θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν. Ἰδοὺ τὶ λέγει εἰς τὴν μελέτην του αὐτὴν ὁ Παῦλος Κυριαζῆς. (Ἀναγινώσκει). Βλέπετε, ὅτι οἱ ἐργοδόται ἀναγκάζονται νὰ παραιτηθοῦν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ

Ν. 2681)1954.

Λέγει δηλαδή, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐπαρκεῖ κίνητρα διὰ τὰς ἐξαγωγάς μας.

§96Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Γυιόκα, πέραν τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία εἶναι εἰδικὴ καὶ ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ καὶ εἰς τὴν Καστορίαν. Ἡ Κυβέρνησις λίαν συντόμως θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιλύονται ὅλα τὰ θέματα τῶν ἐξαγωγῶν.

§97Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἀναφέρει ὁ Παῦλος Κυριαζῆς εἰς τὴν μελέτην του, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ ἐπαρκῆ κίνητρα, ὥστε νὰ προωθηθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Καὶ οὔτε αἱ εἰσφοραὶ εἶναι δυνατὸν καθ’ ὃν τρόπον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐπανεισπραχθοῦν ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων. Ὡς πρὸς τὴν περίπτωσιν τῶν γουναρικῶν, θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ἑξῆς γεγονός, ὅτι πολλοὶ εἶναι οἱ παραγωγοὶ γουναρικῶν καὶ ἄλλοι οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν ἐμπορευμάτων τούτων. Οἱ παραγωγοὶ πληρώνουν τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργαζομένων ἐργατῶν. Εἶναι δίκαιον νὰ τὴν πάρουν οἱ ἐξαγωγεῖς; Συνεπῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρετε ἀπὸ ποίους ἠγόρασαν τὰ γουναρικά, διὰ νὰ πάρουν πάλιν τὰς εἰσφοράς των οἱ καταβαλόντες. Πρέπει συνεπῶς νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου, καθ’ ἣν ἐξ ὑπαρχῆς οἱ παραγωγοὶ γουναρικῶν Καστορίας καὶ Σιατίστης θὰ καταβάλλουν μειωμένην εἰσφορὰν καὶ δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι ν’ ἀναζητήσουν τὴν ἐπὶ πλέον τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς διαφοράν. Ἤλπιζα, ὅτι θὰ ἐστρέφεσθο, κ. Ὑπουργέ, εὐνοϊκῶς ὑπὲρ τῆς τροπολογίας μου, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἀνέπτυξα. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2861, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ δύνανται νὰ μειώσουν τὴν ἐργοδοτικὴν εἰσφορὰν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἐργατικῆς τοιαύτης, εἶναι ἐπαναλαμβάνω ἀνεφάρμοστος εἰς τὴν πρᾶξιν. Διότι, χρειάζεται μία διαδικασία, ἡ ὁποία ἐξαναγκάζει τοὺς ἐργοδότας νὰ μὴ κάμουν χρῆσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Προτιμοῦν νὰ μὴ κάμουν ἐξαγωγάς, παρὰ νὰ παιδεύωνται ἐπὶ 2 καὶ 3 μῆνας. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι αὐτὴ ἡ μείωσις τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν δαπανηρὰν διαδικασίαν. Εἶναι σύμφωνοι, ἐν προκειμένῳ καὶ οἱ ἐργοδόται καὶ οἱ ἐργάται, ἀλλὰ δὲν θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἄρα, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε ὄχι, μάχεται ἐναντίον τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιοτεχνίας αὐτῆς καὶ μάχεται ἐναντίον τῶν ἐξαγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 2861 μὲ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν προβλέπει, θὰ ἀδικήσωμεν περισσότερον τοὺς παραγωγοὺς καὶ θὰ ἐπιδοτήσωμεν τοὺς ἐξαγωγεῖς. Οἱ ἐξαγωγεῖς σπανίως εἶναι καὶ παραγωγοί. Οἱ παραγωγοὶ πληρώνουν αὐτὰς τὰς εἰσφοράς. Οἱ ἐξαγωγεῖς εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ξένοι. Εἶναι ἕνας Ἑβραῖος, ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἀπὸ τὴν Φραγκφούρτην καθὼς ἐπίσης καὶ ἕνας ἄλλος ἀπὸ τὸ Παρίσι κλπ. Ποῦ θὰ τοὺς εὕρωμεν αὐτούς;

§98Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, ποὺ ἔθιξεν ὁ συνάδελφος εἶναι σοβαρώτατον καὶ γενικόν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγὰς παντὸς βιομηχανικοῦ ἀντικειμένου καὶ γενικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν γουναρικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν πολλὰ διατάγματα περὶ ἐπιστροφῆς τῶν εἰσφορῶν. Δηλαδὴ ἐξομοιώσεως τῆς ἐργοδοτικῆς πρὸς τὴν ἐργατικὴν εἰσφοράν. Ἀλλὰ ὑπῆρξε πάντοτε ἡ ἀντίδρασις τοῦ ΙΚΑ, ὅτι μειοῦνται οὕτω τὰ ἀσφάλιστρα τοῦ κεφαλαίου, διότι εἶναι μικροτέρα ἡ εἰσφορά. Συνεπῶς, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἀντίδρασις τοῦ ΙΚΑ, θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ θὰ προέτεινα ὡς λύσιν τὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε πραγματικὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, ἐὰν θέλετε νὰ ὑπάρχουν κίνητρα, θὰ πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ΙΚΑ νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ἀπώλειαν τοῦ κεφαλαίου ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ γουναρικά, ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι εὔστοχος. Ἐὰν θέλετε νὰ φθάσετε εἰς τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς προέτεινεν ὁ κ. συνάδελφος, τοὐλάχιστον νὰ ἀποφύγετε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου 2861. Διότι, ὁ παραγωγὸς δὲν εἶναι καὶ ἐξαγωγεύς. Διὰ νὰ προωθήσωμεν μίαν λαμπρὰν βιομηχανίαν, ὅπως ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος τῆς Καστορίας, θὰ πρέπει νὰ προβλέψετε δι’ εἰδικῆς διατάξεως ἐπιστροφὴν τῶν εἰσφορῶν καὶ ἐξομοίωσιν τούτων πρὸς τὰς ἐργατικάς.

§99Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον δι’ ὅσα εἶπε, διότι αἱ γνῶμαι του εἶναι σύμφωνοι καὶ μὲ τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις. Ἡ τροπολογία μου περιέχει καὶ μίαν ἄλλη διάταξιν. Συμβαίνει δηλαδὴ εἰς τὰς γουνοποιΐας νὰ γίνεται ἀλλαγὴ τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων καὶ συνεπῶς ἀπόλυσις προσωπικοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν γίνῃ τοιαύτη ἐνέργεια, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐπιβάρυνσις, νὰ γίνεται ἡ καταγγελία, ἀλλὰ ἡ ἀποζημίωσις νὰ καταβάλλεται εἰς τοὺς ἐργάτας, διὰ νὰ μὴ χάνουν καὶ νὰ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας. Αὐτὰ εἶχον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ἐπικαλούμενος τὴν συναντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ νὰ δεχθῇ τὴν ρύθμισιν, τὴν ὁποίαν προέτεινα ἐὰν θέλῃ νὰ βοηθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ εἰδικώτερον τὰς ἐξαγωγὰς γουναρικῶν, αἱ ὁποῖαι σήμερον εἰσφέρουν 10 ἑκατ. ἐτησίως συνάλλαγμα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ τὸ συνάλλαγμα τοῦτο εἰς 30 ἑκατομμύρια, ἐὰν βοηθήσωμεν τὴν βιομηχανίαν αὐτήν.

§100Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγάς, ἔλεγα προηγουμένως, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Γυιόκαν, ὅτι τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ἐνέκρινε τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, περὶ ἱδρύσεως Ὀργανισμοῦ Ἐξαγωγῶν. Εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτό, περιλαμβάνεται ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα τοῦ κ. Γυιόκα, τὰ ὁποῖα διετύπωσε καὶ πρὸς τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ καὶ πρὸς τὰς Κυβερνήσεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν καὶ ὁ κ. Ράλλης. Ὅ,τι ἐπιστρέφονται εἰς τὸν ἐργοδότην, θὰ τὸ καταβάλῃ βάσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός, θὰ ἀναπληροῦται καὶ ἑπομένως, θὰ καλύπτεται τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ἑπομένως ἐφ’ ἑξῆς δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν, θὰ τὴν εἴδομεν ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον τὸ εἰδικόν, διὰ τὴν ὁποίαν διατύπωσιν εἶχον τὴν πίεσιν τοῦ κ. Γυιόκα, ὅπως καὶ τῶν συναδέλφων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Θὰ τὴν ἐξετάσωμεν εἰς τὸ εἰδικὸν ἄρθρον, ἀλλά, πάντως, νομίζω, ὅτι πλέον ἱκανοποιοῦνται βάσει τοῦ νομοσχεδίου.

§101Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολύ, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ παραγωγοὶ καὶ ἄλλοι εἶναι οἱ ἐξαγωγεῖς. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ βροῦμε μίαν ἄλλην διατύπωσιν.

§102Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τοὺς τελευταίους χρόνους συνετελέσθη μία οὐσιώδης πρόοδος εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἐν Ἑλλάδι. Ἡ δημιουργία τοῦ ΙΚΑ, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, ἡ περίθαλψις τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ. ἀποτελοῦν βήματα προόδου. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ μίαν πρόοδον. Τὸ ἂν διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου λύωνται ὅλα τὰ ἀσφαλιστικὰ προβλήματα, νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ, ὅτι δὲν ἐπιλύονται. Ὑπάρχουν μεγάλα καὶ σπουδαῖα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῆς χώρας μας. Ἐλπίζω, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιλύωνται ἐκκρεμοῦντα προβλήματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διότι νομίζω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἱκανοποιεῖ ὡρισμένας ἀνάγκας τῶν ἐργαζομένων, ἀφήνει, ὅμως, ἄλυτα πολλὰ καὶ διάφορα ἄλλα προβλήματα. Εἶναι φυσικόν, ὡς ἔργον ἀνθρώπινον, νὰ εἶναι ἀτελές, καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ δώσῃ λύσεις εἰς τὰ προβλήματα ὅλων τῶν τάξεων, ὑπὸ τὸ πρῖσμα μάλιστα οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων. Πράγματι δέ, σὲ κάθε Κράτος, σὲ κάθε κοινωνία ὑπάρχουν προβλήματα. Καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἑκάστης χώρας ἔγκειται νὰ εὕρῃ τὴν χρυσῆν τομὴν καὶ νὰ φέρῃ πρὸς ἐπιψήφισιν εἰς τὸ Κοινοβούλιον τὰ σχετικὰ νομοσχέδια. Εὑρίσκω ὀρθοτάτην τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἀλευρᾶ, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἠλεκτρικῶν Ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν πρὸ τῆς ἐξαγορᾶς των καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ προσθέσω δύο λέξεις διὰ τὸ ἑξῆς θέμα. Ὑπάρχει μία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀφεώρα τοὺς Ἕλληνας ἐξ Αἰγύπτου. Δὲν ξεύρω ἂν ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἐκυρώθη ἢ ὄχι. Δι’ αὐτῆς, τοὺς ἐδίδετο τὸ δικαίωμα ἀσφαλίσεως καὶ ἐξαγορᾶς προϋπηρεσίας. Ἐπειδὴ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ζῶμεν τὴν ἀγωνίαν τῆς ἐκριζώσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐκ Τουρκίας, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τί περισσότερα μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν τόσον διὰ τοὺς ἐκ Κωνσταντινουπόλεως Ἕλληνας, ὅσον καὶ διὰ τοὺς ἐξ Αἰγύπτου.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§104Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶμαι σύντομος καὶ θὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις ἠσφαλισμένων εἰς πλείονας τοῦ ἑνὸς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ Νόμος 4202)61 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται τὸ ποσόν, τῆς ἀπονεμητέας συντάξεως καὶ ὁ τρόπος καταβολῆς ταύτης. Βάσει τοῦ Νόμου τούτου, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 74173)12.9.64 ἐγκύκλιον, διὰ τῆς ὁποίας διευκρινίζεται ὁ τρόπος πληρωμῆς τῆς συντάξεως τῶν συνταξιούχων τῶν ἠσφαλισμένων εἰς πλείονας τοῦ ἑνὸς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς χεῖρας μου. Ἡ ἐγκύκλιος αὐτή, λέγει, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν.Δ. 4202)61. «Ἅπας ὁ διανυθεὶς διαδοχικῶς χρόνος ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ὡς ἄνω ὀργανισμούς, συνυπολογίζεται ἑνιαίως ὡς χρόνος πραγματικῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ τελευταίῳ ὀργανισμῷ τόσον διὰ τὴν θεμελίωσιν δικαιώματος εἰς τὴν σύνταξιν, ὅσον καὶ διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως», κατὰ δὲ τὰς τοιαύτας τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 «ὁ ἀπονέμων τὴν σύνταξιν ὀργανισμὸς ὑπολογίζει τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως συμφώνως πρὸς τὴν διέπουσαν τοῦτον νομοθεσίαν», ὡς ἐὰν ἅπας ὁ χρόνος ἀσφαλίσεως εἶχε διανυθῆ παρ’ αὐτῷ καὶ καταβάλλει εἰς τὸν δικαιοῦχον ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως ὑπὸ τοὺς περιορισμούς, πάντως, τῆς παρ. 3 τοῦ παρόντος ἄρθρου». Ἐν συνεχείᾳ, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρ. 2 «ὁ αὐτὸς ὀργανισμὸς κατανέμει τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως μεταξὺ τῶν ὀργανισμῶν εἰς οὓς διαδοχικῶς ὑπήχθη ὁ ἠσφαλισμένος καὶ χρεώνει τούτους διὰ τῶν ἀντιστοίχων ποσῶν», κατὰ δὲ τὴν παραγρ. 3 «τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως, δι’ οὗ βαρύνεται ἕκαστος τῶν φορέων ἀσφαλίσεως, ἐν οἷς καὶ ὁ ἀπονέμων τὴν σύνταξιν φορεύς, εἰς οὓς διαδοχικῶς ὑπήχθη ὁ συνταξιοῦχος, εἶναι ἀνάλογον τοῦ παρ’ ἑκάστῳ τούτων διανυθέντος χρόνου ἀσφαλίσεως». Εἶναι πολὺ ὀρθὸς ὁ νόμος καὶ ἡ ἐγκύκλιος. Κατὰ περίεργον, ὅμως, τρόπον, ὁ νόμος ἐκηρύχθη εἰς ἄγνοιαν καὶ ἡ ἐγκύκλιός σας ἐτέθη εἰς τὸν ψυκτικὸν θάλαμον. Πολλοὶ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον καὶ δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἐγκύκλιόν σας. Τὸ ΙΚΑ, προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ δὲν γνωρίζω, τί σκοπεῖ ἡ προσφυγὴ καὶ τί ἐπιδιώκει. Καὶ οὕτω, ὁ νόμος καὶ ἡ ἐγκύκλιος, ἠτόνισαν. Οἱ ἠσφαλισμένοι παραπονοῦνται καὶ δικαίως. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν σαφῆ, συγκεκριμένην καὶ κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν καὶ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ τῶν ἐγκυκλίων διαταγῶν του.

§105Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔχω διατυπώσει σχετικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ θέμα καὶ τὴν ὁποίαν, ἐν συνεχείᾳ, θὰ σᾶς ἀναγνώσω.

§106Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν κατανόησιν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας, ἔχει τὸν λόγον.

§108Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀποκατάστασις ἱστορικῆς ἀληθείας περὶ τὸ θέμα τοῦ ΙΚΑ. Πολλοὶ ἀγνοοῦμεν πότε καὶ πὼς συνεστήθη τὸ ΙΚΑ. Πολλοὶ βλασφημοῦμεν κατὰ τῆς Δημοκρατίας καὶ ἄλλοι ἀποδίδομεν τὴν ἵδρυσιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν 4ην Αὐγούστου. Εἰς τὴν σύγχυσιν αὐτὴν δύναται μάλιστα, νὰ ὁδηγήσῃ ἡ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου φράσις, ὅτι ὁ νόμος περὶ ΙΚΑ, τοῦ 1934, εἶναι ἱδρυτικός. Ἐν προκειμένῳ τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι αἱ Κοινωνικαὶ Ἀσφαλίσεις, ἐν σπέρματι, εὑρίσκονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος», τοῦ ἀειμνήστου Α. Μιχαλακοπούλου λέγοντος ἐν ταύτῃ, ὅτι οἱ ἐν ἀσφαλίσει διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐργαζόμενοι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἱκανοποιῶνται, λόγῳ ἀφερεγγυότητος τοῦ ὑποχρέου ἐργοδότου. Καὶ ὅτι κάλυψις τούτου δύναται νὰ γίνῃ μόνον δι’ Ἐθνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Περαιτέρω τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐν ἔτει 1932, μετὰ πολύμηνον προεργασίαν καὶ μετάκλησιν εἰς Ἑλλάδα τοῦ Γερμανοῦ ἀναλογιστοῦ ΜΠΙΡΜΠΑΟΥ, κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1932, διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Π. Βουρλούμη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», οὗτινος ἡ ἐπιψήφισις ἐγένετο Ὑπουργοῦ ὄντος τοῦ κ. Σταύρου Κωστοπούλου. Εἶδεν οὕτω τὸ φῶς ὁ νόμος 5733 τοῦ ἔτους 1932. Μετὰ τὴν μικρὰν αὐτὴν ἱστορικὴν ἀναδρομήν, παρατηρῶ, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, συνέχεια καὶ προέκτασις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν μετὰ 30 ὅλα ἔτη καὶ θὰ χωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων βελτιούντων καὶ ἐπαυξανόντων τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ὅσοι ἰσχυρίσθησαν, ὅτι ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἀνεπαρκής, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν χαμηλὴν οἰκονομικὴν στάθμην τῆς χώρας, ἤτοι εἰς τὸ ἀνεπαρκὲς ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἐπὶ πάντων δὲ τούτων, ὅτι οὐδεμίαν εὐθύνην ὑπέχει ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Ἰδίᾳ ὁ συνάδελφος κ. Παπαδημητρίου, ἀνήκων εἰς τὴν Ἀριστεράν, δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ, ὅτι εἰς τὴν οἰκονομικὴν καθυστέρησιν τῆς χώρας ἔδρασαν πλεῖστοι ὅσοι λόγοι, διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ὁποίων, βεβαίως, δὲν ὑπῆρξεν ἀμέτοχος ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Ἀνεφέρθησαν οἱ ἀριθμοὶ περὶ τοῦ διατιθεμένου διὰ τὴν ἀσφάλισιν ποσοστοῦ ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἄλλος καθώρισε τοῦτο εἰς 6%, ἄλλος εἰς 10%, ἐν συγκρίσει μάλιστα μὲ χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δὴ τὸ Βέλγιον εἰς τὸ ὁποῖον διατίθεται ποσοστὸν 15%. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι διὰ τὴν χαμηλότητα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἡ Ε.Κ. οὐδεμίαν εὐθύνην φέρει, γίνεται παραγνώρισις τοῦ ὅτι ἡ Ἑλλὰς βρίσκεται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ φαλκιδεύῃ σοβαρὸν ποσοστὸν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δι’ ἐπενδύσεις.

§109Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ σχέσιν τὸ διατιθέμενον ποσὸν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, διότι ἡ χώρα μας ἔχει ἔλλειμμα εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν καὶ ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα πρέπει νὰ διατίθεται κατὰ μεγαλύτερον ποσοστὸν διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Καὶ εἴπατε ἐν συνεχείᾳ, ὅτι τὸ Βέλγιον δὲν ἔχει ἀνάγκην παραγωγικῶν ἐπενδύσεων, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαθέτει μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ ἡμᾶς ἀπὸ τὸ ἐθνικόν του εἰσόδημα διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὸ Βέλγιον διαθέτει περισσότερον ποσὸν ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας ἐθνικὸν εἰσόδημα διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Εἴπατε ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὅσα λέγονται, λέγονται διὰ κατανάλωσιν. Λυποῦμαι, ἀλλὰ ἄλλοι εἶναι οἱ καταναλωταὶ καὶ ἰδοὺ πῶς. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ διατιθέμενον ποσοστὸν ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἑκάστης χώρας διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν δὲν δύναται νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην καὶ ἀνέφερα ὡς παράδειγμα τὰς ΗΠΑ, χώραν οἰκονομικῶς πολὺ ἀνεπτυγμένη, ἡ ὁποία διαθέτει ὀλιγώτερον ποσοστὸν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἀπὸ τὰς Σκανδιναυϊκὰς Χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν ἰσχὺν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Διαθέτουν ὅμως περισσότερον ποσοστὸν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, διότι ἔχουν ἀποδώσει πρωτεύουσαν θέσιν εἰς τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἁπλοῦν νόημα τῶν λόγων μου καὶ ἐὰν τὸ προσέχατε θὰ συμφωνούσατε.

§110Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐλέγχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, διότι μετὰ 30 ἔτη, πρὸ ἔτους μόλις ἀνῆλθεν εἰς τὴν Ἀρχήν. Συνεπῶς, ὅσα ἐλέχθησαν περὶ χαμηλοῦ ποσοστοῦ ποὺ διατίθεται ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, δὲν ἀφοροῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶπον ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὁ κ. Παπαδημητρίου δὲν ἔπρεπε νὰ ἐλέγξῃ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ χαμηλὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα, διότι, ὡς εἶπον καὶ ὡς γνωρίζει ἡ ἀριστερά, εἰς ἣν ἀνήκει, εὐθύνεται διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν λόγων, οἵτινες ἠμπόδισαν νὰ χωρήσῃ ἡ χώρα εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξίν της.

§111Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ ηὐξημένον μεταπολεμικὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα διανέμεται κατ’ ἄνισον τρόπον. Τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἀποδεικνύουν ὅτι ἐκ τοῦ βιομηχανικοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ 41% διατίθεται διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ τὸ 59% τὸ καρποῦνται οἱ βιομήχανοι. Ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας διατίθεται τὸ 70% διὰ τοὺς ἐργάτας. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ὅτι ὁ Ἕλλην ἐργοδότης δὲν προσέχει τὸν ἐργάτην ἐνῷ οἱ ἐργοδόται τῶν ἄλλων χωρῶν προσέχουν πολὺ τοὺς ἐργάτας των. Πρέπει ἐπίσης νὰ γνωρίζετε ὅτι ξένα συγκροτήματα ἐκμεταλλεύονται τὸν ἐθνικόν μας πλοῦτον εἰς βάρος τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου.

§112Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα δὲν εἶναι τὶ εἶναι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἀλλὰ ἀπὸ τὶ ἀποτελεῖται. Τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα δὲν ἀποδίδουν τὸ πραγματικὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα, διότι περιλαμβάνουν καὶ τὸ εἰσόδημα ἐξ ὑπηρεσιῶν ὅπως εἶναι αἱ ἀμοιβαὶ παρασιτικῶν δηλ. μὴ παραγωγικῶν ἐπαγγελμάτων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν καλύπτεται ἐν πολλοῖς ἀπὸ τὰ μεταναστευτικὰ καὶ τὰ ναυτιλιακὰ ἐμβάσματα. Συνεπῶς, διὰ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐξήσεως ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πρέπει νὰ δημιουργηθῇ τοιαύτη παραγωγικότης εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν οὐσιαστικὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐτρομάξαμεν διὰ νὰ δώσωμεν τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις, διότι δημιουργεῖται δυσχέρεια ἀνταγωνιστικῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ ποὺ ἐλέχθη, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ διαθέτει μικρότερον ποσοστὸν ἀπὸ τὸ ἐθνικόν της εἰσόδημα διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἀπὸ τὰς Σκανδιναυϊκὰς Χώρας, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὴν Ἀμερικὴν κατὰ μεγαλύτερον ποσοστὸν καλύπτεται ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ἐπίσης ὡς πρὸς τὸ λεχθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. Παπαδημητρίου, ὅτι ἀπὸ τὸ παραγωγικὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 40% ἀπολαμβάνουν οἱ ἐργάται καὶ τὸ 60% οἱ βιομήχανοι, τὸν ἐρωτῶ νὰ μᾶς εἴπῃ ποῦ εὑρίσκει τόσον εἰσόδημα τῶν βιομηχάνων ὅταν εἶναι γνωστὴ ἡ σημασία καὶ τῆς βιοτεχνικῆς μας παραγωγῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐλέχθησαν πρέπει νὰ θεωρηθοῦν προπαγανδιστικὰ καὶ συγχαίρω τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφον, διότι ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν βάσιν των.

§113Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δι’ αὐτὸ ὑπεστήριξα καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφε, ὅτι διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, πρέπει νὰ αὐξήσωμεν πρῶτα τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα. Ἀλλὰ ἔχω νὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς, διευκρινίζων μίαν ἀπορίαν τοῦ κ. Γυιόκα. Ὁ κ. Γυιόκας εἶπε τί προτιμᾷ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ἀσφάλιστρον νὰ δοθῇ ἀπὸ μίαν ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Ὅμως δὲν ἐπρόσεξε τὸ ἑξῆς. Ὅτι ἐδῶ δὲν θὰ ὑπάρχουν ἔξοδα διοικήσεως. Διότι ὑπάρχει τὸ ΙΚΑ καὶ συνεπῶς ἔχει ὁ ἀσφαλιζόμενος ἕνα κέρδος. Δὲν ἔχει τὴν ἐπιβάρυνσιν τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ἀσφάλισιν. Δεύτερον δὲν ἀποσκοπεῖ μόνον εἰς τὸ νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ καὶ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἠσφαλισμένον εἰς ἕνα βαθμὸν νὰ ἀποκτήσῃ τὴν σύνταξιν τῆς κυρίας ἀσφαλίσεως, ἐκεῖ ὅπου δὲν συντρέχουν ὑπὲρ αὐτοῦ αἱ προϋποθέσεις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Καὶ ἐδῶ εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις, ἡ ὁποία λέγει: «Σκοπὸς τοῦ διὰ τοῦ παρόντος...... (ἀναγινώσκει)................». Βλέπετε λοιπόν, ὅτι εἰς ἀπόρους ἠσφαλισμένους, εἰς τοὺς ὁποίους λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ σύνταξις, διότι εἰς ἡλικίαν 58–60 ἐτῶν ἐξέρχονται τῆς ἐργασίας, ἢ ἐκτοπίζονται ἀπὸ ἐργαζομένους μικροτέρας ἡλικίας. Θὰ εἶναι δυνατὸν ἀκριβῶς ἡ πρόσθετος, προαιρετικὴ ἀσφάλισις νὰ τοὺς βοηθήσῃ νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς κυρίας συντάξεως.

§114Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἔχετε δίκαιον. Τὸ ἀνεγνώρισα αὐτὸ ποὺ εἴπατε. Αὐτὴν τὴν εὐελιξίαν καὶ τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων ἢ τῶν ἄλλων παροχῶν καὶ τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ νὰ κανονίσουν τὴν λῆψιν τῶν παροχῶν ἢ τῶν συντάξεων κατὰ διάφορον τρόπον. Τὸ εἶπον. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀρετὴ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἀνεγνώρισα αὐτὸ καὶ εἶμαι σύμφωνος. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι δι’ αὐτοῦ δὲν ἐξασφαλίζεται κἂν ἐπιχορήγησις οὔτε τοῦ Κράτους οὔτε τοῦ ἐργοδότου, ἀλλὰ γίνονται ἀναλώμασι τῶν εἰσφορῶν τοῦ ἠσφαλισμένου. Αὐτὸ εἶπον.

§115Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εἶναι δυστύχημα τὸ ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς προσθέτου ἀσφαλίσεως δὲν ἔχει δημιουργηθῆ πρὸ πολλῶν ἐτῶν, διότι δὲν θὰ εἴχομεν τὰ τεράστια ἔξοδα εἰς τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται οἱ ἠσφαλισμένοι. Μετὰ τὴν ἐπισήμανσιν, ὅτι ἡ κυρία διάταξις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις καὶ τῶν λεχθέντων, ὅτι αἱ ἄλλαι διατάξεις ἄγουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς συνταξιοδοτικῆς θέσεως τῶν ἠσφαλισμένων, βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ προχωρήσῃ εἰς ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅτι δικαίως ὁ εἰσηγούμενος Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ τὴν ἀναγνώρισιν, ὅτι ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των ἀπέναντι τῆς ἐργατικῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἠσφαλισμένων. Καὶ βεβαίως δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ εἴπω καὶ πάλιν, ὅτι ηὐξήθη καὶ ἡ παραγωγὴ τῆς χώρας καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, τῆς ὁποίας καρπὸς εἶναι τὸ ΙΚΑ νὰ μὴ πάρῃ μέτρα οὐσιωδέστατα βελτιοῦντα καὶ ἀποκαθιστῶντα τὴν θέσιν τῶν ἠσφαλισμένων.

§116Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐλέχθη προηγουμένως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὅτι οἱ ἀγορεύοντες ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὁμιλοῦν ἐπὶ ἄλλων πραγμάτων καὶ ὄχι ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν γενικῶν γραμμῶν τοῦ νομοσχεδίου διεφωτίσθη. Δι’ αὐτὸ ἔχω νὰ προτείνω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀποδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον συμφωνεῖ. Πράγματι διεπιστώθη, ὅτι οὐδεὶς ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Β. Νεφελούδης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ πρῶτον ἀσφαλιστικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶναι εὔλογον καὶ λογικὸν νὰ περιμένῃ κανεὶς εἰς αὐτὸ τὸ πρῶτον ἀσφαλιστικὸν νομοσχέδιον....

§119Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι τὸ τέταρτον, κ. συνάδελφε. Αὐτῆς τῆς Συνόδου εἶναι τὸ τρίτον. Καὶ ἕνα τῆς περασμένης.

§120Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Δέχομαι τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Αὐτὸ ὅμως εἶναι χειρότερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι εἰς τὸ 4ον αὐτὸ νομοσχέδιον ἦτο καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τρόπον πιὸ συγκεκριμένον αὐτὸ ποὺ ἐξήγγειλεν διὰ τῶν προεκλογικῶν καὶ προγραμματικῶν της δηλώσεων, ὡς κοινωνικήν της πολιτικήν. Διότι ἐὰν ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ δὲν ἐκφράζεται εἰς τὸν τομέα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἐὰν ἡ γενικὴ γραμμὴ τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, δὲν ἐκφρασθῆ διὰ νομοσχεδίων, δὲν γνωρίζομεν μὲ ποῖον ἄλλον τρόπον θὰ ἐκφρασθῇ. Καὶ εἰς τὰ βασικὰ θέματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δὲν ἀπαντᾶ, οὔτε τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, οὔτε τὰ προηγούμενα περὶ τῶν ὁποίων ἔκαμεν μνείαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§121Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὰ προηγούμενα νομοσχέδια ἦσαν ἀδικίαι. Ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της ἦρεν τὰ ἀδικίας εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ἔλυσε καὶ ἄλλα θέματα καὶ ἱκανοποίησε πολλὰ αἰτήματα συμφώνως πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της τὰς προεκλογικάς.

§122Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Μὲ τὴν δευτέραν παρέμβασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γίνεται σαφές, ὅτι τὰ προηγούμενα ἀσφαλιστικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἦλθον πρὸς συζήτησιν καὶ ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφέρονται εἰς εἰδικὰ θέματα, εἰς ἐπὶ μέρους ζητήματα. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὴν σημασίαν τοῦ γεγονότος τῆς ἐπανορθώσεως ἀδικιῶν. Ἀλλὰ νομοσχέδιον ἀσφαλιστικόν, τὸ ὁποῖον νὰ λαμβάνῃ θέσιν ἐπὶ τῶν ζωτικῶν γενικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀσφαλιστικῶν θεμάτων, δὲν ἦλθεν. Πιστεύω, ὅτι εἶναι τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς γενικοῦ ἐνδιαφέροντος θέματα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ θέμα αὐτό, εἶναι γενικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ μίαν κατηγορίαν ἐργαζομένων, ἀλλ’ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων. Πλὴν ὅμως, παραλείπει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιόν της αὐτό, νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ θεμάτων ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου, ζωτικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσε περὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ δικαιοτέρας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διότι σήμερον πάρα πολλοὶ ἐργαζόμενοι εὑρίσκονται ἐκτὸς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ὅπως ἐν τῷ συνόλῳ των οἱ ἐργάται γῆς καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ μικρὰ κέντρα.

§123Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι, ἀπαντῶν εἰς ἐρώτησίν μας, ὑπεσχέθη, ὅτι, θὰ λάβῃ πρόνοια ἀσφαλίσεως καὶ τῶν ἐργατῶν γῆς. Ὑπενθυμίζω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, τὴν ὑπόσχεσίν του αὐτὴν καὶ τὸν ἐρωτῶ ἐὰν σκέπτεται νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσιν.

§124Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπῆρχε μία κατηγορία ἐργατῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν γεωργίαν, οἱ ὁποῖοι ὑπήγοντο εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ μὲ τὴν καθιέρωσιν τοῦ ΟΓΑ ὑπήχθησαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἡ ἀπάντησίς μου ἀφεώρα τοὺς ἐργάτας ἐκείνους καὶ ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου, οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται, ἐπανεφέρθησαν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των εἰς τὸ ΙΚΑ.

§125Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐργάται τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Τὸ πρόβλημα ὅμως, τῶν ἐργατῶν γῆς, τῶν μὴ ἐργαζομένων εἰς ὠργανωμένας γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, παραμένει ἄλυτον. Ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐργάται γῆς παραμένουν ἐκτὸς ἀσφαλίσεως. Ἐπίσης καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ μικρὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα.

§126Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐὰν ἐννοῆτε τοὺς ἐργάτας γῆς, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐκτὸς ἀσφαλιστικῶν ζωνῶν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔχετε ἄδικον, διότι καὶ οἱ ἐργάται αὐτοὶ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ. Οἱ ἐκτὸς ἀσφαλιστικῶν ζωνῶν τοῦ ΙΚΑ ἐργαζόμενοι ἐργάται γῆς, εἶναι ἀνασφάλιστοι, ὅπως εἶναι ἀνασφάλιστοι καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι ἐργατῶν τῶν περιφερειῶν αὐτῶν.

§127Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ράλλης μὲ ἐπρόσεχε, θὰ ἤκουεν ὅτι ὡμίλησα περὶ τῶν ἐργατῶν γῆς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ διὰ τοὺς ὁποίους θὰ πρέπει νὰ λάβῃ κἄποιον μέτρον ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον οἱ ἐργάται γῆς ποὺ ἐργάζονται εἰς τὰ μικρὰ κέντρα. Τὸ πρόβλημα ἐκτείνεται ἐφ’ ὅλων τῶν ἐργατῶν ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἐργάζωνται.

§128Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σήμερον 500.000 ἐργάται, παραμένουν ἀνασφάλιστοι.

§129Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς, δὲν ἀπαιτεῖται νὰ ψηφισθῇ ἰδιαίτερος νόμος. Προνοεῖ περὶ τούτου ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία. Πρέπει ὅμως προηγουμένως, νὰ μελετηθοῦν ὡρισμένα πράγματα, καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι τὸ ΙΚΑ προχωρεῖ εἰς τὴν μελέτην τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐπέκτασίν του καὶ ἐπὶ νέων περιφερειῶν.

§130Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Σχετικῶς μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, δι’ ὡρισμένους ἐργάτας γῆς, ποὺ ἦσαν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ μετὰ ὑπήχθησαν εἰς τὸν ΟΓΑ καὶ ἤδη τώρα ἐπανεφέρθησαν εἰς τὸ ΙΚΑ, ἐπιτρέψατέ μου, κ. Ὑπουργέ, νὰ ρίψω τὴν ἑξῆς ἰδέαν. Μὲ τὰ σημερινὰ ἀσφάλιστρα, δημιουργεῖται μία ἀνισότης μεταξὺ τῶν ἐργοδοτῶν. Ρίχνω τὴν ἰδέαν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἠμπορέσετε νὰ μειώσετε τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ ἐργοδότου εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς.

§131Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ διεξήχθη, φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὸ προσέξῃ καὶ σύντομα νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὸν νομοθέτημα. Διὰ τὸ θέμα τῶν ἀσφαλιστικῶν προϋποθέσεων, δὲν λέγει τίποτε ἡ Κυβέρνησις. Ἐπίσης οὔτε διὰ τὸ θέμα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν γυναικῶν, μᾶς λέγει τίποτε. Ἀπὸ τὰς ἐργαζομένας εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα γυναῖκας, μόνον τὸ 2% φθάνουν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν. Ἄλλες ἐξ αὐτῶν φεύγουν, εἴτε διότι γίνονται ἀνίκανες πρὸς ἐργασίαν, εἴτε διότι παντρεύονται, εἴτε διὰ διαφόρους ἄλλους λόγους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν φθάνουν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν. Ἕτερον θέμα, εἶναι τὸ θέμα βελτιώσεως τῶν προϋποθέσεων τῶν ἐργαζομένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἐργοστάσια κατασκευῆς καὶ ἐπισκευῆς συσσωρευτῶν (μπαταρίες), δὲν ἀνεγνωρίσθησαν ἀκόμη ὡς ἐργαζόμενοι εἰς ἀνθυγιεινὸν ἐπάγγελμα παρ’ ὅτι τὸ ἥμισυ ἐξ αὐτῶν προσβάλλεται ἀπὸ μολυβδίασιν. Ὑπάρχουν καὶ πολλαὶ ἄλλαι κατηγορίαι ἐργαζομένων εἰς ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Οἱ ἐργοδόται κυρίως ἀντιδροῦν εἰς τὸ νὰ ἀναγνωρισθοῦν τὰ ἐπαγγέλματα ταῦτα ὡς ἀνθυγιεινά.

§132Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῶν ἐργοδοτῶν. Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ ΙΚΑ ἀποφασίζει.

§133Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ θεωρητικὴ πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Εἰς τὴν πρᾶξιν, οἱ ἐργοδότες ἀντιδροῦν μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ παρεμποδίζουν τὴν ἀναγνώρισιν πραγματικῶς βαρέων ὡς ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων. Παράδειγμα: Πρὶν ἀπὸ 15 ἡμέρες, ἀπελύθησαν, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ ἐργοστάσιον γυψίνων διακοσμήσεων ἐργάται, διότι ἐτόλμησαν νὰ ἀπαντήσουν εἰς ἐρωτήσεις ἐπισκεφθέντος τὸν τόπον τῆς ἐργασίας των δικαστικοῦ. Ἀπελύθησαν μάλιστα τὸ ἴδιο βράδυ ποὺ ἀπήντησαν εἰς τὰς ἐρωτήσεις καὶ εἶπον τὴν ἀλήθειαν εἰς τὸν δικαστήν.

§134Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ὁ δικαστὴς ποὺ ἀποφαίνεται περὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὑπάρχει διὰ τὸ θέμα τοῦτο εἰδικὴ Ἐπιτροπή.

§135Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Σᾶς λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐγένοντο αὐτὰ ποὺ εἶπα προηγουμένως εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν ἐπιχείρησιν.

§136Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σύμφωνα μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, δὲν εἶναι ὁ δικαστὴς ποὺ ἀποφαίνεται.

§137Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Εἶναι καὶ Εἰδικὴ Ἐπιτροπή, ὡς λέγετε, ἀλλὰ ἠμπορεῖ καὶ ὁ δικαστὴς νὰ ἐπιληφθῇ, ὅταν ἡ ὑπόθεσις φθάσῃ εἰς τὸ δικαστήριον.

§138Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προφανῶς οἱ ἐργαζόμενοι, κατέφυγον εἰς τὸ δικαστήριον ζητοῦντες νὰ τοὺς καταβληθῇ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Καὶ διὰ νὰ διαπιστώσῃ ὁ δικαστὴς ἐὰν πράγματι ἐργάζωνται ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας, μετέβη εἰς τὸν τόπον τῆς ἐργασίας πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἀνθυγιεινῶν συνθηκῶν. Καὶ ἐπειδὴ οἱ ἐργάται ἀνέφερον εἰς τὸ δικαστήν, ὅτι ὁ ἐργοδότης ἀπέκρυψε τὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀπεδεικνύετο ἡ ἀλήθεια τῶν καταγγελθέντων, διὰ τοῦτο πρὸς ἀντεκδίκησιν καὶ πρὸς σωφρονισμὸν τῶν ὑπολοίπων, ἀπέλυσε τοὺς καταγγείλαντας.

§139Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ὑπάρχει λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, πρόβλημα μειώσεως ὁρίου ἡλικίας εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἔργα. Ἄλλο ζωτικὸν θέμα κοινωνικῆς πολιτικῆς εἶναι τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν κοινωνικῶν παροχῶν. Ἡ παρεχομένη ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ ἰατρικὴ περίθαλψις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι αὐτὴ ποὺ πρέπει. Ὅλοι μας γνωρίζομεν τὰς οὐρὰς ποὺ σχηματίζονται καθ’ ἑκάστην εἰς τὰ ἰατρεῖα τοῦ ΙΚΑ. Καὶ γνωρίζομεν ἐπίσης, μέχρι ποίου βαθμοῦ μὲ τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς προσβάλλεται ἡ προσωπικότης καὶ κατεξευτελίζεται ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἠσφαλισμένου. Στὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐπιβάλλεται νὰ τεθῇ τέρμα. Πρέπει, ἐπίσης, νὰ βελτιωθῇ καὶ ἡ σύνταξις. Ὅλοι ἀνεγνώρισαν ὡς δίκαιον αἴτημα, ὅτι ἡ σύνταξις πρέπει νὰ φθάσῃ τὸ 80% τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἕνα στοιχειωδῶς ὑποφερτὸν κατώτατον ὅριον συντάξεως, τὸ ὁποῖον νὰ ἰσοῦται πρὸς τὸ 80% τῶν κατωτάτων ὁρίων ἀποδοχῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ βασικὰ θέματα ποὺ πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ἀμέσως ἡ Κυβέρνησις. Τέταρτον θέμα εἶναι, τὸ θέμα τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἐργαζομένων, ὅπως γίνεται σήμερον, εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, εἶναι ἢ ἀνύπαρκτος ἢ ἐντελῶς μικρά. Ὑπάρχει νόμος παλαιός, ὁ 2868, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἐργαζόμενοι πρέπει νὰ ἀντιπροσωπεύωνται εἰς τὰ ἀσφαλιστικά των ταμεῖα κατὰ τὰ ⅔ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὁ νόμος οὗτος ἔχει ἀχρηστευθῆ. Ἐπιβάλλεται ἑπομένως νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2868, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ παρουσία τῶν ἐργαζομένων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ νὰ εἶναι αἱρετὴ ἡ ἐκπροσώπησις αὐτῶν. Τὸ πέμπτον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλῇ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἡ συμμετοχὴ τοῦ κράτους εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Ἡ εἰσφορὰ αὕτη παρ’ ὅλον, ὅτι ἔχει νομοθετηθῆ πρὸ πολλῶν ἐτῶν οὐδέποτε κατεβλήθη εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἀντιθέτως ἐπριμοδοτήθη ἡ παραγωγὴ προϊόντων δι’ ἐξαγωγήν, ἀναλώμασι τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ἡ πριμοδότησις, ἐφ’ ὅσον θεωρεῖται ἀναγκαία, πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Δὲν θὰ πρέπει τοῦτο νὰ γίνεται εἰς βάρος τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι τοῦ λοιποῦ τὸ Κράτος θὰ ἐπιδοτῇ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ὄχι οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί.

§140Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐφεξῆς ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς θὰ ἐπιδοτῇ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ὄχι τὸ ΙΚΑ.

§141Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Χαίρομεν διὰ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ θὰ ἠθέλαμεν ἡ δήλωσίς του αὕτη νὰ λάβῃ συντόμως τὴν μορφὴν νόμου.

§142Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ ἔλθῃ συντόμως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σχέδιον νόμου καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἡ ψήφισίς του.

§143Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ὑπάρχει ὅμως, κ. Ὑπουργέ, τὸ θέμα τῶν ζημιῶν ποὺ ὑπέστησαν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν πριμοδότησιν. Τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν ζημίαν αὐτήν; Θὰ τὴν καταβάλῃ τὸ Κράτος ἀναδρομικῶς; Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ὁ θριαμβευτικὸς τόνος ποὺ ἐπεχειρήθη νὰ δοθῇ μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν. Μὲ ποίαν λογικὴν ἡ πρόσθετος ἀσφάλισις θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρύνῃ ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ νὰ μὴ συμμετέχῃ κανεὶς ἄλλος παράγων; Εἶναι γνωστὸν, ὅτι μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ΙΚΑ, ἐθεσπίσθη ἡ εἰσφορά, ἐπιβαρύνουσα κατὰ τὰ ⅔ τὸν ἐργοδότην καὶ κατὰ τὸ ⅓ τοὺς ἐργαζομένους. Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἐθεωρήθη ὡς κοινωνικῶς ὀρθὴ πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Τώρα σὰν ἀποτέλεσμα σειρᾶς χαριστικῶν διατάξεων ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν, φθάνομε σὲ μιὰν ἄλλη, δυσμενεστέρα γιὰ τοὺς ἠσφαλισμένους ἀρχή, τὴν ἀρχὴν τῆς ἐξισώσεως τῆς εἰσφορᾶς ἐργοδότου καὶ ἐργαζομένων ὡς συμβαίνει εἰς τὰ Ἐπικουρικὰ Ταμεῖα, ὅπου ἡ εἰσφορὰ ἀνέρχεται εἰς 3% τῶν ἠσφαλισμένων καὶ εἰς 3% τῶν ἐργοδοτῶν, πλήρης δηλαδὴ ἐξίσωσις. Μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν πρόσθετον ἀσφάλισιν φορτώνεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἠσφαλισμένων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος ἐκεῖ ὅπου γίνεται οὔτε εἶναι δικαιολογημένη αὐτὴ ἡ παρέκκλισις ἀπὸ τὴν βασικὴν ἀναλογίαν τοῦ 2 πρὸς 1. Αὐτὸ τὸ «δύνανται» δυνητικὴ περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 1 δὲν λύει τὸ ζήτημα, εἶναι ἄπιαστα πουλιά. Πρέπει αὐτὸ τὸ δυνητικὸ νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικόν. Οἱ ἐργοδόται πρέπει νὰ ἀναλάβουν τὸ μερίδιόν τους στὴν πρόσθετη ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά. Ἡ ἐπιχειρηματολογία νὰ πληρώσουν, δὲν εὐσταθεῖ. Διότι, ὡς γνωστὸν ἡ πρόσθετος ἀσφάλισις δὲν εἶναι κἄτι ποὺ ἐφευρέθη ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἰσχύει παντοῦ. Εἰς τὴν Δανίαν, π.χ. ἰσχύει καὶ διὰ τὴν πρόσθετον ἀσφάλισιν ἡ ἀρχὴ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ⅔ ἐκ μέρους τοῦ ἐργοδότου καὶ ⅓ ἐκ μέρους τῶν ἠσφαλισμένων. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι λοιπόν, διατὶ ἡμεῖς ἐδῶ θὰ ὀπισθοδρομοῦμεν εἰς τὸ θέμα τῆς καταβολῆς τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν. Τὸ 1963 ἔναντι ἐτησίας ἐργατικῆς εἰσφορᾶς 3.080 ἑκατ. εἴχομεν ἐργοδοτικὴν εἰσφορὰν 3.680 ἑκατ. Κανονικῶς μὲ βάσιν τὴν ἀναλογίαν τοῦ ⅔ πρὸς ⅓ ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ τὸ 1963 θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο 4.620 ἑκατομμύρια. Ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ἀρχικῆς ἀναλογίας ὁδηγεῖ εἰς ἀπώλειαν ποσοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου κατ’ ἔτος, διότι κανονικῶς ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ παρέκβασις ἐκ τῆς ἀρχῆς τοῦ ⅔ πρὸς ⅓, θὰ εἴχομεν 4.620 ἑκατομμύρια. Διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοῦ 15% ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἐπεσήμανεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀλευρᾶς, εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσωμεν εἰς συγκεκριμένα μέτρα. Καὶ νομίζω, ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀρχικῶν ἀναλογιῶν, ὁπότε 1 δισεκ. δραχμῶν ἐπὶ πλέον κατ’ ἔτος θὰ εἰσρεύσῃ εἰς τὰ Ταμεῖα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἕνα δεύτερον μέτρον εἶναι ὅτι τὸ κράτος πρέπει νὰ καταβάλῃ τὰς νομοθετημένας εἰσφορὰς καὶ τρίτον τέλος μέτρον εἶναι ἡ εἴσπραξις τῶν παγωμένων ὀφειλῶν. Ὅλα αὐτὰ εἶναι μέτρα ἐφαρμόσιμα, μέτρα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ληφθοῦν. Νομίζω, ὅτι ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ διαμορφωθῇ καὶ τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Πέραν αὐτῆς τῆς βάσεως ὑπάρχουν κατατεθειμέναι καὶ ὡρισμέναι τροπολογίαι. Ὑπάρχουν τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὰς ἀπέρριψεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι καλύπτουν δίκαια αἰτήματα ἠσφαλισμένων, ὅμως δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ μὴ παραβλέψῃ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων τῆς ΗΕΜ, τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν κλπ. καὶ νὰ τὰ παραπέμψῃ εἰς ἄλλα νομοσχέδια. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ δηλώσῃ ἐξ ὑπαρχῆς ποίας τροπολογίας ἀποδέχεται καὶ ποίας προτίθεται νὰ περιλάβῃ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον ποὺ ἔχει καταθέσει. Ἐπίσης ζητοῦμεν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα, πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὰ τὰ μεγάλα προβλήματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀνεφέρθην.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀποστολάκος, εἶναι νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ παρῃτήθη τοῦ λόγου.

§145Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ παραιτηθῶ διὰ νὰ διευκολύνω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ δι’ αὐτὸ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου καὶ ἐφ’ ὅλων τῶν ἄρθρων ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχω ζητήσει νὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχατε εἴπει προηγουμένως ἀπὸ τῆς ἕδρας σας, ὅτι μετὰ τὸν κ. Νεφελούδην θὰ ὁμιλήσω ἐγὼ διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁρίστε παρακαλῶ.

§149Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος μὲ περιωρισμένας φιλοδοξίας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἡ ἔκτασις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις. Ἀνεμίχθησαν, κ. Πρόεδρε, θέματα δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τόσα ἄλλα ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον ἦτο σεμνότερον τῶν συζητήσεων αὐτῶν. Ἐπιθυμῶν νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελα πρωτίστως νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι καὶ ὅπου ἐπετεύχθη ἡ προκεχωρημένη περίπτωσις κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐγένετο μετὰ κόπου καὶ προσπαθειῶν μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν σειρὰν τῶν κρατῶν αὐτῶν. Βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς κάθε βῆμα βαδίζει πρὸς τὴν πρόοδον. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας μᾶς ἔφερεν ἐδῶ τὸ 7ον νομοσχέδιον.

§150Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι τὸ 11ον νομοσχέδιον ποὺ φέρει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τὸ 5ον ἀσφαλιστικόν.

§151Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ὁ ὅρος δικαία κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἶναι ἰδανικόν. Καὶ ἀπέχομεν ἀκόμη πολὺ ἀπὸ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ἰδεώδους αὐτοῦ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς, ἂς μὴ λησμονοῦν, ὅτι εἰς τὴν ἕνωσιν τῶν σοσιαλιστικῶν δημοκρατιῶν, τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, μετὰ 50ετίαν διακυβερνήσεως, δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν αὐτὸ τὸ ἰδανικόν. Διότι, δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὁ ἀγρότης τῆς ὑπαίθρου ζῇ κατὰ τρόπον ἀνάλογον μὲ τὴν πρώτην χορεύτριαν τοῦ μπαλέτου Μπολσόϊ. Βεβαίως ἔχουν κάνει τεράστια βήματα προόδου εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ πολλὰ ἔχομεν νὰ διδαχθῶμεν ἐκεῖθεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἀλλὰ ἂς μὴ λησμονοῦμεν καὶ ἂς μὴ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Ε.Κ. νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τῆς δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος διὰ μαγείας, διότι τὰ θέματα ἐχρειάσθησαν αἰῶνας διὰ νὰ εὕρουν λύσιν, ἡ ὁποία ἄλλως τε δὲν εἶναι καὶ τέλεια καὶ τελικὴ οὐδαμοῦ τῆς Γῆς. Θὰ ἤθελα μετὰ ταῦτα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ δύο τροπολογίας ποὺ ἀφοροῦν ὡρισμένους ἠσφαλισμένους, ἄλλων Ὀργανισμῶν ἢ τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν των ἀπὸ τὴν πρώτην των ἐργασίαν εἰργάζοντο καὶ ἦσαν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 4104)1960, ὁ ὁποῖος τοὺς ἠδίκησε διότι κατέστησε δυσμενεστέρους τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις παροχῆς συντάξεως ἐκ τοῦ ΙΚΑ σχεδὸν ἀπαγορευτικάς. Ἐπίσης, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν τροπολογίαν, τὴν ἀφορῶσαν εἰς τοὺς ἐκτὸς τοῦ ΙΚΑ ἠσφαλισμένους εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέσυραν τὰς εἰσφοράς των καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπεστερήθησαν τοῦ δικαιώματος τῆς προσμετρήσεως τοῦ χρόνου ἀσφαλίσεώς των. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὑποβάλλω παράκλησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως στρέψουν τὴν προσοχήν των μὲ στοργὴν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται, παρὰ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν νὰ ἀσφαλισθοῦν. Τοὺς ἁμαξοπαραγωγεῖς, τοὺς κασσιτερωτάς, τοὺς λεμβούχους. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξ ἀδυναμίας νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ὅσα ἐπιβάλλει ἡ νομοθεσία μένουν ἀνασφάλιστοι. Πρέπει νὰ τύχουν τῆς στοργῆς τοῦ Κράτους.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§153Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι γεγονός, ὅτι ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς γενικωτέραν συζήτησιν τοῦ θέματος τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὁμολογουμένως δὲν ἀντέχω καὶ ἐγώ, μὲ τὴν σειράν μου, εἰς τὸν πειρασμὸν νὰ ἐπεκταθῶ. Μόλις πρὸ ὀλίγου— καὶ μὲ ἐπρόφθασεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ συνάδελφος κ. Βανταλῆς— ἠκούσθησαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀριστερᾶς, ὅτι 500 χιλιάδες ἐργαζομένων Ἑλλήνων εἶναι ἀνασφάλιστοι, ὑπονοουμένων τῶν ἐργατῶν γῆς. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἴσως κατὰ τὸ ἥμισυ νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ σοσιαλιστικὸν κράτος τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως μεταπολεμικῶς ἠσφάλισε τοὺς ἐργάτας γῆς. Μέχρι πρό τινος ἀκόμη δὲν εἶχεν ἀσφάλειαν ἡ ἀγροτικὴ τάξις εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, οἵτινες βεβαίως δὲν εἶναι ἐλεύθεροι ἀγρόται, ἀλλ’ εἰς τὴν οὐσίαν ἐργάται γῆς...

§154Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπιχείρησις τοῦ κράτους ἡ γῆ ἐκεῖ;

§155Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Παρὰ ταῦτα μέχρι πρό τινος οἱ ἀπασχολούμενοι εἰς ἀγροτικὰς ἐργασίας δὲν ἦσαν ἠσφαλισμένοι. Ἐπίσης ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν κ. Παπαδημητρίου καὶ ἡ ἀσφάλισις εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν. Ἀλλὰ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ἀπὸ πότε ὑπάρχει κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν; Τὸν πληροφορῶ ἐγώ, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἐκεῖ ὑπάρχει ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς ἐποχῆς καὶ μάλιστα ἐπεβλήθη κατὰ τρόπον ἐπιστημονικὸν ἔκτοτε καὶ ἀπὸ εἰδικευμένους εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἀνθρώπους, τινὰς τῶν ὁποίων ἐχρησιμοποίησαν ὡς συμβούλους ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ἄλλα κράτη, ὅπως καὶ ἡ Ἑλλάς. Συνεπῶς, οἱ σχετικοὶ παραλληλισμοὶ δὲν εἶναι ἐπιτυχεῖς. Βεβαίως ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸν τόπον μας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιθυμούσαμεν ὅλοι νὰ εὑρίσκεται. Ἔγινεν ἐπίσης μνεία περὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς πολιτικῆς τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ. Δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ ὁμιλήσω οὔτε διὰ τὰ ὑπέρ, οὔτε διὰ τὰ κατά. Γεγονὸς ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ χώρα μας μόλις ἀπὸ τοῦ 1950 εἰσῆλθεν εἰς ὁμαλὸν πολιτικὸν καὶ οἰκονομικὸν βίον. Ἡ Ἀριστερὰ πρὶν ἀρχίσῃ νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς πολιτικῆς τῶν Κυβερνήσεων τῆς Δεξιᾶς καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐνθυμηθῇ τὰς καταστροφὰς καὶ τὰ ἐρείπια ποὺ ἐσώρευσεν εἰς ἐργοστάσια, δρόμους, γεφύρας καὶ ἄλλα μέσα ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον. (Θόρυβος ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς, κωδωνοκρουσίαι).

§156Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν).

§157Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπισημαίνω καὶ χαίρω, διότι ἐπὶ τέλους ἡ ΕΔΑ κατακρίνει καὶ ἕνα νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἰς τὰ μέχρι τοῦδε νομοσχέδια συνέπλεεν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ λεχθὲν περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν ἐργατῶν ἐρωτῶ: Ἀντελήφθησαν οἱ εἰσηγούμενοι τοῦτο, τί σημαίνει διὰ τοὺς ἀγρότας μας ἡ καταβολὴ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ΙΚΑ; Ἔχομεν τοιαύτας ἀγροτικὰς ἐκτάσεις, ὥστε νὰ δικαιολογῆται τοιαύτη ἐπιβάρυνσις ἐκ τῶν πραγμάτων; Καὶ δὲν παραδειγματιζόμεθα ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν ἐφέτος καὶ πέρυσιν τοῦ κόστους τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν; Βεβαίως θὰ πρέπει νὰ τύχουν κἄποτε ἀσφαλίσεως καὶ οἱ ἐργάται γῆς, ἀλλὰ τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ μόνον ὅταν θὰ συντρέξουν αἱ σχετικαὶ προϋποθέσεις.

§158Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Παρὰ ταῦτα τὸ θέμα εἶναι κατεπεῖγον.

§159Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶσθε καὶ σεῖς ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν ἐργατῶν; Ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ ἀφορᾷ τοὺς ἐργάτας γῆς, ὄχι τοὺς ἀγρότας.

§160Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μὰ αὐτοὶ εἶναι ἀγρόται.

§161Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως καὶ συμφωνοῦμεν ἀπολύτως ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι μεγάλη ἀγροτικὴ χώρα, ὡς αἱ μεγάλαι εὐρωπαϊκαὶ χῶραι, ὅπου ὁ μικρότερος ἀγροτικὸς κλῆρος εἶναι τοὐλάχιστον 3.000 στρέμματα ἢ 300 ἑκτάρια.

§162Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἰς τὴν χώραν μας εἶναι βέβαιον, ὅτι ματαίως θὰ προσπαθήσῃ νὰ βρῇ κανεὶς ἐργάτας μὴ ἔχοντας ἰδιοκτήτους ἀγρούς, μὴ ὄντας αὐτοκαλλιεργητάς.

§163Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὀρθῶς. Ἐπίσης διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἐκτὸς ἀσφαλιστικῶν περιοχῶν, νομίζω, ὅτι εἶναι ζήτημα τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ τῆς μελέτης καὶ ἐπιλύσεως. Ἐκεῖ ὑπάρχει βεβαίως κενόν, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐργαζομένων βιομηχανικῶν ἐργατῶν τῆς περιοχῆς Νέας Μάκρης, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ συνηγορῶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἐγεννήθη ζήτημα, ἂν ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις θὰ βασισθῇ μόνον εἰς εἰσφορὰς τῶν ἐργαζομένων, ἢ ἂν θὰ πρέπει νὰ καταβάλληται καὶ ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν. Βέβαιον εἶναι, ὅτι εἰς τὸ τέλος θὰ καταλήξῃ νὰ καταβάλληται μόνον ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου. Παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ πρὸ τοῦ Πάσχα ὑφ’ ἡμῶν ψηφισθεῖσα εἰσφορὰ 17% ὑπὲρ τῶν οἰκοδόμων. Μέχρι τοῦ 1963 δὲν ὑπῆρχε οὐδεμία εἰσφορὰ διὰ τοὺς οἰκοδόμους, ὡρίσθη εἰς 14% τὸ 1963 διὰ νὰ γίνῃ 17% τὸ 1965. Οὐδεμία λοιπὸν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μοιραίως θὰ καταλήξωμεν λίαν συντόμως νὰ καταβάλληται ἡ εἰσφορὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν ἐργοδοσίαν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ὅταν οἱ συνάδελφοι ἀναφέρουν τὴν λέξιν ἐργοδοσία, εἰς τὸν νοῦν μας ἔρχονται τὰ ὀνόματα 10–20 μεγάλων ἐργοδοτῶν. Αὐτοὶ ὅμως εἶναι οἱ ἐργοδόται; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν ἐργοδοτῶν εἶναι οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ αὐτοὺς προσπαθοῦμεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν. Εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ὁ ἐπαγγελματίας καὶ ὁ βιοτέχνης αὐτὸς τὸ Σάββατον ποὺ καταβάλλει τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων του, ἔχει ἐξασφαλίσει τὸ ἡμερομίσθιον τὸ ἰδικόν του; Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἔχῃ ἐξασφαλίσει τὴν σύνταξίν του, ὅταν μόλις πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐσυνταξιοδοτεῖτο μὲ 400 δρχ. μηναίως; Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μὴ τηρήσασα εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ὑπόσχεσίν της, ηὔξησε τὰς συντάξεις ἀντὶ 100% ποὺ ὑπεσχέθη, κατὰ 80–85%. Δὲν μέμφομαι τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτό, καίτοι καθυστερεῖ τὴν καταβολὴν τῆς διαφορᾶς τῆς συντάξεως ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1965. Τὴν μέμφομαι ὅμως διὰ τὸ ὅτι ἐνῷ ἡ μεγάλη μερὶς τῶν ἐργοδοτῶν, ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν καὶ ἐμπόρων χρειάζεται τὴν αὐτὴν μέριμναν ἀσφαλίσεως μὲ τοὺς ἐργαζομένους, ἡμεῖς ἀντιθέτως τὴν ἀγνοοῦμεν.

§164Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις ἐτήρησε τὸν λόγον της. Ὅλαι αἱ μικραὶ συντάξεις ἐδιπλασιάσθησαν καὶ τινὲς ἐξ αὐτῶν ὑπερεδιπλασιάσθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μὴ λαβόντας τὰς συντάξεις των ἀπὸ Ἰανουαρίου, τοῦτο συνέβη ἴσως, διότι δὲν ἐλήφθησαν ἀκόμη τὰ σχετικὰ ἐντάλματα ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Βεβαιωθῆτε, ὅτι ὅλοι οἱ δικαιούμενοι θὰ λάβουν τὰς συντάξεις των ἀναδρομικῶς ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου, Ἐὰν ὑπάρχουν καθυστερούμενα, θὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας νὰ καταβληθοῦν. Ἴσως ὑπάρχει καθυστέρησις ἀκόμη τοῦ κοινωνικοῦ πόρου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ τῆς 1.1. 1965 καὶ δι’ ὅσους δὲν ἔχουν καταβληθῆ, θὰ καταβληθοῦν,

§165Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμολογῶ δὲν ἀνέμενον ἀπὸ σᾶς νὰ ἀπαντήσητε μὲ τὸ αὐτὸ σόφισμα. Κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὴν Βουλήν, ἐξ αἰτίας τῆς ἐρωτήσεώς μου καὶ ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐγένετο λόγος περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ ΤΕΒΕ καὶ τοῦ Ταμείου Ἐμπόρων, κατὰ 100%. Τώρα ἡ νέα ἔκδοσις, ὅτι ἀφορᾷ ἡ αὔξησις τὰς ὑπὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καταβληθείσας συντάξεις. Δὲν σᾶς μέμφομαι δι’ αὐτό, ἁπλούστατα, ἐκάματε κακὸν ὑπολογισμόν, ἀλλὰ διατί ἐπιμένετε διὰ τὸ 100%; Ἀλλὰ εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, εἴχατε μίαν διάταξιν ἡ ὁποία ἄφηνε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἐξαιροῦνται οἱ οἰκισμοὶ κάτω τῶν 2.000. Μὲ τὴν φασαρίαν ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐγὼ τὸ ἐπεσήμανα αὐτὸ καὶ μάλιστα ὁ Πρόεδρος τοῦ ΤΕΒΕ, ὁ κ. Μπάκης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκλεκτός σας, τὸν ἔχετε ἐκλέξει σεῖς προσωπικῶς, νέος τρόπος ἀριστείνδην ἐκλογῆς διοικήσεως τοῦ ΤΕΒΕ, εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ πάρουν οἱ κάτω τῶν 2.000, διότι δὲν φθάνουν. Μετὰ ὑπελογίσατε, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ πάρουν καὶ οἱ κάτω τῶν 2.000 καὶ ἐφθάσατε εἰς τὸ 80% ἢ τὸ 85%. Ἀλλά, μὴ θέλετε νὰ μοῦ ἀπαντήσητε μὲ σοφίσματα, κύριε Ὑπουργέ. Καὶ πάλιν ὁ λογαριασμός σας ἔπεσεν ἔξω, διότι τὰ ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διεθέσατε, δὲν ἔφθασαν καὶ ἔτσι ἡ διαφορὰ τῶν συντάξεων ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965, δὲν ἔχει καταβληθῆ μέχρι σήμερον.

§166Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, θὰ φέρω τὸ κείμενον τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, θὰ διπλασιάσῃ τὰς συντάξεις. Καὶ πράγματι, ἐτηρήσαμεν τὸν λόγον μας. Κατὰ 90% οἱ συνταξιοῦχοι ἐπῆραν ὑπερδιπλασίαν σύνταξιν καὶ ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένοι ποὺ παίρνουν ὑπερτριπλασίαν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ ΤΕΒΕ ἤθελε νὰ ἐξαιρέσῃ, διὰ νὰ δώσῃ ἀκόμη μεγαλυτέραν σύνταξιν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν συνεφώνησε καὶ ἐνόμισεν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον καὶ ἐκεῖνοι κατέβαλον τὰς εἰσφοράς, ὅτι ἔπρεπεν ὅλοι οἱ συνταξιοῦχοι νὰ τύχουν τῶν αὐτῶν αὐξήσεων.

§167Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ ὅσα εἴπατε, ἐπιβεβαιώνετε τοῦ λόγου μου τὸ ἀσφαλές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων, θὰ πρέπει ὁ νοῦς μας συγχρόνως νὰ τρέχῃ καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς βιοτέχνας, τοὺς μικρεμπόρους, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἰς χειροτέραν μοῖραν τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων. Καὶ ἀφοῦ καὶ ἐγὼ ἔκαμα τὴν μακρὰν διαδρομήν, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, καιρὸς εἶναι νὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ἡ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς διὰ τὴν σύνταξιν κώδικος ἐργασίας, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, σᾶς ἔκαμα μίαν ἔκκλησιν νὰ μὴ προχωρήσετε εἰς κώδικα ἐργασίας, διότι δὲν εἶναι εὔκολον, διότι κανένα Κράτος, οὔτε προηγμένον ἐπιστημονικῶς, πολὺ περισότερον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἠμπόρεσε νὰ καταρτίσῃ κώδικα ἐργασίας. Καὶ ἐζήτησα τότε νὰ κάμετε ἐπίσημον κωδικοποίησιν τῆς νομοθεσίας, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν ὅλοι τὶ ἰσχύει καὶ τὶ δὲν ἰσχύει. Δηλαδή, δὲν ἐπερίμενα πρὶν ἀλέκτωρ φωνήσῃ τρίς, ἐνῷ δὲν ἐφώνησεν οὔτε ἅπαξ, διότι τὸ περίφημον σχέδιον τοῦ κώδικος ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὴν δημοσιότητα, οἱ βουλευταὶ δὲν τὸ ἐλάβομεν, καὶ πρὶν ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἅπαξ ἐπεβεβαιώθησαν οἱ φόβοι μου. Σᾶς ἔλεγα, τότε, τί θὰ κάμετε μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2112, ποὺ ὁμιλεῖ διὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐργαζομένου, ὅτι πρέπει νὰ παρέχῃ τὰς ὑπηρεσίας του κατὰ κύριον ἐπάγγελμα καὶ μοῦ εἴπατε, ὅτι αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Μὴ κάμετε γενικὰς ρήτρας, διότι θὰ μπλέξετε. Καὶ σᾶς ἔλεγα, τότε, ὅτι εἰς τὸν Νόμον 2112, δὲν περιλαμβάνεται πᾶς ἐργαζόμενος, ἀλλὰ ὁ παρέχων τὰς ὑπηρεσίας του κατὰ κύριον ἐπάγγελμα. Ἔρχεται τὸ προσχέδιον τοῦ κώδικος ἐργασίας καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 9 δίδει τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ μισθωτοῦ: «Μισθωτὸς εἶναι πᾶν φυσικὸν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον τελεῖ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἑτέρου φυσικοῦ ἢ νομικοῦ προσώπου πρὸς παροχὴν ἐργασίας ἀντὶ μισθοῦ». Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, πρὶν ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἅπαξ ἔρχεσθε διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ καταργεῖτε τὸν κώδικα ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγει: «Τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα παρέχουν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα κλπ.». Δηλαδή, φεύγομεν ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ κώδικος ἐργασίας. Αὐτά, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται; Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα, τότε, μὴ βιάζεσθε.

§168Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ σχέδιον τοῦ κώδικος ἐργασίας, δὲν περιλαμβάνει ἀσφαλιστικὰς διατάξεις.

§169Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἀσφαλιστικὴ διάταξις. Ἡ ἔννοια τοῦ ἐργαζομένου, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ κώδικος ἐργασίας καὶ ἡ ἔννοια τοῦ ἠσφαλισμένου εἰς τὸ ἄρθρον 2 εἶναι ταὐτόσημος διάταξις, δὲν εἶναι ἀσφαλιστικὴ διάταξις, διότι αὐτὴν τὴν ἰδίαν διάταξιν ἔχει τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Νόμου 2112.

§170Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ κῶδιξ ἐργασίας, θὰ τὰ εἴπωμεν.

§171Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δηλαδή, μέσα εἰς τὸ ἴδιον ἔτος, ἐὰν ψηφισθῇ ὁ κῶδιξ ἐργασίας θὰ ἔχετε διάφορον διατύπωσιν, τῆς ἐννοίας τοῦ ἐργαζομένου, ἄλλην εἰς τὸν νόμον περὶ ΙΚΑ καὶ ἄλλην εἰς τὸν κώδικα ἐργασίας.

§172Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἀντιθέτως, πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι πολὺ καθυστερημένα ἔρχεται ὁ κῶδιξ τῆς ἐργασίας. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἡ ὁποία εἰς τὴν πραγματικότητα, ὄχι ἦτο ἐλλειπεστάτη καὶ πλημμελής, ἀλλὰ καὶ ἀντεργατικὴ εἰς τὸ 1965 καὶ σήμερον νὰ λέγωμεν, ὅτι βιασθήκαμε νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Ἑλλὰς κώδικα ἐργασίας;

§173Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς κανένα Κράτος τῆς Ἀμερικῆς ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ τὸν ἐφαρμόζουν, δὲν ἔχουν κώδικα ἐργασίας. Οὔτε ἡ Γερμανία, οὔτε ἡ Ἰταλία, οὔτε ἡ Ἀγγλία ἔχει κώδικα ἐργασίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν φιλοδοξεῖ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τὸν συγχαρώ, διότι ὑπῆρξε συνεπὴς εἰς τὴν ὑπόσχεσίν του, ὅτι δὲν θὰ καθυστερήσῃ ἡ σύνταξις τοῦ νομοσχεδίου περὶ κώδικος ἐργασίας. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον τὸ ἄρθρον 2, ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου, ὅπου δίδετε τὸν ὁρισμὸν τοῦ μισθωτοῦ. Πάλιν εἶναι διαφορετικὸς ὁ ὁρισμὸς τοῦ μισθοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἀσφαλιστικὴ διάταξις, εἶναι διάφορος ἀπὸ τὸ ἄρθρον 68 τοῦ κώδικος ἐργασίας. Διότι ὁμιλεῖτε περὶ μισθοῦ εἰς εἶδος καὶ εἰς χρῆμα, ἐνῷ τὸ ἄρθρον 68 τοῦ προσχεδίου τοῦ κώδικος ἐργασίας λέγει, ὅτι μισθὸς ἐννοεῖται ἡ παροχὴ εἰς χρῆμα ἢ ἡ δυναμένη νὰ ἀποτιμηθῇ εἰς χρῆμα τοιαύτη καὶ ὅτι δὲν ἀποτελοῦν μισθὸν αἱ παροχαὶ πρὸς τὸν μισθωτόν, αἱ ἐξυπηρετοῦσαι παροχὰς ἐκμεταλλεύσεως κλπ. Πάντως, τὸ ἄρθρον 68 τοῦ προσχεδίου σας, εἶναι ἐντελῶς διάφορον τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου.

§174Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι τὸ προσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς βουλευτάς, τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ ἐργατικὰ καὶ τοὺς εἰδικοὺς ἐπιστήμονας ἐπὶ τοῦ Ἐργατικοῦ Δικαίου, τῶν ὁποίων αἱ γνῶμαι καὶ ἀπόψεις, θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ Κώδικος Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλήν.

§175Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἀναφορά μου εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἐν παραλληλισμῷ πρὸς τὸν Κώδικα Ἐργασίας, δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν, νὰ ἐφαρμόσετε τὰς θεωρίας μου, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω πόσον δίκαιον εἶχον τότε, ἰσχυριζόμενος, ὅτι εἶναι πρόωρα τὰ περὶ Κώδικος Ἐργασίας, ὥστε νὰ μὴ σπεύσετε εἰς τὴν σύνταξίν του, διότι δὲν ὑπάρχουν αἱ πρὸς τοῦτο ἀντικειμενικαὶ προϋποθέσεις, παρὰ τὰς φιλοτίμους ἐπιστημονικὰς προσπαθείας τῶν μελῶν τῆς Συντακτικῆς του Ἐπιτροπῆς.

§176Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας αὐτήν, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ τόπος μας εἶναι πλέον ὥριμος καὶ ἔχει ἀνάγκην νὰ ἀποκτήσῃ Κώδικα Ἐργασίας.

§177Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τώρα, κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Κουτσοχέρα, περὶ ἀσφαλίσεως τῶν οἰκοκυρῶν. Δὲν βλέπω, ὅμως, τὸν λόγον, διατί νὰ περιορίζεται ὁ κ. συνάδελφος, εἰς τὴν ἀσφάλισιν μόνον τῶν οἰκοκυρῶν καὶ νὰ μὴ ὑποστηρίζῃ νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν ἀσφάλισιν πάντες οἱ μὴ ἠσφαλισμένοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀσφαλίσεως ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ὅταν θὰ εἶναι ὥριμος οἰκονομικῶς ὁ τόπος διὰ τὴν ἐπέκτασιν καθολικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προβῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ὑποστήριξιν ὡρισμένων τροπολογιῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔπραξαν ὅλοι οἱ προλαλήσαντες, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ πρώτη μου τροπολογία ἀφορᾷ τὰ φαρμακεῖα, τὰ ὁποῖα ἐξετέλουν συνταγὰς τοῦ ΙΚΑ, ἐνῷ εἶχεν μεσολαβήσει ἓν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶχε καταγγελθῆ ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ἐν συνεχείᾳ ἀνενεώθη. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ, ἐν προκειμένῳ, δικαία λύσις τοῦ αἰτήματος.

§178Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ τὴν ἐξετάσω τὴν τροπολογίαν σας. Πάντως, τὸ ΙΚΑ τὴν ἀποδέχεται.

§179Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπίσης, ἔχω καὶ ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸν Νόμον ΒΩΜΑ. Κατὰ τὸ ἔτος 1939 ἐγένετο μία διάταξις, ἡ ὁποία ἐκεφαλοποίησε τὰς συντάξεις καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰς ὑπήγαγε εἰς τὸ ΙΚΑ. Παρὰ ταῦτα, παρέμεινε μία μόνον σύνταξις, παρεχομένη ἐξ ἀτυχήματος, εἰς ἓν μικρὸν λατομεῖον, τὸ ὁποῖον ἔκλεισε πρὸ 50ετίας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπαγάγητε καὶ τὴν σύνταξιν αὐτὴν εἰς τὸ ΙΚΑ.

§180Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὴν τροπολογίαν σας αὐτήν, θὰ τὴν ἴδω εἰς τὸ οἰκεῖον ἄρθρον.

§181Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μεταξὺ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ πρὸ τῆς ψηφίσεως τῆς συμβάσεως, ὑπάρχουν ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν λόγῳ καταργήσεως θέσεως. Αὐτοὶ ἔχουν παραμείνει εἰς τὴν ἀσφάλισιν μὲ τὸ κατώτερον ὅριον. Εἰς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 26 ρυθμίζετε θέματα τῆς ΗΕΜ. Ἔχω σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν, παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε δεδομένου, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, εἶναι ἐλάχιστος.

§182Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Ράλλη, θὰ τὴν συζητήσωμεν, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 26 καὶ σᾶς ὑπόσχομαι, ἐὰν εἶναι δικαία, θὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§183Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τελειώνων τὴν ὁμιλίαν μου, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, καίτοι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν ἐπιλύει πολλὰ ἐκκρεμοῦντα θέματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐν τούτοις, ἀποτελεῖ πράγματι μίαν πρόοδον καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ τὸ ψηφίσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§184Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Οἱ παραγωγοὶ σήμερον ὑφίστανται διπλῆν ἐπιβάρυνσιν τῆς παραγωγῆς, μίαν διὰ τὸ ΙΚΑ καὶ ἑτέραν διὰ τὸν ΟΓΑ.

§185Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅταν λέγετε, ὅτι ἐπιβαρύνονται, ἐννοεῖτε τοὺς ἀγρότας καὶ ἐργάτας;

§186Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Τὸν παραγωγόν, τὸν ἰδιοκτήτην τῆς γῆς.

§187Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρανόησις.

§188Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Παρανόησις τῆς παρανοήσεως ὑπάρχει. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους ἐργάτας τῆς γῆς, εἰς ὡρισμένα χωρία ὅπου ὑπάρχει ΙΚΑ. Πέραν αὐτοῦ, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν, οἱ ἰδιοκτῆται τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν ἐργάτας, ἔχουν διπλῆν ἐπιβάρυνσιν. Πρῶτον, τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ δεύτερον τοῦ 3%. Καὶ δι’ αὐτοὺς εἶπον, ὅτι θὰ πρέπει κατὰ ἕνα τρόπον, νὰ ἐπέλθῃ μία θεραπεία καὶ ἐπειδή, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μειώσωμεν τὸ 3% πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσωμεν τὴν ἐργατικὴν εἰσφορὰν τῶν μικρῶν ἰδιοκτητῶν;

§189Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ράλλη, πρὶν κατέλθετε ἐκ τοῦ βήματος, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγεῖτο ὄχι τὴν σήμερον παρεχομένην ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ τὸ γεροντικὸν ἐπίδομα, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἦτο, ὅτι ἡ οἰκονομία μας, δὲν ἀντέχει.

§190Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, καὶ σεῖς ὡμιλήσατε καὶ ἐγὼ ὡμίλησα τότε καὶ ἀνεπτύξαμεν ὁ καθεὶς τὰς ἀπόψεις του. Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν, διὰ τὴν εἰσφορὰν ἀσφαλίσεως τῶν ἐργατῶν γῆς εἰς τὸ ΙΚΑ.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§192Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ράλλης, ἔχων ὑπ’ ὄψιν του νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ συμφωνῶν μὲ τὰς γνώμας καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐξέφρασε τὴν κατάπληξίν του, πῶς ἡμεῖς διὰ πρώτην φοράν, διαφωνοῦμεν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ράλλης, εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ. Ἡμεῖς, δὲν διεφωνήσαμεν, οὔτε μὲ τὴν ἀρχὴν οὔτε μὲ τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Ἡμεῖς ἀνεπτύξαμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἐκάμομεν ὡρισμένας εἰσηγήσεις εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ τὰς περιλάβῃ, εἴτε εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἴτε εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς κριτικῆς μας. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ράλλην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Βανδαλῆν, ὅτι εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας, δὲν ὑπάρχει ἰδανικὴ ἀσφάλισις. Θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν τους, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας, ἀσφάλισις ὑπάρχει πλήρης, καὶ ἀσφάλισις γήρατος, καὶ πλήρης ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Εἰς τὰ νοσοκομεῖα δὲν ὑπάρχει διάκρισις θέσεων. Ἐκεῖ ὅπου θεραπεύεται ὁ Πρωθυπουργός, θεραπεύεται καὶ ὁ ἐργάτης καὶ οἱ πολῖται εἶναι ἀπολύτως ἥσυχοι καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μόρφωσιν τῶν παιδιῶν τους καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνεχῆ ἀπασχόλησίν των. Θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡρισμένα θέματα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀναγνώρισις ὡς χρόνου ἀσφαλίσεως τῶν παλαιῶν καὶ νέων πολεμιστῶν, τῶν ἐτῶν ἐφεδρείας. Μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει ἀσχοληθῇ καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν βλέπω νὰ τὸ περιλαμβάνῃ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θὰ ἐπιμείνω, ἐπίσης, εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς περιοχὰς ὅπου δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει ἀσφάλισις εἰς πόλεις ἢ κωμοπόλεις, ἐνῷ εἰς τὰ προάστια τῆς ἰδίας πόλεως δὲν ὑπάρχει. Καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς παράδοξον: Ἕνας ἐργάτης ἔχων ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον καὶ κατοικῶν εἰς προάστιον, ἐργαζόμενος εἰς τὴν πόλιν, ἐπικολλᾷ ἔνσημα. Ἐργαζόμενος εἰς τὸ χωριό του δὲν ἐπικολλᾷ, διότι ἐκεῖ, ἂν καὶ ἀπέχῃ ἓν ἢ δύο χιλιόμετρα, δὲν ἰσχύει τὸ ΙΚΑ. Τὸ λέγω τοῦτο, ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὴν Λέσβον. Ὑπάρχουν, ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, χωριά, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν ἕνα χιλιόμετρο ἀπὸ τὴν πρωτεύουσα τοῦ Νομοῦ, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐργάζονται ἄνθρωποι εἰς ἐπιχειρήσεις, βιοτεχνίας ἢ ἄλλα ἐπαγγέλματα. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν ἐργατῶν γῆς. Εἴχατε δώσει τὴν διαβεβαίωσιν, ἐπὶ ἐρωτήσεώς μας, ὅτι οἱ ἐργάται γῆς, θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀριθμοῦ 300.000 ἐργατῶν εἰς ὅλην τὴν χώραν. Ἐκτιμῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ράλλη, ὅτι ἡ οἰκονομία μας δὲν ἀντέχει εἰς αὐτό. Οἱ ἀγρόται μας, ἀσφαλῶς, δὲν ἀντέχουν νὰ καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς. Θὰ πρέπει τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν νὰ τὴν ἀναλάβῃ, ἐν μέρει, τὸ Κράτος. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεσπισθῇ μία μειωμένη εἰσφορὰ καὶ ἀναλόγως μειωμέναι νὰ εἶναι αἱ παροχαί. Ἂς μὴ ξεχνοῦμεν, ὅτι ἡ αἱμορραγία τῆς μεταναστεύσεως καὶ ἡ ἔλλειψις ἐργατῶν γῆς, ὀφείλεται καὶ εἰς τὸ ὅτι δι’ αὐτούς, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀσφάλισις, οὔτε διὰ τὴν περίπτωσιν ἀνεργίας, οὔτε διὰ τὴν ὑγείαν των, οὔτε διὰ τὸ γῆρας των. Ἄλλως τε, ὅταν ἐνισχυθοῦν οἱ ἀγρόται διὰ τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ δι’ ἄλλων μέτρων θὰ εἶναι εἰς θέσιν κατὰ ἕνα βαθμὸν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργατῶν γῆς. Ἐπίσης, συνηγορῶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν οἰκοκυρῶν ποὺ ἐργάζονται μόνον εἰς τὴν οἰκίαν των καὶ δὲν ἀσχολοῦνται εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βουνάτσου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ὑγειονομικὸν προσωπικὸν τοῦ Βοστανείου Νοσοκομείου Μυτιλήνης, τῶν ὁποίων ἡ ὑπηρεσία εἰς τὸ νοσοκομεῖον, πρὶν γίνῃ τοῦτο κρατικόν, δὲν ὑπολογίζεται ὡς συντάξιμος. Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§193Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Βουνάτσον καὶ εἶπα, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ συζητούμενον νομοθέτημα. Εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ νομοθέτημα περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον ἐντὸς δεκαπενθημέρου θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§194Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Δὲν εἶχα ἀκούσει τὴν δήλωσίν σας, διότι μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς Δημοσίων Ἔργων. (Ἐν συνεχείᾳ, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1).

§195Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 2, θέλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν ἀποδέχομαι καὶ ποίας ὄχι. Μία τροπολογία, τοῦ κ. Βρανοπούλου, ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 16 καὶ θὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτῆς, ὅταν συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 16. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, ἐγὼ εἶμαι ἀναρμόδιος, διότι ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ συνεννοηθῶ σχετικῶς. Ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὴν τροποποίησιν τῶν Νόμων 3163 καὶ 4977. Καὶ αὐτὴ ἡ τροπολογία εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλήν, καὶ τότε θὰ ἐξετάσωμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς πολεμιστάς, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ταύτην, διότι πρόκειται περὶ διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἀνέτρεπε τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Τέλος, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βογιατζῆ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, δηλῶ, ὅτι τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ράλλη διὰ τὰ φαρμακεῖα καὶ ἐπίσης ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τούντα εἰς τὸ ἄρθρον 26, σχετικῶς μὲ τοὺς ἀπολυθέντας φυματικοὺς τῆς ΗΕΜ ἀπὸ 1ης Μαΐου 1959.

§196Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 2 εἰς τὴν πρώτην παράγραφον λέγει: «...(ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθορισθῇ ἡ ἔννοια «τῆς κατ’ ἐπάγγελμα ἐξηρτημένης ἐργασίας».

§197Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἀφορᾷ αὐτούς, ποὺ δὲν ἐργάζονται, κατὰ κύριον ἐπάγγελμα.

§198Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ τὸ καθορίσετε, διότι θὰ δημιουργηθῇ θέμα εἰς τὸ μέλλον.

§199Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θέλει νὰ ἀποκλείσῃ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἐργάζονται κατὰ κύριον ἐπάγγελμα.

§200Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος θὰ τὸ κρίνῃ αὐτό; Θὰ ἀφήσετε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ ΙΚΑ;

§201Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν θὰ εἶναι εἰς τὴν αὐθαίρετον κρίσιν τοῦ ΙΚΑ. Ὑπάρχουν Ἐπιτροπαί, ποὺ θὰ κρίνουν.

§202Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βρανοπούλου, διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν. Πιστεύω καὶ ἐγώ, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸ μέλλον θέμα. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠσφαλισμένος, διατὶ θὰ τὸν ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν; Πιστεύω, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ θέμα δι’ ὅλους τοὺς ἐποχικῶς ἐργαζομένους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, προτείνω, ὅπως ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ Νόμου 1946 εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξηρτημένης ἐργασίας καὶ ὄχι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα. Ἐρχόμεθα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀσφάλισιν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀρνούμεθα εἰς χιλιάδας ἐργάτας νὰ ἀσφαλισθοῦν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, δι’ ἀναστάσεως, ἐὰν ἀποδέχεται τὴν διάταξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐγὼ πιστεύω, ὡς ἔχει ἡ διάταξις, θὰ ταλαιπωρήσῃ εἰς τὸ μέλλον χιλιάδας ἐργαζομένους, ἰδιαιτέρως τοὺς καπνεργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐποχικῶς.

§203Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἡ ὁρολογία «κύριον ἐπάγγελμα» καὶ «ἐξηρτημένη ἐργασία», ἔχει πλήρως ξεκαθαρισθῆ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ περὶ τούτου ἀμφισβήτησις. Ὑπάρχει περὶ τῆς ἐννοίας τῶν ὅρων τούτων σειρὰ ἀποφάσεων τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡμεῖς νὰ καθορίσωμεν τὴν ἔννοιαν τῶν ὅρων τούτων. Ἐγώ, ὅμως, ἔχω ἀντίρρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν βʹ παράγραφον. Ἡ θέσπισις τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ φέρῃ μεγάλην ἀναστάτωσιν. Αἱ ἐκδικαστικαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ οἱ δικασταί, εἶναι ὑποχρεωμένοι ἑκάστοτε νὰ ἀποφαίνωνται, ἐάν τις παρέχῃ, κατ’ ἐπάγγελμα, ἐξηρτημένην ἐργασίαν. Τοιαῦται διατάξεις, ἀποτελοῦν παγίδας καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§204Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ προλαλήσαντος κ. συναδέλφου, ὅπως προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸν θεσμὸν τοῦ Λογαριασμοῦ Προσθέτου Ἀσφαλίσεως, τὸν ὁποῖον εἰσάγει τὸ ἄρθρον 1, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ οἱονεὶ «τεκμήριον ἀσφαλίσεως», τὸ ὁποῖον εἰσάγει τὸ ἄρθρον 2, παρ. 2. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐπεκτείνῃ, κατὰ τὸ δυνατόν, τὴν ἀσφάλισιν, ὁ σκοπὸς δὲ αὐτὸς εἶναι ἀξιέπαινος, διότι ἐπιδίωξίς μας πρέπει νὰ εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ τάξις ἢ πρόσωπον εἰς τὴν χώραν ἀνασφάλιστον. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι ὀρθὴ βασικῶς ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 2, διότι ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν αὐτὸν μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος «ἐφ’ ὅσον ἄλλως δὲν θὰ ἠσφαλίζετο εἰς ἄλλον Ὀργανισμόν». Γενικώτερον καὶ αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐν γένει πρέπει νὰ χαιρετισθῇ ὡς ἀποτελοῦν ἕνα βῆμα πρὸς πραγμάτωσιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ. Διότι, πράγματι, οὐδεὶς πρέπει νὰ στερῆται τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀσφαλίσεως, εἴτε διότι δὲν προβλέπεται ἀσφάλισις τῆς τάξεώς του, εἴτε διότι δὲν ἔχουν τεθῆ τοιαῦται προϋποθέσεις (ἡλικία, ἡμερομίσθια, ποσοστὰ κλπ.), ὥστε νὰ τοῦ ἀποστεροῦν τὰ εὐεργετήματα. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς διατάξεως ταύτης ἀναφέρω καὶ μερικὰς εἰδικωτέρας τροπολογίας, ἃς καταθέτω ἐπιφυλασσόμενος νὰ τὰς ἀναπτύξω καὶ περισσότερον εἰς τὰ οἰκεῖα ἄρθρα. Ὑπάρχει τὸ παράπονον τῶν τέως ὑπαλλήλων τῆς ΗΕΜ, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν λόγῳ καταργήσεως θέσεων, καίτοι εἶχον ὑπερεικοσαετῆ ὑπηρεσίαν, κατὰ τὴν περίοδον 1956–1959, ὅτε ἐγένοντο διαπραγματεύσεις πρὸς σύναψιν νέας συμβάσεως μεταξὺ Κράτους καὶ τῆς Ἑταιρείας, καὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ τύχουν τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως, ἧς ἔτυχον καὶ οἱ συνάδελφοί των, οἱ ἀπολυθέντες μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως (ἀναπροσαρμογὴ συντάξεώς των κλπ.). Ὑπάρχουν παράπονα τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ, ἅτινα ἔδωσαν λαβὴν πρὸς κατάθεσιν δύο βασικῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἔχω προσυπογράψει καὶ ὑποστηρίζω. Ὑπάρχει καὶ ἡ γενικωτέρα ἀνάγκη ριζικωτέρων μέτρων διὰ τὴν ἄρσιν πλέον ἐκτεταμένων ἀδικιῶν καὶ ὡς παραδείγματα ἀναφέρω δύο περιπτώσεις τροπολογιῶν τὰς ὁποίας θὰ πρέπει, ὑπὸ τὴν κάτωθι ἢ παραπλησίαν μορφήν, νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι θίγουν περιπτώσεις ἐμφανῶν καὶ λίαν ἐκτεταμένων ἀδικιῶν. Θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ δικαιοῦνται συντάξεως λόγῳ γήρατος ὅσοι, ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν, ἔχουν συμπληρώσει τὰ ὑπὸ τῆς νομοθεσίας περὶ ΙΚΑ προβλεπόμενα ἡμερομίσθια, ἀδιακρίτως ἂν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι συνέχεια τῆς ἀσφαλίσεως καὶ μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ ἀνωτέρω ταμείου μετὰ τοῦ ΙΚΑ, ὡς καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως, ὅσων δὲ ἀπερρίφθη σχετικὴ αἴτησις ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου νὰ δύνανται νὰ ὑποβάλλουν νέαν ἐντὸς 6 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ψηφισθησομένου νομοσχεδίου. Ἐπίσης θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ δικαιοῦνται συντάξεως, ἀσχέτως ἡλικίας καὶ οἱ πραγματοποιήσαντες ἁπλῶς 500 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τῆς αἰτήσεως πενταετίαν, ἔστω καὶ ἂν συνολικῶς δὲν ἔχουν ὑπερβῆ τὰ 750, ἐφ’ ὅσον ἀπεχώρησαν λόγῳ ἀτυχήματος, μὴ δυναμένου νὰ λογαριασθῇ ὡς ἐργατικοῦ, ἀλλὰ ἔχοντος βασικὰς ὁμοιότητας μὲ αὐτό, ἢ λόγῳ νόσου, μὴ ἀποτελούσης ἀκριβῶς μεταλλευτικὴν ἀσθένειαν ἢ ἀτύχημα, ἀλλὰ ἐχούσας βασικὰς ὁμοιότητας μὲ τὸ ἓν ἢ μὲ τὸ ἄλλο, ἔχουσι δὲ ποσοστὸν ἀνικανότητος ἄνω τῶν 35%. Ὑπάρχει, τέλος, καὶ ἑτέρα ἀδικία, ἣν προσπαθεῖ νὰ καλύψῃ ἡ τροπολογία, ἣν ἔχω καταθέσει, καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν εἰς τὸ ἄρθρον 16 τοῦ νομοσχεδίου προστίθεται παράγραφος 2 ἔχουσα οὕτω: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 5 τοῦ Α.Ν. 771)1937 εἶναι, ὅτι ὡς συντάξιμος χρόνος κατόπιν ἐξαγορᾶς καθοριζομένης δι’ ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Διοικητικοῦ Συμβουλίου λογίζεται ὑποχρεωτικῶς ἅπασα ἡ εἰς τὰ πρόσω ὑπηρεσία τῶν ἐφέδρων παλαιῶν πολεμιστῶν τῶν ἠσφαλισμένων εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ ταμεῖα, κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, ἀνεξαρτήτως χρόνου καὶ τρόπου προσλήψεως τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν παρ’ οἱᾳδήποτε ἐργασίᾳ, ἐπιχειρήσει ἢ ἐκμεταλλεύσει καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδιότητος τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν ὡς ὑπαλλήλων ἢ ἐργατοτεχνιτῶν.

§205Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Βρανόπουλος εἶπεν, ὅτι ἡ ἔννοια τῶν ὅρων «ἐξηρτημένη ἐργασία» καὶ «κατὰ κύριον ἐπάγγελμα» ἔχουν πλήρως ξεκαθαρισθῆ ἀπὸ τὴν παγίαν νομολογίαν. Συνεπῶς μὲ εὑρίσκει ὡς πρὸς τοῦτο σύμφωνον ὁ κ. Ἰορδάνογλου. Δὲν συμφωνῶ ὅμως μὲ τὸν κ. Ἰορδάνογλου διὰ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου 2 τῆς παρ. 2. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει καλῶς. Ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, ποὺ δύναται νὰ γεννηθῇ ἀμφισβήτησις ὡς πρὸς τὴν ὁρολογίαν τῆς ἐξηρτημένης ἐργασίας κατὰ κύριον ἐπάγγελμα. Τώρα, κ. Ὑπουργέ, ἐπιμένω διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν κατέθεσα, καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν Ἑλληνίδων νοικοκυρῶν εἰς τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν. Ἀναμένω μίαν ἀπάντησιν.

§206Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, καθ’ ἣν ἐν περιπτώσει ἀμφισβητήσεως θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν μόνον ἐὰν ἄλλως ἡ περίπτωσις ἐκείνη δὲν θὰ ὑπάγεται εἰς ἄλλον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, νομίζω τότε, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλείψωμεν τὰς λέξεις «κατὰ κύριον ἐπάγγελμα».

§207Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 2 νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, ἐπιμένω διὰ τὴν διαγραφὴν τῶν λέξεων «κατὰ κύριον ἐπάγγελμα». Φέρω πρὸς κατανόησιν τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Εἶμαι καπνεργάτης καὶ ἐργάζομαι εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἐπὶ 4 μῆνας. Τοὺς ὑπολοίπους μῆνας ἐργάζομαι ὡς αἰτησιογράφος ἢ ὡς μανάβης. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ θεωρηθῶ, ὅτι παρέχω κατ’ ἐπάγγελμα ἐξηρτημένην ἐργασίαν ἢ ὄχι; Εἶμαι ἐπαγγελματίας ἢ εἶμαι καπνεργάτης; Θὰ ὑπάρξῃ μέγα πρόβλημα μὲ τελικὸν ἀποτέλεσμα ἀνασφαλίστους ἐργαζομένους. Νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἐφηρμόζομεν ἀπὸ τὸ 1961, τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 1846. Νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις «κατὰ κύριον ἐπάγγελμα» καὶ νὰ μείνῃ ἡ ἐξηρτημένη ἐργασία.

§208Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπαντῶ πρῶτον εἰς τὸν κ. Κουτσοχέραν. Τὴν τροπολογίαν ποὺ κατέθεσε θὰ τὴν ἐξετάσω εἰς ἄλλο νομοθέτημα. Ἡ νομοθεσία τοῦ ΙΚΑ παρέχει νοσηλείαν εἰς τὴν σύζυγον ὡς καὶ σύνταξιν εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν καταστῆ χήρα. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν ποὺ ἀναφέρει ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κουτσοχέρα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, ἡ προϋπόθεσις τοῦ κυρίου ἐπαγγέλματος ἐξετάζεται ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 1846, διότι δὲν ἐξεδόθησαν οἱ βάσει τοῦ νόμου προβλεπόμενοι Κανονισμοί. Θὰ ἤθελα ὅμως διὰ νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν, νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ἡ ἔννοια τοῦ κυρίου ἐπαγγέλματος δὲν ἀποκλείει ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν πρόσωπα μὲ μειωμένην ἀπασχόλησιν ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἄλλην κυρίαν πηγὴν βιοπορισμοῦ.

§209Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω βιοπορισμόν. Κάνω ἀντίγραφα. Νομίζετε, ὅτι...

§210Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν ἕνας συνταξιοῦχος ποὺ παίρνει 5.000 σύνταξιν καὶ ἐργάζεται ὡς λογιστὴς δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα, θὰ πρέπει νὰ τὸν ἀσφαλίσωμεν πάλιν;

§211Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ γενικοῦ θέματος.

§212Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἄλλην κυρίαν πηγὴν βιοπορισμοῦ.

§213Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐγὼ σᾶς ἀνέφερα ἕνα παράδειγμα.

§214Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ ἀσφαλισθῇ ἐὰν τὸ ἀσκῇ κατὰ 4 μῆνες ὡς κύριον ἐπάγγελμα. Ἐὰν κάμνῃ τὸν οἰκοδόμον, θὰ ἀσφαλισθῇ ὡς οἰκοδόμος. Ἐὰν κάμνῃ τὸν μπακάλη, θὰ ἀσφαλισθῇ ὡς μπακάλης εἰς τὸ ΤΕΒΕ.

§215Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὰ δὲν θὰ κάμῃ ὁ καπνεργάτης τὸν μπακάλη. Θὰ κάνῃ πρόχειρες δουλειές, οἱ ὁποῖες δὲν ἀσφαλίζονται καὶ τελικῶς θὰ μείνῃ ἀνασφάλιστος. Ἐὰν κάμῃ ἄλλην ἐργασίαν ὁπωσδήποτε θὰ ἀσφαλισθῇ. Ὁ νόμος ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ φύγῃ ἀπὸ ἡμᾶς, κ. Ὑπουργέ, ἄλλοι θὰ τὸν ἑρμηνεύουν.

§216Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὰ δικαστήρια λαμβάνουν πάντα ὑπ’ ὄψιν των τὰς ἑρμηνευτικὰς δηλώσεις τῶν Ὑπουργῶν.

§217Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Διοίκησις τοῦ ΙΚΑ κατὰ κύριον σκοπὸν ἔχει πῶς νὰ στηρίξῃ τὸν ὀργανισμόν. Δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς ἐργαζομένους.

§218Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ σεῖς, κ. συνάδελφε, ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν στήριξιν τοῦ ΙΚΑ, διότι εἶναι τὸ στήριγμα τῶν ἀπομάχων τῆς ἐργασίας. Μὲ ὅσα εἶπον, διασφαλίζεται ἡ θέσις τῶν ἐργαζομένων. Ἡ παρ. 2 ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἰορδάνογλου, ὑπάρχει καὶ εἰς τὸν νόμον 1846 αὐτολεξεὶ καὶ ἰσχύει ἀκόμη. (Ἀναγινώσκει). Ἀποτελεῖ ἁπλῆν ἐπανάληψιν.

§219Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λαμβάνω τὸν λόγον μὲ τὴν ἐλπίδα μήπως ἠμπορέσω καὶ δώσω κἄποιαν λύσιν. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι κατ’ οὐσίαν δὲν ὑπάρχει διαφορά. Ἐὰν ὅμως αὔριον ὑπάρξῃ κἄποια δυσχέρεια, δὲν θὰ ἠμπορέσετε πλέον νὰ ἐπέμβητε. Ὁ νόμος θὰ ἔχῃ φύγει. Ὁ ἀξιότιμος κ. Μπουρνιᾶς, ἔδωσε μίαν ὀρθὴν λύσιν. Ἐὰν τὴν συνδυάσωμεν μὲ ὅσα λέτε καὶ σεῖς, θὰ εὕρωμεν τὴν μέσην ὀρθὴν λύσιν. Προτείνω τὸ ἑξῆς. «Τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα... (Ἀναγινώσκει)...» καὶ δεύτερον ἀντὶ νὰ λέμε περὶ δυσχεροῦς διακρίσεως, θὰ εἴπωμεν ἐὰν ἀμφισβητῆται τὸ κύριον ἐπάγγελμα θὰ δικαιοῦται ἀσφαλίσεως ὁ αἰτῶν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς οἱονδήποτε ἄλλον ὀργανισμόν. Νὰ βάλετε ὡς προϋπόθεσιν τὸ «ἐὰν δὲν ἀσφαλίζεται εἰς ἄλλον ὀργανισμόν». Τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Παπαδημητρίου εἶναι ὀρθόν.

§220Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ παρεμβληθῇ μεταξὺ τῆς διατάξεως τοῦ ἐδαφ. αʹ καὶ βʹ ἡ φράσις, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα προηγουμένως ὡς ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν καὶ εἴπωμεν: «Ἡ ἔννοια τοῦ κυρίου ἐπαγγέλματος δὲν ἀποκλείει τὴν ἀσφάλισιν προσώπων μὲ μειωμένην ἀπασχόλησιν ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἄλλην κυρίαν πηγὴν βιοπορισμοῦ».

§221Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Ζάκυνθον ὑπάρχουν π.χ. οἱ σταφιδεργάται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται 2½ μῆνες. Τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τί θὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, θὰ πεθάνουν;

§222Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἀποκλείεται ἀσφάλισις ἀνθρώπων μὲ μειωμένην ἀπασχόλησιν.

§223Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Πηγὴ βιοπορισμοῦ δὲν εἶναι...

§224Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κυρία πηγή.

§225Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κυρίαν πηγὴν ποῦ θὰ τὴν βροῦμε; Δημιουργεῖ κίνδυνον ἡ διάταξις αὐτή.

§226Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς: Ἡ περίπτωσις τῶν μισθωτῶν ταξί. Ἡ νομολογία ἄλλοτε δέχεται, ὅτι παρέχουν ἐξηρτημένην ἐργασίαν ἄλλοτε ὄχι. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ ΤΣΑ, οἱ ἄνθρωποι θὰ ἔμεναν ἀνασφάλιστοι. Ἐὰν δὲν καλύπτωνται κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ καλύπτωνται ἀπὸ τὸ ΙΚΑ.

§227Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Δικαιοῦνται —νὰ γράφουν— νὰ ἀσφαλισθοῦν εἰς τὸ ΙΚΑ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάγονται εἰς ἄλλον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 3.

§231Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ σταματήσωμεν. Ἐκάμαμεν συμφωνίαν κυρίων. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 2 καὶ νὰ σταματήσωμεν. Παρακαλῶ νὰ τηρήσωμεν τὴν συμφωνίαν μας.

§232Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζω, κ. Βρανόπουλε, πόσον ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ψηφίσωμεν ἀπόψε τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§233Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν ταλαιπωρηθῆ. Τὴν Δευτέραν θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§234Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ἠπείλησαν διαμαρτυρίας καὶ πορείαν; Ὑπεσχέθημεν, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον. Κατόπιν τούτου ἦλθον ἐδῶ καὶ μᾶς ηὐχαρίστησαν. Σᾶς παρακαλῶ μὴ ἐπιμένετε εἰς τὸ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§236Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 3 ἐξαιρεῖ τὰς ξυλουργικὰς ἐργασίας καὶ ἀναφέρει ὡρισμένας μόνον περιπτώσεις. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ οἱ ἐργάται ξυλοτύπων, οἱ λεγόμενοι κοινῶς καλουπιτζῆδες, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀποσαφηνισθῇ, ἐὰν ἐξαιροῦνται καὶ αὐτοί.

§237Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δι’ αὐτούς, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία.

§238Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Συνεπῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἡ φράσις «ἐξαιρέσει τῶν ἐργατῶν ξυλοτύπων».

§239Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐξαιροῦνται οἱ ἐργάται κουφωμάτων διὰ τοῦ ἄρθρου 4. Διὰ τοῦ Κανονισμοῦ περὶ οἰκοδομικοῦ ὀργανισμοῦ, ἐξαιροῦνται οἱ ἐργαζόμενοι εἰς οἰκοδομὰς μόνον, ὄχι βεβαίως καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ καταστήματα. Ἡ τροπολογία σας ἐγένετο δεκτὴ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν ἐδέχθην. Λέγει τὰ ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει)...». Ἐν πάσῃ περιπτώσει δηλῶ, ὅτι οἱ ἐργάται ξυλοτύπων εἶναι οἰκοδόμοι.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§241ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5).

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Γ. Λαμπριανός, ἔχει τὸν λόγον.

§244Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 6 λέγει «.... ἠσφαλισμένος, τυχὼν ἐπὶ 2ετίαν ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς... δὲν δύναται, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις κλπ., νὰ κερδίζῃ πλέον τοῦ ἡμίσεος ἐκείνου ποὺ κερδίζει ὑγιής...». Ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ καθωρισθῇ ποῖος θὰ κρίνῃ τὸν ἀσθενῆ ἠσφαλισμένον, ὅτι θὰ κερδίζῃ τὸ ἥμισυ τοῦ ὅσου ὅταν ἦτο ὑγιής. Πρόκειται περὶ λεπτοῦ σημείου διὰ τοὺς ἀσθενεῖς ἠσφαλισμένους. Ἔχει καθιερωθῆ νὰ κρίνῃ τὸ ἀσφαλιστικὸν ὄργανον μὲ βάσιν τὸ ποσοστὸν ἀναπηρίας, τὸ ὁποῖον ἀποφασίζει ἡ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπή. Τοῦτο εἶναι ἐσφαλμένον. Ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ παράδειγμα τὸ ἑξῆς: Ἕνας λογιστὴς ἔχει ἕνα χέρι καὶ ἕνα πόδι καὶ ἡ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ καθώρισεν 60–70% ἀναπηρίας, μὲ τὴν ὁποίαν δύναται νὰ κερδίζῃ τὸ ἥμισυ τοῦ ὅσου ὅταν ἦτο ὑγιής. Ἀντιθέτως, ἔχομεν ἕνα βαρέος ἐπαγγέλματος ἀσθενῆ μὲ 25% ἀναπηρίαν, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ κερδίσῃ τὸ ἥμισυ τοῦ ὅσου ὅταν ἦτο ὑγιής. Σήμερον ἀκόμη, μοῦ παρεπονεῖτο εἷς, ἔχων ἀναπηρίαν 30%, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ κἄν. Πρόκειται περὶ λεπτοτάτου, ὅπως βλέπετε, σημείου.

§245Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Βεβαίως, τὴν ἀναπηρίαν τὴν κρίνουν οἱ ἰατροί. Ἀλλά, πάντα ἡ ἱκανότης πρὸς ἐργασίαν, θὰ κριθῇ ἀπὸ τὰ ἀσφαλιστικὰ ὄργανα. Καὶ ὁ ἠσφαλισμένος, ὅταν ζητῇ σύνταξιν ἢ ἐπίδομα ἀναπηρίας, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἀδικεῖται, θὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, θὰ κάμῃ ἔφεσιν περαιτέρω καὶ ἐὰν καὶ ἐκεῖ δὲν δικαιωθῇ, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος. Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἰσχύει διεθνῶς, τὰ δικαστήρια τελικῶς θὰ ἀποφασίσουν, αἱ εἰδικαὶ δηλαδὴ Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι κρίνουν ὡς δικασταί.

§246Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Εἶναι λεπτὸν τὸ σημεῖον αὐτό. Τὸ ἔζησα ἐγὼ χρόνια ὁλόκληρα εἰς τὴν τοπικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ΙΚΑ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω: Τὸ ἀσφαλιστικὸν ὄργανον, ὁ Διευθυντὴς τοῦ ΙΚΑ, ἐκδίδει ἀποφάσεις ἀπορριπτικὰς καὶ ἐγκριτικάς, μὲ βάσιν τὰ ποσοστὰ ἀναπηρίας τὰ ὁποῖα καθώρισαν οἱ ἰατροὶ καὶ ὄχι μὲ τὴν σκέψιν, τὴν ὁποίαν διετυπώσατε τώρα σεῖς. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν ἕνα μὲ ποσοστὸν ἀναπηρίας 25 ἢ 30%, μὲ βάσιν τὴν γνωμάτευσιν τῶν ἰατρῶν, ὁ ὁποῖος, ἐν τούτοις, νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἐργασθῇ. Ἐκεῖ εἶναι, λοιπόν, τὸ κρίσιμον σημεῖον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§247Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἐπηρεάζονται ἀπολύτως οἱ κρίνοντες ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῶν ἰατρῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ ἰσχύει. Ἐὰν σεῖς ἔχητε ἄλλον τρόπον νὰ ὑποδείξητε, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ἐγὼ εὐχαρίστως, θὰ τὸν δεχθῶ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ τὸν γνωρίσητε καὶ εἰς ἄλλο νομοθέτημα, νὰ τὸν περιλάβω.

§248Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὁ μόνος τρόπος εἶναι ἡ Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ΙΚΑ, νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ κρίνῃ πλέον ἐπὶ τῇ βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ποσοστῶν ἀναπηρίας τὰ ὁποῖα οἱ ἰατροὶ καθώρισαν.

§249Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ἔχει. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὴν πρᾶξιν.

§250Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ.

§251Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν τυχὸν ἔχετε συγκεκριμένας περιπτώσεις, νὰ τὰς ἀναφέρετε.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§253Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ προσθήκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν σύνταξιν ἀναπηρίας, διὰ τοὺς ἔχοντας ποσοστὸν κάτω τοῦ 50%. Διότι, ἂν παραμείνῃ, ὡς ἔχει, ἡ διάταξις, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις εἰς τὴν ὁποίαν λέτε, ὅτι δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 28 περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν μελῶν οἰκογενείας ἐπιδοματούχου, ἐν περιπτώσει θανάτου. Πιστεύω, ὅτι μόνον μετὰ τὴν παραδοχὴν τῶν δύο παρατηρήσεών μου, θὰ καταστῇ πλῆρες τὸ ἄρθρον.

§254Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τώρα, ἐλάμβανον σύνταξιν ἀναπηρίας, ἀπὸ τοῦ ποσοστοῦ 46% καὶ ἄνω. Ἀπὸ τοῦδε θὰ λαμβάνουν καὶ οἱ κατὰ ποσοστὸν ἀπὸ 51 ἕως 66% ἀνάπηροι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐλάμβανον. Οἱ κάτω τοῦ ποσοστοῦ 50% λαμβάνουν ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον δὲν μεταβιβάζεται. Μεταχειριζόμεθα καλύτερον τὸν ἀνάπηρον δίδοντες εἰς αὐτὸν ἐπίδομα ἀναπηρίας ἀπὸ 33% μέχρι 50%, μέχρις ἄρσεως τῆς ἀναπηρίας του. Τὸ ἐπίδομα δὲν μεταβιβάζεται, διότι εἶναι προσωπικόν.

§255Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ ἀνάπηρος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ τὸ ἐπίδομα ἡ οἰκογένειά του;

§256Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν κληρονομεῖται.

§257Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπίδομα εἶναι παροχὴ πρὸς τὸν ἀνάπηρον, μέχρις ἄρσεως τῆς ἀναπηρίας του.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου.

§259Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ ἀσφάλισις λέγεται καὶ πρέπει νὰ εἶναι κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι οἱ εἰσηγηταὶ δὲν ἔχουν λάβει ὑπ’ ὄψει των τὴν βασικὴν αὐτὴν ἀρχήν. Ἐφ’ ὅσον ἠτύχησα καὶ ἐφ’ ὅσον εἶμαι ἠσφαλισμένος δὲν πρέπει, κατ’ οὐδένα λόγον νὰ πεταχθῶ εἰς τοὺς δρόμους. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν παρατήρησιν, τοῦ συναδέλφου κ. Βρανοπούλου. Εἶμαι ἠσφαλισμένος. Ἔχω ἀτυχήσει, πεθαίνω, ἡ οἰκογένεια, τὰ παιδιὰ 2, 3, 5 τὸν ἀριθμόν, καμμία παροχή, καμμία κληρονομία συντάξεως, διότι ὀνομάζεται ἐπίδομα. Διατί τὸ ἐπίδομα αὐτὸ νὰ μὴ τὸ ὀνομάσωμεν σύνταξιν καὶ νὰ κληρονομῆται; Αὐτὸ δὲν λέγεται κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Ἐπιμένομεν, ὅτι καὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπιδόματα θὰ πρέπει νὰ κληρονομοῦνται καὶ νὰ μὴ μένουν ἀνασφάλιστοι οἰκογένειαι καὶ ὀρφανά. Ἐπίσης, δὲν εἶναι σωστὸν εἷς ἠσφαλισμένος, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ κερδίζῃ τὸ 50% τῆς συντάξεώς του μὲ ἐργασίαν νὰ τοῦ περικόπτεται ἡ σύνταξις ἢ νὰ μὴ τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἐργασθῇ. Ἐὰν γίνῃ τοῦτο, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνάπηροι καὶ πλησιάζουν εἰς τὸν θάνατον θὰ παίρνουν ὡλοκληρωμένην σύνταξιν. Δι’ αὐτὸ, ἐπιμένομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ κάνωμεν δυσμενεστέρας τὰς ὑπαρχούσας διατάξεις. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 εἶναι δυσμενεστάτη καὶ εἰς πολλὰ σημεῖα ἀντιασφαλιστική.

§260Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐδέχθημεν αὐτὴν τὴν εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν καὶ ἐμονιμοποιήσαμεν τὸ ἐπίδομα τῶν ἐχόντων ἀναπηρίαν 33% μέχρι 50, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὸ ἐπίδομα αὐτὸ θὰ λαμβάνεται ἀπὸ τὸν ἴδιον. Συνεπῶς δὲν δύνασθε νὰ λέγετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει κοινωνικὴ ἀσφάλισις ὅταν μονιμοποιῶμεν αὐτὰ τὰ ἐπιδόματα. Ἡ σύνταξις ἀπὸ 50% καὶ ἄνω κληρονομεῖται.

§261Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένω, ὅτι πρέπει νὰ λείψῃ τὸ ἀντιασφαλιστικὸν πνεῦμα.

§262Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἀπορῶ πῶς ὁμιλεῖτε περὶ ἀντιασφαλιστικοῦ πνεύματος, ὅταν δεχώμεθα τὴν νομιμοποίησιν τοῦ ἐπιδόματος ἀναπηρίας τοῦ 33% μέχρι 50. Σεῖς, φαίνεται, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς ἀπομάχους τῆς ἐργασίας παρὰ ἐνδιαφέρεσθε νὰ ἐπέλθῃ ἀπαθλίωσις τούτων καὶ διάλυσις τοῦ ἀσφαλιστικοῦ αὐτοῦ ὀργανισμοῦ.

§263Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς ἐπιμένομεν νὰ τύχουν συντάξεως καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἀτυχήματος ἢ δι’ ἄλλης αἰτίας ἔχουν ἓν ἢ δύο ἔτη ἐργασίας.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§265ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ε. Βανταλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§267Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησίν σας ἐὰν θὰ κάμετε ἀποδεκτὴν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑπογράψει πολλοὶ συνάδελφοι καὶ ἐγώ, σχετικῶς μὲ τοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον λόγῳ τοῦ νόμου 4164)1960 δυσμενεστέρας μεταχειρίσεως τῶν ἄλλων συνταξιούχων.

§268Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Βογιατζῆ καὶ συνεπῶς καλύπτεται καὶ ἡ περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται, μὲ τὴν διαφορὰν ἀντὶ 1.000 ἡμερομισθίων γίνεται 2.000 ἡμερομίσθια.

§269Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Κατσώτας, ἔχει καταθέσει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται νὰ δικαιοῦνται συντάξεως, οἱ συμπληρώσαντες κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§271ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος.

§273Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ συμπληρωθῇ ἔτι περισσότερον τὸ νομοσχέδιον ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ νὰ συνυπολογίζωνται αἱ ἡμέραι καθ’ ἃς ὁ ἠσφαλισμένος ἐδικαιώθη συντάξεως λόγῳ ἀναπηρίας ἀνεξαρτήτως χρονικοῦ διαστήματος ὡς ἐργάσιμοι. Διότι, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις ἀποκλείονται τοῦ εὐεργετήματος τὰ 8)10 τῶν συνταξιούχων ἀναπηρίας. Διότι ἐφ’ ὅσον προσμετρῶνται μόνον τῆς τελευταίας δεκαετίας αἱ συνταξιοδοτήσεις ὡς ἐργάσιμοι πρὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἤτοι 50–64 διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 40–60 διὰ τὶς γυναῖκες, ἐὰν ἕνας λάβῃ σύνταξιν ἀναπηρίας ἀπὸ τὰ 30–40 χρόνια, ἢ ἀπὸ 35–45 χρόνια καὶ κατόπιν κριθῇ ἱκανὸς πρὸς ἐργασίαν θὰ ἔχῃ χάσει 3.000 ἡμέρας ἐργασίας μὴ προσμετρουμένας ὡς ἐκ τούτου θὰ εἶναι ἀδύνατον δεδομένου ὅτι ἀρκετὰ ἐπαγγέλματα εἶναι καὶ ἐποχικὰ νὰ συμπληρώσουν τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων διὰ νὰ λάβῃ σύνταξιν γήρατος. Θὰ ἤθελα αἱ ὑπηρεσίαι σας νὰ μελετήσουν τὴν προσθήκην αὐτὴν καὶ ἂν κρίνητε δίκαιον τὸ αἴτημα, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§274Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, ἂν δέχεται δηλαδὴ μίαν τροπολογίαν μου τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει εἰς τὸ ἄρθρον 8.

§275Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν ἐδέχθην, κ. συνάδελφε.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. (Ὡσαύτως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ὁ κ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§279Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 10.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10;

§281ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 11, 12, 13 καὶ 14 ὡς ἐτροπολογήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15.

§284Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 15 ἐκτὸς τῶν ἄλλων, θίγει καὶ ὡρισμένα δικαιώματα τῶν δικηγόρων. Ὅπως ἔχει ἡ διάταξις αὐτή, ὄχι μόνον καταργεῖ τὸ δικαίωμα τῶν δικηγόρων περὶ ἐργολαβίας δίκης, ἀλλὰ καθιστᾶ δυσχερεστέραν καὶ τὴν θέσιν τῶν ἠσφαλισμένων, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δύνανται νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσίν των εἰς δικηγόρον.

§285Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ κ.κ. Κατσώτας πατὴρ καὶ υἱός, Κολοκυθᾶς, Κατσικόπουλος κλπ. καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Αἱ ὡς ἄνω 500 ἡμέραι ἐργασίας... (ἀναγινώσκει)...».

§286Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ θέμα τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἐλύθη μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βογιατζῆ τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 δεκτόν;

§288ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 16. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§290Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ προσέξητε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ὑπογράφω. Οὐδεμία ἰδική μου ἐγένετο δεκτή.

§291Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶπον ὅτι θὰ τὴν ἐξετάσω.

§292Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἡ τροπολογία μου ἀναφέρεται εἰς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς καὶ ἔχει οὕτω: «... (ἀναγινώσκει)...».

§293Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Μοῦ ἐπροτάθη καὶ παρ’ ἄλλου συναδέλφου μία τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς πολεμιστὰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐδέχθην, διότι κινδυνεύει ἐξ αὐτῶν νὰ ἀνατραπῇ τὸ Ι.Κ.Α.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16;

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 17. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§297Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν ὡρισμέναι κατηγορίαι ἐργαζομένων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐφαρμόζονται οὔτε ἡ νομοθετικὴ ἐργασία οὔτε ἡ ἀσφαλιστικὴ τοιαύτη. Εἶναι ἡ κατηγορία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν καὶ εἰς τὴν Πρόνοιαν Βορείων Ἐπαρχιῶν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ τὰ θέματα αὐτὰ εἶχεν ἀσχοληθῇ ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ τὰ ἐρευνήσῃ. Ἰδοὺ ἡ εὐκαιρία.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 17.

§299ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18;

§301ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 19. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§303Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Εἰς τοὺς λιγνιτεργάτας, κ. Ὑπουργέ, ἐδώσατε ὡρισμένα δικαιώματα, ἡ προθεσμία ὅμως παρῆλθε χωρὶς νὰ προλάβουν νὰ ζητήσουν τὴν ἀναγνώρισιν αὐτῶν τῶν δικαιωμάτων. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν δύνανται νὰ ἀποδείξουν καὶ τὴν ἐργασίαν των, διότι ἔχουν χάσει τὰς σχετικὰς καταστάσεις. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἑξάμηνος προθεσμία νὰ γίνῃ ἐτησία καὶ νὰ γίνεται δεκτὴ πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἐργασίας των καὶ ἡ ἔνορκος βεβαίωσις.

§304Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ταμείου μεταλλευτῶν, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν, ὄχι μόνον ἐπὶ 6 μῆνας, ἀλλὰ ἐπὶ ἓν ἔτος τοὐλάχιστον. Ἐπίσης παρακαλῶ, ὅπως περιληφθῇ διάταξις, δυνάμει τῆς ὁποίας, ἡ ἐργασία νὰ ἀποδεικνύεται καὶ διὰ μαρτύρων, εἰς ὅσας περιπτώσεις τὰ βιβλία τῶν ὑπερωριῶν εἰς τὰς ὁποίας εἰργάζοντο ἔχουν χαθῆ. Εἶναι δίκαιον νὰ κάμετε δεκτὰς κ. Ὑπουργέ, καὶ τὰς δύο αὐτὰς τροπολογίας.

§305Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν 2 αὐτῶν τροπολογιῶν.

§306Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ ἑξάμηνος προθεσμία, πρέπει κ. Ὑπουργέ, ὁπωσδήποτε νὰ αὐξηθῇ.

§307Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διὰ τοῦ ἐδαφ. 2 τῆς παραγρ. 1, ἀποκλείεται ἡ ἔνστασις καὶ ἡ ἀναθεώρησις κατ’ ἀποφάσεων ἀναγνωρίσεως ἡμερομισθίων. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§308Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἀποδέχομαι ὅπως ἡ ἑξάμηνος προθεσμία γίνῃ ἐτησία. Καὶ διατηρῶ ὡς μέσον ἀποδείξεως τῆς πραγματοποιηθείσης ἐργασίας τοὺς μάρτυρας, ὅπερ ἰσχύει καὶ σήμερον.

§309Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Ὑπάρχουν τινες ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν, οἱ ὁποῖοι συνεκέντρωναν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των ἀπὸ τὸ ΙΚΑ καὶ συνταξιοδοτήθησαν ὑπ’ αὐτοῦ. Ἤδη ἐξεδόθη μία ἀπόφασις ἀνωτάτου δικαστηρίου, ἡ ὁποία ἔκρινεν ὅτι, καίτοι ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ ΙΚΑ, δὲν δικαιοῦνται νὰ τύχουν συντάξεως ἐὰν δὲν συνεχίζεται ἡ ἀσφάλισις. Δηλαδή, ἐὰν δὲν ἔχουν ἀποχωρήσει πρὸ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ΙΚΑ μετὰ τοῦ Ταμείου μεταλλευτῶν καὶ οὕτω νὰ ἀνετράπη ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη μέχρι τότε καὶ δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔτυχον συντάξεως ἐφ’ ὅσον εἶχον τὰς προϋποθέσεις τοῦ ΙΚΑ. Μόνον νομοθετικῶς ἠμπορεῖ νὰ διορθωθῇ ἡ ἀδικία αὐτὴ καὶ νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ μίαν εὐκαιρίαν ἵνα εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ προστεθῇ μία παράγραφος ἡ ὁποία νὰ ἑρμηνεύσῃ τὰς σχετικὰς διατάξεις, ὥστε νὰ ἐπαναδώσῃ τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§311Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία περίπτωσις καὶ θὰ ἤθελα νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, ἐὰν τὸ ἐπιθυμῆτε φυσικά. Εἰς τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εἰς τὰς Σέρρας ὑπῆρχον λιγνιτωρυχεῖα τὰ ὁποῖα ἐτέλουν ὑπὸ τὰς ἀρχὰς κατοχῆς, οἱ ἐργάται εἰργάζοντο ἐκεῖ καὶ ἐγίνοντο φυσικὰ κρατήσεις ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ τῆς περιοχῆς, ἡ ὁποία ἦτο ὑπὸ τὴν Βουλγαρικὴν κατοχήν. Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἐδῶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάνωμεν μεταφορὰν ἢ συμψηφισμὸν τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀναγνώρισις αὐτῶν τῶν ἡμερῶν ἐργασίας καὶ αὐτὸ ἂς εἶναι μία εἰσφορὰ ὅλου τοῦ ἄλλου κόσμου διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἕνα ἀσφαλιστικὸν δικαίωμα. Ἐξ ἄλλου δὲν πρόκειται παρὰ περὶ 100 μόνον ἀνθρώπων.

§312Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι συμπαθεστάτη ἡ περίπτωσις καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συγκεντρώσετε στοιχεῖα. Εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, ποὺ θὰ ἔχωμεν τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα νὰ τὸ βάλωμεν ἐκεῖ. Ἀπόψε δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν θὰ ἀποδεχθῶ μίαν σχετικὴν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 δεκτόν;

§314ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ ἄρθρον 20 δεκτόν;

§316ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21 ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§318Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ ἄρθρον 21 θεσπίζεται ὥστε ὁ παρὰ τῷ ΙΚΑ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος νὰ μετέχῃ ἄνευ ψήφου εἰς τὰ πάσης φύσεως Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπὰς τῆς διοικήσεως καὶ τῶν ὑποκαταστημάτων Ἀθηνῶν Πειραιῶς τοῦ ΙΚΑ. Αὐτὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου σὲ ὅλα τὰ συμβούλια δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ, ἀλλὰ θὰ βλάψῃ. Θὰ ἔχωμεν δέσμευσιν τῆς θελήσεως τῶν Συμβουλίων, δὲν θὰ ἔχωμεν ἀνεξαρτησίαν σκέψεως καὶ κρίσεως καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ τὴν κοινωνικήν μας ἀσφάλισιν. Διὰ ποῖον λόγον ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος νὰ μετέχῃ εἰς ὅλα τὰ Συμβούλια; Ὅταν θὰ ὑπάρχῃ ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος οὐσιαστικῶς ὅλαι αἱ ἀποφάσεις θὰ λαμβάνωνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ὅ,τι θέλει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ὅ,τι θέλει ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ τελικῶς θὰ ἀποφασίζεται εἰς τὰ Συμβούλια. Νὰ λειτουργήσουν τὰ συμβούλια μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν ἀνεξαρτησίαν. Θὰ προκόψῃ περισσότερον ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀσφυκτικὴ ἐπιβολὴ τοῦ Κράτους ἐπάνω εἰς τὸν ὀργανισμόν. Δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸς ὁ θεσμός, τώρα θὰ ἔχωμεν ἕνα Κυβερνητικὸν ἐπίτροπον διότι ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι εἰς τὸ ΙΚΑ θὰ περιέρχεται ὅλα αὐτὰ τὰ συμβούλια.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χασαπίδης ἔχει τὸν λόγον.

§320Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Πράγματι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἔγινε μεγάλη συζήτησις, ἀλλὰ ἔχει διορθωθῆ δὲν μετέχει ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος ἀλλὰ δύναται νὰ παρίσταται. Διότι ἐδηλώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ κανένα οἰκονομικὸν ὄφελος ἡ συμμετοχή. Ἄλλωστε ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος ἠμπορεῖ πράγματι νὰ πηγαίνῃ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τὸ δύναται νὰ παρίσταται, δὲν ἐμποδίζει τὴν αὐτόνομον καὶ τὴν ἀνεπηρέαστον λειτουργίαν.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21;

§322ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21 ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22 ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§324Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὸ ἑξῆς. Λαμβάνει μέριμναν διὰ τοὺς ἐκτάκτους ὑγειονομικοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὸ ἄρθρον 22 παράγραφος 1 καὶ λέγει ὅτι μονιμοποιοῦνται καὶ καθίστανται τακτικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ ἱδρύματος. Σεῖς περιεβάλατε πάντοτε μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ ἀγάπην καὶ τοὺς ἐκτάκτους τοῦ ΤΕΒΕ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄνω τῶν τεσσάρων ἐτῶν ἔκτακτον ὑπηρεσίαν.

§325Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοθέτημα ἀφορᾶ τὸ ΙΚΑ. Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΤΕΒΕ ἔχω ἤδη ἕτοιμον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ἐλπίζω νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκω τὴν μονιμοποίησιν ὅλων τῶν ἐκτάκτων.

§326Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ.

§327Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Βρανοπούλου.

§328Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θὰ μονιμοποιηθοῦν καὶ οἱ ἔκτακτοι διοικητικοὶ τοῦ ΙΚΑ;

§329Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὄχι, κύριοι, δὲν ὑπάρχουν ἔκτακτοι διοικητικοί, ἀλλὰ ἔκτακτοι ὑγειονομικοὶ τοῦ ΙΚΑ, οἱ ὁποῖοι καὶ μονιμοποιοῦνται. Τὸ νομοθέτημα ἀφορᾷ τὸ ἵδρυμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὄχι τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Διὰ τοὺς ἐκτάκτους τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἔχω ἤδη ἑτοιμάσει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ἔχω συζητήσει μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης ἔχει τὸν λόγον.

§331Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Σαββοπούλου, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ἀναφερομένη εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν Ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...».

§332Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ νομοθέτημα, ἡ τροπολογία ἀφορᾷ συνταξιοδοτικὰς διατάξεις. Ὑπάρχει εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπέρασε ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ θὰ ἔλθῃ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα εἰς τὴν Βουλήν.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 δεκτόν;

§334ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§335ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§336Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 23 λέτε ὅτι οἱ ἰατροὶ τοῦ ΙΚΑ δύνανται νὰ μονιμοποιοῦνται κλπ. «... (ἀναγινώσκει) ...». Οἱ ἔχοντες ὅμως ἡλικίαν ἄνω τῶν 50 ἐτῶν, διατὶ τοὺς κρατᾶτε; Γιατὶ τὸ κάμετε αὐτό;

§337Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διότι, κ. συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια μονιμοποιήσεώς των βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἔχω ὅμως τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς μονιμοποιήσω διὰ Βασ. Διατάγματος.

§338Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει μεγάλος ἀριθμὸς ἐκτάκτων ἰατρῶν εἰς τὸ ΙΚΑ;

§339Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἐλάχιστος.

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§341Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 ἔχω μίαν προσθήκην, καὶ ἡ προσθήκη μου αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς μερικοὺς ἐλεγκτὰς ἰατροὺς τοῦ ΙΚΑ, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μόνιμοι καὶ ἐλάμβανον τὸ ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ὑπηρεσίας των, δηλαδὴ τῶν 3ετιῶν, ὅταν ὅμως μετετάγησαν εἰς ἐλεγκτάς, ἔπαυσαν νὰ λαμβάνουν τὸ εὐδόκιμον παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν προσθήκην μου αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...»

§342Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ θὰ τὴν ἐξετάσω εἰς τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον.

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 23;

§344ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 23 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 24 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Γυιόκας.

§346Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καταθέσει δύο τροπολογίας. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τῶν γουνεργατῶν Καστοριᾶς καὶ Σιατίστης. Ἐπειδὴ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν συνεφώνησεν ὁ κ. Ὑπουργός, κατέθεσα ἄλλην τροπολογίαν καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὰ δύο σκέλη τῶν ἐνδιαφερομένων, τῶν γουνεμπόρων δηλαδὴ καὶ τῶν γουνεργατῶν, οἱ ἔμποροι ἐδέχθησαν νὰ ἀσφαλισθοῦν οἱ ἐργάται εἰς τὸ ΙΚΑ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἀσφαλισθοῦν ὅλοι οἱ γουνεργάται ὄχι μόνον τῶν πόλεων, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ χωρία, καὶ τοῦτο διότι ἐὰν ἀσφαλισθοῦν οἱ ἐργάται τῶν πόλεων, τότε θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πᾶνε οἱ γουνέμποροι νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ χωρία. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς τροπολογίας μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 24 ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§347Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Αὐτὸ τὸ δέχομαι, κ. συνάδελφε.

§348Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἡ τροπολογία μου, κ. Ὑπουργέ, μὲ πέμπτην παράγρ. ἔχει οὕτω: «... (ἀναγινώσκει)...».

§349Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Αὐτό, κ. συνάδελφε, δὲν τὸ δέχομαι. Ἔχω ὅμως ὑπ’ ὄψει μου νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω εἰς ἄλλο προσεχὲς νομοσχέδιον.

§350Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶπα ποία εἶναι ἡ διαφορά. Ἄλλοι εἶναι οἱ παραγωγοὶ καὶ ἄλλοι οἱ ἐξαγωγεῖς. Τὴν εἰσφορὰν τὴν καταβάλουν οἱ παραγωγοί.

§351Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Μὴν ἐπιμένετε κ. συνάδελφε, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Εἰς ἄλλο νομοθέτημα εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§352Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω ὅπως δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἀντ’ αὐτῶν τίθεται ἡ κάτωθι διάταξις: «...(ἀναγινώσκει)...».

§353Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἄσχετος ἡ προτεινομένη τροπολογία μὲ τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου καὶ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§354Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσφαλίσωμεν τοὺς γουνεργάτας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν τοὺς ἀσφαλίζομεν. Διότι κατ’ ἀρχὴν ἀναφέρετε τὰς δύο πόλεις...

§355Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐξαίρεσις ἦτο διὰ τοὺς γουνεργάτας Καστορίας καὶ Σιατίστης. Ἐνῷ εἰς ὅλην τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα οἱ γουνεργάται εἶναι ἠσφαλισμένοι.

§356Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν προσθέσωμεν «ἐντὸς 6 μηνῶν», θὰ ἔλθῃ καιρὸς ποὺ θὰ συζητοῦμεν καὶ πάλιν διὰ τοὺς γουνεργάτας. Ἐπὶ μίαν δεκαετίαν συζητοῦμεν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν γουνεργατῶν.

§357Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δέχομαι νὰ ἀσφαλισθοῦν ἀμέσως.

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 24;

§359ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 24 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 25. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§361Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρεκάλουν ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 25, ἐκεῖ ποὺ ἀναφέρεται «καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων» νὰ ἐπεκτείνετε τὴν διάταξιν καὶ διὰ τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων Κυκλάδων. Διότι γνωρίζω τυπογράφον εἰς τὴν Σῦρον, ὁ ὁποῖος ἐτυφλώθη καὶ δὲν ἔλαβε σύνταξιν.

§362Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀποδέχομαι τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα πέραν τοῦ ΙΚΑ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀφορᾷ μόνον τὸ ΙΚΑ.

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 25;

§364ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 25 ἐγένετο δεκτόν.

§366Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ προτείνω τὰς ἑξῆς προσθήκας καὶ παρακαλῶ ὅπως τὰς ἀποδεχθῆτε. Ἡ μία προσθήκη ἀφορᾷ τὸ ἐπίδομα ἀδείας τῶν συνταξιούχων. Παρὰ τὸν νόμον ἐχορήγησα ὡς ἐπίδομα ἀδείας τὸ ἥμισυ τῆς συντάξεως. Διὰ τῆς προσθήκης, τὴν ὁποίαν προτείνω νομιμοποιῶ τὸ ἐπίδομα τῆς ἀδείας καὶ ἐφεξῆς θὰ ὑποχρεοῦνται οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ νὰ καταβάλλουν κατ’ ἔτος τὸ ἐπίδομα τῆς ἀδείας. Ἑτέρα προσθήκη εἶναι ἡ νομιμοποίησις τοῦ ἐπιδόματος τῶν φυματικῶν. Ἐπίσης ἑτέρα προσθήκη, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ προτείνω εἶναι ἡ σύστασις νέων ἐπιτροπῶν πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων. Καὶ τέλος προτείνω τὴν ἑξῆς προσθήκην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων, τὰ ὁποῖα θὰ δικαιοῦνται περιθάλψεως μέχρι τοῦ 23 ἔτους τῆς ἡλικίας των ἐφ’ ὅσον σπουδάζουν, διότι μὲ τὸ ἰσχῦον σήμερον σύστημα ἡ περίθαλψις τῶν σπουδαζόντων τέκνων τῶν ἠσφαλισμένων δὲν καλύπτεται. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰς προτεινομένας παρ’ ἐμοῦ προσθήκας καὶ παρακαλῶ ὅπως τὰς ἐγκρίνητε. Διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ ὡμίλησεν ὁ κ. Γραφάκος προτείνω τὴν ἑξῆς τροποποίησιν «... (ἀναγινώσκει) ...». Λύεται ἔτσι καὶ αὐτὸ τὸ θέμα.

§367Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι, ἐν ἀγνοίᾳ των εἶχον ἀναλάβει τὰς εἰσφοράς των. Αὐτοί.....

§368Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὰς διατάξεις αὐτάς, τὰς ὁποίας περιέλαβα εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὰς εἶχον προτείνει συνάδελφοι, τὰς ἐμελέτησε τὸ ΙΚΑ καὶ τὰς ἀπεδέχθη. Διατυπώσατε καὶ σεῖς τροπολογίαν νὰ τὴν μελετήσωμεν καὶ νὰ τὴν περιλάβωμεν εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§369Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς παρουσίας ἀπόψε καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, θὰ παρακαλέσω, ἰδιαιτέρως, νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῶν ναυτικῶν. Οἱ ναυτικοί, κατὰ τὸ Ν. Δ. 4202, ἐξαιροῦνται ἀπὸ τὴν μεταβολὴν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ φορέως. Εἶναι ἀπαράδεκτον, ναυτικοί, ἐργασθέντες, εἴτε εἰς τὴν θάλασσαν, εἴτε εἰς τὴν ξηρὰν καὶ ἔχοντες προϋπηρεσίαν πολλῶν ἐτῶν, νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν προϋπηρεσίαν των αὐτήν.

§370Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπ’ αὐτοῦ ὁ συνάδελφος Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει καταθέσει νομοθέτημα περὶ Ν.Α.Τ., εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετασθῇ καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις.

§371Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἀκριβῶς, διότι εὑρίσκεσθε παρόντες καὶ οἱ δύο Ὑπουργοί, σᾶς τὸ ὑπενθύμισα διὰ νὰ συμφωνήσετε, ὥστε εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ ΝΑΤ νὰ λάβετε πρόνοιαν νὰ διορθωθῇ αὐτὴ ἡ ἀπαράδεκτος κατάστασις.

§372Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δύναμαι, νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐὰν σκέπτεσθε νὰ ἀναγνωρίσετε ὡς ἐργασίμους ἡμέρας τὸν χρόνον ἐπιδοτήσεως λόγῳ ἀνεργίας, στρατεύσεως, ἀσθενείας, ὡς τοῦτο λαμβάνει χώραν εἰς ὅλας τὰς Ἀσφαλιστικὰς Νομοθεσίας διεθνῶς. Ἄλλωστε, δύναται νὰ γίνεται κράτησις ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἑνὸς ποσοστοῦ ἀπὸ τὴν σύνταξιν ἢ τὸν μισθόν των. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν σκέπτεσθε νὰ προσθέσετε διάταξιν εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον περὶ χορηγήσεως δανείων εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ἱδρύματος, μὲ μικρὸν ἐπιτόκιον, εἰς τὰς περιπτώσεις γάμου, θανάτου ἢ σοβαρωτάτης ἀσθενείας. Δύνασθε ἄλλωστε νὰ διαθέσητε διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν τὸ διατιθέμενον ποσὸν ποὺ χορηγεῖται τώρα διὰ προεξοφλήσεις συντάξεων, αἵτινες οὐδὲν ἐξυπηρετοῦν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, ἰδιαιτέρως, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ὁσάκις φέρετε πρὸς ψήφισιν νομοσχέδια, νὰ μὴ ξεχνᾶτε τοὺς ὁμογενεῖς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου. Τί θὰ τοὺς κάμωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς; Ἔχουν ἐγκαταλείψει τὰς ἑστίας των, ὄχι μόνον οἱ ἀπελλαθέντες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξαναγκασθέντες συνεπείᾳ πιέσεων καὶ διωγμῶν. Θὰ πρέπει κἄθε μέτρον ποὺ λαμβάνεται διὰ τοὺς ἐν Ἑλλάδι ἐργαζομένους, νὰ λαμβάνεται καὶ διὰ τοὺς ὁμογενεῖς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἀναμένω μίαν ἀπάντησίν σας, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ αὐτῶν τῶν ζητημάτων.

§373Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὁμογενεῖς πρόσφυγας ἐκ Τουρκίας, ἔχει ἐκδοθῆ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθεῖσα ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διὰ τῆς ὁποίας ὁ χρόνος τῆς ἐκεῖ ὑπηρεσίας νὰ ὑπολογίζεται ὡς χρόνος προϋπηρεσίας. Τὴν πρότασίν σας, διὰ τὰ δάνεια, δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ. Διὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιδοτήσεως, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν μόνον ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν χορηγεῖται ἐπίδομα λόγῳ ἀσθενείας.

§374Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατόπιν προτάσεώς μου ἡ παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 26 διετυπώθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἄλλως. Ἐκρίθη ὅμως, κατόπιν μελέτης, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ εἶναι πλέον ἀσαφὴς παρὰ ὅπως εἶναι ἐδῶ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου. Ἐπίσης, αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῆς Υ.Ε.Μ. ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι, ποὺ δὲν περιλαμβάνονται ἐδῶ.

§375Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Θὰ περιληφθοῦν εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§376Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἐπίσης, θὰ παρεκάλουν νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἑξάμηνον ὁ λήγων χρόνος ἐξοφλήσεως ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν προκειμένου περὶ ἐκδοτικῶν ἐπιχειρήσεων.

§377Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἀποδέχομαι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ δι’ ἕνα τρίμηνον.

§378Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκκρεμεῖ ἡ ἑξῆς Κυβερνητικὴ ὑπόσχεσις. Ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 4352)64 περὶ 30ετίας θὰ ἰσχύσουν καὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαφορὰ μεταξὺ Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν. Ὑπάρχει ρητὴ Κυβερνητικὴ ὑποχρέωσις. Καταθέτω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς καὶ τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ κάμετε ἀποδεκτήν. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «......... ........ (ἀναγινώσκει).................». Δηλαδή, ὅτι ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους.

§379Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Τὴν διάταξιν ποὺ ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀποστολάκος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν κάμωμεν ἀποδεκτήν. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ διὰ τὸ θέμα τοῦτο, ἰδιαίτερον νομοσχέδιον.

§380Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀποστολάκου ἔχει ἐπιπτώσεις οἰκονομικάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν παρουσίαν τόσον ὀλίγων βουλευτῶν καὶ σὲ τόσον προκεχωρημένην ὥραν νὰ δεχθῶμεν μίαν τοιαύτην τροπολογίαν.

§381Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὴν ἐδέχθητε.

§382Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ τὴν ἐδέχθην.

§383Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ, κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλή.

§384Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θέσετε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀποστολάκου εἰς ψηφοφορίαν, πρέπει νὰ ἀναφέρετε καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν βουλευτῶν ποὺ ἐτάχθησαν ὑπὲρ καὶ κατὰ τῆς τροπολογίας.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§386Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ εἶπον ὅτι δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§387Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία προσθήκη τοιαύτης σημασίας μὲ Βουλὴν κενήν; Ἄλλως τε τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι μόνον ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας.

§388Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας.

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀνερούση;

§390Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων τῆς Η.Ε.Μ. ποὺ ἀπελύθησαν ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν. Εἴχατε εἴπει, κ. Ὑπουργὲ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν πρὸ τοῦ 1959 τῶν ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν ἀπολυθέντων ἀπὸ τὴν Η.Ε.Μ. εἶναι κάτω τοῦ 100, εἴχατε εἴπει ὅτι θὰ δεχθῆτε νὰ περιλάβετε καὶ αὐτούς.

§391Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Θὰ παρακαλέσω, κ. συνάδελφε, νὰ ἑτοιμάσητε τὴν σχετικὴν διάταξιν καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶμαι πρόθυμος νὰ τὴν ἐξετάσω.

§392Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Διατὶ νὰ τὸ ἀναβάλωμεν, κ. Ὑπουργέ. Γνωρίζετε ὅτι οἱ μετὰ τὸ 1956 μέχρι τὸ 1959 ἀπολυθέντες ἔχουν τὸν αὐτὸν χρόνον ὑπηρεσίας μὲ ἐκείνους ποὺ ἀπελύθησαν τὸ 1959. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι περισσότεροι τῶν 100, καὶ εἶναι δίκαιον νὰ περιληφθοῦν.

§393Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, παρομοία μὲ τὴν περίπτωσιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεσθε, εἶναι καὶ μία ἄλλη περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀνεφέρθη ἀπὸ ἄλλον συνάδελφον. Παρακαλῶ νὰ τὰς ἐξετάσωμεν καὶ τὰς δύο εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§394Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Εἶναι δίκαιον νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοί, κ. Ὑπουργέ.

§395Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρεκάλεσα νὰ φέρετε τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς προσεχῶς. Τὸ ὑπεστήριξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι.

§396Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ ἐγώ, τὸ ὑποστηρίζω, κ. Ὑπουργέ.

§397Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μᾶς εἴχατε δώσει ρητὴν ὑπόσχεσιν κ. Ὑπουργέ.

§398Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Θὰ ἠμποροῦσα νὰ κάμω μίαν ὑποχώρησιν. Δέχομαι ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουν τοὐλάχιστον 20ετῆ ὑπηρεσίαν.

§399Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν ἔχουν καὶ αὐτοί, κ. Ὑπουργέ. Διότι ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως ἔγινε τὸ 1956.

§400Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δέχομαι ἀπὸ τῆς συμβάσεως.

§401Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἀπὸ πότε; Ἀπὸ τὸ 1959; Περιλαμβάνεται τὸ 1959;

§402Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Δὲν περιλαμβάνονται. Τώρα θὰ περιληφθοῦν ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§403Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 12 ... (ἀναγινώσκει)...». (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§404Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς θὰ ἀμφισβητήσωμεν οἱονδήποτε ἀποτέλεσμα γενησομένης ψηφοφορίας καὶ ζητοῦμεν..... (Φωναί, θόρυβος).

§405Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν δέχομαι καμμίαν πλέον τροπολογίαν.

§406Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Διατί, κ. Ὑπουργέ; Ἐπειδὴ θορυβοῦν οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα; Ἐκάναμεν μίαν συμφωνίαν καὶ προσπαθοῦμεν νὰ διευκρινίσωμεν ἀπὸ πότε ἐννοεῖτε τὴν ὑπογραφήν;

§407Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν τροπολογίαν σας θὰ τὴν ἐξετάσω εἰς τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον. Τώρα κάνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δέχομαι ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως. Δὲν δέχομαι τίποτα ἄλλο.

§408Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Φαίνεται, ὅτι ἐθυμώσατε κ. Ὑπουργέ. Πάντως δὲν εἶναι ἡ εὐθύνη ἰδική μου διότι ἄλλοι διέκοψαν. Σχετικῶς, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν περὶ 35ετίας, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ δὲν τὴν ἀντελήφθην καὶ ἡ ὥρα εἶναι περασμένη, θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὰ διατυπωθέντα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Βογιατζῆν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἢ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς ἰδιαίτερον νομοθέτημα, ἢ τοὐλάχιστον νὰ διανεμηθῇ καὶ νὰ τὴν μελετήσωμεν, διότι καὶ ἐγώ, τὴν ἔκτασιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὁμολογῶ, δὲν τὴν ἀντελήφθην. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ διανεμηθῇ ἡ τροπολογία, καὶ ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργός, εὐχαρίστως νὰ τὴν ψηφίσωμεν τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας. Σήμερον τοιαύτης ἐκτάσεως τροπολογίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῶμεν χωρὶς νὰ τὴν ἔχωμεν ἀναγνώσει. Ἀνεγνώσθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον, ἀλλὰ δὲν τὴν ἀντελήφθημεν. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει ἔκτασιν εὐρυτάτην, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ψηφίσω, ἐγὼ τοὐλάχιστον ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς της συμφωνῶ ἀπολύτως. Καὶ ὑπῆρξεν καὶ ἰδική μου πρότασις, ὅταν συνεζητῆτο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ νομοσχέδιον περὶ 35ετίας νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὰ Ν.Π.Δ.Δ. ἡ 35ετία. Ἐὰν καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις ποὺ διετύπωσα τότε θὰ τὴν ψηφίσω εὐχαρίστως, ὄχι ὅμως αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§409Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀποστολάκου, ἀφορᾷ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔχω ἁρμοδιότητα νὰ εἴπω ναὶ ἢ ὄχι. Δὲν ἀφορᾷ γενικῶς ὅλα τὰ Ν.Π.Δ.Δ.

§410Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Τὶ ἀφορᾷ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀποστολάκου, κ. Ὑπουργέ;

§411Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἀφορᾷ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ τὸ ΙΚΑ. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι δέχομαι.

§412Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Μὴν προχωρήσετε, κ. Ὑπουργέ, διότι δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν.

§413Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐὰν ἐπιμείνετε, κ. Ὑπουργέ, καὶ διεξαχθῇ ψηφοφορία ἔστω καὶ διὰ ἀναστάσεως, τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ μετρήσῃ τοὺς βουλευτὰς καὶ θὰ διαπιστώσῃ ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§414Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, ἔγινεν πρότασις περὶ διανομῆς τῆς τροπολογίας, πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε αὐτό.

§415Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ παρακαλέσω τὸν συνάδελφον κ. Ἀποστολᾶκον, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ τροπολογία του εἶναι δικαία νὰ μὴ ἐπιμείνῃ.

§416Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἐπισημαίνω, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἀντίδρασιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς 35ετίας. Ἀλλὰ ἔπρεπε ὁ θεσμὸς αὐτὸς νὰ εἶχεν ἐπεκταθῆ καὶ εἰς τὰ Ν.Π.Δ.Δ. καὶ εἰς τὰς Τραπέζας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ ἔκανα τὴν τροπολογίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἐδέχθη, ἀλλὰ ἡ .... (Φωναί, θόρυβος).

§417Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ἀποστολᾶκος δὲν ἔθεσεν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§418Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἔληξεν τὸ θέμα, κ. συνάδελφε.

§419ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§420Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος, κατέθεσε τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀφαίρεσιν κεκτημένων δικαιωμάτων καὶ διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Συγκεκριμένως πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς. Τὸ 1932 ἔλαβε χώραν ἡ ἀπεργία τῆς ΗΕΜ μὲ ἀποτέλεσμα τῇ πιέσει τῶν Ἄγγλων κεφαλαιούχων, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἀπολυθοῦν 5 ὑπάλληλοι. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὑποκύψασα εἰς τὴν πίεσιν, ἀπέλυσε μὲν τοὺς 5 ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους οἱ Ἄγγλοι ἐθεώρησαν πρωταιτίους, παρὰ ταῦτα ὅμως ἔφερεν εἰδικὸν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου ἀνεγνώριζεν ὅτι συνεπλήρωσαν ὁλόκληρον τὸν πρὸς σύνταξιν χρόνον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Ἐν τούτοις μετὰ πάροδον πολλῶν ἐτῶν τὸ ἔτος 1959 ἄλλος νόμος περιώρισε τὴν σύνταξίν των εἰς τὸ ἓν πέμπτον. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀπέβη τραγική, σημειώσατε δὲ ὅτι οἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν ἀπέθανον, οἱ δὲ δύο ἐπιζῶντες σήμερον εἶναι ἡλικίας 83 καὶ 84 ἐτῶν.

§421Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς παρακαλῶ, νὰ ἴδω τὴν τροπολογίαν.

§422ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§423Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἔχω καταθέσει μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τοὺς συνταξιούχους τῆς ΗΕΜ, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τύχουν καλυτέρας μεταχειρίσεως. Πρόκειται περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῆς συντάξεώς των καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβετε μέριμναν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§424Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Περὶ ποίων πρόκειται, κ. συνάδελφε;

§425Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Πρόκειται περὶ συνταξιούχων τῆς Η.Ε.Μ., διὰ τοὺς ὁποίους ζητῶ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς συντάξεως. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Σαββόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔχει καταθέσει τροπολογίαν ἀφορῶσαν εἰς τοὺς Ὑγειονομικοὺς ὑπαλλήλους τῶν μικροβιολογικῶν ἐργαστηρίων τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τοὺς ὑγειονομικοὺς ὑπαλλήλους τῶν Μικροβιολογικῶν Ἐργαστηρίων τοῦ ΙΚΑ παρέχεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητοῦ τοῦ ΙΚΑ, ἐπίδομα ἐπικινδύνου καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας ἐκ ποσοστοῦ 50% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ εἰς τούς, ὡς παρασκευαστὰς ὑπηρετοῦντας καὶ μέχρι 40% εἰς τοὺς ὑγειονομικοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἐν λόγῳ ἐργαστηρίων. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο καταβάλλεται καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀναρρωτικῆς καὶ κανονικῆς ἀδείας μετ’ ἀποδοχῶν τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων.

§426Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ τροπολογία εἶναι ἄσχετος καὶ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§427Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἐπίσης ἔχω δύο τροπολογίας τοῦ Ἀντιπροέδρου κ. Μπακλατζῆ, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§428Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ αὐτὴ ἡ τροπολογία εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ συνταξιοδοτικὸν καὶ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§429Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Τέλος, κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχον διατυπώσει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας εἴχατε ἐπιφυλαχθῆ νὰ μοῦ δώσετε ἀπάντησιν ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§430Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, εἶμαι σύμφωνος καὶ παρομοίαν διάταξιν ἔχω περιλάβει ἤδη εἰς νομοθέτημα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§431Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν ἀφορῶσαν εἰς τὴν παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 26 σχετικὴν μὲ τοὺς συνταξιούχους τῆς Θεσσαλονίκης.

§432Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως ἐδήλωσα, ἡ τροπολογία θὰ περιληφθῇ εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§433Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ θέσις τῆς τροπολογίας εἶναι ἐδῶ.

§434Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς τὸ ἄλλο νομοθέτημα, δύναται ἐπίσης νὰ περιληφθῇ, διότι καὶ ἐκεῖνο περιλαμβάνει διατάξεις ἀφορώσας εἰς τὸ Ι.Κ.Α.

§435Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα ὑπάρχει ρητὴ διάταξις.

§436Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Δύναται νὰ περιληφθῇ καὶ εἰς τὸ ἄλλο νομοθέτημα.

§437Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἐξομοιώσῃ καὶ τοὺς ἀπολυθέντας ἐξ αἰτίας τῆς ἀνανεώσεως τῆς συμβάσεως τῆς Η.Ε.Μ., ἀπὸ τοῦ 1956.

§438Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἐδέχθην ἐν μέρει τὴν τροπολογίαν καὶ ὡρίσαμεν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως.

§439Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 26 προβλέπεται αὐτό. Ἐπομένως δὲν ἐδέχθητε τίποτε ἐν μέρει.

§440Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἀπόψε δέχομαι αὐτό. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ ἐξετάσω εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§441Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ προβῆτε εἰς ρητὴν δήλωσιν.

§442Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἤδη τὸ ἐδέχθην ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως.

§443Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα λυμένον.

§444Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι καθόλου λυμένον ζήτημα.

§445ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Κεφαλληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§446Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνδεχομένως ἡ πρότασίς μου νὰ ἀφορᾷ ἄλλο νομοσχέδιον. Ὅπως γνωρίζετε τὸ ΙΚΑ ἐπεξετάθη βραδύτερον εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς δὲ τὴν Ζάκυνθον εἴχομεν ΙΚΑ ἀπὸ τοῦ 1950. Ἐπομένως ἡ ἀρχικὴ ἀσφάλισις εἶναι πολὺ μικροτέρα. Καὶ ὑπάρχουν κατηγορίαι ἐργατῶν, ὅπως οἱ πυρηνελαιουργοὶ οἱ ὁποῖοι καὶ ὀλίγα ἔτη ἔχουν καὶ ἐποχικῶς ἐργάζονται. Ὅταν ἐργάζωνται μόνον ἐπὶ τετράμηνον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσουν 100 ἡμερομίσθια παρὰ μόνον εἰς ἡλικίαν 80 ἐτῶν. Κατέθεσα σχετικὴν πρότασιν καὶ παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ ἐπίσης τροπολογίαν τοῦ κ. Σαββοπούλου περὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο ἤδη λόγος.

§447ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§448Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, φαίνεται ὅτι τὸ θέμα τῶν τροχιοδρομικῶν δὲν κατωρθώσαμεν νὰ τὸ θέσωμεν ἀπολύτως διὰ νὰ γίνωμεν σαφεῖς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐδέχθη μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ἀλευρᾶς καὶ Νεφελούδης. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 26. Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ ΗΕΜ ἐν ὄψει ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἀπέλυσε περὶ τοὺς 80 ὑπαλλήλους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ, θὰ περιελάμβανε σχετικὴν διάταξιν. Ἐπεριμέναμεν νὰ ὑπάρχῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ σχετικὴ παράγραφος εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν περιελήφθη. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐμελέτησε τὸ θέμα αὐτό.

§449Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐδήλωσα προηγουμένως ὅτι ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη εἰς τὰς 27.8.1957. Συνεπῶς δέχομαι ἀπὸ τὸ 1957 νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐξετάσω τὸ ὅλον θέμα εἰς τὸ ἄλλον νομοσχέδιον.

§450Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως, διότι δὲν ἤμουν βέβαιος διὰ τὴν χρονολογίαν. Πράγματι, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας μας αὐτῆς γίνεται δεκτὸν τὸ μεῖζον τοῦ αἰτήματος.

§451Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὰ 9)10, κ. συνάδελφε.

§452Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον νὰ ὁλοκληρωθῇ.

§453Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον ὅτι ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποία ὑπεστήριξαν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Κουτσοχέρας, Ἀποστολάκος, Ἀλευρᾶς, Βρανόπουλος, Νεφελούδης κλπ., ὅτι ἀφορᾷ τοὺς ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἀπολυθέντας.

§454ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροπολογήθη;

§455ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§456ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου ὡς ἐτροπολογήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου Νόμου, «περὶ ἀσφαλείας τῆς Ναυσιπλοΐας καὶ ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων».

§457Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων τὴν 3ην πρωϊνὴν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου. Συνεδριάζομεν ἐπὶ τόσας ὥρας καὶ ὅπως καὶ ὑμεῖς θὰ διαπιστώνετε ἡ κόπωσίς μας εἶναι καταφανής.

§458Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλ.). Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως γνωρίζω ὅτι ἔχει παρέλθει ἡ ὥρα, τὸ γνωρίζω καὶ σέβομαι καὶ τὴν κόπωσιν τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν πολλοὶ ἐκ τῶν παρισταμένων κ.κ. συναδέλφων, ἐχαρακτήρισε τὸ νομοσχέδιον ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐπεῖγον, θὰ παρεκάλουν νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἀκουσθῇ ὁ κ. Κωτιάδης, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις προβάλλει ἀντιρρήσεις.

§459Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας εἶναι πασιφανὴς καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε διαπιστώσει αὐτό. Πέραν αὐτοῦ νομίζω, ὅτι δὲν προσιδιάζει οὔτε πρὸς τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, οὔτε εἰς τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου νὰ προχωρήσωμεν αὐτὴν τὴν ὥραν εἰς συζήτησιν. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν, πρῶτον κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Δευτέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀντιδράσωμεν, ἀλλὰ θὰ συνηγορήσωμεν εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισίν του. Αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν ἔχομεν τὴν φυσικὴν ἀντοχήν, ὅπως βλέπετε, νὰ τὸ συζητήσωμεν. Εἶναι ἀδύνατον τὴν 3ην πρωϊνὴν νὰ συνεχισθῇ πᾶσα περαιτέρω συζήτησις.

§460ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωτιάδη, δὲν ὑπῆρχεν ἀντίρρησις διὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Βουλήν, μόνον σεῖς τὸ κρατήσατε. Συνεπῶς δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι ὡς προεῖπον, εἶναι τυπικόν. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§461Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ὑποστηρίζετε σοβαρῶς τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἕνα τοιαύτης σημασίας νομοσχέδιον ἐνώπιον 17 βουλευτῶν. Ἡμεῖς, ὡς γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐδέχθημεν καὶ ἐβοηθήσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισίν του, καθὼς ἐπίσης ἐδέχθημεν νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς μόνην ἀνάγνωσιν. Διατὶ νὰ γίνεται αὐτὴν τὴν ὥραν μία ἀπαράδεκτος παρανομία καὶ μία καταφανὴς παράβασις τοῦ Συντάγματος;

§462ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, κρατεῖται καὶ θὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἔχει προεκφωνηθῇ ἄλλωστε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.

§463Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Θέλω νὰ ἐξηγήσω ὅτι πράγματι δὲν θέλω νὰ κάμω πρᾶξιν παράνομον καὶ ἀντισυνταγματικήν. Μοῦ δίδεται δὲ ἡ εὐκαιρία νὰ εὐχαριστήσω ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, διότι μὲ ἐβοήθησαν καὶ ἀπεδέχθησαν τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐπείγοντος καὶ ὑπηρεσιακοῦ. Ἐπίσης δέ, ἐπειδὴ ἀπεδέχθην ὅσας τροπολογίας ἠδυνάμην, καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ καμμίαν ἄλλην διότι ἤδη καταρτίζεται ἄλλο νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιληφθοῦν, παρεκάλεσα ἐπειδή, ὡς προεῖπον, ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐπείγοντος καὶ ὑπηρεσιακοῦ ἦτο ὁμόφωνος, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε. Ἐὰν ὅμως ἐπιμένῃ ἡ Βουλή, ἐγὼ ἀποσύρω τὴν παράκλησιν.

§464ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Δευτέραν, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἶναι πρῶτον. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§465ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§466ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 3.00′ π.μ.)