1965.02.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 11.35′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κατσώτας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Σ. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 17.12.1963 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1991 Α καὶ Β (XVIII) ἀποφάσεων τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν». Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων νόμου 5258)31 «περὶ Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας» καὶ νόμου 4150) 1961 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ε.Μ.Υ. κλπ.». Οἱ κ.κ. Γ. Μυλωνᾶς (Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1961, 1962 καὶ 1963 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου καὶ Ὑπηρεσίας Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεως) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσώτας, Τ. Πλεύρης, Τ. Κολοκυθᾶς, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Κοθρῆς, Θ. Ὑψηλάντης καὶ Ι. Χαραλαμπόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Μ. Χλουβεράκης, 2) Π. Γυιόκας, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Τ. Μιχαηλίδης, Ε. Ἀνερούσης καὶ Α. Τσαλδάρης, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τοῦ αὐτομάτου ὑπερτιμήματος ἀστικῶν οἰκοπέδων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Α. Λιακόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Σ. Ἀϋφαντῆ, κατοίκου χωρίου Παλαίρου, αἰτουμένου ἔγκρισιν ἐξαγορᾶς ὑπ’ αὐτοῦ ἐκτάσεως 20 στρεμμάτων εἰς θέσιν Βαρβᾶ τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ι.Κ.Α., θιγομένων ὑπὸ Ν.Δ. 4104)60, αἰτουμένων ἄρσιν διατάξεών τινος τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἐν λόγῳ Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως δικολάβων, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν ὡς χρόνου ἀσφαλίσεώς των παρὰ τῷ Ταμείῳ Νομικῶν ἁπάσης τῆς ὑπηρεσίας των ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων ἐκ πνευμονικῆς φυματιώσεως συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α., αἰτουμένων ρύθμισιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ των ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Χανίων Κρήτης, αἰτουμένου ἀναγνώρισιν τῆς ἡμερομισθίου προϋπηρεσίας τῶν ἐπὶ βαθμῷ 7ῳ (Εἰσηγητῶν) Γεωπόνων καὶ τὴν ἔνταξιν τούτων εἰς ἀνάλογον βαθμόν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Βονίτσης, αἰτουμένων ἄμεσον ἀποστολὴν κτηνοτροφῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συνταξιούχων ΙΚΑ Καρδίτσης, αἰτουμένων καταβολὴν καθυστερουμένης ἀπὸ ἐτῶν κρατικῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ ΙΚΑ καθορισμὸν εἰς δρχ. 1.000 τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Λεμβούχων Χανίων Σούδας Κρήτης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ἀχθοφορικῶν δικαιωμάτων τῶν μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν τῷ Σανατορίῳ Πηλίου (Βόλου) νοσηλευομένων ἀσθενῶν Ι.Κ.Α., διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφασισθεῖσαν διακοπὴν λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Στρατῆς, Β. Νεφελούδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ὑπαλλήλων θυρωρῶν μεγάρων Ἀθηνῶν Πειραιῶς, αἰτουμένης ἀναγνώρισιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος εἰς τοὺς ἐργαζομένους τοῦ κλάδου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Γονέων «Ἡ Χριστιανικὴ Ἀγωγή», αἰτουμένης ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τοῦ κ. Ε. Παπανούτσου. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Πειραιῶς, αἰτεῖται ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. κλπ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀδικηθέντων συνταξιούχων Ἀξιωματικῶν Βορείου Ἑλλάδος, αἰτεῖται χορήγησιν βοηθήματος μέσῳ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καμινακίου, αἰτουμένου συνέχισιν συγκεντρώσεως ἀδιαθέτων ποσοτήτων γεωμήλων τῶν παραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ξ. Γρηγόρης καὶ Ν. Γανίτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐρασιτεχνῶν Ἁλιέων Αἰτωλικοῦ «Ὁ Ἰωνᾶς», αἰτουμένων ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τὰ μέλη του ἡ ἐρασιτεχνικὴ ἁλιεία κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν 33 συνεργαζομένων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, παραπονουμένων δι’ ἀπαράδεκτον ἀξίωσιν ἰατρῶν θεραπευτῶν Ι.Κ.Α. ὅπως ἀσφαλίζωνται εἰς τὸ ΤΕΑΠΟΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Βονίτσης, αἰτουμένων τὴν τοποθέτησιν καθηγητῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Δ. Θανόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων περιοχῆς Παλαμᾶ, παραπονουμένων διὰ τὴν καθυστέρησιν ἱδρύσεως Ὑποκαταστήματος ΑΤΕ εἰς Παλαμᾶ–Καρδίτσης. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κωνστ)νου Β. Χατζάρα Ἀντ)ρχου ἐ.ἀ., κατοίκου Ἰωαννίνων, αἰτουμένου κατάργησιν διατάξεως τοῦ Ν.Δ. 4028)59 «περὶ ἱεραρχίας, προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» κλπ. Ἡ βουλευτὶς κ. Μ. Καραγεώργη, διὰ τηλεγραφήματός της διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ 3156 ΤΕΑ ἐπίταξιν τοῦ Γραφείου τῆς ΕΔΑ Ἀργαλαστῆς Βόλου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Δ. Θανόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς προσωρινῆς Ἐπιτροπῆς ἐκλεκτόρων, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ 50% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐκτελουμένων ἀρδευτικῶν ἔργων Μέγδοβα, τοῦ ἐπιβαρύνοντος τοὺς ὠφελουμένους καλλιεργητάς, ἐπίσπευσιν τοῦ ἀναδασμοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Α. Φροντιστὴς καὶ Σ. Ἐλαφρός, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐκπολιτιστικοῦ Συλλόγου Νέων Ἐργατικῶν Κατοικιῶν «Τὸ Μοσχάτον» Βόλου, αἰτουμένων τὴν ἔγκρισιν ἀνεγέρσεως οἰκήματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἄκρον οἰκοπέδου, τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ, προοριζομένου διὰ σχολικὸν κτίριον. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κράψης, διαμαρτυρομένων δι’ ἀσκουμένην ἐπ’ αὐτῶν πίεσιν ὑπὸ τοῦ Ὑποκαταστήματος ΑΤΕ Ἰωαννίνων πρὸς καταβολὴν χρεῶν, οὐδέποτε συνομολογηθέντων κλπ. Ἡ «Χριστιανικὴ Ἀδελφότης τῶν Νέων Ἀθηνῶν», ἐπὶ τῷ ἀδοκήτῳ θανάτῳ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας Λουκῆ Ἀκρίτα, ὑποβάλλει πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν συλλυπητήριον ψήφισμα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα ὑδρονομέων ΤΟΕΒ Ἀμφίσσης– Περιχώρων, αἰτουμένων ἐπαναϋπαγωγὴν των εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Προτάσεις νόμων ἐπὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4361)1964 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων νομοθεσίας».

§4Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἢ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος ὁ κ. Στρατῆς, παρακαλῶ ὅπως μοῦ δώσητε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε. Πρέπει νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§6Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἓν ἀτόπημα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἐγκρίνῃ ὅπως ὁ κ. Ἀποστολάκος λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ προσωπικῆς ἐρεύνης γνωρίζω, ὅτι εἰς τὸν κατάλογον τῶν ὁμιλητῶν καὶ πρὸ τοῦ κ. Στρατῆ, ἦσαν ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν 3 ἢ 4 συνάδελφοι, μετὰ δὲ τὸν κ. Στρατῆν ἐγγεγραμμένος ἤμην ἐγώ. Αὐτὸ τὸ διεπίστωσα ἰδίοις ὄμμασι προσωπικῶς. Σήμερον ὁ κατάλογος ἐμφανίζει τὸν κ. Στρατῆν ὡς πρῶτον ὁμιλητήν, ἐν συνεχείᾳ ἀκολουθοῦν 6 ἢ 7 συνάδελφοι καὶ ἐν συνεχεία ἀκολουθεῖ τὸ ὄνομα τὸ ἰδικόν μου. Ὀφείλω νὰ τονίσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει προσωπικῶς ἡ σειρὰ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὁμιλήσω. Ἔχω ὅμως ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ὀφείλουν νὰ γνωρίζουν πάντες οἱ ἁρμόδιοι, εἴτε Πρόεδροι Βουλῆς εἶναι, εἴτε ἄλλοι τινές, ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀνεχθῶ αὐτὴν τὴν τακτικήν. Καὶ γνωρίζετε καλῶς, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καὶ μάχονται καὶ διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά των. Εἶναι προφανὴς πλαστογραφία. Αὐτὸ δὲν προέρχεται ἐκ πληροφοριῶν τὰς ὁποίας συνεκέντρωσα, ἀλλὰ ἀποτελεῖ προσωπικήν μου διαπίστωσιν. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει προσωπικῶς ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις. Ἀναφέρομαι ὅμως διὰ τὸ μέλλον, κ. Πρόεδρε, καὶ δηλῶ ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱοσδήποτε εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιχειρήσῃ νέαν ἀταξίαν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι ἀναλαμβάνει ἐξ ὁλοκλήρου τὰς εὐθύνας του καὶ ὅτι θὰ μὲ εὕρῃ εὐθέως ἀντιμέτωπον. Ταῦτα, κ. Πρόεδρε, ἰσχύουν τοὐλάχιστον ὡς πρὸς ἐμέ. (Θόρυβος).

§10Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἀποστολάκος, δὲν ἐνδιαφέρει αὐτὸν μόνον προσωπικῶς, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν ἐξ αἰτίας τῶν σημειουμένων ἀνωμαλιῶν περὶ τὸν κατάλογον, νὰ συστήσω πρὸς τὸ Προεδρεῖον ὅπως εἰς τὸ τέλος ἑκάστης συνεδριάσεως λαμβάνει χώραν ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, ὥστε ἡ Βουλὴ ἐξ ἐπισήμου ἐγγράφου νὰ γνωρίζῃ ποία εἶναι ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν. Δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, οὔτε συνιστᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ Προεδρείου, νὰ συμβαίνουν, ὅσα ὁ κ. Ἀποστολάκος ἐξέθεσε, διὰ τὰ ὁποῖα ἐφ’ ὅσον πράγματι συνέβησαν, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον.

§11Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Φθάνει, κ. Πρόεδρε, ἡ εὔνοια τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν καὶ πλαστογραφίας.

§12Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι βαρεῖα ἡ φράσις, κ. συνάδελφε...

§13Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπολύτως ὀρθὸν νὰ ἀναγινώσκωνται τὰ ὀνόματα τῶν ὁμιλητῶν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως...

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀποστολάκο, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔχετε δίκαιον, δὲν ἀποκλείεται νὰ συνέβῃ λάθος τι, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ λέγετε, ὅτι ἔλαβε χώραν πλαστογραφία εἰς τὸ Προεδρεῖον, αὐτὸ ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἀποτελεῖ ἔκφρασιν ἀνεπίτρεπτον.

§15Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἀποσύρω, κ. Πρόεδρε, τὴν λέξιν πλαστογραφία, τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς νομικῆς της πλευρᾶς. Εἶναι ὅμως ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι ἔλαβε χώραν ἠθελημένη μεταβολὴ εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐγγεγραμμένων ὁμιλητῶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν τῶν ὅσων ἀναφέρετε. Πιθανῶς νὰ ἔχετε δίκαιον. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἄλλων ἁρμοδίων προέβη εἰς πλαστογραφίαν ἐπὶ τοῦ καταλόγου. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Γεροκωστοπούλου, εἶναι ὀρθὴ καὶ καλὸν εἶναι νὰ ἀναγινώσκωνται τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων ὁμιλητῶν.

§17Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ τονίσω ὅτι ἤμην τρίτος εἰς τὴν σειρὰν τοῦ καταλόγου, ἡ ὁποία καὶ αἰφνιδίως μετεβλήθη.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κατάλογος ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει τὸν κατάλογον).

§19Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ζητήσει νὰ δευτερολογήσω.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος καὶ θὰ ὁμιλήσητε εὐθὺς μετὰ ἀπὸ τοὺς πρῶτον λαμβάνοντας τὸν λόγον συναδέλφους. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§21Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ ἕνα σχεδὸν μῆνα, καθ’ ὅσον χρονικὸν διάστημα διήρκεσαν αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ)τος, οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κόμματος τῆς ΕΡΕ, ἤσκησαν πρωτοφανῆ ἐπίθεσιν καὶ κωλυσιεργίαν διὰ νὰ ἀποτρέψουν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος. Καὶ ἀπέτυχον. Ἤδη ἐπανῆλθον δριμύτεροι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ζητοῦντες τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ)τος. Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, διερωτῶμαι, ποῦ ὀφείλεται τὸ τόσον μέγα καὶ τὸ τόσον συγκινητικὸν ἐνδιαφέρον τῆς ΕΡΕ, διὰ τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα καὶ διὰ τὸν συνδικαλισμόν; Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὁμιλῶν καὶ τότε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἔλεγεν ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον των ὀφείλεται εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ Κόμματός των πρὸς περιφρούρησιν τῶν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων καὶ κατοχύρωσιν τῶν συνδικαλιστικῶν καὶ δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργατικῶν Ὀργανώσεων. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ἐχαρακτήρισε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ)τος ὡς στίγμα διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος τῆς χώρας. Καὶ διερωτῶμαι, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. Μπουρνιᾶς καὶ ἡ ΕΡΕ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ κόπτωνται ὑπὲρ τῶν δημοκρατικῶν καὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων. Ἡ ἐπὶ 8χρονον διακυβέρνησις τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ΕΡΕ καὶ ἡ ἐργατικὴ καὶ συνδικαλιστικὴ πολιτική της, δὲν τοὺς παρέχει τὸ δικαίωμα αὐτό. Καθ’ ὁλόκληρον τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἤσκησε μίαν ἄνευ προηγουμένου πολιτικὴν βίας καὶ τρομοκρατίας εἰς βάρος τοῦ Συνδικαλισμοῦ καὶ τῶν στελεχῶν τοῦ ἐργατικοῦ μας κινήματος. Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπενέβαινον εἰς τὴν ζωὴν τῶν Συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα. Ἐδημιουργήθησαν εἰδικὰ συνδικαλιστικὰ τμήματα εἰς τὴν ἀστυνομίαν μὲ σκοπὸν τὴν παρακολούθησιν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ τὴν ζωὴν αὐτῶν. Τὰ ὄργανα αὐτὰ διημέρευον κυριολεκτικῶς εἰς τὰ γραφεῖα τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων. Κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, τῆς ὑπὸ τῆς ΕΡΕ διακυβερνήσεως τῆς χώρας, παρεπέμποντο εἰς τὸ Στρατοδικεῖον στελέχη τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων, μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι ἐτόλμησαν νὰ κυκλοφορήσουν προκηρύξεις διὰ τὴν Πρωτομαγιάν. Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπενέβαινον σκανδαλωδῶς κατὰ τὰς ἐκλογάς, ὑποστηρίζοντα τοὺς ἐκπροσώπους τοὺς ὁποίους εἶχεν ὁρίσει τὸ Κόμμα τὸ κυβερνῶν. Παρηκολούθουν τὰς συνεδριάσεις καὶ τὰς ἐκλογὰς καὶ τὰς γενικὰς συνελεύσεις τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, παρὰ τὸ Σύνταγμα.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ὁμιλεῖτε ἢ ἐπὶ ἐπερωτήσεως; Διότι μόνον εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθοῦν αὐτὰ ποὺ ἀναπτύσσετε.

§23Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμιλήσατε τόσας φορὰς καὶ τόσον πολὺ ἐκτὸς τοῦ κυρίως θέματος, ὥστε νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μὲ παρατηρήσετε. Πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐγὼ ἁπλῶς θέλω νὰ κατατοπίσω τοὺς κ. συναδέλφους διὰ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ὑπῆρξεν ἀνάγκη καὶ ἦτο ἀνάγκη τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικοῦ διατάγματος.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι παρεμποδίζετε τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, οὕτω ὁμιλοῦντες, κ. συνάδελφε, διὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως Κυβέρνησιν δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, νὰ λάβω ἐγὼ θέσιν. Ὅμως μᾶς ἀναγκάζετε εἰς ἀπαντήσεις καὶ αὐτὸ σημαίνει αὔξησιν τοῦ χρόνου τῆς συζητήσεως.

§25Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερα, παρανομιῶν καὶ παρεμβάσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, εἰς τὰς Συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις, οἱ κατὰ τόπους Νομάρχαι προέβαινον εἰς καθαιρέσεις τῶν νομίμως ἐκλεγομένων Διοικήσεων, παρὰ τὰς ἀκυρωτικὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ποῖος λοιπὸν ὁ λόγος καὶ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον τόσον πολὺ βάλλεται ὑπὸ τῆς ΕΡΕ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα; Σκοπὸς εἶναι νὰ παραμείνουν ἐπικεφαλῆς τοῦ Συνδικαλιστικοῦ κινήματος οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόμματος αὐτοῦ. Εἶπεν, ὁμιλῶν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι τὸ Κόμμα τῆς ΕΡΕ καὶ ἡ Κυβέρνησίς της δὲν ἔλαβε ποτὲ νομοθετικὰ μέτρα ἐπεμβάσεως εἰς τὰ Συνδικάτα. Ἀλλὰ δὲν ἔλαβε, διότι ἡ θέλησίς της ἀποτελοῦσε τὸν νόμον. Καὶ διὰ ταύτης εἶχεν οὐσία καταργήσει κάθε ἴχνος συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας. Θὰ πρέπει νὰ τονίσω ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ συγκινητικὸν ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει ἡ ΕΡΕ καὶ ἡ σημερινὴ προκλητικότης της ἐναντίον τοῦ Ν. Δ. αὐτοῦ, προκαλοῦν τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ὀργὴν ὁλοκλήρου τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ τῆς χώρας. Κατηγορεῖ ἡ ΕΡΕ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι, διὰ τοῦ Ν.Δ. τούτου, ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν Συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν ἀναδρομὴν τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ἐπεκράτει μέχρι πρὸ ὀλίγου εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα καὶ τὴν ἐπιβεβλημένην ἀνάγκην, κατόπιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς, τῆς ψηφίσεως τοῦ συζητουμένου Ν.Δ. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τῇ πρωτοβουλίᾳ τῶν Ἀγγλικῶν Συνδικάτων, ἐθεωρήθη ἐπάναγκες ὁ διορισμὸς μιᾶς διοικήσεως εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν διοικήσεως ἀποτελουμένης ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν Συνδικαλιστικῶν παρατάξεων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν διοίκησιν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ περιλαμβάνωμαι καὶ ἐγώ. Τὴν αὐτὴν ἐποχὴν ἐνεφανίσθη συγχρόνως καὶ μία νέα συνδικαλιστικὴ παράταξις, τῆς ὁποίας προΐσταντο ὁ Μακρῆς, ὁ δικηγόρος Φωτιάδης καὶ ὁ πρώην Ὑπουργὸς Ἐργασίας Γονῆς. Μετὰ τὸν διορισμόν, ὅστις ἐγένετο κοινῇ συναινέσει, ὅλων τῶν παρατάξεων, ὁ κ. Μακρῆς προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ζητῶν τὴν ἀκύρωσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ γενομένου διορισμοῦ, διότι δὲν τὸν συνέφερε. Τοῦτο, ἠνάγκασε τὴν προσωρινὴν Διοίκησιν τῆς Γ.Σ. νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν Παγκόσμιον Συνδικαλιστικὴν Ὁμοσπονδίαν, ἡ ὁποία καὶ ἀπέστειλεν ἐνταῦθα ἀντιπροσώπους της, τὸν Λουΐ Σαγιὰν καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν γαλλικῶν καὶ ἀγγλικῶν συνδικάτων Βερὲ καὶ Φέδερ. Μὲ τὴν ἐπέμβασιν δὲ τῆς Π.Σ.Ο. ἐπῆλθε συμφωνία ὅλων τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως. Καὶ συνεφωνήθη, πρῶτον μὲν ἡ Διοίκησις τῆς Συνομοσπονδίας νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς παραδοχῆς τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν, δεύτερον, ὅπως ὁρισθῇ ἡμερομηνία συνεδρίου ἡ 1η Μαρτίου 1946 καὶ τρίτον, ὅπως δεχθῇ καὶ ἀποσύρῃ τὴν προσφυγὴν ὁ κ. Μακρῆς. Αἱ ἐκλογαὶ κατόπιν τούτου ἐγένοντο μὲ ὑποδειγματικὸν τρόπον καὶ ἡ παράταξις τοῦ κ. Μακρῆ συνετρίβη κατ’ αὐτάς. Τὸ Συνέδριον συνῆλθε τὸν Μάρτιον, παρόντων 1.700 ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῆς Χώρας. Κατ’ αὐτὸ παρέστησαν ἐκπρόσωποι τῆς Παγκοσμίου Συνδικαλιστικῆς Ὁμοσπονδίας τῶν γαλλικῶν, ρωσσικῶν καὶ ἀγγλικῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἐπὶ παρουσίᾳ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐξελέγη ἡ νέα Διοίκησις τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω καὶ ἐγώ. Ὁ κ. Μακρῆς προσέφυγε καὶ πάλιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας διὰ τῆς ὁποίας εἶχε διορισθῆ ἡ πρὸ τοῦ Συνεδρίου προσωρινὴ Διοίκησις τῆς Συνομοσπονδίας, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη τὴν προσφυγήν του αὐτήν. Τότε εὑρισκόμεθα ὑπὸ Κυβέρνησιν τοῦ κ. Κ. Τσαλδάρη εἰς τὸ Κόμμα τὸ ὁποῖον ἀνῆκε καὶ ὁ βουλευτὴς κ. Μακρῆς. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Στράτος ἔκαμεν ἐρώτησιν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἂν τὸ Συνέδριον ἦτο ἔγκυρον ἢ ἄκυρον καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη κατὰ πλειοψηφίαν ὅτι ἦτο ἄκυρον. Ἡ μειοψηφία ἀπεφάνθη ὅτι ἁρμόδια διὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Συνεδρίου ἦσαν τὰ δικαστήρια. Ὁ κ. Στράτος ἔσπευσε νὰ καθορίσῃ τὴν Διοίκησιν τῆς Γ.Σ. καὶ ἀπέστειλε μάλιστα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου πρὸς παραλαβὴν τῶν ἀρχείων. Ἡμεῖς ἐκπροσωποῦντες τὸ σύνολον τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἠρνήθημεν τὴν παράδοσιν. Συνεπείᾳ τούτου συνελήφθημεν καὶ σιδηροδέσμιοι μετεφέρθημεν εἰς τὸ δικαστήριον καταδικασθέντες εἰς τετράμηνον φυλάκισιν.

§26Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε μήπως ἔχετε ἀντίγραφον αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως τῆς καταδικαστικῆς, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀγνοοῦμεν; Δὲν ἀμφισβητοῦμεν οὔτε ὑπάρχει κανεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ τὰ ὑφ’ ὑμῶν λεγόμενα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου. Ἀλλὰ ὡς νομικὸς ἐνδιαφέρομαι, διότι δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς καταδίκης. Μήπως κατεδικάσθητε δι’ αὐτοδικίαν;

§27Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Πάντως, κατεδικάσθημεν, διότι δὲν συνεμορφώθημεν μὲ τὴν παράνομον ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ μετὰ τὴν προσφυγήν μας εἰς τὸ Ἐφετεῖον ἠθωώθημεν. Δὲν ἔχω τὴν ἀπόφασιν βεβαίως μαζί μου, διότι δὲν ἐφαντάσθην ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ μοῦ ζητηθῇ.

§28Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν κατεδικάσθητε; Δὲν ἐξεδόθη ἀπόφασις καταδικαστική; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφιβάλλετε καὶ νὰ ἀμφισβητῆται τὸ γεγονὸς αὐτό;

§29Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἐγκρατέστερος ὑμῶν εἰς τὰ θέματα αὐτὰ ὁ κ. Στρατῆς. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἠμφισβήτησα ποσῶς τὰ λεγόμενά του ὅσον ἀφορᾷ τὴν δίκην καὶ καταδίκην. Ἁπλῶς παρακαλῶ νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς ἕνα νομικὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ αἰτιολογικοῦ τῆς καταδίκης αὐτῆς, διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος ἀπὸ νομικῆς ἁπλῶς πλευρᾶς.

§30Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητῆται ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς κατεδικάσθη.

§31Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἀμφισβήτησις δὲν εἶναι ἡ καταδίκη. Τὸ θέμα εἶναι ποία ἡ αἰτιολογία ποὺ ὑπεβλήθη ἡ ποινή. Πάντως ὁ νομικὸς λόγος ποὺ ὑπεβλήθη ἡ καταδίκη εἶναι ἄλλος καὶ ὄχι αὐτὸς ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Στρατῆς.

§32Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς ἠμφισβήτησε τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Στρατῆ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐζήτησαν νὰ μάθουν τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως.

§33Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κατεδικάσθημεν διότι δὲν παραδώσαμεν τὰ ἀρχεῖα τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔσπευσε νὰ διορίσῃ νέαν Διοίκησιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας. Ὁ διορισμὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ τὸ ὁρόσημον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀρχίζει τὸ πραγματικὸν δρᾶμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τῶν ὀργανώσεών της. Κατόπιν τοῦ διορισμοῦ αὐτοῦ τὰ ἐργατικὰ συνδικᾶτα περιῆλθον ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον ἐξουσίαν τῆς παρατάξεως Μακρῆ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ δρᾶμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως κατόπιν τῆς παρεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως.

§34Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀρχίσατε ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ σᾶς συμφέρει, καὶ δὲν ἀρχίσατε ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δὲν σᾶς συμφέρει. Δὲν ἀναφέρατε ὅτι καὶ προηγουμένως, κατὰ τὸ ἔτος 1944, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας Πορφυρογένης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26756)2626 ἀπὸ 28 Νοεμβρίου 1944 ἀποφάσεώς του διώρισεν ὡς προσωρινὴν διοίκησιν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος τοὺς κάτωθι: 1) Ι. Καλομοίρην, 2) Κ. Θέον, 3) Δ. Στρατῆν, 4) Δ. Μαριόλην, 5) Σταμ. Μαστρογιαννάκον, 6) Χ. Μαχαιρόπουλον, 7) Γ. Δημητρίου, 8) Ν. Γαβαλᾶν, 9) Α. Τούνταν, 10) Α. Δρόσον, 11) Λ. Καλογερᾶν, 12) Α. Γκοτζογιάννην, 13) Θ. Σισμανίδην, 14) Ματθαῖον Πετρουλῆν καὶ 15) Θ. Κουρτζῆν. Ὡς ἀναπληρωματικὰ δὲ μέλη διώρισε τὸν Ν. Κωστῆν, τὸν Κ. Παπαγιάννην, τὸν Σάββαν Παπαδόπουλον καὶ τὸν Νικόλαον Ἀραμουτζῆν. Βλέπετε συνεπῶς, ὅτι καὶ κατὰ τὸ 1944 ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐργασίας δι’ ἀποφάσεώς του διώρισε προσωρινὴν διοίκησιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν.

§35Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν. Ἀλλὰ λησμονεῖτε ὅτι ὅταν ὁ Πορφυρογένης ὡς Ὑπουργὸς Ἐργασίας διώρισε διοίκησιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸ κάνῃ. Καὶ ἐπὶ πλέον ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐστηρίζετο, εἰς τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον εἶχε κάμει ὁ ἀείμνηστος Τσουδερὸς περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν.

§36Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐπεκυρώθη ὕστερα ἀπὸ μῆνας.

§37Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, μὴ μὲ διακόπτετε. Λέγω λοιπόν, ὅτι τότε ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ αὐτό. Διότι δὲν ὑπῆρχεν Διοίκησις τῆς Συνομοσπονδίας, καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ κἄποια Διοίκησις. Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Πορφυρογένης ὡς Ὑπουργὸς Ἐργασίας διώρισε τὴν προσωρινὴν διοίκησιν ποὺ ἀναφέρατε. Μετὰ τὸν διορισμὸν αὐτὸν ἐπηκολούθησαν πολλοὶ ἄλλοι διορισμοὶ προσωρινῶν διοικήσεων τῆς Συνομοσπονδίας, διότι δὲν ἠμποροῦσαν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν παρατάξεων νὰ συμφωνήσουν, ἐνῷ ἐξ ἄλλου θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ διοίκησις τῆς Συνομοσπονδίας. Ἀλλὰ ἡ περίπτωσις αὐτή, κ. Ράλλη, δὲν εἶναι ἡ ἰδία μὲ τὴν περίπτωσιν ὅπου γίνεται ἕνα συνέδριον, κάτω ἀπὸ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἔγινε καὶ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ καθαιρεῖ τὴν διοίκησιν καὶ διορίζει νέαν.

§38Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν δικαιολογῶ, κ. συνάδελφε, κανένα διορισμὸν διοικήσεων. Εἶμαι ἐναντίον τοιούτων διορισμῶν. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἀντικειμενικότητα τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσετε παρενέβην.

§39Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ δραματικὰ γεγονότα, κ. συνάδελφοι, ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις ἀπέστειλεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία τότε εὑρίσκετο ὑπὸ Ἀγγλικὴν ἐπιρροήν, μίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ πῶς ἔχει τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα εἰς τὴν χώραν μας. Ἰδοὺ ἕνα μέρος τῶν παρατηρήσεων εἰς τὰς ὁποίας κατέληξεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἡ ὀνομαζομένη Ἐπιτροπὴ Κ.Ο.Ε., διὰ τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα. Διαβάζω ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα». Λέγει: «Εἰς τὸ συνέδριον τῆς 1.3.1946 παρέστησαν ἀντιπρόσωποι τῆς Παγκοσμίου Συνδικαλιστικῆς Συνεμοσπονδίας... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ πάρα κάτω: «Πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἀκύρωσις τοῦ συνεδρίου αὐτοῦ δὲν ὀφείλεται εἰς ἰσχυρισμούς, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ δὲν διεξήχθησαν κανονικῶς, ὅτι ἔγινεν ἐπέμβασις καὶ ὅτι ἠσκήθη πίεσις. Ἐστηρίχθη ἀποκλειστικῶς εἰς μίαν παράβασιν τοῦ Συντάγματος». Καὶ πάρα κάτω λέγει: «Τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὡς τόσον δὲν ἠμποροῦν νὰ δικαιολογηθοῦν, διότι ἐπηκολούθησαν συντονισμέναι ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν Σωματείων καὶ τῶν ἐργατικῶν Ἑνώσεων τὰ ἀρχεῖα καὶ τὰ ἔγγραφα κατεσχέθησαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν τὰ μὴ ἐθνικιστικὰ στοιχεῖα». Αὐτὰ λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή.

§40Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε, μίαν διακοπήν; Γνωρίζετε, ὅτι καὶ τώρα ὑπάρχουν ἀμφισβητήσεις καὶ ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται εἰς τὰ δικαστήρια. Διατὶ ἐκπλήσσεσθε ἐὰν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν ἀνώμαλον, ὅπου ὑπῆρχε καὶ παράβασις συνταγματική, διατὶ ἐκπλήσσεσθε ἐὰν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν καὶ νὰ ἐπέμβῃ. Δὲν γνωρίζω τὸ θέμα καὶ πιθανὸν καὶ ἡ κλούβα, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε νὰ εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ νὰ ἔγιναν καταχρήσεις. Δὲν γνωρίζω, ἐπαναλαμβάνω, τὸ θέμα. Ἀλλὰ ὡς ἀντικειμενικὸς κριτὴς τὴν ὥραν αὐτήν, δὲν μὲ ἐκπλήσσει τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸ 1946, παρενέβη ὁ Ὑπουργός. Εἴπατε καὶ σεῖς πρίν, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν διωρίσθη διοίκησις εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κίνημα. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐὰν ὑπάρξουν ἀμφισβητήσεις, ὁ Ὑπουργὸς νὰ μείνῃ θεατής, ἀφοῦ καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὰ δικαστήρια.

§41Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, φαίνεται ὅτι δὲν μὲ προσέξατε. Ἡ ἐπέμβασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐγένετο μετὰ τὸ 8ον Ἐργατικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἦτο καὶ ἔγκυρον, κατὰ πάντα νόμιμον καὶ δὲν ὑπῆρξεν ἀπολύτως καμμία ἀνωμαλία. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπῆρχεν ἀνωμαλία καὶ παράβασις, ποὺ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπῆρχε, δὲν ἔπρεπε νὰ διορίσῃ ὁ Ὑπουργὸς Διοίκησιν, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἐπέμβῃ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν σύμφωνα μὲ τὸν Α.Κ. Ὅλα αὐτά, ὅμως, κ. συνάδελφοι, ἔγιναν διὰ νὰ ὑπάρξουν διοικήσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἦσαν φιλικὰ διακείμεναι, διὰ νὰ μὴ εἴπω τυφλὰ ὄργανα, ὅλαι τῶν Κυβερνήσεων. Ὄχι μόνον τῶν Κυβερνήσεων τοῦ κ. Τσαλδάρη καὶ τῆς ΕΡΕ, ὅλων τῶν Κυβερνήσεων. Καὶ ἔτσι οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐργατικῶν κινημάτων ὑπῆρξαν ὄργανα τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐξαιρεῖτε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν;

§43Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ τὸ εἴδωμεν καὶ αὐτό, κ. συνάδελφε. Εὔχομαι νὰ μὴ εὑρεθῶ εἰς θέσιν νὰ τὴν κατακρίνω. Πάντως αὐτὴ ἡ προσωρινῶς διορισθεῖσα Διοίκησις, ἡ ὁποία ἔκαμεν ἐκλογὰς ὅπως τὰ ἤθελε, ἐκάλεσε Πανελλήνιον Συνέδριον τῆς Συνομοσπονδίας, διὰ νὰ ἐκλεγῇ πλέον ἡ μόνιμος διοίκησις. Εἶναι αὐτονόητον, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸ συνέδριον αὐτὸ δὲν ὑπῆρχεν οὔτε ἴχνος ἐκπροσώπου τοῦ Δημοκρατικοῦ καὶ Προοδευτικοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Ποῖος θὰ ἐτολμοῦσε, ποῖος θὰ εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἐκλεγῇ ἀντιπρόσωπος μέσα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατοῦσε μέσα εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα. Καὶ τί συνέβη, κύριοι, εἰς τὸ συνέδριον αὐτό; Εἴχομεν δευτέραν ἐπέμβασιν εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρη. Διότι συνέβη τοῦτο: Εἰς τὸ συνέδριον αὐτὸ ἐνεφανίσθη παράταξις ὑπὸ τὸν πρώην Ὑπουργὸν τῆς 4ης Αὐγούστου Δημητρᾶτον, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε, διότι οἱ περισσότεροι, οἱ ἀπαρτίζοντες τὸ συνέδριον αὐτὸ ὑπῆρξαν πρώην συνεργάται καὶ ὄργανα τοῦ κ. Δημητράτου, ὁ ὁποῖος κατήργησε τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας καὶ ἐφασιστικοποίησε τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τῆς χώρας, καὶ ἀνέδειξε Γενικὸν Γραμματέα τῆς Συνομοσπονδίας τὸν Δημητρᾶτον. Τότε οἱ ἀντίπαλοι τοῦ Μακρῆ, Πασατζῆς καὶ σία προσέφυγον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνῃ ἔκαμε διάταγμα, στηριζόμενον ἐπὶ τοῦ νόμου τῆς ἀναλογικῆς, ὁ ὁποῖος εἶχε ψηφισθῆ τότε καὶ τὸν ὁποῖον νόμον τῆς ἀναλογικῆς εἶχεν ἀναστείλει ἡ Κυβέρνησις Τσαλδάρη, καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ διατάγματος, κατέληξεν εἰς τὸ νὰ ἐκλεγῇ ἄλλη Διοίκησις τῆς Συνομοσπονδίας, καὶ αὐτὴ νὰ ἐκλέξῃ Γενικὸν Γραμματέα τὸν κ. Μακρῆν. Ἔχομεν λοιπόν, κ. Μπουρνιᾶ καὶ δευτέραν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε δὲν ὑπῆρχεν καμμία ἀνάγκη νὰ ἐπέμβῃ. Διότι ὅπως εἶπεν τὸ συνέδριόν των ἦτο ἐν τάξει. Καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ κακέκτυπος φύρερ τοῦ συνδικαλισμοῦ, ὁ Μακρῆς δρᾷ ἀνενόχλητος ἐφαρμόζων τὴν βίαν καὶ τὴν τρομοκρατίαν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Ἔκαμε τὶς ἐκλογὲς ὅπως αὐτὸς τὶς ἤθελε βοηθούμενος ἀπὸ τὶς Κυβερνήσεις καὶ τὶς ἀστυνομικὲς ἀρχές. Καὶ κατώρθωσεν ἐπὶ 16 ὁλόκληρα χρόνια νὰ ἐκλέγωνται αὐτὸς καὶ οἱ φίλοι του, ἐπικεφαλῆς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας. Τώρα οἱ ὑπερασπισταί του — καὶ διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ πρόσωπα — θέλουν νὰ ἀκυρωθῇ τὸ διάταγμα διὰ νὰ ἐπανέλθουν τὰ ἴδια αὐτὰ πρόσωπα ἐπικεφαλῆς τῆς ἐργατικῆς τάξεως.

§44Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Γνωρίζετε σεῖς πόσον τὸ ὑπέστην ἐγὼ αὐτὸ τὸ καθεστώς.

§45Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἀλλὰ ὁ κ. Μπουρνιᾶς κατέθεσε καὶ μίαν σειρὰν ψηφισμάτων διεθνῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στρατῆ, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι παρῆλθεν ἡ ὥρα. Τὸ συνδικαλιστικὸν θέμα εἶναι τόσον μεγάλο καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν.

§47Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Τὰ ψηφίσματα αὐτὰ δὲν ἐκφράζουν τὰς ὀργανώσεις καὶ τοὺς ἐργαζομένους ποὺ ἐκπροσωποῦν. Ὅλα αὐτὰ ἐστάλησαν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ἐργατικὸν γκροὺπ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας καὶ ἀπὸ τὴν Γενεύην. Καὶ οἱ ἐκπρόσωποί των δὲν ἐκφράζουν τὴν θέλησιν τῶν μελῶν τῶν ὀργανώσεών των. Μία δὲ ἐπὶ πλέον ἀπόδειξις εἶναι ὅτι τὰ περισσότερα εἶναι πανομοιότυπα. Ἐκφράζουν τὶς ἀνησυχίες των διὰ τὴν τύχην τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος ἐν Ἑλλάδι καὶ ἀγνοοῦν τὶ ἐγένετο ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια. Ἀλλὰ τὶ λέγουν αὐταὶ αἱ διαμαρτυρίαι; Σᾶς ἀναγινώσκω: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπίσης ἀναφέρονται εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν καὶ ἀναγνωρίζουν ὅτι εἰς τὸ Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα δὲν ὑπάρχει δημοκρατία. Ἐπίσης ἡ Διεθνὴς Ὁμοσπονδία τῶν Ἐλευθέρων Συνδικάτων διαπιστώνει τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἕνα συνδικαλιστικὸν κόμμα ἐπὶ ὑγιοῦς καὶ δημοκρατικῆς βάσεως. Εἶναι λοιπὸν γενικὴ ἀναγνώρισις, ὅτι μέχρις ὅτου ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ὑπῆρχε δημοκρατικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα καὶ ἐλευθερία εἰς τὰ συνδικᾶτα. Οἱ κύριοι αὐτοὶ μᾶς ἐπισκέπτονται συνεχῶς ὡς τουρίσται, θαυμάζουν τὰ ἀρχαῖα καὶ ἀπέρχονται, χωρὶς νὰ λαμβάνεται κανένα μέτρον. Ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κ.κ. ἐκπροσώπων τῆς ΕΡΕ τὸ καθώρισεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς εἰς τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν του, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι τὰ συνδικᾶτα εἰς τὴν Χίον καὶ εἰς τὰς Πάτρας περιέρχονται εἰς τὴν ἀριστερὰν καὶ ὅτι ὑπάρχει συνεργασία Ἀριστερᾶς καὶ Κέντρου. Κύριοι, δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι πράγματι ὑπάρχει συνεργασία. Ὑπάρχει πράγματι συνεργασία ὅλων τῶν δημοκρατικῶν συνδικαλιστῶν ἐναντίον αὐτῆς τῆς οἰκτρᾶς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἔζησε τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ προοδευτικοὶ συνδικαλισταὶ ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Κ. ποὺ ὁ Ἀρχηγός της ὑπεσχέθη ἀποκατάστασιν τῶν ἐλευθεριῶν εἰς τὰ συνδικᾶτα καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐὰν οἱ ἴδιοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν δὲν συνεργασθοῦν δι’ αὐτό. Ἄς μὴ κατηγοροῦμεν λοιπὸν τοὺς ἐργάτας καὶ τὰ κόμματα. Ἀλλὰ ὁ κ. Μπουρνιᾶς μᾶς εἶπε...

§48Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἀναμιγνύεται εἰς τὰ συνδικᾶτα.

§49Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τὰ συνδικᾶτα. Ἀνέφερε προχθὲς ὁ κ. Ράλλης, ὅτι...

§50Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τί εἶπα; Ὁλοκληρώσατε.

§51Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἴπατε, ὅτι ὁ Μακρῆς ἐπανέγραψε κομμουνιστικὰ συνδικᾶτα.

§52Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν τὸ εἶπα μόνον ἐγώ, τὸ ἀνέγραψαν ὅλαι αἱ Κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες. Πάντως καὶ ὁ Μακρῆς ἐντὸς ὀλίγου, κατὰ τὴν ΕΔΑ, θὰ γίνῃ δημοκράτης, νὰ εἶσθε βέβαιος δι’ αὐτό.

§53Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Λέγει ἐπίσης ὁ κ. Μπουρνιᾶς: «Εἰς τὸν Γοργοπόταμον... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπίσης λέγει πάρα κάτω: «Μὲ ποῖον ἀνάστημα... (ἀναγινώσκει)...». Τί συμβαίνει μὲ ὅλα αὐτά; Λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐξισορρόπησις τῶν ἀντιτιθεμένων συμφερόντων καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀνάσχεσις τῶν μαζῶν εἰς τοὺς ἀγῶνας της καὶ ἐρωτᾷ ποιὸς τώρα θὰ συγκρατήσῃ τὴν μᾶζαν. Τώρα ποὺ ἔφυγεν ὁ Μακρῆς, ποιὸς θὰ κρατήσῃ τοὺς ἐργάτας νὰ μὴ κινητοποιοῦνται, νὰ μὴ ἀπεργοῦν καὶ νὰ μὴ διεκδικοῦν τὰ συμφέροντά των.

§54Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶπα αὐτά. Σεῖς τὰ ἑρμηνεύετε ὅπως θέλετε.

§55Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω καὶ ὀλίγα διὰ τὸ νομοθέτημα. Ἡ ἀντίδρασις τῆς ΕΡΕ στρέφεται ἐναντίον τῶν ἄρθρων 5, 8 καὶ 10. Διατί ἐναντίον τοῦ ἄρθρου 5; Διότι τοῦτο ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ τὴν διάταξιν περὶ ἴσης ἐκπροσωπήσεως. Τὴν κάμνει δὲ δυσμενεστέραν ἀπὸ ὅ,τι ἦτο προηγουμένως. Ἐξηγήσαμεν κατὰ τὴν ὁμιλίαν μας ἐπὶ τοῦ διατάγματος διατὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ διάταξις αὐτή.

§56Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν λέγει αὐτὸ τὸ ἄρθρον 5. Ὁ νόμος περὶ σωματείων ἀφορᾷ τὴν ἀπαρτίαν. Τὸ ἴδιον λέγει τὸ ἄρθρον 5 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου.

§57Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Λέγει πόσους ἐκπροσώπους ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ στέλνῃ κἄθε σωματεῖον εἰς τὰς Ἑνώσεις διὰ νὰ γίνεται ἀπαρτία.

§58Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἴδιον πρᾶγμα εἶναι;

§59Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι κ. Ράλλη. Ἐγὼ δὲν ἔχω τὴν δικηγορικήν σας ἱκανότητα. Σεῖς εἶσθε νομικὸς καὶ ἐκφράζεσθε διαφορετικά. Ἐγὼ σὰν ἁπλὸς ἄνθρωπος, τὰ λέγω ἁπλᾶ.

§60Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶσθε καὶ τόσον ἁπλὸς κ. Στρατῆ.

§61Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Βάλλει ἐπίσης ἡ ΕΡΕ κατὰ τοῦ ἄρθρ. 8 καὶ τέλος κατὰ τοῦ ἄρθρ. 10 τοῦ Νομ. τούτου Δ)τος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἀρχαιρεσίας τῶν Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ λέγει, ὅτι θὰ εἶναι ἄκυρος ἡ ἐκλογὴ ἐὰν παρὰ τὸν Νόμον διενεργηθῇ, βάσει τῶν ὑπαρχόντων σήμερον καταστατικῶν τῶν Σωματείων, τὰ ὁποῖα περιέχουν ἀντιθέτους διατάξεις πρὸς ἐκείνας, τὰς ὁποίας τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα ὁρίζει. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπέμεινεν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐτέθη διὰ νὰ προληφθῇ τὸ Συνέδριον τῆς ΓΣΕΕ. Μάλιστα, κ. Μπουρνιᾶ. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐτέθη τὸ ἄρθρον αὐτό. Ὁ κ. Μακρῆς εἶχε προετοιμάσει ἀπὸ μακροῦ τὴν ἐκπροσώπησιν καὶ εἶχεν ἐξησφαλισμένην τὴν ἐκλογήν του διὰ τῶν ἐκπροσώπων, τῶν ὁποίων τὴν ἐκλογὴν ἐπέβαλεν. Ἐάν, κ.κ. βουλευταί, ἔλαβε χώραν βία καὶ νοθεία εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961, πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἡ βία καὶ ἡ νοθεία αὐτὴ ὠχριᾷ πρὸ τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, ἡ ὁποία ἐπεκράτει εἰς τὰς ἐκλογὰς τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων.

§62Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἀνέμενον, κ. Στρατῆ ἀπὸ σᾶς τόσον ὠμὴν δήλωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποθεώνεται ἡ παρέμβασις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Συνδικαλιστικὸν κίνημα. Δὲν ἐξετάζω τοὺς λόγους τῆς παρεμβάσεως. Ἡ δήλωσίς σας ὅμως αὐτὴ μοῦ παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι τὴν ἔννοιαν τῆς δημοκρατίας τὴν ἔχετε κυμαινομένην. Καὶ ἡ διακύμανσις αὐτῆς κατὰ τὸ ἔτος 1964 ἐπιτρέπει τὴν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως.

§63Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Μπουρνιᾶν διὰ τὸ μάθημα τῆς δημοκρατίας ποὺ μοῦ δίδει. Τὸν βεβαιῶ ὅμως, ὅτι δὲν ἔχω ἀνάγκην τοιούτων μαθημάτων. Εἶναι γνωστὴ ἡ πολιτεία μου καὶ ἡ ἱστορία μου. Ἐρωτῶ ὅμως τὸν κ. Μπουρνιᾶν, τί νομίζει ἐκεῖνος, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Νὰ παραμείνῃ τὸ ὑπάρχον καθεστώς; Ἀλλὰ ὁ Νόμος αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει. Νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ παρέμβασις διὰ τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ Νόμου, τὰ πράγματα θὰ παρέμενον ὡς εἶχον, καὶ ὁ κ. Μακρῆς εἰς τὴν θέσιν του ἐπὶ μίαν ἀκόμη τριετίαν. Ὑπάρχουν πάρα πολλὰ Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ἔστελλον 7 ἀντιπροσώπους παρὰ τὰ ἐλάχιστα μέλη ποὺ εἶχον, ἐνῷ ἄλλα Σωματεῖα μὲ χιλιάδας μέλη, ἔστελλον μόνον 7 μέλη, ὡς ἀντιπροσώπους. Ἔπρεπε, λοιπόν, κ. Μπουρνιᾶ, νὰ μὴ παρέμβῃ ὁ νομοθέτης καὶ νὰ ἀφήσῃ τὰ πράγματα νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι ἐπαναστάσεως καὶ ἐκπαραθυρώσεως τῆς ἡγεσίας τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ συνέβαινεν ἐὰν ἐξηκολούθει αὐτὴ ἡ ἀπατηλὴ ἐκπροσώπησις καὶ ἡ ἐξαπάτησις τῶν ἐργαζομένων; Δι’ αὐτό, λοιπόν, λέγω, ὅτι δικαίως παρενέβη ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ προκειμένου, παρ’ ὅλον ὅτι ἐκ πεποιθήσεως τάσσομαι πάντοτε ἐναντίον πάσης παρεμβάσεως. Θὰ ἤθελα ὅμως περαιτέρω νὰ τονίσω, ὅτι ἐφθάσαμεν σήμερον καὶ παρὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ νόμου τούτου καὶ πάλιν εἰς κρίσιν εἰς τὴν ΓΣΕΕ. Τὰ ὑπολείμματα τοῦ κ. Μακρῆ διεσπάσθησαν μεταξύ των καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς παρατάξεως τοῦ κ. Θεοδώρου ἐζήτησαν νὰ δώσουν τὰ μέλη τῆς προσωρινῆς Διοικήσεως καὶ πάλιν τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἔδιδον τὸν Μακαρθικὸν ὅρκον. Ἡ πλειοψηφία τῶν μελῶν της, ἠρνήθη νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὴν θρασεῖαν ἀξίωσιν τῆς παρατάξεως Θεοδώρου καὶ ἡ Διοίκησις διεσπάσθη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως ἀντὶ νὰ δεχθῇ τὴν ἐκλεγεῖσαν Διοίκησιν καὶ νὰ συνεργασθῇ μετ’ αὐτῆς, ἀρνεῖται νὰ τὴν δεχθῇ, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου του ἐγνωμάτευσεν, ὅτι δὲν ἐγένοντο νομοτύπως αἱ ἐκλογαί. Μάλιστα ὁ κ. Ὑπουργὸς διέκοψε πᾶσαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ΓΣΕΕ καὶ διέταξεν οἱ ὑπάλληλοι αὐτῆς νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ ὑπάλληλον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τολμήσατε τέλος πάντων νὰ εἴπητε καὶ κἄτι ἐναντίον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Εἶσθε ἀντικειμενικός.

§65Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Νά, ποὺ τολμῶ. Καὶ ὅταν ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταργηθῇ ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ τὸ πράξῃ, διότι ἡ ΓΣΕΕ δὲν ἔχει ἀποκτήσει ἀκόμη ἰδικούς της πόρους. Ἔτσι λοιπὸν καὶ σήμερον συνεχίζεται ἡ ἀνωμαλία εἰς τὴν ΓΣΕΕ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ πάντες, ὅτι οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ τὴν ἄνοδον τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος καὶ τοὺς ἀγῶνας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διότι τοῦτο εἶναι δικαίωμα παντὸς ἐλευθέρου ἀνθρώπου καὶ τὸ ἐπιτρέπει τὸ ἐλεύθερον καθεστὼς ὑπὸ τὸ ὁποῖον ζῶμεν σήμερον. Δὲν φοβοῦνται πλέον οἱ ἐργάται, ὅτι θὰ σταλοῦν εἰς τὴν ἐξορίαν ἐὰν δὲν συμφωνήσουν μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα κυρίου.

§66Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα ἐν πρώτοις νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ράλλης ὅταν λέγῃ, ὅτι ἦτο διαφορετικὴ ἡ διάταξις, ἡ προηγουμένως ἰσχύουσα ἀπὸ τὴν σημερινὴν τοῦ ἄρθρου 5.

§67Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ μᾶς τὴν διαβάσητε.

§68Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Λησμονεῖ ὁ κ. Ράλλης, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 30 παρ. 6 τοῦ Β.Δ. 15)20.5.1920, τὸ ὁποῖον λέγει: «Οἱ ψῆφοι ὅμως ἑκάστου σωματείου ἐν τῷ συνόλῳ των δὲν δύνανται εἰς τὰς ἄνω περιπτώσεις ν’ ἀποτελέσουν δύναμιν ὑπερβαίνουσαν τὸ ⅕ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ψήφων». Εἶναι τὸ ἴδιον ποὺ λέγομεν σήμερον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀντὶ τοῦ ⅕ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. οὗτινος γίνεται ἡ ἀκύρωσις, πρέπει ⅒. Δεύτερον, τὸ ἄρθρον 10 δὲν ἐτέθη διὰ κανένα πρόσωπον, ἐτέθη ἀκριβῶς διὰ νὰ καταστήσῃ σεβαστὴν τὴν διεθνῆ σύμβασιν ὑπ’ ἀριθ. 87, ἡ ὁποία ἐν ἄρθρῳ 8 ὁρίζει: «Οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ἐργοδόται καὶ οἱ οἰκεῖαι ὀργανώσεις ὑποχρεοῦνται ὅπως... σέβονται τὴν νομιμότητα...(ἀναγινώσκει)...». Καὶ ἐνῷ ἡ νομιμότης ὁρίζει ἀναλογίαν, ἐν τούτοις διὰ τοῦ καταστατικοῦ παραβιάζεται ἡ ἀναλογία. Καὶ τώρα θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Στρατῆ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπετάθην εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον. Μοῦ τὸ ἐζήτησεν ὁ ἐμφανιζόμενος Ἀναπληρωτὴς Γεν. Γραμματεύς, ὁ ὁποῖος σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν Γεν. Συνομοσπονδίαν, τὸ ἐζήτησαν οἱ ἴδιοι. Ἦλθεν ἡ μία ὁμάς, καὶ παρεπονέθη, ὅτι ἔγινεν ἀνωμάλως ἡ ἐκλογή, παρὰ τὸν νόμον, ὅτι δὲν ἔγινε τακτική. Εἶπα εἰς τὴν ὁμάδα αὐτὴν ἐὰν νομίμως ἢ παρανόμως ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ τοῦ Γραμματέως καὶ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς, ἁρμόδια εἶναι ν’ ἀποφασίσουν τὰ Δικαστήρια. Ἦλθον τὴν ἑπομένην οἱ ἄλλοι, οἱ ἐμφανιζόμενοι ὡς ἀποτελοῦντες τὴν πλειοψηφίαν καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ἡμεῖς ἐκπροσωποῦμεν τὴν Γεν. Συνομοσπονδίαν. Ἀπήντησα εἰς αὐτούς, οἱ ἄλλοι τὸ ἀμφισβητοῦν. Τὰ Δικαστήρια εἶναι ἁρμόδια νὰ ἀποφασίσουν ἐὰν σεῖς νομίμως ἐκπροσωπῆτε τὴν ΓΣΕΕ. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην μοῦ εἶπον, ὅτι μέχρις ὅτου ἀποφασίσουν τὰ Δικαστήρια θὰ περάσῃ καιρός. Δὲν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ρωτήσετε τὸν νομικὸν σύμβουλον; Καὶ αὐτὸ ἔκαμα. Ἠρώτησα τὸν νομικὸν σύμβουλον, ὁ ὁποῖος ἐγνωμοδότησεν, ὅτι κακῶς ἔγινεν ἡ ἐκλογὴ αὐτή. Ἡ ὑπόθεσις ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὰ Δικαστήρια. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται εἰς τὰ Δικαστήρια, ἀποδεικνύει τὴν ἀμεροληψίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ πλέον λέγει ὁ κ. Στρατῆς, ὅτι δὲν πληρώνονται οἱ ὑπάλληλοι. Ἔδωσα ἐντολὴν νὰ πληρώνωνται διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἐφ’ ὅσον ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις ἐὰν νομίμως ἔχῃ ἐκλεγῆ ἡ ἐκτελεστικὴ γραμματεία ἢ ὄχι. Εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις ὅπως εἴπομεν εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως τυγχάνει ἡ ἐμφανιζομένη ὡς Διοίκησις σήμερον τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας μὲ τὴν μεταχείρισιν τῆς ὁποίας ἔτυχε καὶ ἡ προηγουμένη Διοίκησις αὐτῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἵσταται μακρὰν ἀπὸ τὰ συνδικᾶτα καὶ ὅτι θὰ περιβάλῃ μὲ ἐμπιστοσύνην ἐκείνην τὴν Διοίκησιν, ἡ ὁποία θὰ ἀναδειχθῇ ἀπὸ ἐλεύθερον συνέδριον καὶ θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν πιθανὸν ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὴν νὰ γίνῃ τὸ συνέδριον ἀδιάβλητον.

§69Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Ὁ κ. Στρατῆς ἔχει μακρὰν συνδικαλιστικὴν κοινοβουλευτικὴν πεῖραν καὶ ἱστορίαν. Θὰ ἤθελα λοιπόν, ἐπειδὴ ἔκαμε μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν συνδικαλισμόν, νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω μίαν ἀγόρευσιν εἰς τὴν Γερουσίαν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου τοῦ 1931, ὁ ὁποῖος λέγει: «Ὁ κ. Στρατῆς τοῦ ὁποίου ἤκουσα τὸν λόγον μετὰ τῆς μεγαλυτέρας προσοχῆς, μὲ ἀπαλλάσσει τῆς ἀνάγκης νὰ δικαιολογήσω διὰ μακρῶν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Διότι αὐτὸς δὲν κάμει, ὅπως ἡ σωφρονοῦσα μερὶς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖται σήμερον ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Διοικοῦσαν τὴν Συνομοσπονδίαν, δὲν μασάει τὰ λόγια του, τὰ λέγει ὠμότατα, ἀλλὰ τὰ λέγει σαφῆ καὶ καθαρά. «Θεωροῦμεν, κύριοι, ἡμεῖς οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι διεξάγομεν τὸν ταξικὸν ἀγῶνα, ὅτι παρὰ τὸ πλευρόν μας ἀδελφοί μας, ὄχι σύμμαχοι κἄν, ἀλλ’ ἀδελφοὶ εἶναι καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ἑπομένως ζητοῦμεν νὰ μὴ περιορίσητε καθόλου τὰ συνδικαλιστικὰ δικαιώματα, διότι θέλομεν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ διεξαγάγωμεν τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Κράτους τοῦ σημερινοῦ καὶ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος τοῦ σημερινοῦ, θέλομεν νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν συνδρομὴν αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι μόνον ὁ ἀριθμός των, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀλλ’ εἶναι ἀκόμη καὶ ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔχουν. Εἶναι οἱ φρουροὶ τῆς Ἀκροπόλεως τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ μὲ αὐτοὺς θέλομεν νὰ ἔχωμεν τοιαύτας σχέσεις, ὥστε ὅταν ἐπιστῇ ἡ ὥρα, νὰ μᾶς παραδώσουν τὸ Φρούριον». Τὰ ἐνθυμεῖται αὐτὰ ὁ κ. Στρατῆς;

§70Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Βεβαίως. Δὲν κατενόησα ὅμως, διατὶ τὰ ἀναφέρατε αὐτά.

§71Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Τὰ ἐπεκαλέσθην διὰ νὰ ἐπισημάνω, κ. Στρατῆ, τὴν νόθευσιν ἥτις γίνεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν συνδικαλισμόν, τὸν ὁποῖον ἀρεσκόμεθα νὰ χρησιμοποιοῦμεν, ὄχι πρὸς προστασίαν τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ δι’ ἄλλους σκοποὺς ξένους πρὸς αὐτούς. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἐμάχετο εἰς τὸν ΟΗΕ διὰ τὴν ἐπιβίωσιν καὶ προστασίαν τῆς Ἑλλάδος, οἱ ἐργαζόμενοι, ὡς τοὺς θέλετε ἐσεῖς, ἔστειλαν ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιοῦντο εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ἔχω κείμενα πλήρη ἐπ’ αὐτῶν.

§72Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κάμνετε μεγάλο λάθος. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ ΓΣΕΕ, ἦτο εἰς τὰ χέρια τῶν συντηρητικῶν. Ἡ συζήτησις εἰς τὴν Γερουσίαν ἐγένετο ἐξ ἀφορμῆς τῆς διαλύσεως τῆς ὀργανώσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§73Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Γεν. Γραμματεὺς τῆς ΓΣΕΕ τότε ἦτο ὁ Καλομοίρης, μὲ Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου τὸν κ. Ζάκαν. Εἴπατε, ὅτι δὲν ὑπῆρχε τρόπος νὰ βελτιωθοῦν ἄλλως τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα, ἐκτὸς τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ τῆς Βουλῆς. Διὰ τῆς παρεμβάσεως τῆς διεθνοῦς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων, δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ρυθμισθοῦν καὶ τὰ θέματα τοῦ ἰδικοῦ μας συνδικαλιστικοῦ κινήματος;

§74Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Σεῖς, ὁ ὁποῖος τόσο στενὰ παρακολουθεῖτε τὸ συνδικαλιστικὸ κίνημα, θὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ Διεθνὴς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, στέλνει εἰς τὴν Ἑλλάδα τοὺς ἀντιπροσώπους της διὰ νὰ συμβιβάσῃ τὰς διαφόρους μερίδας ποὺ ἀνήκουν εἰς αὐτήν. Ἐν τούτοις, οἱ κύριοι αὐτοὶ τῆς Διεθνοῦς, οὐδὲν ἄλλο ἐπιτυγχάνουν παρὰ νὰ πραγματοποιοῦν εἰς τὴν χώραν μας ὡραῖα τουριστικὰ ταξείδια.

§75Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν πιστεύετε, ἑπομένως, εἰς τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς διεθνοῦς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσεν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ἑλληνικῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα.

§76Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, συνεχῶς, ὅπως εἶπον, ἡ Διεθνὴς στέλνει ἀντιπροσώπους της, οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τουρισμόν. Εἴδατε νὰ βοηθήσῃ καθόλου τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους;

§77Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν, ὅτι ἀσφαλῶς ὁ νόμος περὶ ἐργατικῶν σωματείων τοῦ 1920, ρυθμίζει τὸ ἴδιο ἀκριβῶς, ὡς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἐάν, λοιπόν, ὁ νόμος τοῦ 1920 ρυθμίζῃ τὸ ἴδιο πρᾶγμα, τότε διὰ ποῖον λόγον, κ. Ὑπουργέ, ἠναγκάσθητε νὰ προβῆτε εἰς νέαν νομοθετικὴν ρύθμισιν, ὁπότε οὐδεὶς θὰ σᾶς κατηγόρει διὰ παρέμβασιν; Διὰ νὰ μὴ ἐφαρμόσετε τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ νὰ ψηφίσετε τὸ ἄρθρον 5, σημαίνει, ὅτι ἠθελήσατε νὰ ἐφαρμόσητε κἄτι διάφορον. Τὸ νὰ ἐπικαλεῖσθε, ὅτι τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 8 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 Διεθνοῦς Συμβάσεως, μόνον ὡς χιουμοριστικὴ ἐκδήλωσις δύναται νὰ θεωρηθῇ, διότι ὅταν τὸ ἄρθρον 8 τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως ὁμιλῇ περὶ νομιμότητος, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σέβωνται τὰ συνδικᾶτα, ἐννοεῖ τὴν νομιμότητα τῆς ἐσωτερικῆς αὐτονομίας τῶν συνδικάτων καὶ ὄχι τὴν νομιμότητα ποὺ δημιουργεῖ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ τῆς παρεμβάσεώς του. Διότι τὸ ἄρθρον 3 τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως, ὡς αὐθεντικῶς ἑρμηνεύεται ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, κατοχυρώνει ἀπολύτως τὴν ἐσωτερικὴν αὐτονομίαν τῶν συνδικάτων ἔναντι πάσης ἔξωθεν ἐπεμβάσεως, δηλαδὴ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς Βουλῆς, τῶν ἐργοδοτῶν κλπ.

§78Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8, ὅτι ὀφείλουν αἱ ὀργανώσεις νὰ σέβωνται τὴν νομιμότητα. Αὐτὴν τὴν νομιμότητα κατοχυρώνει τὸ ὑπὸ συζήτησιν Νομοθετικὸν Διάταγμα.

§79Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐταὶ αἱ παρεμβάσεις, κ. Πρόεδρε, γίνονται εἰς βάρος τῶν συναδέλφων ποὺ ἔχουν σειρὰν νὰ ὁμιλήσουν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐγένετο ἡ κακὴ ἀρχὴ θὰ ἐπιτρέψετε καὶ εἰς ἐμὲ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Κατ’ ἀρχὴν τὸ θέμα τῆς νομιμότητος. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ράλλης δὲν πιστεύει αὐτὰ ποὺ διακηρύσσει. Ἡ 87 διεθνὴς σύμβασις ἀναγράφει κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ λειτουργοῦν τὰ σωματεῖα. Τὰ καταστατικὰ τῶν σωματείων ὀφείλουν νὰ σέβωνται ὅλας τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς συμβάσεως. Δυστυχῶς, αἱ διατάξεις αὗται ἔχουν καταστρατηγηθῆ ἀπὸ τὴν ἀπελθοῦσαν Γ.Σ.Σ.Ε. Ὁ νόμος λοιπόν, ὁ συζητούμενος, ὑποχρεώνει τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις νὰ προσαρμόσουν τὰ καταστατικά των μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ τὴν διορισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν νέαν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., κάμνει κἄποιο λάθος. Ἐὰν ἡ ἐκλογὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως κλπ. δὲν ἐγένετο καλῶς, ἁρμοδία ἀρχὴ νὰ ἐλέγξῃ τοῦτο εἶναι τὰ Δικαστήρια. Ἔχει ὅμως ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μέχρις ὅτου ἐπέλθῃ ἡ θεραπεία τῆς τυχὸν γενομένης κατὰ τὴν ἐκλογὴν παρανομίας νὰ δέχεται τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Δύο τινὰ δύνανται νὰ συμβοῦν: Ἢ θὰ δέχεται τὴν ὑπάρχουσαν διοίκησιν ἢ θὰ ἐπαναφέρῃ τὸν Μακρῆν. Μέχρις ὅτου ὑπάρξῃ νόμιμος διοίκησις ἡ ὑπάρχουσα παραμένει. Ὁ νομικός σας σύμβουλος, κ. Ὑπουργέ, δὲν σᾶς συνεβούλευσε καλῶς. Ἠμποροῦσε νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν ἐγένετο συμφώνως τῷ νόμῳ ἡ ἐκλογή, ἀλλὰ δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ σᾶς ὑποδείξῃ, ὅτι δὲν ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ δέχεσθε τὴν ὑπάρχουσαν Συνομοσπονδίαν.

§80Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἡ φράσις τοῦ συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου, ὅτι δὲν πιστεύω εἰς αὐτὰ ποὺ λέγω, ἀποτελεῖ προσωπικὸν ζήτημα. Ἐὰν μοῦ εἴπητε ὄχι, δὲν θὰ συνεχίσω.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω εἰλικρινῶς, ὅτι ὁ κ. Ἡλιόπουλος δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξῃ.

§82Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὄχι νὰ μὲ θίξῃ, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δημιουργῆται προσωπικὸν ζήτημα ὅταν συνάδελφος καὶ μάλιστα τοῦ κύρους τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ βουλευτὴς τῆς ἰδίας περιφερείας, λέγει, ὅτι δὲν πιστεύω εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον; Καὶ διὰ νὰ τοῦ ἀποδείξω, ὅτι πιστεύω, θὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὅταν λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει παράβασις νομιμότητος, δὲν σημαίνει ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ παρεμβαίνῃ. Ἐὰν τὰ καταστατικὰ τῶν Σωματείων εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἠξεύρει πολὺ καλὰ ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος ἐν πολλοῖς ἀποτελεῖ εὐχολόγιον, ἐὰν ὑπῆρχε παράβασις, τότε εἶχον δικαίωμα οἱ θιγόμενοι διὰ μιᾶς γενικῆς συνελεύσεως νὰ προσφύγουν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ νὰ ζητήσουν τὴν ἀκύρωσιν, διότι τὸ καταστατικὸν ἐστηρίζετο ἐπὶ ἀντισυνταγματικῆς διατάξεως. Κατὰ καμμίαν λογικὴν ἢ νομικὴν ἢ πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 συμβάσεως, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει οἱανδήποτε ἐπέμβασιν εἰς τὰ Σωματεῖα δὲν ἐπιτρέπεται τοῦτο. Ἐὰν ὑπῆρχε κἄτι τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ διορθωθῇ —δὲν εἶπον ἐγώ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ διορθωθοῦν— ἔπρεπε νὰ διορθωθοῦν διὰ τῆς συνεργασίας τῶν ἐλευθέρων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων μετὰ τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας Ἐλευθέρων Συνδικάτων. Συνεπῶς, πιστεύω ἀπολύτως εἰς αὐτὰ ποὺ λέγω, ὄχι τώρα ἀλλὰ πάντοτε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Ἀλευρᾶς. Κύριοι βουλευταί, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω εἰς οὐδένα οὐδεμίαν διακοπήν.

§84Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ τὸ τηρήσετε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν διακοπήν.

§86Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάζωνται ἐδῶ ἔξυπνοι συνάδελφοι καὶ κουτοὶ συνάδελφοι. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ δημιουργήσουν θέματα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ σέβωνται τοὺς ἄλλους συναδέλφους των.

§87Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιτρέπεται νὰ μᾶς λέγῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἀσεβοῦμεν ἔναντι τῶν συναδέλφων μας; Εἶναι ἀσέβεια, κ. Πρόεδρε, τὸ νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν; Ἡμεῖς ἀσεβοῦμεν ἢ ἐκεῖνοι ἀσεβοῦν;

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω καμμίαν διακοπήν. Ὁρίστε, κ. Ἀλευρᾶ.

§89Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον μετὰ τὴν διασταύρωσιν νομικῶν ξιφῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἐτραυματίσθη ὀλίγον ἡ ἀντοχή σας, διὰ νὰ μὲ ὑποστῆτε καὶ ἐμὲ δι’ ὀλίγον. Παρὰ ταῦτα, θὰ προσπαθήσω νὰ ἐπαναφέρω ὡρισμένας σκέψεις, τινὰς τῶν ὁποίων εἶχον ἀναπτύξει, εἰσηγούμενος τὸ σχέδιον Ν. Δ)τος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων νομοθεσίας», τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4361) 1964, κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα ἀποτελεῖ καὶ διεθνῆ ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑποχρέωσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου προεκλογικὴν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν καὶ ἐκδημοκρατισμὸν τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος καὶ ἐπιπροσθέτως ἀποτελεῖ ἱκανοποίησιν τῆς παμμεγίστης πλειοψηφίας τοῦ ἐργαζομένου κόσμου. Πράγματι, τὰ ἄρθρα 1–4 καταργοῦν πλείστας ἀντιδημοκρατικὰς καὶ ἀντισυνδικαλιστικὰς διατάξεις. Ἡ εὐεργετικότης, ἐκ τῆς καταργήσεως αὐτῶν τῶν διατάξεων ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. 4361)64 κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, χλιαρῶς βεβαίως. Λέγουν, σήμερον, διὰ νὰ μειώσουν τὴν σημασίαν τῶν καταργουμένων παρεμβατικῶν διατάξεων, οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὰς προθέσεις περὶ καταργήσεως καὶ ἀπελευθερώσεως τοῦ Συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὰς διατάξεις αὐτάς, εἶχον εἰσηγηθῆ καὶ αὐτοί, εἰς νομοσχέδιόν των: «σεῖς δὲν κάμνετε τίποτε, παρὰ ἁπλῶς ἀντιγράφετε τὰς ἰδικάς μας διατάξεις». Εἰς αὐτά, κ.κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι οἱ κύριοι τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶχον βεβαίως προθέσεις ἴσως εὐγενεῖς, οὐδὲν ὅμως ἐπραγματοποίησαν. Ἡμεῖς ὅμως, ἐπραγματοποιήσαμεν τὰς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἰς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον καὶ οὕτω ὑπάρχει διαφορὰ οἵα περίπου μεταξὺ πείνης καὶ χορτασμοῦ.

§90Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῖος εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε;

§91Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Ράλλη, συζητούσατε μὲ κἄποιον συνάδελφον εἰς τὸ τέλος τῆς αἰθούσης καὶ ἀσφαλῶς δὲν παρηκολουθήσατε τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν μου. Εἶπον, ὅτι εἴχατε πρόθεσιν καὶ ὑμεῖς νὰ καταργήσετε τὰς ἀντιδημοκρατικὰς καὶ ἀντισυνδικαλιστικὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας δὲν κατηργήσατε καὶ τὰς ὁποίας ὅμως ἡμεῖς διὰ τοῦ Ν.Δ. 4361)64 ἤλθομεν καὶ ἐπραγματοποιήσαμεν τὴν κατάργησιν, διότι ὑπεσχέθημεν ἐξυγίανσιν καὶ αὐτὴν πραγματοποιοῦμεν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς.

§92Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πλανᾶσθε, κ. συνάδελφε.

§93Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ὄχι, κ. Μπουρνιᾶ, αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–4 τοῦ Ν.Δ. 4361)64, καταργοῦν ὑφισταμένας παρεμβατικὰς διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων τὸ Κράτος ἤλεγχε τὰ συνδικᾶτα. Καὶ λέγω, ὅτι τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς εἴχατε εἰσηγηθῆ ὡς Ε.Ρ.Ε. τὸ 1962, ἀλλὰ ἔμειναν μόνον εἰς τὰ χαρτιά, ἐνῷ ἡμεῖς ἐπραγματοποιήσαμεν τὴν κατάργησιν αὐτῶν, τῶν ἀντιδημοκρατικῶν καὶ ἀνελευθέρων συνδικαλιστικῶν παρεμβάσεων.

§94Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὡρισμέναι διατάξεις εἶναι ἀντιγραφὴ τῶν ἰδικῶν μας διατάξεων, τὰς ὁποίας εἴχομεν περιλάβει εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§95Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὡμίλησα περὶ προθέσεως καταργήσεως τῶν ὑφισταμένων παρεμβατικῶν διατάξεων ἐκ μέρους σας, τὰς ὁποίας ὅμως δὲν κατηργήσατε, ἀλλὰ τὰς κατηργήσαμεν ἡμεῖς.

§96Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡμεῖς θεωροῦμεν ὑπερηφάνειάν μας διότι μᾶς ἀντεγράψατε διατάξεις νομοσχεδίου μας.

§97Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιμένετε εἰς διακοπάς. Θὰ παρεκάλουν ὅταν διακόπτετε νὰ παρακολουθῆτε ὅλον τὸν συλλογισμόν μου καὶ κατόπιν νὰ διακόπτετε. Λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι σεῖς ὑπεστηρίξατε, ὅτι ἡμεῖς τίποτε δὲν ἐκάμαμεν τὸ νέον, εἰμὴ ἀντεγράψαμεν διατάξεις ἰδικοῦ σας σχεδίου νόμου. Αὐτὰ εἶπον, κ. συνάδελφε. Καὶ αὐτὰ εἴπατε καὶ ἐσεῖς. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα πραγματοποιοὶ τῶν ὑποσχέσεών μας, ἐνῷ σεῖς.....

§98Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἔχουν ψηφισθῆ αὐταὶ αἱ διατάξεις ἐπὶ Ε.Ρ.Ε., κ. Ἀλευρᾶ;

§99Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ὄχι.

§100Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἄρα, δὲν εἴμεθα ἀντιγραφεῖς τῶν διατάξεων τῶν νόμων τῆς Ε.Ρ.Ε.

§101Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι μεταξὺ τῶν προθέσεων τῶν ἰδικῶν σας διὰ τὴν κατάργησιν αὐτῶν τῶν ἀντιδημοκρατικῶν καὶ ἀντισυνικαλιστικῶν διατάξεων καὶ τῆς ἰδικῆς μας πραγματοποιήσεως ὑπάρχει διαφορά.

§102Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἰδοὺ τί ἔλεγεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος περὶ παραβάσεων, ὅτι ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὰς παραβάσεις.

§104Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι εἶσθε ἀπησχολημένος εἰς κἄποιαν συζήτησιν μὲ συνάδελφον καὶ δὲν μὲ ἐπροσέξατε τί εἶπον. Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ καταργήσεως τῶν πρὸ πολλοῦ ὑφισταμένων παρεμβατικῶν διατάξεων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡμεῖς ἐπραγματοποιήσαμεν, ἐνῷ σεῖς εἴχατε ἁπλῶς ὑπ’ ὄψει σας νὰ ἐπιτύχητε τὴν ψήφισιν τῆς καταργήσεως. Δικαιοῦμαι νὰ κάμω χρῆσιν ἰδικῆς σας φράσεως συνεπῶς. Ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐργασίας εἰδικῶς διὰ τὰς καταργουμένας σήμερον διατάξεις, εἶχεν εἴπει, ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς ἀναπλάσσεται εἰς τοιοῦτον εἰς ἔκτασιν βαθμὸν εἰς τὴν χώραν μας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ φαντασθῇ κανείς. Εἶναι ἡ συνεδρίασις τῆς 17ης Ἰανουαρίου 1963. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας «... ... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὴ λοιπὸν ἡ τιμή, ἡ τιμὴ τῆς καταργήσεως τῶν προϋφισταμένων ἀναχρονιστικῶν, ὡς θέλετε νὰ τὰς ἀποκαλῆτε σεῖς, διατάξεων, ἀνήκει εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον ἀποσαφηνίζει ὡρισμένας προϋπαρχούσας διατάξεις. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὅτι προϋπῆρχον δύο νόμοι σχετικοὶ μὲ τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ἀποσαφηνιζομένας διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου. Καὶ ἠρώτησεν ὁ κ. Ράλλης, διατί ἀφοῦ ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ διατάξεις, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, δὲν ἐφροντίσατε ὥστε νὰ ἐφαρμοσθοῦν; Νομίζω, ὅτι ἡ ἐρώτησις εἶναι ὀλίγον περίεργος ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων κατ’ ἀρχὴν δὲν ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ἁρμόδιος ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Καὶ δεύτερον, διότι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν διὰ νόθων καταστατικῶν διατάξεων, αἱ διατάξεις αὐταὶ τοῦ νόμου εἶχον φαλκιδευθῆ καὶ εἶχον δημιουργήσει καθεστὼς εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δὲν ἦτο λοιπὸν ἔργον τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος μετὰ μίαν 45ετίαν εὑρῆκε τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐθιμικῶς πλέον καθιερωμένον διὰ νὰ τὸ μεταβάλῃ. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὑποστηρίζει, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐπέμβασιν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ διαλύει τρόπον τινὰ τὸν συνδικαλισμόν, θὰ τὸν διαλύσῃ μᾶλλον, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς συνταγματικότητος, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλεῖτο καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἴσης μεταχειρίσεως, δὲν εἶναι ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς).

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὰ δικαστήρια τὸ εἶπον.

§106Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ, τὸ λέγω διὰ νὰ ἔχω κἄποιον ὁπλισμόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλευρᾶ, δὲν θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ διακοπαί σας.

§108Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ μέχρι τοῦδε ρήτορες ἤγγισαν τὴν ὥραν, πλὴν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ. Αὐτὸ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι οἱ προηγούμενοι ὁμιληταὶ ὑπερέβησαν τὸ ἡμίωρον καὶ ἤγγισαν τὴν ὥραν. Ὁ κ. Στρατῆς ὑπερέβη τὴν ὥραν, λοιπὸν πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, περὶ τῆς ὁποίας καὶ ὡμίλουν ὅταν ἔγινεν ἡ διακοπή. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὑπεστήριξεν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἐν προκειμένῳ δὲν πρέπει νὰ τηρῆται ὑπὸ τὴν μαθηματικὴν ἔννοιαν, ἀλλὰ νὰ ὑφίσταται παρέκκλισις, ἐπεκαλέσθη δὲ καὶ σχετικὴν πρόσφατον, δηλαδὴ τοῦ 1964 ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον 281 καὶ κατὰ τὴν ταπεινήν μου ἄποψιν τὴν μὴ νομικὴν ἐπιπροσθέτως κάμνει συλλογισμοὺς γενικῶς περιέργους. Πρῶτα–πρῶτα ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα, ἀφορᾷ ἀθλητικὰ σωματεῖα. Καὶ δεύτερον εἰς τὰ ἀθλητικὰ σωματεῖα ἡ δύναμις τῶν μελῶν, ὅπως θὰ ξεύρετε, ἀξιότιμε κ. Μπουρνιᾶ, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν οὔτε κανένα συσχετισμὸν μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν σωματείων. Ἀναφέρομαι εἰς δύο ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἀθλητικά μας σωματεῖα, τὸν Παναθηναϊκὸν καὶ τὸν Ὀλυμπιακόν, ποὺ ὅπως γνωρίζω, ἔχουν κλειστὸν ἀριθμὸν μελῶν. Ὅπως ξεύρετε διὰ νὰ γίνῃ κανεὶς τακτικὸν μέλος ἑνὸς ἐκ τῶν ἀθλητικῶν αὐτῶν συλλόγων θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν προϊστορίαν καὶ μακρὰ προσόντα ἀφοσιώσεως καὶ ἐνδιαφέροντος πρὸς τὸν ἀθλητικὸν σύλλογον πρὸς τὸν ὁποῖον ζητεῖ τὴν ἐγγραφήν του καὶ ἴσως νὰ ἔχῃ καὶ γνωριμίας ἀρκετὰς διὰ νὰ καταφέρῃ νὰ γίνῃ τὸ 150ὸν ἢ 200ὸν μέλος. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ γίνῃ συσχέτισις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς μὲ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα, τῶν ὁποίων ἡ δύναμις, οἱ ἀγῶνες, αἱ προσπάθειαι στηρίζονται κυρίως εἰς τὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν τῶν μελῶν. Ὡμίλησεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς λέγων, ὅτι ὅταν ὑπάρχουν ἀποχρῶντες λόγοι, δύναται νὰ γίνῃ παρέκκλισις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καὶ ὡς τοιούτους λόγους ἀνέφερε τὸ νά...

§109Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ διάσπασις.

§110Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Μάλιστα, ἡ διάσπασις, κατὰ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τοῦ νόμου.

§111Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐὰν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω. Εἶναι φυσικὸν καὶ τὸ ἐξέθεσα, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα. Τὰ ὀλιγομελῆ σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ὅμως ἀντιπροσωπεύουν ἴδια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα...

§112Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ποῦ;

§113Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς τὰ ἐργατικά, ἀφήσατε τὰ ἀθλητικὰ σωματεῖα, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν αὐτά, πρέπει καὶ αὐτὰ νὰ συμμετέχουν εἰς τὴν διοίκησιν. Ἐὰν τηρήσωμεν οὐχὶ οὐσιαστικῶς, ἀλλὰ μαθηματικῶς τὴν ἔννοιαν τῆς ἰσότητος, τότε ὅλοι αὐτοὶ μὴ ἐκπροσωπούμενοι εἰς τὴν διοίκησιν καὶ φυσικὰ μὴ δυνάμενοι νὰ προστατεύσουν τὰ ἴδια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα, εἶναι φυσικὸν νὰ φύγουν. Λοιπόν, ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς προστασίας τῆς καθολικῆς ἔρχεται τὸ δικαστήριον, καὶ τὰ κατώτερα καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος, καὶ λέγει, ἔτσι τὴν ἑρμηνεύω ἐγὼ τὴν ἔννοιαν τῆς ἰσότητος. Ἕνας ἀποχρῶν λόγος. Καὶ ὁ ἄλλος λόγος, ποὺ σεῖς τὸν ξεύρετε ὡς ἐκπροσωπῶν εἰς τὸ παρελθὸν τραπεζικοὺς ὑπαλλήλους, εἶναι ἡ μὴ νόθευσις τῶν ἐργατικῶν τοπικῶν κέντρων μὲ τὰς περιφήμους αὐτὰς πανελληνίους ὀργανώσεις.

§114Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κατ’ ἀρχήν, ἡ ἀπάντησις εἶναι ἡ ἑξῆς εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὅτι τὰ ὀλιγομελῆ σωματεῖα δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς καμμίαν περίπτωσιν λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ των νὰ περιέχωνται εἰς τὸν περιωρισμένον ἀριθμὸν τῆς διοικήσεως ἑκάστου Ἐργατικοῦ Κέντρου. Σᾶς ἀναφέρω ἤδη στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας, κ. Μπουρνιᾶ, ὅτι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν ἔχει σωματεῖα κάτω τῶν 100 μελῶν. Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῆς διοικήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου εἶναι 21 ἢ 29, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ 100 νὰ χωρέσῃ εἰς τὰ 29 καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τί θὰ γίνῃ, τὰ μεγάλα σωματεῖα πῶς θὰ καταλάβουν θέσεις εἰς τὸν μικρὸν αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν διοικούντων;

§115Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μοῦ ἀπαντᾶτε μαθηματικῶς.

§116Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἐγὼ ἔχω μίαν ἰδεολογικὴν διαφωνίαν πλήρη μὲ σᾶς, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖτε περὶ ἀποκηρύξεως τῆς μαθηματικῆς ἐννοίας εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Δεύτερον, λέγετε, ὅτι τὰ σωματεῖα αὐτὰ θὰ φύγουν, διότι ὡς ἐκπροσωποῦντα ἴδια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀφοῦ δὲν θὰ εἶναι εἰς τὴν διοίκησιν νὰ μείνουν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου ἢ τῆς Ὁμοσπονδίας. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι κάμνετε λάθος. Τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα δὲν ἐκπροσωποῦν ὅμοια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα. Οἱ Ὁμοσπονδίες ἐκπροσωποῦν ὅμοια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα. Τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα εἶναι ἐκπροσώπησις, εἶναι συνασπισμὸς τοπικῶν ἐργατικῶν συμφερόντων, ὅπως καὶ σεῖς τὸ ὡμολογήσατε καὶ σεῖς ἐπίσης ἄριστα τὸ γνωρίζετε. Ἡ περὶ πανελληνίου μορφῆς ἐκπροσώπησις δὲν θίγεται πάλιν ὑπὸ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, διότι εἶναι δικαίωμα καθορισμοῦ ἀπὸ τὸ καταστατικὸν τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων ποῖα μέλη τῶν Σωματείων θὰ ἐκπροσωποῦν εἰς τὰς Γενικὰς Συνελεύσεις τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων ταῦτα. Πέραν τούτου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν ἐξορκισμὸν τῆς μαθηματικῆς ἐννοίας, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ νὰ τονίσω, ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον βάσις εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν, διότι αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἔννοια καὶ ἡ φύσις τῆς Δημοκρατίας.

§117Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, προσπαθῆτε νὰ εἰσάγητε καινὰ δαιμόνια καὶ σεῖς εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἐρωτῶ: Ἡ ἀναλογικὴ τότε;

§118Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμίλησα περὶ ἀριθμοῦ. Ἀλλὰ μὲ τὴν ταχύτητα καὶ τὴν εὐστροφίαν πνεύματος ποὺ σᾶς διακρίνει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σᾶς ἀναγνωρίζω, προσπαθεῖτε νὰ συνδέσητε δύο διαφορετικὰ πράγματα. Δὲν πρόκειται περὶ ἀριθμοῦ ἐκπροσώπων, ἀλλὰ περὶ φαλκιδεύσεως τῆς πλειοψηφίας. Διὰ τῆς φαλκιδεύσεως αὐτῆς εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα Ἐργατικὸν Κέντρον, τὸ ὁποῖον ἔχει Σωματεῖα συνολικῆς δυνάμεως 8.800 μελῶν νὰ γίνεται πλειοψηφία ἐπὶ συνόλου Σωματείων ἐχόντων δύναμιν 30.000 μελῶν, ὡς εἶχα ἀναπτύξει καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ψηφισθέντος καὶ ἤδη συζητουμένου Ν.Δ. Καὶ εἶχα προσθέσει τότε, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δύναται νὰ ἐκλέγηται ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. μὲ 27.000 ἀνύπαρκτα μέλη. Δηλαδὴ νὰ ἐκλέγουν 300–400 χιλιάδες μέλη καὶ νὰ ὑπερισχύῃ ἡ μειοψηφία τῶν 27.000 μελῶν. Ὅταν λοιπὸν τοιαῦται διατάξεις ὑπάρχουν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξυγιάνσεως τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος ἄνευ ριζικῶν μέτρων. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, διατάξεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων ἐκλέγονται ἀπὸ τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Σωματείων. Δηλαδὴ «Γιάννης κερνάει καὶ Γιάννης πίνει». Καὶ δὲν συγκαλοῦνται αἱ πρὸς τοῦτο συνελεύσεις τῶν Σωματείων διὰ τὴν ἐκλογήν, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐνεργὰ καὶ ὄχι φανταστικὰ ἢ πλαστὰ μέλη. Καὶ τὸ τελευταῖον τοῦτο εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν Σωματείων τούτων, τῶν μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων καλουμένων «Σωματεῖα—σφραγῖδες». Καὶ τώρα θὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν ἐλάχιστα γνωστὴν σατανικὴν διάταξιν εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐλπίζω νὰ τὴν ἐκτιμήσετε ὡς ἀσυλλήπτου ἐφευρετικότητος καὶ ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος θὰ τύχῃ τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τῶν πλέον ἐπιδεξίων νοθευτῶν τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Εἰς τὰ Καταστατικὰ τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων ὁρίζεται, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι δι’ αὐτὰ ἐκλέγονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ταμειακῶς ἐν τάξει μελῶν. Οἱ ἴδιοι ἀντιπρόσωποι ἐκλέγουν καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους διὰ τὸ συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Οἱ τελευταῖοι οὗτοι ὅμως δὲν ὑπολογίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ταμειακῶς ἐν τάξει μελῶν, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ψηφισάντων μελῶν εἰς τὰ Σωματεῖα. Δηλαδὴ εἰς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα καὶ τὰς Ὁμοσπονδίας ψηφίζουν διὰ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἀντιπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι, διὰ τοῦ ὑπολογισμοῦ, ὄχι πλέον τῶν ταμειακῶς ἐν τάξει, ἀλλὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ψηφιζόντων δὲν ἔχουν δικαίωμα οὔτε ἐκλέγειν, οὔτε ἐκλέγεσθαι διὰ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Αἱ διατάξεις αὗται συνδέονται καὶ μὲ ἄλλας καταπληκτικὰς δυνάμει τῶν ὁποίων αἱ Διοικήσεις τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἔχουν δικαίωμα νὰ καθιστοῦν ταμειακῶς ἐν τάξει Σωματεῖα καὶ Ὀργανώσεις, τῶν ὁποίων τὰ μέλη νὰ μὴ ἔχουν καταβάλη οὐδὲ ὀβολὸν συνδρομῆς, ἐνῷ εἰς ἄλλας ὀργανώσεις νὰ ἐπιβάλουν κατ’ ἀνεξέλεγκτον κρίσιν τὴν καταβολὴν τῶν συνδρομῶν. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατὰ βάθος μελέτη καὶ ἡ δι’ ἀριθμῶν ἔκφρασις αὐτῶν τῶν ἀπιστεύτων διατάξεων θὰ σᾶς πείσῃ διὰ τὴν ἀπίθανον νοθευτικὴν ἔκτασιν αὐτῶν. Μία ὁμὰς εὐφυῶν νοθευτῶν, ὀλίγων ἑκατοντάδων, δύναται νὰ κατέχῃ ἐπ’ ἄπειρον καὶ τὰς Διοικήσεις τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. κατὰ τρόπον ὥστε ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία 300 ἢ 400 χιλ. ὠργανωμένων ἐργατῶν νὰ μὴ δύναται νὰ μεταβάλῃ διὰ τῆς νομίμου ἐσωτερικῆς διαδικασίας τὰς καταλυτικὰς πάσης ἐννοίας ἠθικῆς καὶ δημοκρατίας διατάξεις ταύτας. Αἱ διατάξεις αὐταί, τὰ νομοθετικὰ δεσμά, ἐπεβλήθησαν εἰς στιγμὰς ἀνωμάλους καὶ ἀστυνομοκρατίας. Καὶ ἐρωτῶ αὐταὶ αἱ καταπληκτικαὶ διατάξεις πρέπει νὰ θάλπωνται καὶ νὰ προστατεύωνται ἀπὸ ἕνα κείμενον ἐλευθερίας καὶ δημοκρατίας ὡς ἡ Δ.Σ. 87; Κάθε ἐλεύθερον Ἐργατικὸν Κίνημα πρέπει νὰ συγχρονίζῃ τὰ καταστατικὰ τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων πρὸς τὰς διατάξεις τῆς 87 διεθνοῦς συμβάσεως. Διότι, αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις, ἐξασφαλίζουν τὴν νόθον πλειοψηφίαν, ἰσορροποῦν τὴν παρανομίαν, προκαλοῦν τὴν στοιχειώδη νομικὴν καὶ ἠθικὴν τάξιν.

§119Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω εἶσθε ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ, ἢ ὄχι; Διότι αὐτὰ ποὺ λέτε εἶναι κρατικὸς ὑποχρεωτικὸς συνδικαλισμός.

§120Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, πιστεύω εἰς τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς πᾶσαν ἐπέμβασιν. Ὑπεστήριξα, ὅτι κἄποτε ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ καταργοῦσε τὶς ἀνελεύθερες διατάξεις ποὺ ἐπεβλήθησαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν συνδικαλισμὸν κατὰ περιόδους ἀνωμάλους ἐθνικὰς καὶ πολιτικάς. Καὶ εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ ὁποία ἔσυρε τὴν ἀπόφασίν της μέχρι ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κινήματος καὶ μέχρι ἐπεκτάσεως τῆς ἀληθοῦς δημοκρατίας καὶ εἰς αὐτὸν τὸν χῶρον, συμφώνως ἀπολύτως πρὸς τὸ ἐλεύθερον πνεῦμα τῆς 87 Διεθνοῦς Συμβάσεως. Τὸ ἄρθρον 8 ἄλλωστε ταύτης (ἀναγιγνώσκει) εἶναι καθοριστικὸν καὶ ἀπαγορεύει ἐκθέσμους καὶ ἀνελευθέρους διατάξεις ὡς αὐτάς, τὰς ὁποίας προμνημόνευσα.

§121Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 8 τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως 87, καλὸν θὰ εἶναι νὰ ἀναγνωσθῇ διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ λέγει ἀκριβῶς. Ἐγὼ δὲν εἶπα νὰ σέβωνται τὴν νομιμότητα μεταξύ των, ἀλλὰ ἔναντι τῶν ἄλλων προσώπων καὶ Νομικῶν Προσώπων. Προβλέπεται εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 8, τὸ ὁποῖον λέγει: (ἀναγινώσκει). Ἐπίσης ἡ παράγραφος 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου λέγει: (ἀναγινώσκει).

§122Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Μὴ συνδέετε τὸ ἕνα ἄρθρον μὲ τὸ ἄλλον. Ἡ ἄποψις ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη εἶναι, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ παρέμβασις, ὅταν λειτουργῇ καλῶς μία ὠργανωμένη ὁμάς. Ὅταν ὅμως ἡ ὁμὰς αὐτὴ δὲν λειτουργεῖ καλῶς, τὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ; Κατὰ τὴν ἄποψίν σας θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ Κράτους καὶ τῆς ἐργοδοσίας ὁ ἐργάτης, ἀλλὰ νὰ ὑποταχθῇ εἰς τὰ ἰσόβια δεσμὰ μιᾶς ἀσημάντου μειοψηφίας. Σχετικῶς μὲ ὅσα εἶπεν, ὁ κ. Ράλλης, πρὸ 15 ἡμερῶν, νομίζω, ὅτι ἐπὶ 4 σημείων θὰ πρέπει νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Ὁ κ. Ράλλης, τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας μᾶς μετέφερεν ἐδῶ, δὲν ἐφρόντισε νὰ τὰς ἐλέγξῃ. Καὶ πρῶτον, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συλλογισμόν του, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν παρεμβάσεις εἰς τὸ θέμα τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας, ἀφοῦ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἡγοῦνται συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἐὰν ὁ κ. Ράλλης, ὑπαινίσσεται ἐμέ, τοῦ δηλῶ κατηγορηματικῶς, ὅτι ἀφ’ ὅτου ἐξελέγην βουλευτής, παρῃτήθην πάσης συνδικαλιστικῆς θέσεως καὶ ἔκτοτε οὐδεμίαν συνδικαλιστικὴν παράταξιν ἔχω ἢ ἀντιπροσωπεύω. Ἐπὶ τῆς δευτέρας του πληροφορίας, ὅτι ἡ ἐκλεγεῖσα διοίκησις τῆς Γ.Σ.Σ.Ε., προεκλήθη ἀπὸ ἀντίπαλον παράταξιν νὰ δηλώσῃ ἐὰν πιστεύῃ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ καὶ ὅτι τὰ κομμουνιστικὰ σωματεῖα ἠρνήθησαν νὰ ἀπαντήσουν, θὰ τοῦ εἴπω, ὅτι αἱ πληροφορίαι του δὲν εἶναι ἀληθεῖς. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι ὅταν συνῆλθον διὰ νὰ ἐκλέξουν τὴν διοίκησιν οἱ διορισθέντες, ἕνας ἀπὸ τὴν ἀποχωρήσασαν μετέπειτα ὁμάδα, διέκοψε τὴν διαδικασίαν τῆς ἐκλογῆς καὶ ἠρώτησε τοὺς λοιπούς, ἂν συμφωνοῦν μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ καὶ ἂν ἀποδοκιμάζουν τὴν Π.Σ.Ο. τὰ 115 Σωματεῖα κλπ. Εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ, ἀντέδρασαν ὅλοι: «Δὲν εἶναι θέμα. Καὶ ἡμεῖς δὲν πρόκειται νὰ δηλώσωμεν καὶ σὲ τὶ πιστεύομεν». Σπεύδει ὅμως ὁ μὴ ἐκλεγεὶς ἀκόμη Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ὁμοσπονδίας, ὁ κ. Παπαγεωργίου καὶ δηλώνει: Πιστεύομεν εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς διεθνοῦς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων. Κατὰ δὲ τὰς ὁμολογίας τῆς ὁμάδος ποὺ ἀπεχώρησεν οὐδεὶς κομμουνιστὴς διωρίσθη εἰς τὴν Διοίκησιν. Πῶς λοιπὸν ὁ κ. Ράλλης ὁμιλεῖ περὶ κομμουνιστικῶν σωματείων; Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει ἀνακοίνωσις τῆς δημοκρατικῆς λειτουργίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν οἱ ἀποχωρήσαντες καὶ τὴν ὁποίαν καὶ ἀνέγραψαν καὶ αἱ ἐφημερίδες «Ἐλευθερία» καὶ «Καθημερινή». Ἡ ἀνακοίνωσις λέγει: (Ἀναγινώσκει). Τὸ συμπέρασμα λοιπὸν εἶναι, ὅτι οὐδεὶς κομμουνιστὴς συμπεριελήφθη εἰς τὴν νέαν διοίκησιν τοῦ Γ.Σ.Ε.Ε. Ὁ κ. Ράλλης, εἰς τὸ τρίτον σημεῖον προσέθεσεν, ὅτι ἡ ἐκπροσώπησις τῶν συνδικαλιζομένων ἐργατῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι συμβατική. Καὶ εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ἡ ὠργανωμένη δύναμις εἶναι εἰς ποσοστὸν 5% ἐπὶ τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἠθέλησα νὰ διακόψω τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὸν κ. Ράλλην, διότι ἐπίστευα, ὅτι αἱ πληροφορίαι του εἶναι ἠλεγμέναι. Ἀνέτρεξα εἰς πλήρη καὶ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα διαψεύδουν τὰς πληροφορίας τοῦ κ. Ράλλη, τόσον ὡς πρὸς τὸ σημεῖον, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ συνδικᾶτα ἐν Εὐρώπῃ εἶναι συμβατική, ὅσον καὶ εἰς τὸ ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν συνδικαλιζομένων ἐν Γαλλίᾳ ἀντιπροσωπεύει τὸ 5% τοῦ συνόλου. Ἔχω, ἕνα πίνακα ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι τὰ διεθνῆ ἐλεύθερα συνδικᾶτα διὰ τὰς ἓξ χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἔχουν 12.000.000 ὠργανωμένους ἐργαζομένους. Πόσοι ὑπάρχουν εἰς τὰς Σοσιαλιστικὰς καὶ τὰς Χριστιανικὰς Ὁμοσπονδίας; Δὲν φθάνουν ἐν συνόλῳ τὰ 30.000.000; Θὰ καταθέσω διὰ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ σχετικὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐξ ἐγκύρων πηγῶν καὶ ὁ ὁποῖος διαψεύδει τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Ράλλη. Ἔτος 1961 Συνολικὸς καὶ Ἐνεργὸς Πληθυσμὸς Ε.Ο.Κ. (1)

Ἔτος 1958 Συνολικὸς καὶ Ἐνεργὸς Πλησθυμὸς (2). Μισθωτοὶ (2), Μισθωτοὶ Γεωργίας (2) καὶ Συνδικαλισμένοι (3).

(3) Εὐρώπη: Μισθωτοὶ 83.910.820, Συνδικαλισμένοι 34.819.491. Ποσοστὸν 46,3. (3) Ἀγγλία: Μισθωτοὶ 22.600.000, Συνδικαλισμένοι 9.500.000. Ποσοστὸν 42,6. (1) Πηγή: EXPOSÉ τῆς C.E.E. JUILLET 1962 (2) Πηγή: L’ ÉVOLUTION C.E.E. MARS 1961 (3) Πηγή: YEARBOOK INTERNATIONAL FREE TRADE UNION MOVEMENT 1961–1962. Ἐπίσης τὸ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον, ὑποθέτω, θὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Ράλλης, μὲ τὴν καλοπιστίαν, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, εἶναι τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ σημερινοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Σ.Ε., τὸν ὁποῖον ὅλως ἀβασανίστως ἐχαρακτήρισεν ὡς ἐργατοπατέρα καὶ τὸν ὁποῖον εἰρωνεύεται, ὅτι δῆθεν ἐκ δοτῆς Διοικήσεως τολμᾷ καὶ ὁμιλεῖ εἰς ἔγγραφόν του περὶ ἰσχύος. Πρὸς ἀποφυγὴν ἐπίσης συγχύσεως περὶ τῶν φρονημάτων τοῦ νῦν Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καταθέτω καὶ ἕνα σημείωμα–ταὐτότητα τοῦ κ. Παπαγεωργίου, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω μὲ τὴν ἀνάγνωσίν του ἔχει δὲ τοῦτο ὡς ἑξῆς:

«ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. 1) Ἔλαβε μέρος εἰς τὸν Ἑλληνο–Ἰταλικὸν Πόλεμον (Κλάσεως 1940 αʹ). 2) Ἔλαβε μέρος εἰς τὴν Ἀντίστασιν μὲ τὰς Ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν Στρατηγοῦ Ζέρβα, ὡς ἱδρυτικὸν μέλος κατ’ ἀρχὴν τῆς πολιτικῆς ὀργανώσεως τοῦ Ε.Δ.Ε.Σ. Φαναρίου–Καρδίτσης καὶ μετέπειτα (τὸν Ἰούνιον 1943) καταταγεὶς εἰς τὰ ἔνοπλα τμήματα τοῦ Ε.Δ.Ε.Σ. εἰς Βουλγαρέλι, ὅπου εἶχε τὴν ἕδραν του τὸ Ἀρχηγεῖον Τζουμέρκων ὑπὸ τὸν κ. Ἀγόρον. Ἐπέστρεψεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν πολιτικὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ε.Δ.Ε.Σ. Φαναρίου. Ἐκεῖ ἐφυλακίσθη καὶ ἐκακοποιήθη κατ’ ἐπανάληψιν ὑπὸ τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1944 κατώρθωσε νὰ διαφύγῃ καὶ ἔφθασεν εἰς Ἀθήνας διορισθεὶς ὑπάλληλος τῆς Ἀνωτάτης Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Στρατοῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος (Δεκέμβριος 1944) συνελήφθη καὶ πάλιν ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν καὶ διεσώθη ὡς ἐκ θαύματος (ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀνταρτῶν ἦτο μαθητὴς τοῦ δασκάλου πατρός του). Ἐνταχθεὶς ἐκ τῶν πρώτων εἰς τὴν Ἐθνοφυλακήν, ἔλαβε μέρος εἰς τὰς ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν Ἀθηνῶν (Τάγμα 167) καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἔλαβε μέρος εἰς πλείστας μάχας περιοχῆς VIII Μεραρχίας (Μακεδονία–Θράκη) εἰς τὰς ὁποίας καὶ προήχθη ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ). Ἀποστρατευθεὶς τὸ ἔτος 1948 προσελήφθη ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Γενικῆς Ἑταιρείας Τσιμέντων ΗΡΑΚΛΗΣ– ΟΛΥΜΠΟΣ ὡς προστατευόμενος τοῦ νόμου 751 ὅπου καὶ ὑπηρετεῖ ὡς Κεντρικὸς Ταμίας τῶν Ἐργοστασίων ΗΡΑ-

ΚΛΗΣ.

Εἰς τὸν συνδικαλισμὸν προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του ἀπὸ τοῦ 1952 ἐκλεγόμενος συνεχῶς Πρόεδρος τῶν Ὑπαλλήλων Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν Τσιμεντοποιΐας». Θὰ ἤθελα συντόμως νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ κ. Παπαγεωργίου καὶ ἐθνικῶς εἶναι ἀνεπίληπτος, καὶ εἰς ὅλας τὰς τελευταίας μάχας ἔλαβε μέρος καὶ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προήχθη. Εἰς τὸν συνδικαλισμὸν ἀνεμίχθη μόνον εἰς τὸ ἰδικόν του Σωματεῖον καὶ ἐξελέγη Γεν. Γραμματεὺς ἀπὸ 8 Συνομοσπονδίας καὶ 4 Ἐργατικὰ Κέντρα, τὰ δὲ τηλεγραφήματα ποὺ καταφθάνουν ἐξ ὅλης τῆς χώρας, ἐπιδοκιμάζουν τὴν ἐκλογήν του. Ὅλα τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὰς ἀγωνιστικωτέρας καὶ δυναμικωτέρας Ὀργανώσεις ὅπως εἶναι ἡ Ὀργάνωσις τῶν Τραπεζιτικῶν, τῶν Σιδηροδρομικῶν, τῆς ΔΕΗ–ΠΑΠ, ΕΗΣ, τῶν ὑπαλλήλων τῆς Οὔλεν κλπ. Ὅταν ὅλαι αὐταὶ αἱ Ὀργανώσεις ἐκφράζωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τὸν κ. Παπαγεωργίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσωμεν ἡμεῖς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τὴν ἀξίαν καὶ τὴν ἀγωνιστικότητα τοῦ ἀνδρὸς τούτου καὶ ἀκόμη τὴν γνησίαν ἰσχύν του. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις, κ. βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ταχθῶ ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν.Δ. μὲ τὸ ὁποῖον ἀπηλευθερώθη τὸ ἐργατικὸν κίνημα τῶν δεσμῶν ποὺ τοῦ εἶχεν ἐπισωρεύσει ἡ ἀνώμαλος περίοδος 20 ὁλοκλήρων ἐτῶν.

§123Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀλευρᾶς εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον τοῦ λόγου του ἀνεφέρθη εἰς ἐμὲ καὶ ἐδημιούργησε προσωπικὸν ζήτημα, ἀποδώσας εἰς ἐμὲ σκέψεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶχον.

§124Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ρήτορες ὁμιλοῦντες ἀναφέρονται εἰς τὰς γνώμας τῶν προηγουμένων, προκειμένου νὰ ἀντικρούσουν ταύτας. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δημιουργεῖται προσωπικὸν ζήτημα δι’ ἐκεῖνον εἰς τὰς γνώμας τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται ὁ ρήτωρ. Ἐάν, συνεπῶς, ὁ κ. Ράλλης θέλει νὰ ἀντικρούσῃ τὸν κ. Ἀλευρᾶν, νὰ ἐγγραφῇ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ μὲ τὴν σειράν του. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν δικαιολογίαν τῶν προσωπικῶν ζητημάτων νὰ παραβιάζεται ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν.

§125Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Ἀλευρᾶς ἔθιξε 4 σημεῖα. Ἐπὶ τοῦ πρώτου σημείου εἰλικρινῶς δέχομαι τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀλευρᾶ, ὅτι δὲν ἤσκησε πίεσιν διὰ τὸν διορισμὸν διοικήσεως. Ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς 4–5 κυβερνητικοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνδικαλισταί. Μὲ ἱκανοποίησιν δέχομαι τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν συμμετεῖχεν. Ἐπίσης μὲ κατηγόρησεν...

§126Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν θέμα αὐτό, κ. Πρόεδρε;... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§127Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ εἶχα τελειώσει ἐὰν δὲν μὲ διεκόπτατε.

§128Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Καὶ ἀναγκάζομαι νὰ ἀπευθύνω μομφὴν ἐναντίον τοῦ Προεδρείου.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Ἀφήσατε τὸ Προεδρεῖον νὰ διευθύνῃ τὴν συνεδρίασιν.

§130Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὸ πρωῒ ἡ συζήτησις κατήντησε συζήτησις τοῦ εὑρισκομένου ἐπὶ τοῦ βήματος μὲ τὸν κ. Ράλλην. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ βλέπω, ὅτι εἶναι πολλοὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ τελειώσῃ, μήπως συμφωνῆτε νὰ ὁμιλήσῃ 10 λεπτὰ ἕκαστος, ὥστε νὰ ὁμιλήσητε ὅλοι καὶ νὰ τελειώνωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Τὸ Προεδρεῖον κάνει μίαν πρότασιν καὶ παρακαλῶ νὰ συμφωνήσητε.

§132Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ διεκόψατε εἰς τὸ μέσον τῆς φράσεώς μου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἀλευρᾶ περὶ κομμουνιστικῶν σωματείων, ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Βεβαίως, δὲν διωρίσθησαν κομμουνιστικὰ σωματεῖα. Ὑπάρχουν σωματεῖα, ὅμως, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀριστερᾶς ἀποκλίσεως. Τρίτον, ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ ποὺ εἶπον, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι ὠργανωμένοι 5% τῶν ἐργαζομένων, αὐτὸ δὲν εἶναι ἰδική μου γνώμη...

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, παρακαλῶ, κ. Ράλλη.

§134Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Παπαδημητρίου, δὲν τὸν ἀπεκάλεσα «ἐργατοπατέρα». Τὸν κ. Παπαδημητρίου τὸν τιμῶ καὶ τὸν σέβομαι ὡς ἐργατικὸν στέλεχος. Ἀλλὰ ἡ λέξις «ἐργατοπατέρας» δὲν εἶναι ὑβριστική, δι’ αὐτοὺς ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ ἐργατικὰ σωματεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὰ ποὺ εἶχα νὰ εἴπω, τὰ εἶπον. Καὶ ἡ Ε.Δ.Α. καλὰ θὰ κάνῃ νὰ κάτσῃ εἰς τὴν θέσιν της.

§135Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπομεν μετὰ λύπης μας, ὅτι ἀπὸ τὸ πρωῒ ἡ συζήτησις διεξάγεται μεταξὺ τοῦ ὁμιλοῦντος ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ δύο συναδέλφων τῆς ΕΡΕ, οἱ ὁποῖοι παρεμβαίνουν συνεχῶς. Αἱ συνεχεῖς παρεμβάσεις τῶν συναδέλφων τῆς ΕΡΕ, παρέτειναν τὴν συζήτησιν καὶ ἤδη ἡμεῖς καλούμεθα νὰ συντομεύσωμεν τὰς ἀγορεύσεις μας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος διεξαγωγῆς τῶν συζητήσεων δὲν εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, διέκοπτον κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ ἀγορεύοντος βουλευτοῦ. Ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, εἶναι πολλοὶ ἀκόμη οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ θὰ πρέπει κάποτε ἡ ὑποβληθεῖσα καὶ συζητουμένη σήμερον πρότασις νὰ τερματισθῇ, θὰ παρεκάλουν ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν νὰ περιορισθῆτε ὅλοι εἰς τὸ 10λεπτον καὶ νὰ παραμείνωμεν σήμερον ἐδῶ μέχρις ὅτου ὁμιλήσετε ὅλοι. (Πολλοὶ βουλευταί, διαμαρτύρονται).

§137Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ στεροῦμαι φωνῆς, θὰ ὁμιλήσω μόνον ἐπὶ 3 λεπτὰ καὶ τὸν ὑπόλοιπον χρόνον ποὺ μοῦ ἀνήκει, τὸν χαρίζω εἰς τὸν κ. Χασαπίδην. Κύριοι βουλευταί, πολλαὶ ἀπόψεις ἀνεπτύχθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως καὶ ἠσκήθη ἐκ μέρους τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως ὀξεῖα κριτική. Ἀνεπτύχθησαν πολλὰ ἐπιχειρήματα καὶ νομικὰ καὶ πολιτικά. Εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπανέλθω. Θὰ σημειώσω μόνον δύο τινά. Σημειώνω, κ. βουλευταί, τὴν δήλωσιν τοῦ συναδέλφου κ. Στρατῆ, ὅτι εἰς πάρα πολλὰς περιπτώσεις, οἱ ὀπαδοὶ τῆς Ε.Κ. συνειργάσθησαν μὲ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς Ἀριστερᾶς, διὰ νὰ καταλάβουν τὴν ἡγεσίαν τῶν Συνδικάτων. Σημειώνω ἀκόμη τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Στρατῆ, ὅτι ἐγένετο παρέμβασις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ πράγματα. Τέλος, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς διαπίστωσιν. Ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Καὶ ἡμεῖς καὶ ἐκεῖνος δεχόμεθα, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 87 Διεθνὴς Σύμβασις θὰ πρέπει νὰ εἶναι σεβαστή, ἀφοῦ μάλιστα ἡ σύμβασις αὐτὴ ἠκυρώθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ἀποτελεῖ ἐσωτερικὸν ἡμῶν δίκαιον. Ἡμεῖς λοιπὸν λέγομεν, ὅτι τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν διεθνῆ ταύτην σύμβασιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντᾷ, ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦτο εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν σύμβασιν ταύτην. Ἐντὸς τοῦ Μαΐου, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται νὰ συνέλθῃ ἡ Διεθνὴς Διάσκεψις Ἐργασίας. Τὶ θὰ ἔχετε νὰ εἴπητε, ἐὰν εἰς τὴν ἐν λόγῳ διάσκεψιν, σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα ἀντιτίθεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 87 Διεθνῆ Σύμβασιν ἐργασίας; Θὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ ἢ θὰ τὸ καταργήσητε;

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Νεφελούδης, ἔχει τὸν λόγον.

§139Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόψουν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Νεφελούδης, δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§141Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ αἰτοῦντες τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. 4461 προσπαθοῦν νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ τοῦ διατάγματος τούτου καταστρέφεται ὁ ἐλεύθερος συνδικαλισμός. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του εἶχεν εἴπει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἡ κατηγορία πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι σαφής. Ἡ ΕΡΕ ἰσχυρίζεται, ὅτι παρέδωσεν εἰς τὴν Ε.Κ. ἐλεύθερον συνδικαλισμὸν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸν κατέστρεψεν. Ἡ ἐρώτησις εἶναι ἐὰν εἰς τὴν χώραν μας ὑπῆρχεν ἐλεύθερος συνδικαλισμός. Θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μνείαν ὡρισμένων γεγονότων. Ἔχω ἐνώπιόν μου ἕνα κατάλογον παραβάσεων καὶ καταστρατηγήσεων τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος, μίαν ὁλόκληρον σειρὰν πράξεων βίας, ποὺ μαρτυροῦν διὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ τότε ἀστυνομικοῦ κράτους καὶ διὰ τὰς ἀντιδημοκρατικὰς διατάξεις τῆς ἰσχυούσης τότε Νομοθεσίας, αἱ ὁποῖαι διατάξεις εἶναι ἄκρως ἀντίθετοι πρὸς τὴν 87 διεθνῆ σύμβασιν ἐργασίας. Τὰ γεγονότα αὐτὰ μὲ τὰς παραβάσεις εἶναι τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, οἱ κατηγορούμενοι ὡς μισθοφόροι τῆς συνωμοσίας εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τώρα ἀκόμη συνωμοτοῦν καὶ προσφεύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ὁμάδος τῆς λεγομένης «δημοκρατικῆς λειτουργίας», τῆς πλέον ἀντιδραστικῆς, μὲ φασιστικὲς τάσεις, ὁμάδος. Ἐπειδὴ ἐγένετο πολὺς λόγος καὶ διὰ τὰς ἐπεμβάσεις τῶν ξένων συνδικαλιστῶν, εἶναι χρήσιμον νὰ ἀναφερθῇ καὶ ἡ μαρτυρία τῶν ξένων συνδικαλιστῶν. Ἀναφέρομαι εἰς κείμενον ποὺ ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μακρῆν. Λέγει τὸ κείμενον αὐτὸ ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Διαπιστώσεις καὶ ὑποδείξεις τῆς Δ.Σ.Ε.Ε.Σ. διὰ τὴν κατάστασιν τῆς Ἐργατικῆς Τάξεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος. Εἰς τὸ ἀνακοινωθὲν λέγεται: «... Εἰδικώτερον, δὲν παρεσχέθη ἡ δυνατότης εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Συνδικαλιστικὸν Κίνημα νὰ καταστῇ ἓν ὑπεύθυνον καὶ κατωχυρωμένον Ἐργατικὸν Ἐκπροσωπευτικὸν Ὄργανον..... Πρὸς τούτοις θεωροῦμεν ἐπιβεβλημένον ὅπως: 1. Ἐπιτευχθῇ ἡ μεγαλυτέρα δυνατὴ ἑνότης εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ Ἐλευθέρου καὶ Δημοκρατικοῦ Κινήματος. 2. Ἀποκατασταθῇ καὶ καταστῇ σεβαστὴ ἡ ἐλευθερία τοῦ συνεταιρίζεσθαι.... 3. Ἐκπροσωπῶνται πλήρως οἱ ὠργανωμένοι Ἕλληνες ἐργαζόμενοι ὑπὸ τῶν νομίμως καὶ ἐλευθέρως ἐκλεγομένων ἀντιπροσώπων των, εἰς ὅλους τοὺς σχετιζομένους μὲ θέματα ἐργατικῆς — οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς θεσμούς. 4. Καταπαύσουν πάραυτα, ὅλαι αἱ ἐπεμβάσεις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος καὶ καταργηθοῦν ἄνευ χρονοτριβῆς, ὅλοι οἱ ὀργανισμοὶ οἱ προοριζόμενοι ἢ χρησιμοποιούμενοι πρὸς διευκόλυνσιν τοιούτων ἐπεμβάσεων». (Ἀπὸ τὸ κοινὸν ἀνακοινωθὲν τῆς Δ.Σ.Ε.Ε.Σ. καὶ τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. τῆς 3.2.61. Ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τῆς Δ.Σ.Ε.Ε.Σ. κ. Ὀμὲρ Μπεκοῦ καὶ ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Φώτη Μακρῆ). Πέραν τῶν ἀναμφισβητήτων γεγονότων, πέραν τῶν ἀδιαβλήτων μαρτυριῶν, ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ περιοριστικὴ τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος νομοθεσία. Αὐτὰς τὰς περιοριστικὰς διατάξεις ἢ τοὐλάχιστον μερικὰς ἀπὸ αὐτὰς καταργεῖ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοθετικὸν διάταγμα. Εἰς αὐτὰς τὰς περιοριστικὰς διατάξεις ἐστηρίχθη ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ Ἀστυνομικὸν Κράτος διὰ νὰ διώξῃ τοὺς συνδικαλιστὰς τοῦ τόπου μας. Μὲ τὸ συζητούμενον Νομοθετικὸν Διάταγμα ἐπιχειρεῖται ἐπὶ τέλους ἡ ἔναρξις κἄποιας μεταβολῆς εἰς τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα. Εἶναι ἐπιβεβλημένον ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τῆς εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἐπροχώρησεν, ὡς ὤφειλεν, εἰς τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς συμβάσεως ἐργασίας. Ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ διώκωνται καὶ νὰ φυλακίζωνται οἱ ἀπεργοῦντες. Ἐξακολουθεῖ ἀκόμα νὰ παρεμποδίζεται ἡ ἄσκησις τοῦ Συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος. Ἐξακολουθοῦν νὰ ἀπολύωνται ἐργαζόμενοι διὰ τὴν συνδικαλιστικήν των δρᾶσιν. Ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὅλα ταῦτα εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετα μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνῆ σύμβασιν. Θὰ πρέπει ὄχι μόνον νὰ προσαρμοσθῇ τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνῆ σύμβασιν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 98 καὶ 105 διεθνεῖς συμβάσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουσι κυρωθῆ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1961. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ κατατεθέντος σχεδίου περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Ἐπιβάλλεται, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάργησις ὅλων τῶν ἀνελευθέρων νόμων καὶ διατάξεων, ποὺ εἶναι στραγγαλιστικοὶ τόσον τῶν συνδικαλιστικῶν ὅσον καὶ τῶν ἄλλων δημοκρατικῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅπως εἴδομεν, τὰ τελευταῖα αὐτὰ χρόνια δὲν ὑπῆρχε ἐλευθερία εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος. Ἂς δοῦμε ὅμως μήπως ὑπῆρχε δημοκρατία εἰς τὸ Συνδικαλιστικόν μας Κίνημα. Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, ὡρισμένες ἀρχές. Ὑπάρχει ἡ ἀρχὴ ποὺ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ ὀργανοῦνται συνδικαλιστικῶς. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. κατεπατήθη βαναύσως, κύριοι συνάδελφοι. Συνεπῶς δὲν ὑπῆρχε δημοκρατικὸς συνδικαλισμὸς εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ διάκρισις, ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ δικαιώματος, εἰς τὰ μέλη νὰ συνδικαλίζωνται ὁ ἀποκλεισμὸς καὶ ἡ διαγραφή, ἀπετέλει τὴν δαμόκλειον σπάθην. Ἡ παραβίασις τῆς βασικῆς ἀρχῆς ποὺ ἀνεφέραμε καὶ ἡ εὐθυγράμμισις τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας κατὰ τὴν διακυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, μὲ τὰ συνδικαλιστικὰ κινήματα τῆς Πορτογαλίας, τοῦ Σαλαζὰρ καὶ τῆς Ἱσπανίας τοῦ Φράγκο, ἀσφαλῶς δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη βασικὴ συνδικαλιστικὴ ἀρχή, ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσοτιμίας, τῶν μὴ διακρίσεων δι’ ὅλα τὰ συνδικᾶτα ὅλου τοῦ κόσμου. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ κατεπατήθη ἀπὸ τὴν ἔκπτωτον συνδικαλιστικὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Φώτη Μακρῆ. Ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθησαν τὰ πρῶτα Σωματεῖα καὶ μέχρι σήμερον, δικαίωμα νὰ ἀνήκουν εἰς αὐτὰ ἔχουν ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ἀνεξαρτήτως φυλῆς, θρησκεύματος καὶ ἰδεολογικῶν πεποιθήσεων. Δὲν ὑπάρχουν περιορισμοὶ ἀκόμη καὶ εἰς τὰς χώρας ἐκείνας ὅπου τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα εἶναι διεσπαρμένον, δὲν ὑπάρχουν διατάξεις περιοριστικαὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος. Εἰς τὰ συνδικᾶτα, ἀνεξαρτήτως τάσεως, καὶ εἰς αὐτὰ ποὺ ἐλέγχονται καὶ καθοδηγοῦνται ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς συνδικαλιστὰς καὶ εἰς τὰ ἄλλα ποὺ ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς σοσιαλιστάς, καὶ εἰς ἐκεῖνα ποὺ καθοδηγοῦνται ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς συνδικαλιστὰς ἐφαρμόζεται ἡ κοινὴ ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν μέλη τῶν Σωματείων ἔχουν δικαίωμα νὰ εἶναι ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως καὶ ἰδεολογικῆς πεποιθήσεως. Αὐτὴν τὴν ἀρχὴν τοῦ καθολικοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος τῶν μὴ διακρίσεων καὶ τῆς ἰσοτιμίας τῶν μελῶν ἐντὸς τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, τὴν παρεβίασεν καταφώρως ἡ ἐκπεσοῦσα ἡγεσία τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ θεωρία τῶν διακρίσεων καὶ ἡ πρακτικὴ τῶν διαγραφῶν δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὴν δημοκρατίαν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Οἱ ἐργαζόμενοι, ὄχι μόνον λογικῶς, ὄχι μόνον ἐκ παραδόσεως, ὄχι μόνον ἐκ τῆς γενικῆς συνδικαλιστικῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἀναφέραμεν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ διεθνοῦς νόμου, δηλαδὴ ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς συμβάσεως ἐργασίας, ἡ ὁποία διὰ τῆς ἐπικυρώσεώς της ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀπέκτησεν ἰσχὺν ἐσωτερικοῦ δικαίου, δικαιοῦνται, ὅπως ἀναφέρεται ἐπὶ λέξει, εἰς τὸ ἄρθρον 3 «ἄνευ οἱασδήποτε διακρίσεως καὶ ἄνευ προηγουμένης ἀδείας νὰ συνιστοῦν ὀργανώσεις τῆς ἐκλογῆς των καὶ νὰ καθίστανται μέλη τῶν ὀργανώσεων τούτων ὑπὸ μόνον τὸν ὅρον νὰ συμμορφοῦνται πρὸς τὰ καταστατικὰ τῶν ἐν λόγῳ ὀργανώσεων». Συνεπῶς τὸ δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων νὰ συνιστοῦν ὀργανώσεις καὶ νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὰς ὀργανώσεις, ἄνευ οἱασδήποτε διακρίσεως εἶναι ἀναμφισβήτητον. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ περιγραφὴ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ κάτω ἀπὸ οἱονδήποτε μανδύαν ψευδονομιμότητος καὶ ἂν ἐπιχειροῦν νὰ τὴν συγκαλύψουν, ἡ καθιέρωσις καθεστῶτος διακρίσεων καὶ διαγραφῶν ἀποτελεῖ παράνομον πρᾶξιν. Καὶ ἀφοῦ ἡ παράνομος πρᾶξις ἐπιχειρεῖται νὰ συγκαλυφθῇ ὑπὸ παρανόμους καταστατικὰς διατάξεις, εἶναι φανερόν, ὅτι ἐπὶ τῶν παρανόμων καταστατικῶν διατάξεων ἐπιβάλλεται νὰ κατισχύσῃ ὁ νόμος καὶ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς διακρίσεις καὶ εἰς τὰς διαγραφάς. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλησε νὰ κατοχυρώσῃ διὰ θετικῆς διατάξεως εἰς τὸ Ν. Δ. 4361, τὸ δικαίωμα τῆς ἐγγραφῆς καὶ τῆς ἐπανεγγραφῆς καὶ ἀκόμη χειρότερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαίτερα ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐργασίας, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 4361, ἐχειρίσθη τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, κατὰ τρόπον ποὺ ἦτο μαθηματικῶς βέβαιον, ὅτι θὰ ἐδυσχέραινε τὴν ἐφαρμογήν του. Ἰσχυρίζεται ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 69 τοῦ Α. Κώδικος ἡ σύνθεσις τῆς προσωρινῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀνατίθεται εἰς τὴν ἀνεπηρέαστον κρίσιν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Αὐτὴ εἶναι, χωρὶς ἀμφιβολία, ἡ τυπικὴ διαδικασία. Ὅμως ποῖος ἄλλος θὰ ἠδύνατο κατὰ τρόπον περισσότερον ἔγκυρον νὰ ἐνημερώσῃ τὴν δικαστικὴν ἀρχὴν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος καὶ ἐπὶ τῆς φύσεως τῆς ἀνωμαλίας ποὺ τὸ κατατρύχει. Δὲν εἶχε μήπως ὑποχρέωσιν, ὁ κύριος Ὑπουργός, νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ οὐσιῶδες αὐτὸ χρέος; Ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν, ὡς λογικῶς ὀρθὴν τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ προσωρινὴ διοίκησις, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον ἀνέλαβε, νὰ ὁδηγήσῃ δηλαδὴ εἰς δημοκρατικὰς ἀδιαβλήτους ἐκλογὰς καὶ εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Θὰ ἦτο ἐκείνη ποὺ θὰ εἶχεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἀντιπροσωπευτικὴν σύνθεσιν καὶ θὰ ἦτο ἀπηλλαγμένη, ἀπὸ τὴν παρουσίαν τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς ἀντιδημοκρατικῆς ἀνωμαλίας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν ἐπίσης, ὅτι καμμία προσπάθεια δὲν κατεβλήθη ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἄς μᾶς συγχωρήσῃ, ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐργασίας, νὰ σημειώσωμεν, ὅτι οἱ σημερινοὶ εὐνοούμενοί του ἦσαν καὶ εὐνοούμενοι τοῦ κ. Δημητράτου. Ἀσφαλῶς δὲν πρόκειται νὰ κατηγορήσῃ κανεὶς σήμερον τὸν κύριον Δημητρᾶτον διὰ τὴν παλινόρθωσιν τῶν μακαρθικῶν μεθόδων καὶ τοῦ νεοφασιστικοῦ πνεύματος εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ Ν. Δ. 4361 ἐστηρίχθη κυρίως εἰς τὴν φαινομενικὴν ἀντίθεσίν του πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς συμβάσεως ἐργασίας. Ἡ ἀντίθεσις θὰ ἦτο πραγματικὴ ἂν αἱ ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων εἶχον εἰς τὴν πραγματικότητα δικαίωμα νὰ ἐκπονοῦν τὰ καταστατικὰ καὶ τοὺς κανονισμούς των. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα ἀπὸ τῆς δικτατορίας καὶ ἐντεῦθεν ἔχουν οὐσιαστικὰ ἀποστερηθῆ τοῦ δικαιώματος νὰ ἐκπονοῦν τὰ καταστατικὰ καὶ τοὺς κανονισμούς των. Καὶ δι’ αὐτὸ ὅλαι αἱ ὀργανώσεις εὑρίσκοντο μπροστὰ στὸ δίλημμα ἢ νὰ ὑποκύψουν εἰς τοὺς ἐκβιασμοὺς τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἢ νὰ ἐκπονοῦν καθ’ ὑπαγόρευσιν τὰ καταστατικά των. Ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται εἶναι νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὰ Σωματεῖα νὰ ἐκπονοῦν μόνα τους τὰ καταστατικὰ καὶ τοὺς κανονισμούς των. Καὶ αὐτὸ θὰ ἐπιτευχθῇ ὄχι μὲ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. 4361, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοκρατικῆς ὁμαλότητος εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα, τῆς ὁποίας βασικὸν στοιχεῖον εἶναι ἡ κατάργησις τῶν μονοπωλειακῶν προνομίων τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἡ ἀναστήλωσις τῆς αὐτοτελείας καὶ τῆς αὐτοδυναμίας τῶν πρωτοβαθμίων καὶ τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων, ὡς πρὸς τὰ δικαιώματά τους. Ἕνα τελευταῖο θέμα εἶναι ἡ προσπάθεια ἡ ὁποία καταβάλλεται διὰ νὰ παρουσιασθῇ, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς βρίσκεται πρὸ τῶν πυλῶν τῶν συνδικάτων. Αὐτὸ τὸ τροπάριο ἀκούεται διότι θίγονται τὰ συμφέροντα μιᾶς τάξεως, τὰ συμφέροντα ἑνὸς κόμματος. Οἱ κομμουνισταί, ἔχουν δικαίωμα καὶ αὐτοὶ ὡς Ἕλληνες πολῖται νὰ μετέχουν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Εἰς καμμίαν χώραν τοῦ κόσμου δὲν ἰσχύει οἱαδήποτε ἀπαγόρευσις. Κατὰ συνέπειαν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, μὲ ποίαν λογικὴν θὰ ἐφαρμοσθῇ οἱαδήποτε ἀπαγόρευσις τοῦ δικαιώματος ποὺ ἔχουν καὶ αὐτοὶ νὰ μετέχουν στὰ συνδικᾶτα καὶ νὰ ἀσκοῦν, ἄνευ διακρίσεων καὶ περιορισμῶν, τὰ συνδικαλιστικά των δικαιώματα; Εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων νὰ μετέχουν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Κατὰ συνέπειαν, ὅτι ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλας χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἰσχύῃ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ οὔτε εἶναι σωστόν, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ προσπαθοῦν νὰ καταλάβουν μὲ ἀνεπίτρεπτα μέσα τὴν ἡγεσίαν τῶν συνδικάτων. Οἱ κομμουνισταὶ συνεργάζονται μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν διαφόρων τάξεων τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοκρατικῆς ὁμαλότητος στὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα. Οἱ κομμουνισταὶ συνεργάζονται ἀκόμη καὶ μὲ αὐτοὺς τούτους τοὺς χθεσινοὺς ὀπαδοὺς τοῦ κ. Φώτη Μακρῆ, ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὸ καθεστὼς τῶν ἀντιδημοκρατικῶν διακρίσεων, εἰς τὸ καθεστὼς τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ ἀποκλεισμοῦ καὶ τῶν διαγραφῶν διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δημοκρατικὴ ὁμαλότης στὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τὸ ὁποῖον μόνον ὅταν εἶναι ἐνήμερον τοῦ δημοκρατικοῦ μπορεῖ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας. Ἀπών, διαγράφεται. Ἐπίσης διαγράφεται ἀπών, ὁ κ. Λ. Λυμπέρης. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Λαμπριανός.

§143Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ἣν στιγμὴν ὡμίλει ὁ συνάδελφος κ. Ἀλευρᾶς, ἀπουσίασα, κληθεὶς ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, τὸν κ. Κανελλόπουλον, εἰς τὸν ὁποῖον εἶπα πόσοι συνάδελφοι ἦσαν ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, ὡς καὶ τὴν πρὸς τὸ Προεδρεῖον ὑποβληθεῖσαν παράκλησίν μας, περὶ διακοπῆς τῆς συνεδριάσεως, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι, ὡς γνωστὸν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πέραν καὶ τῆς 2ας πρωϊνῆς τῆς σήμερον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ μὲ παρεκάλεσε νὰ διαβιβάσω πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν παράκλησίν του καὶ ἐπιθυμίαν του ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων καὶ ἐπειδὴ πρῶτος ἐγὼ πρέπει νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀπαντῶν τόσον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅσον καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀνέφερον κατὰ τὴν ὁμιλίαν των, ὡς ἐκ τούτου θὰ μακρηγορήσω, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μᾶς ὑποβάλλετε εἰς αὐτὴν τὴν ταλαιπωρίαν τῆς συνεχοῦς συνεδριάσεως. Θέλετε, δηλαδή, νὰ μᾶς ὑπαγάγετε εἰς τὴν ὑπογλυκαιμίαν τοῦ κ. Κουτσοχέρα; Θὰ παρακαλοῦσα, λοιπόν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι βέβαιος ὢν περὶ τῆς διακοπῆς, διεβίβασα τὴν ἄποψίν μου αὐτὴν καὶ πρὸς τοὺς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπελθόντας συναδέλφους κ.κ. Ράλλην καὶ Παπαληγούραν, νὰ διακόψωμεν.

§144Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ παρεκάλουν τοὺς λοιποὺς ὁμιλητὰς ὅπως περιορίσουν τὸ λοιπὸν ὅριον τῆς ὁμιλίας των, διὰ νὰ τελειώσωμεν σήμερον τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ.

§145Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσετε ἐπὶ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ὅστις θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. Θὰ τὸ ἀρνηθῆτε αὐτὸ τὸ δικαίωμα; Μὴ ἐπιμένετε, παρακαλῶ, λοιπόν......

§146Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ἐπιθυμοῦντος ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. καὶ παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον συμφωνεῖ. (Ἀναγινώσκεται ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν κατὰ σειρὰν βουλευτῶν, ἔχων ὡς ἑξῆς: Λαμπριανός, Ἡλιόπουλος, Χασαπίδης, Μυλωνᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Ἀποστολάκος, Λυμπέρης, Κουτσοχέρας καὶ δευτερολογῶν ὁ κ. Μπουρνιᾶς). Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.15′ μ.μ.)