1965.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων εἶναι ἀπησχολημένοι εἰς τρεῖς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι συνεδριάζουν ἀκόμη. Ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, κακῶς αἱ Ἐπιτροπαὶ αὗται συνεδριάζουν τὴν αὐτὴν ὥραν καθ’ ἣν συνεδριάζει καὶ ἡ Βουλή, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξευρεθοῦν ἄλλαι ὧραι πρὸς συνεδρίασιν τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ δὴ πρωϊναί. Ἔχομεν, ἐπανειλημμένως ἐπιχειρήσει τοῦτο, ἀλλὰ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δυστυχῶς, δὲν προσέρχονται. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 16ης καὶ 17ης τρέχοντος.

§2Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς 16ης καὶ 17ης τρέχοντος;

§4Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Τρίτης 16.2.65, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὅστις ἐχαρακτήρισεν ὡς «ἀπρέπειαν» λεχθέντα ἀληθῆ παρ’ ἐμοῦ, ἀπήντησα, ὅτι ἀπρέπεια δὲν εἶναι τὸ νὰ λέγῃ κανεὶς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ ἀπρέπεια ἀποτελεῖ τὸ νὰ ἀνακριβολογῇ τις. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Παπασπύρου, εἶπον, ὅτι ὁ σημερινὸς Ἀρχηγός σας ἐξεβλήθη τῆς Βουλῆς τὸ 1951 ἀπὸ τὸν πρώην Ἀρχηγόν σας ἀείμνηστον Πλαστήραν καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος Φιλελευθέρων ἀείμνηστον Σοφοκλῆν Βενιζέλον. Τὸν ἐπανέφερε δὲ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ Στρατάρχης Παπάγος. Αὐτὰ εἶπον, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Παπασπύρου καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεγράφησαν εἰς τὰ πρακτικά.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 16ης καὶ 17ης τρέχοντος μὲ φραστικὰς διορθώσεις τῶν κ.κ. Α. Παπαλουκᾶ, Ι. Διαμαντοπούλου, Β. Νεφελούδη καὶ Ε. Ἀνερούση. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βερνῖκος ζητεῖ ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης ζητεῖ ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἐκ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Πηνειοῦ Ἠλείας θιγομένων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Κουτσοχέρας, Π. Κατσώτας, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Παπαϊωάννου, Κ. Στεφανάκης, Δ. Κωστῆς, Ε. Ματζαπετάκης, Μ. Ξυλούρης καὶ Γ. Γραφάκος, 2) Ι. Κουτσοχέρας, Α. Πετραλιᾶς, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Παπαϊωάννου, Δ. Κωστῆς, Ε. Ματζαπετάκης καὶ Μ. Ξυλούρης, 3) Ι. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 4028)1959 περὶ ἱεραρχίας, προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Χ. Ἀποστολάκος, 2) Π. Κατσώτας, Τ. Κολοκυθᾶς, 3) Χ. Ἀποστολάκος, Γ. Βασιλᾶτος, 4) Δ. Δαβάκης, 5) Γ. Γρηγορίου, Α. Βλαχοθανάσης, 6) Σ. Κοντομάρης, Δ. Διαμαντίδης, Τ. Κεφαλληνός, Δ. Κωστῆς, Ε. Πέτσος, Γ. Τζώρτζης, Χ. Γραμματίδης, Γ. Κοΐνης, Δ. Ἀντωνιάδης, Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας, Δ. Καρδαρᾶς, Κ. Παπασπύρου, Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Τσιριμῶκος, 7) Χ. Ἀποστολάκος, Α. Βλαχοθανάσης, Χ. Τούντας, Μ. Ξυλούρης, Λ. Λαγάκος, Α. Λώρας, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Α. Ἀντωνίου, Ε. Σαββόπουλος, Ἀρ. Ἀντωνίου, Ι. Σπηλιωτόπουλος, 8) Ι. Ἰορδάνογλου, Κ. Παπαγεωργίου, 9) Σ. Κατσώτας, Θ. Ἀνδρεάδης, Α. Γιαννόπουλος, Δ. Καρδάρας, Δ. Κωστῆς, Ι. Σακελλαρίου, Γ. Παπαδημητρίου, Ε. Βανταλῆς, Δ. Κρόκος, 10) Ε. Κοθρῆς, Η. Κατριβάνος, Χ. Τούντας, 11) Θ. Μαναβῆς, 12) Γ. Στεφανόπουλος, Α. Βλαχοθανάσης, Β. Ἰντζές, Ε. Κοθρῆς, Γ. Τζώρτζης καὶ Α. Αὐγερινὸς–Νάκης, 13) Δ. Βουρδουμπᾶς, 14) Κ. Περραιβός, Δ. Καρδάρας, Χ. Βασματζίδης καὶ Δ. Θεοχαρίδης, 15) Κ. Σιγανίδης, Ι. Παπαδάκης, Θ. Παπαπαναγιώτου, 16) Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας καὶ Ε. Σαββόπουλος, 17) Α. Αὐγερινός, Ε. Κοθρῆς, Η. Κατριβάνος, Θ. Μαναβῆς καὶ Κ. Περραιβός, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Α. Θεοδοσιάδης, 2) Θ. Ρέντης, Γ. Βογιατζῆς, Α. Ρουσσόπουλος, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Α. Θεοδοσιάδης, 2) Σ. Κατσώτας, Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Παπαδημητρίου, Δ. Κρόκος, Α. Γιαννόπουλος, 3) Χ. Τούντας, 4) Ι. Χρίστογλου, Δ. Βρανόπουλος, Ε. Ἀνερούσης, Κ. Σιγανίδης, Θ. Μαναβῆς, Κ. Περραιβός, Κ. Τρικούπης, Ι. Ἰορδάνογλου, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἀστικῶν οἰκοπέδων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Σεργάκης, Α. Αὐγερινός, Η. Κατριβᾶνος, Σ. Κατσώτας, 2) Ν. Ἀλαβᾶνος καὶ Κ. Στεφανάκης, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναμορφώσεως διὰ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 5367)1932 «περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἀλαβᾶνος καὶ Λ. Λυμπέρης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀποδοχῶν καὶ ἐπιδόματος ἀδείας εἰς ἐργατοτεχνίτας οἰκοδόμους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Π. Γυιόκας, 2) Κ. Ράλλης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ὡς καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Δαμιανὸς καὶ Κ. Βενέτης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως καπνεργατῶν τυχόντων ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Μεταξᾶς, 2) Ν. Ἀλαβᾶνος, Τ. Κεφαλληνὸς καὶ Α. Βερνῖκος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ ἐπιθεωρήσεως ἐμπορικῶν πλοίων». Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μαρμακέτου, αἰτουμένου ἄμεσον συνέχισιν τῆς διακοπείσης συγκεντρώσεως πατάτας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς θιγομένων ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 518)1964 πράξεως Σ.Δ.Ε., αἰτουμένων μὴ διάνοιξιν μελετωμένου ὁδικοῦ τμήματος ἀπὸ ἄλσους Συγγροῦ μέχρι λεωφόρου Παπάγου (Ζωγράφου). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Δήμου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ὑπογραφὴν οὐχὶ μηνιαίων, ἀλλὰ ἐτησίων μετὰ τοῦ Δήμου συμβάσεων καὶ τερματισμὸν τοῦ διαχωρισμοῦ αὐτῶν εἰς δημότας καὶ ἑτεροδημότας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀσκοῦ, αἰτουμένου ἔγκαιρον ἔναρξιν καὶ ταχεῖαν λῆξιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν καπνῶν ἐσοδείας 1964, ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου ἐπιδοτήσεως αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς–Ἀέρος–Θαλάσσης, παθόντων ἐν εἰρήνῃ, αἰτουμένης πρόταξιν καὶ ἐπιψήφισιν ὡς κατεπείγοντος τοῦ ἀναπηρικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λέσβου, αἰτουμένης κατάργησιν τῆς καθιερώσεως διγράμμων ἐπιταγῶν εἰς πωλήσεις ἐλαίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων τῆς Κοινότητος Πύργου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Νεφελούδης, Ξ. Γρηγόρης καὶ Ν. Σκοπούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Παναγιώτου Διώτη, Νικολ. Βελούδα, Γ. Μπλαντζούκα καὶ ἑπομένων τριάκοντα τριῶν ἀγροτῶν τῆς Κοινότητος Δοκιμίου Τριχωνίδος, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Β. Νεφελούδης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ραφίνας Ἀττικῆς, αἰτουμένης ὅπως ἡ λεωφορειακὴ γραμμὴ Ἀθηνῶν–Ραφίνας, χαρακτηρισθῇ ὡς ἀστικὴ τοιαύτη. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἐργατοϋπαλλήλων σεισμοπλήκτων Ζακύνθου, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς ἕκαστον ἐξ αὐτῶν συμπληρωματικοῦ ποσοῦ δραχ. 10.000 πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κατούνης Ξηρομερίου, αἰτουμένων χορήγησιν αὐτοῖς κρατικοῦ σίτου διατροφῆς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Τσοφοπούλου, Προέδρου Συνδέσμου Γεωπόνων Αἰτωλ)νίας, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόφασιν ἐντάξεως Γεωπονικῆς Σχολῆς εἰς Ἀττικὸν Πανεπιστήμιον. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παπαδάτου Ξηρομέρου, αἰτουμένου μὴ τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 248 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, τῆς σχετικῆς μὲ τὴν ρύθμισιν καπνοκαλλιεργείας 1965. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βονίτσης–Ἀκαρνανίας, αἰτουμένης ἐπείγουσαν ἀποστολὴν κτηνοτροφῶν πρὸς κάλυψιν ἀμέσων ἀναγκῶν τοπικῆς κτηνοτροφίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν χοιροτρόφων Νεοχωρίου–Μεσολογγίου, αἰτουμένων λῆψιν μερίμνης πρὸς διάθεσιν τῶν ὑπ’ αὐτῶν διατρεφομένων χοίρων. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοσμᾶ Παναγιωτίδη, Νομαρχιακοῦ Συμβούλου Περιφερείας Ἐδέσσης, αἰτουμένου ἔγκρισιν τοῦ ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Πέλλης, αἰτηθέντος ποσοῦ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἀγροτικῆς ὁδοποιΐας, ὑδρεύσεις κλπ. ἐν τῷ ἐν λόγῳ Νομῷ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λαρίσης, αἰτουμένου κατασκευὴν τῆς Λεωφόρου Θεσσαλονίκης–Μετεώρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Στρατῆς, Ν. Γανίτης καὶ Θ. Παππᾶς, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦνται τοποθέτησιν Τελωνειακοῦ ὑπαλλήλου εἰς Λιμένα τῆς Νήσου Ἴου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀμίσθων Δικαστικῶν Κλητήρων Πρωτοδικείων Ἐφετείου Λαρίσης, αἰτουμένων ἀπάλειψιν ἐκ τῆς ψηφισθησομένης Πολιτικῆς Δικονομίας τῶν ἄρθρων τῶν προβλεπόντων μετατόπισιν ἔργων διενεργουμένων ὑπ’ αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Νομικῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου «Ἑλληνικὴ Μέριμνα», αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς συνέχισιν τῆς ἀποστολῆς του. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, αἰτουμένων προαγωγὴν τῶν ἐχόντων ὑπερτριετῆ ἐν τῷ 2ῳ βαθμῷ ὑπηρεσίαν καὶ ἐξερχομένων αὐτῆς λόγῳ τῆς 35ετίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λιθοτόπου, αἰτουμένης ἀποστολὴν τοπογραφικοῦ συνεργείου πρὸς διαχωρισμὸν τῆς ἀναλογούσης εἰς ἕκαστον τῶν κατοίκων αὐτῆς πρώην κοινοχρήστου ἐκτάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Ἀχαΐας, αἰτουμένης χορήγησιν πιστώσεων ἐκ τοῦ Ο.Α.Α.Α. πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργ. Συν)σμοῦ Κάτω Μετοχίου, αἰτουμένου λῆψιν μερίμνης ὑπὲρ τῶν καταστραφέντων ἐκ τῶν προσφάτων θεομηνιῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐργαζομένων γυναικῶν, αἰτουμένων ἰσότητα ἀμοιβῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Δήμων Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένων τροποποίησιν τῆς προστιθεμένης νέας παραγράφου 8 εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος περὶ καταστάσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει τηλεγρ. ἀναφορὰν τῆς Παναιγιαλείου Ἑνώσεως Συν)σμῶν, αἰτουμένης καθορισμὸν προθεσμίας παραδόσεως σταφίδων εἰς ΑΣΟ ὑπὸ ὀργανώσεων διενεργουσῶν ἐξαγωγὰς μέχρι τῆς 31ης Ἰουλίου 1965. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὀπωρολαχανεμπόρων Δημοτικῆς Λαχαναγορᾶς «Ἡ Ἐλπίς», αἰτουμένου παράτασιν τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν ὑπὸ τῶν μελῶν αὐτοῦ πρὸς ἐγκατάστασιν εἰς τὴν νέαν Κεντρικὴν Λαχαναγοράν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Δ. Θανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀρχ)γῶν Ἐποπτείας ΤΕΒ Καρδίτσης– Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν διὰ νόμου ἀναγνώρισιν τῶν θέσεών των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν οἰκοδόμων Καρδίτσης, αἰτουμένων ἐκδημοκρατισμὸν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων Μαθητῶν Ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Ἐμπορίου, αἰτουμένων ἵδρυσιν ἐν Ἐμπορίῳ Δημοσίου ἑξαταξίου Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πενταλόφου, αἰτουμένης ἵδρυσιν ἐν αὐτῇ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Δαμασκηνέας, αἰτουμένης ἀναγνώρισιν ὡς ἰδιοκτήτων δασοτεμαχίων, ὧν οἱ τίτλοι κυριότητος ἀπωλέσθησαν κατὰ τὴν κατοχήν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Αὐτοκινητιστῶν ΤΣΑ Λαρίσης–Περιχώρων, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων, χορήγησιν ἐπιδόματος λουτροθεραπείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, αἰτουμένου ταχεῖαν δημοσίευσιν τοῦ διατάγματος τοῦ σχετικοῦ μὲ τὰ ἐξαγγελθέντα βιομηχανικὰ συγκροτήματα τῆς περιοχῆς Μεσολογγίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27122)10.2.65 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Η.Α.Δ. ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων Αἰγύπτου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλιοῦ, Παππᾶ, Πανάγου κλπ., ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν κατοίκων πόλεων καὶ χωρίων Λέσβου κλπ., αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ἀπόλυσιν πολιτικῶν κρατουμένων.

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ἤδη ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Ἐλπίζω, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖ θὰ συζητηθοῦν ὅλα τὰ θέματα.

§13Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστὸν τὸ θέμα εἶναι εὐρύτερον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων, διὰ τὸ ὁποῖον μᾶς ὡμίλησε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶχε μίαν περιπέτειαν καὶ δὲν χρειάζεται νὰ τὴν ἐπαναλάβωμεν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ προεκλογικῶς καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐδήλωσεν, ὅτι ἓν ἐκ τῶν πρώτων νομοθετημάτων ποὺ θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ψηφισθῇ, εἶναι ἡ κατάργησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων, διότι ἄνευ τῆς καταργήσεως αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς πλήρη ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον. Παρὰ ταῦτα εἶναι γνωστὴ ἡ περιπέτεια τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ μὴ διευρύνωμεν τὴν συζήτησιν, ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλὴν πότε σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς ψήφισιν. Εἶναι γνωσταί αἱ ταλαιπωρίαι, τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ πολῖται ἐξ αἰτίας τῆς ἰσχύος ἀκόμη τῶν νόμων αὐτῶν. Πέραν ὅλων αὐτῶν ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν, τὴν προσεχῆ Δευτέραν δικάζεται ἡ ἐφημερὶς «Αὐγὴ» ἀκριβῶς ἐπὶ τῇ βάσει ἀντισυνταγματικῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη τὸ θέρος τοῦ 1962. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, βάσει τῆς ὁποίας παραπέμπεται ἡ ἐφημερὶς αὐτή. Ἐν τούτοις ὅμως ἡ δίκη προσδιωρίσθη καὶ ἡ διάταξις ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν τοὐλάχιστον σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ ὑφισταμένου κώδικος ποινικῆς δικονομίας, νὰ ἀναβάλῃ τὴν δίκην αὐτήν, ὥστε ὅταν καταργηθοῦν τὰ ἔκτακτα μέτρα νὰ μὴ ὑφίσταται αὐτὴ ἡ ἀντισυνταγματικὴ διάταξις, ἡ ὁποία τόσον ἐκθέτει τὴν χώραν μας καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§15Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν χώραν καταφθάνουν ὑπομνήματα τῶν ταλαιπωρουμένων πολιτῶν πάσης τάξεως καὶ κατηγορίας, διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖται ἀπὸ ὅλους ἡ κατάργησις ἐπὶ τέλους τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Βεβαίως, κ. Πρόεδρε, μὲ καθησυχάζῃ ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Θὰ πρέπει νὰ βεβαιωθῇ τὸ Σῶμα καὶ ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὸ σύνολόν του σχεδὸν ταλαιπωρεῖται ἀφαντάστως. Ταλαιπωρεῖται ὁ λαὸς διὰ τὴν ἔκδοσιν διαβατηρίου. Χιλιάδες συνεταιριστῶν, μελῶν τῶν Διοικήσεων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, παύονται τῆς θέσεώς των καὶ σήμερον ἀκόμη. Τὸ θέμα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων ταλαιπωρεῖ τοὺς πολίτας. Αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου μαζί των καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νόμου, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀνελευθέρων μέτρων, εὐθὺς μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν νόμων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἡσυχάσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὴν περιπέτειαν μιᾶς ἀνωμάλου ἐποχῆς διὰ νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστος εἰς τὰς ἐργασίας του καὶ μόνον, ὅπως ἐπίσης καταργουμένων τῶν ἐκτάκτων μέτρων θ’ ἀποφυλακισθοῦν καὶ οἱ ὀλίγοι ποὺ ἀτυχῶς, ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι εἰς τὰς φυλακάς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πανάγος, ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Παππᾶς, εἰς τὰς 22 Φεβρουαρίου δικάζεται ἡ ἐφημερὶς «Αὐγὴ» βάσει διατάξεως ἐπὶ Ν. Δ)τος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη τὸ 1962. Αὐτὸ τὸ Ν. Δ)γμα, ἐχαρακτηρίσθη τότε ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν, εἰδικώτερον ἀπὸ διαφόρους παράγοντας τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπως ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὡς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀντέγραψε πρότυπα χιτλερικά, σχετικὰ μὲ τὴν δίωξιν τοῦ τύπου. Βάσει αὐτοῦ τοῦ νόμου εἰσάγεται εἰς δίκην ἡ ἐφημερὶς «Αὐγή». Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι θέμα δημοσίας τάξεως. Δὲν ἠμπορεῖ μὲ ἕνα νομοθέτημα τὸ ὁποῖον κατεδικάσθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ὅταν ἦτο Ἀντιπολίτευσις, νὰ δικάζεται σήμερον ἐφημερὶς εὐρείας κυκλοφορίας καὶ νὰ δικάζεται ὁλόκληρον κόμμα ἐν τῷ προσώπῳ τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπίκειται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκτάκτων μέτρων, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ διατάξῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς δίκης, μέχρις ὅτου ἐπιψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτός, διότι ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου καταργοῦνται ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντισυνταγματικαὶ διατάξεις. Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος θὰ πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ ρητὴν ὑπόσχεσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι πρόκειται πράγματι περὶ ἑνὸς ἀτοπήματος.

§18Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο ἐπίκλησις ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους τῆς ΕΔΑ περὶ τοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν προεκλογικήν της ὑπόσχεσιν περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Σημειώνω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προεκλογικῆς ὑποσχέσεως, πρόκειται περὶ ἐκθέσεως τοῦ προγράμματος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὡς πρὸς τὰ ἐπίμαχα ζητήματα, προγράμματος ἐκτεθέντος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1962. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς ὄχι πρὸς προεκλογικὴν ὑπόσχεσιν μόνον, διότι καὶ προεκλογικῶς τὸ ἐπανέλαβεν, ἀλλὰ συνεπὴς πρὸς τὴν ἰδικήν της πεποίθησιν, ὅτι ὡρισμένα μέτρα, τὰ λεγόμενα ἔκτακτα μέτρα, πρέπει νὰ καταργηθοῦν, ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς Κυβερνήσεώς μας, ὑπέβαλε εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχετικὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται τὴν κατάργησιν αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, λοιπόν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἐν πλήρει τάξει, ἐν πλήρει συνεπείᾳ. Τὸ θέμα τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ἑπομένως τῆς σειρᾶς ψηφίσεως τῶν νομοσχεδίων δὲν ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ὡς πρὸς ἐμέ, θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶχε ψηφισθῆ, διότι ἀφορᾷ ἐργασίαν γενομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπιθυμῶ, ἀνεξαρτήτως τῆς μεγάλης ἀξίας τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιθυμῶ νὰ τερματισθῇ τὸ ἐπίμαχον θέμα.... Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ ψηφισθῇ μὲ τὴν σειράν του. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ταχέως θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1962 εἶχεν ἀποδώσει ἰδιάζουσαν σημασίαν εἰς τὸ θέμα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς δίκης τῆς «Αὐγῆς», ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, ὅτι διὰ παραστάσεως τοῦ κατηγορουμένου καὶ ἄλλων παραγόντων τῆς ΕΔΑ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, παρεκάλεσαν νὰ γίνῃ παρέμβασις τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης εἰς τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχήν, διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς δίκης. Ἔπρεπε συνεπῶς νὰ γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, ὅτι δύο φορὰς συνέστησα εἰς τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν νὰ ἀναβληθῇ ἡ δίκη καὶ πράγματι δύο φορὰς ἀνεβλήθη. Προέβην εἰς τὴν σύστασιν, διότι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἀναστολῆς τῶν ἐκτάκτων μέτρων προβλέπεται ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 4234)1962. Καὶ συνέστησα τὴν ἀναβολὴν τῆς δίκης μέχρι τῆς ψηφίσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτάκτων μέτρων». Εἶναι θέμα τῆς Βουλῆς, ἐὰν δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 4234)1962 ἢ τὴν διατήρησιν αὐτοῦ. Εἶμαι πρόθυμος νὰ συστήσω καὶ πάλιν εἰς τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν τὴν ἀναβολὴν τῆς δίκης, δικαίωμα ὅμως ἀναστολῆς τῆς δίκης ὡς προτείνουν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, δὲν ἔχω.

§19Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τὴν σωστὴν ἐνέργειαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς δίκης. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν ἐγνώριζα τὴν ἐνέργειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τοῦ ἐζήτησα νὰ παρέμβῃ διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς δίκης.

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἀντιληφθῇ πληρέστερον τὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ἡ παράταξίς μας. Πράγματι ἔγιναν δύο συστάσεις. Αἱ συστάσεις ἐκεῖναι ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν βραχυπροθέσμου διευκολύνσεως, διότι πράγματι παρὰ τὰς δύο ἐκείνας συστάσεις, τὴν Δευτέρα εἰσάγεται εἰς δίκην εἰς τὸ Πενταμελὲς Ἐφετεῖον ἡ ὑπόθεσις. Γνωρίζετε δέ, ὅτι ὁ χαρακτηρισθεὶς ὡς χιτλερικῆς ἐμπνεύσεως ἐκεῖνος νόμος ἀπαγορεύει ἀναστολήν, μετατροπὴν ποινῆς κλπ. καὶ οἱονδήποτε ἔνδικον μέσον. Ἑπομένως, ἡ πρότασις, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνᾴδῃ ὡς πρὸς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα τῆς δίκης, εἶναι ἡ ἐπίκλησις ἐκ μέρους μας, ἡ κατ’ ἐπανάληψιν γενομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, τῆς ἐξουσίας τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ ἄρθρον 30 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολήν, ὄχι νὰ συστήσῃ, ποινικῆς δίκης διὰ λόγους ἀναγομένους εἰς δημοσίαν τάξιν, ἀναφέρεται δὲ ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν, μία διάταξις ὑπὸ κατάργησιν, ὄχι διότι ἄλλως σκέπτεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τὴν καταργήσῃ ἀλλὰ διότι τὴν διεκήρυξε καὶ προγραμματικῶς καὶ κατὰ τὴν ἐπιψήφισίν της, ὡς μὴ συνάδουσα πρὸς τὸ Συνταγματικόν μας Πολίτευμα. Αὐτὰ εἶναι ἐπὶ τῆς δίκης. Ἐὰν πάντως, ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἀποτελεσματικὴ σύστασις, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ τὴν Δευτέραν ἡ δίκη, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Τώρα πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελον καλοπίστως, ἀλλὰ καὶ μὲ μίαν κριτικὴν ἀντιμετώπισιν, ἀνάλογον πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ πορεία τῶν περιπετειῶν τῶν νομοσχεδίων. Τὸ νομοσχέδιον πράγματι δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν παραχώρησιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Ἀριστεράν. Οὐδεμία παραχώρησις πρὸς αὐτήν. Ἀποτελεῖ διακεκηρυγμένην προγραμματικὴν ἀρχὴν τῆς Ε.Κ., διακηρυχθεῖσαν ἤδη ἀπὸ τὸ 1957 κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐπερωτήσεως περὶ μέτρων ἐπιεικείας καὶ ἀμνηστίας καὶ διακεκηρυγμένην πολιτικὴν ἐπαναληφθεῖσαν καὶ κατὰ τὸ προεκλογικὸν στάδιον καὶ κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις. Ἐφαίνετο τότε ὅτι πρόκειται νὰ εἶναι ἓν ἐκ τῶν πρώτων νομοσχεδίων καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν πράγματι κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ὡς δεύτερον νομοσχέδιον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον ἦτο τὸ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ δεύτερον αὐτό. Δὲν κατωρθώθη νὰ ψηφισθῇ. Ἐπανεκατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀφοῦ κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ἣν ὁ μόνος παριστάμενος Ὑπουργὸς ἦτο τῶν Οἰκονομικῶν, ἐτέθη σαφῶς ἐκ μέρους μας τὸ ἐρώτημα τί γίνεται μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐψηφίσθη κατὰ τὴν πρώτην σύνοδον, ἀνελήφθη ἡ ὑποχρέωσις ὅτι τάχιστα θὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐδούλεψε πολὺ ἡ Ἐπιτροπή. Παρήγαγεν νομοθετικὸν ἔργον ἄφθονον καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεγράφετο εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἦτο τὸ σχέδιον αὐτό. Ἐπανεκατετέθη μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς βʹ συνόδου καὶ δὲν ξεύρω ἐὰν ἔχῃ ἐπανακατατεθῆ μετὰ τὴν μεταβολὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὰ καθιερωμένα, ὁ ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ὑπογράφῃ τὰ σχέδια. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔχῃ κατατεθῆ διὰ 4ην φοράν. Νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ νομοσχεδίου τοιαύτης σημασίας καὶ ἀποτελοῦντος κατὰ τὴν διακήρυξιν τῆς Κυβερνήσεως, οὐσιῶδες τοῦ προγράμματός της εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐκδημοκρατισμοῦ, δὲν θὰ ἦτο, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, δυνατὸν νὰ ἐφθάναμεν εἰς ἄτοπον, ὅπως ἡ δίκη τῆς «Αὐγῆς» ἢ εἰς ἄλλα ἀντίστοιχα πράγματα, τὰ ὁποῖα συνιστοῦν ἐπιβίωσιν ἀντισυνταγματικῶν μεθόδων καταδικασθεισῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., ἐὰν δὲν ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ ἀναβλητικότης. Πέρυσι μᾶς ἐλέγατε, ὅτι θὰ εἶναι τὸ πρῶτον. Τώρα λέγετε «ἐλπίζω» ἢ «εἶναι κατατεθειμένον καὶ ἐλπίζω ἐὰν τελειώσῃ ὁ κ. Ζίγδης, ἐὰν τελειώσῃ ὁ κ. Μητσοτάκης ἢ ἄλλος Ὑπουργός, ἐλπίζω ὅτι θὰ ψηφισθῇ». Ἡ βεβαιότης καὶ ἡ ἀπόλυτος προτεραιότης, ἔγινε τώρα ἐλπίς, πράγματος μέλλοντος καὶ ἀβεβαίου. Ἔγινε αἵρεσις, ὅπως λέγομεν εἰς τὴν νομικήν. Ἑπομένως, τόσον ὡς πρὸς τὸ λεπτομερειακὸν σημεῖον τῆς δίκης τῆς «Αὐγῆς», ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὸ γενικώτερον σημεῖον τοῦ ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ σοβαρῶς ἡ πρόθεσις νὰ ψηφισθοῦν αὐτὰ τὰ μέτρα, θέλω νὰ σᾶς εἴπω μὲ πᾶσαν φιλικὴν διάθεσιν ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἠτιολογημένην κριτικὴν τῆς ἀπαντήσεώς σας, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν ἱκανοποίησεν.

§21Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ εἶπεν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλε περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων, δὲν παρέχει καμμίαν ἐκδούλευσιν καὶ καμμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ΕΔΑ. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν τὸ ἰσχυρίσθη ποτέ, ὅτι τἄχα ὑπεβάλαμεν τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὴν ΕΔΑ ἢ διὰ νὰ τὴν εὐχαριστήσωμεν. Ἐγὼ καὶ σήμερον ἀκόμη πρὸ ὀλίγου εἶπον, ὅτι ὑπεβάλομεν τὸ νομοσχέδιον εἰς ἐκδήλωσιν νομοθετικῆς πραγματοποιήσεως τῶν ἰδεῶν τὰς ὁποίας ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔχει ὡς πρὸς τὰ ἔκτακτα λεγόμενα μέτρα σύμφωνα πρὸς τὴν διακήρυξιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τὴν γενομένην εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1962 καὶ τὸ νομοθέτημα διέπεται ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἀπὸ τὰ λεχθέντα εἰς τὴν διακήρυξιν ἐκείνην εἰδικώτερον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν τροποποίησιν τῶν διατάξεων διὰ τὰς ἐκτοπίσεις καὶ διὰ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Αὐτὰ εἶναι τὰ βασικὰ θέματα. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον διότι θέλει νὰ πραγματοποιήσῃ διὰ νόμου ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πιστεύει, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ὅπως τὰ ἔχει διακηρύξῃ ἀνέκαθεν. Ὡς πρὸς τὴν δίκην τῆς «Αὐγῆς», ἐπαναλαμβάνω, ἔχω ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ βοηθήσω τὸ θέμα σύμφωνα πρὸς τὴν ὀρθὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης, δοθέντος, ὅτι ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασις περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 6. Θὰ παρακαλέσω ἕνα ἐκ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς ΕΔΑ νὰ ἔλθῃ αὔριον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ μελετήσωμεν καὶ τὴν ἄποψιν τοῦ ἄρθρου 30 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχω πρόχειρον αὐτὴν τὴν στιγμήν. Βεβαιωθῆτε ὅτι ἐὰν τὸ ἄρθρον 30 δίδῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν διώξεως, θὰ τὸ κάμω συνεπὴς καὶ πρὸς ὅσα πρὸ ὀλίγου εἶπον, ὅτι θεωρῶ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία διὰ τῆς νομίμου Κυβερνήσεως προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 6, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ διεξάγωνται ποινικαὶ δίκαι πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς καὶ νὰ καταδικάζωνται ἄνθρωποι μὲ τόσον βαρείας συνεπείας. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν δεχθῇ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 6, δημιουργεῖται ἄλλη κατάστασις, τότε τὰ δικαστήρια ἔχουν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ συνεχίσουν τὴν ἐκκρεμοῦσαν δίκην.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορῶν Συλλόγων Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὧν εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. Α. Περρωτῆς, Δ. Λαντζούνης, Ν. Ἀλαβάνος κλπ., ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν τὸ αἴτημα τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων περὶ βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεώς των, αἴτημα τὸ ὁποῖον τοὺς ἤγαγε πρὸ ἡμερῶν καὶ εἰς ὀλιγοήμερον ἀπεργίαν. Ἡ ἀπεργία ἐλύθη. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξεδήλωσεν ὅλον του τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν τάξιν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Πρὸς μελέτην δὲ τοῦ θέματος, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία καὶ συνῆλθε προχθὲς εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον, παρουσίᾳ ἁρμοδίων τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ ἐκπροσώπων τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Παρεκαλέσαμεν τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων νὰ μᾶς φέρῃ ἐγγράφως τί ζητεῖ κατὰ τὴν βαθμολογικὴν σειράν, διότι οὗτοι παρεπονοῦντο ὅτι ἄλλοι κλάδοι ἔπαιρναν περισσότερα κατ’ ἀναλογίαν βαθμῶν. Νέα σύσκεψις θὰ γίνῃ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Τὸ ζήτημα ἐκκρεμεῖ καὶ δὲν δύναμαι νὰ δώσω συγκεκριμένην ὑπόσχεσιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δεικνύει ὅλην της τὴν στοργὴν διὰ τοὺς Δικαστικοὺς ὑπαλλήλους.

§24Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας αἱ ἐργασίαι εὔχομαι νὰ μὴ διαρκέσουν ἐπὶ πολύ, δὲν ἔχω παρὰ νὰ διατυπώσω καὶ ἐγὼ τὸ θερμότατον ἐνδιαφέρον μου διὰ τὴν τόσον συμπαθῆ τάξιν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων, τὰ αἰτήματα τῶν ὁποίων εὑρίσκω ἀπολύτως δίκαια.

§25Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι σημερινόν. Ἔχει τεθῆ ἀπὸ 2μήνου.

§26Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἀπὸ ἐτῶν, κ. συνάδελφε.

§27Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἔχει τεθῆ ἀπὸ 2μήνου, κ. Πρόεδρε. Καὶ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐγκαίρως τὸ θέμα, καθ’ ὅσον τοῦτο εἶχε τεθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τῆς ἀποστολῆς καὶ καταθέσεως τηλεγραφημάτων παρ’ ὅλων τῶν Δικαστικῶν Συλλόγων τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἠδιαφόρησε καὶ ἠναγκάσθησαν οἱ Δικαστικοὶ ὑπάλληλοι νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν μάλιστα τῆς ἐπιστρατεύσεώς των. Τὸ αἴτημά των εἶναι ἀπολύτως δίκαιον, δὲν ζητοῦν παρὰ ἕνα βασικὸν βοήθημα ἐκ 1.200 δρχ., ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ, ἐπίδομα τὸ ὁποῖον δίδεται καὶ εἰς ἄλλους κλάδους. Οἱ Δικαστικοὶ ὑπάλληλοι, προσφέρουν καὶ σωματικὴν καὶ πνευματικὴν ἐργασίαν, ἐργαζόμενοι 10 καὶ 12 ὥρας ἡμερησίως, πολλὰς φορὰς δὲ ἐργάζονται καὶ κατ’ οἶκον. Παρέχουν μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς Δικαστάς, εἶναι δὲ σημαντικοὶ παράγοντες καὶ οἱ βοηθοὶ τῶν Δικαστῶν εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης.

§28Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Ἀλαβᾶνος, ἀπουσιάζει εἰς Ἐπιτροπήν, ἐκφράζων ἐπιθυμίαν του, συντάσσομαι μὲ τὰς ἀπόψεις τὰς ἀναπτυχθείσας ὑπὸ τῶν λοιπῶν συναδέλφων.

§29Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς εἶπεν ὅτι, τὸ αἴτημα τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων, εἶναι παλαιὸν καὶ εὑρίσκει τοῦτο λογικόν. Δὲν μᾶς εἶπεν ὅμως ἐὰν θεωρῇ δίκαιον τὸ αἴτημα αὐτό. Θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀχθῇ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων εἰς ταχεῖαν λύσιν.

§30Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀνήκων ὡς γνωστὸν εἰς τὴν ἐνεργὸν δικηγορίαν καὶ λόγῳ τῆς μακρᾶς θητείας του, γνωρίζει ἴσως περισσότερον ὅλων μας τί προσφέρουν οἱ Δικαστικοὶ Ὑπάλληλοι καὶ γενικῶς οἱ ὑπάλληλοι Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ἀναλάβῃ προσωπικῶς τὸ θέμα τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων καὶ τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ὅτι θὰ δώσῃ δικαίαν καὶ ἄμεσον λύσιν ἐξετάζοντας τοῦτο εὐμενῶς. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως ὅπως ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματά των τὰ ὁποῖα ὅλοι μας ἄλλως τε εὑρίσκομεν ἀπολύτως δίκαια. Ἐλπίζω ὅτι καὶ ὁ παριστάμενος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σπεύσῃ νὰ ἐγκρίνῃ τὰς ἀναγκαιούσας πιστώσεις.

§31Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων, ἐλπίζω δὲ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ βοηθήσῃ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι τόσον ἀποδοτικῶς ἐργάζονται.

§32Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἱκανοποίησε λέγων ὅτι τὸ θέμα ἀνετέθη εἰς Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν. Θὰ παρακαλέσω ὅμως νὰ μὴ χρονίσῃ τὸ θέμα. Τὸ αἴτημά των εἶναι ἀπολύτως δίκαιον. Ἡ καταβολὴ ἑνὸς βασικοῦ ἐπιδόματος 1.200 δραχμῶν, εἶναι τὸ ἐλάχιστον τὸ ὁποῖον ζητοῦν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν οἱ μισθοὶ τῶν δικαστικῶν ἐδιπλασιάσθησαν. Σκεφθῆτε, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὡς ταμίαι καταβάλλουν τὸν μισθὸν εἰς τοὺς δικαστὰς καὶ εἶναι εὔλογον νὰ αἰσθάνωνται πικρίαν ὅταν βλέπουν αὐτὴν τὴν τεραστίαν διαφορὰν μισθοῦ. Αὐτοὶ ἐργάζονται νυχθημερὸν καὶ δὲν ζητοῦν παρὰ ψιχία. Παρακαλῶ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δικαιότατον τοῦτο αἴτημά των. Ἄλλωστε δὲν ἐζήτησαν τίποτε ἄλλο, εἰμὴ μόνον τὴν ἐξίσωσίν των μὲ ἄλλους συναδέλφους των διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Εὐμορφίλης Δημ. Μισαηλίδου, ἐφ’ ἧς εἶναι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Δαμιανός, αἰτουμένης διορισμόν της κλπ., ἀναβάλλεται λόγῳ συμμετοχῆς τοῦ κ. Δαμιανοῦ εἰς συνεδριάζουσαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου ἐφ’ ἧς εἶναι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κωνιωτάκης ὡς καὶ ἐπὶ ἀναφορᾶς συγγενῶν δοσιλόγων καὶ φυγάδων κατοίκων Φλωρίνης ἐφ’ ἧς εἶναι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, διαγράφονται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου, Ε. Ἀνερούση, Δ. Βρονοπούλου κλπ., δὲν θὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις, δεδομένου ὅτι αὕτη εἶναι συναφὴς μὲ τὴν ἤδη συζητηθεῖσαν περὶ αἰτημάτων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γρηγ. Γυφτοδήμου, κατοίκου Ἀθηνῶν ἐφ’ ἧς εἶναι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Βρανόπουλος, αἰτουμένου κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου.

§34Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἔχει λάβει ἐξουσιοδότησιν δι’ εἰδικοῦ νόμου καὶ παρατείνει τὴν ἰσχὺν τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συζητηθῇ πρῶτον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ δημόσια σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ ὑπὸ Προτύπου Εἰδικοῦ Ἐκπαιδευτηρίου ἱδρυθέντος ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ βαρυκόων παίδων».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, νὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§37Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ μὴ τὸ κρατήσουν καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ, δεδομένου μάλιστα ὅτι εἶναι ἐντελῶς τυπικόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἐντελῶς τυπικοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶχε ζητήσει κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν νὰ κρατηθῇ, ἦρε τὰς ἀντιρρήσεις του, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ οὐδέποτε εἶχον ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου. Εἶχον ἀντίθεσιν μόνον διὰ τὸν τρόπον ποὺ εἰσήχθη εἰς πρώτην συζήτησιν. Ὡς εἰσηγητής, προτείνω τὴν ψήφισίν του.

§40Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοθέτημα εἶναι ἐντελῶς τυπικόν, θὰ παρεκάλουν νὰ ψηφισθῇ. Δὲν μᾶς χρεωστοῦν τίποτε τὰ πτωχὰ αὐτὰ παιδιά, νὰ μὴ ψηφίζωμεν τὸ νομοσχέδιον ποὺ θὰ τακτοποιήσῃ τὴν θέσιν των.

§41Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἔχω ἀντίρρησιν εἰς τὴν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ἐπιθυμῶ νὰ ἀναπτύξω ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας ὅμως δὲν δύναμαι νὰ ἐκθέσω ἀπουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ.

§42Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν πρόκειται, κ. Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Γεροκωστόπουλον νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του, διότι ὁ κ. Γεροκωστόπουλος οὐδέποτε εἶχεν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνδιαφέρει ὅλας τὰς οἰκογενείας τῶν πασχόντων παιδιῶν καὶ ὁ σκοπός του εἶναι ἱεραποστολικός. Παρακαλῶ μόνον τὸν κ. Βαρβιτσιώτην νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ.

§43Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. Βαρβιτσιώτην νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν εἰς κἄποιον κομματικὸν πλαίσιον. Ὡς γνωστὸν Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἀναγκάσωμεν νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν κἄποιαν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ἡ καθυστέρησις ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι ἁμαρτία ἔναντι τῶν παιδιῶν ποὺ ὑποφέρουν.

§44Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των καὶ νὰ ἀφήσουν τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει κἄποια ἀνωμαλία ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, νομίζω ὅμως ὅτι οὐσιαστικὰς ἀντιρρήσεις δὲν ἔχομεν δοθέντος ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἄκρως τυπικὸν καὶ ἔρχεται νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν συμπαθεστάτην κοινωνικὴν ἀνάγκην. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς κομματικοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους διεξάγομεν καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των.

§45Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῆς Παιδείας Ἐπιτροπή, ἐδέχθη κ. Πρόεδρε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ χωρὶς ἀντιρρήσεις. Ὁ θάνατος τοῦ ἀειμνήστου Ἀκρίτα, δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἐμπόδιον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ὑποφερουσῶν τόσον πολὺ οἰκογενειῶν τῶν κωφαλάλων παιδιῶν. Ἡ ἀπουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου του δὲν ἀποτελεῖ λόγον διὰ νὰ μὴ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον.

§46Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι, κ. Πρόεδρε, παρατύπως ἀναγράφεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔρχεται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν συμπαθεστάτην τάξιν, παρὰ ταῦτα πρέπει νὰ κρατηθῇ, διότι ἀπὸ τὴν διεξαχθησομένην συζήτησιν δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ γίνῃ ἀρτιώτερον, καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ κατὰ τρόπον καλύτερον τὰ πάσχοντα παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἔρχεται νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ κρατηθῇ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῶν ἀντιρρήσεων, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας κρατεῖται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἀστικῶν οἰκοπέδων».

§48Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 4ης Φεβρουαρίου, εἶχον ἐγγραφῆ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀμέσως μετὰ τὸν κ. Ἰορδάνογλου. Ἐκ τῶν πρακτικῶν προκύπτει, ὅτι δὲν ἐκλήθην νὰ λάβω τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. Ἰορδάνογλου, ἀλλὰ ὁ κ. Πρόεδρος ἔκαμε τὴν πρότασιν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀναπτύξουν ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις των κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Παρὰ ταῦτα, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐνῷ ἐγὼ δὲν διεγράφην, διότι ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐκλήθην νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ ἀπουσίαζα βλέπω τὰ πρακτικὰ καὶ εἶδον καὶ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ὁμιλητῶν τὸν ὁποῖον ἔχετε νὰ μὴ φέρωμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ νὰ δυνηθῶ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Παρακαλῶ πολὺ νὰ μὲ ἐγγράφετε καὶ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. Κουτσοχέραν.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. συνάδελον, ὅτι ἐπιθυμία μου εἶναι νὰ ὑπάρξῃ ἄνεσις εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα, θὰ πρέπει καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κἄποτε νὰ ψηφισθῇ καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔχει δίκαιον παραπονούμενος, διότι ἀνεγνώσθη ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἀπουσίαζεν. Συνεφωνήθη δὲ νὰ ὁμιλήσουν ἐκτενέστερον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 μόνον ὅσοι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἦσαν παρόντες ὅταν ἐγένετο ἡ συμφωνία αὐτή. Δὲν πρέπει, λοιπόν, κ. συνάδελφε νὰ ἔχετε κανένα παράπονον.

§50Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θέλω, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς διαψεύσω ἀλλὰ σᾶς διαψεύδουν τὰ πρακτικὰ εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἀναγράφονται αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Διὰ νὰ διαγραφῇ ἕνας ρήτωρ θὰ πρέπει νὰ ἐκφωνηθῇ τὸ ὄνομά του καὶ νὰ εὑρεθῇ ἀπών. Θὰ πρέπει δηλαδὴ νὰ ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ ἑξῆς: «Πρόεδρος. Ὁ κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον. (Ἀπὼν διαγράφεται) τοιοῦτόν τι δὲν ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῶ διαγεγραμμένος.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς εἶναι δημόσιαι καὶ ἐὰν τὰ πράγματα δὲν ἔχουν ὡς πρὸ ὀλίγου ἀνέφερον, θὰ παρεκάλουν οἱονδήποτε συνάδελφον νὰ μὲ διαψεύσῃ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπιθυμία μου δὲν εἶναι νὰ περιορίσω τὴν συζήτησιν, θὰ πρέπει ὅμως τὰ συμφωνηθέντα νὰ τηρηθοῦν. Ἡ συζήτησις δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀτέρμων. Καὶ νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἔχετε ἐξ ὁλοκλήρου ἄδικον. Τί θὰ πῇ ὅτι δὲν ἐνεγράφη αὐτὸ ποὺ εἴπατε εἰς τὰ πρακτικά. Ὁ κ. Πρόεδρος διεπίστωσε ποῖοι ἦσαν παρόντες, ἐξεφώνησε τὰ ὀνόματά των καὶ συνεφωνήθη μόνον αὐτοὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐκτενέστερον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Εἰδικῶς μάλιστα, ἐγώ, παρεκάλεσα νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ποῖοι κ.κ. συνάδελφοι ἦσαν παρόντες καὶ ἠδύναντο τότε νὰ ὁμιλήσουν καὶ δικαιοῦνται συνεπῶς νὰ ἀναπτύξουν ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ράλλη, ἡ Ὑπηρεσία μὲ πληροφορεῖ, ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν ὡς τὰ ἐκθέτει ὁ κ. Ὑπουργὸς. Θὰ ἴδω καὶ τὰ πρακτικά. Τώρα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§53Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι βουλευταί, εἰδικώτερον, μὲ τὸ ἄρθρον 1 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 11 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Θέλω νὰ τονίσω καὶ νὰ ἐξάρω, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καταργεῖται ἡ εἰσφορὰ ὑπεραξίας, αὐτὴ ἡ δημευτικὴ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ καὶ ἠπείλησε τοὺς μεσαίους καὶ μικροὺς ἰδιοκτήτας μὲ δήμευσιν τῶν ἀκινήτων των. Θέλω ἐπίσης νὰ ἄρω τὴν σύγχυσιν ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς ὑπεραξίας καὶ τοῦ νέου θεσμοῦ ποὺ εἰσάγεται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον τῆς φορολογήσεως δηλονότι, τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος τῶν ἀστικῶν οἰκοπέδων. Τρίτον, ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένας παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔχω μετουσιώσει εἰς τροπολογίας καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω ἐκτενέστερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι θὰ σᾶς ἔχῃ ἀπασχολήσει τὸ θέμα, τῆς εἰσφορᾶς ὑπεραξίας, ἡ ὁποία τώρα καταργεῖται ρητῶς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἡ εἰσφορὰ ὑπεραξίας εἶχεν ἀναστατώσει ὅλους τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ εἶχεν ἐπιφέρει σοβαρὰν ἀνάσχεσιν εἰς τὰς συναλλαγὰς ἀκινήτων. Ἐχρειάσθη νὰ παρεμβληθῇ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ νὰ ἐπιτύχω ἀκύρωσιν δι’ αὐτοῦ τῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Δημοσίων Ἔργων καὶ Οἰκονομικῶν, διὰ τῶν ὁποίων εἶχον ἐπιβληθῆ αἱ εἰδικαὶ αὐταὶ εἰσφοραί. Θὰ ἠκούσατε, βεβαίως, ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἔφθασε μέχρι τοῦ ποσοστοῦ 250% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων. Παραδείγματος χάριν, ἐπειδὴ διηυρύνθη ὀλίγον ἡ ὁδὸς Ἀχιλλέως ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ καὶ ἐπέβαλεν εἰς τὴν πτωχὴν γειτονιὰν τοῦ Μεταξουργείου, τοῦ Προφήτου Δανιὴλ καὶ τῆς Ἀκαδημίας Πλάτωνος εἰσφορὰν μέχρι 250% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν οἰκοπέδων. Δηλαδὴ εἰς οἰκόπεδον ἀξίας 100.000 δραχμῶν ὑπελογίσθη ὑπεραξία δραχμαὶ 250.000, ὁπότε ἡ καταβλητέα εἰσφορὰ ἀνήρχετο εἰς 125.000 δραχ. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων οὐδεμίαν ὑπεραξίαν ἀπέκτησαν τὰ οἰκόπεδα τῆς περιοχῆς αὐτῆς, διότι μὲ τὴν διεύρυνσιν μιᾶς ὁδοῦ, χάριν τῆς κυκλοφορίας τῶν ὀχημάτων δὲν σημαίνει ὅτι λαμβάνει μίαν μεγαλυτέραν ἀξίαν ἡ περιοχὴ εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ὁδὸς αὐτή. Παρόμοια ἐσημειώθησαν εἰς τὰς περιοχὰς τῶν ὁδῶν Ἀχαρνῶν, Πατησίων κλπ. Καὶ τί ὄφελος εἶχαν οἱ περίοικοι καὶ αἱ συνοικίαι αὗται; Τὰ καυσαέρια καὶ τοὺς θορύβους ποὺ μαστίζουν τὴν περιοχήν. Εἰς τὴν πραγματικότητα, κύριοι βουλευταί, ἡ ἰδιοκτησία αὐτῶν τῶν περιοχῶν ὡδηγεῖτο εἰς ἐκπλειστηρίασιν. Καὶ ἠναγκάσθην νὰ καταφύγω εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον δι’ ἀποφάσεώς του ἀπεφάνθη, ὅτι αἱ πράξεις αὐταὶ τῶν Ὑπουργῶν ἐξεδόθησαν καθ’ ὑπέρβασιν νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐκφράζω τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν πληττομένων τότε ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν ταύτην ποὺ ἤδη διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καταργοῦνται καὶ οἱ νόμοι τῆς ἀπεχθοῦς αὐτῆς εἰσφορᾶς. Ν.Δ. 2709, 3905)1958 καὶ 4236)1962). Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε, πῶς ἐπεκράτησε τὶς τελευταῖες αὐτὲς ἡμέρες καὶ διαδίδεται μεταξὺ τοῦ λαοῦ ὅτι ἀναβιοῖ ὁ θεσμὸς τῆς ὑπεραξίας. Ἔχομεν ὅμως χρέος νὰ μὴ ἀφήνωμεν αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν τόσον εἰς τὸν τύπον ὅσον καὶ εἰς τὸ κοινόν. Θὰ πρέπει ἀπὸ ἐδῶ νὰ τονισθῇ τὸ γεγονός, ὅτι πράγματι καταργεῖται ἡ ὑπεραξία. Ἡ ὑπεραξία, κύριοι συνάδελφοι, κατεβάλλετο χωρὶς κἂν νὰ γίνῃ πώλησις τοῦ ἀκινήτου καὶ χωρὶς νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀξία του. Ἤρκεσεν ἡ περικοπὴ πεζοδρομίου ἢ ἡ ἁπλῆ ἐπίστρωσις μὲ ἀσφαλτικὸν τάπητα ἑνὸς δρόμου καὶ διὰ τὰ δῆθεν αὐτὰ ἔργα ὑπεχρεώθησαν οἱ ἰδιοκτῆται ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς νὰ καταβάλουν εἰσφοράν. Αὐτὴ ἡ δημευτικὴ εἰσφορὰ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καταργεῖται. Τί εἶναι ὅμως τὸ ὑπερτίμημα; Ὅπως βλέπετε ἐκ τοῦ σχεδίου νόμου τὸ θέμα εἶναι καθαρόν. Τὸ ὑπερτίμημα ἐπιβάλλεται εἰς ὅποιον ἀγοράσῃ κατὰ τὸ 1965 ἢ ἀργότερα ἓν ἀκίνητον καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ μεταπωλήσῃ, καὶ ἐὰν προκύψῃ ἐντεῦθεν κέρδος θὰ καταβληθῇ ἐπὶ τοῦ κέρδους ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ποσοστὸν 25%. Οὐδεμία λοιπὸν σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ ὑπερτιμήματος καὶ τῆς ὑπεραξίας ποὺ καταργεῖται. Τὸ μόνο ποὺ ἐπετεύχθη διὰ τοῦ ὑπερτιμήματος εἶναι, ὅτι θὰ ἀναγκάζωνται οἱ συμβαλλόμενοι νὰ δηλώνουν τὸ ἀκριβὲς τίμημα. Ἐγὼ προσωπικῶς, κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα τῆς στέγης εἶναι συνυφασμένον μὲ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἕλληνος. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἤθελα νὰ θεσπισθῇ οὔτε καὶ αὐτὸ τὸ ποσοστὸν τοῦ ὑπερτιμήματος. Δὲν βλέπω, ἄλλωστε, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ταμιευτικῆς νὰ προκύπτῃ μεγάλο ὄφελος διὰ τὸ Δημόσιον. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σκεφθῇ τὸ θέμα τοῦτο καλλίτερα. Τὸ ὑπερτίμημα καλὸν θὰ εἶναι νὰ ἐπιβληθῇ ἐκεῖ ποὺ πραγματικὰ γίνεται ἐμπορία τῆς γῆς ὡς εἶναι αἱ παραθαλάσσιαι περιοχαὶ καὶ ἄλλαι. Ὄχι ὅμως ἐκεῖ ὅπου ἀντιμετωπίζεται τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα, εἰς τὰς πόλεις, ὅπου πρέπει νὰ διευκολύνεται ἡ ἀπόκτησις στέγης. Ὅταν συζητᾶμε γιὰ λαϊκὴ στέγη, πρέπει νὰ ἀποφεύγωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς ἰδιοκτησίας. Θὰ προχωρήσω σὲ ἕνα ἄλλο θέμα: Εἰς τὸ θέμα τῶν τελῶν τῶν ἀσκεπῶν χώρων καὶ τῆς εἰσφορᾶς ποὺ καταβάλλεται ἐὰν ἕνας χῶρος συμπεριληφθῇ εἰς τὸ Σχέδιον Πόλεως. Ἠσχολήθην μὲ αὐτὸ τὸ θέμα ἐπ’ ἀρκετόν. Εἶδα ὅτι ψιχία μόνον εἰσπράττουν οἱ Δῆμοι ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἔσοδον. Τὸ μόνον ποὺ εἰσπράττουν εἶναι ἡ πικρία καὶ ἡ ἀγανάκτησις τῶν δημοτῶν των. Καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηνῶν εἶχε διατυπώσει εὐχὴν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν ἐπιβαρύνσεων. Ἄλλους πόρους πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Νομίζω, ἐπειδὴ τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι καθολικόν, ὅτι θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ καταργηθοῦν αὐτὰ τὰ τέλη. Ἄλλο θέμα ποὺ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ εἶναι τὸ θέμα τῆς διοικητικῆς ἐπιλύσεως τῶν διαφορῶν.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, κ. συνάδελφε, δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν αὐτὰ τὰ θέματα.

§55Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἐπιφυλάσσομαι, τότε, κ. Ὑπουργέ, ὅπως καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησίν μου, ποὺ ἀφορᾶ τοὺς παροδίους ἰδιοκτήτας νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§57Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καίτοι δὲν εἶμαι εἰδήμων εἰς τὰ οἰκονομικά, παρὰ ταῦτα ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὡρισμένας ἀπόψεις ἀπηχούσας τὰς γνώμας ἀλλὰ καὶ τὰ παράπονα ὡρισμένης κατηγορίας πολιτῶν καὶ δὴ τοῦ μέσου ἀστοῦ τὸν ὁποῖον κυρίως θὰ βαρύνῃ καὶ ὁ ὁποῖος περισσότερον παντὸς ἄλλου θὰ αἰσθανθῇ τὰς συνεπείας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς θέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχεν ἐπισημάνει τὴν βαρεῖαν φορολογίαν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιβληθῆ εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάλιστα ἔλεγεν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτή εἶναι τὰ μάλλα δυσβάστακτος. Διὰ τῶν προεκλογικῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε κάμει, ἐπανειλημμένως ἐγὼ ὁ ἴδιος τὸν ἤκουσα εἰς τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος τὴν προτελευταίαν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν νὰ τὸ ἐπισημαίνῃ, εἶχε δηλώσει ὅτι ἡ φορολογία εἶναι δυσβάστακτος, καὶ ὅτι ἐὰν ὁ λαὸς διὰ τῆς ψήφου του τὸν ἔφερεν εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐγένετο Κυβέρνησις, θὰ ἔκανε αἰσθητὴν βελτίωσιν τῶν πράγματι βαρειῶν φορολογιῶν, τὰς ὁποίας ἔφερεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἐπειδὴ ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, ἐν μέρει, ἔγινεν ἡ πραγματοποίησις τῆς ὑποσχέσεως αὐτῆς. Ὁ νόμος 4444 ἔκαμε πράγματι ἠπιωτέραν τὴν κλίμακα τῆς φορολογίας. Μάλιστα ἐγένετο ἐλάφρυνσις φόρων κατὰ 200 ἑκατομμύρια. Διὰ τῆς καταθέσεως ὅμως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται μία νέα σοβαρὰ φορολογία, εἰς τὴν ὁποίαν ἤδη ἄγεται ἡ Κυβέρνησις λόγῳ τῆς ἐμφανισθείσης σοβαρᾶς μειώσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, ὄχι μόνον ἐκ τῆς θεσπισθείσης ἠπιωτέρας κλίμακος εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ καὶ τῆς τοιαύτης τῆς παρατηρηθείσης ἐκ τῆς σπαταλήσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος λόγῳ τῶν ἀφθόνων πρὸς ὡρισμένας κατηγορίας παροχῶν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ παρατηρηθῇ ἡ τοιαύτη κατάστασις ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠκολούθησε τὴν ὀρθόδοξον ὁδὸν τῆς ἰσοπόσου μειώσεως τῶν ἀντιστοίχων δαπανῶν της, καταφυγοῦσα ἀμέσως εἰς τὴν εὔκολον λύσιν τῆς ἀναπληρώσεως τῶν μειωθέντων ἐσόδων διὰ τῆς ἐπιβολῆς νέας ἐπαχθοῦς καὶ ἀντικοινωνικῆς μάλιστα φορολογίας ποὺ θὰ ἀποδώσῃ 100.000.000. Δυστυχῶς, δὲν εἶναι ἡ μόνη ἐπιβάρυνσις, ἀλλὰ εἶναι συνέχεια καὶ ἄλλων προηγουμένων καὶ σημαντικῶν, ὡς ἡ φορολογία τοῦ καπνοῦ ποὺ ἀπέδωσε 500 ἑκατ., χαρτοσήμου 200 ἑκατ., βενζίνης 300 ἑκατ., κλπ., ὥστε ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸ θλιβερὸν προνόμιον ἐντὸς τῶν 13 μηνῶν ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, νὰ ἔχῃ ἐπιβάλλει τὰς περισσοτέρας φορολογίας ἀπὸ κάθε ἄλλην Κυβέρνησιν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας καὶ ἐντεῦθεν. Ἤτοι, 1.100.000.000 δραχμ., ἐνῷ ἡ ἐλάφρυνσις εἰς τὴν φορολογίαν μὲ τὸ Ν.Δ. 4444)64 ἦτο ὕψους 200.000.000. Ἕτερον τεράστιον ἠθικὸν θέμα δημιουργεῖ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐξαγγελία, ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, γενομένη τὰς παραμονὰς τῶν Χριστουγέννων καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. 4444)64, τῆς ἐπιβολῆς τῶν νέων φορολογιῶν, δὲν γνωρίζω ἂν θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζουν τὴν Κυβέρνησιν σήμερον εἰς τὰ ὄμματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς ἀσυνεπῆ καὶ ἀνακόλουθον πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της καὶ πρὸς τὴν πραγματοποίησίν των, μὲ ἐπακόλουθα τὴν ἀνάθεσιν εἰς ταύτην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας. Ὡς προεῖπον, ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ τῶν φορολογιῶν ποὺ μᾶς ἐπέβαλλεν εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης ποὺ σὺν τοῖς ἄλλοις θὰ ἐπιφέρῃ καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ κομίστρου ὅλων τῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ., ἰδιαιτέρως τῶν λεωφορείων τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν γραμμῶν, διὰ τῶν ὁποίων ὡς γνωστὸν διακινοῦνται οἱ μὴ ἔχοντες ἰδιωτικὸν αὐτοκίνητον, τοὐτέστιν αἱ ἄποροι καὶ λαϊκαὶ τάξεις.

§58Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, μὴ ἐπεκτείνεσθε εἰς συζήτησιν περὶ βενζίνης, διότι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν βενζίνην, θὰ ἔλθῃ λίαν συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσετε ἐκεῖ ἐκτενῶς τὰς ἀπόψεις σας. Παρακαλῶ καὶ πάλιν περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§59Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως θὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ βενζίνης. Ἀλλὰ ὑμεῖς δὲν ἠρκέσθητε νὰ ἐπιβάλλετε φορολογίαν μόνον εἰς τὴν βενζίνην, ἀλλὰ γενικῶς ἐπὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων, μὲ ἀμέσους ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν παραγομένων προϊόντων ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν χρησιμοποιοῦν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἀλλὰ πετρέλαιον.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ πετρέλαιον, κ. συνάδελφε, δὲν ἐπιβαρύνεται.

§61Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ βενζίνη δὲν εἶναι πετρέλαιον; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου, ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἤδη, κ.κ. βουλευταί, ἔρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἀσχέτως τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τῶν ἄλλων βελτιώσεων, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τιμήν του, εἰς τὸ ἀρχικόν του σχέδιον νόμου, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον θεσπίζει: Πρῶτον, ἐπιβολὴν νέων φορολογικῶν βαρῶν, συνεπῶς ἀφήνει ἔκθετον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν λαόν, πρὸς τὸν ὁποῖον, ὡς προείπομεν, ἔδωσεν ἀντιθέτους ὑποσχέσεις. Δεύτερον, ἐπιβάλλει πρόσθετα φορολογικὰ βάρη ἐπὶ τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τοῦ Ἀστικοῦ μας καθεστῶτος. Τρίτον, ἀρχίζει τὴν αὔξησιν τῶν συντελεστῶν ἐν τῇ φορολογίᾳ μεταβιβάσεως ἀκινήτων ἀπὸ τοῦ εὐτελοῦς τιμήματος 100.000 δρχ., διὰ τοῦ ὁποίου δύναται μόνον νὰ κτισθῇ μικρὸς οἰκίσκος, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὸ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 300.000 δραχμῶν τίμημα, ἀντὶ τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτηθῇ μία στοιχειώδης κατοικία, ἔχει χορηγηθῆ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοῦ φόρου εἰς διαφόρους κατηγορίας μισθωτῶν. Τέταρτον, ὑποβάλλει εἰς τὸν φόρον τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος, μόνον τὰ ἐντὸς σχεδίου ἢ ζώνης τῆς πόλεως οἰκόπεδα, τῶν ὁποίων ἡ ὑπερτίμησις σημειοῦται κατὰ κανόνα σταδιακῶς. Οὕτω οἱ ἰδιοκτῆται καὶ οἱ ἀγορασταὶ ὡρισμένων ἐπικαίρων τοποθεσιῶν τῆς ἐπικρατείας, τὰς ὁποίας ἠγόρασαν εὐάριθμοι «ἀετονύχηδες», καὶ ἔγιναν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην βαθύπλουτοι, δὲν ὑφίστανται οὐδεμίαν ἀντίστοιχον φορολογικὴν θυσίαν. Πέμπτον, ἡ φορολογία τῆς ὑπερτιμήσεως θὰ βαρύνῃ τοὺς ἀγοραστὰς καὶ οὐχὶ τοὺς πωλητάς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν περαιτέρω αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν ἀκινήτων, ἡ ὁποία ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ βλάψῃ τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν θὰ δύνανται τοῦ λοιποῦ νὰ ἀγοράζουν εἴτε κατοικίαν εἴτε ἐπαγγελματικὴν στέγην. Ἕκτον, ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας αὐτῆς τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος, ὡς διατυποῦται ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν κτισμάτων, τὰ ὁποῖα δέον νὰ ἐξαιρεθοῦν, περιοριζομένης τῆς φορολογίας μόνον ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων. Ἕβδομον, τὰ καταργούμενα νομοθετικὰ διατάγματα 2799)53, 3905)58 καὶ 4238)62, διὰ τῶν ὁποίων εἶχεν ἐπιβληθῆ ἐν μέρει ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας τῶν ἀκινήτων εἰσφορὰ μόνον ἐφ’ ἅπαξ, εἶχον κάποιαν σταθερὰν δικαιολογητικὴν βάσιν, διότι περιώριζον τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἀκινήτων ἐκείνων τῶν ὁποίων εἶχε σημειωθῆ ὑπεραξία λόγῳ ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων, ἐνῷ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται ὁ φόρος τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ εἰς γενικὴν ἔκτασιν, δηλαδὴ ἐφ’ ὅλων τῶν ἀστικῶν οἰκοπέδων, ἀσχέτως τῆς ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων ἢ ἄλλης συμβολῆς τοῦ δημοσίου δημιουργικῆς τῆς ὑπερτιμήσεως αὐτῶν. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, διεφώνησε τότε ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς εἰσφορᾶς ἐκείνης, ἥτις ἦτο μόλις 45.000.000.

§62Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κάνετε, λάθος. Εἰς πάρα πολλὰ δισεκατομμύρια θὰ ἀνήρχετο ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἰδιοκτητῶν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν ὑπεραξίας ἂν, διὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δὲν ἀνέστελον τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ποὺ ἐπέβαλον τὴν εἰσφορὰν ὑπεραξίας. Καὶ μὲ τὰς ἀκυρωτικὰς αὐτὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐσταμάτησαν τὰς δημεύσεις τῶν ἀκινήτων.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Κουτσοχέρα, μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα. (Φωναὶ ἐκ τῆς ΕΡΕ. Διατί διακόπτετε τὸν ρήτορα).

§64Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρὶν ἀνεβῶ εἰς τὸ βῆμα, εἶχον διαβάσει, εἶχον συλλέξει πληροφορίας καὶ γνωρίζω τὰ πράγματα. Ὡς ἐκ τούτου, παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε, ὅπως δὲν σᾶς διέκοψα καὶ ἐγώ, διότι μοῦ εἶσθε λίαν συμπαθής. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ἐπειδὴ τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων τῆς εἰσφορᾶς ἐκείνης ἦτο μόλις τοῦ ὕψους τῶν 45.000.000 δραχ. καὶ εἶχον εἰσπραχθῆ ἐλάχιστα, περίπου 8.000.000 δραχ., διότι ἐπεβλήθη εἰς τοὺς παροδίους ἰδιοκτήτας, μεμονωμένων ὁδῶν, ὑπῆρξε πολέμιος, διότι πιστεύει, ὅτι χρέος τοῦ Κράτους εἶναι νὰ πραγματοποιῇ ἔργα ἐκ τῶν πόρων τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀστοὶ κατὰ κύριον λόγον, συντηροῦν διὰ τῆς ἀγρίας φορολογίας ἣν ὑφίστανται, καὶ τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἀρκῆται εἰς τὴν ἐκ τῆς φυσιολογικῆς προοδευτικῆς ὑπερτιμήσεως τῶν ἀστικῶν ἀκινήτων ἐπιτυγχανομένης αὐτομάτου αὐξήσεως τῶν πόρων του (φορολογίας μεταβιβάσεων, προικῶν, κληρονομιῶν, δωρεῶν, χαρτοσήμου κλπ.), αἱ ὁποῖαι πολλάκις γίνονται ἐπανειλημμένως ἐντὸς τοῦ ἔτους χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ αἰσχροκερδῇ πέραν τῶν θεμιτῶν ὁρίων, ὡς τὸ ἐπιχειρεῖ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Πέραν αὐτῶν, ἂν τὸ Κράτος, διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν ἀπέναντι τῶν πολιτῶν του, τοῦ καθήκοντός του, ἐπιβάλλῃ καὶ εἰδικὴν φορολογίαν, τότε δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διατὶ ταράσσει τοὺς πολίτας μὲ τὴν ἄμεσον καὶ ἔμμεσον φορολογίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὴν φορολογίαν εἰσφορᾶς ὑπεραξίας τὸ πρῶτον εἰς τὴν ὁδὸν Καβάλας καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις Παπάγου, ἧς ἰθύνων οἰκονομικὸς νοῦς καὶ ἐπίλεκτον μέλος αὐτῆς ἦτο ὁ Ἀντιπρόεδρος αὐτῆς ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος καὶ οὐχὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, ὡς μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅταν, λοιπόν, διὰ τὰ ἀνώδυνα ἐκεῖνα ἐν συγκρίσει μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἡ τότε Ἀντιπολίτευσις καὶ νῦν Συμπολίτευσις κατελήφθη ἀπὸ ἱερὸν μένος καὶ ἐπὶ τῆς ἀνιέρου καπηλίας αὐτῶν ἐστήριξε μέγα μέρος τῆς προκλητικῆς της ἐκστρατείας, διὰ νὰ δημοκοπήσῃ ἐνώπιον τῶν ἀνυπόπτων ψηφοφόρων, πῶς σήμερον πρὶν ἢ ὁ ἀλέκτωρ φωνήσῃ τρεῖς, ἀπαρνεῖται τοὺς ὅρκους της, εὐθὺς ὡς ἀπὸ Ἀντιπολίτευσις κατέστη ὑπεύθυνος Κυβέρνησις τῆς χώρας καὶ χάρις εἰς τοὺς ὑποκριτικοὺς αὐτῆς ὅρκους πρὸς τὸν λαὸν διὰ νὰ τοῦ χαλκεύσῃ νέα μόνιμα, τεραστίας ἐκτάσεως καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς φορολογικὰ δεσμά, τὰ ὁποῖα οὔτε κατὰ διάνοιαν ἠδύνατο νὰ ὑποπτευθῇ ὁ καταδημαγωγηθεὶς προεκλογικῶς λαὸς ὅταν παραπειθόμενος ἀπὸ τὰς λησμονηθείσας ἐντὸς τόσον βραχέος διαστήματος ὑποσχέσεις της, τῆς ἐνεπιστεύετο διὰ τῆς ψήφου του τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας. Ἐπίσης μοῦ κάμνει κατάπληξιν, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, τὸν ὀφειλόμενον φόρον, ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀνωτέρω νομοθετικῶν διαταγμάτων, τὸν διαγράφει εἰς τὸ μέλλον, ἐνῷ διὰ τοὺς καλούς του πολίτας ποὺ τὸν κατέβαλον, διότι εἶχον ἀνεπτυγμένην φορολογικὴν συνείδησιν, δὲν τὸν ἐπιστρέφει ὁλόκληρον, ἀλλὰ μόνον τὰ ¾ αὐτοῦ. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις ἀνωνύμων μικρονοικοκυραίων, τὰς ὁποίας ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ σᾶς μεταφέρω καὶ πιστὸς εἰς τὴν ἐντολὴν αὐτὴν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀρνηθῶ ψῆφον εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἐὰν δὲν κατώρθωσα νὰ τὸν πείσω νὰ τὸ ἀποσύρῃ ἢ τοὐλάχιστον τὸ τροποποιήσῃ ἐπὶ τὸ ἐλαφρότερον. Κατερχόμενος τοῦ βήματος, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ δηλώσω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον προσωπικῶς ἐκτιμῶ καὶ ὑπολήπτομαι διότι τὸν θεωρῶ πολύτιμον κεφάλαιον τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου, ὅτι ὄχι ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις ὑπηγόρευσε τὰ ὅσα ἀνέπτυξα, ἀλλὰ μετέφερα ἁπλῶς εἰς αὐτὸν τὴν γνησίαν φωνὴν τῶν λαϊκῶν μαζῶν, αἵτινες δὲν ἀνέχονται πλέον νέας φορολογίας καὶ ἐπιδρομὴν τσαντῶν μὲ εἰσπράκτορας ποὺ κατέστησαν μέγαν ἀριθμὸν ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καρδιοπαθεῖς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς συζητήσεως νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία σύντομος παρεμβολή. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἐνδιαφέρει, ἀναμφισβητήτως, τὴν εὐρεῖαν κοινὴν γνώμην καὶ ἀπετέλεσε, μετὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ σχέδιον νόμου ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχήν, ἀντικείμενον εὐρείας συζητήσεως καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ ἡμερησίου Ἀθηναϊκοῦ τύπου, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου τῆς χώρας. Νομίζω, ἀναγκαῖον νὰ δώσω ὡρισμένας συμπληρωματικὰς διευκρινίσεις καὶ ὡρισμένας ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν ἀποριῶν καὶ ἐρωτημάτων, τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν. Ἐν πρώτοις ἀπαντῶ εἰς μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ κατὰ κόρον ἐπαναλαμβάνουν. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τοὐλάχιστον, τὸ πρᾶγμα διαφέρει ὅταν ὁμιλοῦμεν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης εἰς πολιτικὰς συγκεντρώσεις, πρέπει νὰ ἀκριβολογοῦμεν. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, οὐδέποτε ἀπέκρυψε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, οὐδέποτε προσεπάθησε νὰ παραπλανήσῃ τὴν Βουλὴν ἢ τὴν κοινὴν γνώμην. Δὲν εἶναι ὅμως νομίζω σωστὸν νὰ παραποιοῦνται ἢ νὰ μεταφέρωνται ἐσφαλμένως πράξεις ἢ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., κύριοι, ἐπηγγέλθη μείωσιν τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ τὴν ἐπραγματοποίησεν. Ἡ ΕΡΕ μᾶς κατηγορεῖ ὅτι ἐπιβάλλομεν νέας φορολογίας καὶ ὡς πρῶτον ἐπιχείρημα ἐπικαλεῖται τὴν νέαν φορολογίαν ἐπὶ τῶν σιγαρέττων. Τὸ εἶπον καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ νομίζω ἀναγκαῖον νὰ τὸ ἐπαναλάβω, ὁ φόρος ἐπὶ τῶν σιγαρέττων εἶναι φόρος καταναλώσεως, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν φόρος καταναλώσεως, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς φόρους ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους συντόμως θὰ μεταβῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, προκειμένου νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ἀπώλειαν ἐσόδων ἀπὸ τοὺς δασμούς, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναφέρω καὶ εἰς τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν. Εἰς αὐτοὺς τοὺς φόρους καταναλώσεως τὸ ἀποφασιστικὸν στοιχεῖον τὸ ὁποῖον κρίνει τὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν εἶναι ὁ συντελεστής, ὄχι ἡ ἀξία τοῦ εἴδους, τὸ ὁποῖον πωλεῖται. Ἂν τὸ σιγαρέττον ἀκριβαίνῃ, εἶναι πρόδηλον ὅτι θὰ αὐξηθοῦν τὰ ἔσοδα μὲ αὐτὸν τὸν συντελεστήν, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ συμβαίνει ἂν ὁ καφὲς ἀκριβήνῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὑποθέσωμεν ὅτι εἰς τὸν καφὲ ἐπιβληθῇ ἕνας φόρος καταναλώσεως ἢ ἀκριβήνῃ ὅποιον δήποτε ἄλλον εἶδος, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται, εἴτε εἰς τὸ Τελωνεῖον κατ’ ἀξίαν, ἢ ἐπιβάλλεται ἐσωτερικὸς φόρος καταναλώσεως. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἐπιχείρημα δὲν εἶναι ἰσχυρόν. Ἀναμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησίς μας ηὔξησε τὸν φόρον ἐπὶ τῆς βενζίνης, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν, καὶ ἀναντιρρήτως ἀντιμετώπισε τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ὑπερτιμήματος τῶν ἀστικῶν ἀκινήτων, διὰ τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν καὶ σήμερον. Ἀλλὰ ἔκαμα καὶ τότε τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα κατηγορηματικῶς καὶ ἐμπράκτως καὶ θὰ τὸ ἀποδείξῃ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸν φόρον αὐτὸν δὲν τὸν ἐπιβάλλομεν διὰ ταμειακοὺς σκοπούς, ἀλλὰ διὰ λόγους στοιχειώδους κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἐπικαλοῦμαι τοῦ οἱουδήποτε τὴν μαρτυρίαν καὶ τὴν δικαίαν κρίσιν. Ἐπὶ ἔτη κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν ἐγένοντο συζητήσεις διατὶ δὲν ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα τοῦ ὑπερτιμήματος. Εἴχομεν τὴν περιπέτειαν τὴν ἀτυχῆ τοῦ παρελθόντος. Ὁ φόρος ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐξηγέρθη ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν φίλον καὶ συνάδελφον κ. Κουτσοχέραν, δὲν ἔπασχε τόσον εἰς τὴν βάσιν του, ὅσον εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπεβάλλετο. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, οὐδεὶς ποτὲ τὸ ἠμφεσβήτησε καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκκαθαρισθοῦν ὡρισμένα θέματα εἰς τὴν βάσιν. Ποτὲ κανεὶς σὲ κανένα μέρος τῆς γῆς, οὔτε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἠμφεσβήτησεν, ὅτι ἀπὸ τὴν αὐτόματον ὑπερτίμησιν τῶν ἀκινήτων, ἡ ὁποία τὰ τελευταῖα ἔτη ἐνεφανίσθη εἰς ἀπιθάνως ὑψηλὰ μεγέθη δικαιοῦται τὸ Κράτος νὰ ζητήσῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ εἰδικώτερον ὑπὲρ πολεοδομικῶν σκοπῶν ἕνα μέρος. Σᾶς ἀνέφερον εἰς τὴν προηγουμένην Συνεδρίασιν ὡρισμένους ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀνεφέροντο μέχρι τοῦ ἔτους 1963 καὶ σᾶς ὡμίλησα διὰ μίαν ὑπεραξίαν τῆς τάξεως τῶν 170 δισεκ. δραχμῶν μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς. Τὸ ἑπόμενον ἔτος 1964 ὁ ἀριθμὸς τῶν 170 δισεκ. δραχμῶν ἔχει πάει κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου εἰς 215 δισεκ. δραχμῶν. Ἔχομεν δηλαδὴ πρόσθετον ὑπερτίμημα τῶν ἀκινήτων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς πρωτευούσης 45 δισεκ. δραχμῶν. Βεβαίως δύναταί τις νὰ ἀντιλέξῃ ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς. Δέχομαι ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς προσεγγίσεως εἰς τὴν ἀκρίβειαν τὴν μαθηματικήν, ἀλλὰ πάντως εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ 90–95% ἐκφράζουν τὴν πραγματικότητα. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε. Κ. ἀπεφάσισε πρῶτον, νὰ μὴ κλείσῃ τὰ μάτια της ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Θὰ ἦτο ἀναξία τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς αὐτήν, ἐὰν ἔκλεινε τὰ μάτια της καὶ ἐὰν ἄφηνε νὰ σέρνεται εἰς τὰ πεζοδρόμια καὶ τὰ καφενεῖα καὶ τὰ σαλόνια ἡ συζήτησις διὰ τὸ ὑπερτίμημα τῶν ἀκινήτων καὶ νὰ διερωτᾶται ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ἤκουσεν ὅτι τὰ τάδε κεντρικὰ ἀκίνητα νὰ πωλῶνται 200 χρυσὲς λίρες τὸ τετρ. μέτρον εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, νὰ διερωτᾶται λέγω ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τί κάμνει τὸ Κράτος καὶ νὰ τίθεται τὸ θέμα ὅτι τηρεῖ τακτικὴν στρουθοκαμήλου. Κύριοι βουλευταί, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ διευθύνῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν προβλημάτων, νὰ τὰ παραβλέψῃ καὶ οὕτω πράττουσα νὰ παραμελήσῃ καὶ νὰ ἀγνοήσῃ τὸ καθῆκον της ἔναντι τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ της, διότι πρόκειται ἐνδεχομένως νὰ δημιουργηθοῦν δυσχέρειαι. Καὶ τὸ γνωρίζει νομίζω ἐξ ἰδίας ἐμπειρίας τοῦτο καὶ θὰ εἶναι σύμφωνος μαζί μου νομίζω ὁ κ. Βρανόπουλος, ὅτι δηλαδὴ ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι εὐχάριστος, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δικαιοῦται νὰ εἶναι ἱκανοποιημένος, ὅταν κατὰ συνείδησιν ἐνεργῇ καὶ ὅταν ὑπηρετῇ τὸ σύνολον κατὰ τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων καὶ προβλημάτων διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ὁποίων ἔχει ταχθῆ. Τὸ δεύτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ διευκρινίσω εἶναι αἱ ἀνάγκαι αἱ πολεοδομικαὶ διὰ τὰς ὁποίας καὶ εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω. Κύριοι βουλευταί, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη. Ὅτι δηλαδή, αἱ ἀνάγκαι αἱ πολεοδομικαὶ τῶν μεγάλων πόλεων εἶναι τεράστιαι. Ἐπ’ αὐτῶν θὰ σᾶς δώσω ὡρισμένους συγκεκριμένους ἀριθμοὺς ἀμέσως μετά, ἀνατριχιαστικοὺς ἀριθμούς, κύριοι συνάδελφοι. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, θέτω πρῶτον τὸ ἐρώτημα: Ἐὰν χρειάζωνται χρήματα διὰ πολεοδομικοὺς σκοπούς, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν ἢ τὴν περιοχὴν ἄλλων μεγάλων Ἑλληνικῶν πόλεων, ποῖον πρέπει νὰ βαρύνουν αἱ δαπάναι;

§66ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (ΕΡΕ). Ὅλους τοὺς κατοίκους πρέπει νὰ βαραίνουν;

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ περιοχὴ τῶν Ἀθηνῶν ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ ὕδρευσιν, ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ ἀποχέτευσιν διὰ τὰς ὁποίας γίνεται σήμερον πολὺς λόγος, ἔχει ἀνάγκην ἐπίσης ἀπὸ διανοίξεις κεντρικῶν ἀρτηριῶν καὶ ἄλλων ἐπίσης πολεοδομικῶν ἔργων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ κυκλοφοριακὸν πρόβλημα, αἱ κυκλοφοριακαὶ ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνάγκαι αὐτοσυντηρήσεως καὶ ἀνάγκαι ὑπάρξεως. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸν ρυθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον αὐξάνεται ἡ κυκλοφορία τῶν ὀχημάτων εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, εἶναι βέβαιον ὅτι, ἐὰν τὸ Κράτος ἀγνοήσῃ τὸ κυκλοφοριακὸν γενικῶς πρόβλημα καὶ κλείσῃ τὰ μάτια, ὕστερα ἀπὸ πολὺ ὀλίγα χρόνια, τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἔχῃ γίνει ἀκατοίκητον. Ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων μία μελέτη, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰδικὸς ξένος τεχνικὸς διὰ τὸ κυκλοφοριακὸν πρόβλημα τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι ἡ μελέτη ΣΜΙΘ, ὡς ὀνομάζεται, τῆς ὁποίας τὰ δεδομένα ὡς γνωστὸν ἐδόθησαν εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἀπὸ τὴν μελέτην, ἡ ὁποία ἐγένετο, αὐτὸ μόνον θέλω νὰ σᾶς σημειώσω, προκύπτει ὅτι εἰς τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει μεγάλος κυκλοφοριακὸς πυρεττός, κυκλοφοριακὸς φόρτος καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, ὑπάρχει ἡμερησία κίνησις, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον κινήσεως τῶν μεγάλων πόλεων τῆς Εὐρώπης. Ἔχομεν π.χ. εἰς τὴν λεωφόρον Ἀμαλίας, παρὰ τὴν πύλην τοῦ Ἀδριανοῦ, 60.000 ὀχήματα, ἀντιστοίχως εἰς τὴν λεωφόρον Βασ. Σοφίας, παρὰ τῷ ξενοδοχείῳ «Χίλτον», ἔχομεν 54.000, εἰς τὴν ὁδὸν Πατησίων παρὰ τῷ Μουσείῳ, 52.000 ὀχήματα, ἐνῷ εἰς τὸ Λονδῖνον, ὁ μέγιστος κυκλοφοριακὸς φόρτος εἶναι 50.000 ὀχήματα εἰς τὰ Ἠλύσια Πεδία τῶν Παρισίων, τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν μεγαλυτέραν κυκλοφορίαν, τὸ μέγιστον ὅριον τοῦ κυκλοφοριακοῦ φόρτου 60.000 ὀχήματα. Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχομεν προσεγγίσει ἢ ἐνδεχομένως ἔχομεν περάσει τὸ ἀνώτατον ὅριον κυκλοφορίας τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται εἰς τὸ Παρίσι ἢ τὸ Λονδῖνον ἢ εἰς τὰς μεγαλυτέρας πόλεις τῆς Εὐρώπης. Τὸ πρόβλημα κατὰ συνέπειαν εἶναι ἄμεσον, εἶναι ἐπεῖγον, εἶναι πρόβλημα ὑπάρξεως. Ποῖον, ἐρωτῶ, πρέπει νὰ βαρύνῃ ἐν τελικῇ ἀναλύσει ἡ δαπάνη; Ἡ ἐντύπωσις ἡ ἰδική μου, ἡ γνώμη μου εἶναι σαφὴς καὶ ἀπερίφραστος. Ἡ δαπάνη δι’ αὐτὰ τὰ πολεοδομικὰ ἔργα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνῃ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ ἐπαναλάβω τὴν φράσιν, ἡ ὁποία ἀναγράφεται εἰς τὸν τύπον, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ δαπάνη αὕτη νὰ βαρύνῃ τὸν ἐξαθλιωμένον Ἕλληνα ἀγρότην, ἀλλὰ θὰ βαρύνῃ κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ εὑρεθῇ, τὴν περιοχὴν διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ δαπάνη αὕτη, καὶ νομίζω ὅτι ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη.

§68Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει πράγματι πρόβλημα πολεοδομικὸν καὶ ἀποχετευτικόν. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν κατανοοῦμεν εἶναι διατί πρέπει νὰ ἐπωμισθοῦν πάλιν οἱ ἰδιοκτῆται ἀκινήτων τὰς δαπάνας, διὰ νέας φορολογίας των. Ἐὰν χρειάζωνται θυσίαι νὰ τὰς ὑποστοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Πρωτευούσης καὶ ὄχι μόνον οἱ ἰδιοκτῆται. Δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλάβητε, κ. Ὑπουργέ, τὸ σφάλμα τοῦ Ὑπουργείου σας, ποὺ ἐπέβαλε τὰ τέλη ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν, μόνον εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ἀκινήτων, ὡς ἐὰν νὰ ὑδρεύωνται μόνον αὐτοὶ καὶ ὄχι ὅλοι οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν. Ἀφήσατε πλέον τοὺς ἰδιοκτήτας, οἱ ὁποῖοι ὑπὲρ φορολογοῦνται καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχει σταθερὰ καὶ μὴ ἀποκρυπτόμενα ἔσοδα ὁ προϋπολογισμός.

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, κάμετε συζήτησιν ἐπὶ μερικοῦ θέματος. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα οὔτε περὶ ἀκινήτων αὐτὴν τὴν ὥραν οὔτε περὶ τελῶν ὑδρεύσεως. Ἔθεσα ἕνα γενικὸν θέμα καὶ εἶπον, ὅτι αἱ δαπάναι αὗται πρέπει ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει νὰ ἐπιβαρύνουν τὴν περιφέρειαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑπηρετήσουν καὶ ὄχι τὸ γενικὸν σύνολον, ὄχι τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὰ δεδομένα τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Ἀθηνῶν διὰ τὰ προσεχῆ 20 ἔτη εἶναι περίπου τοῦ ἑξῆς μεγέθους: Διὰ τοὺς ὑπονόμους εἶναι 3.000 ἑκατ. δραχμῶν. Διὰ τὰ ἔργα ὑδρεύσεως εἶναι 3.000 ἑκατ. δραχμῶν. Δι’ ἔργα ὁδοποιΐας τῶν βασικῶν ἀρτηριῶν, κατὰ τὴν μελέτην Σμὶθ 4.200 ἑκατ. δραχμῶν. Διὰ τὴν ὁδοποιΐαν τῶν ὑπολοίπων ὁδῶν 2.000 ἑκατ. δραχμῶν. Διὰ μαζικὰ μέσα μεταφορᾶς, εἰς τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως θὰ περιλάβωμεν καὶ τμῆμα ὑπογείου σιδηροδρόμου 2.800 ἑκατ. δραχμῶν. Καὶ τέλος διὰ ἀπαλλοτριώσεις κοινοχρήστων χώρων 5.000 ἑκατ. Δηλαδὴ συνολικῶς ἡ δαπάνη ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τῆς τάξεως, τοῦ μεγέθους τῶν 20 δισεκ. δραχμῶν. Ὅλα αὐτά, κ.κ. συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, δὲν τὰ ἀνέφερα διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναζητήσῃ αὐτὰ τὰ ἔσοδα οὔτε πολὺ περισσότερον, ὅτι προτίθεται νὰ ἐπιβάλλῃ νέαν φορολογίαν. Τὰ εἶπα ἁπλῶς διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ βάσις τοῦ νομοθετήματος καὶ κοινωνικῶς εἶναι δικαιολογημένη ἀπολύτως καὶ ἀποτελεῖ τὸν σωστότερον φόρον ἀπὸ κοινωνικῆς πλευρᾶς ἀπὸ ὅσους ἦτο δυνατὸν νὰ διανοηθῇ κανεῖς. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ἐντύπωσις ἡ ἰδική μας εἶναι σαφὴς καὶ ἀπερίφραστος καὶ τὸ εἶπον ἐπίσης διὰ νὰ τονίσω, ὅτι καὶ αἱ ἀνάγκαι αἱ πολεοδομικαὶ διὰ τὰς ὁποίας ἐν τελικῇ ἀναλύσει θὰ πάῃ τὸ ἔσοδον ὅταν θὰ προκύψῃ, εἶναι ἐπίσης μεγάλαι. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ τελειώσω μὲ μίαν ἀκόμη δήλωσιν. Εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐζητήθη καὶ ζητεῖται ἀπὸ πολλοὺς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ μὲ τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν, τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν τὰ μελλοντικὰ ἔσοδα ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ ὑπερτιμήματος, νὰ διατεθοῦν ὑπὲρ τῶν Δήμων ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει. Ἔκαμα ἤδη τὴν δήλωσιν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὴν ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει πρωτίστως τὸ πρόβλημα ποῖος θὰ εἶναι ὁ φορεύς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν ἔργων. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐφ’ ὅσον ὁ φορεὺς θὰ εἶναι ἡ δημοτικὴ ἀρχὴ φυσικὰ εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς θὰ τεθοῦν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα προορίζονται δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Θέλω νὰ προσθέσω σήμερον, ὅτι εἴμεθα ἀποφασισμένοι καὶ διὰ ρητῆς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον, διότι αὐτὸ ἦτο ἐξ ἀρχῆς εἰς τὴν πρόθεσίν μας, νὰ διαθέσωμεν τὸ ἔσοδον, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ αὐτὴν τὴν φορολογίαν ὑπὲρ πολεοδομικῶν σκοπῶν ὑπὲρ τῆς πόλεως, ἡ ὁποία θὰ ἀποδίδῃ κατὰ τὸ ἀντίστοιχον ποσόν της.

§70Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ τὸ λέγετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμωμεν μίαν συζήτησιν καλόπιστον, δὲν εἶπον πὼς τὸ λέγει, εἶπον ἐξ ἀρχῆς καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ εἰς τὴν πρώτην ἀνάλυσιν, ὅτι εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἶπον ὅτι δὲν ἐπιδιώκομεν νὰ εἰσπράξωμεν ἔσοδα ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι δόξα τῷ Θεῷ ὁ προϋπολογισμὸς πάει καλὰ καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ ἄλλα ἔσοδα, κύριε Βρανόπουλε. Καὶ δὲν πᾶμε διὰ τῆς οὐχὶ εὐθείας ὁδοῦ νὰ ξεγελάσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ εἰσπράξωμεν ἔσοδα, πᾶμε νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ἄλλους σκοπούς, πᾶμε νὰ ἐξυπηρετήσωμεν κοινωνικοὺς σκοποὺς καὶ συγχρόνως νὰ ἐξεύρωμεν ἔσοδα ἔστω ἀνεπαρκῆ, ἔστω περιωρισμένα δι’ αὐτοὺς τοὺς σκοποὺς καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ἐξ ἀρχῆς διεκήρυξα, εἶμαι διατεθειμένος, προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν, νὰ τὸ περιλάβω καὶ εἰς ρητὴν διάταξιν τοῦ ψηφιζομένου νόμου. (Χειροκροτήματα).

§72Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐπιθυμῶ κ. Πρόεδρε, νὰ προβῶ εἰς δύο παρατηρήσεις σχετικῶς μὲ τὰ θέματα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Πρῶτον, ἀναφέρθη εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὕστερα ἀπὸ τὴν σύνδεσίν μας μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ., θὰ στραφῶμεν ἀναγκαστικῶς πρὸς τὸν τομέα τοῦ φόρου καταναλώσεως διὰ νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὴν ἀπώλειαν ἐσόδων ἐκ τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐπεβλήθησαν νέοι φόροι ὡς ἐπὶ τῶν σιγαρέττων καὶ βενζίνης. Ὀφείλω νὰ διαφωνήσω ριζικῶς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δοθέντος ὅτι οὗτος ἐν ὀνόματι τῶν ἐσόδων ἀντικαταστάσεως ἐπέβαλε νέαν φορολογίαν. Οὕτω ἡ ἀπώλεια ἐσόδων κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἐκ τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 123–140 ἑκατομ. δραχμῶν ἡ ἐπιβολὴ τῆς νέας φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης θὰ ἀποφέρῃ τὸ ἔσοδον τῶν 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Δεύτερον, ἠρώτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι πόθεν θὰ ἐξεύρωμεν τὰ ἔσοδα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πολεοδομικῶν ἀναγκῶν κλπ. Ἐπισημαίνω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν σημασίαν τῶν ἀποψινῶν δηλώσεων τοῦ κ. Μητσοτάκη, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου ἀποβλέπουν εἰς τὴν προπαρασκευὴν ψυχολογικῶς τῆς κοινῆς γνώμης ἐν ὄψει τῆς μελετωμένης ἐπιβολῆς νέας φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀκινήτων. Καθ’ ἡμᾶς, μία ἀπὸ τὰς θεμελιώδεις ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους, εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τῶν βασικῶν προβλημάτων (πολεοδομίας, ὁδοποιΐας κλπ.) διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι διὰ νέων φόρων. Ἂν τὸ Κράτος διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν κάθε καθήκοντός του ἐπιβάλλῃ καὶ εἰδικὴν φορολογίαν, ὀφείλει νὰ καταργήσῃ τὴν γενικὴν φορολογίαν, τόσον τὴν ἄμεσον ὅσον καὶ τὴν ἔμμεσον.

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐδέχθην νὰ ὁμιλήσετε ὄχι ὅμως νὰ μακρηγορήσητε. Αὐτὰ ποὺ λέτε νὰ τὰ ἀναφέρετε ὅταν θὰ ψηφίζεται τὸ σχέδιον νόμου περὶ φορολογίας τῆς βενζίνης.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καλαντζάκο, δὲν μπορεῖτε νὰ συνεχίσετε. Θὰ σᾶς ἐγγράψω, διὰ νὰ ἀναπτύξετε ἀπὸ τοῦ βήματος τὰς ἀπόψεις σας. Ὁ κ. Α. Ρουσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου πρῶτον διότι ὅλα τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια εἶναι σοβαρὰ καὶ ἂν εἶναι ἐπιτυχῆ θὰ εἶναι σοβαραὶ καὶ αἱ ἐπιπτώσεις των καὶ διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διακρίνεται διὰ τὴν σοβαρότητα καὶ τὴν μελέτην τῶν νομοσχεδίων του καὶ διὰ τὰς ὀργανικὰς λύσεις ποὺ δίδει. Θὰ τονίσω τρία σημεῖα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐπαρκῶς γνωστά. Τὸ ἕνα εἶναι πρὸ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ἄλλο ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ ἄλλο μετά. Ὁ νόμος ποὺ εἶχε θεσπίσει τὴν ὑπεραξίαν εἶχεν ἐπισύρει τὰς διαμαρτυρίας τῶν συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ καὶ τῶν πολιτῶν καὶ δικαίως κατηργήθη ὑπὸ τοῦ κ. Μητσοτάκη. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν εἶναι γνωστὸν εἶναι ὅτι, ἐὰν ἐφηρμόζετο ὁ νόμος αὐτός, θὰ ἦτο κάτι τὸ ἀκατανόητον. Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς ὑπεραξίας θὰ ἐγένοντο τόσον πολύπλοκοι λογαριασμοί, θὰ ἀπησχολοῦντο ἐφορίες, δικαστικοὶ πολῖται καὶ ἀποτέλεσμα δὲν θὰ ἔβγαινεν. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν, τὶ θὰ γίνῃ ὅταν αἱ Ἀθῆναι ὅπως διεμορφώθησαν, ὅπως προβλέπει ἡ ἔκθεσις τοῦ συγκοινωνιολόγου Σμίθ, ζητήσουν 10 ἢ 30 δισ. ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν; Καὶ ἐξηγέρθη ὁλόκληρος ἡ αἴθουσα λέγουσα, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κόσμον καὶ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα ἂν τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ μόνον ἡ ἀστικὴ ἰδιοκτησία ἢ θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι. Ἐγώ, κ.κ. συνάδελφοι, πρὶν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκλεγῶ βουλευτής, διετέλεσα ἐπὶ ἔτη Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω γνώμην ἐπὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Ὑπάρχει μία παρανόησις, μᾶς διαφεύγει ἡ οὐσία τοῦ πράγματος. Ὑπάρχει ἕνα θεμελιῶδες λάθος. Ἡ Ἀθήνα, εἶναι πόλις νοσηρά. Ἔχει 64.000 διαβάσεις αὐτοκινήτων εἰς τοὺς συγκοινωνιακοὺς κόμβους, ἐνῷ τὸ Παρίσι μὲ περισσότερον κάπως πληθυσμὸν ἔχει 60.000. Τὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ; Ὅλοι μας ὁμιλοῦμεν περὶ ὑδροκεφαλισμοῦ, ἀλλὰ οὐδέποτε ἀσχοληθήκαμε σοβαρὰ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἀσχολούμεθα μὲ θέματα δύο ἢ δέκα ἢ διακοσίων ἑκατομμυρίων καὶ δὲν ἀσχολούμεθα μὲ θέμα τῶν τριάντα δισεκατομμυρίων. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἔργον αὐτὸ κ. Ὑπουργέ, διότι ἡ Ἀθήνα ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν θὰ ἔχῃ πληθυσμὸν 5 ἑκατομμυρίων. Θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ μεταφερθῇ τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὰ Μέγαρα ἢ ἀλλοῦ. Ἀσχολούμεθα μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς μεγαθηρίου τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου. Ἀλλὰ ἀπησχολημένοι, εἴτε μὲ πολιτικὰ θέματα, εἴτε μὲ προσωπικά μας, εἴτε μὲ κρατικὲς ἄλλες ἀσχολίες δὲν ἀδειάζουμε νὰ ἀπασχοληθοῦμε καὶ μὲ τὴν Ἀθήνα. Κύριοι, δὲν χρειάζονται τὰ 30 δισεκατομμύρια. Πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ Ἀθήνα εἰς τὸ σημεῖον ποὺ βρίσκεται. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις. Ὅλα τὰ χρήματα ποὺ διατίθενται διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Ἐπαρχίας. Νὰ μεταφέρωμεν τὰ χωριά μας εἰς κοιλάδες. Νὰ κάμωμεν ἔργα, νὰ ἐκβιομηχανήσωμεν τὴν χώραν μας καὶ τόσα ἄλλα πολλά. Αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις τῶν Ἀθηνῶν. Ποῖος θὰ τολμήσῃ; Διεκηρύξαμεν, ὅτι θέλομεν τρία δισεκατομμύρια διὰ τοὺς ὑπονόμους, πέντε δισεκατομμύρια διὰ τὴν ὕδρευσιν, πεντακόσια ἑκατομμύρια διὰ τὸ δικαστικὸν μέγαρον Ἀθηνῶν. Νὰ σταματήσουν ὅλα αὐτά. Νὰ μὴ γίνῃ τὸ δικαστικὸν μέγαρον. Ἕνα τέτοιο μέγαρο σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν γίνεται. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὅταν ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Παπακωνσταντίνου ἔφερε τὸ νομοσχέδιον τὸ σχετικὸ μὲ τοὺς πόρους τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου τοῦ εἶπα ἀντὶ αὐτοῦ τοῦ μεγαθηρίου νὰ γίνουν 4–5 δικαστήρια εἰς τὰς συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν. Νὰ πάψουν αὐτὲς οἱ ἀνόητες σκέψεις.

§76Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ρουσόπουλε, οἱ δικηγόροι θέλουν ἕνα μέγαρον.

§77Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς. Οἱ δικηγόροι, πρέπει νὰ συμμορφωθοῦν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ σημερινὴ ἐπιστήμη καὶ ἡ τεχνικὴ ἡ ὁποία ἀλλάζει τὴν μορφὴν τοῦ κόσμου καὶ ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ φέρῃ τὴν εὐτυχίαν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ποὺ ἡμεῖς τὴν κατακρατοῦμε σᾶς πληροφορῶ, ὅτι αὐτὴ θὰ ὑπαγορεύῃ πλέον τοὺς νόμους, αὐτή, τὴν πολιτικήν, αὐτή, τὰ πάντα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀναγκασθοῦμε κἄποτε νὰ συμμορφωθοῦμε πρὸς τὰ ἐπιτεύγματα τῆς τεχνικῆς. Ὡς βουλευτὴς Ἀθηνῶν, διακηρύττω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λήξῃ ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν Ἀθηνῶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ οἰκόπεδα ποὺ ἀνοικοδομοῦνται νὰ γίνουν πλατεῖες νὰ ἀναπνεύσῃ ἡ Ἀθήνα. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διακηρύξετε εἰς τὸν λαὸν τῶν Ἀθηνῶν. Τότε θὰ παύσῃ ὁ ἐμποροκρατισμός, θὰ παύσῃ ἡ ἐμπορία τῶν οἰκοπέδων καὶ δὲν θὰ χρειαζότανε νὰ ἀσχοληθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πῶς θὰ διατυπώσῃ τὸν φόρον τῆς ὑπερτιμήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ σωστὴ λύσις. Ἀσχολούμεθα καὶ κατατριβόμεθα μὲ διάφορα μικροπράγματα. Πρὸ ὀλίγου 30 βουλευταὶ μίλησαν διὰ τὸ χιλιάρικον τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Αὔριο θὰ ἀσχοληθοῦμε τὸ ἴδιο μὲ κἄποιαν ἄλλην τάξιν κλπ. Ἀντὶ νὰ συζητοῦμεν δι’ αὐτὰ τὰ δευτερεύοντα νὰ βροῦμε ἕνα τρόπον, ἔστω καὶ διὰ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ συζητήσωμεν διὰ τὰ μεγάλα καὶ σοβαρὰ προβλήματα καὶ ὄχι διὰ τὶς χιλιάδες τὰ μικροπράγματα. Καὶ ἀφήνομεν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ καταρρέῃ τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Ὁ φορεὺς τῆς ἐργασίας, κύριοι βουλευταί, ἤλλαξε πλέον μορφὴν καὶ αὐτὸν τὸν φορέα θὰ πρέπει τώρα νὰ προσέξωμεν. Ἀντὶ ὅμως αὐτοῦ ἐμεῖς ἐδῶ μιλᾶμε γιὰ δευτερεύοντα καὶ τριτεύοντα πράγματα καὶ ἀφήνομεν τὰ πρωτεύοντα ἄλυτα. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ διπλασιάσετε τοὺς μισθοὺς τῶν παραγωγικῶς ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Τί ἐπράξατε ἐπ’ αὐτοῦ; Δίδετε ἕνα 5% καὶ ἀφήνετε τοὺς ἀνθρώπους νὰ κάμουν πορεῖες διὰ νὰ ἐπιτύχουν ἓν ἄλλο 5%. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀλλάξετε παντελῶς γραμμήν. Πρέπει νὰ μεταφέρετε τὴν Ἀθήνα εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Τί κάμετε σεῖς κ.κ. συνάδελφοι τῶν ἐπαρχιῶν; Εἶναι καιρὸς νὰ ξεσηκωθῆτε. Φθάνει πλέον ἡ ἀνάπτυξις τῶν Ἀθηνῶν. Ἡμεῖς οἱ Ἀθηναῖοι συμφωνοῦμεν πρῶτοι. Τέλος εἰς τὴν Ἀθήνα. Ὅλαι αἱ ἐπενδύσεις θὰ πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Θὰ ἴδω ἀπόψε τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημ. Ἔργων εἰς τὸ Χίλτον καὶ θὰ τοῦ εἴπω νὰ σταματήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν Ἀθήνα. Νὰ σταματήσουν τὰ ἔργα τῶν ἀποχετεύσεων, νὰ σταματήσῃ τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν, νὰ σταματήσῃ κἄθε μέτρον ἐξελίξεως περαιτέρω τῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ μεταφέρωμεν ὅλην τὴν δραστηριότητά μας εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ πληρώνωμεν ὅσους κάμουν ἔργα. Ὁ κατασκευάσας τὸ Χίλτον ἀπέθανε πρὸ δύο μηνῶν ἀπὸ τὴν καρδιά του, διότι δὲν ἐπληρώνετο. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ γίνῃ περισσότερον εὐσυνείδητον διὰ νὰ μὴ πεθάνουν καὶ οἱ ὑπόλοιποι κατασκευασταὶ ἔργων. Ἡ διόγκωσις τῶν Ἀθηνῶν, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ σταματήσῃ. Νὰ σταματήσῃ ἡ ἀνέγερσις πολυκατοικιῶν καὶ ἄλλων κτιρίων. Ἴσως μόνον μερικαὶ τρῶγλαι θὰ πρέπει νὰ ἀνοικοδομηθοῦν.

§78Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὰ παλαιὰ κτίρια τί νὰ γίνουν;

§79Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Πλατεῖες. Μόνον ἔτσι θὰ δώσωμεν ἀέρα εἰς τὴν Ἀθήνα. Ἂν θέλετε μεταβῆτε εἰς τὰ Ἐξάρχεια διὰ νὰ ἴδητε τὶ ἀέρα ἐπῆρε ἡ περιοχὴ αὐτὴ μὲ τὴν κατεδάφισιν ἑνὸς τριγωνικοῦ κτίσματος. Ἐπίσης ἰδέτε εἰς τὴν πλατεῖαν Καρύτση πόσον ἤνοιξεν ἡ πλατεῖα αὐτὴ μὲ τὴν κατεδάφισιν ἑνὸς κτιρίου πρὸς τὴν ὁδὸν Κολοκοτρώνη. Ἡ Πλατεῖα Συντάγματος ἀνοικοδομήθη ἐνῷ ἔπρεπε νὰ μείνῃ καὶ νὰ μὴ κτισθοῦν τὰ 4 μεγάλα κτίρια. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τοῦ νομοσχεδίου. Ὀρθότατα πράττων ὁ κ. Ὑπουργὸς κλείνει τὸ παρελθόν. Ἐὰν δὲν ἔκλεινε τὸ παρελθὸν θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσουν ὅλαι αἱ ἐργασίαι καὶ ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ὑπεραξίαν τῶν ἀκινήτων τῶν Ἀθηνῶν καὶ θὰ εἴχομεν τοὺς μισοὺς Ἀθηναίους ἐπιτιθεμένους ἐναντίον τῶν ἄλλων μισῶν Ἀθηναίων. Εὐτυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐσταμάτησε τὸ παρελθόν. Ἔδωσε μίαν ἀμνηστείαν καὶ ὅποιος ἐκέρδισε καλῶς ἐκέρδισε. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, πόσα θὰ ἐξοδεύαμεν διὰ νὰ εἰσπράξωμεν αὐτὸ τὸ ὑπερτίμημα. Εὐτυχῶς μὲ τὸ πρακτικόν του πνεῦμα ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὸ μέλλον πλέον ὁρίζει τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος κατὰ τὴν πραγματοποιουμένην μεταβίβασιν τοῦ ἀκινήτου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ προσποριζόμενος ὀφέλη χωρὶς νὰ ἐργάζεται ὅπως συμβαίνει μὲ τὴν ὑπεραξίαν τῶν ἀκινήτων θὰ πρέπει νὰ φορολογῆται. Ἴσως μάλιστα ἡ προβλεπομένη διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου φορολογία νὰ εἶναι μικρή. Εἶναι, κύριοι βουλευταί, καιρὸς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ὀλιγώτερον πάθος, ὀλιγώτερα πάθη καὶ τὸ λέγω καὶ σὲ σᾶς, καὶ περισσότερον ὀρθολογισμόν. Τότε θὰ διασωθῇ τὸ ἀστικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον σεῖς καταβαραθρώνετε καὶ πηγαίνω καὶ ἐγὼ μαζί σας. Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀντίρρησις ὅτι τὸ κέρδος εἶναι κέρδος μὴ ἐκ προσωπικῆς ἐργασίας καὶ πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ κατὰ 25%. Θὰ ἦτο μικρὰ ἡ ἐλάττωσις, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα καὶ ἐὰν γίνῃ δὲν μὲ βλάπτει, ὄχι δὲν μὲ βλάπτει, ἀλλὰ δὲν ἔχω πολλὴν ἀντίρρησιν. Δὲν ἔχω κτηματικὴν περιουσίαν πλὴν ἑνὸς διαμερίσματος, ἀλλὰ θὰ ἴδητε εἰς ποίας δίκας καὶ εἰς ποῖα ἀτελείωτα πράγματα θὰ μπλέξωμεν. Ἔχω τὴν γνώμην καὶ θὰ ἤθελα τὸν ἀγαπητὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸν προλάβω εἰς αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν τῆς καταργήσεως τῆς προσωπικῆς φορολογίας. Πλήρης κατάργησις, ὥστε ἀντὶ νὰ σκοτωνώμεθα, διότι τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἔχουν πάντοτε τοιαύτας ἐπιπτώσεις, ἀντὶ νὰ σκοτώνωμεν τοὺς μικροεπαγγελματίας καὶ νὰ τοὺς στραγγαλίζωμεν διὰ νὰ τοὺς βγάλωμεν τὸν δῆθεν φόρον εἰσοδήματος 2½ δισεκατομμύρια καὶ νὰ πληρώνωμεν 1 δισεκατομμύριον διὰ φορολογικοὺς μισθούς, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ κερδίσωμεν 20 δισεκατομμύρια ἐὰν ἀφίναμεν ἐλευθέραν τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν. Καὶ κἄτι ἄλλο, ποὺ δὲν τὸ ἐσκέφθησαν τὰ ἀστικὰ κόμματα. Θὰ καταργήσωμεν ἔτσι καὶ τὴν δυσφήμησιν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ὑπάρχουν σήμερον φοροφυγάδες, οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται, φοροδιαφεύγοντες, διὰ νὰ γλυτώσουν τὸν ἔφορον. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μπαίνουν καὶ βγαίνουν ἀπὸ τὴν φυλακήν. Πρέπει νὰ προσέξετε τὸν νόμον νὰ λειτουργῇ, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι βάζουν 10 ἡμέρας φυλακὴ τοὺς ἀνθρώπους καὶ 10 ἡμέρας ἔξω, διότι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν καὶ αὐτοὶ εἶναι μικροὶ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ μὲ τὴν φορομπηχτικὴ διάθεσι τῆς φοροτεχνικῆς ὑπηρεσίας θὰ χρειασθῇ καὶ ἐκεῖ μία ἐλαφρὰ πλύσις τοῦ ἐγκεφάλου, ἀλλὰ ὅπως εἶπα, καὶ εἰς ἡμᾶς θὰ χρειασθῇ, διότι καταστρέφουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ καταστρέφομεν εἰσόδημα 30 καὶ 40 δισεκατομμυρίων, διὰ νὰ ἀποκομίσωμεν 2 δισεκατομμύρια, ποσὸν τὸ ὁποῖον ὁ ἀγαπητὸς Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τὸ αὐξάνει σήμερον κατὰ 150 ἑκατ. Εἶναι ἀριστουργηματικὸν τὸ νομοσχέδιόν του ὡς νομοσχέδιον καὶ τὸν συγχαίρω πράγματι, ἀλλὰ διὰ καλὸ μὲν εἶναι λίγο, διὰ πλῆρες δὲν κάνει. Πρέπει νὰ πᾶμε εἰς ἄλλον δρόμον. Αὐτὴ εἶναι περίπου ἡ γενικὴ θέσις τοῦ θέματος. Αὐτὰ τὰ πρὸ καὶ αὐτὰ τὰ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς δύο σημεῖα. Πρῶτον, τὸ ὅτι ἦλθεν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, κ. Ἠλιοῦ, περισσότερον ἀστὸς καὶ ἀπὸ τοὺς ἀστοὺς καὶ πολὺ ὀρθῶς καὶ δικαίως καὶ εἶπεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως κ. Ὑπουργέ, ἐμελέτησες πολὺ καλά, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ φανῇ, ὅτι προστατεύεις τὴν ἰδιοκτησίαν, εἶπες, ὅτι ἀπαλλάσσεις τὴν ἰδιοκατοίκησιν κατὰ 20.000, 30.000 ἢ 50.000 καὶ σᾶς εἶπε 200.000 κατοικίαι σήμερα δὲν εἶναι τίποτε, εἶναι ἕνα μικρὸ σπιτάκι ποὺ ἀφίνει σήμερα ὁ συνταξιοῦχος στὴν γυναῖκα του ἢ τὸ παιδί του. 300.000 νὰ γίνῃ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ. Ἐπίσης εἰς αὐτὸ νὰ πῆτε, ὅτι ἄνω τῶν 300.000 ἀφαιρεῖται τὸ 300.000 καὶ τὸ ἐπὶ πλέον ὑποβάλλεται εἰς τὴν φορολογίαν, διὰ νὰ ἔχετε ὁμαλὴν μετάβασιν. Δὲν ἠμπορεῖτε ὅταν εἶναι 302.000 νὰ τὸν καταδικάζετε. Θὰ μεταβάλλετε τὸν νόμον διὰ νὰ ὑποβάλετε τὸ ἐπὶ πλέον εἰς φορολογίαν. Δηλαδή, θὰ λέγῃ ὅτι αἱ περιπτώσεις περὶ αὐτοστεγάσεως τῶν 30.000–50.000 θὰ γίνουν 300.000 καὶ ἐπίσης θὰ λέγῃ, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν 300.000 φορολογεῖται τὸ ἄνω τῶν 300.000, ὥστε νὰ μὴ μάχεται ὁ ἰδιοκτήτης μὲ τὸν ἔφορον, διότι ὁ ἔφορος ἢ θὰ τὸν κατεβάσῃ εἰς τὰς 295.000 ἢ θὰ τὸν ἀνεβάσῃ εἰς τὰς 350.000. Εἶναι μαθηματικὴ μετάβασις κατὰ ὁμαλὴν καμπύλην.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ μαθηματικὴ βάσις εἶναι αὐτή. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον ποὺ προτείνω, εἶναι ἔκπτωσις ἑνὸς ποσοῦ. Τώρα ἐὰν εἶναι 50.000 ἢ 300.000 εἶναι ἄλλο θέμα. Πάντως, εἰς ὅλους τοὺς νόμους ἔτσι τὸ ἔχομεν.

§81Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολὺ ποὺ θὰ τὸ προσέξετε καὶ χαίρω περισσότερον ἐὰν εἶναι ἔτσι. Δὲν τὸ ἐδιάβασα αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐπαρκῶς. Αὐτὸ τὸ λέγω ὡς γενικὴν σύστασιν πρὸς τὰς φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας. Αὐτὸ ἦτο τὸ δεύτερον σημεῖον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔρχομαι εἰς τὸ τρίτον σημεῖον. Ὡς προεῖπα τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια εἶναι γενικῆς ἐπιπτώσεως καὶ πάντοτε πρέπει νὰ φροντίζωνται καὶ νὰ προσέχωνται πάρα πολύ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ σημερινὸς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι εἶμαι βέβαιος δι’ αὐτό, ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ σκεφθοῦν πρὸς τὸ μέλλον καὶ ὄχι πρὸς τὸ παρόν. Τὸ θέμα τὸ σημερινὸν εἶναι τὸ ὑπερτίμημα, ἀλλὰ τὸ γενικὸν θέμα εἶναι ὁ κόσμος καὶ αἱ ἀνάγκαι του. Δι’ αὐτὸ εἶπα προηγουμένως ὅτι ἄνθρωποι φυλακίζονται ὅτι χάνουν τὴν ἐργασίαν των, ὅτι ἐλαττώνεται τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ὅτι χάνομεν 20 δισεκατομμύρια ἐθνικὸν εἰσόδημα, ὅτι κατεδαφίζομεν τὸ ὑγιὲς μέρος τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, δυσφημοῦμεν τὸ ὑγιὲς μέρος τοῦ καθεστῶτος ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ἀστοί, οἱ ὁποῖοι δὲν μελετῶμεν, δὲν ἔχομεν τὸ θάρρος. Ἔχετε πάθει ἕνα κομπλὲξ μειονεκτικότητος, νὰ τὸ βγάλετε αὐτὸ καὶ ἀντὶ νὰ μάχεσθε περὶ ἄλλων πραγμάτων, νὰ μάχεσθε διὰ τὴν οὐσίαν καὶ νὰ κυττάζετε τὴν προσαρμογήν, ἡ ὁποία ἔχει ἀρχίσει καὶ πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὰ θέματα τοῦ κόσμου, ὅπου κυριαρχεῖ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ τεχνικὴ καὶ αὐτὴ θὰ ὑπαγορεύσῃ τοὺς νόμους καὶ τῆς ἐργασίας καὶ τῆς κοινωνικῆς προόδου καὶ ἔχομεν ὅλες τὶς δυνατότητες νὰ χαρίσωμεν τὴν εὐτυχίαν εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Θὰ ἠθέλατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐγκληθῆτε μεθαύριον ὡς ἐγκληματίαι; Θὰ ἠθέλατε νὰ ἐγκληθῆτε ὡς ὑπεύθυνοι, διότι πεινοῦν χιλιάδες ἄνθρωποι; Παρακαλῶ ἀφίσατε τὰ εἰδικὰ καὶ ἀκούσατε αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω. Θὰ ἠθέλατε νὰ ἐγκληθῆτε, διότι ἐπροκαλέσατε θανάτους, λόγῳ ἀσιτίας; Στὴν σημερινὴν ἐποχήν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἐποχὴν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἀγάπης, ἀσφαλῶς δὲν θὰ θέλατε νὰ κατηγορηθῆτε ὡς ἐγκληματίαι. Ὡς μέλη τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων αἰσθάνεσθε, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἰσθάνεσθε, διότι εἶσθε οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ λαοῦ καὶ ἀποτελεῖτε ἐξουσίαν, αἰσθάνεσθε ὡς ἄνθρωποι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν τύχην καὶ τὸ μέλλον αὐτοῦ τοῦ λαοῦ. Ζῶμεν, κ. συνάδελφοι, τὴν ὡραιοτέραν στιγμὴν τοῦ κόσμου. Ὁ ἄνθρωπος συνεχῶς κατακτᾷ καὶ κάμνει ἐλεύθερον τὸν ἄνθρωπον. Ὁ ἄνθρωπος κατακτᾷ τὴν φύσιν, κατακτᾷ συνεχῶς τὰς ἐπιστήμας. Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ μοιράσῃ εἰς τὸν κόσμον τὴν κατασκευὴν τῆς ἀγάπης διὰ νὰ γίνῃ ἄξιος τοῦ προορισμοῦ του. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ε.Κ. τὸ ἔτος 1963, πρὶν ἀνέλθῃ εἰς τὴν ἀρχήν, συνεκάλεσε μίαν εἰδικὴν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξητάσθη τὸ γενικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ ἄλλου κόσμου. Εἰς τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν ἔκαμα εἰσήγησιν ἐπὶ τρεῖς ὥρας. Ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ καὶ μία δευτέρα συνεδρίασις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀκόμη ὅμως δὲν ἔγινεν ἡ συνεδρίασις αὐτή. Ἀναμένω ἀκόμη τὴν σύγκλησιν τῆς συνεδριάσεως καὶ ὑποβάλλω δημοσίως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὴν παράκλησιν αὐτήν, ὅπως ἡ συζήτησις αὕτη γίνῃ ἐντὸς τῆς Βουλῆς, ἵνα δυνηθοῦν καὶ λάβουν μέρος κατ’ αὐτὴν ὅλα τὰ ἐν τῇ Βουλῇ Κόμματα. Τοῦτο πιστεύω, ὅτι θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ μας.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀναγνωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον...

§83Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρ’ ὅτι δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἐπρόκειτο σήμερον νὰ συζητηθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐθεώρησα καθῆκον μου, παρ’ ὅτι δὲν εἶμαι εἰδικός, νὰ ἐκθέσω μερικὰς ἁπλᾶς ἀπόψεις καὶ ἀπορίας, αἱ ὁποῖαι μοῦ γεννῶνται διὰ τὸ ὑπ’ ὄψιν νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον κατ’ ἀρχὰς νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπήν, ἡ ὁποία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Μᾶς ἠρώτησεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ποῦ θὰ εὕρωμεν τὰ χρήματα διὰ νὰ πραγματοποιήσωμεν τὰς ἐπαγγελίας μας. Τοῦ ἀπαντῶμεν: Θὰ τὰ εὕρωμεν ἀπὸ τὸν ἐντεινόμενον ρυθμὸν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἀπὸ τὸν περιορισμὸν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Καὶ ἀπὸ τὰς οἰκονομίας, κύριε Ἀρχηγὲ τῆς ΕΡΕ. Ἀπὸ τὴν κατάργησιν πάσης σπατάλης, ἡ ὁποία ἀπετέλει τὸν κανόνα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς ΕΡΕ. Καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν διαρρύθμισιν τῶν δαπανῶν τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης». Κύριοι, τὰ λόγια αὐτὰ δὲν εἶναι ἰδικά μου, εἶναι ἀπόσπασμα τοῦ ἐπισήμου λόγου τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. καὶ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀπὸ τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος τὴν 14.2.1964. Ἀπὸ τότε παρῆλθεν ἓν ὁλόκληρον ἔτος. Ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔλεγε τοὺς λόγους αὐτούς, ἐπικαλούμενος ἰδικήν του διακυβέρνησιν τοῦ τόπου, ἀλλὰ ἀπηυθύνετο κυρίως εἰς τὴν χαρακτηριστικὴν εὐμενῆ προδιάθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς οἱανδήποτε ὑπόσχεσιν, ἰδιαιτέρως ὅταν αὕτη λέγεται μὲ τὴν γνωστὴν καλλιέπειαν τοῦ λόγου ποὺ χαρακτηρίζει τὸν νῦν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ ἐρωτήσω, παρ’ ὅτι ἔχει περάσει ἕνας χρόνος ἀπὸ τότε, οὔτε πάταξιν φοροδιαφυγῆς, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλει ἐγένετο, διότι αὕτη προϋπέθετε κατὰ τὰς τότε ἐπικλήσεις τῆς σημερινῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως τὴν κατάργησιν τῶν νομίμων φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, γεγονός, τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο, ἀλλὰ οὔτε καὶ περιστολὴ τῶν δαπανῶν ἐγένετο, ὅπως ὑπεσχέθη, διότι τὰ κινούμενα σχολεῖα, ὡς κατὰ τὸ τελευταίως ἐπικρατῆσαν χιοῦμορ ὀνομάζονται τὰ αὐτοκίνητα τῶν Ὑπουργῶν καὶ Γεν. Γραμματέων ηὐξήθησαν σημαντικῶς κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν. Ἀντιθέτως, ἐπεβλήθησαν ἐντὸς ἔτους νέοι φόροι, ὕψους 1,2 δισεκατομμυρίων ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι ἔμμεσοι, γεγονός, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστήμην χαρακτηρίζει ἐπαναφοράν μας εἰς ὑπαναπτύκτους οἰκονομικῶς χώρας. Ἁπλῶς διὰ τοῦ 4444 ἐγένετο μία, διὰ λόγους ἐντυπώσεως μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, ἡ ὁποία ὅμως μόνον τὰ μεγάλα εἰσοδήματα ἀνεκούφισε πρὸς δόξαν τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. περὶ ἀνακουφίσεως τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Τὸ φαινόμενον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἰδιαιτέρως λυπηρὸν δι’ ἡμᾶς τὰ νέα πολιτικὰ στελέχη, 99 τὸν ἀριθμὸν ὡς ἐτόνισεν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ποὺ εἰσήλθομεν κατὰ τὰς τελευταίας δύο ἐκλογὰς εἰς τὸ Κοινοβούλιον μὲ ἰδανικὰ καὶ ἐνθουσιασμὸν θυσιάζοντες ἐπιστημονικὰς καὶ οἰκονομικὰς σταδιοδρομίας διὰ νὰ ὑπηρετήσωμεν τὴν χώραν καὶ ἀπὸ τῶν πρώτων μας βημάτων βλέπομεν ἡγέτας θεωρουμένους, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πολιτικῆς πυραμίδος, νὰ δίδουν ἐπισήμους ὑποσχέσεις πρὸς τὸν λαὸν τῆς πλέον προηγμένης πολιτικῆς περιοχῆς τῶν Ἀθηνῶν, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον ἐντὸς ἔτους ἐξηνεμίσθησαν, ἀλλὰ ἀντιστρόφως ἐπεβλήθησαν ἀπροσδοκήτως νέαι ἐπιβαρύνεις διὰ καταθλιπτικῆς φορολογίας τῆς βενζίνης, τοῦ χαρτοσήμου καὶ σήμερον αὐτῆς ταύτης τῆς κατοικίας. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προστίθεται μία ἀκόμη ἐπαχθὴς ἐπιβάρυνσις μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι δῆθεν δι’ αὐτοῦ ἐπιβάλλεται φορολογία ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος, τὸ ὁποῖον καρποῦνται ἀκόπως οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἀστικῶν οἰκοπέδων. Εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπιβάλλεται φορολογία εἰς βάρος οὐχὶ τῶν καρπουμένων τὴν ὑπεραξίαν, ὅπου καὶ ὅταν αὕτη ὑπάρχῃ, ἰδιοκτητῶν, ἀλλὰ εἰς βάρος τῶν ἀγοραστῶν ἀκινήτων, τοὺς ὁποίους, ὡς εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστόν, βαρύνει εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ὁ φόρος μεταβιβάσεως, παρὰ τὰς περὶ τοῦ ἀντιθέτου διατάξεις τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Ἄλλως τε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, περιλαμβάνει διατάξεις ἐπιβεβαιούσας τὰ ἀνωτέρω καὶ ἀντιθέτως πρὸς τόν, ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, διαγραφόμενον σκοπὸν αὐτοῦ, καὶ ἐχούσας οὕτω: 1) Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ἐπιβάλλεται ηὐξημένος φόρος μεταβιβάσεως οὐχὶ μόνον ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου καὶ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν μεταβιβαζομένων κτισμάτων, ὡς γνωστὸν δέ, προκειμένου περὶ κτισμάτων, ἡ πάροδος τοῦ χρόνου οὐχὶ μόνον δὲν δημιουργεῖ ὑπεραξίαν, ἀλλὰ ἀντιθέτως φθορὰν καὶ συνεπῶς μείωσιν τῆς ἀξίας αὐτῶν. 2) Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 ὁρίζεται ὅτι: «Ὁ φόρος ὅστις ἀναλογεῖ ἐπὶ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ δηλωθέντος ποσοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος καὶ ὁριστικῶς προσδιορισθέντος τοιούτου βαρύνει τὸν ἀγοραστήν». Ἐρωτῶμεν τίνα ὠφέλειαν ἐκ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἔσχεν ὁ ἀγοραστής, ὥστε νὰ ἐπιβαρυνθῇ οὗτος διὰ τοῦ σχετικοῦ φόρου, προφανῶς ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου γνωρίζει, ὅτι καὶ ὁ φόρος ὑπερτιμήματος ὡς συμβαίνει καὶ μὲ τὸν φόρον μεταβιβάσεως, ὅστις σημειωτέον τὴν αὐτὴν αἰτιολογίαν ὑπάρξεως ἔχει, θὰ βαρύνῃ ἐν τοῖς πράγμασι τὸν ἀγοραστήν, ἀντιθέτως πρὸς τὸ γράμμα τῶν σχετικῶν διατάξεων. Τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον δι’ ὃ καὶ τὸ Κράτος ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ διευκολύνῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους νὰ ἀποκτήσουν ἰδιόκτητον στέγην, πέραν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα τοὺς χορηγεῖ μέσῳ τῶν πιστωτικῶν ὀργανισμῶν, ἀπήλλαξε τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἀγοραζόμενα ἀκίνητα τοῦ φόρου μεταβιβάσεως, προφανῶς οὐχὶ διὰ νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς πωλητάς, τοὺς ὁποίους κατὰ νόμον βαρύνει ὁ φόρος οὗτος, ἀλλὰ διότι καλῶς γνωρίζει, ὅτι ἐν τοῖς πράγμασι ὁ φόρος ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ ἀγοραστοῦ.

§84Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὰ τελευταῖα ἐπιχειρήματα τοῦ συναδέλφου κ. Ἀναγνωστοπούλου, διότι θίγουν τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἐπιθυμούσαμεν μίαν ἀπάντησίν σας.

§85Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐλπίζω, κ. Ὑπουργέ. Καθίσταται προφανές, ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο οὐδόλως ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐξαγγελθεῖσαν κοινωνικὴν σκοπιμότητα, ἀλλὰ ἀποσκοπεῖ ἀποκλειστικῶς εἰς ταμιευτικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ὅμως οὐχὶ μόνον δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἐπιφέρῃ μείωσιν τῶν ἐκ πράξεων ἐπὶ ἀκινήτων, ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πράγματι, αἱ ἐπιβαλλόμεναι νέαι ἐπιβαρύνσεις ἐπὶ τῶν μεταβιβαζομένων ἀκινήτων εἶναι τοσοῦτον ἐπαχθεῖς, ὥστε νὰ ἐπιφέρουν σοβαρωτάτην κάμψιν εἰς τὰς συναλλαγὰς ἐπὶ ἀκινήτων μὲ ὀλεθρίας δημοσιονομικάς, κοινωνικὰς καὶ οἰκονομικὰς συνεπείας. Τὰ συγκριτικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός, καθ’ ἃ αἱ μεταβιβάσεις ἀκινήτων κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1965 δὲν ὑπολείπονται τῶν ἀντιστοίχων μεταβιβάσεων τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1964 δὲν ἔχουν οὐσιαστικὴν ἀξίαν, διότι ὁ Ἰανουάριος τοῦ 1964 ἦτο προεκλογικὴ περίοδος, καθ’ ἣν ὡς γνωστὸν ἐπέρχεται κάμψις εἰς τὰς συναλλαγάς. Τὰ νέα φορολογικὰ μέτρα στρέφονται εὐθέως κατὰ τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἀποκτήσουν ἀκίνητον ἰδιοκτησίαν, ἢ ἰδιόκτητον στέγην ἀποταμιευτῶν, καὶ συνεπῶς κατ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, ἐπὶ πλέον δὲ καθιστῶντα ἀδύνατον ἢ ἀσύμφορον τὴν ἀπόκτησιν ἀκινήτου ἰδιοκτησίας, θὰ στρέψουν τοὺς ἀποταμιευτὰς πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν μὲ τὰς γνωστὰς εἰς ὅλους μας συνεπείας ἐπὶ τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Ἄς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ παραθέσω μερικὰ ἁπλᾶ ἀριθμητικὰ παραδείγματα, χαρακτηριστικὰ τῶν ἐπιβαλλομένων ἐπιβαρύνσεων, τὸ ὕψος τῶν ὁποίων εἶναι τοσοῦτον ὑπερβολικόν, ὥστε νὰ καθίστανται αὗται ἀπαγορευτικαὶ τῶν ἐπὶ ἀκινήτων συναλλαγῶν. Ἔστω ἀγορὰ οἰκοπέδου ἀξίας 3.000.000, μὴ ἐμπίπτοντος εἰς φορολογίαν ὑπερτιμήματος:

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἐπιβάλλεται ἐπὶ πλέον φόρος ἀντιστοιχῶν εἰς αὐτόματον ὑπερτίμημα τοὐλάχιστον ἐκ δραχ. (152.000X4+30)= 638.000, τοῦτο δὲ ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ τοιούτου ὑπερτιμήματος (περίπτωσις ἀγορᾶς ἐντὸς τοῦ 1964 καὶ πωλήσεως ἐντὸς τοῦ 1965). 2. Ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῆς μεταβιβάσεως ταύτης, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν λοιπῶν ἐξόδων καὶ τελῶν ἐξ 9% ἀποτελούντων καὶ αὐτῶν φόρους, διότι ἐν προκειμένῳ τὸ Κράτος, ἀκολουθοῦν τὴν τακτικὴν τῶν καλογήρων τοῦ μεσαίωνος, οἱ ὁποῖοι ἐβάπτιζαν τὰς χῆνας εἰς ἰχθεῖς, χαρακτηρίζει τὸ 9% ὡς φόρον μεταβιβάσεως καὶ τὰ ὑπόλοιπα 4% εἰς τέλη εἰσφορᾶς κλπ., θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 422.000+120.000=542.000, ἤτοι ποσοστὸν ἐγγὺς τοῦ 20% τῆς τιμῆς τοῦ ἀκινήτου. Πάντα δὲ τὰ ἀνωτέρω εἰς τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν τὸ ἀκίνητον δὲν ἐκτιμηθῇ παρὰ τῶν ἁρμοδίων φορολογικῶν ὀργάνων εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῆς ἀξίας του, διότι ἂν λάβωμεν τὴν πλέον συνήθη περίπτωσιν τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἀκινήτου εἰς τιμὴν κατὰ 20% ἀνωτέραν (600.000), τότε ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τῆς μεταβιβάσεως θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν δρχ. 544.000+150.000=700.000, ὅπερ ἐν σχέσει πρὸς τὴν πραγματικὴν ἐκ δρχ. 3.000.000 ἀξίαν τοῦ ἀκινήτου, δημιουργεῖ ἐπιβάρυνσιν ἐγγὺς τοῦ 25% τῆς πραγματικῆς τιμῆς αὐτοῦ.

§86Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὑπάρξῃ διευκρίνισις ἐπὶ ὡρισμένων συγκεκριμένων θεμάτων, διότι ὁ κ. συνάδελφος ἀναφέρει ἀριθμούς, καὶ λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος.

§87Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον). Δὲν χρειάζεται, κ. συνάδελφε.

§88Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλεγα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπιβάρυνσιν προστεθοῦν οἱ φόροι καὶ τὰ τέλη μεταβιβάσεως διὰ τὴν πραγματοποιηθεῖσαν ἐντὸς τοῦ 1964 ἀγορὰν τούτου πρὸς 13% τότε δέον εἰς τὰς ἄνω 700.000 νὰ προστεθοῦν ἕτεραι 390.000 ὁπότε ἔχομεν συνολικὴν ἐπιβάρυνσιν 1.090.000. Ἡ περίπτωσις αὕτη, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐξαιρετικὴ ἢ θεωρητική, ἀντιθέτως εἶναι συνήθης καὶ γενική. Ἡ ἐπιβάρυνσις δέ, καθίσταται ἔτι μεγαλυτέρα, δοθέντος, ὅτι παρὰ τοὺς διακηρυχθέντας σκοποὺς τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ὁ ηὐξημένος φόρος μεταβιβάσεως ἐπιβάλλεται καὶ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀνεγειρομένων κτισμάτων. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ καὶ πάλιν νὰ κάμω χρῆσιν τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἀριθμητικοῦ παραδείγματος. Ἔστω ἀγορὰ παρὰ οἰκονομικῆς ἐπιχειρήσεως κατὰ τὸ 1964 οἰκοπέδου ἀξίας 3.000.000, ἀφοῦ ἀνήγειρε πολυόροφον οἰκοδομὴν ἀξίας 7.000.000 ἔχομεν συνολικὴν ἀξίαν ἀκινήτου 10.000.000, ἂς δεχθῶμεν δὲ τοῦτο διῃρημένον εἰς 20 αὐτοτελεῖς ἴσης ἀξίας ἰδιοκτησίας. Αἱ δαπάναι διὰ τὰς μεταβιβάσεις, ἀγορὰς καὶ πωλήσεις εἶναι αἱ ἀκόλουθοι: 1. Ἀγορὰ οἰκοπέδου 3.000.000Χ13%=390.000. 2. Πώλησις ἀνεξαρτήτου ἰδιοκτησίας δρχ. 500.000 Φ.Μ. κλπ. 74.000, συνεπῶς αἱ δαπάναι μεταβιβάσεως καὶ τῶν 20 ἀνεξαρτήτων ἰδιοκτησιῶν θὰ ἔλθουν εἰς δρχ. 74.000 ἐπὶ 20=1.480.000 δρχ. Προκύπτει ὅθεν συνολικὴ ἐπιβάρυνσις μεταβιβάσεων δρχ. 1.870.000... Ταῦτα δὲ εἰς τὴν ἰδανικὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν θὰ προκύψουν διαφοραὶ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀγοραίας ἀξίας διότι ἂν ληφθῇ ἡ συνήθης περίπτωσις, καθ’ ἣν αἱ ἐκτιμήσεις προσδιορίζουν ἀγοραίαν ἀξίαν ἀνωτέραν τοῦ πραγματοποιηθέντος τιμήματος, τότε ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ὑπερβῇ τὰ 25%. Βʹ. Φορολογία Αὐτομάτου Ὑπερτιμήματος. Καὶ ἡ φορολογία αὕτη εἶναι λίαν ἐπαχθής, ἐφ’ ὅσον παραλλήλως πρὸς αὐτὴν ἐπιβάλλεται καὶ ὁ φόρος μεταβιβάσεως. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ καὶ ἐν προκειμένῳ ἓν ἁπλοῦν παράδειγμα. Ἔστω τιμὴ κτήσεως 1.000.000 καὶ τιμὴ πωλήσεως 1.500.000, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται φόρος ὡς κάτωθι:

Συνεπῶς προκύπτει ἐπιβάρυνσις κατὰ ποσοστὸν 64% ἐπὶ τοῦ ὑπερτιμήματος, τὸ ὁποῖον σημειωτέον δὲν ἀποκλείεται νὰ εἶναι καὶ πραγματικόν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀγοραία ἀξία βάσει τῆς ὁποίας ὑπολογίζεται τὸ ὑπερτίμημα ὁριζομένη κατ’ ἐκτίμησιν δύναται νὰ ἀφίσταται τοῦ πραγματικοῦ τιμήματος. Ἡ ἰσχύουσα φορολογία ἐπὶ τῶν μεταβιβάσεων ἀκινήτων εἶναι τοσοῦτον βαρεῖα, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ οὐδὲ σκέψιν περὶ περαιτέρω αὐξήσεως ταύτης. Ἂν παρὰ τὴν ὑφισταμένην ἤδη ἐπαχθῆ ἀναμφισβητήτως φορολογίαν ἐξακολουθοῦν νὰ γίνωνται πράξεις ἐπὶ ἀκινήτων εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ὑφισταμένην στενότητα στέγης, εἰς τὸν πόθον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἀποκτήσῃ ἰδιόκτητον στέγην καὶ εἰς τὴν ἔμφυτον ροπὴν τούτου, πρὸς τὴν ἀκίνητον ἰδιοκτησίαν. Αἱ πρὸς ψήφισιν φορολογίαι εἶναι τοσοῦτον βαρεῖαι, ὥστε ἐγγίζουν τὰ ὅρια τῆς δημεύσεως τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας καὶ τῆς καταλύσεως τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ὀλεθρίων συνεπειῶν ἃς θὰ εἶχε διὰ τὴν χώραν ἡ ἐπαπειλουμένη, διὰ τῶν ὑπὸ ψήφισιν φορολογικῶν μέτρων, ἀνακοπὴ τῶν πράξεων ἐπὶ τῶν ἀστικῶν ἀκινήτων μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὴν αὐτόματον ἀνακοπὴν τῆς οἰκοδομικῆς δραστηριότητος. Ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης, παρὰ τὰς διατυπουμένας ἑκάστοτε ἀντιθέτους ἀπόψεις, εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τὸν πλέον ζωτικὸν τομέα. Αἱ ἐπιπτώσεις θὰ εἶναι ἀφάνταστοι καὶ εὐρύταται καὶ θέλουν κλονίσει σοβαρῶς τὴν νομισματικήν, οἰκονομικήν, δημοσιονομικὴν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν κοινωνικὴν ἰσορροπίαν ἐν τῇ χώρᾳ, αἱ ἀποταμιεύσεις θέλουν στραφῆ πλέον πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν καὶ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ ἐλάχιστον ἐναπομεῖναν, χάρις εἰς τὰ παρεχόμενα ὑπὸ τῆς οἰκοδομῆς ὑψηλὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὑψηλότερα ἐν τῇ χώρᾳ, ἐργατοτεχνικῶν δυνάμεων, θέλει στραφῇ ἀφεύκτως καὶ αὐτὸ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἵνα ἀποστερηθῇ ἡ χώρα παντὸς στοιχείου δυναμένου νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς ἀνάπτυξιν. Ἂν παρὰ ταῦτα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελεν ἐπιμείνει εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐκθέσω ὡρισμένας βασικὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ καθίστων τοῦτο ὀλιγώτερον ἔστω ἐπαχθές. Ἐνδείκνυται ὅπως τὸ ὅριον, ἀφ’ οὗ ἄρχεται ἐφαρμοζόμενος ὁ ηὐξημένος συντελεστὴς φόρου μεταβιβάσεως, αὐξηθῇ ἀπὸ 100.000 εἰς 300.000 δραχ. ὁρισθῇ δὲ ὡς ἀνώτατος συντελεστὴς τὸ 12% ὡς κάτωθι:

2. Ἡ ηὐξημένη κλῖμαξ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 ἐφαρμόζεται οὐχὶ μόνον ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου, ἀλλὰ καὶ τῶν κτισμάτων. Τοῦτο ὡς καὶ ἀνωτέρω ἀνέπτυξα ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθετήματος, ὁ ὁποῖος, ὡς σαφῶς καθορίζεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, εἶναι ἡ φορολογία τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος τοῦ οἰκοπέδου, ὡς γνωστὸν δὲ διὰ τὰ κτίσματα οὐχὶ μόνον ὑπερτίμημα πρὸς φορολόγησιν δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ ἀντιθέτως φθορὰ καὶ συνεπῶς συνεχὴς μείωσις τῆς ἀξίας αὐτῶν. Δέον ὅθεν νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι ἡ ηὐξημένη κλῖμαξ φόρου μεταβιβάσεως, ἐφαρμόζεται μόνον ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου καὶ οὐχὶ τῶν κτισμάτων, διὰ προσθήκης εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1 τῆς κάτωθι παραγράφου: «Οἱ ὑπὸ τῆς παραγράφου 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου ὁριζόμενοι ηὐξημένοι συντελεσταὶ φόρου μεταβιβάσεως ἐφαρμόζονται μόνον ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰκοπέδου καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν τυχὸν μετ’ αὐτοῦ μεταβιβαζομένων κτισμάτων». 3. Ἡ ὁριζομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 ηὐξημένη κλῖμαξ φόρου μεταβιβάσεως, ἀποβλέπουσα ὡς ἀνωτέρω εἰς τὴν φορολόγησιν τοῦ ὑπερτιμήματος, ἐπιβάλλεται καὶ ὅταν πωλητὴς εἶναι ἐπιχείρησις ἀσχολουμένη κατὰ σύστημα μὲ τὴν ἀνέγερσιν καὶ πώλησιν οἰκοδομῶν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, προβλέπεται ἐξαίρεσις ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἀπὸ τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος τῶν ἀκινήτων, τῶν ὁποίων πωλητὴς εἶναι ἐπιχείρησις, ἀσχολουμένη κατὰ σύστημα μὲ ἀνέγερσιν καὶ πώλησιν οἰκοδομῶν. Ἀλλὰ ἀκριβῶς αἱ αὐταὶ συνθῆκαι μὲ τὸ ἄρθρον 4 ἐπιβάλλουν, ὅπως ἡ ἐξαίρεσις ἰσχύσῃ καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, δι’ ὃ εἰσηγούμεθα, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 1 προστεθῇ παράγραφος ἔχουσα οὕτως: «Οἱ ὑπὸ τοῦ παρόντος ἄρθρου προβλεπόμενοι ηὐξημένοι συντελεσταί, δὲν ἐφαρμόζονται ὅταν ὁ πωλητὴς εἶναι οἰκοδομικὴ ἐπιχείρησις μεταβιβάζουσα τὸ οἰκόπεδον τμηματικῶς μετὰ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνεγερθέντων ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως κτισμάτων. Ἐπὶ τῆς φορολογίας αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἀστικῶν οἰκοπέδων ταύτης, ὁριζομένης εἰς 25% ἐπὶ τοῦ προκύπτοντος ὑπερτιμήματος μεταξὺ τῆς τιμῆς κτήσεως τοῦ οἰκοπέδου καὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως τούτου, παρατηροῦμεν, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπιβολή της, ἐφ’ ὅσον δὲν καταργεῖται συγχρόνως ὁ φόρος μεταβιβάσεως, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἔχει καθορισθῆ εἰς τόσον ὑψηλὰ ἐπίπεδα (9%) ἀκριβῶς διὰ νὰ φορολογηθῇ τὸ αὐτόματον ὑπερτίμημα. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐπιβάλλεται εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τοῦ ὑπερτιμήματος, δὲν ἔχει αἰτιολογία ὑπάρξεως ὁ φόρος μεταβιβάσεως, ὁ ὁποῖος δέον νὰ καταργηθῇ. Ἐὰν παρὰ ταῦτα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐμμένῃ εἰς τὴν παράλληλον ὕπαρξιν τῶν δύο φορολογιῶν, εἰσηγούμεθα τὰς ἀκολούθους τροπολογίας: 1) Μείωσις τοῦ συντελεστοῦ ἀπὸ 25% εἰς 10%. 2) Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 3 νὰ προστεθῇ ἡ φράσις: «Τὰ ἀνωτέρω ποσὰ τῶν 50.000 ἢ 30.000 δραχμῶν ἀφαιροῦνται ἀντιστοίχως ἐπὶ ἑκάστης μεταβιβάσεως διακεκριμένης ἰδιοκτησίας (διαμερίσματος) χρησιμοποιουμένου ὡς κατοικίας ἢ δι’ ἄλλην χρῆσιν». Θεωροῦμεν σκόπιμον τὴν προσθήκην ταύτην ἵνα ἀποκλεισθῇ τὸ ἐνδεχόμενον ἀμφισβητήσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῆς εὐεργετικῆς ταύτης διατάξεως ἐπὶ πωλήσεως διαμερίσματος ἢ καταστήματος πολυκατοικίας, παρὰ τοῦ ἰδιοκτήτου των. 3) Νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 4, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐπιβληθῇ, προκειμένου περὶ πωλήσεως ἀκινήτου πραγματοποιουμένης παρ’ οἰκοδομικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ φόρος ὑπεραξίας καὶ φόρος εἰσοδήματος. Ἄλλωστε ἐν προκειμένῳ δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως ὁ φόρος ὑπεραξίας, ὅστις ἐπιβάλλεται, ὡς σαφῶς διευκρινίζεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ἵνα ὑπαγάγῃ εἰς τὴν φορολογίαν τὸ διαφεῦγον ταύτην ὑπερτίμημα καὶ οὐχὶ διὰ νὰ ἐπιβάλῃ διπλῆν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ὑποκειμένου ἤδη εἰς φορολογίαν τοιούτου. Ἡ διάταξις τῆς ἐν λόγῳ παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 4, καθ’ ἣν ὁ μὲν φόρος ὑπερτιμήματος ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος τοῦ οἰκοπέδου καὶ ὁ φόρος εἰσοδήματος ἐπὶ τῆς ὑπολοίπου ἀξίας αὐτοῦ, δὲν ἀποκαθιστᾷ τὴν ὑφισταμένην ἀδικίαν. Ἔστω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Τιμὴ κτήσεως δραχμαὶ 100, τιμὴ πωλήσεως 150. Κατὰ τὴν διάταξιν ταύτην ἐπὶ τοῦ ἐκ δραχμῶν 50 ὑπερτιμήματος θὰ ὑπολογισθῇ φόρος ὑπερτιμήματος καὶ ἐπὶ τῆς ἐκ δραχμῶν 100 τιμῆς κτήσεως φόρος εἰσοδήματος. Τυγχάνει ὅμως προφανές, ὅτι κέρδος διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρου εἶναι μόνον τὸ ἐκ δραχμῶν 50 ὑπερτίμημα. Ἀντιθέτως, ἡ ἐξ 100 δραχμῶν τιμὴ κτήσεως ἀποτελεῖ κόστος μὴ δυνάμενον ὡς ἐκ τούτου νὰ ὑπαχθῇ εἰς φορολογίαν. Δέον ὅθεν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν στοιχειώδους δικαιοσύνης νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ ἐπεθύμουν περαίνων νὰ τονίσω μερικὲς ἀκόμη ἀλήθειες. Ὑπάρχει γενικῶς ἡ τάσις νὰ θεωροῦνται αἱ κατοικίαι ὡς ἀντιπαραγωγικὴ τοποθέτησις.— Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς κατοικίας ἐν Ἑλλάδι εἶναι ὀξύτατον. Καὶ ἡ κατοικία εἶναι βασικὴ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως καὶ ἡ τροφή. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θεωρήσατε ὡς ἀντιπαραγωγικὴ καὶ τὴν τροφὴν καὶ ἂς ἀναγκάσωμεν τὸν λαὸν νὰ σφίξῃ τὴν ζώνην του. Χρησιμοποιεῖτε τὴν κατοικίαν τοῦ λαοῦ διὰ νὰ καλύπτετε συνεχῶς τὰ κενὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σκεφθῆτε, ὅτι ἡ βαρυτάτη ἤδη φορολογία ἐπὶ τῶν μεταβιβάσεων ἀποτελεῖ ἐξέλιξιν παλαιᾶς φορολογίας τῆς ὑπεραξίας. Καὶ ἤδη φορολογεῖτε ἐκ νέου τὴν ὑπεραξίαν. Ποῖον λοιπὸν σκοπὸν θὰ ἔχῃ ἡ διατήρησις τοῦ φόρου μεταβιβάσεως καὶ τῶν συμπαρομαρτούντων λοιπῶν βαρῶν; Ἀσφαλῶς αὐτὸν ποὺ κατὰ κόρον ἐτονίσθη μέχρι τοῦδε. Τὴν κάλυψιν τῶν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι σημαντικὰ λόγῳ τῆς γενικωτέρας καταναλωτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀκόμη σκεφθῆτε ποίαν ἀπήχησιν θὰ ἔχῃ εἰς τὸν λαὸν ἡ ἐπιψήφισις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Σκεφθῆτε, ὅτι συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐξελέγησαν βουλευταὶ ἡγηθέντες ἀγῶνος διὰ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας τῆς ὑπεραξίας τῆς ψηφισθείσης ὑπὸ προηγουμένης Κυβερνήσεως διὰ τὰς περιοχάς, αἵτινες ηὐνοήθησαν ἐξαιρετικὰ ὑπὸ δημοσίων ἔργων, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ Δημόσιον ὑπεβλήθη εἰς σημαντικὰς δαπάνας καὶ θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς ὠφεληθέντας τμῆμα τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Τώρα τὸ Κράτος ζητεῖ νὰ ὠφεληθῇ καὶ ἀπὸ τὴν φυσιολογικὴν ὑπερτίμησιν τῶν ἀκινήτων ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν φαινομενικὴν ὑπερτίμησιν λόγῳ ἐλαττώσεως τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ τὰ σκληρότερα νομίσματα βαθμιαίως χάνουν ἕνα ποσοστὸν τῆς ἀξίας των. Ἀκόμη καὶ ὁ χρυσὸς κατὰ τοὺς οἰκονομολόγους χάνει ἐτησίως 2% τοὐλάχιστον. Καὶ αὐτὴν λοιπὸν τὴν διαφορὰν τῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος, ἡ ὁποία εἰς διάστημα ἀρκετῶν ἐτῶν εἶναι σημαντική, θέλετε νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῆτε διὰ νὰ καταφέρετε δεινὸν πλῆγμα κατὰ τῆς ἰδιοκτησίας. Ποιούμεθα ὅθεν ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀποσύρῃ τὸ πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ συνδέσῃ τὸ πέρασμά του ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν μὲ ἐπιψήφισιν τοιούτων φορολογικῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα πλήττουν βασικῶς τὰς ἀστικὰς καὶ λαϊκὰς τάξεις τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Βανταλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§90Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκτιμῶ καὶ θαυμάζω τὸν κ. Καθηγητὴν ὡς τεχνικὸν ἐπιστήμονα καὶ ὡς χαλκέντερον ἐρευνητὴν ἐπὶ τεχνοοικονομικῶν προβλημάτων τοῦ συγχρόνου κόσμου. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν τόλμην νὰ διαφωνήσω πρὸς τὰ συμπεράσματά του. Ἡ ζωὴ οὐδέποτε θὰ ὑποταχθῇ εἰς τὴν τεχνικήν. Ἡ τεχνικὴ θὰ ἀκολουθῇ καὶ θὰ ὑπηρετῇ τὴν ζωήν. Διότι ἡ ζωὴ δὲν κυριαρχεῖται ἀπὸ κανόνας καὶ λογικήν. Ἡ ζωὴ κυριαρχεῖται ἀπὸ ὁραματισμούς, ἀπὸ πάθη, ἀπὸ ἐκρήξεις ἐνθουσιασμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ ἐγωϊσμῶν καὶ συμφερόντων. Οὐδεμία τεχνικὴ ἠμπόδισε τὴν Νέαν Ὑόρκην καὶ τὸ Τόκιον καὶ τὰς μεγάλας πρωτευούσας νὰ ἁπλοῦνται κατ’ ἔκτασιν καὶ καθ’ ὕψος. Ἀλλὰ ἂς περιορισθῶ εἰς τὸ σχέδιον νόμου. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιχειρεῖται ἡ ἐπίλυσις ἑνὸς προβλήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι παλαιὸν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐνεφανίσθη μόνον εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλὰ δημιουργεῖται παντοῦ ὅπου οἱ μεταβαλλόμενοι ὅροι οἰκισμοῦ τῶν πληθυσμῶν παρέχουν εὐκαιρίας ἐκτάκτου καὶ ἀκόπου πλουτισμοῦ ὡρισμένων ἰδιοκτητῶν γηπέδων. Κάθε νόμος καὶ κάθε διοικητικὴ πρᾶξις γενικῆς μορφῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐκφράζει τὴν πολιτικὴν σκέψιν τῶν Κυβερνήσεων, ἐξ ἄλλου δὲ καθορίζει τὰς πρακτικὰς διατυπώσεις καὶ ἐνεργείας, δι’ ὧν θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πολιτικὴ σκέψις. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διαδηλοῖ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζει νὰ ἐπιβάλῃ μεγαλυτέραν τῆς μέχρι σήμερον ἰσχυούσης φορολογίας ἐπὶ τῶν πράξεων μεταβιβάσεως ἀκινήτου ἰδιοκτησίας μὲ τὴν ἐπιδίωξιν ὅπως φορολογήσῃ περισσότερον τὰ ἔκτακτα καὶ μεγάλα κέρδη ἐκ τῆς αὐτομάτου καὶ ἀναιτίου διὰ τὸν ἰδιοκτήτην ὑπερτιμήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐκφράζει τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ μία τοιαύτη πολιτική; Κατὰ τὸ Σύνταγμα, κατὰ τὴν κοινὴν λογικήν, κατὰ τοὺς πόθους τῆς μεγάλης μάζης τοῦ λαοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δικαιοτέρα φορολογία. Διότι καλεῖται νὰ εἰσφέρῃ ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἐκ τῶν ἀκόπως κτηθέντων μεγάλων κερδῶν, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπέκτησε τοιαῦτα εὔκολα κέρδη. Καὶ ὅμως ὑπῆρξαν ἐπικρίσεις. Καὶ ἐννοῶ τὰς ἐπικρίσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι τὰς ἐπικρίσεις τοῦ τρόπου καὶ τῶν μεθόδων ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν παραλλαγῶν τῆς ἀρχῆς, τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ δημιουργοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ ἃς ἡ ἐπὶ τῶν ἄρθρων συζήτησις θὰ κρίνῃ. Αἱ ἐπικρίσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου προῆλθον ἀπὸ τὴν δεξιάν. Καὶ ἐν τῇ ἀπεγνωσμένῃ προσπαθείᾳ νὰ διαβάλουν καὶ νὰ κλονίσουν τὴν ὀρθότητα τῆς ἀρχῆς, διετύπωσαν καὶ ἀνέπτυξαν ἐπιχειρήματα ἅτινα ἐξετέθησαν μέχρι σημείου, ὥστε νὰ περιλάβουν ὁλόκληρον τὸν ὁρίζοντα τῶν κοινωνικοοικονομικῶν κοσμοθεωριῶν. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἄμουσος περὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστήμην. Ἐδίσταζα πολὺ ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν. Καὶ ὅμως ἀπεφάσισα νὰ τὸ τολμήσω. Καὶ ἀποκαλῶ τόλμημα τὴν παρέμβασίν μου εἰς τοιαύτην ἐξειδικευμένην συζήτησιν, διότι πιθανὸν οἱ μῦσται νὰ μὲ ἀποδοκιμάσουν ἀναφωνοῦντες ἑκὰς οἱ βέβηλοι. Θὰ προσπαθήσω ὅμως νὰ προχωρήσω μετὰ περισκέψεως, ὥστε νὰ μὴ δώσω ἀφορμάς. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἐπισημάνω τὰ κυριώτερα κατὰ τὴν κρίσιν μου σημεῖα, τῶν ἀγορεύσεων τῶν εἰδικῶν ἐπιστημόνων οἰκονομολόγων τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἶπεν ὁ κ. Βαρβιτσιώτης. Πρῶτον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι φορομπηχτικόν. Δεύτερον, ὅτι ὑπονομεύει τὰ βάθρα τοῦ Ἀστικοῦ Καθεστῶτος ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἰδιοκτησίας καὶ μᾶς ἐκάλεσε νὰ διευκρινήσωμεν ἂν πιστεύωμεν ἢ δὲν πιστεύωμεν εἰς τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ Ἀστικοῦ Καθεστῶτος. Ὁ κ. Μποῦτος εἶπεν: 1) Ὅτι ὑπάρχει μεγάλη ὑπερβολὴ εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ μεγέθους τῆς ὑπεραξίας λόγῳ αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. 2) Ἐπέκρινε σφοδρῶς τὴν διάταξιν, καθ’ ἣν ὁ φόρος θὰ βαρύνῃ τὸν πωλητήν, διότι πιστεύει, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ βαρύνῃ τὸν ἀγοραστήν. 3) Προέβλεψεν, ὅτι ἀντὶ τῶν 100 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα προσδιορίζει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὡς νέον ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου μεταβιβάσεως, θὰ εἰσαχθοῦν 500 ἕως 800 ἑκατομμύρια καὶ 4) Ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἀνασχεθῇ ἡ οἰκοδομικὴ δραστηριότης πρὸς βλάβην τῶν 200.000 οἰκογενειῶν, αἵτινες συνδέουν τὴν ζωήν των μὲ τὴν οἰκοδομικὴν δραστηριότητα. Ὁ κ. Καλαντζάκος: 1) Διεπίστωσεν, ὅτι καὶ ἡ νέα αὐτὴ φορολογία ἐν συνεχείᾳ ἄλλων φορολογιῶν ποὺ ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ἀνταποκρίνεται εἰς ἐνδόμυχον ἀνησυχίαν της, διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν δημοσιονομικῶν μας πραγμάτων. 2) Ἐζήτησε νὰ μὴ θιγῇ ἡ ἐπαρχία ἐκ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπανέλαβε τὰ τῆς διώξεως τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τοῦ κλονισμοῦ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ Κράτος καὶ τὴν δραχμήν. Ἐπεσήμανε δυνατότητας περιστολῆς τῶν δαπανῶν τοῦ Κράτους, πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Τέλος, ὁ κ. Ἰορδάνογλου, ὑπεστήριξε μίαν ἄποψιν περὶ δημιουργουμένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀδικίας κατὰ τὴν φορολόγησιν πωλουμένων ἀκινήτων προερχομένων ἐκ κληρονομίας καὶ προέβλεψεν, ὅτι δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ προβλεπόμενα ἔσοδα τῶν 100 ἑκατομμυρίων λόγῳ ἀνασχέσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων. Ἀκόμη, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ὑπέστη καὶ τῆς ἀριστερᾶς τὴν ἐπίθεσιν ὄχι ἐπὶ τῆς βασικῆς ἀρχῆς, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς κατοικίας. Κύριοι βουλευταί, ἂν ἀνεκεφαλαίωσα συνοπτικῶς τὰς ὅσας ἤκουσα ἀντιπολιτευτικὰς τοῦ νομοσχεδίου ἀπόψεις, δὲν τὸ ἔκαμα διὰ νὰ τὰς ἀντικρούσω. Ὑπάρχει ἐδῶ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀνάγκην βοηθείας διὰ τὸ ἔργον αὐτό. Ἐγὼ ἐμνημόνευσα τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ διευκολυνθῶ νὰ διατυπώσω τὰς ἰδικάς μου καὶ νὰ τὰς αἰτιολογήσω καταλλήλως. Ὅπως ἀνέφερα ἤδη, ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ πολιτική του γραμμὴ εἶναι καὶ ὀρθὴ καὶ δικαία καὶ ἐπιβεβλημένη. Καὶ διὰ λόγους κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ὅπως ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ διὰ ταμιευτικοὺς λόγους, φορομπηχτικούς, ὅπως ὑποστηρίζει ἡ Ε.Ρ.Ε. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι δὲν παρεκινήθη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ λόγους κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ ὅτι εἶχεν ἀνάγκην πόρων διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ποῦ ἀλλοῦ θὰ εὕρισκε δικαιοτέραν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι δικαία ἡ φορολογία, ἐὰν βαρύνῃ τὸν πωλητήν, ὅπως ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἐάν, ὅμως, βαρύνῃ τὸν ἀγοραστήν, ὅπως συνηθίζεται εἰς τὰς κτηματικὰς συναλλαγάς, τότε πίπτει καταθλιπτικῶς εἰς τοὺς ὤμους τῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται καὶ ἀγωνιοῦν νὰ ἀποκτήσουν μίαν στέγην. Αὐτὸ τὸ ζήτημα, κ.κ. βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευκρινισθῇ μετὰ βεβαιότητος. Διότι αἱ τιμαὶ τῶν κτημάτων δὲν διαμορφώνονται ἀπὸ σύνθεσιν ὡρισμένων δεδομένων καὶ ἀκριβῶν συντελεστῶν. Οὔτε εἶναι αἱ φορολογικαὶ ἐπιβαρύνσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι παίζουν ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τῶν κτημάτων. Αἱ τιμαὶ τῶν κτημάτων διαμορφώνονται ὑψηλότεραι ἢ χαμηλότεραι ἀναλόγως τοῦ ποῖος ἐπείγεται νὰ κλείσῃ μίαν ἀγοραπωλησίαν. Ἐὰν ἐπείγεται ὁ πωλητής, θὰ ἐπωφεληθῇ ὁ ἀγοραστὴς διὰ νὰ κάμψῃ ὅσον δύναται χαμηλότερα τὴν τιμὴν κλεισίματος. Ἐὰν ἀντιθέτως ἐπείγεται ὁ ἀγοραστὴς τότε θὰ ἐπιμείνῃ ὁ πωλητὴς καὶ θὰ ἐπιτύχῃ κλείσιμον εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα. Πάντως, τὸ σημεῖον ἐκκινήσεως τῶν διαπραγματεύσεων μιᾶς ἀγοραπωλησίας ἀκινήτου, τὸ ὁποῖον ἀνεξελέγκτως ὁρίζει ὁ πωλητής, μὲ τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον κλείνει ἡ συμφωνία μιᾶς ἀγοραπωλησίας, παρουσιάζει κατὰ κανόνα διαφορὰς ποὺ ὑπερκαλύπτουν τὰς φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις. Συνεπῶς, ὀρθὸν εἶναι νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ φόροι οἱ ἐπιβαλλόμενοι ἐπὶ μιᾶς ἀγοραπωλησίας ἀκινήτου, βαρύνουν τὸ ἀκίνητον. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ φόρος αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ τοῦ ὑπερτιμηθέντος ἀκινήτου, εἶναι ἀπολύτως δίκαιος καὶ ὀρθός. Καὶ αὐτὰ ἰσχύουν διὰ τὰς συνήθεις ἀγοραπωλησίας ἀκινήτων. Ἐγὼ ὅμως νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι πολὺ ἐπιεικὲς καὶ μετριοπαθές, ἀντιμετωπίζον αὐτὰς μόνον τὰς συνήθεις περιπτώσεις. Ἐδῶ, κ.κ. βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἄλλη πλευρά. Εἶναι ἡ οἰκοπεδοποίησις ἀγροτικῶν καὶ δασικῶν ἐκτάσεων, εἴτε ὑπὸ τῶν εἰδικῶν ἐπιχειρηματιῶν τοιαύτης μορφῆς, εἴτε ὑπὸ κοινῶν ἰδιοκτητῶν, τῶν ὁποίων τὰ κτήματα μετέβαλεν ἀπὸ ἀγροτικὰ καὶ δασικὰ εἰς οἰκόπεδα μία εἰδικὴ ἐνέργεια τοῦ Κράτους, ὅπως ἡ ὁδοποιΐα, ὁ τουρισμός, ἡ ἀξιοποίησις τῶν ἀκτῶν κλπ. Καὶ ἀπορῶ διατί, αὐταὶ αἱ περιπτώσεις, αἵτινες πολλαπλασιάζουν μὲ ἀπροσδιόριστον καὶ ὑψηλότατον πολλαπλασιαστὴν τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων, τὰς ἀφῆκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐκτὸς εἰδικῆς μεταχειρίσεως ἐν τῷ σχεδίῳ. Καὶ ἐπειδὴ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἐδέχετο πρὸς συζήτησιν μίαν συγκεκριμένην ἔγγραφον σχετικὴν τροπολογίαν, κατέθεσα ἤδη τοιαύτην.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν τοὺς ἐξαιροῦμεν. Κάμνετε λάθος, ἐὰν νομίζετε, ὅτι τοὺς ἐξαιροῦμεν. Τοὺς περιλαμβάνομεν. Ἐξαιροῦμεν μόνον τὰς οἰκοδομικὰς ἐπιχειρήσεις. Τοὺς κατασκευαστὰς δηλαδὴ ἐξ ἐπαγγέλματος πολυκατοικιῶν, ἢ γενικῶς οἰκοδομῶν, τὰς ὁποίας πωλοῦν ἐν συνεχείᾳ ὡς ἕτοιμα διαμερίσματα. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει, διότι φορολογοῦνται βάσει τοῦ εἰσοδήματός των. Ἀγοράζουν ἕνα οἰκόπεδον, τὸ κτίζουν, τὸ πωλοῦν. Μὲ τὸ κλείσιμον τῆς ἐργασίας φορολογοῦνται μὲ τὸν φόρον εἰσοδήματος, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλός. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, διὰ μίαν μεταβατικὴν περίοδον τὸν ὑπελογίσαμεν μὲ συντελεστήν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι φορολογία εἰσοδήματος. Οἱ πωλοῦντες οἰκόπεδα, ὅπως προηγουμένως ἀνεφέρατε, ὑπάγονται εἰς αὐτὴν τὴν ηὐξημένην φορολογίαν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἐξαίρεσις.

§92Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ μὲ ἱκανοποιεῖ, ἐὰν πράγματι ἔτσι εἶναι. Ἀλλ’ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν φορολογίαν τὰ ἐντὸς τῆς πόλεως οἰκόπεδα, ἡ διάταξις αὐτή, δὲν νομίζω, ὅτι περιλαμβάνει τὴν περίπτωσιν ποὺ ἰσχυρίζομαι. Ἐπὶ παραδείγματι: Εἶμαι ἐπιχειρηματίας καὶ ἀγοράζω εἰς τὴν Νέαν Κηφισίαν, ἐκτὸς σχεδίου, εἰς τὰ χωράφια, 200 στρέμματα χωράφια καὶ παίρνω ἕνα μηχανικὸν καὶ διαμορφώνω δρόμους, πλατείας καὶ ἀρχίζω νὰ πωλῶ οἰκόπεδα.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα προηγουμένως. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι, ἐὰν ἀγοράσῃ τις ἐκτὸς σχεδίου πόλεως καὶ πωλήσῃ. Πρέπει νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι αἱ πωλήσεις αὐταὶ δὲν ἐπιτρέπονται κατὰ τὸν νόμον καὶ εἶναι παράνομοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη περίπτωσις. Ἀγοράζει τις ἀγροτεμάχιον, μίαν μικρὰν ἀγροτικὴν ἰδιοκτησίαν καὶ μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ἐπεκτείνεται τὸ σχέδιον πόλεως καὶ πωλεῖ πλέον οἰκόπεδα ἐντὸς σχεδίου πόλεως. Εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὅτι ἀποφασιστικὴ ἡμερομηνία εἶναι ἡ ἡμερομηνία τῆς πωλήσεως. Ἐὰν τὴν ἡμέραν ποὺ πωλεῖ εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ σχεδίου, δὲν ἐνδιαφέρει ἐὰν ἦτο ἐκτὸς σχεδίου, ὅταν τὸ ἠγόραζεν. Ἀντιθέτως αὐτὴ εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν περίπτωσις, τὴν ὁποίαν θέλει ὁ νόμος νὰ συλλάβῃ. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφής: Ἐὰν ὅταν πωλῇ, πωλεῖ οἰκόπεδα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπεκταθῆ τὸ σχέδιον πόλεως, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑπάγεται εἰς τὴν φορολογίαν.

§94Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Ἤθελα ὅμως νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἡ οἰκοδομικὴ ἐπιχείρησις Βανταλῆ εἶχεν ἀγοράσει οἰκόπεδα εἰς τὴν Μαλακάσαν θὰ ἐφορολογοῦντο ἢ ὄχι;

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πωλήσετε μὲ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν. Παλαιότερον, πρὸ ἐτῶν, ἐπετρέπετο ἡ πώλησις ἀγροτεμαχίων. Βάσει τῆς σημερινῆς νομοθεσίας, δὲν ἐπιτρέπεται.

§96Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀπὸ τὸ 1923 ἀπηγορεύετο ἡ πώλησις.

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Συνέβαινεν ὑπὸ τὸν τύπον τῆς πωλήσεως ἀγροτεμαχίων περιγραφὴ τῆς νομοθεσίας. Καὶ ἡ νομοθεσία αὐτὴ θὰ γίνῃ πιὸ αὐστηρά, μὲ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσηγηθῇ προσεχῶς ὁ συνάδελφος Ὑφυπουργὸς κ. Ἀγγελούσης.

§98Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Οἱ εἰδικοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐπανέλαβον καὶ πάλιν τὰ περὶ δημοσιονομικῶν ἀνησυχιῶν, περὶ κινδύνου πληθωρισμοῦ, περὶ ὕψους τιμαρίθμου, ὅρα φασιόλους τοῦ κ. Μπούτου καὶ ἄλλα πολλά. Κύριοι βουλευταί, εἰς πλείστας εὐκαιρίας ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ νομισματικὴ σταθερότης θὰ εἶναι ὁδηγὸς πάσης οἰκονομικῆς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀπεδείχθη καὶ ἐμπράκτως διὰ τοῦ ἑνὸς προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξετελέσθη, τοῦ 1964, καὶ τοῦ ἄλλου, ὁ ὁποῖος κατετέθη καὶ ἐκτελεῖται ἤδη, ὅτι αἱ περὶ νομισματικῆς σταθερότητος δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπαληθεύονται ἐκ τῶν πραγμάτων. Διδάσκει ἡ ἐπιστήμη καὶ γνωρίζουν κάλλιστα καὶ οἱ εἰδικοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι συγκεκριμένα καὶ σαφῆ ὅρια μεταξὺ τῆς νομισματικῆς σταθερότητος καὶ τοῦ πληθωρισμοῦ δὲν ὑπάρχουν. Καὶ γνωρίζουν ἐπίσης, ὅτι περισσότερον ἀπὸ τὰ πραγματικὰ δεδομένα μιᾶς οἰκονομίας, τὴν νομισματικὴν σταθερότητα τὴν στηρίζει ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Κυβέρνησίν του καὶ ἄλλοι ἐντελῶς ψυχολογικοὶ παράγοντες. Καὶ ὅμως ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ οἱ εἰδικοί της, ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῆς σημασίας τῶν ἐνεργειῶν των, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου καὶ πρὸ τούτου δὲν ἐδίστασαν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν καὶ δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων νὰ προσπαθοῦν νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ νόμισμά του, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὸ μέγεθος τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς, πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ ὡδηγεῖτο ἡ χώρα, ἐὰν ἐπετύγχανον αἱ προσπάθειαί των. Καὶ ὑπῆρξαν κατὰ τὸν διαρρεύσαντα χρόνον καὶ ἐθνικαὶ περιπέτειαι, αἱ ὁποῖαι συνετέλουν εἰς τὴν δημιουργίαν κλίματος ἀνησυχιῶν ψυχολογικῶν. Καὶ ὅμως οὔτε αὐτοὶ οἱ ἐθνικοὶ λόγοι συνεκράτησαν τὴν ἐπίθεσιν τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀντέδρασεν ἐπιτυχῶς εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα διετηρήθη ὑγιὲς καὶ ἀλώβητον. Ὡμίλησαν καὶ περὶ τιμαρίθμου. Δὲν συμπαθῶ τὰς θεωρίας καὶ τὰς στατιστικάς, ὅταν χρησιμοποιοῦνται εἰς πολιτικὰς συζητήσεις. Ἔχω νοῦν καὶ ὀφθαλμούς. Καὶ διαπιστώνω, ὅτι ὅπου ὁ τιμάριθμος εἶναι χαμηλὸς ἐκεῖ καὶ ἡ δυστυχία τοῦ λαοῦ. Καὶ μάλιστα ὅσον χαμηλότερος εἶναι ὁ τιμάριθμος, τόσον δυστυχέστερος εἶναι ὁ λαός. Χαμηλὸς τιμάριθμος εἶναι εἰς διεθνῆ κλίμακα, εἰς τὴν Ἰνδίαν, εἰς τὰς χώρας τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς καὶ εἰς τὰς ἄλλας ὑπαναπτύκτους χώρας. Καὶ ἐκεῖ οἱ λαοὶ δυστυχοῦν. Ὑψηλὸς τιμάριθμος εἶναι εἰς τὰς Η.Π.Α. καὶ τὸν Καναδᾶν καὶ τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας καὶ τὴν Ἰαπωνίαν καὶ γενικὰ εἰς τὰς προηγμένας χώρας. Καὶ ἐκεῖ οἱ λαοὶ εὐτυχοῦν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑψηλὸς τιμάριθμος εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀναλογικῶς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὰς μεγάλας πόλεις καὶ χαμηλὸς τιμάριθμος εἶναι εἰς τὰς μικρονήσους τῶν Κυκλάδων καὶ τοὺς ὀρεινοὺς οἰκισμοὺς τῆς χώρας. Καὶ εἶναι προφανές, ὅτι δὲν εὐτυχοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν χαμηλὸν τιμάριθμον. Πρὸ 50 καὶ πλέον ἐτῶν ἔζων εἰς τὰ Τρίκαλα τῆς Θεσσαλίας. Καὶ ἔφθασε τὰ αὐγὰ νὰ πωλῶνται πρὸς 5 λεπτὰ τὸ ζεῦγος καὶ ὁ ἄρτος πρὸς 20 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν. Καὶ ὅμως ὁ λαὸς ἐδυστύχει. Διότι ἐλάχιστοι διέθεταν τὸ πεντάλεπτον ἢ τὰ 20 λεπτά. Σήμερα τὰ αὐγὰ ἔχουν 74 πεντάλεπτα τὸ ζεῦγος ἀντὶ τοῦ 1 καὶ ὅμως τώρα ὁ λαὸς συγκριτικῶς εἶναι εὐτυχέστερος ἀπὸ τότε. Εἰς μίαν ὁμαλῶς καὶ ὑγιῶς ἐξελισσομένην οἰκονομίαν, ἡ ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου σημαίνει ἀλανθάστως τὴν παράλληλον ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῆς μεγάλης μάζης τοῦ λαοῦ. Διότι ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου σημαίνει βελτίωσιν τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἀνθρωπίνης ἐργασίας εἰς πᾶσαν της ἐκδήλωσιν. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κ.κ. βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀντιμετωπίσω καὶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον βάλλει κατὰ τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, κατὰ τῆς ἐννοίας τῆς ἰδιοκτησίας, κατὰ τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος τοῦ λαοῦ, κατὰ τῆς οἰκοδομικῆς δραστηριότητος καὶ τὰ τοιαῦτα. Κύριοι βουλευταί, αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, εἴτε διὰ λόγους ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, εἴτε διὰ λόγους κυκλοφοριακῆς συμφορήσεως, εἴτε διὰ λόγους ταμιευτικούς, ἐπέβαλλον, παραλλήλως πρὸς τοὺς δασμοὺς καὶ τοὺς συμπαρομαρτοῦντας φόρους, πλέον καὶ τῶν ἐπιβαρύνσεων πρὸς ἔκδοσιν ἀδείας κυκλοφορίας, πλέον τῶν συμβολαιογραφικῶν, τῆς φορολογίας κυκλοφορίας, τῆς φορολογίας καυσίμων, ἐπέβαλλον πλέον ὅλων αὐτῶν εἰδικὸν φόρον ἐπὶ τῶν τιθεμένων εἰς ἀρχικὴν κυκλοφορίαν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, ἀνερχόμενον, μόνον αὐτὸν εἰς τὸ 30 μέχρι 50% περίπου τῆς τιμολογιακῆς ἀξίας τῶν καινουργῶν αὐτοκινήτων. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι γνωστόν. Ὄχι μόνον δὲν ἀπεκόπη τὸ ρεῦμα τῆς ἀγορᾶς αὐτοκινήτων, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐνετάθη εἰς ἀπρόβλεπτον καὶ ἀπίθανον ὕψος. Ἄρα τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ ἑνὸς ἐπηυξημένου φόρου κατὰ 1 ἕως 6% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα αὐτομάτως ὑπερτιμῶνται κατὰ 200, 500, 1000 καὶ 5000%, θὰ ἀνακόψῃ τὰς κτηματικὰς συναλλαγὰς καὶ τὴν οἰκοδομικὴν δραστηριότητα, εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμον. Λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὡς πρὸς τὸ αὐτόματον ὑπερτίμημα ἐξαιροῦνται τῆς ἐπηυξημένης αὐτῆς φορολογίας αἱ ἀγοραπωλησίαι μέχρις ὁρίου ποὺ καλύπτει τὰς οἰκιστικὰς ἀνάγκας τῶν εἰσοδηματικῶς χαμηλοτέρων τάξεων, τότε εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι οὐδεμίαν ἀπολύτως ἀνασχετικὴν ἐπίδρασιν θὰ ἀσκήσῃ τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῆς κτηματικῆς καὶ τῆς οἰκοδομικῆς ἀγορᾶς. Καὶ ἂς λάβωμεν τώρα θέσιν ἔναντι τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Κύριοι βουλευταί, ἡ δεξιά, ὡς ἐκφραστὴς τῶν συμφερόντων καὶ τῶν ἐπιδιώξεων τῆς οἰκονομικῶς ἀρχούσης τάξεως, εἰς πᾶν μέτρον ποὺ θίγει τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντά της, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ αἰτήματα τοῦ Λαοῦ, διαβλέπει προσπάθειαν ἀνατροπῆς τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ σημαίνει τὸν κώδωνα τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου. Καὶ ὅμως συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ἡ ἀκατάλυτος δύναμις τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, ἡ ἀντιμετωπίσασα καὶ ἀντιμετωπίζουσα ἐπιτυχῶς τὴν κομμουνιστικὴν ἐπιδίωξιν, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ προσαρμοστική της ἱκανότης, εἶναι ἡ διὰ τῆς Δημοκρατίας, συνεχὴς φαλκίδευσις τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων καὶ ἡ παραχώρησις ἱκανοποιήσεως εἰς τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων. Ἡ Δημοκρατία διέψευσε τὴν κομμουνιστικὴν θεωρίαν περὶ ἐκπρολεταριοποιήσεως ὁλοὲν εὐρυτέρων μαζῶν τοῦ Λαοῦ, ὅσον τελειοποιοῦνται τὰ μηχανικὰ μέσα παραγωγῆς καὶ συγκεντροῦνται εἰς Ἑταιρείας καὶ τρὰστ μεγαθήρια, περὶ κυριαρχίας τοῦ Κεφαλαίου ἐπὶ τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Τὰ ἀστικὰ καθεστῶτα ἐσταθεροποιήθησαν καὶ ἡ σταθεροποίησίς των εἶναι εὐθέως ἀνάλογος πρὸς τὰς παραχωρήσεις πρὸς τὸν Λαόν, τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς οἰκονομικάς. Καὶ αὐτὴν τὴν δύναμιν προσαρμογῆς τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, δὲν τὴν διέγνωσαν καὶ δὲν τὴν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν των οἱ θεμελιωταὶ τῆς κομμουνιστικῆς θεωρίας, οἱ ὁποῖοι προέβλεψαν ἀνεπιτυχῶς, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς θὰ ἐπιβληθῇ κατ’ ἀρχὰς εἰς τὰς πλέον τεχνολογικῶς καὶ οἰκονομικῶς προηγμένας χώρας. Καὶ τὴν παραγνωρίζουν καὶ τὴν συκοφαντοῦν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κόπτονται τάχα ὑπὲρ τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἀλλὰ θὰ εἶχαν καταστραφῆ τὰ ἀστικὰ καθεστῶτα καὶ θὰ εἶχεν ἐπικρατήσει ὁ κομμουνισμός, ἂν ἡ Δημοκρατία δὲν μετετόπιζε τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν οἰκονομικῶν μεγιστάνων πρὸς τὴν κυριαρχίαν τοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγωνιζόμενος διὰ τὴν ἐπιβίωσίν του καὶ τὴν ἄνοδόν του σώζει καὶ τὸ καθεστὼς ἀπὸ τὴν καταστροφὴν καὶ τὸν ὄλεθρον. Κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀρχήν του εἶναι ὀρθόν, βελτιούμενον ἂν χρειασθῇ εἰς τὰς λεπτομερείας του καὶ ἡ Δημοκρατία καὶ τὸ Καθεστὼς ἔχουν καλῶς καὶ βαδίζουν σταθερῶς τὴν ὁδὸν τὴν ὁδηγοῦσαν τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Λαὸν πρὸς ἕνα καλύτερον μέλλον.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι ὀλιγόλογος διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρήσω τὴν Βουλὴν καὶ διὰ νὰ προωθήσω τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν φόρον αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ φορολογία τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως θὰ βαρύνῃ τὰ ἀστικὰ κτήματα καθώρισε δὲ ὅτι ἀστικὰ κτήματα θεωροῦνται τὰ ἐντὸς σχεδίου πόλεως καὶ τὰ εὑρισκόμενα εἰς ἀκτῖνα 500 μέτρων πέριξ τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως. Ὁ κ. συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶπε κατὰ τὴν εἰσήγησίν του, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ θὰ βαρύνῃ τὰ ἀστικὰ κτήματα ἰδιοκτησίας μικροαστῶν ἢ πτωχῶν πολιτῶν. Ἀνέφερε δέ, ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν περιλαμβάνονται ἀκίνητα τὰ ὁποῖα κεῖνται εἰς διανοιχθείσας λεωφόρους, εἰς τὴν παραλίαν καὶ εἰς βιομηχανικὰς περιοχάς. Εἶπεν ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἀκόμη καὶ βοσκότοποι ἀπέβησαν χρυσοτόκοι ὄρνιθες. Πράγματι αὐτὰ τὰ ἀκίνητα ἐξαιρεῖ ἀπὸ τὴν φορολογίαν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ περιορίζει τὴν φορολογίαν εἰς ἀκίνητα τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς μέσους καὶ πτωχοὺς Ἕλληνας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θέλει νὰ συλλάβῃ τὴν κερδοσκοπίαν. Ἀλλὰ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δὲν συλλαμβάνεται. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος δὲν ἐπιβάλλεται διὰ νὰ προκαλέσῃ ἔσοδα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἐπροχώρησε καὶ εἶπεν, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ ὑπερτιμήματος θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν πολεοδομίαν καὶ τὴν κυκλοφορίαν. Σήμερον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, συγκεκριμένως, ὅτι τὰ ἔσοδα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν πολεοδομίαν καὶ τὴν κυκλοφορίαν. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἐκ τῆς ἐπιβολῆς αὐτῆς τῆς φορολογίας πρέπει νὰ διατεθοῦν καὶ διὰ τὴν χωροταξίαν καὶ διὰ τὴν λαϊκὴν στέγην. Κύριε Ὑπουργέ, 4 τομεῖς ἔχουν ἀνάγκην τῆς συμπαραστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Πρῶτον εἶναι ἡ πολεοδομία, δεύτερον ἡ κυκλοφορία, τρίτον ἡ χωροταξία καὶ τέταρτον ἡ λαϊκὴ στέγη. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ ὑπερτιμήματος πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ μέσου τοῦ συνιστωμένου ὀργανισμοῦ εἰς τοὺς 4 αὐτοὺς τομεῖς. Ἐπανέρχομαι καὶ πάλιν εἰς αὐτὸ ποὺ ἔθιξα ἀρχικῶς, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ φορολογηθοῦν μόνον τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐντὸς σχεδίου πόλεως, ἀλλὰ ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ φορολογία καὶ εἰς τὰ ἀκίνητα ποὺ προέτεινεν ὁ συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ δεχθῇ ὡρισμένας προσθήκας αἱ ὁποῖαι θὰ βελτιώσουν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Προτοῦ προβῶ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν προσθήκης τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν παρακαλῶ ὅπως ἐφ’ ὅσον δεχθῇ τὴν πρότασίν μου, μειώσῃ τὸ ποσοστὸν φορολογίας ἀπὸ 25% εἰς 15%. Αἱ προσθῆκαι τὰς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἔχουν ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸ ἡμερῶν ἐψηφίσαμεν νόμον τοῦ συναδέλφου σας κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος προέβλεπε τὴν ἵδρυσιν βιομηχανικῶν περιοχῶν. Ἀντιληπτὸν εἶναι, ὅτι μόλις ἱδρυθοῦν αἱ βιομηχανικαὶ περιοχαὶ τὰ εὑρισκόμενα παρὰ ταύτας οἰκόπεδα θὰ λάβουν ἀπὸ πλευρᾶς τιμῆς τεράστια ὕψη. Ἐπίσης εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν φορολογοῦνται ἀκίνητα εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁποίων ἐξετελέσθησαν τεχνικὰ ἔργα. Ἐρχόμεθα καὶ φορολογοῦμεν τὴν ὑπεραξίαν ἑνὸς ἀκινήτου τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία ηὐξήθη, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ἐνεργείας τοῦ Κράτους καὶ δὲν φορολογοῦμεν κατὰ τρόπον δίκαιον, τὴν ὑπεραξίαν τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν τὰ ἀκίνητα συνεπεία ἀναλώσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος, δηλαδὴ τῆς ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων, εἰς τὴν περιοχὴν ὅπου κεῖνται αὐτά. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, περιέλαβον καὶ μίαν τετάρτην τάξιν ἀκινήτων κειμένων εἰς μίαν ὡρισμένην ἀπόστασιν ἀπὸ τουριστικὰ κέντρα. Δὲν ἐννοῶ τὰ παραλιακὰ ἀκίνητα, διότι αὐτὰ περιελήφθησαν εἰς τὰς προηγουμένας περιπτώσεις. Ἐννοῶ τὰς περιπτώσεις, ὡς τῆς περιοχῆς ὅπου ἐγένετο τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος. Δι’ αὐτά, λοιπόν, τὰ ἀκίνητα, τὰ ἀποκτήσαντα μίαν ὑπεραξίαν συνεπεία τῆς ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων πλησίον αὐτῶν, θὰ πρέπει ἡ φορολογία νὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ νὰ μειωθῇ ἡ φορολόγησις τῶν ἄλλων ἀκινήτων, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ ἔσοδον διὰ τὸ Κράτος. Ἴσως μάλιστα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἔχωμεν καὶ περισσότερα ἔσοδα διὰ τὸ Κράτος. Τελειώνων τὴν ὁμιλίαν μου, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ ἰδιαιτέρως νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἶναι ὁ μόνος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔθιξεν ὡρισμένα ζωτικὰ ζητήματα τῶν πόλεων, ὡς εἶναι τῆς πολεοδομίας, τῆς χωροταξίας καὶ τῆς λαϊκῆς στέγης. Δυστυχῶς ὁ τομεὺς αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον σοβαρός, ἔχει ἐγκαταλειφθῆ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι δυνατὸν καταλλήλως ἀντιμετωπιζόμενος νὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν εὐδαιμονίαν εἰς τὸν πολίτην. Ἐὰν παραμείνῃ ὁ τομεὺς αὐτὸς χωρὶς τὴν ἀνάλογον ἀντιμετώπισιν, ἐντὸς ὀλίγου χρόνου ὄχι μόνον αἱ Ἀθῆναι, ἀλλὰ καὶ πολλαὶ ἄλλαι πόλεις θὰ εἶναι δύσκολον νὰ κατοικηθοῦν. Αἱ πόλεις πρέπει τὸ ταχύτερον ν’ ἀποκτήσουν πάρκα, αἱ κατοικίαι ἔνθα διαβιοῦν οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ἔχουν ἄφθονο φωτισμὸν καὶ ἀερισμόν, εὐρυτέρας ὁδούς, νέας τοιαύτας διὰ τὴν ἀνετωτέραν κυκλοφορίαν καὶ τόσα ἄλλα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μελετηθοῦν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα χρειάζονται ἀναμφισβητήτως χρήματα. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἕνας εἰδικὸς ὀργανισμὸς διὰ τὴν μελέτην τῶν ζητημάτων αὐτῶν, ὅστις ὀργανισμὸς θὰ χρηματοδοτηθῇ μὲ ἔσοδα, προερχόμενα ἐκ τῆς φορολογίας τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν θὰ συνδέσετε τὸ ὄνομά σας μὲ τὰ τεράστια ζητήματα τῶν πόλεων, τὴν πολεοδομίαν, τὴν χωροταξίαν καὶ τὴν λαϊκὴν στέγην. Ἀκούσατε τὴν συμβουλήν μου καὶ ἔστε βέβαιος, ὅτι θὰ ἐπιτύχετε εἰς τὸ ἔργον σας.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπερατώθη ὁ κατάλογος τῶν βουλευτῶν οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Οἱ ὑπόλοιποι ρήτορες θὰ πρέπει νὰ περιορισθοῦν εἰς τὰ θέματα τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰς τὸ δεκάλεπτον.

§102Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἓν ἐρώτημα θὰ ἤθελα νὰ θέσω. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ θὰ πάῃ δι’ ὡρισμένον σκοπόν, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ κανεὶς νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Εἶχον θέσει μόνον ὀλίγα ἐρωτήματα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Πρῶτον, ἐὰν εἰς τὸ μέλλον θὰ καταργηθῇ ὁ φόρος τῶν ἀσκεπῶν. Δεύτερον, ἐὰν θὰ βοηθηθοῦν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, καὶ τρίτον ἐὰν θὰ ἐπεκταθῇ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι διαβάζομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὑπάρχουν περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος ἔξω τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, ὅπου ἕνα στρέμμα ἐπωλήθη ἀντὶ 400.000 δραχμῶν. Εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ἢ ὄχι; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ νὰ γίνῃ μόνον διὰ τὸ λεκανοπέδιον τῶν Ἀθηνῶν; Εἶπον, ὅτι μετὰ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι ἡ φορολογία θὰ εἶναι διὰ συγκεκριμένον σκοπόν, κανεὶς δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῶν ἀσκεπῶν χώρων, νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα μελετᾶται ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν ἐσόδων τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, νὰ καταργήσωμεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τὴν φορολογίαν τῶν ἀσκεπῶν χώρων, ἡ ὁποία ἄλλωστε εἶναι ἀσήμαντος ἀπὸ ἀπόψεως ἐσόδου. Τὰ ἐκ τῆς παρούσης φορολογίας ἔσοδα θὰ ἐνταχθοῦν εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ θὰ ἀπομείνῃ ἀνοικτὸν τὸ θέμα ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀποδέκτης τῶν χρημάτων αὐτῶν. Τέλος εἶναι λάθος ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κάνει διάκρισιν μεταξὺ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἄλλων πόλεων τῆς Ἑλλάδος. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ ὅλα τὰ οἰκόπεδα τὰ κείμενα ἐντὸς σχεδίου πόλεως ἢ ἐντὸς τῆς περιμετρικῆς ζώνης. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 μάλιστα θὰ προσθέσωμεν ὡρισμένας διατάξεις, ὥστε νὰ ἐξισωθῇ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς.

§104Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον προβλέπει περὶ δύο ἐντελῶς διαφόρων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὸ αὐτὸ νομοσχέδιον. Αὐξάνει ἀφ’ ἑνὸς τὸν φόρον μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβάλλει, ἀφ’ ἑτέρου φορολογίαν ἐπὶ τῆς αὐτομάτου ὑπεραξίας τῶν οἰκοπέδων. Διὰ τὴν πρώτην περίπτωσιν, νομίζω, ὅτι ἐπανήλθομεν, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἀκτήμονος, ὁ ὁποῖος ὅταν εἶχεν ἀνάγκην χρημάτων, ἐπέβαλλε φόρους χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ σχετικὸς νόμος. Νομίζω, ὅτι εἶναι λάθος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ὥρισε τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου μεταβιβάσεως τῶν ἀκινήτων ἀπὸ τῆς 1ης τοῦ τρέχοντος ἔτους, χωρὶς νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ ὁ παρὼν νόμος ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς φορολογήσεως τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος τῶν οἰκοπέδων, ὁ κ. Ὑπουργός, συνέκρινε τὴν ἀξίαν τῶν ἀκινήτων τῶν Ἀθηνῶν τοῦ ἔτους 1951 μὲ ἐκείνης τοῦ ἔτους 1964 καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ ἀξία τῶν οἰκοπέδων τῶν Ἀθηνῶν ἑπταπλασιάσθη, δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του πρῶτον, ὅτι ἡ ἀξία τῶν οἰκοπέδων κατὰ τὸ ἔτος 1951 ἦτο μειωμένη ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951 μέχρι τοῦ ἔτους 1963 περιελήφθησαν εἰς τὰ σχέδια πόλεων καὶ ἀπέκτησαν σημαντικὴν ἀξίαν ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι πρότερον ἦσαν ἀγροὶ καὶ εἶχον μηδαμινὴν ἀξίαν. Τὴν ηὐξημένην ἀξίαν τῶν ἀκινήτων τούτων δὲν τὴν ἀπεκόμισεν ὁ ἤδη κάτοχος τοῦ οἰκοπέδου, ἀλλὰ ὁ προκτήτωρ αὐτοῦ, ὁ ἔχων εἰς τὴν κυριότητά του τὸ οἰκόπεδον ὅταν περιελήφθη εἰς τὸ σχέδιον πόλεως. Τὸ ἀπεκόμισεν εἰς τὰ 90% τῶν περιπτώσεων ὁ ἤδη ἀποξενωθεὶς τοῦ οἰκοπέδου. Τρίτον, αὐτὴ ἡ ἰδιοκτησία εἶναι τὸ ἀκίνητον καὶ τοῦ πτωχοῦ, τὸ ἀκίνητον ποὺ ὁραματίζεται ἐπὶ ἔτη ὁ ἄστεγος καὶ τέλος τὸ ἀκίνητον ποὺ πρῶτον ἐπλήγη καὶ πλήγεται εἰς ὅλας τὰς ἀνωμάλους περιόδους ποὺ διῆλθεν ὁ τόπος.

§105Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ χρηματικὴ περιουσία ἐξηνεμίσθη κατὰ 100%, κύριε συνάδελφε.

§106Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ χρηματικὴ περιουσία τῶν ἀνθρώπων ποὺ εἶχον χρήματα, ἐκτὸς τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας καὶ τὰ Ταμιευτήρια δὲν ὑπέστη τίποτε. Ἴσως ἐπολλαπλασιάσθη. Ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου ἐδημιούργησε μίαν δυσάρεστον ψυχολογίαν αὐξήσεων εἰς τὰ ἀκίνητα τῶν κατωτέρων καὶ τῶν μεσαίων τάξεων. Ἔχω μίαν περίπτωσιν μιᾶς πτωχῆς κοπέλλας ποὺ ἐπρόκειτο νὰ πανδρευθῇ. Εἶχε συμφωνήσει τὰ μέσα Δεκεμβρίου ἕνα ἀκίνητον τῶν δύο δωματίων εἰς τὸ ποσὸν τῶν 135.000 δρχ. Τώρα ποὺ προσῆλθε νὰ τὸ ἀγοράσῃ ἡ ἀξία ποὺ τῆς ἐζητήθη διὰ τὸ ἀκίνητον ἔφθασε τὰς 165.000 δραχ. Τοῦτο ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν δυσάρεστον ψυχολογίαν ποὺ ἤσκησεν ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κάτοχος ἑνὸς ἀκινήτου, κ. Πρόεδρε, μὲ δύο μεταβιβάσεις θὰ καταβάλῃ τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας του εἰς τὸ Δημόσιον. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς φορολογίας μὲ τὰ συμπαρομαρτοῦντα συμβολαιογραφικὰ κλπ. ἔξοδα, τὰ ὁποῖα φθάνουν τὸ 19%. Εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ προσθέσετε καὶ ὅσα ἑτοιμάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν συμπαράστασιν δικηγόρων εἰς τὰς ἀγοραπωλησίας, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὰς 400.000 καὶ θὰ ἔχετε συνεπῶς 10% σὺν 6% διὰ τὴν ἀμοιβὴν τῶν δικηγόρων.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ 19% ποῦ τὸ βρίσκετε;

§108Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι 13% σήμερον τὸ πράγματι καταβαλλόμενον μὲ τὰ συμβολαιογραφικὰ καὶ ὅλα τὰ συμπαρομαρτοῦντα. Φθάνει δηλαδὴ 12½%. Καὶ ἂς μὲ διαψεύσῃ οἱοσδήποτε συνάδελφος. Δώδεκα καὶ ἥμισυ τοῖς ἑκατὸν καὶ 6% τοῦ ἑνὸς Δικηγόρου, σὺν 6% τοῦ ἑτέρου Δικηγόρου, σύνολον 24½%. Μὲ δύο μεταβιβάσεις πάει τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου. Εἰς τὸ θέμα τοῦ ὑπερτιμήματος εἶμαι σύμφωνος, ὅτι πρέπει νὰ φορολογηθῇ ὁ κάτοχος ἐκείνου τοῦ ἀκινήτου ποὺ ἄνευ οὐδεμιᾶς προσπαθείας του ἀπεκόμισεν ἕνα σοβαρὸν κέρδος. Δὲν πράττει ὅμως τοῦτο τὸ νομοσχέδιον. Ὅταν φορολογῆτε ὑπερτίμημα καὶ ὄχι οἰκόπεδον, ἴσως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀνακόψωμεν τὴν περαιτέρω οἰκοδόμησιν. Ὁ κατασκευάζων ὅμως κάτι προσφέρει. Ἐκεῖνος φορολογεῖται. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ παίρνει ἓν οἰκόπεδον πέραν τῆς περιμετρικῆς ζώνης δὲν φορολογεῖται. Ὅπως συνεπῶς ἔχει τεθῆ ἡ φορολογία τοῦ ὑπερτιμήματος εἶναι κατὰ βάθος φορολογία ἄδικος. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη πρὶν ἢ καταφεύγωμεν εἰς τέτοια μέτρα, νὰ κάμωμεν προηγουμένως μίαν γενικωτέραν μελέτην. Ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων τὸ 1956 καὶ εἶχον ὡς Γενικὸν Γραμματέα τὸν συνάδελφον κ. Θεοδοσιάδην, ἐθέσαμεν ὡς σκοπόν μας, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία μελέτη τοῦ λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν. Ἀπὸ τότε συνεχῶς φωνάζομεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ μελέτη. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, τὸ Διάταγμα τοῦ Πλαστήρα τοῦ ἔτους 1922, τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει τὴν ἀγορὰν ἀγροτεμαχίων. Γνωρίζετε ὅμως πόσα τέτοια ἀγροτεμάχια ἔχουν πωληθῆ; Καὶ ἔρχεται κατόπιν τὸ Κράτος καὶ εὐλογεῖ τὴν πώλησιν ταύτην. Ἔχουν πωληθῆ ἄπειρα ἀγροτεμάχια. Ὑπολογίζεται, ὅτι τὸ ἔτος 2000 ἡ Ἀθήνα θὰ φθάσῃ εἰς πληθυσμὸν τὰ πέντε ἑκατομμύρια ἀνθρώπων. Ποῦ θὰ στεγασθοῦν, κ. συνάδελφοι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Ἐὰν δὲν γίνῃ μελέτη καὶ δὲν εὕρωμεν μεγάλας ἐκτάσεις διὰ νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς κατανεμημένος, τότε ἀσφαλῶς θὰ ὑπάρξουν κερδοσκόποι ποὺ θὰ ὠφεληθοῦν, ἀπὸ τὴν κατάστασιν ποὺ θὰ δημιουργηθῇ, ἐνῷ τὸ Δημόσιον δὲν θὰ ἔχῃ εἰσπράξει τίποτε. Δυστυχῶς ὅταν γινώμεθα Ὑπουργοὶ δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ μακρόπνοα σχέδια ἀλλὰ ἐνδιαφερόμεθα διὰ πρόχειρα σχέδια ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσουν πολιτικῶς διὰ τὰς ἑπομένας ἐκλογάς. Καὶ ἀποτέλεσμα τῆς ἀδιαφορίας μας αὐτῆς, κ. συνάδελφοι, εἶναι, ἡ Ἀθήνα νὰ εἶναι σήμερον ἡ χειροτέρα Πρωτεύουσα τῶν Βαλκανίων. Ἡ Σόφια τῆς Βουλγαρίας, π.χ. δὲν ἔχει καμμίαν σύγκρισιν μὲ τὴν Ἀθήνα εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔπρεπε νὰ ἀναμείνῃ ἐπὶ 4–6 μῆνας, νὰ χάσῃ, ἐν ἀνάγκῃ καὶ τὰ 40.000.000 δραχ. καὶ νὰ παρουσιάσῃ κάτι τὸ τέλειον. Θὰ ἔλεγα ἀκόμη, ὅτι αὐτὸς ὁ φόρος ὑπερτιμήματος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἕνα εἶδος φόρου εἰσοδήματος. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἀγοράσῃ ὁ Α ἕνα ἀκίνητο καὶ τὸ πωλήσῃ μετὰ ἓν ἔτος, πρέπει νὰ φορολογηθῇ διαφορετικὰ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ θὰ πωλήσῃ τὸ ἀκίνητόν του μετὰ πάροδον 10ετίας. Αὐτὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου δημιουργεῖτε χωρὶς νὰ κερδίσετε σημαντικὰ πράγματα μίαν ψυχολογίαν. Καὶ ἂν ὁ σκοπός σας εἶναι ταμιευτικὸς εἶναι ἀνάξιον λόγου νὰ συζητοῦμεν διὰ 100.000.000 μέσα εἰς τὸν κυκεῶνα τῶν ἑκατομμυρίων. Ἀλλά, ἐὰν ὁ σκοπός σας εἶναι ἡ ἀνακοπὴ τῆς περαιτέρω ζητήσεως τῶν ἀκινήτων δὲν βλάπτετε κανένα ἄλλον παρὰ μόνον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἱκανοποιήσουν ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τὰς ὁποίας ἔχουν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καὶ τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ ἀποθαρρύνετε ἀλλὰ νὰ τὰς ἐνθαρρύνετε καὶ νὰ τοὺς βοηθήσετε μὲ κάθε δυνατὸν μέσον νὰ ἀποκτήσουν ἰδιόκτητον καὶ εὐπρεπῆ στέγην.

§109Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δύο λόγια εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω, εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατηρήσεων τοῦ φίλου συναδέλφου Ἀθηνῶν. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν ποσοστῶν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως, ἐξήγησα, κύριοι συνάδελφοι καὶ εἶναι ἀνάγκη — λυποῦμαι δι’ αὐτὸ — νὰ τὸ ξαναείπω καὶ πάλιν, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ἀσήμαντον ποσοστιαίαν αὔξησιν, ἡ ὁποία κατὰ μέσον ὅρον δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1 μὲ 2 τοῖς ἑκατόν, τερματίζομεν τὸ θέμα τῆς ὑπεραξίας τοῦ παρελθόντος. Τὶ εἶναι δὲ ἡ ὑπεραξία τοῦ παρελθόντος, τὸ ἐκφράζουν χαρακτηριστικῶς μόνον οἱ δύο ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔδωσα διὰ τὴν ὑπεραξίαν τῶν ἀκινήτων εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς. Θὰ ἠδυνάμην νὰ τὸ παραμελήσω, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκρινα σωστόν. Εἶναι ἤπιον τὸ νομοθέτημα καὶ ἡ λύσις ὑπερβολικὰ ἐπιεικής. Εἰς αὐτὸ συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ συναδέλφου, κ. Βανταλῆ, ὁ ὁποῖος προηγουμένως κατηγόρησε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν εἶναι ἐπαρκῶς γενναῖος. Δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ ἔχω ἥσυχον τὴν συνείδησιν ἀπέναντι τοῦ χρέους μου, ἐὰν ἔσβηνα ὁλοσχερῶς τὴν ὑπεραξίαν τοῦ παρελθόντος. Θέλω εἰλικρινῶς νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι κατέληξα καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ἠπιωτέραν λύσιν ἀπὸ ὅσας εἶχον προταθῆ. Ὅλαι αἱ συζητήσεις διὰ τὴν ὑπεραξίαν τοῦ παρελθόντος ἐγένοντο ἐπὶ διαφορετικῆς βάσεως. Ὅλαι ἐγένοντο ἐπὶ βάσεως σημαντικῶς μεγαλυτέρας ἐπιβαρύνσεως. Δεύτερον, ἤθελον νὰ εἴπω διὰ τὰς ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας διετύπωσε καὶ αὐτὸς καὶ ὁ συνάδελφος Θεσσαλονίκης, κ. Θεοδοσιάδης, ὅτι εἶναι καὶ ἰδικαί μου ἀντιλήψεις. Πράγματι αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα καὶ ἔτσι, ὅπως τὸ ἐτοποθέτησεν ὁ κ. Ράλλης. Εἶμαι δὲ ἰδιαιτέρως εὐτυχής, διότι εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν σωστὴν βάσιν τοποθετεῖται τὸ πρόβλημα καὶ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται ἀπόψε. Θέλω ὅμως νὰ εἴπω καὶ φαντάζομαι, ὅτι θὰ συνομολογήσουν καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἀπέφυγε τὸ πρόβλημα, δὲν τὸ ἠμέλησε καὶ δὲν ἐπεδίωξεν ἐμβαλωματικὰς ἢ προχείρους λύσεις. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἤμην ἴσως ὁ τελευταῖος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχω πρωτοβουλίαν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διότι ἀχάριστος εἶναι ποὺ εἶναι ὁ ρόλος τοῦ ἀναζητοῦντος ἔσοδα, ὅταν προσφέρεται καὶ ἐθελοντὴς εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι κινδυνεύει νὰ χαρακτηρισθῇ καὶ ὡς βλάξ. Ἐὰν τὸ κάμω, τὸ κάμω ἀπὸ βαθυτάτην συνείδησιν τῆς ἀνάγκης ἐν συνεργείᾳ καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον, τὸν ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ θέματος. Διότι ὅλα ὅσα λέγομεν καὶ αἱ μεγάλαι μελέται καὶ τὰ μεγάλα ἔργα ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει καταλήγουν εἰς τὸ ποῖοι εἶναι οἱ πόροι, ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ. Ἄνευ χρημάτων ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι καθαραὶ θεωρίαι. Καὶ βέβαια, ὅταν κυβερνᾷ κανεὶς ἕνα τόπον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ οὐδεμίαν θεωρίαν. Τὶ ἠθέλησα μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτό; Ἠθέλησα διὰ τὸ μέλλον ἔστω. Εἶναι ἕνα ὅραμα μελλοντικὸν αὐτό, ποὺ πάω νὰ δημιουργήσω. Δὲν πάω νὰ εἰσπράξω οὔτε ὀφέλη πολιτικά, οὔτε γόητρον. Γνωρίζω, θὰ εἰσπράξω ἐνδεχομένως δυσαρέσκειαν, ἐλπίζω πρόσκαιρον, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ εἰσπράξω ὀφέλη. Τὰ ὀφέλη θὰ τὰ ἀποκομίσουν ἄλλοι Ὑπουργοὶ εἰς τὰ μεταγενέστερα ἔτη. Ἤθελον ὅμως νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἅπαξ διὰ παντὸς αὐτὸς ὁ φόρος τοῦ ὑπερτιμήματος. Δι’ αὐτὸ ἤρχισα ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀποβλέπει εἰς αὐτὸν τὸν φόρον ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἔσοδα, χάριν τῶν μεγάλων αὐτῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε, διὰ τὰ μελλοντικὰ ἔτη. Ἔτσι παρακαλῶ νὰ τὸ ἴδητε τὸ νομοθέτημα. Δὲν ἔχω περισσοτέραν φιλοδοξίαν, δὲν ἔχω μεγαλυτέραν ἐπιδίωξιν, ἔχω ὅμως τὸ δικαίωμα — νομίζω — νὰ εἴπω, ὅτι ξεκινῶ ἀπὸ μίαν σωστὴν ἀρχήν, ὅτι θέτω μίαν σωστὴν βάσιν καὶ ὅτι ἐδημιούργησα ἓν τμῆμα, ἂν θέλετε, τῶν θεμελίων, τὰ ὁποῖα χρειάζεται νὰ τεθοῦν, διὰ νὰ δοθῇ ἀργότερον ἡ εὐκαιρία νὰ δοθῇ μία πληρεστέρα λύσις.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§111Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ ἐτῶν ἐπεσκέφθην διὰ πρώτην φορὰν τὴν Μόσχαν εἶχον μίαν συζήτησιν μὲ τὸν γαμβρὸν τοῦ τότε πρωθυπουργοῦ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, κυρίου Χρουστσώφ, κύριον Ἀτζουμπέϊ, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν ἀφέλειαν νὰ θέσω μίαν ἐρώτησιν. Τὸν ἠρώτησα, ἐὰν ἔχουν κλειστὲς κολυμβητικὲς πισσίνες εἰς τὴν Μόσχαν. Μοῦ ἀπήντησε: Κύριε Σαββόπουλε, πρὶν ἢ ἀποκτήσωμεν μικρὰ διαμερίσματα δι’ ὅλους τοὺς κατοίκους καὶ μὲ ἕνα ντοὺς θὰ εἶναι προδοσία νὰ ἀρχίσωμεν νὰ κτίζωμεν πισσίνας. Σήμερον ἤκουσα μὲ προσοχὴν καὶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀναπτύσσῃ σχέδια πολεοδομίας, ἤκουσα τὸν τέως Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων κύριον Γ. Ράλλην, ἀναπτύσσοντα τὰς ἰδικάς του ἐπὶ τοῦ προκειμένου σκέψεις, τὰς λίαν ὀρθάς, καὶ τὸν τέως Πρόεδρον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου κύριον Θεοδοσιάδην, νὰ ὁμιλοῦν ἅπαντες περὶ μελλοντικῶν πολεοδομικῶν σχεδίων. Ὑπενθυμίζω ἐπίσης, ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν γίνεται διὰ λόγους ταμειακούς, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ τὸ κεφάλαιον πρὸς μείωσιν πολεοδομικῶν θεμάτων, διότι μᾶς χρειάζονται χρήματα διὰ νὰ γίνουν αἱ διάφοροι μελέται καὶ τὰ σχέδια. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπάρχει πρότασίς μου νόμου ἀφορῶσα τοὺς βομβοπλήκτους. Δὲν νομίζει ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι ἡ προκειμένη περίπτωσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη, εἶναι ἡ ἴδια μὲ τὴν ἐρώτησιν ποὺ ἔκαμα εἰς τὸν Ἀτζουμπέϊ; Καὶ δὲν νομίζει, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶχε ἱκανοποιηθῆ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν βομβοπλήκτων, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα ἔτη παραμένει ἄλυτον πρὶν ἢ δημιουργηθοῦν τὰ κεφάλαια διὰ τὰς πολεοδομικὰς μελέτας; Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ ἄνευ κόπου κέρδος πρέπει νὰ φορολογῆται, καὶ νὰ φορολογῆται μάλιστα σκληρά. Συμφωνῶ μὲ προλαλήσαντα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος προέτεινε τὴν ἐπιβολὴν εἰδικῆς φορολογίας καὶ εἰς τὰς ἀκτὰς καὶ εἰς ὡρισμένα ἄλλα κτήματα τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἀπὸ ὡρισμένους ἐπιτηδείους ἀντὶ «πινακίου φακῆς», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ χαλᾶ ὁ κόσμος σήμερον; ποῖος θὰ ρίξῃ τὸ περισσότερον χρυσάφι εἰς τὰς παρακτίους περιοχὰς αὐτάς, διὰ νὰ τὰς ἀγοράσῃ. Ἐνδιαφέρονται ἅπαντες οἱ ταλαντοῦχοι καὶ ὡς παράδειγμα φέρω τὸν ἠθοποιὸν Κουήν, ὁ ὁποῖος διαθέτει ἀνυπολόγιστα ποσὰ διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ ἀξιοποίησιν περιοχῶν. Ἀλλὰ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον σκοπός μας εἶναι ἡ ἐπιβολὴ ἔστω καὶ στοιχειώδους δικαιοσύνης οἰκονομικῆς καὶ ἐν συναρτήσει κοινωνικῆς τοιαύτης, ὑπάρχει εἷς τρόπος ποὺ θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἡ ὀνομαστικοποίησις ὅλων τῶν μετοχῶν, καὶ τῶν μετοχῶν ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ τῶν μετοχῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν ὅλα τὰ συμφέροντα. Ἐὰν ὑπάρχῃ φοροδιαφυγὴ δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὰ οἰκήματα, αἱ οἰκοδομαὶ δὲν δίδουν τὴν εὐκαιρίαν φοροδιαφυγῆς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐφ’ ὅσον πολιτική μας εἶναι ἡ ἐπιβολὴ στοιχειώδους Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης, ὁ περιορισμός, ἂν ὄχι ἡ ὁλοσχερὴς κατάργησις τῆς φοροδιαφυγῆς, θὰ γίνῃ μόνον διὰ τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ χαράξωμεν δρόμους οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν σκῦρα τοιαῦτα ἱκανὰ νὰ βαστάξουν τὸ βάρος τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ διέλθῃ ἐξ αὐτῶν, τὸ κοινωνικὸν βάρος διὰ τὸ ὁποῖον τινὲς μὲν δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν, ἀλλὰ φέρουν τὴν εὐθύνην δι’ αὐτό, τινὲς δὲ ἐπιχαίρονται δι’ αὐτό. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι καλῶς, σχετικῶς ἐπράξατε μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας αὐτῆς. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἀντίθετα ἐπιχειρήματα, πολλὰ τῶν ὁποίων εὐσταθοῦν, ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ θέσωμεν εἰς τὴν πλάστιγγα καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Καὶ τὰ ὑπὲρ εἶναι περισσότερα. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν πιστεύωμεν εἰς τὴν ἔννοιαν «κοινωνικὴ δικαιοσύνη», ἐὰν θέλωμεν νὰ σταματήσωμεν τοὺς μεγαλοταλαντούχους καὶ ὑπερπατριώτας, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐμὲ δὲν ἔχουν καμμίαν πατρίδα, ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον θέλωμεν νὰ σταματήσωμεν τὴν παμφάγον ἐπιθυμίαν τῶν ἀδιστάκτων αὐτῶν ἀνθρώπων, προχωρήσατε εἰς ὀνομαστικοποίησιν τῶν μετοχῶν. Μόνον οὕτω, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἀποδώσωμεν κοινωνικὴν δικαιοσύνην καὶ θὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν ὑψίστην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ δημοκρατία τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἡ Ε.Κ. πιστεύομεν στηρίζεται εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ ὄχι εἰς τοὺς ὀλίγους. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ καταβάλωμεν προσπάθειαν ὥστε τὸ νομοθέτημα αὐτὸ νὰ μὴ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ὀλίγων. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀντιμετωπίζετε ἀντιπαθείας, προτιμήσατε φορολογῶντας τοὺς ὀλίγους ἰσχυρούς, μὲ τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν μετοχῶν ν’ ἀποκτήσετε τὴν ἀντιπάθειαν αὐτῶν, διότι οὕτω θὰ ἀποκτήσετε τὴν συμπάθειαν τῶν πολλῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μαυρίδης).

§112Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰ ὅσα ἀνεπτύξατε ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Δι’ ὡρισμένην κατηγορίαν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, τῶν κτηματικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κύριον σκοπὸν τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ ἐκμετάλλευσιν ἀστικῶν ἀκινήτων καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν μετοχῶν.

§113Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν «παροῦσαν στιγμήν». Καὶ εὔχομαι μίαν ἡμέραν νὰ συμφωνήσετε. Ὄχι διότι εἶμαι σοφώτερος βέβαια, ἀλλὰ διότι ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§115Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν ἀντέχω εἰς τὸν πειρασμὸν νὰ μὴ ἀπαντήσω εἰς ὅσα ὡραῖα μᾶς εἶπεν ὁ Καθηγητὴς κ. Ρουσσόπουλος, περὶ ἐγκαταλείψεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τροπῆς μας πρὸς τὴν ἐπαρχίαν. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Καθηγητοῦ, καίτοι μᾶς εὑρίσκει θεωρητικῶς συμφώνους, πρακτικῶς εἶναι ἀδύνατος. Βεβαίως ὑπάρχει τὸ παράδειγμα τῶν Ἡν. Πολιτειῶν, αἱ ὁποῖαι παρὰ τὸ ὅτι ἔχουν πληθυσμὸν 180 ἑκατομ. ἔχουν πρωτεύουσαν μίαν μικρὰν πόλιν, ἔναντι τῆς Ν. Ὑόρκης, τὴν πόλιν Ἄλμπανυ πληθυσμοῦ 120 χιλ. κατοίκων. Οἱ ἰθύνοντες τῆς χώρας αὐτῆς τῆς μεγάλης τῶν Ἡν. Πολιτειῶν, προέβλεψαν τὰ δεινὰ καὶ κατέστησαν τὴν κυβερνητικὴν πρωτεύουσάν των ἐκτὸς τῶν μεγαλουπόλεων. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν αὐξάνεται ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ ταμιευτικὸν ἀποτέλεσμα τῆς φορολογίας αὐτῆς εἶναι πολὺ μικρόν, τὸ ἐπέβαλε δὲ διὰ λόγους ἀρχῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία δὲν εἶναι ἐπαρκής. Καὶ τοῦτο διότι συμβαίνει εἰς τὴν πατρίδα μας ἡ ἰδιωτικὴ ἐπένδυσις νὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ὅλων τῶν ἄλλων ἐπενδύσεων καλύπτουσα τὸ 50% τοῦ συνόλου. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ ταμιευτικὸς σκοπὸς εἶναι ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἐνδιαφέροντος, νομίζω, ὅτι ἡ ἔναρξις φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀκινήτων θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ τὰ ἀξίας ἄνω τῶν 300 χιλιάδων δραχμῶν ἀκίνητα, νὰ εἶναι ὁ συντελεστὴς 9% καὶ νὰ αὐξάνῃ εἰς 10% μετὰ τὰς 300 χιλ. τιμῆς ἀκινήτου. Φρονῶ, ὅτι οὕτω δὲν χάνει τίποτε τὸ νομοσχέδιον οὔτε ὁ σκοπὸς τούτου, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι δὲν ὑπάρχει τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατοικία οὐδὲ οἰκία ἀξίας 100 χιλ. δραχμῶν. Ἐφ’ ὅσον ἡ φορολογία θὰ ἤρχιζεν ἀπὸ τὰ ἀκίνητα ἀξίας 300 χιλ. τοῦτο θὰ ἦτο καὶ δικαία πρᾶξις ἀλλὰ καὶ ἐνθάρρυνσις ὅλων τῶν Ἑλλήνων γνωστῆς οὔσης τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Ἕλληνος πρὸς ἀπόκτησιν κατοικίας.

§116Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐγὼ ἐζήτησα εἰς τὴν προηγηθεῖσαν ἀγόρευσίν μου ὅπως ἀνέλθῃ τὸ ποσὸν εἰς τὰς 300 χιλ. ἀντὶ τῶν 100 ποὺ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπεθύμουν μίαν ἀπάντησίν σας.

§117Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ βεβαίως μίαν ἀπάντησίν σας ἐπ’ αὐτοῦ, δοθέντος, ὅτι οὔτε σὲ χωριὸ σήμερον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπόκτησις στέγης ἀξίας 100 χιλ. δραχμῶν. Τουλάχιστον νὰ τὸ κάμετε 250 χιλιάδες.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προοδευτικῶς ἀνεβαίνετε, κύριε συνάδελφε, εἴπατε 200 χιλιάδες, τώρα πηγαίνετε στὶς 300.

§119Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐκ παραδρομῆς εἶπα 200 χιλ., κ. Ὑπουργέ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει φρονῶ, ὅτι καὶ εἰς τὰς 200.000 ἐὰν ἀνεβῆτε εἶναι μέτρον δικαιοσύνης. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς φορολογίας τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Δὲν θὰ ἀποτελέσω ἐγὼ παραφωνίαν πρὸς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅτι πράγματι ἦτο δικαία αὐτὴ ἡ φορολόγησις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ εἶναι τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀριθμητικὴ ἢ ποσοστιακὴ ἀντιστοιχία μεταξὺ τῶν γενομένων ὑπερτιμημάτων τῶν ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων δραχμῶν καὶ τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑπερβῇ τὴν μίαν ἑκατοντάδα ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι αἱ πολεοδομικαὶ ὄχι μόνον τῆς πρωτευούσης, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων πόλεων τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, εἶναι πάρα πολὺ μεγάλαι, διότι δὲν ὑπάρχουν πλέον πόροι εἰς τοὺς δήμους καὶ εἰς τὰς κοινότητας ἐπαρκεῖς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὴν ἀποστολὴν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τῆς χώρας, θὰ ἦτο καλλίτερον πρῶτον εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ εἰδικευθῇ ὁ προσδιορισμὸς τῶν σκοπῶν, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ εἰσπραχθησόμενα ποσά. Καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ προσδιορισθοῦν, ὥστε τὰ εἰσπραττόμενα ἀπὸ ἑκάστην ἐπαρχίαν, ἢ Νομόν, ἢ πόλιν ποσά, νὰ διατεθοῦν δι’ ἔργα πολεοδομικά, τῆς πόλεως ἢ τῆς ἐπαρχίας ἢ τοῦ Νομοῦ, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ εἰσπραχθοῦν. Αὐτὸ θὰ ἦτο μέτρον δικαιοσύνης. Καὶ ἐπίσης συμφωνῶ καὶ μὲ τὸν κ. Θεοδοσιάδην καὶ μὲ τὸν κ. Ράλλην, ὅτι ὁ περιορισμὸς τῆς φορολογίας τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος μόνον διὰ τὰ οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα κεῖνται ἐντὸς πόλεων ἢ ἐντὸς ρυμοτομικῶν σχεδίων καὶ περιοχῶν πόλεων νομίζω, ὅτι εἶναι λίαν περιοριστικὸς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ διευρυνθῇ διότι σήμερον εἶναι πανθομολογούμενον, ὅτι ὁ μεγάλος αὐτοματισμὸς τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπερτιμημάτων γίνεται ὄχι μόνον εἰς τὰς πόλεις τὰς μεγάλας ἢ τὰς μικράς, ἀλλὰ καὶ κυρίως εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἐκεῖ δημιουργοῦνται τεράστια αὐτόματα ὑπερτιμήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι εὔλογον καὶ κοινωνικῶς δίκαιον νὰ φορολογηθοῦν ἐφ’ ὅσον τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας αὐτῆς πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ πολεοδομικοὺς καὶ κοινωνικοὺς σκοπούς.

§120Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα, κ. συνάδελφε, θὰ ἀναπτύξετε τὰς ἐπ’ αὐτῶν ἀπόψεις σας. Ἤδη ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§121Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Περαιτέρω θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, διότι τὸ ἄρθρον 1 μὲ τὰ ἄρθρα 2 ἕως 7 συνάπτονται, διότι ἀφοροῦν τὸν αὐτὸν σκοπὸν εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ ὑπερτιμήματος, δι’ αὐτὸ ὁμιλῶ ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν ἄρθρων, τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας τοῦ 25% θεωρῶ καὶ ἐγώ, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ τοὐλάχιστον εἰς τὸ 10 ἕως 15%. Διότι τὸ ὑπερτίμημα αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ ἕνα ἐκ τῶν εὐεργετημάτων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν μεταξὺ τόσων ἄλλων καταθλιπτικῶν μειονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν. Ἡ ἀκίνητος ἰδιοκτησία ἐστήριξε τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν διότι τὸ ἐνοικιοστάσιον τὸ ἐπλήρωσεν ἡ ἀκίνητος ἰδιοκτησία. Τώρα ἐπίσης μελετᾶται καὶ ἴσως νὰ ἐπιβληθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Καὶ αὐτὸ ἐπίσης θὰ βαρύνῃ τὴν ἀκίνητον ἰδιοκτησίαν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ περιορισθῆτε εἰς τὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἤδη τελειώνετε καὶ τὸν χρόνον τῆς ὁμιλίας σας.

§123Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἶπα, ὅτι ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1–7 καὶ δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀπασχολῶ συχνὰ τὴν Βουλὴν καὶ οὔτε, ὅτι τώρα εἶπα πολλὰ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Τώρα μελετῶμεν τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ τὴν ἐπιβολὴν φόρου αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Ὅλα αὐτὰ ἀσφαλῶς δὲν θάλπουν τὴν ἑλληνικὴν ἀρετὴν τῆς ἀποταμιεύσεως, διότι ἀποτέλεσμα ἀποταμιεύσεως εἶναι ἡ ἀκίνητος ἰδιοκτησία. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ κάνω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Λέτε εἰς τὸ ἄρθρον 7.....

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχίζεται ἔτσι ἡ συζήτησις. Ἢ θὰ βάλωμεν μίαν στοιχειώδη τάξιν εἰς τὴν συζήτησιν, ἢ θὰ διακόψωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ὁμιλῆτε διὰ τὸ ἄρθρον 7.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν θὰ φθάσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 νὰ ὁμιλήσετε. Τώρα περιορισθῆτε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§127Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὅλοι ὡμίλησαν ἐπὶ ὅλων τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου.

§128Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, κ. συνάδελφε. Κατ’ ἐξοχὴν γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἀνήκει εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ δημιουργοῦν δυσχερείας εἰς τὰς συζητήσεις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε περὶ λεπτομερειακῶν φραστικῶν παρατηρήσεων τοῦ 7ου ἄρθρου ὅταν συζητῶμεν τὸ ἄρθρον 1. Αὐτὸ δὲν ξανακούστηκεν εἰς τὴν Βουλήν.

§129Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅλοι ὡμίλησαν ἐπὶ τῶν 7 ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπιμένετε τόσον πολύ, ἐγὼ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία πιστεύω, ὅτι θὰ γίνῃ καὶ δεκτή, διότι ἐπιβάλλετε τὴν φορολογίαν εἰς τὸν πωλητὴν καὶ εἴπατε, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ἐπίπτωσις εἰς τὸν ἀγοραστὴν ἐνῷ ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐμπράγματον ἐπίπτωσιν ἡ φορολογία θὰ εἶναι μόνον θεωρητικὴ καὶ δὲν θὰ εἰσπραχθῇ ὁ φόρος αὐτός. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάνω ἐπὶ τοῦ 7ου ἄρθρου. Καλὸν μὲν εἶναι νὰ ἐπιβληθῇ εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ, ἀλλὰ ὁ πωλητὴς θὰ τὸ ἀφήσῃ καὶ θὰ φύγῃ καὶ θὰ παραμείνῃ ὁ ἀγοραστής, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτοῦ. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάνω ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἄρθρων καὶ φρονῶ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένας ἐκ τῶν παρατηρήσεων τὰς ὁποίας τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἔχομεν κάνει.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας, ἔχει τὸν λόγον.

§131Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαινέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ νὰ τοῦ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησιν ὡς βουλευτὴς τῆς Ε.Κ., διότι ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἴδιος, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀποδίδει φορολογικὴν δικαιοσύνην. Ὡς βουλευτὴς ὅμως τῆς Βʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου, διότι ὡς ἐπισημαίνω προέχων σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι ἡ ἐξεύρεσις πόρων, ἵνα ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὸ πολεοδομικὸν χάος τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν προαστείων. Ὡς βουλευτὴς τῆς Βʹ περιφερείας, ζῶ τὸ δρᾶμα τῶν Δήμων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν πόρους διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, ἀλλὰ καὶ ἀδυνατοῦν πλήρως νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν πολεοδομικὴν ἀναρχίαν, διότι ὡρισμένα ἔργα ποὺ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος ἑνὸς Δήμου ὡς π.χ. ἡ ἀποχέτευσις ἢ ἡ διάνοιξις μιᾶς λεωφόρου περιφερειακῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας καὶ ἀποσυμφόρησιν ἐκ τοῦ συνωστισμοῦ, τὸν ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ ἀναγκαστικὴ σήμερον διέλευσις τῶν τροχοφόρων ἐκ τῆς Ὁμονοίας καὶ τῶν Χαυτείων. Αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς Δήμους. Συνεπῶς, ἔχομεν πρὸς τοῦτο ἀνάγκην χρημάτων καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν λέγῃ, ὅτι τὴν δαπάνην διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐπιβαρυνθῇ τὸ εὐρύτερον κοινωνικὸν σύνολον, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν ἐπιβαρυνθῇ ἡ ἰδιοκτησία, ἡ ὁποία θὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Οὕτω τὸ νομοσχέδιον εἶναι καρπὸς ἀδηρίτου ἀνάγκης, ἀφοῦ ὡς εἶναι γνωστὸν ὅτι καὶ μικροτέρας σημασίας ἔργα, οἱ Δῆμοι ἀδυνατοῦν νὰ ἐκτελέσουν ἐλλείψει χρημάτων μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι αἱ ἀπαλλοτριώσεις διὰ τὴν διάνοιξιν ὁδῶν καὶ δημιουργίαν πλατειῶν, ἐλάχισται τῶν ὁποίων σήμερον πραγματοποιοῦνται διὰ χρηματικῶν παροχῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Πιστεύω, συνεπῶς, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πρόοδον τῶν πόλεων καὶ πλήρη εὑρίσκει δικαίωσιν, ὡς ἐδέχθησαν καὶ συνάδελφοι ἐκ τῆς ΕΡΕ, ὡς ὁ κ. Θεοδοσιάδης, παρὰ τὸ ἐκ τῆς πτέρυγος ταύτης ἀντιταχθέν, ὅτι πλήσσεται ἡ ἰδιοκτησία διὰ τὴν ἀντίκρουσιν τοῦ ὁποίου ἀρκεῖ ἡ ἐπίκλησις, ὅτι ἀντιθέτως διὰ τῆς συγκεντρώσεως χρηματικῶν μέσων διὰ δημοτικὰ καὶ πολεοδομικὰ ἔργα, ἐξυπηρετεῖται ἡ ἰδιοκτησία. Ἡ συντηρητικὴ πτέρυξ τῆς Βουλῆς ἀπὸ στατικότητα προφανῶς ἐπικαλεῖται πάντοτε τὴν «ἱερότητα» τῆς ἰδιοκτησίας. Οὕτω καὶ κατὰ τὸ 1946–50 οἱ πλειοψηφοῦντες τότε εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν συντηρητικοὶ ἐματαίωσαν τὴν ὑφ’ ἡμῶν τῶν προοδευτικῶν ἐπιδιωχθεῖσαν κατὰ παρέκκλισιν ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἐκτὸς σχεδίων πόλεων ἐκτάσεων δι’ οἰκιακὴν ἀποκατάστασιν ἀστέγων, καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Θεοφανόπουλος, μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι εἰσάγομεν εἰς τὴν Βουλὴν κομμουνιστικὰ συστήματα. Ἐὰν ἡ πρότασίς μας δὲν εἶχε τότε ἀπορριφθῆ ἐν ὀνόματι τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀπαραβιάστου τῆς ἰδιοκτησίας καὶ κοινωνικὸν ἔργον μέγα θὰ εἶχε συντελεσθῆ διὰ τῆς στεγάσεως τῶν ἀστέγων καὶ τὸ πολεοδομικὸν χάος περὶ τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὰς λοιπὰς πόλεις θὰ εἶχεν ἀποτραπῆ. Ἤδη μετὰ τόσα ἔτη καὶ μὲ τὴν κακοπάθειαν, τὴν ὁποίαν προεκαλέσαμεν, καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν σχέδιον νόμου, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ οἰκονομικὰς κατ’ ἀνάγκην θυσίας τὴν πολεοδομικὴν ἀναρχίαν ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ. Δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὡς βουλευτὴς τῆς Βʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, διότι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον εἰσάγει πρὸς ψήφισιν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς πιστεύω, τὸ πολεοδομικὸν χάος καὶ θὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα προόδου καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ εἰς τοὺς γύρω δήμους.

§132Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι τὸ ἔσοδον τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας θὰ διατεθῇ δι’ εἰδικὸν σκοπόν. Κατόπιν τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἄρω τὰς ἐπιφυλάξεις μου διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς νέας φορολογίας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δείξῃ ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν εἰς τὸν φόρον μεταβιβάσεως ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ ἀγοραπωλησία πρέπει νὰ κρίνεται διαφόρως, βάσει τοῦ ἀντικειμένου ποὺ μεταβιβάζει. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἰσχῦον σύστημα καὶ νὰ τὸ τροποποιήσῃ, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται μικρότερος φόρος εἰς τὴν μεταβίβασιν μικρῶν ἀγροτικῶν κτημάτων. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου θίγονται τὰ ἀστικὰ τμήματα, ἀλλὰ θίγεται καὶ ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ μείωσις φορολογίας εἰς μεταβιβαζόμενα ἀγροτικὰ κτήματα πρὸς πρόσωπα τῆς ἰδίας οἰκογενείας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ εὕρῃ τρόπον διὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας.

§133Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δεῖ δὴ χρημάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς τὰ προσεχῆ 20 ἔτη θὰ ἔχωμεν 20 δισεκατομμύρια δραχμῶν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἔργα, πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς Πρωτευούσης. Ποῦ ἔπρεπε ὅμως νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ πόροι; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοὺς εὗρεν εἰς τὰ σπίτια, εἰς τὰ οἰκόπεδα, εἰς ὅλα τὰ ἀκίνητα, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει δύναμις ἀντιδράσεως. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς νέας φορολογίας εἶναι θέμα κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας ἐμποδίζει τὸν λαὸν νὰ ἀποκτήσῃ στέγην, ἐνῷ τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ βοηθῇ τὸν λαὸν διὰ νὰ ἀποκτήσῃ στέγην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μᾶς εἶπεν, ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς κλίμακος τῆς φορολογίας ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ κερδίσῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν ὑπεραξίαν τῶν ἀκινήτων. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔχει δίκαιον ὅταν ὑποστηρίζῃ τοῦτο, διότι ὡς ἔχει ἡ κλῖμαξ, τὸ Κράτος δὲν χάνει. Διότι ἐπὶ 100 χιλιάδων δραχμῶν θὰ εἰσπράξῃ 9 χιλ. καὶ ἐπὶ 500 χιλιάδων θὰ εἰσπράξῃ 45 χιλ. Κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέπτυξα, εἶμαι ἀντίθετος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ μὲ τὸ ἄρ. 1.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ἔχει τὸν λόγον.

§135Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ συζητουμένου αὐξάνεται ὁ φόρος μεταβιβάσεως τῶν ἀκινήτων ἐφ’ ὅσον τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον συνάπτεται ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1965 καὶ ἐφεξῆς. Εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετος πρὸς πᾶσαν ἐπιβολὴν φορολογίας ἀναδρομικῶς. Ἡ διάταξις ὅμως αὕτη — πλὴν τῆς ἐπανόδου εἰς τὴν ἐποχὴν Ἰωάννου τοῦ Ἀκτήμονος, ὡς εἶπεν προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Γ. Ράλλης — δημιουργεῖ καὶ ἄλλην βαθυτέραν ἀδικίαν. Διότι ἐπιβάλλεται ηὐξημένος συντελεστὴς καὶ εἰς τὰς συμβάσεις ἐκείνας, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἔχει συναφθῆ ὁριστικὸν συμβόλαιον, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ νόμος, ἀλλὰ μόνον προσύμφωνον. Καὶ πράγματι δημιουργεῖται ἀδικία, διότι οἱ συναλλασσόμενοι προέβησαν εἰς τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων οἰκονομικῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα εἶχον ὑπ’ ὄψιν των καὶ τὰ ὁποῖα ἀνατρέπονται ἐκ τῶν ὑστέρων. Θὰ πρέπει λοιπὸν κατὰ τὴν ἄποψίν μου νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ ηὐξημένου συντελεστοῦ καὶ τὰ προσύμφωνα τὰ ὁποῖα εἶχον συναφθῆ πρὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1965.

§136Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀπασχολεῖ καὶ τοὺς Μακεδόνας πρόσφυγας, διότι ὅλαι αἱ ἀγοραπωλησίαι ἔχουν γίνει μὲ προσύμφωνα λόγῳ ἐλλείψεως τύπου.

§137Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον διὰ τοὺς Μακεδόνας πρόσφυγας ὡς ὀρθῶς ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ εἶναι γενικώτερον θέμα δικαιοσύνης. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς ὅσα εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Τρικούπης. Ἐγώ, δὲν πολιτεύομαι εἰς ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχω πολιτικὸν συμφέρον. Ἐκ τῆς μικρᾶς ὅμως πείρας τὴν ὁποίαν ἔχω, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ θέλωμεν νὰ φορολογήσωμεν καὶ τὴν ἀγροτικὴν καὶ τὴν ἀστικὴν περιουσίαν μὲ τὸν ἴδιον φόρον. Ἡ ἀγροτικὴ περιουσία, ἡ ὁποία ἀποκτᾶται διὰ τῆς κοινῆς ἐργασίας ὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, δὲν θὰ πρέπει νὰ φορολογῆται ὅσον καὶ ἡ ἀστικὴ καὶ προτείνω ὅπως ὁ φόρος μεταβιβάσεως τῶν ἀγροτεμαχίων, εἶναι ἴσος μὲ τὸ ½ τῶν ἀστικῶν. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω δύο πράγματα. Πρῶτον, νὰ ἐπισημάνω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι εἰς τὴν ἀνατύπωσιν μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, κατέστησα σαφές, ὅτι ὁ ηὐξημένος συντελεστὴς θὰ πληρώνεται ἐφ’ ἅπαξ κατὰ τὴν μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου μεταβίβασιν. Ὁ συντελεστὴς μένει ὁ ἴδιος. Ἀντὶ ὑπερτιμήματος θὰ ὑπάρχῃ ἐφ’ ἅπαξ ἐπιβάρυνσις 1–2%. Δὲν ἀξίζει τόσην συζήτησιν μία λύσις τόσον ἐπιεικής. Εἰς τὴν διατύπωσιν κατέστη σαφέστερον λέγομεν εἰς τὴν παράγραφον 1 (ἀναγινώσκει). Δευτέρα παρατήρησις, ἡ ὁποία λύει καὶ τὰς ἀπορίας τῶν κυρίων συναδέλφων, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ εἴπω καὶ ἄλλοτε, διότι δὲν ἐγένετο ἐπαρκῶς ἀντιληπτόν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος μεταβιβάσεων ἐν Ἑλλάδι τῆς ἀξίας κατὰ περίπτωσιν, κατὰ τὰ ἐπίσημα στατιστικὰ δεδομένα, εἶναι 60.000. Ἡμεῖς ἀπαλλάσσομεν 100.000.

§139Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι καὶ διὰ τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐδῶ καθένας ὑποστηρίζει τὴν ἄποψίν του. Σεῖς ὑποστηρίζετε τὰ ἀστικά. Ὁ συνάδελφος, προηγουμένως, προέτεινε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ ἀγροτικά. Ἡ ἄποψίς μας εἶναι, ὅτι δὲν μεταβάλλομεν τὸν ρόλον μεταβιβάσεως. Λύομεν τὸ θέμα τῶν μεταβιβάσεων τοῦ παρελθόντος καὶ ἐξαιροῦμεν 100.000 δρχ. Ἐξαιροῦμεν δηλαδή, πάνω ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον. Τὸ σύνολον, δηλαδή, τῶν ἀγροτικῶν μεταβιβάσεων καὶ τῶν μεταβιβάσεων εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐπαρχίας. Κατὰ συνέπειαν, ὁ νόμος καλῶς ἔχει καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα.

§141Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διὰ τὰ προσύμφωνα, κ. Ὑπουργέ;

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑπάρξῃ εἰδικὸν ἄρθρον, διότι τὸ θέμα τῶν προσυμφώνων ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν περὶ φόρου μεταβιβάσεως. Θὰ περιληφθῇ εἰδικὴ διάταξις μεταβατικὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ νόμου, διότι ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος.

§143Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὰ κτίσματα, ποὺ ἔγινε σαφές, ὅτι φορολογοῦνται μετὰ τοῦ ἀντιστοιχοῦντος οἰκοπέδου παρὰ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου;

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμιλήσω πρῶτος. Εἶχα δηλώσει ἐπανειλημμένως, ὅτι μὲ ἀπασχολεῖ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπόψε κατ’ ἐξοχὴν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ἐθίγη, τὸ ὅτι δηλαδὴ γίνεται διάκρισις ἀστικῶν περιοχῶν καὶ λοιπῶν περιοχῶν διὰ τὰς ὁποίας συντρέχει ὁ ἴδιος λόγος προκειμένου περὶ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ὑπερτιμήματος. Ἀπὸ ἐξαντλητικὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν ἀλλὰ καὶ κατόπιν τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καταλήγω εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα. Πρῶτον, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποτίθεται, ὅτι ἡ λύσις τὴν ὁποίαν ἡ γενικὴ διατύπωσις ἀφήνει εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου πόλεως νὰ ἐμπίπτῃ αὐτομάτως μία περιφέρεια εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ ἄρθρου 2 ἐπειδὴ ἡ ἐπέκτασις τοῦ σχεδίου πόλεως συνδυάζεται μὲ πολλὰς δυσχερείας καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀνάγκης ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος καταλήγω εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα. Ἀπό τὰς προτεινομένας προσθήκας θὰ ἀποδεχθῶ δύο. Πρῶτον τὰς παραλιακὰς ἐκτάσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐζητήθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, εἰς ἀπόστασιν μέχρι 500 μέτρων ἀπὸ τοῦ χειμερίου κύματος καὶ δεύτερον θὰ ἀποδεχθῶ οἰκοπεδικὰς ἐκτάσεις εὑρισκομένας ... (ἀναγινώσκει) δὲν θὰ ἤθελα νὰ προχωρήσω περισσότερον, εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδὸν διότι γνωρίζετε εἰς ποίας περιπετείας θὰ μᾶς ἐνέπλεκε τοῦτο. Δὲν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐξήντλησα τὸ θέμα μὲ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξουν μεταγενεστέρως προσθῆκαι εἰς αὐτὸν τὸν νόμον κατόπιν πληρεστέρας μελέτης. Ἐκάμομεν καὶ ἡμεῖς ἐπιμελημένην μελέτην ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ. Δὲν δυνάμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ προχωρήσωμεν περισσότερον. Ἐὰν ἐκ τῆς περαιτέρω μελέτης προκύψῃ ἀνάγκη συμπληρώσεως τοῦ νόμου θὰ τὸ πράξωμεν. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ κατὰ βάσιν δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς διετυπώθη. Δηλαδὴ τὰ ἐντὸς σχεδίου καὶ παραλιακῆς ζώνης καὶ μὲ τὴν προσθήκην τῶν ἐκτάσεων τῶν ἑκατέρωθεν τῆς διευρυνθείσης ἐθνικῆς ὁδοῦ.

§149Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Προκειμένου περὶ ἐκτάσεων εὑρισκομένων εἰς ἀπόστασιν 500 μέτρων ἡ φορολογία νὰ μὴ ἐπιβάλλεται ἐφ’ ὅσον δὲν μεταβάλλεται ἡ χρῆσις. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ τῆς περιπτώσεως τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι τῆς κατηγορίας ποὺ ἀνέφερον οἱ κ. συνάδελφοι ἢ τῆς μορφῆς ἀγοραπωλησιῶν.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἡ χρῆσις τῶν ἀκινήτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τὸ ἀποφασιστικὸν στοιχεῖον. Ἀγοράζετε μίαν παραλιακὴν ἔκτασιν 50 στρεμμάτων, τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται, ὅτι τὴν ἔχετε δι’ ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Τὴν ἀγοράζετε τὸν Φεβρουάριον καὶ τὴν μεταπωλεῖτε μετὰ 10ετίαν εἰς δεκαπλασίαν τιμήν. Ἡ χρῆσις δὲν μετεβλήθη. Ἡ χρῆσις εἶναι ἕνας παράγων ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ὑπολογισθῇ. Τὸ θέμα μὲ ἀπησχόλησε. Βεβαίως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ πρόβλημα ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ περιληφθοῦν πολλαὶ ἰδιοκτησίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν πωληθῆ εἰς τὸ παρελθόν. Ἐὰν ἀπὸ σήμερα καὶ πέρα ἀγοράσῃ ἕνας ἓν ἀκίνητον, νὰ γνωρίζῃ ὅτι τὸ συνοδεύει τὸ ὑπερτίμημα.

§151Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Τὶ ἐννοεῖτε, κ. Ὑπουργέ, ὅταν λέγετε «ἐθνικὴ ὁδός»; Πρὸς ἄρσιν πάσης συγχύσεως καὶ παρεξηγήσεως, παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε, ὅτι ἐννοεῖτε τὰς διανοίξεις τῶν ἐκτὸς πόλεων ἐθνικῶν ὁδῶν.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὰ ἐντὸς τῶν πόλεων οἰκόπεδα, ὑπάγονται εἰς τὸν φόρον ὑπερτιμήματος. Πρόθεσίς μας εἶναι μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, νὰ περιλάβωμεν καὶ τὰ ἑκατέρωθεν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν οἰκόπεδα.

§153Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν φόρον ὑπερτιμήματος περιλαμβάνετε μόνον τὴν περίπτωσιν τῆς ἀποκτήσεως ἀκινήτων ἐξ ἐπαχθοῦς αἰτίας. Ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καταστρατήγησις τοῦ νόμου διὰ μεταβιβάσεως ἀκινήτου ὑπὸ τύπον δωρεᾶς, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιλάβετε καὶ τὴν δωρεὰν ὁσάκις ὁ ὀφειλόμενος εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην φόρος εἶναι μικρότερος τοῦ φόρου ὑπερτιμήματος.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Γνωρίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις καταστρατηγήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τούτου μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς δωρεᾶς. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχει καὶ ἡ ἀντίθετος πίεσις νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον ἐπιεικέστερον θὰ παρεκάλουν νὰ μείνωμεν εἰς τὴν μέσην αὐτὴν λύσιν.

§155Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν καὶ ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν μου. Τὴν ἐδέχθη ὅμως μόνον κατὰ τὸ ἓν σκέλος αὐτῆς. Δὲν τὴν ἐδέχθη καὶ κατὰ τὸ ἕτερον σκέλος. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ μειώσετε τοὐλάχιστον τὸν φόρον ὑπερτιμήσεως εἰς 20%.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφοῦ ἐγένετο δεκτόν, ὅτι τὰ ἔσοδα θὰ προορίζωνται δι’ εἰδικὸν σκοπόν, παρακαλῶ πολὺ μὴ ἐπιμένετε διὰ τὴν μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ.

§157Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Σεργάκης, εἶναι μία μοιραία περίπτωσις, ἡ ὁποία εἶναι δύσκολον νὰ συμβῇ. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ συγγενὴς καὶ ὁ φόρος τῆς δωρεᾶς νὰ εἶναι μικρότερος τοῦ φόρου αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Ἀντιθέτως νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ περίπτωσις τῆς κληρονομικῆς διαδοχῆς. Πρὸς τοῦτο ἔχω διατυπώσει σχετικὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐὰν κ. Ὑπουργέ, εὕρητε ὡς εὐρεῖαν, δύνασθε νὰ τὴν περιορίσετε μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν κατιόντων καὶ τῆς συζύγου. Ἐπίσης παρακαλῶ πολὺ νὰ προσέξετε τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀγοράζει τις οἰκόπεδον καὶ τὸ παραχωρεῖ εἰς τρίτον δι’ ἀνέγερσιν οἰκοδομῆς καὶ παρακρατεῖ ὡρισμένα ποσοστὰ τοῦ οἰκοπέδου, τὰ δὲ ὑπόλοιπα τὰ μεταβιβάζει εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ ἀντ’ αὐτῶν δὲν λαμβάνει χρήματα, ἀλλὰ ὁ ἐργολάβος ἐξ ἰδίων του ἀνεγείρει τὰ κτίσματα, τὰ ἀντιστοιχοῦντα εἰς τὰ παρακρατούμενα ποσοστὰ τοῦ οἰκοπέδου. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πρέπει τοὐλάχιστον ὡς ἀξία τῶν μεταβιβαζομένων ποσοστῶν νὰ μὴ ὑπολογίζεται μεγαλυτέρα ἐκείνης τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν τὰ ἀνεγειρόμενα ἀπὸ τὸν ἐργολάβον κτίσματα τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰ παρακρατούμενα ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου ποσοστὰ τοῦ οἰκοπέδου.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Εἰς τὸ ἄρθρον 4 θὰ κάμω ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§159Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Νομίζω, ὅτι ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον, δὲν θὰ σᾶς καλύψῃ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις. Ἴσως θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν εἰδικὴν διάταξιν.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Τὰ μὴ μεταβιβαζόμενα ποσοστά, δὲν θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν φόρον αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Τὰ μεταβιβαζόμενα ποσοστὰ θὰ φορολογηθοῦν ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις.

§161Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὥστε νὰ διατυπώσητε ἀναλόγως τὸ ἄρθρον 3.

§162Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸν διακρίνει ἕνα πνεῦμα εὐρυτάτης ἀντιλήψεως καὶ ἐξετάσεως τῶν προτεινομένων ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων προσθηκῶν ἢ τροποποιήσεων πρὸς βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω κάμει μίαν προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγρ. 2 διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ νὰ προστεθῇ ἕνα κεφάλαιον 5ον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ οὕτως: «Δὲν περιλαμβάνονται..... (ἀναγινώσκει) ...». Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία μαστίζεται. Καὶ εἰς πολλὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει κάμψις τῆς ἀστικῆς ἰδιοκτησίας. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐὰν πράγματι ἐλαμβάνετο ἕνα τοιοῦτον μέτρον, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ ἡ προσπάθεια πρὸς ἀνοικοδόμησιν καὶ ἀναδιοργάνωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§163Ι. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ προλαλήσας. Διότι πράγματι, ἡ ἐπαρχία ἔχει ἀνάγκην τονώσεως, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ μικρὰ χωριὰ εἰς μεγαλύτερα. Ἐὰν τὰ μικρὰ χωριὰ δὲν ἀποκτήσουν σχέδιον πόλεως δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὰς συγχρόνους ἀνάγκας. Νομίζω, ὅτι ἕνα ὅριον πληθυσμοῦ εἶναι ἀπαραίτητον. Καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ γίνῃ κωμόπολις πλησίον τῆς παραλιακῆς ζώνης, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὁ κ. συνάδελφος προτείνει εἶναι ὀρθὴ καὶ τὴν συμμερίζομαι. Ἡ δὲ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, δὲν πρόκειται νὰ ἐπηρεάσῃ καθόλου τὴν ἀρχιτεκτονικὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§164Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει φιλοδοξῶ νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰ καθήκοντά σας. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι καταφανὴς ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας. Μόνον 35 βουλευταὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ εἰς τοὺς διαδρόμους ἢ εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπάς, δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι.

§165Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Νὰ ἐρευνήσωμεν, κ. συνάδελφε.

§166Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Νὰ ἐρευνήσωμεν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρόκειται νὰ ἀντιδικήσωμεν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ πολλὴν χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν ἀποδέχεται πᾶσαν διεύρυνσιν τῆς φορολογητέας ὕλης, ἀποδεικνύεται πάρα πολὺ σφικτὸς εἰς κάθε παραχώρησιν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ κάμῃ. Συμφωνῶ ἀπολύτως ὅπως εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸς τὸ Σῶμα εἰς τὴν εἰσήγησίν μου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διερευνηθῇ καὶ νὰ περιλάβῃ τοὺς ἄνευ καταβολῆς οἱασδήποτε προσπαθείας πλουτίσαντας ἰδιοκτήτας ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς διανοίξεως τῆς ὁδοῦ Σουνίου ἢ ἄλλων ὁδικῶν ἀρτηριῶν. Διαφωνῶ ριζικῶς μὲ τὴν φορολόγησιν διὰ τοῦ φόρου τοῦ ὑπερτιμήματος τῆς μικρᾶς ἰδιοκατοικουμένης οἰκίας. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ θέλωμεν νὰ εἰσπράξωμεν ὑπερτίμημα ἀπὸ τὸν μικρὸν ἰδιοκτήτην, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνεγείρει μίαν κατοικίαν 2–3 δωματίων εἰς μίαν ἀκραίαν συνοικίαν τῶν Ἀθηνῶν, ὅταν ἐκ λόγων ἀδηρίτου ἀνάγκης πρόκειται νὰ τὴν πωλήσῃ μετὰ πάροδον 3–4 ἐτῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ μέτρον δικαιοσύνης οὔτε κοινωνικῆς οὔτε οἱασδήποτε ἄλλης δικαιοσύνης, ἡ ἐπιβολὴ ὑπεραξίας εἰς τὰς μικρὰς ἰδιοκατοικουμένας κατοικίας. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτὴν αἱ μικραὶ ἰδιοκατοικούμενοι οἰκίαι. Ἐὰν θέλετε πέστε μόνον εἰς τοὺς ἐκτὸς τοῦ Δήμου Ἀθηναίων λοιποὺς Δήμους. Δεχθῆτε αὐτό. Πάντως, δὲν εἶναι λογικὸν νὰ περιλάβωμεν εἰς τὴν φορολογίαν αὐτὴν τὰς μικρὰς ἰδιοκατοικουμένας οἰκίας. Ἡ δευτέρα περίπτωσις, τὴν ὁποίαν θέλω νὰ ἐπισημάνω εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς κληρονομικῆς διαδοχῆς. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὸ ἑξῆς γεγονός: Θὰ τὸ εἴπω διὰ παραδείγματος διὰ νὰ γίνῃ πλέον ἀντιληπτόν. Καταλείπεται μία κληρονομία μὲ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1965. Διὰ νὰ καταβάλετε τὸν φόρον τῆς κληρονομίας— καὶ ξέρομεν πόσον βαρὺς εἶναι ὁ φόρος κληρονομίας— ἀναγκάζεσθε νὰ ἐκποιήσητε ἕνα περιουσιακὸν ἀκίνητον εἰς τὸ τέλος τοῦ 1965 ἢ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1966. Ἡ φοροδοτικὴ ἱκανότης ἔχει ἤδη ἱκανοποιηθῆ διὰ τοῦ φόρου κληρονομίας. Κατὰ ποίαν, λοιπόν, λογικὴν θὰ εἰσπράξωμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν φόρον ὑπεραξίας. Διότι, κ. Ὑπουργέ, ὅλοι οἱ φορολογικοὶ νόμοι εἶναι πάρα πολὺ ὡραῖοι, ἐφ’ ὅσον δὲν καταλήγουν εἰς φορομπηκτικὴν μανίαν τοῦ ἐφόρου. Καὶ εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι— καὶ δὲν κομίζω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας ὑποστηρίζων τοῦτο— ὅτι ὁ ἔφορος οὐδέποτε δέχεται ὡς ἀκριβὲς οἱονδήποτε δηλούμενον τίμημα καὶ πάντοτε ἐπιβάλλει μεγαλύτερον τοιοῦτον. Λοιπόν, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν θὰ ἔχωμεν φόρον κληρονομίας βαρύτατον καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ φόρον ὑπερτιμήματος. Καὶ αὐτὸ τὸ λέγομεν φορολογικὴν δικαιοσύνην.

§167Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ συμφωνήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὰ ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν ἐὰν ἤθελε νὰ μελετήσῃ τὸ ἀκόλουθον: Νὰ ἀπαλλαγοῦν ἐκ τοῦ φόρου ὑπεραξίας αἱ πρῶται 300.000. Δηλαδή, ἕνα ἀκίνητον ἀξίας 300.000 νὰ ὑπάγεται εἰς τὸ ὑπερτίμημα κάτω δὲ τῶν 300.000 νὰ μὴ ὑπάγεται.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὀφείλω, κ. Πρόεδρε, μίαν ἀπάντησιν. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς ἀπαλλαγῆς τὸ προβλέπει τὸ ἄρθρον 3 καὶ θὰ ἔλθωμεν ἀμέσως μετά. Ἐπὶ τῶν βασικῶν παρατηρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμωμεν οἱανδήποτε διάκρισιν περιφερειῶν εἴτε Ἀθηνῶν, εἴτε τέως διοικήσεως Πρωτευούσης, εἴτε μικρᾶς, εἴτε μεγάλης πόλεως. Ὁ φόρος ἔχει μίαν λογικήν. Ἐπιβάλλεται εἰς τὸ ὑπερτίμημα. Ἐὰν ὑπάρχῃ ὑπερτίμημα θὰ ὑπάρξῃ καὶ φόρος. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ὑπερτίμημα, δὲν θὰ ὑπάρξῃ φόρος. Καὶ ὑπάρχει ἕνα ὅριον ἀπαλλαγῆς. Τὸ ὅριον ἀπαλλαγῆς αὐτομάτως καλύπτει ὅλας τὰς μικρὰς περιπτώσεις. Ἄρα θὰ ἀπομείνουν αἱ σχετικῶς μεγαλύτεραι ἄνευ διακρίσεως. Διότι σήμερον κατ’ ἐξοχὴν εἶναι τόσον πολλοὶ οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ δημιουργήσουν ὑπερτίμημα, ὥστε θὰ ἦτο ματαία προσπάθεια τοῦ νομοθέτου νὰ προσπαθήσῃ νὰ τοὺς καταστήσῃ συγκεκριμένους, καὶ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ κεχωρισμένους. Τὸ ἄλλο ποὺ ἤθελα νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πραγματοποιεῖται ἡ μεταβίβασις, ἡ πρώτη μεταβίβασις, ἡ κτῆσις δηλαδὴ τοῦ περιουσιακοῦ στοιχείου περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται εἶναι ἴσοι. Πῶς κτᾶται ἕνα περιουσιακὸν στοιχεῖον; Εἴτε διὰ κληρονομίας, εἴτε δι’ ἀγορᾶς, εἴτε διὰ δωρεᾶς, εἴτε διὰ προικός. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ὁ νόμος προβλέπει μίαν φορολογίαν. Καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν ὑπάρχει ὁ φόρος μεταβιβάσεως, καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν ὁ φόρος κληρονομίας καὶ εἰς τὰς δωρεὰς καὶ εἰς τὰς προῖκας, ὁ ἀνάλογος φόρος. Κοινωνικοὶ λόγοι, λόγοι φορολογικῆς δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν μίαν κλιμάκωσιν τοῦ φόρου ἀναλόγως τοῦ τρόπου τῆς κτήσεως, ἀλλὰ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, φόρος ἐπληρώθη. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα εἶναι ἰδιοκτήτης ὁ ἀποκτήσας. Ἔχει τὴν ἀποκλειστικὴν ἰδιοκτησίαν, ἔχει ἐκπληρώσει τὰς φορολογικὰς ὑποχρεώσεις διὰ τὴν δικαιοπραξίαν, ἡ ὁποία τὸν κατέστησε κύριον. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς μελλοντικῆς μεταβιβάσεως ὑπάρχει θέμα ὑπερτιμήματος καὶ τὸ ὑπερτίμημα δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν διαφοράν. Καὶ θέλω νὰ προσθέσω κάτι τι τὸ ὁποῖον ἔχει πολὺ οὐσίαν. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι οὐσιαστικῶς οἰκοδομοῦμεν διὰ τὸ μέλλον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει προοπτικὴ δι’ ἕνα, δύο καὶ τρία χρόνια αὐξήσεως ἐσόδων. Τὰ ἔσοδα θὰ ἔλθουν ἀργότερον δι’ ἄλλας Κυβερνήσεις. Ἂν ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Θεσσαλονίκης, αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῆς διαδοχῆς προκειμένου περὶ συζύγου καὶ τέκνου, θὰ μεταθέσωμεν τὸ ὑπερτίμημα διὰ μίαν γενεάν. Τότε, κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι, λυποῦμαι διότι θὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἔχῃ θεωρητικὴν ἀξίαν. Ὁ φίλος μου κ. Βαρβιτσιώτης δὲν τὸ βλέπει, λέγει, ὅτι διαρκῶς τὸ εὐρύνω. Ἂν πρόκειται νὰ μεταθέσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν εἰς τὰς περιπτώσεις ἐξ ἀδιαθέτου διαδοχῆς διὰ τὰς ἑπομένας γενεάς, τότε ἡ περιουσία θὰ πηγαίνῃ ἀπὸ πατέρα εἰς παιδὶ καὶ ἐν συνεχεία. Ἄλλος ὁ φόρος κληρονομίας, δι’ αὐτὸ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ἐξαιρέσεως εἰς τὸ ἄρθρον 3. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον μὲ τὴν προσθήκην τὴν ὁποίαν προηγουμένως σᾶς ἀνέγνωσα, τῶν παραλιακῶν περιοχῶν καὶ τῶν ἑκατέρωθεν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Πρὸς καθησύχασιν τῶν κυρίων συναδέλφων, ἀναφέρω, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ὁδὸς εἶναι καθωρισμένη ἐκ τοῦ νόμου περιοριστικῶς. Καὶ ἀκριβῶς διότι ἤθελα περιορισμὸν δὲν ἐπεξέτεινα καὶ εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ὁδούς.

§169Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιρέσετε τὰς περιπτώσεις ἐξ ἀδηρίτου ἀνάγκης βεβαιουμένας δικαστικῶς;

§170Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅλος ὁ νόμος θὰ ἐπιτύχῃ ἢ θὰ ἀποτύχῃ ἐκ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἐφαρμοσθῇ. Πολλοὶ καλοὶ νόμοι εἰς τὴν βάσιν των ἀπέτυχον, διότι δὲν εἶχον τὴν ἁπλούστευσιν. Θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅτι ἐπροτίμησα νὰ ἔχω ἀπώλειαν ἐσόδων, ἀλλὰ νὰ ἔχω ἕναν ἁπλοῦν τρόπον εἰσπράξεως. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιτυγχάνει ὁ νόμος. Ἂν ἀρχίσωμεν νὰ λέγωμεν πότε εἶναι ἀδήριτος ἀνάγκη καὶ πότε ὄχι, πρέπει νὰ πιστεύσητε, ὅτι θὰ ἀποτύχῃ ὁ νόμος.

§171Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἔπεισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει κτῆσις ἐκ διαδοχῆς δὲν δύναμαι νὰ μεταθέσω τὸν χρόνον φορολογίας ὑπερτιμήματος ἐπὶ μίαν γενεάν. Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις πλήττει ἐκείνους τοὺς παλαιοὺς νοικοκυραίους, οἱ ὁποῖοι εἶχον προβῆ εἰς ἀγορὰν πρὸ 50 ἐτῶν. Ἀντιθέτως θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν φορολογίαν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ἀγοράσει προσφάτως καὶ εἰς νεαρὰν ἡλικίαν. Ἡ φορολογία κληρονομίας, κ. Πρόεδρε, εἶναι πάντοτε βαρυτάτη. Τὸ Δημόσιον θὰ ἔπρεπε νὰ εὔχεται νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσπράττῃ πάντοτε φόρους ἐκ κληρονομίας.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ι. Χρίστογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§173Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν φορολογίαν αὐτομάτου ὑπερτιμήματος καὶ τὰ κτήματα ποὺ εὑρίσκονται ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν πόλιν τῶν Σερρῶν ἄγει πρὸς τὰ σύνορα καὶ διέρχεται ἀπὸ πολλὰ χωρία. Ἐπίσης ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ἄλλην ὑπὸ κατασκευὴν ἐθνικὴν ὁδὸν καὶ αὐτὴ ὁδηγεῖ ἀπὸ Νέον Πετρίτσιον πρὸς Ροδόπολιν Σερρῶν καὶ διέρχεται μέσῳ χωρίων. Ἐρωτῶ: Εἶναι εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ἐμπλέξῃ τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὰς ὑπωρείας τοῦ Μπέλες πλησιέστατα τῶν συνόρων ἐντελῶς λησμονημένοι εἰς δοσοληψίας μὲ τὴν ἐφορίαν; Θὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἐλάχιστον ἀφορολόγητον ὅριον τοῦ ἄρθρου 3. Ποῖος ὅμως μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι οἱ ἔφοροι δὲν θὰ ὑπερβάλλουν, ὡς συνήθως, τὰ πράγματα εἰς βάρος τοῦ φορολογουμένου;

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σὲ κάθε μεταβίβασιν ἔχει νὰ κάμῃ ὁ πολίτης, καλῶς ἢ κακῶς, μὲ τὴν Ἐφορίαν, ἔστω καὶ ἂν ὁ πολίτης αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχὴν τῶν συνόρων. Δὲν πρόκειται νὰ πληρώσῃ ὁ φορολογούμενος ἐὰν δὲν ὑπάρχει ὑπερτίμημα. Εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὑπερτίμημα. Ὑπάρχει ἄλλωστε καὶ ἡ δικλεὶς τοῦ ἄρθρου 3.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μαναβῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§176Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡ ἔκτασις τῶν πεντακοσίων μέτρων ἀπὸ τὰς παραλίας καὶ τὰς ἐθνικὰς ὁδοὺς εἶναι ἀνεπαρκής.

§177Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Λέμε ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει.

§178Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπόστασις αὐτὴ πρέπει νὰ αὐξηθῇ εἰς τὰ 1.000 μέτρα. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιθυμία νὰ αὐξηθῇ εἰς τὰ 1.000 μέτρα διὰ τὰς παρακτίους περιοχὰς καὶ τὰς περιοχὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας διέρχονται ἐθνικοὶ ὁδοί, εἶναι λογική. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, ποὺ δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Ἰορδάνογλου, διότι ἡ πρότασίς του ἀντίκειται εἰς τὴν Συνταγματικὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος καὶ εἶναι ἐντελῶς ἄδικος. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποκτᾷ ἀκίνητον μετὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1965, καὶ τὸ ἀκίνητον τοῦτο ἔχει ἀσφαλῶς ἀξίαν, θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ φόρον ὑπερτιμήματος.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Α. Τσαλδάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§182Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν διατυπωθεῖσαν παράκλησίν μου ὡς πρὸς τὴν παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 3, οἱ 50.000 νὰ γίνουν 300.000 καὶ οἱ 30.000 νὰ γίνουν 150.000. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν γενναίαν χειρονομίαν.

§183Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν δειλιάζω ἐνώπιον τῶν γενναίων πράξεων, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι θέλετε νὰ καταργήσω τὸν νόμον χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθῶ πῶς τὸν καταργῶ. Πρῶτον νὰ ξεκαθαρίσωμεν τί εἶναι τὸ ποσὸν αὐτό, περὶ 50 ἢ περὶ 30 χιλιάδων ὁμιλοῦμεν ὑπερτιμήματος;

§184Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι, ὁμιλεῖ περὶ ἀξίας.

§185Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ θέλω νὰ σᾶς πείσω ὅτι δὲν εἶναι τὰ ποσὰ τόσον μικρὰ ὅσον ἐφαντάσθητε, τὸ ὑπερτίμημα τί ποσοστὸν τῆς ὑπεραξίας ἠμπορεῖ νὰ εἶναι.

§186Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ἔφορον.

§187Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, μὴ ἐπαναφέρωμεν διαρκῶς ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Ἔφορον, ἕνα πρᾶγμα εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἐξυγιάνῃ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τῆς φορολογίας τοῦ φόρου μεταβιβάσεως. Τὸ ἔχομεν εἴπει πολλὲς φορές, διότι ἐφεξῆς ὁ ἀγοράζων θὰ ἔχῃ συμφέρον ἀντιτιθέμενον πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ πωλητοῦ ἐνδεχομένως νὰ ἀναγράψῃ τὸ ἀληθὲς τίμημα. Κατὰ συνέπειαν θὰ θεωρηθῇ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν—δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι εἶναι πανάκεια καὶ θὰ δώσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος—ἀλλὰ θὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα κάμετε ἕνα ὑπολογισμὸν ποιὸ εἶναι τὸ πιθανὸν ποσοστὸν τοῦ ὑπερτιμήματος κατὰ μέσον ὅρον εἰς τὰς πωλήσεις καὶ μετρήσατε καὶ μετὰ συγκρίνατε ἐὰν εἶναι 30.000 ἢ 50.000.

§188Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ ἀξίας.

§189Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ ἀξία δέν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν, διότι ἠμπορεῖ εἰς ἕνα κτῆμα ἀξίας 10.000.000 νὰ ἔχετε ὑπερτίμημα μηδὲν ἢ 100 δραχμές, τὰ 10.000.000 ποὺ ἀξίζει δὲν ἠμπορεῖ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει.

§190Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀμφιβάλλω ἂν εἰς ἕνα ἀκίνητον 10 ἑκατομ. δραχμῶν ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν ὑπεραξίαν 100 δραχμῶν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§192Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, κ. Πρόεδρε, τελεῖ ὑπὸ μίαν ἰδιάζουσαν κατάστασιν λόγῳ τῆς πυρκαϊᾶς τοῦ 1917. Ἔχει ἐκπονηθῆ σχέδιον πόλεως ἀπὸ τὸ 1925 μὲ πλήρεις διανοίξεις ὁδῶν καὶ πλατειῶν, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται. Ἔκτοτε κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς νομοθεσίας περὶ σχεδίου πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, ἑκάστη ὠφελουμένη ἐκ τῆς διανοίξεως ἰδιοκτησία, ἐπιβαρύνεται μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ οἰκοπέδου, τὸ ὁποῖον ρυμοτομεῖται λόγῳ διανοίξεως ὁδοῦ, ἐνῷ διὰ τὰς λοιπὰς πόλεις ἴσως νὰ εἶναι ἐξαίρεσις.

§193Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Παντοῦ εἶναι αὐτό.

§194Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κάθε ἀκίνητον τὸ ὁποῖον τακτοποιεῖται βαρύνεται μὲ μίαν τοιαύτην ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν πληρώνει ὁ ἰδιοκτήτης ὡς ὠφελούμενος ἐκ τῆς διανοίξεως πλατειῶν καὶ ὁδῶν. Εἰς τὸν τρόπον τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ ἐξευρετέου ποσοῦ διὰ τὸ καταβληθὲν τίμημα, δὲν περιλαμβάνεται ἡ περίπτωσις καταβολῆς ἀποζημιώσεως λόγῳ διανοίξεως ὁδοῦ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ διότι αὐτὴν τὴν ὑπεραξίαν τὴν ἔχει πληρώσει ὁ ἰδιοκτήτης συνεπεία καταβολῆς ἀποζημιώσεως. Δὲν προβλέπεται ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἰς τὸ ἄρθρον 3. Παρακαλῶ, νὰ προβλεφθῇ ὅτι εἰς τὸ καταβληθὲν ποσὸν προστίθεται καὶ ἡ καταβληθεῖσα ἀποζημίωσις ἐκ τῆς διανοίξεως πλατείας ἢ ὁδοῦ.

§195Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὸ τελευταῖον θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Ἰορδάνογλου, θὰ πρέπει κανονικῶς νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ ἄρθρον 6, τυχὸν ἔκπτωσις ἐκ τοῦ φόρου καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐκεῖ. Δεύτερον θέλω νὰ εἴπω ὅτι νομίζω ἴσως χρήσιμον νὰ λύσωμεν διὰ ρητῆς διατάξεως τὸ θέμα τῆς μεταβιβάσεως οἰκοπέδου, πρὸς ἀνοικοδόμησιν ἐπὶ ἀντιπαροχῇ καὶ συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἰορδάνογλου νὰ διατυπώσωμεν ὡς ἑξῆς μίαν παράγραφον: «Ἐπὶ μεταβιβάσεως ὑπὸ ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου ποσοστῶν ἐπὶ ἀντιπαροχῇ, ὡς ἀξία τῶν μεταβιβαζομένων ποσοστῶν οἰκοπέδου λαμβάνεται ἡ ἀξία τῶν κτισμάτων τῶν περιεχομένων εἰς αὐτὸν τῶν διαμερισμάτων τὰ ὁποῖα ἀνηγέρθησαν δαπάναις τοῦ ἐργολήπτου». Καὶ τέλος ἤθελα νὰ εἴπω ἀκόμη ὅτι ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου κ. Πρόεδρε καὶ κ.κ. συνάδελφοι νὰ βοηθήσωμεν ἀκόμη περισσότερον τὴν κατοικίαν, θὰ εἶμαι διατεθειμένος νὰ διπλασιάσω προκειμένου περὶ κατοικίας τὸ ὅριον ἀπὸ ὅ,τι ἰσχύει γενικῶς, δηλαδὴ τὶς 30 χιλιάδες νὰ τὶς κάμω 60, ἀντὶ 50 χιλιάδες ποὺ ἔχει σήμερον νὰ ἰσχύῃ ἡ ἔκπτωσις 30 χιλιάδες δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις, προκειμένου περὶ οἰκοδομῆς χρησιμοποιουμένης ὡς κατοικίας, νὰ κάνωμεν τὶς 50 χιλ. 60. Θέλω νὰ διαβεβαιώσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ὑπερτιμήματος, δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀξίας τοῦ κτήματος, ἂν ὑπολογίσετε ὅτι τὸ ὑπερτίμημα πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰς συνήθεις περιπτώσεις ἕνα 25–30%, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσετε τὸ 60 ἐπὶ 4 ἂν εἶναι 25 ἢ ἐνδεχομένως ἐπὶ 3 καὶ θὰ θέσετε εἰς ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ὑπερβαίνῃ τὰς 300.000 δραχμάς. Δηλαδὴ θὰ εἶσθε σὲ μίαν λογικὴν τάξιν ὕψους προκειμένου περὶ μεσαίας οἰκοδομῆς ἡ ὁποία οὐσιαστικῶς θὰ ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὸ ὑπερτίμημα. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὅτι ὁ κ. Ἀνερούσης ἔχει μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν μεταβίβασιν ὑπὸ συνεταιρισμῶν οἰκοπέδων ἐπὶ τῶν ὁποίων γίνεται ἐν συνεχείᾳ τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον μετὰ τὴν ἀποπληρωμήν. Ἡ περίπτωσις ἔχει δύο ὄψεις, ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ μεταβίβασις νὰ γίνεται ὑπὸ συνεταιρισμοῦ ὁπότε ἡ νομοθετικὴ ἀντιμετώπισις εἶναι περισσότερον ἄνετος, διότι εἶναι νομικὸν πρόσωπον μὴ κερδοσκοπικοῦ χαρακτῆρος. Εἶναι ἐνδεχόμενον ὅμως νὰ γίνεται καὶ ὑπὸ ἰδιώτου. Εἶμαι ἕτοιμος καὶ θὰ προτείνω τροπολογίαν ὑπὸ τύπον προσθήκης, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ περιληφθῇ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ρυθμίζωνται καὶ αἱ δύο περιπτώσεις μὲ ἀπόλυτον εὐρύτητα προκειμένου περὶ συνεταιρισμῶν, διότι εἴπομεν ὅτι ὁ συνεταιρισμὸς δὲν ἔχει κερδοσκοπικὸν χαρακτῆρα. Καὶ βεβαίως δὲν εἶναι σωστὸν ὁ πτωχὸς ἀγοραστὴς ἑνὸς οἰκοπέδου ὅταν θὰ κάμῃ τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον, νὰ πληρώσῃ καὶ διὰ τὸ κτίσμα τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἀνήγειρε. Προκειμένου δὲ περὶ μεταβιβάσεως ἀπὸ ἰδιώτας, ἡ ὁποία κυρίως ἐνδιαφέρει τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἶναι ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ὁ κ. Λαζαρίδης προηγουμένως ἀνέφερε, τὴν ἀποδέχομαι ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμούς, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ θὰ κάμω συγκεκριμένην πρότασιν εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως τῶν ἄρθρων. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον μὲ τὴν προσθήκην καὶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἰορδάνογλου καὶ μὲ τὴν τροποποίησιν τῶν 50 χιλιάδων εἰς 60 χιλιάδες.

§196Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εὐχαριστήσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν πλήρη κατανόησιν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον διαλαμβάνεται εἰς τὴν τροπολογίαν.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§200Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, πιστεύω καὶ αὖθις, ὅτι δικαιωτέρα θὰ ἦτο ἡ φορολογία, ἐὰν ἐθεσπίζετο ἀναλογικὴ κλιμάκωσις τοῦ ποσοστοῦ ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ἰδιοκτησίας. Τοῦτο τὸ ἐτόνισε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Γεώργιος Ράλλης πρὸ ὀλίγου καὶ νομίζω ὅτι εἶναι πλέον σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς Δικαιοσύνης ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῶμεν μίαν ἀναλογικὴν κλιμάκωσιν. Κατόπιν τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Θεοδοσιάδη ἥτις διευρύνει τὴν φορολογητέαν ὕλην, θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φανῇ πιὸ ἀνοιχτοχέρης καὶ νὰ προβῇ εἰς μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ ἀπὸ 25 εἰς 15%.

§201Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐξήγησα προηγουμένως ὅτι ἡ ἐπέκτασις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν, ἦτο ἐπιβεβλημένη διὰ λόγους ἰσότητος. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἱερὸς ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον προορίζονται τὰ χρήματα αὐτὰ καὶ τὸ ¼ δὲν εἶναι ὑπέρμετρον καὶ ἀφοῦ ὅλοι ἐδέχθησαν ὅτι τὸ ὑπερτίμημα κτᾶται.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἔχει;

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§205Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Ἰορδάνογλου εἶχε κάμει προηγουμένως καὶ ἕτερος συνάδελφος, ἀλλὰ λυποῦμαι, διότι δὲν μὲ εὑρίσκει ἕτοιμον νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν μοῦ εἶναι σαφῆ τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα προκαλοῦνται ἀπὸ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ δὲν δύναμαι εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν τῆς συζητήσεως οὔτε νὰ δεχθῶ οὔτε νὰ ἀπορρίψω τὸ θέμα τοῦτο. Παρακαλῶ ὅμως ὅλους νὰ ἀφήσετε νὰ τὸ ἴδω μὲ τὸν συνάδελφόν μου Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§206Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παραπομπὴ τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε εἰς τὸ ἄρθρον 6 μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι εἰς αὐτὸ ἡ θέσις του. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐκπτώσεως. Εἶπον ὅτι ἕνα ἀκίνητον τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία εἶναι 500.000 δραχ. εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς ὑπεραξίας θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ ὑπολογισθῇ τὸ ποσὸν τῶν 200.000 δραχ. τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσεν.

§207Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶπον δὲν ἀπορρίπτω τὴν τροπολογίαν. Ἁπλῶς λέγω ὅτι δὲν εἶμαι ἕτοιμος. Θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ σᾶς δώσω σαφῆ ἀπάντησιν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§209Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπικαλοῦμαι τὸν νόμον 1563 καὶ τοὺς ἄλλους ἐν ἰσχύϊ νόμους, δι’ ὧν ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως δημόσιοι καὶ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι, προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν στέγην. Τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως θὰ παρεκάλουν ὅπως τύχουν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων.

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως, κύριοι συνάδελφοι.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Γυιόκας.

§214Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπα πρὸ ὀλίγου ὁμιλῶν, ὅτι εἶναι ἀγαθὴ ἡ πρόθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τοῦ σημείου ἐκείνου τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ὑπερτιμήματος εἰς τὸν πωλητήν. Ὅμως, δυνατόν, μετὰ τὴν ἀγοραπωλησίαν, νὰ προκύψῃ ἀπὸ μέρους τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου καὶ ἄλλη ὑπερτίμησις, εἰς χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ πωλητὴς θὰ ἔχῃ ἐξαφανισθῆ. Βεβαίως, ὁ ἔλεγχος, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8, γίνεται ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Συμβολαίου, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς ὡρῶν νὰ γίνῃ, ὁ πωλητὴς θὰ παύσῃ νὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐφόρου. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς οἱ φόροι μεταβιβάσεως ἔχουν ἐμπράγματον συνέπειαν. Καὶ ἡ ἀγαθὴ πρόθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὸν πωλητήν, ὅστις δὲν εἶναι καὶ τόσον ἀσυμπαθὲς πρόσωπον, ὡς ἀναγκαζόμενος ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ διαθέσῃ ἀκίνητόν του, τοῦ ἀγοραστοῦ ὄντος εἰς καλυτέραν οἰκονομικὴν μοῖραν, ἐξασθενεῖ τὴν δυνατότητα τοῦ Δημοσίου πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς εἰσπράξεως τοῦ φόρου, τυχὸν προκύψεως νέου ὑπερτιμήματος. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἢ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἢ νὰ τροποποιηθῇ διὰ τῆς καὶ εἰς βάρος τοῦ ἀγοραστοῦ, μετὰ νέαν διαπίστωσιν ὑπερτιμήματος, πράξεως τοῦ φόρου.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§216Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, κάμνει μίαν παρέκβασιν, παρὰ τὰς ἐπικρίσεις, τὰς ὁποίας συνήντησε, δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ἀποτελεῖ πρᾶξιν δικαιοσύνης καὶ συντείνει εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῆς κυβερνητικῆς μερίμνης περὶ δικαιοτέρας κατανομῆς τῶν φορολογικῶν βαρῶν, τὸ ἄρθρον 7 τούτου, περιέχει τὴν ἀρχὴν ὅτι ὁ φόρος ὑπερτιμήματος βαρύνει τὸν πωλητήν, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς προσπαθείας ποὺ καταβάλλεται πρὸς δικαίαν κατανομὴν τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἀλλὰ τὴν φράσιν «ἀπαγορευομένης τῆς ἐπιρρίψεως τοῦ βάρους αὐτοῦ εἰς τὸν ἀγοραστήν», ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ τὴν ἐννοήσω. Διότι ἡ ἐπίπτωσις εἰς τὸν ἀγοραστήν, τοῦ μὲν φόρου ἐπὶ τῆς δηλουμένης ἐν τῷ συμβολαίῳ ἀξίας θὰ γίνεται προκαταβολικῶς ὁπωσδήποτε διὰ τῆς ἀρχῆθεν λήψεως ὑπὸ τοῦ πωλητοῦ ἀπὸ τὸν ἀγοραστὴν τοῦ φόρου τούτου πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμβολαίου, τοῦ δὲ φόρου ἐπὶ τῆς ἐπὶ πλέον ὑπὸ τῆς Ἐφορίας καθοριζομένης ἀξίας ἡ ἐπίπτωσις εἰς τὸν ἀγοραστὴν προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἀμέσως ἑπόμενον ἐδάφιον ἐν τῷ ἄρθρ. 7. Εἶναι δὲ καὶ κακόηχος ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἄχρηστος, ἡ φράσις αὕτη. Ἄν τὴν διατηρήσωμεν τοὐλάχιστον νὰ τὴν ἀντικαταστήσωμεν μὲ τὴν φράσιν: «ἀκύρου οὔσης πάσης ἀντιθέτου συμφωνίας».

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου ἔχει τὸν λόγον.

§218Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προσθέσω δύο λέξεις. Ἐνῷ ὑπάρχει ἡ βασικὴ ἀρχή, ὅτι ὁ φόρος βαρύνει τὸν πωλητήν, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ διασπᾶται ἀμέσως κατωτέρω καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ διάσπασις αὐτή, ὡς ἀνοίγουσα τὴν ὄρεξιν τῶν ἐφόρων διὰ τῆς τάσεως ἐπιβολῆς ὑπερτιμήματος καὶ εἴσπραξιν τούτου ὑπὸ τοῦ ἀγοραστοῦ. Ἐὰν τὸ δημόσιον θέλῃ νὰ ἐξασφαλισθῇ, δύναται νὰ βάλῃ συνυπεύθυνον καὶ τὸν ἀγοραστήν, ἀλλὰ τὸν πωλητὴν πρέπει νὰ βαρύνῃ ὁ φόρος, ὅστις πιθανῶς νὰ ἔχῃ καὶ ἄλλην περιουσίαν. Ὡς εἶναι διατετυπωμένη ἡ διάταξις, δὲν ὑπάρχει δικαίωμα ἀναγωγῆς τοῦ ἀγοραστοῦ διὰ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον θὰ πληρώσῃ. Οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοί σας, κύριε Ὑπουργέ, φαίνεται προφανῶς, ὅτι ἀντέγραψαν τὴν διάταξιν ἀπὸ τὸν φόρον μεταβιβάσεως. Ἐδῶ, ὅμως, δὲν ἐκαρπώθη τι ὁ ἀγοραστής, ὥστε νὰ πληρώσῃ φόρον ὑπερτιμήματος βάσει τῆς ὁριστικῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἐφόρου.

§219Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὴν τελευταίαν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἰορδάνογλου τὴν ἀποδέχομαι. Θὰ κάμωμεν ἔτσι τὴν διατύπωσιν, θὰ βαρύνῃ τὸν ἀγοραστὴν καὶ θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἀναγωγῆς. Δὲν ἔχω τὴν αὐταπάτην, ὅτι διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ πρόκειται νὰ ἐπηρεάσωμεν ἀπολύτως, ἴσως, καὶ κατὰ μεγάλο ποσοστὸν τὴν διαμόρφωσιν τῆς ἰσορροπίας εἰς τὴν ἀγοράν, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι εἰς ἕνα τοιοῦτον φόρον, ὑπόχρεως πρέπει νὰ εἶναι ὁ πωλητής. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ λέγῃ ὁ νόμος, ἐπειδὴ δὲ συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, θὰ κάμωμεν καὶ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἐπρότεινε καὶ ἀντὶ νὰ λέγωμεν «ἀπαγορευομένης τῆς ἐπιρρίψεως», θὰ λέγωμεν «ἀντίθετος συμφωνία εἶναι ἄκυρος».

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§223ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 9 ὑπάρχει μία πρότασις, τὴν ὁποίαν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ ἰδιώτης, ὁ ὁποῖος διορίζεται, κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ νόμου, προτείνεται ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς περιφερείας. Ἐκ μέρους τῶν τεχνικῶν μοῦ ἐζητήθη νὰ προτείνεται ἀπὸ τὸ τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον. Θέτω τὸ θέμα ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἂν θέλετε νὰ προτιμήσητε τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον, θὰ εἶμαι σύμφωνος.

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν διατύπωσιν «Ὑπὸ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου» καὶ ὅπου τοιαῦτα δὲν ὑπάρχουν «Τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ».

§228Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Εἰς πολλὰ μέρη δὲν ὑπάρχει οὔτε Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν οὔτε Τεχνικόν. Ὑπάρχουν Ἐπαγγελματικαὶ Ὀργανώσεις μόνον.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν λέγωμεν τῆς περιφερείας, ἐννοοῦμεν τοῦ Νομοῦ. Εἰς τὸν Νομὸν θὰ ὑπάρχῃ.

§230Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Τὸ Σιδηρόκαστρον εἶναι ἐπαρχία μὲ ἔπαρχον. Ἐκεῖ ὑπάρχει σύνδεσμος ἐπαγγελματικός.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τότε νὰ βάλωμεν πρῶτον τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον κατόπιν τὸ Ἐμπορικὸν καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχουν αὐτά, θὰ τὸ καθορίζῃ ὁ Ἔφορος.

§232Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καταθέσει τροπολογίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς...

§233Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω τὸ λαϊκὸν μέλος πρέπει νὰ ὁρίζεται ἀπὸ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν περιφέρειαν δὲν ὑπάρχει Τεχνικὸν καὶ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον.

§234Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει Τεχνικὸν καὶ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον τὸ λαϊκὸν μέλος θὰ ὁρίζεται ἀπὸ τὸν ἐμπορικὸν σύλλογον.

§235Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς τροπολογίας μου προτείνω ἀντὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου ὁρισθῇ ὡς πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς φορολογικὸς δικαστής. Διότι πρέπει νὰ ἐμπνεύσωμεν εἰς τὸν φορολογούμενον, ὅτι ἡ ἐκτίμησις τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων γίνεται κατὰ δικαίαν φορολογικὴν κρίσιν. Διότι δυστυχῶς μέχρι σήμερον ὁ ἔφορος δὲν ἐνέπνευσεν αὐτὸ τὸ αἴσθημα εἰς τοὺς φορολογουμένους. Νὰ συμμετέχῃ δὲ καὶ ὁ ἔφορος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἄνευ ψήφου.

§236Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι ἀνέγνωσα τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου. Λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀναμίξω τὸν φορολογικὸν δικαστήν, εἰς διαιτητικὴν ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἐδημιουργήσαμεν τὸν θεσμὸν αὐτὸν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, δὲν πρέπει νὰ ἐμπλέξωμεν τοὺς φορολογικοὺς δικαστάς, διὰ νὰ κρίνουν ὡς ἔσχατοι, διότι ὅλα αὐτὰ εἶναι συμβουλευτικὰ ὄργανα ἐπὶ τῆς προκυπτούσης διαφορᾶς. Σεῖς, κ. Κουτσοχέρα, κατ’ ἐξοχὴν ἔγκριτος νομομαθὴς δὲν ἔπρεπε νομίζω νὰ μοῦ κάμετε μίαν τοιαύτην πρότασιν.

§237Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ φορολογικοῦ δικαστοῦ θὰ ἑδραιώσωμεν εἰς τοὺς πολίτας τὴν πεποίθησιν δικαίας φορολογικῆς κρίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἰδιώτου προτείνω νὰ μὴ διορίζεται ἀπὸ τὸν ἔφορον, παρὰ ἀπὸ τὸ Τεχνικὸν ἢ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον.

§238Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὁ ἔφορος εἶναι κράτος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Τεχνικοῦ ἢ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου.

§239Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Δὲν συμφωνῶ, κύριε Ὑπουργέ. Ὁ ἰδιώτης πρέπει νὰ διορίζεται ἀπὸ τὸ Τεχνικὸν ἢ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον ἀπὸ πίνακα ποὺ θὰ ὑποβάλλῃ ὁ ἔφορος.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροποποιήθη;

§241ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 10.

§243Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν ἀπορίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 τὸ ὁποῖον λέγει «...(ἀναγινώσκει)...». Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: πῶς θὰ γίνεται εἰς τὰς πολυκατοικίας ποὺ ὑπάρχει μικρὸν ποσοστὸν ἰδιοκτησίας οἰκοπέδων;

§244Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τὰς δηλώνῃ καὶ θὰ τὰς μεταβιβάζῃ. Ἐὰν πρόκειται νὰ πάρῃ 100 δραχμὰς θὰ λέγῃ ἀπὸ τὰς 100 δραχμὰς ὑπολογίζει 50 διὰ τὸ οἰκόπεδον καὶ 50 διὰ τὸ κτίσμα.

§245Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐκτιμηθῇ χωριστὰ ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου καὶ χωριστὰ ἡ ἀξία τῶν κτημάτων κατὰ τεκμήριον ὁλόκληρος ἡ ἀξία εἶναι ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου. Αὐτὸ εἶναι τεκμήριον μαχητόν;

§246Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μάλιστα, εἶναι μαχητόν.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἐτροποποιήθη;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§250Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι θὰ παρακαλέσω νὰ προστεθοῦν διατάξεις, διὰ τὰς ὁποίας ἔχει γίνει λόγος. Πρῶτον. Διὰ τὴν μεταβίβασιν ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμούς. Παρακαλῶ ὅπως ἐγκρίνητε καὶ προστεθῇ ρητὴ διάταξις, ἔχουσα οὕτω: «Κτίσματα ἐγερθέντα .....(ἀναγινώσκει) ...». Εἶναι πλήρης ἡ ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Δεύτερον. Ἀναφορικῶς πρὸς τὰ συμβολαιογραφικὰ προσύμφωνα, ὑπάρχει ἕνα θέμα. Ὡς γνωρίζετε κατὰ τὴν ἰσχύουσαν σήμερον νομοθεσίαν, ἡ ἡμερομηνία τοῦ προσυμφώνου δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, ἐφ’ ὅσον τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον συντάσσεται μεταγενεστέρως καὶ μετὰ πάροδον 90 ἡμερῶν, τριῶν μηνῶν. Ὑπολογίζεται ἡ ἀξία τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν συντάσσεται τελικῶς τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον. Ἐπειδὴ τὸ θέμα ἔχει πράγματι δύο πλευρὰς καὶ ἐπειδὴ ἀπὸ πολλὰς περιοχὰς ζητεῖται μεταβολή, μεταβολὴ ὅμως, ἡ ὁποία προσκρούει εἰς ὡρισμένας δυσχερείας, διότι ἤδη κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν αὐτὸ δὲν ἐφαρμόζεται, κατελήξαμεν κατόπιν μελέτης εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν μέσην λύσιν, ἡ ὁποία περίπου ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ αἴτημα τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Βορείου Ἑλλάδος, προτείνω τὴν ἑξῆς διατύπωσιν τὴν ὁποίαν προσθέτω: «Ἡμέρα συντάξεως τοῦ συμβολαιογραφικοῦ προσυμφώνου ... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδὴ καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις ἐφ’ ὅσον ἐπληρώθη τὸ 30% ἢ διαζευκτικῶς ἐφ’ ὅσον παρεδόθη ἡ χρῆσις εἰς τὸν ἀγοραστὴν καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀξίας οἰκοπέδου μέχρις 100.000 δραχμῶν ἢ διαμερίσματος 300.000 δραχμῶν, θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατ’ ἐξαίρεσιν, ἡ ἀξία ποὺ εἶχε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ προσυμφώνου.

§251Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κάπως ἐμπλέκεται ........

§252Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ ἄνευ περιορισμοῦ τὴν ἀρχὴν τῶν προσυμφώνων. Μοῦ ἐζητήθη ὑπὸ τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ προκαταβληθῆ ἕνα ποσὸν ἂς εἴπωμεν τὸ 30% καὶ ἐὰν δὲν κατεβλήθη τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐφ’ ὅσον παρεδόθη ἡ χρῆσις πάλιν τὸ ἀποδέχομαι. Τὶ πάω νὰ προστατεύσω; Τὸν πτωχὸν ἢ τὸν μεσαῖον πολίτην, ὁ ὁποῖος πάει νὰ ἀποκτήσῃ ἰδιοκτησίαν, δὲν προστατεύω τὸν πλούσιον.

§253Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ νόμος 1587) 50 προβλέπει πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐκτίμησις τῆς ἀξίας. Τὸ θέμα εἶναι ποιὸς συντελεστὴς μεταβιβάσεως θὰ ἐφαρμοσθῇ, ὁ παλαιὸς ἢ ὁ νέος.

§254Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ παλαιὰ κλῖμαξ. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα, διὰ τὰς μεταβιβάσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ μειωμένον φόρον, προκειμένου νὰ ἀνεγερθῇ ξενοδοχεῖον. Ὅπως γνωρίζετε, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν μειοῦται τὸ ποσοστὸν —νομίζω— εἰς 4%, ἐφ’ ὅσον μεταβιβάζεται τὸ ἀκίνητον, διὰ νὰ ἀνεγερθῇ ξενοδοχεῖον. Προσθέτει ὅμως ὁ νόμος ὅτι, ἐὰν ἐντὸς τριετίας δὲν ἀνεγερθῇ τὸ ξενοδοχεῖον ἢ ἐὰν καὶ μετὰ τὴν τριετίαν μεταβληθῇ ἡ χρῆσις, ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ τὴν διαφοράν. Ἐγεννήθη τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠθέλησα νὰ λύσω δι’ ἑρμηνείας, καίτοι θὰ ἠδυνάμην, τὶ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν; Ἡ ἡμερομηνία τῆς ὁριστικῆς πλέον πωλήσεως, ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι προσύμφωνον, ἢ ἡ ἡμερομηνία κατὰ τὴν ὁποίαν μετέβαλε προορισμὸν τὸ ἀκίνητον ἢ δὲν ἐπληρώθη ὁ ὅρος τῆς ἐντὸς τριετίας ἀνεγέρσεως ξενοδοχείου; Ἡ λύσις, ποὺ ἐγὼ εἰσηγοῦμαι νὰ δώσωμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἶναι ἡ ἐπιεικὴς λύσις, δηλαδὴ ἡ μεταβίβασις εἶχε γίνει μὲ τὸν συντελεστὴν ποὺ ἰσχύει μέχρι τῆς 1ης Ἰανουαρίου, ἀφοῦ αὐτὸ τὸ ἐδέχθημεν διὰ τοῦ προσυμφώνου, ἔστω ὑπὸ τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ τὸ δεχθῶμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπαχθοῦν εἰς πρόσθετον φορολογίαν, λόγω μεταβολῆς τῆς φύσεως, νὰ πληρωθῇ ἡ διαφορὰ μέχρι τοῦ 9%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄλλη προσθήκη, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ προτείνω. Καὶ τέλος ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ὀφειλῶν πρὸς ἀποζημίωσιν κατὰ τὴν παράγραφον 3 τοῦ Ν. 5268 ἀκινήτων ἀπαλλοτριωθέντων, λόγῳ διανοίξεως ὁδῶν ἢ πλατειῶν. Τὸ θέμα μοῦ προετάθη ὑπὸ πολλῶν ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ἤδη, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Προσεπάθησα νὰ τὸ μελετήσω ὅσον ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ καταλήξω εἰς συμπεράσματα. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἁρμόδιον, διότι εἶναι θέμα πολεοδομικόν, δὲν εἶναι θέμα φορολογικόν, ἐν προκειμένῳ οὐδὲν εἰσπράττει τὸ Κράτος, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὑπόχρεοι πληρώνονται διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν, διότι εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετον πρὸς τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτεινομένης τροπολογίας διά λόγους, τοὺς ὁποίους εἶναι εὐχερὲς νὰ ἐννοήσετε, ἀπομένει τὸ πρόβλημα, ἐὰν τὰ λεπτὰ αὐτὰ δὲν πληρωθοῦν ἐντὸς σχετικῶς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ, πῶς θὰ πληρωθῇ ὁ δικαιοῦχος καὶ ἐὰν δὲν πληρωθῇ ὁ δικαιοῦχος κατὰ τὸ Σύνταγμα δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ δρόμος νὰ διανοιγῇ, νὰ διευρυνθῇ ἢ ἡ πλατεῖα νὰ δημιουργηθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλοῦσα κατόπιν μακρᾶς συζητήσεως καὶ μελέτης νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν μέσην λύσιν, νὰ μὴ ἐπιβάλωμεν τὴν πληρωμὴν μόνον εἰς τὴν πώλησιν, νὰ μὴ ἀφήσωμεν ὅμως καὶ τὸ σήμερον ἰσχύον καθεστὼς τῆς πληρωμῆς ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν τὴν δυνατότητα τῆς πληρωμῆς ἐντὸς τριετίας ἄνευ προσαυξήσεως. Εἶναι ἡ μέση πρότασις, ἡ ὁποία μοῦ ἐγένετο ἀπὸ κύριον συνάδελφον καὶ τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐγκρίνετε: «τὴν πληρωμὴν εἰς 12 ἴσας τριμηνιαίας δόσεις ἄνευ...(ἀναγινώσκει)...». Αὐτὸ εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἰσχύοντος νόμου. Θὰ παρεκάλουν μὲ αὐτὰς τὰς προσθήκας νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον.

§255Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοὺς διαμένοντας μονίμως εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἀλλοδαποὺς καὶ τοὺς ἀγοράζοντας ἀκίνητα ἐν Ἑλλάδι, ἡ φορολογία ἦτο μειωμένη εἰς 5%. Τοῦτο ἰσχύει καὶ τώρα;

§256Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς κάμω καὶ μίαν εἰδικὴν καὶ μίαν γενικὴν δήλωσιν. Πρῶτον εἰδικῶς εἰς τὸ ἐρώτημά σας, ὅτι ἐξακολουθεῖ ἡ μειωμένη φορολογία. Καὶ δεύτερον θὰ σᾶς κάμω τὴν γενικωτέραν δήλωσιν, ὅτι κατ’ οὐδὲν μεταβάλλομεν τὰ ἰσχύοντα πέραν τῶν ὅσων περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἄρθρον 1. Ὁ φόρος μεταβιβάσεως μένει ἀκριβῶς, ὅπως εἶναι.

§257Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπαλλοτρίωσις γενικώτερα θεωρεῖται ἐπαχθὴς μεταβίβασις;

§258Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐξαιρεῖται.

§259Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν νόμον πρέπει νὰ προσδιορίζεται ἀκριβῶς ὁ χρόνος ποὺ λαμβάνει χώραν ἡ καταβολὴ τοῦ 30% ἢ ἡ παράδοσις τῆς χρήσεως;

§260Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Διαζευκτικῶς ἀναφέρονται. Ἢ ἡ πληρωμὴ τοῦ 30% κατὰ τὸν χρόνον τοῦ προσυμφώνου ἢ ἡ παράδοσις τῆς χρήσεως κατὰ τὸν χρόνον τοῦ προσυμφώνου. Διαζευκτικῶς μὲν τίθεται, ἀλλὰ κατὰ τὸν χρόνον τοῦ προσυμφώνου.

§261Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἀπαντήσατε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς τροπολογίας μου, διὰ τὰ ρυμοτομούμενα ἀκίνητα. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕτερον σκέλος τῆς τροπολογίας μου. Ἐννοῶ, τὸ μέρος τῆς τροπολογίας μου διὰ τοῦ ὁποίου ζητῶ νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις τῶν τελῶν ἐπὶ τῶν ἀσκεπῶν χώρων καὶ τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων τῶν ἐκτὸς σχεδίου ποὺ μπαίνουν εἰς τὸ σχέδιον πόλεως.

§262Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχω δώσει ἀπάντησιν καὶ εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ δημοτικῆς φορολογίας καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς πρῶτος, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν διὰ τὴν ἀναζήτησιν ἐσόδων τῶν δήμων, δὲν θὰ ζητήσετε νὰ στερήσωμεν καὶ χωρὶς συνεννόησιν μάλιστα μὲ τοὺς δήμους, νὰ τοὺς στερήσωμεν ἑνὸς ἐσόδου. Ἄλλωστε, προσέθεσα πρόκειται περὶ ἀσημάντου ἐπιβαρύνσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴν ἐπιμείνετε, νὰ μὴ κατηγορούμεθα, ὅτι ἀντὶ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς Δήμους τοὺς ἀφαιροῦμεν καὶ τὰ ὀλίγα ἔσοδα τὰ ὁποῖα ἔχουν. Μὴν ἐπιμένετε τώρα, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ τὸ κρίνωμεν.

§263Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξήτασα τὸ θέμα καὶ ἐπῆγα καὶ εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ εἶδα ὅτι εἰσπράττονται ψιχία. Εἶχε καὶ ὁ Δῆμος προτείνει νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις.

§264Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11 ἀναφέρεται, ὅτι ὁ ὀφειλόμενος φόρος, βάσει τοῦ νόμου 2709 διαγράφεται. Ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τῆς διατάξεως ἦτο, ὅτι ἐφ’ ὅσον κατεβλήθη ὁ φόρος δὲν ἐπιστρέφεται. Ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς εἶπεν, ὅτι εὗρε μίαν χρυσῆν λύσιν. Κύριε Πρόεδρε, δυνάμει τοῦ νόμου 2709, τοῦ 1963 ἐπεβλήθη εἰς 2.000 κατοίκους μία ὑποχρέωσις φορολογική. Ἐξ αὐτῶν 30 μόνον νομοταγεῖς πολῖται ἐξεπλήρωσαν τὴν ὑποχρέωσίν των αὐτήν. Οἱ ὑπόλοιποι 1.970 οὐδὲν ποσὸν κατέβαλον. Σήμερα ἐρχόμεθα νὰ δώσωμεν ἕνα εὔσημον εἰς τοὺς ἀσυνειδήτους αὐτούς, ποὺ δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ τὸ παράσημον τοῦ κορόϊδου εἰς τοὺς εὐσυνειδήτους φορολογουμένους. Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς δὲν ἐμπεδοῦται φορολογικὴ συνείδησις. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας μου καὶ νὰ δεχθῶ, ὅπως ὁ καταβληθεὶς φόρος ἐπιστραφῇ εἰς 8 ἑξαμηνιαίας δόσεις. Εἶναι θέμα δικαιοσύνης νὰ μὴ ἐπιβραβεύσωμεν τοὺς φοροφυγάδας, ἀλλὰ καὶ νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἐκπληρώσαντας τὰς φορολογικάς των ὑποχρεώσεις τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἡ Πολιτεία δὲν τοὺς χορηγεῖ τὸ παράσημον τοῦ κορόϊδου.

§265Α. ΜΑΥΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ περιληφθοῦν καὶ τὰ ἰδιωτικὰ προσύμφωνα, ἐφ’ ὅσον ἔχουν χρονολογίαν.

§266Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, ποτέ.

§267Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὅταν ὡμίλησα περὶ τῶν 2.000 φορολογουμένων, ἀναφερόμην εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς τῆς λεωφόρου Καβάλας.

§268Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἰς λεωφόρον νοθείας.

§269Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Εἶναι ἡ ὥρα 1½ καὶ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὡμίλησα, ὡς εἶπον, περὶ τῶν κατοίκων τῆς λεωφόρου Καβάλας καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ζητήσῃ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀπ’ ὅπου θὰ ἴδῃ ὅτι ἐκ τῶν 2.000 φορολογουμένων, μόνον οἱ 30 κατέβαλον. Εἶναι σωστὸν νὰ ἐπιβραβεύωνται οἱ φοροφυγάδες;

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11 ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§271ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§273Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ νόμου 3783 οἱ δανειοδοτούμενοι ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ὑπάλληλοι δικαιοῦνται τοῦ ἑνὸς τετάρτου τοῦ δανείου δι’ ἀγορὰν οἰκοπέδου. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν δι’ ἀποφάσεως τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, ὅταν προσφεύγῃ ὁ δανειοδοτούμενος, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάνουν μέχρι τοῦ ἡμίσεος. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῶν παραγρ. 3 καὶ 4 τοῦ ἄρ. 27 τοῦ Ν.Δ. 4242)1962 παρείχετο τὸ εὐεργέτημα ἀπαλλαγῆς ἐκ τοῦ φόρου μεταβιβάσεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους, ἐνῷ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους τὸ δικαίωμα τοῦτο ἐχορηγήθη ἀναδρομικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957, ὅτε ἐγένετο ὁ νόμος 3783 διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς τέως διοικήσεως πρωτευούσης, διὰ τοὺς συνταξιούχους δὲν προεβλέφθη τοιοῦτον τι. Ἀντιθέτως διὰ τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρ. 27 ἀπεστεροῦντο τοῦ εὐεργετήματος οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι.

§274Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ δέχομαι.

§275Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Προσέφυγον καὶ εἰς ὑμᾶς συνταξιοῦχοι τῆς Θεσ)νίκης, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν σας ἐκεῖ καὶ τοὺς ὑπεσχέθητε ὅτι θὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον ἰσοπολιτείας νὰ τύχουν καὶ οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναδρομικῆς ἀπαλλαγῆς των ἀπὸ τὸν φόρον αὐτόν.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§277Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἔτι ὀρθότερον εἶναι ὅπως τῆς ἀπαλλαγῇς τοῦ φόρου μεταβιβάσεως τῶν συνταξιούχων νὰ τύχουν καὶ αἱ χῆραι τῶν συνταξιούχουν, δηλαδὴ αἱ σύζυγοι τῶν συνταξιούχων. Ὅπως αἱ σύζυγοι τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων ἀπολαύουν αὐτῆς τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, παρακαλῶ νὰ τύχουν καὶ αἱ σύζυγοι τῶν συνταξιούχων, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ ἴση μεταχείρισις καὶ διότι αὐτὸ γίνεται διὰ λόγους ἀποκτήσεως κατοικίας. Εἶναι θέμα ἐπαναλαμβάνω, ἴσης μεταχειρίσεως καὶ τὸ ὑποστηρίζω αὐτὸ καὶ ὡς φεμινιστής, ἔχω αὐτὸ τὸ χρέος. Ἄς ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ αὐτὴ ἡ τροπολογία μου.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου ἔχει τὸν λόγον.

§279Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Διὰ τοὺς συνταξιούχους, κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ καὶ ἐγώ. Μοῦ ἐστάλη ὑπόμνημα ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους τῆς Θεσ)νίκης καὶ λέγουν ὅτι σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐδώσατε ὑπόσχεσιν εἰς αὐτοὺς, ὅτι θὰ μελετήσετε τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μαναβῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§281Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Θεοδοσιάδη. Μάλιστα εἶχα καταθέσει καὶ τροπολογίαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χρίστογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§283Ι. ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνα θέμα ὡσὰν αὐτὸ ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Θεοδοσιάδης εἶναι καὶ τὸ θέμα τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπήγοντο εἰς τὸν Αὐτόνομον Οἰκοδομικὸν Ὀργανισμὸν Ἀξιωματικῶν (Α.Ο.Ο.Α.). Κατέθεσα σήμερον σχετικὴν προσθήκην, ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Βουλῆς δὲν ἐπρόλαβον, διότι ἦτο κάπως ἀργά, νὰ τὴν τυπώσουν, νὰ τὴν μοιράσουν εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ νὰ τὴν δώσουν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν. Ἐνῷ ὅλοι οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπήγοντο εἰς τὸν ΑΟΟΑ ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως, τοῦ χαρτοσήμου καὶ τῶν τελῶν μὲ τὸ Ν.Δ. 2906)54 ἐν συνεχείᾳ δὲ ὅλοι οἱ ἰσόβιοι καὶ οἱ μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, οἱ ἱερεῖς, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων ἀπηλλάγησαν καὶ αὐταὶ ἀπὸ τὸν φόρον μεταβιβάσεως καὶ τὰ λοιπὰ τέλη, μία κατηγορία ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπήγοντο εἰς τὸν Α.Ο.Ο.Α., δὲν ἤθελαν δηλαδὴ νὰ κάνουν δήλωσιν, ὅτι θὰ τύχουν στεγάσεως μέσῳ τοῦ Α.Ο.Ο.Α. αὐτοὶ ἐξῃρέθησαν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τῆς ἀποκτήσεως στεγάσεως ποὺ ἔτυχον ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Μὲ τὸ Ν.Δ. 4242)1962 κατὰ κάποιον τρόπον, ἐν μέρει μέν, ἐθεραπεύθη αὐτὴ ἡ ἀδικία, δηλαδὴ καὶ οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται εἰς τὸν Α.Ο.Ο.Α. ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου μεταβιβάσεως, ἀλλὰ ἐν μέρει διωρθώθη ἡ ἀδικία, διότι δὲν εἶχεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ Ν.Δ., δὲν ἔλεγε δηλαδὴ ὅτι ἔχει ἰσχὺν ἀπὸ τότε ποὺ ἐφηρμόσθη τὸ Ν.Δ. 3783)1957, ἀπὸ τότε δηλαδὴ ποὺ ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐτύγχανον τῶν εὐεργετημάτων αὐτοῦ τοῦ Ν.Δ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔμεινε μὲ τὸ εὔλογον παράπονον ἡ κατηγορία αὐτῶν τῶν ἀξιωματικῶν, ὅτι ἐνῷ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν στέγην ἐτύγχανον τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν, αὐτοὶ προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν κατοικίαν ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσουν φόρον μεταβιβάσεως καὶ λοιπὰ ἔξοδα. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον δικαιοσύνης καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ ληφθῇ μία εἰδικὴ μέριμνα καὶ δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ νὰ τεθῇ μία διάταξις ἐκεῖ, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τὸ Ν.Δ. 4242)1962. Μάλιστα εἰς τὴν προσθήκην τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα ρητῶς διετύπωσα μίαν τοιαύτην τροπολογίαν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἔχει διανεμηθῆ μέχρι τοῦδε.

§284Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ τὸ εἴπω, ὅτι μετέβαλα τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία εἰς τὸ παρελθὸν ἠκολουθεῖτο. Ἡ παγία ἐπῳδὸς πάσης καταργήσεως φόρου εἰς τὸ παρελθὸν ἦτο «καταβληθεὶς δὲν ἐπιστρέφεται». Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Βαρβιτσιώτης ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἰδικήν μου διάθεσιν, ἀπεδέχθην τὸ 75% τῆς τροπολογίας. Δὲν ἔχω καμμίαν ἐπιβεβαίωσιν ὑπηρεσιακὴν τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ὁ κ. συνάδελφος ἀνέφερεν. Γνωρίζω μόνον ἀπὸ ὑπεύθυνον ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι τὸ σύνολον τοῦ βεβαιωθέντος ποσοῦ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν.Δ. 2709)1963 εἶναι περίπου 47 ἑκατ. καὶ ὅτι τὸ σύνολον τοῦ πληρωθέντος ποσοῦ εἶναι περίπου 8½ ἑκατ. Καὶ γνωρίζω, ὅτι τὸ 1958 ἐπληρώθησαν 200 χιλιάδες, τὸ 1959, 500 χιλ., τὸ 1960, 1.000.000, τὸ 1961, 1.500.000 κ.ο.κ. Ἡ ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν μοῦ δίδει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἶναι ὅτι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ὅλοι περίπου κατέβαλον τὰς δόσεις ὡρισμένων ἐτῶν. Δι’ αὐτὸ ἐξεκίνησα ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι θεωρεῖται καλῶς καταβληθεὶς ὁ φόρος μέχρι τοῦ ¼ καὶ τὸ ἐπὶ πλέον ἐπιστρέφεται. Θὰ μοῦ εἴπετε, ὅτι ἔχει αὐτὸ ἀξίαν; Ἔχει ἀξίαν εἰς μίαν περίπτωσιν. Ὁ νόμος ὥριζεν, ὅτι ὁ φόρος μεταβιβάσεως ἐπληρώνετο ἐξ ὁλοκλήρου. Ὑπάρχουν περιπτώσεις μεταβιβάσεως, κατὰ συνέπειαν ὑπάρχουν περιπτώσεις πληρωμῆς 100% τοῦ φόρου. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὀλίγων Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ μὴ χρεωστοῦν ἐπλήρωσαν μαζεμένα. Εἰς αὐτοὺς θὰ ἐπιστραφῇ ὁ φόρος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅλοι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὰς δόσεις ὀλίγων ἐτῶν καὶ μὲ ἀνώτερον ὅριον 25%. Νομίζω, ὅτι ὀρθὴ εἶναι ἡ γραμμή, ἀγαθὴ ἡ πρόθεσις καὶ ὑπερβολικὸς ἦτο ὁ κ. συνάδελφος. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ κατατοπισθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρω ὅτι ἡ ἀπαλλαγὴ δημοσίων ὑπαλλήλων, Ἀξιωματικῶν, ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου ἀπὸ τὸν φόρον μεταβιβάσεως ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις καὶ τοὺς ὅρους ποὺ θέτουν οἱ σχετικοὶ νόμοι, ἐξειλίχθησαν ἱστορικῶς ὡς ἑξῆς: Πρῶτον, ἤρχισεν ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν Ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐστεγάζοντο ἀπὸ τὸν Α.Ο.Ο.Α. βάσει τοῦ Ν. Δ. 2906)1954. Μὲ τὸ Ν.Δ. 3783)1957 ἐπεξετάθη ἡ ἀπαλλαγὴ εἰς τοὺς ἰσοβίους καὶ μονίμους πολιτικοὺς ὑπαλλήλους, Σώματα Ἀσφαλείας, Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία καὶ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἤρχισεν ἰσχύουσα ἀπὸ 12.10.1957. Ἐν συνεχεία τὸ 1962 μὲ τὸ Ν.Δ. 4242 ἐπεξετάθη ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ 1.9.1962 καὶ διὰ τοὺς λοιποὺς μονίμους Ἀξιωματικούς. Τελικῶς μὲ τὸ Ν.Δ. 4260)1962 ἐπεξετάθη ἡ ἀπαλλαγὴ καὶ εἰς τοὺς μονίμους δημοτικοὺς ὑπαλλήλους. Βλέπετε, ὅτι ἱστορικῶς ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου ἐπεξετείνετο ἡ ἀπαλλαγή. Ηὐνοήθησαν ὅλαι αὐταὶ αἱ κατηγορίαι. Ἐμελέτησα τὸ θέμα τῶν ἐκ Θεσσαλονίκης συνταξιούχων καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔλθωμεν τώρα τὸ 1965 καὶ νὰ ἀναδράμωμεν νομοθετικῶς διὰ νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀπαλλαγήν, ἡ ὁποία ἐδόθη πρὸ ἐτῶν εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν καὶ νὰ ἐπιστρέψωμεν φόρους καταβληθέντας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν προσθήκην αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπόψεις τοῦ φίλου κ. Κουτσοχέρα, οὐδεὶς νόμος διὰ τὰς συζύγους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ ὑπηρεσία, ὅτι ἐδόθη ἑρμηνεία ὑπὸ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἐναπόκειται ἐὰν νομίζῃ νὰ δώσῃ τὴν ἑρμηνείαν νὰ ἐπανεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ τὸ δεχθῶ.

§285Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἐφαρμόζεται.

§286Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχει νόμος διὰ τὰς συζύγους τῶν ὑπαλλήλων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ νόμος διὰ τὰς συζύγους τῶν ὑπαλλήλων;

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§288ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§290Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πρὸ τοῦ ἄρθρου 13 ἀνέλαβα ὑποχρέωσιν νὰ διατυπώσω μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι σκοπὸν ἔχουν τὴν ἐκμίσθωσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν ἀστικῶν ἀκινήτων. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προστεθῇ ἄρθρον πρὸ τοῦ ἄρθρου 13, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «Ἑταιρεῖαι τῶν ὁποίων κύριος σκοπὸς εἶναι... (ἀναγινώσκει)...». Τὸ 1950 εἶχε γίνει ὀνομαστικοποίησις τῶν ἀνωνύμων μετοχῶν καὶ εἰς τὸν νόμον αὐτὸν προεβλέποντο ὡρισμέναι κυρώσεις δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συνεμορφοῦντο. Παρακαλῶ ἐπειδὴ εἶναι πρόδηλον, ὅτι ὑπὸ τῶν ἀνωνύμων αὐτῶν ἑταιρειῶν γίνεται καταστρατήγησις ὅλων τῶν νόμων ποὺ συνδέονται μὲ φορολογίαν, νὰ ἀποδεχθῆτε τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὅπως προτείνεται, εἶναι ἠθικὸν καὶ δίκαιον εἰς τὴν βάσιν του καὶ τείνει ἁπλῶς εἰς τὴν ἐξίσωσιν ὡρισμένων προνομιούχων Ἑλλήνων πολιτῶν μὲ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας ἀπὸ ἀπόψεως φορολογίας.

§291Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Δι’ αὐτοῦ ποὺ προτείνετε, καλύπτεται μόνον ἡ φορολογία τοῦ εἰσοδήματος ἐξ οἰκοδομῶν. Δὲν καλύπτεται ὅμως οὔτε ὁ φόρος μεταβιβάσεως, οὔτε ὁ φόρος ὑπερτιμήματος, διότι κατὰ τὴν μεταβίβασιν ὀνομαστικῶν μετοχῶν δὲν πληρώνεται φόρος οὔτε μεταβιβάσεως οὔτε ὑπερτιμήματος.

§292Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Συμφωνῶ μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Προσθέτω, ὅτι θὰ ληφθῇ ἡ προσήκουσα μέριμνα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος ἐν περιπτώσει μεταβιβάσεως τῶν ὀνομαστικῶν μετοχῶν.

§293Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ δὲν δέχεσθε τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ φόρου μεταβιβάσεως διὰ τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους καὶ ἐπειδὴ πάντοτε προσφέρετε τὴν μέσην λύσιν, ἤθελα νὰ παρακαλέσω μήπως ἦτο δυνατὸν διὰ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν νὰ τοὺς ἐπιστραφῇ τὸ ἥμισυ.

§294Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νομίζω, ὅτι μπορῶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσθέσετε ἕνα ἄρθρον δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ εἰς τὴν διευκόλυνσιν διὰ τὴν στέγασίν των, ὅπως συμβαίνει διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΙΚΑ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ΙΚΑ ἀσκεῖ κρατικὸν λειτούργημα.

§295Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὸ ἄρθρον 13 θέλω νὰ γίνῃ μία διόρθωσις. Εἰς τὴν παράγραφον 1 ὅπου παρατείνονται αἱ προθεσμίαι μέχρι τοῦ τέλους Μαΐου, ἐπειδὴ αἱ προθεσμίαι αὐταὶ ἔληξαν καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τὰς παρατείνωμεν, παρακαλῶ νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ διάταξις καὶ νὰ περιληφθῇ ὡς ἑξῆς: «Χρόνος λήξεως τῆς προθεσμίας ὁρίζεται ἡ 31η Μαΐου». Ἐπίσης ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ μίαν προσθήκην διὰ τὸν χρόνον λήξεως τῆς προθεσμίας τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου 4352)1964, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται εἰς τὴν μετάταξιν. Ἡ προθεσμία νὰ ἐπεκταθῇ μέχρι 31 Αὐγούστου 1965. Ἡ ἀποκατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀναγκαία, διότι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀνετράπησαν ὡρισμέναι γενόμεναι προαγωγαὶ καὶ οὕτω μεταταγέντες ὑπάλληλοι κινδυνεύουν νὰ ζημιωθοῦν. Παρακαλῶ ἡ προσθήκη αὐτὴ νὰ γίνῃ εἰς τὸ ἄρθρον 13. Ἐπίσης τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ φόρου τοῦ ὑπερτιμήματος θὰ κατατίθενται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἔσοδα πολεοδομικοῦ ὀργανισμοῦ» καὶ θὰ διατίθενται δι’ ἔργα πολεοδομικῆς καὶ χωροταξικῆς βελτιώσεως τῶν πόλεων, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπίσης παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ ὅπως ἐπεκταθοῦν αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ

ΙΚΑ.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν;

§297ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἀστικῶν οἰκοπέδων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§299ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1,50′ π.μ.)