1965.01.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Παρασκευὴ 29 Ἰανουαρίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συνταξιοδοτήσεως καπνεργατῶν τυχόντων ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως», καὶ 2) «περὶ χορηγήσεως ἀποδοχῶν καὶ ἐπιδόματος ἀδείας εἰς ἐργατοτεχνίτας οἰκοδόμους». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ δημόσια σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ, ὑπὸ τοῦ «Προτύπου Εἰδικοῦ Ἐκπαιδευτηρίου», ἱδρυθέντος ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ Βαρυκόων Παίδων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως ἀστικῶν οἰκοπέδων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Λαντζούνης, Α. Καλατζάκος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Μανιαδάκης, Α. Τσαλδάρης, Γ. Σταμάτης, Κ. Ράλλης, Κ. Γιαννούσης καὶ Κ. Παπαδόπουλος, 2) Ε. Τομαρᾶς, 3) Α. Περρωτῆς, Κ. Τσέντος, Π. Κατριβᾶνος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ. 4028)1959 «περὶ ἱεραρχίας προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Λαγάκος, Δ. Θεοχαρίδης καὶ Θ. Μαναβῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Τ. Κατσικόπουλος, Α. Πετραλιᾶς, Ἀ. Αὐγερινός, Γ. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Κρόκος, 2) Α. Λώρας, Λ. Λαγάκος, Ε. Ζαπάρτας καὶ Ε. Πέτσος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, αἰτουμένου ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν ἐπειγόντων αἰτημάτων του. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων Κοινότητος Σπολαΐτης Τριχωνίδος, αἰτουμένων χορήγησιν σίτου διατροφῆς. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Χανίων Κρήτης χωροφύλακος Στυλιανοῦ Φασαράκη, αἰτουμένου προαγωγήν του ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Μεραμβέλου, αἰτουμένης ἐπιδότησιν τοῦ πατατοσπόρου «Μάζεστικ». Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καπνικῶν περιοχῶν, αἰτουμένων ἐξαγγελίαν τῶν ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ μέτρων, καθορισμὸν τοῦ χρόνου ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Κ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Ἀναγνωστοπούλου, κατοίκου Πατρῶν, αἰτουμένου συνταξιοδότησιν γερόντων ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν, ἐργασθέντων ἐπὶ πολὺ ἐκτὸς τῶν ἀσφαλιστικῶν περιοχῶν τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε., Τμήματος Ἡρακλείου, αἰτουμένου ἴσην μεταχείρισιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ τῶν Νομῶν Ἡρακλείου–Λασηθίου πρὸς τοὺς συναδέλφους των τῶν Νομῶν Χανίων–Ρεθύμνης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐπιχειρηματιῶν Κατασκευαστῶν Οἰκοδομικῶν καὶ Τεχνικῶν Ἔργων, αἰτουμένης τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦ, αἰτουμένης προαγωγήν της εἰς Δῆμον. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα συσκέψεως Σωματείων Κουρέων καὶ Κομμωτῶν Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένων ἵδρυσιν εἰς Θεσσαλονίκην καὶ εἰς ἄλλας μεγάλας πόλεις Κρατικῶν Σχολῶν κομμωτῶν, κατάργησιν τῶν ἐργαστηρίων ἐλευθέρων σπουδῶν Κομμωτικῆς Τέχνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἐργολάβων Ἠλεκτρολόγων Ν. Πέλλης, αἰτουμένων τροποποίησιν τῆς παρ. 2 ἐδ. 3 τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑποχρεωτικοῦ κρατικοῦ ἐλέγχου τῶν ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Α. Φροντιστὴς καὶ Σ. Ἐλαφρός, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Βόλου, αἰτουμένων αὔξησιν μισθῶν καὶ συντάξεων, χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων ἐργατικῆς κατοικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Διευθυντρίας τοῦ Νηπιαγωγείου Ἀναρράχης, αἰτουμένης ἀνέγερσιν διδακτηρίου πρὸς στέγασιν τοῦ ἐν λόγῳ Νηπιαγωγείου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Νομικῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεών των καὶ ἐπιδότησιν τοῦ Ταμείου Νομικῶν πρὸς κάλυψιν τυχὸν ἐλλειμμάτων του. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινότητος Ἁγιᾶς, αἰτουμένης συγχρονισμὸν τῆς ἐν αὐτῇ ἑδρευούσης Μεσοδασικῆς Σχολῆς. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ χωρίου Πατελαρίου Κυδωνίας Χανίων, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν ἀνεγειρομένου ναοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Ο ΦΟΙΝΙΞ», αἰτουμένης συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ θυμάτων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινότητος Ἕλους, αἰτουμένης ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ καὶ ἐκτέλεσιν ἐν συνεχείᾳ ἀρδευτικῶν τοιούτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν Προσφύγων Δήμου Κερατσινίου, αἰτουμένων ταχεῖαν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τοῦ προσφυγικοῦ νομοσχεδίου, ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως προσφυγικῶν χρεῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα σπουδαστῶν τῶν τμημάτων Δομικῶν καὶ Σχεδιαστῶν τῆς Δημ. Σχολῆς Ἐργοδηγῶν Τεχν. Βοηθῶν Σερρῶν, αἰτουμένων χορήγησιν ἐργοληπτικοῦ πτυχίου Δημοσίων Ἔργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Κοινότητος Κανδάνου, Πλεμενιανῶν καὶ Κακοδικίου Ἐπαρχίας Σελίνου Χανίων, αἰτουμένων ἴσην μεταχείρισιν πρὸς τοὺς τοιούτους τῶν πόλεων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ὑπόμνημα Συλλόγων καὶ Ὀργανώσεων Ἀγρινίου, αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθῇ ἡ ἐν λόγῳ πόλις εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκδηλώσεων τοῦ Ε.Ο.Τ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ὑπόμνημα ἰδιοκτητῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων Ν. Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων μὴ χορήγησιν νέων ἀδειῶν εἰς τοιαῦτα συγκροτήματα καὶ καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀσφαλείας διὰ τὸν σῖτον. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Σπουδαζούσης Νεολαίας Νεαπόλεως Βοΐου Κοζάνης, αἰτουμένου τοποθέτησιν καθηγητῶν Ξένων Γλωσσῶν εἰς τὸ Γυμνάσιον τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Τοπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐγγείων Βελτιώσεων Πέλλης, αἰτουμένου ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Πέλλης. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7)8)2.1.65 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1133 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Ν.Δ. 4369)1964 ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μονίμων ὑπαξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας ἔχει καθορισθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 286975)8.12.64 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 608)11.12.64 Φ.Ε.Κ. (τεῦχος Βʹ). β) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 234031)9.12.64 ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 624)15.12.64 Φ.Ε.Κ. (τεῦχος Βʹ) ἐγένετο κατανομὴ τῶν ἀνωτέρω ὀργανικῶν θέσεων κατὰ κλάδους, κατηγορίας καὶ εἰδικότητας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθησαν αἱ σχετικαὶ Διοικητικαὶ πράξεις περὶ προαγωγῆς ὑπαξιωματικῶν βάσει τῶν ὀργανικῶν τούτων θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17752)14196)15.12.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1022 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία διείσδυσις στοιχείων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἐγένετο οὔτε διεπιστώθη, ὁ δὲ δημιουργηθεὶς θόρυβος ἐκ μέρους τινῶν ἐκ τῶν ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων εἶναι ἀβάσιμος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Ε. Ἀνερούση. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17195)13676)9.12.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 938 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Ε. Ἀνερούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἁρμοδία Θρησκευτικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Στρατεύματος καταβάλλει πάντοτε πᾶσαν προσπάθειαν, ἵνα ἡ ἐθνικοθρησκευτικὴ διαπαιδαγώγησις τῶν στρατευμένων ἐπιτελῆται κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. 2. Τὸ θέμα συμπληρώσεως τῶν θέσεων προσωπικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17758)14202)15.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1029 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ ἰδιώτης Καραμπότσος Γ. ὑπηρέτησεν εἰς 3107 Τ.Ε.Α. ἀπὸ 1.7.63 μέχρι 1.1.64 ὁπότε ἀπελύθη λόγῳ ἡλικίας. β) Ὁ ἰδιώτης Καλογερόπουλος Α. κατετάγη ἀπὸ 1.7.64 ἤτοι μετὰ ἑπτάμηνον καὶ οὐχὶ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ πρώτου, ὅστις εἶχεν ἀντικατασταθῆ ὑπὸ ἑτέρου ὁπλίτου. Ἤδη καὶ οὗτος ἀπελύθη ἀπὸ 1.1.65. γ) Τὸ θέμα τῶν Τ.Ε.Α. εἶναι γενικωτέρας φύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Πανάγου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16213)12918)27.11.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 796 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Πανάγου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ καταγγελλόμενος ὡς ὑπεξαιρέσας στρατιωτικὰ εἴδη ὑπάλληλος τῆς 652 Π.Α.Υ.Π. Κουγιμτζῆς Χ. συνελήφθη πράγματι ὑπὸ τῆς Ε.Σ.Α., κατασχεθέντων εἰς τὴν οἰκίαν του ἐνίων παλαιῶν εἰδῶν μικρᾶς ἀξίας. β) Κατόπιν ἐνεργηθείσης ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως ὁ εἰρημένος ἀπελύθη ἐκ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ἡ σχετικὴ δὲ δικογραφία διεβιβάσθη ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ποινικὴν δίωξίν του. γ) Κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως οὗτος ἀπηλλάγη πάσης κατηγορίας τὰ δὲ κατασχεθέντα εἴδη τῷ ἐπεστράφησαν. δ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑαλοπωλεῖον τοῦ Δ)τοῦ Π.Α.Υ.Π. τοῦτο τυγχάνει ἰδιοκτησία τῆς συζύγου του καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ 40ετίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15631)12489)18.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 692 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη κ. Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ μέχρι σήμερον ἀνακληθέντες εἰς μικρὸν ἀριθμὸν ἀξιωματικοί, ἢ καλύπτουν σοβαρὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας ἢ ἐκλήθησαν, διὰ βραχὺ χρονικὸν διάστημα πρὸς συμπλήρωσιν συνταξίμου χρόνου. β) Αἱ ἀνάγκαι ἐγένοντο βάσει αἰτήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ κατόπιν γνωματεύσεως τῆς ἱεραρχίας. γ) Ἐπειδὴ αἱ ὑπάρχουσαι πιστώσεις ἦσαν λίαν περιωρισμέναι, δὲν ἐκαλύφθησαν ἅπασαι αἱ ἀνάγκαι, προτιμηθέντων κατ’ ἀρχὴν τῶν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καταλαμβανομένων ἐντὸς τοῦ 1964. 2. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ὅτι ἔχουσιν ἐπανέλθει εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἀξιωματικοὶ κατ’ ἐπιλογὴν βάσει ἑτέρων κριτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15634)12492)18.11.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 695 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰδικὴ συγκέντρωσις ὡρισμένης κατηγορίας ὁπλιτῶν εἰς 10ον Τ.Ο.Μ., οὔτε ἰδιαιτέρα μεταχείρισις τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17064)13569)8.12.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐκδοθείσης διαταγῆς ἐντέλλονται τὰ Γενικὰ Ἐπιτελεῖα, ὅπως προβῶσι τὸ ταχύτερον εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς ρύθμισιν τῶν θεμάτων μονίμων καὶ ἐφέδρων ὑπαξιωματικῶν καὶ διὰ τοὺς τρεῖς Κλάδους τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κ. Δαμιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18092)14467)1.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1085 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐκδοθείσης διαταγῆς ἐντέλλονται τὰ Γενικὰ Ἐπιτελεῖα, ὅπως προβῶσι τὸ ταχύτερον εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς ρύθμισιν τῶν θεμάτων μονίμων καὶ ἐφέδρων ὑπαξιωματικῶν καὶ διὰ τοὺς τρεῖς Κλάδους τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17763)14207)15.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1034 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως, τὸ δημιουργηθὲν ἐπεισόδιον μεταξὺ τοῦ Διμοιρίτου Τ.Ε.Α. Καρφιτσοπούλου καὶ τοῦ δημοδιδασκάλου Νερατζάκη Ε. προεκλήθη ἐκ φράσεως τοῦ δευτέρου ἥτις ἀνεφέρετο εἰς τὰ φρονήματα τοῦ φονευθέντος ἢ θανόντος ἀδελφοῦ τοῦ Καρφιτσοπούλου, ὅτε οὗτος ἦτο ἐντεταλμένος εἰς τὸν ΕΛΑΣ κατὰ τὴν κατοχήν. 2. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ἐξετάσεως καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σχετικοῦ πορίσματος ὁ Καρφιτσόπουλος ἀπελύθη τοῦ Τ.Ε.Α. κατόπιν διαταγῆς τῆς ΙΙ Μεραρχίας. 3. Τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν κατόπιν τηλεγραφημάτων βουλευτῶν κλπ., τυγχάνουν τελείως ἀνακριβῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15001)11940)9.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 625 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ Ταγ)ρχης ἐ.ἀ. Καραϊωσηφόγλου Χ. ὑπηρετεῖ εἰς τὸν Κεντρικὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν Ἐνόπλων Δυνάμεων ὡς ὑπάλληλος ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ἡ σύμβασις τοῦ εἰρημένου λήγει τὴν 31.1.65, μὴ ἀνανεωθεῖσα περαιτέρω λόγῳ περιορισμοῦ τῶν ὑπαλλήλων. β) Τὰ εἰς Κ.Ε.Ν. Κορίνθου συνθήματα εἶναι καθαρῶς ἐθνικοῦ καὶ ἀντικομμουνιστικοῦ περιεχομένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16604)13200)2.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 852 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως τὰ περὶ ἐξυβρίσεως τοῦ προσώπου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τοῦ Ἀνθ)γοῦ Γκιάτα, τυγχάνουσιν ἀναληθῆ. 2. Ὁ εἰρημένος ἀξιωματικὸς ἠλέγχθη πειθαρχικῶς διὰ τὴν ἀπαράδεκτον συμπεριφοράν του ἔναντι τοῦ ἰδιώτου Γκίτικα Δημητρίου, προκληθεῖσαν ἐκ προηγηθείσης λογομαχίας, ἀσχέτου πρὸς τὰ καταγγελθέντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16133)12885)26.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 791 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, κατόπιν ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως, τὰ κάτωθι: α) Τὸ 3203 ΤΕΑ Ἀριδαίας κατόπιν διαταγῆς, ἐνήργησε στράτευσιν μεταξὺ πολιτῶν ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων. Τοῦτο συνέβη καὶ εἰς τὸ χωρίον Δωροθέα ἔνθα ἕξ ὁπλῖται ἐπὶ δέκα πέντε κληθέντων ἀνήκουσι πολιτικῶς εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ὡς προέκυψεν ἐκ καταθέσεως τῶν ἰδίων. β) Ὡς πρὸς τὸ δημιουργηθὲν ἐπεισόδιον μεταξὺ Διμοιρίτου ΤΕΑ Ε. Καρφιτζοπούλου καὶ τοῦ Δημοδιδασκάλου Νερατζάκη Ἐμ., τοῦτο προεκλήθη ἐκ φράσεως τοῦ δευτέρου ἥτις ἀνεφέρετο εἰς τὰ φρονήματα τοῦ φονευθέντος ἢ θανόντος ἀδελφοῦ τοῦ Καρφιτζοπούλου, ὅτε οὗτος ἦτο ἐντεταγμένος εἰς τὸν ΕΛΑΣ κατὰ τὴν κατοχήν. Ὁ Καρφιτζόπουλος, προέβη εἰς πρᾶξιν ποινικῶς κολάσιμον, διετάχθη δὲ ἡ ἀφαίρεσις ἀπὸ τοῦτον τῆς Διοικήσεως τοῦ Τμήματος ΤΕΑ Μηλέας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17179)13659)9.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 921 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ πλήρης ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς ἐκπληρώσεως τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ πολυτέκνων διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος ἢ ἡ μείωσις τοῦ χρόνου στρατεύσεως τούτων δὲν καθίσταται δυνατή, ὡς ἐπιφέρουσα μείωσιν εἰς τὸ δυναμικὸν τοῦ στρατεύματος ἀλλὰ κυρίως ὡς ἀντικειμένη εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17536)14059)14.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 999 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ 3203 ΤΕΑ Ἀριδαίας, κατόπιν διαταγῆς, ἐνήργησε στράτευσιν μεταξὺ πολιτῶν ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων. 2. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τὸ χωρίον Δωροθέας Ἀλμωπίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16689)13306)3.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 875 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ κόστος τῶν παρασχεθεισῶν ὑπὸ τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ὑπηρεσιῶν, διὰ τὸν ἐντοπισμὸν καὶ ἀνέλκυσιν τοῦ βυθισθέντος ἁλιευτικοῦ σκάφους «Μαρίτσα», ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 788.500 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18084)14459)19.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1077 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οὐδεμία διαταγὴ περὶ μετασταθμεύσεως τῆς 5ης Μ.Ο.Μ.Α. ἀπὸ Πάτρας εἰς Ἄρταν ἐξεδόθη. β) Προκειμένου ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν αἱ ἔκτακται ἀνάγκαι τῆς περιοχῆς Ἄρτης–Πρεβέζης, ἐκ τῶν πλημμυρῶν, διετάχθη ἡ συγκρότησις κλιμακίου Μ.Ο.Μ.Α., ἀποτελεσθὲν ἐκ τμημάτων ληφθέντων ἐκ τῶν ὑπολοίπων, ἐν αἷς καὶ ἡ 5η Μ.Ο.Μ.Α. ἐξ ἧς ἀποσπῶνται μόνον 3–4 μηχανήματα, καὶ δὴ ἐκ περιοχῶν εἰς ἃς ἀποπερατώθησαν τὰ ἀναληφθέντα ἔργα. Ἡ ἀπόσπασις τῶν μηχανημάτων τούτων ἐγένετο διὰ περιωρισμένον χρόνον, θέλουσι δὲ ταῦτα ἐπιστραφῆ ἐν καιρῷ εἰς τὰς Μ.Ο.Μ.Α. εἰς ἃς ἀνήκουσιν. γ) Τὸ κατὰ τ’ ἀνωτέρω συγκροτηθὲν κλιμάκιον, ὑπήχθη ὑπὸ τὴν Διοίκησιν τῆς 1ης Μ.Ο.Μ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17175)13659)19.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 918 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Αἱ ἀμυντικαὶ περιοχαὶ καὶ αἱ ἐπιτηρούμεναι ζῶναι ἔχουσι καθορισθῆ διὰ νόμου, ἀναρρύθμισις δὲ τούτων δὲν ἀντιμετωπίζεται σήμερον, διὰ λόγους Ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ὡς πρὸς τὴν κίνησιν τοῦ πληθυσμοῦ ἐντὸς αὐτῶν καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀγαθῶν, ἔχουσιν ἐκδοθῆ προσφάτως σχετικαὶ διαταγαί, δι’ ὧν παρέχεται εὐρεῖα διευκόλυνσις τῶν πολιτῶν, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων. β) Θέμα διαλύσεως τῶν Τ.Ε.Α. ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας δὲν ὑφίσταται. γ) Τὸ καθεστὼς τῶν Ραδιοφωνικῶν Σταθμῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ρυθμίζεται διὰ σχετικοῦ νόμου καὶ συνεπῶς δὲν ὑφίσταται θέμα ὑπαγωγῆς τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἐνόπλων Δυνάμεων Σερρῶν, ὑπὸ τὸ Ε.Ι.Ρ. Ὑπουργεῖον Προεδρίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πανάγου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17198)13679)9.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 941 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πανάγου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἀμυντικαὶ περιοχαὶ καὶ ἐπιτηρούμεναι ζῶναι ἔχουσι καθορισθῆ διὰ νόμου, ὁ χαρακτηρισμὸς δὲ τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς ὡς παραμεθορίου περιοχῆς ἐγένετο διὰ τοῦ ἀπὸ 21)25 Ὀκτωβρίου

1938 Β. Δ.

2. Ἀναρρύθμισις τῶν Ζωνῶν τούτων δὲν ἀντιμετωπίζεται σήμερον διὰ λόγους Ἐθνικῆς ἀσφαλείας. 3. Ὡς πρὸς τὴν κίνησιν τοῦ πληθυσμοῦ ἐντὸς αὐτῶν ἔχουσιν ἐκδοθῆ προσφάτως σχετικαὶ διαταγαί, δι’ ὧν παρέχεται εὐρεῖα διευκόλυνσις τῶν πολιτῶν, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10884)8481)24.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 164 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὴν 9.8.64 ἡμέραν Κυριακήν, ἔλαβε χώραν διανομὴ δεμάτων «Φανέλλας τοῦ Στρατιώτου» εἰς ὁπλίτας Τ.Ε.Α. χωρίου Βιλλίων. Κατὰ τὴν διανομὴν παρίστατο καὶ ὁ ὁπλουργὸς τοῦ Τάγματος διὰ τὴν κεκανονισμένην ἐπιθεώρησιν ὁπλισμοῦ. β) Εἰς τὸ χωρίον Ἁγία Ἄννα–Εὐβοίας, ἐγένετο ἀντικατάστασις ὁπλίτου Τ.Ε.Α. διὰ νέου τοιούτου, παραδοθέντος ἀντιστοίχως τοῦ ὁπλισμοῦ. γ) Τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα τυγχάνουν ἀνακριβῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Τσαλδάρη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16353)3008)28.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 816 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφισθέντος ἐσχάτως Ν. Δ. 4369)64 «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16)13. 2.64 Π.Υ.Σ. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ὑπ)κοὺς τῆς Β. Ἀεροπορίας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», κατηρτίσθη ὑφ’ ἡμῶν σχέδιον Κοινῆς Ἀποφάσεως, δι’ ἧς, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. καθορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων Ἀρχισμηνιῶν καὶ Ἐπισμηνιῶν–Σμηνιῶν τῆς Ε.Β.Α., προκειμένου αὗται νὰ πληρωθῶσι διὰ προαγωγῆς Ὑπαξ)κῶν παραμενόντων ἐπὶ πολλὰ ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. 2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον εὑρίσκεται εἰς Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρὸς συνυπογραφὴν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κ. Δαμιανοῦ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16886)13498)5.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 896 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κλ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Αἱ συσταθεῖσαι παρὰ τῷ Γ.Ε.Σ., κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4193)61, 111 θέσεις μονίμων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων προσετέθησαν εἰς τὰς ὑφισταμένας 2 παλαιὰς τοιαύτας Γʹ κατηγορίας, ὡς ὥριζε τὸ ἀνωτέρω Ν. Δ. Εἰς τὰ Γ.Ε.Ν. καὶ Γ.Ε.Α. αἱ παλαιαὶ θέσεις ὁδηγῶν ὑπήγοντο εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν καὶ οὕτω αἱ συσταθεῖσαι νέαι τοιαῦται, ὑπήχθησαν εἰς ταύτην. Πρὸς ἄρσιν τῆς οὕτω δημιουργηθείσης ἀδικίας τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, προέβη εἰς τὸν καταρτισμὸν σχεδίου νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν ὡρισμένων εἰδικοτήτων ὑπαλλήλων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ ὁδηγοὶ αὐτοκινήτων τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας. β) Αἱ ἀπομείνασαι ἀσυμπλήρωτοι κεναὶ θέσεις Γραφέων–Δακτυλογράφων, ἀνερχόμεναι εἰς 200 περίπου δὲν ἐπληρώθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχον ὑποψήφιοι ἔχοντες τὰ νόμιμα τυπικὰ προσόντα, ἤτοι ἀπολυτήριον Γυμνασίου, ὡς ὥριζε τὸ Ν. Δ. 4193)61. Οἱ ἐκ τούτων ἀποκτήσαντες ἀπολυτήριον Γυμνασίου, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ εἰρημένου Ν. Δ. δὲν δύνανται νὰ μονιμοποιηθῶσι καθ’ ὅσον ἀπέκτησαν τοῦτο μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. γ) Αἱ ἀνωτέρω κεναὶ θέσεις θὰ συμπληρωθῶσιν ὡς ὁρίζει ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ ἐν καιρῷ ἐφ’ ὅσον ὑπάρξουν ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16136)12888)26.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 794 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» ρητῶς κατονομάζονται αἱ κατηγορίαι τῶν ἐκ τῆς στρατεύσεως ὁριστικῶς ἢ προσωρινῶς ἐξαιρουμένων. β) Μεταξὺ τῶν κατηγοριῶν τούτων δὲν περιλαμβάνονται οἱ τυγχάνοντες ναυτολογημένοι ἐπὶ πλοίων ἐκτελούντων ὑπερποντίους πλόας. γ) Παρὰ τ’ ἀνωτέρω ἐλήφθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν μέτρα προσωρινῆς ἐξαιρέσεως τούτων ἐκ τῶν προσκλήσεων κατατάξεως, μέχρις ἐπανόδου των εἰς Ἑλλάδα, ταῦτα ὅμως ἀπὸ τοῦ 1961 δὲν ἐπανελήφθησαν διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: 1. Ἐκ τῶν στατιστικῶν στοιχείων προέκυψε μέγας ἀριθμὸς τῶν ἐκ τούτων καταστάντων ἀνυποτάκτων. 2. Διεπιστώθησαν δυσχέρειαι ἐπαρκοῦς ἐκπαιδεύσεώς των, κατὰ τὴν προκεχωρημένην ἡλικίαν στράτευσιν τούτων. 3. Αἱ ἀνάγκαι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἡ ἐν ἀντιδιαστολῇ πρὸς τὰς ἀνάγκας ταύτας μειωμένη ἀπόδοσις εἰς στρατευσίμους τῶν καλουμένων νῦν κλάσεων, προερχομένων ἐκ τῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς κατοχῆς ἢ μετ’ αὐτὴν γεννηθέντων. δ) Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη ἐξαίρεσις ἐκ τῆς στρατεύσεως τῶν ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ ἐργατῶν, δὲν πρέπει νὰ παραλληλίζεται μὲ τὴν τοιαύτην τῶν ναυτολογημένων, καθ’ ὅσον. 2) Ἡ ἐκ τῆς στρατεύσεως ἐξαίρεσίς των εἶναι βραχυτάτης διαρκείας, ἐξικνουμένης μέχρι τῆς λήξεως τοῦ κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐγκυκλίου διαταγῆς προσκλήσεως ὑφισταμένου ἐτησίου συμβολαίου ἐργασίας. 3. Οἱ ἀνωτέρω ἐπανέρχονται ἐγκαίρως ἐν Ἑλλάδι δι’ ἐκπλήρωσιν τῶν στρατιωτικῶν των ὑποχρεώσεων, μὴ καθιστάμενοι οὕτω ἀνυπότακτοι. 2. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω οὐσιαστικοὺς καὶ τυπικοὺς λόγους δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξαίρεσις ἐκ τῶν προσκλήσεων κατατάξεως τῶν ἐπὶ ποντοπόρων πλοίων ναυτολογουμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17413)13886)11.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου ἐν αὐτῇ θέματος μονιμοποιήσεως τῶν ἐφέδρων ἐξ ἀνακατατάξεως Ὑπαξ)κῶν Ε.Β.Α. ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 153) 10567)21.12.64 ἐγγράφου ἡμῶν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 929 πανομοιοτύπου ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ

ΑΡΙΘΜ. Φ. 153)10567

ΣΧΕΤ. 17186)13667)9.12.64 Ὑμέτερον

ΠΡΟΣ

Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: Ἀπάντησις εἰς ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 929 βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 929 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον κατήρτισεν ἤδη σχέδιον νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ μονιμοποίησις τῶν ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἐξ ἀνακατατάξεως Ὑπαξ)κῶν Ε.Β.Α. 2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου θέλει κατατεθῆ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. 3. Ἡ ἀπόλυσις τῶν ἀνωτέρω Ὑπαξ)κῶν ἀνεστάλη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως, μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11725)9208)9.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 258 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐπὶ ζητημάτων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τούτων ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 153) 8685)1.10.64 ἐγγράφου, κατόπιν τῆς πανομοιοτύπου ὑπ’ ἀριθ. ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. 2. Ἀντίγραφον τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ἐπισυνάπτεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ

ΑΡΙΘΜ. Φ. 153)8685

ΣΧΕΤ. 11315)8856)1.9.64 Ὑμέτερον

ΚΟΙΝ. ΓΡΑΦ. ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Πρὸς Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: Ἀπάντησις εἰς ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 236 βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 236 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ θέμα τοῦ ἀποστρατευτικοῦ βαθμοῦ ρυθμίζεται νῦν ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος νόμου 4028)59 βάσει τοῦ ὁποίου χορηγεῖται κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατ. Συμβουλίου ὑπὸ περιοριστικὰς προϋποθέσεις αἱ κυριώτεραι τῶν ὁποίων εἶναι αἱ κάτωθι: (1) Νὰ ἔχῃ ὁ ἀξιωματικὸς συμπεπληρωμένα τὰ τυπικὰ προσόντα τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὸν βαθμόν του. (2) Ἡ προγενεστέρα τῆς ἀποστρατείας του κρίσις νὰ εἶναι κρίσις προακτέου. β) Διὰ τοὺς ἀποστρατευθέντας ἀπὸ τοῦ 1949 μέχρι 1955 ἡ ὑπηρεσία ἔχει ἐπιληφθῆ τόσον ἐκ σχετικῶν ἀναφορῶν τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅσον καὶ αὐτεπαγγέλτως τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἤδη εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ συνταξιοδοτικὰ θέματα, γνωρίζεται, ὅτι πρὸς ἀναβίωσιν τῶν καταργηθεισῶν διατάξεων ἀπαιτεῖται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου, ἥτις ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 3. Τέλος, τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῶν Β. Δ. 602)1962 καὶ 871)1963 εἰς τοὺς πρὸ τῆς ἐκδόσεως τούτων ἀποστρατευθέντας ἀξιωματικούς, ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν καὶ τῶν λοιπῶν ἐκκρεμούντων συνταξιοδοτικῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15005)11944)9.11.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 629 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθ. Τσαλδάρη, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐνδεχομένως ἀδικηθέντων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946 καὶ ἐντεῦθεν ἀξιωματικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κωνσταντινίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15955)12815)24.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 740 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κωνσταντινίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀκριβὴς ἡμερομηνία ἐνάρξεως λειτουργίας τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἐνόπλων Δυνάμεων Ὀρεστιάδος, δὲν δύναται νὰ καθορισθῇ ἀκριβῶς, καθ’ ὅσον ὁ χρόνος ἀποπερατώσεως τῶν τεχνικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἱστοῦ ἐκπομπῆς (κεραίας) ὕψους 60 μέτρων, θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν τῆς περιοχῆς. 2. Πλὴν τούτου ἀπαιτεῖται χρόνος καὶ ἔρευνα διὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ ἐπιλογὴν τοῦ Τεχνικοῦ καὶ Διοικητικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Σταθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15123)12015)10.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 635 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ στρατεύσιμοι Β. Ν. τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων κλάσεων, ἀπελύθησαν κατὰ τὸ τελευταῖον πενθήμερον τοῦ παρελθόντος μηνὸς Νοεμβρίου. β) Ἡ μείωσις τοῦ χρόνου τῆς στρατιωτικῆς θητείας, βάσει τῶν ὑφισταμένων σήμερον δεδομένων καὶ τῶν ἀμυντικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, δὲν καθίσταται δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. α. 14472)11538)31.10. 64, β. 14451)11517)31.10.64 ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 582 ἐρώτησις — σύστασις ὑπ’ ἀριθ. 60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τῆς Δ)νσεως τοῦ 10ου Τ.Ο.Μ. διετάχθησαν οἱ εἰς αὐτὸ ὑπηρετοῦντες στρατιῶται Βαρτσάκης Δ. καὶ Τασιόπουλος Παν. ὅπως ἀναλάβωσι καθήκοντα Ἀστυνομίας Μονάδος. β) Ἡ ἀνάθεσις τοιούτων καθηκόντων εἰς ὁπλίτας προβλέπεται ὑπὸ τῶν σχετικῶν Κανονισμῶν καὶ Διαταγῶν, κυρία δὲ ἀποστολὴ τούτων εἶναι ἡ φρούρησις τῆς εἰσόδου τῶν μονάδων καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν εἰς τὰ Στρατόπεδα εἰσερχομένων προσώπων καὶ ὀχημάτων. γ) Οἱ προαναφερθέντες ὁπλῖται ἠρνήθησαν κατηγορηματικῶς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀνατεθείσης αὐτοῖς ὑπηρεσίας, ὑποπέσαντες οὕτω εἰς τὸ ποινικὸν ἀδίκημα προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ Στρατ. Ποινικοῦ Κώδικος, ὅπερ διαλαμβάνει: «Στρατιωτικός, ὅστις προσταχθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ του, ὅπως ἐκτελέσῃ οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν ἀρνεῖται νὰ ὑπακούσῃ ἢ παραλείπει τὴν ἐκτέλεσιν Δ)γῆς τιμωρεῖται....». δ) Κατόπιν τούτου ὑπεβλήθη νομίμως μήνυσις κατ’ αὐτῶν, ἀρξαμένης ἤδη τῆς διεξαγωγῆς προανακρίσεως. ε) Τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16462)13076)1.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 830 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, περὶ τῶν γενομένων ἀπολύσεων καὶ προσλήψεων ἐργατοτεχνιτῶν εἰς τὴν 655 Α.Β.Π. Μαλακάσης, κατὰ τὸ ἀπὸ 16.2.64 μέχρι 30. 11.64 χρονικὸν διάστημα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἀπολυθέντες: 1) Σουρδῆ Μαρία, λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 2) Δοῦρος Ἰωάννης, Συνταξιοῦχος Ι.Κ.Α. 3) Τσαπάρας Δημήτριος, λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 4) Γεωργακόπουλος Δημ., Συνταξιοῦχος Ι.Κ.Α. 5) Ζερμπίνης Ἀριστ., λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 6) Μίχας Κων)νος, λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 7) Γαλάνης Ἀβραὰμ λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 8) Μαργάρης Νικόλαος λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. 9) Παπανδρέου Ἀναστ. λόγῳ αὐθαιρέτων ἀπουσιῶν. β) Προσληφθέντες: 1) Πλατουνάρης Γεώργιος, Ἐκ Νέας Ἐρυθραίας. 2) Ἀγγελάκης Ἄγγελος, Ἐξ Ἁγίας Βαρβάρας Αἰγάλεῳ.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Πιτούλη καὶ Α. Λώρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12924)10158)5.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 407 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Πιτούλη καὶ Α. Λώρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία ἐκτόπισις πολιτῶν ἐγένετο εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17186)13667)9.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 929 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον κατήρτισεν ἤδη σχέδιον νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ μονιμοποίησις τῶν

ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἐξ ἀνακατατάξεως Ὑπαξ)κῶν

Ε.Β.Α.

2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου θέλει κατατεθῆ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. 3) Ἡ ἀπόλυσις τῶν ἀνωτέρω Ὑπαξ)κῶν ἀνεστάλη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως, μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16040)12833)25.11.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 746 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὰ θέματα τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν. 4436)29, βάσει τοῦ ὁποίου προσλαμβάνονται οἱ ἐργατοτεχνῖται τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας, ὡς καὶ καταργήσεως τῆς κρατήσεως 40% ἐκ τῶν ἀποδοχῶν των ὑπὲρ Μ.Τ.Σ., εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην. β) Μονιμοποίησις τοῦ ὑπηρετοῦντος ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας, δὲν καθίσταται δυνατή, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τούτων καὶ τῆς τεραστίας δαπάνης ἥτις ἀπαιτεῖται. Ἄλλωστε πρὸ διετίας ἐμονιμοποιήθη μέγας ἀριθμὸς ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Στρατ. Ὑπηρεσίας, βάσει τοῦ Ν. Δ. 4193)61 σήμερον δὲ δὲν ὑφίστανται ἀνάγκαι μονιμοποιήσεως καὶ ἑτέρου ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ. γ) Θέμα αἰσθήματος ἀσφαλείας δὲν ὑφίσταται, καθ’ ὅσον ἅπαντες οἱ ἐργατοτεχνῖται ὑπάγονται εἰς τὴν Ἐργατικὴν νομοθεσίαν καὶ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις, ὡς καὶ ἅπαντες οἱ ἐλευθέρως ἐργαζόμενοι πάσης φύσεως ἐργατοτεχνῖται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16050)12843)25.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 757 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α. Ἡ ἔκτασις τοῦ Στρατοπέδου Παπαδοπούλου (πρώην Διλοχίας Πειραιῶς) ἀνέρχεται μόνον εἰς 6.335 τ.μ. καλυπτομένη ἐν πολλοῖς ὑπὸ κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων, εἰς ἃς στεγάζονται αἱ κάτωθι Στρατ. ὑπηρεσίαι. Ἡ Σχολὴ Πληροφοριῶν. Ὁ 952 Λόχος Ε.Σ.Α. Τὸ Γραφεῖον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐφέδρων. Εἰς τὸ ὡς ἄνω Στρατόπεδον, θέλει στρατωνισθῆ καὶ μάχιμον τμῆμα, ἐφ’ ὅσον λόγοι ἀσφαλείας τὸ ἐπιβάλλουν. β. Ἡ μεταστέγασις τῶν ὡς ἄνω Στρατ. Ὑπηρεσιῶν θὰ ἐπεβάρυνεν ἔτι περισσότερον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ μίσθωσιν ἀκινήτων, δεδομένου, ὅτι δὲν ὑφίστανται διαθέσιμα τοιαῦτα. γ. Πλέον τῶν ἀνωτέρω μελετᾶται ἡ ἐγκατάστασις ἐν τῷ Στρατοπέδῳ τοῦ Σ.Ε.Ο. Πειραιῶς ὡς καὶ τῶν ψυκτικῶν θαλάμων τῆς 862 Α.Ε.Β. πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν συντηρήσεως ἐφοδίων, δι’ ἃς καταβάλλεται μηνιαῖον μίσθωμα εἰς ἰδιωτικοὺς θαλάμους δραχ. 70.000 περίπου. δ. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ παραχώρησις τοῦ Στρατοπέδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13218)10446)8.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 446 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α. Τὰ ἀναγραφόμενα ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων πινακίδων συνθήματα, ἔχουσιν ἀναγραφῆ πρὸ τριετίας. β. Τὸ πολυγραφημένον ἔντυπον «Πρόοδος» τοῦ 3214 Τ.Ε.Α. Κολύνδρου, ἔπαυσε νὰ κυκλοφορῇ κατόπιν ἐκδοθείσης γενικῆς Διαταγῆς ἡμῶν, περὶ ἀπαγορεύσεως κυκλοφορίας βιβλίων, ἐφημερίδων κλπ. εἰς τὰς Μονάδας ἄνευ ἐκδόσεως εἰδικῆς διαταγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12298)9574)22.9.64 σχετικοῦ, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία ἐκτόπισις πολιτῶν ἐγένετο εἰς τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16108)12860)26.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 764 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου θέματος ἐρεύνης διὰ τὴν ἀνεύρεσιν χρυσῶν λιρῶν εἰς χωρίον Πόρτι–Μουζακίου–Καρδίτσης, ἔχει ἤδη ἐπιληφθῆ ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεύς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κλ. Δαμιανοῦ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16887)13499)5.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 897 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Κλ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ καταρτισθέντος σχεδίου νόμου, ρυθμίζονται ζητήματα προαγωγῶν τῶν Μον. Ὑπαξ)κῶν. 2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου θέλει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν προσεχῶς πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16679)13299)31.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 868 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α. Κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Ν. Δ. 4399)64 ἀπαλλάσσονται τῶν ποινικῶν συνεπειῶν τῆς ἀνυποταξίας καὶ τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας οἱ ἐκ τῶν καταστάντων ἀνυποτάκτων ἐξωτερικοῦ μέχρι 31.10.64 στρατεύσιμοι ἀδιακρίτως κλάσεως, ἐφ’ ὅσον καταταγῶσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ ἐντὸς ἔτους ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. ἤτοι μέχρι 10.11.65. β. Βάσει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. προβλέπεται ὅπως ἐξαγοράζουσι τὰς στρατιωτικὰς των ὑποχρεώσεις οἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀνυποτάκτων ἐξωτερικοῦ κλάσεων 1950– 1960, διαμένοντες μονίμως εἰς ὑπερπόντια Κράτη, Κράτη τῆς Ἀφρικῆς καὶ Ἡνωμένον Βασίλειον. γ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω σαφῶς ἐξάγεται, ὅτι μεταξὺ τῶν ὡς ἄνω ἄρθρων οὐδεμία σχέσις ὑφίσταται, καθ’ ὅσον ἕκαστον τούτων ἀφορᾷ καὶ διαφορετικὴν κατηγορίαν ἀνυποτάκτων, διότι: (1) Ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 παρεχομένη παντελὴς ἐκ τῆς στρατεύσεως ἀπαλλαγῆς διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος, ἀφορᾷ ἀνυποτάκτους δημιουργήσαντας μόνιμον πλέον κατοικίαν εἰς τὰ ἀναφερόμενα Κράτη (κτῆσις, ξένης ἰθαγενείας, δημιουργία οἰκογενείας κλπ.) τῶν ὁποίων καθίσταται προβληματικὴ ἂν μὴ ἀδύνατος ἡ ἐπάνοδος ἐν Ἑλλάδι. (2) Ἡ τυχὸν παροχὴ τοῦ αὐτοῦ εὐεργετήματος καὶ εἰς τοὺς μὴ μονίμως ἐγκατεστημένους εἰς τὰ ἐν λόγῳ Κράτη ἀνυποτάκτους, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἀντέκειτο εἰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἀπετέλει ἐπιβράβευσιν τῶν ἐξ ἰδιοτελῶν ὑπολογισμῶν ἀποφευγόντων τὴν στράτευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11014)8545)26.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 195 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης ἐνόρκου προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως κατόπιν ὑποβολῆς σχετικῆς ἐγκλήσεως, οὐδεμία ἐκ τῶν ἀποδοθεισῶν κατηγοριῶν εἰς βάρος τοῦ ὁπλίτου Τ.Ε.Α. Γαστεράτου Γεωργίου, ἀπεδείχθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Α. Μπριλλάκη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16477)13091)1.12.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 845 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τοῦ 3161 Τ.Ε.Α. ΚΟΝΙΤΣΗΣ, ἐστρατεύθη νομίμως ἀριθμός τις δημοσίων Ὑπαλλήλων. β) Οἱ ἀνωτέρω πλὴν τοῦ ὅτι εὑρίσκονται ἐγγεγραμμένοι ὡς ὁπλῖται καὶ ἐχρεώθησαν τὸν προβλεπόμενον ὁπλισμὸν οὐδόλως ἀπησχολήθησαν ἢ ἀπασχολοῦνται ὑπὸ τοῦ Τ.Ε.Α. κατὰ τρόπον παρακωλύοντα ἔστω καὶ εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν ὑπηρεσίαν των. γ) Ἡ ἀπασχόλησίς των προβλέπεται μόνον εἰς περίπτωσιν Ἐθνικῆς ἀνάγκης. δ) Ἡ δραστηριότης τῶν Τ.Ε.Α. εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν Διαταγῶν καὶ Κανονισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15825)12652)20.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 711 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ Σ.Υ.Κ.Ε.Α. οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὴν σύνταξιν παραγωγικῶν χαρτῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. β) Κατὰ τὸ παρελθόν, κυρίως κατὰ τὰ ἔτη 1960, 1961, 1962 καὶ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἀνατεθέντος αὐτῇ προγράμματος, προέβη κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, εἰς τὴν σύνταξιν μελετῶν τμημάτων ἐνίων ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, μετὰ τῶν ἀντιστοίχων κτηματολογίων. γ) Ἡ σύνταξις τῶν ἀνωτέρω μελετῶν καὶ κτηματολογίων ἐγένετο 95% δι’ ἀναθέσεως εἰς ἰδιώτας Μηχανικοὺς (Τοπογράφους ἢ Πολιτ. Μηχανικοὺς) προταθέντας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, καταβληθείσης αὐτοῖς τῆς νομίμου ἀμοιβῆς καὶ μόνον ἐλάχισται μελέται μικρᾶς ἐκτάσεως καὶ ἐπειγούσης μορφῆς, ὡς τοπικαὶ τροποποιήσεις καὶ βελτιώσεις χαράξεως, ἐγένοντο ὑπὸ Στρατιωτικοῦ προσωπικοῦ. δ) Ἡ κατασκευὴ ἢ ἐπισκευὴ ὁδῶν ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς λόγους δι’ οὓς ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις συνεκρότησε τὴν Σ.Υ.Κ.Ε.Α. καὶ τὰς Μ.Ο.Μ.Α. Τὰ ὑπὸ τῆς Σ.Υ.Κ.Ε.Α. συνήθως ἀναλαμβανόμενα ἔργα ὁδοποιΐας ἀφοροῦν περιοχὰς ἔνθα δυσχερῶς ἀνευρίσκονται ἐργολῆπται Δημ. Ἔργων διὰ νὰ ἀναλάβωσι τὰς ἐργασίας (λίαν ὀρεινὰ ἐδάφη κλπ.) καὶ δὴ μὲ ὑψηλὰς τιμάς, ἢ δὲν ἀνευρίσκονται καθόλου ἐργολῆπται λόγῳ μονώσεώς των (μικραὶ νῆσοι Κυκλάδων κλπ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16354)13009)28.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 817 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον κατήρτισεν ἤδη σχέδιον νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ μονιμοποίησις τῶν ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἐξ ἀνακατατάξεως Ὑπαξ)κῶν Ε.Β.Α. 2. Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου θέλει κατατεθῆ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. 3. Ἡ ἀπόλυσις τῶν ἀνωτέρω Ὑπαξ)κῶν ἀνεστάλη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15458)12292)16.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 658 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ ἀνακληθέντες ὡς Ἔφ. ἐκ Μον. Ἀξ)κοὶ κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45, διὰ τὰς παρασχεθείσας ὑπ’ αὐτῶν ὑπηρεσίας εὐηργετήθησαν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 595) 48 «περὶ ρυθμίσεως προαγωγῶν Ἔφ. ἐκ Μον. ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45» δι’ οὗ ἀναλόγως τῶν ὑπ’ αὐτῶν προσφερθεισῶν ὑπηρεσιῶν, ὡς καὶ τῆς ἐν γένει στρατιωτικῆς των σταδιοδρομίας καὶ τῆς διαγωγῆς των κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐκρίθησαν ὑπὸ πενταμελοῦς Συμβουλίου ἐξ Ἀνωτάτων Ἀξ)κῶν, διοικησάντων εὐδοκίμως μεγάλας Μονάδας κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐπιχειρήσεων 1940–44 καὶ κατετάγησαν εἰς τρεῖς πίνακας (Αʹ Βʹ Γʹ). β) Οἱ ἐγγραφέντες εἰς τὸν Αʹ πίνακα ἐδικαιοῦντο προαγωγῆς κατὰ δύο βαθμούς, εἰς τὸν Βʹ κατὰ ἕνα καὶ εἰς τὸν Γʹ οὐδένα, ὑπελογίσθη δὲ δι’ ἅπαντας ὁ ἐκτὸς Στρατεύματος διανυθεὶς χρόνος, μέχρι καὶ τῆς 15.8.1945 ὡς χρόνος ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας. γ) Ὁ ἀνωτέρω ἀναγνωρισθεὶς χρόνος ὑπηρεσίας, ἐλογίσθη ὡς πλασματικὸς βάσει τοῦ ἄρθρου 36 παρ. 1 τοῦ Α. Ν. 1854)51 (Συντ. Κῶδιξ). δ) Οἱ ἀπονομηθέντες βαθμοὶ ἀνέτρεχον εἰς χρονολογίαν καθ’ ἣν προήχθησαν νεώτεροί των, ὁ δὲ ἐπὶ πλέον χρόνος, μέχρι καὶ τῆς 15.8.1945, ὑπελογίζετο διανυθεὶς εἰς τὸν κατεχόμενον βαθμὸν ὁπότε ἐλάμβανον τὴν σύνταξιν τοῦ ἑπομένου βαθμοῦ. ε) Εἰς τὸ γεγονὸς αὐτὸ στηρίζεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅστις αἰτεῖται λῆψιν Νομοθ. μέτρου καθ’ ὅ, οἱ λαμβάνοντες σύνταξιν ἀνωτέρου βαθμοῦ ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας, νὰ λάβωσι καὶ τὸν βαθμὸν τῆς συντάξεώς των. στ) Τοιοῦτον μέτρον θὰ ἀνέτρεπε τὴν βάσιν τοῦ Ν. Δ. 595)48, ὅπερ σαφῶς καθώρισε τὰ ὅρια τῶν ἀπονεμητέων ἢ μὴ βαθμῶν, ἀναλόγως τῶν προσφερθεισῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Γʹ πίνακος οἵτινες, ἐκ τοῦ λόγου τούτου θὰ προήγοντο κατὰ βαθμόν, ἐνῷ τοιοῦτον τι ἀπεκλείσθη ρητῶς ὑπὸ τοῦ νόμου ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἔθετεν εἰς ἥσσονα μοῖραν Ἀξ)κοὺς τοῦ Βʹ ἢ Αʹ πίνακος οἵτινες θὰ ἐξισοῦντο μὲ τοὺς τοῦ Γʹ πίνακος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10490)8147)13.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 122 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ τῶν συνθηκῶν θανάτου τοῦ στρατιώτου Παντέρη Κ., ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 153) 9047)16.10.64 ἐγγράφου ἡμῶν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐρωτήσεως τῶν ἰδίων κ.κ. βουλευτῶν. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν θάνατον τοῦ στρατιώτου Τροχοπούλου Παύλου, γνωρίζεται, ὅτι οὗτος μεταβαίνων εἰς ὑπηρεσίαν μὲ ἐπικεφαλῆς Ἀξ)κόν, ἐπήδησεν αἰφνιδίως ἐπὶ τῶν γλουτῶν τοῦ ἡμιόνου του, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν αἰφνιδιασμὸν τοῦ ἡμιόνου, τὴν ἀνατροπήν του καὶ τὸν θανάσιμον τραυματισμὸν τούτου. Οὗτος μετεφέρθη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Νιγρίτης (Πολιτικὸν καὶ οὐχὶ στρατιωτικὸν) τὸ ὁποῖον καὶ ὀξυγόνον διαθέτει καὶ ἅπαντα τὰ μέσα διετέθησαν πρὸς διάσωσίν του ὡς καὶ 4 Στρατιωτικοὶ Ἰατροὶ τῆς ἐκεῖ Μονάδος καὶ ἕτεροι 3 εἰδικοὶ Ἰατροὶ τοῦ 424 Στρατ. Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Παρὰ ταῦτα ἡ διάσωσίς του δὲν κατέστη δυνατή. Οὗτος πράγματι ἀπελύετο μετὰ δίμηνον. Ἐκ τῆς γενομένης ἐξετάσεως ἐξηκριβώθη, ὅτι οὗτος δὲν εἶχεν ὑποβάλει αἴτησιν ἀπαλλαγῆς ὡς καὶ ὅτι ὁ ἡμίονος ὅστις τὸν ἐτραυμάτισε δὲν εἶναι ἄγριος. γ) Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως τραυματισμοῦ ἑτέρου στρατιώτου ὁμοίως ὑπὸ ἡμιόνου, γνωρίζονται τὰ κάτωθι: 1. Τὴν 23.5.64 ὁ στρατιώτης Λάτρας Ἀθ. ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὴν ὁδήγησιν ἡμιόνου πρὸς βοσκήν. Ὡς ἐξηκριβώθη, οὗτος ἀφήσας τὸν ἡμίονον ἐλεύθερον, κατεκλίθη πλησίον τοῦ χώρου βοσκῆς πρὸς ἀνάπαυσιν. Ὁ ἡμίονός του διὰ τοῦ σιδηροῦ δεσμοῦ περιπλακεὶς εἰς τεμάχιον λαμαρίνης, παρέσυρε ταύτην καὶ τρέχων διῆλθεν ἐγγὺς τοῦ εἰρημένου στρατιώτου, ὃν καὶ ἐτραυμάτισεν εἰς τὴν ὠτοκροταφικὴν χώραν. 2. Οὗτος διεκομίσθη, εἰς Νοσοκομεῖον πρὸς περίθαλψιν, εὑρίσκεται δὲ ἐν πλήρει ὑγείᾳ καὶ οὐδεμία κώφωσις παρέμεινεν εἰς τοῦτον. δ) Ὑπὸ τοῦ 10ου Τ.Ο.Μ. ἐπεβλήθη ποινὴ 20ημέρου φυλακίσεως εἰς 12 ὁπλίτας, διότι οὗτοι ἀπουσιάζοντες τοῦ ἑσπερινοῦ προσκλητηρίου καὶ ἀναζητηθέντες εὑρέθησαν διασκεδάζοντες εἰς καφενεῖον τοῦ χωρίου Θέρμα–Νιγρίτης. Οὗτοι διαταχθέντες νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν Μονάδα, οὐ μόνον δὲν ὑπήκουσαν, ἀλλ’ ἐτήρησαν ἀντιπειθαρχικὴν στάσιν. Τὰ φρονήματα τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ καφενείου, οὐδεμίαν ἤσκησαν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν γεγονότων ἢ τοῦ ὕψους τῆς ποινῆς. ε) Τὰ περὶ συσσιτίου ἀναφερόμενα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Γενικῶς εἰς τὸν Στρατὸν λαμβάνονται συνεχῶς μέτρα βελτιώσεως τῆς σιτίσεως καὶ διαβιώσεως τῶν ὁπλιτῶν. Ἡ μεταπολεμικὴ γενικῶς διατροφὴ τῶν ὁπλιτῶν εἶναι ἐν πολλοῖς ἀνωτέρα τῆς ἰδιωτικῆς των τοιαύτης. Αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως καὶ ψυχαγωγίας των, εἶναι ἐφάμιλλοι τῶν εὐρωπαϊκῶν Στρατῶν. στ) Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ ἀκεραιότητα τῶν ὁπλιτῶν ὑφίστανται νόμοι, Κανονισμοὶ καὶ Δ)γαὶ αὐστηρῶς ἐφαρμοζόμεναι, οἱ δὲ παραβάται τούτων ἐλέγχονται αὐστηρότατα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. α) 14681)11751)4.11.64 β) 14677)11747)4.11.64 σχετικῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 600 ἐρώτησις–σύστασις ὑπ’ ἀριθ. 60, τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν αὐταῖς θιγομένων θεμάτων ὁπλιτῶν τοῦ 10ου Τ.Ο.Μ. ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 153)10261) 21.12.64 ἐγγράφου ἡμῶν, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

Σχετ. α. 14472)11538)31.10.64 Ὑμέτ. β. 14451) 11517)31.10.64. 1. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 582 ἐρώτησις — σύστασις ὑπ’ ἀριθ. 60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τῆς Δ)νσεως τοῦ 10ου Τ.Ο.Μ. διετάχθησαν οἱ εἰς αὐτὸ ὑπηρετοῦντες στρατιῶται Βαρτσάκης Δ. καὶ Τασιόπουλος Παν. ὅπως ἀναλάβωσι καθήκοντα Ἀστυνομίας Μονάδος. β) Ἡ ἀνάθεσις τοιούτων καθηκόντων εἰς ὁπλίτας προβλέπεται ὑπὸ τῶν σχετικῶν κανονισμῶν καὶ Διαταγῶν, κυρία δὲ ἀποστολὴ τούτων εἶναι ἡ φρούρησις τῆς εἰσόδου τῶν Μονάδων καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν εἰς τὰ Στρατόπεδα εἰσερχομένων προσώπων καὶ ὀχημάτων. γ) Οἱ προαναφερθέντες ὁπλῖται ἠρνήθησαν κατηγορηματικῶς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀνατεθείσης αὐτοῖς ὑπηρεσίας, ὑποπέσαντες οὕτω εἰς ποινικὸν ἀδίκημα προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ Στρατ. Ποινικοῦ Κώδικος, ὅπερ διαλαμβάνει: «Στρατιωτικός, ὅστις προσταχθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ του, ὅπως ἐκτελέσῃ οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν ἀρνεῖται νὰ ὑπακούσῃ ἢ παραλείπει τὴν ἐκτέλεσιν Δ)γῆς, τιμωρεῖται...». δ) Κατόπιν τούτου ὑπεβλήθη νομίμως μήνυσις κατ’ αὐτῶν, ἀρξαμένης ἤδη τῆς διεξαγωγῆς προανακρίσεως. ε) Τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18095)14470)19.12.64 ἐγγράφου σας καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1088 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κλ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια Προσωπικοῦ ἁρμοδιότητος Γεν. Διευθύνσεων Ταχ)μείων, Ταχ. Ταμιευτηρίου καὶ Τηλεπικοινωνιῶν μετὰ τὴν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4352)64 συγκρότησίν των λειτουργοῦν κανονικῶς. Μόνον τὸν παρελθόντα μῆνα Νοέμβριον ἐ.ἔ. παρετηρήθη ποία τις καθυστέρησις εἰς τὰς συνεδριάσεις τούτων συνεπείᾳ τῆς ἀνάγκης συμπληρώσεώς των δι’ ἑνὸς εἰσέτι μέλους, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ δημοσιευθέντος τὴν 12.11.64 Ν.Δ. 4441) 64. Πάντως κατὰ τὸν τρέχοντα μῆνα καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου, προεδρεύει ὀκτὼ (8) ἐν συνόλῳ Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων προσωπικοῦ, ταῦτα λειτουργοῦν μὲ ἐντατικὸν ρυθμόν, διὰ τὴν κατάρτισιν πινάκων προακτέων καὶ τὴν διεκπεραίωσιν τῶν λοιπῶν διοικητικῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των. Ἤδη ἔχει περατωθῆ ἡ σύνταξις τῶν πινάκων προακτέων τοῦ τρέχοντος ἔτους ὡς καὶ ἡ ἀνασύνταξις τοιούτων παρελθόντων ἐτῶν, οἵτινες εἶχον ἀκυρωθῆ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ταχ. Ταμιευτηρίων καὶ τῆς Γεν. Δ)νσεως Τηλ)νιῶν ἀπομένουν δὲ οἱ πίνακες δύο μόνον βαθμῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ταχ)μείων, οἵτινες θέλουσι καταρτισθῆ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωτιάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15628)18.11.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 689 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ εἰς Κάλυμνον πρατηρίου ὑγρῶν καυσίμων τοῦ Νικ. Κουντούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν τῆς ἀπὸ 6.10.63 αἰτήσεως τοῦ Ν. Κουντούρη, συνοδευομένης ὑπὸ πάντων τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων δικαιολογητικῶν, ἐχορηγήθη εἰς αὐτὸν ἄδεια ἐγκαταστάσεως βενζιναντλίας πρὸ τοῦ εἰς Κάλυμνον πρατηρίου του, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 593)19.3.64 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Δωδεκανήσου. Μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν παρὰ τοῦ ἀνωτέρω τῆς ἀντλίας βενζίνης ὑπεβλήθη παρ’ αὐτοῦ αἴτησις εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Συγκοινωνιῶν Δωδεκανήσου διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας τῆς βενζιναντλίας καὶ ἐγκαταστάσεως ἀντλίας πετρελαίου πρὸ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω πρατηρίου. Διὰ τὴν ἔκθεσιν αὐτοψίας τοῦ Προϊσταμένου τῆς ἀνωτέρω Ὑπηρεσίας, ὑποστηρίζεται ὅτι δὲν ἐτηρήθησαν ἅπαντες οἱ προβλεπόμενοι ὅροι. Ἀκολούθως καὶ διὰ τὴν διαμόρφωσιν πληρεστέρας γνώμης διετάξαμεν τὴν μετάβασιν εἰς Κάλυμνον ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου μας, ὅστις διενήργησε διεξοδικὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος καὶ μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι ἐτηρήθησαν ὑπὸ τοῦ Ν. Κουντούρη, οἱ τεθέντες παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας, ὅροι, καὶ ὅτι ὑφίστανται αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας τῆς πρὸ τοῦ πρατηρίου του ἐγκατεστημένης βενζιναντλίας, δι’ ὃ καὶ ἐνεκρίναμεν τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας τῆς πετρελαιαντλίας, διὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβληθῆ ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Συγκοινωνιῶν Δωδεκανήσου αἱ ἀπὸ 2.9.1964 καὶ 4.12.64 αἰτήσεις μετὰ παραβόλου πεντακοσίων (500) δραχμῶν, ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως τηρηθῇ ἡ νόμιμος διαδικασία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Κ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 17201)9.12.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 944 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Κ. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς γραμμῆς Ἄρτης Κεντρικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἁρμοδία ἐν προκειμένῳ Νομαρχία Ἄρτης μᾶς ἐγνώρισε τὰς ἀπόψεις της διὰ τῆς ὑπ’ ἀρ. 31434)24.12.64 ἐγγράφου της, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου σᾶς ἀποστέλλομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΡΤΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 31434 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γεν. Δ)νσιν Μεταφορῶν Δ)σιν Δʹ — Τμῆμα Αʹ «Ἐκτέλεσις ἐπιβατικῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτ)του Κοινότητος Κεντρικοῦ τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 199638)12.12.1964 ὑμετέρας διαταγῆς δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 944 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Κ. Παπαδημητρίου, ἀφορῶσα τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ Ἄρτης Κεντρικοῦ, μέσῳ τοῦ συν)σμοῦ Φτέρης, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ Κοινότης Κεντρικοῦ ἀπέχει ἀπὸ τὴν Ἄρταν 44 χιλιόμετρα καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς συνοικισμοὺς α) Κεντρικὸν (Νησίσταν Παλαιᾶς Ἑλλάδος) μὲ κατοίκους 185, β) Βαθύκαμπον μὲ κατοίκους 194, γ) Κρυονέριον μὲ κατοίκους 111, δ) Λαγκάδια μὲ κατοίκους 101 καὶ ε) Φτέρη μὲ κατοίκους 121 ἤτοι σύνολον κατοίκων βάσει τῆς τελευταίας ἀπογραφῆς 712. Ἐκ τῆς ἕδρας τῆς Κοινότητος οἱ ἄνω συνοικισμοὶ ἀπέχουσι κατὰ χιλιόμετρα: Βαθύκαμπος 2 περίπου, Κρυονέριον 2 περίπου, Λαγκάδια 2 περίπου καὶ Φτέρη 2, κεῖται δὲ ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν Δυτικῶν Τζουμέρκων τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπὸ τοῦ αὐτοκινήτου τῆς διαδρομῆς Ἄρτης–Κεντρικοῦ καὶ τἀνάπαλιν, τὸ αὐτοκίνητον κινεῖται μέχρι Κάτω Καλεντίνης, ἐπὶ τμήματος τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἄρτης Δροσοπηγῆς Τρικάλων καὶ ἀπὸ Κάτω Καλεντίνης καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ. Τὸ αὐτοκίνητον κινούμενον ὡς ἀνωτέρω μὲ ἀφετηρίαν τὴν Ἄρταν ἐξυπηρετεῖ ἐκτὸς τῆς Κοινότητος Κεντρικοῦ καὶ τὰ ἐνδιάμεσα χωρία Κάτω Καλεντίνην συνοικισμὸν Μελάτες τῆς Κοινότητος Μαρκινιάδος, τὴν Κοινότητα Διστράτου, τὸν συνοικισμὸν Μακρυκάμπου, τῆς Κοινότητος Λεπιανῶν καὶ τοὺς συνοικισμοὺς Ρωμανὸς καὶ Γουριανὰ τῆς Κοινότητος Γραικικοῦ. Ὁ πληθυσμὸς εἰς κατοίκους τῶν ἀνωτέρω ἐξυπηρετουμένων κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν ἔχει ὡς ἑξῆς: Κάτω Καλεντίνη 365, Μελάτες 376, Δίστρατον 574, Μακρύκαμπος 221, Ρωμανὸς 236 καὶ Γουριανὰ 205. Σημειωτέον, ὅτι ἡ Κάτω Καλεντίνη καὶ αἱ Μελάτες ἐξυπηρετοῦνται συγκοινωνιακῶς καὶ ἀπὸ τὰ αὐτοκίνητα τὰ ἐκτελοῦντα τὴν συγκοινωνίαν Ἄρτης–Δροσοπηγῆς καὶ τῶν πέριξ. 2. Εἰς τὴν ἀνωτέρω γραμμὴν Ἄρτης Κεντρικοῦ, κυκλοφοροῦν σήμερον ἐν συνόλῳ τέσσαρα αὐτοκίνητα, ἀπασχολούμενα μὲ τὴν μεταφορὰν ἐπιβατῶν. Ταῦτα εἶναι α) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 52045 τύπου STAF CAR, ἰδιοκτησίας Ἐπαμεινώνδα Παπαχρήστου, τυχόντος ἀδείας δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν.Δ. 3334)55 καὶ τῆς ὑπ’ ἀρ. 191629) 55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, β) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 51077 ἰδίου ὡς ἄνω τύπου ἰδιοκτησίας Κων)νου Ἀναγνωστάκη, τυχόντος ἀδείας δυνάμει τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω διατάξεων, γ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1139 ἐπιβατικὸν αὐτοκίνητον Δημοσίας Χρήσεως, μὲ ἕδραν τὴν Κοινότητα Κεντρικοῦ, ἰδιοκτησίας Κων. Ἀναγνωστάκη καὶ ὅπερ ἔτυχεν ἀδείας ἐκτελέσεως συγκοινωνίας διὰ παραλαβῆς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ ἐπὶ τῆς γραμμῆς Ἄρτης–Κεντρικοῦ δυνάμει τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω διατάξεων καὶ δ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14554, ἰδιοκτησίας Γεωργίου Σιαφαρίκα, φορτηγὸν κατὰ τὸ πλαίσιον μὲ ἁμάξωμα λεωφορείου ἀκαθαρίστου τύπου καὶ ὅπερ ἔτυχεν ἀδείας ἐκτελέσεως συγκοινωνίας ἐπὶ τῆς γραμμῆς Ἄρτης–Κεντρικοῦ–Μακρυκάμπου δυνάμει τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω διατάξεων. 3) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω αὐτοκινήτων τὸ ὑπ’ ἀριθ. 52045 ἐκτελεῖ τὴν συγκοινωνίαν μὲ ἀφετηρίαν τὴν Ἄρταν καὶ τέρμα τὸ Δίστρατον. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 51077 ἐκτελεῖ τὴν συγκοινωνίαν μὲ ἀφετηρίαν τὴν Ἄρταν καὶ τέρμα τὸ Κρυονέριον. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 51139 ἐκτελεῖ συγκοινωνίαν μὲ ἀφετηρίαν τὴν Ἄρταν καὶ τέρμα τὸν Μακρύκαμπον καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14554 ἐκτελεῖ συγκοινωνίαν μὲ ἀφετηρίαν τὴν Ἄρταν καὶ τέρμα τὸ Κρυονέριον. Γίνεται μνεία, ὅτι ἡ λέξις ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς διανυκτερεύσεως. 4) Διὰ τὴν χορήγησιν τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἀδείας εἰς τὸν Γεώργιον Σιαφαρίκαν, συνεπεία ὑφισταμένων σχετικῶν αἰτημάτων συνῆλθε τὴν 14.11.1963 τοπικὸν Συμβούλιον αὐτοκινήτων καὶ ὁμοφώνως ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῆς τοποθετήσεως αὐτοκινήτου πρὸς ἐκτέλεσιν συγκοινωνίας ἐπὶ τῆς ἀγόνου γραμμῆς Ἄρτης–Κεντρικοῦ–Μακρυκάμπου, ἐκτιμῆσαν δεόντως τὰς ὑφισταμένας ἀνάγκας καὶ συνθήκας. Κατόπιν τούτου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27036)30.11. 64 πρόσκλησις ἡμῶν, πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν ὑπὸ τῶν ἐπιθυμούντων ν’ ἀναλάβωσι τὴν ἐκτέλεσιν συγκοινωνίας, ἐπὶ τῆς περὶ ἧς πρόκειται γραμμῆς, ἥτις πρόσκλησις ἐδημοσιεύθη συνταχθέντος ἀποδεικτικοῦ δημοσιεύσεως τὴν 3.12. 1963. Μετὰ τοῦτο ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 28970)21.12.1963 ἡμετέρα ἀπόφασις περὶ χορηγήσεως ἀδείας ἐκτελέσεως τῆς ἄνω συγκοινωνίας εἰς τὸν Γεώργιον Σιαφαρίκαν, ὅστις εἶχεν ὑποβάλει μετὰ τῶν ἀπαιτουμένων δικαιολογητικῶν, εἰς τὴν Νομαρχίαν, τὴν ἀπὸ 16.12.1963 αἴτησίν του, καὶ διὰ τὴν κρινομένην περίπτωσιν δὲν εἶχεν ὑποβληθῆ ἄλλη αἴτησις ἐνδιαφερομένου, ἵνα παραστῇ ἀνάγκη, κατὰ τὸν νόμον, τῆς ἐκ νέου συγκλήσεως καὶ γνωμοδοτήσεως τοῦ ἄνω Τοπικοῦ Συμβουλίου, εἰς ὃ κατὰ τὰ γνωστὰ καὶ ὑμῖν μετέχει μετὰ ψήφου καὶ ὁ οἰκεῖος Νομομηχανικὸς καὶ ὅστις ὡς καθίσταται δῆλον κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς προλεχθείσης ὑπ’ ἀριθ. 11)14. 11.63 γνωματεύσεως τοῦ ἄνω Συμβουλίου, δὲν διετύπωσεν ἀντίρρησίν τινα, ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ τῆς ἀποστολῆς του ὡς μέλους εἰς τὸ ἄνω Συμβούλιον διὰ τὴν μὴ τοποθέτησιν αὐτοκινήτου ἐπὶ τῆς ὡς εἴρηται γραμμῆς. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Δ) 148168)14.7.64 διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας κυκλοφορίας αὐτοκινήτων γίνεται ἐφ’ ὅσον ἡ ὁδὸς εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως ὁδοστρώματος καὶ κλίσεων κατάλληλος διὰ τὴν ἀσφαλῆ κυκλοφορίαν αὐτοκινήτου. Τὴν συνδρομὴν δὲ τῆς προϋποθέσεως ταύτης, τὴν βεβαιοῖ ὁ ἁρμόδιος Δ)ντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν γεγονὸς ὅπερ καὶ ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν ἀνωτέρω συνεδρίασιν τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου πρὸς ἔκδοσιν τῆς ἀδείας εἰς τὸν Γ. Σιαφαρίκαν, ὅστις ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὰ προβλεπόμενα προσεκόμισε τὸ αὐτοκίνητόν του εἰς τὸ Γραφεῖον Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν Ἠπείρου διὰ τὰ περαιτέρω. Κατ’ ἀκολουθίαν πάντων τούτων, τὰ ἀφορῶντα τὸ πρῶτον σκέλος τῆς προκειμένης ἐρωτήσεως, ἐλέγχονται νόμῳ καὶ οὐσίᾳ ἀβάσιμα, καθ’ ὅσον καὶ αἱ ὑφιστάμεναι ἀνάγκαι συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας ἐκτελέσεως συγκοινωνίας κατὰ τ’ ἀνωτέρω καὶ ὁ Δ)ντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἐγνωμοδότησε κατὰ τὰ προβλεπόμενα διὰ τὴν καταλληλότητα τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. 5) Ὡς δείκνυται ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὁ Κ. Ἀναγνωστάκης ἔχει εἰς τὴν κατοχήν του τὰ ὑπ’ ἀριθ. 51077 καὶ 51139 δύο αὐτοκίνητα τύπου STAF CAR ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ὑπ’ ἀριθ. 51139 εἶναι ἐπιβατικὸν αὐτοκίνητον Δ.Χ. διεπόμενον ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1795)51 μὲ ἕδραν τὴν Κοινότητα Κεντρικοῦ, τὸ δὲ ἕτερον ὑπ’ ἀριθ. 51077 εἶναι συγκοινωνιακὸν αὐτοκίνητον, εἰς ὃ ἀνετέθη ἡ ἐκτέλεσις συγκοινωνίας δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν.Δ. 3334)55. Ὁ ἀνωτέρω Κ. Ἀναγνωστάκης, διὰ τῆς ἀπὸ 16.9.1964 αἰτήσεώς του, λαβούσης ἀριθ. Πρωτοκόλλου Νομαρχίας 22633)21.9.64 ᾐτήσατο ἀορίστως, ἵνα ἀντικαταστήσῃ τὸ ἤδη κυκλοφοροῦν αὐτοκίνητόν του, μὲ τοιοῦτον ἐκ τῶν ἀποσυρομένων τῆς κυκλοφορίας παρὰ τοῦ ΚΤΕΛ καὶ ἐπὶ τῆς ἄνω αἰτήσεως ἐγνωρίσαμεν αὐτῷ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25274) 6.11.64 ἐγγράφου μας, ὅτι δὲν ὑφίστανται αἱ ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις διὰ τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας, πρὸς τοποθέτησιν λεωφορείου αὐτοκινήτου τύπου Τ1 ἢ Τ2 διὰ τὴν ἐν λόγῳ ὁδὸν Ἄρτης–Διστράτου–Κεντρικοῦ, καθ’ ὅσον κατὰ τὰ προκύπτοντα ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4912)15.10.1964 γνωμάτευσιν τῆς Διευθύσεων Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης δὲν συντρέχουσιν αἱ προαναφερθεῖσαι προϋποθέσεις. 6) Ἐπομένως καὶ ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως οἱ προβαλλόμενοι ἰσχυρισμοὶ τυγχάνουσιν ἀβάσιμοι, καθ’ ὅσον διὰ τὴν ἀρνητικὴν ἀπάντησιν πρὸς τὸν Κων)νον Ἀναγνωστάκην, ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνωτέρω γνωμάτευσιν τοῦ Δ)ντοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν (Νομομηχανικοῦ) καὶ δὲν ἐφηρμόσθη ἡ τηρηθεῖσα κατὰ τὰ ἄνω διαδικασία ὡς πρὸς τὸν Σιαφαρίκαν, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς τῶν αἰτημάτων Γ. Σιαφαρίκα καὶ Κ. Ἀναγνωστάκη. Καὶ τοῦτο διότι ὁ μὲν Γ. Σιαφαρίκας ᾐτήσατο τὸ πρῶτον τὴν χορήγησιν αὐτῷ ἀδείας ἐκτελέσεως συγκοινωνίας, ὁ δὲ Κ. Ἀναγνωστάκης τὴν ἀντικατάστασιν κατὰ τὰ ἄνω αὐτοκινήτου του, διὰ λεωφορείου Τ1 ἢ Τ2 θέσεων 24, ὁπότε κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις δὲν προβλέπεται ἡ γνωμοδότησις τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, ἀλλὰ γνωμάτευσις τοῦ Δ)ντοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Νομάρχης

ΧΡ. ΔΕΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18075)19.12.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1068 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη περὶ συμμετοχῆς ἀντιπροσώπου τοῦ μεταφορικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μισθωτῶν Αὐτοκινητιστῶν Ξάνθης εἰς τὸ Τοπικὸν Συμβούλιον Αὐτοκινήτων Νομοῦ Ξάνθης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ μετέχοντες νῦν εἰς τὰ Τοπικὰ Συμβούλια Αὐτοκινήτων, ὡς ἐκ θέσεώς των εἶναι ἐνήμεροι τῶν συγκοινωνιακῶν θεμάτων τῆς περιοχῆς των καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ συμμετοχὴ εἰς ταῦτα τῶν ἐκπροσώπων τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων. Παρὰ ταῦτα, ὁσάκις συζητοῦνται θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν τάξιν τῶν ἐνδιαφερομένων, δύναται κατόπιν αἰτήσεως, νὰ παρίσταται ἐκπρόσωπός των εἰς τὰ ὡς ἄνω Συμβούλια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17184)9.12.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων ἡ ὑπ’ ἀριθ. 927 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δημ. Βρανοπούλου, περὶ μὴ ἱδρύσεως νέων πρατηρίων ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν κεντρικῶν ἀρτηριῶν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν ἐκ τῶν δυσχεραινόντων τὴν κυκλοφορίαν πρατηρίων διαθέσεως ὑγρῶν καυσίμων ἔχει συσταθῆ, δι’ ἀποφάσεώς μας, εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἔχει λάβει ἐντολὴν νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της μέχρι τῆς 31.3.1965. 2. Ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν δὲν ἀντιμετωπίζει τὴν ἵδρυσιν νέων πρατηρίων διαθέσεως ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν ἀστικὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς (περιφέρεια κύκλου ἀκτῖνος 20 χιλιομέτρων μὲ κέντρον τὴν πλατεῖαν Ὁμονοίας Ἀθηνῶν). 3. Ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου μας. 4. Δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν μας περίπτωσις πωλήσεως πετρελαιοειδῶν ὑπὸ μὴ νομίμως λειτουργούντων πρατηρίων ὑγρῶν καυσίμων (πειρατικῶν). 5. Ἡ ἵδρυσις πρατηρίων εἰς ὑπεραστικὰς ὁδούς, ἐκτὸς τῶν πόλεων, εἶναι ἐλευθέρα κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ 3990) 59 Ν. Δ)τος. 6. Ἡ πώλησις ὑγρῶν καυσίμων καὶ πετρελαιοειδῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς Ἑταιρείας διαθέσεως τοιούτων εἰδῶν ὑπὸ τῶν νομίμως λειτουργούντων πρατηρίων διαθέσεως ὑγρῶν καυσίμων ἐξ οὐδεμιᾶς διατάξεως νόμου ἐμποδίζεται, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐν προκειμένῳ ἀνάμιξιν καθ’ ὅσον αὕτη ἀφορᾷ τὰς σχέσεις πρατηριούχων καὶ Ἑταιρειῶν ἢ τὰς μεταξὺ Ἑταιρειῶν τοιαύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τσιριμώκου καὶ Σ. Πολυζωγοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18205)22.12.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1107 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τσιριμώκου καὶ Σ. Πολυζωγοπούλου, περὶ παρατάσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου τῶν δικαιολογητικῶν τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας ἐπιβατηγοῦ αὐτοκινήτου Δ.Χ. εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 174520)25.9.64 κανονιστικῆς ἀποφάσεώς μας συσταθεῖσα ὡς ἀνωτέρω Ἐπιτροπή, κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν ὑποβληθέντων δικαιολογητικῶν διεπίστωσεν, ὅτι εἰς πλεῖστα ἐξ αὐτῶν, ἰδίᾳ δὲ εἰς τὰς ἐνόρκους βεβαιώσεις, ὑφίσταντο πολλαὶ παραλείψεις, αἵτινες προφανῶς δὲν ὠφείλοντο εἰς ὑπαιτιότητα τῶν ἐνδιαφερομένων, πλὴν ὅμως καθίστων τὰς αἰτήσεις των ἀπορριπτέας. Κατόπιν τῆς διαπιστώσεως ταύτης ἀπεδέχθημεν πρότασιν τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἀνακοινωθῇ εἰς τοὺς ὑποβαλόντας αἰτήσεις διὰ τὴν παροχὴν ἐγκρίσεως θέσεως εἰς κυκλοφορίαν ἐπιβατηγοῦ αὐτοκινήτου, δημοσίας χρήσεως διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει δικαιολογητικὰ ἐκπροθέσμως ὑποβαλλόμενα, ἤτοι μετὰ τὴν 31.10.64, ἐκτὸς διευκρινιστικῶν ἢ συμπληρωματικῶν δικαιολογητικῶν τῶν ἐμπροθέσμως ὑποβληθέντων τοιούτων καὶ μέχρι τῆς ὁρισθείσης ἡμερομηνίας περατώσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς (18.12.1964). Ἡ ἀνακοίνωσις αὕτη τῆς Ἐπιτροπῆς ἔλαβεν εὐρεῖαν δημοσιότητα, τοιχοκολληθεῖσα ἔξωθεν τοῦ καταστήματος τοῦ Ὑπουργείου μας καὶ τοῦ Γραφείου Πληροφοριῶν καὶ ἀναγγελθεῖσα διὰ τοῦ ἡμερησίου Ἀθηναϊκοῦ Τύπου καὶ τοῦ ραδιοφώνου. Πίναξ ἀπορριφθέντων δὲν συνετάγη, οὐδὲ ἐδημοσιεύθη μέχρι τοῦδε. Ἀκριβὲς εἶναι ὅτι ἀνεκοινώθη μόνον κατάλογος τῶν ὑποβαλόντων ἀσαφῆ δικαιολογητικά, διὰ νὰ δυνηθοῦν οὗτοι νὰ προσκομίσουν συμπληρωματικὰ ἢ διευκρινιστικὰ αὐτῶν, ὅπερ καὶ ἐγένετο, δοθείσης οὕτω τῆς εὐκαιρίας εἰς πολλοὺς ἐνδιαφερομένους, ἀσκοῦντας ἐπὶ μακρὸν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων, νὰ ἀποφύγουν δυσμενῆ κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ περιληφθοῦν εἰς τοὺς πίνακας τῶν δικαιούχων. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐγκρίνωμεν περαιτέρω παράτασιν τῆς ταχθείσης προθεσμίας διὰ τὴν ὑποβολὴν νέων δικαιολογητικῶν καὶ μάλιστα μετὰ τὸ πέρας τοῦ ἔργου τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, οὐδὲ τροποποίησιν τῆς ἐν ἀρχῇ μνημονευομένης ἀποφάσεώς μας, ὡς πρὸς τὰ τεθέντα κριτήρια διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἑξακοσίων (600) νέων ἀδειῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, διότι τοῦτο θὰ ἀνέτρεπεν ἄρδην καὶ θὰ ἠχρήστευε τὸ μέχρι τοῦδε ἐπιτελεσθὲν ἔργον τῆς εἰρημένης Ἐπιτροπῆς, θὰ προεκάλει δὲ τὰς εὐλόγους διαμαρτυρίας τῶν νομοταγῶν πολιτῶν, οἵτινες ἔσπευσαν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγ. Σαββοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγ. Σαββοπούλου, ἥτις διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17915)14289)17–12–64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τῆς μονιμοποιήσεως ἐκτάκτων ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων μέσου οἰκονομικοῦ προσωπικοῦ καὶ προσωπικοῦ δακτυλογράφων ὅτι μελετᾶται ἡ κατὰ τρόπον δίκαιον καὶ ἐντὸς τοῦ συμφέροντος τοῦ Ο.Τ.Ε. ἀλλὰ καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων μονιμοποίησις τοῦ προσωπικοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δ. Δαβάκη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 17753)15–12–64 ἐγγράφου σας δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1024 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Δαβάκη περὶ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Οἰτύλου–Ἀρεοπόλεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 102990)13.1.65 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Λακωνίας συνεστήσαμεν τὴν ὑπαγωγὴν τῆς γραμμῆς Ἀρεοπόλεως–Οἰτύλου εἰς τὴν ὑπεραστικὴν λεωφορειακὴν γραμμὴν Σπάρτης–Γυθείου– Ἀρεοπόλεως–Πύργου Δυροῦ, ὡς διακλάδωσιν ταύτης καὶ τὴν ἐξυπηρέτησίν της διὰ λεωφορείων τύπου Τ1 ἢ Τ2 τοῦ 5ου Κ.Τ.Ε.Λ. Νομοῦ Λακωνίας ἢ διὰ λεωφορείων τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἰδιοκτητῶν λεωφορείων τοῦ ἐν λόγῳ ΚΤΕΛ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 2 παραγρ. 3 τοῦ Ν.Δ. 4354)64 δοθέντος ὅτι γραμμὴ Ἀρεοπόλεως–Οἰτύλου εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Λακωνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κωνσταντινίδη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 18366)29–12–64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1117 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κωνσταντινίδη περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναμενομένων νὰ ἀφιχθοῦν εἰς Ἑλλάδα Ἑλλήνων μεταναστῶν ἐργαζομένων εἰς Δ. Γερμανίαν, Βέλγιον, Ἑλβετίαν, κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: α) Διὰ τὴν κάθοδον ἐκ Γερμανίας εἰς Ἑλλάδα πεντήκοντα χιλιάδων (50.000) περίπου Ἑλλήνων ἐργατῶν κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν ἐπρογραμματίσθη ἡ κυκλοφορία ἀπὸ 12 ἕως 27–12–64 τριάκοντα ἕξ (36) εἰδικῶν ἁμαξοστοιχιῶν, τῶν ὁποίων ἐξετελέσθησαν ἤδη τὰ δρομολόγια. β) Διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐν λόγῳ ἐργατῶν εἰς Γερμανίαν ἐπρογραμματίσθη ὁμοίως ἡ κυκλοφορία ἀπὸ 8 ἕως 18–1–65 ἕξ (6) εἰδικῶν ἁμαξοστοιχιῶν. γ) Ἐπίσης διὰ τὴν ὡς ἄνω περίοδον καὶ διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν προεβλέφθη ἡ ἐνίσχυσις τῶν τακτικῶν διεθνῶν ἁμαξοστοιχιῶν διὰ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ προσθέτων ὀχημάτων. δ) Ἐξ ἄλλου τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως, διέταξαν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Τελωνειακῶν καὶ Ἀστυνομικῶν Ὑπηρεσιῶν Εἰδομένης, διὰ τὴν ταχεῖαν προώθησιν τῶν ὡς ἄνω ἁμαξοστοιχιῶν ἐκ τοῦ συνοριακοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Εἰδομένης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 551)284)14.1.65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1191 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δημ. Βρανοπούλου περὶ ἱδρύσεως νέας λεωφορειακῆς γραμμῆς Παγκρατίου καὶ μεταφορᾶς τοῦ τέρματος τῆς ὑφισταμένης γραμμῆς εἰς τὴν πλατεῖαν προφήτου Ἠλιοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν ὑφισταμένων συμβατικῶν περιορισμῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν νέας λεωφορειακῆς γραμμῆς Παγκρατίου ἢ τὴν τροποποίησιν τῆς διαδρομῆς τῆς ὑφισταμένης γραμμῆς τρόλλεϋ καὶ λεωφορείων, (ἄρθρον 6, παράγρ. 1 καὶ 2, τῆς ἀπὸ 27.8.57 συμβάσεως μεταξὺ Κράτους καὶ Η.Ε.Μ. τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. 3954)59) δὲν εἶναι συγκοινωνιακῶς ὀρθὴ ἡ δημιουργία προεκτάσεων ἢ διακλαδώσεων μιᾶς γραμμῆς καὶ μάλιστα συμβατικῆς πρὸς βελτίωσιν τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως ἄλλης περιοχῆς, ἄνευ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λεωφορείων τῆς κυρίας γραμμῆς. Ἐν προκειμένῳ ἡ αὔξησις τῆς δυνάμεως τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται ἡ κυκλοφορία ἐπὶ τῆς γραμμῆς Πλατ. Κολιάτσου–Παγκρατίου παραλλήλως πρὸς τὰ ὀχήματα τῆς Η.Ε.Μ. εἶναι ἀνέφικτος ἄνευ συνδρομῆς τῶν προϋποθέσεων τοῦ ἄρθρου 8 τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω συμβάσεως. Παρὰ ταῦτα, κατόπιν ἐντολῆς μας, τὸ ὅλον θέμα τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν περιοχῶν Προφήτου Ἠλιοῦ Πλατ. Βαρνάβα κλπ. μελετᾶται ἐκ νέου παρὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου μας πρὸς ἐξεύρεσιν, εἰ δυνατὸν παραδεκτῆς λύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 556)288)14.1.65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀρ. 1196 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου, περὶ προσωρινῆς ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας ἀριθμοῦ τινος Σιδηροδρομικῶν Σταθμῶν καὶ στάσεων μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Πατρῶν τὸ Μιντιλόγλι καὶ τὰ Βραχνέϊκα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι οὔτε ἀπόφασις ἐλήφθη, οὔτε πρόθεσις ὑφίσταται διὰ τὴν μὴ λειτουργίαν τῶν ὡς ἄνω στάσεων. Ἡ προσωρινὴ ἀναστολὴ τῆς λειτουργίας τῶν στάσεων τούτων ὑπῆρξεν ἀπότοκος ἀδηρίτου ἀνάγκης, συνεπείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου εἰς τὸν κλάδον τῶν σταθμαρχῶν. Ἔντονος πάντως καταβάλλεται προσπάθεια, ὅπως διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς δυνάμεως τοῦ κλάδου τῶν σταθμαρχῶν ἐπαναληφθῇ, τὸ ταχύτερον ἡ λειτουργία τῶν ἀνωτέρω στάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 913 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀφορώσης τὴν διανυκτέρευσιν τοῦ Τηλεπικ. Κέντρου (ΟΤΕ) Θάσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 838)15.9.1964 ἀναφορὰ τοῦ Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου περὶ ἧς ἡ ἄνω ἐρώτησις ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη καὶ ἔχει διαβιβασθῆ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12833)3277)1.10. 1964 ἐγγράφου ὑμῶν. 2. Ἐπὶ τῆς ἄνω ἀναφορᾶς ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 160968)5.12.1964 ἐγγράφου τοῦ ὁποίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ἀντίγραφον συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΓΕΝ. Δ)ΝΣΙΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 160968 Ὑμέτ. ἔγγρ. 12833)3277)1.10.64 «Τηλεφων. ἐπικοινωνία Θάσου». Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Κατόπιν τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 838)1.10.64 ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ αἴτημα τοῦ Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου «περὶ διανυκτερεύσεως τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου ΟΤΕ, πρὸς ἐξασφάλισιν συνεχοῦς Τηλεφωνικῆς συνδέσεως μετὰ τῆς Καβάλας, εἶναι δίκαιον ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀμέσως ἐξ ὁλοκλήρου διὰ παρατάσεως τῶν ὡρῶν λειτουργίας τοῦ Τηλεπικοιν. Κέντρου τοῦ ΟΤΕ. 2. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξασφαλίζεται συνεχὴς σύνδεσις τῆς Θάσου μετὰ τῆς Καβάλας, διότι μετὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ Γραφείου, τὰ τηλεφωνικὰ κυκλώματα διατίθενται εἰς τὰς λιμενικὰς καὶ Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, μέσῳ τῶν ὁποίων δύναται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἐπείγουσαι ἀνάγκαι ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων μετὰ τῆς Καβάλας κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας. 3. Πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ μέτρου καὶ διὰ νὰ παρασχεθῇ δυνατότης ἐπικοινωνίας καὶ τῶν χωρίων μετὰ τῶν πλησιεστέρων Τηλεπικοινωνιακῶν Κέντρων καὶ τῶν πόλεων, εἰς περιπτώσεις ἐκτάκτου ἀνάγκης μελετᾶται καὶ πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἐφαρμοζόμενον σταδιακῶς, εὐρύτερον πρόγραμμα εἰκοσιτετραώρου λειτουργίας ὅλων τῶν Τηλεπικοινωνιακῶν Γραφείων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαλουκᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 552)14.1.65 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀπὸ 11.1.65 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαλουκᾶ, ἀφορώσης τὴν εὐπρεπῆ ἐμφάνισιν, τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ταχ. διανομέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Ν.Δ. 4119)1960 οἱ διανομεῖς τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας δικαιοῦνται μιᾶς χειμερινῆς καὶ μιᾶς θερινῆς στολῆς ἀνὰ διετίαν, ἑνὸς ἀδιαβρόχου ἀνὰ τριετίαν, μιᾶς βραχείας χλαίνης ἀνὰ πενταετίαν καὶ πρὸς τούτοις οἱ ἐξ αὐτῶν ἀγροτικοί, ἑνὸς ζεύγους ἀρβυλῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος. Ἡ ἀξία ἁπάντων τούτων βαρύνει τὸ Δημόσιον πλὴν τοῦ ¼ τῆς ἀξίας τοῦ ὑφάσματος τῶν στολῶν καὶ τῶν ραπτικῶν τῶν στολῶν ἅτινα βαρύνουν τοὺς διανομεῖς. Τὰ ἀνωτέρω εἴδη παρέχονται ἀνελλιπῶς εἰς τοὺς δικαιούχους. 2. Ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν διανομέων ὑπάγεται εἰς τὸ γενικὸν θέμα τῆς μελετωμένης βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν τούτοις διὰ καταρτισθέντος καὶ προωθουμένου Β.Δ. προβλέπεται ἡ παροχὴ εἰς τοὺς ταχυδρομικοὺς ἐν γένει ὑπαλλήλους ἐκ 10% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ αὐτῶν κατὰ συνέπειαν ἐπέρχεται βελτίωσις καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν διανομέων. Πλέον τούτου δι’ ὑπογραφομένης σχετικῆς ἀποφάσεως θὰ χορηγηθῇ εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς διανομεῖς ἀποζημίωσις διανυκτερεύσεως, διὰ πρώτην φορὰν θεσπιζομένου τοῦ μέτρου παρὰ τὰς ἀπὸ ἐτῶν παρακλήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων. 3. Διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων διανομέων ἔχουν προσληφθῆ δυνάμει ἀλλεπαλλήλων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πεντακόσιοι πεντήκοντα (550) περίπου ἔκτακτοι διανομεῖς ἐνῷ διὰ διατάξεως καταρτισθέντος καὶ ἐκκρεμοῦντος παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν εἰδικοῦ σχεδίου νόμου παρέχεται ἡ δυνατότης αὐξήσεως τούτων εἰς ὀκτακοσίους περίπου. Ἐξ ἄλλου καθιερώθη διὰ πρώτην εἰς τὴν ἱστορίαν ἡμέρα ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τῶν ἀγροτικῶν διανομέων, καθιεροῦται δὲ συντόμως ὅπου εἶναι δυνατὸν ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀγροτικῶν αὐτῶν δρομολογίων διὰ μοτοποδηλάτων καὶ οὕτω ἱκανοποιοῦνται πλεῖστα σοβαρὰ αἰτήματα τῶν πτωχῶν αὐτῶν ὑπαλλήλων τὰ ὁποῖα ἔμειναν ἀνικανοποίητα ἀπὸ ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστὴ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 291)136)11.1.1965 ἐγγράφου σας καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστὴ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ περὶ ταχυδρομικῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν χωρίων Στεφανοβικίου καὶ Ριζομύλου παρὰ Ταχ. Γραφείων τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας εἰς ὃν ὑπάγονται διοικητικῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ χωρίον Ριζόμυλος ἐξυπηρετεῖται δι’ ἀγροτικοῦ διανομέως τοῦ Γραφείου Βελεστίνου τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Οὕτω δὲν ὑφίσταται θέμα διὰ τὸ χωρίον τοῦτο. 2. Τὸ χωρίον Στεφανοβίκιον εἰς τὸ ὁποῖον ἑδρεύει Κοινοτικὸν Ταχυδρομεῖον ἀνταλλάσσει ταχυδρομικὰς ἀποστολὰς τόσον μετὰ τοῦ Γραφείου Λαρίσης ὅσον καὶ μετὰ τοῦ τοιούτου Βόλου καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐπέρχεται καθυστέρησις εἰς τὴν ἐκ Βόλου διὰ Στεφανοβίκιον ἀποστελλομένην ἀλληλογραφίαν. Ἀπὸ διαχειριστικῆς ἀπόψεως (Ὑπηρεσία Ἐπιταγῶν) ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ ἀγροτικοῦ διανομέως τοῦ Γραφείου Λαρίσης. Ἡ ἐξυπηρέτησίς του ὑπὸ ἀγροτικοῦ διανομέως τοῦ Γραφείου Βόλου ἢ Βελεστίνου δὲν εἶναι δυνατὴ καθ’ ὅσον τὰ ἀγροτικὰ δρομολόγια τῶν Γραφείων τούτων εἶναι ἄκρως βεβαρημένα καὶ τυχὸν προσθήκη τοῦ χωρίου Στεφανοβικίου θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν μείωσιν τῆς συχνότητος τῆς παρεχομένης σήμερον ταχ. ἐξυπηρετήσεως εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῶν εἰρημένων Γραφείων. Ἤδη εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει μελέτη ἀναδιαρθρώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ ταχ. δικτύου ὁλοκλήρου τῆς χώρας πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως τῆς ταχ. ἐξυπηρετήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἐδόθη διαταγὴ εἰς τὴν ἁρμοδίαν παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσίαν ἵνα ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ χωρίου Στεφανοβικίου παρὰ Γραφείου τινὸς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας ἐφ’ ὅσον προκύψωσιν εὐνοϊκαὶ προϋποθέσεις ἐκ τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀναδιαρθρώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ δικτύου τῆς οἰκείας περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 559)291)14.1.65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1199 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν πληγέντων ἐκ τῆς τεχνικῆς ἐξελίξεως τῶν μεταφορικῶν μέσων καρροποιῶν καὶ πεταλωτῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ ὑπηρεσία μας μελετᾷ τὸ θέμα τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν κυκλοφορούντων εἰς τὰς πόλεις τετρατρόχων ὀχημάτων ἱππηλάτων μὲ εἰδικὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα, ἀπαιτεῖται ὅμως νομοθετικὴ ρύθμισις, ἡ ὁποία θ’ ἀντιμετωπισθῇ ἐν καιρῷ. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον μας ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τῆς πληγείσης ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῶν μεταφορῶν τάξεως τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων χορηγῆσαν εἰς αὐτοὺς ἀδείας κυκλοφορίας τριτρόχων φορτηγῶν αὐτοκινήτων (μοτοσυκλεττῶν) δημοσίας χρήσεως, πρὸς ἐκτέλεσιν μεταφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τῶν ζωηλάτων ὀχημάτων των. 3. Ἡ μέριμνα ὑπὲρ τῶν ἐκ τῆς ἐξελίξεως ἐν γένει πληγεισῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων εἶναι θέμα ἐμπῖπτον κυρίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἥτις διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 258)290)14.1.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐκ τῶν πρώτων μελημάτων ἡμῶν ἀλλὰ καὶ τῆς νέας Διοικήσεως τοῦ ΟΤΕ ὑπῆρξε συναρτήσει, βεβαίως, τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ΟΤΕ ἡ μελέτη τοῦ θέματος τῆς γενικῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιακῶν λειτουργιῶν τοῦ ΟΤΕ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀρίστη λειτουργία τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου καὶ ἡ ὑψηλοτέρα δυνατὴ ἀπόδοσις τῶν στελεχῶν του. Πρὸς τοῦτο, καὶ ὡς πρῶτον στάδιον τοῦ εἰς τὴν τελικήν του ἐπεξεργασίαν εὑρισκομένου σχετικοῦ σχεδίου ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ΟΤΕ ἐνεκρίθη δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἡ ὑπὸ τοῦ λήξαντος ἔτους 1964 αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Ἀνωτάτου Προσωπικοῦ κατὰ 10 μονάδας (δημιουργία 2 θέσεων Δ)ντῶν ΑΟ καὶ 8 θέσεων Ὑποδιευθυντῶν ΑΟ1). Ἡ αὔξησις αὕτη θὰ ἔχῃ ὡς εἶναι εὐνόητον, τὰς ἀναλόγους, εὐνοϊκὰς διὰ τὸ λοιπὸν ἀνώτερον, μέσον καὶ κατώτερον προσωπικόν, ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τῶν ὑφισταμένων ὀργανικῶν θέσεών του, οὕτω δὲ διὰ τῶν μέτρων τούτων ἀναμένεται βασίμως ὅτι ἡ βαθμολογικὴ ἐξέλιξις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ θὰ προωθηθῇ εἰς στάθμην ἱκανοποιοῦσαν, ὅσον ποτὲ εἰς τὸ παρελθόν, τὰ αἰτήματά του. Προστίθεται ὅτι καὶ κατὰ μῆνα Δεκέμβριον τοῦ ἔτους 1963 αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τοῦ προσωπικοῦ ηὐξήθησαν κατὰ 1036 μονάδας (ποσοστὸν 10,6%). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 555)14.1.55 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τρόπον ἀρτίας ἐξυπηρετήσεως τῆς διακινήσεως τῶν ἀγαθῶν κατὰ τὸν οἰκονομικώτερον τρόπον καὶ διασφαλίσεως θεμιτοῦ ὀφέλους ὑπὲρ τοῦ μεταφορέως, συστήσασα πρὸς τούτοις ἐπιτροπὴν ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων καὶ μετακαλέσασα τὸν Ἀμερικανὸν καθηγητὴν κ. T. KUHN. Εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθῇ ἡ ἔρευνα θὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν προσηκόντων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 227)9.1.65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1154 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτη περὶ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν περιοίκων τῶν ὁδῶν Θηβῶν, Δερβενακίων, Χρυσ. Σμύρνης, Γούναρη κλπ. περιοχῆς Περιστερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς ἀπεφασίσθη, κατ’ ἀρχὴν ἡ τροποποίησις τῆς διαδρομῆς τῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς Ἄνω Λόφου Ἀξιωματικῶν καὶ ἡ διέλευσις αὐτῶν διὰ τῶν ὁδῶν Γούναρη Δερβενακίων, Θηβῶν, Ἁγ. Τριάδος κλπ. Ἐπειδὴ τὸ μεταξὺ τῶν ὁδῶν Δερβενακίων καὶ Ἁγίας Τριάδος τμῆμα τῆς ὁδοῦ Θηβῶν καὶ ἡ ὁδὸς ἡ συνδέουσα τὸ τέρμα τῆς τοπικῆς γραμμῆς Ἁγίας Τριάδος (Λόφου Ἀξιωματικῶν) μετὰ τοῦ τέρματος τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἄνω Λόφου Ἀξιωματικῶν εἶναι ἀκατασκεύαστα ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον εἰς τὸ ΕΤΜΟΑ παρακαλοῦντες, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ ἀσφαλτόστρωσιν τῶν ὡς ἄνω ὁδικῶν τμημάτων. Τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν (ΕΤΜΟΑ) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5887)3.9.64 ἐγγράφου του μᾶς ἐγνώρισεν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὡς ἄνω ὁδῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀλλαγῆς τῆς διαδρομῆς τῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς Ἄνω Λόφου Ἀξιωματικῶν, ἐδημοπρατήθησαν αἱ σχετικαὶ ἐργασίαι μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης δύο ἑκατομμυρίων τριακοσίων πεντήκοντα δραχμῶν (2.350.000). Μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς τῶν ὡς ἄνω ὁδῶν θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 299)144)11.1.65 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1183 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν συγκοινωνιῶν τῆς νήσου Λέσβου αἵτινες διεκόπησαν συνεπεία τῆς προσφάτου θεομηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς μᾶς ἀνέφερεν τηλεφωνικῶς ὁ Νομάρχης Λέσβου, λόγῳ τῶν καταρρακτωδῶν βροχῶν προεκλήθησαν καταστροφαὶ πολλῶν τμημάτων ὁδῶν τῆς νήσου καὶ διεκόπη ἡ δι’ αὐτῶν συγκοινωνία. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως ἡ Νομαρχία διέταξε τὴν διάθεσιν πάντων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας μηχανημάτων ἐζήτησε δέ καὶ τὴν συνδρομὴν μονάδων τῶν ΜΟΜΑ. Εἰδικώτερον διὰ τὴν διακοπὴν τῆς συγκοινωνίας Παλαιοχωρίου–Πλωμαρίου μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι αὕτη ἐγένετο ἄνευ προηγουμένης γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομομηχανικοῦ δι’ ὃ καὶ διέταξε τὴν διενέργειαν ἐξετάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1131 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ αὐτόματος φωτεινὴ σηματοδότησις τῶν διασταυρώσεων ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς κυκλοφορίας, ὅπου τὰ κυκλοφοριακὰ κριτήρια (φόρτου, συχνότητος, ρευμάτων κλπ.) δικαιολογοῦν ταύτην, δὲν εἶναι πάντοτε ἡ ἐνδεδειγμένη λύσις πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῆς κυκλοφορίας ἀτυχημάτων. Τοῦτο δὲ καθ’ ὅσον ἡ λειτουργία αὐτομάτου σηματοδοτήσεως εἰς διασταυρώσεις περιωρισμένης ἐγκαρσίας ἢ στρεφούσης κινήσεως προκαλεῖ κατὰ τὸ πλεῖστον ἀδικαιολογήτους ἀναμονὰς (ἐπὶ τῆς κυρίας ἀρτηρίας) αἵτινες συμβάλλουν εἰς τὴν παραβίασιν τῶν ἐνδείξεων τῶν σηματοδοτῶν ὑπὸ ὁδηγῶν καὶ πεζῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν καλλιέργειαν πνεύματος ἀπειθαρχίας εἰς αὐτούς, μὲ δυσμενεστάτας ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς κυκλοφορίας. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἡ ἐγκατάστασις αὐτομάτου φωτεινῆς σηματοδοτήσεως πρὸ τοῦ ΙΒʹ Γυμνασίου Θηλέων ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης δὲν προβλέπεται πρὸς τὸ παρὸν εἰς τὸ πρόγραμμα σηματοδοτήσεως, ἡ δὲ ἀσφάλεια τῆς κυκλοφορίας τῶν μαθητῶν κατὰ τὰ περιωρισμένα χρονικὰ διαστήματα προσελεύσεως καὶ ἀποχωρήσεώς των ἐκ τῶν Σχολείων μέχρις σηματοδοτήσεως τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης δέον ὅπως ἐπιδιωχθῇ διὰ ρυθμίσεως τῆς κυκλοφορίας κατὰ τὰς ὥρας ταύτας ὑπὸ τροχονόμων (ἀστυνομικῶν ἢ παιδονόμων ἢ μαθητῶν τῶν τελευταίων τάξεων καταλλήλως καταρτιζομένων) ὡς συμβαίνει καὶ εἰς τὰς πλείστας χώρας τῆς ἀλλοδαπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17922)17.12.64 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1052 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Στ. Κωτιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῆς Ρόδου δέον νὰ ἐξετασθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του μετ’ ἰδιαζούσης προσοχῆς, τοῦτο δὲ οὐ μόνον διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς τηρήσεως τῶν Πολεοδομικῶν κανόνων γενικώτερον ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος ποὺ παρουσιάζει ἡ πόλις αὕτη, τόσον ἀπὸ τουριστικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀρχαιολογικῆς πλευρᾶς. Καθ’ ἡμᾶς ὁ ὀρθὸς τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος εἶναι ἡ κατόπιν σχετικῶν προτάσεων τοῦ οἰκείου Δήμου ἐπέκτασις τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου τῆς πόλεως καὶ τοῦτο μετὰ τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἡμῶν. Ἀπαραίτητος ἐπὶ τοῦ προκειμένου τυγχάνει ἡ προηγουμένη ἀποτύπωσις τῶν πρὸς ἐπέκτασιν περιοχῶν. Μέχρις στιγμῆς οὐδεμία πρότασις ἐπεκτάσεως ὑπεβλήθη ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Δήμου. Ἅμα τῇ ὑποβολῇ τυχὸν τοιαύτης θέλομεν ἐπιληφθῆ καὶ ἐνεργήσει τὰ δέοντα κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον διὰ τὰ περαιτέρω. Ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἐνδείκνυται— νόμῳ καὶ οὐσίᾳ— ἡ ἱκανοποίησις τοῦ διατυπουμένου αἰτήματος περὶ προεγκρίσεως οἰκισμῶν κλπ. καθ’ ὅσον ἡ ὑπὸ τῶν διαφόρων οἰκοδομικῶν Συνεταιρισμῶν δημιουργία μεμονωμένων οἰκισμῶν ἐκτὸς σχεδίου, θὰ ἀποβῇ ἀσφαλῶς εἰς βάρος τῆς πόλεως ἀπὸ πολεοδομικῆς πλευρᾶς. Τὸ τοιοῦτον ὅμως θὰ ἦτο καὶ παράνομον (ἄρθρον 4 τοῦ

Ν.Δ. 690)1949)Φ.Ε.Κ. 133)Α).

Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17207)9.12.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 950 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐν τῇ εἰρημένῃ ἐρωτήσει ἀναφερομένη ὁδὸς Ἁγ. Ἰωάννου Καρουσάδων Κερκύρας εἶναι τῆς εὐθύνης καὶ ἁρμοδιότητος τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Νομοῦ Κερκύρας, τὸ ὁποῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως τοῦ δικτύου ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ καὶ τὸ ὁποῖον ἐπεχορηγήθη κατὰ τὸ ἔτος 1964 ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 9.480.000 δραχμῶν. Πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον ἐγένετο σχετικὴ σύστασις ὅπως ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἐπιληφθῇ καὶ τῆς συντηρήσεως τῆς ὑπ’ ὄψιν ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀπευθυνθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1019 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπίλυσιν τῆς ὑδρεύσεως τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς καὶ κατόπιν τοῦ καὶ ὑμῖν κοινοποιηθέντος ὑπ’ ἀριθ. 59139)Ε.Ν.)781 ἀπὸ 4.1.65 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὡς ἄνω ἀναφερόμενον θέμα τῆς ὑδρεύσεως, συνεζητήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 4. 12.64, τῶν πρακτικῶν τῆς ὁποίας παρακαλῶ ὅπως λάβῃ γνῶσιν ὁ κ. βουλευτής. Δίδεται ἐκεῖ πλήρης ἐνημερωτικὴ ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τῆς ὑδρεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18200)22.12.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀρ. βιβλίου ἐρωτ. 1102, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλ. Ἠλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκη, σχετικῶς μὲ αὐθαίρετα ἀναγερθέντα κτίσματα εἰς Προφήτην Ἠλίαν Τουρκοβουνίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα τῆς παραχωρήσεως τῶν, ἐφ’ ὧν ἀνηγέρθησαν τὰ ἐν λόγῳ αὐθαίρετα κτίσματα, οἰκοπέδων ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διαχειριζομένου τὰς ἐκτάσεις τοῦ Δημοσίου, τὸ δὲ θέμα τῆς ἀναστολῆς διώξεως τῶν παραβατῶν, εὑρίσκει τὴν προσωρινὴν θεραπείαν του, ἐντὸς τῆς διὰ τῆς ἡμετέρας ἐγκυκλίου διαταγῆς ὑπ’ ἀριθ. Α 70)1963 διαταχθείσης, ὡς γενικὸν μέτρον, ἀναστολῆς κατεδαφίσεως αὐθαιρέτων κατοικουμένων κτισμάτων κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, μέχρι 30 Ἀπριλίου ἑκάστου ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Θεοδοσιάδη, Α. Γκίλλα καὶ Χ. Ἑρμείδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15512 ἀπὸ 17.11.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη καὶ ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 678 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς παραλιακῆς λεωφόρου Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ὅπερ παρεκλήθη διὰ τοῦ ἐν ἀντιγράφῳ ἐπισυναπτομένου ὑπ’ ἀριθ. 157130)8.1.65 ἐγγράφου ἡμῶν ὅπως ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Γ. 57130 π.ἔ. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γενικὴ Δ)νσιν Φορολογίας Τμῆμα 17 ΘΕΜΑ: Ἐπέκτασις παραλιακῆς Λεωφόρου Θεσ)κης. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 678)14.11.64 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης, κ. Θεοδοσιάδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως λόγῳ ἁρμοδιότητος ἀπαντήσητε ὑμεῖς εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν, δοθέντος, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἅπτεται τῆς παραχωρήσεως ἢ ἐκποιήσεως δημοσίων κτημάτων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς παραλιακῆς Λεωφόρου μήκους 950 μ. θὰ ἀνέλθῃ περίπου εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 37.000.000 δρχ. καὶ ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς παραλιακῆς ταύτης Λεωφόρου θὰ ἐξυπηρετήσῃ ζωτικὰς ἀνάγκας τῆς κυκλοφορίας καὶ θὰ ἀποσυμφορήσῃ τὴν πυκνὴν καὶ ἐντατικὴν κυκλοφορίαν τῆς Λεωφόρου Βασ. Ὄλγας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 825 π.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Γ. Γραφάκου, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΥΕΒ 57281)10299)14.12.64 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, περὶ ἐκτελέσεως ἐργασιῶν διευθετήσεως τοῦ ποταμοῦ Εὐρώτα εἰς τὴν περιοχὴν Σκάλας καὶ Κοινοτήτων Ἕλους καὶ Λεήμονος Νομοῦ Λακωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ, ἡμῶν πλήρους διευθετήσεως τοῦ ἐν λόγῳ ποταμοῦ εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν, διετάχθη ἡ σύνταξις τῆς σχετικῆς μελέτης, ἥτις καὶ περαιοῦται κατ’ αὐτάς. Εἰς τὴν ὡς ἄνω μελέτην περιελήφθη καὶ ἡ διευθέτησις τοῦ παραχειμάρρου Βουρβᾶ. Διὰ ἀμφότερα τὰ ἄνω ἔργα, προϋπολογισμοῦ δαπάνης δραχμῶν 10.000.000 περίπου, θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἔστω καὶ σταδιακῆς ἐκτελέσεώς των ἀπὸ τοῦ ἀρξαμένου νέου ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16037)12830)25.11.64 ὑμετέρου, ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κυκλοφοριακῶς ἐπαρκὴς σύνδεσις τοῦ κέντρου τῆς Πρωτευούσης μετὰ τοῦ Ἀεροδρομίου καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ τὰς ὑπὸ πλήρη ἐξέλιξιν καὶ τουριστικὴν ἀνάπτυξιν Ν.Α. ἀκτὰς τῆς Ἀττικῆς διὰ τῆς ὑπὸ ἀνακαίνισιν Λεωφ. Βουλιαγμένης ἠρευνήθησαν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας διάφοροι λύσεις. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἀναμενομένου ὑψηλοῦ κυκλοφοριακοῦ φόρτου, τὸν ὁποῖον καλεῖται ὅπως ἐξυπηρετήσῃ ἡ νέα Λεωφόρος Βουλιαγμένης, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη ὡς ἄνω σύνδεσις θὰ ἀπαιτήσῃ σημαντικὰς ρυμοτομικὰς τροποποιήσεις καὶ διευρύνσεις. Ὡς ἀρτιωτέρα ἀπὸ κυκλοφοριακῆς τεχνικῆς σύνδεσις προέκυψεν ἡ κατὰ προέκτασιν τῆς μελλοντικῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης, ἥτις ἀκολουθεῖ τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὁδοῦ Μενεκράτους καὶ Καρέα καὶ συναντᾷ τὴν Λεωφόρον Ἀμαλίας εἰς τὴν συμβολὴν τῆς μετὰ τῆς Λεωφόρου Συγγροῦ καὶ ὁδοῦ Διάκου παρὰ τὸ Ὀλυμπεῖον. Ἡ σύνδεσις αὕτη καταλήγει εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀμαλίας ἥτις ἔχει πλάτος 8 λωρίδων κυκλοφορίας καὶ ὁδηγεῖ πρὸς τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Αἱ κυκλοφοριακαὶ δυνατότητες τῆς Λεωφόρου Ἀμαλίας θὰ αὐξηθοῦν ἔτι περαιτέρω λόγῳ τῆς ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων ἀναμενομένης ἀπορροφήσεως σημαντικοῦ κυκλοφοριακοῦ φόρτου πρὸς ὁδὸν Μακρυγιάννη καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς Λεωφόρον Θησέως. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τῆς παροχθείου Λεωφ. Ἰλισσοῦ, ὁ παρὰ τὴν Πύλην τοῦ Ἀδριανοῦ φόρτος κυκλοφορίας τῆς Λεωφ. Ἀμαλίας ἐμειώθη σημαντικῶς. Ὁ καταλαμβανόμενος διὰ τὴν σύνδεσιν ταύτην χῶρος εὑρίσκεται εἰς χαμηλὴν οἰκοδομικὴν στάθμην μὲ πεπαλαιωμένα καὶ μικροῦ ὕψους κτίσματα. Ὡς ἐκ τούτου αἱ αἰτηθησόμεναι ἀποζημιώσεις θὰ ἀφοροῦν κατὰ κύριον λόγον μόνον εἰς τὴν ἀξίαν τῶν οἰκοπέδων, ἥτις καὶ θὰ καταβληθῇ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Ἡ σύνδεσις αὕτη προβλέπεται ὑψομετρικῶς, ὅτι θὰ συνδέσῃ δι’ ἑνιαίας κλίσεως 1,5% τὰς ὑφισταμένας σήμερον στάθμας τοῦ ἐδάφους (ἀπὸ τὴν γωνίαν τῆς ὁδοῦ Καρέα καὶ Τιμολέοντος μέχρι τῆς γωνίας Λεωφ. Συγγροῦ καὶ Διάκου) ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξάρσεως ὑπὲρ τὸ ἔδαφος. Οὕτω ἐπιτυγχάνεται ἀνισόπεδος διάβασις ἄνω τῆς Λεωφ. Ἰλισσοῦ διὰ περιωρισμένης γεφυρώσεως, ἥτις καὶ ἐπιτρέπει τὴν κατάλληλον κυκλοφοριακὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου κόμβου εἰς τὴν θέσιν ταύτην. Μετὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς περιοχῆς βάσει τῶν ἰσχυόντων ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν ἡ προβλεπομένη περιωρισμένη καὶ χαμηλὴ γεφύρωσις οὐδόλως θὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῆς μεταβολῆς τοῦ τοπίου. Ἡ τεχνικὴ μελέτη πάντως τοῦ ἔργου πρὸ τῆς κατασκευῆς θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τόσον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ὅσον καὶ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους οἱαδήποτε ἀναστολή, ἥτις θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ὡς ἄνω μελέτης κρίνεται καταστρεπτικὴ διὰ τὸ μέλλον τῆς πόλεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ υἱοθετηθῇ ὑφ’ ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17919)17.12.64 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰ παρατηρούμενα ἐργατικὰ ἀτυχήματα εἰς ἀνεγειρομένας οἰκοδομάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι βάσει τοῦ ἀπὸ 17.2.1956 Β. Δ)τος «περὶ ἀσφαλείας τῶν ἐν ταῖς οἰκοδομικαῖς ἐργασίαις ἀσχολουμένων ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν» (ΦΕΚ 106 Αʹ) ἁρμόδια διὰ τὴν λῆψιν τῶν προσηκόντων μέτρων πρὸς κολασμὸν τῶν ὑπαιτίων, ὡς καὶ διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διὰ τοῦ ὡς ἄνω Δ)τος προβλεπομένων μέτρων ἀσφαλείας κλπ. εἶναι ὄργανα τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τὰ Ἀστυνομικὰ τοιαῦτα, ὡς τοῦτο ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ ὡς ἄνω Δ)τος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16045)25.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ κοινοτικὸν καὶ ἐπαρχιακὸν ὁδικὸν δίκτυον τοῦ ὀρεινοῦ τμήματος τοῦ Νομοῦ Τρικάλων ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου τοῦ Νομοῦ, τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖται τακτικῶς καὶ ἐκτάκτως εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις καὶ διὰ τῶν διαφόρων προγραμμάτων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, κοινοτικῆς ὁδοποιΐας, μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων κλπ. μεριμνᾷ διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν τούτου. Οὕτω κατὰ τὸ ἔτος 1964 ἡ πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ἐπιχορήγησις διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τοῦ Ν. Τρικάλων ἀνῆλθεν ἡ μὲν τακτικὴ εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 1.200.000, ἡ δὲ ἔκτακτος εἰς 5.600.000, ἤτοι συνολικῶς εἰς δρχ. 6.800.000. Ἐπίσης διετέθη τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 235.000 διὰ μικρὰ τεχνικὰ καὶ γεφύρας ὡς καὶ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.100.000 διὰ κοινοτικὰς ὁδούς. Τὸ ἐθνικὸν δίκτυον συντηρεῖται κανονικῶς διὰ τῶν τεθεισῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Εἰδικῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Ὁδῶν καὶ τῆς Δ)νσεως Τεχν. Ὑπηρ. Νομοῦ Τρικάλων πιστώσεων. Πέραν τούτων περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1964 διὰ τὸν αὐτὸν Νομὸν διὰ πλήρη ἀνακαίνισιν καὶ κατασκευὴν 1) ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς «Πύλης– Στουρναρέϊκα–Μεσοχώρα–Ἀρματωλικὸν» προϋπολογισμοῦ 60.000.000 δημοπρατηθέντος ἤδη κατὰ τὸ 1964 τμήματος ταύτης προϋπολογισμοῦ 17.000.000 δραχμῶν καὶ 2) ἡ Ἐθνικὴ ὁδὸς Ἄρτης–Τρικάλων μὲ πίστωσιν 6.600.000 δρχ. διὰ τὸ 1964, ἥτις συνεχίζεται εἰς τὸ πρόγραμμα 1965 μὲ προϋπολογισμὸν 180.000.000. Ἐξ ἄλλου εἰς τὸν τομέα τῶν Ὑδραυλικῶν Ἔργων τοῦ Νομοῦ Τρικάλων διετέθησαν κατὰ τὸ 1964 1) δι’ ἐπείγοντα ἔργα ποταμῶν Πηνειοῦ Παρταικοῦ καὶ Ληθαίου δρχ. 300.000 καὶ 2) δι’ ἐργασίας συντηρήσεων διευθετήσεως κοιτῶν καὶ ἀποκαταστάσεως ζημιῶν ἐκ πλημμυρῶν δρχ. 750.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17199)9.12.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 935 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εὐθὺς ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν, ὅτι διεπιστώθησαν κακοτεχνίαι καὶ ἀτέλειαι εἰς τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα πεδιάδος Λάμαρης Πρεβέζης, συνεστήσαμεν ἐπιτροπὴν ἐκ τριῶν ἀνωτέρων τεχνικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου ἵνα προβῇ εἰς λεπτομερῆ ποσοτικὸν καὶ ποιοτικὸν ἔλεγχον τῶν ἐκτελουμένων ἐργασιῶν, διαπιστώσῃ τυχὸν ὑπαρχούσας κακοτεχνίας καὶ ἀτελείας καὶ καταλογίσῃ εἰς βάρος τοῦ ἐργολάβου τὰς δαπάνας ἀποκαταστάσεως τούτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν ταχέως τὸ πόρισμα αὑτοῦ καὶ θὰ προβῶμεν εἰς τὸν καταλογισμὸν τῶν εὐθυνῶν ἑνὸς ἑκάστου. Πάντως τὸ ὅλον ἔργον δὲν ἔχει εἰσέτι περατωθῆ ὥστε νὰ τεθῇ εἰς λειτουργίαν ἡ δὲ δοθεῖσα εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς πληροφορία, ὅτι τοῦτο κατέστη ἄχρηστον, οὐδόλως ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 926 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ὁδὸς Σαρανταπόρου–Τσώντα, ἥτις ἀποτελεῖ συνέχειαν τῆς ὁδοῦ Λασκαράτου, ἐξυπηρετεῖ τὴν σύνδεσιν μιᾶς ἀρκετὰ σημαντικῆς καὶ πυκνοκατωκημένης περιοχῆς (Πατήσια, Νέα Ἰωνία κλπ.) μετὰ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν Λαμίας καὶ προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀνακουφίσῃ σημαντικῶς τὴν ὁδὸν Πατησίων, ἥτις ἔχει ὑπερκορεσθῆ κυκλοφοριακῶς. 2) Οἱ ἀναμενόμενοι κυκλοφοριακοὶ φόρτοι τόσον τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ, ὅσον καὶ τῆς ὁδοῦ Σαρανταπόρου–Τσώντα, ἐπιβάλλουν τὴν ἀνισόπεδον διάβασιν τῆς ὁδοῦ Σαρανταπόρου–Τσώντα διὰ τῶν γραμμῶν τῶν ἠλεκτρικῶν σιδηροδρόμων (ΕΗΣ) καὶ τὴν ἀνισόπεδον διάταξιν κόμβου εἰς τὴν συμβολὴν ταύτης μετὰ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν– Λαμίας. 3) Διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου, δὲν ἀχρηστεύονται ἑκατοντάδες οἰκιῶν, ἀλλὰ ρυμοτομοῦνται τινὲς περιτειχίσεις οἰκιῶν ἐκ τῆς καταργήσεως τῆς ὑφισταμένης πρασιᾶς, μὲ συνέπειαν τὴν μετατόπισιν κλιμάκων, αἱ ὁποῖαι τεχνικῶς δύνανται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν εὐχερῶς. 4) Ὁ καταβιβασμὸς τῶν ἠλεκτρικῶν γραμμῶν τῶν ΕΗΣ καὶ ἡ τοποθέτησις αὐτῶν ἐντὸς ὀρύγματος, εἶναι ἔργον μακρᾶς πνοῆς καὶ σημαντικωτάτης δαπάνης, τὸ ὁποῖον δέον νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ οὐχὶ μεμονωμένως μεταξὺ τῶν σταθμῶν Ἁγ. Ἐλευθερίου καὶ Κάτω Πατησίων ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει σας ἀναφέρεται. 5) Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἔχει ἐκπονηθῆ καὶ ἡ μελέτη, οἱαδήποτε δὲ ἀναστολὴ κατασκευῆς τοῦ ἔργου θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἀπομόνωσιν σημαντικῶν περιοχῶν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ καὶ ὑπερφόρτωσιν τῆς ἤδη ὑπερκεκορεσμένης κυκλοφοριακῶς ὁδοῦ Πατησίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκίλλα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 885)2.12.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκίλλα, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16778)4.12.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Αἱ ἐν θέματι ὁδοί, ὡς ἐπαρχιακαί, ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα καὶ εὐθύνην τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Πέλλης, ὅπερ ἐνισχύθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διὰ τακτικῶν καὶ ἐκτάκτων ἐπιχορηγήσεων, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα. Οὕτω κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ πρὸς τὸ ὡς ἄνω Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ἐπιχορήγησις διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τοῦ Ν. Πέλλης, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 3.270.000 (ἐξ ὧν 500.000 δρχ. εἰδικῶς διὰ τὴν ὁδὸν Ἀριδαίας Ἐξαπλατάνου καὶ 1.000.000 δρχ. διὰ τὴν ὁδὸν Γιαννιτσῶν– Ἐξαπλατάνου–Ἀριδαίας) ἐνῷ κατὰ τὸ παρελθὸν αὕτη ἀνήρχετο κατὰ τὸ 1963 εἰς δρχ. 2.647.000, τὸ 1962 εἰς δρχ. 1.320.000 καὶ τὸ 1961 εἰς δρχ. 1.020.000. Δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας εἶναι τεράστιαι, ὥστε ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν δυνατοτήτων, νὰ μὴ δύνανται ν’ ἀντιμετωπισθοῦν εἰ μὴ σταδιακῶς κατόπιν ἱεραρχήσεως αὐτῶν. Βάσει τῆς ἀρχῆς ταύτης κατ’ ἀκολουθίαν θέλει ἐξετασθῇ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον ὅπερ ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Πέλλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 824)27.11.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16456)1.12.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ αἴτημα κατασκευῆς τῆς ἐν θέματι γεφύρας ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λακωνίας ἵνα ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης ἱκανοποιήσεως κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τῶν ἔργων αὐτοῦ. Δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας εἶναι τεράστιαι, ὥστε ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν δυνατοτήτων νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν εἰ μὴ σταδιακῶς καὶ προοδευτικῶς κατόπιν ἱεραρχήσεως αὐτῶν. Βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς κατ’ ἀκολουθίαν θέλει ἐξετασθῇ καὶ τὸ ὡς ἄνω αἴτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 16602)2.12.64, καὶ 16603)2.12.64 ὑμετέρων ἐγγράφων, διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 850 καὶ 851 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης–Μαργαριτίου–Μόρφης–Πάργης μετὰ διακλαδώσεως πρὸς Καναλάκι καὶ τὴν συντήρησιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Πρεβέζης–Παραμυθιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τρέχ. ἔτους ἐνταχθεῖσα κατασκευὴ τῆς νέας ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης– Μαργαριτίου–Μόρφη–Πάργης μετὰ διακλαδώσεως πρὸς Καναλάκι, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προταθεῖσαν εἰς τὸ πρόγραμμα Δημ. Ἐπενδύσεων 1965 πρὸς ἔνταξιν νέαν ὁδὸν Πρεβέζης–Λούτσας–Μεσοποτάμου, ἀποτελεῖ νέαν βασικὴν ἀρτηρίαν, ἥτις θέλει συνδέσει τὴν Ἡγουμενίτσαν μὲ τὴν Πρέβεζαν καὶ περαιτέρω μέσῳ Ἀκτίου μὲ τὴν Δυτικὴν Στερεὰ Ἑλλάδα διὰ συντομωτέρας διαδρομῆς, ἐνῷ παραλλήλως θέλει ἀξιοποιήσει καὶ τουριστικῶς τὴν περιοχήν, ὡς διερχομένη ἐγγὺς τῆς παραλίας. Κατὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης ἐξητάσθησαν λεπτομερῶς ἅπασαι αἱ δυναταὶ λύσεις μὲ βάσιν τὴν ἐπίτευξιν κυρίως τῶν ὡς ἄνω χαρακτηριστικῶν στοιχείων τῆς ὁδοῦ, ἐν συνδυασμῷ βεβαίως καὶ μὲ τὴν γενικωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς, προκριθείσης καὶ ἐγκριθείσης τελικῶς τῆς ὡς ἄνω διαδρομῆς ὡς τῆς πλέον προσφορωτέρας. Διέλευσις τῆς ὁδοῦ κατὰ τὸ τμῆμα Πλαταριᾶς–Πάργης παραλιακῶς ἀπεκλείσθη, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἐπεμηκύνετο ἡ διαδρομὴ κατὰ 20 χιλιόμετρα περίπου μὲ σοβαρὰν συνεχῆ ἐπιβάρυνσιν τῶν μεταφορῶν, θὰ διήρχετο ἡ ὁδὸς εἰς ἔνια τμήματα δι’ ἐδαφῶν ὀλιγώτερον εὐσταθῶν, μετὰ πτυχώσεων καὶ ἀποκρήμνων κλιτύων, ὅπερ θὰ ἐπεβάρυνε λίαν σημαντικῶς τόσον τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ, ὅσον καὶ τὴν συντήρησιν ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παλαιὰν μεσογειακὴν ὁδὸν Ἡγουμενίτσης–Παραμυθιᾶς–Καναλακίου–Πρεβέζης, αὕτη οὐδόλως ἐγκατελείφθη, ἀλλὰ ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων, συνεχῶς συντηρεῖται, διατεθεισῶν ἀναλόγων πιστώσεων καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς τὰς οἰκείας Δ)νσεις Τ.Υ. Νομῶν Θεσπρωτίας καὶ Πρεβέζης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 774)24.11.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Σακελλάρη περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 161118)26.11.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κατασκευασθεῖσα νέα Ἐθνικὴ ὁδὸς Ἀθηνῶν–Λαμίας ἀποτελεῖ βασικὴν ὁδικὴν ἀρτηρίαν μεγάλης ταχύτητος καὶ κλειστῆς κυκλοφορίας, ἤτοι ὁδὸν μὴ ἐπιδεχομένην διασταυρώσεις ἢ συμβολὴν τῆς ἐκ τῶν πλαγίων κυκλοφορίας εἰ μὴ μόνον κανονικῶν κόμβων (εἰσόδων καὶ ἐξόδων τῆς ὁδοῦ) κατὰ τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς μελέτης διαστήματα. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἐπικοινωνία τῆς ἑκατέρωθεν ταύτης περιοχῆς θὰ εἶναι δυνατὴ διὰ τοῦ ὑπάρχοντος εἰς αὐτὴν λοιποῦ δικτύου, συντηρουμένου, καὶ συμπληρωμένου ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων μόνον μέσῳ τῶν ὡς ἄνω προμνησθέντων κόμβων. Τὸ ἀντίθετον θὰ ὑπεβίβαζε τὴν κατηγορίαν τῆς ὡς ἄνω ὁδικῆς ἀρτηρίας μὲ κίνδυνον δημιουργίας ἀτυχημάτων καὶ μὲ δυσμενῆ ἐπίπτωσιν ἐπὶ τοῦ ἐνεργουμένου διὰ τῶν σταθμῶν διοδίων ἐλέγχου χρησιμοποιήσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17059)8.12.64 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 910)5.12.64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Συνετάγη προμελέτη διευθετήσεως τῶν χειμάρρων περιοχῆς Ἀμφιθέας, ἤτοι τῶν κλάδων Πανιωνίου, Ἁγ. Παρασκευῆς καὶ Ἀμφιθέας, ἥτις καὶ ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20204)6.2.64 ἀποφάσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Πέραν δὲ τῆς ὡς ἄνω προμελέτης, συνετάγη καὶ ἡ ὁριστικὴ μελέτη τοῦ κλάδου Ἁγ. Παρασκευῆς, ἥτις καὶ ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.21565)11.6.64 ἀποφάσεως μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης 7.000.000 δραχμῶν. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν λοιπῶν δύο κλάδων, συμφώνως πρὸς τὴν ἐγκεκριμένην προμελέτην, διὰ μὲν τὸν κλάδον Πανιωνίου εἶναι 3.600.000, διὰ δὲ τὸν κλάδον Ἀμφιθέας, ὅστις διέρχεται διὰ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ὁδῶν Ἀκριτῶν καὶ Ἰάσονος εἶναι δραχμαὶ 4.600.000. 2) Ἀπόφασις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἀπαιτουμένων ἔργων ἀντιπλημμυρικῆς προστασίας τῆς περιοχῆς θέλει ληφθῆ μετὰ τὴν σύνταξιν καὶ ἔγκρισιν τῶν ὁριστικῶν μελετῶν καὶ διὰ τοὺς κλάδους Πανιωνίου καὶ Ἀμφιθέας, ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων πιστώσεων καὶ κατὰ συνεκτίμησιν καὶ τῶν λοιπῶν πολλαπλῶν ἀναγκῶν τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15127)10.10.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 639 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου περὶ παραχωρήσεως εἰς ἀκτήμονας τῶν χωρίων Νέας Μαγνησίας–Σίνδου, Νεοχωρούδας καὶ Καλοχωρίου τῆς παραλλήλου τοῦ ροῦ τοῦ ποταμοῦ Γαλλικοῦ ἐκτάσεως κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ μῆκος τοῦ ροῦ τοῦ Γαλλικοῦ ποταμοῦ καὶ δὴ πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν μέρος τοῦ ἀναχώματος ὑφίσταται ζώνη πλάτους 15 μέτρων περίπου ἀπὸ τοῦ ποδὸς τοῦ ἀναχώματος, ἀνήκουσα εἰς τὸ Δημόσιον λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως. Ἡ ὡς ἄνω ἔκτασις ἀναγκαιοῖ τῇ Ὑπηρεσίᾳ διὰ τὴν ἐν τῷ ἐγγὺς μέλλοντι ἐκτέλεσιν ἔργων συντηρήσεως δι’ ἐναποθέσεως προϊόντων ἐκσκαφῆς ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ ποταμοῦ κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν προσχώσεων, ἢ δι’ ἀνύψωσιν τῶν ἀναχωμάτων καὶ ἐνίσχυσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν μεγάλων πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ. Τοιαῦται ἐργασίαι ἤδη ἔχουσι ἐκτελεσθῆ ἐπὶ 4.000 μ. κατὰ μῆκος τοῦ ἀναχώματος ἀπὸ τῶν ἐκβολῶν τοῦ ποταμοῦ καὶ προβλέπεται ὡς προελέχθη ἡ περαιτέρω συνέχισις τούτων. Διὰ τὴν περίπτωσιν καλλιεργείας ὑπὸ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν μὴ κατεχόντων συνεχομένην ἰδιοκτησίαν, δημιουργεῖται θέμα προσπελάσεως καὶ διατηρήσεως ὁδοῦ, παραλλήλως πρὸς τὸ ἀνάχωμα, ἧς τὸ μῆκος ἐκτιμᾶται εἰς 4.000 μ. τοὐλάχιστον, ὁπότε ἡ χρησιμοποίησιμος ζώνη περιορίζεται εἰς πλάτος κατὰ μέσον ὅρον μόνον 10 μ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, δὲν ἐνδείκνυται ἡ παραχώρησις τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς ταύτης, μέχρι δὲ τῆς χρησιμοποιήσεώς της, εὐνόητον τυγχάνει, ὅτι αὕτη θὰ ἐκμεταλλεύεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου δι’ ἐνοικιάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὑπ’ ἀριθ. 455)1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, σχετικῶς πρὸς τὴν κατεδάφισιν παραπηγμάτων τῆς λαχαναγορᾶς Καμινίων Πειραιῶς ἀπαλλοτριουμένων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως καὶ δὴ ἐκ τῆς διανοίξεως τῆς ὑπὸ τούτου προβλεπομένης λεωφόρου Βασ. Σοφίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐκ τῆς πολεοδομικῆς ταύτης ἐφαρμογῆς, ἔχει συντελεσθῆ, νομίμως δημοσιευθείσης περὶ τῆς γενομένης καταθέσεως τῆς ἀποζημιώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.102217)18.1. 1964 εἰδοποιήσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως. Ἔκτοτε παρεσχέθη εἰς τοὺς ἐγκατεστημένους εἰς τὰ ἀπαλλοτριούμενα εὔλογος προθεσμία διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν, ὥστε μετὰ τὴν ἀποζημίωσιν καὶ τῶν ἐνοικιοστασιακῶς ἐγκατεστημένων, νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ διάνοιξις τῆς ὡς ἄνω λεωφόρου, ἥτις ἐκρίθη ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῆς ηὐξημένης κυκλοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 913)7.12.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17062)8.12.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐν θέματι ὁδὸς ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα καὶ εὐθύνην τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καβάλας, ὅπερ ἐνισχύθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1964 διὰ τακτικῶν καὶ ἐκτάκτων ἐπιχορηγήσεων, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα. Οὕτω εἰδικώτερον διὰ τὴν ὡς ἄνω ὁδὸν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καβάλας ἐπεχορηγήθη διὰ ποσοῦ δρχ. 1.000.000 κατὰ τὸ ἔτος 1964 παρὰ τοῦ Ὑπουργείου. Δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας εἶναι τεράστιαι, ὥστε ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν δυνατοτήτων, νὰ μὴ δύνανται ν’ ἀντιμετωπισθοῦν εἰμὴ σταδιακῶς καὶ προοδευτικῶς κατόπιν ἱεραρχήσεως αὐτῶν. Βάσει τῆς ἀρχῆς ταύτης κατ’ ἀκολουθίαν θέλει ἐξετασθῆ καὶ τὸ ὡς ἄνω αἴτημα, ὅπερ ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ Νομ. Ταμείου Καβάλας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16046 ἀπὸ 25.11.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 753 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Α.105876 ἡμέτερον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 752 ἐρωτήσεως τῶν ἰδίων βουλευτῶν, δι’ οὗ παρέχονται στοιχεῖα περὶ τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων κατὰ τὸ 1964 εἰς τὸν Νομὸν Τρικάλων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἔργον συνδέσεως ὅλων τῶν οἰκισμῶν τοῦ Νομοῦ Τρικάλων, ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὁποίου θὰ ἀπαιτήσῃ δαπάνην 15.000.000 δρχ. ἔχει μελετηθῆ, καταβάλλεται δὲ προσπάθεια ἵνα προγραμματισθῇ τὸ ταχύτερον. Ἡ διευθέτησις τοῦ Ληθαίου ποταμοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν περίοδον τῶν μεγάλων βροχοπτώσεων προκαλεῖ ζημίας τινάς εἰς τοὺς πεδικοὺς οἰκισμοὺς πλησίον τῶν ὁποίων διέρχεται ὡς καὶ εἰς τὴν πόλιν Τρικάλων, τὴν ὁποίαν διασχίζει, ἐκτελεῖται σταδιακῶς διατιθεμένων ἑκάστοτε πιστώσεων πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐπειγουσῶν περιπτώσεων. Οὕτω κατὰ τὸ λῆγον ἔτος 1964 διεθέσαμεν πίστωσιν 200.000 δρχ. διὰ τὴν προστασίαν ἀφ’ ἑνὸς τῆς πόλεως Τρικάλων καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς Κοινότητος Θεόπετρας, διὰ δὲ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ προγραμματίσωμεν παροχὴν ἀναλόγων πιστώσεων διὰ τὴν πληρεστέραν προάσπισιν τῆς Κοινότητος Θεόπετρας καὶ Κοινότητος Βασιλικῆς. Πέραν τούτων ἐδώσαμεν διαταγὴν διὰ τὴν ἐντὸς τοῦ βραχυτέρου δυνατοῦ χρονικοῦ διαστήματος ἐκπόνησιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης διευθετήσεως τοῦ Ληθαίου ποταμοῦ εἰς τὸ τμῆμα αὐτοῦ τὸ διερχόμενον διὰ τῆς πόλεως Τρικάλων. Διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἔργον θὰ ἀπαιτηθῇ συμφώνως πρὸς τὴν γενομένην ἤδη προμελέτην τὸ ποσὸν τῶν 5.000.000 δρχ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17203 ἀπὸ 9.12.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 946 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη καὶ Ξ. Γρηγόρη, σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως τῶν κτημάτων των εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Ὠρωποῦ Πρεβέζης κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ ἢ ἡ πρότασις μειώσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν καθοριζομένων τιμῶν μονάδος ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριωμένων κτημάτων ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ ὁποίου ἀναμένομεν τὴν σχετικὴν γνωμοδότησιν διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1965

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17744 ἀπὸ 15.12.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1014 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς κατασκευῆς τοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ τοῦ Συνοικισμοῦ Καρρέα Ἀθηνῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν σχετικῶν συνεννοήσεων μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐλήφθη ἀπόφασις διαθέσεως εἰδικῆς πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁριστικοῦ ἔργου ἀποχετεύσεως Συνοικισμοῦ Καρρέα καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ τακτοποιηθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς ἐγκαταλείψεως ἀνοικτοῦ τμήματος χάνδακος ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχεν ἐπιληφθῆ τῆς κατασκευῆς τοπικῶν ἔργων ἀποχετεύσεως καὶ διέκοψε ταύτην ἐξαντληθείσης τῆς σχετικῆς πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16340)28.11.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν σχετικῶν συνεννοήσεων μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἐλήφθη ἀπόφασις διαθέσεως εἰδικῆς πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁριστικοῦ ἔργου ἀποχετεύσεως Συνοικισμοῦ Καρρέα καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ τακτοποιηθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς ἐγκαταλείψεως ἀνοικτοῦ τμήματος χάνδακος ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχεν ἐπιληφθῆ τῆς κατασκευῆς τοπικῶν ἔργων ἀποχετεύσεως καὶ διέκοψε ταύτην, ἐξαντληθείσης τῆς σχετικῆς πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκίλλα. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Α.92299)12.11.64 ἡμέτερον σχετικῶς μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13539)14.10.64 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 482 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκίλλα, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον τῶν ἐν αὐτῇ διατυπουμένων ἐρωτημάτων, ἤτοι τὴν ἐγκατάστασιν ἀντλιοστασίων εἰς τὰς χαμηλὰς περιοχὰς τῆς λίμνης Γιαννιτσῶν πρὸς προστασίαν τῶν ἐκεῖ καλλιεργητῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ μελέται τῶν ἀντλιοστασίων ἀποστραγγίσεως τῆς περιοχῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν ἔχουσιν ὑποβληθῆ, προβλέπεται δὲ ὅτι μέχρι τέλους τρέχοντος μηνὸς θὰ ἔχῃ ἀποπερατωθῆ ὁ ἔλεγχος αὐτῶν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Δ)νσεως μελετῶν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔγκρισίς των. Συνεπῶς ἡ δημοπράτησις τῶν ἐργασιῶν θὰ πραγματοποιηθῇ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Σημειωτέον, ὅτι πρόκειται περὶ σοβαρῶν ἔργων συνολικῆς προϋπολογιζομένης δαπάνης 80.000.000 δρχ., τῶν ὁποίων ἡ κατασκευὴ θὰ ἀπαιτήσῃ χρονικὸν διάστημα τοὐλάχιστον δύο ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17179)13660)9.12.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μὴ τοποθέτησις μέχρι τοῦδε φωτεινῶν σηματοδοτῶν εἰς τὰς ἐν τῇ ἐν θέματι διασταυρώσεις τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν παράλειψιν τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ εἰς λόγους οἰκονομικοὺς καὶ τεχνικούς. Διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς φωτεινῆς σηματοδοτήσεως εἰς τὰς διασταυρώσεις ταύτας, αἵτινες περιλαμβάνονται εἰς τὸ πρόγραμμα πυκνώσεως τῆς σηματοδοτήσεως τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν παραπέμπομεν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. Α.99814 ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 742 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

(Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆς).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Οἱ κ.κ. Κιτσίκης, Μπριλλάκης, Παπαδημητρίου, Ἡλιόπουλος καὶ Λ. Κύρκος, ἐπὶ ἐρωτήσεώς των, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀποφασισθεῖσαν κατ’ ἀρχὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων.

§4Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀποψινὴ Συνεδρίασις ἀπεφασίσθη νὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὴν πρότασιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ, διὰ τὴν σύστασιν ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐφ’ ὅσον ὡς ἐκ τούτου παραμερίζεται ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν ἐπερωτήσεων, νομίζω, ὅτι αὐτονόητον εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ παραμερισθῇ καὶ ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν ἐρωτήσεων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀρχίσατε, θὰ παρεκάλουν τοῦτο: Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ, ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦν ὅλα τὰ κόμματα, 10 μόνον λεπτὰ ἡ διατύπωσις τῶν ἐρωτήσεων καὶ αἱ ἐπ’ αὐτῶν ἀπαντήσεις τῶν κ. Ὑπουργῶν, ὥστε νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως κατόπιν εἰς τὸ θέμα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτσι θὰ κάμωμεν. Θὰ συζητήσωμεν ἐπ’ ὀλίγον καὶ κατόπιν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§6Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντον.). Πρέπει νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων. Εἶχε, βεβαίως, συζητηθῆ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ κομίστρου καὶ συνεστήθη πρὸς τοῦτο εἰδικὴ ἐπιτροπή, τόσον ἐξ ὑπαλλήλων, ὅσον καὶ Ὑπουργῶν. Ἡ εἰσήγησις τῆς ὑπαλληλικῆς ἐπιτροπῆς μετὰ ἀπὸ ἐπανειλημμένας συζητήσεις εἰσήχθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν. Ἡ ἐξ Ὑπουργῶν ἐπιτροπὴ εἰς οὐδεμίαν ἀπόφασιν προῆλθε καὶ κατὰ συνέπειαν, μέχρι στιγμῆς, δὲν ὑφίσταται θέμα ἀναπροσαρμογῆς τοῦ κομίστρου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§8Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις δὲν ἱκανοποιεῖ, διότι ἡ ἐρώτησίς μας ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς καθησυχάσεως τῆς κοινῆς γνώμης, ὅσον ἀφορᾷ τὰς πληροφορίας περὶ ἐπικειμένης αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων. Τοῦτο ἔχει σπουδαίαν σημασίαν, διότι τυχὸν αὔξησις τῶν εἰσιτηρίων θὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις, ὄχι μόνον εἰς τὰ βαλάντια τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων, ὅπως εἶναι γενικῶς οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ πραγματοποιοῦν πολλὰς διαδρομὰς ἡμερησίως, πρὸς μετάβασιν καὶ ἐπιστροφὴν ἐκ τῶν ἐργασιῶν των, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις καὶ ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου ζωῆς. Ἡ ἀπάντησις ὅμως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἀποτελεῖ καθησύχασιν διὰ τὴν κοινὴν γνώμην, δεδομένου, ὅτι δὲν ἀποκλείει ἀπόφασιν περὶ αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ ἐπεθύμουν μίαν πλέον κατηγορηματικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δήλωσιν, ἀποκλείουσαν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας διαβιώσεως τῶν λαϊκῶν τάξεων, αὔξησιν τῶν εἰσιτηρίων.

§9Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντον.). Δὲν εἶναι λογικὸν νὰ δοθῇ διαβεβαίωσις πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι εἰς τὸ μέλλον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ κομίστρου, ἐφ’ ὅσον αἱ συνθῆκαι εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τοιαύτη διαβεβαίωσις θὰ ἦτο παράλογον νὰ δοθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Α. Τσιάρας καὶ Ε. Σακελλάρης, ἐπὶ ἐρωτήσεών των, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν ἐὰν ἀληθεύουν τὰ ὑπὸ ὡρισμένων τεχνικῶν οἴκων καταγγελλόμενα, συμφώνως πρὸς τὰ ὁποῖα ἡ ἀνάθεσις τῶν καθηκόντων Γενικοῦ Τεχνικοῦ Συμβούλου τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Ζαχάρεως (Ε.Β.Ζ.) εἰς τὸν οἶκον Δοξιάδη, ἐγένετο ἄνευ δημοπρασίας κλπ.

§11Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντον.). Τὸ θέμα συνεζητήθη εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔδωσεν ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις. Ἐτέθη τὸ θέμα ἐὰν ἐν συνεχείᾳ ἡ ΕΔΑ θὰ ἤθελεν ἢ ὄχι νὰ κάμῃ ἐπερώτησιν καὶ παρέμεινεν ἐκεῖ ἡ συζήτησις. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι χρειάζεται νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκ νέου ἐπὶ τοῦ θέματος.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ. Λόγῳ θανάτου τοῦ πρώην συναδέλφου μας ἐκ Σερρῶν Σπυρίδη, ἔφυγεν ὁ ἐρωτῶν διὰ νὰ παραστῇ εἰς τὴν κηδείαν. Ἂν συναινῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναβληθῇ.

§14Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντον.). Βεβαίως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Σακελλάρης, ἐπὶ ἐρωτήσεώς των, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνάγκην ἱδρύσεως εἰς Λεβάδειαν μιᾶς ἀκόμη μεγάλης μονάδος κλωστοϋφαντουργίας.

§16Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Συντον.). Ἡ ἵδρυσις μιᾶς μονάδος κλωστοϋφαντουργείου εἰς τὴν Λεβάδειαν δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀποφασισθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ὁ προγραμματισμὸς τῆς κατασκευῆς βιομηχανικῶν μονάδων ἐν γένει εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Εἰδικώτερον προκειμένου περὶ τῆς κλωστοϋφαντουργίας, εἶναι γνωστὸν ὅτι εὑρίσκεται γενικῶς ὑπὸ μίαν ἀναπροσαρμογὴν ὅλον τὸ θέμα τῆς κλωστοϋφαντουργίας, συνεπείᾳ τῶν προόδων, ποὺ ἔχουν ἐπιτελεσθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπὶ πλέον δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἂν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς μονάδος κλωστοϋφαντουργίας νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ, δοθέντος ὅτι, ἰσχύοντος τοῦ συστήματος τῆς ἐλευθέρας πρωτοβουλίας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκδηλωθῇ ἀπὸ μέρους τῶν ἰδιωτῶν ἐνδιαφέρον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε μόνη νὰ ἐνθαρρύνῃ διὰ κινήτρων τὴν ἀπόφασιν τῶν ἰδιωτῶν, ὥστε νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἵδρυσιν αὐτῆς τῆς μονάδος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ διαβεβαιώσῃ ὅτι εἶναι ὥριμοι αἱ προϋποθέσεις διὰ νὰ ἱδρυθῇ μία μονὰς κλωστοϋφαντουργίας εἰς τὴν Λεβάδειαν.

§17Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Λειβαδιά, κατὰ τὴν διανομὴν τοῦ κλήρου τῆς Κωπαΐδος, ἐθεωρήθη βιομηχανικὴ πόλις καὶ ἐξῃρέθη τῆς διανομῆς. Πράγματι ἡ Λειβαδιὰ εἶχε 5 κλωστῄρια καὶ 15 ἐκκοκκιστήρια. Ἀπὸ αὐτὰ σήμερον λειτουργοῦν ἕνα κλωστήριον καὶ πέντε ἐκκοκκιστήρια καὶ ὑπάρχει ἐκεῖ μία μόνιμος ἀνεργία. Ἐπειδὴ δὲ συγκεντροῦται εἰς Λειβαδιὰν τὸ ⅓ τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ὑποδεικνύομεν τὴν ἵδρυσιν μιᾶς μονάδος κλωστοϋφαντουργίας. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Λειβαδιᾶς εἶχον ἐξαιρεθῆ τοῦ κλήρου κατὰ τὴν διανομὴν τῶν γαιῶν τῆς Κωπαΐδος, ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ ἐργατικὸν δυναμικὸν ἕτοιμον διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ εἴτε ἐνθαρρύνοντας τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, εἴτε διὰ κρατικῆς πρωτοβουλίας, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ εἰδικευμένον ἐργατικὸν δυναμικὸν καὶ νὰ δώσῃ ἐπὶ πλέον καὶ ἀπασχόλησιν εἰς σοβαρὸν ἀριθμὸν εἰδικευμένων ἐργατοϋπαλλήλων.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία, καθ’ ἣν μελετᾶται ἡ ἵδρυσις καὶ νέου ἐργοστασίου σακχάρεως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δυτικῆς Πελοποννήσου κλπ. Ἀπών· διαγράφεται. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὸ ἔτος 1965 τὸ αἴτημα τῆς στεγάσεως τῶν ἀστέγων ἀγροτῶν κλπ. Ἀπών· διαγράφεται. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἐν ὄψει ἱδρύσεως νέου ἐργοστασίου σακχάρεως ἐξήτασαν οἱ ἁρμόδιοι τὸν προσφερόμενον χῶρον τῆς περιοχῆς Ἀμυνταίου Φλωρίνης διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐργοστασίου. Ἀπών· διαγράφεται. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Κωτιάδης, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνάγκην λήψεως ἀποφάσεως διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9660)612 ἀπὸ 14.5.64 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας.

§19Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Μαΐου, ἡ Α.Ε. «Λάβα», ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται τὸ μετάλλευμα τῆς κισήρεως εἰς τὴν Νίσυρον, ἀπηλλάγη τοῦ τοπικοῦ φόρου 1% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαγομένου φορτίου κισήρεως. Ἡ ἀπαλλαγὴ αὕτη προεκάλεσε τὰς διαμαρτυρίας τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τοῦ Δήμου Μανδρακίου, Νιβόρου, καθὼς καὶ τῶν κατοίκων τῆς νήσου, διότι ἐστερήθησαν μιᾶς ἐκ τῶν κυριωτέρων προσόδων των. Κατόπιν τῶν διαμαρτυριῶν τούτων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἰς μίαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἀπέστειλε, ἐδήλωσεν ὅτι ἦλθεν εἰς ἀπ’ εὐθείας ἐπαφὴν μὲ τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἐπροθυμοποιήθη νὰ μὴ κάμῃ χρῆσιν αὐτῆς τῆς ἀπαλλαγῆς. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ δὲν εἶναι ριζικὴ καὶ ἱκανοποιητική, διότι ἐπαφίεται εἰς τὴν καλὴν θέλησιν τῆς Ἑταιρείας νὰ ποιῆται χρῆσιν ἢ οὔ αὑτῆς τῆς ἀπαλλαγῆς. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἅπαξ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τοῦ Δήμου καὶ τῶν Κοινοτήτων τῆς νήσου, ἐὰν θὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἐν λόγῳ κοινὴν ἀπόφασιν ἢ οὔ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ.

§21Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Συντ.). Ὅπως γνωρίζετε, ἡ ἐπένδυσις 500.000 δολλ. ποὺ ἐπραγματοποιήθη ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν ΛΑΒΑ, ἐτέθη ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ νόμου 2687 καὶ ἐξεδόθησαν τὰ σχετικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα παρέχουν ὡρισμένα προνόμια μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοῦ τοπικοῦ φόρου, τὸ 1%. Ἐφ’ ὅσον ἐξεδόθη τὸ σχετικὸν Δ)γμα εἶναι νομικῶς καὶ ἠθικῶς ἀδύνατον νὰ γίνῃ τώρα ἀνάκλησις δοθέντος ὅτι θὰ ἐνεφάνιζε τὸ Κράτος ἀσυνεπὲς καὶ θὰ παρεῖχεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ νομίμως. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις προκειμένου νὰ ἐνισχύσῃ τὸν Δῆμον παρεκάλεσε τὴν Ἑταιρείαν καὶ ἡ Ἑταιρεία ἀπεδέχθη νὰ μὴ κάμῃ χρῆσιν τοῦ ἀπαλλακτικοῦ αὐτοῦ προνομίου, ἀπέστειλε δὲ καὶ σχετικὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ πράγματι ἔκτοτε δὲν ἔκαμε χρῆσιν τοῦ παρασχεθέντος προνομίου. Δὲν θὰ ἦτο λογικὸν καὶ δυνατόν, νὰ προβῶμεν μονομερῶς εἰς τὴν ἀνάκλησιν τοῦ προνομίου. Εὐχαρίστως ἡ Κυβέρνησις νὰ καλέσῃ τὴν Ἑταιρείαν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν συγκατάθεσίν της διὰ τὴν παραίτησιν αὐτῆς ἀπὸ τοῦ προνομίου αὐτοῦ. Πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν βιομηχανιῶν εἰς περιοχὰς ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς δραστηριότητος, προκειμένου περὶ ἐπενδύσεων κεφαλαίων, εἶναι ἀνάγκη νὰ παρέχωνται εἰδικαὶ διευκολύνσεις, ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν Δήμων. Εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, παρέχονται εἰδικὰ προνόμια ἀπὸ τοὺς Δήμους. Παρέχονται ὄχι μόνον εἰδικαὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ἀλλὰ δίδονται δωρεὰν οἰκόπεδα καὶ παρέχονται ἄλλαι ἐγκαταστάσεις καὶ διευκολύνσεις διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἐφ’ ὅσον ἐπιδιώκομεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας ἢ τὴν πραγματοποίησιν ἐπενδύσεων εἰς ἄλλας περιοχὰς ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὴν νοοτροπίαν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ προσελκύσῃ καὶ τὸ ἰδικόν μας καὶ τὸ ξένον κεφάλαιον. Ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην τοῦ Δήμου, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τοῦ Δήμου, συνίσταται εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου 1% ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ Ἑταιρεία νὰ μὴ ἐργασθῇ καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ συνθῆκαι δὲν εἶναι συμφέρουσαι. Ἡ ἐνίσχυσις τῶν Δήμων, εἶναι γενικώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις ὡρισμένων βουλευτῶν περὶ παραπομπῆς ἐνώπιον τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου, ὡρισμένων πρώην Ὑπουργῶν καὶ ἄλλων προσώπων.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἡ πρότασις σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, γίνεται ἀπὸ 20 βουλευτάς. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι ἀριθμὸς ποὺ ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν διὰ τὸ ἔγκυρον τῆς προτάσεως. Δὲν ἔχει δηλαδὴ τὴν αὐτὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει προκειμένου περὶ ἐπερωτήσεων. Ἐὰν ἡ ΕΔΑ — ὅπως φαντάζομαι — ἔχει ὁρίσει ἕνα ὁμιλητὴν διὰ νὰ κάμῃ τὴν ὅλην ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, θὰ ἐνόμιζον ὅτι μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν αὐτὴν — καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρακαλῶ καὶ ζητῶ — νὰ δοθῇ ἀμέσως ὁ λόγος — παρεμβαλλομένου ἐνδεχομένως ἐμοῦ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ — νὰ δοθῇ ἀμέσως ὁ λόγος εἰς τοὺς τρεῖς ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὴν ἄμεσον ἐπίθεσιν ἐκ μέρους τῶν 20 βουλευτῶν, τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν παραπομπῆς, τὴν σύστασιν δηλαδή, ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ ὀρθοτέρα διαδικασία καὶ ἀφοῦ ὁμιλήσουν οἱ τρεῖς, τότε βεβαίως ἠμπορεῖ νὰ δευτερολογήσῃ ἡ ΕΔΑ ἢ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ ἐγγραφῇ οἱοσδήποτε ἄλλος βουλευτής. Ὄχι μόνον νὰ δευτερολογήσῃ ἡ ΕΔΑ δι’ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ, ἀλλὰ νὰ ἐγγραφῇ καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Βεβαίως δὲν πρόκειται περὶ ἀναπτύξεως τῆς προτάσεως, ἀλλὰ περὶ συμπτύξεως αὐτῆς διότι, μόνον τὸ δικαστικὸν πόρισμα εἶναι 128 μεγάλες δίστηλες σελίδες. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ κύριον βάρος τῆς ἀναπτύξεως τῆς προτάσεως, θὰ τὸ ἔχῃ, ὡς εἰδικὸς ἀγορητής, ὁ κ. Ἠλιόπουλος. Δέχομαι, ὅτι ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, καθ’ ὃ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἔχει δικαίωμα, ἐνδεχομένως δύναται νὰ λάβῃ ἀμέσως τὸν λόγον.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι Ὑπουργοί.

§27Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχουν, βεβαίως, κάθε λόγον, νὰ ἀκουσθοῦν καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι πρώην Ὑπουργοί. Φυσικά, δὲν δύναμαι, ἐγὼ προσωπικῶς, νὰ παραιτηθῶ, τοῦ ἐνδεχομένου, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ καὶ αὐτὸ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, θὰ γίνῃ μία πρόσθετος ἐγγραφὴ οἱουδήποτε ἄλλου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατεθέσαμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν πρότασιν περὶ ποινικῆς διώξεως, ἡ ὁποία κατεχωρήθη ἤδη εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ πρότασις γίνεται βάσει τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου ΦΠΣΤ)1877 «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν». Κατὰ τὸν νόμον τοῦτον ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου, κατηγορεῖται Ὑπουργός, ὅστις κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἑαυτοῦ καθηκόντων ἐκ προθέσεως ἢ ἐξ ἀσυγγνώστου ἀμελείας κατὰ τὸ ἄρθρον 1 παρ. γʹ ἐξέδωκεν ἢ ἐξετέλεσεν ἀπόφασιν ἢ διαταγὴν δι’ ἧς παραβιάζεται διάταξις τοῦ Συντάγματος ἢ τῶν νόμων εἴτε κατὰ τὴν παρ. δʹ παρέλειψε νὰ ἐκτελέσῃ διάταξιν τοῦ Συντάγματος ἢ τῶν νόμων ἢ νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτέλεσιν ταύτης, εἴτε κατὰ τὸ ἄρθρον 2 παρ. αʹ παρεβίασε ποινικήν τινα τῶν κειμένων νόμων διάταξιν, εἴτε, κατὰ τὴν παρ. βʹ τοῦ ἄρθρου 2, χωρὶς νὰ παραβιάσῃ διάταξίν τινα ἔβλαψεν ἐκ προθέσεως διὰ πράξεως ἢ παραλείψεως αὐτοῦ τὰ συμφέροντα τῆς Ἐπικρατείας, εἴτε τέλος κατὰ τὸ ἄρθρον 3, χωρὶς νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν διάπραξιν τῶν ἀνωτέρω ἀδικημάτων, συνῄνεσεν εἰς αὐτὰ ἐν πράξει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, φερούσῃ τὴν ἑαυτοῦ ὑπογραφήν. Ἐξ ἄλλου ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 μετὰ τῶν ὑπαιτίων Ὑπουργῶν, διώκονται κατὰ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου τούτου καὶ οἱ τυχὸν συναίτιοι ἢ συνεργοὶ τούτων. Ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι ἡ καταδίωξις γίνεται διὰ προτάσεως πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 20 τοὐλάχιστον βουλευτῶν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὁρίζωνται ἀκριβῶς τὰ γεγονότα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ πρότασις στηρίζεται καὶ ἡ παράτασις, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας. Ἐπὶ τῆς τοιαύτης προτάσεως ἡ Βουλὴ μετὰ συζήτησιν αὐτῆς ἀποφασίζει διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, ἐὰν θέλῃ νὰ διατάξῃ προανάκρισιν. Ἐν προκειμένῳ ἡ ὑπὸ συζήτησιν πρότασις φέρει 21 ὑπογραφὰς βουλευτῶν, στηρίζεται δὲ εἰς πλῆθος συγκεκριμένων πράξεων καὶ παραλείψεων τῶν ὧν ζητεῖται ἡ καταδίωξις προσώπων, αἱ ὁποῖαι θεμελιώνουν τὴν ἀντικειμενικὴν ὑπόστασιν ἐγκλημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖται ἡ καταδίωξις, ἀναφέρεται δὲ περαιτέρω ἡ πρότασις εἰς τὸ περιεχόμενον τῶν ἐκθέσεων καὶ τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκτάκτου ἐλέγχου τῆς ΔΕΗ τῆς συσταθείσης κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ

Ν. Δ. 4230)1962.

Κατὰ ταῦτα τυπικῶς νομίμως κατετέθη καὶ φέρεται πρὸς συζήτησιν σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ πρότασίς μας. Ἀπομένει εἰς ἐμὲ νὰ ἀναλύσω τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς προτάσεως καὶ εἰς τοῦτο προβαίνω ἤδη. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς μίαν ἐπανόρθωσιν σχετικῶς μὲ τὸν συνάδελφον κύριον Μπουρνιᾶν. Εἰς τὴν κατατεθεῖσαν πρότασίν μας, κακῶς ἀναφέρεται καὶ ζητεῖται ἡ παραπομπὴ καὶ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ κ. Μπουρνιᾶ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, εὐτυχῶς, κατὰ τὸ κρίσιμον αὐτὸ διάστημα δὲν ἦτο Ὑπουργὸς Βιομηχανίας. Διὰ τὸ λάθος μας αὐτὸ ζητοῦμεν συγγνώμην καὶ ἐκφράζομεν τὴν λύπην μας πρὸς τὸν κ. Μπουρνιᾶν, διότι ἐπαναλαμβάνω κακῶς καὶ ἐκ λάθους ἐζητήθη ἡ παραπομπή του. Κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ κατηγορία ἀναφέρεται εἰς τὰ γεγονότα ποὺ ἔχουν προκαλέσει βαρείας ζημίας εἰς τὴν ΔΕΗ. Τὰ θέματα ἑπομένως ποὺ πρέπει κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ παρὸν στάδιον τῆς ἐρεύνης εἶναι κυρίως: Α. Ἐὰν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ὑποθέσεων τῆς ΔΕΗ ἔλαβον χώραν πράξεις ἢ παραλείψεις ἀξιόποινοι, ποὺ ἐζημίωσαν τὴν ΔΕΗ καὶ ποῖαι. Β. Ἐὰν αἱ ἀξιόποιναι αὐταὶ πράξεις ἢ παραλείψεις συνδέονται πρὸς τὰ πρόσωπα, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ δίωξις καὶ Γ. Ἐὰν τὰ ἀδικήματα ἐντάσσωνται καθ’ ὕλην καὶ ἐὰν συντρέχουν προϋποθέσεις διώξεως, (παραγραφὴ κλπ.) κατὰ τοὺς νόμους περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Πρὶν νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν θεμάτων αὐτῶν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένας ἀντιδράσεις περὶ τὸ ζήτημα τοῦτο. Κατηγορήθημεν καὶ ἐδῶ, εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἀπὸ τὸν φιλικὸν πρὸς τὴν δεξιὰν τύπον, ὅτι ἐφέραμεν πρότασίν μας τώρα, εἰς αὐτὰς τὰς ἡμέρας, πρὸς ἀντιπερισπασμὸν τάχα, ἔναντι τῆς ἐξορμήσεως τῆς ΕΡΕ κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ ἔναντι τῆς δυσχεροῦς δῆθεν θέσεως τῆς Ἀριστερᾶς διὰ τὸ Κυπριακόν. Αἱ κατηγορίαι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως βάσιν. Ἡ ἐξόρμησις τῆς ΕΡΕ, ἁπλῶς ἔδωκεν ἀκόμη μίαν εὐκαιρίαν νὰ ἀποδειχθῇ εἰς τὸν λαόν, ἡ κενότης τῆς δραστηριότητος τῆς Δεξιᾶς, εἰς δὲ τὸ Κυπριακὸν ἡ θέσις μας ὑπῆρξε καὶ εἶναι διαυγὴς καὶ σταθερά. Ἐξ ἄλλου ὅμως καὶ κυρίως πρέπει νὰ ὑπογραμμισθῇ, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀνωμαλιῶν εἰς τὴν ΔΕΗ, δὲν ἔρχεται τώρα εἰς τὴν Βουλήν. Ἤδη ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1964 ἐζητήσαμεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δὲν εἶναι ἰδική μας εὐθύνη, ἐὰν δὲν συνεζητήθη ἔκτοτε ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν ἡ ΕΡΕ εἶχε πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλήν, ἐζητήθη πολλάκις, ὅπως θὰ ἐκθέσω κατωτέρω καὶ ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου (ὑπὸ πολλῶν στελεχῶν της καὶ ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ της τότε) νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τῆς ΕΔΑ, ἡ διενέργεια ἐλέγχου, ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὰ πράγματα τῆς ΔΕΗ. Καὶ ὑπῆρξε κατηγορηματικὴ καὶ ἐπίμονος ἡ ἄρνησις τῆς ΕΡΕ νὰ δεχθῇ τὸν ἔλεγχον. Ἤδη ὅμως, ἦλθεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου τῆς ΔΕΗ, ἡ ὁποία συνεστήθη μὲ πρότασιν τοῦ κ. Ζίγδη καὶ μὲ ἐπιμονὴν ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως μετὰ μίαν ὀξυτάτην κριτικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 4230)62 καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀναλυτικώτερον θὰ ἀσχοληθῶμεν κατωτέρω. Τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τὸ τέλος Νοεμβρίου 1964, εἶναι μακρόν, καὶ ἡ μελέτη του κατέστησεν ἐξ ἀντικειμένου ἀδύνατον οἱανδήποτε περὶ αὐτοῦ ἐνέργειαν ἢ συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν της λόγῳ τῶν ἑορτῶν. Ἀλλὰ τὸ περιεχόμενον τοῦ πορίσματος καὶ τῶν ἐκθέσεων τούτων προερχόμενον ἀπὸ τρεῖς ἀνωτάτους δικαστικοὺς λειτουργούς, ἀποκαλύπτει ἕνα βοῦρκον ἀκολασίας εἰς τὸν χῶρον τῆς ΔΕΗ, εἰσάγει εἰς μίαν ἀσφυκτικὴν ἀτμόσφαιραν ὡρισμένων τομέων τῆς δημοσίας ζωῆς, ὥστε δὲν ἐπιτρέπει οὐδεμιᾶς ἡμέρας ἀναβολὴν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Ἐὰν εἰς τὴν χώραν μας, πέραν οἱωνδήποτε πολιτικῶν πεποιθήσεων, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ στοιχειώδης πολιτικὴ ἠθικὴ ἐὰν ὑπάρχῃ στοιχειώδης ἠθικὴ εὐθιξία, ἐπεβάλλετο, μετὰ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ πορίσματος αὐτοῦ καὶ εἶναι ὅπως θὰ ἀναλύσω κατωτέρω δριμὺ κατηγορητήριον κατὰ τῶν συνθηκῶν ποὺ κρατοῦν εἰς τὸν δημόσιον βίον ἡ ἄμεσος ἔρευνα τῶν καταγγελλομένων. Ἰδοὺ διατὶ καταθέσαμεν τὴν πρότασιν τώρα. Ἰδοὺ διατὶ ἡ ΕΡΕ δὲν δικαιοῦται, διότι δὲν νομιμοποιεῖται, νὰ διαμαρτύρεται, οὐδὲ πολλῷ μᾶλλον νὰ κατηγορῇ διὰ τὴν κατάθεσιν τῆς προτάσεώς μας. Τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὅπως ὑπηνίχθην ἀνωτέρω, πολλὰ καὶ σοβαρῶς ἀνώμαλα περιστατικὰ περὶ τῆς Δ.Ε.Η. εἶχον γνωσθῆ δημοσίᾳ καὶ εἶχον προκαλέσει εὐρεῖαν συζήτησιν καὶ ὀξεῖαν κριτικὴν καὶ εἰς τὸν τύπον καὶ εἰς τὸν ἐπιστημονικὸν κόσμον καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε καὶ αὐτὰ μόνον θὰ ἤρκουν πρὸς θεμελίωσιν προτάσεως ὡς ἡ συζητουμένη, ἐν τούτοις αἱ ἐκθέσεις καὶ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου ἔχει ἰδιάζουσαν ἀξίαν. Τρεῖς ἀνώτατοι δικαστικοὶ λειτουργοί, οἱ Γεώργ. Χαμπούρης, Σύμβουλος Ἐπικρατείας, Κων) νος Παπαϊωάννου, Ἀρεοπαγίτης καὶ Γεώργιος Σακελλαρίου, Σύμβουλος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, μὲ τὸ ἀδιάβλητον κῦρος των, μὲ τὴν ἐπιστημονικήν των συγκρότησιν καὶ μὲ τὴν μακρὰν δικαστικὴν πεῖραν των προσφέρουν μίαν ἐξαιρετικῶς χρήσιμον ὑπηρεσίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Διότι μέσα εἰς τὴν κἄπως ἐν ἀναταραχῇ τελοῦσαν λόγῳ τῶν ἀντιθέσεων πολιτικὴν καὶ δημοσίαν ζωὴν παρέχουν τὸ ἀδιάβλητον ἀποτέλεσμα μιᾶς ἀντικειμενικῆς καὶ ἀπηλλαγμένης ἀπὸ οἱασδήποτε προκαταλήψεις καὶ ἐπιρροὰς ἐρεύνης διὰ τὰ πράγματα τῆς ΔΕΗ. Δύσκολα θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ γενικῶς ἀδιάβλητον τῶν ἐγγράφων αὐτῶν ἐκθέσεων καὶ πορίσματος. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς προτάσεως θὰ βασισθῇ εἰς αὐτὰ κυρίως τὰ ἔγγραφα. Ὅπου θὰ ἐπικαλεσθῶμεν στοιχεῖα ἐκτὸς αὐτῶν θὰ γίνῃ μόνον ἐφ’ ὅσον ταῦτα εὑρίσκουν ἐπαλήθευσιν εἰς τὰς ἐκθέσεις καὶ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μόνον διὰ τὰ φωτίσουν αὐτὰ περισσότερον. Τὸ περιεχόμενον τοῦ πορίσματος. Ἡ ἐκ δικαστικῶν λειτουργῶν Ἐπιτροπὴ Ἐλέγχου ἠσχολήθη μὲ τὰ ἑξῆς θέματα: α) Μὲ τὴν σύμβασιν ἐγγυήσεων τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς Γαλλικὰς πιστώσεις, 5,5 δισεκ. φράγκων ἔτους 1963 καὶ τὰς συμφωνίας τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μὲ τὰς ἀναδόχους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ διὰ τῶν πιστώσεων τούτων Ἑταιρείας OMNIUM TGOUNAIS ET GOTEGI (OLCO). β) Μὲ τὰς συμφωνίας τῆς ΔΕΗ καὶ τῆς OLCO διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Μέγδοβα. γ) Διὰ τὸ λάθος — λογιστικὸν — 50 ἑκατ. γαλλ. φράγκων εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς δαπάνης. δ) Διὰ τὰς ὑπερβάσεις καὶ τὰς ζημίας τῆς ΔΕΗ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου λόγῳ μεταβολῶν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. ε) Μὲ τὸ θέμα τῆς προμηθείας 5% τὴν ὁποίαν ἡ OLCO εἶχε συμφωνήσει νὰ πληρώσῃ πρὸς διαφόρους ἐν Ἑλλάδι. στ) Μὲ τὰ ηὐξημένα ἀσφάλιστρα κατὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἔργων Μέγδοβα. ζ) Μὲ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ΗΕΑΠ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ὡς καὶ ἄλλων Ἠλεκτρικῶν Ἑταιρειῶν. η) Μὲ τὴν ὑπόθεσιν συμβάσεως ἀλουμινίου (Πεσινὲ– Ρεϊνόλντς–Νιάρχου). θ) Μὲ διάφορα ἄλλα θέματα, καὶ ι) Μὲ τὰς ἐπιστολὰς Φιλαρέτου, συνδυαζομένας πρὸς ὅλα τὰ προηγούμενα θέματα. Ἡ ἔρευνα τῆς Ἐπιτροπῆς εὐθύνεται εἰς τὴν ἀναζήτησιν καὶ διαπίστωσιν ἀνωμάλων καὶ ἀθεμίτων ἐνεργειῶν περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν ὡς ἄνω ὑποθέσεων τῆς ΔΕΗ ὡς καὶ τοῦ ρόλου τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ἁρμοδίως ἢ ὄχι ἀνεμίχθησαν εἰς αὐτὰς ἢ παρέλειψαν νὰ ἐνεργήσουν. Θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν ποὺ διέγραψα ἀνωτέρω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεων τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ ἑκάστου θέματος. Αἱ συμβάσεις πιστώσεων. Τὴν 15.10.1953 ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπέγραψε πρωτόκολλον μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ὁποίας ἡ δευτέρα παρέχει τὴν ἐγγύησίν της διὰ 5,5 δισεκ. φράγκα πρὸς Γαλλικὰς Ἑταιρείας διὰ πιστώσεις ὑπ’ αὐτῶν πρὸς τὴν Ἑλλάδα πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ. Τὴν 2.11.1953 ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπέγραψε μὲ τὰς Ἑταιρείας OLCO συμφωνίαν βάσει τῆς ὁποίας αὗται ἀνελάμβανον εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω πρωτοκόλλου, νὰ θέσουν εἰς διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Τεχνικὰς Ὑπηρεσίας, μηχανήματα καὶ ὑλικὰς ἀξίας 5,5 δισεκ. φράγκα ἐπὶ πιστώσει. Κατὰ Νοέμβριον 1953 προεκηρύχθη διεθνὴς μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Μέγδοβα, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀνεδείχθη, τελευταῖος μειοδότης ἡ OLCO. Πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων τούτων καὶ τοῦ ἔργου Μέγδοβα, ἐξουσιοδοτήθη ἡ ΔΕΗ ὑπὸ τοῦ Ἑλλ. Δημοσίου, ὅπως ἀναλάβῃ τὰς σχετικὰς ἁρμοδιότητας, ὑπεγράφη δὲ βάσει προτάσεων τῆς OLCO συμφωνία προβλέπουσα τοὺς ὅρους ἐκτελέσεως τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Μέγδοβα. Κατὰ τὰς συμφωνίας αὐτὰς διὰ τὰς ὑπηρεσίας τῆς OLCO διὰ τὴν χρηματοδότησιν, τὴν μελέτην καὶ τὴν Διεύθυνσιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως καὶ τὰς ἀρδεύσεις τῆς πεδιάδος Καρδίτσης καὶ διὰ τὴν ἐπὶ ἑξάμηνον Διεύθυνσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐργοστασίου ὁρίζεται ἀποζημίωσις τῆς OLCO κατ’ ἀποκοπὴν ἐκ φράγκων Γαλλικῶν 425 ἑκατομμυρίων. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἀναλύεται ἐν τῇ συμβάσει κατανεμόμενον δι’ ἑκάστην τῶν ὡς ἄνω ὑπηρεσιῶν. Οὕτω διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐπίβλεψιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων ἀρδεύσεως τῆς πεδιάδος Καρδίτσης, προβλέπεται ἀποζημίωσις 50 ἑκατ. φράγκων. Κατὰ τὴν πορείαν τῶν διαπραγματεύσεων πρὸς διατύπωσιν τῆς ὁριστικῆς συμβάσεως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐζήτησε καὶ ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὴν σύμβασιν καὶ ἀπὸ τὰ ἐκτελεστέα ἔργα τὸ τμῆμα τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Καρδίτσης καὶ ἡ OLCO περιωρίσθη εἰς τὸ καθαρῶς ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον. Ἐνῷ ὅμως εἰς τὸ περικοπὲν ἐκ τοῦ ὅλου ἔργου τμῆμα ἀντιστοιχεῖ, ρητῶς μνημονευομένη, ἀποζημίωσις 50 ἑκατ. φράγκων, δὲν περιεκόπη εἰς τὴν σύμβασιν τὸ ποσὸν τοῦτο δι’ ἀφαιρέσεως ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἀποζημιώσεως τῶν 425 ἑκατ. φράγκων, ὅπερ ποσὸν παρέμεινεν, ὡς καταβλητέον πρὸς τὴν OLCO ποσόν. Τὸ λάθος ἐγένετο ἀντιληπτὸν τὴν 6.10.1956 ὑπὸ τοῦ μηχανικοῦ τῆς ΔΕΗ κ. Παπαλεονάρδου, ὅστις τὸ ἀνεκοίνωσεν εἰς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τῆς ΔΕΗ κ. Μακρῆν, ἀναγνωρίσαντα τοῦτο. Ἀμφότεροι ἀνεκοίνωσαν τὸ λάθος καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ ζημίαν τῆς ΔΕΗ πρὸς τοὺς κ.κ. Π. Γουναράκην καὶ Γ. Πεζόπουλον, Πρόεδρον καὶ Γεν. Διευθυντὴν αὐτῆς. Ὁ κ. Παπαλεονάρδος, ἐνημέρωσε σχετικῶς τὸν Ἀντιπρόεδρον κ. Α. Δημητρακόπουλον καὶ τὸν σύμβουλον κ. Π. Στουπάθην, πεισθέντες πάντες, ὅτι ἦτο προφανὲς καὶ ἀναμφισβήτητον τὸ λάθος. Περαιτέρω ὁ κ. Παπαλεονάρδος, ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. Γ. Πεζόπουλον, καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6213)10.10.1956 ἐμπιστευτικὸν σημείωμα ἐπὶ τῶν ὅρων μιᾶς συμβάσεως τροποποιούσης τὴν ἀρχικὴν χάριν τῆς OLCO ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζονται δικαιώματα — ἀντιθέτως ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν καὶ πρὸς ζημίαν τῆς ΔΕΗ, ὅπως θὰ ἴδωμεν κατωτέρω — εἰς τὸ σημείωμα δὲ τοῦτο ὑπογραμμίζεται ἡ ἀνάγκη ὅπως ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ «λάθους». Πάντα τὰ ἀνωτέρω περιγράφονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου βιβλίων πρῶτον κεφ. Αʹ. «Λάθος 50 ἐκ Γαλλ. φρ. σελ. 1–5». Περαιτέρω ἀπὸ τῆς σελ. 5 καὶ ἐφεξῆς περιγράφεται ἡ ἀγωνιώδης δραστηριότης τοῦ Παπαλεονάρδου, νὰ προκαλέσῃ ἀπόφασιν καὶ ἐνεργείας τοῦ Δ. Σ. τῆς ΔΕΗ πρὸς πρόληψιν τῆς ἐκ τοῦ λάθους ζημίας. Ἀλλὰ διὰ τὴν δραστηριότητά του αὐτὴν οἱ Γ. Πεζόπουλος καὶ Π. Γουναράκης, ἐπετέθησαν κατ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Δ. Σ. τῆς 31.10.56 λόγῳ τῆς ἐπαφῆς του, μὲ τὰ μέλη αὐτοῦ (ἔνθ. ἀνωτ. σελ. 5). Παρὰ ταῦτα οἱ Γ. Πεζόπουλος καὶ Π. Γουναράκης, ἐχειρίσθησαν χλιαρῶς καὶ δὴ δουλικῶς τὸ θέμα ἔναντι τῆς OLCO (ἔκθ. σελ. 6), τὴν δὲ 16.10.56 ὑπέγραψαν τὴν μετ’ αὐτῆς, σύμβασιν χωρὶς διόρθωσιν τοῦ «λάθους» καὶ χωρὶς νὰ φέρουν προηγουμένως τὸ ζήτημα εἰς τὸ Δ. Σ., τὸ ὁποῖον μόλις τὴν 31.10.56 ἀσχολεῖται ἐν συνεδριάσει μὲ αὐτό. Ἡ συζήτησις ὑπῆρξε θυελλώδης — γράφει εἰς τὴν εἰσήγησίν του σελ. 15 ὁ Ἀεροπαγίτης κ. Παπαϊωάννου — ὅλα τὰ μέλη τοῦ Δ. Σ. ἐξηγέρθησαν κατὰ τῆς OLCO, πλὴν τῶν Γουναράκη–Πεζοπούλου, οἱ ὁποῖοι εὐθυγραμμισθέντες ἀνέλαβον τὴν ὑπεράσπισιν τῆς OLCO καὶ ὑπεστήριξαν σταθερῶς καὶ πεισμόνως τὰς ἀπόψεις της, δημιουργήσαντες, οὕτω παραφωνίαν εἰς τὴν γενικὴν κατακραυγήν....». «Πρέπει νὰ κλείσωμεν αὐτὴν τὴν παρένθεσιν ποὺ καλῶς ἢ κακῶς ἠνοίχθη.....» δηλώνει ὁ Γουναράκης (σελ. 16). Ὁ Πεζόπουλος, ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ ἀνακαλύψαντος καὶ ἀνακινήσαντος τὸ ζήτημα Παπαλεονάρδου (σελ. 17). Καὶ οἱ δύο–Γουναράκης καὶ Πεζόπουλος — ἐμφανίζουν κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Παπαϊωάννου — καινοφανῆ καὶ παράδοξον θεωρίαν καθ’ ἣν «εἴτε εἰς λάθος ὀφείλεται ἡ παραδοχὴ τοῦ ποσοῦ τῶν 425 ἐκ. Γαλλ. φράγκων ὡς ἀμοιβῆς τῆς OLCO εἴτε ὄχι ἡ ΔΕΗ δὲν ἐζημιώθη.... καὶ δὲν προέκυψε κανὲν κέρδος διὰ τὴν OLCO....». Καὶ συμπεραίνει ἡ ἔκθεσις–εἰσήγησις: Προξενεῖ κατάπληξιν τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι καὶ ὑπάρχοντος λάθους οὔτε ἡ ΔΕΗ ἐζημιώθη, οὔτε ἡ OLCO ὠφελήθη.... Ἡ γνώμη αὕτη ὄχι μόνον εἶναι ἀστήρικτος νομικῶς, ἀλλὰ καὶ λογικῶς ἀπαράδεκτος.... Τὸ ὅτι ὅμως ἀπετολμήθη ἡ ὑποστήριξις τοιούτων παραδοξοτήτων ἀποτελεῖ μίαν χαρακτηριστικὴν περίπτωσιν τῆς ἐλλείψεως σεβασμοῦ πρὸς τὴν νοημοσύνην καὶ τὴν ἐνημερότητα τῶν Συμβούλων.... (σελ. ἔκθ. 20). Μὲ αὐτὸν ὅμως τὸν παραλογισμὸν ἡ ΔΕΗ κατέβαλε 50 ἑκ. Γαλλικὰ φρ. (ὑπὲρ τὰ 3 ἑκατ. δραχμὰς) πρὸς τὴν OLCO δι’ ἐργασίαν, ποὺ δὲν ἔκαμε. Ἀκολουθοῦν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ποικίλαι ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ποὺ δίδουν μίαν θλιβερωτάτην εἰκόνα τῆς ἐπικρατούσης εἰς τὸ Συμβούλιον νοοτροπίας καὶ καταστάσεως. Σᾶς δηλῶ ρητῶς — λέγει ὁ Πρόεδρος τῆς ΔΕΗ πρὸς τοὺς συμβούλους του — ὅτι δὲν ἀνεκοινώθη τίποτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.... Δὲν ὑπάρχει στάδιον συζητήσεων μὲ τὴν OLCO καὶ ὁ Σύμβουλος κ. Γαλάνης (τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος): ἡ ΔΕΗ ἔναντι τῆς OLCO πάντοτε ὑπεχώρει... (σελ. ἔκθ. Παπαϊωάννου 28). Καὶ περαιτέρω ὁ κ. Γουναράκης, πιέζων τὸ Συμβούλιον, λέγει: «Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόφασίν μας δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κατὰ πλειοψηφίαν. Διὰ τοιαῦτα ζητήματα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνωνται κατὰ πλειοψηφίαν ἀποφάσεις.... (σελ. 29). Τὸ Συμβούλιον δὲν μετεπείσθη καὶ ὁ κ. Γουναράκης, ἀναβάλλει τὴν συζήτησιν διὰ τὴν 3ην Νοεμβρίου 1956. Τότε «ἄγνωστον πῶς — λέγει ἡ ἔκθεσις — ἡ ἀτμοσφαῖρα μετεβλήθη χωρὶς οὐδὲν νέον στοιχεῖον» (σελ. 30), οἱ Σύμβουλοι ἐδέχθησαν τὴν σύμβασιν παρὰ τὸ λάθος καὶ παρὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Γαλάνη — ψηφίσαντος ἐπίσης τὴν σύμβασιν καὶ τὸ λάθος — ὅτι ἔχομεν ἕνα συμβαλλόμενον ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι ὑπάρχει ἀσυδοσία.... ἔχομεν μὲ τὴν OLCO μίαν πεῖραν ὄχι εὐχάριστον.... (σελ. 31). Ὁ Πεζόπουλος, προσθέτει, ὅτι δὲν εἴμεθα σοβαροὶ ἄνθρωποι ἐὰν καταγγείλωμεν τὴν σύμβασιν ἐπειδὴ εὑρήσαμεν αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν» (σελ. 31). Τέλος ὁ κ. Π. Γουναράκης, ἀνακρινόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Παπαϊωάννου, καταθέτει, ὅτι βεβαίως ἂν ἔγινε λάθος ἀναμφισβητήτως ὑπῆρξε ζημία διὰ τὴν ΔΕΗ (σ. 34). Πάντως, σημειώνει ἡ ἔκθεσις διὰ τὸ λάθος δὲν ἐζητήθησαν παντάπασιν εὐθῦναι, ἠκολουθήθη ἡ συχνὰ ἐμφανισθεῖσα εἰς τὴν δραστηριότητα τῆς ΔΕΗ «τακτικὴ τοῦ κουκουλώματος» (σελ. 34). Τερματίζοντες τὸ κεφάλαιον τοῦτο πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸ συμπέρασμα τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Ἀρεοπαγίτου Παπαϊωάννου ἐπ’ αὐτοῦ: Ἰδοὺ τὶ λέγει: Σελὶς 41, παράγρ. 9: Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 3.11.56 καθ’ ἣν ἐκάμφθη ἡ ἀντίστασις τῶν μελῶν αὐτοῦ, καθ’ ὃν εἴδομεν τρόπον, ἐξέφρασε τὴν μεγάλην χαράν του διὰ τὸ εὐχάριστον κατ’ αὐτὸν συμπέρασμα, «ὅτι θέτομεν οἱονεὶ ἐκποδὼν τὸ ζήτημα τῶν 50 ἑκατομμυρίων Γαλλικῶν φράγκων καὶ χωροῦμεν μετὰ πεποιθήσεως εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως». Ἡμεῖς μετὰ λύπης μας διαπιστώνομεν, ὅτι ἐκ τῶν προαναφερθέντων προκύπτουσιν ἀβιάστως τὰ ἑξῆς κατ’ ἀντικειμενικὴν κρίσιν συμπεράσματα: 1ον) Τὸ λάθος εἶναι ἀναμφισβήτητον, ἡ δὲ ἐξ αὐτοῦ ζημία τῆς ΔΕΗ κατὰ 3.500.000 δραχ. περίπου ἐπὶ ἀντιστοίχῳ ὠφελείᾳ τῆς OLCO εἶναι τρανῶς ἀποδεδειγμένη. 2ον) Οἱ κ.κ. Πεζόπουλος καὶ Γουναράκης, δὲν ἐπίστευον εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν τοῦ λάθους, ἀφοῦ ὄχι μόνον, δὲν ἦτο δυνατὸν μόνοι αὐτοὶ ἐναντίον τῶν ἀδιαψεύστων ἀριθμῶν καὶ γεγονότων νὰ πιστεύουσιν εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν ταύτην, ἀλλὰ καὶ ἐμμέσως ἀνεγνώρισαν τοῦτο. 3ον) Οἱ ἴδιοι οὐδὲν μέτρον ἔλαβον πρὸς ἐπανόρθωσιν αὐτοῦ καὶ οὔτε κἂν εἰδοποίησαν ἐπισήμως τὴν OLCO, ἀποκλείσαντες πᾶσαν μετ’ αὐτῆς συζήτησιν. 4ον) Εἶναι σχεδὸν βέβαιον, ὅτι παρὰ τοῦ κ. Πεζοπούλου, ρητῶς ὡμολογημένον, ὅτι ἐὰν ἠσκεῖτο πίεσις κατὰ τῆς OLCO καὶ ἀπεφεύγετο ἡ σπουδὴ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως περὶ ἀπολογιστικῶν ἔργων θὰ ἐπετυγχάνετο ἐπωφελὴς διὰ τὴν ΔΕΗ διευθέτησις τοῦ λάθους, καὶ 5ον) Ἡ ὅλη στάσις τῶν κ.κ. Πεζοπούλου καὶ Γουναράκη, εἰς τὸ ἀνακῦψαν ζήτημα τοῦ λάθους καὶ ὁ ὅλος χειρισμὸς αὐτοῦ παρὰ τῶν ἰδίων δημιουργεῖ πολλὰς ὑποψίας καὶ πολλὰ ἐρωτηματικὰ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις ἡ ἀνάγκη ἐπισπεύσεως τοῦ ἔργου. Μεταβολὴ τῆς συμβάσεως — ἔργα ἀπολογιστικῶς. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἀναφέρεται ἡ ἔκθεσις (Βιβλ. πρῶτον— Κεφ. Βʹ Μερ. Αʹ). Κατὰ τὰς ἀρχικὰς διαπραγματεύσεις τῆς ΔΕΗ μετὰ τῆς OLCO, τὰς ὁποίας ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ διεξῆγον οἱ Πεζόπουλος, Παπαλεονάρδος, Μακρῆς καὶ Ἀποστολάκης, κατὰ τὰς ὁποίας ἔλαβον συχνὰ μέρος καὶ οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας καὶ αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῶν παραλόγων ἀξιώσεων τοῦ ἀναδόχου διήρκεσαν ἐπὶ 10 μῆνας, γεγονὸς πρωτοφανὲς κατὰ τὸν Ἀντιπρόεδρον Δημητρακόπουλον, συνετάχθη τὸ πρῶτον σχέδιον τὸ ὁποῖον ἀνεκοινώθη εἰς τὰ μέλη τοῦ Δ. Σ. διὰ σημειώματος τοῦ Γ. Πεζοπούλου, τῆς 10.12.54 καὶ εἰς τὸ ὁποῖον μεταξὺ ἄλλων προεβλέπετο, ὅτι ἡ κατασκευὴ τῶν ἐπὶ μέρους ἔργων τοῦ Ἐργοστασίου, ἐγένετο δι’ ὑπεργολάβων βάσει τιμῶν μονάδος ἀλλὰ καὶ ὅτι δύναται ἡ ΔΕΗ νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὴν OLCO τὴν ἀπολογιστικὴν κατασκευὴν ἰδιαιτέρας σπουδαιότητος τμημάτων ἔργου ἀπαιτούντων εἰδικὴν ἐμπειρίαν. Εἰς τὸ σημείωμά του ὁ κ. Πεζόπουλος, ἀναφέρει, ὅτι οἱ ἀνάδοχοι διατυποῦν τὴν ἀξίωσιν νὰ καθορισθῇ ρητῶς εἰς τὴν σύμβασιν ἡ ἀπολογιστικὴ ἐκτέλεσις ὑπ’ αὐτῶν ὡρισμένων τμημάτων τοῦ ἔργου (ὑποχρεωτικὴ καὶ ὄχι δυνητικὴ διὰ τὴν ΔΕΗ) συνιστᾷ δὲ ὁ κ. Πεζόπουλος, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις αὐτὴ τοῦ ἀναδόχου. «Οὕτω — γράφει ἡ ἔκθεσις ἐν σελ. 3 — ὁ κ. Πεζόπουλος, μόνος αὐτὸς ἐτάχθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς OLCO». Οἱ Ἀν. Δημητρακόπουλος, προεδρεύων τότε καὶ Ι. Καραβίδας, Σύμβουλος, ἀνθίστανται κατὰ τῆς ἀξιώσεως ταύτης. Ἐπισημαίνουν τοὺς κινδύνους διενέξεων, σπαταλῶν, ηὐξημένων ἐξόδων, ὑψηλοῦ κόστους καὶ ζητοῦν ν’ ἀποκλεισθῇ τὸ ἀπολογιστικὸν σύστημα (ἔκθεσ. σελ. 3). Συνετάγη ἐν συνεχείᾳ σχέδιον συμβάσεων ὑπὸ τοῦ Γ. Πεζοπούλου, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπεξηγηματικὸν σημείωμα αὐτοῦ ἀναφέρεται εἰς τὰς γενομένας παρατηρήσεις, τὰς συμφώνους πρὸς τοὺς ὅρους τοῦ διαγωνισμοῦ εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ ἀναδόχου, εἰς τὰς γνώμας τῆς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἰδίου σχετικῶς πρὸς τὰς δυνατότητας καὶ τοῦ σκοπίμου τῶν ἐν γένει στοιχείων, ἀγνοεῖται δὲ οὕτως ἐντελῶς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ αἱ ἀπόψεις του. Διεξήχθησαν ἔντονοι συζητήσεις εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἠκούσθησαν ἀπόψεις «ἔχομεν παραδείγματα διὰ τὴν OLCO μὴ ἐποικοδομητικά.... δὲν εἶναι καλῆς πίστεως», «θὰ μᾶς γελάσουν οἱ Γάλλοι..... θέλουν νὰ μᾶς παρασύρουν νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον ἀπολογιστικῶς ἀπὸ τὴν πεῖραν τοῦ Λούρου καὶ ἀπὸ τὴν διανομὴν δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς Γάλλους......». Μόνον ὁ Πεζόπουλος, ὑπερήσπισε τὴν OLCO. Τελικῶς τὸ Δ. Σ. ἀπεφάσισε, ὅτι δύναται νὰ δοθῇ ἀπολογιστικὴ ἐκτέλεσις ἔργου εἰς τοὺς ἀναδόχους ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς συμμετοχῆς ἐμπείρου Ἑλληνικοῦ Οἴκου. Παρὰ τοῦτο ὅμως, οὐδὲν ἀπολύτως προεβλέφθη περὶ ἀμοιβῆς καὶ γενικῶς ἐξόδων τοῦ ἀναδόχου διὰ τὰ ἀναληφθησόμενα ἀπολογιστικῶς ἔργα, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ θεμελιώδους ζητήματος. Ἡ σχετικὴ διατύπωσις τῶν σχετικῶν ἄρθρων 9 παρ. 3 καὶ 29 παρ. 7 τῆς συμβάσεως παρὰ τὰς διαμαρτυρίας συμβούλων, παρέμεινε γενικὴ καὶ ἀόριστος καὶ κατὰ τοῦτο, ὡς ἠθελήθη καὶ κατεστρώθη ὑπὸ τοῦ Γ. Πεζοπούλου, ἐν τῷ σχεδίῳ. Οὕτω προητοιμάσθη ἔκτοτε τὸ ἔδαφος ὅπως ἡ OLCO ὑπαγορεύσῃ τοὺς βαρυτάτους ὅρους της εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ ἀναλάβῃ ἀπολογιστικῶς ὄχι μόνον τὰ εἰδικῆς ἐμπειρίας ἔργα ἀλλὰ πάντα τοῦ πολιτικοῦ μηχανικοῦ καὶ δὴ μὲ ἀμοιβὴν ὑπερβᾶσαν κατὰ πολλὰς δεκάδας ἑκατομμυρίων δρχ. τὰ ζητηθέντα παρ’ αὐτῆς δι’ ἐκτέλεσιν ὅλων τῶν ἔργων Μέγδοβα 420 ἑκατομμ. Γαλλ. Φράγκων...... Ἡ ἐκ τούτου ζημία τῆς ΔΕΗ, ὑπολογίζεται εἰς δραχ. 20,5 ἑκατ. (ἔκθ. σελ. 14). Ὁ κ. Δημητρακόπουλος, χαρακτηρίζει τὴν γενομένην διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 3, ὡς χαριστικὴν πρᾶξιν πρὸς τὸν ἐργολάβον, ὁ δὲ κ. Λεονάρδος, δηλώνει, ὅτι ὁ κ. Παπαληγούρας, ἔδωσε τὴν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς των καὶ ὅτι συνεφώνησαν (ἐπὶ τῆς συμβάσεως) ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὴν διατύπωσιν ὡρισμένων ἄρθρων τὴν ἔχει ζητήσει ὁ κ. Παπαληγούρας» (ἔκθ. σελ. 15). Ἐπηκολούθησαν συσκέψεις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας, πρὸς ἐξομάλυνσιν διαφωνιῶν (σελ. 15). Μάταιος κόπος. Ἡ OLCO ἀνέλαβε τελικῶς τὴν ἀπολογιστικὴν ἐκτέλεσιν μὲ νέον ἐξ ὑπαρχῆς καθορισμὸν τῆς ἀμοιβῆς της κατὰ τὰς ἀπαιτήσεις της, ἄνευ οὐδεμιᾶς δεσμεύσεως διὰ τὴν συνεργασίαν της μὲ τὸν ἑλληνικὸν παράγοντα, λησμονηθεισῶν καὶ ἀγνοηθεισῶν τελείως τῶν ἐκ τῆς συμβάσεως ὑποχρεώσεων αὐτῆς (σελ. ἔκθ. 16). Εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 11.4.55 ὁ κ. Δημητρακόπουλος, τονίζει: «Ἀπὸ πολλοῦ εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίεργον κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὁμιλήσῃ ἐλευθέρως....» (σελ. ἔκθ. 16). Καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ ἀρεοπαγίτου κ. Παπαϊωάννου, σημειώνει (σελ. 17): «ἄξιον ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως εἶναι τὸ ὅτι τὸ Δ. Σ. ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν..... τὸ γεγονός, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀπόρροια Κυβερνητικῶν συμφωνιῶν....». Εἰς ἐμπιστευτικὸν ὑπόμνημα τοῦ Πεζοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 1427)26.4.55 ἐκτίθενται αἱ ἐπιτευχθεῖσαι δι’ ὑποχωρήσεως τῆς ΔΕΗ συμφωνίαι εἰς τὴν σύσκεψιν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας (σελ. 17–18). Εἰς συνεδρίασιν τῆς 4.5.55 ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐγκρίσεως μὲ νέαν ὑποχώρησιν τῆς ΔΕΗ κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ Πεζοπούλου, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας διὰ τοῦ κ. Βλαζοπούλου, ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τοῦ Δ. Σ., ὅτι εἶναι ἀνάγκη τελικῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως διὰ γενικωτέρους λόγους, καὶ ὅτι ἐζήτησε σχετικὰς πληροφορίας ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς κ. Καλλίνσκης» (ἔκθ. σελ. 18) καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Παπαϊωάννου, ἐπάγεται: Οὕτω ὑπὸ τὴν ψυχολογικὴν πίεσιν τῶν ἐκφοβιστικῶν δημοσιευμάτων, τῶν Ὑπουργικῶν ἐπεμβάσεων καὶ τῶν λοιπῶν ὡς ἄνω παραγόντων.... ὑπεγράφη ἡ σύμβασις τῆς 5.5.1955, ἂν καὶ πολλοὶ καὶ οὐσιώδεις ὅροι της ἐκρίθησαν ἀσύμφοροι διὰ τὴν ΔΕΗ (σελ. 18). Καὶ ἡ ἔκθεσις συνεχίζει: «Εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1427)26.4.55 αὐστηρῶς ἐμπιστευτικὸν σημείωμά του ὁ κ. Πεζόπουλος, ἐξηγεῖ, ὅτι κατὰ τὴν σύσκεψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας..... ἀπεφασίσθη ἡ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 14 παρ. 3 τοῦ σχεδίου κατὰ τρόπον ὥστε εἰς τὰς δημοπρασίας περὶ ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως συμμετέχωσιν ἀντὶ τῶν ἀρχικῶς προβλεπομένων ἀλλοδαπῶν τεχνικῶν οἴκων μόνον Γαλλικοὶ τοιοῦτοι. Ἡ τοιαύτη — συνεχίζει ἡ ἔκθεσις — σπουδαιοτάτη τροποποίησις, ἥτις.... ἐγένετο «τὴν τελευταίαν στιγμὴν», ἀπετέλεσε τὸ σημαντικώτερον μετὰ τὴν ἀοριστίαν τῆς ἀμοιβῆς ὅπλον, μὲ τὸ ὁποῖον κατώρθωσεν ἡ OLCO νὰ ἐκβιάσῃ τὴν ἐπιδιωκομένην ὑπ’ αὐτῆς λύσιν τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως ὑπὸ εὐνοϊκωτάτους δι’ αὐτὴν καὶ βαρυτάτους διὰ τὴν ΔΕΗ ὅρους» (σελ. 20). Κατὰ τὰ ἀνωτέρω μὲ σκανδαλώδη ἐπιμονὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου, μὲ τὸν ἐκβιασμὸν τῶν ἐπικαλουμένων ὑπ’ αὐτοῦ ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπόψεων τῶν Ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Συντονισμοῦ, τὸ Δ. Σ. ὑπεχρεώθη εἰς συνομολόγησιν συμβατικῶν ὅρων δυσμενῶν, οἱ ὁποῖοι ἐστοίχισαν ὑλικῶς μὲν δεκάδας ἑκατομμυρίων, ἠθικῶς δὲ φοβερὰ σκάνδαλα, περὶ τῶν ὁποίων ἀσχολεῖται περαιτέρω ἡ ἔκθεσις. Ἄμεσος συνέπεια τῶν συνομολογηθέντων ὅρων εἶναι ὁ ἐκβιασμὸς τῆς ὑπογραφῆς νεωτέρας συμβάσεως τῆς 15.10. 1956 περὶ ἧς ἀσχολεῖται ἡ ἔκθεσις εἰς τὸ Βιβλ. πρῶτον— Κεφ. Βʹ, Μέρος Βʹ. Ἡ OLCO ζητεῖ διὰ προτάσεώς της τῆς 1.3.56 τὴν ἀπολογιστικὴν ἐκτέλεσιν τοῦ συνόλου τῶν ἔργων (ἔκθ. ἐνθ’ ἀνωτ. σελ. 1). Ζητεῖ ὡς ἀμοιβὴν ποσοστὸν 38% (σελ. 4). Ὁ Παπαλεονάρδος, εἰς εἰσήγησίν του πρὸς Πεζόπουλον, ἀποκρούει τὰς προτάσεις ὡς ὑπερβολικὰς καὶ ἀπαραδέκτους, εἰσηγεῖται ἐναντίον του μὲ κρίσεις, ὅτι ἕνεκα τοῦ ἐλέγχου ἀργεῖ νὰ γίνῃ τὸ ἔργον τοῦ Μέγδοβα (σελ. 4–5). Τὸ θέμα εἰσάγεται εἰς τὸ Δ. Σ. Ὁ Πεζόπουλος «ἀνακριβῶς» εἰσηγεῖται, ὅτι διὰ τὰ ἔργα πολιτικοῦ μηχανικοῦ δικαιοῦται ἡ ΔΕΗ νὰ ἐνεργήσῃ διαγωνισμὸν μόνον μεταξὺ Γαλλικῶν οἴκων, διότι τοῦτο ἰσχύει μόνον διὰ τὰ ἀπαιτοῦντα εἰδικὴν ἐμπειρίαν ἔργα (σελ. 9). Κατὰ τὴν συζήτησιν διεπιστώθη, ὅτι εὔλογον ποσοστὸν κέρδους ἦτο 19–20% πλέον τοῦ 10% τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. Κατ’ ἀνώτερον ὅριον — ἐν ἀνάγκῃ — 24 σὺν 10% ἤτοι 34% ἔναντι τοῦ ζητουμένου 48%. Τὸ 34% θὰ ἀπετέλει μεγάλην παραχώρησιν, ὡς λύσιν ἀνάγκης πρὸ τοῦ ἐκβιασμοῦ τῆς OLCO. Ἀφοῦ ἡ ΔΕΗ δὲν καθώρισεν ἐκ τῶν προτέρων τὸ ποσοστὸν τῆς ἀμοιβῆς της καὶ περιωρίσθη εἰς ἐκλογὴν μόνον μεταξὺ τῶν Γάλλων (σελ. 17). Τὸ Δ. Σ. κατέληξε εἰς ἀπόφασιν καὶ ἐξουσιοδότησε τὸν Πεζόπουλον, νὰ ὑπογράψῃ συμφωνίαν μὲ τὴν OLCO μὲ βάσιν ἀμοιβῆς 20–24%. (σελ. 18). Ἡ OLCO συνεχίζει τὸν ἐκβιασμὸν καὶ ὁ Παπαλεονάρδος, ὑποβάλλει εἰς τὸν Πεζόπουλον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2393)14.9.1956 ἐμπορικὸν σημείωμα διὰ τοῦ ὁποίου ἀποκρούει τὸν ἐκβιασμὸν καὶ τὴν ἰταμότητα τῆς OLCO, ὅπως ἐπιτύχῃ ἀσυνήθως δυσμενεῖς διὰ τὴν ΔΕΗ καὶ ἀντισυμβατικοὺς ὅρους. «Ὑπεχωρήσαμεν καὶ ὑπεχωρήσατε — γράφει — ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ ὑπερβῶμεν καὶ ὡρισμένα ὅρια» (σελ. 21). Ἀκολουθεῖ νέα προσφορὰ τῆς OLCO. Ὁ Παπαλεονάρδος, ἐπαναστατεῖ. Σημειώνει ἀξίωσιν τῆς OLCO δι’ ἐπιβάρυνσιν τῆς ΔΕΗ μὲ δαπάνας «ἐπιστάτου» ἐκ δολλαρίων 375.000. Ἐπίσης ὑπανεχώρησεν ἀπὸ ἄλλας ὑποχρεώσεις της. Ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν ἐπὶ κινδύνων αὐξήσεως τοῦ κόστους τῶν ἔργων καὶ ἀταξιῶν εἰς τὴν διαχείρισιν. Ἀποκρούει τὰ ποσοστὰ κέρδους τὰ ὁποῖα μὲ ταχυδακτυλουργικοὺς ὑπολογισμοὺς ἡ OLCO ἀναβιβάζει εἰς 40%. Ὑπογραμμίζει τὴν ἔλλειψιν προθεσμίας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων. Καὶ συμπεραίνει ὁ κ. Παπαλεονάρδος. «...... Ἡ OLCO μᾶς πιέζει ὅπως δεχθῶμεν ὅρους ἡττημένου. Τοὺς ὅρους τούτους βαρεῖς οἰκονομικῶς, ἀσυνήθεις τεχνικῶς καὶ μὴ εἰλικρινῶς διατυπωμένους κρίνω ἀπαραδέκτους καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀπορριπτέους» (σελ. 26). Ὁ κ. Παπαλεονάρδος, ἀπὸ τῆς ἑπομένης 22.9.56 ἔπαυσε νὰ καλῆται εἰς τὰς συσκέψεις καὶ νὰ συμμετέχῃ εἰς τὰς διαπραγματεύσεις (ἔκθ. σελ. 27). Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ σταθῶ δι’ ὀλίγον. Αὐτὴ ἡ ἄποψις περὶ τοῦ παράγοντος χρόνου, ὡς πολυτίμου στοιχείου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, κινεῖται εἰς τὴν πολυσέλιδον αὐτὴν ἔκθεσιν, κινεῖται εἰς ὅλην τὴν ἔκθεσιν, εἰς ὅλας τὰς σελίδας, ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα πιέσεως, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν οἱ Γουναράκης καὶ Πεζόπουλος, διὰ νὰ πιέσουν τὸ συμβούλιον. Τὸν παράγοντα χρόνον, κατὰ σύμπτωσιν δὲ εἰς αὐτὰς τὰς περιφήμους ἐπιστολὰς Φιλαρέτου ὑπάρχει μετάφρασις ἀπὸ τοῦ 1956, ἤδη πρὸς τὸν Πεζόπουλον καὶ τὸν καλεῖ νὰ ἀντιληφθῇ καθαρὰ καὶ νὰ κρεμάσῃ μίαν ταμπέλαν εἰς ὅλα τὰ γραφεῖα τῆς ΔΕΗ μὲ τὸν τίτλον «Τάϊμ ις μάνεϋ». Εἶναι σύνθημα, τὸ ὁποῖον ὁ Φιλάρετος, ἐνδιαφερόμενος δι’ ἄλλους λόγους διὰ τὴν ἐπιτάχυνσιν ἔρριψεν αὐτὸ τὸ σύνθημα τὸ ὁποῖον πλέον ἐχρησιμοποίησεν ἐπιμόνως ὁ Γουναράκης καὶ ὁ Πεζόπουλος εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις τοῦ Δ. Σ. διὰ νὰ πιέσουν τὴν ἔγκρισιν. Ὑπῆρχον διαφωνίαι διὰ τὰ ποσοστά. Καὶ συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν: Τὴν 5.10.56 ὁ Πεζόπουλος, μονογράφει μετὰ τῆς OLCO σχέδιον συμφωνίας βάσει τῶν προτάσεών της «τελῶν ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεώς του ὑπὸ τοῦ Δ. Σ.». Ἡ ἔκθεσις σημειώνει: «Δὲν χρειάζεται μεγάλη ἐμπειρία διὰ νὰ ἴδῃ τις ποίους κινδύνους ἐγκυμονεῖ ἡ ἐξάρτησις τῆς ἀμοιβῆς ἐκ τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου» (σελ. 28). Ὁ Γουναράκης, ἐκθειάζει τὸ σύστημα τῆς ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ ἀναδόχου, ἀποκλείει Ἕλληνας ὑπεργολάβους καὶ δηλοῖ, ὅτι ἀποδέχεται τὸ σχέδιον Πεζοπούλου (σελ. 30). Τονίζει ἐπίσης «....... τὴν OMNIUM LYONNAIS δὲν τὴν ἐδιαλέξαμεν ἡμεῖς ἀλλὰ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις» (σελ. 40). Σημειοῦνται ἔντονοι ἀντιδράσεις τοῦ Δ. Σ. Ὁ κ. Βιδάλης, ἐπικαλούμενος τὴν σύμβασιν λέγει, ὅτι εἰς τὴν OLCO «θὰ δώσωμεν τὰ ἀπολογιστικὰ ἔργα κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ. εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε ἡμεῖς». Ἀλλὰ προσθέτει ἐπὶ τούτου ἡ ἔκθεσις: «Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Βιδάλης, ὅτι τὸ Δ. Σ. τελικῶς ἀπεφάσισεν, ὅτι ἤθελον οἱ Πεζόπουλος καὶ Γουναράκης» (σελ. 43). Παρὰ ταῦτα τὸ Συμβούλιον ἐξουσιοδότησε τὸν Πεζόπουλον, «νὰ διαβιβάσῃ παράκλησιν πρὸς τὴν OLCO ὅπως ἁπαλύνῃ κάπως τοὺς ὅρους της, ἐν τῇ συναισθήσει, ὅτι ἡ ΔΕΗ ἔκαμε παραχωρήσεις πέραν τῶν συνήθων ὁρίων». Ἀλλὰ ἡ OLCO ἐπέμενεν ἀνενδότως εἰς τὰς ἀπόψεις της, τὰς ὁποίας τελικῶς ἐπέβαλεν εἰς τὸν Πεζόπουλον, ὅστις ὑπέγραψε τὴν ἀπὸ 15.10.56 ἐπιστολὴν χωρὶς νὰ ζητήσῃ νέαν γνώμην τοῦ Δ. Σ., παρὰ τὴν ὑπόσχεσίν του πρὸς αὐτό, καὶ χωρὶς νὰ συζητήσῃ μὲ τὴν OLCO τὸ ἀνακαλυφθὲν ἐν τῷ μεταξὺ (6.10.56) λάθος τῶν 50 ἑκατομμυρίων γαλλικῶν φράγκων (σελ. 53). Τὸ Δ. Σ. ἀκόμη μίαν φορὰν σύρεται εἰς βλαπτικὰς τῶν συμφερόντων τῆς ΔΕΗ ἀποφάσεις ὑπὸ τῶν Πεζοπούλου– Γουναράκη, μὲ διάφορα μέσα καὶ παρεμβάσεις τῆς Γαλλικῆς Πρεσβείας καὶ τῶν Ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Συντονισμοῦ. Ἰδοὺ τὶ γράφει εἰς τὸ συμπέρασμά της ἡ ἔκθεσις εἰς τὸ βιβλίον Αʹ κεφ. Βʹ μέρος Βʹ σελ. 70 κ.ἔ. «22. Δὲν νομίζομεν, ὅτι ὁ διεξερχόμενος τὰ προεκτεθέντα μὲ προσοχὴν ἀλλὰ καὶ μὲ σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ κοινὴν νοημοσύνην θὰ δυσκολευθῇ νὰ συναγάγῃ τὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα. 1ον. Ἡ OLCO εἶχεν ἀνέκαθεν ὡς κύριον σκοπὸν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀπολογιστικὴν ἐκτέλεσιν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἔργων Πολιτικοῦ Μηχανικοῦ τοῦ Μέγδοβα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα καὶ προσεδόκει τὰ μεγαλύτερα κέρδη. Δι’ ὃ καὶ προσεφέρθη, ὅπως ἐκτελέσῃ πάντα ταῦτα ἀντὶ προσθέτου κατ’ ἀποκοπὴν ἀμοιβῆς 320 ἑκατομ. Γαλλ. φράγκων ἢ ἀναλόγου τμήματος αὐτῶν προκειμένου περὶ μέρους τῶν ἔργων τούτων. 2ον. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ, ἐξαιρέσει τοῦ κ. Πεζοπούλου, ἐκηρύχθη ἀνέκαθεν κατὰ πάσης ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως ἐκ μέρους τῆς OLCO καὶ ἐδέχθη ἐν τέλει, ὅπως ἐπιφυλάξῃ εἰς ἑαυτὸν τὸ τοιοῦτον δικαίωμα μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ μόνον διὰ τῆς εἰδικῆς ἐμπειρίας ἔργα, πάντοτε ὅμως ὑπὸ δύο βασικὰς προϋποθέσεις, τοῦ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς προσφορᾶς τοῦ κατ’ ἀποκοπὴν ποσοστοῦ τῶν 320 ἑκατομμυρίων Γαλλικῶν Φράγκων καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐν ταυτῷ καὶ τὸν Ἑλληνικὸν παράγοντα. 3ον. Μὲ διάφορα μέτρα καὶ παρεμβάσεις τῆς τε Γαλλικῆς Πρεσβείας καὶ τῶν Ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Συντονισμοῦ, μὲ τὴν καταπόνησιν τοῦ Συμβουλίου εἰς παρελκυστικὰς ἐννεαμήνους διαπραγματεύσεις καὶ πρὸ παντὸς μὲ τὴν πολύτιμον βοήθειαν τῆς ἀνοχῆς, ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτῆς τῆς ἐνεργοῦ συμπαραστάσεως τοῦ ἐκτελοῦντος χρέη Γενικοῦ Διευθυντοῦ κ. Γ. Πεζοπούλου, ἡ OLCO ἐπέβαλε διατύπωσιν εἰς τὴν σύμβασιν τῆς 5.5.1955 τοιαύτη ὥστε νὰ διευκολυνθῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν περὶ ἀπολογιστικῶν σχεδίων αὐτῆς. Ἰδίᾳ ὁ μὴ καθορισμὸς ἐκ τῶν προτέρων τῆς ἀμοιβῆς τῆς OLCO διὰ τὰ ἀπολογιστικὰ καὶ δὴ κατ’ ἀναλογίαν τῆς προσφορᾶς τῶν 320 ἑκατομμυρίων γαλλικῶν φράγκων ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν εὐθύνην καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Γ. Πεζοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθη διὰ τοῦτο παιδαριώδη δικαιολογίαν. 4ον. Αἱ διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τὰ ἀπολογιστικὰ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν, παρακολούθησιν καὶ καθοδήγησιν τοῦ κ. Γ. Πεζοπούλου, α) παρετάθησαν ἀδικαιολογήτως ἐπὶ 7½ μῆνας, β) διεξήχθησαν ἐρήμην καὶ ἐν παντελεῖ ἀγνοίᾳ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ 5½ μῆνας καὶ γ) ἠγνόησαν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὰς τρεῖς βασικὰς προϋποθέσεις, ὑφ’ ἃς κατόπιν πιέσεως ἐπετράπησαν ὑπὸ τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως ταῦτα, ἤτοι τοῦ νὰ περιορισθῶσι μόνον εἰς τὰ ἔργα εἰδικῆς ἐμπειρίας, τοῦ νὰ γίνωσι μὲ τὴν συνεργασίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ παράγοντος καὶ τοῦ νὰ καθορισθῇ ἡ ἀμοιβὴ κατ’ ἀναλογίαν τῶν 320 ἑκατομμυρίων Γαλλικῶν φράγκων. 5ον. Ἦτο δυνατὴ ἡ προκήρυξις δημοπρασίας διὰ τὴν ὑπεργολαβικὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων μὲ τιμὰς μονάδος διὰ μὲν τὰ λοιπὰ ἔργα πολιτικοῦ μηχανικοῦ ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1956, διὰ δὲ τὸ φράγκο ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1956. 6ον. Ἡ τοιαύτη προκήρυξις ἦτο προφανῶς ἐπιβεβλημένη διὰ πλείονας τοῦ ἑνὸς λόγους καὶ δὴ διότι α) ἡ ὑπεργολαβικὴ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου θὰ ἦτο κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν οἰκονομικωτέρα καὶ θὰ ἀπετέλῃ τὴν μοναδικὴν ἐγγύησιν περὶ τῆς ἀποσοβήσεως τῶν συμφωνιῶν μὲ τὸ ἀπολογιστικὸν σύστημα σπαταλῶν καὶ ὑπερβάσεων, β) ὁ ὑπὸ τῆς συμβάσεως ἀνατεθεὶς εἰς OLCO ρόλος τῆς μελέτης καὶ ἐπιβλέψεως τῶν ἔργων δὲν συνεβιβάζετο μὲ τὴν ἀνάθεσιν εἰς αὐτὴν καὶ τῆς κατασκευῆς ἔστω καὶ τμήματος αὐτῶν καὶ γ) θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο ἡ δημοπρασία, ἐν ὄψει τῆς ἀκολουθουμένης ὑπὸ τῆς ΔΕΗ παγίως τακτικῆς τοῦ νὰ δεσμεύηται ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος αὐτῆς, ὡς ἀσφαλὲς μέσον βελτιώσεως τῶν ὅρων τῆς OLCO ἢ τοὐλάχιστον ἀμύνης κατὰ τῆς ἐκβιαστικῆς συμπεριφορᾶς της. 7ον. Ὑπῆρχον σοβαροὶ λόγοι, γενικῶς γνωστοὶ δι’ οὓς ἐπεβάλλετο δεδικαιολογημένη δυσπιστία πρὸς τὴν OLCO ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὴν κατασκευαστικὴν ὀργάνωσιν καὶ ἐμπειρίαν αὐτῆς ἂν ὄχι καὶ πρὸς τὴν τιμιότητα καὶ τὴν ἠθικήν της. 8ον. Ὁ Προϊστάμενος τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Ἔργων Μέγδοβα καὶ διεξαγαγὼν τὰς διαπραγματεύσεις διὰ τὰ ἀπολογιστικὰ κ. Παπαλεονάρδος, ὡς σαφῶς ἐκθέτει καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 46 ἀπάντησίν του, ὁ εἰδικὸς σύμβουλος τῆς ΔΕΗ καθηγητὴς κ. STUCKU, ὁ κ. Δημητρακόπουλος καὶ ἄλλοι ἠγωνίσθησαν ἐρρωμένως διὰ νὰ ἀποτρέψωσιν τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀπολογιστικῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων εἰς τὴν OLCO καθ’ ὃν τοὐλάχιστον τρόπον ἐγένετο. 9ον. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐδέχθη ἐξ ἀνάγκης καὶ τὴν ἀπολογιστικὴν ἐκτέλεσιν ὑπὲρ τῆς OLCO καὶ τοὺς ἐπιβληθέντος παρ’ αὐτῆς ἐν πολλοῖς ἀπαραδέκτους, ὅρους μὲ μόνην τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ὑπῆρχε χρόνος καὶ δυνατότης δημοπρασίας. 10ον). Οἱ κ.κ. Πεζόπουλος καὶ Γουναράκης, προφανῶς ἠθέλησαν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ διευκολύνωσι τὴν OLCO εἰς τὴν βασικὴν ἐπιδίωξίν της, ὅπως ἀναλάβῃ τὴν ἀπολογιστικὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ ἠδιαφόρησαν διὰ τὴν ἐντεῦθεν ζημίαν τῆς ΔΕΗ. Κατώρθωσαν δὲ νὰ ἐπιβάλωσι τὴν ἄποψίν των μὲ τρόπον καὶ μέσα ἅτινα δημιουργοῦσιν ὑπόνοιαν περὶ ὧν ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν ἐν καιρῷ ἐν συσχετίσει μὲ ἄλλας ἐξ ἄλλων ἐκτεθεισομένων ἐν συνεχείᾳ στοιχείων προκυπτούσας. Ἐκτέλεσις τῶν ἔργων Μέγδοβα. Ἐκθέσεως βιβλ. πρῶτον Κεφ. Βʹ Μέρος Γʹ Ἐκτέλεσις. Εἶναι ἀπίθανα τῷ ὄντι ὅσα εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου περιλαμβάνονται σχετικῶς μὲ τὴν βουλιμίαν μεθ’ ἧς ἡ OLCO, συνεπικουρουμένη ὑπὸ τῶν Πεζοπούλου καὶ Γουναράκη, ἐπέπεσε κατὰ τοῦ θύματος: τῶν οἰκονομικῶν τῆς ΔΕΗ. Κατωχυρωμένη μὲ τοὺς λίαν εὐνοϊκοὺς δι’ αὐτὴν ὅρους τῶν συμβάσεων καὶ ἀναλαβοῦσα τὴν ἀπολογιστικὴν — ἄνευ περιορισμῶν δαπάνης καὶ κερδῶν — ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων πολιτικοῦ μηχανικοῦ, γενομένη οὕτω ἐκτελεστής, ἐλεγχόμενος καὶ ἐπιβλέπων, ἐλέγχων συγχρόνως, ἡ OLCO ἐπεδόθη εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν ἔργων, ἀφοῦ ἐκ τοῦ ὕψους αὐτοῦ προσδιωρίζετο τὸ κέρδος της. Ματαίως ἀγωνίζεται ὁ ἐπιβλέπων ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ Μηχανικὸς κ. Παπαλεονάρδος, νὰ σώσῃ ὅ,τι δυνηθῇ, ἐπισημαίνει εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Δ. Σ. τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ μόνον διὰ νὰ ἀκούσῃ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον: «Ὁ Παπαλεονάρδος, εἶναι ὑψηλῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως καὶ ἀναμφισβητήτου ἐντιμότητος, νομίζω, ὅμως, ὅτι φοβεῖται τόσον πολὺ μήπως τὸ ἔργον γίνῃ ἀκριβώτερον, ὥστε νὰ προκαλῇ διὰ τῶν συνεχῶν ὑποδείξεών του ἐκνευρισμὸν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἀναδόχου.... ἐνδείκνυται νὰ δοθοῦν πρὸς αὐτὸν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι καὶ νὰ παρεμβαίνῃ ὁ Γενικὸς Διευθυντής». Τὸ μόνον ποὺ ἐνοχλεῖ τὸν κ. Γουναράκην, εἶναι ἡ ἐκνευριστικὴ ἐντιμότης καὶ ἡ ἠθικὴ τοῦ Παπαλεονάρδου, ποὺ τὸν κάνει νὰ φοβῆται αὐτὸ ποὺ ἔγινε τελικῶς, ὁ διπλασιασμὸς τῆς ὅλης δαπάνης. Δὲν θὰ παρακολουθήσω εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ἐκτελέσεως τὴν ἔκθεσιν. Θὰ περιορισθῶ ἀφ’ ἑνὸς νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ποῖα εἶναι τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τοῦ Μέγδοβα καὶ νὰ ἀναγνώσω τὸ συμπέρασμα τῆς ἐκθέσεως ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου τούτου. Ἀρχικῶς ἡ ἑταιρεία ΚΝΑΡΡΕΝ εἶχε προϋπολογίσει τὴν δαπάνην τοῦ ἐργοστασίου Μέγδοβα ἐν προμελέτῃ εἰς δολλάρια 11.335.000. Βάσει ταύτης ἐγένετο ὁ διαγωνισμός. Μετὰ τὸν διαγωνισμὸν προεβλέφθησαν ὡρισμέναι βελτιώσεις καὶ βάσει νέας προμελέτης ἡ δαπάνη προϋπελογίσθη τελικῶς εἰς δολλάρια 19 ἑκατομμύρια. Τὸ σύνολον ὅμως τῶν πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.093.031.000 ἢ δολλάρια 36.434.333.33 ἤτοι ἐσημειώθη ὑπέρβασις δολλάρια 17.434.333,33 ἢ δραχμὰς 523.030.000. Καὶ ἰδοὺ τὸ συμπέρασμα τῆς ἐκθέσεως (σελ. 156 κ.ἐ.). «Δυνάμεθα μὲ ἥσυχον τὴν συνείδησιν, ὅτι ἐξετιμήσαμεν ἀκριβοδικαίως καὶ ἀντικειμενικῶς ὅσα ἐξεθέσαμεν ἀνωτέρω λεπτομερειακὰ στοιχεῖα, νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι πέραν τῆς ζημίας ἣν ὑπέστη ἡ ΔΕΗ α) ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ ἀπολογιστικὴ ἐκτέλεσις ἀντὶ τῆς δι’ ὑπεργολαβιῶν τοιαύτης τῶν ἔργων πολιτικοῦ μηχανικοῦ καὶ β) ἐκ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν κατηρτίσθη ἡ περὶ αὐτῆς σύμβασις τῆς 15.10.56 προέκυψε σημαντικὴ τοιαύτη καὶ ἀπὸ ὑπερβάσεις, ἀτασθαλίας καὶ ἄλλας σπατάλας τῆς OLCO, σημειωθείσας κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπολογιστικῶν, ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ ἀντισυμβατικὴν αὔξησιν τῆς ἐκ τοῦ 16% ἀμοιβῆς αὐτῆς κατὰ τὰ προαναφερθέντα. Ἡ τελευταία αὕτη ζημία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καθ’ ἡμᾶς κατωτέρα τῶν 75.000.000 δραχμῶν, συνυπολογιζομένης καὶ τῆς κατὰ 12.600.000 αὐξήσεως τῆς συμπεφωνημένης ἀμοιβῆς τῆς OLCO ἐκ τοῦ 16% (12. 600.000 σὺν 63.260 χιλιάδες, ἴσον 75.860.000). Εἰρήσθω, ὅτι καὶ ὑπολογιζομένης τῆς ὑπερβάσεως εἰς ποσοστὸν 10% καὶ πάλιν ἡ ζημία ὑπερβαίνει τὰ 45 ἑκατομμύρια. Εἶναι δὲ ἀδιάφορον ἂν ἡ ὑπέρβασις ἐκρίθη εὔλογος, δεδομένου, ὅτι ὡς διεπιστώθη, ἠδύνατο καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποφευχθῇ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐκ μέρους τῆς ΤΕΚΕΤ καὶ ἰδίᾳ τῶν ἐγκατεστημένων ἐπὶ τόπου τῶν ἔργων αὐτῆς ἐλεγκτῶν μηχανικῶν κ.κ. Χρυσικοπούλου, Ρουσσέν, Ταμπακοπούλου καὶ Παπακυριακοπούλου, κατεβλήθησαν, ὑπὸ τὴν ἄμεσον καθοδήγησιν καὶ θαρραλέαν ἐνίσχυσιν τοῦ ἄξιου Προϊσταμένου αὐτῆς κ. Παπαλεονάρδου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐντιμότης, ἡ εὐφυΐα, ἡ ἐπάρκεια καὶ πρὸ παντὸς τὸ σθένος παρ’ ὅλων ἀνεγνωρίσθησαν, τεράστιαι προσπάθειαι καὶ ὅτι χάρις εἰς αὐτὰς ἀπετράπησαν αἱ προσχεδιασμέναι, δι’ αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς τῆς OLCO, κατὰ πολὺ μεγαλύτεραι τῶν πραγματοποιηθεισῶν ἀτασθαλίαι, συμβάσεις καὶ σπατάλαι, αἵτινες θὰ ηὔξανον ἔτι μᾶλλον τὸ κόστος καὶ θὰ ἐπολλαπλασίαζον κατὰ τὴν γνώμην μας τὰς γενομένας ζημίας. Ἐξ ἴσου ὅμως ἀναμφίβολον, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι, ὅτι τὸ θράσος, τὴν ἰταμότητα καὶ τὴν κακοπιστίαν τοῦ ἐργολάβου ὑπέθαλψαν, ἂν δὲν ἐνεθάρρυναν, ἡ ἀρνητική, ἐνίοτε δὲ καὶ ἡ θετικὴ ἐνίσχυσις τοῦ κ. Γεωργ. Πεζοπούλου καὶ ἐν μέρει τοῦ κ. Γουναράκη, μάλιστα δὲ ἡ ἐκ τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου, τῆς ἀποκαλυφθείσης ὑπὸ τοῦ Παπαδούκα, προμηθείας τοῦ 5% καὶ τῶν ἀλλαχοῦ ἐκτεθέντων βεβαιωθεῖσα ἀθέμιτος συναλλαγὴ καὶ ἡ συνεπεία ταύτης ἐξάρτησις τοὐλάχιστον τοῦ πρώτου ἀπὸ τὴν OLCO. Καθ’ ὅσον ἡ τελευταία, ἂν ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐκτιθεμένων εἰς τὰ οἰκεῖα μέρη, ἔδωσεν ἢ ὑπεσχέθη προμηθείας, δῶρα ἢ ἀμοιβάς, φυσικὸν ἦτο νὰ ἀναμένῃ ἢ νὰ προεξοφλῇ τὰς ἐπιδειχθείσας τῷ ὄντι πρὸς αὐτὴν διὰ τῶν προμνησθεισῶν πράξεων ἢ παραλείψεων πολλαπλᾶς εὐνοίας καὶ μεροληπτικὰς ἢ καὶ χαριστικὰς ἐκδηλώσεις». Προμήθεια μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ. (Ἔκθ. βιβλ. Αʹ κεφ. Κʹ Μέρος Α–Β) Ἀνάλογος πρὸς τὴν διαχείρισιν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν, ὑπῆρξεν ἡ διαχείρισις τοῦ ἑτέρου τομέως τοῦ ἔργου, τῆς προμηθείας τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ διὰ τὰ ἔργα τοῦ Μέγδοβα. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἔλαβεν ἀρχικῶς τὴν ὀρθήν, σύμφωνον μὲ τὰς συμβάσεις καὶ συμφέρουσαν ἀπόφασιν, ὅπως διὰ τὴν προμήθειαν τῶν μηχανημάτων διενεργῆται διεθνὴς διαγωνισμός, περὶ τοῦ συμφέροντος δὲ ἢ ὄχι τῶν τιμῶν, θὰ κρίνῃ τὸ ἴδιον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον (σελὶς 2). Ἡ OLCO ἀντιδρᾷ. Ὁ Πεζόπουλος, ὑπερασπίζεται τὴν OLCO μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι δὲν ἔχομεν τόσους πόρους ἔξω τῶν γαλλικῶν πιστώσεων. Γίνεται ἐπίκλησις τῶν ἀπόψεων τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, ὅτι «ὁ καλύτερος τρόπος διακριβώσεως τῶν τιμῶν εἶναι ὁ διεθνὴς διαγωνισμός..... ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ στραφῶμεν πρὸς ὅλας τὰς ἀγορὰς» (σελ. 3). Ὁ κ. Γουναράκης, ἐκφέρει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἀξίωσις τῆς OLCO ὅπως οἱ ἀνάδοχοι εἶναι Γάλλοι, περιέχει «δεσμεύσεις διὰ τὸν ἐργοδότην καινοφανεῖς καὶ ἐπιζημίους». Τελικῶς προτείνει διεθνεῖς διαγωνισμοὺς κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν τῆς ΔΕΗ (σελ. 5). Ἀλλὰ ἔρχεται ὁ Πεζόπουλος: «ἀποκαλύπτει — ὡς λέγει ἡ ἔκθεσις — ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, κατέληξεν εἰς τὸ σχῆμα αὐτὸ (ἐννοεῖ τοῦ σχεδίου OLCO — φόρμουλα — καὶ ὅτι οἱ Γάλλοι ἐζήτησαν νὰ κριθῇ ἡ προσφορά των ὡς Ὁμίλου καὶ δὴ διὰ τὸ σύνολον τῶν μηχανημάτων (σελ. 5). Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀνθίσταται, ἀλλ’ ὁ Πεζόπουλος, ὁμιλεῖ διὰ τὸν διεθνῆ διαγωνισμὸν ὡς δι’ ἅλμα εἰς τὸ κενὸν (σελὶς 6). Ἡ σύμβασις διετυπώθη κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὴν ὁποίαν ἀντετέθη μόνον ὁ Πεζόπουλος. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ σχετικοῦ ὅρου ἡ ΔΕΗ θὰ κρίνῃ κυριαρχικῶς περὶ τοῦ συμφέροντος ἢ ὄχι τῶν προσφορῶν, ἄνευ οἱασδήποτε διαιτησίας (σελ. 7). Παρὰ ταῦτα ὁ Πεζόπουλος, ἐπανέρχεται καὶ δι’ εἰσηγήσεώς του τὴν 4.1.56 εἰσηγεῖται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τῆς OLCO περὶ διαιτησίας τοῦ Πολυτεχνείου Ζυρίχης (σελ. 8). Ἠκολούθησε μακρὰ συζήτησις εἰς τὸ Δ. Σ. μὲ μεγάλην ἀντίδρασιν ὅλων τῶν μελῶν του πλὴν τῶν Πεζοπούλου καὶ Γουναράκη, οἱ ὁποῖοι ὅμως ὡς πάντοτε εὗρον δυστυχῶς τὸν τρόπον νὰ ἐπιβάλωσι τεχνικῶς τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ κάμψωσι βαθμιαίως τὴν ἀντίστασιν μέσῳ τοῦ νομίμου ἐπιχειρήματος «ὁ παράγων χρόνος» (σελὶς 8). Ὁ Πεζόπουλος, ζητεῖ «νὰ λογαριάσωμεν καὶ τὴν ἠθικὴν τάξιν τοῦ ζητήματος». Οἱ Γάλλοι μᾶς ἔδωσαν πιστώσεις χωρὶς διαγωνισμὸν (σελ. 11). Καὶ τέλος ὁ Πεζόπουλος, πληροφορεῖ τὸ Δ. Σ., ὅτι ἡ OLCO δὲν δίδει τὰς τιμὰς εἰς τὴν ΔΕΗ διὰ νὰ μὴ γνωσθοῦν εἰς ἄλλους καὶ δηλώσεις, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας τῆς Ζυρίχης θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ μόνον διὰ τὴν ΔΕΗ (σελ. 15). Ἠκολούθησε ἄλλη συνεδρίασις τοῦ Δ. Σ. τὴν 15.1.56. Ὁ Νομικὸς Σύμβουλος κ. Μακρῆς, βεβαιοῖ τὸ Δ.Σ., ὅτι δὲν ὑπάρχουν Νομικὰ ἐμπόδια διὰ τὴν συμφωνίαν περὶ τοῦ Πολυτεχνείου τῆς Ζυρίχης. Ἀλλὰ— ἐπάγεται ἡ ἔκθεσις— καταλογίζομεν εἰς τὸν ἐν λόγῳ Νομ. Σύμβουλον τὴν εὐθύνην, ὅτι δὲν ἔθεσαν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Δ. Σ. τὴν ἀπεμπόλησιν τοῦ ἐκ τῆς συμβάσεως δικαιώματος τῆς ΔΕΗ περὶ ἐλευθέρας κρίσεως τῶν τιμῶν (σελ. 15). Ἡ ἀντίδρασις τοῦ Δ. Σ. ἐξακολουθεῖ. Προτείνεται νὰ δεχθῇ τοὐλάχιστον καὶ ἡ OLCO τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς διαιτησίας τῆς Ζυρίχης. Καὶ ἡ ἔκθεσις συμπεραίνει. «Εἶναι θλιβερὸν ἀλλὰ ἀληθὲς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ΔΕΗ πάντοτε παρεκάλει, ἐνῷ ἡ OLCO πάντοτε ἠξίωνε καὶ οὐδέποτε ὑπεχώρει... καὶ ἐδῶ ἀπήντησε διὰ λογαριασμὸν τῆς OLCO ὁ Πεζόπουλος: Οἱ Γάλλοι δὲν ἠμποροῦν νὰ τὸ δεχθοῦν αὐτὸ διότι ἔχουν δεσμεύσεις» (σελ. 18–19). Τελικὰ λαμβάνεται ἀπόφασις: Ἡ OLCO ὑποβάλλει προσφορὰς καὶ μόνον ἂν κριθοῦν εἰς τὴν Ζυρίχην μὴ συμφέρουσαι, διενεργεῖται διαγωνισμός. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ζυρίχης θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὴν ΔΕΗ (σελ. 18). «Διαπορεῖ τις καὶ ἐκπλήσσεται — λέγει ἡ ἔκθεσις — διὰ τὴν εὐκολίαν μὲ τὴν ὁποίαν κατώρθωσεν ἡ OLCO νὰ ἐξοβελίσῃ ἀπὸ τὴν σύμβασιν τὸ τόσον θεμελιῶδες διὰ τὴν ΔΕΗ δικαίωμα ὅπως ἀποφασίσῃ κατ’ ἰδίαν κρίσιν περὶ διενεργείας διεθνοῦς διαγωνισμοῦ» (σελ. 20). Δριμεῖαν κριτικὴν ἀσκεῖ ἡ ἔκθεσις ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τῶν καταπληκτικῶν τῷ ὄντι ἀπόψεων Πεζοπούλου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ γνώμονα πάντοτε τὸν «παράγοντα χρόνον» καὶ προβαίνει εἰς βαρυτάτους χαρακτηρισμοὺς τῆς συμβάσεως ταύτης «ὡς σκανδαλώδους», ἐνθυμιζούσης «τὴν λεόντειον ἑταιρείαν τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου». Ἰδοὺ τὰ συμπεράσματα τοῦ σχετικοῦ μέρους τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐλεγκτῶν εἰς βιβλ. πρῶτον — Κεφ. Γʹ — μέρος Αʹ — σελ. 27: «7. Δὲν δυσκολευόμεθα, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, νὰ εἴπωμεν ἀπεριφράστως, ὅτι θεωροῦμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 27)15.2. 56 ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου σκανδαλώδη, ὄχι μόνον διότι ἀπεστέρησεν ἄνευ λόγου τὴν ΔΕΗ σπουδαίου συμβατικοῦ δικαιώματος, ὅπερ ἐὰν διετηρεῖτο, θὰ προελάμβανεν, ὡς ἀπεδείχθη κατὰ τὰ ἐκτεθησόμενα κατωτέρω, πολλὰς περιπετείας καὶ ἐμπλοκάς, μεγάλην ἀπώλειαν χρόνου καὶ σπατάλην πολλῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀλλὰ κυρίως καὶ πρὸ πάντων διότι κατέστησε μονομερῶς διὰ τὴν ΔΕΗ ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πολυτεχνείου Ζυρίχης. Τὸ τελευταῖον τοῦτο εἶναι πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστον, διὰ τὰς συναλλαγὰς καὶ ἐνθυμίζει τὴν λεόντειον Ἑταιρείαν τοῦ Ρωμαϊκοῦ Δικαίου. Καθ’ ὅσον ἐὰν μὲν τὸ Πολυτεχνεῖον ἀπεφαίνετο πρὸς τὸ συμφέρον τῆς OLCO ἡ ΔΕΗ θὰ ὑπεχρεοῦτο, ἐὰν δὲ ἀντιθέτως, ἡ τελευταία οὐδὲν εἶχε νὰ ἀπωλέσῃ εἰς οὐδεμίαν ὑποκειμένη ὑποχρέωσιν. Καὶ νὰ σκέπτεταί τις, ὅτι κατὰ τὴν σύμβασιν τὴν πλεονεκτικὴν θέσιν τὴν εἶχεν ἡ ΔΕΗ, ἡ ὁποία μόνη ἄνευ τῆς παρεμβάσεως τρίτων ἠδύνατο νὰ κρίνῃ περὶ τῶν προσφερομένων ὑπὸ τῶν Γάλλων τιμῶν. Ποίαν ἀνάγκην εἶχε νὰ ἀποξενωθῇ ἀπὸ τὸ δικαίωμά της τοῦτο ἰσχυρίζεται ὁ κ. Πεζόπουλος, καὶ υἱοθέτησε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὅτι ὑπῆρχε δυσχέρεια διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν τιμῶν. Τὶ τοὺς ἠμπόδιζε νὰ ζητήσωσι τὰς τιμὰς καὶ ἄλλων οἴκων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὡς εἶπεν εἰς τὸ πρακτικὸν τῆς 31.1.56 σελ. 28, θὰ ἔπραττεν ὁ κ. Πεζόπουλος, ἐὰν ἦτο εἰς τὴν θέσιν τοῦ Πολυτεχνείου τῆς Ζυρίχης; Διατὶ ἀκόμη νὰ μὴ ζητήσῃ ἂν καὶ οὐδόλως θὰ ἦτο ἀπαραίτητον, τὴν γνώμην καὶ αὐτοῦ τοῦ Πολυτεχνείου Ζυρίχης ἢ καὶ οἱουδήποτε ἄλλου πραγματογνώμονος ὡς ἁπλῆν, μὴ ὑποχρεωτικὴν γνωμοδότησιν, ὁπότε καὶ δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἡ τροποποίησις τῆς συμβάσεως καὶ θὰ ἀπεφεύγετο ἡ ταπείνωσις τῆς νέας ὑποταγῆς εἰς τὴν OLCO; Τὸ πρᾶγμα εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τις, ὅτι δὲν διῆλθεν ἀπὸ τὴν σκέψιν τοῦ εὐφυεστάτου, κατὰ γενικὴν ἀναγνώρισιν κ. Πεζοπούλου. Δὲν ἀπομένει ἑπομένως ἄλλη ἐξήγησις τῆς μονομεροῦς δεσμεύσεως τῆς ΔΕΗ ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πολυτεχνείου Ζυρίχης, ἀπὸ ἐκείνην, ἥτις ἀποδίδει εἰς αὐτὴν τὸν μοναδικὸν σκοπόν, ὅπως ἐλευθερώσῃ τὰς χεῖρας τῆς OLCO ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐν ταὐτῷ δέσῃ τὰς χεῖρας τῆς ΔΕΗ μὲ τὴν ὑποχρεωτικότητα τῆς ἀποφάσεως τοῦ Πολυτεχνείου τούτου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ πρώτη νὰ πλήττῃ ὅπως καὶ ἔπληξε, τὴν δευτέραν ἀνενόχλητος. Οὕτω διαπιστώνομεν μὲ λύπην μας μίαν νέαν, ἴσως τὴν σοβαρωτέραν ἐκδήλωσιν τῶν χαριστικῶν πρὸς τὴν OLCO παραχωρήσεων. Καὶ θεωροῦμεν πρωταρχικῶς ὑπεύθυνον τὸν κ. Πεζόπουλον, μὲ συμπαραστάτας τὸν κ. Γουναράκην, κατὰ πρῶτον λόγον, καὶ τὸν κ. Θ. Μακρῆν, καὶ τὰ λοιπὰ μέλη τοῦ Διοικ. Συμβουλίου κατὰ δεύτερον. Τὰ ἐλατήρια θὰ ἐπιφυλαχθῶμεν καὶ πάλιν νὰ ἐξετάσωμεν ἐν καιρῷ. 19. Αἱ εὐθῦναι καὶ τὰ συμπεράσματα ἀναπηδῶσι μόνα των ἐκ τῶν προεκτεθέντων. Ἄλλωστε ἐπεσημάνθησαν διὰ τὰς σπουδαιοτέρας περιπτώσεις εἰς τὰ οἰκεῖα μέρη τοῦ παρόντος κεφαλαίου. Δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ συναγάγωμεν τὸ γενικὸν συμπέρασμα, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς διαιτησίας BAUER, ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, κατὰ πρῶτον λόγον καὶ ὁ κ. Π. Γουναράκης κατὰ δεύτερον, ἐβοήθησαν εὐσυνειδήτως τὴν OLCO νὰ ἀνατρέψῃ τὸν περὶ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν κυρίων μηχανημάτων ὑπὸ θεμελιώδη ὅρον τῆς συμβάσεως τῆς 5.5.1955. Καὶ οὕτω ἐζημίωσαν τὴν ΔΕΗ κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς τοὐλάχιστον περὶ τὰ τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καθ’ ὅσον ἡ συνολικὴ ἀξία τῶν μηχανημάτων κατὰ τὸν προσαρτώμενον τῇ παρούσῃ τρίτον πίνακα, ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 191.234.205, ἡ δὲ δημοπρασία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ μικροτέραν μείωσιν τῶν τιμῶν ἐκτὸς τῆς γενομένης συμβιβαστικῶς δεκτῆς τοῦ 25%, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι κατὰ τὸν ἐπίσης ἐπισυναπτόμενον 2ον πίνακα ἐπετεύχθη μείωσις κατὰ 53,6% κατὰ 45,4% κατὰ 34,6% καὶ κατὰ 24,4%. Σημειωτέον, ὅτι ἡ τοιαύτη μείωσις προσαρμόζεται ὡς πρὸς τὴν προϋπολογισθεῖσαν ἀρχικῶς ἀξίαν τῶν κυρίων μηχανημάτων εἰς τέσσαρα ἑκατομμύρια δολλάρια, ἔναντι τῆς πραγματοποιηθείσης τῶν ἓξ καὶ ἥμισυ περίπου ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Βέβαιον ἐπίσης εἶναι, ὅτι διὰ τὴν ματαίωσιν τοῦ προβλεπομένου διεθνοῦς διαγωνισμοῦ ἐχρησιμοποιήθησαν ἐκτὸς ἀνακριβειῶν τινων καὶ ἐπιχειρήματα, εἰς τὴν ἀξίαν τῶν ὁποίων, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν ἐπίστευαν ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος τοὐλάχιστον. Ἐπιβεβαίωσιν τῶν προσδοκωμένων ἐκ τῆς δημοπρασίας ὡς ἄνω ἀποτελεσμάτων ἀποτελοῦσι καὶ τὰ ἑξῆς λεχθέντα ἀπὸ τὸν κ. Βιδάλην εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 13.11.1957 ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως τοῦ περιλαλήτου θέματος τῆς προμηθείας τοῦ 5%. Κατόπιν αὐτοῦ πάντοτε ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Παπαδούκαν νὰ πῇ εἰς τὴν NEVRIC, ὅτι ἐὰν ἡ OLCO δὲν δέχεται τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν, νὰ ὑποβάλῃ αὕτη ἀπ’ εὐθείας προσφορὰς μὲ μειωμένας τιμάς, διὰ νὰ τὰς ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν θὰ συμφωνούσαμεν μὲ τὴν OLCO καὶ ἐκάμναμεν νέον διαγωνισμόν. Πράγματι δὲ ἐλήφθη προσφορὰ τῆς NEVRIC μὲ πολὺ χαμηλὰς τιμὰς ὅσον ἀφορᾷ τὰς τουρμπίνας πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἔκαμεν αἴσθησιν. Οὕτω ἤρκεσε μόνη ἡ ἀπειλὴ διαγωνισμοῦ διὰ νὰ ὑποβιβάσῃ ἡ NEVRIC, ἀλλὰ μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην τοσοῦτον χαμηλὰ τὰς τιμάς της, ὥστε νὰ προκαλέσῃ αἴσθησιν. Εἶναι νομίζομεν καὶ τοῦτο μία πρόσθετος, ἀλλὰ καὶ συντριπτικὴ ἀπόδειξις περὶ τοῦ ἐξοργιστικοῦ τρόπου καθ’ ὃν παρεσκευάσθη καὶ ἐξετελέσθη ἡ ἀπομύζησις τῆς ΔΕΗ διὰ τῆς μεθόδου τῆς διογκώσεως τῶν τιμῶν τῶν προσφερθέντων μηχανημάτων. Εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν ζημίαν τῶν 40 ἑκατ. δρχ. δὲν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ζημία τῆς καθυστερήσεως τοῦ ἔργου, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι σημαντική. Διότι εἶναι γνωστόν, μὲ τὴν διαιτησίαν BAUER ἐπῆλθεν ἀξιόλογος καθυστέρησις. Πράγματι ἔναντι τοῦ τριμήνου, τὸ ὁποῖον ἤλπιζον οἱ κ.κ. Πεζόπουλος καὶ Γουναράκης νὰ κερδίσωμεν ἀπὸ τὴν διαιτησίαν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπεκαλέσθησαν ὡς τὸν σοβαρώτερον λόγον τὸν ἐπιβάλλοντα τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, ἀπωλέσθησαν ἀδικαιολογήτως 18 μὲν μῆνες ἀπὸ τῆς ἀποφάσεως περὶ διαιτησίας (15.2.1956) μέχρι τῆς ἐγκρίσεως τῆς προμηθείας τῶν γεννητριῶν (12.8. 1957) δώδεκα δὲ μῆνες ἀπὸ τῆς κατ’ Αὔγουστον 1956 ἐγκρίσεως τῶν προδιαγραφῶν, ἀφ’ ὅτου καὶ ἦτο δυνατὴ ἡ κίνησις τῆς διαδικασίας τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Μὲ τὴν ὑποκειμενικὴν ὑπαιτιότητα (δόλον ἢ ἀμέλειαν) τῶν ὑπευθύνων θὰ ἀσχοληθῶμεν ἐν καιρῷ. Ἀκολουθεῖ εἰς τὸ βʹ μέρος τοῦ κεφαλαίου Γʹ τοῦ βιβλίου πρώτου τῆς ἐκθέσεως ἡ ἔρευνα περὶ τῆς διαιτησίας BAU-ER Ζυρίχης. Ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Πολυτεχνεῖον Ζυρίχης νὰ δεχθῇ τὸν ρόλον τοῦ Διαιτητοῦ. Ὁ Πεζόπουλος, ὅμως, αὐθαιρέτως καὶ χωρὶς ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ χωρὶς ἀνάλογον ὅρον εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἐναντίον τῶν συμφερόντων τῆς ΔΕΗ συνιστᾷ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, ὅπως εἰς τὴν κρίσιν του περὶ τῶν τιμῶν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὰς εἰδικὰς συνθήκας ἐγγυήσεως καὶ χρηματοδοτήσεως. (Σελ. 1–2). «Ἐπίσης, αὐθαίρετος καὶ χαρακτηριστική, λέγει ἡ ἔκθεσις, ὑπῆρξε καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Πολυτεχνείου ἀπὸ οἱουδήποτε εἴδους δικαιολογίας». (Σελ. 2). (Ἀπόλυτος κρίσις). Τὸ Πανεπιστήμιον ὁρίζει ὡς πραγματογνώμονα τὸν Καθηγητὴν BRUNO–BAUER. Ὁ BAUER δι’ ὀλιγολόγου γνωμοτεύσεως ἀποφαίνεται, ὅτι ὅλαι αἱ προσφοραὶ τῶν Γαλλικῶν οἴκων ἔχουν τιμὰς συμφώνους πρὸς τὰς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἄνευ οἱασδήποτε ἄλλης αἰτιολογίας. Εἰς αἴτησιν ἐξηγήσεως ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πρὸς τὸν BAUER οὗτος ἀπαντᾷ εἰς ὕφος καυστικόν, ἀλλὰ καὶ περιφρονητικόν, ὅτι οὐδεμία ἐξήγησιν ἔχει νὰ δώσῃ. Τεχνικαὶ ἐπιτροπαὶ τῆς ΔΕΗ ἔκριναν, ὅτι αἱ προσφερθεῖσαι τιμαὶ εἶναι πολὺ ὑψηλαί, μέχρι 56% ἀκριβώτεραι τῶν διεθνῶν (σελ. 12–13). Προτείνουν διαπραγματεύσεις. Οἱ Γάλλοι δὲν δέχονται ὑποχωρήσεις. Εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον γίνεται συζήτησις ὀξεῖα, «ἔχει καταντήσει νὰ εὑρισκώμεθα εἰς συνεχῆ ἐκβιασμὸν ἐκ μέρους τῆς OLCO... Δίδω τὴν ψῆφον μὲ πολὺν ἀγανάκτησιν καὶ μὲ ψυχικὴν διάθεσιν ἄνευ προηγουμένου... Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Γεν. Δ)ντὴς συνιστᾷ νὰ τὸ δεχθῶμεν». (Στουπάκης σελ. 31). Ἀλλὰ ὁ Γεν. Δ)ντὴς εἶχεν ἐπικαλεσθῆ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Παπαληγούρα, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ χαλάσῃ τὴν δουλειὰ διὰ 32.000 δολλάρια (σελ. 29). «Ἐν τούτοις, δι’ ὡρισμένα εἴδη τὸ ἐργοστάσιον εἶχε κάμει ἔκπτωσιν 12%, παρὰ τὴν ἄποψιν OLCO–BAUER–Πεζοπούλου. Ἐκ τῶν συναλλαγῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἡ ΔΕΗ ἐζημιώθη σοβαρὰ ποσά. Ὅπου λόγῳ τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἠσκήθη πίεσις πρὸς τοὺς Γάλλους προμηθευτάς. Προέκυψε σημαντικὴ ὠφέλεια. Ἐξ αἰτίας μιᾶς τοιαύτης πιέσεως πρὸς τὴν προμηθεύτριαν ἑταιρείαν NEVRIC ἀπεκαλύφθη τὸ φοβερὸν σκάνδαλον τῆς μεσιτικῆς προμηθείας 5% πρὸς Ἕλληνας, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ εἴπω κατωτέρω. Ἰδοὺ ὅμως τὸ συμπέρασμα τῆς ἐκθέσεως σχετικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό: «Βιβλίον Πρῶτον Κεφάλ. Γʹ μέρος Βʹ σελ. 35). 17. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ἀφελής τις διὰ νὰ μὴ δεχθῇ ὅτι οἱοσδήποτε ἀντικειμενικὸς καὶ καλόπιστος ἀναγνώστης διαπιστώνει ἐκ τῶν προαναπτυχθέντων ἤτοι, ὅτι: 1) Ὑπῆρχε μία ἀθέμιτος καὶ μυστικὴ συνεννόησις καὶ συνεργασία μεταξὺ τῶν κ.κ. Γ. Πεζοπούλου καὶ Δ. Φιλαρέτου, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως προσπορισθῇ εἰς αὐτοὺς παράνομον προσωπικὸν ὄφελος ἀπὸ τὰς διαφόρους προμηθείας ὑλικῶν καὶ μηχανημάτων τῆς ΔΕΗ καὶ ἐν γένει τὰς μετ’ αὐτῆς συναπτομένας συμβάσεις. 2) Εἰς ὡρισμένους τοὐλάχιστον τομεῖς τῆς ἰδιοτελοῦς ταύτης ἐργασίας ἔλαβεν ἐνεργὸν μέρος καὶ ὁ κ. Γ. Παππᾶς. 3) Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ΟΛΚΟ ὑπεσχέθη ἰδιαιτέραν ἀμοιβήν, ὑπὸ τὸν τύπον πιθανώτατα τῆς προμηθείας, διὰ τὴν βοήθειαν ἣν ἀνέλαβε νὰ παράσχῃ εἰς αὐτὴν ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος εἰς τὰς παντοειδεῖς μὲ τὴν ΔΕΗ συναλλαγὰς της καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς προμηθείας ὑλικῶν καὶ μηχανημάτων καὶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀναληφθέντων παρ’ αὐτῆς ἔργων τοῦ Μέγδοβα. 4) Ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος ἐν ὄψει τῆς τοιαύτης ἀθεμίτου ὑποσχέσεως καὶ τοῦ ἐξ αὐτῆς προσδοκωμένου παρανόμου ὀφέλους του ἐξεδήλωσε πολλάκις τὴν ὑπὲρ τῆς ΟΛΚΟ εὔνοιάν του καὶ εἴς τινα καίρια σημεῖα, ὡς εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ Μέγδοβα τὴν προμήθειαν ὑλικῶν διανομῆς τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων, τὴν προμήθειαν τοῦ κυρίου μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ τὴν ἀνάληψιν καὶ ἐκτέλεσιν ἀπολογιστικῶν ἔργων, κατώρθωσε νὰ βοηθήσῃ αὐτὴν τοσοῦτον ἀποτελεσματικῶς, ὥστε εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τῆς ΔΕΗ νὰ ἀποκομίσῃ σημαντικὴν παράνομον ὠφέλειαν. 5) Δὲν προκύπτει ἐκ τῶν περιφήμων ἐπιστολῶν πόσας ἐκ τῶν ὑπεσχημένων ἀμοιβῶν εἰσέπραξεν ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος. Ὅτι ὅμως εἰσέπραξε τοιαύτας πιθανολογεῖται ἀποχρώντως τόσον ἀπὸ τὸ ὅλον περιεχόμενον αὐτῶν καὶ ἰδίᾳ τὰς χαρακτηριστικὰς περὶ «τῶν περιφήμων ψιλῶν» τῶν ἡμετέρων ἀμοιβῶν «ὁ Γιώργης νὰ ζητήσῃ ὅ,τι δικαιοῦται», φράσεις αὐτῶν, ὅσον καὶ ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀλλαχοῦ ἐν σχέσει μὲ τὸ παρακρατηθὲν ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον ΝΕΒΡΙΣ πρὸς τοιοῦτον σκοπὸν ποσοστὸν 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ὧν ἀνέλαβε τοῦτο τὴν προμήθειαν κυρίων μηχανημάτων τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Μέγδοβα. Τὰ τελευταῖα ὡς ἐκ περισσοῦ ἐνισχύουσι καὶ ἐπιβεβαιοῦσι τὴν πολλαπλῶς ἀποδεικνυομένην ἀθέμιτον συναλλαγὴν ἀκριβῶς ὅπως καὶ ταῦτα ἐπιρρώνυνται καὶ χαλυβδοῦνται διασταυρούμενα μὲ τὰ προεκτεθέντα.

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Παρὰ τὸ ὅτι δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς διακόψω, διότι καὶ ἐγὼ δὲν θὰ δεχθῶ διακοπάς, αἱ ἐπιστολαὶ δὲν γράφουν τοιαῦτα πράγματα. Συγγνώμην διὰ τὴν διακοπήν.

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. 6) Τοῦτο, ἡ εἴσπραξις δῆλον, ὅτι τῶν ἀθεμίτων ἀμοιβῶν ἀπὸ τὸν κ. Γ. Πεζόπουλον, ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον πειστικὸν καὶ ἀπὸ τὸ ἀνακαλυφθὲν καὶ ἐγχειρισθὲν προσφάτως ὑπὸ τῆς Φλώρας συζ. Κ. Ἀθανασιάδου ἐπισκεπτήριον τοῦ κ. Δ. Φιλαρέτου, ὅπερ ἀπέστειλεν οὗτος εἰς τὸν κ. Γ. Πεζόπουλον, κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1958, ὁμοῦ μετ’ ἀποκόμματος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3879 φύλλου τῆς ἐφημερίδος «Βῆμα» τῆς 28.12.1957, περιέχοντος ἄρθρον τοῦ πρώτου ὑπὸ τὸν τίτλον. «Ἡ βραδυπορία τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Δὲν διαρκοῦν ἐπὶ πολὺ αἱ εὐκαιρίαι δημιουργίας, ὅπως αἱ σημεριναί. Ἄς παραδειγματισθῶμεν ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ προηγούμενα». Εἰς τὸ ἐπισκεπτήριον τοῦτο, ὅπερ φέρει τὸ ὀνοματεπώνυμον καὶ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Δ. Φιλαρέτου δι’ ἐντύπων Γαλλικῶν γραμμάτων Δ.Τ.Ν. ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ. 7 ΚΑΠΛΑΝΩΝ, ἐγράφησαν ἰδιοχείρως παρ’ αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἀνεπιφύλακτον ὁμολογίαν του τὰ ἑξῆς: «Ἀγαπητὲ Γιώργη, καλῶς ἦλθες. Ἐγκαρδίους εὐχὰς διὰ τὸ 58 εἰς τὸ βαρύ σου ἔργον. Ὁ Παππᾶς ἐπιστρέφει κομιστής. Θὰ πρέπει νὰ ἰδωθῶμεν ἀμέσως σπίτι του ἐν ἀρχῇ νομίζω. Σοῦ στέλνω τὴν εἰσφορὰν εἰς ἄρθρον εἰς τὰς κοινὰς εὐχὰς νὰ ἀποβῇ γόνιμον—θαρραλέα—τὸ 58 μὲ ἐπίγνωσιν φευγαλέων εὐκαιριῶν εὐδίας». Ἀσπασμὸς καὶ μονογραφή. Εἰς τὸ ἀπόκομμα τῆς ἐφημερίδος ἐπισημαίνονται, α) διὰ βέλους ἐξ ἐρυθρᾶς μελάνης ἡ παράγραφος τοῦ ἄρθρου εἰς ἣν ψέγεται ἡ ἔλλειψις «συνεργασίας τοῦ Κράτους μὲ τὸ ἐπιχειρηματικὸν πνεῦμα τὸ ξένον καὶ τὸ ἐντόπιον» καὶ ὑπογραμμίζεται, ὅτι «παρ’ ἡμῖν ἡ δημιουργία παντὸς ἔργου παραγωγικοῦ—ἐξαιρέσει τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐγγειοβελτιωτικῶν—ἀσφυκτιᾷ ἀπὸ τῆς συλλήψεώς του ὑπὸ τὴν περίσφυξιν «ἀδιαβλήτων» ἀποκληθεισῶν γραφειοκρατικῶν διατυπώσεων», β) διὰ τριῶν καθέτων ἐξ ἐρυθρᾶς μελάνης γραμμῶν ἡ περικοπὴ τοῦ ἄρθρου: «Τρία τέρατα περισφίγγουν σήμερον τὴν ἀνασυγκρότησίν μας αὐτήν, προϊόντα τῆς ἀκολουθουμένης περιδεοῦς καὶ μειωτικῆς κακῆς μεθόδου. Εὐθυνοφοβία, συκοφαντία καὶ καρκινοβασία», γ) διὰ μιᾶς καμπύλης, ἐξ ἐρυθρᾶς μελάνης, γραμμῆς διηκούσης καθ’ ὅλον τὸ μῆκος της, ἡ παράγραφος τοῦ ἄρθρου ἡ ἐξαιρέσασα «τὴν μέθοδον φωτισμένης καὶ θαρραλέας δημιουργίας ἣν ἠκολούθησαν ἄνδρες ἐπιφανεῖς κατὰ τὴν ἀφομοίωσιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς». Ἡ μέθοδος αὕτη ἦτο: «Ἡ τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐκλογῆς καταλλήλων ξένων ἀναδόχων διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀνάληψιν ἑκάστου παραγωγικοῦ ἔργου ὑπευθύνως. Καὶ ἡ τῆς συμπράξεως πρὸς τούτοις τῶν μεγάλων Ἑλληνικῶν πιστωτικῶν ἱδρυμάτων τῆς ἐποχῆς» καὶ δ) διὰ δύο ἐξ ἐρυθρᾶς μελάνης γραμμῶν τεθεισῶν χιαστί, ὁ ἐπίλογος τοῦ ἄρθρου καθ’ ὃν: «Θὰ ἦτο εὐτύχημα νὰ παραδειγματισθῶμεν σήμερον ἀπὸ τὸ ἱστορικὸν αὐτὸ προηγούμενον, ὅτε σπαταλῶμεν ἀσυναισθήτως τὸ ἀνεκτίμητον πλεονέκτημα τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ὅλαι αἱ ἐποχαὶ δὲν εἶναι βέβαια ὅμοιαι. Ἀλλὰ χρονικαὶ εὐκαιρίαι δημιουργίας, οἷα ἡ σημερινή, δὲν διαρκοῦν ἐπ’ ἄπειρον. Τὰ πλέον ἀδόκητα περιστατικὰ ἐσωτερικὰ ἢ ἐξωτερικὰ ἐπέρχονται καὶ τὰς διακόπτουν χωρὶς προειδοποίησιν. Ἡ φειδὼ τοῦ χρόνου εἶναι ὁ προστατευτικώτερος παράγων τῆς δημιουργίας». Εἶναι φανερόν, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐγράφη πρὸς δημιουργίαν τῆς καταβαλλομένης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην προσπαθείας, ὅπως τὸ ἔργον Ἀχελώου καὶ πρὸ παντὸς τὴν μελέτην αὐτοῦ ἀναλάβῃ ἀπ’ εὐθείας, ἤτοι ἄνευ διαγωνισμοῦ ὁ Ἰταλογαλλικὸς Ὅμιλος, περὶ οὗ ὡμιλήσαμεν προηγουμένως. Σημειωτέον, ὅτι πράγματι, ὡς προκύπτει ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ὁ κ. Πεζόπουλος ἀνεχώρησε διὰ τὸ ἐξωτερικὸν τὴν 22.12.1957 καὶ ἐπέστρεψεν ἐκεῖθεν εἰς Ἀθήνας τὴν 3.1. 58. Τὸ ἐν λόγῳ ἀπόσπασμα τῆς ἐφημερίδος «Βῆμα» μετὰ τοῦ ὡς εἴρηται ἐπισκεπτηρίου ἀπεστάλησαν εἰς τὸν κ. Πεζόπουλον ἐντὸς φακέλλου περιέχοντος εἰς τὴν προσθίαν πλευρὰν αὐτοῦ τὰ ἑξῆς: «Δ. Φιλαρέτος. Κύριον Γ. Πεζόπουλον, Γεν. Διευθυντὴν ΔΕΗ. Προσωπική». Δὲν χρειάζεται νὰ ἐξηγηθῇ τί θὰ ἐκόμιζεν ὁ ἐπιστρέφων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ πιθανώτατα ἐκ Παρισίων κ. Γ. Παππᾶς. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Φιλαρέτου πρὸς τὸν κ. Γ. Πεζόπουλον, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ σπεύσωσιν «ἀμέσως σπίτι του» διὰ νὰ ἰδωθοῦν μὲ τὸν ἀναμενόμενον κ. Παππᾶν ἐν ἀρχῇ, δὲν ἀφήνει οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ ὑφαιτερία τῆς δυάδος Πεζοπούλου–Φιλαρέτου δὲν εἶχε μόνον ἀνυπομονησίαν νὰ ἴδῃ καὶ παραλάβῃ τὰ κομιζόμενα «ἀμέσως» ἀλλὰ καὶ λόγους νὰ τὸ πράξῃ τοῦτο «ἐν ἀρχῇ καὶ εἰς τὸ σπίτι» τοῦ κ. Παππᾶ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποκρύπτει μίαν ἐπιφύλαξιν ἂν μὴ καὶ δυσπιστίαν ἔναντι αὐτοῦ. Ὁ κ. Φιλάρετος εἰς τὴν ἀπὸ 15.10.63 ἔνορκον κατάθεσίν του προσεπάθησε νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι τὰ κομιζόμενα παρὰ τοῦ κ. Παππᾶ ἦσαν προτάσεις σχετικαὶ μὲ τὸν Γαλλοϊταλικὸν Συνδυασμὸν τοῦ Ἀχελώου. Δὲν ἠδυνήθη ὅμως νὰ ἐξηγήσῃ διατί τότε δὲν διηυκρίνισε τοῦτο εἰς τὸ ὡς ἄνω ἐπισκεπτήριόν του, ὡς ἔπραξεν εἰς τὰς ἀπὸ 15.7.57, 9.8.57, 7.8.57 καὶ 11.5.58 ἐπιστολάς του, εἰς ἃς ρητῶς μνημονεύει τὸ Ἰταλογαλλικὸν σχέδιον ἢ συνδυασμὸν καὶ τὴν μελέτην Ἀχελώου, ὅπου θέλει νὰ θίξῃ καὶ τὸ θέμα τοῦτο. Ἡ διευκρίνισις αὕτη, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ δι’ ὀλίγων λέξεων, ὡς διὰ τῶν τοιούτων «προτάσεων Ἀχελώου» ἢ «δι’ Ἰταλογαλλικὸν συνδυασμὸν» ἢ «δι’ Ἀχελῷον» θὰ ἦτο εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην τοσούτῳ μᾶλλον ἐπιβεβλημένη, καθ’ ὅσον δὲν θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Πεζόπουλος νὰ ἀναμένῃ μὲ τόσην ἀγωνίαν τοιαύτας προτάσεις, ὥστε νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι αὐτῶν θὰ ἦτο κομιστὴς ὁ κ. Παππᾶς, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὡς ὑποστηρίζει εἰς τὰς ἀπὸ 1ης καὶ 2ας Μαρτίου 1963 καταθέσεις του, οὐδεμίαν προσωπικὴν ἀνάμιξιν εἶχε τοὐλάχιστον μέχρι τότε εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ἰταλογαλλικὸν σχέδιον μνημονεύεται καὶ εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς 15.7.57, ἐξ οὗ παρέπεται, ὅτι συνεζητεῖτο 5½ περίπου μῆνας πρὸ τῆς ἀποστολῆς τοῦ κρισολογουμένου ἐπισκεπτηρίου. Ἐξ ἄλλου, τὸ σχετικὸν μὲ τὸν Γαλλοϊταλικὸν ὅμιλον πρακτικὸν ὑπεγράφη τὴν 17. 5.58 ἤτοι μετὰ ἑτέρους 5½ μῆνας καὶ ἐπὶ πλέον ἀνεφέρετο εἰς προτάσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπεβάλλοντο εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ΔΕΗ θὰ ἐπετύγχανε, μέσῳ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὴν χρησιμοποίησιν διὰ τὸ ἔργον τοῦ Ἀχελώου τοῦ ὑπολοίπου τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων κατὰ τὸ ἐν τῇ δωδεκάτῃ παραγράφῳ ἀναφερθὲν. Κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ ἦτο δυνατὸν αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐκόμιζεν ὁ κ. Παππᾶς, ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον συνεζητεῖτο 5½ μῆνας προηγουμένως καὶ τὸ ὁποῖον κατέληξε μετὰ ἑτέρους 5½ μῆνας ὄχι εἰς συγκεκριμένας προτάσεις ἀλλὰ εἰς ἓν ἁπλοῦν διάγραμμα προεργασίας διὰ τὴν ὑποβολὴν μελλοντικῶν τοιούτων, νὰ παρουσιάζωνται τοσοῦτον ἐπείγουσαι, ὥστε νὰ ἐπιβάλληται ἡ κατεσπευσμένη συνάντησις τῶν τριῶν ἅμα τῇ ἐπανόδῳ τοῦ κ. Παππᾶ καὶ δὴ εἰς «τὸ σπίτι του ἐν ἀρχῇ». Ὁ κ. Φιλάρετος παρὰ τὴν ἐγνωσμένην εὐφυΐαν του δὲν κατώρθωσε νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι τοιαῦτα ὑποστηρίζων, ἑδραιώνει ἀντὶ νὰ ἀποδυναμώνῃ τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὰ κομιζόμενα δὲν ἦσαν ἄσχετα πρὸς τὰ ἀναμενόμενα «περίφημα ψιλὰ» πρὸς τὸ «ὅ,τι δικαιοῦται ὁ Γιώργης νὰ ζητήσῃ» καὶ πρὸς «τὰς ἡμετέρας ἀμοιβάς», δι’ ἃς εἶχον «ὕψιστον ἐνδιαφέρον» καὶ «ὑψίστην πρακτικὴν σημασίαν», αἱ τοσοῦτον ἐπιμόνως διὰ τῶν προηγουμένων ἐπιστολῶν ζητούμεναι καταστάσεις μετὰ τῶν γευμάτων καὶ τῶν περιπάτων εἰς τὴν ἐξοχήν. Τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου καὶ ἡ σπουδὴ τοῦ κ. Φιλαρέτου νὰ τὸ ἐμφανίσῃ εἰς τὸν κ. Πεζόπουλον ὡς «εἰσφοράν του», ἀποτελεῖ ἓν πρόσθετον ἐπιχείρημα περὶ τοῦ ἀθεμίτου χαρακτῆρος τῶν μεταξὺ των ὑφισταμένων σχέσεων. Ἴσως δὲν εἶναι τυχαῖος ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἄρθρου ὡς «εἰσφορᾶς», ἀφοῦ ὁ ὅρος οὗτος προσιδιάζει πρὸς τὴν ἑταιρικὴν μορφὴν τῆς συνεργασίας καὶ προσαρμόζεται πρὸς τὸν ἐπιφυλαχθέντα διὰ τὸν κ. Φιλαρέτον πρόσθετον ρόλον τῆς δημοσιογραφικῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἑταιρικῶν συμφερόντων τῆς τριάδος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προσθέσωμεν, ὅτι τὰ τελευταῖα θὰ ἐξυπηρετοῦντο τὰ μέγιστα ἀπὸ τὴν ἐπικράτησιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀναθέσεως «τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐκλογῆς καταλλήλων ξένων ἀναδόχων» ἄνευ «τῶν ἀποκληθεισῶν ἀδιαβλήτων γραφειοκρατικῶν διατυπώσεων», παρακαμπτομένων τῶν τριῶν τεράτων τῆς εὐθυνοφοβίας, τῆς συκοφαντίας καὶ τῆς καρκινοβασίας. Οὕτω θὰ ἀπέβαινε «γόνιμον τὸ 1958» διὰ τοὺς συνεταίρους βεβαίως, ὡς εὔχεται ὁ κ. Φιλάρετος, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν ἔννοιαν τῆς τελευταίας περικοπῆς τοῦ εὐχετηρίου ὁ κ. Πεζόπουλος θὰ ἐπεδείκνυε περισσότερον θάρρος καὶ μεγαλυτέραν «ἐπίγνωσιν τῶν φευγαλέων εὐκαιριῶν εὐδίας». Διότι εἶναι καθ’ ἡμᾶς προφανές, ὅτι ἡ τελευταία λέξις παρὰ τὴν ἀνορθογραφίαν τοῦ «εἰ» ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν εὐδίαν, δέχεται καὶ ἡ Δώρα Ἀθανασιάδου καὶ ὄχι εἰς τὴν ἔνδειαν, ὡς ὑποστήριξεν ὁ κ. Φιλάρετος. Ἡ ἐκμετάλλευσις «τῶν φευγαλέων εὐκαιριῶν» θὰ ἔφερεν ἀσφαλῶς «καλοκαιρίαν» διὰ τοὺς συνεταίρους. Περαιτέρω εἰς τὴν ἔκθεσιν περιλαμβάνεται ἡ εἰσήγησις τοῦ Συμβούλου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου Γ. Σακελλαρίου σχετικῶς μὲ τὸ σκάνδαλον τῆς προμηθείας 5%. Ὁ κ. Πεζόπουλος εἶχεν ἀναθέσει ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1956 πρὸς τὸν εἰς Λυῶνα πρόξενον τῆς Ἑλλάδος κ. Ραοὺλ Παπαδούκαν, ὅπως συστήσῃ εἰς τὸ Γαλλικὸν ἐργοστάσιον NEVRIC νὰ παράσχῃ καλυτέρας τιμὰς εἰς τὴν ΔΕΗ διὰ τὴν προμήθειαν τουρμπινῶν. Ὁ κ. Παπαδούκας γράφει πρὸς τὸν φίλον Μάνον Βιδάλην σύμβουλον τῆς ΔΕΗ τὴν περίφημον ἐπιστολὴν —«φάντασμα» —ὡς τὴν ἐχαρακτήρισεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ 1962 ὁ κ. Παπαληγούρας τῆς 1ης Ὀκτωβρίου 1956, εἰς τὴν ὁποίαν θέτει δύο βασικὰ ζητήματα. Ἡ NEVRIC τοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπιέσθη ἀπὸ τὴν OLCO νὰ ὁρίσῃ τὰς τιμὰς τῆς προσφορᾶς της πρῶτον διότι αὗται θὰ ἐγκριθοῦν ἀπὸ τὴν διαιτησίαν BAUER καὶ δεύτερον διότι ἡ OLCO ἠξίωσεν αὔξησιν τῶν τιμῶν 5%, τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν αὕτη διὰ νὰ πληρώσῃ ἀμοιβὰς ὡρισμένων μεσολαβήσεων ἐν Ἑλλάδι μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς τὸν κ. Πεζόπουλον. Εἰς τὴν ἔκθεσιν παρατίθεται ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ «φαντάσματος», ὡς καὶ αἱ καταθέσεις Βιδάλη, Παπαδούκα καὶ ἄλλων ἐκ τῶν ὁποίων, βεβαιοῦται πλήρως ὅτι ἐδόθη ἡ ὡς ἄνω πληροφορία τῆς NEVRIC πρὸς τὸν κ. Παπαδούκαν καί, ὅτι οὗτος ἐπεβεβαίωσε τὸ περιεχόμενόν της παρακολουθήσας ἀπὸ δεύτερον ἀκουστικόν, τηλεφωνικὴν συνδιάλεξιν τοῦ Διευθυντοῦ NEVRIC μὲ Διευθυντὴν τῆς OLCO (τὸν κ. BILLARD), ὅστις τοῦ ἐπανέλαβεν, ὅτι «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῶν τιμῶν δεδομένου ὅτι ἕνα 5% προορίζεται διὰ τὰ ἔξοδα τῆς OLCO καὶ διαφόρους ἐπεμβαίνοντας ἐν Ἑλλάδι, μεταξὺ τῶν ὁποίων κατωνόμασε τὸν κ. Πεζόπουλον (σελ. 12–13). Εὐρυτέραν κάπως ἀνάλυσιν τοῦ θέματος τῆς προμηθείας 5% περιέχει ἡ ἔκθεσις τῆς γνώμης τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Παπαϊωάννου. Βάσει πάντων τῶν στοιχείων προκύπτει ὅτι ὁ κ. Παπαδούκας δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς του ταύτης ἐκ μέρους τοῦ κ. Βιδάλη, ἐνῷ ὁ κ. Βιδάλης ἐξεταζόμενος κατέθεσεν, ὅτι δὲν ἐνθυμεῖται ἐὰν ἔλαβε τὴν ἐπιστολὴν ταύτην καὶ ἐὰν τὴν ἀνεκοίνωσε καὶ τότε εἰς τὸν Πεζόπουλον. Πάντως, βεβαιοῦται ἀπολύτως, ὅτι ὅταν ὁ κ. Παπαδούκας ἦλθε μετὰ ἓν ἔτος εἰς τὰς Ἀθήνας συνηντήθη μὲ τὸν κ. Βιδάλην καὶ μὲ τὸν κ. Πεζόπουλον, καὶ συνομίλησαν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐπιστολῆς. Ὁ κ. Πεζόπουλος ἔφερε τὸ θέμα εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ τὴν 18.8.1957. Πληροφορεῖ ἀνακριβῶς τὸ Συμβούλιον, ὅτι παρεκάλεσε τὸν κ. Παπαδούκαν πρὸ μηνὸς ἐνῷ βεβαιοῦται ἐξ ἐπιστολῆς, ὅτι τὸν εἶχε παρακαλέσει πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ὁ κ. Γουναράκης προέτεινεν ὅπως εἰς ὕφος αὐστηρὸν ζητηθοῦν ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν OLCO, ἀπέκρουσε δὲ πρότασιν προσφυγῆς εἰς τὸν Γάλλον Πρεσβευτήν. Παρὰ ταῦτα εἰς τὰ πρακτικὰ σημειοῦται προφανῶς κατὰ πλαστογράφησιν αὐτῶν, ὅτι ἀπεφασίσθη προσφυγὴ εἰς τὸν Γάλλον Πρεσβευτήν, ὅπερ καὶ τελικῶς κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου ἐγένετο, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν συμβούλων, εἰς τρόπον ὥστε τὸ θέμα ἐμπλακὲν εἰς τὴν διπλωματικὴν διαδικασίαν ἤχθη εἰς τὰς καλένδας. Ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς συζήτησιν ἐν Συμβουλίῳ ἐπεκαλέσθη διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ἐνέργειάν του, τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν, ὅτι «ἡ OLCO ὁπωσδήποτε θὰ ἀρνηθῇ. Καὶ ἐπειδὴ κυρίως τὴν ΔΕΗ καὶ ἐν γένει τὴν Κυβέρνησιν ἐνδιαφέρει ἡ συνέχισις τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων, σκοπιμώτερον θὰ ἦτο νὰ ἀπευθυνθῇ ἡ ΔΕΗ εἰς τὸν Γάλλον Πρεσβευτήν». Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ, ὡς ὁ κ. Βιδάλης, πιθανώτατα, ὁ κ. Πεζόπουλος, ἐγνώριζε περὶ τοῦ θέματος τῆς προμηθείας 5% καὶ ἐν τούτοις συνέχισαν συζητοῦντες καὶ διαπραγματευόμενοι μὲ τὴν OLCO χωρὶς οὐδὲν νὰ ἀνακοινώσουν εἰς τὸ Συμβούλιον, τελικῶς δὲ ἔλαβε γνῶσιν τούτου κατὰ τὸ 1957 καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας χωρὶς οὐδαμῶς νὰ συγκινηθῇ. Καὶ κατὰ τὸ 1957, ὁ Γ. Πεζόπουλος, ἀναφέρει εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 160)20.6.1957 εἰσηγητικόν του πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον σημείωμα «ψευδῶς» ὡς σημειοῖ ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου «ὅτι ἡ τεχνικὴ ἐπιτροπὴ τῆς ΔΕΗ συνεφώνησεν ἐπὶ τῆς αἰτηθείσης τιμῆς τῶν δολλαρίων 484.000 διὰ δύο ὑδροστροβίλους» καὶ σπεύδει νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Πεζόπουλος «συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς καὶ προτείνω ὅπως ἐγκριθῇ». «Πράγματι», ἐπάγεται ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου, «ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ ἀνύποπτον Διοικητικὸν Συμβούλιον ἡ πρότασις», ἐνῷ ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ σχετικὰ πρακτικὰ τῆς ἐπιτροπῆς, αὕτη εὕρισκε ὑπερβολικὰ ὑψηλὴν τὴν τιμὴν τῶν ὑδροστροβίλων τῆς NEVRIC, ἡ ὁποία βεβαίως εἶχε συμφωνήσει νὰ καταβάλῃ τὴν περίφημον προμήθειαν 5%. Βεβαίως, τὸ στοιχεῖον τοῦτο ἐξηγεῖ πλήρως τὴν ὅλην τακτικὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ τῆς συντροφιᾶς του, ἀλλὰ ὁ ρόλος του ἐπιβεβαιοῦται καὶ ἀπὸ ἄλλα περαιτέρω στοιχεῖα καὶ ἰδίως ἀπὸ τὰς περιφήμους ἐπιστολὰς Φιλαρέτου περὶ ὧν θὰ εἴπωμεν κατωτέρω. Ὅ,τι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ ἐξαχθῇ εἶναι, ὅτι ἐπλαστογραφήθησαν σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τὰ πρακτικὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ὅτι ἀπατηλῶς ὑπὸ τοῦ κ. Πεζοπούλου, χωρὶς ἀντίδρασιν τοῦ κ. Γουναράκη πρὸς τὸ Διοικ. Συμβούλιον, ἡ τεχνικὴ ἐπιτροπὴ εἶχε συμφωνήσει διὰ τὰς τιμὰς τῶν προσφορῶν τῆς NEVRIC. Ἀσφάλισις ἔργων. Περαιτέρω ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου ἀσχολεῖται μὲ τὸν ἀνώμαλον τρόπον τῆς ἀσφαλίσεως μὲ τὸ ἔργον τοῦ Μέγδοβα, ἡ ὁποία ἐγένετο ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ ἰδίως ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὰς κακοτεχνίας, ὡς εἶναι αὐτονόητον, ποὺ ἐβάρυναν τὴν ἀνάδοχον OLCO, ἡ ὁποία οὕτω ἀπηλλάγη τῶν εὐθυνῶν της διὰ τὰς κακοτεχνίας. Περαιτέρω ἡ ἔκθεσις ἀσχολεῖται μὲ τὴν ζημίαν ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἔργων Πτολεμαΐδος, ἡ ὁποία ἔγινε μὲν κατόπιν διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ σημειοῦται ὡς σκάνδαλον, ὅτι ἐτάχθη ἑξαήμερος προθεσμία συμμετοχῆς, ὅτι ἠσκήθη πίεσις διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἡ ΑΛΛΙΑΝΣ, ὅτι κατὰ τὰς σχετικὰς συζητήσεις προσεκομίσθησαν ψευδῆ στοιχεῖα εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καί, ὅτι τέλος, μόνον μὲ τὴν ἐπίμονον παρέμβασιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Λεβῆ ἡ ΔΕΗ ὠφελήθη κατὰ 328.000 δραχμάς. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὰ ἄλλα θέματα τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου ἐπὶ τῆς δραστηριότητος τῆς ΔΕΗ, διότι ταῦτα δὲν ἔχουσιν ἰδιαιτέραν πως σημασίαν. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ἔκθεσιν εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ κ. Δ. Φιλαρέτου καὶ περὶ τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου.

ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Δ. ΦΙΛΑΡΕΤΟΥ

Ἐκθέσεως βιβλίον 3ον καὶ Αʹ δημοσίευσις. Εἰς τόμον 205 σελίδων ἀσχολεῖται ἡ ἐπιτροπὴ μὲ τὴν ἔρευναν τοῦ θέματος τῶν ἐπιστολῶν τοῦ κ. Δ. Φιλαρέτου πρὸς τὸν κ. Γ. Πεζόπουλον. Διότι ἐξ αὐτῶν ἀνευρίσκεται τὸ νῆμα τῶν σκοτεινῶν παρασκηνίων ἐκ τῆς δραστηριότητος τῶν ὁποίων ἡ ΔΕΗ ἐζημιώθη ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων. Τὸ περιεχόμενον τῶν ἐπιστολῶν τούτων ἀναφέρεται εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ὕποπτα σημεῖα τῶν συναλλαγῶν ΟΛΚΟ– Πεζοπούλου καὶ λοιπῶν καὶ ἐξηγεῖ διατὶ πρὸ τῶν κατὰ κανόνα ἐκβιαστικῶν ἀξιώσεων τῆς ΟΛΚΟ, παρέλυε ἡ θέλησις τῆς ΔΕΗ, ἀπουσίαζεν οἱαδήποτε Κυβερνητικὴ μέριμνα καὶ ἐγίνοντο δεκτὰ καὶ τὰ πλέον παράλογα καὶ ἀνήθικα αἰτήματα. Ὁ Γ. Πεζόπουλος, ἠτύχησεν εἰς τὴν ἰδιωτικήν του ζωήν, δημιουργήσας ἐρωτικὸν δεσμὸν μὲ κάποιαν φίλην του Τατιάναν, ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου, ἐλθὼν εἰς διάστασιν μὲ τὴν νόμιμον σύζυγόν του ἤγειρε κατ’ αὐτῆς ἀγωγὴν διαζυγίου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958. Τὴν 9.3.1960 διεξήγετο δίκη ἐπὶ μηνύσεως τοῦ Πεζοπούλου κατὰ τοῦ δημοσιογράφου Σπύρου Λεωτσάκου ἐπὶ ψευδορκίᾳ καὶ τῆς τότε συζύγου του ἐπὶ ἠθικῇ αὐτουργίᾳ σχετικῶς βεβαίως πρὸς τὴν δίκην περὶ τοῦ διαζυγίου. Ἀπολογουμένη ἡ σύζυγός του, ἐδήλωσεν εἰς τὸ δικαστήριον, ὅτι ἡ φίλη τοῦ συζύγου της Τατιάνα, τῆς ἐπρότεινεν ἀποζημίωσιν 10.000 λιρῶν χρυσῶν, τὰς ὁποίας ὁ Πεζόπουλος θὰ ἐξεύρισκεν ἀπὸ προμηθείας του ἐκ τῆς ΔΕΗ καὶ ὅτι ἔχει εἰς χεῖρας της ἐπιστολὰς βάσει τοῦ περιεχομένου τῶν ὁποίων θὰ παύσῃ ὁ σύζυγός της νὰ εἶναι ὄχι μόνον Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς ΔΕΗ, ἀλλὰ καὶ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου ἀπὸ αὔριον, ἐκείνη δὲ κρατοῦσα εἰς χεῖρας της τὰς ἐπιστολὰς ταύτας. Εἰς διακοπὴν τῆς δίκης δικηγόρος τῆς συζύγου Πεζοπούλου ὕβρισε καὶ ἔπτυσε κατὰ πρόσωπον τὸν Πεζόπουλον, ὁ ὁποῖος ὅμως καὶ ἔναντι τούτου καὶ ἔναντι τῆς φοβερᾶς ἀπειλῆς τῆς συζύγου του ἐσιώπησε. Τὴν 16 Μαρτίου 1960 εἰς τὴν ἐφημερίδα «Νεολόγος Πατρῶν» ἐδημοσιεύθησαν πάντα τὰ ἀνωτέρω καὶ περὶ τῆς ἀπειλῆς τῆς συζύγου του. Ἐν τούτοις, οὔτε ὁ Πεζόπουλος, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτεπαγγέλτως προέβησαν εἰς δίωξίν τινα. Ἡ ὑπόθεσις ἐγένετο δημόσιον σκάνδαλον, κατόπιν μάλιστα τῶν ἀλλεπαλλήλων δημοσιευμάτων τοῦ «Νεολόγου». Ὁ Πεζόπουλος ἐν τῷ μεταξὺ παραιτεῖται τῆς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 ἐκκρεμούσης ἀγωγῆς του περὶ διαζυγίου, διὰ νὰ καταθέσῃ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας νέαν. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ πορεία τῆς ἀγωγῆς αὐτῆς. Τὴν 14.4.1960 κατατίθεται ἡ ἀγωγή. Τὴν 25.4.1960 συζητεῖται. Τὴν 26.4.1960 ἐκδίδεται προδικαστικὴ ἀπόφασις. Τὴν 2.5.1960 ἐξετάζονται μάρτυρες. Τὴν 9.5.1960 γίνεται νέα συζήτησις. Τὴν ἑπομένην, 10.5.1960 γίνεται διάσκεψις τοῦ δικαστηρίου. Τὴν 14.5.1960 δημοσιεύεται ὁριστικὴ ἀπόφασις (9221) 1960) λύουσα τὸν γάμον. Μετὰ 4 ἡμέρας ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα ἐπὶ ψευδορκίᾳ δίκη καὶ ἐκδίδεται ἀθωωτικὴ ἀπόφασις ἐπὶ τῇ δηλώσει τοῦ Πεζοπούλου, ὅτι ὁ Λεωτσάκος κατέθεσεν ὅσα κατέθεσε, τελῶν ἐν καλῇ πίστει (σελὶς ἐκθέσεως 7). Τὴν 22 Μαΐου ὁ «Νεολόγος» δημοσιεύει δηλώσεις τῆς διεζευγμένης πλέον Πεζοπούλου «σήμερα ὑπέγραψα παραίτησιν ἀπὸ τῶν ἐνδίκων μέσων διὰ τὸ διαζύγιον... ἐπείσθην, ὅτι ἐπὶ τῆς γῆς δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη». Τὸ δημοσίευμα αὐτὸ συνοδεύεται ἀπὸ βαρυτάτας κατηγορίας ἐναντίον τοῦ Πεζοπούλου καὶ καταλήγει: «Ὁ Πεζόπουλος διαχειρίζεται ἑκατομμύρια δολλάρια... Ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ ἀξιώσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ πελωρίου ἠθικοῦ ζητήματος» (ἐκθέσεως σελ. 9). Ἀλλὰ τὴν 16.7.1961 ὁ «Νεολόγος» δημοσιεύει φωτοτυπίας, δύο ἐπιστολῶν τοῦ Φιλαρέτου, ἐνῷ ἀπὸ τῆς 26.7.1961 μέχρι 16 Ἰουλίου 1961 εἶχε δημοσιεύσει πολύστηλα ἄρθρα διὰ τὸ σκάνδαλον εἰς τὴν ΔΕΗ ἐπὶ τῶν μεταφορῶν Ἀλεξάτου. Εἰς τὴν ἐφημερίδα προσκαλεῖ τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν νὰ λάβῃ μέτρα κατὰ τοῦ ληστρικοῦ κύματος τοῦ νέου Δήλεσι ὅπου οἱ σημερινοὶ λησταὶ εἶναι φοβερώτεροι ἐκείνων, κατὰ τῆς μαφίας τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ κατὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς μαφίας (σελὶς ἐκθέσεως 11). Καὶ ἠκολούθησε τὴν ἑπομένην τὸ συνταρακτικὸν δημοσίευμα τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου. Μὲ μεγάλους τίτλους ζητεῖ νὰ παυθῇ ὁ Πεζόπουλος, νὰ ἐπέμβῃ ὁ Εἰσαγγελεύς. Τὴν 22)7 ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» δημοσιεύει σχόλιον μὲ τὸν τίτλον «ὕποπτος σιωπή», εἰς τὸ ὁποῖον στιγματίζουσα τὴν ἀδιαφορίαν ἐκ τῶν ἀποκαλύψεων καλεῖ τὴν προϊσταμένην ἀρχὴν τῆς ΔΕΗ καὶ τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν νὰ ἐπέμβουν ἀμέσως καὶ δραστηρίως (σελὶς 17). Ὁ «Νεολόγος» συνεχίζει ἐπίσης ἐπιθετικὴν ἀρθρογραφίαν. Ἐν τούτοις, οὐδεμία ἀπολύτως ἀντίδρασις ἐσημειώθη. Ἐπηκολούθησε μακρὰ σιωπὴ ἕως ὅτου τὴν 11.5.1962 ἡ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία» ἀσχολεῖται μὲ τὴν ΔΕΗ καὶ τὰς ἐπιστολάς, συνεχίζει δὲ τὴν 3)6 καὶ τὴν 6)6 μὲ ἀνάλογα ἄρθρα. Συγχρόνως ὅλος σχεδὸν ὁ τύπος τῶν Ἀθηνῶν γράφει περὶ ΔΕΗ καὶ Πεζοπούλου. Τέλος τὴν 17.6.1962 «ἡ βόμβα ἐξερράγη», ὡς γράφει ἡ ἔκθεσις. Δημοσιεύονται ἐν φωτοτυπίᾳ πέντε ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου πρὸς Πεζόπουλον, σχετικῶς μὲ τὰ ἔργα τῆς ΔΕΗ. Ἐν τούτοις, καὶ μετὰ τὴν ἔγερσιν τοῦ πανελληνίου θορύβου περὶ τὸ θέμα αὐτὸ οὐδεμία ἐνέργεια πρὸς ἐκκαθάρισιν αὐτοῦ ἐξεδηλώθη. Ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς γράφει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰς τὴν σελίδα 33. «Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποκρύψωμεν τὴν ἔκπληξίν μας πὼς οὔτε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, οὔτε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ ἠσθάνθησαν τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσχοληθῶσιν μὲ τὸ κατὰ τὰ ἀνωτέρω δημιουργηθὲν πελώριον ἠθικὸν ζήτημα». Τὴν 19 Ἰουνίου 1962 ὁ τότε Ὑπουργὸς Ζησάκης, ἐκάλεσε τὸν Δημητρακόπουλον καὶ τὸν Πεζόπουλον καὶ συνεζήτησαν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ Δημητρακόπουλος ὑπέδειξεν ὑποβολὴν μηνύσεως ὑπὸ τοῦ Πεζοπούλου, ἀλλ’ ἐκεῖνος ἐσίγησεν ἀπολύτως καὶ παρέμεινε «κυριολεκτικῶς στήλη ἅλατος». Ὁ Ὑπουργὸς ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Δημητρακόπουλον εἶπεν: «Κύριε Ἀντιπρόεδρε, μὴ ἐπιμένετε, ἡ πρότασίς σας δὲν εἶναι ἰδικόν μας ζήτημα. Εἶναι ζήτημα τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ μόνον». Ἀλλὰ ὁ Πεζόπουλος δὲν τολμᾷ νὰ μηνύσῃ τὸν Φιλάρετον ἢ τοὺς δημοσιεύσαντας τὰς ἐπιστολάς. Προηγουμένως, τὴν 14.11.1961, ὁ Πεζόπουλος εἶχεν ἀνακαλέσει μήνυσίν του κατὰ τοῦ Π. Παπανδροπούλου ἐπὶ δυσφημήσει δι’ ὑπομνήματος τοῦ τελευταίου πρὸς τὸν 5ον Πταισματοδίκην, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπόμνημα οὗτος ἔγραφε περὶ Πεζοπούλου: «Ζῇ εἰς βορβορῶδες περιβάλλον... Ἵσταταί τις ἐμβρόντητος πρὸ τοῦ ἀπυθμένου βορβορώδους περιβάλλοντος... Ἵσταταί τις ἐμβρόντητος πρὸ τοῦ ἀπυθμένου βορβόρου, εἰς τὸν ὁποῖον κυλίεται ἕνας καθηγητής... μὴ διστάζων πρὸ οὐδεμιᾶς ἀσχημίας, πρὸ οὐδεμιᾶς ἀτιμίας, μὴ ἔχων χαλινόν... εἶναι ἀδίστακτος σκευωρός, μέγας ψευδολόγος, ταπεινὸς συκοφάντης, ἀχάριστος καὶ ἀγνώμων, ἔχει ἀποβάλλει πᾶν ἴχνος ἐντροπῆς... εἰς οὐδὲν ὠφελεῖ νὰ κλείσω τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸ θλιβερὸν τοῦτο θέμα καὶ τὴν ρίνα εἰς τὰς ἀναδιδομένας ἀναθυμιάσεις... θεωρεῖ ἑαυτὸν ἀσύδοτον... ἰδοὺ ὁ βρωμερὸς συκοφάντης». Παρὰ ταῦτα ὁ Πεζόπουλος ἀνακαλεῖ τὴν μήνυσίν του χωρὶς ὁ Παπανδρόπουλος νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις καὶ καταδικάζεται μάλιστα ὁ Πεζόπουλος εἰς τὰ δικαστικὰ ἔξοδα καὶ τέλη. Ἡ ἔκθεσις συμπαιραίνει, ὅτι ἡ μόνη δυνατὴ ἐξήγησις εἶναι ὅτι ὁ Πεζόπουλος ἐφοβήθη κἄτι χειρότερον. Ἀλλὰ προσθέτει καὶ περαιτέρω ἡ ἔκθεσις ἐν σελ. 42 τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά: «Θεωροῦμεν ὑποχρέωσίν μας νὰ παραθέσωμεν μετὰ λύπης μας ἐνταῦθα, ὅτι ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὡς ἄλλωστε καὶ εἰς τὸ ὅλον ζήτημα τῶν ἀναφερομένων εἰς διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος συγκεκριμένων καταγγελιῶν, δὲν ἐξετέλεσεν ἀκέραιον τὸ καθῆκον της. Ἀρκεῖ νὰ σημειώσωμεν, ὅτι αἱ δημόσιαι αὗται καταγγελίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ μῆνας ἀπησχόλησαν... ἓν τμῆμα τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἐπὶ πλέον συνεδέοντο μὲ τὸ δημόσιον συμφέρον δὲν ἐξητάσθησαν οὔτε κἂν ἀκροθιγῶς εἰς τὴν οὐσίαν των». Ἀλλὰ τὴν 29.6.1960 ὁ Πεζόπουλος ἐτέλεσε τοὺς γάμους του ἐν Παρισίοις μὲ τὴν Τατιάναν Σακελλαρίδου, ἀποδειχθέντος οὕτω, ὅτι ὁ Πεζόπουλος ὑπῆρξε κοινὸς ψευδομηνυτὴς καὶ ψεύδορκος (ἔκθ. σελ. 43). Ἡ ἔκθεσις δέχεται περαιτέρω (σελ. 44), ὅτι αἱ ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου εἶναι γνήσιαι καὶ περιλαμβάνει τὰ κείμενα αὐτῶν ἀπὸ τῆς σελ. 54 μέχρι 59. Ἀναφέρομεν ἐδῶ, ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐπιστολῶν. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς 26.8.1956 «Πρὸς τὸν ἀγαπητὸν Γιώργη». «Τὰ ἔργα πρέπει νὰ γίνωνται μὲ ὅπλα...». «Εἶμαι φοβισμένος, ὅτι ἄγει καὶ φέρει τὸ συμβούλιον μὲ τὴν χονδρὴν φωνήν του καὶ μετὰ περὶ ὑπεντιμότητος κλπ.» (πρόκειται περὶ τοῦ Παπαλεονάρδου). «Σὲ παρακαλῶ αὔριο Δευτέρα ἢ Τρίτη πρὶν φύγης νὰ ἰδωθοῦμε οἱ δυό μας κάπου ἥσυχα, ὥστε νὰ ἀνταλλάξωμεν σκέψεις ἐπὶ τοῦ συμβιβαστικοῦ ποσοστοῦ ποὺ θὰ σοῦ προτείνωμεν κατὰ τὴν ἐπάνοδόν σου... Ἀναγνωρίζω πολλὰς ἐκ τῶν μεθόδων σου, ἀλλὰ δὲν μᾶς παίρνει ὁ καιρός, οὐδὲ ἡμέραν ἀναβολῆς πλέον, πρὸ χειμῶνος ἐκεῖ ψηλά». Εἰς ἄλλην ἐπιστολὴν τὴν 15.7.1956 γράφει: «Τὶ ἔννοιαν ἔχουν τὰ μεταφερθέντα ὅτι ὁ Χάλμης τοὺς εἶπεν ὅτι εἶπες ὅτι κάποιος δικός σου εἶδε τὸν BAUER ὅστις παρεδέχθη ὅτι ὁ ALST, ἦτο 30% ἐπάνω... Ζήτημα προσωπικοῦ μου γοήτρου ἀπέναντι τῶν Γάλλων ἂν μπορῶ ἢ δὲν μπορῶ νὰ ἔχω μίαν ἐμπιστευτικὴν διευκρίνισιν ἀπὸ σένα. Ὅμως τὸ γόητρό μου αὐτὸ δὲν εἶναι ἄχρηστον νὰ ὑπάρχῃ». Ἐν ὑστερογράφῳ γράφει «Πολλὰ ἀναβάλλει ἡ ζέστη. Μιὰ ἀνασκόπησή μας στὴν ἐξοχὴ θὰ ἦτο γόνιμος. Τί γίνεται μὲ τὰς LIVRAISON, θέλω βοήθειάν σου πρὸς ἐξακρίβωσιν ἐν ἀμοιβαίῳ συμφέροντι. Πρέπει νὰ εὕρωμεν μηχανισμὸν διὰ νέας πιστώσεις. Ὁ Παπαληγούρας μοῦ εἶπε ρητῶς, ὅτι θέλει FORMULE πρὸς χρησιμοποίησίν των. Αὐτὸ θέλει περίπατον ὡς καὶ τὸ Ἰταλο–γαλλικὸν σχέδιον». Εἰς ἄλλην ἐπιστολὴν τῆς 9.8.1958 γράφει «Ἐδέησε νὰ ὑπογράψῃ καὶ ὁ τρίτος Ὑπουργὸς τὴν κατακύρωσιν τῶν μηχανημάτων Μέγδοβα. Ἀνάγκη πᾶσα νὰ διατάξῃς Κρανίδην νὰ στείλῃ πάραυτα τὰς συναλλαγματικὰς AVONOE 20%. Φρόντισε ραντεβοῦ μας, γεῦμα ἢ περίπατον ἐξοχικόν. Δι’ ὅλα... Ἔβγαλεν ἄλλο παλούκι ὁ Νιόνιος. Μείωσιν τοῦ FORFAIT δι’ ἐργοδηγοὺς ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουμε τοὺς 12. Ἀλλὰ θὰ τοὺς ὑπερβοῦμε καὶ τὸ FORFAIT εἶναι FORFAIT. Φόβος μὴ δὲν δεχθοῦν οἱ Γάλλοι καὶ πάλιν δὲν ἐμβάσουν τὰ περίφημα ψιλά. Πρέπει νὰ μιλήσουμε διὰ Νιόνιον. Χρειάζεται κάποιο φάρμακο... Ἡ σύναψις Ἑλληνικῶν ἀσφαλειῶν προδήλως σημαίνει προμήθειαν κάποιου ὑπαλλήλου σας. Ὁ Νιόνιος εἶναι μαρτύριο. Ἐπίτηδες(;) Ἡ DEVALUA-TION τοῦ φράγκου θὰ ξεσπάσῃ στὴν καμπούρα μας, ἂν δὲν προφθάσῃ ὁ OMNIUM νὰ εἰσπράξῃ τὸ κέρδος της καὶ τὰς ἡμετέρας ἀμοιβάς... Ἀλλὰ τώρα χρειάζεται — ἐπαναλαμβάνω— νὰ δοῦμε ποὺ βρισκόμεθα, ὥστε κι’ ὁ Γιώργης νὰ ζητήσῃ ὅ,τι δικαιοῦται».

§32Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ποῦ βρέθηκαν αὐτὲς οἱ ἐπιστολές;

§33Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶς πῆρε ἡ γυναῖκα του ἀπὸ τὸ συρτάρι. (Γέλωτες). Συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν. «Ἀνάγκη νὰ ἰδωθοῦμε 1) διὰ τὰ τῶν πληρωμῶν ὡς ἄνω (κατὰ λύσιν ΑΛΣΤΡΟΜ), 2) διάστασίν σου διὰ νέαν GREDIT — WALL ἐκ συμφώνου μὲ Παπαληγούραν (νὰ προτείνῃ ὁ Παπαληγούρας συμφωνηθησομένην FORMULE), 3) ἐξεταστέος Ἰταλογγαλικὸς συνδυασμὸς Ἀχελώου μετὰ μελέτης... θέλω νὰ μιλήσουμε δι’ ἀλουμίνιον νὰ σὲ ἐνημερώσω. Ὁ Λαμπροῦκος μοῦ εἶπε ὅτι σοῦ ἐζητήθη μελέτη. Ἡ προοπτικὴ ἀλουμινίου θὰ παραλύσῃ καὶ κάθε δισταγμὸν ἐξαγορᾶς ΠΑΟΥΕΡ». Τέλος, εἰς τὴν ἐπιστολὴν ἀπὸ 18.8.1957 γράφει: «.... Ἐπαναλαμβάνω χρησιμωτάτη μιὰ βραδυὰ ἐξοχικὴ A. TROIS». (Διερωτώμενος). Ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ 3ος δὲν ξέρω.

§34Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὁ Γερμανὸς τοῦ Πύργου.

§35Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν: «Διάλεξε ἡμέραν καὶ εἰδοποίησέ με. Ὑψίστης πρακτικῆς σημασίας... κατάστασις LIVRAISON ὑλικοῦ... ἀντιστοίχων πληρωμῶν... Ποῖος σαδισμὸς σὲ ὁδηγεῖ νὰ ὀρθώνῃς τόσες δυσκολίες... τὸ τελείωμα τοῦ ΑΛΣΤΡΟΜ... Ἔδει νὰ κρεμάσῃς σ’ ὅλα τὰ γραφεῖα τῆς ΔΕΗ «TIME IS MO-NEY». Ἀλλὰ καὶ εὐκαιρία εἶναι TALENT. Ἡ μελέτη τοῦ Ἀχελώου θὰ ἦτο πακτωλός. Θὰ χάσωμεν πολλὰ ἐξ ἀσυνεννοησίας». Αὐτὰ περίπου εἶναι τὰ κείμενα τῶν ἐπιστολῶν... Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐπιστολῶν τούτων, ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου, διεξήγαγεν ἐξονυχιστικὴν ἀνάκρισιν, κατὰ τὴν ὁποίαν σχεδὸν πάντες ἐξετασθέντες, μὴ ἐξαιρουμένου καὶ τοῦ κ. Γουναράκη, θεωροῦν τὸ περιεχόμενον ὡς ἐπιλήψιμον. Ὁ κ. Δημητρακόπουλος θεωρεῖ ἀναμφίβολον, ὅτι μεταξὺ Φιλαρέτου–Πεζοπούλου ὑπῆρχε μία συνεργασία διὰ τὰ ζητήματα τῆς ΔΕΗ πρὸς ἀτομικὸν ὄφελος ἀμφοτέρων. Ὑπογραμμίζει τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ Γάλλου Πρέσβεως εἰς τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, κ. Χέλμην, πρὸς ματαίωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν γεννητριῶν. Ἀλλὰ συντριπτικὸν εἶναι τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου, ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν ὁποίων διασταυροῦνται τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκτιθέμενα ἀνωτέρω ἐπὶ ἑκάστου εἰδικοῦ θέματος, ἀποκαλύπτουν τὴν ἔκθεσιν τῶν εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ καταχρήσεων. Ἰδοὺ τὸ συμπέρασμα τοῦτο ἐν βιβλίῳ τρίτῳ, σελ. 156 κ.ἑ.

§36Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ κ. Φιλάρετος ἀνεγνώρισε τὴν γνησιότητα τῶν ἐπιστολῶν του αὐτῶν καὶ συνωμολόγησεν, ὅτι θὰ ἐδίδετο ποσοστὸν διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς συζύγου Πεζοπούλου ποὺ τὸν ἐξεβίαζε δῆθεν διότι τότε τὸ ζεῦγος ἔζη ἁρμονικῶς. (Ἡ δυστυχὴς ἀνέμενε τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἀσώτου).

§37Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν Σύμβασιν ἀλουμινίου. Τελειώνω, κ. βουλευταί, τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τῶν ἐκθέσεων καὶ τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐκθέσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀλουμινίου περιλαμβανομένην εἰς τὸ βιβλίον Δʹ μὲ εἰσήγησιν τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Παπαϊωάννου. Μέγαν σάλον εἶχε προκαλέσει ἡ ὑπόθεσις τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον 2ετίαν, προβάλλεται δὲ ὡς κλασσικὸν παράδειγμα χαριστικῆς ἐκχωρήσεως πρὸς τρίτους σημαντικοῦ τομέως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου ὑπὸ διαδικασίαν καὶ συνθήκας σκανδαλώδεις. Ὁ θόρυβος διὰ τὴν σύμβασιν ταύτην καὶ τὰς ἐπιστολὰς Φιλαρέτου ὑποχρέωσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν διοίκησιν τῆς ΔΕΗ. Ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ἡ γνώριμος διὰ τὴν παροῦσαν ἔρευναν δυὰς Φιλαρέτου–Παππᾶ δεικνύουν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου. Ἀπηυθύνθησαν εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν, ὅστις ἐζήτησε σχετικὴν μελέτην ἀπὸ τὸν Πεζόπουλον, ὡς διεβεβαίωσε τὸν Φιλάρετον ὁ κ. Λαμπροῦκος. Ὁ κ. Πεζόπουλος ἐνήργησε μέσῳ Μαγγιώρου μελέτην περὶ τοῦ κόστους τοῦ ρεύματος, ἐν ὄψει ἱδρύσεως ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων εἰς Ἀχελῷον. Ἡ μελέτη κατέληξεν, ὅτι δι’ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου εἰς Ἰτέαν, τὸ κόστος θὰ ἀνήρχετο εἰς 4,91 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, ἤτοι εἰς λεπτὰ 14,73 κατὰ κιλοβάτ. Εἰς συζήτησιν ἐν τῷ Δ. Σ. τῆς 23.10.1957 ὁ κ. Πεζόπουλος ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ἀμερικανικὸς οἶκος Κάϊζερ ὁμιλεῖ περὶ τιμῆς 3,5 χιλιοστὰ δολλ., ἀλλὰ εὑρίσκει τὴν τιμὴν πολὺ χαμηλήν. Ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει, ὅτι ἐπίσημος ἀπάντησις τῆς ΔΕΗ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἦτο, ὅτι ἡ τιμὴ κατὰ κιλοβὰτ ἔπρεπε νὰ εἶναι 4,5 ἕως 5,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλ. (σελ. ἐκθ. 11–12) μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ἂν γίνῃ ὁ Ἀχελῷος. Εἰς τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν ὁ κ. Πεζόπουλος δηλοῖ, ὅτι ἡ τιμὴ μπορεῖ νὰ φθάσῃ τὰ 4 χιλιοστά, ὄχι ὅμως τὰ 3,5 ποὺ ζητεῖ ὁ Κάϊζερ. Αὐτὴ εἶναι ἡ τιμὴ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἀπὸ 2–7 χιλιοστὰ (σελ. 14). Ὁ Γουναράκης εἰς ἔγγραφόν του πρὸς τὸν Πεζόπουλον τῆς 15.2.1958 τονίζει «... ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν θὰ ὁρίσωμεν διὰ τὸ ρεῦμα ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει πρέπει νὰ μὴ περιέχῃ ἕν, ἔστω καὶ μικρόν, ποσοστὸν κέρδους» (σελ. 18). Ἐν συνεχείᾳ μετὰ 5 ἡμέρας ζητεῖ πληροφορίας ἀπὸ τὸν Πεζόπουλον διὰ τὰς διεξαγομένας ὑπὸ τοῦ κ. Χέλμη συζητήσεις περὶ ἀλουμινίου μὲ Ἀμερικανούς. Μεσολαβεῖ ἀδράνεια 14 μηνῶν καὶ μετὰ ταῦτα (Ἰούνιος 1959) ὁ κ. Πεζόπουλος ζητεῖ ἀπὸ τὸν κ. Μαγγιῶρον νέαν σχετικὴν μελέτην. Ὁ κ. Μαγγιῶρος ἀπαντᾶ, ὅτι ἡ τιμὴ ρεύματος πρέπει νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν τριῶν μὶλς τοῦ δολλαρίου καὶ ἑπομένως δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἐδῶ βιομηχανία ἀλουμινίου. Ἐὰν ὅμως πρέπει νὰ γίνῃ, χρειάζεται μελέτη. Ἐπηκολούθησε συγκέντρωσις στοιχείων καὶ ὁ κ. Πεζόπουλος δίδει στοιχεῖα εἰς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας καὶ προβλέπει ὡς μέσην τιμὴν χρεώσεως διὰ τὸ 1960 μὶλς 9,46, διὰ τὸ 1962 μὶλς 5,5, διὰ τὸ 1964 μὶλς 4 καὶ μὲ τὴν Πρέβεντζα καὶ Κρεμαστὰ μὶλς 3,53. Ταὐτοχρόνως τὴν 3.6.60 δίδει σημείωμα πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἀναγράφων ὡς μέσην τιμὴν 4,08 ἕως 4,19 μίλς. Τὴν 11.6.1960 δίδει σημείωμα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διὰ τὰ ἔργα Καστρακίου–Πρεβέντζας ἀναβιβάζων τὸ σύνολον τῆς δαπάνης εἰς 43.000.000 δολλάρια. (49 ἑκ. εἰς τὴν Βουλήν). Εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἔρευναν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μένει ἐντελῶς ἀκατατόπιστον. Ὁ κ. Πεζόπουλος στέλλει τὸν κ. Φλαμπουριάρη—ἀναπληρωτήν του— τὴν 25.6.1960 μὲ προσωπικὸν ἀπόρρητον σημείωμα, «προφανῶς» διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑποστήριξίν του εἰς τὸ συνελθὸν μετὰ 2 ἡμέρας ἐκτάκτως Δ.Σ. πρὸς ἔγκρισιν τῆς συμβάσεως. Τὸν εἶχε παρακαλέσει μάλιστα νὰ τὸν ἀναπληρώσῃ, διότι θὰ ἀνεχώρει στὸ ἐξωτερικόν, ἀλλ’ ἠρνήθη οὗτος διαφωνῶν ὡς πρὸς τὴν τιμὴν (σελ. 30). Περιεχόμενον. Τὸ μέσον κόστος κατὰ ΚΗ εἶναι 6,37 μὶλς (μὲ Κρεμαστὰ) (σελ. 35). Δηλώνει πρὸς τὸν Φλαμπουριάρην, ὅτι παρεδέχθη μέσην τιμὴν 3 μίλς. Μετὰ 2 ἡμέρας παραδίδει, χωρὶς νὰ διανείμῃ, ἕτερον σημείωμα πρὸς τὸ Δ.Σ., ὅπου βεβαιώνει, ὅτι ἐδήλωσε πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ὅτι τὸ κόστος ὑπολογίζεται εἰς 4 μὶλς (σελ. 39). Ἡ τιμὴ 3,1 μὶλς θὰ ἄφηνε ζημίαν (σελ. 40). Προσθέτει: Ἠρεύνησα ἐγγύτερον τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κόστους καὶ κατέληξα, ὅτι ἡ μέση τιμὴ παραγωγῆς θὰ κυμανθῇ μεταξὺ 5–6 μὶλς (σελ. 41), ἀλλὰ θὰ ἦτο πρέπον καὶ δυνατὸν διὰ τὸ ἀλουμίνιον νὰ ὁρισθῇ εἰς τὰ 3–3,1 μὶλς (σελ. 42), καὶ «νὰ διατεθῇ τὸ ὑπόλοιπον ρεῦμα εἰς πολὺ ὑψηλοτέραν τιμὴν» (προφανῶς διὰ τοὺς κάφρους τῆς Ἑλλάδος). Βεβαιοῖ (ψευδῶς) τὸ Δ.Σ., ὅτι διεξήγαγε σκληρὰς διαπραγματεύσεις ἐπικουρουμένας ἀπὸ τοὺς Φλαμπουριάρην– Μακρῆν (σελ. 43) εἰς μακρὰς συζητήσεις ἐντὸς τριῶν 24ώρων. «Οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας ἐζήτησαν νὰ μονογράψωμεν καὶ ἐμονογράψαμεν τὸ Συμβόλαιον». (σελ. 43). Δηλαδὴ ὁ Πεζόπουλος κατ’ εἰσήγησιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναμιχθῆ εἰς τὴν ὑπόθεσιν, μονογράφει τὴν σύμβασιν χωρὶς νὰ ξεύρῃ τίποτε τὸ Δ.Σ. «Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις προεξοφλεῖ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Δ.Σ.» (σελ. 44). «Τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα τὰς τιμὰς ταύτας ὡς μὴ ζημιογόνους ἔχει ὑπ’ ὄψει της τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπολογισμῶν τοῦ Ὑπουργ. Συντονισμοῦ καὶ ὄχι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνεκοίνωσα ὡς ἰδικά μου». «Λυποῦμαι, ὅτι τὸ Συμβόλαιον ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀχθῇ ἐγκυρότερον πρὸ τοῦ Δ.Σ. Σᾶς διαβιβάζω παράκλησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως συζητηθῇ τοῦτο σήμερον καὶ ληφθῇ ἀπόφασις τοῦ Δ.Σ. προκειμένου ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς σχετικὰς δηλώσεις διὰ τῶν πρωϊνῶν ἐφημερίδων τῆς αὔριον» (σελ. 45). Ἰδοὺ αἱ συζητήσεις ἐν τῷ Συμβουλίῳ: «Πρόεδρος. Περὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔλαβεν ἐπισήμως γνῶσιν προηγουμένως. Πεζόπουλος. Παρεκάλεσα σήμερον τὴν μεσημβρίαν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ καλέσῃ εἰς ἔκτακτον συνεδρίασιν τὸ Δ.Σ. κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ κάμῃ σχετικὰς ἀνακοινώσεις διὰ τοῦ τύπου αὔριον. Δηλ. ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ἀποφασίσει νὰ κάμῃ δηλώσεις, ὅτι ὑπέγραψε σύμβασιν μὲ τὴν «ΠΕΣΣΙΝΕ» χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε περὶ αὐτοῦ τὸ Δ.Σ. τῆς ΔΕΗ. Πρόεδρος. Κατ’ ἀρχὴν ἐκφράζω τὴν λύπην μου, διότι τόσον ἀργὰ ἔρχεται ἐνώπιον τοῦ Δ.Σ. ἕνα τόσον σοβαρὸν ζήτημα... Εἶναι δύσκολον νὰ ζητῆται ἀπὸ τὸ Δ.Σ. νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος ἐντὸς 1 ἢ 2 ὡρῶν, ἄνευ προετοιμασίας ἢ μελέτης... Πάντως ζητῶ νὰ μὲ πληροφορήσῃ ὁ Γ. Διευθυντὴς ἐὰν θὰ μειωθοῦν τὰ κέρδη πέραν τοῦ σημείου ποὺ θὰ καταστήσῃ τὴν ΔΕΗ ἀνίκανον νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ πρόγραμμά της». Καὶ ὁ κ. Πεζόπουλος ἀναπτύσσει πάρα κάτω τὸ πρόγραμμά του. «Γεν. Διευθυντής: Ἐγώ, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑποστῇ βλάβην ἢ ζημίαν, κατ’ οὐδεμίαν περίοδον ἡ ΔΕΗ...». Περαιτέρω ἐξηγεῖ, «ὅτι ἡ ὑπόλοιπος παραγωγὴ τοῦ Ἀχελώου θὰ πωλῆται εἰς πολὺ μεγαλυτέραν τιμήν.... Ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ ὁ ΟΒΑ συμφωνοῦν...». Ἡ σύμβασις ἐγκρίνεται μὲ τὸ πιστόλι στὸν κρόταφον. Διότι ὑπέγραψαν εἰς μίαν ὥραν χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὶ ἀποφασίζουν, διότι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἤθελε νὰ κάμῃ τὴν ἰδίαν βραδυὰ δηλώσεις διὰ τοῦ τύπου. Ὑπογράφεται ἡ σύμβασις τὴν 27.8.1960. Ἀρχίζει ὀξεῖα κριτική. «Τερατῶδες τὸ σκάνδαλον». «Σκανδαλώδης ἐκποίησις τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου». «Τὸ μέγα σκάνδαλον». «Τὸ 12% ἐλέγχει». «Ἡ ἐπέκτασις σκανδάλου». «Ἡ λῃστρικὴ σύμβασις ἀλουμινίου». Εἶναι οἱ τίτλοι δημοσιευμάτων εἰς τὸν τύπον. Ὁ κ. Πεζόπουλος ὑποβάλλει εἰς τὸν Ὑπουργὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην ἀναφορὰν μὲ ἐντελῶς διαφορετικὰ στοιχεῖα. Εἶναι μία ἀπόπειρα ἐξαπατήσεως τῆς Βουλῆς. Εἰς ἐπερώτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, ἡ σύμβασις «καλύπτει μέγα σκάνδαλον, ἀποτελεῖ τραγῳδία διὰ τὸν τόπον». Αὐτὸ τὸ σημείωμα εἶναι διαφορετικὸν ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ εἶχεν εἴπει εἰς τὸ Διοικ. Συμβούλιον διὰ νὰ ἐξαπατηθῇ ἡ Βουλή. Καὶ ὁ κ. Γουναράκης ἔκαμεν ἀνακοίνωσιν διὰ τῶν ἐφημερίδων καὶ λέγει, ὅτι δὲν ἐπιέσθη καθόλου ὁ ἴδιος καὶ ἀπεφάσισεν ἐν ἠρεμίᾳ καὶ ψυχραιμίᾳ καὶ ὅτι ἡ ΔΕΗ θὰ πραγματοποιήσῃ κέρδη ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἐνῷ αἱ διαπιστώσεις εἶναι, ὅτι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 3 μὶλς θὰ ἐπέλθῃ ζημία εἰς τὴν ΔΕΗ. Περαιτέρω ἡ ἔκθεσις ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις ἐκ τῶν ὁποίων προέκυπτεν ὅτι ἡ ΔΕΗ ὑφίσταται σοβαρωτάτας ζημίας ἐκ τῆς συμβάσεως ταύτης. Ἡ ἔκθεσις ἀκολούθως περιλαμβάνει τμήματα τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἄγγλου εἰδικοῦ ἐπὶ τῆς κοστολογήσεως τοῦ ρεύματος. Ἡ ἔκθεσις αὕτη λέγει: α) Ἀποτελεῖ βασικὸν σφάλμα ἡ σύναψις συμβάσεως 50 ἐτῶν χωρὶς πρόβλεψιν διακοπῆς ἢ μεταβολῆς τιμῆς κατὰ 10ετίαν, β) εἶναι λανθασμένον ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς τὸ τιμολόγιον μὲ σταθερὰν τιμήν, γ) ἡ τιμὴ εἶναι ἐξαιρετικῶς χαμηλὴ ἀφοῦ τὸ κόστος εἶναι τοὐλάχιστον 13 λεπτά, δ) ἐν συγκρίσει μὲ ἀμερικανικὰ ἐργοστάσια ἡ τιμὴ ἐν Ἑλλάδι ἔπρεπε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 13,2 λεπτά. Περαιτέρω ἡ ἔκθεσις προχωρεῖ εἰς καταλυτικὴν κριτικὴν τῶν ἄλλων ὅρων τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου. Καὶ ὑπολογίζει ὅτι ἡ μέση τιμὴ παραγωγῆς ἠλεκτροενεργείας τῆς ΔΕΗ θὰ ἀνέλθῃ τὸ 1966 εἰς 28,6 λεπτά. Ἐξ ἄλλου Ἐπιτροπὴ ἐκ καθηγητῶν συσταθεῖσα τὴν 19. 3. 1964 ὑπὸ τοῦ Ὑπ. Βιομ. ὑπέβαλεν ἔκθεσιν σχετικῶς μὲ τὰς συμβάσεις ἀλουμινίου. Ἀναφέρει ὁ κ. Ρέϋνολς, εἰς σύμβασίν της προβλέπει τιμὴν ρεύματος 4,15 μὶλς δολλ. μὲ πρόβλεψιν ἀναθεωρήσεως, ὑπολογίζει δὲ ὅτι εἶναι ἐξωγκωμένον τὸ εἰς τὴν σύμβασιν ἀναφερόμενον ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως χρησιμοποιῶν ὡς ὄργανον τὸν Πεζόπουλον ὑπεχρέωσε τὸ Δ.Σ. τῆς ΔΕΗ «μὲ τὸ πιστόλι στὸν κρόταφον» νὰ ἐγκρίνῃ μίαν σύμβασιν, ποὺ ζημιώνει τὴν ΔΕΗ τοὐλάχιστον 100 ἑκατ. κατ’ ἔτος μέχρι 300 πιθανώτατα. Πρωτοφανὴς γκαγκστερισμὸς ἄγνωστος εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν. Οἱ ἀντιμαχόμενοι οἶκοι Ρέϋνολτς–Νιάρχος ἀφ’ ἑνός, Πεσινὲ ἐξ ἄλλου, ἑνοῦνται μυστηριωδῶς. Ποία δύναμις τοὺς ἥνωσε; Καὶ ἐπιτυγχάνουν νὰ λῃστέψουν τὸν δημόσιον πλοῦτον. Ἡ «σκανδαλώδης σύμβασις» ὑπογράφεται ἀπὸ τὸ Δ.Σ. τῆς ΔΕΗ εἰς δύο ὥρας χωρὶς ἐξηγήσεις. Ἡ Βουλὴ ἐκβιάζεται νὰ τὴν ψηφίσῃ μὲ μόνην τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν εἰς μίαν συνεδρίασιν. Ὅλος ὁ ἐπιστημονικὸς κόσμος, ὁ τύπος, οἱ εἰδικοὶ ἐξεγείρονται. Ἐπερωτήσεις εἰς τὴν Βουλὴν αἴτησις ἀκυρώσεως τοῦ Ν.Δ. τοῦ κυρώσαντος τὴν σύμβασιν. Σαφεῖς κατηγορίαι εἰς τὸν τύπον περὶ ὑψηλῶν προσώπων. Ἡ σύμβασις ἀλουμινίου ἀνάγεται εἰς «σκάνδαλον τοῦ αἰῶνος» εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ὑπάρχουν ὑπεύθυνοι; Καὶ ἔρχεται τὸ ἀδιάβλητον συμπέρασμα τῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν διὰ νὰ σφραγίσῃ τὸ σκάνδαλον. Ἰδοὺ τὶ λέγει (βιβλ. Αʹ Ἀλουμίνιον). ΙΙ. Ἐκ τῆς προσεκτικῆς μελέτης τῶν προαναφερθέντων στοιχείων καὶ τῆς ἐν ἀντιπαραβολῇ σταθμίσεως αὐτῶν, δυνάμεθα, χωρὶς νὰ ἐμπλακῶμεν εἰς τεχνικοοικονομικὰς λεπτομερείας καὶ τὰς περὶ αὐτῶν ἀμφισβητήσεις, νὰ συναγάγωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θεωροῦμεν ἀσφαλῆ καὶ κατὰ τὴν γνώμην μας ἀδιάσειστα. 1ον) Ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, ἂν καὶ ἀπὸ τοῦ 1957 ἐμελέτα τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν Βιομηχανίαν Ἀλουμινίου, ἀπέφυγεν ἐπιμελῶς νὰ ἐνημερώσῃ σχετικῶς τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου, ἐξαιρέσει τῆς περιπτώσεως, καθ’ ἣν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 43)23.10. 1957, οὐχὶ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ἀλλὰ προκληθεὶς ἐκ σχετικῶν ἀνακοινώσεων τοῦ κ. Γ. Πεσματζόγλου, παρέσχε σχετικὰς πληροφορίας. Ἡ παράλειψις αὕτη γίνεται ἀκόμη βαρυτέρα ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1959, ὁπότε αἱ μετὰ τῶν Κυβερνητικῶν παραγόντων καὶ ἄλλων ἁρμοδίων, συζητήσεις καὶ συνεργασίαι αὐτοῦ προσλαμβάνουσι συγκεκριμένην μορφὴν καὶ τείνουσιν εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς χαμηλοτέρας δυνατῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ ἐν ὄψει αὐτῆς εἰς τὴν ἐξέτασιν ὡρισμένων προτάσεων ἀξιοποιήσεως τῶν Ἑλληνικῶν βωξιτῶν. Ἡ ἔκτακτος καὶ αἰφνιδιαστικὴ ἄνευ προηγουμένης προειδοποιήσεως τῆς οἰκείας εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, σύγκλησις τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ ἡ ψυχολογικὴ πίεσις αὐτοῦ διὰ τῆς ἐπικλήσεως τῆς συντηρητικῆς ἐπιθυμίας πρὸς ἄμεσον ἔγκρισιν τῆς πρὸ διημέρου μονογραφηθείσης συμβάσεως τοῦ Ἀλουμινίου, ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν, δημιουργεῖ τὴν εὔλογον ὑπόνοιαν, ὅτι ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, δὲν ἠθέλησε τὴν ἐνημέρωσιν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ ἐπεδίωκε νὰ ἐπιτύχῃ ἐξ ὑφαρπαγῆς τὴν ἔγκρισίν των. Τοῦτο ἐνισχύεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος τὸ μὲν, ὅτι τὸν κ. Ι. Φλαμπουριάρην κατετόπισεν ἐγγράφως ἀπὸ τῆς 25.6.1960, τὸ δὲ ὅτι ἡ σύμβασις μετὰ τοῦ δημοσίου ὑπεγράφη μετὰ δύο ἀκριβῶς μῆνας, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁποίων, ἂν μὴ καὶ πολὺ πρότερον, ἠδύνατο καὶ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ ἐξονυχιστικῶς ἡ τόσον σπουδαία διὰ τὴν ΔΕΗ σύμβασις ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου, τὰ ὁποῖα καὶ μ’ ὅλα ταῦτα κατὰ νόμον ἐδικαιοῦντο νὰ ἐκφράσωσιν ἐγκύρως τὴν βούλησίν της καὶ ἔφερον τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιμελοῦς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας της. 2ον) Ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος ἐγνώριζεν, ὅταν ἐδέχετο εἰς τὴν σύμβασιν τῆς 25.6.1960 καὶ ὅταν, ἐν συνεχείᾳ, ὑπεστήριζε τὴν τιμὴν τῶν 3,1 καὶ 3,6 χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου, ὅτι τὸ κόστος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ τὴν ΔΕΗ ὑπὸ οὐδεμίαν πρόφασιν καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἠδύνατο νὰ κατέλθῃ κάτω τῶν 4 χιλιοστῶν, ἀνὰ κιλοβατώριον. Οὕτω ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι: α) Ὁ σύμβουλος τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως κ. Ι. Μαγγιῶρος, διὰ τῆς ἀπὸ 22.5.1957 ἐκθέσεώς του, μετὰ σύμφωνον ἀπὸ 7.8.1958 μελέτην τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Μελετῶν τῆς ΔΕΗ, ὑπελόγισε τὸ κόστος τοῦτο εἰς 4,51 χιλιοστὰ δολλαρίου, β) ὁ ἴδιος ὁ κ. Πεζόπουλος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 457)184)547)22.5.57 ἐμπιστευτικῆς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀναφορᾶς του ἀνεβίβασε τὸ αὐτὸ κόστος «εἰς περίπτωσιν ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου εἰς Ἰτέαν, Χαλκίδα ἢ Στυλίδα, εἰς 5–5,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου ἀνὰ KWH», γ) ὁ αὐτὸς εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 43)23.10.57 συνεδρίασιν τοῦ Δ. Συμβουλίου ἐπιβεβαιῶν τὴν ἀναφοράν του ταύτην, προσθέτει: «Νομίζω πάντως, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ εἰς 4 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου καὶ ὄχι εἰς 3,5, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ΚΑΙΣΑΡ», δ) ὁ χημικὸς μηχανικὸς κ. Κούμουλος εἰς μελέτην του, συνταχθεῖσαν κατ’ ἐντολὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὸ 1957 ὑπολογίζει εἰς τὴν σελ. 83 αὐτῆς τὴν δυνατὴν τιμὴν τῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τὴν Βιομηχανίαν Ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι εἰς 4,5 χιλιοστὰ μέχρι 5,5 χιλιοστά, ε) εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς οἰκονομικῆς βιβλιοθήκης τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ὑπὸ τὸν τίτλον «Δυνατότητες ἐπενδύσεων ἐν Ἑλλάδι» τεῦχος Βʹ σελὶς 95 ὑποστηρίζεται ἡ τιμὴ «πέριξ τῶν 5 μὶλς κατὰ ΚΒΩ», στ) ὁ ρηθεὶς Ι. Μαγγιῶρος, ἐνεργῶν κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου, ὑπέβαλε πρὸς αὐτὸν τὴν 8.6.1959 ἀναφοράν του (ἀριθ. πρωτ. ΔΕΗ 2480) 2.7.1959) δι’ ἧς ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν εἶναι ἐφικτὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ πραγματοποίησις τοῦ κόστους 3 ἕως 5 χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου ἀνὰ KWH, ζ) ὁ κ. Πεζόπουλος διὰ τοῦ ἀπὸ 2.6.1960 σημειώματος πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὑπολογίζει τὸ κόστος ἀπὸ τοῦ θέρους 1964 διὰ μὲν τὰ Κρεμαστὰ Ἀχελώου εἰς 4 μίλς, διὰ δὲ τὸν συνδυασμὸν Κρεμαστῶν, Πρεβέντζης καὶ Καστρακίου, εἰς 3,53 μίλς, προφανῶς εἰς τὸ ἐργοστάσιον παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἄνευ ἐξόδων, μεταφορᾶς καὶ ἄλλων ἀπωλειῶν καὶ γ) ὁ ἴδιος εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3664)27.6.50 εἰσήγησίν του πρὸς τὸ Δ. Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ ὑπογραμμίζει, ὅτι ὡς ἐδήλωσεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, «τὸ κόστος κατὰ παραδιδομένην κιλοβατώραν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπολογίζεται εἰς 4 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου». 3ον) Ὁ κ. Πεζόπουλος, ἀκριβῶς διότι δὲν ἐπίστευεν εἰς ὅσα ὑπεστήριξεν ἐν σχέσει μὲ τὴν συμφωνηθεῖσαν τιμὴν τῶν 3,1 καὶ 3,6 χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου, τὸ μὲν προσεπάθησε νὰ ἐξασφαλίσῃ «τὸ ἄλλοθι», δηλώσας διὰ τῆς μνησθείσης πρὸς τὸ Δ. Συμβούλιον ἐκθέσεώς του, ὅτι τὰς τιμὰς ταύτας συνεφώνησεν ἡ Κυβέρνησις βάσει «τῶν ὑπολογισμῶν τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ» καὶ ὄχι τῶν τοιούτων τοῦ κ. Πεζοπούλου, τὸ δὲ ἐπεδίωξε νὰ ἀποφύγῃ τὴν λεπτομερῆ συζήτησιν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ εἰ δυνατὸν καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν εἰς αὐτὸ προσωπικὴν παρουσίαν του. 4ον) Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τῆς ἐλλείψεως πίστεως καὶ στοιχείων παρουσιάζονται ἀντιφάσεις μεταξὺ τῆς ἐν λόγῳ εἰσηγήσεως καὶ τῶν διὰ μεταγενεστέρων ἐγγράφων καὶ ἰδίᾳ τῆς ἀπὸ 10.10.1960 ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ ἐκτεθεισῶν ἀπόψεών του. Οὕτω, ἐνῷ ἀρχικῶς ὑπεστήριξε τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς παροχῆς τοῦ ἀναγκαίου διὰ τὴν Βιομηχανίαν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, διὰ μόνον τῶν ὑπὸ κατασκευὴν ἐργοστασίων Καστρακίου καὶ Πρεβέντζης, βραδύτερον, ἀποκαλυφθείσης τῆς ἀνεπαρκείας τούτων, ὡμίλησε καὶ περὶ κατασκευῆς νέου, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θερμικοῦ ἐργοστασίου. Οὕτω ἐνεφάνισε τὸ θλιβερὸν θέαμα τῆς ἐπιπολαιότητος καὶ τῆς προχειρολογίας εἰς ἓν σοβαρώτατον καὶ βασικὸν δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τῆς ΔΕΗ θέμα. 5ον) Εἶναι τὸ ὄντι ἀπίστευτον, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀληθὲς ὅτι ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος ἐν τῇ ἀγωνιώδει ἀλλὰ ματαίᾳ προσπαθείᾳ του, ὅπως συγκαλύψῃ τὴν ἐκ τῆς συμφωνηθείσης μετὰ τῆς Πεσινὲ τιμῆς τοῦ παρασχετέου εἰς αὐτὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τεραστίαν ζημίαν τῆς ΔΕΗ, τοῦτο μὲν παρέσχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀνακριβῆ στοιχεῖα, τοῦτο δὲ ἀπέκρυψεν ἐσκεμμένως ἄλλα, τὰ ὁποῖα θὰ ὡδήγουν ἀναποφεύκτως εἰς διάφορα συμπεράσματα. Οὕτω α) Ὑπελόγισε τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν εἰς 800 ἑκατ. κιλοβατώρας, ἐνῷ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπολογιζομένων καὶ τῶν ἀναγκαστικῶν ἀπωλειῶν θὰ ἀνήρχετο εἰς τὸ ἓν περίπου δισεκατομμύριον. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἀναβιβάζει εἰς 900 ἑκατ., ὁ κ. Ι. Ζίγδης εἰς 955 καὶ ὁ κ. Ν. Κιτσίκης εἰς 1.020 ἢ 1.040 ἑκατομμύρια καὶ ταῦτα ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ ηὐξάνετο, ὡς εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ αὐξηθῇ καὶ δὴ ἀπὸ τῶν πρώτων ἐτῶν κατὰ τὸν κ. Στυλιανίδην, ἡ παραγωγὴ τοῦ ἀλουμινίου, πέραν τῶν 52.500 τόννων, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπετεύχθη διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων καὶ τῆς ἀντιστοίχου παραγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου Ἀλουμινίου εἰς 62.300 τόννους κατὰ τὰ ἀνωτέρω. β) Ὑπελόγισε τὴν διατεθησομένην πρὸς τὴν βιομηχανίαν Ἀλουμινίου ἰσχὺν εἰς 100 χιλ. κιλοβατώρας, ἐνῷ ἀπὸ τὴν σύνθεσιν προβλέπεται 110 χιλ. ἕως 115 χιλ. κιλοβατώρας τοιαύτη. γ) Ὑπεβίβασεν αὐθαιρέτως τὰ εἰς τὴν εἰσήγησίν του πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀναφερόμενα 44 ἑκατομμύρια δολλάρια, διὰ κόστος κατασκευῆς τῶν δύο ἐργοστασίων Πρεβέντζης καὶ Καστρακίου εἰς 37 ἑκατομμύρια, ἂν καὶ ἐγνώριζεν, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ὁριστικὴ μελέτη οὐδὲ κἂν προμελέτη, οὐδὲ κἂν παρόμοιον ἔργον ἐξετελέσθη, εἰς τὸ παρελθὸν ἄνευ σημαντικῆς ὑπερβάσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, κειμενομένης ἀπὸ 20 μέχρι καὶ πέραν τοῦ 70%. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ἡ νεωτέρα μελέτη τῆς EBASCO ἀνεβίβασε τὸ κόστος εἰς 52.600.000 δολλάρια, ἄνευ τῆς δαπάνης τῶν γραμμῶν μεταφορᾶς ἐκ δολ. 4.120.000 (ὅρα ὑπόμνημα καὶ ἀναλυτικὴν κατάστασιν τοῦ Γ. Ἀποστολάκη). δ) Ἐβεβαίωσεν ἀνακριβῶς, ὅτι τὸ διὰ τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ἱδρυθησόμενον ἐργοστάσιον θὰ μειώσῃ, ἐνῷ πράγματι θὰ αὐξήσῃ τὸ ἐκ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων προκῦπτον κόστος, κατασκευάσας πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διαφόρους ἀστηρίκτους καὶ παραλόγους κατὰ τὴν γνώμην τῶν κ.κ. Ζίγδη, Στυλιανίδη, Κιτσίκη D. I. BOLTON, Ἐπιτροπῆς Π. Σακελλαρίου, Μ. Ἀγγελοπούλου καὶ Κ. Χαραλάμπους καὶ ἄλλων, θεωρίας περὶ διαφοροποιήσεως τοῦ κόστους τῶν τιμολογίων περὶ συμψηφισμοῦ ρεύματος, ταμειακῆς ἰσορροπίας κλπ. Ἀπόδειξιν ἀδιάσειστον τῶν τοιούτων ἀνακριβειῶν τοῦ κ. Γ. Πεζοπούλου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ ὑπόμνημα τοῦ κ. Γ. Ἀποστολάκη ἐγκατελείφθη ἡ ἰδέα τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου, ὡς ἀσύμφορος καὶ ἔγινε προσφυγὴ εἰς τὸ ἔργον Κρεμαστῶν, τοῦ ὁποίου τὸ κόστος παραγωγῆς ἐνεργείας εἶναι ἐγγὺς πρὸς τὰς εἰς τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου περιεχομένας τιμάς. Εἰρήσθω, ὅτι κατὰ τὴν προσαρτωμένην εἰς τὸ ὑπόμνημα τοῦτο ἀναλυτικὴν κατάστασιν, τὸ κόστος ἐνεργείας βάσει τῆς νέας μελέτης τῆς EBASCO θὰ ἀνέλθῃ εἰς 4.343 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, ὑπολογιζομένων ἐξόδων ἀποσβέσεως. ε) Ἐνήργησεν ἐσφαλμένους λογαριασμούς, ὑπολογίσας τὸ κόστος εἰς 2,95 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου (ὅρα ἐπιστολὴν 10.10.1960) ἐνῷ πράγματι οἱ διδόμενοι παρ’ αὐτοῦ ἀριθμοὶ ἀπολήγουσι κατὰ μὲν τὸν Γ. Λάβδαν εἰς 3,35 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου εἰς τὸ ἐργοστάσιον παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ 3,75 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου (ὅρα κατάθεσιν 27.4.1964 Γ. Λάβδα), κατὰ δὲ τὸν BOLTON εἰς 12,6 ἕως 13,05, λεπτὰ ἀνὰ KWH, μὴ ὑπολογιζομένων τῶν ἐτῶν ξηρασίας. στ) Παρέλειψε νὰ ὑπολογίσῃ εἰς τὰς δαπάνας λειτουργίας τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου τὰ καύσιμα, ὡς καὶ ὁ ἴδιος ἐγγράφως ὡμολόγησεν (ὅρα κατάθεσιν Ν. Κιτσίκη 29.4. 1964 καὶ ἀνωτ. σελ. 93). ζ) Παρέλειψε νὰ ὑπολογίσῃ εἰς τὰς ἐτησίας δαπάνας καὶ τὰς ἀποσβέσεις ἰδίᾳ τῶν μηχανημάτων, αἱ ὁποῖαι κατὰ παγίαν συνήθειαν ἐπιβαρύνουσι τὸ κόστος τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων εἰς πᾶσαν βιομηχανίαν καὶ εἰδικώτερον τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐπὶ ὑδροηλεκτρικῶν καὶ ἀτμοηλεκτρικῶν ἐργοστασίων. η) Παρέλειψε νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι οἱ ὅροι χρηματοδοτήσεως, ἐφ’ ὧν ἐστήριξε τοὺς λογαριασμούς του, δὲν ἦσαν ποσῶς βέβαιοι καὶ ἀσφαλεῖς. Ἀρκεῖ νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι ὑπολογίζει τόκους διὰ τὰς εἰς δραχμὰς ἀνάγκας 5,5% ἀντὶ 6,6½ καὶ 7%, ὡς ἀναφέρει εἰς τὸ σημείωμά του πρὸς τὸν κ. Φλαμπουριάρην (ὅρα ἀνωτ. σελ. 30, 120 καὶ 121). θ) Ὡς προκύπτει ἀπὸ τὸ μνησθὲν ὑπόμνημα τοῦ κ. Ι. Φλαμπουριάρη, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν 3.12.1963 ἐπιστολὴν τοῦ EDRAR F. KAISER καθὼς καὶ ἀπὸ τὰς ἀναφερομένας ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ἐκθέσεις πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ὁ κ. Πεζόπουλος, ἂν δὲν παρεποίησεν, ἀπέκρυψεν ἐπιμελῶς τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ τὰς τιμὰς εἰς ἃς παρέχεται ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια διὰ τὴν βιομηχανίαν Ἀλουμινίου εἰς τὰς διαφόρους χώρας (ὅρα καὶ ἀπὸ 3.6.1960 πληροφοριακόν του σημείωμα πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας). Ἰδιαιτέραν ἀξίαν ἔχει ἡ ἀποσιώπησις τοῦ πολλαπλῶς μαρτυρουμένου γεγονότος, ὅτι ἡ Γαλλικὴ ΔΕΗ ἠρνήθη νὰ χορηγήσῃ τὸ ἀναγκαῖον εἰς τὴν Πεσινὲ ρεῦμα διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου εἰς τιμὴν τεσσάρων καὶ πλέον χιλιοστῶν τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβατώραν (ὅρα ἀνωτ. σελ. 22, 78, 98 καὶ 135) καθὼς καὶ ἡ τιμὴ τῶν 4,15 τοῦ δολλαρίου τῆς ἀπὸ 24.12.55 συμβάσεως μεταξὺ T.V.A. καὶ τῆς REYNOLDS METALLIS Co καὶ ι) Ὑπολογίζει τὰς δαπάνας κατασκευῆς τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου ἄνευ οὐδεμιᾶς μελέτης ἢ προμελέτης εἰς 12 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐνῷ εἰς τὸ πρὸς τὸν κ. Φλαμπουριάρην, σημείωμά του (ὅρα σελ. 31) τὰς ἀναβιβάζει εἰς 13,3 ἑκατ. δολλάρια καὶ μάλιστα δι’ ἐργοστάσιον 67.000 KW, ἀντὶ τῶν 70.0000 εἰς ἃς θὰ ἀνήρχετο ἡ ἰσχὺς τοῦ προβλεφθέντος. 6ον. Ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, εἶναι εἰδικὸς διὰ τὴν ἠλεκτρικὴν οἰκονομίαν καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου καὶ ἔχει πανθολογουμένην εὐφυΐαν, ἱκανότητα καὶ πεῖραν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκλείεται οἱονδήποτε λάθος αὐτοῦ, ὅπερ ἄλλως δὲν εἶναι νοητὸν οὔτε εἰς τοιοῦτον σοβαρώτατον θέμα, οὔτε μετὰ τοσαύτας συζητήσεις, ἀμφισβητήσεις καὶ ἐπικρίσεις. Ἐπομένως τὰ λάθη του ὑπῆρξαν ἠθελημένα, ὡς δέχονται πάντες ἀνεξαιρέτως οἱ ἐπικριταί μου μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν κ. Γ. Λάβδαν, ὅστις ἀνεπιφυλάκτως ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ Γ. Πεζόπουλος, «ἐψεύσθη ἐν γνώσει». 7ον. Δὲν εἶναι βέβαιον τὸ ποσὸν τῆς ζημίας, ἥτις θὰ προκύψῃ διὰ τὴν ΔΕΗ ἐκ τῆς συμφωνηθείσης τιμῆς τῆς παρασχεθησομένης εἰς τὴν «Πεσινὲ» ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ τελικὸν κόστος τῶν Ὑδροηλεκτρικῶν Ἐργοστασίων Ἀχελώου, τὰς ἐτησίας δαπάνας διὰ χρεωλύσια, ἀποσβέσεις καὶ λοιπὰ εἰδικὰ καὶ γενικὰ ἔξοδα διὰ τὴν παρασχεθησομένην πρωτοβάθμιον ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ ἀπαιτηθησομένην τοιαύτην διὰ τὸ ἐργοστάσιον Ἀλουμινίου κλπ. Πάντως, δύναται ἀπὸ τοῦδε μετὰ βεβαιότητος νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ ζημία αὕτη ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ δύναται νὰ εἶναι κατωτέρα τῶν 100 ἑκατομ. δραχμ. ἐτησίως καὶ τῶν πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δι’ ὅλην τὴν πεντηκονταετῆ διάρκειαν τῆς συμβάσεως. Ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους ὑπολογίζεται εἰς 300 ἑκατομμ. ἐτησίως. Ὁ Δ. Ν. Φουντολάκης, τὴν ἀναβιβάζει εἰς 477 ἑκατομ. ἐτησίως (ὅρα τεῦχος 232 Τεχνικῶν Χρονικῶν Νοεμβρίου 1963). 8ον. Δὲν νομίζομεν, ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα ἐπὶ τοῦ κ. Πεζοπούλου, κυβερνητικὴ πίεσις, ἣν πράγματι διηυκόλυνεν ἡ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐκστρατεία κατ’ αὐτοῦ τοῦ «Νεολόγου» τῶν Πατρῶν καὶ ἰδίᾳ ἡ εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 9.3.60 τοῦ Πλημμελειοδικείου Ἀθηνῶν, ἐκπληκτικὴ ἀποκάλυψις τῆς ὑπάρξεως ἐπιστολῶν, τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων ἐδικαιολόγει τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν θέσεων τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ, δικαιολογεῖ μόνη αὐτὴ τὰς προαναφερθείσας δολίας πράξεις καὶ παραλείψεις αὐτοῦ. Ἀντιθέτως πιστεύομεν, ὅτι ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, προῆλθεν εἰς ἀθέμιτον συνεννόησιν καὶ συναλλαγὴν μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐνισχύεται τὸ μὲν ἐκ τῆς βεβαιωθείσης μετὰ τῆς OLCO παρομοίας συναλλαγῆς του τὸ δὲ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν οὗτος ἄνευ ἀνταλλαγμάτων νὰ βοηθήσῃ θετικῶς εἰς τὴν πραγματοποίησιν πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων ἀθεμίτων κερδῶν, ἡ περὶ τῶν ὁποίων εὐθύνη κατ’ οὐσίαν θὰ ἐβάρυνε κυρίως αὐτόν. Πάντως ὁ κ. Γ. Πεζόπουλος, ἐγνώριζεν, ὅτι ἐνεργῶν ὡς ἐνήργησε, θὰ ἐπέφερεν εἰς τὴν ΔΕΗ τὴν ἀνυπολόγιστον ταύτην ζημίαν. Καὶ τοῦτο ἔχει ἀποφασιστικὴν διὰ τὴν ποινικήν του εὐθύνην σημασίαν». Κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅσων ἐξέθεσα περὶ τῶν συμπερασμάτων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου, προκύπτει ἄνευ ἀμφιβολίας, ὅτι πράξεις παράνομοι ἔλαβον χώραν εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ, ἐκ τῶν ὁποίων ἐζημιώθη αὕτη κατὰ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων εἰς ὄφελος, παράνομον, τρίτων. Τὸ «λάθος» τῶν 50 ἑκατομ. φράγκων γαλλικῶν, αἱ κατὰ 17 ἑκατομ. δολλάρια ὑπερβάσεις τῶν ἔργων τοῦ Μέγδοβα, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν τὸ 50% τῆς παρανόμου προμηθείας τῶν Πεζοπούλου, Φιλαρέτου καὶ Σία, αἱ ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων τῆς χαριστικῆς ὑπὲρ τῶν Πεσινὲ ΡΕΪΝΟΛΤΣ — Νιάρχου καὶ Σία ἐκχωρήσεως τοῦ ἀλουμινίου καὶ μία σειρὰ ἄλλων λῃστρικῶν πράξεων, προβάλλουν κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον τὸ μέγα ἔγκλημα εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ καὶ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας. Ἀλλὰ τὰ ἐγκλήματα καθιστοῦν πλέον ἀπεχθῆ αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελοῦνται. Εἰς ὅλας τὰς ἐκθέσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου, ὑπογραμμίζεται ὁ θλιβερὸς ρόλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ, τὸ ὁποῖον ἐκβιαζόμενον συνεχῶς ὑπὸ τῶν Πεζοπούλου, Γουναράκη, τῶν Προϊσταμένων Ὑπουργῶν τῆς ΔΕΗ καὶ ὑπὸ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἐκάλυπτον διὰ τῆς τυπικῆς νομιμότητος τὰς ἐκτεταμένας παρανομίας. Αἱ παράνομοι πράξεις εἶναι ἀδιαβλήτως βεβαιωμέναι ὑπὸ ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν. Οὐχ’ ἧττον ὅμως ἐπισημαίνονται καὶ οἱ ἔνοχοι. 1ον) Διὰ τὸν κ. Πεζόπουλον, κατηγορηματικὸν εἶναι τὸ πόρισμα: «Οὗτος συνεφώνησε μετὰ τῆς OLCO μέσῳ τοῦ Δ. Φιλαρέτου ἢ ἄλλων προσώπων, ὡρισμένα χρηματικὰ ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἔλαβε τμηματικῶς καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 καὶ ἐφεξῆς διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις ἀντικειμένας εἰς τὰ καθήκοντά του ὡς Γ. Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ καὶ ἀποβλεπούσας εἰς παράνομον περιουσιακὸν ὄφελος τῆς OLCO ἐπὶ ἀντιστοίχῳ ζημίᾳ τῆς ΔΕΗ. Προῆλθεν εἰς ἀθέμιτον συναλλαγὴν μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων τῆς Ἑταιρείας Ἀλουμινίου καὶ ἐπὶ ἀνταλλάγματι ἐβοήθησε θετικῶς εἰς τὴν πραγματοποίησιν πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων ἀθεμίτων κερδῶν ἐν γνώσει, ὅτι θὰ ἐπέφερεν εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ τὴν ἀνυπολόγιστον ταύτην ζημίαν κλπ. 2ον) Διὰ τὸν κ. Π. Γουναράκην, τὸ πόρισμα δέχεται, ὅτι εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ οὗτος ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν προεδρίαν τοῦ Δ. Σ. ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1956, ἐβοήθησεν ἀποτελεσματικῶς τὸν Πεζόπουλον, εἰς τὰς ὑπὲρ τῆς OLCO προσπαθείας του καὶ ἐχρησιμοποίησεν ἐν πολλοῖς τὰς αὐτὰς μὲ ἐκεῖνον παραπλανητικὰς τοῦ Δ. Σ. μεθόδους καὶ οὕτω ἐν γνώσει προεκάλεσε τὰς εἰς τὴν ΔΕΗ ζημίας. Ἐξ ἄλλου οὗτος εὐθύνεται διότι ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐδημοσίευσεν εἰς τὸν τύπον ψευδῆ στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν Ἀλουμινίου, βεβαιῶν ψευδῶς, ὅτι δὲν ἐπιέσθη τὸ Δ. Σ. καὶ ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι κερδοφόρος διὰ τὴν ΔΕΗ. 3ον) Καταλογίζει περαιτέρω τὸ πόρισμα εὐθύνας εἰς τὸν νομικὸν σύμβουλον κ. Θ. Μακρῆν, τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ ὑπαλλήλους τῆς ΔΕΗ διὰ βοήθειαν εἰς τὰς ζημιογόνους τῆς ΔΕΗ πράξεις ἐξ ἀμελείας των. Δὲν ἀσχολεῖται τὸ πόρισμα μὲ τὰς Κυβερνητικὰς εὐθύνας, διότι δὲν εἶχεν ἁρμοδιότητα. Ἀπὸ τὸ σύνολον ὅμως τῶν ἐκθέσεων καὶ τῆς περιγραφῆς τῶν γεγονότων, ἐκπηδοῦν βαρύταται αἱ εὐθῦναι τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 καὶ ἐφεξῆς καὶ εἰδικώτερον τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας. Οὕτω: 4ον) Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς, Πρωθυπουργὸς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, α) ἐνῷ εἶχε πληροφορηθῆ τὰ συμβαίνοντα στὴν ΔΕΗ, εἴτε μέσῳ τῶν ἀσκούντων τὴν ἐπ’ αὐτῆς ἐποπτείαν Ὑπουργῶν, εἴτε μέσῳ τοῦ παρὰ τῇ ΔΕΗ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, δὲν ἔλαβε τὰ προσήκοντα μέτρα ἀνακοπῆς τῶν παρανομιῶν, διώξεως τῶν παρανομησάντων καὶ ὑλικῆς ἱκανοποιήσεως τῆς ΔΕΗ διὰ τὰς ζημίας της, β) εἰδικώτερον οὗτος κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 1 παραγρ. 2 τοῦ νόμου 1468)1950, κατέλυσε τὴν διοικητικὴν καὶ οἰκονομικὴν αὐτοτέλειαν τῆς ΔΕΗ. Διότι προεξοφλῶν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ. Σ. τῆς ΔΕΗ, μόνου ἁρμοδίου εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ὑποθέσεων αὐτῆς, συνωμολόγησε τὴν σύμβασιν Ἀλουμινίου ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Δ. Σ., ὑπεχρέωσε τὸν Γεν. Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ νὰ μονογραφήσῃ τὴν σύμβασιν ἄνευ γνώσεως καὶ πρὸ οἱασδήποτε ἐγκρίσεως τοῦ Δ. Σ. αὐτῆς καὶ τελικῶς ἤσκησε παράνομον καὶ προσέτι ἐκβιαστικὴν πίεσιν ἐπὶ τοῦ Δ.Σ. ὅπως ἐγκρίνῃ ἐντὸς δύο ὡρῶν τὴν ἀγνώστου εἰς αὐτὸ περιεχομένου καὶ οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων σύμβασιν Ἀλουμινίου, καθ’ ἃ ἀδιαβλήτως βεβαιοῦται εἰς τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐξ ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν ἐπιτροπῆς ἐλέγχου, γ) παρεβίασεν ἐπίσης ἐξαναγκάσας εἰς ὁμοίας παραβιάσεις καὶ τὸ Δ. Σ. τῆς ΔΕΗ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 παραγρ. 3 ἐδ. γʹ τοῦ Ν. 1468)1950 καὶ τοῦ ἄρθρου 3 παραγρ. 2 τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἐκδοθέντος Β. Δ. τῆς 21.1.1951 «περὶ ὀργανώσεως τῆς ΔΕΗ», καθ’ ἃς αἱ τιμαὶ τοῦ ρεύματος θὰ εἶναι αἱ αὐταὶ διὰ τοὺς καταναλωτὰς τῆς αὐτῆς κατηγορίας ὡς ἐπίσης καὶ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 παραγρ. 3 τοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, ὁρίζοντος, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ρεύματος πρέπει νὰ ἐπιτρέψουν τὴν πραγματοποίησιν ἐσόδων ἀνωτέρων τοῦ ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας κόστους, συνομολογήσας τιμὴν ρεύματος εἰς τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου σοβαρῶς χαμηλοτέραν τοῦ κόστους καὶ προκαλέσας οὕτω βαρείας ζημίας εἰς τὴν ΔΕΗ ἐν συνεχείᾳ καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν ἐπὶ 50 ἔτη, ἐν γνώσει του. 5ον) Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας μέχρι τοῦ ἔτους 1958 καὶ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961 ἕως 1963: α) Ὑπέπεσεν ὡς ἁρμόδιος διὰ τὴν ἐποπτείαν τῆς ΔΕΗ Ὑπουργός, εἰς τὰ αὐτὰ μὲ τὸν Κωνσταντῖνον Καραμανλῆν ἀδικήματα ὑπὸ τὰ στοιχεῖα βʹ καὶ γʹ τῆς προηγουμένης παραγράφου 4. Ἐπὶ πλέον οὗτος, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐκθέσεων τῶν εἰσηγητῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου, ἐνήργησε τὰς ἑξῆς εἰδικωτέρας παρανόμους πράξεις: β) Οὐδὲν μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν ἀποτροπὴν τῆς ζημίας τῆς ΔΕΗ ἐκ τοῦ «λάθους» τῶν 50 ἑκ. φράγκων περὶ τῶν ὁποίων ἔλαβε γνῶσιν ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Δ. Χέλμη. γ) Ἐνῷ ἔλαβε γνῶσιν ὅλων τῶν παρανόμων ἐνεργειῶν τοῦ Πεζοπούλου καὶ τῶν ἄλλων ὀργάνων τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν ἐκβιασμῶν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ. εἰς βλάβην τῆς ΔΕΗ, ὅπως τῆς χαριστικῆς διατυπώσεως τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως μὲ τὴν OLCO (βιβλ. Αʹ κεφ. Βʹ, μέρος Αʹ σελὶς 15) ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἀντιθέτως ἐνήργησαν βοηθήσαντας τὸν Πεζόπουλον, ὅπως ἐξαναγκάσουν τὸ Δ. Σ. νὰ ἀποδεχθῇ τοὺς ζημιογόνους ὅρους (σελ. 17–18, 19, 20 ἔνθ. ἀνωτέρω). δ) Εἰς τὸ βιβλ. Αʹ κεφ. Γʹ μέρος Αʹ τῆς ἐκθέσεως ἀναφέρεται, ὅτι ἔδωκε σχέδιον διατυπώσεως ὅρων ὑπὲρ τῆς OLCO εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ περὶ τούτου δὲ (ΦΟΡΜΥΛ Παπαληγούρα) ὁμιλεῖ καὶ ὁ Φιλάρετος εἰς τὰς περιφήμους πρὸς Πεζόπουλον ἐπιστολάς του. ε) Εἰς τὸ βιβλίον αʹ κεφ. Γʹ μέρος Βʹ σελὶς 29 ἀναφέρεται ἐπανειλημμένως ὡς δηλώσας πρὸς Πεζόπουλον καὶ πιέσας οὕτω διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ χαλάσῃ τὴν δουλειὰ διὰ 32.000 δολλάρια. στ) Ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν—γνώμην Παπαϊωάννου τὴν σχετικὴν μὲ τὴν προμήθειαν 5% τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Μέγδοβα, ὅτι εἰς τὸ Δ. Σ. ὁ Πεζόπουλος, ἐπεκαλέσθη τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἡ OLCO θὰ ἀρνηθῇ, ὅτι εἰσέπραττε τὴν προμήθειαν 5% καὶ δι’ αὐτὸ σκοπιμώτερον θὰ ἦτο νὰ ἀπευθυνθῇ ἡ ΔΕΗ εἰς τὸν Γάλλον Πρεσβευτήν, ὁ δὲ Ἀρεοπαγίτης Παπαϊωάννου ἐπάγεται, ὅτι — ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ. Συμβουλίου — ἀπεστάλη διὰ τὴν παράνομον προμήθειαν κατόπιν συνεννοήσεως Πεζοπούλου–Γουναράκη καὶ συστάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. Οὕτως, ὅμως, βεβαιοῦται, ὅτι ὁ μὲν κ. Παπαληγούρας ἐγνώριζε τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐπιστολῆς Παπαδούκα καὶ τῆς παρανόμου προμηθείας, ὅτι ἐψεύδετο κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τῆς 22.26.27 καὶ 28 Ἰουνίου 1962 βεβαιῶν τὴν ἐπιτροπήν, ὅτι οὐδὲν γνωρίζει περὶ τῆς προμηθείας καὶ τῆς ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήριζεν «ἐπιστολὴν — φάντασμα» ἐμπαίζων προφανῶς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Βαρδινογιάννην, Ζίγδην, Βασιλᾶτον καὶ ἐμὲ ὁμιλοῦντας τότε περὶ τῆς ἐπιστολῆς. Εἶναι ἀκόμη προφανές, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς προμηθείας συνδέεται πλήρως πρὸς τὴν «Φόρμουλα» ποὺ ζητεῖ ὁ Φιλάρετος ἀπὸ τὸν Πεζόπουλον, γιὰ νὰ τὴν δώσῃ στὸν κ. Παπαληγούρα, ὑποσχεθέντα εἰς αὐτὸν νὰ τὴν διαβιβάσῃ εἰς τὴν ΔΕΗ ὡς ἰδικήν του. Τέλος ἡ εὐθύνη του ἐπιτείνεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δι’ ὑπόθεσιν ἐνδιαφέρουσαν τὸ δημόσιον παρώθησε τὴν ΔΕΗ νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς ξένον πρεσβευτὴν προφανῶς διὰ νὰ κουκουλωθοῦν τὰ ἄνομα ἔργα, ὡς καὶ ἔγινε τελικῶς. Ὁ κ. Δημ. Χέλμης, ἀναφέρεται ἐπεμβὰς παρὰ τῇ ΔΕΗ πρὸς ματαίωσιν διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν γεννητριῶν, ἐξ οὗ σοβαρῶς ἐζημιώθη ἡ ΔΕΗ ὡς καὶ εἰς μίαν τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰς ὑποθέσεις του. Ἐξ ἄλλου ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὑπέπεσεν εἰς τὰς ἐν τῇ παρ. 4 ἐδάφ. βʹ καὶ γʹ παραβάσεις ἔναντι τῆς ΔΕΗ. 7ον) Ὁ κ. Ν. Μάρτης, Ὑπουργὸς Βιομηχανίας ἀπὸ τοῦ 1958 μέχρι 1961, ἀσκῶν τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς ΔΕΗ ἐπέτρεψεν ἐν γνώσει νὰ διενεργοῦνται τόσαι παράνομοι πράξεις ζημιογόνοι ἐντὸς αὐτῆς εἶναι δὲ μετὰ τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ καὶ τοῦ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκη, ὁ κυριώτερος ὑπεύθυνος διὰ τὴν σύμβασιν τῆς ΔΕΗ τὴν προκαλέσασαν καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν μέλλουσαν νὰ βαρύνῃ μὲ ζημίας ἑκατοντάδων ἑκατομ. αὐτήν. Ἐπίσης καὶ διὰ τὰ ἀδικήματα τῆς παραγράφου 4 ἐδ. βʹ καὶ γʹ πιέσας τὸ Δ. Σ. τῆς ΔΕΗ εἰς λῆψιν ἀποφάσεων ἀντιθέτους πρὸς τὰς ἀπόψεις των καὶ τὴν θέλησίν των. 8ον) Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης, Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἀπὸ τοῦ 1958 ἕως 1961 οὐδὲν μέτρον ἔλαβε πρὸς περιστολὴν τῶν παρανομιῶν τῆς ΔΕΗ ἐνῷ ἐγνώριζε ταύτας. Εἶναι ἐκ τῶν κυρίως ὑπευθύνων διὰ τὴν σύμβασιν τοῦ Ἀλουμινίου. Ἐν γνώσει τῆς ζημίας τῆς ΔΕΗ ἐξεβίασε μετὰ τοῦ κ. Καραμανλῆ, τὸ Δ. Σ. αὐτῆς νὰ ἐγκρίνῃ τὴν σύμβασιν ἣν ἠγνόει. Διεξάγων τὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐβοήθησε καὶ ἐδέχθη τὴν συνένωσίν των εἰς κοινὸν μέτωπον (Πεσινὲ–Ρέϋνολτς–Νιάρχος κλπ.), ὥστε νὰ καταληστευθῇ ἡ ΔΕΗ εὐχερῶς. Παρεβίασεν ἐπίσης τὰς περὶ τῆς ΔΕΗ ὡς ἀνωτέρω διατάξεις. Ὑφήρπασε κατὰ τρόπον ὅλως ἀνώμαλον τὴν ψήφισιν τοῦ κυρωτικοῦ τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου νόμου ἐν μιᾷ νυκτὶ ὑποχρεώσας τοὺς Γουναράκην καὶ Πεζόπουλον, νὰ δώσουν ψευδῆ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλὴν σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθόν. Ὅταν συνεζητεῖτο εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ψήφισις τοῦ κυρωτικοῦ τῆς συμβάσεως τοῦ Ἀλουμινίου καὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἔθεσα καὶ ἐγὼ ὡρισμένα στοιχεῖα φορολογικὰ κλπ., εἶπον εἰς τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην: Κύριε Πρωτοπαπαδάκη, δὲν σᾶς ἐγνώρισα, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Σᾶς ἐγνώρισα καὶ σᾶς ἐνθυμοῦμαι ὡς τίμιον ἄνθρωπον. Μὴ θέλετε νὰ σπιλώσετε τὸ ὄνομά σας μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν. Ἀποσύρατε τοὐλάχιστον τὴν ὑπογραφήν σας. Δὲν μὲ ἤκουσε καὶ τὸ θέμα ἔλαβε τὴν γνωστὴν τροπήν. 9ον) Ὁ κ. Λαμπροῦκος, ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐπιστολὰς Φιλαρέτου, ὡς ἐρχόμενος συχνὰ μετ’ αὐτοῦ εἰς ἐπικοινωνίαν παρέχων καὶ ζητῶν πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῆς θέσεώς του ὡς Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀποτελοῦν βοήθειαν πρὸς τοὺς ἐγκληματοῦντας κατὰ τῆς ΔΕΗ. Τέλος, οἱ ἀσκήσαντες λειτούργημα ὡς μέλη Κυβερνήσεως καὶ δὴ ὡς Ὑπουργὸς καὶ ὡς Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας, βαρύνονται πέραν τῶν ἄλλων καὶ μὲ τὸ ὅτι πληροφορηθέντες μετὰ πλήρους βεβαιότητος τὰ διαπραττόμενα εἰς τοὺς κόλπους τῆς ΔΕΗ ἐγκλήματα, δὲν ἔλαβον κανὲν μέτρον ὅπως περιστείλουν τὴν παρανομίαν καὶ ἀνακόψουν τὰς ζημίας τῆς ΔΕΗ, ἐξακολουθήσαντες νὰ διατηροῦν τοὺς ἐγκληματοῦντας εἰς τὴν διοίκησιν τῆς ΔΕΗ, μέχρις ὅτου ἡ κοινὴ βοὴ μετὰ τὸ δημόσιον σκάνδαλον, ἐκ τῆς δημοσιεύσεως τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου, ὑπεχρέωσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ. Ἰδίως ὅμως, οὔτε μέχρι τότε, οὔτε καὶ ὕστερον μέχρι τοῦ Ἰουνίου 1963, ὅτε ἀπεμακρύνθησαν ἐκ τῆς κυβερνητικῆς ἐξουσίας, οἱ καθ’ ὧν ἡ πρότασις τέως Ὑπουργοί, ἤσκησαν ὡς ὤφειλον ποινικὴν δίωξιν κατὰ τῶν ἐγκληματιῶν καὶ ἐπιδίωξιν ἱκανοποιήσεως ὑλικῶς τῆς ΔΕΗ, διὰ τὰς καταπληκτικὰς ζημίας, παραλείψαντες οὕτω ἐπιβεβλημένην ἐκ τοῦ νόμου ὡς ἐκ τῶν καθηκόντων των ἐνέργειαν καὶ παραβάντες οὕτω καὶ τὸν ποινικὸν κώδικα καὶ τὸ ἄρθρον 1 ἐδ. δʹ καὶ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Διὰ τῆς κατ’ ἐξακολούθησιν παραλείψεώς των ταύτης οἱ μηνυόμενοι Ὑπουργοί, συνεκάλυψαν τοὺς ἐγκληματίας. Πλήρεις ἀποδείξεις περὶ τῶν διὰ παραλείψεως τελεσθέντων ἀδικημάτων παρέχουσι πέραν τῶν στοιχείων τῶν ἐκθέσεων καὶ τοῦ πορίσματος τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου, καὶ ἀδιάβλητα ἐπίσης ἔγγραφα. Οὕτω εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς 22.26.27 Ἰουνίου 1962 συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ διοικήσεως τῆς ΔΕΗ, ὁ κ. Παπαληγούρας, δηλώνει, πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται καθόλου τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς, ἀποκλείουσαν οὕτω τὴν ἀναζήτησιν καὶ ἀνεύρεσιν τῶν κακοποιῶν. (Πρακτικὰ 26.6.62, σελ. 8). Ἐν τούτοις τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς ἠξίωσαν: Ὁ κ. Ζίγδης, ἐξ ὀνόματος τῆς Ε.Κ. ἀξιοῖ τὴν διενέργειαν συστηματικοῦ καὶ ἀδιαβλήτου ἐλέγχου, τὴν ἔκτακτον σύγκλησιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ τὸ ἀρνηθῇ. Ὅμως ὁ κ. Παπαληγούρας τὸ ἀρνεῖται. (Πρακτ. 26.6.62) σελ. 4–5). Ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐρωτᾷ: Τὶ ἄλλο ἔπρεπε νὰ συμβῇ εἰς τὸν μεγάλον αὐτὸν ὀργανισμὸν διὰ νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν σύστασιν Διακομματικῆς ἐπιτροπῆς; (σελ. 16 ἔνθ. ἀνωτέρω). Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται. Καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ εἶπεν, ὅτι ὑπάρχει κλοπὴ ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τὴν πολιτικὴν ζωήν. Ποῖοι εἶναι οἱ ἔνοχοι; Ὁ δρόμος εἶναι ἕνας. Νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. (σελ. 21). Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται. Καὶ ὁ κ. Χούτας, ὁμοίως ζητεῖ σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ τὴν δραματικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔκλεισεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑν. Κέντρου, ὁ νῦν Πρωθυπουργὸς κ. Παπανδρέου. Ἡ Κυβέρνησις, εἶπεν, εἶναι καὶ ἠθικῶς ἔκπτωτος.... τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον ὀφείλει, εἶναι νὰ δεχθῇ τὴν ἰδικήν μας πρότασιν τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἀμέσου καταθέσεως τῶν φακέλλων. Πρέπει ἀμέσως νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι — διότι ἡ Κυβέρνησις τότε ἠρνεῖτο νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους. Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Παπανδρέου: «Πρέπει συντομώτατα νὰ κληθῇ εἰς ἔκτακτον σύνοδον ἡ Βουλή. Πρέπει νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή». (Πρακτικὰ 28.6.62 σελ. 6). Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη τὰ πάντα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἄρνησις τοῦ ἐλέγχου ποὺ προδίδει πρόθεσιν συγκαλύψεως. Εἰς τὴν αὐτὴν συζήτησιν γίνεται λόγος διὰ τὴν περίφημον προμήθειαν 5% καὶ τὴν ἐπιστολὴν Ραοὺλ–Παπαδούκα. Ἀλλὰ ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁ ὁποῖος ὅπως ἀνωτέρω ἐξέθεσα, ἐγνώριζε περὶ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957, ἤδη ἀρνεῖται τὰ πάντα. Εἰς πίεσιν τῶν κ.κ. Ζίγδη, Βαρδινογιάννη, Βασιλάτου καὶ ἐμοῦ, ἀπαντᾷ: «Ὑπῆρξε μία ὑπόθεσις προμηθείας τουρμπινῶν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐξηκρίβωσα τὰς ἡμέρας αὐτάς. Ἐγὼ ἄλλο τὶ δὲν γνωρίζω.... Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθῶ ἐγὼ ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ νὰ κάμνωμεν ἀνακρίσεις;» Ὁ κ. Ζίγδης, τοῦ ἀπαντᾷ: «Ὑπάρχουν ἀκόμη χειρότερα, ποὺ τὰ ξαίρει ἡ Κυβέρνησις καὶ προσποιεῖται, ὅτι τὰ ἀγνοεῖ....». Καὶ ὁ κ. Βαρδινογιάννης, ἐρωτᾷ: «Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει ἐπιστολὴ τῆς Πρεσβείας, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ προμηθειῶν»; Ἀλλὰ ὁ κ. Παπαληγούρας ἀρνεῖται τὰ πάντα». Βεβαιῶ τὴν Βουλήν, λέγει, ὅτι ἐγὼ καθ’ ὅλην τὴν διαδρομὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ μου βίου, τοιαύτην ἐπιστολὴν ποτὲ δὲν εἶδον». Καὶ ὅμως τὴν ἐγνώριζεν ἀπὸ τοῦ 1957. Ἰδού, κ. συνάδελφοι, ποὺ ἀνακύπτει θέμα ἀνακρίσεως. Ἐν συνεχείᾳ ὁμιλεῖ ὁ κ. Κιτσίκης, καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιστολήν. Καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας, χάνων, προφανῶς τὴν ὑπομονήν του, ὁμιλεῖ δι’ ἐπιστολὴν–φάντασμα, ποὺ δὲν τὴν γνωρίζει κανείς. Δηλώνει, ὅτι ἠρώτησε τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ δὲν γνωρίζει τίποτε. Ἐν τούτοις ἔρχεται τώρα ὁ ἔλεγχος καὶ ἀφοῦ βεβαιώνει, ὅτι ἐγνώριζον περὶ τῆς ἐπιστολῆς, ὁ κ. Γουναράκης, ὁ κ. Πεζόπουλος, ὁ κ. Βιδάλης καὶ ὁλόκληρον τὸ Δ. Συμβούλιον καὶ ὅτι ἀπεστάλη μὲ σύστασιν τοῦ κ. Παπαληγούρα, μὲ ἔγγραφον πρὸς τὸν Γάλλον Πρεσβευτήν, τελικῶς καταχωρεῖ εἰς μίαν τῶν ἐκθέσεών του, αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν–φάντασμα, τὴν ἀνύπαρκτον ἐπιστολὴν Ραοὺλ–Παπαδούκα. Τώρα, τὶ λέγει ὁ κ. Παπαληγούρας, δὲν πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ἡ ὑπόθεσις; Ἀλλὰ βαρυτέραν κατηγορίαν διὰ τὴν προσπάθειαν συγκαλύψεως τῶν βεβαίων ἐγκλημάτων ὑπὸ τῶν μηνυομένων, παρέχει ἓν ἔγγραφον τοῦ κ. Παπαληγούρα, πρὸς τοὺς Γουναράκην–Πεζόπουλον, εἰς ἀπάντησιν ἰδικοῦ των ἐγγράφου πρὸς αὐτόν, τὰ ὁποῖα κατεχωρήθησαν εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς 26.6.1962. Τὰ κατέθεσεν ὁ κ. Ζίγδης. Τὸ ἓν ἔγγραφον (ἐμπιστευτικὸν 249)7.2. 1962), ἀποστέλλουν οἱ Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. Πέτρος Γουναράκης καὶ Γενικὸς Διευθυντὴς Γ. Πεζόπουλος, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, Παναγιώτην Παπαληγούραν, γράφοντες μεταξὺ ἄλλων: «..... Τῶν σχετικῶν φακέλλων εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ ἐπεξεργασίαν — πρόκειται διὰ τοὺς φακέλλους τοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τὰ Κρεμαστὰ — ἐλήφθη τηλεφώνημα τοῦ κ. Φαρμακίδη... διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπως θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ἑνὸς τῶν προσκληθέντων οἴκων καὶ συγκεκριμένως τῆς ΕΣΙ τὸν φάκελλον τῆς ΕΜ-ΠΑΣΚΟ.... Φρονοῦμεν, ὅτι ὀφείλομεν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀκολουθεῖται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἡ ἀρχὴ τῆς μεταδόσεως τοῦ περιεχομένου εἰς προσφορὰς τοῦ ἑνὸς προσφέροντος εἰς τὸν ἄλλον.... Μοναδικὴ ἀπόκλισις ἐγένετο πρὸ διετίας, ὅτε τῇ ἀξιώσει τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Ν. Μάρτη, ἡ ΕΣΙ ἔλαβε γνῶσιν τῶν προσφορῶν τῶν λοιπῶν οἴκων.... Ἔχοντες τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς ΔΕΗ παγίως τακτική, προσθέτουν οἱ δύο αὐτοὶ κύριοι, εἶναι ὀρθὴ καὶ κατοχυρώνει, τόσον ἑαυτήν, ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἔναντι πάσης διαβολῆς προτιθέμεθα νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν καὶ ἐν προκειμένῳ, δὲν θὰ δώσωμεν τοὺς φακέλλους. Τὸ δεύτερον ἔγγραφον — ἐπίσης ἐμπιστευτικὸν — εἶναι ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ πρὸς τοὺς ὑφισταμένους του καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον αὐτοῦ τελοῦντας Πρόεδρον καὶ Γεν. Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ, εἰς τοῦτο δὲ μεταξὺ ἄλλων γράφει πρὸς αὐτούς: .....3) Ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἔχει ἀνάγκην τῶν συμβουλῶν τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικ. Συμβουλίου καὶ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ, ἵνα προστατευθῇ ἀπὸ πάσης διαβολῆς. Ἀντιθέτως ἔχει τὸ δικαίωμα — καὶ διότι ἠθικοὶ κανόνες τὸ ἐπιβάλλουν — νὰ προστατεύσῃ ἐκεῖνος, μετὰ τοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας συναδέλφου του, ὡς ἐποπτεύοντος τὴν ΔΕΗ συναδέλφου του, τὸ κῦρος τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ, ὡς καὶ προσφάτως ἀκόμη, διὰ νὰ μὴ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν δὲν ἠμέλησε νὰ πράξῃ......». Ἐξ αὐτῶν βεβαιοῦται, ὅτι οἱ Γουναράκης–Πεζόπουλος, κατηγοροῦν τὸν προϊστάμενόν των Ὑπουργόν, ὅτι τοὺς ἐζήτησε νὰ παρανομήσουν, ἀλλὰ δὲν ὑπήκουσαν διὰ νὰ τὸν προστατεύσουν. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀπαντᾷ, ὅτι ἐγνώριζεν αὐτὸς καὶ ὁ συνάδελφός του ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας, δηλ. ἡ Κυβέρνησις, ὅτι Πρόεδρος καὶ Γεν. Γραμματεὺς τῆς ΔΕΗ ἐβαρύνοντο μὲ πράξεις διαβλητὰς καὶ τοὺς ἐκάλυψαν καὶ προσφάτως καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, λόγῳ τῆς ἐπιταγῆς ἠθικῶν κανόνων. Περίεργοι ἠθικοὶ κανόνες. Τοὺς ἐνόχους μόνον ἡ ἔνοχος συνενοχὴ ἐπιτρέπεται νὰ τοὺς καλύπτῃ. Ἀλλὰ ποία ἄλλη μαρτυρία χρειάζεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζεν, ἀλλὰ συνεκάλυψε μέχρι τῆς φυγῆς της τὰ διαπραττόμενα εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ ἐγκλήματα; Ἀφοῦ ἐγνώριζε πάντα ταῦτα ἡ τότε Κυβέρνησις, διατὶ δὲν ἔλαβε μέτρα; Ἀλλὰ πέραν τούτων: Σάλος πανελλήνιος ἠγέρθη ἐκ τῆς ἀποκαλύψεως τῶν ἐπιστολῶν Φιλαρέτου. Ἀσφαλῶς κἄτι θὰ ἐπληροφορήθησαν καὶ οἱ Ὑπουργοὶ περὶ τοῦ πανθέου αὐτοῦ τῆς κομπίνας καὶ τοῦ ἐγκλήματος. Ἀλλ’ οὐδείς, ἀπολύτως οὐδεὶς συνεκινήθη. Ὁ Πεζόπουλος, ὄχι μόνον κυκλοφορεῖ ἐλεύθερος, ἀλλὰ καὶ διδάσκει τοὺς νέους σήμερον εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ ἐξελέγη κοσμήτωρ, προφανῶς, λόγῳ τῆς ὑψηλῆς ἠθικῆς στάθμης του. Ὅμως ἡ ἔκθεσις τῶν ἀνωτάτων δικαστῶν ἐφώτισε τὸ σκότος τῆς διαφθορᾶς. Ζητεῖ κάθαρσιν. Πολλὰ καὶ μεγάλα ἀδικήματα διεπράχθησαν. Τινῶν συνεχίζεται, κατ’ ἐξακολούθησιν ἡ τέλεσις. Θέμα παραγραφῆς δι’ αὐτὰ δὲν ὑπάρχει. Πάντως, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι πλήρως διηκριβωμέναι αἱ συνθῆκαι, ὑφ’ ἃς διεπράχθησαν ἀδικήματα πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διερεύνησίς των, ὥστε νὰ κριθῇ ἐὰν διά τινα ἐξ αὐτῶν καὶ ποῖα ἔλαβε χώραν παραγραφή. Ὁπωσδήποτε ὅμως τὸ ἀδίκημα τὸ πραχθὲν διὰ τῆς παραλείψεως διώξεως τοῦ ἐγκλήματος κατὰ τὰ ἀνωτέρω, παραλείψεως, ἥτις ἐσυνεχίζετο ἐξακολουθητικῶς μέχρι τῆς ἀποχωρήσεως τῶν διωκομένων ἐκ τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ μέχρι σήμερον, ἀναμφιβόλως δὲν παρεγράφησαν. Συνεπῶς τὸ τιθέμενον ἐρώτημα εἶναι ἡ Βουλὴ θὰ ὁρίσῃ ἀνάκρισιν ἢ ὄχι περὶ τῶν ἀδίκων πράξεων. Δὲν ἔχουν ἀπασχολήσει συχνὰ τὴν Βουλήν, ἄλλα θέματα ἠθικῆς τάξεως. Ὀλίγον παλαιότερον ὅμως ὁμόθυμος, ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων εἶχεν ἐκδηλωθῆ ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἄμεσον ἐκκαθάρισιν ἠθικῶν ζητημάτων. Ἀναφέρομαι εἰς τὰς περιπτώσεις Χατζηπάνου καὶ Ἀβέρωφ κατὰ τὸ 1950. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν πρώτη καὶ κυρίως ἡ Δεξιά, ἀλλὰ καὶ αἱ λοιπαὶ πτέρυγες, τὰ κόμματα τοῦ Κέντρου καὶ ἡ Ἀριστερά, εἶχον ταχθῆ μὲ τὰς ἀγορεύσεις των ὑπὲρ τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Σοφοκλῆς Βενιζέλος, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ὁποίου ἦτο ὁ κ. Ἀβέρωφ, ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀφίνει ἐλευθερίαν εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, παρ’ ὅτι ἐθεώρει, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οἱαδήποτε ἠθικὴ ἀνωμαλία εἰς τὸ θέμα τῆς προμηθείας τῆς σακχάρεως καὶ παρ’ ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ ἦτο τότε Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεώς του. Ἀλλὰ ὑπῆρξε τότε μία ὑποδειγματική, διὰ τὸ περιεχόμενόν της ἀγόρευσις ποὺ ἐξέφραζε σχεδὸν ὅλον τὸ πνεῦμα τῆς συζητήσεως. Θεωρῶ χρήσιμον νὰ τὴν ἀναφέρω: «Εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐπερωτώντων ὑπῆρξαν πολλὰ κενά, ὀφειλόμενα εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν κατεῖχον τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν κατεῖχεν οὔτε αὐτὸς ὁ κ. Ἀβέρωφ... νομίζω, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ἀβέρωφ, θὰ ἔπρεπε νὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλήν, ὅπως δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ διεφωτίσθην ἐπαρκῶς, σχεδὸν πλήρως.... Ἀλλά.... δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ὥρας λαϊκῆς δυστυχίας..... νὰ ἐκδηλοῦται ἐκ μέρους ἡμῶν, τῶν μετεχόντων εἰς τὴν Βουλὴν δισταγμὸς εἰς τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῶν, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ἡ διαφώτισις καὶ ἡμῶν καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Θεωρῶ ἀναγκαίαν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς... Ἡ ἄποψις τοῦ Λ.Ε.Κ. δὲν εἶναι συνδεδεμένη μὲ καμμίαν ὑποψίαν..... Ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἀρχῆς. Ὁσάκις ὑπάρχει ἄγνοια ἢ ἀμφιβολία πρέπει νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐξέτασιν τῶν λεπτομερειῶν....». Αὐταὶ ἦσαν τότε αἱ ἀπόψεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλοπούλου. Κύριοι βουλευταί, τὰ ἐγκλήματα εἰς τὸν χῶρον τῆς ΔΕΗ εἶναι βεβαιωμένα δικαστικῶς ἄνευ ἀμφιβολίας. Πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν οἱ ἔνοχοι, ὅλοι οἱ ἔνοχοι. Χωρὶς αὐτό, ἕνας κίνδυνος μέγας ἀπειλεῖ τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον. Νὰ κυριαρχήσῃ εἰς τὴν ζωὴν μας μία ἄμβλυνσις, μία πώρωσις ἠθική. Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ λείψουν αἱ ἠθικαὶ ἀντιδράσεις εἰς τὰ μεγάλα ἠθικὰ ζητήματα, περὶ τῶν ὁποίων συχνὰ στὰ τελευταῖα χρόνια ἐγένετο λόγος. Εἰς μίαν ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλέγχου εἰς τὴν ἀφορῶσαν τὰς ἐπιστολὰς Φιλαρέτου, (σελ. 36) ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου, μεταφέρει ἓν τμῆμα ἐκ τοῦ ἡμερολογίου τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς ΔΕΗ κ. Ἀναργύρου Δημητρακοπούλου, εἰς τὸ ὁποῖον γράφει: «Οἱ ἐπιστολὲς ἦσαν ἕνα σκληρὸ ἀτσάλι ποὺ ἔπεσε πραγματικὰ στὸ κεφάλι τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ τὸ κεφάλι τοῦ λαοῦ βρέθηκε σκληρότερο ἀπὸ τὸ ἀτσάλι καὶ δὲν ἔνοιωσε τίποτε». Σήμερα πιστεύω, ὅτι ἔχουν πέσει στὸ κεφάλι τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἰδίως στὸ κεφάλι τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἡγεσίας σὰν μετεωρίτης αἱ ἐκθέσεις καὶ τὸ πόρισμα τῶν Ἀνωτάτων Δικαστικῶν, ποὺ ἀξιοῖ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς τὴν παῦσιν τῆς ἠθικῆς ἀδρανείας. Πράγματι μετὰ τὴν ἀνωτέρω φράσιν τοῦ Δημητρακοπούλου ὁ Ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου, προσθέτει: «Εἶναι ἕνα παράπονον ἀλλὰ καὶ μιὰ διαμαρτυρία ἑνὸς ἐντίμου ἀνθρώπου διὰ τὴν ἀδιαφορίαν τῶν συνανθρώπων του εἰς τοιαύτης φύσεως καὶ ἐκτάσεως δημόσια σκάνδαλα. Ἀποτελεῖ τοῦτο τὸ θλιβερώτερον καὶ ἀπογοητευτικώτερον σύμπτωμα τῆς συγχρόνου κοινωνίας». Οἱ δικασταί, κ. βουλευταί, ἔπραξαν τὸ καθῆκον των. Εἶναι προφανές, ὅτι μᾶς καλοῦν εἰς τὸ ἰδικόν μας. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς καλεῖ νὰ ἐκπληρώσωμεν τὴν ὑπόσχεσιν διὰ τὸν ἠθικὸν καθαρμόν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία, ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἄλλα μέλη τῆς Βουλῆς καὶ τῆς ἡγεσίας. Πιστεύω, ὅτι ἡμεῖς ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας. Ἕκαστος ἂς ἀναμετρήσῃ τὰς ἰδικάς του εὐθύνας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐπανάληψιν παλαιοτέρων δηλώσεων εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις. Τὸ συζητούμενον θέμα, δὲν εἶναι θέμα πολιτικόν, εἶναι θέμα ἠθικὸν καὶ δικαστικόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἀπόφασις ἀνήκει εἰς τὴν ἐλευθέραν δικαστικὴν συνείδησιν ἑκάστου βουλευτοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἔχει τὸν λόγον.

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἓν ἀπὸ τὰ ὕψιστα καθήκοντα τῶν καλουμένων ὑπὸ τοῦ λαοῦ νὰ ἀσκήσουν τὸ μέγα λειτούργημα τοῦ Ὑπουργοῦ, τὸ κυβερνητικὸν λειτούργημα, εἶναι νὰ δέχωνται τὴν κριτικήν, νὰ δέχωνται τὸν ἔλεγχον καὶ νὰ ὑποδέχωνται μὲ ἄνεσιν, ὑπερηφάνειαν καὶ ἀξιοπρέπειαν καὶ αὐτὴν τὴν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ διὰ τοῦ εἰδικοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, προβλεπομένην πρότασιν, ὅπως παραπεμφθοῦν εἰς ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οὐδὲ πρὸς στιγμὴν νὰ ἐξετάσῃ ὁ ἐγκαλούμενος, ποῖοι εἶναι οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν. Τὸ Σύνταγμα δὲν προβαίνει εἰς διακρίσεις. Οἱοιδήποτε καὶ ἐὰν διατυπώνουν τὴν πρότασιν—καὶ τὴν προέτειναν 20 βουλευταί, ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ, προβλέπει καὶ ἐπιβάλλει ὁ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν νόμος—οἱοιδήποτε λοιπὸν καὶ ἐὰν εἶναι, ὀφείλουν ἐκεῖνοι, κατὰ τῶν ὁποίων στρέφεται ἡ πρότασις, νὰ τὴν ὑποδεχθοῦν μὲ ὑπερήφανον ἦθος, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἔχουν τὴν βεβαιότητα, ὅπως ἔχουν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅτι εἶναι ἄδικος καὶ ἐπὶ ἐσφαλμένων προϋποθέσεων θεμελιωμένη ἡ κατηγορία. Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἀξιοπρεπείας καὶ βαθυτάτου πρὸς τὸ Δημοκρατικόν μας Σύνταγμα σεβασμοῦ, δέχεται ἡ ΕΡΕ, ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐν Ἑλλάδι Κόμματα, τὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἡ ΕΔΑ ἀπεφάσισεν νὰ ἐξαπολύσῃ ἐναντίον της, χρησιμοποιοῦσα τὴν συνταγματικὴν διαδικασίαν. Καὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι μετ’ ἐμὲ θὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν οὐσίαν, διότι βεβαίως θὰ πρέπει νὰ ἀκουσθῇ ἡ ALTERA PARS, μὲ τὴν αὐτὴν ἀξιοπρέπειαν μὲ τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην καὶ ἐγὼ ἐν ὀνόματι ὁλοκλήρου τῆς ΕΡΕ, θὰ δεχθοῦν τὴν ἐπίθεσιν. Ἐπιτρέψατέ μου, ὅμως κύριοι, ἐπειδὴ ὑπάρχουν καί τινες οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἴτε διότι δὲν ἐξελέγησαν βουλευταί, ἂν καὶ ἐξέθεσαν ὑποψηφιότητα, ἢ δὲν ἐξέθεσαν κἂν ὑποψηφιότητα ἐπειδὴ δὲ κατ’ ἐξοχὴν εἶναι ἐκτὸς τῆς Βουλῆς ἐκτὸς τῆς ἀμέσου καὶ ἐνεργοῦ πολιτικῆς, ὁ ἱδρυτὴς τῆς ΕΡΕ, τὸν ὁποῖον διεδέχθην εἰς τὴν ἀρχηγίαν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ἐν ὀνόματί του καὶ χωρὶς νὰ τὸν ἐρωτήσω, ἀλλὰ καὶ ἐν ὀνόματι τῶν ἄλλων, ὅτι μὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ἀξιοπρεπείας καὶ βαθυτάτης ἠθικῆς ὑπομονῆς, θὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν τόσον ἀβάσιμον καὶ τόσον σαθρά, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιχειρημάτων, ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία γίνεται ἐναντίον των. Κύριοι, δὲν εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, μολονότι ἀπησχόλησεν ἐπὶ τρεῖς ὥρας τὴν Βουλήν, ἂν καὶ εἶχε δικαίωμα μόνον μίαν ὥραν νὰ τὴν ἀπασχολήσῃ, δὲν σᾶς εἶπε, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ εὐθὺς ἀμέσως ἡ ἐντύπωσις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀνατρέπει σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν, κάτι τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τοῦ Κέντρου, δὲν τὸ γνωρίζετε καὶ εἶμαι βέβαιος περὶ αὐτοῦ διότι, εἷς ἐξ ὑμῶν τὸ ἐπληροφορήθη ἀπὸ ἐμὲ πρὸ ἡμισείας ὥρας. Ποῖοι νομίζετε, ὅτι ἀνέθεσαν εἰς τοὺς τρεῖς δικαστικοὺς νὰ προβοῦν εἰς αὐτὴν τὴν ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν; Ὁ τέως Πρωθυπουργὸς καὶ ἱδρυτὴς τῆς ΕΡΕ κ. Καραμανλῆς, κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, καὶ συναδέλφου μας, ἐν τῇ Βουλῇ κ. Παπαληγούρα. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν τριῶν δικαστικῶν κατηρτίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν μας καὶ ἡ Κυβέρνησίς μας εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία διέγραψε τὰ ὅρια, εὐρύτατα ὅρια ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ κινηθοῦν ἐρευνῶντες τὴν ἐν τῇ ΔΕΗ κατάστασιν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς δὲν γνωρίζουν καὶ οἱ περισσότεροι οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν τὴν ΕΡΕ. Μήπως νομίζετε, ὅτι ὁ τότε Πρωθυπουργός, ὁ κ. Καραμανλῆς, ἢ ἐγὼ ὡς Ἀντιπρόεδρος, ἢ οἱ ἀμέσως ἁρμόδιοι ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐσκέφθημεν νὰ πράξωμεν ὅ,τι ἐπράξαμεν, ὅταν προέβημεν εἰς τὴν ἀνάθεσιν εἰς ἀνωτάτους δικαστικοὺς δι’ ὡρισμένην ἔρευναν; Μήπως νομίζετε, ὅτι ἐσκέφθημεν νὰ ἐπιλέξωμεν ἡμεῖς τοὺς ἀνωτάτους δικαστικούς; Δὲν εἴχομεν ἀκόμη γνωρίσει τὸ παράδειγμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἴσως εἶναι ἀξιομίμητον καὶ ἴσως θὰ ἔπρεπε αὐτὴν τὴν τακτικὴν νὰ ἀκολουθῇ κανεὶς εἰς τὴν ζωήν του. Κύριοι, καὶ ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ ἐγώ, καθὼς καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Παπακωνσταντίνου, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν νὰ ὁρίσωμεν διὰ νόμου, ὅτι τοὺς τρεῖς δικαστικούς, ἔπρεπε νὰ ἐκλέξουν τὰ τρία Ἀνώτατα Δικαστήρια: Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἐζητήσαμεν λοιπόν, βάσει τοῦ νέου νόμου νὰ ἐκλέξουν τὸν ἕνα δικαστικὸν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸν δεύτερον ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸν τρίτον τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Οἱ τρεῖς θὰ ἀπήρτιζον τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἐρεύνης, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πορίσματος τῆς ὁποίας ζητεῖ ἡ ΕΔΑ νὰ παραπέμψῃ εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐὰν εἶχον τὴν παραμικρὰν μέσα τους ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των, οὐδέποτε θὰ ἀπηύθυνον τοιαύτην ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν πρὸς οἱονδήποτε ἀνώτατον Δικαστήριον. Αὐτὴ ἦτο, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ πεποίθησις, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ τότε Πρωθυπουργὸς κ. Καραμανλῆς, καὶ τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὅλοι μας περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν πράξεών μας καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ βεβαιότης τὴν ὁποίαν ὅλοι εἴχομεν περὶ τῆς ἀδίκου ἐπιθέσεως ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει ἐκτοξευομένη ἐναντίον μας. Λέγω ἐναντίον μας, διότι οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι ἀλληλεγγύως ὑπεύθυνοι, ἀδιαφόρως ἐὰν εἶχον ἢ ὄχι ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν διαχείρισιν τῶν ὑπὸ κρίσιν προβλημάτων. Ἡ Ὑπουργικὴ ἀλληλεγγύη εἶναι θεμελιώδης θεσμὸς τοῦ Συντάγματος. Ἀξιότιμοι κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡμεῖς ὡρίσαμεν τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δὲν τὴν ὡρίσαμεν ἐπιλέξαντες τὰ πρόσωπα, ὅπως ἐπέλεξεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις προκειμένου περὶ τῆς ἐρεύνης ὡρισμένων θεμάτων εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα, τὰ πρόσωπα, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπεθύμει. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐὰν ἤμουν ἐγὼ ἀνώτατος δικαστικὸς λειτουργὸς θὰ τῆς ἔλεγον, ὄχι, δὲν θέλω νὰ ἀναλάβω, διότι τὸ ἐπιθυμεῖς. Θὰ ἀναλάβω, ἐὰν μὲ ἐκλέξῃ ἡ ὁλομέλεια τοῦ Σώματος. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν πρέπει νὰ δίδουν οἱ ἀνώτατοι δικαστικοὶ καὶ δὲν τὴν ἔδωσαν. Ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐφέραμεν ἐνώπιον τοῦ διλήμματος αὐτοῦ. Ἡμεῖς ἀπηυθύνθημεν εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα καὶ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα ἐπέλεξαν τοὺς τρεῖς. Καὶ ἡ ἔκθεσις εἶναι ἔργον τῶν τριῶν. Ἀλλὰ οἱ τρεῖς προέβησαν εἰς μίαν βαρεῖαν παράλειψιν, τὴν ὁποίαν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μνημονεύσω. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος, εἰς ἕνα σημεῖον τῆς ἀγορεύσεώς του λέγει, ὅτι κατηγόρησαν μὲν ἀνωτάτους λειτουργοὺς τῆς ΔΕΗ, ἀλλὰ δὲν ἐδικαιοῦντο, ὀρθῶς, νὰ κατηγορήσουν εὐθέως Ὑπουργοὺς καὶ ἑπομένως τὸ θέμα αὐτὸ ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλήν. Κύριοι, αὐτὰ τὰ εὐθέα καὶ τὰ πλάγια μέσα, τὰ ὁποῖα συνηθίζουν τελευταίως νὰ ἀκολουθοῦν ἀνώτατοι δικαστικοὶ τῆς χώρας, δὲν μοῦ ἀρέσουν. Μὲ μελαγχολίαν διαπιστώνω, ὅτι προβαίνουν, διὰ πλαγίας ὁδοῦ, εἰς κάτι τὸ ὁποῖον δὲν ἔχουν δικαίωμα. Ἐὰν ἐνόμιζον οἱ τρεῖς κύριοι δικαστικοί, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς κατόπιν ὑποδείξεως τῶν τριῶν αὐτῶν ἀνωτάτων ἱδρυμάτων ὡρίσαμεν, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν, ἔπρεπε, χωρὶς βεβαίως νὰ τὸ εἴπουν, διότι δὲν δικαιοῦνται, τοὐλάχιστον νὰ παρεκάλουν τὸν κ. Καραμανλῆν, ὅταν ἦτο ἐδῶ καὶ τὸν κ. Παπαληγούραν καὶ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην καὶ τὸν κ. Μάρτην καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους, νὰ δεχθοῦν νὰ ἐξετασθοῦν. Ἐκάλεσαν ὑπαλλήλους καὶ δὲν ἐσκέφθησαν οἱ κύριοι δικαστικοί, ὅτι ὤφειλον νὰ καλέσουν καὶ τοὺς τέως Ὑπουργούς. Ἴσως νὰ διεφωτίζοντο, ἐὰν ἐκάλουν τὸν Παπαληγούραν ἢ τὸν Πρωτοπαπαδάκην, ἢ οἱονδήποτε ἐκ τῶν κυρίων καὶ εἶχον καθῆκον νὰ τὸ πράξουν. Διατὶ ἐκάλεσαν τὸν σεβαστὸν καὶ ἀγαπητόν μου φίλον, καθηγητὴν Δημητρακόπουλον καὶ ὄχι τὸν Παπαληγούραν; Πῶς συνέβη ἀνώτατοι δικαστικοί, ἐνῷ ἀφήνουν ὑπαινιγμοὺς ἐλαχίστους καὶ ἀσημάντους, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ ἀνατραποῦν διότι οἱ ὑπαινιγμοὶ καὶ ἔτσι ὅπως τοὺς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος εἶναι ἀσήμαντοι δὲν ἐκάλεσαν τοὺς κυρίους, τοὺς πολιτικοὺς ὑπευθύνους, διὰ νὰ διαφωτισθοῦν; Ἐγὼ σᾶς λέγω καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ἐγεννᾶτο εἰς τὴν σκέψιν των ἡ παραμικρὰ περὶ εὐθύνης Ὑπουργοῦ ὑποψία, ὅπως πιστεύει ὁ κ. Ἠλιόπουλος ὅτι ἐγεννήθη, ἔπρεπε νὰ τοὺς καλέσουν ἀσχέτως τοῦ ἐὰν προέκυπτε περὶ αὐτῶν εὐθύνη ἢ ὄχι, διὰ νὰ τοὺς διαφωτίσουν. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἠξεύρῃ ὁ κ. Παπαϊωάννου, ἢ ὁ κ. Χαρμπούρης, ἢ οἱοσδήποτε δικαστικός, ὅσα ἠξεύρουν οἱ κύριοι; Βεβαίως νὰ τὰ κρίνουν μετὰ ταῦτα ἀντικειμενικῶς χωρὶς νὰ ἐπηρεασθοῦν. Ἐφοβοῦντο μήπως τοὺς ἐπηρεάσῃ ὁ Καραμανλῆς ἢ ὁ Παπαληγούρας ἢ ὁ Πρωτοπαπαδάκης ἢ ὁ Μάρτης; Ἀλλοίμονον. Δὲν τοὺς ἐκάλεσαν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ βαρὺ παράπτωμα καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κυρίως διὰ νὰ καταγγείλω τὸ παράπτωμα αὐτό. Κατ’ ἐμέ, οὐδεὶς ἀνώτατος δικαστικὸς θὰ πρέπει νὰ δέχεται, διότι εἶναι ἐπιθυμητὸς ὑπὸ μιᾶς Κυβερνήσεως νὰ ἀναλαμβάνῃ μίαν ἔρευναν. Οἱ τρεῖς καλῶς ἔπραξαν καὶ ἐδέχθησαν, διότι δὲν ἦσαν οὔτε ἐπιθυμητοὶ οὔτε μὴ ἐπιθυμητοί, τοὺς ὥρισαν ἁπλούστατα αἱ ὁλομέλειαι τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων. Δεύτερον, θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχουν, ὁσάκις φθάνουν εἰς θέματα εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ σταματοῦν διότι δὲν ἔχουν δικαίωμα, βάσει τοῦ Συντάγματος νὰ προχωροῦν. Τρίτον, ἐὰν ὅπως πιστεύω εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, οἱ τρεῖς κύριοι, δὲν ἐθεώρησαν, ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη Ὑπουργῶν, νὰ προχωρήσουν, ἀλλὰ νὰ καλέσουν καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς διὰ νὰ ἀκούσουν καὶ τὰς ἀπόψεις των. Αὐτὸ κύριοι, εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη αὔριον τὸ πρωΐ νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι δὲν τὸ γνωρίζει. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ τὸ γνωρίσῃ παρὰ μόνον ἕνα τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αἱ μὲν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι πρόσκεινται εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. δημοσιεύουν συνήθως κατὰ λέξιν, ὅσα λέγει ὁ Πρωθυπουργός, ἐδημοσίευον μάλιστα, ὅσα ἔλεγε καὶ ὅταν δὲν ἦτο Πρωθυπουργός, καὶ ἦτο Ἀρχηγὸς κόμματος, ἀσκῶν μάλιστα ἀνένδοτον ἀγῶνα ἐναντίον μας. Αἱ ἐφημερίδες αἱ ἄλλαι, δὲν πράττουν πάντοτε τὸ αὐτό. Αἱ μὲν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἀποσιωποῦν πλήρως, ὅσα λέγομεν ἡμεῖς, διότι θέλουν νὰ κρατοῦν τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τοῦ λαοῦ, ποὺ τὰς διαβάζει, εἰς πλῆρες σκότος. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀκουσθοῦν διὰ τῶν στηλῶν τῆς «Αὐγῆς» καὶ τῆς «Ἀλλαγῆς» αἱ φωναὶ τοῦ Κανελλοπούλου, αὐτὴ εἶναι ἡ δημοκρατία των, οὔτε κἂν ἡ φωνὴ τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Παπανδρέου, ὁσάκις δὲν συμφέρει πολύ. Ἀλλὰ καὶ αἱ φιλοκυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, δὲν ἀκολουθοῦν πάντοτε αὐτὴν τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἀπαρεγκλίτως ἀκολουθοῦν ἅπασαι αἱ ἐφημερίδες τῆς λεγομένης δεξιᾶς, ἀποδεικνυόμεναι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δημοκρατικώτεραι οἱασδήποτε ἄλλης ἐφημερίδος, δημοσιεύουν καὶ τὰ μὲν καὶ τὰ δὲ καὶ ὁ λαὸς κρίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ δημοκρατικὴ τακτική. Κύριοι, τερματίζω τὸν λόγον μου μετὰ τὴν παρατήρησιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν συνδυάζω μὲ προσωπικὴν ἔκκλησιν, ὅπως ἀρθοῦν ὅλαι αἱ ἐφημερίδες ὑπεράνω ἀντιθέσεων καὶ δημοσιεύσουν αὐτὰ τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅπως καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἴπουν εἰσερχόμενοι εἰς τὴν οὐσίαν οἱ συνάδελφοί μου. Μὲ αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν τερματίζω τὴν ὁμιλίαν μου. Κύριοι, τὸ θέμα θὰ κριθῇ ἀπὸ σᾶς, ἀλλὰ θὰ ἀκούσετε τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν οὐσίαν καὶ εἰς τὸ τέλος, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη θὰ συναγάγω ὡρισμένα συμπεράσματα. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ τηρήσω τὰ συμφωνηθέντα καὶ ἐνῷ δικαιοῦμαι ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ἀφήσω νὰ ὁμιλήσουν πρῶτα οἱ ἐγκαλούμενοι Ὑπουργοί, διότι δὲν ἔχω ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀκούεται καὶ ἡ ἑτέρα πλευρά, ὅπως ὑπεστηρίχθη εἰς προχθεσινὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἠθέλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τῇ πρωτοβουλίᾳ της ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, προεκάλεσε τὸν ἔλεγχον καὶ τὸ πόρισμα αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω πράγματα, τὰ ὁποῖα ἢ ἀγνοεῖ ἐνδεχομένως ἢ ἐλησμόνησεν. Ἐνῶ εἶναι τὸ σχέδιον Ν. Δ. ὡς ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, τότε ποὺ εἶχον δημοσιευθῆ αἱ ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου καὶ ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ τρομερή, ἡ ἀσφυκτικὴ πίεσις τῆς δημοσίας γνώμης, αὐτὴ ἡ γενικὴ ἀγανάκτησις καὶ τὸ σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, οὐδόλως προέβλεπε περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς Δικαστῶν, πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐκτὸς τῆς ΔΕΗ ὑπαρχουσῶν εὐθυνῶν, δὲν τὸ προτείνει. Θὰ καταθέσω πρὸς ὑπόμνησιν τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὸ σχέδιον τοῦ Ν. Δ. Ὑπὸ τὸ κράτος ὅμως τῆς ἰσχυρᾶς πιέσεως διότι εἶχε δημιουργηθῆ ἕνα πελώριον ἠθικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνεκλόνιζε τὴν χώραν, ἠναγκάσθη κατὰ τὴν συζήτησιν νὰ ἀποδεχθῇ πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ συγκεκριμένως τοῦ ἤδη Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας κ. Ζίγδη, περὶ ἀνακρίσεως ἐκ μέρους τριῶν ἀνωτάτων δικαστῶν. Καὶ περαιτέρω ἀνακριβὲς — καὶ ἴσως καὶ αὐτὸ τὸ ἀγνοεῖ ἢ δὲν τὸ ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ — ἀνακριβὲς εἶναι, ὅτι ἐκ μεγαλοψυχίας καὶ κατὰ τρόπον ἀντίθετον πρὸς ὅ,τι πράττει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐκ μεγαλοψυχίας, δὲν διώρισεν αὐτὴ τὰ μέλη τῶν 3 ἀνωτάτων Δικαστηρίων, ἀλλὰ ἐζήτησεν ἀπὸ τὰς ὁλομελείας τῶν Δικαστηρίων αὐτῶν νὰ τὰ ὁρίσῃ, διότι καὶ αὐτὸ προεβλέπετο εἰς τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία προτάσει τοῦ κ. Ζίγδη καὶ πιέσει ὅλης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὑπὸ τὴν κατάστασιν ἐκείνην τῆς ἠθικῆς ἐξεγέρσεως, ἐπεβλήθη.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχομεν τὴν πλειοψηφίαν κ. Ἠλιοῦ. Ἡμεῖς ἐσκέφθημεν καὶ ἐδέχθημεν νὰ γίνῃ. Κάλλιστα θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νὰ εἶναι ἔγκυρος ὁ ἐν ἰσχύϊ νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὁρίζονται οἱ δικαστικοὶ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ μπορούσαμε κάλλιστα νὰ ἀπαντήσωμεν, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ ὅ,τι μέχρι τότε ἴσχυε.

§45Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ εἰς τὰς 11 Ἰουνίου τοῦ ἑπομένου ἔτους, εἴχατε αὐτὴν τὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸ κράτος ἄλλου πελωρίου ἠθικοῦ ζητήματος, ἠναγκάσθητε νὰ ἐγκαταλείψετε τὴν ἀρχήν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἔκθεσις τῶν δικαστῶν μετὰ τὴν ἐκ τῆς ἀρχῆς ἀπομάκρυνσίς σας ἴσως δίδει μίαν κλεῖδα ἐξηγήσεως, διατί τὴν παραμονήν του εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ πρῶτος τῶν ἐγκαλουμένων κ. Καραμανλῆς, τὴν συνδέει μὲ τὴν παραμονήν του εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν ἴσως ἐπίστευε λόγῳ τοῦ πραξικοπήματος τοῦ 1961, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ παρατείνῃ περαιτέρω. Ἀλλὰ καὶ μὲ οἱανδήποτε ἄλλην ἐκδοχήν, καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀδεσμεύτως προέτεινον αὐτὸ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀνέθετεν ἔρευναν εἰς δικαστάς, τοὺς ὁποίους διώρισεν ἡ ὁλομέλεια, τῶν τριῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων, ἐὰν ἐκ τῆς ἀνακρίσεως προέκυψαν εὐθῦναι ἀξιοποίνων πράξεων, μήπως διὰ τὸν λόγον ὅτι τὸ προέτεινον ἐπέρχεται καμμία ἀπόσβεσις ἢ ἐξάλειψις τοῦ ἀξιοποίνου; Μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθοῦν ὅτι δὲν θὰ δώσουν λόγον τῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς τριῶν δικαστικῶν διαπιστωθεισῶν παρανόμων πράξεων, διότι εἶχον τὴν ἀφέλειαν νὰ τοὺς διορίσουν; Κατὰ τὰ ἄλλα, τὸ ὅτι ἐγένετο κἄποια ἐπίθεσις, ὄχι ἡ πρώτη, κατὰ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, δύναταί τις νὰ τὸ ἐννοήσῃ εὐκόλως, ὅπως τὰ παράπονα, ὅτι δὲν δημοσιεύονται εἰς τὸν μὴ φιλικὸν τῆς ΕΡΕ τύπον ὅσα λέγονται ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον, ἐκ μέρους τοὐλάχιστον τοῦ τύπου τῆς ἀριστερᾶς. Θέλω νὰ τονίσω ὅτι δημοσιεύονται, σχολιάζονται καὶ ὑπομνηματίζονται. Ἀλλὰ ἐρωτῶ. Αὐτὸ τὸ κατηγορητήριον — καταπέλτην τοῦ κ. Ἠλιοπούλου — θὰ τὸ δημοσιεύσουν αὔριον αἱ ἐφημερίδες τῆς ΕΡΕ;

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς νὰ τὸ δημοσιεύσουν ὅταν ὡμίλησεν ἐπὶ 3ωρον; Καὶ μολονότι ἐφρόντισεν νὰ τὸ ἔχῃ γραμμένο καὶ νὰ τὸ ἔχῃ διανείμει εἰς τὰς ἐφημερίδας πρὶν ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δημοσιευθῇ; Ἐὰν ὁμιλοῦσεν τρία τέταρτα, ἀσφαλῶς θὰ τὸ ἐδημοσίευον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου δὲν ὡμίλησεν περὶ τῶν ἐκθέσεων εἰς τὴν μακράν του ἀγόρευσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τόσον συνηθίζει ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ τὸ ὁποῖον ἀποβαίνει εἰς βάρος του, διότι δὲν δύναται νὰ δημοσιευθῇ, ἀλλὰ ὡμίλησεν καὶ περὶ πολιτικῶν τοποθετήσεων. Πότε εἰς τὴν «Αὐγὴν» μπῆκε ἰδική μου πολιτικὴ θέσις, ὡς τὴν διετύπωσα; Φοβεῖσθε μήπως τὴν ἀναγνώσῃ τὸ τμῆμα τοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον σᾶς ἀκολουθεῖ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου διὰ νὰ καθορίσω τὴν στάσιν μου. Θὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν διότι τὰ ὅσα ἀνεπτύχθησαν τὸ κατ’ ἐμὲ ἔχουν ὑποπέσει εἰς παραγραφὴν ....

§49ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ.......

§50Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Μὴ ἐκφράζετε δυσφορίαν. Ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἐκφράσω τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις καὶ ὄχι τὰς ἰδικάς σας. Ἔχουν κατ’ ἐμὲ ὑποπέσει εἰς παραγραφήν. Μὲ τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς σκέψιν, ἄλλοτε, κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ὅταν προέκυψε ἔλασσον θέμα συστάσεως ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὸ ἐνδεχόμενον ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς περαιτέρω ἀναζήτησιν εὐθύνης ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα εἶχον ἐπίσης παραγραφῆ, κατεψήφισα καὶ τότε τὴν πρότασιν. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι τὰ ὑπὲρ τῆς παραγραφῆς κατ’ ἐμὲ ἰσχύουσιν, οἱανδήποτε καὶ ἐὰν δεχθῇ τις ἄποψιν. Ἐὰν ὅπως πιστεύω ἔχουν παρέλθει τρεῖς τακτικαὶ σύνοδοι ἢ καὶ ἐὰν ἀκόμη θεωρήσωμεν ὅτι ἡ μία τῶν συνόδων αὐτῶν εἶναι ἔκτακτος, τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐγένετο εὐρυτάτη ἀνάπτυξις τοῦ θέματος, ὥστε ἐγὼ ὁ ὁποῖος δὲν τὸ συνηθίζω, δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω εἰς ἀνάπτυξιν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν. Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι ἀφ’ ἧς ἡρμηνεύθη τὸ πρῶτον ὁ νόμος «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» ἀπὸ τὸν νομομαθῆ ἀείμνηστον Ἀραβαντινόν, ἔκτοτε ἔγιναν ἐπανειλημμένως τροποποιήσεις τοῦ Συντάγματος καὶ συζητήσεις, ἐγὼ δὲν γνωρίζω, ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ἔκτοτε ἐπεσημάνθη ὅτι συμπεριλαμβάνονται καὶ αἱ ἔκτακτοι σύνοδοι, ὅτι τοῦτο ὡδήγησεν εἰς συνταγματικὴν διευκρίνησιν τοῦ ζητήματος καὶ αἱ ἀντίθετοι ἀπόψεις εἶδον τὸ φῶς μόλις προσφάτως. Τοῦ καθηγητοῦ κ. Σγουρίτσα, τὸ σύγγραμά του εἶναι τοῦ 1959, νομίζω. Ἐπίσης εἰς τὴν σχετικὴν γνωμοδότησιν τοῦ ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀποδίδεται ἰδιαιτέρα ἔμφασις εἰς τὸ θέμα ὅτι ἐὰν ἴσχυε ἡ ὑπ’ ἐμοῦ ὑποστηριζομένη ἑρμηνεία θὰ ἠδύνατο νὰ ὁδηγήσῃ εἰς εὔκολον καταδολίευσιν τοῦ νόμου. Λυποῦμαι ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ ἐξεφράσθη ἀπὸ στόματος ἀνωτάτου δικαστικοῦ, διότι ἐὰν ἔκαμε τὸν κόπον νὰ ἐξετάσῃ τὸν ἑκατονταετῆ πολιτικὸν βίον τοῦ τόπου αὐτοῦ, δὲν θὰ εὕρισκεν καμμίαν περίπτωσιν τοιαύτην, ἐὰν εἴχαμεν περίπτωσιν ὅπου συνέτρεχε παραπομπὴ εἰς εἰδικὸν δικαστήριον καὶ ἐκδίκασις τῆς ὑποθέσεως. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ἀντεισαγγελεύς, ὅτι ὅταν ποτὲ ἄλλοτε ἡ ἀποζημίωσις ἡ βουλευτικὴ ἦτο συνδεδεμένη ὄχι μὲ τὸν παρερχόμενον μῆνα ἀλλὰ μὲ τὴν σύνοδον —αὐτὸ εἰς τὸν παρελθόντα αἰῶνα— τὰ κόμματα διευκόλυνον τοὺς βουλευτὰς καλοῦντα ἐκτάκτους συνόδους. Ἐπίσης ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὁσάκις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας συνεκλήθη ἔκτακτος σύνοδος τῆς Βουλῆς ἦτο πάντοτε δικαιολογημένη καὶ δι’ ὕψιστα ἐθνικὰ ζητήματα. Ταῦτα φρονῶν καὶ πιστεύων, νομικῶς ἔχω μορφώσει τὴν πεποίθησιν ὅτι πρόκειται περὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν παραγραφῇ. Διὰ τοῦτο ὄχι μόνον θὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν, ἀλλὰ ἀκόμη νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις, διότι δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ψευδῆ ἐντύπωσιν —ὅπερ νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν παρόντων σκέπτεται— ὅτι ὑπάρχει διάθεσις πολιτικῆς διώξεως.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ὑπάρχει, ἀλλὰ ἡ ΕΡΕ δὲν ἐθεώρησε τὸ θέμα τὸ νομικόν, ὡς δυνάμενον, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ἡ ΕΔΑ νὰ προβληθῇ πρῶτον. Οὐδεὶς βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ παραιτηθῇ τῆς παραγραφῆς τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, ἢ ὁ ἐπ’ αὐτοῦ βασιζόμενος νόμος. Ὀφείλω ἀπόψε νὰ εἴπω ὅτι εἶναι παράδοξος ἡ θεωρία τῆς ΕΔΑ περὶ τῶν κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικημάτων, ὅταν παύῃ τις νὰ εἶναι εἰς τὴν θέσιν ὅπου ἐξακολουθεῖ νὰ προβαίνῃ εἰς πράξεις ἢ παραλείψεις. Ἀλλὰ δὲν εἰσῆλθον εἰς τὰ θέματα αὐτά, διότι ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐξετασθῇ εἰς τὴν οὐσίαν τὸ πρόβλημα καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ δικαστικὴν καὶ ἠθικὴν εὐθύνην ἕκαστος, ἔναντι τοῦ τόπου, τοῦ λαοῦ καὶ τῶν προσώπων κατὰ τῶν ὁποίων στρέφεται ἡ κατηγορία. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ ΕΔΑ γνωρίζει, διότι ἔχει ἐξαιρέτους νομικούς, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγῳ παραγραφῆς τὸ ὑποτιθέμενον ἀδίκημα. Παρὰ ταῦτα ἔκαμε τὴν πρότασιν. Ἂς κρίνῃ τοῦτο ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§53Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, οἱ δημόσιοι ἄνδρες εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα ὑποδέχονται μὲ χαρὰν καὶ μὲ ὑπερηφάνειαν τὸν ἔλεγχον. Μὲ χαράν, διότι μόνος ὁ ἔλεγχος ὁδηγεῖ εἰς δικαίωσιν καὶ μὲ ὑπερηφάνειαν, διότι ἐλέγχεται τις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου. Οὐδεὶς ἐσκέφθη ποτὲ νὰ ἐλέγξῃ, εἴτε τοὺς ἀδρανεῖς, εἴτε τοὺς πολιτικῶς ἀνυπάρκτους. Οἱ πρῶτοι δὲν προσφέρονται καὶ οἱ δεύτεροι δὲν ἀξίζουν ὡς στόχος. Βεβαιότατα δὲν μὲ ἐξοργίζει ἡ προέλευσις τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, μολονότι ὁ σκοπὸς τῆς ὑποβολῆς της εἶναι διαφανής. Οὔτε ἀκόμα μὲ ἐξοργίζει ὁ τρόπος ὁ συγκεχυμένος καὶ παραπλανητικὸς κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι συντεταγμένη ἡ πρότασις καὶ ὁ ἔτι παραπλανητικώτερος τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀνέλυσε τὴν πρότασιν ἀπόψε ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου. Θέλω νὰ εἶσθε εἰλικρινεῖς, κύριοι συνάδελφοι. Καταλάβατε τίποτε ἀπ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἐν σχέσει πρὸς εὐθύνην Ὑπουργοῦ τινός; Εἶναι εἰς θέσιν ἕνας ἀπὸ σᾶς νὰ σηκωθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι διὰ τὸν τάδε Ὑπουργὸν διεπιστώθη καὶ εἶναι καταλογιστέα ἡ τάδε πρᾶξις; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς ἠγνόησε τὶ σχέσιν ἔχουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος πρὸς εὐθύνας Κυβερνητικάς. Εἶπον ὅμως, ὅτι δὲν ἐξοργίζομαι δι’ αὐτό, διότι εἶναι φυσικὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δογματικῶς πιστεύουν, ὅτι πρέπει τὸν ἕνα μετὰ τοὺς ἄλλους, ὅλους ἡμᾶς, νὰ μᾶς ὑπονομεύουν πολιτικῶς, εἶναι φυσικὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὸν κομμουνισμόν, νὰ μεταχειρίζωνται καὶ τὰ μέσα τῆς διαβολῆς.

§54Χ. ΚΙΤΣΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποῦ εἶναι οἱ βουλευταὶ ποὺ θὰ δικάσουν; Ἀπεχώρησαν.

§55Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ κανεὶς τὸν διαβολέα, εἰς τὴν διαβολὴν ὅμως, ὀφείλει ἀπάντησιν. Καὶ δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἵσταμαι ἐνώπιόν σας, διὰ νὰ διαψεύσω τὸ ψεῦδος, διότι καὶ τὸ μεγαλύτερον καὶ διαφανέστερον ψεῦδος, ἔχει ἀνάγκην διαψεύσεως. Τίποτε ἀπ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, δὲν περιέχονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν ἐλεγκτῶν ἐν σχέσει πρὸς τοὺς Ὑπουργούς. Τίποτε τὸ οὐσιῶδες, τίποτε τὸ δυνάμενον νὰ δημιουργήσῃ ἔστω καὶ τὴν ὑπόνοιαν περὶ ὑπάρξεως ἠθικοῦ θέματος. Ἀλλὰ διὰ τῆς ἀπομονώσεως, τῆς αὐθαιρέτου, ὡρισμένων φράσεων τοῦ κειμένου καὶ διὰ τῆς συναρμολογήσεως, ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω παρακατιών, διαφόρων περικοπῶν τοῦ κειμένου, αἱ ὁποῖαι ἀνεμιγνύοντο μὲ περικοπὰς τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἐπεχειρήθη ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων. Εἰς τὸ βάθος, ἡ ὅλη προσπάθεια τῆς ΕΔΑ, στηρίζεται εἰς τὴν βασικὴν ἀδυναμίαν τῆς κοινῆς γνώμης, νὰ διαβάσῃ τὸ σύνολον τῶν ἐκθέσεων — τὸ σύνολον τὸ ἀποτελούμενον ἀπὸ τὸ πόρισμα καὶ τὰς ἐκθέσεις — καθὼς καὶ εἰς τὴν δυσχέρειαν, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἀνάλυσιν περιπλοκωτάτων τεχνοοικονομικῶν προβλημάτων. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἁπλουστεύσω φυσικὰ τὰ γεγονότα, διὰ νὰ γίνω περισσότερον ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιόπουλον καταληπτός. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως, δὲν θὰ παραποιήσω τὴν ἀλήθειαν. Καὶ θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ θέμα τῶν γαλλικῶν πιστώσεων. Λέγει ἡ ΕΔΑ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας ηὐνόησε τὰς Γαλλικὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν συνδυασμέναι μὲ διεθνῆ διαγωνισμόν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀντίθετος. Καὶ θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἀπὸ τοῦ τέλους 1954 μέχρι καὶ τοῦ 1956 ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐθεώρει, ὅτι —βάσει τοῦ πρωτοκόλλου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑπογραφῆ τὸ 1953 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀνοίχθηκε διὰ πρώτην φορὰν ὁ δρόμος πρὸς τὰς πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνόμιζε — λέγω, ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπορροφήσωμεν τὸ σύνολον τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων, ἀνερχομένων εἰς 5,5 δισεκ. Γαλλικὰ φράγκα. Καὶ νὰ ἀπορροφήσωμεν αὐτὰ τὰ 5,5 δισεκ. διὰ παραγγελιῶν οὐχὶ διενεργουμένων διὰ δημοπρασιῶν, ἀλλὰ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ πρωτοκόλλου. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου καὶ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας κ. Χαρμπούρης θεωρεῖ, ὅτι ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις εἶχε σοβαρὰ ἐρείσματα πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἀπόψεως ταύτης. Ἐδημιουργήθη, λοιπόν, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς διάστασις — διαφωνία, μεταξὺ τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῶν Ἐλεγκτῶν καὶ ὄχι ἐκεῖνα ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἀφοῦ ὑπῆρχε, κύριοι συνάδελφοι, διαφωνία, τὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Νὰ κηρυχθῇ ὁ Ἑλληνο–γαλλικὸς πόλεμος; Ἢ ἔπρεπε νὰ γίνουν συσκέψεις; Ὅπως καὶ ἔγιναν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, παρισταμένου τοῦ Πρεσβευτοῦ τῆς Γαλλίας καὶ παρισταμένων καὶ ἐκπροσώπων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ, διὰ νὰ ἐξευρεθῇ λύσις. Αὐτὸ καὶ ἔγινε. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης ἐνεργείας, κύριοι συνάδελφοι εἶναι, ὅτι αἱ Γαλλικαὶ πιστώσεις περιωρίσθησαν εὐθὺς ἀμέσως —ὁμιλῶ διὰ τὸ 1955— εἰς 1,5 δισεκατομμύρια φράγκων χρησιμοποιηθέντων δι’ ἐλαφρὰ ὑλικά. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ὁ κ. Ι. Καραβίδας, ἐντεταλμένος Σύμβουλος, τότε, τῆς ΔΕΗ καὶ μὴ δυνάμενος νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν ἰδικήν μας παράταξιν, ἔγραφεν εἰς σημείωμά του τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, σημείωμα ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν ἐλεγκτῶν: «Κατωρθώσαμεν νὰ ἀπαγκιστρωθῶμεν εἰς τὸν μέγιστον δυνατὸν βαθμὸν ἀπὸ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας εἴχομεν ἀναλάβει ἔναντι τῶν Γάλλων». Ὁ κ. Καραβίδας γράφει, ἐπίσης, εἰς ἄλλο σημείωμα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης: «Ὁ ἴδιος ὁ κ. Παπαληγούρας, ἤρχισε νὰ καταφέρεται κατὰ τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων». Ταῦτα ἕνα ἢ δύο μῆνας ἀφοῦ εἶχα γίνει Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ τὸ 1955. Ὥστε ἡ πρώτη μεγάλη εὔνοια ἦτο ὅτι περιωρίσαμεν τὰς Γαλλικὰς πιστώσεις. Τὸ 1956 ὅμως, ἡ Γαλλικὴ πλευρὰ ἐπανῆλθε καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ζωηρότερον —ἐντονώτερον —ἐπὶ τῆς ἀξιώσεως τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων. Εἰς τὸν Γάλλον Πρεσβευτὴν προστίθεται τὸ ἔτος ἐκεῖνο καὶ εἰδικὸς ἀπεσταλμένος τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ γίνονται πάλιν συσκέψεις —τὸ 1956 ἤμουν Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας— εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου μὲ τὴν συμμετοχὴν φυσικὰ καὶ πάλιν ἐκπροσώπων τῆς ΔΕΗ. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1956 ἡ Γαλλικὴ Πρεσβεία μᾶς πληροφορεῖ —αὐτὰ τὰ γράφει ἡ ἔκθεσις τῶν Ἐλεγκτῶν, κύριοι βουλευταί, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν νὰ ἀναγινώσκουν— τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1956 ἡ Γαλλικὴ Πρεσβεία μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις δὲν δίδει τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπογραφέντων ἤδη παλαιῶν Συμβολαίων, ἐὰν δὲν στέρξωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν ἄλλων δύο δισεκ. Γαλλικῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο καὶ πάλιν κατὰ διαδικασίαν διάφορον τῆς διαδικασίας τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Καὶ μολονότι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν δυσχερῆ αὐτὴν θέσιν, εὑρήκαμεν μίαν λύσιν. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποίαν. Ἀπηύθυνεν ἡ ΔΕΗ ἐπιστολὴν πρὸς τὴν Γαλλικὴν πλευράν, δηλοῦσα ὅτι ἐντὸς τοῦ θέρους τοῦ 1956 θὰ διενεργήσῃ διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικοῦ. Ἀφοῦ τελειώσῃ ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς καὶ ἀφοῦ πάρῃ ὅσο ὑλικὸ θέλει ἡ ΔΕΗ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ θὰ εἶναι ὁ τελευταῖος μειοδότης θὰ προσφέρωμεν τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὰς αὐτὰς τιμὰς τοῦ διαγωνισμοῦ νὰ χορηγήσῃ καὶ ἰδικόν της ὑλικὸν εἰς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἀνειλημμένων διὰ τοῦ πρωτοκόλλου. Καὶ τώρα νὰ ἴδωμεν τὶ λέγει ἡ ἔκθεσις τῶν Ἐλεγκτῶν. Σελὶς 70: «Ἄλλως τε τὸ παρεχόμενον εὐεργέτημα δὲν ἦτο οὐσιῶδες ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ Γάλλοι θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ προσφέρουν εἰς τὰς ἐπιτευχθείσας διὰ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ τιμὰς ἴσως δὲ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν ἐφηρμόσθη ὡς τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν τεθέντων στοιχείων προκύπτει». Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα εὔνοια: Ὅτι ἠκολουθήσαμεν διαδικασίαν βάσει τῆς ὁποίας ἔφυγαν οἱ Γάλλοι. Διότι πράγματι οὐδεμία παραγγελία αὐτοῦ τοῦ τύπου ἔγινε. Αὐτὸ λέγει ἡ ἔκθεσις δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν γράμματα Ἑλληνικά. Εἴπομεν, λοιπὸν ποία ἦτο ἡ δευτέρα εὔνοια τοῦ 1956: Ὅτι ἔφυγαν οἱ Γάλλοι, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀποδεχθοῦν τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς ἐθέσαμεν. Ἔγινεν ὅμως καὶ τὸ 1957 νέα προσπάθεια διὰ νὰ μεταχειριστῶμεν πάλιν πιστώσεις αὐτοῦ τοῦ τύπου. Ἐπρόκειτο, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς ποῖον μῆνα τοῦ ἔτους ἐκείνου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ ὁ κ. Γουναράκης νὰ μεταβῇ εἰς τὸ Παρίσι. Πρὶν μεταβῇ, ἐγγράφως καὶ προφορικῶς —αὐτὰ τὰ λέγει ἡ ἔκθεσις— τοῦ ἐπέστησα τὴν προσοχήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ στέρξῃ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν πιστώσεων τοῦ προηγουμένου τύπου, ἀλλὰ μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ἠκολουθεῖτο διαδικασία ἐξακριβώσεως τῶν τιμῶν διὰ διαγωνισμοῦ. Αὐτὰ τὰ λέγει ἡ ἔκθεσις ὅτι διεπιστώθησαν, ὅτι δηλαδὴ καὶ τὰ εἶπον καὶ τὰ ἔγραψα πρὸς τὸν κ. Γουναράκη, εἰς τὴν σελ. 71. Ὁ κ. Γουναράκης, ὡς πρόεδρος τότε τῆς ΔΕΗ μετὰ τὴν ἐπάνοδόν του ἐκ Παρισίων ἐκόμισε πράγματι νέας προτάσεις —εἶναι τὰ περίφημα CREDITS VAL τῶν ἀθλίων ἐπιστολῶν τοῦ Φιλαρέτου— ἐκόμισε νέας προτάσεις, προτάσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ δὲν προέβλεπον χορήγησιν πιστώσεων διὰ τῆς ὁμαλῆς διαδικασίας, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἠθέλομεν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Αἱ προτάσεις αὗται ἦσαν τοῦ ὕψους τῶν 3–4,5 δισ. Γράφει ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν εἰς τὴν σελ. 71: «Δὲν εἶναι ἀπίθανον ὁ Π. Γουναράκης νὰ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργοῦ Παπαληγούρα κατὰ τὴν συνάντησιν τῆς 16ης Μαΐου 1957 τὴν πρότασιν ταύτην καὶ εἰς τοῦτο ὀφείλεται ἴσως ἡ ἐκδηλωθεῖσα εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας τοῦ Ὑπουργοῦ σαφὴς ἀντίθεσίς του εἰς τὴν ἀποδοχὴν προτάσεων ἄνευ διαγωνισμοῦ». Ὁπωσδήποτε συνεπείᾳ τοῦ ἐγγράφου μου ἐκείνου, αἱ νέαι αὐταὶ πιστώσεις, τὰς ὁποίας ἐπεχείρει νὰ πάρῃ ὁ Φιλάρετος — αὐτὰ σημαίνει τὸ «νὰ συνενοηθῶμεν διὰ CRE-DITS VAL» καὶ θὰ ἐπανέλθω εἰς αὐτό, αἱ νέαι αὐταὶ πιστώσεις δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν. Καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε τὴν τρίτην καὶ τελευταίαν εὔνοιαν διὰ τὰς πιστώσεις ἐλαφροῦ ὑλικοῦ. Καὶ τώρα θὰ ἤθελα νὰ ἐξετάσωμεν μαζὶ πῶς εἶναι πρὸς τὰς τελευταίας ταύτας πιστώσεις συνδεδεμέναι αἱ ἐπιστολαὶ —αἱ πανάθλιαι ἐκεῖναι ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου— πρὸς τὸν τότε Γεν. Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ. Φυσικὰ θὰ ἀναφερθῶ εἰς δύο μόνον ἐπιστολὰς ἐκ τῶν πολλῶν, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον καὶ ἀποκλειστικῶς εἰς ἐμέ. Εἰς τὴν πρώτην ἐπιστολὴν ὁ Φιλάρετος λέγει: «Πρέπει νὰ εὕρωμεν μηχανισμὸν διὰ πιστώσεις. Ὁ κ. Παπαληγούρας, μοῦ εἶπε ρητῶς ὅτι θέλει FORMULE διὰ τὴν χρησιμοποίησίν των. Αὐτὸ θέλει περίπατο...». Εἰς τὴν δευτέραν ἐπιστολὴν —ἡ μία εἶναι εἰς τὰς 15 Ἰουλίου καὶ ἡ ἄλλη εἰς τὰς 9 Αὐγούστου τοῦ 1957—λέγει: «Διὰ στάσιν σου διὰ νέα CREDITS VAL ἐκ συμφώνου μὲ Παπαληγούραν. Νὰ προτείνῃ ὁ Παπαληγούρας συμφωνηθησομένη FOR-MULE». Τὶ εἶναι αἱ δύο αὐταὶ ἐπιστολαί; Ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἐπεχείρησε νὰ ἐμπλέξῃ τὸ θέμα μὲ τὴν προμήθειαν ὑλικοῦ τοῦ Μέγδοβα. Καμμίαν σχέσιν δὲν ἔχει μὲ τὴν προμήθειαν ὑλικοῦ τὸ θέμα, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐλεγκτῶν. Ἀλλὰ ποία ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν ἐπιστολῶν αὐτῶν ἀφοῦ πρὶν φύγῃ ὁ Γουναράκης καὶ προφορικῶς καὶ ἐγγράφως, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐγύρισεν ἐγὼ εἶχον ἀρνηθῆ αὐτὰς τὰς πιστώσεις; Γράφουν οἱ ἐλεγκταί: «Ὑπὸ τοιούτους ὅρους αἱ κομισθεῖσαι προτάσεις δὲν ἠδύναντο νὰ γίνουν δεκταὶ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, πρῶτον μὲν λόγῳ τῆς ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως κτηθείσης πείρας καὶ δεύτερον διότι πρὸ ἤδη τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Π. Γουναράκη εἰς Παρισίους, ὁ Ὑπουργὸς κ. Παπαληγούρας εἶχε καταστήσει γνωστὸν εἰς αὐτὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ στέρξῃ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν πιστώσεων τοῦ προηγουμένου τύπου, ἀλλὰ μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ἠκολουθεῖτο διαδικασία ἐξακριβώσεως τῶν τιμῶν διὰ διαγωνισμῶν. Ἐν τούτοις παραμένει τὸ πρόβλημα τί σημαίνουν αἱ ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου; Ἀντὶ νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου, θὰ σᾶς εἴπω ποία εἶναι ἡ γνώμη ἐπ’ αὐτῶν τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐλεγκτῶν Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας κ. Χαρμπούρη.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ δὲν θὰ τὰ γράψῃ αὔριο ἡ «Αὐγή»;

§57Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ γράψῃ τὸ κατηγορητήριον ἡ «Καθημερινή;

§58Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Παρακαλῶ, νὰ συνεχίσω. Αἱ ἀπόψεις λοιπὸν τοῦ κ. Χαρμπούρη ἔχουν ὡς ἑξῆς: «Ὡς ὁ κ. Γουναράκης κατέθεσεν, ἀλλὰ καὶ ὡς εἶναι φυσικὸν ἡ OLCO ἦτο ἐνήμερος τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κομισθεισῶν προτάσεων τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπεθύμει νὰ γίνουν αὗται ἀποδεκταὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἀνετίθεντο εἰς αὐτὴν νέαι προμήθειαι. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκινήθη ὁ Δ. Φιλάρετος, ὁ ὁποῖος φυσικὸν ἦτο νὰ πλησιάσῃ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν κ. Παπαληγούραν, ἵνα πληροφορηθῇ τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις. Λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν δραστηριότητος τοῦ Δ. Φιλαρέτου διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων καὶ τῶν ἀποδεδειγμένων ἐπαφῶν του ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς συνεργάτου τῆς OLCO, μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, κ. Παπαληγούρα, δὲν τὸ θεωροῦμεν οὔτε ὡς ἀπίθανον, οὔτε ὡς ἀνώμαλον, ὁ κ. Παπαληγούρας θὰ ἀνεκοίνωσεν εἰς τὸν Δ. Φιλάρετον τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἀποδοχῆς νέας ἐκ Γαλλίας πιστοδοτήσεως. Ἐν ὄψει τῶν δυσχερειῶν τῶν ὁποίων ὑπῆρξε πρόξενος, ὁ ὅρος περὶ ἀγορᾶς εἰς τρεχούσας τιμὰς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 1090)16.5.1957 ἐγγράφου τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ πρὸς τὸν κ. Π. Γουναράκην, εἶναι λογικὸν νὰ πιστεύσῃ τις ὅτι ὁ κ. Παπαληγούρας ἐδήλωσεν εἰς τὸν Δ. Φιλάρετον, ὅτι πιστώσεις περιέχουσαι τοιοῦτον ὅρον δὲν θὰ ἐγένοντο δεκταί, ἀλλὰ μόνον ἐφ’ ὅσον ὁ καθορισμὸς τῶν τιμῶν θὰ ἐγίνετο διὰ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ παροχὴ πιστώσεων διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικῶν μὲ τιμὰς διεθνοῦς διαγωνισμοῦ δὲν ἐνδιέφερε τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν. Ὡς ἐκ τούτου ὁ Δ. Φιλάρετος, προσεπάθει νὰ ἐξεύρῃ ἐνδιάμεσον τρόπον προμηθείας ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀμφοτέρας τὰς πλευράς. Πρὸς τοῦτο δὲ ἐπεδίωκε συνεννόησιν καὶ μὲ τὸν Γ. Πεζόπουλον. Εἶναι ὁ σαφὴς ρόλος τοῦ μεσάζοντος. Ἤλπισεν ὅτι ἂν κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν Γ. Πεζόπουλον, ἐπιτύχῃ νὰ συμφωνήσῃ μετ’ αὐτοῦ εἰς μίαν διατύπωσιν (FORMULE), ὑπὸ τὴν ὁποίαν οὗτος θὰ ἐνόμιζεν ὅτι δύνανται νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ Γαλλικαὶ πιστώσεις, θὰ ἐπετύγχανε καὶ τὴν συναίνεσιν τοῦ κ. Παπαληγούρα. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ τονίσωμεν ὅτι προκειμένου περὶ προτάσεως ξένης Κυβερνήσεως διὰ πίστωσιν 3–4½ δισεκ. Γαλλ. φράγκων εἶναι φυσικὸν καθ’ ἡμᾶς νὰ ἐκινήθη ὁ Δ. Φιλάρετος καὶ νὰ ἐγένετο δεκτὸς ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἔτι δὲ νὰ προσεπάθησε νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν Γεν. Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ συμφέροντος ἢ μὴ τῶν Γαλλικῶν προτάσεων δὲν ἐπρόκειτο περὶ παρωνυχίδος. Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Χαρμπούρης: «Ἡ σχετικὴ περικοπὴ τῆς ἐπιστολῆς τῆς 9.8.57 διὰ τὴν στάσιν σου διὰ νέα GREDITS WAHL ἐκ συμφώνου μὲ Παπαληγούραν (νὰ προτείνῃ ὁ κ. Παπ. συμφωνηθησομένην FORMULE). «Ὡς πρὸς τὴν ἐνδεχομένην πρότασιν τοῦ Παπαληγούρα δὲν μὲ ξενίζει ἰδιαιτέρως ὡς τὸν κ. Κ. Παπαϊωάννου καί τινας τῶν ἐξετασθέντων. Πρῶτον καὶ ἂν ὡς «Πὰπ» νοῆται ὁ κ. Παπαληγούρας ὡς εἶναι τὸ φυσικώτερον, δὲν εἶναι βέβαιον ἐὰν ὁ Δ. Φιλάρετος μεταφέρῃ ἀκριβῶς τὰ λεχθέντα ἢ ἁπλῶς τὰ ἐπικαλεῖται διὰ νὰ πείσῃ τὸν Γ. Πεζόπουλον (ὡς κάθε μεσάζων θὰ ἔπραττε) νὰ ὑποστηρίξῃ κἄποιαν εὐνοοῦσαν τὰς νέας πιστώσεις ἄποψιν. Διότι εἶναι προφανές, ὅτι ἐκ λόγων ἀντικειμενικῶν ὁ Γ. Πεζόπουλος δὲν συνεφώνει, εἴτε ἐκ λόγων ὑποκειμενικῶν δὲν ἤθελεν ἢ ὑπὸ ἄλλην ἐκδοχὴν δὲν ἐτόλμα νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ σχέδιον τοῦτο. Οὕτω δέ, ὡς εἰς τὸ εἰδικὸν σημείωμά μου ἐπὶ τῶν γαλλικῶν πιστώσεων ἐξέθεσα, ἡ ὑπόθεσις κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κ. Γουναράκη ἔπεσε στὸ νερό. Ἀλλὰ οὔτε θὰ ἀπετέλει τίποτε τὸ καθ’ ἑαυτὸ ὕποπτον ἂν ὁ κ. Παπαληγούρας εἶχεν εἴπει εἰς τὸν Δ. Φιλάρετον ἐπιμένοντα νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὴν πιστοδότησιν, συνεννοηθεῖτε μὲ τὸν κ. Πεζόπουλον διὰ νὰ ἐξεύρετε μίαν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδυνάμην νὰ προτείνω, διατύπωσιν βεβαίως συμβιβαζομένην μὲ τὰς βασικὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὁποία δὲν ἐξευρέθη, διότι πράγματι ἡ γεφύρωσις τῶν ἐπιθυμιῶν τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀπόψεων δὲν ἦτο ἐφικτή. Διότι καὶ ἐκ τῆς ἐλλείψεως οἱασδήποτε συνεχείας μόνον ἡ ἔννοια αὕτη δύναται νὰ δοθῇ εἰς τὴν ρηθεῖσαν περικοπήν...». Καὶ συμπεραίνει εἰς τὴν ἑπομένην σελίδα ὁ αὐτὸς δικαστικὸς λειτουργός: «Θεωρῶ ἐπίσης ὅτι δὲν δικαιολογοῦνται αἱ διατυπούμεναι ἀπορίαι ὡς πρὸς τὸ ὅτι εἰς τὰς ἐπιστολὰς ἀναφέρεται ὁ κ. Παπαληγούρας, ὡς ζητήσας τὴν ἐξεύρεσιν FORMULE διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς νέας πιστοδοτήσεως». Αὐτὰ λέγει ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐλεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς. Νὰ σᾶς εἴπω τὶ λέγω ἐγώ. Φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ἐνθυμοῦμαι ἂν εἶδον τὸν Ἀπρίλιον ἢ τὸν Μάϊον, ἢ τὸν Ἰούνιον, ἢ τὸν Ἰούλιον ἐκείνης τῆς ἐποχῆς τὸν Φιλάρετον. Περὶ ἑνὸς εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅπου ἐστεκόμην καὶ ὅπου εὑρισκόμην ὅταν εἶχον ἐπαφὴν εἴτε μὲ ἐπισήμους Γάλλους, εἴτε μὲ ἐκπροσώπους τῶν Γαλλικῶν οἴκων, ἔλεγον μονοτόνως ὅτι βεβαίως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέλει τὴν οἰκονομικὴν συνεργασίαν μὲ τὴν Γαλλίαν, βεβαίως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς Γαλλικὰς πιστώσεις — θὰ ἰδῆτε μετὰ διατὶ τὰ ἔλεγον αὐτά, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἔλεγον, ὅτι λυποῦμαι πάρα πολύ, δὲν ἔχομεν εὕρει διαδικασίαν ἄλλην ἐκτὸς διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐπὶ ἔτη ἠκολουθούσαμεν τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὸ 1955, 1956, 1957 ἠκολουθούσαμεν τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὸ 1955, 1956, 1957 συνέχεια. Γράφει εἰς ἕνα σημεῖον ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν, ὅτι εἶναι περίεργον ὅτι ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἐπαφὴν ἕνας ἰδιώτης, ὡς ἦτο ὁ Φιλάρετος, μὲ τὸν Ὑπουργὸν καὶ νὰ γνωρίζῃ τὰς σκέψεις του. Εἰς αὐτὴν τὴν περικοπὴν τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐλεγκτῶν ἀπήντησεν ἤδη ὁ κ. Χαρμπούρης. Ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγώ. Εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ εἶναι Ὑπουργὸς Οἰκονομικοῦ Ὑπουργείου καὶ νὰ μὴ βλέπῃ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν οἴκων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν μεγάλων ἔργων; Οἱ Ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως δὲν συνεννοοῦνται μὲ τὸν κ. Πάππας ἢ τοὺς ἐκπροσώπους του; Θὰ προσθέσω λοιπὸν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων — καθ’ ὅσον αὗται ἀφοροῦν εἰς τὴν προμήθειαν ἐλαφροῦ ὑλικοῦ — μίαν καὶ μόνον φράσιν: Αἱ πιστώσεις ἁπλούστατα δὲν ἐπραγματοποιήθησαν — παρὰ τὰ οἱαδήποτε σχέδια τῶν οἱωνδήποτε, παρὰ τὴν ὕπαρξιν ἢ τὴν μὴ ὕπαρξιν δόλου οἱουδήποτε — καὶ αἱ πιστώσεις αὗται δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ὄχι διότι δὲν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις ἡ Ἑλληνικὴ νὰ τὰς πραγματοποιήσῃ, ἀλλὰ διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενεν ἀπὸ ἀρχῆς μέχρι τέλους, τὸ 1956–57 εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Τέρμα λοιπὸν κύριοι τῆς ἀριστερᾶς εἰς τὰ ὅσα εἴπατε ἐν σχέσει τοὐλάχιστον μὲ τὰς πιστώσεις ἐλαφροῦ ὑλικοῦ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ περίφημον θέμα τῆς προμηθείας τοῦ 5% τῆς καταγγελθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Παπαδούκα. Πράγματι, ἠρωτήθην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸ διετίας, ἂν γνωρίζω τι περὶ μιᾶς προμηθείας 5% σχέσιν ἐχούσης μὲ τὰς Γαλλικὰς πιστώσεις. Καὶ ἀπήντησα ὅτι δὲν τὸ ἐγνώριζον. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. Βαρδινογιάννης ἢ ἄλλος τις τῶν συναδέλφων τοῦ Κέντρου, ὅτι, κ. Ὑπουργέ, κάνετε λάθος, ὑπάρχει τέτοια ἐπιστολή. Καὶ ἐπανέλαβον, δὲν τὸ γνωρίζω. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπέμενεν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ μὲ ἠνώχλησε πράγματι — μετεχειρίσθην ὄντως τὴν λέξιν «ἐπιστολὴ φάντασμα» — ἐκάλεσα τὸν κ. Ἀναργ. Δημητρακόπουλον καὶ τὸν κ. Γαλάνην καὶ τοὺς ἐζήτησα νὰ μὲ πληροφορήσουν περὶ τῆς ὑποθέσεως. Καὶ μὲ ἐπληροφόρησαν. Φαίνεται πράγματι, δὲν ἐνθυμοῦμαι πότε ἀκριβῶς, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1957 περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ τοῦτο τὸ περιστατικόν: Ὅτι ὁ κ. Ραοὺλ Παπαδούκας ἰσχυρίσθη ὅτι τηλεφωνήσας εἰς μίαν προμηθεύτριαν ἑταιρείαν εἰς τὴν Γαλλίαν διατί δίδετε τόσον ἀκριβὲς τιμὲς ὑλικοῦ, ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν ὅτι οἱ τιμὲς εἶναι τόσον ἀκριβές, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν προμήθειαν ἀνερχομένην εἰς 5% εἰς μέλη τῆς Διοικήσεως τῆς ΔΕΗ, καὶ ὠνόμασε συγκεκριμένως τὸν κ. Πεζόπουλον. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐξήτασε τὸ θέμα. Καὶ ὑπῆρξαν δύο γνῶμαι εἰς τὸ Συμβούλιον. Οἱ μὲν εἶπον νὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὸν Πρεσβευτήν, οἱ δὲ εἶπον νὰ μὴ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὸν Πρεσβευτήν, ἀλλὰ νὰ ἐπιχειρήσουν δι’ ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεων τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν Γαλλικῶν οἴκων. Ἠκούσατε ὅτι εἶπεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος ὅτι ἐγνώριζον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ ἀπέκρυψα. Ποῦ τὸ ξεύρετε κ. Ἠλιόπουλε, ὅτι τὸ ἐγνώριζον; Ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν λέγει στὴν σχετικὴν φράσιν: «Ἂν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι τὸ ἀνέφερεν εἰς τὸν Ὑπουργόν».

§59Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ αὐτὸ λέγω.

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ποῦ τὸ ξεύρετε σεῖς ὅτι μοῦ τὸ ἀνέφεραν; Ὑπάρχει ἔγγραφον; Τὸ βεβαιώνει ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν; Καὶ πῶς ἐτολμήσατε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐψεύσθην εἰς τὴν Βουλήν; Καὶ ἐὰν ἀπεφάσιζα νὰ ψευσθῶ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἀπεφάσιζα νὰ ψευσθῶ ἐπὶ ποίου θέματος; Ἐπὶ ἑνὸς θέματος ποὺ κατέστη πασίγνωστον εἰς ὅλους τοὺς μετασχόντας εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἤθελα νὰ ἀποκρύψω δολίως ἀπὸ τὴν Βουλὴν κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐγνώριζε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 7 μέλη καὶ τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον;

§61Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος δὲν σᾶς τὸ ἀνέφερεν;

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὄχι.

§63Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διατί ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, νὰ μὴ σᾶς ἀναφέρῃ αὐτὸ τὸ σημαντικόν;

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τώρα θὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι σημαντικόν. Ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος πάντως δὲν τὸ ἀνέφερε καὶ δὲν προκύπτει ἐξ οἱουδήποτε στοιχείου, ὅτι αὐτὴ ἡ περίπτωσις μοῦ εἶχεν ἀναφερθῆ.

§65Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀποδέχομαι τὴν δήλωσίν σας, ὅτι δὲν σᾶς τὸ ἀνέφερεν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα.

§67Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ θὰ ἐκφέρωμεν γνώμην ἂν εἶναι ἔνοχος ἢ ὄχι ὁ κ. Παπαληγούρας, νὰ μὴ ἐρωτήσω ἐὰν τοῦ ἀνεφέρθη ὑπὸ τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου ἡ ὕπαρξις αὐτῆς τῆς προμηθείας;

§68Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι δὲν μοῦ ἀνεφέρθη.

§69Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δέχομαι τὴν δήλωσιν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ, ὅτι πράγματι ὁ κ. Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος δὲν τὸ ἀνέφερεν ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀναφέρῃ.

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν εἶχε ἁπλῶς ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀναφέρῃ ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος. Ἀλλὰ εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μοῦ τὸ ἀναφέρῃ καὶ ἐγγράφως ἡ ΔΕΗ, διότι ΣΚΡΙΠΤΑ ΜΑΝΕΝΤ. Πάντως ἡ ΔΕΗ, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, δὲν ἀπέδωσε σημασίαν τότε εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἀπέδωσαν ἐκείνην τὴν στιγμὴν σημασίαν, εἶναι τὰ περισσότερα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀπολύτως δικαιολογημένα. Διότι, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ἐπειδὴ κάποιος εἶπεν, ὅτι ἔγινεν ἕνα τηλεφώνημα, τὸ ὁποῖον ἤκουσε, ὅτι αὐτὸ θεμελιώνει μίαν κατηγορίαν ἐναντίον προσώπων, τὰ ὁποῖα μέχρι τότε ἐθεωροῦντο ἀπὸ ὅλους ἀνεπίληπτα. Αὐτὸ εἶναι λοιπὸν τὸ περίφημον 5%, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀφορᾷ ἄλλους καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἐξετάσεως ποινικῆς, ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Οὔτε λέγει βεβαίως ἡ ἔκθεσις —οὔτε διὰ τοῦ ἀνωτέρου ὑπαινιγμοῦ —ὅτι ἔχει οἱανδήποτε σχέσιν. Ἔρχομαι εἰς τὸ μέγα θέμα τοῦ Μέγδοβα. Βάσει τῶν Γαλλικῶν πρωτοκόλλων τῶν ὑπογραφέντων ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπάγου ἀπὸ τὸν κ. Μαρκεζίνην, κατηρτίσθη μετὰ μακρὰς διαπραγματεύσεις τὴν 5ην Μαΐου 1955 ὑπὸ τῆς ΔΕΗ καὶ ὑπεγράφη παρ’ αὐτῆς ἡ σύμβασις περὶ κατασκευῆς τοῦ Μέγδοβα. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῆς ΔΕΗ καὶ OLCO, δηλ. τῶν Γάλλων, ὑπῆρξαν δυσχερέσταται. Καὶ ἔγιναν ἐπανειλημμένως συσκέψεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ μὲ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Γάλλου Πρέσβεως πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως, πρὸς συνεννόησιν. Θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σκεφθῆτε τὴν Ἑλλάδα τοῦ 1955 καὶ ὄχι τὴν σημερινὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πόσον δίκαιον εἶχεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐλεγκτῶν ὅταν ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τοῦ Ταυρωποῦ ἀπετέλει πραγματικότητα μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν γαλλικῶν πιστώσεων ἔστω καὶ μὲ τοὺς βαρυτέρους ὅρους, τοὺς ὁποίους συνεπήγοντο. Ἀντιθέτως δὲ ἐκτὸς αὐτῶν ὑπῆρχον ἴσως ἐνδείξεις περὶ τῆς δυνατότητος ἐξευρέσεως χρηματοδοτήσεως ἐξ ἄλλης χώρας, ἀλλὰ οὐδεμία βεβαιότης. Ἡ ρῆξις τῶν μετὰ τῆς OLCO διαπραγματεύσεων θὰ ἀπετέλει πάντως ἅλμα εἰς τὸ ἄγνωστον καὶ τὸ ἂν τὸ ἅλμα τοῦτο καὶ ἡ ἀναβολή, τὴν ὁποίαν θὰ συνεπήγετο ἐπετρέπετο ἢ ὄχι, δὲν δύναται νὰ κριθῇ, εἰμὴ διὰ τῆς ἐκτιμήσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀναγεννωμένης τότε οἰκονομικῆς Ἑλλάδος, εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν. Τόσον ἡ Κυβερνητικὴ ἄποψις τῆς ἀμέσου πραγματοποιήσεως τοῦ ἔργου, ὅσον καὶ οἱ δισταγμοὶ τῶν μελῶν τοῦ Δ.Σ. νὰ ζητήσουν τὴν λῆξιν τῶν διαπραγματεύσεων, ἀποτελοῦν σοβαρὰς ἐνδείξεις, ὅτι τοιαύτη ἀνάγκη ὑφίστατο. Ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἐτήρησε συνεπῆ ἀντίθετον γραμμὴν ὑπῆρξεν ὁ τότε πρόεδρος τοῦ Δ.Σ. Ἀν. Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἀντεμετώπιζε τὸ ἐνδεχόμενον νὰ ἀναζητήσῃ ἡ ΔΕΗ ἄλλας ὁδούς. Δὲν ἔχομεν ὅμως στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ δυνάμεθα νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι μία τοιαύτη λύσις δὲν θὰ ἀπετέλει περιπέτειαν». Αὐτὰ λέγει ὁ Πρόεδρος.

§71Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ὄχι Πρόεδρος.

§72Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐὰν ἐνοχλῇ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τὸν εἶπον Πρόεδρον, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ τὸν λέγω μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔχῃ προβάδισμα καλεῖ καὶ τοὺς ἄλλους. Ἔχει αὐτὴν τὴν ἁρμοδιότητα. Διότι, κάποιος τοὺς καλεῖ.

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, λοιπὸν διεπραγματεύθημεν καὶ φυσικὰ ἀπεβλέπαμεν εἰς τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν σύντμησιν τοῦ χρόνου τῶν μεταξὺ τῆς ΔΕΗ καὶ τῆς γαλλικῆς πλευρᾶς διαπραγματεύσεων. Διότι, εἶναι μὲν δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ κανεὶς εἰς τὸ ἀξίωμα «ὁ χρόνος εἶναι χρῆμα» τὴν αἰσχρὰν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ φράσις περιεχομένη εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Φιλαρέτου, ἀλλὰ τοῦτο βεβαίως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν εἶναι καὶ πράγματι ὁ χρόνος χρῆμα.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως τὸ εἶχε συλλάβει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὸ εἶπε τὸν δέκατον ὄγδοον αἰῶνα. Ὁ Βενιαμὶν Φραγκλῖνος.

§76Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὁ ἀρεοπαγίτης κ. Παπαϊωάννου, ἐπίσης μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἐλεγκτῶν, ἀναφέρει, ὅτι ὁ τόσον ἐπαινούμενος ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου ἐντιμότατος ὑπάλληλος κ. Παπαλεονάρδος κατέθεσεν ἐνόρκως ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι ἡ ἀποθετικὴ ζημία τῆς ΔΕΗ, ἥτις προέκυψεν ἀπὸ τὴν καθυστέρησιν τῶν διαπραγματεύσεων τῆς συμβάσεως ὑπερβαίνει τὰ 20 ἑκατ. δραχμῶν. Ὑπὸ αὐτάς, λοιπόν, τὰς συνθήκας καὶ βεβαίως ὡς προϊὸν συμβιβασμοῦ, ὅπως κάθε συμφωνία, ὑπεγράφη ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἡ σύμβασις. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, ὁσάκις ἔφθασεν ἡ ΔΕΗ εἰς ἀδιέξοδον ἐπεχείρει νὰ συνεννοηθῇ ἐκείνη, προστατεύουσα τὰ συμφέροντα τῆς ΔΕΗ, ὅπως καὶ ὁ Γάλλος πρεσβευτὴς ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἐπροστάτευε τὰ συμφέροντα τῶν γαλλικῶν οἴκων, ὅπως ἦτο φυσικὸν καὶ ὅπως πράγματι συνέβη. Ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως ἀνετέθη φυσικὰ εἰς τὴν ΔΕΗ. Καὶ κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως ἡ Κυβέρνησις ἐβοηθοῦσε τὴν ΔΕΗ ὅσες φορὲς ἔφθανεν εἰς ἀδιέξοδον μὲ τὸν ἐργολάβον, μὲ τὴν OLCO. Θὰ ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα. Σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος διὰ τὸ λάθος τῶν 50 ἑκατ. φράγκων. Ὅτι δηλαδή, ἐνῷ εἶχε συμφωνηθῆ εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι θὰ περιελαμβάνετο καὶ ἕνα ἔργον, τὸ ὁποῖον τελικῶς δὲν περιελήφθη, ἡ ΔΕΗ δὲν ἐπρόσεξε, καὶ ἔτσι εὑρέθη ἡ OLCO πιστωμένη μὲ 50 ἑκατ. φράγκα, ἤτοι 3 ἑκατ. δραχμῶν— τὰ φράγκα ἦσαν τότε πληθωρικὰ —τὰ ὁποῖα δὲν τῆς ὠφείλοντο πράγματι. Ξεύρετε ποῖος τὸ ἔκαμε τὸ λάθος; Ὁ ἐντιμότερος ὑπάλληλος τῆς Δ.Ε.Η. Καὶ διότι ἀκριβῶς δὲν μὲ ἐπληροφόρησε περὶ τούτου ἡ Δ.Ε.Η. —τὸ γράφει ρητῶς ἡ ἔκθεσις— τῆς καταλογίζεται ὡς ἁμάρτημα. Διότι δὲν μὲ εἰδοποίησεν. Αὐτὸ διατὶ δὲν τὸ εἴπατε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, κ. Ἡλιόπουλε; Καὶ διατὶ ἀντιθέτως λέτε καὶ εἰς τὸν λόγον σας, ὅτι πρέπει νὰ παραπεμφθῶ στὸ εἰδικὸν δικαστήριον διὰ τὰ 3 αὐτὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν ὅταν ἡ ἔκθεσις τῶν ἐλεγκτῶν λέγῃ, ὅτι ἀποτελεῖ παράβασιν καθήκοντος ἀκριβῶς τὸ ὅτι δὲν τὸ ἀνέφερον εἰς τὸν Ὑπουργόν;

§77Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπροσέξατε.

§78Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, ἐὰν τὸ ἐλέγατε καὶ ἐγὼ δὲν τὸ ἐπρόσεχα ἁπλῶς, δὲν θὰ τὸ ἐγράφατε ὡς εἰδικὴν κατηγορίαν εἰς τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ὁμιλίας σας, ὅπου ὡς εἰδικὸν στοιχεῖον τῶν εὐθυνῶν μου ἀναφέρετε αὐτὸ τὸ λάθος τῶν 50 ἑκατομμυρίων γαλλικῶν φράγκων, ἤτοι τῶν 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἔχω μπροστά μου τὰ βιβλία τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ λέγει, ὅτι ἡ παράβασις καθήκοντος συνίσταται μεταξὺ τῶν ἄλλων εἰς τὸ ὅτι δὲν μοῦ τὸ εἶπον. Δὲν θὰ ἰσχυρισθῶ, κ.κ. βουλευταί, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ὑπῆρξεν ἰδεώδης. Ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπέρβασις ἀνέρχεται εἰς 23% καὶ ὄχι εἰς περίπου 123%, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἀπόδειξις καὶ παραπομπὴ (σελὶς 23 τῆς σχετικῆς εἰδικῆς ἐκθέσεως). Οἱ συγκριτέοι ἀριθμοὶ μεταξὺ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ εἶναι 23.290.000 δολλάρια πρὸς 28.736.000 δολλάρια. Διατὶ σεῖς ἐπήρατε ἕνα αὐθαίρετον ἀριθμὸν 16 καὶ τὸν συγκρίνατε μὲ ἕνα ἐπίσης αὐθαίρετον ἀριθμὸν 35; 35 εἶναι ἡ λογιστικὴ ἐγγραφή. Αὐτὸ τὸ 35 περιλαμβάνει μεταξὺ ἄλλων καὶ σωρείαν ἔργων, τὰ ὁποῖα φυσικὸν ἦτο νὰ μὴ περιλαμβάνῃ ἡ προμελέτη. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν μὲ τοὺς ἀριθμούς. Ἡ Βουλὴ ἔχει ἤδη τὰς ἐκθέσεις καὶ ἡ Βουλὴ παραπέμπεται νὰ κοιτάξῃ εἰς τὴν σελίδα 23 τῆς εἰδικῆς ἐκθέσεως, ὅπου ἀναφέρεται ποῖοι ἀριθμοὶ εἶναι μεταξύ των συγκρίσιμοι. Διερωτῶμαι διατὶ ἡ Ε.Δ.Α. μετεχειρίσθη ἕνα τόσον χονδροειδὲς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ψεῦδος, ἀφοῦ γνωρίζει, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης καὶ ἐγὼ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ διαβάσωμεν μίαν ἔκθεσιν. Διότι ἁπλούστατα, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀλήθειαν ἡ Ε.Δ.Α. Ἐνδιαφέρεται νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Ἐξ ἄλλου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὑπέρβασις οὔτε μιᾶς δραχμῆς καὶ ἐν τούτοις νὰ ὑπάρχῃ τεράστιον σκάνδαλον. Καὶ ἀντιστρόφως, νὰ μὴ ὑπάρχῃ σκάνδαλον καὶ ἐν τούτοις νὰ ὑπάρχῃ ὑπέρβασις, ὑπέρβασις ἀκόμη μεγαλυτέρα καὶ τοῦ 23%, ποὺ εἶναι τὸ ἀληθὲς καὶ τοῦ 123% ποὺ λέγει ἡ Ε.Δ.Α. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ ἡ Ε.Δ.Α. ἐντυπώσεις. Βεβαιότατα, κ.κ. βουλευταί, ἡ ἔκθεσις καταλογίζει εὐθύνας εἰς διοικητικὰ ὄργανα τῆς Δ.Ε.Η., τόσον διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ Μέγδοβα. Σεῖς, ὅμως, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν καλεῖσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κρίνετε περὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν εὐθυνῶν. Καλεῖσθε νὰ κρίνετε ἐὰν ὑπάρχῃ κυβερνητικὴ καὶ δὴ ποινική, ἠθική, καὶ πολιτικὴ εὐθύνη. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχον τοιαῦται κυβερνητικαὶ εὐθῦναι, διὰ τὸ θέμα τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων καὶ τὸ θέμα τοῦ Μέγδοβα, τὴν εὐθύνην θὰ τὴν ἔφερον ἀκεραίαν ἐγὼ καὶ μόνον. Καὶ ὄχι, βεβαίως, ὁ κ. Χέλμης, ὁ ὁποῖος, κατὰ τρόπον καταγέλαστον ἀναφέρεται καὶ ἐμπλέκεται εἰς μίαν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν δὲν παρηκολούθει. Ἐγὼ καὶ ὄχι, βεβαίως, οἱ ἄλλοι ἀναφερόμενοι συνάδελφοί μου. Ὡς πρὸς αὐτὰ τὰ θέματα ἔχω τὴν εὐθύνην ἐγὼ καὶ ὄχι, βεβαίως, ὁ κ. Καραμανλῆς. Ὁ κ. Καραμανλῆς, ἦτο Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐχάρασσεν, ὅπως χαράσσει σήμερον ὁ κ. Παπανδρέου, τὴν γενικὴν πολιτικὴ γραμμήν. Καὶ δὲν ἠσχολεῖτο, βεβαίως, μὲ τὰ ἔργα ἢ μὲ τὰς συμβάσεις, εἴτε τῆς Δ.Ε.Η., εἴτε τοῦ Ο.Λ.Π., εἴτε τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἀλλ’ ἂς σοβαρευθῶμεν ὀλίγον. Διὰ νὰ γίνῃ ὁ Μέγδοβας, κ.κ. βουλευταί, ἐχρειάζοντο χρήματα, κεφάλαια, ἀλλά, πλὴν τῶν Γαλλικῶν, ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν ὑπῆρχον. Τί ἔπρεπε νὰ πράξω; Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ μεταχειρίζομαι αὐτὸν τὸν ἑνικὸν ἀριθμόν, ἀλλὰ τὸν μεταχειρίζομαι, διότι διεκδικῶ καὶ τὴν εὐθύνην, ἀλλὰ διεκδικῶ καὶ τὴν τιμήν. Τί ἔπρεπε νὰ πράξω; Νὰ δεχθῶ αὐτὰ τὰ κεφάλαια, διαπραγματευόμενος μὲ τοὺς Γάλλους, ὅσον ἠδυνάμην καλύτερα, ἢ νὰ ἐπιχειρήσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Χαρμπούρης ἀπεκάλεσε «τὸ ἅλμα εἰς τὸ ἄγνωστον»; Ἀλλὰ ἄν, ἀγαπητοί μου φίλοι, οἱ Ὑπουργοὶ δὲν εἶναι κεκλημένοι νὰ ἐμποδίσουν τοιούτου εἴδους ἅλματα εἰς τὸ ἄγνωστον, διερωτῶμαι διατὶ ὑπάρχουν οἱ Ὑπουργοί; Ἐδέχθην, λοιπόν, τὰς πιστώσεις, τὰς ὁποίας εἶχεν ἐξασφαλίσει ὁ κ. Μαρκεζίνης. Καὶ λυποῦμαι ποὺ θὰ τὸ εἴπω: Ἂν ἐκεῖνος δὲν εἶχεν ἐξασφαλίσῃ τὰς πιστώσεις καὶ ἂν ἐγὼ δὲν εἶχα τὸ θάρρος νὰ τὰς χρησιμοποιήσω, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ὁ Μέγδοβας. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τί γράφει περὶ τοῦ Μέγδοβα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐλέγχου. «Ὁ ἐκ τῶν ὑστέρων κρίνων τὰς ἐξελίξεις ὀφείλει νὰ μὴ παραβλέπῃ, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν κατεσκευάζετο εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον τοιαύτης ὁλκῆς καὶ εἶναι φυσικὸν καὶ λογικὸν αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Δ.Ε.Η. νὰ ἐνεφάνισαν ἀδυναμίας κατὰ τὴν μελέτην καὶ κρίσιν τῶν προτάσεων KNAPPEN καὶ εἶτα τῆς OLCO καὶ ἰδίως τὴν ἔγκαιρον ἀντίληψιν περὶ τῆς ἀποστάσεως, ἥτις ὑφίστατο μεταξὺ τῶν σχεδίων καὶ τῆς πραγματικότητος». Ἔχουν καμμιὰ φορὰ περισσότερον ρεαλισμὸν οἱ δικαστικοὶ ἀπὸ τοὺς πολιτικούς. Ἐν γνώσει, λοιπὸν αὐτῶν τῶν ἀδυναμιῶν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν δεδομέναι, σᾶς θέτω τὸ ἐρώτημα, ἔπρεπεν ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιχειρήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου; Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Πῶς θὰ ἀποκτήσωμεν κἄποτε καὶ τεχνικὴν καὶ ὀργανωτικὴν πεῖραν, ἂν δὲν ἀσκηθῶμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων μεγάλων ἔργων; Τὸ δὲ ἔργον αὐτὸ ἦτο διὰ τὴν Ἑλλάδα — ὑποθέτω, ὅτι θὰ τὸ συνομολογήσῃ ἡ αἴθουσα — πρωτοφανές. Θὰ σημειώσω ἐξ ἄλλου, παρεμπιπτόντως, ὅτι ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία καταλογίζει εὐθύνας εἰς τὸν αʹ, τὸν βʹ, τὸν γʹ, διὰ τὸ τάδε πρᾶγμα, ἔκαμε καὶ μίαν γενικὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἀποτελέσματος. Θέλετε νὰ τὴν ἀκούσητε; Δέχεται, λοιπόν, ἡ Ἐπιτροπή, πρῶτον μέν, ὅτι τὸ κατασκευασθὲν ἔργον εἶναι, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἄρτιον. Καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ δαπάνη δὲν ὑπερέβη ὅριον, μὴ δυνάμενον μὲν νὰ προσδιορισθῇ, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καὶ ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ τὸ λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν σελίδα 66. Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲ σημειώνει, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται κυρίως — καὶ ὀφείλεται πράγματι ὁ περιορισμὸς τῆς δαπάνης — εἰς τὸν κ. Παπαλεονάρδον καὶ τοὺς τεχνικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας, τῆς ὁποίας προΐστατο. Διερωτῶμαι, τώρα, κ. συνάδελφοι, μειώνει ἆραγε τὴν σημασίαν ἑνὸς ἔργου καὶ πρὸ παντὸς — αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα — δημιουργεῖ διὰ τοὺς Ὑπουργούς, εὐθύνας ποινικάς, ἠθικάς, πολιτικὰς τὸ ἐν τῇ ἐκθέσει τῶν ἐλεγκτῶν, βεβαιούμενον, ὅτι ὄργανα τῆς διοικήσεως τῆς ΔΕΗ ὑπέπεσαν εἰς βαρύτατα ἀδικήματα; Τὶ σχέσιν ἔχουν μὲ οἱονδήποτε μέλος τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὰ τὰ ἀδικήματα; Ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ἠλιόπουλος, σᾶς ἔφερεν ὡς παράδειγμα τῶν ἐπεμβάσεών μου εἰς τὴν ΔΕΗ τοῦτο τὸ τρομακτικόν. Φέρομαι εἰπών, «διὰ 32.000 δολλάρια, δὲν δέχομαι νὰ σταματήσω τὴν πρόοδον τοῦ ἔργου. Πηγαίνετε καὶ συνεννοηθεῖτε». Θὰ σᾶς ἐρωτήσω, ὅταν τις κτίζῃ ὀρνιθοτροφεῖον 25.000 δραχμῶν — ὄχι ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον — μαλώνει μὲ τὸν μάστορα ποὺ τοῦ τὸ κτίζει, διότι ὁ μάστορας θὰ τοῦ εἴπῃ θέλω 25.032 δραχμές; Καὶ βγαίνει εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ νὰ ζητήσῃ ἄλλον μάστορα; Καὶ ὅμως αὐτὰ λέγονται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Βεβαιότατα, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι παρενέβην μόνον γιὰ τέτοια μικροζητήματα.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πέστε τὸ ὕψος τοῦ ἔργου.

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶναι 25.000.000 δολλάρια. Καὶ ἡ συζήτησις ἦτο τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰ 32.000 δολλάρια.

§81Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὰ ἑκατομμύρια καὶ τὰς ἑκατοντάδας χιλιάδας δολλαρίων;

§82Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν ἰσχυρίζομαι, κ. συνάδελφοι, ὅτι μόνον εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἡ ΔΕΗ ἐζήτησε τὴν βοήθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἰσχυρίζομαι καθόλου, ὅτι τὰ ἀντικείμενα τῆς διαφορᾶς ἦσαν τῆς τάξεως τῶν 32.000. Βεβαίως δὲν ἦσαν καὶ βεβαίως ἠναγκάσθημεν νὰ κάμωμεν καὶ πολὺ μεγαλυτέρας ὑποχωρήσεις. Ἂν ἀνέφερα αὐτὸ τὸ παράδειγμα, τὸ ἀνέφερα μόνον διότι ἐφάνη τόσον περίεργον εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὅτι ἕνας Ὑπουργὸς ἠδύνατο νὰ ἐκστομίσῃ μίαν τοιαύτην φράσιν. Εἰς πλεῖστα σημεῖα τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐλεγκτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν εἰδικωτέρων, τῶν μερικωτέρων ἐκθέσεων, ἀναφέρεται ρητῶς, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, κατὰ τὸν χειρισμὸν τῶν Γαλλικῶν πιστώσεων καὶ τοῦ Μέγδοβα, δὲν ἤθελε νὰ δυσαρεστήσῃ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν. Καὶ τοῦτο δὲ ὑπῆρξε, κατὰ τοὺς Ἐλεγκτάς, τὸ κίνητρον τῶν σχετικῶν Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν. Οὐδὲν ἄλλο κίνητρον οἱασδήποτε Κυβερνητικῆς ἐνεργείας ἀναφέρεται, ἔστω καὶ ἐμμέσως, εἰς τὰς ἐκθέσεις. Εἶμαι ἑπομένως ὑποχρεωμένος νὰ λάβω θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὑποθέτω, ὅτι οἱαδήποτε σώφρων Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ δυσαρεστήσῃ τὴν Κυβέρνησιν οἱασδήποτε ἄλλης καὶ μάλιστα φίλης χώρας. Ἀρκεῖ νὰ μὴ ὁδηγῇ ἡ ἰδική μας εὐπρεπὴς εἰς τὰς διεθνεῖς σχέσεις συμπεριφορά, εἰς ἀνεπιτρέπτους ὑποχωρήσεις εἰς βάρος τῶν συμφερόντων μας καὶ εἰδικώτερον εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει. Ἀπὸ αὐτῆς καὶ μόνης τῆς ἀπόψεως τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τῆς χώρας καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ, εἶναι ἐξεταστέον ἐὰν ὀρθῶς ἐνεργήσαμεν ὅπως ἐνεργήσαμεν εἰς τὰς διαφόρους συσκέψεις, τὰς ὁποίας εἴχομεν τότε μὲ τὴν Γαλλικὴν Πρεσβείαν, συσκέψεις αἱ ὁποῖαι κατέληγον εἰς συγκερασμὸν τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων. Ἡ διαπραγματευτική μας θέσις ἦτο δυσχερὴς διὰ 4 λόγους. Πρῶτον, διότι οἱ Γάλλοι εἶχον νομικὰ ἐρείσματα. Δὲν θὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτῶν, διότι εἶναι πολύπλοκος ἡ ἀνάλυσίς των. Ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅτι οἱ ἀναγνώσαντες τὰς ἐκθέσεις συνάδελφοι, θὰ ἀντιλαμβάνωνται τὶ ἐννοῶ. Δεύτερον ἐγνωρίζαμεν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς, ἐὰν δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο τὰ Γαλλικὰ κεφάλαια, θὰ ἀνεβάλλετο ἐπὶ ἀπροσδιόριστον χρόνον ἡ ἐκτέλεσις τοῦ Μέγδοβα. Καὶ αὐτὸ δὲν θὰ εἶχεν μόνον ἐπιζημίους συνεπείας διὰ τὴν ΔΕΗ. Θὰ εἶχε γενικωτέρας ἐπιζημίους συνεπείας. Θὰ καθυστέρει τὸ ὅλον ἐνεργειακὸν πρόγραμμα τῆς χώρας καὶ ἑπομένως ὅλην τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τρίτον ἀφ’ ἧς ἐγκατεστάθη, ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ θέρους τοῦ 1954, νομίζω, ὁ Γενικός, οὕτως εἰπεῖν, ἐργολάβος, εἰς τὴν περιοχήν, ἐδημιουργοῦντο καὶ νέαι δυσχέρειαι. Ἔπρεπε βεβαίως νὰ πολεμήσωμεν πλῆθος κακοπίστων ἐνεργειῶν. Ἀναφέρεται δὲ εἰς τὴν ἔκθεσιν, ὅτι μετεχειρίσθην αὐτὴν τὴν ἔκφρασιν. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ φθάσωμεν μέχρι πλήρους ρήξεως, διότι ἀνεξαρτήτως τῶν νομικῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα θὰ προεκάλει μία τοιαύτη ἐμπλοκή, θὰ ἐδημιούργει ἰλιγγιώδη πλέον καθυστέρησιν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Τέταρτον, τὸ θέμα ἀντεμετωπίσθη μὲ τὰς ὀργανωτικὰς καὶ τεχνικὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχει — ἢ μᾶλλον εἶχε τότε, — ὁ τόπος. Καὶ αἱ δυνατότητες αἱ τεχνικαὶ καὶ ὀργανωτικαὶ ἦσαν πεπερασμέναι καὶ εἶναι ἀκόμη διὰ τὴν Ἑλλάδα πεπερασμέναι. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον εἰς ἐμὲ τὰς μετὰ τῆς Γαλλικῆς Πρεσβείας συνεννοήσεις ἐπὶ διαφόρων θεμάτων, ὁσάκις αἱ μεταξὺ τῆς Δ.Ε.Η. καὶ τῶν ἀναδόχων σχέσεις ἔφθαναν εἰς ἀδιέξοδον. Αὐτοί, λοιπόν, ἦσαν καὶ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἠθέλαμεν νὰ δυσαρεστήσωμεν τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι βεβαίως διάθεσις ξενοδουλείας. Παρὰ τὰς δυσμενεῖς διαπραγματευτικὰς συνθήκας, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, ἐπετεύχθη ἡ κατασκευὴ ἑνὸς τεραστίου ἔργου, πρωτοφανοῦς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀρτίου ἔργου, ὅπως εἶπεν ἡ Ἐπιτροπή, καὶ τοῦ ὁποίου τὸ τελικὸν κόστος συνεκρατήθη ἐντὸς παραδεκτῶν ὁρίων. Ἐὰν ἐντεταλμένα τὴν περιφρούρησιν τῶν συμφερόντων τῆς ΔΕΗ Διοικητικὰ ὄργανα παρέβησαν τὸν ποινικὸν νόμον, θὰ τὰ κολάσῃ ἡ δικαιοσύνη. Αἱ ἐνέργειαι, ὅμως αὐταί, οἱαιδήποτε ἐνέργειαι, δὲν μειοῦν οὔτε τὴν ἀξίαν τοῦ ἔργου, οὔτε νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς τίτλους τιμῆς ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν εὐθύνην τῆς πραγματοποιήσεώς του. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ὁμιλῶ ἀπόψε, σημαίνει, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ κἄποιος ὡρισμένας εὐθύνας. Καὶ διερωτῶμαι πῶς φαντάζεσθε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἔργα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἅμα, δὲν ἀποφασίσωμεν ὅλοι μαζί, πρὶν ἐκστομίζωμεν κατηγορίαν τοιούτου εἴδους κατὰ συναδέλφου μας, νὰ σκεπτώμεθα, ὄχι μόνον τὶ μᾶς συμφέρει πολιτικῶς, ἀλλὰ νὰ ἀναλογιζώμεθα καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπου. Κανεὶς δὲν θὰ ἀναλαμβάνῃ εὐθύνας, ἐὰν ἔρχεται ἑκάστοτε ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ σᾶς ἐρωτᾶ: «πῶς εἴπατε τοῦτο τὸ φοβερόν, ὅτι σεῖς μόνος σας χαρίζετε 32.000 δολλάρια; Ἔρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον τὸ ἀφορῶν τὴν ἰδικήν μου δραστηριότητα. Εἶναι ἀνακριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1963 διέταξα τὴν Δ.Ε.Η. νὰ δείξῃ εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀνταγωνιστῶν τῶν συμμετασχόντων εἰς τὸν διαγωνισμόν, τὸν φάκελλον τοῦ ἄλλου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διέταξα εἶναι, ἀφοῦ εἶχε τελειώσει ὁ διαγωνισμός, νὰ ἴδουν ὅλοι τὰς προσφορὰς ὁ εἷς τοῦ ἄλλου, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ πράγματι νὰ γίνῃ, ὡς ἐκ τῶν ἀλληλοαποκαλύψεων, ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ὀρθὴ κρίσις. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχομεν τόσας πολλὰς φορὰς συζητήσει εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ ἔχω τόσον πολλὰς φορὰς καταθέσει τὰς ἐπιστολάς, ὥστε εἰλικρινῶς διερωτῶμαι, πῶς δὲν βαρέθηκεν ἡ Ε.Δ.Α. νὰ μὲ ἀναγκάζῃ νὰ τὰς καταθέτω. Καὶ θὰ τὰς ξανακαταθέσω. Ὄντως ὁ κ. Πεζόπουλος, ἔστειλε τὴν 7ην Φεβρουαρίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὸ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ. Σᾶς ἔχω διηγηθῆ, παλαιότερον πῶς συνέβη τὸ ἐπεισόδιον — εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιστολὴν ἀνέγραφεν, ὅτι τοῦ ἐτηλεφώνησε τῇ ἐντολῇ μου ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, κ. Φαρμακίδης νὰ δείξῃ — φυσικὰ μετὰ τὴν ἀποσφράγισιν — διότι αὐτὸ ποὺ εἴπατε δὲν τὸ λέγει κανεὶς κ. Ἡλιόπουλε, αὐτὸ ποὺ εἴπατε ἐδῶ, τὸ ὅτι ὁ ἕνας θὰ ἐμάθαινε τὰ μυστικὰ τοῦ ἄλλου — μετὰ τὴν ἀποσφράγισιν νὰ δείξῃ τὴν προσφορὰν τοῦ τάδε εἰς τὸν τάδε.

§83Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος.

§84Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Οὔτε ὁ κ. Πεζόπουλος, λέγει ἔτσι, διότι ἔχω τὴν φωτοτυπημένην ἐπιστολὴν τῆς 7ης Φεβρουαρίου ἐδῶ μπροστά μου. Δὲν λέγει λοιπόν, αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὁ κ. Πεζόπουλος, ἀλλὰ λέγει αὐτὸ ποὺ λέγω ἐγώ.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ τὴν διαβάσετε, διότι τότε σημαίνει, ὅτι δὲν ἠξεύρομεν γράμματα.

§86Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ τὴν διαβάσω. Μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐσφραγισμένων φακέλλων καὶ τὴν μονογράφησιν εἰς ὅλα τὰ ἀντίτυπα ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς.....

§87Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον ποὺ γράφει τὸ τηλεφώνημα τοῦ κ. Φαρμακίδη, τὶ τοῦ εἶπεν ὁ κ. Φαρμακίδης καὶ τὶ ἀπήντησεν εἰς αὐτόν.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ εὕρωμεν.

§89Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὶ ἀπαντᾷ εἰς αὐτόν.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι ὅταν ὡμίλει — δὲν ἠξεύρω ἐὰν θὰ τὸ διορθώσῃ — εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι ὁ Φαρμακίδης διεμήνυσε νὰ δοθῇ ἡ πρότασις ἐντὸς τῶν διαγωνιζομένων, ἀντὶ νὰ εἴπῃ τῶν διαγωνισθέντων. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι εἶχε τελειώσει ὁ διαγωνισμός. Εἶχον ἀνοιγῆ οἱ φάκελλοι καὶ εἶχον ἀνοιγῆ ἐνώπιον ὅλων, ἐνώπιον μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐνώπιον ἐκπροσώπων τῶν διαγωνισθέντων τεχνικῶν οἴκων, ἐνώπιον τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου καὶ ἐνώπιον καὶ ἄλλων. Καὶ δὲν τὸ εἴπατε, κ. Ἡλιόπουλε. Τὸ ἀπεσιωπήσατε καὶ ἐχρησιμοποιήσατε ἐνεστῶτα, ὡσὰν νὰ ὑπῆρχεν ἀκόμη διαγωνισμός. Εἶναι ἀφάνταστος ἡ ἔλλειψις πνεύματος δικαιοσύνης μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἠσκήσατε τὸ ἔργον σας ἀπόψε.

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ δώσω τώρα ἀπάντησιν.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μετά.

§93Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι δὲν ἀποκρύπτει κανεὶς τὰ κύρια σημεῖα καὶ δὲν διαλέγει ὅ,τι θέλει. Αὐτὸ εἶναι βαρὺ ἁμάρτημα.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀκούσετε ἐν συνεχείᾳ.

§95Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μόλις ἔστειλα αὐτὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Πεζοπούλου.....

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μάθετε νὰ γίνετε ἀστὸς εἰς τὴν ἠθικήν. Διότι ἡ ἀστικὴ ἠθικὴ εἶναι ἀνωτέρα πάσης ἄλλης.

§97Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως δὲν θὰ διδαχθῶμεν ἠθικὴν ἀπὸ σᾶς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ἀπὸ σᾶς ἠθικὴν ὄχι.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω κάμει ποτὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκάματε σεῖς ἀπόψε.

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Πάντως, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Πεζοπούλου, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο εἰς διενεργηθέντα καὶ τερματισθέντα διαγωνισμὸν ἀπήντησα δι’ ἑνὸς ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ἔχω πεντάκις ἀναγνώσει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑπερήφανος. Ἀλλὰ θὰ ὑποστῆτε τὸ ἔγγραφον, διὰ νὰ ἡσυχάσωμεν καὶ θὰ ὑποστοῦν, δυστυχῶς καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πταίουν. Ἀπηύθυνα λοιπὸν ὄντως τὸ ἑξῆς ἔγγραφον καὶ τὸ ἀπηύθυνα διὰ τοῦ κοινοῦ πρωτοκόλλου καὶ ὄχι διὰ τοῦ ἐμπιστευτικοῦ, ὅπως εἶπε καὶ γράφει εἰς τὴν πρότασίν του ὁ κ. Ἡλιόπουλος.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἔγραψεν γνωρίζων, ὅτι εἶναι ψεῦδος.

§101Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπήρατε τὸν κατήφορον.

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένω, ὅτι τὸ ἐγνωρίζατε.

§103Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπήρατε τὸν κατήφορον σᾶς λέγω, διὰ νὰ μὴ προχωρήσω πάρα πέρα.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ θὰ ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον. Εἶναι τὸ ἑξῆς: Πρὸς Τὴν Δ.Ε.Η. (ὑπ’ ὄψει κ.κ. Γουναράκη καὶ Πεζοπούλου) Ἐνταῦθα Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 249 ὑμετέρου ἐμπιστευτικοῦ ἐγγράφου ὑπὸ χθεσινὴν ἡμερομηνίαν σημειοῦμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διεβίβασεν ἐντολὴν τοῦ ὑπογράφοντος, δι’ ἧς ἐζητεῖτο ὅπως θέσῃ ἡ Δ.Ε.Η. «ὑπ’ ὄψιν ἑνὸς τῶν προσκληθέντων καὶ συγκεκριμένως τῆς ECI τὸν φάκελλον τῆς προσφορᾶς τῆς EBASCO», τὸ ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεύς, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς κατὰ νόμον ἐποπτευούσης ἀρχῆς, πράγματι τῇ ἐντολῇ μου, ἐζήτησε τηλεφωνικῶς ὅπως ἅπαντες οἱ προσκληθέντες οἶκοι λάβωσι γνῶσιν ὅλων τῶν προσφορῶν. Προσέθεσε δὲ εὐθέως, ὅτι εἰς τὴν ὑπόδειξιν ταύτην προβαίνομεν τῇ αἰτήσει ἑνὸς τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ δὴ τῆς ECI. Περὶ τοῦ ὅτι ὄντως τοῦτο ἦτο τὸ ἀνακριβὲς περιεχόμενον τοῦ πρὸς τὸν κ. Πεζόπουλον τηλεφωνήματος τοῦ κ. Φαρμακίδη, μοὶ ἀνέφερεν αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Πεζόπουλος σήμερον, δηλώσας, ὅτι ἐξ ἀπροσεξίας τοῦ συντάξαντος τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον διετυπώθη ἡ σχετικὴ παράγραφος ἀνακριβῶς καὶ ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Πεζόπουλος, ἐξ ἀπροσεξίας ἐπίσης, ὑπέγραψε τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον μὴ παρατηρήσας τὶ ἐβεβαίου ἡ παράγραφος αὕτη. 2) Τὴν ὡς ἄνω ἐντολὴν ἔδωσα πρὸς τὸν κ. Φαρμακίδην, διὰ τὸν κάτωθι λόγον. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ συνήθους δημοπρασίας, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας εἶναι σχεδὸν αὐτοφανές. Ἀντιθέτως, ἡ ἐξέτασις τῶν προσφορῶν τῶν Κρεμαστῶν, ἀπέδειξεν, ὅτι οἱ συμμετασχόντες τότε οἶκοι παρενέβαλον εἰς τὰς προτάσεις των δυσκόλως δυναμένας νὰ ἐκτιμηθοῦν ρήτρας. Ἐθεωρήσαμεν δέ, ὅτι ἡ παροχὴ τῆς εὐκαιρίας εἰς ἅπαντας τοὺς προκληθέντας οἴκους ὅπως ἀποκαλύψωσιν ἕκαστος τὰς τυχὸν λαμβανούσας ρήτρας τοῦ ἑτέρου θὰ καθίστα πολὺ περισσότερον ἀντικειμενικὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐντεταλμένης τὴν κρίσιν τῶν προσφορῶν Ἐπιτροπῆς. Οἱ διαγωνισμοί, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μυστικοὶ μέχρι τῆς ὥρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποκαλύπτονται αἱ προσφοραί. Θὰ εἴπω, ὅτι δὲν δίδω τὴν προσφορὰν τοῦ ἑνὸς εἰς τὸν ἄλλον;

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μετά.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μετὰ τὸν διαγωνισμόν;

§107Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἀνέλθετε σεῖς ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ εἴπητε, ὅτι ἔγινε μετά.

§108Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τώρα θὰ ἴδωμεν καὶ τὶ ἔγινε. Θὰ ἴδωμεν καὶ τὸ μετά. «Δὲν εἶναι διαβλητὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς συναγωνιζομένους νὰ λάβῃ ἕκαστος γνῶσιν τῶν προσφορῶν τῶν ἄλλων καὶ νὰ συντελέσουν ἐνδεχομένως εἰς ἀλληλοαποκαλύψεις. Διαβλητὸν εἶναι τὸ ἀντίθετον. Νὰ μὴ γνωρίζῃ ἕκαστος τῶν συμμετεχόντων περὶ τῶν συναγωνιστῶν του ἢ μὴ ἁπλῆν σειρὰν ἀριθμῶν, οἵτινες μόνον ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἐν ταῖς προσφοραῖς διαλαμβανομέναις ρήτραις, ἔχουν νόημα καὶ αἵτινες ἀπολύτως λαμβανόμεναι πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι μεταξὺ των συγκρίσιμοι. Διαβλητὴ δὲν εἶναι ἡ δημοσιότης, ἀλλ’ ἡ μυστικότης. Τὸ γεγονὸς ἄλλως τε, ὅτι ἡ κρίσις τῶν προσφορῶν εἶναι περίπλοκος μὴ ἐξαρτωμένη μόνον ἐκ τῆς συγκρίσεως ὀλίγων ἀριθμῶν, προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου καθ’ ὃ ἡ διαδικασία τῆς ἐπιλογῆς δὲν προβλέπεται νὰ περατωθῇ εἰς διάστημα ἔλασσον τῶν δύο ἑβδομάδων. 3. Ἐπιθυμοῦμεν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἔχει ἀνάγκην τῶν συμβούλων, τοῦ Προέδρου, τοῦ Δ. Σ. καὶ τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ τῆς Δ.Ε.Η., ἵνα προστατευθῇ ἀπὸ πάσης διαβολῆς». Τοῦτο τὸ ἔγραψα, διότι μοῦ εἶχον γράψει εἰς τὸ προηγούμενον ἔγγραφον, ὅτι δὲν δίδουν τὰς προσφοράς, ἀφοῦ τὰς ἀνοίξουν, μὴ τυχὸν καὶ γίνῃ παρεξήγησις. Καὶ τοὺς ἀπαντῶ εὐθέως, ὅτι: Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι περιμένουν ἀπὸ σᾶς προστασίαν. «Ἀντιθέτως ἔχει τὸ δικαίωμα — καὶ διότι ἡ ΔΕΗ εἶναι δημοσία ἐπιχείρησις, καὶ διότι τὸ δημόσιον θὰ ἐγγυηθῇ τὸ δάνειον καὶ διότι στοιχειώδεις ἠθικοὶ κανόνες τὸ ἐπιβάλλουν — νὰ προστατεύσῃ ἐκεῖνος μετὰ τοῦ ἐπὶ τῆς βιομηχανίας ἐποπτεύοντος τὴν ΔΕΗ συναδέλφου του, τὸ κῦρος τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ ὡς καὶ προσφάτως ἀκόμη διὰ νὰ μὴ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν δὲν ἠθέλησε νὰ πράξῃ. Ζητήσας τὴν δημοσιότητα τὴν ὁποίαν ἐζήτησα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαβληθῶ. Θὰ ἠδυνάμην, ὄντως, νὰ διαβληθῶ ἐὰν διέτασσα ὅπως ψευδῶς ἀναφέρεται εἰς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν προσφορῶν εἷς καὶ μόνον οἶκος. Εἶναι διὰ τοῦτο τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον συκοφαντικὸν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου». Ἐρωτῶ: Διατὶ εἶναι ὕποπτος αὐτὴ ἡ φράσις; Διότι τοῦ γράφω, ὅτι διὰ λόγους ἠθικοὺς ἔχω ὑποχρέωσιν ἐγὼ νὰ σὲ προστατεύω καὶ ὄχι σὺ νὰ μὲ προστατεύῃς, ἐγὼ εἶμαι ὁ προϊστάμενός σου, ἐγὼ σοῦ ὑποδεικνύω; διότι τὸν ἐπροστάτευσα; 100 φορὲς ἕνας Ὑπουργός, σεβόμενος τὸν ἑαυτόν του, προστατεύει τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν ὑπὸ τὰς διαταγάς του ἢ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν ὀργανισμῶν, τοὺς ὁποίους ἐποπτεύει.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὅταν κλέβουν ἀκόμη;

§110Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἐρώτησις αὐτή; Αὐτὸ συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν; Εἶχε διαπιστωθῆ τότε τίποτε; Ἐξακολουθῶ τὴν ἀνάγνωσιν. «4. Ὄντως ἐζήτησα νὰ παραστῇ κατὰ τὴν ἀποσφράγισιν τῶν προσφορῶν καὶ ὁ κ. Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, μὴ γνωρίζων, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ παραστοῦν ἅπαντα τὰ μέλη τοῦ Δ.Σ. τῆς ΔΕΗ. Γνωρίζουν ὅμως ἐπακριβῶς οἱ ὑπογράφοντες τὸ εἰρημένον ἔγγραφον διὰ τίνα λόγον ἔκρινα τὴν συμπαράστασιν τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως ὡς σκόπιμον. Τοὺς τὸ ὑπενθυμίζω. Εἷς ἐκ τῶν συμμετεχόντων οἴκων, ἡ ΕΜΠΑΣΚΟ, διώκησεν ἐπὶ ἔτη τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ἐπέλεξε καὶ διώρισε σειρὰν τῶν στελεχῶν τῆς ἤδη ὑπὸ Ἑλληνικὴν διοίκησιν δημοσίας ἐπιχειρήσεως. Ἐκυκλοφόρησαν, ὡς ἐκ τούτου φῆμαι — ἀδικαιολόγητοι καὶ ἀβάσιμοι κατὰ τὴν κρίσιν μου— περὶ τοῦ ὅτι θὰ ἠδύναντο στελέχη τῆς Δ.Ε.Η. νὰ ἐπηρεασθοῦν εἰς τὰς κρίσεις καὶ ἐνεργείας των ἐκ τῆς προγενεστέρας μετὰ τῆς ΕΜΠΑΣΚΟ σχέσεώς των. Ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ κινδύνου τῆς διαβολῆς, ἠθέλησα νὰ προφυλάξω τὴν Δ.Ε.Η. ζητήσας νὰ παραστῇ κατὰ τὴν ἀποσφράγισιν καὶ πρόσωπον τρίτον, ἡ προφύλαξις αὕτη δὲν ὑπέκρυπτε βεβαίως, ἐπιφύλαξιν τινὰ ὡς πρὸς τὴν ἐντιμότητα τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς. 5. Ἡ ἐν τῇ τελευταίᾳ παραγράφῳ τοῦ ἐγγράφου σας φράσις καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὰ μέσα νὰ διακριβώσῃ ἐὰν διὰ τὴν ἐπιλογὴν τοῦ τεχνικοῦ οἴκου ἠκολούθησαν τὰς συστάσεις της εἶναι βαρύτατα ἀνάρμοστος καὶ ἀπαράδεκτος, δοθέντος, ὅτι δὲν προέβη ἡ κυβέρνησις εἰς οἱανδήποτε τοιαύτην σύστασιν, οὐδὲ ἠδύνατο νὰ προβῇ. Δὲν εἶναι, κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις διατεθειμένη νὰ δεχθῇ τὴν πρὸς αὐτὴν ὑποβολὴν ἐγγράφων αὐτόχρημα ἀήθων καὶ βασιζομένων εἰς ψεύδη». Καὶ ἐδήλουν περαιτέρω, ὅτι τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον εἶναι συκοφαντικὸν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Καὶ περαιτέρω λέγω: «Κατόπιν τούτων ἐπιθυμῶ: α) Νὰ τεθοῦν παραχρῆμα τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον καθὼς καὶ τὸ παρὸν ὑπ’ ὄψει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ ἀντιγραφόμενα ὁλόκληρα ἐν τοῖς πρακτικοῖς. β) Νὰ προκληθῇ περὶ τῶν ἐγγράφων τούτων συζήτησις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ κοινοποιηθοῦν εἰς ἡμᾶς τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως. Ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς δηλώσεως τῶν ὑπογραψάντων τὸ ἔγγραφον, θέλομεν ἐξαρτήσει τὴν κατ’ αὐτῶν ὑποβολὴν μηνύσεων ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Τὸ παρὸν κοινοποιεῖται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα τὸ μὲν εὐαρεστούμενος λάβῃ γνῶσιν, τὸ δὲ ἐγκρίνῃ τὴν ἄμεσον εἰσαγωγὴν τοῦ θέματος πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. «Ὁ Ὑπουργὸς Π. Παπαληγούρας». Ἐρωτῶ αὐτὴ εἶναι ἐπιστολή, ἔγγραφον Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τι νὰ φοβηθῇ ἀπὸ τοὺς κυρίους αὐτούς; Καὶ ὡς τοιοῦτον ἔγγραφον ἐπισείεται; Λοιπὸν ἐπειδὴ ἐβαρέθηκα πλέον, γράψετε διὰ τελευταίαν φορὰν εἰς τὰ πρακτικὰ τὴν ἐπιστολήν· Ἐρωτήσατε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐπροστάτευσα τὸν κ. Πεζόπουλον.

§111Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Εἶχαν γίνει τὰ δημοσιεύματα, κ. Παπαληγούρα;

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Διατὶ βιάζεσθε, κ. συνάδελφε; Σεῖς γνωρίζετε, ὅτι θὰ ἐξαντλήσω τὰ θέματα καθ’ ὃ μέρος μὲ ἀφοροῦν. Ἐρωτήσατε ἐὰν θὰ ἐπροστάτευα τὸν κ. Πεζόπουλον, γνωρίζοντας, ὅτι ἔχει διαπράξει κλοπήν. Δὲν ἔπρεπε νὰ μοῦ ἀπευθύνετε αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, διότι ἡ ἀπάντησις εἶναι αὐτονόητος. Θὰ σᾶς εἴπω ὅμως τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἀνέγνωσα εἰς Κυβερνητικὴν ἐφημερίδα ἔγκριτον, τὴν «Ἀθηναϊκήν», ὅτι ὁ εἰς ὅλους μας γνωστὸς ὁ πάλλευκος ὁ σημερινὸς ἰδικός σας Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ ὁ καθηγητὴς κ. Παππᾶς —τὸν ὁποῖον καὶ ἡμεῖς εἰς ἄλλας θέσεις εἴχομεν χρησιμοποιήσει — ἐξεταζόμενος ἐξ ἀφορμῆς ὑποθέσεως τοῦ κ. Πεζοπούλου, κατέθεσε περὶ τοῦ ἤθους τοῦ κ. Πεζοπούλου, τὰ βέλτιστα. Διότι ἦτο αὐτὴ ἡ πίστις του. Ἐρωτῶ ἐπὶ πλέον, ἠγέρθη ποτὲ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸ ἐκείνων τῶν περιφήμων ἐπιστολῶν θέμα; Δὲν ἠγέρθη. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς δικαιοσύνης, περὶ ἰδιωτῶν δὲν ἔχομεν ἡμεῖς κανένα λόγον νὰ συζητῶμεν. Μὲ ἐρωτήσατε ἂν ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη εἶχε δημοσιευθῆ τότε. Αἱ ἐπιστολαί, ὅταν ἐδημοσιεύθησαν τὴν πρώτην φοράν, ἐδημοσιεύθησαν ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς δίκης, ὅπως μᾶς ἐξήγησεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος. Ὅτι ἀπεκαλύφθη ἐνώπιον δικαστηρίου καὶ ἔγινε ἀναφορὰ πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσῃ αὐτεπαγγέλτως. Εἰς τὴν ΔΕΗ ὑπάρχει Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ Συνέλευσις καὶ ὑπάρχει καὶ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον. Καὶ τῆς Συνελεύσεως τῆς ΔΕΗ προεδρεύει ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ ἡ δημοσίευσις εἰς τὸν «Νεολόγον» τῶν ἐπιστολῶν αὐτῶν δὲν ἤρκησεν. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν ἀθηναϊκὸν τύπον καὶ ἀφ’ ἧς διεπιστώθη, ὅτι ἐξ ἀντικειμένου δὲν ἠδύνατο πλέον ἡ παλαιὰ διοίκησις τῆς ΔΕΗ νὰ εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ ἤλθομεν ἡμεῖς, κ. βουλευταί, καὶ ἐφέραμεν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου, πρὸ τοῦ τερματισμοῦ τῆς θητείας του ἀντικατεστήσαμεν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι; Καὶ αὐτὸ δὲν προεκλήθη τῇ πρωτοβουλίᾳ κανενός, ἀλλὰ τῇ ἰδικῇ μας πρωτοβουλίᾳ διότι ἡμεῖς ἐφέραμεν τὸ σχέδιον νόμου. Ὅταν λοιπὸν ἐκάμαμεν τὸ μεῖζον, ἐρωτώμεθα διατὶ δὲν ἐκάμαμεν τὸ ἔλασσον; Ἐπίσης δὲν ἐννοήσατε κ. Ἠλιόπουλε καὶ ἄλλην φράσιν, φαίνεται τῶν ἐκθέσεων. Ἀνεγνώσατε εἰς τὴν Βουλὴν μίαν συνομιλίαν μεταξὺ Ζησάκη τοῦ τότε συναδέλφου μας βουλευτοῦ καὶ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, Πεζοπούλου καὶ Ἀναργύρου Δημητρακοπούλου. Ἐγὼ σέβομαι ὑπέρ τις ἄλλος τὸν κ. Ἀνάργυρον Δημητρακόπουλον. Ἀλλὰ τὴν Κυβερνητικὴν ἐντολὴν πρὸς τὸν κ. Ζησάκην, νὰ καλέσῃ τὸν κ. Πεζόπουλον καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν, τὴν εἶχα δώσει ἐγώ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τὰ πράγματα δὲν μᾶς ἀφοροῦν. Θὰ ἤθελα ἐπίσης ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ τῶν παρεμβάσεων τῶν Κυβερνητικῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ, νὰ ἐλέγατε τὶ εἶπεν εἰς μίαν ἢ δύο περιπτώσεις ποὺ ἠρωτήθη, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀνάργυρος Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει, ὅτι ὅταν ἐρωτήσαμεν τὴν ΔΕΗ θέλετε ἐπὶ τέλους ἢ ὄχι ὡρισμένες παραγγελίες διὰ πιστώσεις ἀναφέρει Γαλλικὰς πιστώσεις, γράφει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν τὰς ἤθελε. «Ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν Ὑπουργὸν καὶ διεπίστωσα ποία ἦτο ἡ ἔννοια τοῦ μηνύματός του. Μᾶς εἶπε θέλω νὰ ἔχω ἀπάντησιν. Σᾶς τάσσω μίαν προθεσμίαν διὰ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε. Οὐδόλως ἠθέλησε νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ ὡς πρὸς τὸ ποία θὰ ἦτο ἡ ἀπόφασίς μας». Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ κ. Ἀνάργυρος Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔντιμος ἀνήρ. Συμπεράσματα: Τὶ ἀπομένει ἀπὸ ὅλα ὅσα μᾶς εἶπε κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Ἡλιόπουλος; Τὶ ἀπομένει τὸ σχέσιν ἔχον μὲ εὐθύνας Κυβερνητικάς; Ἀπομένουν ἄλλα πράγματα. Αὐτὰ τὰ ἄλλα πράγματα θὰ τὰ ἐξετάσῃ ἡ δικαιοσύνη ἡ τακτική. Σεῖς νὰ ἐρωτήσετε ἂν πταίουν οἱ Ὑπουργοί, ἂν ὑπάρχουν ποινικαὶ ἢ ἠθικαὶ ἢ πολιτικαὶ εὐθῦναι Ὑπουργῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα σας. Καὶ δὲν εἶναι τὸ θέμα σας βεβαίως νὰ διαπιστώσητε ἐὰν συνέβη ἢ ὄχι ἡ α ἢ β παρὰ τοῦ τάδε Ὑπουργοῦ, διαπραχθεῖσα βαρυτάτη ἀταξία. Καὶ θὰ τελειώσω μὲ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, ὅτι ἐπεβεβαιώθη αὐτὸ ποὺ εἶπα εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐπεβεβαιώθη, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ἡλιόπουλος, συνέρραψεν ἕνα κείμενον τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐκθέσεως, τοὐλάχιστον καθ’ ὃ μέτρον τὸ κείμενον τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἀφορᾷ κυβερνητικὰς εὐθύνας. Περὶ τοῦ ἀλουμινίου, θὰ σᾶς ὁμιλήσῃ φυσικὰ ὁ συνάδελφός μου κ. Πρωτοπαπαδάκης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ).

§113Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Παπαληγούρα, τὶ ἐπράξατε σεῖς ὡς προϊστάμενος Ὑπουργός, ὅταν τὸ πρῶτον ἐδημοσιεύθησαν αἱ ἐπιστολαὶ Φιλαρέτου εἰς τὴν ἐφημερίδα «Νεολόγος», δηλαδὴ 1½ χρόνον πρὶν δημοσιευθοῦν εἰς τὸν Ἀθηναϊκὸν Τύπον, ὁπότε πράγματι ἐλάβατε αὐτὰ τὰ μέτρα; Καλοπίστως ὑποβάλλω αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν.

§114Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Σᾶς εἶπα τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις.

§115Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ναί, μετὰ 1½ ἔτος.

§116Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Σᾶς εἶπα τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ σᾶς εἶπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχα νὰ σᾶς εἴπω.

§117Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν θέλετε νὰ ἀπαντήσετε, ἢ δὲν ἔγινα ἐγὼ ἀντιληπτός. Ὅταν ἐδημοσιεύθησαν τὸ πρῶτον αἱ ἐπιστολαί, ποῖος ἦτο Ὑπουργός;

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ εἶπα τὶ ἔκαμαν καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἔκαμαν.

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἰδικόν μου προσωπικὸν ζήτημα προηγεῖται καὶ κατόπιν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἡλιόπουλος.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, διὰ νὰ μὴ διαταραχθῇ ἡ ἠρεμία τῆς συζητήσεως, νὰ μὴ θεωρηθοῦν λεχθέντα οὔτε ὑπ’ ἐμοῦ, οὔτε ὑπὸ τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν καὶ ἔτσι τὸ ζήτημα νὰ θεωρηθῇ τερματισθέν.

§121Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ὄχι μόνον διὰ τὰς ὕβρεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἀπὸ ἕνα Ἀρχηγὸν κόμματος ἀδοκήτως νομίζω καὶ διὰ τὰς ὁποίας λυποῦμαι καὶ δὲν θέλω νὰ δώσω καμμίαν συνέχειαν, ἀλλὰ καὶ διότι ὅσον ὁ κ. Παπαληγούρας, ὅσον καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, μοῦ ἀπέδωσαν, ὅτι διέστρεψα καὶ μετέβαλα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα ἀπὸ τοῦ βήματος. Καὶ αὐτὸς εἶναι λόγος προσωπικοῦ ζητήματος.

§122Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ δεύτερον δὲν εἶναι λόγος.

§123Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε. Μὲ κατηγορήσατε ὑβρίζοντες, ὅτι ἐδιάβασα ψευδῶς ἐν γνώσει μου τὰ κείμενα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς διὰ σᾶς τὸ ἐκάματε.

§125Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν δυστυχῶς διὰ σᾶς ἀκούσατε τὶ λέγουν τὰ ἔγγραφα διότι ἐννοεῖτε καὶ τὰ ἔγγραφα νὰ διαστρέψετε. Ἰδοὺ τὶ λέγει τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα. Τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀπευθύνουν οἱ κ.κ. Γουναράκης καὶ Πεζόπουλος πρὸς τὸν κ. Παπαληγούραν: «Τῶν σχετικῶν φακέλλων εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ ἐπεξεργασίαν ἐλήφθη τηλεφώνημα τοῦ κ. Φαρμακίδη, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὅπως θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ἐπὶ τῶν προσκληθέντων οἴκων». Προσκληθέντων εἶπα καὶ ὄχι προσκαλουμένων καὶ οὔτε διαγωνιζομένων ὡμίλησα: «..... ἐπὶ τῶν προσκληθέντων οἴκων καὶ συγκεκριμένως τῆς ECI τοῦ φακέλλου τῆς EBASCO». Αὐτὰ λέγει τὸ ἔγγραφον. Ἐπὶ τέλους ὅταν τέως Ὑπουργοὶ καὶ ὅταν Ἀρχηγοὶ κομμάτων κάμνουν χρῆσιν αὐτῶν τῶν ἐκφράσεων προκειμένου περὶ ἐγγράφων, τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ πάρουν τὴν ἀπάντησιν μέχρι ποίου βαθμοῦ διαστρέφουν τὸ περιεχόμενον αὐτῶν τῶν ἐγγράφων καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Λέγει περαιτέρω τὸ ἔγγραφον τῶν κ.κ. Γουναράκη καὶ Πεζοπούλου: «Ἔχοντες τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς ΔΕΗ παγίως τακτικὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ κατοχυρώνει τόσον ἑαυτὴν ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἔναντι πάσης διαβολῆς, προτιθέμεθα νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν τὴν τακτικὴν ποὺ ἠκολουθήσαμεν μέχρι τώρα, διότι φρονοῦμεν, ὀφείλομεν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὑπὸ τῆς ΔΕΗ δὲν ἀκολουθεῖται ἡ ἀρχὴ τῆς μεταδόσεως τοῦ περιεχομένου τῶν προσφορῶν τοῦ ἑνὸς προσφέροντος εἰς τὸν ἄλλον. Μοναδικὴ ἀπόκλισις ἐγένετο πρὸ διετίας, ὅτε τῇ ἀξιώσει τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Ν. Μάρτη, ἡ ECI ἔλαβε γνῶσιν τῶν προσφορῶν τῶν λοιπῶν οἴκων». Ἰδοὺ λοιπὸν κατηγορηματικῶς, καταπελτικῶς τὶ λέγει ὁ Γουναράκης καὶ ὁ Πεζόπουλος, διὰ τὴν πίεσιν, ἡ ὁποία ἠσκήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ τελειώνετε, διότι ὁ ρήτωρ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, εἶναι εἰς τὸ βῆμα.

§127Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε θέμα παρανόμου ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ, τὶ νόημα εἶχε τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀπέστειλεν ὁ κ. Παπαληγούρας πρὸς τοὺς Γουναράκην καὶ Πεζόπουλον, διὰ νὰ τοὺς εἰπῇ, ὅτι ἐγὼ σᾶς ἐκάλυψα καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον καὶ εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς καλύψω καὶ εἰς τὸ μέλλον; Ἐὰν τίποτε δὲν εἶχεν ἐπιλήψιμον ἡ καταγγελία Γουναράκη–Πεζοπούλου, διατὶ αὐτὸ τὸ ὡργισμένον ἔγγραφον τοῦ κ. Παπαληγούρα; Ἂς σιωπήσῃ λοιπὸν καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ ὁ Ἀρχηγός του.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἡλιόπουλον, διότι ἐπεβεβαίωσε διὰ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ ἐγγράφου αὐτὰ ποὺ εἶπα, διότι σᾶς ἀνέγνωσα, ὅ,τι λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος, τῶν φακέλλων εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ ἐπεξεργασίαν. Ἀλλὰ εἶχον ἀποσφραγισθῆ οἱ φάκελλοι. Τὸ βρῆκα καὶ ἐγὼ τὸ ἔγγραφον καὶ τὸ καταθέτω:

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ

Ἀριθ. πρωτ. 249.

Ἀθῆναι τῇ 7 Φεβρουαρίου1962

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας (Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ) Ἐνταῦθα Κύριε Ὑπουργέ, Θέμα: Ἐπιλογὴ μελετητοῦ φράγματος καὶ ΥΗΣ εἰς Καστράκι καὶ Πρεβέντζαν, ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀχελώου. Ὡς ἔχομεν ἀνακοινώσει ἤδη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ γεγονός, ὅτι προσφεύγομεν εἰς τὸ DEVELOPMENT LOAN FUND (D.L.F.) (νῦν DEPARTMENT OF STATE AGENCY FOR INTERNATIONAL DEVELOPMENT) (A.I.D.), διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν εἰς ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα δαπανῶν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἔργου, μᾶς ὑποχρεοῖ νὰ ἀναζητήσωμεν ἐν Ἀμερικῇ τὸν μελετητὴν καὶ γενικὸν ἐπιβλέποντα αὐτοῦ, συμμορφούμενοι μὲ τοὺς ὅρους καὶ τοὺς κανονισμοὺς τοῦ D.L.F. Πρὸς συγκερασμὸν τῶν ἀπόψεων τοῦ D.L.F., τὸ ὁποῖον ἀντιτίθεται ἀρχῆθεν εἰς τὴν διὰ διαγωνισμοῦ ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου Οἴκου, καὶ τῶν ἀπόψεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία, διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῆς ἀποφάσεως, ἐπεθύμει ὅπως ὁ μελετητὴς ἐξευρεθῇ δι’ ἐπιλογῆς ἐκ πίνακος πλειόνων σοβαρῶν οἴκων, κατελήξαμεν εἰς τὸ νὰ καλέσωμεν ὀκτὼ ἐκ τῶν γνωστοτέρων ἀμερικανικῶν τεχνικῶν οἴκων, τυγχανόντων τῆς ἐγκρίσεως τοῦ D.L.F., ὅπως ὑποβάλουν σχετικὰς προσφοράς, τῆς προσκλήσεως ταύτης μὴ ἐχούσης τὴν ἔννοιαν διαγωνισμοῦ καὶ συνεπῶς μὴ δημιουργούσης διὰ τὴν Δ.Ε.Η. τὰς μὲ τὴν διεξαγωγὴν δημοσίου διαγωνισμοῦ συμπαρομαρτούσας ὑποχρεώσεις. Ἀπὸ συμφώνου πρὸς τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως, ἐγένετο ἡ προσαγωγὴ τῶν ἐσφραγισμένων προσφορῶν εἰς τὴν πρὸς τοῦτο συσταθεῖσαν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ἀπ. Κουτσοκώστα, τέως καθηγητοῦ τοῦ Ε.Μ. Πολυτεχνείου, Ἐπιτροπήν, ἥτις συνῆλθεν ἐνώπιον τῶν Μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου. Εἰς τὸ ἄνοιγμα τῶν προσφορῶν παρέστη (ἀντὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ὅστις εἶχεν εἰδοποιήσει, ὅτι θὰ παρίστατο) ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου, καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν εὑρισκομένων ἐν Ἀθήναις ἐκπροσώπων τῶν ὑποβαλόντων προσφορὰς οἴκων. Μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐσφραγισμένων φακέλλων καὶ τὴν μονογράφησιν τῶν προσφορῶν εἰς ὅλα τὰ ἀντίτυπα αὐτῶν ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Δ.Ε.Η., αὗται μονογραφηθεῖσαι καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου καὶ μετὰ τὴν ἐκφώνησιν τῶν τιμῶν ἑκάστης προσφορᾶς, παρεδόθησαν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ σύνταξιν ἐκθέσεως τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, δηλώσαντος πρὸς τοὺς παραστάντας ἐκπροσώπους τῶν οἴκων, ὅτι ἡ δοθεῖσα δημοσιότης οὐδόλως ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν μεταβολὴν τῶν ὅρων τῆς προσκλήσεως οὐδὲ ὑποχρεοῖ τὴν Δ.Ε.Η. νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν διαδικασίαν τῶν δημοσίων διαγωνισμῶν. Τὴν δήλωσιν ταύτην ἐπανέλαβε καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η., ἐκ μέρους αὐτῆς. Τοῦτο κατέστη ἀναγκαῖον διότι ἡ, διὰ πρώτην φορὰν ἐφαρμοσθεῖσα, μέθοδος τοῦ, ἐνώπιον τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τῆς ὁλομελείας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. συμπεριλαμβανομένου τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, ἀνοίγματος φακέλλων προσφορῶν, ἠδύνατο νὰ προκαλέσῃ παρεξηγήσεις εἰς τὴν σκέψιν τῶν προσκληθέντων. Τῶν σχετικῶν φακέλλων εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ ἐπεξεργασίαν, ἐλήφθη τηλεφώνημα ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Φαρμακίδη, ἀναπληροῦντος τὸν ἀσθενοῦντα Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὅπως θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ἑνὸς τῶν προσκληθέντων οἴκων καὶ συγκεκριμένως τῆς E. C.I. τὸν φάκελλον προσφορᾶς τῆς EBASCO. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀντικείμενον τοῦ τηλεφωνήματος τούτου, φρονοῦμεν, ὅτι ὀφείλομεν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀκολουθεῖται ἐν τῇ Δ.Ε.Η. ἡ ἀρχὴ τῆς μεταδόσεως τοῦ περιεχομένου τῆς προσφορᾶς τοῦ ἑνὸς προσφέροντος εἰς τὸν ἄλλον ἐν ταῖς λεπτομερείαις της, ὁμοίως δὲ πράττει καὶ ἡ E.C.I. κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν προσφορῶν εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς οὓς διεξάγει ἡ ἰδία διὰ τὰ ἔργα τῆς Δ.Ε.Η. τὰ ὁποῖα ἐπιβλέπει. Μοναδικὴ ἀπόκλισις ἐκ τῶν ὅσων ἐφαρμόζονται ἐν τῇ Δ.Ε.Η. ἐγένετο πρὸ διετίας ὅτε, τῇ ἀξιώσει τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας κ. Ν. Μάρτη, ἡ E. C.I. ἔλαβε γνῶσιν τῶν προσφορῶν τῶν λοιπῶν οἴκων οἵτινες ἔλαβον πρόσκλησιν διὰ τὴν ἀνάδειξιν μελετητοῦ καὶ γενικοῦ ἐπιβλέποντος τοῦ ἔργου Κρεμαστῶν. Ἔχοντες τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. παγίως τακτικὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ κατωχυρώνει τόσον ἑαυτὴν ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἔναντι πάσης διαβολῆς, προτιθέμεθα νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν καὶ ἐν προκειμένῳ. Μετὰ τὴν σύνταξιν τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν εἰσήγησιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ τελευταίου, διαδικασία ἥτις προβλέπεται νὰ περατωθῇ ἐντὸς διαστήματος οὐχὶ ἐλάσσονος τῶν δύο ἑβδομάδων, θὰ ἀνακοινώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἥτις μέλλει νὰ ἐγγυηθῇ πρὸς τὸ D.L.F. τὸ δάνειον αὐτοῦ πρὸς τὴν Δ.Ε.Η., τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, θέτοντες συγχρόνως εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς ἅπαντας τοὺς φακέλλους τῶν προσφορῶν, τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν εἰσήγησιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ὡς καὶ τὰ Πρακτικὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἀκολούθως ἡ Κυβέρνησις, καθ’ ὃ ἐγγυήτρια τοῦ δανείου καὶ ἐνδιαφερομένη συνεπῶς διὰ τὸ ὅλον ἔργον, θὰ θέσῃ, ἐὰν τὸ ἐπιθυμῇ, ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῆς τὸν ὅλον φάκελλον ἵνα διακριβώσῃ ἐὰν διὰ τὴν ἐπιλογὴν τοῦ τεχνικοῦ οἴκου ἠκολουθήθησαν αἱ συστάσεις της καὶ ἐὰν ἡ ἐπιλογὴ ἐγένετο μὲ τὰ ἐπιβαλλόμενα κριτήρια, τόσον ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν τεχνικὴν Ἐπιτροπὴν ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ τέλος ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Κατὰ τὸ στάδιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν τὸ κρίνῃ σκόπιμον θὰ δώσῃ καὶ εἰς οἱονδήποτε τῶν ἐνδιαφερομένων τὸν φάκελλον μὲ ὅλας τὰς προσφοράς, τὸ γνήσιον καὶ ἀμετάβλητον τῶν ὁποίων — καὶ ἂν ἀκόμη ἤθελεν ἀμφισβητηθῇ ἡ καλὴ ὀργάνωσιν τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τὸ ἦθος τῶν διοικούντων αὐτὴν — ἐγγυᾶται ἡ μονογραφὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Μετὰ τιμῆς Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ.

Π. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ

Ὁ Γεν. Δ)ντὴς & Σύμβουλος

Γ. Ν. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ

§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν συνείδησιν ἑκάστου ἐκ τῶν παρισταμένων βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ τῆς Ε.Κ. τῶν Προοδευτικῶν καὶ τῆς ΕΔΑ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσουν παρὰ μόνον μέσα τους.

§130Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν, θὰ ἀπαντήσωμεν.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον πράττετε αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριε συνάδελφε. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Θέλω νὰ ἀπαντήσετε μέσα σας ἐὰν καταλάβατε ὅταν ὡμιλοῦσεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ κ. Φαρμακίδη, παρήγγειλεν ὁ κ. Παπαληγούρας, ἀφεώρα τὰς προσφορὰς μετὰ τὸ ἄνοιγμα αὐτῶν; Δὲν τὸ καταλάβατε καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη τοῦ κ. Ἡλιοπούλου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργοῦνται αἱ ἐντυπώσεις αὗται.

§132Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ τὸ ἐξετάσῃ.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πρωτοπαπαδάκη.

§134Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑποστηρίζω, ὅτι αἱ ὁμιλίαι ἡμῶν, κατὰ τῶν ὁποίων ἀπηυθύνθη ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ εἶναι ὁμιλίαι ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, προσωπικοῦ ζητήματος προηγηθέντος τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ μὴν ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ ἐμοῦ. Λυποῦμαι διότι ἐπιτρέψας ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ ἐμοῦ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, παρέβη τὸν Κανονισμόν. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὴν περασμένην Παρασκευήν, ἀργὰ μᾶλλον τὸ βράδυ ἐπληροφορήθην, ὅτι ἡ ΕΔΑ κατέθεσε τὴν πρότασιν ποὺ συζητοῦμεν ἐδήλωσα πρὸς τὸν Τύπον, ὅτι τὸ κατ’ ἐμὲ εἶμαι ἱκανοποιημένος διότι θὰ δοθῇ δι’ ἄλλην μίαν φορὰν ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτυχθῇ πῶς ἔχει τὸ ζήτημα τῆς συμβάσεως τοῦ Ἀλουμινίου. Πράγματι ἀπὸ τότε ποὺ ὑπεγράφη καὶ ἐκυρώθη διὰ νόμου ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἡ σύμβασις, περὶ ἧς ὁ λόγος, ἔχει παρέλθει σημαντικὸν χρονικὸν διάστημα, ἐμεσολάβησαν, ὡς γνωστόν, αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1961, 1963, 1964, ἡ σύνθεσις τῆς Βουλῆς μετεβλήθη, σημαντικὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν τῆς σημερινῆς Βουλῆς δὲν ἦσαν τότε βουλευταί, καὶ δὲν παρηκολούθησαν τὰς σχετικὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι σημειωτέον ὑπῆρξαν διεξοδικώταται. Ἀλλὰ πέραν τῆς Βουλῆς ὑπάρχει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν ἀσχολεῖται ὅσον θὰ ἔπρεπε, ἴσως μὲ θέματα παρελθόντα. Καὶ δὲν βλάπτει ποὺ καὶ ποὺ νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν μνήμην διαφόρους ὑποθέσεις ποὺ τὸν ἀφοροῦν φυσικὰ καὶ ποὺ κατὰ καιροὺς ἐμφανίζονται ὄχι πάντοτε μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην πληρότητα. Ἐπιλαμβάνομαι, λοιπόν, τῆς εὐκαιρίας ποὺ μοῦ δίδει ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ, διὰ νὰ ἀναπτύξω, ἐν πάσῃ δυνατῇ συντομίᾳ, ἐν πάσῃ δυνατῇ ἁπλοποιήσει, βεβαίως ὄχι ὁλόκληρον τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου, ἀλλὰ τὸ εἰδικὸν θέμα τῆς συμβάσεως παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, πρὸς τὴν ἑταιρείαν τοῦ Ἀλουμινίου. Κατ’ ἀνάγκην ὅμως θὰ θίξω καὶ μερικὰ γενικώτερα θέματα, σχετιζόμενα μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν βωξιτῶν μας. Ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, μέχρι τοῦ 1958, ποὺ ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, εἶχον καταρτισθῆ 11 προγράμματα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, μὲ διάφορον ἕκαστον ἔκτασιν καὶ πληρότητα. Εἴτε τὰ προγράμματα ἦσαν 11 ἢ 12 εἴτε ὀλιγώτερα εἴτε περισσότερα, τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ὅλα ἀνεξαρτήτως προέβλεπον τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου παραγωγῆς ἀλουμινίου, ἀπὸ τοὺς βωξίτας μας. Καὶ ὀρθῶς. Ἡ ἐξαγωγὴ ἀκατεργάστων μεταλλευμάτων εἶναι χαρακτηριστικὸν ὑποαναπτύκτου χώρας. Ἐν ὄψει δὲ ἐκβιομηχανίσεως, ἡ τοιαύτη ἐξαγωγὴ μακροχρονίως θεωρουμένη, εἶναι ζημία, καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ καὶ ζημία ἀνεπανόρθωτος. Τοῦτο δὲ διότι, ὅσον ἐκτεταμένα καὶ ἐὰν εἶναι τὰ κοιτάσματα τῶν μεταλλευμάτων τῆς χώρας, πάντως δὲν εἶναι ἀπεριόριστα, ἐξαντλοῦνται σὺν τῷ χρόνῳ, διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν, διὰ τὴν ὁποίαν αἱ πρῶται ὗλαι ἔχουν τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν. Πέραν τούτου ὅμως ἐξάγοντες τὰ μεταλλεύματά μας ἀκατέργαστα, στερούμεθα τῆς ἀξίας, ἡ ὁποία προστίθεται διὰ τῆς ἐπεξεργασίας των. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βωξιτῶν τοῦ ἀλουμινίου ἡ προστιθεμένη ἀξία, ὡς ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν βωξιτῶν καὶ τῆς παραγωγῆς ἀλουμινίου εἶναι σημαντικωτάτη. Ἀρκεῖ νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν 4 τόννων βωξίτου, ὅσοι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν παραγωγὴν ἑνὸς τόννου ἀλουμινίου, εἰσπράττομεν περὶ τὰ 20 δολλάρια, ἐνῷ 1 τόννος ἀλουμινίου προσφέρεται γύρω εἰς τὰς 500 δραχ. Διακύμανσις βεβαίως τῆς τιμῆς τοῦ ἀλουμινίου εἶναι γνωστὴ καὶ πολλάκις ἀρκετὰ σημαντική. Γνωστὴ ἡ πληροφορία ποὺ ἔδωσα ἀλλὰ νομίζω χρήσιμος διὰ τὴν διατύπωσιν τῶν περαιτέρω συλλογισμῶν μου. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἀλουμινίου ἀπὸ τὸν βωξίτην, ἀπορροφᾷ μεγάλας ποσότητας ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου εὑρίσκεται εἰς τὴν κορυφὴν τῶν ἠλεκτροφόρων βιομηχανιῶν. Ἡ τιμὴ συνεπῶς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐπιδρᾷ κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τῆς συναγωνιστικότητος τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου. Ἡ ΕΔΑ, διὰ τοῦ κ. Κιτσίκη, εἶχε παλαιότερον ἐπανειλημμένως διατυπώσει τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ διὰ τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν περισσότερον ἀπὸ 10½ λεπτὰ τῆς δραχμῆς, ἀνὰ KWH, ἐὰν πρόκειται νὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστική. Τὸ πρόβλημα, λοιπόν, οὕτω ἐτίθετο. Τὸ ἐθνικὸν πρόβλημα ἐπέβαλλε τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ἀλουμινίου. Δύναται ἡ ΔΕΗ νὰ χορηγήσῃ εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, εἰς τόσην χαμηλὴν τιμήν, χωρὶς ζημίας; Ὅπως γνωρίζετε, ἡ ΔΕΗ λειτουργεῖ, κατὰ τοὺς κανόνας τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως. Δὲν παύει ὅμως νὰ εἶναι καὶ ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας. Καθορίζουσα τὴν τιμολογιακὴν καὶ λοιπὴν πολιτικήν της, ὀφείλει νὰ κινῆται ἐντὸς τῶν πλαισίων ποὺ ὁρίζει τὸ γενικώτερον ἐθνικὸν συμφέρον. Δὲν εἶναι κερδοσκοπικὴ ἐπιχείρησις ἡ ΔΕΗ. Βεβαίως ἔχει ὑποχρέωσιν, νὰ μὴ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις, δυναμένας νὰ κλονίσουν τὴν οἰκονομικήν της ὑπόστασιν, καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Διοικήσεως τῆς ΔΕΗ, εἶναι γνωστόν, ὅτι πλὴν ὀλίγων περιπτώσεων, δὲν τίθενται ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχει ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, τὸ Συμβούλιον ἐλέγχου, καὶ ἡ ἀντιπροσωπευτικὴ Συνέλευσις ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους Δικαστικοὺς καὶ ἄλλους Κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν ὀργανωμένων ὁμάδων τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Αὐτὰ εἶναι, κατὰ νόμον, τὰ ὄργανα ποὺ ὀφείλουν νὰ παρακολουθοῦν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὰς πράξεις τῆς Διοικήσεως τῆς ΔΕΗ. Τὰ μνημονεύω, διότι ἡ ΕΔΑ εἰς τὴν πρότασίν της, καταλογίζει εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τὰς παραλείψεις τῶν Διοικούντων τὴν ΔΕΗ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ Εἰσαγγελικὴ ἀρχή. Καὶ ἐρωτῶ, μὲ πᾶσαν εἰλικρίνειαν ἐρωτῶ: Ἐξεδήλωσαν ποτὲ τὰ ὄργανα αὐτά, τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου τεταγμένα, ἀνησυχίας ὡς πρὸς τὴν ἐντιμότητα τῶν Διοικούντων τὴν ΔΕΗ, ὥστε νὰ λάβῃ ἐκ τούτου ἀφορμὴν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἢ ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεὺς καὶ νὰ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα; Δὲν εἶναι, κύριοι βουλευταί, οἱ Ὑπουργοὶ Ἀστυνόμοι, οὔτε ἐλεγκταί, οὔτε Εἰσαγγελεῖς, οἱ Ὑπουργοί, πρέπει νὰ ἔχουν ἐστραμμένην τὴν προσοχήν των πρὸς τὴν δημιουργίαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος προορισμὸς τῶν Ὑπουργῶν καὶ νομίζω, ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ ἐν προκειμένῳ ἐὰν ὑπάρχουν Ὑπουργικαὶ εὐθῦναι. Σχετικῶς πρὸς τὸ ἐὰν ἐπίεσεν ἡ Κυβέρνησίς μας τὴν Διοίκησιν τῆς ΔΕΗ διὰ νὰ λάβῃ τὴν Αʹ ἢ Βʹ ἀπόφασιν, θὰ ἀναγνώσω δύο περικοπὰς ἀπὸ μίαν συνέντευξιν ποὺ εἶχε δώσει πρὸς τὸν τύπον εἰς τὰς 22.11.63, ὁ τότε Γεν. Δ)ντὴς τῆς ΔΕΗ. Ἔλεγε ὁ τότε Γεν. Δ)ντὴς τῆς ΔΕΗ: «Ἐκεῖνο τό, ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω ἐξ ὑπαρχῆς, εἶναι ὅτι οὐδέποτε ἐπιέσθημεν νὰ ὑπογράψωμεν τὴν σύμβασιν ἵνα συμφωνήσωμεν εἰς μίαν τιμὴν — ὁμιλεῖ τώρα εἰδικῶς διὰ τὴν ΔΕΗ — ἡ ὁποία εἶναι εἰς βλάβην τῶν συμφερόντων τῆς ΔΕΗ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Θέλω νὰ εἴπω ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως — ὁ κύριος Καραμανλῆς — μὲ ἐκάλεσε ὅταν ἤρχισαν αἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν ἑταιρείαν ΠΕΣΙΝΕ διὰ τὸ στενὸν θέμα τῆς πωλήσεως τοῦ ρεύματος καὶ ἐδήλωσε σαφῶς, ὅτι δὲν δέχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὸς προσωπικῶς οὐδεμίαν συμφωνίαν μεταξὺ ΔΕΗ καὶ ΠΕΣΙΝΕ ἡ ὁποία θὰ ὡδήγει εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον καλῶς ἢ κακῶς χαρακτηρίζεται ὡς ἐπιδότησις καὶ περαιτέρω ἐν πάση περιπτώσει ὅμως — ὁ ἴδιος ὁ Γεν. Διευθυντὴς τὰ λέγει αὐτὰ— ἡ ὁδηγία αὐτὴ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐσήμαινε νὰ μὴ διστάσωμεν νὰ διαρρήξωμεν τὰς διαπραγματεύσεις ἐν ᾗ περιπτώσει θὰ ὡδήγουν πρὸς ποινὴν χαμηλοτέραν τοῦ κόστους παραγωγῆς». Ὅταν, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ δημοσία δήλωσις τοῦ τότε Γεν. Δ)ντοῦ τῆς ΔΕΗ, ποίαν ἀξίαν ἔχουν τὸ εἶπαν μεταξύ των; Ὅταν ὑπάρχει δημοσία ἐκδήλωσις αὐτῆς τῆς μορφῆς τῆς ὁποίας βεβαίως ἔλαβεν γνῶσιν καὶ τὸ ἐγνώριζεν ὁ τότε Γεν. Δ)ντὴς τῆς ΔΕΗ καὶ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τὶ ὠφελοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ κείμενα ποὺ παρεντίθενται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν τριῶν Ἀνωτάτων Δικαστικῶν;