1965.03.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 59η

Πέμπτη 18 Μαρτίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς, κ. Δ. Ἀλιπράντης, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων, κ. Δ. Χατζηγάκης, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος, Χ. Τούντας, Σ. Παπαπολίτης, Δ. Διαμαντίδης, Γ. Σερπᾶνος, Χ. Ἑρμείδης, Α. Θεοδοσιάδης, Χ. Μπουγᾶς, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Ν. Στειρόπουλος, Α. Τσαλδάρης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Κ. Ἀποσκίτης, Τ. Κεφαλληνός, Α. Γεροκωστόπουλος, Γ. Γραφάκος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Σταμάτης, Α. Παπαχρήστου, Ε. Ἀνερούσης, Δ. Θανόπουλος, Α. Γιαννόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος, Α. Αὐγερινὸς–Νάκης, Κ. Παπασπύρου, Φ. Παπαδόπουλος, Η. Κατριβᾶνος, Δ. Βρανόπουλος, Χ. Ψαρρός, Ε. Ματζαπετάκης, Κ. Παπαδημητρίου, Σ. Ἐλαφρός, Ι. Λαυρεντίδης, Δ. Χατζηγάκης, Κ. Γιαννούσης, Α. Κακκαρᾶς, Α. Παπαλουκᾶς, Α. Βλασακούδης, Π. Κατσώτας, Π. Κλῆς, Ε. Καλαντζῆς, Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας, Ι. Τούμπας, Σ. Κατσώτας, Ι. Διαμαντόπουλος, Μ. Χλουβεράκης, Ν. Παπαηλίας, Α. Γκίλας, Κ. Μανιαδάκης, Χ. Πιπιλῆς, Δ. Παπαϊωάννου, Δ. Παπαδημητρίου, Α. Μπαρότσης, Δ. Ἰωάννου, Ι. Μαυριδόγλου, Γ. Παπαγιαβῆς, Ε. Κοθρῆς, Χ. Βασματζίδης, Α. Λώρας, Α. Παπαδόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Κ. Δαμιανός, Γ. Μιχελογιάννης, Φ. Ζαΐμης καὶ Γ. Μελᾶς, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1442 τοῦ Α.Κ. καὶ καθιερώσεως τοῦ ἀντικειμενικοῦ κλονισμοῦ ἐπί τινων διαζυγίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Χ. Ἀποστολάκος, 2) Δ. Βρανόπουλος, 3) Α. Πετραλιᾶς καὶ Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 Ν.Δ. 4028)1959 «περὶ ἱεραρχίας προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Λαζαρίδης, Γ. Μελᾶς, Χ. Βασματζίδης καὶ Κ. Ταλιαδούρης, 2) Δ. Μυλωνᾶς, Δ. Παπαϊωάννου, Φ. Βουνάτσος, Γ. Μιχελογιάννης καὶ Λ. Λασκαρίδης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ψαρρός, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων νόμου 5258)1931 «περὶ Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας» καὶ νόμου 4150)1961 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ε.Μ.Υ. κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Τ. Κωστῆς, 2) Ι. Μελᾶς, Α. Σπηλιάκος, Φ. Ζαΐμης, Χ. Ψαρρὸς καὶ Θ. Δεσύλλας καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Κ. Πετρόπουλος, Σ. Κατσώτας, Γ. Παπαδημητρίου, Δ. Πρόκος, Γ. Τζώρτζης, Ε. Σαββόπουλος, Γ. Λαγάκος, Ι. Μαυριδόγλου, Α. Παπαδόπουλος, Τ. Γεωργίου, Α. Λώρας, Σ. Μανούσης, Γ. Καστανίδης, Ε. Ματζαπετάκης, Ι. Παπαγεωργίου, Α. Γιαννόπουλος, Μ. Χλουβεράκης, Τ. Πλεύρης, Μ. Ξυλούρης, Θ. Ἀνδρεάδης, Κ. Δημόπουλος, Χ. Τούντας, Μ. Καραγιώργη–Γυφτοδήμου, Ι. Σακελλαρίου, Λ. Νικολαΐδης, Ε. Πέτσος, 2) Ι. Κουτσοχέρας καὶ Μ. Σακαλῆς, 3) Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Η. Κατριβᾶνος, Α. Μπουρνιᾶς, Μ. Χλουβεράκης, Τ. Πλεύρης, Γ. Καστανίδης καὶ Χ. Πιπιλῆς, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν καὶ τρόπου ψηφίσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ν. Μπόμπολας, 2) Α. Τσαλδάρης, 3) Δ. Βρανόπουλος, 4)Δ. Κωστῆς, 5) Ε. Πέτσος, Δ. Ἄρχος, Ι. Χαραλαμπόπουλος, Α. Ἀντωνίου, 6) Δ. Παπαϊωάννου, Χ. Βασματζίδης, 7) Ι. Τσιριμῶκος, Γ. Βασιλᾶτος, Δ. Παπαϊωάννου, 8) Γ. Γραφάκος καὶ Ε. Ἀνερούσης, 9) Α. Πετραλιᾶς καὶ Γ. Στεφανόπουλος, 10) Φ. Ζαΐμης, Ε. Κοθρῆς, Ι. Ἀλευρᾶς καὶ Γ. Βασιλᾶτος, 11) Χ. Ἀποστολάκος, Α. Πετραλιᾶς, Α. Φράγκου, Η. Παπαηλιοῦ, Λ. Μπουρνιᾶς καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος, 12) Θ. Μαναβῆς καὶ Τ. Γεωργίου, 13) Χ. Ἀποστολάκος, 14) Γ. Σταμάτης, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Ἰωάννου καὶ Χ. Τσαντούλας, 15) Θ. Μανωλόπουλος, Ι. Τσιριμῶκος, Δ. Κωστῆς, Α. Πετραλιᾶς, Η. Κατριβᾶνος, 16) Α. Μπουρνιᾶς, 17) Α. Παπαλουκᾶς, Σ. Ἐλαφρός, Σ. Γουδελῆς, Ι. Βαλυράκης, Π. Σταυρόπουλος, Σ. Κωτιάδης καὶ Ι. Μελᾶς, 18) Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κωνιωτάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναμορφώσεως διὰ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5367)1932 «περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας, Σ. Κοντομάρης, Θ. Δεσύλλας. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Τ. Κολοκυθᾶς, Ε. Βανταλῆς καὶ Τ. Κατσικόπουλος, 2) Δ. Μυλωνᾶς, Α. Βλασακούδης καὶ Τ. Γεωργίου, 3) Τ. Μιχαηλίδης, Ε. Ἀνερούσης, 4) Χ. Γραμματίδης, 5) Ε. Πέτσος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ὑπόμνημα συνταξιούχων ἀγροτῶν Κοινότητος Κρυονερίου Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεών των, παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σχολαρίου, Λαγκαδᾶ, Καπνοπαραγωγῶν Κρυονερίου καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταρισμοῦ Βασιλουδίου–Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τῶν καπνῶν ἀνωτέρας τῆς περυσινῆς, ρυθμιστικὴν παρέμβασιν τοῦ Ε.Ο.Κ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Παλαιοχωρίου–Παγγαίου, αἰτουμένων μὴ κατάργησιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἐλευθερουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργαζομένων Γυναικῶν Διαλογῆς Ἐλαιῶν Ἀποθηκῶν Ἰτέας «Ἡ Ἁγία Παρασκευὴ» αἰτουμένου χαρακτηρισμὸν τῆς ἐργασίας τῶν μελῶν αὐτοῦ ὡς ἀνθυγιεινῆς κλπ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Ε. Σακελλάρης, Γ. Πανάγος καὶ Δ. Παπανικολάου καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων τοῦ Δήμου Κουφαλίων, Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν ὅλων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐκτοπίσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ραπτῶν–Ἐμπορορραπτῶν Καταστηματαρχῶν Λαρίσης, διαμαρτυρομένης διὰ χορήγησιν ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως ἐργοστασίων κατασκευῆς ἑτοίμων ἐνδυμάτων ὑπὸ ξένων οἴκων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Νεφελούδης, Λ. Κύρκος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Μοτοσυκλετιστῶν «Ἅγιος Σπυρίδων», αἰτουμένου χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἀδειῶν Δ.Χ. αἰρομένης ὑφισταμένης διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Ν. Ἀττικῆς σχετικῆς ἀπαγορεύσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Μ. Θεοδωράκης καταθέτουν ὑπόμνημα ἐργοδηγῶν τεχνιτῶν βοηθῶν Ἰωαννίνων, αἰτουμένων, ὅπως αἱ προσλήψεις αὐτῶν ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν γίνονται βάσει πίνακος ἀναγράφοντος τὸ ἔτος ἀποφοιτήσεως καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ πτυχίου των, μισθολογικὴν κατοχύρωσιν τῶν ἐργαζομένων εἰς ἰδιώτας ἐργοδότας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλάκης καὶ Β. Νεφελούδης καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων Πατρῶν, αἰτουμένων κατάργησιν ὅλων τῶν ἐκτάκτων μέτρων, νόμων καὶ διατάξεων, ἀπόλυσιν τῶν ὑπολοίπων πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καραγιώργη, Ε. Σακελλάρης καὶ Δ. Παπανικολάου καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Φαρκαδῶνος, Κρύας Βρύσης, Μεγαλοχωρίου, Βλαχάβα καὶ ἄλλων κατοίκων Νομοῦ Τρικάλων, αἰτουμένων ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκτάκτων μέτρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Νεφελούδης, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Λ. Κύρκος καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καλλιθέας, αἰτουμένου ἀπομάκρυνσιν τῶν φυλακῶν ἐκ τοῦ Σκοπευτηρίου Καλλιθέας καὶ διάθεσιν τοῦ χώρου τούτου διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Γ. Πανάγος, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Πιερίας, διαμαρτυρομένων διὰ μὴ παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Κατερίνης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Ε. Σακελλάρης, Γ. Πανάγος καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Καπνοπαραγωγικοῦ Συλλόγου Ἑορδαίας, αἰτουμένου, ὅπως τὸ μέτρον τῆς πριμοδοτήσεως τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1963, τῆς ποικιλίας Μπασμᾶ καὶ Μπασὶ–μπαγλὶ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τὰ καπνὰ τῆς περιοχῆς των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Α. Τσιάρας, Γ. Πανάγος καὶ Δ. Παπανικολάου καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κλείτου Ἑορδαίας, αἰτουμένων διενέργειαν δοκιμαστικῆς ἀντλήσεως πρὸς ὕδρευσιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ Μελισσοκόμων Μαρίων–Θάσου, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς αὐτοὺς δανείων παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὸ ἐλαιοκλάδεμα καὶ τὴν συντήρησιν τῶν μελισσοσμηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου διατάξεως ἐξομοιούσης Γεωργοτεχνίτας μὲ Γεωπόνους Μέσων Σχολῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἄμεσον ἐν Ἀγρινίῳ ἐπεξεργασίαν τῶν εἰς χεῖρας τοῦ ΕΟΚ εὑρισκομένων ποσοτήτων καπνοῦ πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σπερματεγχυτῶν Βορ. Ἑλλάδος, αἰτουμένου ἔνταξιν τῶν ἤδη ἐργαζομένων μελῶν αὐτοῦ εἰς τὴν δύναμιν τοῦ μονίμου προσωπικοῦ τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συν)σμῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Κυνηγετικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Συνδέσμου Γεωπόνων Λακωνίας διαμαρτυρομένων διὰ προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος» ἐξομοίωσιν τῶν Γεωργοτεχνικῶν μὲ τοὺς γεωπόνους. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πτυχιούχων Πρακτικῶν Μηχανικῶν Ἁλωνιστῶν καὶ Πτυχιούχων Βοηθῶν Ἁλωνιστῶν Βορ. Ἑλλάδος, αἰτουμένων ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, ὑποχρεωτικὴν χρησιμοποίησίν των εἰς τὰ Ἁλωνιστικὰ καὶ Θεραλωνιστικὰ Συγκροτήματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Καπνοπαραγωγῶν τῶν Κοινοτήτων Ποταμούλας καὶ Κυπαρίσσου Τριχωνίδος διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ἐξαγγελθέντα καπνικὰ μέτρα, ἅτινα κρίνουν ὡς μὴ ἱκανοποιητικά. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Τροπαιούχου–Φλωρίνης, αἰτουμένων ἀκύρωσιν τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου τοῦ χωρίου των λόγῳ πολλαπλῶν λαθῶν καὶ ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κρεοπωλῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15)65 ἀγορανομικῆς διατάξεως καὶ ἀναφορὰν τοῦ παλαιοῦ καθεστῶτος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων ΟΤΕ, αἰτουμένων ἐπέκτασιν τῆς 35ετίας καὶ εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ὀργανισμῷ ἐργαζομένους. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νέας Ἀπολλωνίας, αἰτουμένης χορήγησιν πιστώσεως ἐκ δραχ. 150.000 πρὸς διαμόρφωσιν τῆς Κεντρικῆς της πλατείας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν καταστηματαρχῶν πωλήσεως καὶ ἐνοικιάσεως μοτοποδηλάτων, αἰτουμένων ἄρσιν τῶν ἐπιβληθέντων πολυπλόκων διατυπώσεων πρὸς ἔκδοσιν ἀδείας ὁδηγήσεως μοτοποδηλάτων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Αὐτοτελῶν Καφεπωλῶν Λαρίσης, αἰτουμένης ἔγκρισιν ἀναπροσαρμογῆς τοῦ τιμολογίου της. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ραπτῶν Ἐμπορορραπτῶν Καταστηματαρχῶν Λαρίσης, αἰτουμένης ἀνάκλησιν τῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως ἐργοστασίων κατασκευῆς ἑτοίμων ἐνδυμάτων ὑπὸ ξένων οἴκων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Β. Ἀθανασίου καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Κτηνοτρόφων Νομοῦ Θεσπρωτίας, αἰτουμένων αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος, ἀποστολὴν ζωοτροφῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀπολυθέντων Ἐκπαιδευτικῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, αἰτουμένης ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ὑπαλ. Κώδικος κλπ.» καὶ ἐπὶ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κριθέας, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ βοηθῶν ἑλκυστήρων «Παναγία ἡ Λεσινιώτισσα», αἰτουμένου μὴ ἐκμίσθωσιν εἰς ἰδιώτας ἐκτάσεων τοῦ κτήματος Λεσινίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καραγιώργη, Ε. Σακελλάρης καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων καὶ συγγενῶν τῶν εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας εὑρισκομένων πολιτικῶν προσφύγων τῶν χωρίων Σαρακίνα, Ζάρκον, Φωτεινόν, Πατουλιὰ καὶ Βλαχάβα τοῦ Νομοῦ Τρικάλων, αἰτουμένων ἄμεσον ἐπαναπατρισμὸν ὅλων τῶν πολιτικῶν προσφύγων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μακαρονοτεχνιτῶν Καβάλας, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν παρὰ τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Πειραιῶς τῆς ἐργασίας των ὡς ἀνθυγιεινῆς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Α. Παπαχρήστου, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τὸν καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς λιανικῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου κλπ. ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§8Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ ἔτος 1964–65 παρέμεινον αἱ αὐταὶ τιμαί, ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη ἀπὸ μίαν ἔρευναν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ ὑπηρεσία, ὅτι ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη ἔναντι τῆς παραγωγῆς τοῦ 1963–64. Αἱ τιμαὶ ἔμειναν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα καὶ αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ τοὺς παραγωγούς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Παπαχρήστου.

§10Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἄλλο τὸ νόημα τῆς ἐρωτήσεώς μου, τὸ ὁποῖον μόνον εἰς τὸ τέλος ταύτης συμπεριλαμβάνεται. Τὸ κυρίως αἴτημα εἶναι, ὅτι τὸ γλεῦκος πωλεῖται κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν του, ἤτοι, πλέον τῶν 60%, ἀνοιχτά, καὶ μικρὸν ποσοστόν, κυμαινόμενον ἀπὸ 20–30% πωλεῖται μετὰ τὸν καθορισμὸν οὕτως εἰπεῖν τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖται τὸ μεγάλον ποσοστόν. Εἴθισται, ἀπὸ τοῦ 1935, νὰ ἐκδίδεται μία ἀγορανομικὴ ἀπόφασις καθορίζουσα μίαν τιμήν. Ἡ κατ’ ἔθιμον πλέον ἐκδιδομένη αὐτὴ διαταγὴ δὲν ἐξεδόθη ἀκόμη ἐφέτος. Οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν τιμὴν 2.400 δραχμ. τὸ κάρρον καὶ οἱ ἔμποροι προσφέρουν 2.000 δραχμ. καὶ κάτω. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι αἱ τιμαὶ ἦσαν αἱ αὐταὶ μὲ τὰς περυσινάς, ἀλλὰ ἦσαν ὀλίγον μεγαλύτεραι. Ἔλαβον μετὰ 4μηνον, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐρωτήσεώς μου — καὶ ἡ βραδύτης αὐτὴ εἶναι παράπονον ὅλων τῶν συναδέλφων— μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται ταῦτα, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἦτο μεγαλυτέρα ἡ παραγωγή, ἀλλ’ ὅτι αὕτη ἐσαρώθη ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ κρασί, τὸν μοῦστον τῆς Κορινθίας, αὐτὸς πηγαίνει εἰς τὰς οἰνοποιητικὰς ἑταιρείας. Λέγετε εἰς τὴν ἀγορανομικὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζετε διὰ τὸ 1964)65, ὅτι αἱ τιμαὶ πρέπει νὰ εἶναι 2.000 δρχ. τὸ κάρρο καὶ πρέπει νὰ προβῆτε εἰς τὴν αὔξησιν τῆς λιανικῆς πωλήσεως τῆς τιμῆς τοῦ κρασιοῦ, διότι ἡ μία αὔξησις ἀπέβη εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Σήμερον τὸ κρασὶ πωλεῖται εἰς τὴν Ἀττικὴν πρὸς 5,50 δρχ. τὸ κιλόν. Εἰς τὸ οἰνεμπόριον, ὅταν μὲν πωλῇ τις τὸν οἶνον εἰς τὸ σπίτι του παίρνει 6,80, μία δραχμὴ κέρδος, ὅταν τὸν δίδῃ ἔξω 7,80. Εἶναι δυνατὸν τὸ οἰνεμπόριον νὰ προωθήσῃ τὸ κρασὶ μὲ κέρδος μίαν δραχμὴν κατὰ κιλόν; Προωθεῖ ἄλλα ποτά, ἀντὶ τοῦ κρασιοῦ καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Μὴ φοβῆσθε, κύριε Ὑπουργέ, τὸν τιμάριθμον. Αὐτὸ ἔγινε καὶ μὲ τὸ γάλα, τὸ ὁποῖον ἔχει κόστος παραγωγῆς 4,20 καὶ σήμερον ἔχει 3,20 τὸ κιλόν. Προχωρήσατε ἐὰν θέλετε νὰ ἱκανοποιήσετε τὰς παραγωγικὰς αὐτὰς τάξεις, ἄλλως νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱ δυστυχεῖς παραγωγοὶ θὰ τὰ πληρώσουν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπείγει τώρα, εἶναι ἡ ἐξαγγελία τῆς ἐπισήμου μέσης τιμῆς πωλήσεως τοῦ γλεύκους διὰ τὸ 1964)65 διὰ νὰ λυθοῦν αἱ διαφοραὶ μεταξὺ παραγωγῶν καὶ οἰνεμπορίου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, δι’ ἧς ζητεῖ οὗτος ὅπως πληροφορηθῇ διατὶ δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον ἀπορρόφησιν τῆς βιομηχανοποιησίμου τοματοπαραγωγῆς, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως ὁ προκάτοχός μου, ὁ κ. Κουντούρης, εἰς τὰς 14.12.64 ἔδωσε λεπτομερεστάτην ἀπάντησιν καὶ ἐνημέρωσε τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς βιομηχανοποιήσεως τῆς τομάτας.

§13Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ ἐρώτησις αὐτὴ δὲν ἀφορᾶ τὴν ἀπορρόφησιν τῆς τομάτας, ἀλλὰ ἀφορᾶ τὰ αἰτήματα τοῦ συνεταιρισμοῦ ἀγροτικῶν προϊόντων τῆς Κῶ. Τουλάχιστον ἔτσι εἶναι διατυπωμένη ἡ ἐρώτησις, ἀπὸ ὅ,τι εἶδα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 53)2499–64 ὑπομνήματι τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως καὶ ἐπεξεργασίας γεωργικῶν προϊόντων νήσου Κῶ, διαλαμβανομένων αἰτημάτων, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§15Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας.

§16Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἐρώτησις αὐτὴ μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§17Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἡ ἐρώτησις κατ’ οὐσίαν ἀπευθύνεται εἰς ἐμέ, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ εἴπω δύο λόγια.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας.

§19Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τώρα εἶναι ἡ συζήτησις.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε.

§21Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τῆς προηγουμένης ἐρωτήσεως, κύριε Πρόεδρε.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐρωτᾶται, ὄχι σεῖς κύριε συνάδελφε.

§23Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἐγγράψετε καὶ εἰς τὰς δύο ἐρωτήσεις κύριε Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀρ. 8 ὁ κ. Λύχνος, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§25Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὅταν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Σκοπούλη, Γρηγόρη καὶ Σακελλάρη περὶ ζητημάτων ἀφορώντων εἰς τοὺς πορτοκαλοπαραγωγοὺς Ἄρτης, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§27Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπ.). Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῶν πορτοκαλιῶν καὶ τῶν λεμονιῶν συνεζητήθη εἰς ἄλλην σχετικὴν ἐρώτησιν ἐν ἐκτάσει. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾶ τὰ πορτοκάλια τῆς Ἄρτης εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπιδοτήσεως τῶν ἐργοστασίων χυμῶν τῆς περιοχῆς Ἄρτης ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὑψηλῆς ἐπιδοτήσεως ἐξαγωγῆς, οὕτως ὥστε ἡ ἐξαγωγὴ ἐκ τῆς περιοχῆς Ἄρτης νὰ φθάσῃ εἰς ὕψιστα ἐπίπεδα καὶ σήμερον οἱ παραγωγοὶ νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι, διότι καὶ ἀπὸ τὴν ΑΓΡΕΞ ἔγιναν συνεχῶς ἐξαγωγαὶ καὶ ἀπὸ τοὺς λοιποὺς ἐξαγωγεῖς, οὕτως ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχῃ πρόβλημα. Φαντάζομαι αὐτὴ ἡ ἀπάντησις νὰ ἱκανοποιῇ τοὺς κ. συναδέλφους.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξ. Γρηγόρης, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ξ. ΓΡΗΓΟΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς ἀγορᾶς τῶν πορτοκαλιῶν τῆς Ἄρτης μία στατιστικὴ ἀριθμητική, τὴν ὁποίαν ἀποστέλλει ὁ παραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἄρτης ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ὑπολογίζεται εἰς 125.000 τόννους, ἐξ αὐτῶν ἐξήχθησαν ὀμφαλοφόρα εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν 15.000 τόννοι καὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν 25.000 μὲ τιμὴν 1.40 δραχμ., τὰ δὲ ξυνὰ πορτοκάλια ἔχουν ἀπορροφηθῆ ἀπὸ τὴν ἀγορὰν διὰ χυμοποίησιν καὶ διὰ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν περὶ τοὺς 40 χιλιάδες τόννοι μὲ 70 λεπτὰ τὸ κιλόν, 50 δηλαδὴ ἡ ἀγορὰ σὺν 20 λεπτὰ ἡ ἐπιδότησις. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ἀπερροφήθησαν ἐν συνόλῳ 60 χιλιάδες τόννοι καὶ ἀπέφερον μόνον 70.000.000 δραχμ. περίπου. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τώρα τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς ποὺ εἶναι 125.000 τόννοι καὶ ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τοὺς 25.000 τόννους ὡς φθορὰν ἐκ τῶν διαφόρων καιρικῶν συνθηκῶν, πέφτομεν εἰς τὴν ἀγορὰν 100 χιλιάδων τόννων πορτοκαλιῶν. Ἐὰν συντελεσθῇ ἡ πώλησις καὶ μέχρι τὸ τέλος καὶ μὲ μέσην τιμὴν μονάδος 1,40 ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς, θὰ ἀποφέρῃ 70.000.000 εἰς τοὺς παραγωγούς. Δηλαδὴ ἡ παραγωγὴ ἔχασε σχεδὸν τὰ ⅖ ἐκ τῆς παραγωγῆς της καὶ ἐκ τῆς τιμῆς ἔχασε τὸ ἥμισυ, ἐκ τῆς ζητουμένης ποσότητος ἀναλογικὰ μὲ τὸ κόστος. Ἐὰν τώρα ἀναζητήσωμεν ποῖον εἶναι τὸ κόστος παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς 50 λεπτὰ τὸ κιλόν, σύμφωνα μὲ τὴν ἀριθμητικὴν στατιστικήν, ποῖα περιθώρια οἰκονομικὰ ἀπομένουν διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ἀγρότου καὶ διὰ τὴν καλλιεργητικήν του ἐπίδοσιν καὶ ὕστερα ποία εἶναι ἡ στάθμη τῆς καλλιεργουμένης γῆς; Εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦτο, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ ἀπαντήσωμεν, ὅτι ὁ δρόμος ποὺ ἀπομένει εἶναι μόνον ἡ μετανάστευσις. Εἰς τὸ τελικὸν αὐτὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§31Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λέγῃ, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τῆς Ἄρτης εἶναι εὐχαριστημένοι. Οὐδὲν τούτου ἀναληθέστατον, διότι νὰ σημειώσητε, ὅτι τὸ ⅓ τῆς παραγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν εἶναι ἀκόμη ἠρτημένον εἰς τὰ δένδρα καὶ πωλοῦνται σήμερον τὰ πορτοκάλια τῆς Ἄρτης πρὸς 0,55 λεπτὰ εἰς τὰ ἐργοστάσια χυμῶν καὶ τοῦτο διότι οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη διὰ ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοῦτο διαπιστοῦται καὶ ἀπὸ διαφόρους ἄλλας πληροφορίας καὶ δὴ ἀπὸ γερμανικὸν περιοδικόν, τὸ ὁποῖον ἔγραφε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἐνῷ πολλαὶ χῶραι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος συνῆψαν διαφόρους συμβάσεις μὲ τὴν Γερμανίαν μόνον ἡ Ἑλλὰς δὲν συνῆψεν. Ἐπειδὴ δὲ παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἤθελον νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ἐὰν ἀληθεύῃ ἡ εἴδησις, ὅτι μετέχει εἰς τὴν ἑταιρείαν ΣΠΕ-ΚΑ, διότι ἔχω πληροφορίας ἀπὸ ὑπεύθυνα πρόσωπα τῆς Ἄρτης, ἀσκοῦντα κάποιον λειτούργημα, ὅτι ἡ ἑταιρεία ΣΠΕΚΑ, τῆς ὁποίας μετέχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐξήγαγε 2000 τόννους εἰς τὴν Ρωσίαν, μέσῳ τῆς ἑταιρείας Φραγκίστα. Ἐὰν εἶναι ἀναληθές, τὸ ἀνακαλῶ, ἀλλὰ ἔχω βασίμους πληροφορίας, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει λάβει μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν πορτοκαλιῶν Ἄρτης, διότι διὰ μέσου τῆς ἑταιρείας ποὺ σᾶς ἀνέφερον ἐξάγει πορτοκάλια ὠφελούμενος ὁ ἴδιος.

§32Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἶσθε ἄξιος νὰ τὰ εἴπητε αὐτά. Πρόκειται περὶ τοιούτων φανταστικῶν πραγμάτων, ὥστε ὑποβιβάζεται τὸ ἐπίπεδον τοῦ Σώματος. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν εἶναι καταπληκτικὰ καὶ οὔτε εἰς τὰ παζάρια δὲν λέγονται. Παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν καὶ μοῦ ἔκαμαν ἐντύπωσιν αὐτὰ ποὺ ἤκουσα.

§33Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἤθελα νὰ δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας σαφῆ ἀπάντησιν, ἂν εἶναι μέτοχος εἰς τὴν ἑταιρείαν ΣΠΕΚΑ ἢ ὄχι. Ἡ πληροφορία μου εἶναι, ὅτι πράγματι εἶναι μέτοχος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§34Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὰ εἶναι καταπληκτικὰ πράγματα διὰ τὴν τόλμην καὶ τὸ θράσος τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι μέτοχος τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως ΣΠΕ-ΚΑ. Εἶναι καταπληκτικὰ τῆς ἀμαθείας ἂν ὄχι τῆς συκοφαντικῆς διαθέσεως, εἰς τὸ νὰ ἔρχεται ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ τερατώδη καὶ συκοφαντικὰ πράγματα.

§35Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ στάσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀπαντῶντος εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§36Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἔρχεται ὁ κ. Καραντζένης καὶ λέγῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ πράγματα, καθῆκον μας εἶναι νὰ δώσωμεν τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν. Αὐτὴ ἡ κατασυκοφάντησις ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ τόσην θρασύτητα ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, εἶναι καταπληκτική. Δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς ἔχων σώας τὰς φρένας του, νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὑπάρχουν συνεταιρισμοὶ καὶ μέλη αὐτῶν καὶ εἷς ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ ΣΠΕΚΑ. Οἱ συνεταιρισμοὶ δὲν ἀνήκουν εἰς πρόσωπα μεμονωμένα, ἀνήκουν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐὰν σᾶς ἐνοχλοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγομεν, σᾶς ἐνοχλοῦν διότι οὐδέποτε ἐνδιαφέρθητε διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ γενικῶς διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Συνεπῶς δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν ἀνεύθυνον καὶ ἀπαράδεκτον τρόπον.

§37Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Οὐδέποτε οἱ κύριοι τῆς ΕΡΕ ἐνδιαφέρθησαν διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἐνδιαφέρθησαν μόνον διὰ τὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.

§38Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικό σας ζήτημα κ. συνάδελφε;

§40Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδημιουργήθη δι’ ἐμὲ προσωπικὸν ζήτημα. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠρωτήθη ἐὰν εἶναι μέτοχος εἰς τὴν ἑταιρείαν ΣΠΕΚΑ, ναὶ ἢ οὒ καὶ ἐὰν ἐξήγαγεν ἡ ἑταιρεία αὐτὴ διὰ τῆς ἑταιρείας Φραγκίστα 2–4 χιλιάδες τόννους ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν τὸν γνωρίζουν ποῖος εἶναι καὶ ποία εἶναι ἡ θέσις του εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις ὅπως εἶναι ἡ ΣΕΚΕ κλπ.

§41Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ συνεταιρισμοὶ ἀνήκουν εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ ὄχι εἰς ὁποιονδήποτε.

§42Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§44Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶμαι συνεταιριστὴς καὶ ἐπειδὴ προεκλήθησαν οἱ συνεταιρισμοί, καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ἄγνοιαν τῆς πραγματικότητος, δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ὁ κ. συνάδελφος παρεξηγεῖ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ συνεταιριστοῦ. Τοῦ δίδομεν ὅμως τὴν ἑξῆς πληροφορίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. συνεργάζεται μὲ τοὺς συνεταιρισμοὺς διὰ τὸ συμφέρον καὶ μόνον τοῦ τόπου.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν βραδύτητα ἐγκαταστάσεως τῶν καταστηματαρχῶν εἰς τὰ νεόδμητα καταστήματα τῆς Κεντρικῆς Λαχαναγορᾶς.

§46Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16 ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Βρανοπούλου, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§47Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι δὲν ὑπάρχει τώρα θέμα, ἀλλὰ ὑπῆρχε θέμα, ὅταν κατετέθη ἡ ἐρώτησις αὐτή, διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὑπῆρξε βραδύτης ὡς πρὸς τὴν ἐγκατάστασιν τῶν καταστηματαρχῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἀγοράν. Τώρα, ἅπαξ καὶ ἐτέθη εἰς λειτουργίαν ἡ Λαχαναγορά, βεβαίως δὲν ὑπάρχει θέμα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν διάθεσιν τῆς λεμονοπαραγωγῆς Κορινθίας.

§49Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν ἐδόθη ἀπάντησις κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ ἐμὲ προσωπικῶς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα καὶ θὰ ἤθελα ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς, νὰ εἴπω δύο λόγια γιὰ τὰ μέτρα ποὺ ἐλάβομεν ὑπὲρ τῶν λεμονοπαραγωγῶν. Ἐδόθη ἐπιδότησις 50 λεπτῶν κατὰ κιλὸν καὶ οὕτω διετηρήθη ἡ τιμὴ εἰς τὸ ὕψος τῶν 2.10 δραχμῶν κατὰ κιλόν, διὰ τὰς ἐξαγομένας ποσότητας. Ἐδόθησαν ἐπίσης διὰ πρώτην φορὰν ἐπιδοτήσεις πρὸς χυμοποίησιν 40 λεπτὰ κατὰ κιλόν. Συνεπῶς, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν λεμονοπαραγωγῶν, ἦσαν πλέον τοῦ δέοντος ἱκανοποιητικά.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἀναφερομένη εἰς τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ἑλληνικοῦ καπνικοῦ προβλήματος, διαγράφεται ἀπόντος τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Βαλυράκη, Χ. Πιπιλῆ, Ε. Ἀνερούση, Ι. Σεργάκη κλπ., τῶν Κοινοτήτων Ἀποκορώνου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένων καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀγορᾶς ἐλαιοπυρῆνος.

§51Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ νὰ ἐγγραφῇ ἐκεῖ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καραντζένη, Χ. Πιπιλῆ καὶ Γ. Κοΐνη, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν τὴν 6ην καὶ 7ην Νοεμβρίου κατοίκων ἀγροτικῶν περιοχῶν Ἄρτης.

§53Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐδόθη ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις ἔγγραφος εἰς τοὺς κ. συναδέλφους, διότι πράγματι τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐμπορίου ἐμερίμνησε μέσῳ τῶν κρατικῶν καὶ Ἀμερικανικῶν ὀργανώσεων, οὕτως ὥστε νὰ ἀποσταλοῦν εἰς τὰς περιοχὰς ποὺ ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν θεομηνίαν, τρόφιμα, ἄλευρα καὶ ρουχισμός.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Λυμπέρη, Βενέτη, Ἀνερούση, Παππᾶ, Βρανοπούλου καὶ Στειροπούλου, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Ἁλιεργατῶν τοῦ Νομοῦ Καβάλας, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας «περὶ χορηγήσεως ἀδείας ἀπεριορίστου εἰσαγωγῆς Τουρκικῶν ἁλιευμάτων κλπ.».

§55Α. ΣΠΑΝΟΡΡΗΓΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, ἐδόθη ἄδεια εἰσαγωγῆς πρώτης ὕλης καὶ ὄχι ἑτοίμων προϊόντων.

§56Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδόθη ἄδεια εἰς βιοτεχνίας ἁλιπάστων νὰ φέρουν ἀπὸ τὴν Τουρκίαν νωποὺς ἰχθεῖς πρὸς ἅλισιν. Δυστυχῶς, ὅμως μία μεγάλη ποσότης ἐξ αὐτῶν διετέθη παρὰ τῶν βιοτεχνιῶν ἁλιπάστων εἰς τὴν ἀγορὰν ὡς νωποὶ ἰχθύες καὶ εἰς ποσοστὸν περίπου 70% τῆς ὅλης ποσότητος τῆς εἰσαγωγῆς. Αὐτὸ ἐζημίωσε τοὺς ἁλιεργάτας οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς Ἑλληνικὰς ἁλιευτικὰς Ἑταιρείας, διότι διὰ τῆς παρανόμου αὐτῆς διαθέσεως εἰς τὴν ἀγορὰν ὡς νωπῶν ἰχθύων οἱ βιοτέχναι ἁλιπάστων μετεβλήθησαν εἰς ἰχθυοπώλας νωπῶν ἰχθύων. Αὐτὸ ἔγινε, διότι ὁ γενόμενος παρὰ τοῦ Ὑπ. Ἐμπορίου ἔλεγχος ἐγένετο ἀτελῶς. Καὶ τοῦτο διότι, ὅταν μετεφέροντο τὰ ψάρια εἰς τὰ ἐργοστάσια ἔρριχναν οἱ ἐνδιαφερόμενοι 50 κιλὰ ἁλάτι εἰς κάθε αὐτοκίνητον, ὥστε νὰ φαίνωνται ἁλατισμένα. Ἔπρεπε νὰ γίνεται εἰδικὸς ἔλεγχος ἁλίσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἑπομένη ἐρώτησις εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν περὶ καπνοῦ.

§58Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εἶναι σχετική, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ ἀποσυρθῇ, ἀλλὰ νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν ἐπερώτησιν περὶ καπνοῦ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἐρωτή-

σεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι βουλευταί, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω μίαν προεκφώνησιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ γίνεται προεκφώνησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως). Κατὰ τὴν προεκφώνησιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ Δημόσια Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως» τοῦ ὑπὸ τοῦ «προτύπου εἰδικοῦ ἐκπαιδευτηρίου» ἱδρυθέντος Ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ Βαρυκόων Παίδων», ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος, λέγει τὰ ἑξῆς:

§60Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§61Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω καὶ ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ, διότι παρ’ ὅλον, ὅτι εἶναι μικρᾶς ἀξίας εἶναι μεγάλης σημασίας.

§62Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ εἶχα κρατήσει ἐγὼ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν τώρα δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ.

§63Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω καὶ ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ, διότι πρόκειται περὶ περιπτώσεως ὅλως συμπαθοῦς ποὺ ἀφορᾷ συνανθρώπους μας ἀξίους ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ Δημόσια Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως» τοῦ ὑπὸ τοῦ «προτύπου εἰδικοῦ ἐκπαιδευτηρίου» ἱδρυθέντος Ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ Βαρυκόων Παίδων», ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεώς του ὡς συνόλου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Λουκῆ Ἀκρίτα».

§67Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀπουσίαν σας εἶχα ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρέβη τὸ Προεδρεῖον τὸν Κανονισμόν, κ. Λαντζούνη;

§69Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα ὅμως νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἀπὸ διμήνου ἦτο ἐγγεγραμμένον καὶ τὸ νομοσχέδιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Δυστυχῶς, παρ’ ὅλον ὅτι ἐπὶ δίμηνον περιλαμβάνεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν διαρκῶς ἀναβάλλεται. Τὸ νομοθέτημα εἶναι μικρᾶς ἐκτάσεως, ἀλλὰ σοβαρᾶς σημασίας καὶ θὰ ζητήσω νὰ προτιμηθῇ ἡ συζήτησίς του. Οἱ ἀνάπηροι καθημερινῶς διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Δυστυχῶς, ὅμως, οὔτε καὶ ἀπόψε παρευρίσκεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Δεύτερον, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ὡς πρῶτον νομοσχέδιον εἶναι τὸ περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Λουκῆ Ἀκρίτα. Εἴπατε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διεξαχθῇ συζήτησις, ἀλλὰ θὰ ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία. Κατόπιν ὑμετέρας ἀποφάσεως διὰ τῆς ὁποίας εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῆτε πρότασίν μου περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς διὰ νὰ διερευνηθῇ ἡ χορήγησις συντάξεως προσωπικῆς καὶ εἰς ἄλλα πρόσωπα, ἡ ἐπιτροπὴ συνεστήθη καὶ διεπιστώθη ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πλέον ἐπείγουσαι. Προτείνω, λοιπόν, ὅπως μὴ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ συζητηθοῦν ὅλαι ἀπὸ κοινοῦ. Διότι ὡς ἀνέφερον ὑπάρχουν καὶ σοβαρώτεραι περιπτώσεις καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ μίαν ἄλλην μικροτέρας σημασίας.

§70Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Λαντζούνην, ἐν σχέσει μὲ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου. Ἡ μὴ μέχρι σήμερον ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἔχει προκαλέσει τὰ εὔλογα παράπονα τῶν ἡρώων τούτων τῆς Πατρίδος καὶ δέον ὡς ἐλάχιστον δεῖγμα τῶν ὑψίστων ὑπηρεσιῶν, ποὺ οὗτοι προσέφεραν πρὸς τὴν Πατρίδα νὰ ἐγκρίνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὴν ἄμεσον ψήφισιν αὐτοῦ.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῆς πρώτης περιόδου τῆς ὁμιλίας σας ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον υἱοθετεῖ τὰς ἀπόψεις σας καὶ νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν τόσον συμπαθῆ τάξιν κατὰ τὴν προεκφώνησιν κρατεῖται ἀπὸ τὴν παράταξίν σας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, ἡ Ἡμερησία Διάταξις δὲν ἠδύνατο νὰ γράψῃ τίποτε ἄλλο εἰ μὴ ὅτι ἡ συζήτησις συνεχίζεται, διότι θὰ γίνῃ ψηφοφορία ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μέρος καὶ ἐπακόλουθον τῆς συζητήσεως. Θὰ ἠδύνατο ἄλλως νὰ νοηθῇ ὅτι ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία θὰ γίνῃ μόνον εἰς τὸ τέλος. Δι’ αὐτὸ ἐκρίθη ὅτι καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν θὰ πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας ὅπως καὶ μετὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§72Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐκρατήθη ἀπὸ ἡμᾶς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναπήρων ἀλλὰ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ἐπιμένω νὰ μὴ συζητηθῇ.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι καὶ ἐγὼ παρὼν καὶ ἔχω ὑπογράψει τὸ νομοσχέδιον.

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§77Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητηθῇ καὶ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας».

§79Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης συγχύσεως δὲν ἀντελήφθην ἐὰν ἐψηφίσθησαν καὶ τὰ 3 νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἢ τὸ ἕνα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐψηφίσθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 13 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§81Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετ’ ὀλίγον θὰ διεξαχθῇ μυστικὴ ψηφοφορία διὰ τὴν ἀποδοχὴν ἢ ὄχι τοῦ πρώτου νομοσχεδίου τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Λουκῆ Ἀκρίτα. Ἐπειδὴ εἶναι ἡ ψηφοφορία μυστικὴ παρακαλῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι εἰς τοὺς βουλευτὰς διανέμονται ἐκ τοῦ γραφείου ἓν φύλλον χάρτου καὶ μία ψῆφος καὶ ἀφοῦ δοθῇ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος ἐγγραφῆς καλοῦνται οἱ βουλευταὶ νὰ ψηφίσουν. Αὐτὸ δὲν ἐτηρήθη μέχρι σήμερον. Παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ἀπόψε.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπόψε παραβιάζετε ἀνοικτὰς πύλας. Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ διανεμηθοῦν τὰ ψηφοδέλτια καὶ οἱ ψῆφοι εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς. Κύριοι βουλευταί, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Λουκῆ Ἀκρίτα». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον λέγουσι «ναὶ» καὶ οἱ μὴ παραδεχόμενοι τοῦτο λέγουσιν «ὄχι». Ἐπὶ τοῦ καταλόγου καλοῦνται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Παναγιωτόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Καὶ ὡς ψηφολέκται καλοῦνται οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαρτεμίου καὶ Σ. Κατσώτας. (Ἀκολούθως, προσελθόντων τῶν ὡς ἄνω κληθέντων κ.κ. βουλευτῶν, ἄρχεται ἡ μυστικὴ ψηφοφορία). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 214. Εἶπον ΝΑΙ 130, ΟΧΙ 77, ΛΕΥΚΑ 7. Συνεπῶς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς Αʹ συζήτησιν. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§84Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον παρακαλέσει, πρὶν ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία καὶ εἶχον εἴπει εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ὅτι θὰ ἔπρεπε κἄποτε, τέλος πάντων νὰ γίνεται ἡ ψηφοφορία, ὅπως ἀναφέρει ὁ Κανονισμός. Διαμαρτύρομαι καὶ ἔχω διαμαρτυρηθῆ πολλάκις πρὸς τοῦτο, διότι καὶ σήμερον δὲν ἐτηρήθη ὁ Κανονισμός. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι, οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν ἐκ τοῦ Γραφείου ἓν τεμάχιον χάρτου καὶ μίαν ψῆφον καὶ ἀφοῦ τοὺς δοθῇ ὁ χρόνος ὁ ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἀποφασίσουν περὶ τοῦ τρόπου τοῦ καθορισμοῦ τῆς ψήφου των, τότε καλούμενοι προσέρχονται καὶ ρίχνουν οἱ ἴδιοι τὸ χαρτὶ αὐτὸ εἰς τὴν μίαν ψηφοδόχον καὶ τὴν ψῆφον εἰς τὴν ἄλλην. Ἡ ἀρχὴ αὐτή, δυστυχῶς, δὲν ἐτηρήθη κατὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ δὲν ἐτηρήθη οὔτε καὶ σήμερον παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου ἐν ἀρχῇ τῆς ψηφοφορίας. Θὰ πρέπει τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι θὰ πρέπει κἄποτε νὰ ἀρχίσῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ τηρῆται αὐστηρῶς ὁ Κανονισμός.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 16 καὶ 17ης Μαρτίου ἐ.ἔ.

§86Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§87Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς παρελθούσης Τρίτης ἔχω νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην εἶχον λάβει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς Συνεδριάσεως, ὅταν ἐπὶ τῆς ἕδρας εὑρίσκετο ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ εἶχον διαμαρτυρηθῆ, διότι ἀναφοραί μου κατατεθεῖσαι ἐνώπιον τῆς Ὑπηρεσίας δὲν εἶχον ἀναγνωσθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Συνεχίζων τὴν διαμαρτυρίαν μου ἀνέγνωσα τὸ περιεχόμενον τριῶν ἐκ τῶν μὴ ἀνακοινωθεισῶν εἰς τὸ Σῶμα πέντε ἀναφορῶν μου καὶ ἐν περιλήψει ἔλεγον εἰς τὶ ἀφεώρων αἱ ἀναφοραί μου αὗται. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἀντὶ νὰ ἀναφέρωνται αἱ τρεῖς ἀναγνωσθεῖσαι ἀναφοραί μου, ἀναγράφεται, ὅτι «εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιχειρεῖ ὁ κ. Τρικούπης νὰ ἀναγνώσῃ τὰς τρεῖς ἀναφοράς του πρὸς τὸ Σῶμα». Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι μὲ ὡρισμένας διακοπὰς ἀνέγνωσα καὶ τὰς τρεῖς ἀναφοράς μου, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον βεβαίως δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐπακριβῶς αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς τὸ πρῶτον αἴτημα ἦτο τῶν Δ. Γαλλιάνου, Δημ. Λεϊμονῆ καὶ ἄλλων μελῶν τοῦ ΟΣΕΛΜΑ Αἰτωλικοῦ καὶ Μεσολογγίου, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν, ὅπως κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματά των. Ἡ δευτέρα ἀναφορά μου ἀνεφέρετο εἰς αἰτήματα μικροϋπαλλήλων, κατοίκων περιοχῆς Ἀστακοῦ, αἰτούντων, ὅπως μὴ ἀποστερηθοῦν τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας. Τέλος τὸ περιεχόμενον τῆς τρίτης ἀναφορᾶς μου δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι τὴν στιγμὴν αὐτήν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι πάρα πολὺ σοβαρόν, διότι ἐν προκειμένῳ, πρόκειται περὶ πλαστογραφήσεως τῶν πρακτικῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν εἷς βουλευτὴς ἀναγινώσκῃ κείμενα νὰ μὴ ἀναφέρωνται ταῦτα εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ γίνεται μία τοιαύτη ἀπαράδεκτος παραποίησις αὐτῶν. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν ἀταξίαν αὐτήν. Πρέπει κ. Πρόεδρε, νὰ μὲ ἀκούσετε διαμαρτυρόμενον καὶ πρέπει νὰ μεταφέρετε τὴν διαμαρτυρίαν μου καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὰ γενόμενα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ δώσετε σημείωμα μὲ τὰς τρεῖς ἀναγνωσθείσας ἀναφοράς σας, διὰ νὰ διορθωθοῦν τὰ πρακτικά.

§89Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν ἔχω ἐγώ, κ. Πρόεδρε τὰ κείμενα τῶν τριῶν ἀναφορῶν, τὰ ἔχει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἔχω καταθέσει.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δοθῇ ἐντολή, κ. συνάδελφε. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς 16ης καὶ 17ης Μαρτίου ἐ.ἔ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ

τυποποιήσεως Ἑλληνικῶν Προϊόντων

(Ο.Τ.Ε.Π.)».

Ἀπομένει ἡ ψήφισις τοῦ ἄρθρου 11. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἐτροπολογήθη;

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.

§93Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ 10ον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον βεβαίως ἐψηφίσθη, ποὺ ἀναφέρει διὰ τὰς δημοπρασίας, αἱ δημοπρασίαι θὰ γίνωνται ἄνευ τῆς τηρήσεως τοῦ νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ;

§94Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Βεβαίως κύριε συνάδελφε, θὰ τηροῦνται αἱ διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ τυποποιήσεως Ἑλληνικῶν προϊόντων (Ο.Τ.Ε.Π.)» ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἰς Βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος κ.λ.π.».

§98Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ παρεκλήθην ἀπὸ συνάδελφον εἰσηγητὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ μὴ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν παράκλησίν του, δοθέντος ἄλλως τε, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο ἡ συζήτησις ἅπαξ καὶ θὰ ἤρχιζε, νὰ συνεχίζετο χωρὶς καμμίαν διακοπὴν μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεώς του. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρευρεθῶ λόγῳ ἄλλων ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεών μου, εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἀρχίσῃ ἀπόψε, τὴν δὲ προσεχῆ Πέμπτην θὰ ἔχωμεν ἀργίαν λόγῳ τῆς Ἐθνικῆς Ἑορτῆς, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, νὰ ἀρχίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§99Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ποῖος τὸ ἐζήτησε, κ. Ὑπουργέ, ἡμεῖς δὲν τὸ ἐζητήσαμεν.

§100Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐζητήθη, νὰ συνεχίσωμεν κ. Πρόεδρε.

§101Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ὄντως, κ. Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς συζητήσεως θὰ δημιουργήσῃ ἐμπλοκὴν λόγῳ τῆς δομῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἀρχήν, ἀλλὰ πολλὰς καὶ ποικίλας διατάξεις. Καὶ ἡ ἰδική μας ἐπιδίωξις δὲν εἶναι ἐν ὀνόματι προσωπικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι παρεισέφρησαν ἢ θὰ παρεισφρήσουν νὰ ἀποστερηθοῦν οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι δύο βασικῶν πλεονεκτημάτων, τὴν πατρότητα, τῶν ὁποίων ἡμεῖς εἴχαμεν, ὅταν ἤμεθα Κυβέρνησις.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον οὕτω ἔχει τὸ θέμα, παρακαλῶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ κληθῇ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι θὰ ἔχουν ὅλον τὸν χρόνον νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ἰδική μου ἄποψις, κ. Πρόεδρε, εἶναι ὅτι προκειμένου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας νὰ ζητήσουν τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, κακῶς ἀποδίδουν τὸ αἴτημα τῆς ἀναβολῆς εἰς τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τὴν παρέμβασίν σας κ. Μπουρνιᾶ. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι τὸ ἐζήτησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Εἶπον, ὁ Εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἴπατε Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτου ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχον Σῶμα καὶ δύναται νὰ ἀποφασίσῃ ἂν θὰ ἀρχίσῃ ἢ ὄχι ἡ συζήτησις.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Λυποῦμαι μὲ τὸν τόνον ποὺ ἀρχίζει ὁ συνάδελφος ἐκ Χίου. Εἶπον, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐζήτησε νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν καὶ ὁ ἴδιος τὸ ἐπεβεβαίωσε δημοσία. Ἐφ’ ὅσον οὕτως ἔχει τὸ θέμα παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Χ. Ἀποστολάκος ἔχει τὸν λόγον.

§108Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου μοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξάρω τὴν μεγάλην σημασίαν τῶν θεσπιζομένων εἰς αὐτὸ διατάξεων καὶ νὰ μεταφέρω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν εὐγνωμοσύνην 40 χιλ. εὐεργετουμένων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Δὲν πρόκειται νὰ διακηρύξω, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου λύεται τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Καὶ ὑμεῖς καὶ ἐγὼ περισσότερον, λόγῳ προελεύσεως γνωρίζομεν, ὅτι ἡ λύσις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ προβλήματος εἶναι ἡ λύσις ἡ ριζικὴ τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν συντάξεων καὶ βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ διακηρύξω, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ λύεται τὸ μισθολογικὸν θέμα. Τὸ μισθολογικὸν θέμα λύεται μὲ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, μὲ μισθολόγιον τιμαριθμικόν, μὲ μισθολόγιον ἱκανὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ ἄνετον καὶ ἀξιοπρεπῆ διαβίωσιν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων τῆς χώρας. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι θὰ ἀναμείνουν— καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν μεταφέρω τὴν φωνὴν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν μὲ ἀγωνίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ πίστιν— ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ ἐπαγγελία τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, περὶ ἑνιαίου μισθολογίου θὰ ἐκτελεσθῇ. Θὰ ἀναμείνουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, μὲ οἱανδήποτε θυσίαν διὰ τὸ ἔτος 1966, καὶ θὰ τὴν ἀναμείνουν, διότι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι στέργουν πρὸς τὰς θυσίας καὶ εἶναι ἡ γνωστὴ ἡ αἱμορραγία, ποὺ ὑφιστάμεθα ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ μας μεγάλου θέματος τῆς Κύπρου ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξετέλεσε τὰς ὑποχρεώσεις της, παρέχουσα πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους 1.300.000.000 διὰ τὸ ἔτος 1965. Καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ ἀπὸ τοῦ ἔτους αὐτοῦ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, δοθέντος, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἦτο ἀρκετόν, διὰ τὴν πρώτην σταδιακὴν ἐφαρμογήν, διότι ἐν τῷ μεταξύ, ἐφηρμόσθησαν θεσμοὶ μεγίστης σημασίας, θεσμοί, τοὺς ὁποίους οἱ ἐν ἐνεργείᾳ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐζήτησαν. Ὁ θεσμὸς ὁ ἱστορικὸς τῆς τριακονταπενταετίας μὲ τὸν ὁποῖον ἀνενεώθη ἡ κρατικὴ μηχανὴ καὶ νέον αἷμα εἰσέρρευσεν εἰς τὰς ἀρτηρίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ ἀνέπνευσαν τὰ μεσαῖα καὶ κατώτερα στρώματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀπερρόφησεν ἕνα ποσὸν περίπου 300.000.000 δραχ. Ἐπίσης καὶ ἡ ἄρσις ἡ μερικὴ τῶν ἀδικιῶν τοῦ Κώδικος τῶν συντάξεων ἕτερα 100.000.000. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἕτερα 200 ἑκατ. καὶ τὸ 5% τοῦ μισθοῦ καὶ τῶν ἐπιδομάτων τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων ἕτερα 600 ἕως 700 ἑκατ. δραχμῶν. Καὶ οὕτω ἐκαλύφθη τὸ ποσὸν τοῦ ἑνὸς δισεκ. τριακοσίων ἑκατομμυρίων τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη νὰ χορηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἔτος 1965. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἐὰν αὐτὰ ἰσχύουν διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὸ αὐτὸ διὰ τοὺς συνταξιούχους τῶν ὁποίων ηὐξήθη τὸ σκέλος τῆς ἀποστάσεως μέχρι τοῦ 80% ἐν σχέσει μὲ τὸ καταβαλλόμενον σήμερον, τὸ ὁποῖον ἔφθασεν εἰς 50%. Ἀναμένουν ὅμως μὲ ἐμπιστοσύνην τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, διὰ τὴν χορήγησιν τῶν τριετιῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ διὰ τὰ ὄργανα τῆς ἀσφαλείας, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξήγγειλε καὶ τὴν οἰκονομικὴν διαβάθμισιν καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μισθολογικὴν μεταχείρισιν ἐντὸς τοῦ ἐρχομένου ἔτους. Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθω, κ. βουλευταί, εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ὅλοι σας, κ.κ. συνάδελφοι, ὅταν λαμβάνωνται μέτρα ὑπὲρ βελτιώσεως τοῦ πάσχοντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατέχεσθε ἀπὸ ψυχικὴν ἔξαρσιν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ ἐμέ, πολὺ περισσότερον ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διότι τὰ μέτρα αὐτὰ ἀφοροῦν τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχομαι καὶ τὴν ὁποίαν ὑπηρέτησα ἐπὶ 30 συνεχῆ ἔτη καὶ τὴν ὁποίαν ἐπὶ μίαν ὀκταετίαν, ὡς ἀρχηγὸς τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ συνδικαλισμοῦ, ὑπερήσπισα μὲ πίστιν καὶ πάθος ἐπιζητῶν τὴν ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων της, πολλὰ τῶν ὁποίων ἐπιλύονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, καὶ ὑμῶν καὶ ἐμοῦ ἐν προκειμένῳ ἡ ψυχικὴ ἔξαρσις εἶναι πολὺ ἐντονωτέρα, διότι μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν βελτιοῦται ἡ θέσις μιᾶς μερίδος τοῦ πάσχοντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως εἶναι καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ βελτιοῦται ἡ θέσις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Κράτους, διότι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν εἶναι μία τάξις συνδεομένη μόνον μὲ τὰ ὑλικὰ συμφέροντα. Αἱ τάξεις ζοῦν, ἀλλὰ καὶ θνήσκουν διὰ τῶν συμφερόντων. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἡ τάξις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι σῶμα καὶ βίωμα τῆς κρατικῆς δυνάμεως, τῆς ἀτελευτήτου ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἀξίας τοῦ ἐθνικοῦ κράτους, εἰς τὸ ὁποῖον κατοπτρίζονται αἱ συγγενεῖς ἰδέαι τῆς ὑπάρξεως τῆς αἰωνίας καὶ μεγάλης Ἑλλάδος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, μεταφέρω τὴν εὐγνωμοσύνην — καὶ ἔχω ἐξουσιοδότησιν πρὸς τοῦτο—τῶν χιλιάδων εὐεργετουμένων δημοσίων ὑπαλλήλων, κρατικῶν λειτουργῶν, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ φθάσῃ πρὸ ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐχρειάσθη στοργή, τόλμη, ἀποφασιστικότης, γενναιότης, ρεαλισμός. Καὶ τὴν μὲν στοργὴν ἐπέδειξαν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ τὴν τόλμην καὶ τὴν γενναιότητα καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ τὸν ρεαλισμὸν ἐπέδειξεν ὁ παρὼν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ ἀντεπεξέλθῃ μέσῳ τόσων ἐμποδίων καὶ δυσκολιῶν καὶ νὰ φέρῃ πρὸ ἡμῶν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν λεπτομερῆ ἀνάπτυξιν τῶν ἄρθρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἴσως γίνῃ αὐτὸ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ ἀναφέρω μόνον ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου προστίθενται εἰς τὴν βʹ κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων θέσεις τμηματαρχῶν Αʹ καὶ Βʹ τάξεως εἰς ποσοστὸν τοιοῦτον, ὥστε ἐπὶ 15 χιλ. ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς νὰ προαχθοῦν ἀμέσως 1.200 ὑπάλληλοι εἰς τοὺς ἀμέσως ἀνωτέρους βαθμούς, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ σήμερον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ρυθμίζεται ὁ τρόπος τῆς συστάσεως τῶν ἀνωτέρων θέσεων κατὰ κλάδον, ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῶν μὴ πτυχιούχων ὑπαλλήλων τῆς Αʹ κατηγορίας, προστίθεται ποσοστὸν 8% εἰς τοὺς ὑπαλλήλους Γʹ κατηγορίας διὰ τὴν ἐξέλιξίν των εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, εἰς τὸν 8ον βαθμὸν καὶ τέταρτον διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου συντέμνεται εἰς τὸ ἥμισυ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας ὁ ἀπαιτούμενος πρὸς προαγωγὴν χρόνος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἐπανεντάσσεται τὸ προσωπικὸν Αʹ, Βʹ καὶ Γʹ κατηγοριῶν βάσει τῶν ἄρθρων τοῦ Κώδικος. Εἶναι μεγίστης σημασίας τὸ ἄρθρον τοῦτο, διότι 30 χιλιάδες ὑπάλληλοι εὐεργετοῦνται κυριολεκτικῶς, ἀφοῦ διὰ τῆς ἐπανεντάξεως θὰ λάβουν ἕνα, δύο ἢ καὶ τρεῖς βαθμούς, μίαν ἢ δύο ἢ καὶ τρεῖς τριετίας, διὰ τοῦ συνυπολογισμοῦ τοῦ ἀπολεσθέντος χρόνου συνεπείᾳ τοῦ Κώδικος ἢ συνεπείᾳ καθυστερήσεως προαγωγῶν ἢ ἄλλων τινῶν ὑπηρεσιακῶν γεγονότων. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως ταύτης ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι 30 χιλ. δημοσίων ὑπαλλήλων εὐεργετοῦνται κυριολεκτικῶς. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τακτοποιοῦνται ἐπίσης οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δασικοὶ καὶ Γεωπόνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποχωρήσει τῆς ὑπηρεσίας των χωρὶς νὰ ἐνταχθοῦν βάσει τοῦ Κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 ἐπεκτείνονται αἱ νομοθετικαὶ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 4193)1961 καὶ εἰς τὸν 5ον βαθμόν, καὶ μειοῦται ὁ χρόνος κρίσεως τοῦ ἄρθρου τούτου ἀπὸ 30 ἔτη εἰς 25 ἔτη. Ὡς γνωστὸν ἅμα τῇ συμπληρώσει τριακονταπενταετοῦς δημοσίας ὑπηρεσίας σήμερον οἱ διευθυνταὶ αʹ καὶ βʹ καὶ οἱ τμηματάρχαι αʹ ὑπολογίζουν διὰ τὴν διεκδίκησιν τριετιῶν καὶ μέχρι τεσσάρων τὸν πλεονάζοντα χρόνον εἰς τοὺς δύο προηγουμένους τοῦ κατεχομένου σήμερον βαθμοῦ. Ὑφίσταται βεβαίως τὸ θέμα ἐκκρεμὲς καὶ διὰ τοὺς διευθυντάς. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ρυθμίζεται θέμα τοῦ ΑΣΔΥ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς διαγωνισμοὺς διὰ τὴν πρόσληψιν προσωπικοῦ. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἐπεκτείνεται ἡ ἰσχὺς τῶν πινάκων μέχρι τέλους Ἀπριλίου, ἀντὶ τοῦ Μαρτίου ἑκάστου ἔτους. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου οἱ παραμένοντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ συμπλήρωσιν συνταξίμου χρόνου καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, δὲν παραμένουν εἰς ὀργανικὰς θέσεις, ἀλλὰ εἰς ὑπεραρίθμους εἰς τρόπον, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξέλιξις τῶν συναδέλφων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 αἱ προσφυγαὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ πειθαρχικῶν ἀποφάσεων θὰ ἀσκοῦνται τοῦ λοιποῦ ἐνώπιον τοῦ ΑΣΔΥ καὶ οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ εἶναι μεγίστης σημασίας τὸ μέτρον τοῦτο, διότι καὶ οἰκονομίαν χρόνου καὶ οἰκονομίαν χρήματος θὰ ἔχουν οἱ προσφεύγοντες ἑκάστοτε δημόσιοι ὑπάλληλοι. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 ρυθμίζεται ἑνιαίως ὡς εἰσαγωγικὸς βαθμὸς τῶν ὑπαλλήλων Αʹ κατηγορίας ὁ 8ος διὰ πᾶσαν ὑπηρεσίαν, ἐξαιρεῖται ἡ ταχυδρομικὴ ὑπηρεσία καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ τὸ σχετικὸν αἴτημα. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὸ λάβῃ σοβαρῶς ὑπὸ σημείωσιν, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν αʹ κατηγορίαν καθορίζεται ἀντὶ τοῦ 9ου ὁ 8ος ὡς εἰσαγωγικὸς βαθμός, πρέπει καὶ διὰ τὴν βʹ κατηγορίαν ἀντὶ τοῦ 11ου νὰ ὁρισθῇ ὁ 10ος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 αὐξάνεται τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν ὑπαλλήλων γʹ κατηγορίας τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ ἔχουν τὸ αὐτὸ ὅριον μὲ τοὺς κεντρικοὺς ὑπαλλήλους. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ρυθμίζεται τὸ θέμα τῶν λόγῳ 35ετίας ἀποχωρησάντων Δ)ντῶν συμπληρωσάντων χρόνον πρὸς προαγωγὴν προκύψαντος ἐκ τῆς συντμήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου 13 ρυθμίζονται θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων ἐν ἀντιδιαστολῇ πρὸς τὰ Ἐργατικὰ Σωματεῖα. Παρέχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἡ δυνατότης εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ τὰς Ὀργανώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ νὰ ἀποκτήσουν κἄποιαν ἀξιοπρεπῆ στέγην. Παρέχεται ἐπίσης ἡ ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν ἵδρυσιν Λεσχῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν. Καὶ τέλος λαμβάνεται ἓν ἐπαναστατικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν δημοκρατικὴν θέλησιν καὶ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀπρόσκοπτον τὴν λειτουργίαν τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Συνδικαλισμοῦ. Μέτρον ἐπαναστατικόν, τὸ ὁποῖον εἰς μάτην ἐζητεῖτο ἐπὶ πάρα πολλὰ ἔτη ἀπὸ τὰς παρελθούσας Κυβερνήσεις μέτρον, βάσει τοῦ ὁποίου οἱ συνδικαλισταὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ Γενικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἀνωτάτου Συνδικαλιστικοῦ Ὀργάνου τῶν Δ. Υ. καὶ οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ Προεδρεῖα καὶ Γενικὰς Γραμματείας τῶν Ὀργανώσεων δὲν θὰ μετατίθενται τοῦ λοιποῦ ἐκ τῶν Ἀθηνῶν, ἐφ’ ὅσον διαρκῇ ἡ θητεία των. Τοῦτο δεικνύει, ἐπαναλαμβάνω, τὴν θέλησιν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως νὰ λειτουργήσῃ δημοκρατικῶς ὁ συνδικαλισμὸς καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὴν φοβίαν τοῦ παρελθόντος. Ἢ δὲν διεκδικεῖς αἰτήματα καὶ εἶσαι τὸ καλὸ παιδὶ καὶ δὲν μετατίθεσαι ἢ διεκδικεῖς καὶ μετατίθεσαι καὶ τιμωρεῖσαι. Αὐτὸ συνέβαινε κατὰ τὸ παρελθόν.

§109Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Σήμερον τί γίνεται;

§110Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Σήμερον συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Σήμερον συμβαίνει τὸ ἀντίθετον ἐκείνου ποὺ ρυθμίζεται διὰ τοῦ παρόντος νόμου. Καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας τοῦ παρελθόντος, πόσο δηλ. βαρειὰ ἐπλήρωσεν ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς συνδικαλισμὸς αὐτὴν τὴν παρέμβασιν τοῦ κράτους εἰς βάρος τῶν διεκδικήσεών του. Διὰ τοῦ ἄρθρου 14 ρυθμίζεται τὸ ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμὲς θέμα τῶν πτυχιούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας μὲ ταυτόχρονον ἐξασφάλισιν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Ἀποκαθίσταται τὸ προσωπικὸν ἐξυγιάνσεως, τὸ ὁποῖον εἶχε παραλειφθῆ ἐκ τῶν μονιμοποιήσεων τοῦ Ν.Δ. 4193)1961. Διὰ τοῦ ἄρθρου 15 νομιμοποιεῖται ἡ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις περὶ χορηγήσεως ἐξόδων κινήσεως εἰς τοὺς Γενικοὺς Γραμματεῖς καὶ Γενικοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουν χρῆσιν σήμερον κρατικῶν αὐτοκινήτων. Διὰ τῶν ἄρθρων 16–18 ρυθμίζονται ἐκκρεμῆ ζητήματα τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ προστίθενται θέσεις διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Καὶ διὰ τῶν ἄρθρων 19–29 ἑνοποιοῦνται αἱ θέσεις Τμηματαρχῶν Βʹ καὶ Αʹ καὶ Διευθυντῶν Βʹ καὶ Αʹ εἰς ὅσας ὑπηρεσίας δὲν ἐφηρμόζετο αὕτη. Ἱκανοποιεῖται ἓν αἴτημα ἰδίως τῶν περιφερειακῶν ὑπαλλήλων ἐκκρεμὲς ἀπὸ ἐτῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν προώθησιν χιλιάδων ὑπαλλήλων εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προστίθενται θέσεις ἀνωτέρων βαθμῶν καὶ θέσεις εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας πρὸς εὔρυθμον λειτουργίαν των, ἀλλὰ καὶ ἐξέλιξιν τοῦ προσωπικοῦ των. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως θὰ ὑποστηρίξῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν αἴρονται αἱ ὑφιστάμεναι ἀδικίαι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προστεθοῦν καὶ ἕτεραι κατηγορίαι εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἶναι δυνατὸν διὰ τοὺς δημοσίους κλητῆρας νὰ ὑπάρξῃ μεγαλυτέρα μέριμνα, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μέριμνα μεγαλυτέρα διὰ τοὺς φύλακας τῶν φυλακῶν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ βαθμὸς κατ’ ἀπονομὴν δι’ ἐκείνους τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθοῦν ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν οὔτε ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ρυθμίζονται ἅπαντα τὰ ἐκκρεμῆ θέματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων. Συνιστῶ καὶ παρακαλῶ νὰ συγκροτηθῇ περαιτέρω μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ ποῖα ἄλλα θέματα πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, καὶ ἰδιαιτέρως παρακαλῶ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐπισπεύσουν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀδικίαι καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνουν προσθῆκαι. Δὲν θὰ εἴπω, ὅτι ἐπὶ μίαν δεκαετίαν δὲν ἐλύθησαν τὰ προβλήματα αὐτά, ἐκτὸς κομματικοῦ στίβου θέτω τὸ αἴτημα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Εὐεργετοῦνται, κύριοι συνάδελφοι 40.000 ἐν ἐνεργείᾳ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Εἶναι ἐπαναστατικὸν τὸ μέτρον, ὄχι μόνον διὰ τὴν εὐεργεσίαν αὐτῶν, ἀλλὰ διότι τίθενται τὰ πλαίσια μιᾶς ὀρθολογικῆς δομῆς ἐντὸς τῶν ὁποίων εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ τοποθετηθῇ τὸ μισθολόγιον καὶ τὰ λοιπὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, περαίνων, νὰ μεταφέρω καὶ πάλιν τὴν εὐγνωμοσύνην αὐτῶν τῶν χιλιάδων ὑπαλλήλων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὸν Πρόεδρον αὐτῆς καὶ πρὸς τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, χάρις εἰς τὴν γενναιότητα τοῦ ὁποίου καὶ τὸ θάρρος καὶ τὸν ρεαλισμόν, ψηφίζεται σήμερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Καὶ ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν μίαν ἔκκλησιν: Ἂς προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ προβλήματος, ἂς προχωρήσῃ εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ μισθολογικοῦ θέματος. Δὲν θὰ λύσῃ μίαν ὑπόθεσιν, δὲν θὰ βελτιώσῃ τὴν βιοτικὴν ὑπόστασιν μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνει εἰς τοὺς κόλπους της 1.000.000 Ἑλληνικῶν ψυχῶν, ὅσοι εἶναι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι μὲ τὰς οἰκογενείας των, ἀλλὰ θὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι θὰ συγκροτήσῃ μίαν κρατικὴν μηχανὴν ἀξίαν τῆς ἀποστολῆς της. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὴν γιγαντιαίαν προσπάθειαν, κύριοι βουλευταί, ποὺ καταβάλλει διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῶν ἐρειπίων, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐπεσώρευσαν οἱ ἐξωτερικοὶ καὶ ἐσωτερικοὶ πόλεμοι, ἔχει ἀνάγκην καὶ ἀξίωσιν ὑπάρξεως μιᾶς συγχρονισμένης κρατικῆς μηχανῆς. Τοῦτο πρῶτοι τὸ διακηρύσσουν μὲ πάθος καὶ ἐνθουσιασμὸν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ δημόσιοι ὑπάλληλοι, μὲ περισσότερον ἐνθουσιασμὸν ἀπὸ ὅτι μάχονται διὰ τὸν μισθόν των. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ζητοῦν νὰ τοὺς δοθοῦν τὰ ἠθικὰ καὶ ὑλικὰ ἀπαραίτητα μέσα διὰ νὰ καταστοῦν τὰ κρατικὰ ἐκεῖνα ὄργανα, τὰ ὁποῖα φθάνουν ἐγκαίρως ἐκεῖ ὅπου πάλλει ἡ Ἑλληνικὴ ἐπίδοσις, ἡ ἅμιλλα, ἡ φιλοτιμία εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῆς Ἑλληνικῆς γῆς νὰ φθάνουν ὡς κρατικὰ ὄργανα ἐγκαίρως διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὸν λαόν. Καὶ διακηρύσσουν, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ τὸ κατορθώσουν τοῦτο. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι κατώρθωσαν πολλὰ μὲ τὸν στόμαχον κενόν, ἀλλὰ μὲ τὴν καρδίαν γεμάτην ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ μέλλον της. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Α. Περρωτῆς.

§112Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Δὲν ἐχρειάζετο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατ’ ἐπανάληψιν γενομένη ἔκκλησις ὑπὸ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας ὅπως τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐπιταχύνῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἤδη ἀπὸ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν κατεφάνη κατὰ πόσον τὸ Κόμμα τῆς ΕΡΕ ἐπιθυμεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τὰ πλεονεκτήματα ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως, ἐν ὀνόματι τῆς ἐπιταχύνσεως τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου νὰ καταργήσωμεν τὴν συζήτησιν, διότι δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ τὴν προκαλέσωμεν διὰ τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁδοῦ διὰ τοῦ τρόπου ποὺ συνήθως κρατοῦνται καὶ συζητοῦνται τὰ νομοσχέδια. Ἐξ ὅσων εἶπον διεφάνη, ὅτι ἡ ΕΡΕ ἀναγνωρίζει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περιλαμβάνει εὐεργετικὰς διατάξεις, ἐνίας εὐεργετικὰς διατάξεις διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Θὰ ἦτο ὅμως ὑπερβολικὸν ἐὰν κατελήγομεν εἰς μίαν σύμπτωσιν ἀπόψεων μὲ τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποτελεῖ λύσιν ἱκανοῦ μέρους τῶν προβλημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀναφερθεὶς εἰς ἀριθμὸν τῆς τάξεως τῶν 40, ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, χιλιάδων. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι περιωρισμένον. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι μικρόν, τὸ νομοσχέδιον στερεῖται τοῦ περιεχομένου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τὸ μέγεθος τῶν προβλημάτων ποὺ ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει εἰς τὸν διοικητικὸν τομέα. Καὶ τὸ πρόβλημα συζητεῖται καὶ ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἀνεγνωρίσθη ὡς μέγα καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο σαφῶς βεβαίως συνδέεται μὲ τὴν ἐν γένει μισθολογικὴν κατάστασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ πῶς ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καλὴ διοίκησις, ὅταν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εὑρίσκωνται εἰς ἐπίπεδα ἀμοιβῶν, τὰ ὁποῖα ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει ὡς περιωρισμένα καὶ χαμηλά. Καὶ ὑπάρχει κἄτι ἄλλο ἀκόμη, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐννοηθῇ καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πῶς ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ἀμοιβῶν εἶναι χαμηλόν, δὲν σπεύδει νὰ τὸ αὐξήσῃ. Τὰ προβλήματα τῆς διοικήσεως καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι ἀλληλένδετα. Καὶ δὲν στρέφεται, κύριοι συνάδελφοι, πρὸς τὸ παρελθὸν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἀποκαταστάσεως ζημιῶν ἢ καταστροφῶν, στρέφεται πρὸς τὸ μέλλον. Διότι ἐὰν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ—ἐπαναλαμβάνω πλέον τύπον κοινὸν— ἐὰν ἡ χώρα δὲν ἀποκτήσῃ διοίκησιν, δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ στάδιον τῆς ὑποαναπτύξεως, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται. Καὶ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ διοίκησιν, χρειάζεται νομοσχέδιον πολὺ εὐρύτερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον σήμερον συζητοῦμεν. Ἄλλωστε, κύριοι βουλευταί, διατὶ νὰ κουράζωμαι προκειμένου νὰ σᾶς πείσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, ἐφ’ ὅσον ἤδη εἰς τὰ ὦτα σας πρέπει νὰ ἀντηχοῦν οἱ λόγοι τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, λόγοι οἱ ὁποῖοι διετυπώθησαν ἀπὸ ἐπισημοτάτης θέσεως εἰς ἐπισημοτάτην στιγμήν. Πρόκειται περὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Παρασκευῆς 20ῆς Δεκεμβρίου 1963 καὶ τῆς 30ῆς Μαρτίου 1964. Ἀσφαλῶς δὲν δύναται νὰ φοβηθῇ κανείς, ὅτι κινδυνεύει νὰ κουράσῃ τοὺς ἀκροατάς του διαβάζων κομμάτια ἀπὸ λόγους τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Βεβαίως ὑπάρχει καὶ μία σκληροτέρα ἀντίληψις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐπανάληψις ὡρισμένων διαπιστώσεων ἢ ὡρισμένων, ἐὰν θέλετε, ἐπαγγελιῶν, ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἄνευ οὐδενὸς συγκεκριμένου ὑλοποιουμένου πλέον στοιχείου πράξεως, τὰς καθιστᾷ κουραστικάς. Ἐγώ, ὅπως δήποτε ἀποδέχομαι τὴν ἐπιεικεστέραν ἄποψιν καὶ ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ νὰ ἀκούῃ κανεὶς λόγους ἢ νὰ διαβάζῃ κείμενα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι εὐχαρίστησις. Βεβαίως, δὲν εὑρίσκομαι εἰς τὴν θέσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὰς συνεπείας πολλῶν λόγων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἴσως δι’ αὐτὸ τὸν κρίνω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἔλεγε, λοιπόν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 20ὴν Δεκεμβρίου 1963 «Τιμῶμεν τὸ Σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον μὲ ἀνεπαρκεῖς ἀποδοχὰς ὑπερανθρώπως ἐργάζεται διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον του». Ὀρθῶς. «Ἀλλὰ χρειάζεται ἀνανέωσις, χρειάζεται νέα πνοή. Χωρὶς συγχρονισμένην διοίκησιν, οὔτε Κράτος ὑπάρχει οὔτε οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις». Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Καὶ θὰ κάμω μίαν ἀναδρομήν. (Ψίθυροι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς συμπολιτεύσεως). Παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι. Σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ παρακολουθεῖτε. Ὡρισμένοι δείχνουν μίαν ἀνυπομονησίαν καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ ὀλίγην ὑπομονὴν θὰ ἱκανοποιήσω καὶ τὸ ἐνδιαφέρον των καὶ τὰς τυχὸν ἀπορίας των. Ἂς μὲ ἀφήσουν νὰ τελειώσω. Ὀρθῶς, λοιπόν. Χωρὶς συγχρονισμένην διοίκησιν οὔτε Κράτος ὑπάρχει, οὔτε οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις. Καὶ κατηγορεῖτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, κατηγορούμεθα ἡμεῖς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ προσέλευσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Σώματος, δὲν ἐσκέφθη ἄλλο μέσον, ἀλλὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν προσόντων κ.ο.κ. Βεβαίως εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς 30ῆς Μαρτίου ὑπῆρξε μία πλέον οὐσιαστικὴ καὶ πλέον δεσμευτική, ὡς ἐκ τούτου, διατύπωσις ἀπόψεων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. «Ἔχομεν ἐπαγγελθῆ τὴν ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῆς διοικήσεως. Ἡ ὑλικὴ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ συντελεσθῇ μὲ τὸ νέον μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον καταρτίζει εἰδικὴ ἐπιτροπή. Θὰ γίνῃ ἀναδιάρθρωσις τῶν Ὑπουργείων πρὸς σαφέστερον προσδιορισμόν... (Ἀναγινώσκει) τῶν ἀπαιτουμένων ἀναπροσαρμογῶν». Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐτάσσετο καὶ ἕνα βραχὺ χρονικὸν περιθώριον εἰς τὴν ἐπιληφθεῖσαν μὲ τὸ πρόβλημα τῆς καταρτίσεως τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἐπιτροπήν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ μεγέθους τοῦ προβλήματος, χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὸ ἔτος, διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὑπὸ τοὺς καλυτέρους οἰωνοὺς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπερβῇ τὴν 3ετίαν εἰς τὴν ἐξουσίαν, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ μισθολογίου τοὐλάχιστον ἔχει γραφῆ εἰς τὰς καλένδας. Διατί σᾶς τὰ λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτά; Διὰ νὰ σᾶς ὑπογραμμίσω τὴν τυχὸν ἀσυνέπειαν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων; Φοβοῦμαι, ὅτι ἤδη ὑπάρχει ἕνας ἐπικίνδυνος ἐθισμὸς ὄχι μεταξὺ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἢ τῶν προβληματιζομένων τάξεων τῶν Ἑλλήνων, ὡς πρὸς τὴν ἀσυνέπειαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι θὰ χαραχθῇ μία θέσις, θὰ ἀναληφθῇ μία δέσμευσις καὶ θὰ καλυφθῇ ἡ μὴ ἐξυπηρέτησίς της φραστικῶς. Δὲν σᾶς τὸ λέγω, συνεπῶς, διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἀσυνέπειαν. Σᾶς τὸ λέγω, διὰ νὰ σᾶς καταδείξω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ πρόβλημα τῆς διοργανώσεως τῆς διοικήσεως, τὸ πρόβλημα τὸ μισθολογικὸν δὲν τὸ ἀντιμετώπισε καὶ ἐπέλεξε τὴν ὑπεκφυγήν. Καὶ τοιαῦτα προβλήματα δὲν συγχωροῦν ὑπεκφυγάς. Διότι, ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον διατρέχει ἡ χώρα εἶναι μέγας. Δὲν εἶναι μόνον ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἀπορρέει ἐκ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν ΕΟΚ. Βλέπω τὸν κ. Ὑπουργὸν χαμογελοῦντα σαρκαστικῶς. Πιθανόν...

§113Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Τελευταίως σᾶς ἐρεθίζουν τὰ χαμόγελα.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Χαμογελοῦντα, ναί, σαρκαστικῶς ὅμως ὄχι. Παρακαλῶ νὰ διορθώσετε τὴν φράσιν.

§115Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Διατὶ ἐρεθίζεσθε ὅταν χαμογελᾷ ὁ κ. Ὑπουργός; Μά, δὲν ἐντρέπεσθε; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§116Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζω διατὶ μὲ διεκόψατε. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν προσοχήν σας. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ ἐξάπτεσθε μὲ μίαν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρετε ποῦ θὰ καταλήξῃ.

§117Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Ἐξάπτεσθε, διότι δὲν ἐξαπτόμεθα.

§118Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἐὰν κάμετε ὑπαινιγμὸν διὰ τὴν ἰδικήν μου δειλίαν, νομίζω, ὅτι σφάλλετε. Διότι, ἀλλοίμονον εἰς ἐμέ, ἐὰν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, φοβούμενος τὰς ἐξάψεις σας, ἐχαμήλωνα τὸν τόνον τῆς φωνῆς μου, ἐκεῖ ὅπου πιστεύω, ὅτι ἔχω δίκαιον.

§119Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἄπαγε τῆς βλασφημίας. Νὰ εἴπητε ὅ,τι θέλετε, κ. συνάδελφε, ἐν ἀπολύτῳ ἀνέσει. Δὲν προτιθέμεθα καθόλου νὰ σᾶς δυσχεράνωμεν.

§120Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Δὲν ἀπευθύνομαι πρὸς σᾶς, κ. Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλοίμονον δὲ εἰς τὸ Προεδρεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καλλιεργοῦν ἐξάψεις, θὰ ἐπεδίωκε τὴν ἐπιτάγχυνσιν ἢ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς Νομοθετικῆς του ἐργασίας. Ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι ἐδῶ τὸ θέμα μας. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ χαμόγελον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ ὁποῖον ἐγὼ παρηννόησα. Θέλω ὅλη ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ μὲ τὸ χαμόγελον, ὅσον σεῖς.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ παρεξηγῆτε ὅμως.

§122Φ. ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ. Μὲ τὸ χαμόγελο... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§123Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χαμόγελον, εἴχομεν καὶ ὡρισμένα ἄλλα πράγματα. Σήμερον δὲν πολεμάει ὁ λαὸς μὲ ρετσινόλαδον. Ὁ στρατὸς ἐπολέμησε μὲ τὴν ψυχήν του, καὶ μὲ τὴν λόγχην του καὶ ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀμφισβητοῦν.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ στρατὸς ὅμως. Ὁ λαός. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§125Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ προκαλεῖτε εἰς διακοπάς, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐπιμείνω νὰ ἀπαντῶ. Ὁ λαὸς καὶ ὁ στρατὸς χωρὶς ἡγεσίαν δὲν πολεμᾶ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἔχω ἀρχίσει τὴν φράσιν μου καὶ θὰ τὴν τελειώσω.

§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι κομπολόϊ.

§127Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Τὸ κομπολόϊ δὲν τὸ βαστῶ ἐγὼ καὶ ὁπωσδήποτε, δὲν εἶμαι διατεθειμένος, κ. Ὑπουργέ, νὰ δεχθῶ ὡς βλῆμα τὶς χάνδρες τοῦ κομπολογιοῦ ἐναντίον μου. Ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλοῦν, θὰ ἀπαντήσω. Καὶ λέγω, ὅτι εἶναι κάπως ἰδιόρρυθμος ἡ ἰδική σας ἀντίληψις. Δὲν ὁμιλῶ δι’ ὅλους τοὺς συναδέλφους. Ὁμιλῶ δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε καὶ δὲν ἀντελήφθην ποῖος εἶναι.

§128Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι, κ. συνάδελφε.

§129Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ὄχι, δὲν εἶσθε σεῖς, σᾶς γνωρίζω. Εἶναι ἰδιόρρυθμος ἡ ἀντίληψις ἐνίων συναδέλφων τῆς Ε.Κ., οἱ ὁποῖοι οἱονδήποτε θέμα τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ πρὸς τὰ ἄνω, ἐπιμένουν νὰ τὸ ἀποδίδουν εἰς τοὺς ἡγέτας καὶ ὀρθῶς τὸ ἀποδίδουν κατὰ ἕνα ποσοστὸν εἰς τοὺς ἡγέτας, ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλα θέματα τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ πρὸς τὰ ἄνω, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιμένουν νὰ ἀποκλείσουν τὸν ρόλον τῶν ἡγετῶν. Εἶναι μία μέθοδος ἱστορική, τὴν ὁποίαν δὲν ἐννοῶ ἐγώ. Δὲν κάμομεν ἱστορίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἂς μείνωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἂς ἀφήσωμεν τὴν ἱστορίαν, ὅπως σωστὰ μᾶς παροτρύνει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἔλεγον λοιπόν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀναγνωρισθῆ ἡ ὀξύτης τοῦ διοικητικοῦ προβλήματος, ἀποτελεῖ ὑπεκφυγὴν καὶ παράλειψιν ἀσυγχώρητον, ἡ μὴ ἀντιμετώπισίς του ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρότατον χρονικὸν διάστημα ἐπέκριναν τὴν ἰδικήν μας στάσιν ἔναντι τοῦ προβλήματος αὐτοῦ καὶ ὄχι μόνον τὴν ἐπέκριναν, ἀλλὰ ὑπεσχέθησαν ἀρετὴν καὶ ἐπιστήμην εἰς τὴν διοίκησιν καὶ πέραν αὐτῆς κατάργησιν φαυλότητος, ἀξιοκρατίαν καὶ διάφορα ἄλλα.

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ κάμνομεν.

§131Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Θὰ ἴδωμεν ἐὰν τὰ κάματε καὶ πῶς τὰ κάματε καὶ πῶς τὰ βλέπουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς παρακολουθοῦν. Καὶ τέλος κατάργησιν τοῦ κομματικοῦ κράτους. Δύναταί τις νὰ πιστεύῃ, ὄχι σοβαρῶς, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ ἀφελῶς, ὅτι ἔστω κατὰ κεραίαν, τὸ θέμα τοῦτο ἐπετελέσθη εἰς τὸν τομέα τῆς διοικήσεως, εἰς τὸν χῶρον τοῦ μεγάλου διοικητικοῦ προβλήματος; Ὄχι, ἀσφαλῶς. Ὑπάρχουν ὅμως ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀκατατόπιστοι καὶ ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι πιθανὸν νὰ ἀμφιβάλλουν διὰ τὴν καλὴν πίστιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα λέγω. Δι’ αὐτὸ λέγω θὰ ἐγκαταλείψω τὸν λόγον εἰς ἕνα πρόσωπον, ὄχι ἁρμόδιον, ἀλλὰ ἁρμοδιώτατον, τοῦ ὁποίου τὴν γνώμην σπεύδω νὰ ἐπικαλεσθῶ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1964, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Ο.Ο.Σ.Α. νὰ τῆς ἀποστείλῃ ἕνα τεχνικόν, ἕνα ἐμπειρογνώμονα, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνελάμβανε τὴν διεύθυνσιν τῶν μελετῶν τοῦ Κέντρου Μετεκπαιδεύσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἐσκόπευε τότε νὰ κάμῃ. Εἶχεν ἐπιλεγῆ τότε ὁ καθηγητὴς Λογκρὸν (Γάλλος), ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ σύμβουλος παρὰ τὸν ΟΟΣΑ. Ὁ καθηγητής, δὲν ἠδύνατο νὰ ἀποδεχθῇ ὡς ἐκ πλειόνων δεσμεύσεων καὶ ὑποχρεώσεων τὴν διεύθυνσιν τοῦ Κέντρου αὐτοῦ. Θὰ τὸν ἀπησχόλει ἐπὶ 2 ἔτη. Τελικῶς συνεφωνήθη νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ παρακολουθήσῃ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν δομὴν τῆς διοικήσεως, εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς διοικήσεως, ὡς σύμβουλος. Ἦλθε περίπου κατὰ τὸν χρόνον διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1963, παρέμεινεν ἕνα διάστημα, συνέταξε μίαν ἔκθεσιν, ἀνεχώρησε καὶ προσφάτως ἐπανῆλθε καὶ κατὰ τὸ τέλος τοῦ Ἰανουαρίου 1965, ἀπὸ ὅ,τι βλέπω ἐμπρός μου, συνέταξε τὴν 2αν ἔκθεσίν του. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες διὰ τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν κάμνομεν σήμερον, δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς διαβάσω. Χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅλα τὰ κείμενα τοῦ Λογκρὸν εἶναι ἐξόχως ἐνδιαφέροντα καὶ κατατοπιστικά, δι’ ὅσους πάσχουν ἢ ἐκτιμοῦν τὸ πρόβλημα τῆς διοικητικῆς καθυστερήσεως τῆς χώρας ὅπως πολλοὶ ἐξ ὑμῶν καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφοι. Λέγει λοιπὸν ὁ κ. Λογκρόν. Θὰ μοῦ συγχωρήσητε ἕνα σχετικὸν δυσκολισμόν, ἔχω τὸ κείμενον εἰς ξένην γλῶσσαν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ μεταφράσω: «Ὁ Πρωθυπουργὸς εἰς τὸν λόγον του τῆς 12ης Ἰανουαρίου 1965 ἐπισήμως ἀνεκοίνωσεν, ὅτι τὸ ἔτος 1965 θὰ εἶναι διὰ τὴν Ἑλλάδα τὸ ἔτος τῆς δημοσίας διοικήσεως. Καθορίζοντας ἢ καθιστῶντας ἀκριβεστέραν μίαν σκέψιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἤδη ἐκφράσει εἰς πολλοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξεφώνησε κατὰ καιροὺς καὶ κυρίως ἐκείνων τοῦ τελευταίου αὐτοῦ ἔτους 1964». Ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ὁ ἀξιότιμος κ. καθηγητής. Καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἐρχομένη παρ. ἀρχίζει μὲ τὸ ἑξῆς: «Βεβαίως αἱ ἐξαγγελίαι πρὸς τὸ παρὸν δὲν ὑπερβαίνουν τὸ στάδιον τῶν προθέσεων». Συνεπῶς, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ ἓν καὶ πλέον ἔτος παραμένει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ στάδιον τῶν προθέσεων ὡς πρὸς τὴν κατάργησιν τοῦ κομματικοῦ κράτους, τὴν ἀξιοκρατίαν, τὴν φαυλότητα καὶ λοιπὰ καὶ λοιπά». Ἀλλὰ θὰ συνεχίσω, λέγει, ὅτι: «Οἱ νομοθετικὲς μεταρρυθμίσεις καθυστεροῦν καὶ καμμία πραγματικῶς διοικητικὴ μεταβολὴ σημασίας δὲν ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὸ ἔτος 1964». Κατὰ τὸ ἔτος 1964 σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐψηφίσθη ὁ νόμος τῆς 35ετίας, συνδυαζόμενος μὲ ὡρισμένας διαρθρωτικὰς διατάξεις τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ αἱ ὁποῖαι εἶχον προβληθῆ μὲ τὸν τρόπον ποὺ προεβλήθησαν: «Αὐτὴ ἡ διαδικασία τῆς ὀλιγωρίας, ἐμφανίζεται ὡς ἐξόχως λυπηρά, δεδομένου τοῦ ἐπείγοντος τοῦ προβλήματος, ὡς τοῦτο ἀναγνωρίζεται, ὑφ’ ὅλων τῶν ἁρμοδίων προσωπικοτήτων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἡ ἀδιαφορία διατηρεῖται πάντοτε σχεδὸν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν Ὑπουργῶν καὶ Ὑφυπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν μικροπολιτικήν, ἡ ὁποία γίνεται «ἡμέραν μὲ τὴν ἡμέραν». Ὥστε οἱ περισσότεροι τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῶν Ὑφυπουργῶν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν μικροπολιτικήν, τὸ ἅγιον ρουσφέτιον, τὸ ὁποῖον πολλοὺς ἐκ τῶν συναδέλφων βουλευτῶν συνεχῶς κολάζει καὶ θὰ σᾶς εἴπω ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν καὶ ὑπὸ ποίαν μορφὴν καθημερινῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ κομματικοῦ κράτους, κύριοι συνάδελφοι; Ποῖον εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸν τοῦ κομματικοῦ κράτους; Τὸ κράτος δουλεύει διὰ τὸ κόμμα, διὰ τὸν φίλον καὶ ὅταν μάλιστα τὸ κόμμα ἔχῃ τὸ ἐλάττωμα νὰ πάσχῃ ἀπὸ ἕνα σχετικὸν θρυμματισμόν, ἂς εἴπωμεν, ἐκκολαπτόμενον χρονικὸν θρυμματισμὸν ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι θρυμματισμός, εἶναι ράγισμα, τότε καταλήγομεν εἰς πολυρουσφετολογικὰς μορφὰς ὄχι κράτους πολυκομματικοῦ πιπτούσης κοινοβουλευτικῆς ἡγεμονίας, τὴν ὁποίαν, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς ὅσον καὶ ἐγὼ ἐκ βάθους ψυχῆς ἀποδοκιμάζομεν. (Θόρυβος). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς παρακαλῶ, νομίζω, ὅτι ὀφείλω εὐχαριστίαν καὶ ἔπαινον εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μὲ παρακολουθοῦν μὲ τὸν τρόπον ποὺ μὲ παρακολουθοῦν. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ φορτίζεται ἀδικαιολογήτως ἡ ἀτμόσφαιρα μὲ θόρυβον.

§132Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Διότι ὁμιλεῖτε ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§133Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ στερεῖται ἀρχῆς εἰς μίαν στιγμήν, ἡ ὁποία περιεγράφη καὶ ἐπεσημάνθη ὅπως ἐπεσημάνθη, δὲν ἀποτελεῖ δι’ ὑμᾶς θέμα συζητήσεως; Δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι δύσκολος ἡ θέσις τοῦ κ. συναδέλφου εἰς τὸ βῆμα.

§135Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἤξερα ἂν εἶναι δυσκολωτέρα ἡ θέσις μου εἰς τὸ βῆμα ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας θέσιν εἰς τὸ κάθισμα ποὺ εὑρίσκεσθε, ὅταν ἐν ὀξυδερκεῖ καὶ ἀποτελεσματικῇ ἐπιγνώσει, εἶναι παγκοίνως γνωστόν, αὐτὰ τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζετε, ἔρχεσθε ἐνώπιόν μας μὲ τοιούτου εἴδους νομοσχέδια.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ ὁποῖα εὐχαρίστως ἀκούω, ὅτι ψηφίζετε μετὰ χαρᾶς.

§137Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅτι ψηφίζομεν τὸ ὀλίγον, τὸ ἐλάχιστον δὲν σημαίνει, ὅτι σεῖς ἐπιτυγχάνετε κἄτι σπουδαῖον ἀφ’ ἑνός. Ἀφ’ ἑτέρου ἀλλοίμονόν μας καὶ ἂν κατεβάσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ «φασούλι τὸ φασούλι». Πάντως, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἀπευθύνομαι εἰς ὑμᾶς. Ἄλλως τε τὸ γεγονός, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ψηφίζομεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ὡρισμένας διατάξεις αὐτοῦ, δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ ἀποδεχόμεθα ἐν τῷ συνόλῳ καὶ ὅτι ἀποδεχόμεθα πᾶσαν διάταξιν. Ἂς ἀναμείνῃ ὁ κ. Ὑπουργός, θέλω νὰ εἶμαι τόσον αἰσιόδοξος ὅσον ἐκεῖνος καὶ εὔχομαι νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον εὐκόλως, δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ τὸ ἐπιτύχῃ δι’ αὐτῆς τῆς ὁδοῦ. Συνεχίζει ὁ κ. Λογκρὼ ὅτι: «Ἕνας συντονισμὸς προσπαθειῶν δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ καὶ ἡ Κυβέρνησις» καὶ αὐτὸ εἶναι μέγιστον, κύριοι βουλευταί, «παραμένει εἰς τὴν ἀβεβαιότητα ὡς πρὸς τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν πρέπει πράγματι νὰ ἀκολουθήσῃ» προκειμένου νὰ ἐπιλύσῃ τὸ πρόβλημα ἢ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα, ἐννοεῖ. Καὶ ποῦ καταλήγομεν ἐξ αὐτῆς τῆς φράσεως; Τόσα χρόνια πάρα πολλὲς φορές, καὶ πολὺ σωστὰ ἀσκούσατε κριτικὴν δριμυτάτην διὰ τὴν ὀλιγωρίαν τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ ἐναντίον τοῦ διοικητικοῦ προγράμματος καὶ διὰ νὰ ἀσκῆτε αὐτὴν τὴν κριτικήν, θὰ πρέπει νὰ ἔχετε μελετήσει τὸ πρόβλημα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἐκπονήσει τὸ πρόγραμμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος. Ποῦ εἶναι τὸ πρόγραμμα; Χωρὶς τὴν βεβαιότητα τῆς ἐκλογῆς τοῦ δρόμου τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσετε; Ὀφείλω, κ. βουλευταί, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἐκπλήσσομαι. Πιθανὸν ἡ ἔκπληξίς μου νὰ ὀφείλεται εἰς τὸν περιωρισμένον χρόνον τῆς πολιτικῆς μου ὑποστάσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐὰν τοιαύτη ἔκπληξις ἐκλαμβάνεται ὡς ἐκδήλωσις ἀθωότητος πολιτικῆς, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι νομίζω, ὅτι ἡ ἀθωότης αὐτὴ κινδυνεύει κἄποτε νὰ καταδιώξῃ τοὺς ἐνόχους τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς σκληρά. Ἂν καὶ αὐτὸς δὲν εἶναι ὁ σκοπός μου, θὰ σᾶς διαβάσω δύο μικρὰς ἀκόμη περικοπάς. Ἡ μία εἶναι μία κριτικὴ ὡς πρὸς τὸν νόμον τῆς 35ετίας καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς:

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ νομοσχέδιον;

§139Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Δὲν νομίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἕνα διοικητικὸν νομοσχέδιον σήμερον ὅπως καὶ πάντοτε, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ τοποθετῆται μέσα εἰς τὰ πλαίσια, εἰς τὴν προοπτικὴν τῆς βελτιώσεως τοῦ διοικητικοῦ μηχανισμοῦ; Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τί εἶναι; Δὲν εἶναι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι; Ὑπάρχει κανένας, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιμένῃ, ὅτι οἱ πενόμενοι καὶ βασανιζόμενοι καὶ ἐξηθλιωμένοι καὶ πολιτικῶς καταπιεζόμενοι δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν ἀποτελοῦν διοίκησιν;

§140Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τόσον ἀργὰ τὸ ἀντελήφθητε;

§141Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον τὸ ἀντελήφθημεν. Σεῖς μοῦ λέγετε, ὅτι ἀργὰ τὸ ἀντελήφθημεν, θὰ διαφωνήσω. Σεῖς τί ἔχετε κάμει; Τὸ ἔχετε κατανοήσει;

§142Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὸν πρῶτον χρόνον εἴχομεν εὐκαιρίας.

§143Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἀρχίσατε νὰ ζητᾶτε ἄφεσιν ἀπὸ τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι ὡρισμένων ἑβδομάδων. Μετὰ ἐζητήσατε ἄφεσιν ἐπ’ ὀνόματι ὡρισμένων μηνῶν. Τώρα περνᾶτε εἰς ἕνα χρόνον. Δὲν εἶναι πρόοδος αὐτή, εἶναι χειροτέρευσις. Ἐπειδὴ εἶσθε σεβαστὸς καὶ παλαιὸς συνάδελφος, κ. Ταλιαδούρη, μὴ ἐπιβαρύνετε τὴν συζήτησιν. Λέγει ὁ ἄνθρωπος, ὅτι οὐσιαστικῶς αὐτὸς ὁ νόμος ὑποβιβάζει τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας μιᾶς κατηγορίας ὑπαλλήλων κατὰ 9 χρόνια, χωρὶς νὰ προβλέπῃ οὐδὲν διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῆς στελεχώσεως τῆς διοικήσεως καὶ συνεχίζει, ὅτι τὸ μέλλον μὲν θὰ δείξῃ τὰ ἀποτελέσματα αὐτοῦ τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη ἐπὶ τοῦ δυσκάμπτου κριτηρίου τῆς ἀρχαιότητος. Τὸ πρόβλημα παραμένει αὐτῆς τῆς προτιμήσεως διὰ τὸ μέλλον βελτιωμένων στελεχῶν, ἄνευ τῆς ὁποίας οἱ ἀντικαταστάται ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι συνταξιοδοτήθησαν, κινδυνεύουν νὰ μὴ πληροῦν τὰς προϋποθέσεις ἑνὸς τοιούτου σοβαρωτάτου ἐγχειρήματος. Καὶ συνεχίζει: Πρέπει μετ’ ἐπιμονῆς νὰ σημειωθῇ ἡ ἀναρχία, ἡ ὁποία βασιλεύει εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸν χῶρον τῶν ἀμοιβῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐὰν ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ παρελθόν, φαίνεται, ὅτι προοδευτικῶς ἐπιδεινοῦται. Ἐπιδεινοῦται κ. βουλευταί, ἡ ἀναρχία τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ἀμοιβῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὑπεσχέθη τὴν κατάρτισιν ἑνιαίου μισθολογίου. Σᾶς ἠνώχλησε καὶ δικαίως τὸ μωσαϊκόν. Φαίνεται σᾶς ἠνώχλησεν αἰσθητικῶς, διότι ἀπεφασίσατε νὰ κατασκευάσετε καινούργιο ἀποτελούμενον ἀπὸ πολὺ μικρότερες ἢ μεγαλύτερες, ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως, ψηφῖδες. Ἡ κονιορτοποίησις τοῦ κανόνος τῆς ἀμοιβῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, κονιορτοποίησις, ἡ ὁποία ἀρχίζει, ὄχι βεβαίως ἀπὸ σᾶς οὔτε ἀπὸ ἡμᾶς, πρέπει νὰ σταματήσῃ, διότι μόνον αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὴν διοίκησιν νὰ ξεκινήσῃ. Καὶ συνεχίζει: Ἡ ἀνισότης τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων παραμένει βαθμηδὸν καὶ δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα οἱασδήποτε συγχρόνου ἀντιλήψεως τῆς διοικήσεως. Ἀμείβονται πενιχρὰ αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ὀνομάζει κλασσικοὺς ὑπαλλήλους. Ἐννοεῖ τοὺς τακτικοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν δημιουργεῖ κέντρα ἐρευνῶν, τὰ ὁποῖα διαχωρίζουν εἰς ἔρευνας ἀπὸ τὴν δρῶσαν διοίκησιν. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ διαζυγίου εἶναι λίαν δυσμενὲς καὶ διὰ τὰ συζητούμενα μέρη. Διὰ παρομοίας ἢ ὁμοίας ὑπηρεσίας οἱ μισθοὶ εἶναι σχεδὸν διπλοῖ, συνεπῶς εἶναι αὐτονόητον, ὅτι οἱ καλοὶ τῆς νέας γενεᾶς προσέλκονται ἀπὸ αὐτὰ τὰ κέντρα καὶ χάνονται ὁριστικὰ διὰ τὴν διοίκησιν. Αὐτὸς ὁ ἀνταγωνισμὸς ἔχει εὐκόλως ἀντιληπτὰς καταστροφικὰς συνεπείας. Ἀρκεῖ κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ τὰ κενὰ τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον συνεχῶς προσέλκεται ἀπὸ τοὺς νέους ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀμείβουν καλύτερον, ἀπολαμβάνουν ἑνὸς μεγάλου γοήτρου, βλέπουν τὰ προβλήματα ἀπὸ ψηλά, εἶναι πιὸ σπουδαῖοι, βαδίζουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς ἀνυψώσεως τοῦ γοήτρου τοῦ δημοσίου λειτουργήματος, τῆς ἀνάγκης δημιουργίας κέντρων, προκειμένου ἡ νέα γενεὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν διοίκησιν. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν χωρεῖ ἀμφιβολία ἐὰν ἕνας τοιοῦτος κάθετος διαχωρισμὸς τῆς ἐρεύνης ἀπὸ τὴν πρᾶξιν εἰς αὐτὸν τὸν τομέα, δὲν δύναται νὰ ὑπερασπισθῇ λογικῶς καὶ καταλήγει εἰς τὴν ἐκπόνησιν ἐπιβλητικῶν ἐργασιῶν, οἱ ὁποῖες ὅμως πάρα πολλὲς φορὲς δὲν φαίνονται ἐπαρκῶς προσηρμοσμένες εἰς τὰς πρακτικὰς ἀνάγκας καὶ εἰς τοὺς περιορισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀμφιβάλλονται ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας. Αὐτὴ ἡ τμηματική, ἡ κατακερματισμένη τακτοποίησις, ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἰδέαν τῆς γενικῆς μεταρρυθμίσεως τῆς διοικήσεως καὶ μεταβάλλει τὰ διοικητικὰ πράγματα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι καταστρεπτική». Κύριοι συνάδελφοι, ἐξακολουθεῖτε νὰ πιστεύετε, ὅτι κακῶς σᾶς ὡμίλησα περὶ τῶν ὅσων σᾶς ὡμίλησα; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι μὲ προσοχὴν μὲ παρηκολουθήσατε καὶ δι’ αὐτὸ καὶ πάλιν σᾶς εὐχαριστῶ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν καλούμεθα εἰς τὸ νὰ σταθμίσωμεν ποῖοι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν στέκονται ἐλέῳ ἀνοχῆς, θὰ κατελήγαμεν εἰς πολὺ δυσμενῆ συμπεράσματα. Συνεπῶς μὴ θίγετε τὸ θέμα. Ὅσοι μὲ παροτρύνουν εἰς τὸ νὰ σιωπήσω ἂς ἐγκαταλείψουν τὴν νεφέλην τῆς γαλήνης καὶ τῆς αὐτοϊκανοποιήσεως, ἡ ὁποία δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τὰς περιστάσεις, ὄχι διὰ τὸ κόμμα τους. Διὰ τὸ κόμμα τους τὰ πράγματα ἔχουν διαφανῆ, ἀλλὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχομεν καὶ τὸν χορὸν τοῦ Ζαλόγγου.

§145Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε, εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ τελευταῖος σαρκασμὸς εἶναι ἡ τελευταία ἐκδήλωσις τῆς ἀδυναμίας. Εὐτυχῶς περιορίζεται εἰς ἕνα. Ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀποσπασματικὸν περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἐξεκίνησε μὲ 9 σελίδας τὸν Δεκέμβριον, ὅταν κατετέθη καὶ ἐνεφανίσθη ἐνώπιόν μας τώρα μὲ 18. Ἐπειδὴ ἤδη ἐδήλωσα, ὅτι δὲν θέλω νὰ καθυστερήσω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένας πολὺ γενικὰς παρατηρήσεις. Ἡ παροχὴ δυνατοτήτων προαγωγῆς εἰς ἕνα ποσοστὸν τῶν ὑπαλλήλων βʹ καὶ γʹ κατηγορίας, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ συμφωνίᾳ μὲ ἡμᾶς. Καὶ θὰ συμφωνήσωμεν καὶ μὲ τὸν φίλον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας εἰς τὸ θέμα τῆς ἀνάγκης τοῦ ὑποβιβασμοῦ τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ εἰσαγωγικὸς βαθμὸς εἰς τὴν μείζονα κατηγορίαν ὑποβιβάζεται καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβιβασθῇ καὶ εἰς αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἄποψις ἑνὸς δικαίως κρίνοντος τὰ πράγματα. Τὸ θέμα τῆς ἐπανεντάξεως, τὸ ὁποῖον καλύπτεται διὰ τοῦ δευτέρου ἄρθρου νομίζομεν, ὅτι λύεται κατὰ τρόπον ἀνεπαρκῆ. Ἐπιλέγονται ὡρισμέναι κατηγορίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἀναγνωρίζεται ὁ χρόνος τῆς προϋπηρεσίας. Ἄλλες κατηγορίες, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὸ Δημόσιον ἢ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, παραμερίζονται. Δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ ἐννοήσωμεν. Θὰ ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησεν εἰς τὴν δύσκολον αὐτὴν ἀπόφασιν, νὰ μὴ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν νόθον, κατὰ κἄποιαν τρόπον, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὴν Πολιτείαν μὲ μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἀναγνωρίσεως τοῦ χρόνου τῆς προϋπηρεσίας καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος, ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου ἀναγνωρίζομεν τὴν προϋπηρεσίαν τοῦ ἀστυνομικοῦ, προκειμένου νὰ τὸν ἐντάξωμεν εἰς ἀνωτέρους βαθμοὺς καὶ δὲν ἀναγνωρίζομεν τὴν προϋπηρεσίαν τοῦ χωροφύλακος;

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ ἕνας εἶναι πολιτικὸς ὑπάλληλος, ὁ ἄλλος δὲν εἶναι.

§147Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Μοῦ ἔχετε δώσει τὴν ἀπάντησιν. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ εἶναι νομικῶς ἐπαρκὴς ἐκ πρώτης ὄψεως. Αὐτὴν τὴν ὥραν θὰ ζητήσετε ἀπὸ τὸν ὑπάλληλον νὰ κάμῃ νομικὴν ἢ μᾶλλον θὰ δεσμεύσετε καὶ θὰ ἀδικήσετε ἀνθρώπους ἐν ὀνόματι ἑνὸς τόσον στενοῦ νομικισμοῦ καὶ θὰ δημιουργήσετε ἕνα αἴσθημα δεδικαιολογημένης δυσαρεσκείας εἰς τὰς ψυχὰς πολλῶν ἐξ αὐτῶν; Δὲν συμφωνοῦμεν. Ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἐπεκτάσεως τοῦ εὐεργετήματος εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἔχοντας προϋπηρετήσει εἰς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου καὶ εἰς δημοσίους ὀργανισμοὺς γενικῶς. Ἐπειδὴ λαμβάνεται καὶ ἐδῶ ἕνα μέτρον περιορισμοῦ ποὺ ἀφορᾷ εἰς μίαν μεταφορὰν προσφυγῶν ἀπὸ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἰς τὸ ΑΣΔΥ, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον τὸ ὁποῖον παρεμπιπτόντως θίγεται καὶ εἶναι τὸ σημεῖον διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ἡ διάταξις τοῦ Κώδικος ποὺ ἀφορᾷ εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐξετάσεων ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ ἐξετάσεις προκειμένου νὰ καλυφθοῦν θέσεις δημοσίων ὑπηρεσιῶν, κρέμονται ἀπὸ ἕνα χαρτί, ἀπὸ τὸ χαρτὶ τὸ ὁποῖον θὰ γράψῃ ὁ ὑποψήφιος ὁ διεκδικητὴς τῆς θέσεως τὴν ἡμέραν μιᾶς κἄποιας ἐξετάσεως καὶ πιστεύετε εἰλικρινῶς, ὅταν μάλιστα οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν παρακολουθήσαμε τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ νομοσχεδίου, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλέγωνται οἱ καταλληλότεροι, οἱ ἱκανώτεροι περὶ τὰ διοικητικὰ διὰ τῆς διαιωνίσεως τῆς τακτικῆς αὐτῆς; Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ καταλάβωμεν, ὅτι πέραν ἀπὸ τὸ χαρτί, τὸ πτυχίον εἶναι εἷς ἐκ τῶν μεγάλων θεῶν ποὺ θεσπίζουν καὶ βασιλεύουν εἰς τὸν χῶρον τῆς Ἑλληνικῆς διοικήσεως πέραν τῆς ἀρχαιότητος ποὺ εἶναι ὁ ἄλλος Θεὸς ἀντιμαχόμενος τὸν πρῶτον. Ὑπάρχει αὐτὸ ποὺ λέγεται ἄνθρωπος. Ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ἱκανότητα, μίαν κλίσιν. Καὶ πῶς ἐπιλέγονται σήμερον οἱ καταλληλότεροι διὰ τὴν διοίκησιν; Τὶ θὰ σᾶς εἰπῇ ἡ κόλλα τῶν δύο ἢ τριῶν σελίδων, ὅπου ἀναπτύσσονται θέματα ποὺ πόρρῳ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα τῆς διοικήσεως, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι καλὸς διὰ νὰ γίνῃ δημόσιος ὑπάλληλος; Ἡ δημοσιοϋπαλληλικὴ ἰδιότης εἰς ὡρισμένας περιόδους εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑπῆρξε πολὺ χαμηλή. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τὴν ἀναβιβάσωμεν. Τὰ εἶπον ἐπανειλημμένως καὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ εἶπον καὶ ἄλλοι πολλοὶ αὐτά. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Θέμα σημαντικὸν προκειμένου νὰ λειτουργήσῃ τοῦτο. Ἐδῶ ἐγκαινιάζομεν τὴν ἑξῆς τακτικήν. Λέγετε, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος «... (ἀναγινώσκει)...». Εἶναι καλὴ διάταξις αὐτὴ ποὺ ἀκολουθεῖ. Διευρύνεται τὸ πεδίον ἐπιλογῆς. Θέλετε νὰ δώσετε νέον αἷμα καὶ δι’ αὐτὸ εἶσθε ἀξιέπαινοι. Δὲν νομίζετε, ὅμως, ὅτι ὅταν τὴν ἐξαρτᾶτε ἀπὸ τὴν πρωθυπουργικὴν ἀπόφασιν καὶ ὅταν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν παρέχετε τὴν δυνατότητα εἰς μονίμους ἢ ἐπὶ θητείᾳ Γενικοὺς Διευθυντὰς Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, νὰ περάσουν εἰς τὸ Α.Σ.Δ.Υ., δὲν νομίζετε, ὅτι κινδυνεύετε τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν περιορίσετε ὡς πρὸς τὰ ἀποτελέσματά της; Δὲν νομίζετε, ὅτι κινδυνεύει νὰ συμβῇ σχετικὰ μὲ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἐκεῖνο ποὺ συνέβη μὲ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον κἄποτε ὁ κ. Γρηγορίου τὸ ἐχαρακτήρισεν ὡς νεκροταφεῖον ἐλεφάντων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν; Τὸ Α.Σ.Δ.Υ. εἶναι ἐπινόησις τοῦ νόμου 1811 καὶ ἐὰν ἐλειτούργει ὡς ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης, ἡ κατάστασις τῶν διοικητικῶν, δὲν θὰ εὑρίσκετο ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται. Διατὶ ἐπιμένετε διὰ τοὺς ἐπὶ θητείᾳ; Καὶ ποίους; Κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἐκείνους ποὺ εἴτε θέλετε εἴτε ὄχι νὰ τοὺς προωθήσετε χωρὶς νὰ τοὺς δυσαρεστήσετε. Συγκεκριμένως τὴν διάταξιν αὐτὴν δὲν τὴν εἴχομεν συζητήσει εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως νὰ σκεφθῆτε τὸ θέμα πάνω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ συντομεύετε, διότι πέντε λεπτὰ ἔχετε ἀκόμη.

§149Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξαν πολλαὶ διακοπαί, πρῶτον. Δεύτερον, ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἀναφέρομαι εἰς τὸ νομοσχέδιον δεικνύει τὴν πρόθεσίν μου νὰ τελειώσω σύντομα. Διατὶ συνεπῶς μὲ προκαλεῖτε, κ. Πρόεδρε, λέγοντας τελειώνετε; Ἐὰν θέλω νὰ παραμείνω εἰς τὸ βῆμα, θὰ παραμείνω.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν θὰ μείνετε, διότι θὰ διαμαρτυρηθῇ ὁλόκληρος ἡ Βουλή.

§151Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἡ Βουλὴ διεμαρτυρήθη κατ’ ἐπανάληψιν. Ὑπῆρξεν ὅμως περίπτωσις ρήτορος οὐχὶ τῆς παρατάξεώς μας, ὁ ὁποῖος παρέμεινεν εἰς τὸ βῆμα ἐπὶ τρίωρον καὶ τὸν ἠνέχθητε, ἀφοῦ ἡ Βουλὴ εἶχεν ἀδειάσει. Διατὶ μὲ προκαλεῖτε;

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπόμνησιν ἔκαμα, καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα.

§153Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Δὲν ἀνέμενα, κ. συνάδελφε, ἀπὸ σᾶς νὰ πῆτε, ὅτι σᾶς προκαλεῖ ὁ Πρόεδρος. Ἡμεῖς οἱ νέοι βουλευταὶ πρέπει νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§154Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πόσην ἐκτίμησιν τρέφω πρὸς ὑμᾶς, δι’ αὐτὸ ἀπορῶ πῶς ὁ μηχανισμὸς τῶν εὐαισθησιῶν σας, ἐλειτούργησεν ἐπὶ μιᾶς ἰδικῆς μου λέξεως καὶ δὲν ἐλειτούργησεν ἐπὶ μῆνας τώρα...

§155Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Γνωρίζετε, ὅτι λειτουργεῖ πάντοτε.

§156Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Θὰ γνωρίζετε βεβαίως, ὅτι ὑπῆρξαν περιπτώσεις, ὅπου ἐψηφίσθησαν νομοσχέδια μὲ 7 βουλευτὰς παρόντας.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντοτε καλὴ πίστις ὑπάρχει.

§158Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Προχωρῶ. Κατόπιν ἰδικῆς μας προτάσεως τὸ κριτήριον τοῦ ἄρθρου 11 ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ παραμείνουν μέχρι λήξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Δυστυχῶς, τελικῶς ἐξῃρέθησαν οἱ διδάσκαλοι καὶ ἐδημιουργήθη μία σοβαρωτάτη ἀντίδρασις ἀπὸ τῆς ἰδικῆς των πλευρᾶς. Διατί, κ. Ὑπουργέ, ἐπιμένετε εἰς τὴν ἐξαίρεσιν τῶν διδασκάλων, τῶν ἀπερχομένων διδασκάλων, ἀπὸ ἕνα πλεονέκτημα τῆς μορφῆς αὐτῆς; Τὸ ἄρθρον 12 εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις. Διότι οὔτε λίγο οὔτε πολὺ εἰς χρονικὸν διάστημα 70 ἡμερῶν ὑπάλληλοι ἐκέρδισαν τρεῖς βαθμούς. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω οὔτε εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ ἄρθρου 12 διότι δὲν θέλω νὰ καταχρασθῶ τῆς ἀδημονίας τῶν εὐεργετουμένων δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ νοθεύσω τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν μὲ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Θὰ μείνω εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπον, διότι ἂν περάσω εἰς τὰ ἄρθρα, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐμπλακῶμεν εἰς συζήτησιν μακρὰν καὶ εἰς καθυστέρησιν. Συνεπῶς, διότι τὰς ἀπορίας μας δὲν θὰ δυνηθῇ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὰς ἀντιπαρέλθῃ ἐν σιωπῇ, διότι ἂν κάμῃ τοῦτο, θὰ συμβῇ ὅ,τι περίπου, περιφρονῶν μαζὶ μὲ τὸν εἰσηγητὴν καὶ τὴν νομιμότητα, τὴν ὁποίαν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κατὰ τὸ παρελθὸν τὴν ἐπεριποιήθη δεόντως. Θὰ περιορισθῶ εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπα, κ. συνάδελφοι, ἐπιφυλασσόμενος πάντοτε εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ ἐπανέλθω. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι μικρόν. Τὸ νομοσχέδιον δίδει ὀλίγα εἰς ὀλίγους τὴν στιγμὴν ποὺ οἱ πολλοὶ χρειάζονται πολλά. Ἔχομεν τὴν αὐτὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὡς πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των ποὺ ἔχει καὶ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Καὶ συμμεριζόμεθα τὴν ἄποψιν κάποιου ἐκ τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ καιροὺς συνέταξαν μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς ἐκθέσεις, διὰ τὴν διοικητικήν μας ἀναδιοργάνωσιν, ὅτι εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἄνθρωποι ἀμειβόμενοι τόσον πενιχρῶς ἐπιτελοῦν τόσον τιμίως τὸ ἔργον των. Καὶ προσέθετε, ὅτι μόνον ἡ μακρὰ παράδοσις πράξεων πατριωτισμοῦ καὶ αὐτοθυσίας δικαιολογοῦν καὶ ἐξηγοῦν τὴν στάσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν ὀνόματι τοῦ πατριωτισμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐν ὀνόματι τοῦ πατριωτισμοῦ εὐρυτάτων κατηγοριῶν Ἑλλήνων, νὰ εἰσάγουν αἱ Κυβερνήσεις ἢ ἡ Κυβέρνησις ἡ συγκεκριμένη, νὰ σφάλλῃ, νὰ παραγνωρίζῃ καὶ νὰ δημιουργῇ μεγάλα προβλήματα, διότι τὸ τίμημα ἐπάνω εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας ποὺ δουλεύουν εἶναι βαρὺ καὶ θὰ τὸ ἀποτινάξουν κἄποτε μαζὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐλπίζω ὅτι δὲν σφάλλω εἰς τὴν διαπίστωσιν, ἐὰν ἀρχίσω τὴν ὁμιλίαν μου μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἀπὸ κανένα κόμμα. Τοῦτο ἄλλωστε εἶναι ἀπολύτως φυσικόν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἀξιολογῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ μπῶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ εἰς ὡρισμένας γενικὰς παρατηρήσεις. Βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ σύνολόν του περιλαμβάνει διατάξεις εὐεργετικὰς διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Πραγματοποιεῖ καὶ δίδει λύσιν εἰς πολλὰ αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχον τύχει γενικῆς ἀναγνωρίσεως, ἀλλὰ δὲν εἶχε καταστῆ δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ ἱκανοποιηθοῦν εἰς τὸ σύνολον δεκάδες χιλιάδων δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν ἀνήκει εἰς τὰς συνηθείας μου —ἐλπίζω ἡ Βουλὴ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν— ἡ περιαυτολογία. Δύναμαι ὅμως, νομίζω, μὲ ὑπερηφάνειαν καὶ ἱκανοποίησιν ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Σῶμα νὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὁ φίλος μου εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας εὑρίσκει μικρὸν καὶ ὀλίγον, πολλαπλασίως ἱκανοποιεῖ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἀπὸ κάθε ἄλλο ἀνάλογον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἕως σήμερα ἔχει ἰδῆ τὸ φῶς. Ἡ ἱστορία εἶναι γνωστή. Ἡ μὲν Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. δὲν εἶχε προωθήσει πρὸς λύσιν τὰ θέματα αὐτά, ἡ δὲ Κυβέρνησις τοῦ κ. Πιπινέλη, Κυβέρνησις καὶ αὐτὴ προερχομένη ἀπὸ τὴν αὐτὴν παράταξιν καὶ ἐκφράζουσα κατὰ βάσιν τὴν αὐτὴν πλειοψηφίαν, εἶχεν ὑποβάλει εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἦτο πολὺ μικροτέρας ἐκτάσεως καὶ σημασίας, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἡμεῖς ὑποβάλλομεν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν κατέστη τότε δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ. Ἀπὸ ἐκεῖ ἐξεκίνησεν ἡ ἐπεξεργασία τοῦ θέματος. Ἐπροχώρησεν ὅμως πολὺ περισσότερον. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς βεβαίως, ποτέ, νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι λύονται ὅλα τὰ προβλήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ ἕνα νομοθέτημα, εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ποτὲ δὲν κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ δίδῃ τόσας πολλὰς λύσεις εἰς τόσα πολλὰ θέματα. Ἐὰν ἐμεγάλωσε, ἐὰν ἐμεγεθύνθη ἐν συνεχείᾳ τὸ νομοθέτημα, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ψόγον, ὅταν αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προσετέθησαν εἶναι σωσταί, εἶναι ὠφέλιμοι καὶ εἰς τὸ σύνολον καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν εἶναι ὑπερβολή, ἐὰν λεχθῇ, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἑνώνει πλείονα νομοθετήματα. Ὑπὸ ἄλλας περιστάσεις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε μοιρασθῇ εἰς 10, ἐνδεχομένως, νομοσχέδια. Τὸ ὅτι ἡμεῖς τὰ εἰσάγομεν ὅλα ὁμοῦ σήμερον, ἀποδεικνύει ἁπλῶς, ὅτι εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον τὸ σύνολον τοῦ προβλήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ κάμω τὴν διαπίστωσιν καὶ τὴν κάμω εὐχαρίστως, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπεδείχθη ἀπόλυτος προθυμία καὶ ἀπόλυτος καλὴ πίστις ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἐβοήθησαν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω νὰ κάμω καὶ ἀπόψε τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἀσχέτως τῶν ὡρισμένων γενικῶν πολιτικῶν παρατηρήσεων τοῦ συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ κ. εἰσηγητοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀπαντήσω εὐθὺς ἀμέσως μὲ ὀλίγα λόγια, ἡ γενικὴ τοποθέτησίς του ὑπῆρξε θετικὴ ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ τὸ ἐκτιμῶ ἀπολύτως αὐτό. Βεβαίως, ἕνα νομοθέτημα σὰν καὶ αὐτὸ ἀπὸ ἕνα πρᾶγμα μόνον κινδυνεύει. Κινδυνεύει ἀπὸ τὴν ἐπιδίωξιν διαρκῶς καὶ μεγαλυτέρας ἐπεκτάσεως εἰς τὰς παροχὰς τὰς ὁποίας κάμει, ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ἐπίλυσιν θεμάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος κίνδυνος. Ὁ κίνδυνος, δηλαδή, διὰ νὰ θυμηθῶ τὴν παλαιὰν παροιμίαν, ὅτι τὸ καλύτερον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐχθρὸς τοῦ καλοῦ. Ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι δυνάμεθα μὲ ἕνα νομοθέτημα νὰ λύσωμεν ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ προβλήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τότε, βεβαίως, δὲν θὰ λυθῇ κανένα. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἀντεμετωπίσθη καὶ τὸ πρόβλημα τῶν προσθηκῶν, διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινε λόγος εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον θεωρῶ χρέος μου νὰ ὁμιλήσω καὶ ἀπόψε. Ἔχουν ὑποβληθῆ τροπολογίαι, προσθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς ὑπερβαίνουν τὰς χιλίας. Ἐὰν πρόκειται ἐφ’ ὅλων αὐτῶν νὰ γίνῃ συζήτησις τὸ νομοσχέδιον δὲν ψηφίζεται τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐγένετο καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ ἴδιον, συζήτησις ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὰ ὁποῖα εἰσάγει, ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα θίγει. Ἀλλὰ παρεκάλεσα τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀπεδέχθησαν κατὰ βάσιν τὴν παράκλησίν μου νὰ μὴ ἐπεκταθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν ὅλων τῶν τροπολογιῶν, διότι αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε, ὅτι δὲν θὰ ἐψηφίζετο τὸ νομοθέτημα. Καὶ αὐτὴν τὴν παράκλησιν θεωρῶ χρέος μου νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ τύχῃ εὐμενοῦς ἀνταποκρίσεως ἀπὸ σᾶς. Διότι τὸ νομοθέτημα αὐτό, πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὸ εἰσηγεῖται ἐπιθυμεῖ νὰ ψηφισθῇ, τὰ κόμματα κατὰ βάσιν ὅλα, εἶναι σύμφωνα. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τὸ ἀναμένουν μὲ ἀνυπομονησίαν. Διότι καὶ ἐὰν δὲν ἀποτελεῖ πανάκειαν, δὲν ἀποτελεῖ λύσιν ὅλων τῶν προβλημάτων, κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς δὲν ἰσχυρίσθη τέτοιο πρᾶγμα, εἶναι βέβαιον, ὅτι δίδει ἱκανοποίησιν εἰς αἰτήματα δεκάδων χιλιάδων ὑπαλλήλων, εἰς αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ καιροῦ χρονίζουν καὶ ἔχουν παραμείνει ἄλυτα. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ γεγονός, ὅτι ἀντιμετωπίζει πολλὰ ἐπὶ μέρους θέματα, εἶναι δύσκολον νὰ ὁμιλήσῃ τις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἔχει ὅμως μίαν βασικὴν ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον παρὰ ταῦτα. Διὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου πρέπει νὰ κάμω μίαν σύντομον ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία ἡ ἀναφερομένη εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, εἰς τὰς δημοσίας Ὑπηρεσίας γενικώτερον, ἀναντιρρήτως κατὰ τὰ ἔτη τὰ ὁποῖα διέρρευσαν δὲν διεκρίθη διὰ συνέπειαν, δι’ αὐστηρὰν τήρησιν ἀρχῶν. Ὁ κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτός, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, κατὰ τὴν προσωπικήν μου, τοὐλάχιστον, πεποίθησιν, εἶχεν ὡρισμένα σφάλματα ἐξ ὑπαρχῆς, ἢ ἐὰν θέλετε ὡρισμένας ἀδυναμίας ἐξ ὑπαρχῆς, ἐν πάσῃ περιπτώσει παρεβιάσθη εἰς πολλὰς περιπτώσεις συχνότατα. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ εἰδικῶν θεμάτων, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς τελευταίας ὥρας, ἐδημιουργοῦντο προηγούμενα καὶ ἠμύνετο πάντοτε σθεναρῶς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν γενικὴν εὐθύνην τῆς ὁμοιομορφίας καὶ τῆς ἑνότητος τῆς γραμμῆς. Παριστάμενοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνουν τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, θὰ δύνανται νὰ τὸ βεβαιώσουν, ὅτι πάντοτε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνθίστατο ἐναντίον αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλουν παράβασιν γενικῶν κανόνων, ἀλλὰ τελικῶς ἐπεκράτει τὸ κυρίαρχον Σῶμα, ἡ Βουλή. Συχνότατα ἐγένετο μία ἀπαρχή, ἡ πρώτη ἀρχή. Τὸ πρῶτον ρῆγμα ἔφερνε συνέχεια καὶ ἔτσι εὑρέθημεν πράγματι ἐνώπιον ἑνὸς φαινομένου, μιᾶς νομοθεσίας, ἡ ὁποία εἶχε πολλὰς ἐπὶ μέρους ἐξαιρέσεις, πολλὰς εἰδικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἴσχυον διά τινας κατηγορίας ὑπαλλήλων, ἐνῷ δὲν ἴσχυον δι’ ἄλλας καὶ ἐδημιούργουν εὐλόγως τὸ παράπονον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἰσότητος ἠδικοῦντο, ἀλλὰ ἔδιδον ἐπίσης, κατὰ βάσιν τὴν ἐντύπωσιν ἀναρχίας καὶ χάους. Τὸ νομοθέτημα ἐξεκίνησεν ἀπὸ τὴν ἄποψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἴδωμεν μὲ ρεαλισμὸν καὶ μὲ γενναιότητα, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, τὸ πρόβλημα. Πρῶτον, εἶχε διαπιστωθῆ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ξεφύγωμεν ἀπὸ ὡρισμένας ἀπολύτους ἀρχὰς ποὺ εἶχεν θέσει ὁ κῶδιξ περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καί δεύτερον, ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι ἐκεῖ ὅπου αἱ ἐξαιρέσεις ἐκινδύνευον νὰ γίνουν κανών, ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ λάβωμεν μίαν γενικὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ περιελάμβανεν ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους πλέον καὶ θὰ ἐπεξέτεινεν ὡρισμένα πλεονεκτήματα ὡρισμένων κατηγοριῶν εἰς τὸ σύνολον. Ἀπὸ τὰς ἰδίας, κατὰ βάσιν, ἀντιλήψεις, εἶχε ξεκινήσει καὶ τὸ νομοθέτημα τοῦ κ. Πιπινέλη, περὶ τοῦ ὁποίου προηγουμένως ὡμίλησα μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τὸ ἰδικόν μας νομοθέτημα ὑπῆρξεν εὐρύτερον, ὑπῆρξε γενναιότερον. Καὶ εἶναι ἕνα νομοθέτημα, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ σύνολόν του δὲν εἶναι ἁπλῶς εὐεργετικὸν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον χαράσσει γενικὰς γραμμάς, γενικὰ πλαίσια καὶ περιφρουρεῖ τὰς γενικὰς ἀρχάς. Ἐκεῖ ὅπου τοποθετεῖ τὰ νέα ὅρια, τὰ ὁποῖα, θέλω εἰλικρινῶς νὰ ἐξομολογηθῶ, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ὑπερβῇ, χωρὶς θανάσιμον κίνδυνον νὰ ζημιώσῃ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ἐνδεχομένως νὰ τὰς ζημιώσῃ ἀνεπανορθώτως. Ἡ πολιτικὴ πεῖρα ὅλων μας, μᾶς ἔχει διδάξει, ὅτι πολλὰς φορὰς ἡ παροχὴ ἱκανοποιήσεως ξυπνᾶ νέας ὀρέξεις καὶ γίνεται ἀφορμὴ ὑποβολῆς νέων αἰτημάτων, καὶ ἐντόνων αἰτημάτων. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δὲν μὲ ἐξέπληξε καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὅσον εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐδίδετο μία ἱκανοποίησις εἰς ἓν αἴτημα καὶ εἰς ἕνα κλάδον, τόσον ἐξεκινοῦσαν, ἄλλα αἰτήματα. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἐξισορρόπησις τῶν αἰτημάτων μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων ὑπῆρξεν ἐξαιρέτως δυσχερὴς προσπάθεια, διότι ὑπάρχει ἡ κλαδικὴ φιλοτιμία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὑπάρχει μία εὐαισθησία, ἕνας σωβινισμὸς κλαδικός, ὁ ὁποῖος ἐνίοτε φθάνει εἰς ἀκραίας ὑπερβολὰς καὶ ἀντεμετωπίσαμεν καὶ προβλήματα ἀκόμη καὶ ἀρνητικῆς τοποθετήσεως ἔναντι ἐπιλύσεως προβλημάτων ἄλλων κλάδων. Ἐχρειάσθη, θέλω νὰ ἐκμυστηρευθῶ εἰς σᾶς, μία ἐπίμονος προσπάθεια διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα καθεστὼς — ἀνθρώπινον εἶναι τὸ ἔργον, κύριοι, καὶ πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι τέλειον— εἰς ἕνα καθεστὼς ἐξισορροπήσεως δικαίας, κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ποικίλων κλάδων, τὰ ὁποῖα προεβάλλοντο, τὰ ὁποῖα ὑπεβάλλοντο πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθεῖ ὡρισμένας ἀρχὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ποσῶς διατεθειμένη νὰ παρεκκλίνῃ, οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον. Τὰς βασικὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας περιφρουρεῖ μὲ τὸ νομοσχέδιόν της αὐτό, ὀφείλει, ἔχει χρέος ἔναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔναντι τῆς Δημοσίας Διοικήσεως τῆς χώρας νὰ τὰς περιφρουρήσῃ ἀπολύτως. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ θέσις τὴν ὁποίαν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἔλαβον ἔναντι ὡρισμένων, καθ’ ὅλα συμπαθῶν προτάσεων, ὑπῆρξεν ἀπόλυτος, ὑπῆρξε κατηγορηματική. Καὶ αὐτὴν τὴν θέσιν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τηρήσω καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι τὸ νομοθέτημά μας θὰ τύχῃ τῆς ψήφου τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος καὶ δὴ τῆς ὁμοφώνου ψήφου. Βεβαίως ὑπάρχουν καί τινες διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν ἀντικείμενον κριτικῆς καὶ κριτικῆς πέραν τῆς κριτικῆς περὶ τῆς ὁποίας προηγουμένως ὡμίλησα, τοῦ νὰ ζητῶμεν δηλ. περαιτέρω βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, περαιτέρω παροχάς, περαιτέρω ἱκανοποιήσεις. Δηλῶ πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι εἶμαι πρόθυμος κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων νὰ ἀκούσω οἱανδήποτε ἄποψιν. Καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε μεταβολήν, ἐφ’ ὅσον τυχὸν ἤθελε κριθῆ ἀπὸ τὸ Σῶμα ἀναγκαία. Βεβαίως ἐπεβαρύνθη, μὲ πολλὰ θέματα καὶ πολλὰ ἄρθρα τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ ὑποστηρίξω μὲ φανατισμόν, δὲν τὸ ἔπραξα, ἄλλωστε ποτέ, καὶ τὸ τελευταῖον ἄρθρον καὶ τὴν τελευταίαν παράγραφον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ διαπιστώσῃ ὅτι χρειάζεται νὰ γίνουν μεταβολαὶ καὶ ἐγὼ πεισθῶ, εὐχαρίστως θὰ τὰς δεχθῶ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ καταχρασθῶ τοῦ χρόνου σας. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καί τινα εἰς ἀπάντησιν τοῦ καθαρῶς πολιτικοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ὁ συνάδελφος τῆς ΕΡΕ προηγουμένως ἐξεφώνησε. Πρῶτον θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας δὲν ἰσχυρίσθη ποτέ, τοὐλάχιστον ἐγὼ οὐδέποτε τὸ ἔχω ἰσχυρισθῆ, ὅτι ἔλυσεν ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Δημοσίας Διοικήσεως καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀντιθέτως ἰσχυρίσθη, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ προβλήματα, ἀκόμη, πρὸς λύσιν. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, ὑπῆρξεν ἡ μόνη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐτοποθέτησε τὰ προβλήματα. Εἶπε τὴν ἀλήθειαν καὶ πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐνεφάνισε τὰς ἀδυναμίας καὶ ἐχάραξε γενικὰς γραμμὰς διὰ τὴν ἐπίλυσίν των. Ὁ νόμος «περὶ 35ετίας» ὑπῆρξεν ἓν ἀπὸ τὰ βασικὰ μας νομοθετήματα, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ συζητήσω, ἔχει δὶς συζητηθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξέφρασε πολιτικὴν καὶ ὠφέλησε τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ ὠφέλησε τὴν Δημοσίαν Διοίκησιν, διότι ὡδήγησεν εἰς τὴν ἀνανέωσιν. Πέραν τούτου, ἡ ἐπιδίωξις τοῦ νέου μισθολογίου ὑπῆρξεν εἰς τὴν βάσιν της ὀρθή. Ὑπῆρξα, ἴσως, ὁ μόνος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε μὲ εἰλικρίνειαν εἰς τὸ θέμα, διὰ τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ περὶ τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν εὐθύνεται μόνον ἓν κόμμα, εὐθύνεται, ἀσφαλῶς, τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Δὲν ἔγινεν ἀπὸ καμμίαν πρόθεσιν. Ἁπλῶς διωλίσθησε τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν πολυμορφίαν τοῦ μισθολογίου, ἡ ὁποία κατέστη ἐπικίνδυνος, διότι κατέληξεν εἰς ἀπαράδεκτον ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς καθεστώς, καθεστὼς ὑπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει ἑνιαῖον μισθολόγιον κατὰ κλάδους, ἀλλὰ οὔτε κατ’ ἄτομα. Ἐτάξαμεν ὡς σκοπὸν τὴν δημιουργίαν ἑνιαίου μισθολογίου καὶ συνεκροτήσαμεν ἐπιτροπήν, ἥτις ὑπέβαλε τὸ πόρισμά της. Τοῦτο ἐμελετήθη καὶ ὑπεβλήθη εἰς δημοσίαν συζήτησιν. Ὑπάρχουν φυσικαὶ δυσκολίαι, διότι ὑπάρχουν διάφοροι κλάδοι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἵτινες ἀντιδροῦν καὶ εἶναι τεταγμένοι ἐναντίον τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἀπὸ 1ης τρέχοντος ἔτους —ὅπως εἴχομεν προβλέψει — δύναμαι ὅμως βασίμως νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου τοῦ προσεχοῦς ἔτους, θὰ τεθῇ σταδιακῶς ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. (Χειροκροτήματα). Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον σήμερον ψηφίζεται θέτει τέρμα εἰς πολλὰς ἐκκρεμότητας. Τὸ νομοθέτημα δὲν τερματίζει ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅλα τὰ προβλήματα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ὅμως διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ, ἓν μεγάλο μέρος τῶν προβλημάτων θὰ ἔχει λυθῆ καὶ ἔτσι ἡ Κυβέρνησις ἀπερίσπαστος —ἐκ τῶν θεμάτων τούτων— θὰ ἐπιδοθῇ μετὰ μείζονος προσοχῆς εἰς τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸν μέγαν σκοπόν της καὶ τὸ ὁποῖον παραλλήλως θὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν, ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀτυχεῖς συνταξιούχους τοὺς ὁποίους οὐδέποτε πρέπει νὰ λησμονῇ τὸ Κράτος. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα καὶ τὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν προσεπάθησε νὰ κάμῃ ὁ κ. συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἀνατρέχων εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γάλλου Καθηγητοῦ Λαγκρό. Δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαβάσω τὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ τὸν παρεκάλεσα καὶ εἶχε τὴν εὐγενῆ καλωσύνην νὰ μοῦ τὴν δώσῃ δι’ ὀλίγον χρόνον. Δὲν ἀναζητεῖ ὑποστήριξιν τῆς θέσεώς της ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν γνώμην οὐδενὸς ξένου καθηγητοῦ, τὴν ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἐξ ἀντικειμένου ἀληθείας καὶ πραγματικότητος. Ἀλλὰ προχείρως, βλέπων τὴν ἔκθεσιν, διαπιστώνω, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος Γάλλος καθηγητής, ὁμιλεῖ λίαν εὐφήμως διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν εὗρε καὶ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ὑπεστήριξε. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν φράσιν ἀναφερομένην εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Γράφει, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει πλήρη ἀντίληψιν τῆς σοβαρότητος τοῦ προβλήματος καὶ ἔχει τὴν σταθερὰν θέλησιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ὀρθὰς ἐπιδιώξεις.

§161Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Μπράβο.

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν χρειάζεται τὸ μπράβο. Δὲν τὴν εἶχα ἀναγνώσει τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. καθηγητοῦ, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσω ἐν συνεχείᾳ μὲ ἄνεσιν προκειμένου νὰ ληφθῇ καὶ αὐτὴ ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων προβλημάτων, δεδομένου, ὅτι ὡρισμέναι ὑποδείξεις τοῦ κ. καθηγητοῦ συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον, δηλαδή, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίζεται ἡ πολεμικὴ ἐναντίον μιᾶς Κυβερνήσεως εἰς ὡρισμένας γενικὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν βάσιν εἶναι σωσταί, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ὑπάρχουσαν Δημοσίαν Διοίκησιν τῆς χώρας, πράγματι δυσάρεστον, ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐρεύνης καὶ διαπιστώσεως ἑνὸς ξένου καθηγητοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. γνωρίζει τὸ πρόβλημα, γνωρίζει καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὰς δυσχερείας του. Γνωρίζει, ὅτι ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἀκολουθοῦμεν τὴν σωστοτέραν γραμμὴν ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην Κυβέρνησιν τοῦ παρελθόντος. Διότι, πρῶτον θὰ συνοψίσω ὅσα προηγουμένως εἶπον, διότι ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα ὑπὸ τὴν ἀληθῆ του ὄψιν καὶ δὲν τὸ ἀπέκρυψε καὶ ἔδωσεν ἀνάγλυφον εἰκόνα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δεύτερον ἐπροχώρησεν εἰς τὴν σταδιακὴν ἐπίλυσιν, ἀκολουθήσασα κατὰ βάσιν τὴν σωστὴν γραμμὴν καὶ δὲν παρεξέκλινεν ἀπὸ τὸν ὀρθὸν δρόμον. Καὶ τρίτον διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐπιλύσεώς του, τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ ἐκ τῶν δημοσίων ἐσόδων ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ δώσῃ πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τὸ τρίτον τῆς αὐξήσεως τῶν τακτικῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ τὸ ἔδωσε μὲ τὸ παραπάνω, εἰς τὸν ἐφετεινὸν χρόνον. Καὶ θὰ τὸ δώσῃ καὶ τὸν ἑπόμενον χρόνον. Καὶ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν περιθωρίων θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν σταδιακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τῆς χώρας, καὶ ὀφείλω νὰ τὸ τονίσω μὲ ὑπερηφάνειαν ὡς Ὑπουργός, ἔδειξαν κύριοι συνάδελφοι, ἀπόλυτον κατανόησιν καὶ τῆς ἀνάγκης καὶ τῶν δυνατοτήτων. Ἀλλὰ ὀφείλω ἐπὶ πλέον νὰ προσθέσω ἐξετίμησαν καὶ τὴν εἰλικρίνειαν μὲ τὴν ὁποίαν συνειργάσθη μαζί των ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. Ἐτήρησε τὴν γραμμὴν τῆς ἀληθείας καὶ τῆς εἰλικρινείας πρὸς τοὺς ὑπευθύνους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἡγούμενοι τοῦ Συνδικαλισμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω εὐχαρίστως, ὅτι εὗρε πλήρη ἀνταπόκρισιν καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ συνεργασθῶμεν μὲ τὴν αὐτὴν εἰλικρίνειαν καὶ μὲ τὸν αὐτὸν τρόπον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ζητημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας ἔχει πλήρη τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τὴν ἀπόφασιν νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὰ αἰτήματά των. Ἀλλὰ δὲν δύναται ἀμέσως νὰ τὰ ἐπιλύσῃ, χρειάζονται ὡρισμένα περιθώρια διὰ νὰ μὴ θέσῃ εἰς κίνδυνον τὴν νομισματικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ προσθέσω περισσότερα πράγματα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους εἰς τὸ σύνολόν του θὰ τύχῃ εὐμενοῦς ὑποδοχῆς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ καταστῇ συντόμως νόμος τοῦ Κράτους. Ἡ ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεώς μας, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς, εἶναι νὰ τερματισθῇ εἰς τὸν ταχύτερον δυνατὸν χρόνον ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ διὰ νὰ μείνῃ ἀπερίσπαστος ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ συγκεντρώσῃ ὅλην της τὴν προσπάθειαν εἰς τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸν προσεχῆ καὶ μέγα ἀντικειμενικόν της σκοπόν. (Χειροκροτήματα).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον.

§164Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ὡρισμένα ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀνέπτυξα, χωρὶς νὰ δευτερολογήσω, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ, ὡς συνήθως συμβαίνει, εἰς δύο–τρία σημεῖα. Ἐλπίζω ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔχει κάμει νὰ ἀναμένωμεν ὥρας, νὰ μὴ διστάσῃ νὰ μοῦ παραχωρήσῃ τὰ ὀλίγα λεπτὰ ποὺ ζητῶ.

§165Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι θέμα παραχωρήσεως.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐγγράψω νὰ δευτερολογήσετε, ἔτσι εἶναι ὁ Κανονισμός.

§167Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ μὲ ἀναγκάζετε νὰ καθυστερήσω τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου; Ζητῶ νὰ εἴπω δύο λόγια νὰ διευκρινίσω ἕνα σημεῖον σὲ πέντε λεπτά. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος δυσανασχετεῖ, ἀλλὰ ἐκεῖνος ἔχει κάνει τὴν Βουλὴν νὰ ἀναμένῃ ἐπὶ ὥρας.

§168Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον.

§169Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἡ ἔκθεσις κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθην δὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν κρατήσασαν ἀπὸ καιροῦ κατάστασιν, ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐξελίξεις ὡς σαφῶς ἀναγράφεται τοῦ ἔτους 1964, ἐξελίξεις τῆς καταστάσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 1964. Καὶ αἱ ἐξελίξεις αὐταὶ βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξετάζωνται παρὰ ἀπὸ τὴν σκοπιὰν ἐκείνην ἡ ὁποία ἀναλύει τὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν, τὰ Κυβερνητικὰ ἐπιτεύγματα κατὰ τὴν περίοδον ταύτην. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διεκδικεῖ τὸν τίτλον τῆς θέσεως τοῦ προβλήματος ἐπὶ τάπητος, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ὑπερβάλλει ἢ σφάλλει, καὶ ἐπειδὴ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνηθίζουν νὰ σφάλλουν, ἂς εἴπωμεν, ὅτι παρὰ τὸν φλεγματικὸν χαρακτῆρα ἐν προκειμένῳ ὑπερβάλλει. Τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς διοικήσεως ἔχει τεθῆ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰς ὅλας του τὰς διαστάσεις καὶ εἰς ὅλην του τὴν σημασίαν ἀπὸ μακροτάτου χρόνου. Ἂν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ὅτι δικαιοῦται τίτλων ἢ ἐπαίνου, διότι μετὰ 1½ ἔτος ἔθεσεν τοιοῦτον πρόβλημα πρὸ τῶν ὀμμάτων ἡμῶν, νομίζω, ὅτι ἡ διεκδίκησις τῶν τίτλων τῆς Κυβερνήσεως τοποθετεῖται ἐπὶ χαμηλοῦ καὶ δὴ ἐπικινδύνου διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐπιπέδου.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ὡς εἰδικὸς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§171Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα πιέζουν σήμερον τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον, διὰ τὴν ὀξύτητα καὶ τὴν μορφὴν μὲ τὴν ὁποίαν παρουσιάζονται, πιστεύω, ὅτι μία ἁδρὰν εἰκόνα μᾶς δίδει ἕνα στοιχεῖον, ἡ ὑποβολὴ πλέον τῶν χιλίων τροπολογιῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται. Ἂν εἶχε κανεὶς τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν θέλησιν νὰ ἐρευνήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς τροπολογίας, θὰ ἔβλεπε, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀφορᾷ ἀντικειμενικῶς ὀρθὰ αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, σπάνιαι ἴσως εἶναι αἱ περιπτώσεις κἄποιας ὑπερβολῆς εἰς τὰ αἰτήματα αὐτά, τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀφορᾷ ἀντικειμενικῶς εὔλογα καὶ δίκαια αἰτήματα. Καὶ ἐξηγεῖται ἡ παρουσία τόσον μεγάλου ἀριθμοῦ καὶ τόσον μεγάλης ὀξύτητος προβλημάτων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι περίπου ἐπὶ μίαν 13ετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος, ἔχουν συσσωρευθῆ τόσα προβλήματα, τόσαι ἀδικίαι, τόσαι ἀπωθήσεις αἰτημάτων δικαίων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους μὲ μίαν ἐφαρμογὴν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος ὄχι πάντοτε ὀρθήν, μὲ λύσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀντιθέτως δι’ ἄλλων διατάξεων νομοθετικῶν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος, μὲ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὅπως εἶπε καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν περιστασιακῶς ἀντιμετωπίζουν λύσεις περιωρισμένης ἐκτάσεως, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν ἀδικίας εἰς βάρος ἄλλης κατηγορίας ὑπαλλήλων, ὅλα αὐτὰ τὰ φαινόμενα ἔχουν πράγματι ὅπως εἶπον συσσωρεύσει παράπονα, αἰτήματα, ἀδικίας καὶ αὐτὰ τὰ αἰτήματα ἐμφανίζονται καὶ προβάλλονται σήμερον μὲ τὰς τροπολογίας αὐτάς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πολλὰς λύσεις εἰς πολλὰ προβλήματα καὶ θέματα δίδει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ διαφωνήσω, διότι πράγματι ὑπάρχουν λύσεις πολλαὶ καὶ ὑπάρχουν καὶ προβλήματα πολλά, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζονται, δὲν εἶναι ὅμως νομίζω, ἀρκετὸ διὰ νὰ κρίνῃ τὴν ἐπιτυχίαν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, τοῦ ὁποίου τὸ νομοσχέδιον ἐπιλαμβάνεται, ἀπὸ τὸ ἂν εἶναι πολλά, περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα τὰ λυόμενα προβλήματα, νομίζω, ὅτι ἀλλοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ ἡ ὕπαρξις ὀρθῆς ἀντιμετωπίσεως. Καὶ προκειμένου περὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ ἔλεγα, ὅτι ἐὰν αἱ λύσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται ἐξασφαλίζουν μίαν ἀντικειμενικότητα, ἀπομακρύνουν ἀδικίας διὰ τὰς ὁμοίας περιπτώσεις, ἂν ἰδίως δημιουργοῦν μίαν κατεύθυνσιν ἀποκαταστάσεως, μίαν ἀντικειμενικὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τότε ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐπιτυγχάνει τοῦ σκοποῦ του. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἐπιτύχει καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, εἰς τὴν ὀρθὴν αὐτὴν κατεύθυνσιν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγει.

§172Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικ.). Τὶ ἐννοεῖτε μὲ τὸ καθ’ ὁλοκληρίαν;

§173Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κυριαρχεῖται θὰ ἔλεγα ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν νὰ καλύψῃ ὅλας τὰς ὁμοίας περιπτώσεις κατὰ τὸν τρόπον ποὺ μέχρι τινὸς τὸν ἐκάλυπτε καὶ νὰ δώσῃ μίαν κατεύθυνσιν ποὺ πράγματι θὰ ἀπεκαθίστα μίαν ὁμαλὴν λειτουργίαν εἰς τὴν κρατικὴν μηχανήν, λειτουργία, ἡ ὁποία σήμερον ὑπὸ πᾶσαν ἄλλην ἐποχὴν εἶναι ἀπαραίτητος, εἶναι ἀναγκαία, διότι μόνον ἔτσι θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ κράτος νὰ γίνῃ τὸ ὄργανον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν στόχων τοὺς ὁποίους βάζει καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ οἱ πολιτικοὶ γενικώτερον ὡς ἐπιδίωξιν τῶν στόχων τοῦ σημερινοῦ κράτους. Καὶ θὰ ἔλθω εἰς τὰ συγκεκριμένα διὰ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα μακρὰν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τὸ νομοσχέδιον. Βεβαίως δὲν ἔχει μίαν ἀρχήν, ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ νομοσχέδιον διότι λύει πολλὰς κατηγορίας προβλημάτων καὶ θεμάτων, ὑπάρχουν ὅμως ὡρισμέναι περισσότεραι τῆς μιᾶς κατευθύνσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ μποροῦσαν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι προσδιορίζουν κατὰ κάποιον τρόπον τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸ πρῶτον κεφάλαιον ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῆς δυνατότητος προωθήσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ Κατηγορίας εἰς βαθμοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ὅ,τι ἕως σήμερον ἴσχυε. Τὸ ὅριον τὸ ἀνώτατον ἦτο ἕως σήμερον διὰ πολλοὺς κλάδους τῆς δευτέρας κατηγορίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὁ 6ος βαθμός, ἤδη παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ προαχθοῦν μέχρι καὶ τοῦ 4ου. Εἶναι μία λύσις ὀρθή. Εἶναι ἡ κατεύθυνσις ὀρθή, διότι ἦτο καιρὸς νὰ γίνῃ συνειδητόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν ἀπόδοσιν ἀπὸ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι φιλοτίμως, ἀποδοτικῶς, ἱκανοποιητικῶς διὰ τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, φθάνουν μίαν ἡμέραν καὶ συντόμως φθάνουν εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμὸν ποὺ ἐπιτρέπεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσχυόντων θεσμῶν, εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ παραμείνουν εἰς τὸν 6ον βαθμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ἀποβῆ καὶ ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς ἀποδόσεως τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ἡ προώθησίς των ἀσφαλῶς εἶναι μία κατεύθυνσις, ἡ ὁποία θὰ ἐπιλύσῃ τελικῶς τὸ θέμα. Ἐν τούτοις εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐπισημάνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία δὲν λύεται ἱκανοποιητικῶς, προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πληρέστερα τὰ προσόντα. Δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει βεβαίως ἀπεριόριστος ἡ ἐξέλιξις. Ὑπάρχει ἐν τούτοις, ἡ συμφόρησις εἰς τοὺς βαθμούς. Καὶ ἐνῷ προβλέπεται ρύθμισις καὶ δημιουργία νέων ὀργανικῶν θέσεων καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἑνοποίησις θέσεων, προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων βʹ κατηγορίας, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς αʹ κατηγορίας οὐδὲν ἀνάλογον μέτρον, πλὴν τῶν συγκεκριμένων περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας δημιουργοῦνται νέαι ὀργανικαὶ θέσεις ὡς γενικὸν μέτρον, δὲν προβλέπεται ἡ λύσις αὐτοῦ τοῦ ὀξυτάτου προβλήματος, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει, προκειμένου περὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι μόλις οἱ ὑπάλληλοι τῆς αʹ κατηγορίας φθάσουν εἰς τὸν 6ον βαθμόν, ἐκεῖ ὑπάρχει, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ἕνα φρακάρισμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαγορευτικὸν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Εἴχομεν προτείνει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐδῶ καὶ θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισε τότε, εἴχομεν προτείνει, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς αʹ κατηγορίας, νὰ θελήσῃ ἑνοποίησιν τῶν θέσεων τοῦ Εἰσηγητοῦ τοῦ 6ου βαθμοῦ μὲ τὴν θέσιν τοῦ Τμηματάρχου, ὥστε τὸ σταμάτημα νὰ γίνεται τοὐλάχιστον εἰς τὸν Τμηματάρχην αʹ ἢ ἄλλως νὰ δημιουργηθοῦν ἀντίστοιχοι ὀργανικαὶ θέσεις πολὺ μεγαλύτεραι προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς αʹ κατηγορίας, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ προχωρήσῃ καὶ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς μὲ τὰ πληρέστερα προσόντα ἐξελίξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώνῃ κανεὶς ἀπὸ τὸν Δημόσιον Ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα τὰ προσόντα τοῦ ἐπιστήμονος ὑπαλλήλου, νὰ σταματήσῃ εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενον εἰς μεγάλην ἔκτασιν σήμερον παρουσιάζεται, νὰ σταματήσῃ ἐπὶ 15 μὲ 20 χρόνια, διότι δὲν ὑπάρχουν ὀργανικαὶ θέσεις διὰ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Εἶναι μία γενικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω. Ρυθμίζεται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἀπόδοσιν δικαιοσύνης τὸ θέμα τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ χρόνου καθυστερήσεως εἰς τὴν προαγωγήν, κατὰ τὸ παρελθόν, μὲ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι προβλέπουν τὴν ἐπανένταξιν τοῦ προσωπικοῦ, μὲ τὰς ὁποίας ἀναγνωρίζεται ὁ χρόνος τῆς προϋπηρεσίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ συνόλου τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας εἰς οἱονδήποτε βαθμὸν καὶ κατ’ ἀντιστοιχίαν πρὸς τὸν προβλεπόμενον χρόνον εἰς ἕκαστον βαθμὸν θὰ γίνεται ἡ ἐπανένταξις τοῦ ὑπαλλήλου εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπηρέτησεν. Ἐν τούτοις, εἶχον παρατηρήσει καὶ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι φοβοῦμαι πὼς ἀποτελεῖ μέγαν κίνδυνον ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα. Ὀρθὸν ὡς μέτρον, ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα εἶναι πλημμελής. Ἐδῶ ἔχω νὰ κάνω δύο γενικὰς παρατηρήσεις. Πρῶτον ὑπολογίζουν τὸν χρόνον τὸν προδιαδραμόντα εἰς τὴν Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν καὶ εἴς τινας περιπτώσεις καὶ ἐκτὸς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, εἰς διαφόρους Ὀργανισμούς, τὸν ὑπολογίζουν μὲ ἴσον μέτρον, δηλαδὴ εἴτε προσωρινὸς εἴτε εἶναι μόνιμος εἴτε εἰσῆλθε κατόπιν διαγωνισμοῦ εἴτε εἰσῆλθεν ἁπλῶς ἀπὸ τὸ παράθυρον χωρὶς διαγωνισμὸν εἴτε ἀπέτυχεν εἰς διαγωνισμὸν καὶ ἐμπῆκεν ἀπὸ τὸ παράθυρον. Ὅλος αὐτὸς ὁ χρόνος ὑπηρεσίας μετρεῖται μὲ τὸ ἴδιον μέτρον. Αὐτὸ εἶναι ἄδικον, αὐτὸ δημιουργεῖ ἀδικίας διὰ τοὺς κανονικῶς σταδιοδρομήσαντας Δημοσίους Ὑπαλλήλους. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, δὲν εἶναι θεωρητικαὶ ἀλλὰ πραγματικαὶ καὶ ἔχουν συζητηθῆ καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον ὡς κλητῆρες εἰς τὴν Δημοσίαν ὑπηρεσίαν, παρ’ ὅτι εἶχον τὰ προσόντα, διότι ἔτσι δὲν ἐχρειάζετο διαγωνισμὸς καὶ ἦτο εὐκολώτερον τὸ ρουσφέτι τῆς εἰσόδου χωρὶς νὰ δοθῇ λογαριασμὸς σὲ κανένα — ὅπως καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Καὶ οἱ κλητῆρες αὐτοὶ μετετάγησαν μετ’ ὀλίγον εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, κατόπιν δέ, διότι ἐσπούδαζαν συγχρόνως, ἐπῆγαν εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν, διότι ἀπέκτησαν τὰ προσόντα καὶ εἶναι σήμερον εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν, ὅσοι ἐξεκίνησαν ὡς κλητῆρες. Εἶναι δυνατὸν ὡς ὑπηρεσία Αʹ κατηγορίας νὰ λογαριασθῇ μὲ τὸ ἴδιο μέτρο καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ κλητῆρος; Εἶναι πρωτοφανὴς ἡ ἀδικία πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κανονικῶς καὶ μὲ ὅλα τὰ προσόντα ἐπῆγαν εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν, ἔδωκαν δηλαδὴ ἐξετάσεις, ἐπέτυχον καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐσταδιοδρόμησαν κανονικῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Τὸ ἴδιον προκειμένου περὶ ὑπηρεσίας ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ἄλλους κλάδους, εἴτε νομικὰ πρόσωπα εἴτε ἄλλας ὑπηρεσίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ τὸ κριτήριον θὰ ἔπρεπε νὰ προσδιορισθῇ μέσα εἰς τὸν νόμον. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὑπάρχει ἓν ἄλλο θέμα ποὺ θὰ δημιουργήσῃ προβλήματα. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Αʹ κατηγορίας φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχουν ἐξελιχθῇ ταχύτερον, διότι μπαίνουν μὲ μεγαλύτερον βαθμόν. Ἔχουν φθάσει εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καὶ τὸν ἔχουν ὑπερβῆ ἀλλὰ μὲ καθυστέρησιν. Μὲ πολλὴν καθυστέρησιν. Σήμερον δι’ αὐτοὺς δὲν γίνεται ἔνταξις. Ἐφ’ ὅσον κατέχουν βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ 6ου δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἔνταξιν. Δημιουργεῖται καὶ ἐδῶ μία ἀδικία ἐνῷ ὑπῆρξε καθυστέρησις εἰς τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἐξέλιξίν των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἀνισότητα καὶ ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων καὶ μάλιστα θὰ ἔλεγον εἰς βάρος περισσότερον τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ σήμερα τὸ Κράτος προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικώτερον τὰς ἐπιδιώξεις του, νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγνοηθοῦν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία δικαιοτέρα ἀντιμετώπισις αὐτῶν τῶν προβλημάτων. Πάντως ἐτόνισα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, προκειμένου περὶ ἐντάξεως διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ χρόνου ἐν ὑπηρεσίᾳ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια ὁριζόμενα ἐν τῷ νόμῳ, διότι τελικῶς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας κίνδυνος, αἱ διατάξεις ὅπως προτείνεται νὰ γίνουν μὲ τὴν κρίσιν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων, θὰ καταλήξῃ τελικῶς νὰ γίνουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅπου ὁ καθένας, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἱκανοποιῆται μὲ τὴν πλήρη ἀναγνώρισιν τοῦ συνόλου τῆς προϋπηρεσίας του θὰ προσφεύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ θὰ ἔλθουν ὅλοι νὰ παραπονεθοῦν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξουν ρητὰ καὶ συγκεκριμένα κριτήρια ἐν τῷ νόμῳ. Καὶ θὰ φέρω ἕνα παράδειγμα: Ἐὰν εἶχε παραμείνει ἕνας ἐπί τινα χρόνον στάσιμος καὶ κατόπιν προχωρήσας προήγετο κανονικῶς ἐπανελθὼν εἰς τὴν κανονικήν του τροχιὰν θὰ λογαριάσῃ τὸ Συμβούλιον αὐτὸν τὸν χρόνον τοῦ στασίμου ὡς χρόνον προϋπηρεσίας καὶ θὰ τὸν λογαριάσῃ διὰ νὰ πάρῃ τὸν βαθμὸν κανονικὰ ποὺ τοῦ ἀντιστοιχεῖ; Δὲν προβλέπεται τίποτε εἰς τὸν νόμον, ἀλλὰ ἀφίεται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου, τοῦ ὁποίου ὅμως ποία θὰ εἶναι ἡ κρίσις χωρὶς συγκεκριμένα κριτήρια; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀποτύχῃ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀρθὸν καὶ νὰ συμβῇ τελικῶς ἡ ἔνταξις νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Περαιτέρω θὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις διὰ γενικὰ ζητήματα ὅμοια μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιλύονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἀντιμετωπίζονται. Εἴχομεν κάμει ὡρισμένας παρατηρήσεις καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν ἠξεύρω τελικῶς — ὁ Ὑπουργὸς εἶχεν ἐπιφυλαχθῆ νὰ τὰς συζητήσῃ — δὲν ἠξεύρω ποῦ κατέληξεν τελικῶς. Τὰ ἀναφέρω ἁπλῶς. Θὰ τὰ συζητήσω εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, διότι ἄλλως δὲν ἐπιλύονται. Διὰ νὰ τελειώσωμεν θὰ πρέπει νὰ εἴπω ἐν συντομίᾳ ἐπίσης ὅτι ὑπάρχει μία ἀπογοήτευσις ὡς πρὸς τὸ ἐὰν ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πέρυσι καὶ ἐγένετο σχεδὸν ὁμοφώνως ἀποδεκτόν, ἐχειροκροτήθη δὲ ὡς μέτρον ἐξυγιάνσεως διὰ τὴν κατάστασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ μέτρον τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ἢ νὰ ἐγκαταλειφθῇ. Εἶχεν ἀφεθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι εἶχεν ἐγκαταλειφθῆ, ἀλλὰ πρέπει νὰ δηλώσω, ὅτι αἱ σημεριναὶ σχετικαὶ δηλώσεις, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς ἱκανοποιοῦν ἔστω καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ μία καθυστέρησις, διότι βλέπομεν ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἤθελον νὰ ἐξηγήσω ἁπλῶς, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξεν ἀντίθετος δήλωσις ποτὲ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ αἱ ἰδικαί μου δηλώσεις ὑπῆρξαν σαφεῖς. Δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1965, δι’ οὓς λόγους δὲν ἐπιθυμῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐπαναλάβω, ἀλλὰ ἐπιδίωξίς μας ἦτο καὶ θὰ παραμείνῃ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτοῦ. Ἐν συνεχείᾳ δὲ ἔκαμα καὶ τὴν σημερινὴν δήλωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβον ὅτι ἀπὸ 1.1.66 θὰ ἰσχύσῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον.

§175Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν εἶχεν ἀναγραφῆ, ὅτι διατίθεται ἕνα κονδύλιον ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶχε προστεθῆ, ὅτι ἐὰν διατεθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, θὰ ἐπεβάρυνε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεωρήθη ὅτι πιθανὸν νὰ ματαιωθῇ ἡ λῆψις τοῦ μέτρου περὶ ἑνιαίου μισθολογίου.

§176Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Μὴ δυνάμενον νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τὸ 1965.

§177Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις ὅτι μᾶλλον τείνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Ὁπωσδήποτε ὅμως ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι ἱκανοποιητική. Καὶ προχωρῶ περαιτέρω. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ρυθμίζονται ὡρισμένα ζητήματα ἀναγνωρίσεως τῶν προβλεπομένων ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν προνομίων διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἀπαιτοῦνται προσόντα ἐπιστημονικοῦ πτυχίου, ἀλλὰ διὰ τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς μορφῆς τῶν παρεχομένων ὑπηρεσιῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 νομίζω, ἔστω καὶ ἂν ἀπαιτῆται ὡς προσὸν τὸ πτυχίον, ἐπιτρέπει εἰς αὐτοὺς τὴν ἐξέλιξίν των καὶ τὴν προαγωγήν των, ὅπως διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἐν τούτοις ἄλλας ὁμοίας περιπτώσεις μὲ τὰς ρυθμιζομένας τὰς ἔχει ἀφήσει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Εἰσαγγελιῶν καὶ τῶν Δικαστηρίων, ἀπαιτεῖ τὸ πτυχίον νομικῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνα προσὸν ἀπαραίτητον διὰ τὴν καλλιτέραν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑπηρεσίας των. Ἀλλὰ ἐνῷ λύει τὸ θέμα τῶν Ὑποθηκοφυλάκων καὶ ἄλλων κατηγοριῶν, δὲν προβλέπει διὰ τοὺς Γραμματεῖς τῶν Δικαστηρίων ὥστε νὰ ἐξελιχθοῦν καὶ αὐτοὶ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ καθορίζει τὸ ἄρθρον 7. Ἐπίσης, ἀνάλογος εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 9 ἢ 8 ὅπου προβλέπεται βελτιωμένη ἐξέλιξις διὰ κατηγορίας ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσὸν σπουδῶν ἀνώτερον ἀπὸ τὰς Γυμνασιακὰς σπουδάς, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν Μαιῶν αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὑπάρχουν ὅμως ὅμοιαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρει μετὰ τὰς Γυμνασιακὰς σπουδάς, ἄλλας εἰδικὰς σπουδὰς καὶ προσφέρουν ὑπηρεσίας, ὅπως εἶναι οἱ Ραδιοηλεκτρολόγοι, οἱ ὁποῖοι παρ’ ὅλον ὅτι ἔχουν σπουδάσει μετὰ τὸ Γυμνάσιον δύο –τρία χρόνια διὰ νὰ πάρουν τὸ δίπλωμά τους αὐτό, σταδιοδρομοῦν μόνον ὡς ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας. Ὁμοίως ὑπάρχουν καὶ αἱ Νηπιαγωγοί, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὅπως οἱ Δημοδιδάσκαλοι καὶ ἔχουν σπουδάσει εἰς ἀντιστοίχους Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας.

§178Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κλάδος τῶν Νηπιαγωγῶν εἶναι ἕνας σοβαρώτατος κλάδος καὶ ἕνας θεσμὸς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν καὶ νὰ τὸν τονώσωμεν, ἐὰν θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν στοιχειώδη παιδείαν καὶ περαιτέρω πρέπει νὰ τὸν ἀξιοποιήσωμεν.

§179Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ ζητήματα πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, τὸ ζήτημα τῶν Ραδιοηλεκτρολόγων ἔχει ρυθμισθῆ.

§181Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα Ραδιοηλεκτρολόγοι.

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐκεῖ καὶ εἰς τὴν ΚΥΠ ὑπάρχουν. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ὑπάρχουν.

§183Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ ὑπομνήματα τοὐλάχιστον, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν, ἀναφέρουν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἀλλοῦ Ραδιοηλεκτρολόγοι. Δὲν ὑπάρχει φόβος, κ. Ὑπουργέ, νὰ δημιουργηθῇ σάλος μεταξὺ ὁμοιοβάθμων ὑπαλλήλων, διότι εἶναι ξεχωριστὸς ὁ κλάδος των χωρὶς νὰ θίγουν κανένα καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§184Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Αὐτοὺς τοὺς Ραδιοηλεκτρολόγους τοὺς ἔχω ἀποκαλέσει εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας μικροὺς Ἀϊνστάϊν.

§185Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀναφέρω ὡρισμένας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀντιμετωπίζουν ἐπιτυχῶς σχετικὰ θέματα. Εἶναι αἱ διατάξεις περὶ συνδικαλισμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κἄποια ἀναθεώρησίς των. Αἱ διατάξεις αὗται θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τηρουμένης βεβαίως τῆς ἰδιομορφίας, ἡ ὁποία καθορίζεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Πρέπει δηλαδὴ νὰ μετέχουν δικαστικοὶ λειτουργοὶ εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ἐκλογῆς καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη ἐξαιρέσεως, νὰ γίνῃ ἡ ἐξαίρεσις αὕτη, ὄχι ὅμως νὰ γίνεται γενικὴ ἐξαίρεσις. Ἐπίσης, τὸ θέμα τῶν Σιδηροδρομικῶν δὲν ἀντιμετωπίζεται. Γνωρίζω, ὅτι μπορεῖ ν’ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὸν ἐσωτερικὸν κανονισμὸν τῶν ΣΕΚ καὶ τῶν ΣΠΑΠ. Ἐν τούτοις ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα. Ὑπῆρξε βεβαίως μία ἀπεργία τελευταίως τῶν ὑπαλλήλων κινήσεως ὄχι τῶν γραφείων οἱ ὁποῖοι τὴν ἔλυσαν κατόπιν ὑποσχέσεως ὅτι θ’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα των.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα τῶν Σιδηροδρομικῶν δὲν πρόκειται ν’ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δοθέντος ἄλλως τε, ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ ρύθμισις αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ μὲ ταχὺν ρυθμὸν πρὸς ἀντιμετώπισίν του. Ἔχει σχηματίσει μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐνετάλη νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν μελέτην τοῦ θέματος καὶ εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως εἰς τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον.

§187Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία περίπτωσις ἀδικίας μεταξὺ τῶν ἄλλων. Δύο ὑπάλληλοι εἰσῆλθον μὲ τὰ αὐτὰ προσόντα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ΣΕΚ. Ὁ ἕνας εἶναι Σταθμάρχης καὶ ὁ ἄλλος εἶναι εἰς τὰ γραφεῖα. Ὁ ἕνας ὅμως εἶναι Τμηματάρχης καὶ ὁ ἄλλος εἶναι Εἰσηγητὴς ἀκόμη καὶ ἔχουν τὰ ἴδια προσόντα. Οὕτω παρουσιάζεται μία κατάφωρος ἀδικία εἰς βάρος τῆς κατηγορίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Τέλος, θέλω νὰ θίξω ἕνα θέμα διὰ νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ὑπάρχουν ὑποσχέσεις ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα καὶ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν, ὅτι θὰ λυθοῦν ὡρισμένα προβλήματα καὶ θὰ ἀρθοῦν ὡρισμέναι ἀδικίαι τοῦ παρελθόντος. Παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις ὅμως, οὐδὲ τὸ παράπαν θίγονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅτι θὰ ρυθμισθοῦν. Ὁμιλῶ συγκεκριμένως διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἀπολυθέντας διὰ τοῦ Νόμου 2500. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι κατηγορίαι ὑπαλλήλων ἀπολυθέντων δυνάμει τοῦ Νόμου 2500, ἐκ τῶν ὁποίων ὡρισμένοι ἐπανῆλθον μὲ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς κακῶς ἀπολυθέντες, ἐν τούτοις ὅμως, δὲν ἠκολούθησαν τὴν σταδιοδρομίαν, τὴν ὁποίαν ἐδικαιοῦντο ἐὰν δὲν θὰ εἶχον ἀπομακρυνθῆ. Εἶναι ὡρισμένα προβλήματα ποὺ δὲν ἐπιδέχονται πλέον ἀναβολήν. Πέραν τούτων ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνωμαλίας. Εἶναι ἕνας ἀριθμὸς δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπαλλήλων ὡρισμένων ὀργανισμῶν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μεγάλος τόσον, ὥστε νὰ ἐπιβαρύνῃ κατὰ τρόπον ἀβάστακτον ἢ κατὰ τρόπον ποὺ νὰ δημιουργῇ πρόβλημα εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Νομίζω, ὅτι εἶναι πλέον θέμα ἐκτιμήσεως. Νομίζω, ὅτι ἦλθεν πλέον ἡ ὥρα νὰ λυθοῦν αὐτὰ τὰ προβλήματα. Βεβαίως τὰ προβλήματα αὐτὰ δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ δὲν βλέπω, ὅτι τώρα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, νομίζω, ἕνα ξεκαθάρισμα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῶν ἀπόψεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι βουλευταί, τελειώνω, διότι δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ὑπάρχουν εἰδικαὶ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων ὅσον εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Βεβαίως θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, διότι λύει πράγματι πολλὰ προβλήματα κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν διὰ πολλὰς κατηγορίας ὑπαλλήλων, ἀλλὰ μὲ τὰς παρατηρήσεις καὶ τὰς ἐπιφυλάξεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν, ὅτι ὁμοίας περιπτώσεις ἀφήνει ἀρρυθμίστους ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μείνουν χωρὶς ἀντιμετώπισιν. Ὁπωσδήποτε, τελειώνων, θὰ ἐπιμείνω εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸ νομοσχέδιον, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτατα εἰς τὴν γενικότητά των, τὸ θέμα τῆς ἐντάξεως καὶ θὰ εἴπω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ προσδιορισμὸς συγκεκριμένων κριτηρίων διὰ τὴν ἔνταξιν. Νὰ μὴ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν τύχην, ἀλλὰ εἰς τὴν κρίσιν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων, διὰ νὰ ὑπάρξῃ τελικῶς ἡ κρίσις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Στεφανάκης, εἰσηγητὴς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§189Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ἀποστολάκου, ἐλάχιστα ἔχω νὰ προσθέσω. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ κυρίως, εἰς τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Περρωτῆ. Παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς ὅσα εἶπεν, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀγορεύσεως κατηναλώθη, ὄχι μὲ ἀνάλυσιν καὶ κριτικὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλὰ μὲ γενικὰς ἐπικρίσεις τῆς μέχρι τοῦδε ἀσκηθείσης κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ πράγματι μεγάλου θέματος τῆς Διοικήσεως. Θὰ ἤθελον, εἰδικώτερον, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν εἶναι μικρόν, οὔτε ὀλίγον, οὔτε περιωρισμένον, χρησιμοποιῶν τὰς ἰδικάς του φράσεις. Μία ἁπλῆ σύγκρισις μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐκπονήσει ἡ ΕΡΕ καθὼς καὶ μὲ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀκολούθως ἡτοίμασεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Πιπινέλη, ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ἰδικόν μας λύει πολὺ περισσότερα προβλήματα, καὶ τὰ λύει κατὰ τρόπον γενναιότερον. Ἐλέχθη ἴσως δικαίως, ὅτι δὲν ὑπάρχει μία ἀρχὴ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ ἐτόλμων, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀνεύρω μίαν γενικὴν ἀρχήν, καταβάλλεται μία ἐπίμονος προσπάθεια, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν θεμελιώδη ἀρχὴν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος, τὴν ἀρχήν, ὅπως δι’ ἑνιαίων καὶ ὁμοιομόρφων κανόνων, ρυθμίζωμεν τὰ θέματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐπὶ βάσεως ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης, ἐπὶ τῷ τελικῷ σκοπῷ τῆς μεγαλυτέρας ἀποδόσεως τῆς ἐργασίας των. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀρχήν, θὰ τὴν διακρίνητε εἰς μερικὰ βασικὰ θέματα, ρυθμιζόμενα διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κατὰ βάσιν υἱοθετοῦμεν βαθμολογικὰ καὶ μισθολογικὰ αἰτήματα, ἀπὸ μακροῦ προβληθέντα ὑπὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐλέχθησαν ἤδη πολλὰ περὶ τῆς προαγωγικῆς ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας, τῶν ὁποίων ἐτερματίζετο ἡ σταδιοδρομία, εἰς τὸν 6ον βαθμόν. Διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου συνιστῶμεν θέσεις ἐπὶ βαθμοῖς 5ῳ καὶ 4ῳ εἰς ποσοστὸν 8% τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Πιπινέλη, καθώριζε ποσοστὸν 5%. Καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ὑφ’ ἡμῶν προταθὲν ποσοστὸν 8%, ἐνεκρίθη ὁμοφώνως ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τί ἐπιδιώκομεν διὰ τῆς προαγωγικῆς ἐξελίξεως τῶν τερματιζόντων κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν μέχρι τοῦδε τὴν σταδιοδρομίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸν 6ον βαθμόν; Ἀποβλέπομεν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν τόνωσιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ ζήλου, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἁμίλλης μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ προαγωγὴ ἡ ὑλικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ ἀμοιβή, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι περισσότερον προσηλωμένοι εἰς τὸ καθῆκον των, εἶναι περισσότερον ἀποδοτικοὶ εἰς τὴν ἐργασίαν των. Βάσει τῶν στοιχείων, κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει, ὅτι δημιουργοῦμεν 1.200 περίπου θέσεις. Ἐὰν ὑπολογίζητε τὰς θέσεις τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας εἰς 15.000, τὸ ποσοστὸν 8% μᾶς δίδει 1.200. Ἡ αὐτὴ μέριμνα λαμβάνεται καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Γʹ κατηγορίας. Ἐκεῖ βεβαίως, ὁ ἀριθμὸς τῶν προαγωγικῶς ἐξελισσομένων εἶναι μικρότερος, ἐπὶ συνόλου 2.100 θέσεων θὰ ἔχωμεν προαγωγικὴν ἐξέλιξιν, θὰ ἔχωμεν σύστασιν 168 νέων θέσεων ἐπὶ βαθμῷ 8ῳ. Ἕν ἄλλο θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας, εἶναι ἡ ἐπανένταξις, κύριοι συνάδελφοι. Θὰ εἶμαι συντομώτατος καὶ δι’ ἐλαχίστων θὰ διεξέλθω τὰ 3, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου οὐσιώδη θέματα. Εἶναι γνωστὸν κατὰ ποῖον τρόπον ἐγένετο ἡ ἔνταξις εἰς τὴν ἱεραρχίαν ὑπὸ τοῦ Κώδικος τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τῆς μὲν Αʹ κατηγορίας ἐνετάγησαν βάσει τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων, προκειμένου ὅμως περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ καὶ Γʹ κατηγορίας, πλὴν τῶν προσόντων τυπικῶν τε καὶ οὐσιαστικῶν, ἐλήφθη ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος τῆς συνολικῆς ὑπηρεσίας των. Ἔκτοτε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μέχρι σήμερον, κατεβάλλετο μία ἐπίμονος προσπάθεια, ὑπὸ διαφόρων κατηγοριῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ συνυπολογίσουν εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν των τὴν πᾶσαν προϋπηρεσίαν των. Ὑπῆρξαν πολλαὶ τροπολογίαι εἰς νομοθετήματα, χωρὶς νὰ διέπωνται ἀπὸ τὴν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Κώδικος, περὶ ἑνιαίας καὶ ὁμοιομόρφου ρυθμίσεως τῶν θεμάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἔτσι ἐδημιουργήσαμεν προνομιούχους ὑπαλλήλους. Διὰ τῆς ἐπανεντάξεως μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ, προσπαθοῦμεν δι’ ἑνὸς ἑνιαίου καὶ ὁμοιομόρφου κανόνος, νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ἰσότητα εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Ἰδοὺ ἡ γενικὴ ἀρχὴ περὶ τῆς ὁποίας ἐν ἀρχῇ ὡμίλησα. Ἕνα τρίτον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας, εἶναι τὸ θέμα τῶν διαγωνισμῶν. Ἤδη θεσπίζομεν κανόνας διὰ κοινοὺς καὶ ἀδιαβλήτους διαγωνισμούς. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία εἰσφορὰ εἰς τὴν προσπάθειαν δημιουργίας τοῦ κράτους δικαίου. Ἕνα τέταρτον θέμα εἶναι τὸ θέμα τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ΑΣΔΥ ἐπὶ πειθαρχικῶν παραπτωμάτων. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ὅπως αἱ πειθαρχικαὶ ἀποφάσεις τῶν Νομαρχῶν προσβάλλωνται ἐνώπιον τοῦ ΑΣΔΥ ἀπέδειξεν ὅτι τὸ ΑΣΔΥ εἶναι κατάλληλον ὄργανον διὰ νὰ ἐπωμισθῇ μεγαλύτερον βάρος καὶ νὰ ἐκδικάζῃ μεγαλύτερον ἀριθμὸν προσφυγῶν κατὰ πειθαρχικῶν ἀποφάσεων. Ἤδη μὲ τὸν νόμον τῆς ἀποκεντρώσεως ἐθεσπίσθη ἡ προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ ΑΣΔΥ κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Νομαρχῶν ὑπὸ τῶν τιμωρουμένων, ὅπως ἐπίσης καὶ ὑπὲρ τῆς διοικήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ. Διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος προσπαθοῦμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας ὑποθέσεις νὰ ὑπαγάγωμεν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ΑΣΔΥ μειουμένου τοῦ μεγάλου φόρτου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ὑπάρχει ἕνα συνταγματικὸν κώλυμα, προσφυγαὶ κατὰ ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν τὴν ποινὴν τῆς ὁριστικῆς παύσεως ἢ τοῦ ὑποβιβασμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν, διότι βάσει τοῦ Συντάγματος ὑπόκεινται εἰς τὸν κατ’ οὐσίαν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§190Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ συνεχισθῇ.

§191Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Καὶ συνεχίζεται διότι ὑπάρχει συνταγματικὸν κώλυμα.

§192Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἰσέρχεται καὶ εἰς τὴν οὐσίαν.

§193Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Βεβαίως, αὐτὸ λέγω ἀλλὰ διὰ τὰς ἄλλας ὑποθέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ μνημονεύσω καὶ τὴν διάταξιν περὶ ἱδρύσεως λεσχῶν εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν διαφόρων Νομῶν. Εἶναι μία προσφορὰ καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁρίζεται ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι διὰ Βασ. Διαταγμάτων ἐκδιδομένων τῇ προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Οἰκονομικῶν δύνανται νὰ ἱδρύωνται αἱ λέσχαι, καθοριζομένων διὰ τῶν διαταγμάτων αὐτῶν καὶ τῶν πόρων οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἀναγκαῖοι διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν λεσχῶν. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν διάταξιν ἐκείνην διὰ τῆς ὁποίας κατοχυρώνομεν τοὺς ἐκπροσώπους τῶν διαφόρων ὀργανώσεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἤδη ὁρίζεται ὅτι τὰ μέλη τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου τῆς ΑΔΕΔΥ καὶ οἱ Πρόεδροι, Ἀντιπρόεδροι καὶ Γενικοὶ Γραμματεῖς τῶν κλαδικῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων δὲν μετατίθενται ἐκ τῆς περιφερείας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, εἰμὴ μόνον τῇ αἰτήσει των. Τοιουτοτρόπως νομίζω, ὅτι ἐκλείπει ὁ φόβος καὶ ἡ ἀνησυχία μήπως τυχὸν συγκρουόμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἴδουν ἑαυτοὺς ἀπομακρυνομένους ἐκ τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μοῦ ἐπιβάλλει νὰ τερματίσω τὴν σύντομον αὐτὴν ἀνάλυσιν τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ δηλώσεις του γενομένας εἰς τὰς 10.2.65 ἐπανέλαβε κατὰ τρόπον κατηγορηματικόν, ὅτι ἡ σταδιακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὅτι πράγματι εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὸν παρόντα προϋπολογισμὸν πίστωσις ἐννεακοσίων ἑκατομμυρίων καὶ μάλιστα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἐκθέσει πρὸς τὸ Σῶμα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους δὲν καθίστατο ἐφικτὴ ἀπὸ τῆς 1.1.1965 ἡ σταδιακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Ἐκ τῶν 900 ἑκατ. περίπου 600 ἑκατομ. διετέθησαν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν καὶ ποσὸν 357 ἑκατομ. κατὰ τὴν ἔκθεσιν, διατίθεται διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι πέραν τῶν δαπανῶν αὐτῶν δημιουργοῦνται καὶ ἄλλαι σημαντικαὶ ἀλλὰ ἀπροσδιόριστοι δαπάναι. Κατὰ συνέπειαν, ἀπαντῶν πρὸς τὸν συνάδελφον εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας κ. Περρωτῆν, ὀφείλω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἰς τὸ ἀκέραιον ἐτηρήσαμεν τὴν ὑπόσχεσίν μας καὶ μάλιστα περισσότερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθημεν, διότι θὰ ὑπερβῶμεν ἀσφαλῶς τὸ ποσὸν τῶν 900 ἑκατ. Ὀφείλω νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο. Εἴχομεν ὑποσχεθῆ τὴν σταδιακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, διαθέτοντες τὸ ἕνα τρίτον τῆς αὐξήσεως τῶν τακτικῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐτῶν 1965, 1966 καὶ 1967. Αὐτὸ θὰ τηρηθῇ. Τὴν μετάβασίν μας εἰς τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον ὑποβοηθεῖ σπουδαίως τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Αὐτὴ ὑπῆρξε καὶ ἡ ἄποψις τῆς ΑΔΕΔΥ, συμφωνήσασα ὅτι τὸ νομοσχέδιον προετοιμάζει τὴν ὁμαλωτέραν μετάβασιν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ μεγάλου αἰτήματος ὅλων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἠσχολήθη κυρίως μὲ γενικώτερα θέματα. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀντικρούσω τὰς ἀπόψεις του, ἀλλὰ θὰ ἤθελα μόνον νὰ ὑπομνήσω, ὅτι μὲ τὸν νόμον τῆς τριακονταπενταετίας ὑπηρετήσαμεν ἕνα γενικώτερον σκοπόν, τὴν ἀνανέωσιν. Δεύτερον, ὅτι ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μας ἔχομεν συλλάβει τὸ πρόβλημα τῆς διοικήσεως καὶ ἔχομεν ἤδη ἐξαγγείλει μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐπίλυσιν καιρίων ἐπὶ μέρους θεμάτων τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος.

§194Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς τὴν δημιουργίαν κράτους κομματικοῦ θὰ συντελέσουν.

§195Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ τὸ λέγετε αὐτό, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν δώσει δείγματα κομματικοῦ κράτους καὶ ἀπόδειξις εἶναι καὶ τὸ παρὸν καὶ ἄλλα νομοσχέδια. Ἔχομεν ἀντιθέτως δείξει, ὅτι κατανοοῦμεν πλήρως τὴν σπουδαιότητα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι Διοίκησις καὶ Παιδεία ἀποτελοῦν τὴν ὑποδομὴν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Καὶ θὰ ἔχῃ διαπιστώσει τὸ Σῶμα, διότι καὶ σεῖς καὶ ὅλοι μας ἔχομεν συμμετάσχει εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν, πόσα νομοθετήματα ἔχομεν φέρει, ἀκριβῶς διὰ νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν μεγάλον αὐτὸν σκοπὸν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι δίδομεν πολὺ ὀλίγα. Μᾶς κατηγοροῦν διότι δὲν δίδομεν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν δίδομεν καὶ ὅμως μᾶς ἔχουν ὀνομάσει ὡς Κυβέρνησιν τῶν παροχῶν. Μέχρι σήμερον κατὰ κόρον καὶ εἰς τὴν διαπασῶν ἐπαναλαμβάνεται ἡ κατηγορία, ὅτι εἴμεθα τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις τῶν παροχῶν. Καὶ σήμερον κατηγορούμεθα, ὅτι δίδομεν ὀλιγώτερα.

§196Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Εἶπον, ὅτι δίδετε ὀλίγα εἰς ἕνα παμμέγιστον πρόβλημα.

§197Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ εἶναι τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς γενικάς του γραμμάς. Ἱκανοποιεῖ βαθμολογικὰ καὶ μισθολογικὰ αἰτήματα ἀπὸ μακροῦ χρονίζοντα. Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτοξεύωνται κατηγορίαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν παράταξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ὀκταετίαν οὐδὲν ἐκ τῶν ἐν τῷ παρόντι νομοσχεδίῳ ἐπιλυομένων προβλημάτων προσεπάθησε κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικὸν νὰ ἐπιλύσῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§199Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προτιμήσω νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, διότι τὸ Σῶμα εἶναι ἀρκετὰ καταπεπονημένον καὶ διότι ὡς ἔχει ἀποδειχθῆ, ὅταν ὁμιλῇ κανεὶς ἀπὸ τῆς θέσεώς του, ὁμιλεῖ πολὺ ὀλιγώτερον. Κατ’ ἀρχὴν θὰ πρέπει νὰ ἀπευθύνωμεν ὅλοι ἡμεῖς ἐδῶ τὴν ὀφειλομένην εὐγνωμοσύνην πρὸς ὁλόκληρον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, ποὺ πολλὰ προσέφερε καὶ προσφέρει εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ὅσοι ηὐτύχησαν νὰ διοικήσουν μικρὰ τμήματα ἢ τομεῖς τῆς Διοικήσεως, γνωρίζουν τί προσέφερον καὶ προσφέρουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅπως ἐπίσης γνωρίζουν πόσα θέματα ἀγνοοῦμεν ποὺ εἶναι ἐκκρεμῆ, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐγκύψει ἡ Πολιτεία νὰ τὰ ἐξετάσῃ. Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον λύει πολλὰ θέματα τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ἐκφράζω τὴν εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸ βῆμα, τὸ ὁποῖον ἔκαμε καὶ ποὺ εἶναι μία ἀρχὴ ἀξία ἐπαίνου. Βέβαια ὑπάρχουν πολλαὶ ἀκόμη ἐκκρεμότητες. Καὶ ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν, ἀποδεικνύει, ὅτι μεγάλαι κατηγορίαι δημοσίων ὑπαλλήλων ἔχουν πολλὰ αἰτήματα ποὺ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν μὲ στοργὴν καὶ μὲ ἀγάπην. Δὲν λύονται, βεβαίως, τὰ προβλήματα αὐτὰ ἀμέσως. Ἀλλὰ νομίζω, δυνάμεθα σταδιακῶς νὰ ἐπιμεληθῶμεν ὅλων τῶν ἐκκρεμῶν ἀξιώσεων τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, διὰ νὰ φθάσωμεν σιγὰ–σιγὰ εἰς ἓν ἀποτέλεσμα. Εἶχε δηλώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς ἄλλον νομοσχέδιον θὰ ἐλάμβανε ταχύτατα μέριμναν, διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἤκουσα προηγουμένως, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ ἀντιδροῦν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι πολλοί. Εἶναι ὀλίγοι, ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀνωτάτην τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ποὺ κατορθώνουν μὲ διάφορα συμβούλια νὰ λαμβάνουν μίαν καὶ δύο φορὰς τὸν μισθόν των. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ καθιερώσῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, ἔστω καὶ σταδιακῶς, διότι εἶναι τοῦτο αἴτημα ποὺ τὸ ζητοῦν τὰ 90% τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπιλύονται πολλὰ θέματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐξέφρασα τὴν ἱκανοποίησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ ἄλλην φορὰν τὴν καλὴν ἔμπνευσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ θέματα τῶν συντάξεων. Συνέστησε μίαν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὸν διακεκριμένον Ὑφυπουργόν του κ. Στεφανίδην, ἡ ὁποία ἐξήτασε μετὰ δεούσης προσοχῆς πολλὰ θέματα, ποὺ ἀφοροῦν τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι προσεγένοντο κατὰ καιροὺς εἰς τοὺς συνταξιούχους. Θὰ ἐπρότεινον, κ. Ὑπουργὲ — ταπεινὴν γνώμην ἐκφράζω προσωπικὴν καὶ ἐὰν θέλετε τὴν ἐγκρίνετε, ἐὰν δὲ δὲν θέλετε τὴν ἀπορρίπτετε — διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ συνιστᾶτο μία παρομοία Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἐμελέτα ὅλα τὰ θέματα καὶ τὸ πόρισμα τῆς μελέτης αὐτῆς νὰ ἐτίθετο ἐνώπιον ὑμῶν καὶ ὑφιστάμενον ὑφ’ ὑμῶν τροποποιήσεις, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐφέρατε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡς νομοσχέδιον ἐπιλῦον τὰ ζητήματα αὐτά, πρὸς ψήφισιν. Ἐπιφυλασσόμενος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἐπὶ μέρους ἀπόψεις μου καὶ φρονῶν ὅτι θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐχέρεια ἐκείνη τοῦ χρόνου, τοὐλάχιστον πρὸς ἡμᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν πραγμάτων ὡς ἐντολέων τοῦ λαοῦ οἱ ὁποῖοι μετέχοντες τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας πρέπει νὰ ἀναπτύξωσιν ὅλα τὰ ὑπ’ ὄψιν των παράπονα τῶν διαφόρων τάξεων πρὸς ἀντιμετώπισίν των, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἔχω ὡρισμένας τροπολογίας διὰ νὰ ἀναπτύξω τότε. Ἐνδεικτικῶς μόνον θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένα δίκαια αἰτήματα καὶ παράπονα ἐνίων μερίδων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Ἐπιθυμῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσω τὰ παράπονα τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας τῶν ὑπηρετησάντων ἢ τῶν ἐχόντων προϋπηρεσίαν εἰς τὸ Λιμενικὸν Σῶμα καὶ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν. Τὸ αἴτημα τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, τὸ αἴτημα τῶν Ἐπιμελητῶν, εἰσπρακτόρων δημοσίων διαχειριστῶν, τὰ παράπονα τῆς τάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων, ὄντων διπλωματούχων καὶ μὴ προστατευομένων, τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ὁμοίως τὰ αἰτήματα τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κρατικῶν Λαχείων ὅπως καὶ τῆς ὅλως συμπαθοῦς τάξεως τῶν διανομέων τῶν ταχυδρομείων ἀξίων πάσης ὑποστηρίξεως. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι τινὲς τούτων κεκτημένοι ἀπολυτηρίων γυμνασίων δὲν ἐξελίσσονται, ὅπως καὶ ἄλλοι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι μεταφορεῖς μὴ ἐξελισσόμενοι. Ἐπίσης σᾶς εἶναι γνωστὰ καὶ ἀπὸ ἄλλην συζήτησιν καὶ πρέπει νὰ δοθῇ προσοχὴ εἰς ταῦτα τὰ αἰτήματα τῶν δικαστικῶν κλητήρων. Ἐπιθυμῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ κουράσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὸ Σῶμα ἀναπτύσσων τὰς ἀπόψεις μου νὰ παρακαλέσω, ὅπως προσέξητε ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Θὰ ἐνθυμῆσθε ἀσφαλῶς, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ περὶ 35ετίας νομοσχέδιον, ὅτι εἶχε παρεισφρήσει μία διάταξις τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν σεῖς νὰ υἱοθετήσητε. Ἀφεώρα τὴν περίπτωσιν ἐξισώσεως κατωτέρας σχολῆς ἀπολυτηρίου ὡς διπλώματος σχολῆς Πανεπιστημίου. Ὑπὸ κοινὴν βοὴν ὁλοκλήρου τῆς αἰθούσης ἀπηλείφθη τότε ἡ διάταξις ἡ ὁποία εἶχε παρεισφρήσει. Ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς λείπει μόνον ἡ φωτογραφία. Διατελέσας Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν γνωρίζω τὸν ὑπάλληλον περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, τὸν τιμῶ, τὸν ἐκτιμῶ καὶ τοῦ ἀναγνωρίζω προσόντα καὶ ἀπόδοσιν. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ διορισθῇ Διευθυντὴς Γενικὸς τῶν Ταχυδρομείων ἄνθρωπος μὴ κεκτημένος δίπλωμα ἀνωτάτης σχολῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ ἡ πλειοψηφία τῆς Κυβερνήσεώς σας δεχθῇ τὴν διάταξιν, θὰ ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὁλόκληρον τὸν κόσμον τῶν ταχυδρομείων. Ὁ κ. συνάδελφός σας ἐπὶ τῶν ταχυδρομείων καὶ διανομῶν ἔχει κἄθε δικαίωμα νὰ ἐκτιμᾷ τὰ προσόντα τοῦ ὑπαλλήλου, αὐτοῦ, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὰ ἐσκεμμένα. Τὶ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Θὰ δημιουργήσῃ σχολὴν μετεκπαιδεύσεως εἰς τὴν ὁποίαν ὅμως θέτει ὅριον τὸ δίπλωμα ἀνωτάτης σχολῆς. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ νὰ διορισθῇ κανεὶς μὲ βαθμὸν γραμματέως Βʹ ἀπαιτεῖται δίπλωμα ἀνωτάτης σχολῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἀνώτατος ὑπάλληλος διευθύνων ὁλόκληρον τὴν τεραστίαν ὑπηρεσίαν τῶν ταχυδρομείων νὰ εἶναι ὑπάλληλος μὲ προσόντα ἀποφοίτου γυμνασίου;

§200Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ παρεκάλουν νὰ συζητήσωμεν τὴν περίπτωσιν εἰς τὸ ἄρθρον 14. Εἶναι θέμα κυβερνητικῆς ἀποφάσεως καὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς καὶ τὴν ἀπόφασιν δὲν τὴν ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸ πρᾶγμα ἡ Κυβέρνησις τὸ εὗρεν οὕτως ἔχον καὶ δὲν τὸ ἐδημιούργησεν ἐκείνη. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει θὰ συζητήσωμεν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ οἰκείου ἄρθρου.

§201Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργὲ διὰ τὴν πληροφορίαν, ἀλλ’ εἰς τὸν νόμον περὶ 35ετίας ἐτέθη ὡς βάσις τὸ πτυχίον ἀνωτάτης σχολῆς.

§202Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰδικῶς εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν τὸ προσὸν εἶχεν ἀπὸ πρότερον καθιερωθῆ.

§203Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνομαι τὰς πιέσεις τὰς ὁποίας ἔχετε ὑποστῆ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἀλλά, θὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐκτενέστερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§205Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι εἶναι ἡ μοῖρα μου νὰ καλοῦμαι νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὸ μεσονύκτιον. Φαίνεται ὅτι αὐτοτιμωροῦμαι, διότι ἐγώ, ὡς πλειστάκις ἔχω ἀναπτύξει ἐπὶ τοῦ προκειμένου, πιστεύω ὅτι νομοθετικὴ ἐργασία δὲν εἶναι δυνατὸν —καὶ δὲν πρέπει— νὰ γίνεται πέραν τῆς 10ης νυκτερινῆς ὥρας.

§206ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ζήτημα γλυκαιμίας.

§207Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ πέραν ταύτης καὶ ὑπνηλίας. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχω ὑποβάλει πολλὰς τροπολογίας παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀνήκω εἰς τοὺς δυστρόπους πρὸς ὑπογραφὴν τροπολογιῶν βουλευτὰς καὶ μάλιστα ἀγανακτῶ, ὅταν ἐνδιαφερόμενοι μοῦ προσκομίζουν ἑτοίμους τροπολογίας. Ἀλλ’ ἔχω ὑποβάλει, τὴν φορὰν αὐτὴν τροπολογίας, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι αἱ τροπολογίαι αὐταί, τὰς ὁποίας ἔχω ὑπογράψει ἀφοροῦν εἰς ζητήματα ἀπονομῆς δικαίου καὶ δεύτερον, διότι πιστεύω, ὅπως καὶ ὑμεῖς καὶ ὅλοι ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ε.Κ. ὅτι ἐκλήθημεν διὰ νὰ ἐπιφέρωμεν μίαν ἀλλαγὴν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν χρηστὴν διοίκησιν καὶ κράτος δικαίου, προϋπόθεσις τῶν ὁποίων εἶναι ἡ προσοχὴ πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁμιλῶν, τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν εἰς Χαλκίδα, διὰ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, ἀνεγνώρισα μόνον δύο ἔτη μεγίστης ἀποδόσεως τὰ ἔτη 1910–1912 εἰς τὸν μεγάλον Κρῆτα, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι πλεῖστοι τῶν ἀκροατῶν μου ἐξενίσθησαν. Καὶ ὅμως κατὰ τὴν διετίαν αὐτήν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐδημιούργησεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγομεν «χρηστὴν διοίκησιν». Ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς χρηστῆς διοικήσεως, ἐδημιουργήθη ἡ βάσις ὅλων τῶν ἐπιτευγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ μεγάλου πολιτικοῦ. Εὑρὼν τότε ἕνα ἀνύπαρκτον κρατικὸν μηχανισμὸν ἐδημιούργησε τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν καὶ ἐξ αὐτῆς ἐπετεύχθησαν τὰ ἀποτελέσματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν λαμπρὰς ἐπιτυχίας. Καὶ μοῦ ἔλεγε πρό τινων ἡμερῶν εἷς, ὁ ὁποῖος διετέλεσε μέλος τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔτυχε νὰ εἶναι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ ἔσχατος ὑπάλληλος τῆς Ἐφορίας Τριπόλεως καὶ ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τῆς Διοικήσεως ἔπνευσεν ὁ ἄνεμος τῆς ἀλλαγῆς εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμήν, λέγω καὶ ὁ τελευταῖος ὑπάλληλος ἐθεώρησε τὸν ἑαυτόν του ἐλεύθερον. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι καὶ προσθῆκαι πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μελέτης, ἐὰν θέλωμεν νὰ προσφέρωμεν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Διοίκησιν, δίδοντες ὅσα ἠμποροῦμεν περισσότερα, ἔστω καὶ ἂν ἐπιβαρύνωμεν τὰ δημόσια οἰκονομικά μας. Πρέπει νὰ πράξωμεν τοῦτο διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον τῆς χώρας ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν θέσιν σας καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι χαιρετίζω τὴν δήλωσίν σας, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, παρὰ ταῦτα μένω ἐπιφυλακτικός, διότι εἴμεθα, κἄπως, διστακτικοὶ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν φλεγόντων αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα διαλαμβάνονται εἰς διαφόρους τροπολογίας καὶ προσθήκας. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν προσοχὴν εἰς τὰς ἐπὶ μέρους περιπτώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, νὰ δεχθῆτε τὴν συζήτησιν τῶν περιπτώσεων αὐτῶν, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ πικρία, ὅτι δὲν ἐδέχθητε συζήτησιν ἐπὶ φλεγόντων ζητημάτων τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας καὶ προσθήκας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ παράπονον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ ἴδῃ, ἔστω καὶ ἀναπτυσσόμενα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν, τὰ αἰτήματά των. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν θὰ κάμετε δεκτὴν καμμίαν ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας καὶ ὅτι δὲν θὰ δεχθῆτε συζήτησιν ἐπ’ αὐτῶν. Ἐπικροτῶ τὴν δήλωσίν σας, ὡς προεῖπον, διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, τό ὁποῖον θὰ ἀρχίσῃ σταδιακῶς ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ καθορισθῇ εἶναι τὸ τιμαριθμικὸν μισθολόγιον. Μόνον οὕτω θὰ δυνηθῇ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος.

§208Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διατί, κ. συνάδελφε, λέγετε ταῦτα; Μήπως νομίζετε, ὅτι ἐπίκειται πληθωρισμός;

§209Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀνήκω εἰς τὴν τάξιν τῶν οἰκονομολόγων καὶ κατὰ συνέπειαν, εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ δὲν φοβοῦνται τὸν πληθωρισμόν. Ὁ στυγνὸς ἀντιπληθωρισμὸς εἶναι ἐπικίνδυνος. Ὅταν θέλωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας καὶ ὅταν θέλωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν κοινωνικὴν πολιτικὴν ὁ ἐλεγχόμενος πληθωρισμὸς δὲν πρέπει νὰ μᾶς φοβίζῃ. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς καὶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας προηγουμένως ἀνέπτυξα. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ μᾶς δώσητε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας σχετικῶς μὲ τὰ διάφορα ἐκκρεμοῦντα αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§211Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ὑπῆρξα ὀλίγον ἀπαιτητικός, θὰ κάμω μίαν προσφορὰν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ γίνῃ δηλαδὴ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἐπειδή, ὡς πιστεύω εἶμαι καὶ ὁ τελευταῖος ἐγγεγραμμένος, νὰ μοὶ δοθῇ εὐχέρεια, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 1 νὰ εἴπω μὲ περισσοτέραν ἄνεσιν ὀλίγας λέξεις, τὰς ὁποίας εἶχον ὑπ’ ὄψει νὰ εἴπω κατ’ ἀρχήν.

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος μὲ μεγαλυτέραν ἄνεσιν, ἀναπτύσσων καὶ τὰς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀπόψεις του. Ποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη, κ. Πρόεδρε; Ἀναγνώσατε, παρακαλῶ τὰ ὀνόματα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ὁ κ. Ἀλευρᾶς, ὁ κ. Γυιόκας καὶ ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης. Οἱ συνάδελφοι, κ.κ. Καστανίδης καὶ Βανδαλῆς παρῃτήθησαν.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, κ. Πρόεδρε, θὰ δοθῇ περισσοτέρα ἄνεσις κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Γίνεται δεκτόν, κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1 π.μ.)