1965.01.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Δευτέρα 25 Ἰανουαρίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 22 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ.

§2Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 22ας Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κατσώτας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Ι. Ζίγδης (Ὑπ. Βιομηχανίας), Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Α. Κοκκέβης (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καὶ Α. Ἀγγελούσης (Ὑφυπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως κλπ. Βιομηχανιῶν καὶ Βιοτεχνιῶν». Οἱ κ.κ. Ι. Ζίγδης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας), Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Α. Κοκκέβης (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀδειῶν λειτουργίας καὶ τεχνικοῦ ἐλέγχου Βιομηχανιῶν, Βιοτεχνιῶν κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμβάσεως περὶ Γερμανικῶν στρατιωτικῶν κοιμητηρίων ἐν Ἑλλάδι». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Μ. Ξυλούρης καὶ Δ. Ἰωάννου, 2) Α. Λιακόπουλος καὶ 3) Χ. Ἀποστολάκος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσώτας καὶ Σ. Κατσώτας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Κουτσοχέρας, 2) Ν. Βαρβιτσιώτης, 3) Μ. Ξυλούρης καὶ Δ. Ἰωάννου, καταθέτουσι τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Τ. Κατσικόπουλος καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἰχθυοσκαλῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πέτσος καὶ Φ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ βιομηχανικῶν περιοχῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Τ. Κεφαλληνός, 2) Ι. Κουτσοχέρας καὶ Η. Κατριβάνος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ ἐπιθεωρήσεως ἐμπορικῶν πλοίων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ εἰλικρινῆ θλῖψιν προβαίνω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἐπίσημον πρὸς ὑμᾶς ἀναγγελίαν τοῦ θανάτου τῆς μεγαλυτέρας πολιτικῆς καὶ κοινοβουλευτικῆς προσωπικότητος τῆς ἐποχῆς μας, τοῦ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ, πρώην πρωθυπουργοῦ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας. Παγκόσμιον εἶναι τὸ πένθος διὰ τὴν ἀπώλειάν του, ὁμοθύμως δὲ συμμετέχει τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος εἰς αὐτό. Σύμπας ὁ ἐλεύθερος κόσμος μὲ βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην τὸν προπέμπει εἰς τὴν αἰωνιότητα ἀναλογιζόμενος ἐν κατανύξει τὰς ἱστορικὰς πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα ὑπηρεσίας του, ὁ δὲ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι ἐπιλήσμων τῶν ἰδιαιτέρων εἰς κρισίμους στιγμὰς ὑπηρεσιῶν του πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Ἱστορίαν ὡς ἡρωϊκὴ μορφὴ συμβολίζουσα τὸν ἔρωτα πρὸς τὴν Ἐλευθερίαν, τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν, τὴν περιφρόνησιν πρὸς τὸν κίνδυνον, τὴν ἀκατάβλητον μαχητικότητα πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν ὑψηλῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν, τὴν ἀδάμαστον θέλησιν διὰ τὴν νίκην. Ἡ ἐνεργητικότης του ἀνέβλυζε μὲ πλούσιο περίσσευμα ἀπὸ βαθείας ψυχικὰς καὶ πνευματικὰς πηγάς. Διετήρει ὡς ἐκ τούτου πάντοτε ἡ δρᾶσις του πνοὴν ποιητικήν, χροιὰν δραματικήν, ἐπικὸν μεγαλεῖον. «Κανεὶς ποτὲ δὲν ὡμίλησεν ἐν ὀνόματι τῆς Ἱστορίας, ὅπως ὡμίλησεν αὐτός», ἔχει γράψει ὁ Μπέβαν. Οὐδέποτε ἄλλοτε εἰς τὴν σύγχρονον ἱστορίαν ἐμπνευσμένοι λόγοι ἐπηρέασαν τόσον πολὺ τὸν ροῦν τῶν μεγάλων γεγονότων. Οὐδέποτε ἄλλοτε τὰ μεγάλα γεγονότα, διετήρησαν καὶ ὅταν ἀπεκρυσταλλώθησαν, τόσον ζωηρὰν τὴν ἀπήχησιν τῶν ὡραίων λόγων ποὺ τὰ εὐαγγελίσθησαν. Οἱ πλήρεις ἀρχαϊκοῦ κάλλους λόγοι τοῦ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ κατὰ τὰς ἀποφασιστικὰς ὥρας τοῦ Μεγάλου Πολέμου, μόνον μὲ τὸν Ἐπιτάφιον τοῦ Περικλέους δύνανται νὰ παραβληθοῦν. Εἰς πᾶσαν ὥραν κινδύνου, οἱ ἐλεύθεροι λαοὶ θὰ προσφεύγουν εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ ἐπανευρίσκουν τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὰς αἰωνίας ἀξίας τοῦ ἀνθρωπίνου βίου. Καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην αὐτὴν θὰ χαλυβδώνῃ τὸ ὑψηλὸν παράδειγμα τῆς συνεπείας τῶν πράξεων. Διότι ὁ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ δὲν ἦτο μόνον μεγαλόστομος ἐμψυχωτής, ἦτο καὶ μεγαλοπράγμων ἐκτελεστής. Ἀλλ’ εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ὅπου συνεχίζεται ἡ προαιωνία παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Δήμου, χρέος μας εἶναι νὰ ἐξάρωμεν ἰδιαιτέρως τὴν ὑψηλὴν κοινοβουλευτικὴν συνείδησιν καὶ τὴν βαθεῖαν πρὸς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν ἀφοσίωσιν τοῦ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ. Οὐδεὶς συνέδεσε στενώτερον παρ’ ὅσον αὐτὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθερίας μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Μολονότι ἦτο ἀριστοκράτης ἐξ οἰκογενειακῆς προελεύσεως, ἡ Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων ἀπετέλεσε τὸ Ἅγιον Βῆμα, τὸ ἱερὸν ἄδυτον τῆς πίστεώς του. Ὅταν αἱ γερμανικαὶ βόμβαι κατέστρεψαν τὸ μέγαρον τῆς Ἀγγλικῆς Βουλῆς, ἔσπευσε νὰ ἐπισκεφθῇ τὰ φλεγόμενα εἰσέτι ἐρείπια. Ἀμίλητος καὶ σκεπτικὸς τὰ περιειργάζετο ἐπὶ πολλὴν ὥραν. Διὰ νὰ εἴπῃ ἐν τέλει εἰς τοὺς συνοδούς του: «Αὐτὴ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἀνεγερθῇ ἐκ νέου ὅπως ἦταν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως δὲν θὰ χάσωμεν οὔτε μίαν συνεδρίασιν». Καὶ παλαιότερον, εἰς μίαν ρητορικὴν ἀποστροφήν του εἶχεν εἴπει: «Δὲν αἰσθάνομαι ὑπεράνω μου παρὰ μόνον τὸν Θεὸν καὶ τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων». Ὅταν δὲ μετὰ τὴν ἀποχώρησίν του ἀπὸ τὸν ἐνεργὸν πολιτικὸν βίον τοῦ ἐπεδόθη ὁμόφωνον ψήφισμα ἀναγνωρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Κοινοβουλίου τῶν ὑπηρεσιῶν του, εὐχαριστῶν ὁ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ, εἶχε δηλώσει: «Μεταξὺ τῶν πολλῶν καὶ ποικίλων ὄψεων καὶ ἐκδηλώσεων τῆς δημοσίας ζωῆς μου περισσότερον ὅλων ἐκτιμῶ τὴν ἰδιότητά μου ὡς μέλους τοῦ Κοινοβουλίου». Ὁ ἑορτασμὸς τῶν ἑπτακοσίων ἐτῶν τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων ἀνεβλήθη πρό τινων ἡμερῶν δικαίως, λόγῳ τῆς ἀσθενείας του. Καὶ δικαίως ὅλαι αἱ Βουλαὶ τοῦ Κόσμου τιμοῦν σήμερον τὴν μετάστασίν του ἀπὸ τὴν ζωὴν εἰς τὴν ἀθανασίαν. Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, πρὸ τοῦ Μεγάρου τῆς ὁποίας ἀντιλαλοῦν ἀκόμη οἱ ἐγκαρδιωτικοὶ λόγοι του τῆς 14ης Φεβρουαρίου 1945, δὲν θὰ ὑστερήσῃ εἰς τὴν ἀπότισιν τῶν ὀφειλομένων τιμῶν. Πρὸς τοῦτο, θέτω ὑπὸ τὴν ἔγκρισίν σας, κύριοι βουλευταί, τὸ ἀκόλουθον ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων μὲ βαθυτάτην θλῖψιν πληροφορουμένη τὸν θάνατον τοῦ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ, μεγαλοφυοῦς πολιτικοῦ ἡγέτου, ἡρωϊκῶς προμαχήσαντος τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν εἰς ὥρας ἐσχάτου κινδύνου καὶ ἀναδειχθέντος εἰς κύριον συντελεστὴν τῆς νίκης τῶν ἐλευθέρων λαῶν, ἥτις ἔσωσε τὰς προαιωνίας ἀνθρωπίνας ἀξίας, εἰσηγουμένου τοῦ Προέδρου αὐτῆς, Ψηφίζει 1. Ὅπως ἐκφρασθῇ εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Μεταστάντος καὶ τὰς Βουλὰς τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ἡ ὁμόθυμος συμμετοχὴ αὐτῆς εἰς τὸ βαρὺ πένθος των. 2. Ὅπως ἀναρτηθῇ μεσίστιος ἡ σημαία τοῦ Βουλευτηρίου κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν καὶ κατὰ τὸ Σάββατον 30ην Ἰανουαρίου, ἡμέραν τῆς κηδείας του. 3. Ὅπως διακοπῇ ἡ συνεδρίασις τοῦ Σώματος εἰς εὐλαβῆ ἐκπλήρωσιν φόρου τιμῆς πρὸς τὴν ἔνδοξον Μνήμην του, καὶ 4. Ὅπως ἀποσταλῇ τὸ παρὸν ψήφισμα εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Μεταστάντος καὶ εἰς τὰς Βρεταννικὰς Βουλάς. Δευτέρα, 25 Ἰανουαρίου, 1965 Ἐγκρίνεται;

§6ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει τὸ ψήφισμα. Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ μεγάλου πολιτικοῦ καὶ πολεμικοῦ Ἡγέτου Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλει τὴν ἐπιβίωσίν της ἡ Κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατία. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§8Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Πολλοὺς ἔχει ὀνομάσει Μεγάλους ἡ Ἱστορία. Ἀλλὰ ὁ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ ὑπῆρξεν ἀληθῶς Μέγας. Εἰς μίαν κρισιμωτάτην ὥραν τῆς Ἱστορίας, ἡ Μοῖρα τοῦ ἀνέθεσε τὴν εὐθύνην τῆς σωτηρίας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Καὶ ἀπεδείχθη ἄξιος τῆς μεγίστης εὐθύνης. Ἔγινεν ὁ Πατὴρ τῆς Νίκης. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει πρόσθετον λόγον νὰ θεωρῇ τὸν θάνατον τοῦ Μεγάλου Ἀνδρὸς ἐθνικὸν πένθος της. Διότι εἰς τοὺς κρισίμους ἐκείνους καιροὺς ὑπῆρξεν ἀνένδοτος συμπαραστάτης. Θεωρῶ ὑπερτάτην τιμὴν τῆς ζωῆς μου, ὅτι ἔσχον τότε τὴν εὐκαιρίαν νὰ συνεργασθῶ μὲ τὸν Μέγαν Βρεταννὸν Ἡγέτην. Καὶ εἰς ἀνάμνησιν ἐκείνων τῶν καιρῶν παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναγνώσω ὀλίγας περικοπὰς ἀπὸ ἕνα χαιρετισμόν, τὸν ὁποῖον τοῦ εἶχον ἀπευθύνει τότε ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. «Οἱ δεσμοὶ τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, εἶναι παλαιοὶ καὶ ἐγκάρδιοι. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνα πρόσφατον γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔχει προστεθῆ εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν παλαιῶν μας δεσμῶν καὶ τοὺς ἔχει καθαγιάσει. Εἶναι ὁ Ἰούνιος τοῦ 1940 ἕως τὸν Ἰούνιον τοῦ 1941. Εἶναι τὸ κρίσιμον ἔτος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν αἰωνίαν δόξαν τῆς Βρεταννικῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τοῦ μεγάλου της Ἀρχηγοῦ. Τότε ὑπεσχέθητε εἰς τὸν Λαόν σας «αἷμα, μόχθον καὶ δάκρυα». Καὶ ἤρχισεν ἡ σκληρὰ πάλη. Μόνοι ἐτέθητε τότε ἀντιμέτωποι τῆς θυέλλης.... Καὶ αἴφνης, ἀπὸ τὸ ἄλλο ἄκρον τῆς Εὐρώπης, ἕνας μικρὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἐγνώριζε τὴν τραγικότητα τῆς καταστάσεως, μολαταῦτα ἐπρόβαλε, καὶ ἐνώπιον τῆς θυέλλης ἐστάθη εἰς τὸ πλευρόν σας.... Καὶ ἐπὶ ἓξ μῆνας, ἐνώπιον τῆς Ἱστορίας, ἐνώπιον τῆς μοίρας τοῦ κόσμου, ἐμείναμεν μόνοι, σεῖς καὶ ἡμεῖς, ἡ Βρεταννικὴ Αὐτοκρατορία καὶ ἡ μικρὰ Ἑλλάς... Μόνοι σεῖς εἰς τὸν Κόσμον καὶ μόνοι ἡμεῖς εἰς τὴν Εὐρώπην, νικῶντες, ὅπως ἄλλοτε εἰς τὸν Μαραθῶνα.... Καί, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπαίσχυντον ἧτταν τῆς μιᾶς Αὐτοκρατορίας, ἦλθεν ἡ ἀνανδρία τῆς ἄλλης, νὰ πλήξῃ τὸν Δαυΐδ ἐκ τῶν νώτων. Τότε ἐσπεύσατε..... Συνηγείραμεν ἡμεῖς ὅλας μας τὰς δυνάμεις, πολὺ ὀλίγας. Καὶ μᾶς ἐστείλατε σεῖς ὅλας τὰς διαθεσίμους δυνάμεις σας, ἐπίσης ὀλίγας.... Καὶ ἐπαλαίσαμεν. Διότι δὲν ἐξηρτήσαμεν τὸν ἀγῶνα, οὔτε σεῖς, οὔτε ἡμεῖς, ἀπὸ τὴν πρόβλεψιν τῆς Νίκης. Τὸν ἐξηρτήσαμεν μόνον ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος. Τότε συνηντήθημεν μὲ τοὺς στρατιώτας σας. Εἶχον ἔλθει ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς γῆς διὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὴν ἐλευθερίαν μας, διὰ νὰ μὴ εἴμεθα μόνοι εἰς τὰς Θερμοπύλας. Τότε ἡνώθησαν αἱ καρδίαι τῶν δύο λαῶν μας. Ὅταν οἱ στρατιῶται σας μετέβαιναν εἰς τὴν μάχην, τοὺς συνώδευον αἱ εὐχαὶ τοῦ Λαοῦ μας. Ὅταν ἐπέστρεφαν, τοὺς συνώδευεν ἡ στοργή του. Καὶ ὅταν ἐγκατέλειπαν τὰς ἀκτάς μας, ὁ πόνος... Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε ποτὲ ἡ ἀνησυχία τοῦ ὁριστικοῦ χωρισμοῦ. Μέσα εἰς τὴν γενικὴν κατάθλιψιν τῆς Εὐρώπης ἀπετέλεσε φαινόμενον ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀμφέβαλε διὰ τὴν νίκην.... Ἀπὸ τότε ἔχουν περάσει τρία σκοτεινὰ χρόνια. Ἡ ἐπαγγελία σας ἐπραγματοποιήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Αἷμα, μόχθοι καὶ δάκρυα. Οἱ μηχανοκίνητοι βάρβαροι ἐκδικοῦνται, σφάζουν καὶ καίουν. Εἰς ἐρείπια κατάκειται ἡ ὡραία χώρα τὴν ὁποίαν ἠγάπησαν οἱ στρατιῶται σας. Ἀλλὰ ἡ ψυχή της ἀντέχει, καὶ κάθε ἡμέραν ὑψώνεται περισσότερον, ὅπως ἡ φλόγα ἀπὸ τὸν ἄνεμον. Οἱ βάρβαροι ἀπηγόρευσαν τὴν σημαίαν μας. Καὶ ὁ γαλανὸς οὐρανός μας, μὲ τὰ ἄσπρα του σύννεφα, ἐσχημάτισε τὴν Γαλανόλευκον. Καὶ ἡ ἀντίστασις ἐγενικεύθη εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὰ βουνά μας. Ἡ πολυφίλητος χώρα μας εἶχε γεμίσει «ἀπὸ ὁλόμαυρες ράχες ὅπως τῶν Ψαρῶν». Ἀλλὰ ἡ αὐγὴ ἔχει ἀνατείλει. Ἀπὸ χθὲς ὑπάρχει τὸ δεύτερον μέτωπον. Καὶ μία ἀπὸ τὰς αἰωνίας πόλεις, ἡ ἔνοχος, ἔχει ἐλευθερωθῆ. Ἡ ἄλλη, ἡ πρώτη, ἡ Σύμμαχος, ἀναμένει. Οἱ στρατιῶται σας, ὅταν ἔφευγαν, ἔδωκαν εἰς τὸν Λαόν μας τὸν λόγον των ὅτι θὰ ἐπανέλθουν ἐλευθερωταί. Τοὺς ἀναμένουν αἱ καρδίαι παλλόμεναι. Καὶ ἡ αὔρα τοῦ Φαλήρου πνέει εἰς τὴν Ἀκρόπολιν διὰ νὰ ἀδελφώσῃ τὰς δύο σημαίας μας». Μὲ βαθυτάτην εὐλάβειαν, εὐγνωμοσύνην καὶ θαυμασμόν, ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον τοῦ σκηνώματος τοῦ Μεγάλου Ἀνδρός.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἔχει τὸν λόγον.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ὑπῆρχον εἰς τὴν ἱστορίαν μεγάλα γεγονότα, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον μεγάλοι ἄνδρες. Ἡ ἀλήθεια εὑρίσκεται μεταξὺ τῆς θεωρίας περὶ ἡρώων τοῦ Κάρλαϊλ καὶ τῆς θεωρίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, ὑποτιμῶντες τὴν συμβολὴν τῆς προσωπικότητος εἰς τὴν ἱστορίαν, θεωροῦν ταύτην κινουμένην ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἀντικειμενικοὺς παράγοντας. Χωρὶς τὰς ἀντικειμενικὰς συνθήκας, δὲν θὰ εἶχον οἱ γεννημένοι μεγάλοι τὴν δυνατότητα νὰ γίνουν καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν μεγάλοι. Ἀλλὰ καὶ χωρὶς τοὺς γεννημένους μεγάλους, αἱ περιστάσεις τῆς ἱστορίας θὰ ἔμεναν μικραί. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις οἱ μεγάλοι ἤλλαξαν τὸν ροῦν τῆς ἱστορίας. Εἰς τὴν κορυφὴν βεβαίως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤλλαξαν τὸν ροῦν τῆς ἱστορίας, εὑρίσκεται ὁ Θεάνθρωπος. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπλάσθη κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Πλάστου, ἔχει ἐμφανίσει πολλάκις στιγμάς, κατὰ τὰς ὁποίας κατώρθωσεν ὡς προσωπικὸς παράγων νὰ ἀλλάξῃ τὸν ροῦν τῆς ἱστορίας. Χωρὶς τὸν Θεμιστοκλῆ τίς οἶδε ἐὰν θὰ διεσώζετο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὀνομάζει ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος Ἑλλάς. Χωρὶς τὴν 20ετίαν τοῦ Περικλέους δὲν θὰ διεμορφοῦτο, ὅπως διεμορφώθη, παρὰ τὴν ὕπαρξιν ὅλων τῶν ἀντικειμενικῶν συνθηκῶν, ὁ χρυσοῦς αἰών. Ἐὰν ὁ Ἀλέξανδρος δὲν ἦτο μέγας ἐκ φύσεως, ἐὰν δὲν ἐγεννᾶτο μέγας, δὲν θὰ ἐπεξετείνετο εἰς οἵαν ἔκτασιν ἐπεξετάθη, τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα εἰς τὴν Ἀνατολήν. Ἐὰν δὲν ἐνίκα κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 8ου αἰῶνος πρὸ τῶν πυλῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῶν Χερσαίων καὶ τῶν θαλασσίων, ὁ Λέων ὁ 3ος καὶ ἐὰν ὁ Κάρολος Μάρτελος ὀλίγα ἔτη ἀργότερα, δὲν ἐνίκα εἰς τὸ Πουατιὲ τὸν ἀσιατικὸν κόσμον, μέγαν κόσμον, σπουδαῖον, τοὺς Ἄραβας, ἡ Ἀσία ἐνδεχομένως θὰ εἶχε προχωρήσει καὶ θὰ εἶχε προεκταθῆ μέχρι τῆς Βορείου Θαλάσσης. Καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸν αἰῶνα μας. Ἐὰν δὲν εἶχεν ὁ Λένιν τὸ σπουδαῖον ἀνθρώπινον ἀσκητικὸν ἦθος, τὸ ὁποῖον εἶχε καὶ δὲν ἐπεβάλετο καθ’ ὃν τρόπον ἐπεβλήθη ἐπὶ τῶν συντρόφων του, ἡ Ὀκτωβριανὴ ἐπανάστασις, δεδομένου ὅτι δὲν ἦτο ἐπανάστασις, κατὰ βάθος, ὅπως ἡ Γαλλική, ἀλλὰ ἦτο κίνημα, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ ἢ πραγματοποιουμένη, δηλαδὴ ἐπιχειρουμένη, νὰ ἐπιτύχῃ. Καὶ ἐὰν ὁ Οὐΐνστον Τσῶρτσιλ δὲν ὡμίλει — καὶ ἐδῶ ὁ λόγος ἔφθασεν εἰς τὸ ὕψιστον ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἡ ἱστορία — ἐὰν δὲν ὡμίλει ὅπως ὡμίλησε κατὰ τὰς ἡμέρας ἢ μᾶλλον κατὰ τὰς σκοτεινὰς νύκτας τῆς Δουγκέρκης καὶ ἐὰν δὲν ἵστατο ἄκαμπτος ὁ Τσῶρτσιλ ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια τοῦ Λονδίνου καὶ ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια, τὰ ὁποῖα ἐμνημονεύσατε πρὸ ὀλίγου, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων, ἡ ὁποία καὶ κρημνιζομένη δὲν καταστρέφεται, ἐὰν δὲν ἵστατο ὅπως ἐστάθη, δὲν γνωρίζω ποία θὰ ἦτο ἡ ἐξέλιξις τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας. Βεβαίως, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ τότε καὶ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπευθυνόμενος εἰς τὸν Μέγαν ἄνδρα Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, δὲν ἦτο μόνος αὐτὸς ἐν Ἀγγλίᾳ, ἀλλὰ ἦτο καὶ ὁ ἀγγλικὸς λαός, μέγας καὶ αὐτός. Ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἐὰν καὶ ὁ καλλίτερος λαὸς καὶ ὁ ἀνθεκτικώτερος καὶ ὁ μᾶλλον ἄκαμπτος εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ἐκεῖ ὅπου τὸν προορίζει ἡ φύσις του, εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ εἴπῃ νὰ σταθῇ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ διεκδικήσῃ μέχρι τοῦδε εἰς τὴν Παγκόσμιον Ἱστορίαν, εἰς τὴν νεωτέραν, διὰ νὰ μὴ προβῶμεν εἰς παραλληλισμὸν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν ἀρχαιότητα, μολονότι ὁ παραλληλισμὸς δὲν θὰ ἀπέβαινε διόλου εἰς βάρος τοῦ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ διεκδικήσῃ εἰς τὴν νεωτέραν ἱστορίαν τοῦ κόσμου τὸν τίτλον τοῦ σωτῆρος καὶ τοῦ ἐλευθερωτοῦ, ἐμμέσως ἢ ἀμέσως, ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἐκλιπόντα Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μιμηθῶ τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐνθυμηθῶ καὶ ἐγὼ μίαν σκηνήν, ἡ ὁποία δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ 1944, ὁπότε πράγματι εἶχε πλέον δικαιωθῆ ἡ πρόβλεψις καὶ εἶχεν ἐνσαρκωθῆ εἰς πρᾶξιν ἱστορικὴν ἡ βούλησις τοῦ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, ἀλλὰ ἀναφέρεται εἰς τὸν Αὔγουστον τοῦ 1942, ὁπότε ἐξηκολούθουν νὰ εἶναι μαῦραι αἱ νύκτες τῆς ἱστορίας καὶ ὁ Ρόμελ, νικητὴς εὑρίσκετο πρὸ τῶν πυλῶν τῆς Ἀλεξανδρείας. Εἶδον διὰ πρώτην φορὰν τὸν Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, τὸν Αὔγουστον τοῦ 1942. Ἐδιάβασα σήμερον εἰς τὸ ἡμερολόγιον, τὸ ὁποῖον ἔχω κρατήσει, ὅτι ὅταν ἐπλησίασεν εἰς τὸν ἐξώστην τῆς Βρεταννικῆς Πρεσβείας εἰς τὸ Κάϊρον, ἤμην δὲ ὁ μόνος ξένος διότι οἱ ἄλλοι ἦσαν στρατάρχαι του, οἱ ἀρχηγοὶ ὅλων τῶν δυνάμεων, εἶχον τὸ αἴσθημα — καὶ τὸ ἔγραψα τὸ ἴδιο βράδυ εἰς τὸ ἡμερολόγιόν μου— ὅτι δὲν ἐπλησίαζεν ἄνθρωπος, ἀλλὰ ἐπλησίαζεν ἕνα φυσικὸν γεγονός. Ὅταν μετὰ ταῦτα συνεζητήσαμεν κατὰ τὸ πρόγευμα καὶ ἐζήτησα ἢ μᾶλλον παρεκάλεσα νὰ στείλῃ τὸ ταχύτερον τὴν πρώτην Ἑλληνικὴν Ταξιαρχίαν, τελοῦσαν ὑπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συναδέλφου μας κ. Κατσώτα, εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ τῆς δοθῇ ἡ τιμὴ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν μεγάλην μάχην, ἡ ὁποία ἐπέκειτο, ἔδωσε βεβαίως τὴν ἐντολὴν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Αὐτοκρατορικοῦ Βρεταννικοῦ Ἐπιτελείου Σὲρ Ἄλαν Μπροὺκ νὰ συζητήσῃ μὲ τοὺς ἁρμοδίους τὸ θέμα καὶ ἐντὸς 10 ἡμερῶν μετεστάθμευσεν ἡ Ταξιαρχία μας ἀπὸ τὴν Παλαιστίνην εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πυρός, ἀλλὰ μοῦ εἶπε χαμογελῶν: «Θὰ χρειασθοῦν πολλαὶ ἀκόμη μάχαι διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν νίκην καὶ θὰ ἔχετε πολλὰς εὐκαιρίας, ὅπως εἴχατε καὶ τὴν ἀπαράμιλλον εὐκαιρίαν εἰς τὸ πρόσφατον ἐν Ἀλβανίᾳ παρελθόν». Ὡς Ἕλληνες εἴμεθα βαθύτατα εὐγνώμονες εἰς τὴν μνήμην τοῦ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ. Πρῶτον, εἴμεθα εὐγνώμονες διότι ὡς Ἕλληνες εἴμεθα κατ’ ἐξοχὴν ἄνθρωποι καὶ ἀφοῦ ἔσωσε τὴν ἀνθρωπότητα, εἴμεθα κυρίως δι’ αὐτὸ εὐγνώμονες. Ἀλλὰ πέραν τούτου εἴμεθα εὐγνώμονες καὶ διὰ τὸ 1941 καὶ διὰ τὸ 1944. Τὸ 1941 προετίμησεν ὁ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ νὰ χάσῃ τὴν δυνατότητα ὁριστικῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς καταστάσεως εἰς τὴν Ἀφρικήν, τότε ὁπότε δὲν εἶχε φθάσει ἀκόμη Ἄφρικα–Κόρπ τοῦ Ρόμμελ, προετίμησε νὰ χάσῃ τὴν δυνατότητα αὐτήν, διὰ νὰ ἐπιδείξῃ ἱστορικὸν ἔναντι τῶν γενναίων Ἑλλήνων ἱπποτισμὸν καὶ ἀπέσπασε ἐκείνας ἀκριβῶς τὰς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐσίαν δὲν ἦσαν διαθέσιμοι, διότι ἡ ἀπόσπασις αὐτῶν ἀπὸ τὴν δυτικὴν ἔρημον ἐσήμαινε τὴν ἀναβολὴν ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη τῆς νίκης καὶ ἐσήμανε μάλιστα καὶ τὸ ἐνδεχόμενον καταστροφῆς. Καὶ εἴμεθα εὐγνώμονες καὶ διὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944. Παρὰ τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀντιμετωπίσει καὶ γύρω του καὶ εἰς αὐτὸ τὸ Ὑπουργικόν του Συμβούλιον καὶ εἰς αὐτὸ τὸ Κόμμα, τοῦ ὁποίου ἦτο ἡγέτης, λόγῳ τῆς φοβερᾶς ἐπιρροῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει πάντοτε τὸ ψεῦδος, ποὺ εἶχεν ἐπηρεάσει καὶ τὴν Ἀγγλικὴν καὶ κατ’ ἐξοχὴν τὴν Ἀμερικανικὴν τότε κοινὴν γνώμην, παρὰ τὴν ἀντίδρασιν αὐτὴν τὴν φοβεράν, ἀπεφάσισε νὰ σώσῃ τὴν Δημοκρατίαν ἐν Ἑλλάδι καὶ τὴν ἔσωσε χάριν ἡμῶν καὶ χάριν καὶ ἐκείνων ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι εἶχον στραφῆ ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ εἴμεθα ὅλοι καὶ ἡμεῖς καὶ ἐκεῖνοι ἐλεύθεροι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀγωνιστὴς μέχρι βαθυτάτου γήρατος, ὕστερα ἀπὸ δεκαήμερον ἐπικὴν πάλην ἐναντίον τῆς μοίρας τοῦ ἀνθρώπου, ἐπέρασε χθές, ὁ γηραιὸς Τόρυ, ὁ ἀρχηγὸς τῶν Βρεταννῶν Συντηρητικῶν, εἰς τὸν θάνατον, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε περάσει ζωντανὸς εἰς τὴν Ἱστορίαν. Ὁ σὲρ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, ἔφερε τὴν σφραγίδα πολυπλεύρου μεγαλοφυΐας. Ὑπῆρξεν ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγίστους πολιτικοὺς τῶν αἰώνων, ὑπῆρξεν ἕνας κλασσικὸς καὶ τοῦ προφορικοῦ καὶ τοῦ γραπτοῦ λόγου, ὑπῆρξεν ἕνας πολέμαρχος, μὲ ἰδιοφυΐαν ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην τῶν ἐπαγγελματιῶν τοῦ πολέμου. Κύριε Πρόεδρε, ὁσονδήποτε καὶ ἐάν, ἀπόγονος τῶν δουκῶν τοῦ Μάλμπορω, ὑπέρμαχος τῶν προνομίων τῆς τάξεώς του καὶ τῶν συμφερόντων τῆς Βρεταννικῆς Αὐτοκρατορίας, μὴ διστάζων καὶ εἰς ἐπεμβάσεις καὶ εἰς βίαν εἰς τὴν ἐπιδίωξιν νὰ κάμψῃ τοὺς πάντας εἰς τὰς βλέψεις τοῦ βρεταννικοῦ «IMPERIUM», ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ὡς ἐκ τούτου — καὶ ὑπάρχουν — θεμελιώδεις διαφωνίαι, διὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ ὁμιλήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν διότι ἀνήκουν πλέον εἰς τὴν Ἱστορίαν, ἐν τούτοις ἡ ἀδάμαστος πίστις του μέσα εἰς τὰς ζοφερωτέρας στιγμὰς τοῦ Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ ἀπεγνωσμένη, θὰ ἔλεγε κανείς, αἰσιοδοξία του κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Δουγκέρκης, ἡ ἀποφασιστικὴ συμβολή του εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς μεγάλης ἀντιφασιστικῆς συμμαχίας ποὺ κατέβαλε τελικὰ τὴν μάστιγα τοῦ ἀγκυλωτοῦ σταυροῦ καὶ ἀπέδωσε τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς δουλωθέντας λαοὺς καὶ ἡ ἀκατάβλητος μαχητικὴ θέλησίς του διὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν νίκην ποὺ ἐπεδείχθη κατὰ τὴν σκληρὰν περίοδον τοῦ 1939 –1945, ἀποτελοῦν ἀπαραγράπτους τίτλους διὰ τοὺς ὁποίους καὶ ἡ παράταξις αὐτὴ συμμετέχει εἰλικρινῶς καὶ βαθύτατα εἰς τὸ πένθος τοῦ Βρεταννικοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς μεγάλου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀληθῶς βαθεῖαν λύπην ᾐσθάνθησαν ἅπαντες οἱ ἐλεύθεροι ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ ἄγγελμα τοῦ θανάτου τοῦ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ. Ἡ ἀνάμνησίς του θὰ γιγαντοῦται ὅσον θὰ παρέρχεται ὁ χρόνος καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἐκ τῶν δημιουργῶν τῆς συγχρόνου Ἱστορίας, θὰ καταστῇ αὔριον μῦθος. Θὰ συγχέωνται εἰς αὐτὸν τὰ ὅρια τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ὑπερανθρώπου. Διότι εἶναι πράγματι ἀπίθανον μὲ πόσην δόσιν δημιουργικῆς φαντασίας ἦτο προικισμένος ὁ ἀκατάβλητος ἀγωνιστής. Μὲ πόσον θάρρος, ἀποφασιστικότητα, ἐπιμονὴν καὶ ὑπομονήν. Ἀλλὰ ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ὁ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ ὑπῆρξεν αὐτὸς ποὺ συνέδεσε τὸ ὄνομά του μὲ τὴν νίκην. Τὴν νίκην τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας. Οἱ Ἕλληνες δὲν θὰ τὸν ἐνθυμοῦνται μόνον, ἀλλὰ καὶ θὰ τὸν εὐγνωμονοῦν. Θὰ τὸν ἐνθυμοῦνται, διότι ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ Δημοκρατία εἶναι βιώματά των καὶ θὰ τὸν εὐγνωμονοῦν, διότι ἠγωνίσθη διὰ νὰ κατοχυρώσῃ εἰς αὐτοὺς καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν Δημοκρατίαν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶμεν ὅλοι καὶ ἀναπολοῦντες μὲ εὐλάβειαν τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου νεκροῦ, νὰ διακόψωμεν εἰς ἔνδειξιν πένθους τὴν συνεδρίασίν μας διὰ πέντε λεπτά. (Ἅπαντες οἱ κ.κ. βουλευταὶ ἐγείρονται).

(Ὥρα 7.55′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.5′ μ.μ.)

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§17Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ φέρῃ τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν ἰατρῶν ἡ Κυβέρνησις, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διαφωτισθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἀντεμετώπισε τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀνέκυψαν ἐκ τῆς ἀπεργίας τῶν ἰατρῶν, θεωρῶ σκόπιμον νὰ προβῶ εἰς μίαν ἱστορικὴν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος, διὰ νὰ ἐξηγήσω μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὅτι τὸ αἴτημα τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν ἦτο αἴτημα παλαιόν, αἴτημα κυρίως οἰκονομικὸν καὶ κατὰ δεύτερον λόγον αἴτημα καταργήσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053 κατὰ τὸ ὁποῖον προκειμένου νὰ ἀσκήσῃ τὶς τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης, θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ ἔχῃ ὑπηρετήσει ἐπὶ 3ετίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐξ ὧν τὸ ἓν ἔτος εἰς νοσηλευτικὸν ἵδρυμα καὶ τὰ δύο ἔτη εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς ἐξερχομένους ἀπὸ τὰ δύο Πανεπιστήμια ἀπὸ τοῦ 1960 καὶ ἐντεῦθεν. Καὶ ὑπάρχει ἐπίσης θέμα βελτιώσεως παρεχομένης τροφῆς. Τὸ θέμα τὸ ἀντεμετώπισα καὶ ὡς Ὑφυπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας. Ὅταν ἀνέλαβα τὸ Ὑφυπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, εὑρέθην πρὸ ἀπεργίας τῶν ἰατρῶν παραπονουμένων ὅτι ἡ χορηγουμένη εἰς αὐτοὺς τροφὴ δὲν ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς ἕνα ἐργαζόμενον ἐπιστήμονα καὶ ἐξ ἀπόψεως ποιοτικῆς καὶ ἀπόψεως ποσοτικῆς. Πράγματι ηὔξησα τότε τὸ ἡμερήσιον ἐφόδιον τῆς παρεχομένης τροφῆς καὶ ἔδωσα ἐντολὴν ἡ τροφὴ αὐτῶν νὰ παρασκευάζεται εἰς ἰδιαίτερον λέβητα καὶ προέβην εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι ἐὰν πράγματι ἡ χορηγουμένη ποσότης τροφῆς δὲν τοὺς ἱκανοποιῇ, εἶμαι πρόθυμος νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Ἐπιτροπὴ τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν μὲ ἐπεσκέφθη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους καὶ μοῦ ἐπέδωσε ὑπόμνημα ἐντὸς τοῦ ὁποίου προεῖχεν ὡς πρῶτον αἴτημα, τὸ οἰκονομικόν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Τὸ Οἰκονομικὸν αἴτημα ὅπως εἶχε διατυπωθῆ, ὅτι δηλαδὴ θὰ πρέπει οἱ εἰδικευόμενοι ἰατροὶ κατὰ τὸν χρόνον ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται πρὸς ἄσκησιν, διὰ τὴν λῆψιν εἰδικότητος, νὰ λαμβάνουν τὸ 5πλάσιον τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λαμβάνουν 320 δραχ. ἡμερησίως, ἤτοι 9.600 δραχμὰς μηνιαίως καὶ διὰ τὸν μῆνα ποὺ ἔχει 31 ἡμέρας 9.920 δραχ. εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν, ὅτι, ἐὰν ἐπεθύμουν λύσιν τοῦ θέματος, θὰ ὀφείλουν νὰ ἀποσύρουν τὸ αἴτημα αὐτὸ καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν λύσιν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ αἴτημα μὲ πᾶσαν εὐμένειαν. Καὶ πράγματι τὸ αἴτημα ἀπεσύρθη. Καὶ εἶπον τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν, ὅτι θὰ συναντώμεθα κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνός, ὥστε ἐν ὄψει τῆς τελικῆς διαμορφώσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ ἴδω τὶ δύναμαι νὰ πράξω. Ἐπειδή, ὅμως, αἱ συνομιλίαι μετὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶχον ἀχθῆ εἰς πέρας κατὰ τὸ τέλος Νοεμβρίου εἰδοποίησα διὰ τοῦ ἰδιαιτέρου Γραφείου μου, ὅτι ἡ συνάντησίς μας αὐτὴ ἀνεβάλλετο διὰ τὴν 15ην Δεκεμβρίου. Καὶ πράγματι ἐδέχθην τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὰς 15 Δεκεμβρίου, ἡ ὁποία μολονότι — καὶ τοῦτο εἶναι χαρακτηριστικὸν — ἀνέμενε τὴν συνάντησιν μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ δὲν ἐγνώριζε ποία θὰ ἦτο ἡ ἀπάντησις ἐπὶ τῶν αἰτημάτων εἶχε συνέλθει ἀπὸ τὰς 11 τοῦ μηνός, πρὸ 4 δηλαδὴ ἡμερῶν καὶ εἶχεν ἀποφασίσει τὴν ἀπεργίαν. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθμὸν 29 μὲ ἡμερομηνίαν 12–12 τὸ ὁποῖον ἐστάλη πρὸς τοὺς Δ)ντὰς τῶν Ἀθηναϊκῶν Ἐφημερίδων. Παρετήρησα, ὅτι ἴσως εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν ἀπεργιακῶν ἀγώνων, ὅταν μία ἐπιτροπὴ ἀναμένῃ νὰ ἔχῃ συνάντησιν μὲ τὸ ὑπεύθυνον ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἐκ τῶν προτέρων ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις, νὰ ἔχῃ ἤδη ἀποφασίσει καὶ νὰ ἐξαγγέλλῃ τὴν ἀπεργίαν. Προσέθεσα ἀκόμη εἰς τοὺς εἰδικευμένους ἰατρούς, ὅτι ἐὰν τὸ αἴτημα αὐτὸ ἐτίθετο εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐποχήν, πρὸ 30ετίας, δὲν θὰ εἶχε καμμίαν ἀνταπόκρισιν, διότι ὅμως ζῶμεν εἰς μίαν σύγχρονον ἐποχήν, ἔχομεν χρέος νὰ συντρέξωμεν τὴν μάθησιν πολὺ περισσότερον, διότι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ἰδιαιτέραν εὐαισθησίαν εἰς τὰ θέματα τῆς Παιδείας. Εἶπον, ἐπίσης, ὅτι ὁ χρόνος ἀσκήσεως πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος εἶναι ταὐτοχρόνως χρόνος σπουδῶν καὶ ναὶ μὲν ὁ εἰδικευμένος προσφέρει ἐργασίαν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως λαμβάνει καὶ γνώσεις, διότι ἐὰν πράγματι δὲν προσέφερε τὴν ἐργασίαν αὐτὴν διὰ νὰ τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκπαιδευθῇ, δὲν δύναται νὰ τύχῃ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ πτυχίου. Περαιτέρω προσέθεσα, ὅτι καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ἐπιστημόνων προκειμένου νὰ ἀσκηθοῦν πρὸς ἀπόκτησιν εἰδικότητος δὲν ἀμείβονται. Ὑπάρχουν πτυχιούχοι τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν, οἱ ὁποῖοι προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ σπουδάζουν ἐπὶ 2 χρόνια χωρὶς καμμίαν ἀμοιβήν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν φαρμακοποιῶν καὶ διὰ τὰ παραϊατρικὰ ἐπαγγέλματα, ὅπως αἱ μαῖαι καὶ αἱ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι 3ετοῦς φοιτήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀσκηθοῦν πρακτικῶς ἐπὶ 1 ἔτος. Ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπήντησα εἰς τοὺς εἰδικευομένους, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ προσφέρω ἐξ ἀντικειμένου εἶναι 1.200 δρχ. μηνιαίως, δι’ ὅλους ἀνεξαρτήτως. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης κατὰ τὰ στοιχεῖα, ποὺ εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν ἀνήρχετο εἰς 650, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ μὲν 90 ἐξωτερικοὶ βοηθοὶ ἐλάμβανον 806 δραχμὰς ὡς ἔξοδα κινήσεως οἱ δὲ ὑπόλοιποι 500 δὲν ἐλάμβανον οὐδεμίαν δραχμήν. Εἶπον, λοιπόν: Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ λαμβάνουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν 806 δραχμὰς θὰ πάρουν 1.200 καὶ αὐτοί, ποὺ λαμβάνουν μηδὲν ἐπίσης θὰ πάρουν 1.200 δρχ. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα. Οἱ ἰατροὶ ὄχι μόνον δὲν ἐζήτησαν ἐπαφὴν μαζί μου, ἀλλὰ ἀντιθέτως προσεπάθησαν νὰ διευρύνουν τὴν ἀπεργίαν διὰ τῆς συμετοχῆς καὶ τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν. Ὡς πρὸς τὸ 2ον αἴτημα ἀπήντησα, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱκανοποιηθῇ ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς καὶ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς Ἐπαρχίας. Ἐγνώρισα εἰς αὐτούς, ὅτι ἐψηφίσθη ὁ νόμος τὸ 1960, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν τότε ὁμιλῶν νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, βοηθῶν τὴν τότε Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, διότι ἐξυπηρέτει μίαν ἐπιτακτικὴν ἐθνικὴν ἀνάγκην. Εἶναι χαρακτηριστικόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ψήφισις αὐτῆς τῆς διατάξεως ὑπῆρξε σχεδὸν ὁμόθυμος, δύναται νὰ εἴπῃ τις. Δὲν ἠκούσθη παρὰ ἴσως μία μικρὰ διαμαρτυρία ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς ἀριστερᾶς καὶ μία ἐντελῶς ἄτονος διαμαρτυρία τοῦ συναδέλφου τότε κ. Ζαννῆ. Χαρακτηριστικὰ εἶναι τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τῆς 12.5.1960. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένας περικοπάς. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω. Ὑπῆρξαν ἐπὶ τοῦ θέματος 2 μακραὶ ἀγορεύσεις ἰδικαί μου, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναγνώσω μικρὰς μόνον περικοπάς. «Κύριοι βουλευταί, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἔλλειψις ἰατρῶν, ἐπιθυμούντων νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ὑπηγόρευσε τὴν ἀνάγκην συντάξεως τῆς παρούσης τροπολογίας. Εἶναι πράγματι ἐθνικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ καλυφθοῦν αἱ ἐλλείψεις τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρικοῦ προσωπικοῦ». Καὶ περαιτέρω: «Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ καλυφθοῦν τὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, συντάσσομαι μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἔχει καθῆκον ἡ Βουλὴ νὰ νομοθετῇ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ὁσάκις παρουσιάζονται ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον. Ἤδη τίθεται τὸ ἐρώτημα ἐὰν οἱ ἀπόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι εἰς θέσιν νὰ φέρουν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν, ἡ ὁποία τοὺς ἀνατίθεται κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γίνεται σήμερον ἡ ἐκπαίδευσις εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα μοῦ παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ δεχθῶ, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν ἰατρικῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου, εἶναι εἰς θέσιν σήμερον νὰ παράσχουν ἱκανοποιητικῶς τὰς ἰατρικὰς φροντίδας». Καὶ εἰς ἑπομένην ἀγόρευσίν μου: «Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς παρατηρήσεις καὶ τὰς διατυπώσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς προτεινομένης τροπολογίας. Νομίζω, ὅτι λόγοι ἐθνικῆς ἀνάγκης ἐπιβάλλουν, ὅπως οἱ νέοι ἰατροὶ μεταβοῦν καὶ ζήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον, διὰ νὰ μάθουν καὶ νὰ ζήσουν τοὺς πόνους καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν χωρικῶν τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ μεταφέρουν εἰς τὸ κέντρον τοὺς στοχασμοὺς καὶ τοὺς πόθους τῶν χωρικῶν αὐτῶν. Καὶ πολλὰ θὰ προσφέρουν εἰς τὸν τόπον μας οἱ νέοι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ πλαισιώσουν τὴν χειμαζομένην ὕπαιθρον. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρουν εἰς τὴν χώραν μας». Εἰς διατυπωθείσας παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου τότε κ. Ζαννῆ, ὅτι οἱ φοιτῶντες τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, δὲν ἐγνώριζον ὅτι θὰ ὑπεχρεοῦντο νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, τὴν καλυτέραν ἀπάντησιν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἰδίαν ἑσπέραν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναγνώσω τὴν περικοπήν. «Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀγαπητέ μου, κ. συνάδελφε, ἐὰν πρόκειται νὰ ἰσχύσουν αὐτὰ τὰ κριτήρια, τότε τὸ πρέπον θὰ ἦτο νὰ μὴ ἰσχύσῃ ὁ νέος νόμος οὔτε διὰ τοὺς σημερινοὺς πρωτοετεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο εὐλόγως νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ αὐτῶν τῶν ὑποχρεώσεων εἰσῆλθον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ αἰφνιδιάζονται ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐὰν ὅμως εἰσέλθωμεν εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀντιδικίαν ὁ σκοπὸς ματαιοῦται. Διότι, ὁ σκοπὸς εἶναι πράγματι ἐθνικὸς καὶ ὀφείλουν νὰ ὑποκύψουν εἰς αὐτὸν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ Δημοκρατία, ἡ πρόταξις τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ἐπιβάλλονται αὐτοὶ οἱ περιορισμοί. Δι’ αὐτὸ ἀνέμενον ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἐπιδοθῆ εἰς τὸ θέμα καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους σας νὰ προτείνετε λύσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦν πληρέστερον τὸν σκοπὸν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ εἶναι πολύτιμοι αἱ εἰσηγήσεις σας. Ἐὰν ὅμως εἶναι μόνον ἀρνητικὴ ἡ πρότασίς σας, χωρὶς ἀντιστοίχως νὰ ὑπάρχῃ καὶ θετικὴ πρότασις δυσκόλως, νομίζω, θὰ ἠδύνασθε νὰ εὕρητε ἀνταπόκρισιν». Τὸ μέτρον αὐτὸ κατηγορήθη, ἐπαναλαμβάνω, ὡς μέτρον ἀνελεύθερον. Καὶ εἶχα τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς ἀνακοινώσεις καὶ εἰς προφορικὰς μετ’ αὐτῶν συζητήσεις νὰ εἴπω, ὅτι τὸ μέτρον δὲν εἶναι καινουργές, δὲν λαμβάνεται διὰ πρώτην φοράν. Ἀντιθέτως, οἱ παλαιότεροι ἐξ ἡμῶν ἐνθυμοῦνται ὅτι οἱ τὸ πρῶτον διοριζόμενοι ὑπάλληλοι ὑπηρέτουν ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ θεμελιώσουν δικαίωμα μεταθέσεως εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα. Καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ ἀκόμη ἴσχυσε μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Ἡ ἔλλειψις ἐπιστημόνων, ἡ ἔλλειψις ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, εἰς τὰ περιφερειακὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἔχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. Θέτει πράγματι εἰς κίνδυνον τὴν περαιτέρω λειτουργίαν ὡρισμένων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Εἶναι πάρα πολὺ χαρακτηριστικὸν νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἀκριβῶς αὐτὰς τὰς ἡμέρας εἶχα δύο τηλεγραφήματα. Ἕνα τηλεγράφημα εὐγνωμοσύνης καὶ ἕνα τηλεγράφημα ἀπογνώσεως. Τὸ τηλεγράφημα ἀπογνώσεως, προέρχεται ἀπὸ τὰς Καλάμας. Καὶ εἶναι πάρα πολὺ χαρακτηριστικόν, διότι πράγματι εἰς τὰς Καλάμας ὑπάρχει ἕνα ἄριστον νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, ἀπολύτως συγχρονισμένον, κτιριακῶς ἐπιβλητικόν, μὲ ὄργανα καὶ ἐργαλεῖα ἀνταποκρινόμενα πρὸς συγχρόνους ἐπιστημονικὰς ἀπαιτήσεις. Αἱ Καλάμαι εἶναι μία μεγάλη ἐπαρχιακὴ πόλις. Συνδέεται διὰ πυκνοῦ δικτύου συγκοινωνιῶν. Καὶ ἡ συγκοινωνία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ ἀέρος, ἀπὸ ξηρᾶς καὶ ἀπὸ θαλάσσης. Τὸ κοινωνικὸν ἐπίπεδον καὶ τὸ μορφωτικὸν ἐπίπεδον εἶναι ἀρκετὰ ἀνεπτυγμένον καὶ συνεπῶς ἡ ζωὴ ἐκεῖ ἑνὸς ἐπιστήμονος δὲν εἶναι καθόλου δυσάρεστος. Καὶ παρὰ ταῦτα, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Νοσοκομείου Καλαμῶν τηλεγραφεῖ ὅτι ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς εἶναι ἀδύνατος ἡ συνέχισις τῆς λειτουργίας του. «Ἀριθ. πρωτ. 6186. Ἐξοχώτατον Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, Ἀποφάσει Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀναφέρομεν εὐσεβάστως ὅτι τίθεται ἐν κινδύνῳ περαιτέρω λειτουργία ἡμετέρου Νοσοκομείου στερουμένου βοηθῶν ἰατρῶν δι’ ἄσκησιν ἰδίᾳ ἐφημερίας στόπ. Ὁ εἷς ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων δύο βοηθῶν ἰατρῶν θέλει ἀποχωρήσει τῆς ὑπηρεσίας δεύτερον 10ήμερον ἐλευσομένου μηνὸς ἰατρὸς Καραγκούνης, κληθεὶς δι’ ἀνάληψιν ὑπηρεσίας δὲν ἀπεδέχθη διορισμὸν λόγῳ ἀποχωρήσεώς του ἐξωτερικὸν ὑπίατρος Βελέντζας δὲν προσῆλθεν εἰσέτι καίτοι πολλάκις κληθεὶς στόπ. Παρὰ τὴν εὐρεῖαν δημοσιότητα γενομένης προσλήψεως ἰατρικοῦ προσωπικοῦ οὐδεὶς προσῆλθε στόπ. Ὑποβάλλομεν θερμοτάτην παράκλησιν ἐνεργηθῶσι δέοντα διὰ τοποθέτησιν βοηθῶν πρὸς ἐξασφάλισιν περαιτέρω λειτουργίας Νοσοκομείου στόπ.

Διευθυντὴς τοῦ Νοσοκομείου Καλαμάτας

Θ. ΠΙΜΕΝΟΣ».

Ἕνα δεύτερον τηλεγράφημα εὐγνωμοσύνης, προέρχεται ἀπὸ τὸν Ποταμὸν Κυθήρων. Μετὰ πολλῆς δυσκολίας κατωρθώθη νὰ ἐξευρεθῇ συνάδελφος ἰατρὸς χειρουργὸς νὰ δεχθῇ νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κυθήρων, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄριστον νοσηλευτικὸν ἵδρυμα. Καὶ γνωρίζουν ὅσοι διεχειρίσθησαν πρὸ ἐμοῦ τὸν τομέα τῆς ὑγείας ὅτι πράγματι ἡ συμβολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Κυθήρων εἶναι πάρα πολὺ σημαντική. Εὐγνωμονοῦν, διότι ἐστάλη ὁ χειρουργὸς καὶ παρακαλοῦν νὰ συνεχισθῇ ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν μικροβιολόγου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀμοιβὴ μὲ τὴν συμβολὴν τοῦ Σεβασμιωτάτου Κυθήρων, ἀνέρχεται εἰς 12.000 δρχ. μηνιαίως, σὺν τροφῇ καὶ κατοικίᾳ. Καὶ μικροβιολόγος δὲν ἀνευρίσκεται. Καὶ συνέβη εἰς καθηγητήν, μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Νοσοκομείου ὑποστάντα γαστρορραγίαν καὶ ἔχοντα ἀνάγκην μεταγγίσεως αἵματος νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ μετάγγισις, διότι δὲν ὑπῆρχε μικροβιολόγος διὰ νὰ ὁρίσῃ τὴν ὁμάδα αἵματος. Ἐλάβαμεν ἀργὰ τὴν νύκτα τῆς ἡμέρας ἐκείνης, περὶ τὴν 8ην ἑσπερινήν, ἕνα τηλεγράφημα νὰ στείλωμεν βοήθειαν δι’ οἱουδήποτε μέσου. Καὶ πράγματι εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ναυτικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη νὰ ἀποπλεύσῃ τὸ «Βέλος» κατὰ τὰς 12 τὴν νύκτα, νὰ κατευθυνθῇ ὁλοταχῶς καὶ ὅσον αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι ἐπέτρεπον νὰ ἀναπτύξῃ ταχύτητα, διὰ νὰ φθάσῃ πράγματι μὲ ὅλα, μὲ ὑγειονομικὸν συνεργεῖον, μὲ αἷμα, μὲ ὅ,τι σχετικῶς ἐχρειάζετο διὰ νὰ φθάσῃ τὰς πρωϊνὰς ὥρας εἰς τὰ Κύθηρα. Ἀλλ’ ἀτυχῶς ὁ ἀσθενὴς εἶχεν ἀποθάνει. Ὑπάρχει καὶ σημερινὸν τηλεγράφημα ἀπὸ τὴν Ἁγίαν Εὐθυμίαν, τὸ ὁποῖον λέγει:

«ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, Ἀθήνας Κάτοικοι Ἁγίας Εὐθυμίας καὶ Βουνιχώρας ἀπαρτίζοντες 2.500 ψυχὰς στερούμεθα ἀγροτικοῦ ἰατροῦ λόγῳ συνταξιοδοτήσεώς του καὶ παρακαλοῦμεν διατάξητε τὴν ἄμεσον ἀποδοχὴν τοιούτου, διότι καθημερινῶς παρουσιάζονται κρούσματα καὶ δὲν ἔχομεν περίθαλψιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Λουκᾶς Παπᾶς, Σπῦρος Πλύμης». Ὑπάρχει καὶ τηλεγράφημα ἐξ Ἡρακλείου, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς:

«ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐξοχωτάτους Ὑπουργοὺς κ.κ. Κοκκέβην Ὑγιεινῆς, κ. Μητσοτάκην Οἰκονομικῶν, κ. Μαρῆν Ὑφ)γὸν Οἰκονομικῶν κ. Μανουσάκην Διευθυντὴν Πολιτικοῦ Γραφείου Πρωθυπουργοῦ–Ἀθήνας. Κοινότης Κορφῶν Νομοῦ Ἡρακλείου στερεῖται Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου μετὰ γειτονικῶν χωρίων Κεραμοῦτσι καὶ Λουτράκι περιοχὴ αὕτη προπύργιον Δημοκρατίας παρακαλεῖ ὑμᾶς ὅπως ἐνεργήσητε καὶ περιληφθῇ εἰς τωρινὸν προγραμματισμὸν ἵδρυσις Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Κορφῶν. Ἰατρὸς ὑπάρχει ὀνόματι Μαδαλενάκις. — Κοινοτικὸν Συμβούλιον Κορφῶν Πρόεδρος Κουτσογιαννάκις Ἐμ. Τὰ μέλη Φραζάκης Δημ. Στειράκης Μύρων, Φασουλάκις Γεώργ., Καλιγιαννάκις Γεώργ. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον τὰ σημερινὰ τηλεγραφήματα, εἶναι καὶ αἱ καθημεριναὶ ὀχλήσεις ὅλων τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ ἐπαρχίας. Ὑπάρχει πληθὺς ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ διερωτῶνται διατὶ δὲν ἔχομεν ἰατρούς. Εἶχε γίνει ἕνα βῆμα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὑπῆρξεν ἕνα τολμηρότερον βῆμα ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν. Ἐδημιουργήσαμεν οἰκονομικὰ κίνητρα καὶ εἴχομεν τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μία φυγόκεντρος πορεία τῶν ἰατρῶν. Πράγματι συνέβη αὐτὸ εἰς ἕνα μικρὸν βαθμόν. Ἀλλὰ ἐὰν συνέβαινε νὰ καταργήσῃ κανεὶς τὴν διάταξιν αὐτήν, αὐτομάτως οἱ 200 περίπου ὑπηρετοῦντες κατ’ ἀνάγκην λόγῳ τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ ἐπανήρχοντο εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην. Καὶ τὰ 400 κενὰ τῶν ἰατρείων θὰ ἐγίνοντο 600. Καὶ πρέπει ἀκόμη νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἀπὸ τοὺς ὑπηρετοῦντας ἤδη ἰατροὺς ἕνα 25% εἶναι ὑπερήλικες, εἶναι πέραν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των καὶ ὑπηρετοῦν κατὰ τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν, ὅπως ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ψαρρέας, νὰ ψηφίσωμεν εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐκρίναμεν ὅτι θὰ ἠμποροῦσεν ἕνας ἰατρὸς 66 ἐτῶν νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἰατρὸς ἐπιθυμῶν νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν του. Καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι κατὰ τοιοῦτον τρόπον διατυπωμένη, ὥστε νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν διακοπὴν τῆς συμβάσεως εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐμφανισθῇ νέος συνάδελφος ἐπιθυμῶν νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν. Πρὶν ἀναλύσω ἐν συνεχείᾳ τὰ ὑπόλοιπα αἰτήματα τῶν ἀπεργῶν ἰατρῶν πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἀπεργία εἶχε τεθῆ ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, διότι ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἀπεργίας, μὲ ἐπεσκέφθη τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου παρισταμένων καὶ τῶν Προέδρων τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου διὰ νὰ συζητήσωμεν ὡρισμένα κρίσιμα ἰατρικὰ θέματα, πρὸ παντὸς ὅμως τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν ἐκ τῆς ἀπεργίας τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν. Ἐξήγησα εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου τὶ ἠδυνάμην νὰ πράξω. Ἐξήγησα, τὸ ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἑνὸς προγράμματος, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι θὰ θέσῃ μία καλλιτέρα βάσιν εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ρυθμίζουν τὰς σχέσεις τῆς ἐργασίας τῶν ἰατρῶν καὶ τοῦ λοιποῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ. Βεβαίως, ἡ συζήτησις παρετάθη. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου ἀπῆλθε χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ συμφωνία, διότι δὲν ὑπῆρξε περαιτέρω δυνατότης ἐξ ἀπόψεως δυνατοτήτων τοῦ ἰδικοῦ μου προϋπολογισμοῦ, τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς νὰ ἱκανοποίησῃ οἰκονομικὸν αἴτημα. Παρὰ ταῦτα, ἡ ἀπεργία συνεχίζετο καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα συμπαρεστάθησαν καὶ εἰδικευόμενοι ἰατροί. Δὲν ἀπήργησαν ὅμως ὅλοι, ὅπως καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἀπεργοῦν ὅλοι. Ἀπήργησαν οἱ περισσότεροι. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μὲ ἐπεσκέφθη ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε μίαν λύσιν καὶ μοῦ εἶπεν ἐὰν κάμω μίαν προσπάθεια νὰ αὐξήσω ὑπὸ μορφὴν ἐπιδόματος στεγάσεως 300 δρχ. τὸν μῆνα, ὥστε τὸ ποσόν, ἡ οἰκονομικὴ δηλαδὴ ἐνίσχυσις, νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰς 1.500 δρχ., εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι θὰ εἶναι εὐχαριστημένοι διὰ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὐχάριστος. Τοῦ ἀπήντησα ὅτι εἶμαι πρόθυμος, διότι τὸ ποσὸν δὲν εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐπηρεάσῃ περισσότερον, νὰ συμπιέσῃ τὸ πρόγραμμα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν θὰ ἤμην ἐχέφρων Ὑπουργὸς ἐὰν δὲν ἐφρόντιζον νὰ τὰ ἔχω καλὰ μὲ τοὺς φορεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν τὴν ἰδικήν μου πολιτικὴν πρᾶξιν. Πράγματι, εἶπον εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ ἱκανοποιήσω αὐτὸ τὸ αἴτημα καὶ παρουσίᾳ του συνέταξα μίαν ἀνακοίνωσιν πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας συνεφώνησε καὶ ὁ ἴδιος. Τέλος, ἡ ἀνακοίνωσις, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον ἔλεγεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, πέραν τῶν παροχῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμε, προσθέτει καὶ 300 δρχ. ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐπιδόματος στεγάσεως ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ τερματισθῇ ἡ ἀπεργία αὐτή. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ ἐκτιμήσουν τὰς ἀγαθὰς προθέσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τὰς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως νὰ καλυτερεύσουν τὴν θέσιν των. Καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου κ. Ἡλιάκης — αὐτὰ ἔγραφεν ἡ ἀνακοίνωσις — ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίησίν του ἐκφράζων πάντως τὴν προσωπικήν του γνώμην. Τὴν ἑπομένην συνῆλθε τὸ Συμβούλιον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ κατὰ πλειοψηφίαν ἐνέκρινε ψήφισμα καὶ ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἔλεγεν ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς εἶναι ἱκανοποιητικὰ καὶ ὅτι συνιστοῦν τὴν λύσιν τῆς ἀπεργίας. Τὴν ἑπομένην ἐπηκολούθησεν ἀπόφασις τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης, ληφθεῖσα παμψηφεί, ἡ ὁποία ἔλεγεν ἀκριβῶς τὰ ἴδια, ὅτι δηλαδὴ τὰ δοθέντα ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς εἶναι ἱκανοποιητικὰ καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐργασίας των. Καὶ πράγματι, ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965 ἐπανελήφθη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην κανονικῶς ἡ ἐργασία τῶν ἰατρῶν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ δὲν ὑπῆρξε θέμα καλῆς ἢ κακῆς λειτουργίας, δὲν μᾶς ἀπησχόλησε δὲ οὐδὲ ἐπὶ στιγμὴν ἡ Θεσσαλονίκη. Ἐδῶ ὅμως ἐξηκολούθησεν ἡ ἔκδοσις τῶν ἀνακοινωθέντων καὶ ἡ δημιουργία ἀνησυχιῶν παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ, ὅτι ἡ κατάστασις εἰς τὰ Νοσοκομεῖα εἶναι φρικτή, εἶναι ἀπαράδεκτος, ὅτι συμβαίνουν θάνατοι, ὅτι συνέβησαν ἐπεισόδια. Καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἀκριβῶς ὑπῆρξεν ἀνακοίνωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ εἰδικευόμενοι ἰατροὶ ἀπεμπολοῦν πλέον τὴν προστασίαν τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ λέγουν εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν των ἐκείνην ὅτι: Εἴμεθα οἱ μόνοι ἁρμόδιοι νὰ συζητήσωμεν τὰ τοῦ οἴκου μας, νὰ συζητήσωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν κατηγορίαν μας καὶ εἰς οὐδένα ἀναγνωρίζομεν δικαίωμα νὰ διαπραγματεύεται διὰ λογαριασμόν μας. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ὑπῆρξε καμμία ἐπαφὴ πλέον μὲ τοὺς ἀπεργοὺς ἰατρούς. Τώρα τί ἔπραξε τὸ Ὑπουργεῖον ἐν προκειμένῳ; Καὶ πῶς ἀντεμετώπισε τὸ πρόβλημα; Ἐν πρώτοις ἡ λειτουργία τῶν Νοσοκομείων ὑπῆρξε λειτουργία ἱκανοποιητικὴ καὶ ἐπαρκής. Τὰ περισσότερα Νοσοκομεῖα ἀνταποκρίθησαν μὲ τὰς ἰδίας των δυνάμεις. Τινὰ τῶν Νοσοκομείων ἐζήτησαν ἐπικουρίαν. Ἐπικουρίαν ἐζήτησε τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐστάλησαν 7 ἰατροί. Τὸ Νοσοκομεῖον Ν. Ἰωνίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἐστάλησαν 4 ἰατροί. Τὸ Νοσοκομεῖον τῶν Παίδων, ὅπου ἐστάλησαν 4 ἰατροὶ καὶ τὸ Νοσοκομεῖον «Ὁ Βασιλεὺς Παῦλος», ὅπου ἐστάλησαν 2 ἰατροί. Βεβαίως, ὑπεράνθρωπος ἦτο ἡ προσπάθεια, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι καὶ τῶν Δ)ντῶν τῶν Κλινικῶν καὶ τῶν Ἐπιμελητῶν, πρὸς τοὺς ὁποίους πράγματι ἀνήκει δίκαιος ἔπαινος. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐνώπιόν μου ἐκ τῶν ἀναφορῶν τῶν ἐπισήμων ὀργάνων, διοικητικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν Δ)ντῶν, θὰ ἴδητε ὅτι τὰ Νοσοκομεῖα κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἐλειτούργησαν ἀποδοτικῶς. Εἰς τὸ Νοσοκομεῖον «Βασιλεὺς Παῦλος», ἐγένοντο 168 χειρουργικαὶ ἐπεμβάσεις, 3.348 βιοχημικαὶ ἐξετάσεις, 2.078 μικροβιολογικαὶ ἐξετάσεις, 3.921 ἀκτινογραφίαι ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν ἀσθενῶν ὡς ἐπίσης καὶ 182 ἀκτινοσκοπήσεις στομάχου. Εἰς τὸ μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα», εἰσήχθησαν 1.006, ἐχειρουργήθησαν 207 καὶ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Ν. Ἰωνίας εἰσήχθησαν 216 καὶ ἐχειρουργήθησαν 62. Εἰς τὸ Ἱπποκράτειον Νοσοκομεῖον, ἀπὸ ἔγγραφα τοῦ ἁρμοδίου Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ προκύπτει, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀπεργίας ὁ ρυθμὸς τῆς λειτουργίας τοῦ Νοσοκομείου ἦτο καλύτερος ἀπὸ ὅ,τι πρὸ τῆς ἀπεργίας (γέλωτες). Μὴ γελᾶτε. Ἔχει μίαν ἐξήγησιν τὸ γεγονὸς αὐτό.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Καταργεῖτε τοὺς γιατροὺς τότε.

§19Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἀναμείνατε, κ. Ἠλιοῦ. Ἔχει μίαν ἐξήγησιν τὸ γεγονός. Καὶ δὲν εἶναι ἡ δική μου γνώμη, ἀλλὰ γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Δ)ντοῦ, ὁ ὁποῖος πάντως δὲν εἶναι ἰδικός μου φίλος.

§20Π. ΚΛΗΣ. Οὔτε γιατρὸς εἶναι.

§21Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἐπιθυμῶ νὰ μὴ γίνῃ καμμία διακοπή. Ποίαν ἐξήγησιν ἔχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἐφημερίας ἔχομεν μίαν συμφόρησιν τῶν ἀσθενῶν. Κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἐφημερίας ἡ εἰσαγωγὴ γίνεται χωρὶς νὰ ὑπάρχουν αὐστηρῶς ἐπιστημονικὰ κριτήρια, ἐγένετο ἐπανειλημμένως καὶ ἐπὶ ΕΡΕ καὶ ὁ κ. Ψαρρέας καὶ ἡμεῖς ἐν συνεχείᾳ, συνεστήσαμεν ὥστε κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἐφημερίας, λόγῳ ἐλλείψεως κλινῶν νὰ γίνεται μία αὐστηρὰ ἐπιλογή. Πράγματι δὲν καθίστατο δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ αὐστηρὰ ἐπιλογή. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ δεδομένου ὅτι ἡ ἐπιλογὴ ὑπῆρξεν αὐστηρά καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἰσῆλθον μόνον τὰ ἐπείγοντα περιστατικά, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὑπῆρξε ρυθμὸς καλῆς λειτουργίας. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ ἐξήγησις.

§22Π. ΚΛΗΣ. Τὰ ὑπόλοιπα πηγαίνουν εἰς τὰς ἰδιωτικὰς Κλινικάς.

§23Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἠμπορεῖ νὰ πηγαίνουν εἰς ἰδιωτικὰς Κλινικάς. Τώρα θὰ πρέπει νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς μίαν ἀνακοίνωσιν τῆς ΕΡΕ, τί ἔγινε κατὰ τὸ διάστημα αὐτό. Κατὰ τὸ βραχὺ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ εἴμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν, νομίζω ὅτι ἔχομεν νὰ ἐμφανίσωμεν γόνιμον ἔργον καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς καὶ προληπτικῆς δράσεως καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς θεραπείας. Εἰς τὸν τομέα τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς ἀπεδύθημεν εἰς μίαν προσπάθειαν, ἡ ὁποία διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνει χώραν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὸν καθολικὸν ἀντιπολιομυελιτικὸν ἐμβολιασμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε πλήρη ἐπιτυχίαν ἐνεβολιάσθησαν ἄνω τῶν 2.500.000 ἀτόμων ἀπὸ ἡλικίας 3 μηνῶν μέχρι 18 ἐτῶν. Διετέθη πρὸς τοῦτο ποσὸν περίπου 10.000.000. Γνωρίζουν οἱ παιδίατροι πόσον δύσκολος ἦτο ἡ ἐπιχείρησις αὐτή. Διότι, ἔπρεπε τὰ ἐμβόλια νὰ μεταφερθοῦν ὑπὸ εἰδικὰς καὶ καταλλήλους συνθήκας εἰς τὰ ἀπώτατα μικρὰ ἐμβολιαστικὰ Κέντρα καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν ψυγεῖα αὐτοκίνητα νὰ μεταφέρουν εἰς τὰ μεγάλα ἐμβολιαστικὰ Κέντρα, ἐν συνεχείᾳ μικρὰ ψυγεῖα καὶ ἀκόμη καὶ «θερμός», διότι λόγῳ τῆς συστάσεως τῆς ἐδαφικῆς τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν ἕνα τεράστιον νησιωτικὸν συγκρότημα καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διενεργήσωμεν τὸν ἀντιπολιομυελιτικὸν ἐμβολιασμὸν κατὰ τὰς αὐτὰς ἡμέρας ταὐτοχρόνως διὰ λόγους καθαρῶς ἐπιστημονικούς. Καὶ πράγματι, αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἐπέτυχεν. Ἑτέρα προσπάθεια εἰς τὸν τομέα ἐξυγιάνσεως τοῦ περιβάλλοντος, εἶναι ὅτι ἐπετύχαμεν τὴν διάθεσιν 45.000.000 δραχμῶν μὲ τὴν ἔγκρισιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, μέσῳ τῆς ΑΤΕ, διὰ μακροπροθέσμων καὶ χαμηλοτόκων δανείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν ὥστε 450 βουστάσια, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, νὰ ἔχουν ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τέλους Μαρτίου καὶ ἐκεῖθεν.

§24Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Ἡ προσπάθεια εἶχε προηγηθῆ καὶ ἡ χορήγησις δανείων.

§25Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Προσπάθεια εἶχε προηγηθῆ, τὸ δάνειον δὲν εἶχε δοθῆ, θὰ σᾶς ἐξηγήσω πῶς ἔχει τὸ δάνειον, κάμω ἐνημέρωσιν, ἐπειδὴ τίθεται τὸ ἐρώτημα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω. Πράγματι, προσπάθεια εἶχε γίνει ἀπὸ μέρους ὑμῶν, ἕνα δάνειον, τὸ ὁποῖον ἐδίδετο, ἐδίδετο ὑπὸ ὅρους δυσμενεῖς, τὸ δάνειον αὐτὸ ἦτο τοῦ ὕψους τῶν 10.000.000.

§26Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Τριάντα ἑκατομμύρια.

§27Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δέκα ἑκατομμυρίων εἰς τὴν πρώτην δόσιν μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς, ὅτι τὸ δάνειον αὐτὸ ἦτο βεβαρυμένον μὲ τόκον 7% καὶ μεσοπρόθεσμον, ἡμεῖς ἐπετύχαμεν πολυετῆ ἐξόφλησιν τοῦ δανείου καὶ τόκον 2%, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν πράγματι νὰ πραγματοποιήσωμεν αὐτὸν τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ προηγουμένη ἐργασία καὶ διότι ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ δουλεύωμεν εἰς τὸν τομέα τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς. Διετέθησαν ἐπίσης σημαντικὰ ποσὰ καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων καὶ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἐντόμων καὶ κωνώπων κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ θέρους καὶ ἐπιγείως καὶ ἀπὸ ἀέρος. Κατὰ τὸ περυσινὸν ἔτος ἐνεκρίθη ἕνα τεράστιον πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπιτρέπει νὰ πλαισιώσωμεν τὴν ἐπαρχιακὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ μεγάλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ μὲ μικρότερα Νομαρχιακά. Πρὶν ἀπὸ 2 μῆνας εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ θεμελιώσω μετὰ τοῦ συνεδέλφου κ. Μητσοτάκη εἰς τὰ Χανιά, τὸ Ψυχιατρεῖον Χανίων δυνάμεως 500 κλινῶν, ἐν συνεχείᾳ, ἐθεμελίωσα τὴν πτέρυγα Διοικητικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν Ἐργαστηρίων τοῦ Νοσοκομείου Λευκάδος.

§28Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Αὐτὰ ἦσαν ἔργα προγραμματισμένα.

§29Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἡμεῖς ἐδώσαμεν τὰ χρήματα, 493 ἑκατομμύρια, σεῖς εἴχετε σχέδιον καὶ ἡμεῖς πράττομεν.

§30Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Εἰς κάθε ἐπαρχίαν... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§31Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ὅ,τι καὶ νὰ εἰπῆτε, τὰ σχέδια τὰ εἴχατε ἀπὸ ἐτῶν, ἡμεῖς τὰ ἐπραγματοποιήσαμεν. (Χειροκροτήματα). Χθὲς ἀκόμη εἶχα ἐγκαινιάσει, εἶχα θεμελιώσει τὸ μεγάλο περίπτερον τῆς «Σωτηρίας» δαπάνης 14.000.000 καὶ δι’ ἐκεῖνο ὑπῆρχε σχέδιον ἀπὸ ἐτῶν. Σὲ λίγες ἡμέρες θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ θεμελιώσῃ τὸ μεγάλο Ὀφθαλμολογικὸν Κέντρον, δαπάνης 79.000.000, τὸ Πρότυπον Ἀκτινολογικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν δαπάνης 45.000.000, τὴν Πτέρυγα τοῦ Ζαννείου Νοσοκομείου, δαπάνης 32.000.000 καὶ ἐν συνεχείᾳ πρόκειται νὰ θεμελιώσῃ τὸ Νοσοκομεῖον Πατρῶν, δυνάμεως 300 κλινῶν μὲ πρόβλεψιν 600, τὸ Νοσοκομεῖον Λαρίσης, δυνάμεως 300 κλινῶν, μὲ πρόβλεψιν 600.

§32Π. ΚΛΗΣ. Προεκλογικὸν λόγον βγάζετε;

§33Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ὅ,τι καὶ νὰ εἰπῆτε, ἡμεῖς ἐδώσαμεν τὰ χρήματα καὶ ἡμεῖς κάμομεν τὰ σχέδια πράξεις.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δίδετε τὸν τόνον αὐτόν, παρακαλῶ νὰ ἐγκαινιασθῇ συζήτησις ἀπόψε γενική. Θὰ λάβουν τὸν λόγον ὅλοι ὅσοι ἐπιθυμοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ θέματος. Δὲν θὰ ἀπαντήσω μόνον ἐγὼ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ θέματος, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσουν ὅσοι ἐπιθυμοῦν, μολονότι ἡμεῖς ὑφιστάμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θυσίαν, διότι εἴχομεν ζητήσει ἡ ἀποψινὴ βραδυὰ νὰ εἶναι βραδυὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ ἐγένετο ἀμέσως διὰ τῆς αἰτήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ λάβῃ τὸν λόγον, τορπιλλισμὸς τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς νὰ ἀφιερωθῇ ἡ ἀποψινὴ βραδυὰ εἰς τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τὸ διοικητικόν. Παρὰ ταῦτα ἐφ’ ὅσον προσέλαβεν ὁ λόγος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ αὐτὴν τὴν πέραν τοῦ ἐπικαίρου θέματος προπαγανδιστικὴν καὶ καθαρῶς δημαγωγικὴν μορφήν, θὰ γίνῃ συζήτησις. (Χειροκροτήματα). Ἤλθατε ἐδῶ νὰ βγάλετε πολιτικὸν λόγον σὰν νὰ εἶσθε εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας. Ἐπὶ δύο μῆνας ἀπεργοῦν οἱ ἰατροί. Σᾶς ἐγκαλεῖ ἡ κοινὴ γνώμη, θὰ ἀπαντήσετε εἰς αὐτό.

§35Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἔδωσα ἐξηγήσεις καὶ ὑπάρχει μία ἀνακοίνωσις τῆς ΕΡΕ, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω. Δὲν ξέρω ἐὰν ἔχετε γνῶσιν τῆς ἀνακοινώσεως.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ μᾶς προκαλῆτε.

§37Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχετε γνῶσιν τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ΕΡΕ.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀνακοίνωσιν τὴν διετύπωσα ὁ ἴδιος.

§39Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Εἴμαστε σύμφωνοι. Θέλω λοιπὸν νὰ ἐξηγήσω.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως διετύπωσε τὴν παράκλησιν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις. Κατὰ παγιωθεῖσαν νομολογίαν τοῦ Σώματος, οὐδέποτε ἐπεκτείνεται ἡ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησις.

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε δὲν ἐπράξατε τὸ καθῆκον σας. Διότι, ἔπρεπε νὰ παρέμβητε ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξέφυγεν ἀπὸ τὸ θέμα. Τὸ θέμα δὲν εἶναι τὶ γενικῶς ἔπραξε, τὸ θέμα εἶναι τὶ παρέλειψε νὰ πράξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἰατρῶν ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν θέλῃ, ἂς ὁρισθῇ ἄλλη ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητήσωμεν τὸ ὅλον ὑγειονομικὸν θέμα καὶ τότε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ εἴπῃ τί ἔπραξεν εἰς ἄλλους τομεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν συνδέονται μὲ τὴν ἀπαίτησιν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τῆς κοινῆς γνώμης νὰ πληροφορηθῇ διατί ἐξακολουθεῖ ἡ ἀπεργία. Θὰ ἐδίδετο τότε καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰς ἐπιθέσεις εἰς τὰς ὁποίας προβαίνει, πιστεύων ἀκόμη ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐφ’ ὅσον δὲν τὸν διεκόψατε ὅταν ἐξέφυγεν ἀπὸ τὸ θέμα τὸ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, τὸ ὁποῖον ἦτο τοῦτο καὶ μόνον, νὰ εἰπῇ διατὶ ἀπεργοῦν οἱ ἰατροὶ καὶ τὶ ἀπόφασιν ἔλαβε, ἐφ’ ὅσον δὲν τὸν διεκόψατε δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα, κ. Πρόεδρε, νὰ εἰπῆτε ὅτι ἡ συζήτησις δὲν θὰ γενικευθῇ.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ δικαίωμα πηγάζει ἀπὸ τὴν παγιωθεῖσαν νομολογίαν, ὅτι οὐδέποτε γίνεται συζήτησις πέραν τῶν Ἀρχηγῶν. Εἰς τὴν διάθεσίν σας εἶναι τὸ βῆμα.

§43Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ δικαίωμα πηγάζει ἀπὸ τὴν παράδοσιν καὶ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν παράδοσιν τὸ νὰ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς καὶ νὰ ξεφεύγῃ ἀπὸ τὸ κύριον θέμα καὶ νὰ μᾶς ὁμιλῇ, ὡσὰν νὰ ἦτο εἰς ἕνα ἐπαρχιακὸν μπαλκόνι.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική σας ἐκτίμησις. Ἡ ἰδική μου δὲν εἶναι αὐτή.

§45Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μου, οὔτε ἐπεθύμουν νὰ σᾶς ἐκνευρίσω. Παρέστη ἀνάγκη νὰ δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα, διότι ἐζητήθησαν. Λυποῦμαι πάρα πολὺ ἂν ἔγινα ἀφορμὴ νὰ ἐκνευρισθῆτε, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσετε ὅτι τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν τεθῆ διὰ τῆς ἀνακοινώσεως ἀφήνουν πολλὰ περιθώρια διὰ τὸ τὶ ἐπράξαμεν ἡμεῖς κατ’ αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα. Δι’ αὐτὸ παρέστη ἀνάγκη νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα. Ἂν ὅμως, ἐνοχλοῦν, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπανέλθω εἰς τὰ αἰτήματα. Ὑπάρχει ἕνα τρίτον θέμα τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν, τὸ ὁποῖον πηγάζει ἀπὸ μίαν διάταξιν νόμου, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπετε νὰ διορισθῇ τις εἰς ἔμμισθον θέσιν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔχει συμπληρώσει τετραετίαν ἀπὸ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὸν οἰκεῖον Ἰατρικὸν Σύλλογον. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχουν γίνει καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐπανειλημμέναι συζητήσεις καὶ ὑπῆρξε μία σειρὰ ἐρωτημάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ὤφειλον νὰ συνέλθουν. Οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι, ἐν τούτοις ἔχουν προτιμήσει τὴν τακτικὴν τῆς σιωπῆς. Ὡστόσο, ὅμως, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, ἀναδιφῶντας τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ εὕρω ἐντελῶς πρόσφατον ὄχι μόνον ἀπόφασιν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ἀλλὰ καὶ μίαν πρότασιν, ἀπευθυνομένην εἰς τὸν Ἰατρικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὸν Ἰατρικὸν Σύλλογον Θεσσαλονίκης καὶ τὸν Πανελλήνιον Ἰατρικὸν Σύλλογον, ἡ ὁποία ὄχι μόνον εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ προτείνει κορεσμὸν τῆς περιφερείας καὶ συνιστᾷ εἰς τοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης νὰ προβοῦν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, προκειμένου αἱ περιφέρειαι αὗται νὰ θεωρηθοῦν κεκορεσμέναι. Συνοδεύει τὸ ἔγγραφον αὐτὸ μακρὰ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ λέγει μάλιστα, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἀνελεύθερον μέτρον ἡ ἐξαναγκαστικὴ προσφορὰ κοινωνικῆς ὑπηρεσίας, διότι τοῦτο σημαίνει ὅτι διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ λαοῦ πρέπει νὰ παραβλέπωνται οἱ νόμοι. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο, μεταξὺ τῶν ἄλλων, λέγει ὅτι ἡ δυσαναλογία, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ ἰδίως Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης καὶ ἐπαρχιῶν εἶναι τόσον κραυγαλέα, πράγματι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ, θὰ ἐρημωθῇ ἡ ὕπαιθρος ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς καὶ χρέος ἔχει τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα νὰ προβλέψῃ ὥστε, μὲ τὸν κορεσμὸν τῶν θέσεων, νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, κατ’ ἀνάγκην. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ Συλλόγου, μαζὶ μὲ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν θὰ τὰ δώσω διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικά, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:

Ο ΚΟΡΕΣΜΟΣ

Μία αἰτία τῆς κακοδαιμονίας τοῦ Ἰατρικοῦ Ἐπαγγέλματος εἶναι ἡ μεγάλη αὔξησις τοῦ ἰατρικοῦ δυναμικοῦ καὶ ἡ συγκέντρωσίς του εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις τῆς χώρας. Καὶ ἐὰν μὲν ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰατρῶν κατενέμετο εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν σὲ ἀναλογίαν τοιαύτην, ὥστε νὰ ὑπῆρχε σταθερὰ σχέσις μεταξὺ ἰατρῶν καὶ πληθυσμοῦ, τοῦτο θὰ ἀπέβαινεν εἰς ὄφελος τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς ὁμαλῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἀλλὰ τοῦτο ὄχι μόνον δὲν συμβαίνει, ἀλλὰ γίνεται ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Τὸ 60% τῶν ἰατρῶν εἶναι συγκεντρωμένον εἰς πληθυσμὸν ἀντιστοιχοῦντα εἰς τὸ 27% τοῦ συνόλου. Ἀθῆναι, Θεσσαλονίκη καὶ Πειραιεὺς ἔχουν συγκεντρώσει τὸ ἀνωτέρω ποσοστὸν μὲ ἀποτέλεσμα εἰς μὲν τὴν ὕπαιθρον νὰ μὴ ὑπάρχουν ἰατροὶ καὶ νὰ γίνεται πλημμελὴς ἰατρικὴ περίθαλψις τοῦ πληθυσμοῦ, εἰς δὲ τὰς τρεῖς πόλεις νὰ ἔχῃ γίνει συμφόρησις τέτοια ποὺ νὰ ἔχῃ δημιουργήσει ἰατρικὸν πρόβλημα. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀδιανόητος, ἀσύμφορος διὰ τοὺς ἰατροὺς καὶ ἐπιζημία διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ εὑρεθῇ τρόπος ἀφ’ ἑνὸς νὰ σταματήσῃ τὸ ρεῦμα τῆς συσσωρεύσεως τῶν ἰατρῶν εἰς τὰς τρεῖς πόλεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπανδρωθῇ ἡ ὕπαιθρος μὲ ἰατρούς. Ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Πειραιᾶ ἔχει παρατηρηθῆ μεγάλη συσσώρευσις ἰατρῶν τελευταίως καὶ μάλιστα εἰς βαθμὸν λίαν ἐπικίνδυνον. Ἀξιοσημείωτον εἶναι νὰ τονισθῇ ὅτι τὸ 1952 μὲ ἴδιον ἀριθμὸν κατοίκων ἴσως καὶ ὀλιγώτερον εὑρίσκοντο εἰς τὸν Σύλλογον ἐγγεγραμμένοι μόνον 240 ἰατροί, σήμερον δὲ μετὰ 12 ἔτη ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐτριπλασιάσθη καὶ ἔφτασε τοὺς 690 χωρὶς ἀντίστοιχον αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ. Διὰ τὴν ἀνακοπὴν αὐτοῦ τοῦ ρεύματος, ὁ Σύλλογος ἐζήτησε βάσει τοῦ Νόμου νὰ κηρυχθῇ κεκορεσμένος ἰατρῶν, ὁ Σύλλογος Πειραιῶς δι’ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον, ἵνα ἀνακοπῇ τὸ κῦμα αὐτὸ τῆς συγκεντρώσεως καὶ δυνηθῇ ἡ πολιτεία νὰ ἐπανδρώσῃ τὴν ὕπαιθρον μὲ ἰατρούς. Βεβαίως, πιθανὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο δὲν εἶναι ἐλεύθερον καὶ ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀποστέλλωνται οἱ νέοι ἰατροὶ ἀμέσως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ κατὰ τρόπον ἐξαναγκαστικόν. Ἴσως δὲ νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐγωϊστικὴ ἐνέργεια νὰ θέλωμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν περιφέρειάν μας μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν μας. Ὄχι! Δὲν συμβαίνει αὐτό. Πιστεύομεν ὅτι καὶ οἱ νέοι ἰατροὶ καλῶς ἐκπαιδευόμενοι καὶ μὲ εἰδικότητα ἕκαστος, πρέπει νὰ προσφέρουν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὅπως ἀκριβῶς πλεῖστοι ἰατροὶ κατοικοῦντες σήμερον εἰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, ἔχουν πλειστάκις προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Δὲν ἀποτελεῖ δὲ ἀνελεύθερον μέτρον ἡ ἐξαναγκαστικὴ προσφορὰ κοινωνικῆς ὑπηρεσίας, διότι βασίζεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ SALUS POPULI SUPREMA LEX ποὺ σημαίνει ὅτι διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ λαοῦ πρέπει νὰ παραβλέπωνται οἱ νόμοι. Ἐπὶ πλέον ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Πειραιῶς δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρήσῃ τὴν περιφέρειάν του μόνον διὰ τοὺς ὑπάρχοντας σήμερον ἰατρούς, διότι ὁ κορεσμὸς θὰ ἀφορᾷ μόνον μικρὸν χρονικὸν διάστημα καὶ ἴσως θὰ προβλέπωνται καὶ ὡρισμέναι ἐξαιρέσεις, ὡς συνήθως, ἀλλὰ διὰ νὰ προστατεύσῃ καὶ τοὺς ἄλλους ποὺ τυχὸν θὰ ἔλθουν εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ δὲν θὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ δημιουργήσουν πληθωρισμὸν καὶ ὑπέρμετρον προσφορὰν ἰατρικῶν ὑπηρεσιῶν, πρᾶγμα ὀλέθριον διὰ τὴν ἐπιστήμην καὶ τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα. Βάσει τῶν ἀνωτέρω σκέψεων, ὁ Σύλλογός μας ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Π.Ι.Σ. καὶ ἐζήτησεν, ὅπως ὁ Σύλλογος Πειραιῶς κηρυχθῇ κεκορεσμένος ἰατρῶν. Κατωτέρω δημοσιεύομεν τὸ ἀποσταλὲν ἔγγραφον: Πρὸς Τὸν Πανελλήνιον Ἰατρικὸν Σύλλογον Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Γεν. Συνέλευσις τοῦ Συλλόγου μας τὴν 27.5.1964 ἐγνωμάτευσεν ὑπὲρ τῆς ἀνάγκης τῆς κηρύξεως ὡς κεκορεσμένων τῶν τριῶν μεγάλων Ἰατρικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς, ἵνα δυνηθῇ ἡ Πολιτεία καὶ ἐπανδρώσῃ μὲ ἰατρικὸν προσωπικὸν τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὴν ὁποίαν παρουσιάζεται ἔλλειψις. Ἰδιαιτέρως διὰ τὸν ἡμέτερον Σύλλογον, τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ζωτικῆς σημασίας, δεδομένου ὅτι διὰ πληθυσμὸν 400.000 κατοίκων ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας μας, εὑρίσκονται ἐγγεγραμμένοι καὶ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα περὶ τοὺς 700 ἰατροί, ὁ δὲ ἀριθμὸς συνεχῶς βαίνει αὐξανόμενος. Ἔχομεν δηλαδὴ ἕνα ἰατρὸν πρὸς 570 κατοίκους. Ἂν λάβωμεν δὲ ὑπ’ ὄψιν μόνον τὸν ἀριθμὸν τῶν Παθολόγων καὶ Γενικῆς Ἰατρικῆς, ὅστις ἀνέρχεται εἰς 300 ἰατρούς, πάλιν ἀντιστοιχεῖ εἷς Παθολόγος πρὸς 1.300 κατοίκους. Ἡ ἀναλογία αὐτὴ εἶναι ἀρκετὰ ηὐξημένη ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρικοῦ δυναμικοῦ καὶ ἐγκυμονεῖ περαιτέρω κινδύνους διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς Ἰατρικῆς καὶ ὡς ἐπαγγέλματος καὶ ὡς ἐπιστήμης. Λόγῳ δὲ τῆς ἤδη ἐξαφανισθείσης ἐλευθέρας ἰδιωτικῆς πελατείας, πάντες οἱ ἰατροὶ περιορίζονται εἰς τὰς θέσεις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἢ Ταμείων Ὑγείας, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ εἶναι περιωρισμέναι καὶ ἔχουσιν ἤδη συμπληρωθῆ. Δὲν προβλέπεται δὲ περαιτέρω αὔξησις τῶν θέσεων, ἐφ’ ὅσον βεβαίως οἱ Ὀργανισμοὶ οὗτοι συνεχίζουν τὴν ἀντιϊατρικὴν καὶ ἀντιϋγειονομικήν των πολιτικήν, ὡς μέχρι σήμερον, μὴ προσλαμβάνοντες τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν ἰατρῶν ἢ τροποποιοῦντες τὰ ἤδη ὑφιστάμενα συστήματα περιθάλψεως. Διὰ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 70% περίπου τῶν ἰατρῶν τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς τρεῖς μεγάλους Ἰατρικοὺς Συλλόγους, δημιουργεῖται αὐτομάτως τὸ πρόβλημα τῆς προσφορᾶς ἐργασίας ὑπὸ τῶν ἰατρῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μειοῦται ἡ ἀξία καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας τούτων. Ἐπὶ πλέον δὲ τούτων ἡ συμφόρησις τόσον μεγάλου ἀριθμοῦ ἰατρῶν, εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν κατοίκων συνεπάγεται καὶ τὴν ὑπερβολικὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ ὡρισμένων εἰδικοτήτων, πρᾶγμα ὅπερ ἐπιφέρει ἀνισότητα καὶ δυσαναλογίαν μεταξὺ εἰδικῶν καὶ Γενικῶν ἢ Παθολόγων ἰατρῶν, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ δυσκολεύσῃ τὴν πολιτείαν τώρα ἢ εἰς τὸ μέλλον νὰ ἐπανδρώσῃ τὴν ὕπαιθρον διὰ Γενικῶν Ἰατρῶν ἢ Παθολόγων. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Πειραιῶς, διὰ τοῦ προτεινομένου μέτρου δὲν ἀποσκοπεῖ τόσον εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν μελῶν του, ὅσον εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχει τεραστία ἔλλειψις ἰατρῶν. Φρονοῦμεν ὅμως ὅτι οἱ νέοι ἰατροὶ θὰ πρέπει ὅταν ἀποστέλλωνται εἰς ὕπαιθρον νὰ ἔχουν εἰδικευθῆ πρὸς πλήρη ἐξυπηρέτησιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἀρκεῖ βεβαίως οἱ ἰατροὶ οὗτοι νὰ ἀμείβωνται ἱκανοποιητικῶς καὶ ὄχι ὡς συμβαίνει σήμερον μὲ τοὺς Ἀγροτικοὺς ἰατρούς. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπικαλούμενοι τὰς διατάξεις τῶν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 1843)1951 ὡς ἐκυρώθη, ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Νόμου 2049)1952, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς ὅπως ἐνεργήσητε τὰ δέοντα, ἵνα ἡ περιφέρεια τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς κηρυχθῇ κεκορεσμένη ἰατρῶν δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα 3, 4 ἐτῶν, πλὴν τῶν εἰδικοτήτων Ὀρθοπεδικῶν, Γαστρεντερολόγων καὶ Κυτταρολόγων, δι’ ἃς ὑφίσταται ἀνεπάρκεια ἢ ἔλλειψις. Συνημμένως ἀποστέλλομεν κατάστασιν ἰατρῶν, κατ’ εἰδικότητα, μελῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Συλλόγου. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος καὶ ἄλλοτε εἶχε δοθῆ καὶ εἰς ἐμέ, προσωπικῶς, ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος ἀπὸ τετραετίαν εἰς τριετίαν. Εἰς πᾶσαν ὅμως περίπτωσιν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ, διότι ἀνοίγει μία θύρα διὰ τὴν εἴσοδον νέων ἰατρῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἑπομένως αἱ δυνατότητες ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων θὰ εἶναι πολὺ περιωρισμέναι. Ὑπάρχει καὶ ἕτερον αἴτημα, τὸ αἴτημα αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν βελτίωσιν ὅπως εἶπον, τῆς τροφῆς καὶ ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ, ὅτι θὰ πρέπει ἡ τροφὴ τοῦ ἰατροῦ νὰ εἶναι τροφὴ ἀσθενοῦς πρώτης θέσεως, ἂν συνέβαινε, πράγματι, νὰ τὸ ἀποδεχθῇ κανεὶς αὐτό, δὲν θὰ ἦτο σωστόν. Διὰ ποῖον λόγον; Διότι ἡ τροφὴ τῶν ἀσθενῶν πρώτης θέσεως διαφέρει ἀπὸ Νοσοκομεῖον εἰς Νοσοκομεῖον. Καὶ δεύτερον, εἶναι πλουσία ἡ τροφὴ αὐτή, διότι εἶναι διὰ ἀναρρωνύοντας ἀσθενεῖς, ποὺ ἔχουν στερηθῆ τῆς ἐπαρκοῦς τροφῆς ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας καὶ εἴτε ἐξ ἐπεμβάσεως, εἴτε ἐξ εἰδικῶν ἐξετάσεων διὰ τὰς ὁποίας χρειάζεται προετοιμασία, ἔχουν μείνει πολλὰς ἡμέρας ἄνευ ἐπαρκῶν θρεπτικῶν οὐσιῶν. Παρὰ ταῦτα, ἔδωσα τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ βελτιώσω ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς τὴν παρεχομένην τροφὴν καὶ ἂν παρὰ ταῦτα ὑπάρξῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον καμμία παράλειψις, πρόθυμος θὰ ἤμουν νὰ τὴν ἐξετάσω. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ ἓν ἄλλο αἴτημα, τὸ αἴτημα τῆς ἀξιοπρεποῦς νοσηλείας τῶν ἰατρῶν. Αὐτὸ τὸ θέμα καλύπτεται ἀπὸ τὸ Τ.Σ.Α.Υ. Καὶ πράγματι, ὑπῆρξε βελτίωσις, διότι καὶ ὁ χρόνος νοσηλείας παρατείνεται ἀπὸ δύο εἰς δέκα μῆνας διὰ τὰ δύο ἔτη, καὶ διὰ διατάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕτοιμον, θὰ πρόκειται καὶ διὰ τὴν θέσιν νοσηλείας νὰ ὁρισθῇ ἡ Βα θέσις καὶ ὄχι ἡ Ββ, ὡς μέχρι σήμερον. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν, προχθές, νὰ ἀπασχοληθῶ μὲ τὴν ἐξαγγελθεῖσαν ἀπεργίαν τῶν Ἐπιμελητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεργοῦν, ἄγνωστον διατί, διότι δὲν προσῆλθον νὰ ἀποθέσουν αἰτήματα καὶ δὲν ἐγνώριζον, μόνον ἀπὸ τὰς Ἐφημερίδας ἐπληροφορήθην, ὅτι συμπαρίστανται ἁπλῶς εἰς τὸν ἀγῶνα. Δὲν ἦλθον ὠργανωμένοι, ὅμως, νὰ μοῦ ἀποθέσουν αἰτήματα καὶ νὰ μοῦ εἴπουν, αὐτὰ τὰ αἰτήματα τῆς τάξεώς μας καὶ νὰ μᾶς δώσετε μίαν ἀπάντησιν. Αὐτὸ δὲν συνέβη. Ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὰς Ἐφημερίδας, ὅτι ἀπεργοῦν καὶ συμπαρίστανται. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς ἐπικοινωνίας. Τὸ θέμα τὸ ἔφερα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔκαμα ὡρισμένας προτάσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ ἔγιναν ἀποδεκταί. Αἱ προτάσεις αὐταὶ εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ θεσμοῦ τοῦ ἐξωτερικοῦ βοηθοῦ καὶ ὁ θεσμὸς πλέον τοῦ ἐσωτερικοῦ βοηθοῦ εἰς ἀντιστοιχίαν 10 κλινῶν πρὸς ἕνα ἐσωτερικὸν βοηθόν, διὰ τὰ Πανεπιστημιακὰ Ἱδρύματα καὶ εἰς ἀντιστοιχίαν 15 κλινῶν πρὸς ἕνα ἐσωτερικὸν βοηθὸν διὰ τὰ Γενικὰ Νοσοκομεῖα. Ἐξ ἀπόψεως οἰκονομικῆς εἶπον νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἐξίσωσις μὲ τοὺς ἐσωτερικοὺς βοηθούς, ὥστε νὰ πάρουν 2.375 κατὰ μῆνα, ὅσον παίρνουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἔχουν ὀργανικὰς θέσεις. Συνεπῶς, ἀπὸ τὴν μελέτην ποὺ ἔχει γίνει, 851 βοηθοὶ θὰ μισθοδοτηθοῦν μὲ δραχμὰς 2.375, σὺν τῇ τροφῇ καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις καὶ κατοικία. Τὸ ποσὸν μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνεται ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς εἶναι περίπου 28 ἑκατομμύρια, χωρὶς εἰς τοῦτο νὰ ἔχῃ περιληφθῇ καὶ ἡ ἀποτίμησις τῆς τροφῆς. Ἐπίσης εἰσηγήθην καὶ ἔγινεν ἀποδεκτὸν νὰ χορηγηθῇ ἐπιστημονικὸν ἐπίδομα εἰς τοὺς εἰδικευμένους 500 δραχμῶν μηνιαίως. Ἑπομένως μὲ τὴν ἀποτίμησιν καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς παρεχομένης τροφῆς, τὸ ποσὸν θὰ φθάσῃ τὰ 30 ἑκατομμύρια τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καὶ εἶναι μία ἀπόφασις, εἰς τὴν ὁποίαν ἤχθημεν, διότι ἀποτελεῖ καὶ μέρος τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὑπὸ ἐκπόνησιν. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι μὲ τὰ στοιχεῖα πλέον αὐτά, θὰ πρέπει νὰ κρίνετε καὶ νὰ συγκρίνετε μεταξὺ τῶν παροχῶν τοῦ παρελθόντος καὶ τῶν παροχῶν τοῦ παρόντος. Διότι 851 ἰατροὶ ἐλάμβανον 0 καὶ θὰ λάβουν 2.375, σὺν τροφῇ καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις, ὅπως εἶπον καὶ κατοικίᾳ. Ἡ δαπάνη διὰ τοὺς ἐλαχίστους 90 τῶν 306 δραχμῶν ἦτο δαπάνη 1.500.000, ἐνῷ τώρα ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰ 30.000.000 περίπου καὶ ἑπομένως μὲ 28.500.000 θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμός. Ὑπάρχει καὶ ἓν πέμπτον θέμα εἰς τὴν σειράν, τὸ θέμα τῆς Ἰατρικῆς Παιδείας. Τὸ θέμα τοῦτο, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, ἐπανειλημμένως, εἰς ἐπιστημονικὰς συγκεντρώσεις, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ μελετᾷ μετὰ προσοχῆς καὶ μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης σοβαρότητος πρὸς τὸ ἀντικείμενον. Καὶ γνωρίζουν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ἀπεργοῦντες, γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἰατροί, ἀκόμη γνωρίζει καὶ ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ τὴν κεντρικήν μας σκέψιν διὰ τὴν Κλινικὴν ἐκπαίδευσιν. Ὑπάρχουν τὰ δύο στάδια, τὸ ἓν τῆς πτυχιακῆς καὶ τὸ ἄλλο τῆς μεταπτυχιακῆς ἐκπαιδεύσεως, αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον μελέτης αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ εἶχον, ἐπαναλαμβάνω, τὴν εὐκαιρίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κλινικὴν ἐκπαίδευσιν, εἰς μίαν συνάντησιν μὲ τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, εἰς τὴν ὁποίαν παρέστην μετὰ τοῦ ἀσθενοῦντος σήμερον συναδέλφου κ. Ἀκρίτα, νὰ εἴπωμεν αὐτὴν τὴν κεντρικήν μας σκέψιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ διάπυροι εἶναι αἱ εὐχαί μου διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ἐλπίζω τὰς εὐχὰς αὐτὰς νὰ συμμερίζεται ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§47Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς). Οὕτως ἔχουν τὰ αἰτήματα τῶν ἰατρῶν. Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ δώσῃ τὴν καλλιτέραν δυνατὴν ἱκανοποίησιν, προσεπάθησε νὰ θέσῃ ἐπὶ νέας βάσεως τὸ θέμα τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν, νὰ καταργήσῃ τὸν θεσμὸν τοῦ ἐξωτερικοῦ βοηθοῦ καὶ νὰ θεσπίσῃ τὸν θεσμὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἰατροῦ, ὅπου πράγματι οἱ εἰδικευόμενοι ἰατροὶ ἀπολαμβάνουν τῆς πραγματικῆς ἀσκήσεως, τῆς πραγματικῆς παιδείας, διότι ὅπως συμβαίνει μέχρι σήμερον δὲν ὑπῆρχον περιθώρια καλῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλλε τὰς ἀποφάσεις της. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ συνάδελφοι ἰατροί, θὰ ἐκτιμήσουν κατ’ ἀξίαν τὴν γενομένην προσφορὰν καὶ θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐργασίας των. Τὸ χρέος τὸ ἰδικόν μας ἦτο νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα ἀπὸ κάθε πλευρὰν καὶ τὸ ἐπράξαμεν. Δὲν ἐφείσθη αὐτῆς τῆς παροχῆς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ὅπως πρὸ ὀλίγου εἶπον, ἔχει ἰδιαιτέραν εὐαισθησίαν εἰς τὰ θέματα τῆς παιδείας καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ ἔχει μέγα ἐνδιαφέρον, καὶ μία ἀπόδειξις τοῦ ὅτι ἀποδίδει καὶ ἐνδιαφέρον καὶ σημασίαν εἶναι, ὅτι καὶ εἰς τὴν προχθεσινὴν ἀκόμη συνομιλίαν μας εἶπεν, ὅτι τὸ ἑπόμενον βῆμα μετὰ τὴν παιδείαν θὰ εἶναι τὸ βῆμα διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἵδρυσε τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς διὰ νὰ εἶναι εὐέλικτον καὶ ἀνεξάρτητον νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀναπτύσσῃ προγράμματα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συγχρόνων δεδομένων, νὰ προχωρήσῃ πράγματι μὲ γοργὸν βῆμα εἰς μίαν προσπάθειαν τῆς δωρεὰν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, τὴν ὁποίαν ὡς εἶναι γνωστόν, καταργουμένων τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας, ὑπεσχέθη, κλείνοντας τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ αἰτήματα τῶν ἰατρῶν τὰ ὁποῖα ἀνέλυσα. Ἔχομεν ἤρεμον τὴν συνείδησιν, ὅτι ἐλάβομεν ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὴν ὅσον τὸν δυνατὸν ἐπαρκῆ λειτουργίαν τῶν Νοσοκομείων καὶ ἔχομεν ἀκόμη ἠρεμωτέραν τὴν συνείδησιν, ὅτι καὶ αἱ παροχαὶ τὰς ὁποίας δίδομεν εἶναι πέραν τῶν προσδοκιῶν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως, κ. Π. Κανελλόπουλος.

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ 40 ἢ 45 ἡμερῶν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μία μεγάλη ἀπεργία, ἀνωμαλία πρωτοφανής, ἐκτάσεως μεγάλης καὶ συνεπειῶν. Λυποῦμαι δέ, διότι ὁ κ. Ὑπουργός, κοινοβουλευτικῆς, ἀλλὰ καὶ ἰατρικῆς πείρας μεγάλης, ὑπετίμησεν ἢ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναγνωρίσῃ τὰς συνεπείας τὰς ὁποίας ἔχει ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδὴ τῶν νοσηλευομένων εἰς τὰ διάφορα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ἡ ἀνωμαλία ἡ ὁποία ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ὑπάρχει. Θὰ ἦτο ὑπὸ πᾶσαν ἔννοιαν, κοινοβουλευτικήν, πολιτικήν, ἠθικήν, ὡραιότερον νὰ ἔλεγεν: «ἡ ἀνωμαλία εἶναι μεγάλη, συνέπειαι ὑπάρχουν, ἀποθνήσκουν πολλοὶ λόγῳ τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς». Θὰ ἦτο ὡραιότερον νὰ μὴ περιφρονήσῃ τοὐλάχιστον τὴν μνήμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον ἐξ αἰτίας τῆς ἀνωμαλίας ἢ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι βασανίζονται εἰς ὡρισμένα Νοσοκομεῖα. Θὰ ἦτο ὡραιότερον νὰ τὸ ἔλεγεν ὑποστηρίζων ἐξ ἄλλου τὰς ἀπόψεις του, καὶ ἰσχυριζόμενος ἔστω, ὅτι δὲν πταίει ὁ ἴδιος ἀλλὰ πταίουν οἱ ἀπεργοί. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἀγνοῇ κανεὶς καὶ τὴν πραγματικότητα, αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερον ὅλων. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως — κατ’ ἐξοχὴν αὐτὸ — ὅτι ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα. Καὶ τὸ σύνθημα αὐτὸ πρὸς τὴν ἀγνόησιν τῆς πραγματικότητος εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, ἀπὸ τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ τομέως τοῦ Κυπριακοῦ μέχρι τοῦ τελευταίου τῶν τομέων, τὸ δίδει αὐτὸς οὗτος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ παραβιάσω τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σεβώμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν θὰ πράξω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρὸς στιγμὴν ἐπεχείρησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ μείνω ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ θέμα. Καὶ οὔτε θὰ εἴπω τὶ ἔπραξαν αἱ Κυβερνήσεις — ὅ,τι ἔπραξαν, τὸ ὀλίγον ἔστω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπραξαν, ἐὰν τὸ νομίζετε ὀλίγον — αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, οὔτε θὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν ἄλλων σκέψεων, τὰς ὁποίας ἔχομεν σχετικῶς μὲ τὴν βασικὴν καὶ ριζικὴν ἀναμόρφωσιν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ὄχι. Θὰ μείνω εἰς τὸ θέμα. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω θέλω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις γενικωτέρου χαρακτῆρος. Ὑπάρχει μία διάθεσις ἀπέναντι τοῦ κόσμου τῶν ἰατρῶν περίεργος, εἰς τμῆμα τῆς κοινῆς γνώμης, ὄχι εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος εὐγνωμονεῖ τὸν ἰατρὸν ὁ ὁποῖος τὸν σώζει ἢ τὸν περιθάλπει, ὁ ποῖος σκύβει ἐπάνω εἰς τὴν πληγήν του, εἰς τὸ πονεμένον κεφάλι του, ἀλλὰ εἰς ἄλλους κύκλους, ὑπάρχει μία διάθεσις δυσμενὴς ἀπέναντι τῶν ἰατρῶν. Τὴν διεπίστωσα ἀξιότιμοι, κ. συνάδελφοι. Δὲν κάμω διακρίσεις μεταξὺ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἢ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ποίαν μετεῖχον, μεταξὺ τοῦ κόμματος τοῦ ὁποίου ἡγοῦμαι καὶ τῶν ἄλλων. Ἠγωνιζόμην ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τοῦ Συναγερμοῦ, εἴτε μετ’ αὐτήν, τῆς ΕΡΕ, διὰ νὰ πείσω συναδέλφους μου ἢ λειτουργοὺς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἢ λειτουργοὺς τῶν φορολογικῶν ὑπηρεσιῶν, ὅτι ὁ κόσμος ὁ ἰατρικὸς δὲν εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον φαντάζονται. Φαντάζονται, ὅτι οἱ Ἰατροὶ κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος των κερδίζουν καὶ κερδίζουν πολλά. Ἔχω ἐξετάσει τὸ θέμα. Βεβαίως ὑπάρχουν ὡρισμένοι, ἐλάχιστοι — οἱ ὁποῖοι νομίζω καλῶς κατ’ ἀρχὴν — διότι ἔφθασαν εἰς ὡρισμένην βαθμίδα κύρους καὶ ἱκανότητος εἰς ὡρισμένην βαθμίδα κοινωνικοῦ κύρους, ὥστε νὰ κερδίζουν πολλά. Αὐτοὶ εἶναι ὅμως ἐλάχιστοι. Εἶναι ἀσήμαντος ὁ ἀριθμός των. Ἐπάλαιον — ὅπως εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ παλαίῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν συμμερίζεται τὰς ἀπόψεις μου — μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε εἶχον ἀντίδρασιν ἀπέναντι τῶν ἰατρῶν, ἀπολύτως ἀδικαιολόγητον. Κατὰ μέσον ὅρον ὁ ἰατρὸς ὑποχρεοῦται ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀπὸ τὴν κοινωνίαν μας, νὰ ζῇ μὲ ποσὸν πολὺ κατώτερον ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον τῆς ἀμοιβῆς τοῦ Ἕλληνος βιομηχανικοῦ ἐργάτου.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ εἰδικευμένου.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. ...... τοῦ ἕλληνος βιομηχανικοῦ ἐργάτου γενικῶς. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω. Τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ τονίσω εἶναι τὸ ἑξῆς: Δὲν πρέπει — καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπεσεν εἰς τὸ λάθος αὐτὸ — νὰ συγκρίνωμεν τὴν παλαιοτέραν ἐποχὴν μὲ τὴν σημερινήν. Ὅταν ὁ ἰατρὸς σήμερον φθάνει εἰς τὸ ὅριον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπιτρέπει πλέον νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα εἰς ἡλικίαν 30 ἢ 32 ἢ 33 ἐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ μὲ τὸν ἰατρόν, ὁ ὁποῖος πρὸ 50, 40, 30 ἐτῶν ἐπερνοῦσεν ἀπὸ τέσσαρα μόνον χρόνια πανεπιστημιακῆς φοιτήσεως, ἔκαμεν ἕνα ἔτος, διὰ νὰ πάρῃ τὴν ἄδειαν καὶ ἐπερνοῦσε — τὸ πολὺ–πολὺ καὶ ἄλλα δύο ἔτη εἰς τὸν στρατόν. Τότε δὲ μέχρι τοῦ 1928–29 ἡ σχολικὴ φοίτησις ἦτο μόνον 11ετής. Τὴν παλαιοτέραν ἐποχὴν εἰσήρχετο ἄνευ ἐξετάσεων καὶ συνήθως 20 ἐτῶν ἢ τὸ πολὺ 21 ἐλάμβανε τὸ πτυχίον του, ὥστε εἰς ἡλικίαν 23 ἐτῶν ἢ τὸ πολὺ 24 εἰσήρχετο εἰς τὴν κοινωνίαν ὡς ἰατρός. Εἶχε δίκαιον τότε καὶ ἡ κοινωνία, εἶχε δίκαιον καὶ τὸ Κράτος νὰ τοῦ εἴπῃ: Ἀγαπητέ μου, εἶσαι ἀσκούμενος, δὲν θὰ παίρνῃς τίποτε. Κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ κανόνα οἱ νέοι τῶν 23–24 ἐτῶν δὲν εἶχον τότε οἰκογένειαν ἰδικήν των, βάρη δὲν εἶχον οὐσιώδη. Τοὺς ἐχώριζεν ἄλλωστε ἀπὸ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος, ἕνα καὶ μόνον ἔτος. Καὶ προχωρῶ πέραν αὐτοῦ. Ἡ ἄσκησις ἐπαγγέλματος — καὶ δι’ αὐτὸ ἀπορῶ πῶς τὰ εἶπεν ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ δι’ αὐτὸ πρὸς στιγμὴν ἐξενευρίσθην καὶ λυποῦμαι διότι...

§52Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Θὰ δώσω ἐξηγήσεις.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ ἐξηγήσεις θὰ δώσετε; Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐσεῖς ὁ ἰατρός, ὁ ἐπιτυχὼν ἰατρός......

§54Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Μὴ σπεύδετε εἰς κρίσεις. Θὰ δώσω ἐξηγήσεις.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ δώσετε, ἀλλὰ δὲν ἔπρεπε νὰ ξεκινήσετε ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἐξεκινήσατε. Διότι σεῖς ἔπρεπε ἀπὸ τὸ βῆμα νὰ δώσετε τὴν εἰκόνα τοῦ ἰατροῦ σήμερον, εἴτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματά του, εἴτε ὄχι. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κάμω δημαγωγίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν συνηθίζω νὰ μιμοῦμαι τὴν τακτικὴν ἄλλων. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει λοιπὸν καὶ κάτι ἄλλο τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας. Ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς μαθητείας, πάσης φύσεως μαθητείας ὁ νέος, ὁ ὁποῖος 24 ἐτῶν εἰσήρχετο εἰς τὴν κοινωνίαν, διὰ νὰ δράσῃ ὡς ἰατρός, εἶχεν ἐνώπιόν του περίπου, ἐὰν ὄχι τὸ σύνολον τῶν πολιτῶν, τοὐλάχιστον τὰ 9)10 ὡς ἔδαφος εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ κινηθῇ ἐπαγγελματικῶς, νὰ κινηθῇ ὡς φορεὺς ἐλευθέρου ἐπαγγέλματος. Σήμερον εἶναι ζήτημα ἐὰν ἔχῃ τὸ 20%. Καὶ ὀρθῶς, διότι ἡ κοινωνία......

§56Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κατόπιν τῆς εἰδικεύσεως.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον κατόπιν τῆς εἰδικεύσεως, ἀλλὰ καὶ κατόπιν καὶ τῶν ἀσφαλίσεων, κατόπιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἔχουν οἱ περισσότεροι Ἕλληνες εὐτυχῶς ἀσφαλισθῆ, καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν ἔχῃ μείνει χῶρος 20%. Καὶ ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἔχει μείνει χῶρος 20%, διὰ τὸν εἰσερχόμενον εἰς τὸ ἐπάγγελμα ὁ ὁποῖος τώρα εἰσέρχεται 32 καὶ 33 ἐτῶν, ὁ χῶρος αὐτὸς εἶναι οὐσία ἀνύπαρκτος. Διότι τὸν ἔχουν καταλάβει τὸν μικρὸν αὐτὸν χῶρον ἤδη γνωστοὶ παλαιότεροι ἰατροί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ὅπως ἐκινεῖτο εἰς τὸν χῶρον, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ χῶρος τῆς ἐπαγγελματικῆς δραστηριότητος πρὸ 30 καὶ 40 ἐτῶν. Κύριοι, ἐξεκίνησα ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, διότι μόνον ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσωμεν — ἀδιάφορον ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσωμεν — τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν οἱ νέοι ἰατροί. Δὲν θὰ κάμω εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀντιπολίτευσιν, λέγων, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῆτε ἀπολύτως ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀπεργίαν, κ. Ὑπουργέ. Δικαιοῦμαι ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ἡ θεωρία σας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίαι πρέπει νὰ ἔρχωνται νὰ δίδουν τὸ παρὸν πρὶν ἢ ἀποφασίσουν νὰ διεξαγάγουν ἕνα κοινωνικὸν ἀγῶνα, εἶναι θεωρία ἥκιστα δημοκρατική. Ὅταν ἡμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐλέγομεν ταῦτα, σχετικῶς μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε ἔπρεπε νὰ ἔλθουν προηγουμένως εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ δικαίωμά των τοῦ ἀπεργεῖν εἶναι συμβατικῶς ἐπιτρεπτόν, συνταγματικῶς ὄχι, ὅταν λοιπὸν ἐλέγομεν ἡμεῖς τοιοῦτόν τι, καὶ ἐδηλώναμεν, ὅτι δὲν συζητοῦμεν ἐφ’ ὅσον ἀπεργοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐμαίνετο ἡ Ε.Κ. προεξάρχοντος τοῦ ἀρχηγοῦ της καὶ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ. Καὶ τὶ δὲν ὑφιστάμεθα ὁσάκις ἐγίνετο μία ἀπεργία. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς Θεσσαλονίκην, εἰς τὸν λόγον μου χθές. Ἂς συγκρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὶ ἔπραξα ἐγὼ κατὰ τὸ διάστημα ὅλων αὐτῶν τῶν μηνῶν. Ἔγιναν τόσαι πορεῖαι πρὸς τὸ Καστρὶ καὶ πότε εἴδατε κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς αἰχμῆς νὰ κάμω δήλωσιν ἐμπρηστικήν; Ποτέ. Διότι σέβομαι τὸ κράτος. Μὲ εἴδατε νὰ κάμω ἐμπρηστικὴν δήλωσιν ὅταν ἐκινητοποιήσατε τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Χωροφυλακὴν εἰς τὴν Ἄρταν; Ὄχι. Ἐνῷ σεῖς ἐκάματε καὶ ὅταν ἐσημειοῦντο γεγονότα εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης καὶ ὅταν ἐσημειοῦντο γεγονότα καὶ ὠθούσατε τοὺς ἀγρότας νὰ συγκρουσθοῦν μὲ τὴν Χωροφυλακὴν εἰς τὸ Ξηρόμερον τῆς Αἰτωλ)νίας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καλεῖται νὰ συγκρίνῃ τὴν διαγωγὴν καὶ τὸ πολιτικὸν ἦθος ἡμῶν καὶ τὸ ἰδικόν σας. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μεταβάλλῃ κανεὶς τὸ ἦθος του, ὅταν εἶναι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἢ τὴν Κυβέρνησιν, ἐγὼ δὲν τὸ μεταβάλλω. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι δύσκολον. Βεβαίως ἔκαμα μίαν ἀνακοίνωσιν. Δὲν προέβην ὅμως εἰς δηλώσεις ἐμπρηστικάς. Ἔκαμα μίαν ἀνακοίνωσιν πρὸ 10 μόλις ἡμερῶν, δηλαδὴ ἀφοῦ εἶχεν ἐπὶ ὁλόκληρον μῆνα συνεχισθῆ ἡ ἀπεργία, ἀφοῦ εἶχον δεχθῆ πρὸ 3 ἑβδομάδων τὴν Ἐπιτροπὴν ἀγῶνος καὶ συνεζήτησα μετ’ αὐτῆς 1½ ὥραν, διότι ἤθελον νὰ τὴν ἀκούσω καὶ νὰ ἴδω πῶς σκέπτεται. Διότι ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν ἐδεχόμεθα νὰ συζητήσωμεν. Σεῖς ὅμως δὲν τοὺς ἐδέχθητε, δὲν συνεζητήσατε διότι ἐθυμώσατε. Μὴ θυμώνετε μὲ τοὺς ἰατροὺς καὶ μὲ τὸν λαόν. Δὲν τοὺς ἐβάλατε νὰ καθήσουν νὰ συζητήσουν μαζί σας. Δὲν τὸ ἐπράξατε καὶ λυποῦμαι δι’ αὐτό.

§58Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Μάλιστα ὅταν ἦλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοὺς εἶπα: ἔχει κυκλοφορήσει φήμη, ὅτι ἐζητήσατε νὰ μὲ ἴδητε καὶ δὲν σᾶς ἐδέχθην. Εἶναι ἔργον δικαιοσύνης, εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν ποὺ θὰ κάμετε νὰ εἴπητε, ὅτι δὲν μοῦ ἐζητήσατε νὰ μὲ ἴδητε, διότι οὐδέποτε ἐζητήσατε νὰ μὲ ἴδητε. Καὶ πράγματι ἐξεδόθη ἡ ἀνακοίνωσις πρὸ 5θημέρου καὶ λέγει, ὅτι ἡ κυκλοφορήσασα πληροφορία δὲν εἶναι ἀληθὴς διότι πράγματι οὐδέποτε ἐζητήσαμεν εἰς τὴν διάστασιν αὐτὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμένα ἔτσι μοῦ εἶπαν, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μοῦ κάμετε περισσοτέρας διακοπάς, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φύγω μετὰ ἡμίσειαν ὥραν. Ἐμένα μοῦ ἐδήλωσαν, πρὸ 3 ἑβδομάδων, ὅτι μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀπεργίας ἦλθον εἰς τὸ γραφεῖον σας καὶ εἶχον ἕνα χαρτὶ μὲ τὰς ἀπόψεις των καὶ τοὺς εἴπατε νὰ ἀφήσουν τὸ χαρτὶ καὶ τὸ ἄφησαν καὶ ἔφυγαν.

§60Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι ἀληθές, αὐτό, κ. Πρόεδρε, τὸ ἐβεβαίωσαν καὶ οἱ ἴδιοι γραπτῶς. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό. Ἐγὼ μάλιστα τοὺς εἶπα, δὲν ἀρνοῦμαι τὸν διάλογον.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω διότι λέγετε, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι ἐγὼ — δὲν γνωρίζω ἂν αὐτὸ θὰ τὸ ἔπραττεν ἀρχηγὸς ἄλλου κόμματος προκειμένου περὶ Ὑπουργοῦ εὑρισκομένου εἰς τὴν ἀντίπαλον παράταξιν — τοὺς εἶπα: Ἀπορῶ, διότι γνωρίζω ἄριστα τὸν Ὑπουργόν. Γνωρίζω, ὅτι ἔχει στοργὴν διὰ τοὺς συναδέλφους του ἰατρούς, εἶναι ἐπιτυχὼν ἰατρὸς ὁ ἴδιος. Μήπως ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος καὶ ἔχει θυμώσει; Αὐτὰ τοὺς εἶπα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, χαίρω διότι τοὺς διαψεύδετε, ἀλλὰ εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη σας νὰ διαψεύδετε 12 ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι μοῦ τὸ εἶπαν. Ὁ κ. Ὑπουργός, λοιπὸν ἔχει τὴν θεωρίαν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπεργοῦν. Καὶ τὴν θεωρίαν αὐτὴν ἀσφαλῶς ἡ Ε.Κ. τὴν κατήρτισε καὶ τὴν προβάλλει ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, διότι εἶναι ἀντίθετος τελείως πρὸς τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθει ὅταν εἴμεθα ἡμεῖς εἰς τὴν ἐξουσίαν. Γνωρίζω μάλιστα, καὶ θὰ ἤθελα — καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἐβεβαιωνόμην, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς — θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἀπέναντι μιᾶς ἄλλης τάξεως ἰατρῶν, τῶν ἰατρῶν τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων ἐπεδείχθη ἡ αὐτὴ ἄρνησις ἐπικοινωνίας καὶ συζητήσεως. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος εἶμαι ἐπὶ κεφαλῆς κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τμήματος τοῦ Κέντρου, ἀντιδημοκρατικοῦ κόμματος, θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν δημοκρατικὴν ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν, τὴν συζήτησιν, (χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.) καὶ ὅταν εἶμαι εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ὅταν δὲν εἶμαι. Καὶ γνωρίζω ἄριστα......

§62Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ὄχι. Εἶπα θὰ λυπηθῶ ἂν εἶναι ἀκριβές, θὰ χαρῶ ἐὰν δὲν εἶναι ἀκριβές. Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν σπουδαιότατα θέματα τῶν ἀγροτικῶν ἰατρῶν, τὰ ὁποῖα πονοῦν ὅλους μας. Κύριοι, εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὰ κατ’ ἰδίαν θέματα. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν εἰδικευομένων. Ἐν μέρει τὸ ἐτοποθέτησα. Διότι ὅταν λέγωμεν εἰδικευομένους σήμερον, δὲν ἐννοοῦμεν τὰ παιδιὰ τῶν 20–23 ἐτῶν, ὅπως ἦσαν πρὸ 50ετίας οἱ ἀναμένοντες νὰ λάβουν ἄδειαν, χωρὶς νὰ λέγωνται τότε εἰδικευόμενοι. Σήμερον εἶναι πλέον οἱ ὥριμοι ἄνθρωποι τῶν 30–32 ἢ καὶ 35 ἐτῶν, διότι τόσον χρόνον χρειάζονται διὰ νὰ φθάσουν ἕως ἐκεῖ. Καὶ μόνον αὐτὸ φθάνει διὰ νὰ στηρίξῃ τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀμείβεται ὁ εἰδικευόμενος. Ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, ἡ ὑφισταμένη τόσους ἐκ μέρους σας λιθοβολισμούς, εἶναι ἐκείνη ποὺ ἐνεκαινίασε τὸ σύστημα. Πρῶτοι ἡμεῖς — ἀνεπαρκῶς, ἀλλὰ ἦτο ἕνα βῆμα — ἐθεσπίσαμεν τὴν ἀμοιβὴν τῶν εἰδικευομένων. Μικράν, ἔστω. Ἀλλὰ προηγουμένως, δὲν ὑπῆρχε διόλου. Ἄρα αὐτὸ ἦτο ἕνα βῆμα οὐσιῶδες. Σήμερον καλεῖσθε, σεῖς μάλιστα, οἱ ὁποῖοι ἐλέγατε, ὅτι ἡμεῖς ἠσκούσαμεν μόνον οἰκονομικὴν πολιτικὴν ξηράν, ἀπάνθρωπον, σεῖς οἱ ὁποῖοι ἐλέγατε, ὅτι ἐθέσατε τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸ κέντρον τῆς πολιτικῆς σας, σεῖς καλεῖσθε νὰ προχωρήσετε. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν τὸ Α ποσόν, σεῖς πρέπει νὰ δώσετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰς ἀνάγκας των καὶ τὰς σημερινὰς δυνατότητας. Ἀναγνωρίζω ἀπολύτως, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐνώπιον δυσχερειῶν. Μὴ ἀρνῆσθε ὅμως τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται καὶ 20 ὥρας τὴν ἡμέραν. Διότι, πρέπει νὰ γνωρίζετε καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, ὅτι ἡ ἐργασία, τὴν ὁποίαν κάμουν οἱ εἰδικευόμενοι καὶ οἱ εἰδικευμένοι ἰατροὶ καὶ ἐπιμεληταί, εἶναι φοβερά. Καὶ ἂν ὑπῆρχεν ἀκόμη χῶρος εἰς τὴν κοινωνίαν διὰ τὴν ἐπαγγελματικήν των δρᾶσιν — ἐνῷ ὅπως εἶπα προηγουμένως ὁ χῶρος αὐτὸς ἔχει περισταλῆ μέχρι σημείου ἀπιστεύτου — καὶ ἂν ἀκόμη ὑπῆρχε χῶρος, δὲν ὑπάρχει χρόνος διὰ τοὺς ἰδίους. Ὅταν λοιπὸν ἐργάζεται ὁ ἄλλος ἀπὸ 10 ἕως 20 ὥρας, πρέπει νὰ πληρωθῇ. Ἡμεῖς ἡ ΕΡΕ «ἡ ἀπάνθρωπος», ἐκάμαμεν τὸ πρῶτον βῆμα. Σεῖς καλεῖσθε νὰ κάμετε πραγματικὸν δεύτερον βῆμα καὶ ὄχι εἰκονικόν. Καὶ ἐπίσης νὰ ἐγκαταλείψετε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, ὅτι εἶναι εἰδικευόμενοι, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ πληρώνουν, ὅτι ἀποκτοῦν μόρφωσιν κλπ. Ποῖοι; Οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους ἡ πρόοδος τῆς ἐπιστήμης καὶ ἡ κοινωνία τοὺς ἔκαμε νὰ φθάσουν εἰς ἡλικίαν 30 καὶ 35 ἐτῶν διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ ἐπάγγελμα; Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον τοῦ 1960, εἴχομεν πράγματι ὅλοι τότε συμφωνήσει. Ἡμεῖς τὸν προτείναμεν καὶ σεῖς τὸν παρεδέχθητε καὶ ὀρθῶς ἐκάματε νὰ ἀναγνώσητε καὶ τὴν περικοπὴν μιᾶς παρεμβάσεως τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀγαπητὸν φίλον κ. Ζαννῆν, τοῦ ὁποίου τὴν ἀπουσίαν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θεωροῦμεν ὅλοι ὀδυνηράν, διότι ὅλοι τὸν ἀγαπῶμεν.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τώρα.

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν ἠγαπούσαμεν καὶ πρὶν προσέλθῃ εἰς ἡμᾶς καὶ ὅταν ἦτο μὲ σᾶς. Κύριοι, ἀντιμετωπίζοντες ἕνα δύσκολον καὶ μεγάλο θέμα, τὸ θέμα τὸ συνδεόμενον μὲ τὴν ὑγείαν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτιᾶς, πράγματι δὲν εὕρομεν ἄλλην λύσιν, διότι οἱαδήποτε ἄλλη λύσις συνομολογῶ μαζὶ σας, κ. Ὑπουργέ, χρειάζεται μελέτην. Καὶ τὸ εἶπον καὶ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Πράγματι, εἶναι ἀδύνατον αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἰφνιδίως νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ἅπαντες θὰ δικαιοῦνται νὰ μὴ πηγαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐπίσης δύσκολον εἶναι μολονότι θὰ σᾶς συνίστων νὰ τὸ ἐξετάσετε, νὰ γίνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τότε ἐζήτησαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπέκρινεν ὁ νῦν Πρωθυπουργός, δηλαδὴ νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ μέχρι τοῦ ἔτους 1960 ἐγγραφέντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἔχει σημασίαν καὶ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ γνωρίζω τὴν ἀξίαν καὶ αὐτῆς τῆς ἀπαντήσεως, ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ μόνον χωρὶς νὰ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ κάμετε, σκεφθῆτε μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποφανθῶ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν ἔχω ὅλα τὰ στοιχεῖα. Δὲν γνωρίζω τὰς ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν ἐὰν τὸ πράξετε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον, εἶναι νὰ μελετήσετε τὴν ὅλην ἀναδιάρθρωσιν τῆς ὑγιεινομικῆς περιθάλψεως. Ἐκεῖ δὲν ἠμπορούσαμεν ἡμεῖς νὰ προχωρήσωμεν. Διότι ὅλα ἀπαιτοῦν χρόνον. Ἐκάμαμεν οὐσιώδη πράγματα. Ἀλλὰ τὸ οὐσιῶδες εἰς τὴν συνέχειάν του ἀπαιτεῖ, τὸ οὐσιωδέστερον, ὄχι τὸ ἁπλῶς οὐσιῶδες. Ἐξετάσατε ταχέως τὸ θέμα καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ καὶ ἡ Βουλή. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταρτισθῇ μία ἐπιτροπὴ διὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ ὑποβάλῃ σκέψεις. Ὑπάρχουν τόσοι ἰατροὶ εἰς τὴν Βουλήν, οἱ ὁποῖοι εἶναι διακεκριμένοι καὶ μὲ πεῖραν ὥστε νὰ εὑρεθῇ μία λύσις. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καταργήσετε ἀμέσως τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ὁποῖον ὅλοι τότε ἐψηφίσαμεν, πλὴν ἐλαχίστων, ἀλλὰ καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν ἀφήσετε ἐσαεὶ νὰ ἰσχύῃ. Διατί; Διότι ἔχει τὰ μειονεκτήματά του. Δὲν εἶναι ἱκανὸς ἀκόμη ὁ μόλις ἀποφοιτήσας νὰ ἀσκήσῃ γενικὴν ἰατρικήν. Βεβαίως τὸ θέμα τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου, ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀγρότην, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πονεῖ ἐξ ἴσου ὅλους μας. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσετε τὴν ὅλην ἀναδιάρθρωσιν τοῦ συστήματος, ὥστε νὰ μὴ παραταθῇ ἐπ’ ἄπειρον αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἦτο εὐεργετικὸν διὰ τὴν ὕπαιθρον ἐν μέρει καὶ καθ’ ὃ μέτρον δὲν κάμνουν κακὸ ἀντὶ καλοῦ οἱ ἄπειροι ἰατροί. Εἴπατε, ὅτι ἔτσι ὁ νέος ἰατρὸς θὰ γνωρίσῃ καὶ τὸν πόνον τοῦ χωριοῦ. Τὸν πόνον τοῦ ἀγρότου οἱ περισσότεροι νέοι ἰατροὶ τὸν γνωρίζουν. Διότι οἱ περισσότεροι προέρχονται ἀπὸ ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καλοῦνται νὰ γνωρίσουν εἶναι περισσοτέραν ἐπιστήμην, περισσοτέραν πρᾶξιν, περισσότερα νοσοκομεῖα. Πρέπει ἐκεῖ νὰ ἐξασκηθοῦν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀσκηθοῦν εἰς βάρος τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου ἐκεῖνοι. Κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐπιμελητάς, διὰ τοὺς ὁποίους εἴπατε, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔλθουν νὰ σᾶς ζητήσουν τὴν ἄδειαν διὰ νὰ ἀπεργήσουν, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἁπλούστατα ᾐσθάνθησαν τὸν ἑαυτόν τους ἀλληλέγγυον πρὸς τοὺς ἄλλους καὶ δὲν εἶχαν καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ἐρωτήσουν ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι ἀλληλέγγυοι ἢ ὄχι. Δὲν εἶχον ἰδικόν των αἴτημα αὐτοτελὲς — ἔχουν καὶ ἰδικά των αἰτήματα βέβαια— ἀλλὰ εἶχον αἰσθανθῆ κυρίως τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἠθικῆς συμπαραστάσεως. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐκραύγαζε συνεχῶς, ὅταν ἤμεθα ἡμεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξεγείρωνται ὅλοι ὁσάκις κἄποια τάξις τὰ ἔβαζε μαζί μας καὶ ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἀλληλεγγύης εἶναι ἔννοια κοινωνική, προοδευτικὴ καὶ δημοκρατική. Ἔπαυσε τάχα νὰ εἶναι δημοκρατικὴ αὐτὴ ἡ ἀλληλεγγύη, ἀφ’ ἧς ἀνήλθατε εἰς τὴν ἐξουσίαν; Δὲν ἔπρεπε νὰ λέγετε ἀπὸ τὸ βῆμα, ὅτι ὤφειλαν νὰ ἔλθουν νὰ πάρουν τὴν ἄδειάν σας. Ἤθελαν νὰ ἐκδηλώσουν καὶ αὐτοὶ ἕνα αἴσθημα ἠθικὸν μεγίστης σημασίας, τὴν ἀλληλεγγύην των πρὸς τοὺς νεωτέρους συναδέλφους των, τοὺς ἀμέσως συνεργασίας καὶ τοὺς βοηθούς των. Καὶ τὸ θεωρεῖτε αὐτὸ κακόν; Διὰ τοὺς εἰδικευμένους ἰατροὺς θεωρῶ ἰσχύοντα — καὶ μάλιστα εἰς πολὺ μεγαλύτερον βαθμὸν — ὅσα εἶπα διὰ τοὺς ἀσκουμένους. Δὲν εἶναι μισθοὶ αὐτοὶ ποὺ χορηγοῦνται. Δὲν ξεύρω ποίας δυσκολίας ἔχετε. Θέτω τὸ ζήτημα. Δὲν εἶμαι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀπαιτητικὸς διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὡς αὔριον τὸ πρωΐ νὰ τὸ λύσετε. Ἀλλὰ πρέπει παντὶ τρόπῳ νὰ δοθῇ μία λύσις.

§66Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐξηγγείλαμεν, εἴπομεν 375 καὶ διὰ τοὺς εἰδικευομένους 500 δραχμὰς ἐπίδομα.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξηγγείλατε κἄτι, τὸ ὁποῖον καλύτερον θὰ ἦτο νὰ μὴ τὸ εἴχατε ἐξαγγείλει, διότι δὲν εἶναι σωστὸν εἰς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν φθάσει καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλευθέραν πελατείαν, νὰ δίδωνται αὐτοὶ οἱ μικροὶ μισθοί. Γνωρίζω τὰς δυσκολίας, τὰς ἀντιδράσεις τῶν νοσοκομείων, ἀλλὰ χωρὶς νὰ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λύσετε τὸ πρόβλημα αὔριον τὸ πρωΐ, θὰ ἐνόμιζα, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποσχεθῆτε, ὅτι θὰ ἐπιχειρήσετε εἰς τρεῖς–ἓξ μῆνας, ὅσον φθάνει ὁ χρόνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐν τῇ Κυβερνήσει παραμονῆς τοῦ Κέντρου, νὰ λύσετε τὸ ζήτημα. Νὰ τὸ λύσετε οὐσιαστικῶς καὶ ὄχι μὲ τὴν χορήγησιν ἑνὸς ἐπιδόματος.

§68Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Θέλετε ἐκλογάς, κ. Πρόεδρε;

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἀπαντήσω τώρα. Εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ ἀπαντήσω.

§70Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Σᾶς σεβόμεθα ἐπειδὴ εἶσθε σεῖς.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ δι’ αὐτό. Γνωρίζω τὰ αἰσθήματά σας. Ἀλλοίμονο ἐὰν ἐθυμώνατε ὅταν λέγω κάτι μειδιῶν. Τότε θὰ καταργούσατε ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν δυνατότητα μιᾶς ἀνέτου ὁμιλίας καὶ θὰ καθιερώνατε τὴν ἀρχὴν αἱ ὁμιλίαι νὰ γίνωνται εἰς τόνον διαρκῶς ὀξύτατον.

§72Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Καίτοι εὑρίσκεσθε ἀπὸ ἐκεῖ, σᾶς ἀγαπᾶμε περισσότερον ἡμεῖς ἀπὸ ἐδῶ.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, περισσότερον, διότι θὰ θυμώσουν οἱ ἄλλοι. Ἀγαπητοὶ φίλοι, θὰ παρεκάλουν νὰ τὸ ἐξετάσῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ θέμα καὶ νὰ δώσῃ — αὐτὸ θὰ ἔκαμνα ἐγὼ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν του — ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ταλαιπωρουμένους καὶ βασανιζομένους ὑπὸ πᾶσαν ἔννοιαν Ἐπιμελητὰς καὶ βοηθούς. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐλέγατε, ὅτι αὐταὶ αἱ 500 δραχμαί, δὲν ἀποτελοῦν παροχήν, διότι καὶ μόνον τὸ ὅτι μὲ διεκόψατε διὰ νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἀποτελεῖ παροχήν, ἀποτελεῖ λάθος σκέψεως. Κύριοι, καὶ αὐτὴ ἡ παροχή, ἡ ὁποία δὲν εἶναι παροχή, διότι εἶναι πολὺ μικρά, συνεδυάσθη μὲ κάτι πρὸς τὸ ὁποῖον διαφωνῶ πλήρως. Συνεδυάσθη μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν, ὡς πρὸς τὰς ὁποίας ἔχει τὴν εὐθύνην ἕκαστος βοηθός, ἕκαστος εἰδικευμένος. Ἡμεῖς καὶ νομίζω, ὅτι ἦτο ὀρθότερον αὐτὸ — καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι μέσα σας θὰ συμφωνῆτε μαζί μου — εἴχομεν προβλέψει τὴν καθιέρωσιν τεσσάρων κλινῶν εἰς τὰ Πανεπιστημιακὰ Νοσοκομεῖα καὶ 8 εἰς τὰ ἄλλα.

§74Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Εἴχατε εἰδικευόμενον ἀμισθί.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπέστρεψα τὸ μεσημέρι ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ἐπρόλαβα νὰ τὸ μελετήσω. Πάντως, ἐὰν τὰς 8 κλίνας, τὰς κάμετε 15 καὶ τὰς 4 τὰς κάμετε 10, τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν κάμνετε καμμίαν παροχήν, διότι ἁπλούστατα δὲν θὰ πληρώσητε τίποτε σὰν σύνολον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μειδιᾶ διαπιστώνων, ὅτι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν θὰ τοῦ ζητήσουν καμμίαν πρόσθετον πίστωσιν.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχουν ἔλθει. Θὰ ἀπαντήσω μετά.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ φύγω, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ψαρρέαν, τέως Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, νὰ δώσῃ τὴν ἀνταπάντησιν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθοτέρα ἡ ἀντιστοιχία κλινῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποφασισθῆ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἀπὸ τὴν ἀντιστοιχίαν ποὺ προτείνετε σεῖς, ἁπλούστατα διὰ νὰ μὴ σᾶς στοιχίσῃ πολλά. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ὁλόκληρον τὸ θέμα τῆς Ὑγειονομικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑγείας. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, θὰ ἤθελον νὰ θέσω εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν ἐπείγοντος καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς δὲν εἴχαμε λύσει καὶ δι’ αὐτὸ μᾶς ὑβρίζουν, ἀλλὰ τοῦ ὁποίου σεῖς εἴχατε ὑποσχεθῆ τὴν λύσιν. Εἶναι τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ. Θὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον πολλῶν προβλημάτων. Ὅταν ἦσθε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, δὲν ἐπροσέχατε καὶ ὑπεγράφατε τὸ κἄθε τι. Ἔχω ἐδῶ τὰς ὑπογραφὰς τῶν κ.κ. Μητσοτάκη, Παπασπύρου, Μπαλτατζῆ, Χλουβεράκη, Βαρδινογιάννη, Μαλλιάκα, Τούμπα κλπ.

§78Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Τὶ ἀφορᾷ αὐτό;

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἰατροὶ τοῦ Ι.Κ.Α. εἶχον ζητήσει ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων νὰ μποῦν εἰς τὴν ΤΕΑΠΟΚΑ. Εἰς ἀνακοίνωσιν τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α., λέγεται ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἔνταξις διὰ τῆς ἀπαλείψεως «μιᾶς ἀνεντίμου πράξεως, μιᾶς ἐπαράτου Κυβερνήσεως εὐνοιοκρατίας», ἤτοι τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 4277)62. Προσέξατε, ὅλα αὐτὰ τὰ ὑβριστικὰ θὰ ἰσχύσουν καὶ εἰς βάρος σας, εἰς βάρος καὶ τῆς Κυβερνήσεώς σας καὶ τοῦ Κόμματός σας καὶ τοῦ Κράτους, ἐὰν δὲν ἐκπληρώσητε τὰς ὑποσχέσεις σας.

§80Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ αὐτὸ ποτέ.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, εἶναι ζήτημα στοιχειώδους εὐπρεπείας καὶ δημοκρατικῆς ἠθικῆς νὰ τιμήσετε τὰς ὑπογραφάς σας. Ἡμεῖς δὲν βάζομεν τὰς ὑπογραφάς μας τόσον εὔκολα. Σήμερον ὅμως συμφωνοῦμεν μὲ τὰς ὑπογραφάς σας καὶ σᾶς καλοῦμεν νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. (Χειροκροτήματα).

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἦτο εἰς τὰς προθέσεις μου νὰ λάβω τὸν λόγον, εἶμαι ἠναγκασμένος ὅμως νὰ διευκρινίσω ὡρισμένα σημεῖα, κατόπιν τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία ἐγένετο. Πρῶτον, ἐπιθυμῶ, νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει καὶ ἀντεμετώπισεν ἐξ ἀρχῆς μὲ ἀπόλυτον συμπάθειαν καὶ κατανόησιν τὰ προβλήματα τῶν νέων ἰατρῶν, τῶν εἰδικευομένων καὶ τῶν εἰδικευμένων. Ὄχι μόνον δὲν ἀπεφύγαμε τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ τὴν ἐπεδίωξε καὶ τὴν ἐπεζήτησεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ ὑπῆρξεν ὁ χειριστὴς εἰς αὐτὸ τὸ θέμα καὶ εὑρέθη ἀνὰ πᾶσαν ὥραν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἰατρῶν. Παραλλήλως ὅμως, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀφορᾷ καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι θὰ εἶμαι ὁ τελικὸς δέκτης, ὁ ὁποῖος θὰ κληθῶ νὰ ὑποστῶ τὴν θυσίαν, πρέπει νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι τετράκις ἐδέχθην τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἰατρῶν, εἰς μακροτάτας φιλικὰς καὶ ἐγκαρδίους συνομιλίας καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν τῶν συζητήσεων ἐτέθησαν ὅλα τὰ προβλήματα. Δὲν ἀντιδίκησεν ἡ Κυβέρνησις πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ἰατρούς, ὅπως ἠθέλησε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς παρελθούσης Πέμπτης, τὸ θέμα τοῦτο τῆς ἀπεργίας, τὸ ὁποῖον τόσας δυσαρέστους συνεπείας εἶχε διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, ἐπανεξετάσθη τῇ εἰσηγήσει τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ ἐλήφθησαν ἀποφάσεις ἀποδοχῆς κατὰ βάσιν, τῶν οἰκονομικῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργούντων ἰατρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι καθ’ ὅσον ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως γνωρίζω, ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Σαββάτου πρὸς τοὺς ἰατρούς, ἀποτελεῖ εἰς ἀκέραιον ἀποδοχὴν ἰδικῶν των προτάσεων, αἱ ὁποῖαι διαβιβάσθησαν μέσῳ προσώπου φιλικῶς πρὸς αὐτοὺς διακειμένου καὶ ἀποτελεῖ ἀναντιρρήτως τὴν καλὴν λύσιν τοῦ προβλήματος, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἱκανοποιοῦνται κατὰ τὸ 70% αἱ ἀπαιτήσεις των ἀριθμητικῶς λαμβανόμεναι, εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως προσφέρεται ἕνα σοβαρώτατον πρόσθετον πλεονέκτημα, ὅτι θὰ ἔχουν ἐφεξῆς ὀργανικὰς θέσεις, θὰ εἶναι κατωχυρωμένοι, θὰ λαμβάνουν μισθὸν ὀργανικῆς θέσεως καὶ ὄχι ἐπιμίσθιον ἢ ἔξοδα κινήσεως καὶ ἐπὶ προσθέτως, θὰ ὑποστοῦν τὴν κοινὴν τύχην τῶν Ἑλλήνων Δημοσίων Ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι πάντοτε προσδοκοῦν καὶ ἀναμένουν, μετὰ λόγου δὲ ὡς ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα, βελτίωσιν τῶν θέσεών των. Σήμερον μὲ τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς ὀργανικὴν θέσιν, ὁ εἰδικευμένος ἰατρὸς θὰ λαμβάνῃ 2.400 δραχμάς, ὁ εἰδικευμένος θὰ λαμβάνῃ τὸν μισθὸν τοῦ γραμματέως αʹ κατὰ 100 δραχμὰς ἀνώτερον τοῦ προηγουμένου σὺν 500 δραχμὰς ὑπερωριακὴν ἐργασίαν. Ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τοῦ εἰδικευμένου καὶ τοῦ εἰδικευομένου, τοῦ ἑνὸς βαθμοῦ, εἶναι λογική, διότι οὐδεὶς δημόσιος ὑπάλληλος προάγεται εἰς τρία χρόνια κατὰ ἕνα βαθμόν. Ὅλα αὐτά, κύριοι, σημαίνουν 26½ ἑκατομ. δραχμὰς διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, χωρὶς τὴν πρόσφατον δαπάνην τῆς καλῆς διατροφῆς κλπ. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα μεγάλο πρὸς τὰ ἐμπρὸς βῆμα. Βεβαίως, κανεὶς ἐξ ἡμῶν δὲν πρόκειται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι λύεται τὸ θέμα διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη. Εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι θεμιταὶ ἐπιδιώξεις τῶν ἐργαζομένων νέων ἐπιστημόνων νὰ βελτιώσουν ἔτι περισσότερον τὴν θέσιν των καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον τὸ Κράτος θὰ δυνηθῇ νὰ προσφέρῃ περισσότερα. Θέλω νὰ γνωρίζετε καὶ ἐπαναλαμβάνω κατηγορηματικῶς τὴν δήλωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ προσφέρῃ περισσότερα ἀπὸ ὅσα προσφέρει διότι ἐπὶ τέλους γνωρίζετε, ὅτι τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα προβάλλονται εἶναι πολλὰ καὶ δίκαια καὶ ὀφείλομεν νὰ τὰ ἱεραρχήσωμεν. Ἄλλως τε, ὅταν προχωρήσωμεν ἀπὸ τὸ μηδὲν εἰς αὐτὴν τὴν λύσιν πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν πρόθεσιν νὰ κάμω κριτικήν, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα σοβαρὸ βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρός. Ἔχω κατὰ συνέπειαν τὴν βεβαιότητα καὶ τὴν στηρίζω εἰς τὴν ἐπικοινωνίαν, ποὺ εἶχα μαζί τους ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῆς λογικῆς καὶ τοῦ δικαίου, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν αἴτημα τῶν ἰατρῶν πρέπει νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔχει ἐπιλυθῆ καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ αἴτημα ἡ ἀπεργία θὰ λήξῃ. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν προσθήκην, διότι ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔθιξε τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ τὸ διεπίστωσα ἀφ’ ἧς ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ὑπάρχει πλήρης τραγέλαφος εἰς τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν ἰατρῶν. Τὸ ὅλον μισθολόγιον τῶν Ἑλλήνων δὲν διακρίνεται διὰ σύστημα καὶ διὰ λογικήν. Ἀλλὰ ἐκεῖ, ὅπου τὰ πράγματα εἶναι ἔξω πάσης λογικῆς εἶναι τὸ μισθολόγιον τῶν ἰατρῶν. Ὑπάρχουν πολλὰ μισθολόγια. Ὑπάρχουν ἰατροὶ πληρωνόμενοι διαφόρως διὰ παροχὴν κατὰ βάσιν ὁμοίων ὑπηρεσιῶν καὶ εἶναι εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον συνολικὸν τὸ πρόβλημα, διότι μόνον ἔτσι θὰ δοθῇ ἡ λύσις, ὅταν τὸ κράτος θὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὸ σύνολον τὰς ἀμοιβὰς ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν ἰατρῶν καὶ δώσῃ κατὰ τρόπον δίκαιον καὶ ἔξω ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὰς σημερινὰς καταστάσεις ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δύναται νὰ προσφέρῃ. Τέλος τὸ ἕτερον αἴτημα τῶν ἰατρῶν νὰ ἀναγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ σήμερον, ὅτι καταργεῖ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ εὕρῃ κανένα σύμφωνον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, διότι ἀσφαλῶς ἔχουν πολλὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών των ἀνθρώπινα προσωπικῶς, ἀλλὰ οὐδεμία ἐχέφρων Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐδέχετο ποτέ, ὅταν ἔχει ἑκατοντάδες ἀγροτικὰ κενὰ νὰ ἀδειάσῃ καὶ ἄλλα 200 ὀρεινὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ νὰ περιαγάγῃ εἰς ἀπόγνωσιν τοὺς πληθυσμοὺς τῆς ἀγροτικῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδιαίτερα τῆς ἀκριτικῆς. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ πρόβλημα χρειάζεται συνολικὴν ἀντιμετώπισιν καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, τὸ ἀντιμετωπίζει ὡς σύνολον. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς συνολικῆς μελέτης τοῦ ὁλικοῦ προβλήματος τῆς δημοσίας ὑγείας θὰ ἐπανεξετασθῇ καὶ τὸ πρόβλημα τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν. Τοὺς τὸ εἶπα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἰδίαν συζήτησιν καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Δὲν νομιμοποιοῦνται ἀπεργοῦντες δι’ αὐτὸ τὸ αἴτημα διότι ἐὰν τὰ οἰκονομικά των αἰτήματα ἀποτελοῦν τὸν λόγον τῆς ἀπεργίας, ἀφοροῦν τὰ αἰτήματά των αὐτὰ καὶ τὸν ἐργοδότην των ἐν προκειμένῳ τὸ Κράτος. Τὸ ἐὰν ὅμως θὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἰατροὺς καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφορᾷ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα, τὸ ὁποῖον οὔτε δικαιοῦται καὶ οὔτε ἔχει τὴν διάθεσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς συνεχιζομένης ἀπεργίας καὶ κατὰ τρόπον πρόχειρον καὶ βιαστικόν. Ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι μετὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν ἡ ἀπεργία θὰ λήξῃ καὶ νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς ἀπεργοὺς ἰατροὺς νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπέρμετρος παράτασις τῆς ἀπεργίας δὲν δημιουργεῖ ἁπλῶς γενικωτέραν ζημίαν, φοβοῦμαι, ὅτι περιάγει καὶ τοὺς ἰδίους εἰς ἐξαιρετικῶς δυσχερῆ θέσιν ἀπέναντι τῆς κυριάρχου δημοκρατικῆς κοινῆς γνώμης. Πρὸ πάντων μάλιστα ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις, δι’ ὅσων προηγουμένως ὁ κύριος Κοκκέβης εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπῃ ἐπέλυσεν οὐσιαστικῶς εἰς τὸ ἀκέραιον τὰ μισθολογικὰ αἰτήματά των. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προσπαθήσω νὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τῶν Ὑπουργικῶν ἀνακοινώσεων μὲ τὸν κίνδυνον νὰ εἶναι πολὺ πεζότερος τοῦ γλαφυροῦ προκατόχου τοῦ βήματος, ἀρχηγοῦ τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως διότι πράγματι οὗτος παρενέβαλεν εἰς τὴν συζήτησιν πέραν τοῦ θέματος καὶ κάτι τι τὸ ὁποῖον ἤρχισε νὰ συνηθίζῃ ἀπὸ τὶς 31 Δεκεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους μὲ τὸ πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του. Ἀκολουθεῖ τὴν παράδοσιν τὴν ὁποίαν παλαιότερον κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν ἐξεπλήρωνεν ὁ Καζαμίας καὶ ἀργότερον μεταξὺ τῶν δύο πολέμων ἡ Μαντὰμ ντὲ Τέμπ, διατυπώνων προβλέψεις περὶ τῶν μελλοντικῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων καὶ προσδιορίζων καὶ τοὺς μῆνες ἢ τὰ τέρμινα. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἔχει τὸν χαρακτῆρα χαριεντισμοῦ εἶναι μία ψυχολογικῶς εὐεξήγητος τάσις αὐτοπαρηγορίας, ἐὰν λέγεται εἰς τὰ σοβαρὰ νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι πάρα πολὺ σοβαρόν. Κύριοι συνάδελφοι, πρωτότυπος, παρατεταμένος καὶ μὲ βαρυτάτας εἰς ὅλην τὴν κοινωνίαν ἐπιπτώσεις διεξάγεται ἕνας κοινωνικὸς ἀγὼν ἀπὸ ἑνάμισυ μῆνα. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει προηγούμενον παρομοίου κοινωνικοῦ ἀγῶνος, πέραν τῆς περυσυνῆς ἀπεργίας τῶν Βέλγων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως τὴν διεξήγαγον ὑπὸ ἄλλας συνθήκας εἰς ὑψηλὴν στάθμην καὶ ἀμοιβῶν καὶ ἀντιμισθιῶν ἐνῷ ἐδῶ ὑπάρχει διεκδίκησις στοιχειώδους καὶ αὐταποδείκτου αἰτήματος. Αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, δὲν ἱκανοποίησαν. Βεβαίως δὲν ἐδημιούργησεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία χαρακτηρίζει ὅλον τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τὴν θέσιν τῶν ἰατρῶν ἰδίως τῶν νέων ἰατρῶν τῶν εἰδικευομένων καὶ τῶν εἰδικευμένων. Εὗρε τρομερὰς ἐκκρεμότητας καὶ ἐλλείψεις εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας. Ἐν τούτοις διακρίνει κανεὶς εἰς τὰς κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις ἕνα πνεῦμα ἀντιδικίας πρὸς αἰτήματα δίκαια, μίαν τάσιν μὴ συνεννοήσεως καὶ ἴσως κἄποιαν δόσιν πείσματος. Τὸ μέγα πρόβλημα τῆς ὑγιεινῆς ποὺ περιλαμβάνει καὶ τοὺς ἰατροὺς καὶ τοὺς φαρμακοποιοὺς καὶ τοὺς νοσοκόμους, ἀλλὰ ἰδίως τὴν κοινωνίαν τὴν ἔχουσαν ἀνάγκην ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ προληπτικῆς ὑγιεινῆς εἶναι καιρὸς νὰ ὀργανωθῇ εἰς τὴν βάσιν μιᾶς δημοσίας λειτουργίας καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὸ ἀκέραιον ριζικῶς. Τὸ παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἐξεκίνησε ἀπὸ τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας καὶ ἐπεξετάθη εἰς τὴν Μ. Βρεταννίαν μὲ τὸ σχέδιον Μπέβεριτς καὶ εἰς τὰς Σκανδιναυϊκὰς χώρας καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, εἶναι ἓν σύστημα ποὺ συνδέει τὴν λειτουργίαν — διότι ἡ παροχὴ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἶναι λειτουργία, ἀνάγκη τῆς κοινωνίας — μὲ τὸν ἰατρικὸν κόσμον καὶ τὰς ἄλλας κατηγορίας ὑγειονομικῶν καὶ ἐπιτρέπει νὰ δοθοῦν λύσεις δίκαιαι, ἀποφασιστικαὶ καὶ ριζικαί. Ἡ παράταξίς μας ἐπεξεργάζεται καὶ ἐντὸς ὀλίγου πρόκειται νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν νόμου διὰ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Ἐν τῷ μεταξὺ ὑπάρχουν ὀξύτατα ἐπὶ μέρους θέματα καὶ σήμερον ἀπασχολεῖ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν τὸ ζήτημα τῶν εἰδικευομένων καὶ εἰδικευμένων νέων ἰατρῶν. Ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς πλευρᾶς δὲν εἶναι μόνον ζήτημα συσσιτίου καὶ κακῶς ὁδηγεῖται ἐκεῖ ἡ συζήτησις καὶ προβάλλεται παρασχεθεῖσα τἄχα ἱκανοποίησις. Εἶναι ζήτημα ἐπαρκοῦς ἀντιμισθίας. Ἡ ἀντιμισθία τὴν ὁποίαν παίρνουν, ὅσοι παίρνουν εἶναι σχεδὸν δημοσία ἐντροπή. Τὰ αἰτήματά των ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰ θεωρῶ ἀπολύτως δίκαια. Προβάλλεται βεβαίως ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἔνστασις τοῦ Μενίππου «οὐκ ἂν λάβοις παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος». Δὲν ὑπάρχουν ἐπαρκεῖς πιστώσεις. Ἀπὸ ἡμίσεος αἰῶνος ὅμως καὶ πλέον, κ. συνάδελφοι, ἐπικρατεῖ γενικῶς καὶ παγκοσμίως ἡ ἀντίληψις τοῦ λεγομένου κοινωνικοῦ κινδύνου. Ἡ ἀντίληψις κατὰ τὴν ὁποίαν ὅταν κάτι τι γίνεται ὡς λειτούργημα ἀπαραίτητον διὰ τὸ σύνολον καὶ ἀποτελεῖ ὠφέλειαν καὶ ἀνάγκην διὰ τὸ σύνολον, δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ἐξ αὐτοῦ βάρη, τὸν κίνδυνον αὐτόν, τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς δημοσίας αὐτῆς ἀνάγκης νὰ τὸν ἐπιφορτίσωμεν εἰς τοὺς ὤμους ἑνὸς περιωρισμένου ἀριθμοῦ πολιτῶν, ὅτι τὰ βάρη αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ φέρῃ τὸ σύνολον, ὅπως καὶ τὰς ὠφελείας τὰς ἀπολαμβάνει τὸ σύνολον. Χρειάζεται ἰατρικὴ περίθαλψις ἢ ὄχι; Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικόν. Ἐὰν εἶναι βέβαιον, ὅτι χρειάζεται καὶ χρειάζεται μάλιστα καὶ ἀνάπτυξις αὐτῆς, διότι ὑπάρχουν ἐλλείψεις, τότε πρέπει νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος, ὥστε τὸ σύνολον καὶ ὄχι περιωρισμένος ἀριθμὸς ἀτόμων νὰ φέρῃ τὸ βάρος τῆς κοινωνικῆς αὐτῆς δαπάνης, ἡ ὁποία εἶναι συνηρτημένη μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν μιᾶς κοινωνικῆς λειτουργίας. Ἔπειτα νομίζω, ὅτι μόνον εἰς μίαν κακὴν λογιστικήν, ἡ ὁποία χωρίζει τὸ δημοσιονομικὸν ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν δύναται νὰ θεμελιωθῇ ἡ ἄποψις, ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ ἱκανοποίησις αἰτημάτων συνδεομένων μὲ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ μὲ τὴν ἀποτροπὴν καὶ μὲ τὴν πρόσληψιν τῶν ἀσθενειῶν καὶ μὲ τὴν σύντμησιν τῆς διαρκείας των ἐπέρχεται εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τόσο μεγάλη ὠφέλεια, ὥστε πᾶσα δαπάνη διὰ τὴν κοινωνικὴν ὑγείαν εἶναι δαπάνη παραγωγικὴ διὰ νὰ μεταχειρισθῶ οἰκονομικὴν ὁρολογίαν. Αὐτὸ παντοῦ εἰς ὅλον τὸν κόσμον εἶναι λελυμένον. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι λόγῳ τῆς προόδου τῶν ἐπιστημῶν, εἰδικῶς ὁ κλάδος αὐτός, ἡ Ἰατρική, διὰ νὰ ὁμιλήσω μὲ τὴν γλῶσσαν τῶν οἰκονομολόγων, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος χρειάζεται τὰς ἐπαχθεστέρας διὰ κάθε ἄτομον οἰκονομικὰς ἐπενδύσεις. Χρειάζονται ἓξ ἔτη σπουδῶν καὶ τέσσαρα ἔτη εἰδικεύσεως κατὰ γενικὸν κανόνα. Δηλαδὴ ὁ νέος, ὁ ὁποῖος ξεκινᾷ καὶ ὁ ὁποῖος πορίζεται συγχρόνως διὰ τῆς ἐργασίας του τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν συντήρησίν του ἢ ἡ οἰκογένειά του, ἡ ὁποία μὲ μυρίας στερήσεις προβαίνει εἰς τὴν μόρφωσίν του, ἔχει τὰς μεγαλυτέρας ἐπενδύσεις ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον κλάδον σπουδῶν. Εἶναι οἱ ἐξόχως εἰδικευμένοι πνευματικοὶ ἐργάται. Δὲν ὑπάρχει σύγκρισις οὔτε μὲ τοὺς μηχανικούς, οὔτε μὲ τοὺς δικηγόρους, οὔτε μὲ οἱανδήποτε ἐπαγγελματικὴν εἰδίκευσιν. Ἑπομένως δὲν εἶναι νοητὸν ὕστερα ἀπὸ 10 ἔτη, ἢ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν 4 ἐτῶν κατὰ τὰ ὁποῖα εἶναι πτυχιούχοι οἱ ἰατροὶ καὶ εἰδικεύονται, δὲν εἶναι νοητὸν νὰ εἶναι ἀνύπαρκτοι αἱ ἀποδοχαί των ἢ νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τὰς ἀποδοχὰς μιᾶς ὑπηρετρίας, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Δεύτερον θέμα εἶναι αἱ διατάξεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὸν ἐξαναγκασμὸν ποὺ δυσκόλως συμβιβάζεται μὲ τὸν διαλαλούμενον σύστημα τῆς λεγομένης ἐλευθέρας οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς ἀρχὰς τῆς οἰκουμενικῆς διακηρύξεως καὶ τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης. Εἶναι ἕνα εἶδος καταναγκαστικῆς ἐργασίας. Διατὶ γίνεται ἡ παραβολὴ μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν τοποθέτησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐκπαιδευτικῶν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα; Οὐδεὶς ἄκων δημόσιος ὑπάλληλος. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσφέρονται ἐν γνώσει τῶν συνθηκῶν τῆς ὑπηρεσίας των, εἰς δημοσίαν σύμβασιν μὲ τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἕνα ἐπιστήμονα νὰ τὸν ἐξαναγκάσωμεν δι’ ἀστυνομικῶν καὶ διοικητικῶν μέτρων νὰ ἐγκατασταθῇ ἐκεῖ ποὺ δὲν θέλει. Πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπαίθρου νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ ἀστυνομικὰ καὶ διοικητικὰ μέτρα. Σκεφθῆτε ποία ἐν προκειμένῳ ἡ ἀνισόμετρος ἀνάπτυξις. Βεβαίως δὲν τὴν ἐδημιουργήσατε σεῖς, τὴν ἐκληρονομήσατε, μεταξὺ τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων ὅπου τὸ μέσον κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἶναι 800 δολ. καὶ τῆς ὑπαίθρου, ὅπου τὸ κατὰ κεφαλὴν αὐτὸ εἰσόδημα εἶναι 140 δολλ. Βεβαίως ἡ διαφορὰ αὐτὴ δημιουργεῖ πόλους ἕλξεως καὶ διὰ τοὺς ἰατροὺς καὶ διὰ πάντα ἐπιστήμονα καὶ νομίζω, ὅτι συγχρόνως μὲ τὴν δημιουργίαν τῶν κινήτρων τὸ ζήτημα εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς περιφερειακῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς κύρωσις διὰ τὴν παράβασιν αὐτῆς τῆς καταναγκαστικῆς ἐργασίας ὑπάρχει ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ μορφὴν ἐμμίσθου δημοσίας θέσεως, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ὑπερπροσφορὰν ἐργασίας καὶ ἔτσι..... Καὶ ἔτσι τὸ ἄλλοτε τόσον τιμώμενον καὶ τόσον προνομιοῦχον ἐλευθέριον ἐπάγγελμα μετατρέπεται εἰς πεδίον ἐκμεταλλεύσεως καπιταλιστικῆς ὀργανώσεως παροχῆς τῆς ὑγείας ἀπὸ τὶς ἰδιωτικὲς κλινικὲς καὶ οἱ ἰατροὶ εἰς προλεταρίους. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐφηρμόσθησαν δύο νόμοι ὀρθοί, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν μὲ τὴν πίεσιν καὶ τὴν βοήθειαν τῆς τότε ἀντιπολιτεύσεως ὁ Α.Ν. 2522)1953 καὶ ὁ Α.Ν. 3623) 1956. Αὐτοὶ ἔχουν μείνει εἰς τὰ χαρτιά, ἐνῷ προέβλεπον μίαν ὡλοκληρωμένην ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῆς ὑπαίθρου. Καὶ ὁ καταναγκασμὸς τοῦ νὰ πάῃ, τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ κάμῃ εἰδίκευσιν, νὰ ὑπηρετήσῃ στὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν πρωτόγονον κατάστασιν ποὺ εὑρίσκονται, σημαίνει ἐπιστημονικὸν στραγγαλισμόν, ἄρνησιν τοῦ δικαιώματος νὰ εἰδικευθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, μολονότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀπαράδεκτος ἀπὸ ἀπόψεως καταναγκαστικῆς ἐργασίας ρύθμισις, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλειφθῇ, νομίζω, ὅτι τουλάχιστον θὰ ἦτο λογικὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ μὲ πνεῦμα κατανοήσεως καὶ συμπαθείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τὸ αἴτημα, ὅτι οἱ ἐγγραφέντες μέχρι τοῦ 1960, μέχρι δηλ. τῆς ψηφίσεως τοῦ Α.Ν. 4053, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλλαγοῦν αὐτῆς τῆς καταναγκαστικῆς ἐργασίας, διότι ὅταν ἐνεγράφοντο δὲν ἠδύναντο νὰ προβλέψουν, ὅτι πέραν τῆς 10ετίας σπουδῶν καὶ εἰδικεύσεως, θὰ ἐχρειάζοντο καὶ ἄλλα 3 χρόνια. Ἕνα τρίτον σπουδαῖον ζήτημα εἶναι τὸ αἴτημα τῶν πτυχιούχων νὰ δύνανται νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν δυνατότητα τῆς εἰδικεύσεώς των. Καὶ πρὸς τοῦτο εἶναι εὔλογος ἡ ἀντίθεσίς των ἐναντίον τοῦ περιορισμοῦ κλινῶν τῶν ἐσωτερικῶν βοηθῶν ἀπὸ 8 εἰς 15. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταθοῦμεν εἰς τὰ 8 ὅπως προϋπῆρχον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα παρεπόμενα αἰτήματα, ἄλλα σπουδαιότερα καὶ ἄλλα μικρότερα. Ὑπάρχουν, ἐπίσης, ἐκκρεμῆ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς θέματα, σχετικὰ πρὸς τὴν δημοσίαν ὑγείαν ὅπως τῶν ἐπιστημόνων φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ γίνωνται ὑπάλληλοι, διότι ἔχει δεσμευθῆ καὶ δημευθῆ διὰ τοῦ κλειστοῦ ἀριθμοῦ καὶ διὰ τῆς φεουδαρχικῆς οἰκονομικῆς ἀντιλήψεως κληρονομητοῦ τῶν φαρμακείων, θέματα τιμῶν τῶν φαρμάκων καὶ ἕνα σωρὸ συναφῆ πρὸς τὴν ὑγείαν ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζομεν νὰ ἀχθοῦν συντόμως εἰς τὴν Βουλήν. Σήμερον τὸ ζήτημα εἶναι τὸ τῆς ἀπεργίας τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν. Κύριοι Ὑπουργοί, καὶ κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ λυθοῦν τὰ κοινωνικὰ ζητήματα μὲ τὴν ἀντιδικίαν ἐναντίον τῶν ἀπεργούντων, μὲ πεῖσμα καὶ λύσεις μὴ ἱκανοποιούσας τὰ στοιχειώδη αἰτήματα δικαιοσύνης. Πρέπει, κ. κ. Ὑπουργοί, νὰ φθάσετε εἰς λύσεις ἐποικοδομητικάς, ὀφείλετε νὰ ἐπανεξετάσητε αὐτά, τὰ ὁποῖα διακηρύσσετε ὅτι ἀποτελοῦν σήμερον τὰς ἀποφάσεις σας, νὰ δικαιώσητε, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβητήτως δικαία διεκδίκησις. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, νομίζω καὶ μόνον ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ὅτι θὰ δοθῇ εἰς τὴν κοινωνικὴν σύγκρουσιν, ἡ ὁποία ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς διεξάγεται, λύσις πρέπουσα, λύσις δικαία, λύσις, ἡ ὁποία δὲν ἀποτελεῖ ἀντιμετώπισιν δυσχερειῶν μόνον τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ ὑποβοήθησιν τῆς ριζικῆς λύσεως τοῦ ὅλου ὑγειονομικοῦ προβλήματος, λύσεις ἀντιμετωπιζούσας ἐπὶ ὀρθολογικῶν βάσεων καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς θεωρίας τῆς ἀγγαρείας, τὸ μέγα πρόβλημα τῶν ἰατρῶν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§86Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγα τινά, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, διότι ἐξηντλήθη τὸ θέμα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἱστορικῆς περιγραφῆς τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὰς λύσεις τὰς προτεινομένας ἢ μέρος ὅσων ἔγιναν ἀποδεκταί. Διερωτῶμαι, ἐν τούτοις, κ. Πρόεδρε, ἐάν, ἡ ἐξαγγελθεῖσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς μερικὴ λύσις τοῦ ζητήματος τῶν ἀπεργούντων ἰατρῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ πρὸ 40 ἡμερῶν, ὥστε νὰ μὴ εἴχομεν τὴν ἀπεργίαν τῶν 40 ἡμερῶν. Διότι, ἐὰν ὀρθῶς ἐδόθη ἡ ἀμοιβὴ εἰς τοὺς ἰατρούς, ὡς ἀμοιβὴ τῆς ὑπ’ αὐτῶν παρεχομένης ἐργασίας, διερωτῶμαι, διατί τοῦτο δὲν ἐγένετο ἀρχῆθεν, ἢ διατί δὲν ἔλαβε θέσιν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα πείθουσα ὅτι ἐπρόκειτο νὰ καταλήξῃ εἰς αὐτὴν τὴν λύσιν. Διότι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς λέγων ὅτι δὲν συνηντήθη μὲ τοὺς ἰατρούς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ἐλέγξω, ὡς ἀνακριβές, διότι εἶναι ἀκριβές, ἐφ’ ὅσον εἶχε διαμηνύσει ὅτι θὰ ἐδέχετο τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὸ τέλος Νοεμβρίου καὶ ἐκήρυξαν τὴν ἀπεργίαν, διότι ἐπληροφορήθησαν ὅτι ἐπρόκειτο νὰ τοὺς δώσῃ 1.200 δραχμές, οἱ ἰατροὶ εὐλόγως ἀπήργησαν, δεδομένου ὅτι δὲν εἶχον ὡς αἴτημα τὸ ἐπίδομα κινήσεως, ἀλλὰ τὴν ἀμοιβὴν τῆς ὑπ’ αὐτῶν παρεχομένης ἐργασίας. Εἶπεν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ ἰατροὶ εἶναι ὑπάλληλοι, ὅπως καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ἐπιστημόνων καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ τοὺς παρομοιάσῃ μὲ τὰς μαίας καὶ τὰς νοσοκόμους τριετοῦς φοιτήσεως. Ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ μαῖαι καὶ αἱ νοσοκόμοι τριετοῦς φοιτήσεως σπουδάζουν, ὡς ἐσωτερικαί, δαπάναις τοῦ Κράτους, ὅπερ δὲν συμβαίνει μὲ τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν ἰδίαις δαπάναις. Οἱ ἰατροί, ἐξ ἄλλου, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν παράγραφον 1 τοῦ Ν. 4053 θεωροῦνται ἄξιοι νὰ προσφέρουν τὴν ἰατρικήν των ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν θεωροῦνται ἱκανοὶ νὰ λάβουν ἀμοιβήν, προσφέροντες αὐτὴν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα. Εἶναι πράγματι πολλὰ τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα εὐλόγως προβάλλει ἐν γένει ὁ ἰατρικὸς κόσμος. Τὸ ἐπεῖγον, ἐν τούτοις, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐνώπιον ἡμῶν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπεργιακὴν κίνησιν τῶν νέων εἰδικευμένων ἰατρῶν. Ἐξεκίνησε δὲ ἡ κίνησις αὐτὴ ὄχι τόσον ὡς βασικὸν οἰκονομικὸν αἴτημα, ὅσον ἀπὸ ἀπόψεως ἱστορικῆς. Ἐξεκίνησεν ὡς ἄρνησις ὑπαγωγῆς εἰς τὰς δεσμευτικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4053 τοῦ ἔτους 1960. Εἶναι εὔλογον, εἶναι δίκαιον, εἶναι τόσον δίκαιον ὥστε τελικῶς θὰ ἐπιβληθῇ. Εἶναι ἄλλωστε ἄνευ σημασίας αἱ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν εἰς τοὺς ἰατροὺς τὴν μετάβασίν των εἰς τὴν ἐπαρχίαν διότι, ὡς ἀπεδείχθη δὲν ἀπέδωσαν τοὺς ἀναμενομένους καρπούς. Ἄλλωστε δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀναγνωρίζει εἰς τοὺς πτυχιούχους ἰατροὺς ἱκανότητα τόσην, ὥστε νὰ τοὺς παράσχῃ ἀμοιβὴν διὰ τὴν παρεχομένην ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὸν λαόν, ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν Καθηγητῶν, Ἐπιμελητῶν καὶ Διευθυντῶν, ὑπηρεσίαν των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς θεωρήσῃ ὡς ἱκανοὺς νὰ προσφέρουν ἰατρικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον μὲ κίνδυνον τὴν ὑγείαν τῶν ἀγροτῶν. Ἐξεκίνησεν, εἶπον, ἀπὸ ἀπόψεως ἱστορικῆς μὲ τὴν ἄρνησιν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν δέσμευσιν τοῦ νόμου 4053. Καὶ πράγματι ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πιπινέλη μὲ Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς τὸν κ. Κυριακοῦ, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περιωρίσθη, καὶ περιωρίσθη κατὰ πρῶτον οἱονεὶ αὐθαίρετον καίτοι ἐπιβαλλόμενον, δεδομένου ὅτι ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔπαιξεν ρόλον εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου ἐκείνου, περιωρίσθη εἰς τοὺς εἰσαχθέντας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ ἔτος 1954, διὰ τοὺς ὁποίους ἐλέγετο ὅτι δὲν θὰ ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν μεταβάσεως εἰς τὴν Ἐπαρχίαν παρὰ μετὰ τὴν εἰδίκευσίν τους. Ἤδη τίθεται ὡς αἴτημα τῶν ἀπεργούντων ἰατρῶν, νὰ μὴ ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν οἱ εἰσαχθέντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 4053. Καὶ ἀποδέχομαι ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ παρελθόντος, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσε τόσον καλῶς, ὡς συμβαίνει πάντοτε, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα πρὸ τοῦ γενικωτέρου ἐθνικοῦ συμφέροντος ὑποχωροῦν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα, καίτοι αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν πεμπτουσίαν τῆς Δημοκρατίας, καίτοι δὲν ἐξυπηρετεῖται διὰ τῆς φαλκιδεύσεως τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐφ’ ὅσον θὰ μεταβαίνουν ἐκεῖ οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ μεταβαίνοντες ὡς ἀνειδίκευτοι καὶ ἀμαθεῖς εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπιφέρουν βλάβην εἰς τὴν ὑγείαν των.

§87Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μὴ λέγετε ἡμιμαθεῖς.

§88Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ. Τὸ λέγει ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν τοὺς δίδει μισθόν. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, ἐγὼ ἀντιθέτως γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἰατροὶ πόσον τοὺς θεωρῶ γνώστας τῆς ἐπιστήμης των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, 3 εἶναι τὰ αἰτήματα τῶν ἰατρῶν. Τὸ πρῶτον ἡ ἀμοιβὴ τῆς ὑπ’ αὐτῶν παρεχομένης ἐργασίας. Αὐτὸ ἐν μέρει ἐδικαιώθη. Δὲν πρόκειται ὡς πρὸς τὸ ὕψος νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἤθελα νὰ εἶμαι ὑψηλότερος. Ἐν τούτοις δεδομένου ὅτι ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀρχὴ τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας τῶν ἰατρῶν ἐκφράζω τὴν ἱκανοποίησίν μου. Τὸ δεύτερον αἴτημα εἶναι ἡ ἄρσις τῶν δεσμεύσεων τοῦ νόμου 4053. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὴ ἐλάμβανε τόσην ἀποφασιστικὴν ἀρνητικὴν θέσιν, ὁ ἀξ. κ. Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς, καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε εἶναι πολύπλοκον καὶ μέγα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ μὲ τοιούτου εἴδους πρόχειρα ἡμίμετρα, καὶ ἐν καιρῷ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, θὰ φέρῃ σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζῃ τὸ θέμα. Τρίτον εἶναι τὸ θέμα τῆς ἰατρικῆς ἐκπαιδεύσεως, τὸ ὁποῖον ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς, θὰ ἀντιμετωπισθῇ συντόμως. Καὶ ἐλπίζω θὰ κληθοῦν ἁρμόδιοι παράγοντες πολιτικοὶ καὶ ἐπιστημονικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος, διὰ τὸ ὁποῖον προσωπικῶς ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπεν ἤδη ἀπὸ μακροῦ νὰ εἶναι ἑτοίμη, δεδομένου ὅτι ὀφείλει νὰ ἔχῃ πρόγραμμα ἐφ’ ὅσον ἔχει κάμει ἐπαγγελίας. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον μελετᾶται τὸ θέμα θὰ ἀναμείνωμεν διὰ νὰ κρίνωμεν ἐν καιρῷ. Θεωρῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἐν μέρει ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν ἀπεργούντων νέων ἰατρῶν εἶναι ἀποκλειστικὸν ἀποτέλεσμα τοῦ δικαίου τοῦ αἰτήματός των, τῆς ἀγωνιστικότητός των καὶ τῆς ἑνότητός των.

§89Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν τὸ ἐπιτρέπει, κ. συνάδελφε.

§91Λ. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ψαρρέας, θὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, διότι κι’ ἐγὼ εἶμαι ἰατρὸς καὶ θέλω νὰ πάρω θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἀπουσιάσῃ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, δίδεται ὁ λόγος εἰς ἕνα ἐκπρόσωπόν του.

§93Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἐπειγόμενος νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς μίαν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἀναλάβει, παρεκάλεσε νὰ τὸν ἐκπροσωπήσῃ εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα ὁ κ. Ψαρρέας καὶ ἐγὼ ἀπεδέχθην. Παρακαλῶ νὰ κάμῃ ὡρισμένας παρατηρήσεις διὰ νὰ κλείσω τὴν συζήτησιν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐδήλωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε-ΡΕ, ὅτι ἔχει ἔτσι τὸ πρᾶγμα καὶ ἠδύνατο νὰ δευτερολογήσῃ, δίδεται ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Ι. Ψαρρέαν.

§95Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἢ μόνον τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐνδιαφέρει καὶ τὴν κοινωνίαν. Καὶ ὡς θέμα κοινωνικόν, κυρίως, ἀντιμετωπίζεται σήμερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀτυχῶς, ὅμως, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι δεσμία τῶν ἄλλων προϋποθέσεων τῶν παλαιῶν. Διότι ὅταν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἦτο Ἀντιπολίτευσις, ἐπλειοδοτοῦσε ἐφ’ ὅλων τῶν αἰτημάτων καὶ θεμάτων τῶν ἰατρῶν. Ὅταν ἡμεῖς ἀντεμετωπίσαμεν δυσχερείας πραγματικάς, συνηντήσαμεν πάντοτε τὴν πλειοδοσίαν τοῦ Κόμματος τοῦ Κέντρου ἐπὶ τῶν αἰτημάτων τῶν ἰατρῶν, ἀδιάφορον ἐὰν ἠδύνατο ἢ δὲν ἠδύνατο νὰ πραγματοποιηθοῦν. Σήμερον, λοιπόν, καλεῖται ἀπὸ τὸν ἰατρικὸν κόσμον νὰ χωρήσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ἐμπράκτως πλέον, τῆς τότε πλειοδοσίας του. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, δὲν ἔμειναν ἱκανοποιημένοι οἱ ἰατροί. Οὔτε θέλομεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐλύσαμε τὸ ἰατρικὸν πρόβλημα. Ἀντιθέτως ἀνεγνωρίσαμεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἀνοικτόν. Τὸ ὅτι σήμερον δύνανται οἱ ἰατροὶ νὰ διεκδικοῦν ὡρισμένα αἰτήματα εἶναι ἀναμφισβήτητον. Διότι οὐδέποτε προηγουμένως εἶχε θεσπισθῆ οἱ εἰδικευμένοι ἰατροὶ νὰ ἀμείβωνται. Βεβαίως ἡμεῖς πρῶτοι ἀνεγνωρίσαμεν, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη βάσις. Σήμερον καλεῖται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τότε ἐπλειοδότει πράγματι ὑπὲρ τῆς καλλιτέρας ἱκανοποιήσεως τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν, νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν πράγματι ἱκανοποιητικὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἰατρῶν. Διότι ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ, δὲν θὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν τότε πλειοδοσίαν καὶ τὰς ἐπαγγελίας της. Ὡς πρὸς τοὺς εἰδικευμένους πλέον ἰατροὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω τὸ ἴδιον. Διότι ἡμεῖς ἀνεγνωρίσαμεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα διὰ τοὺς εἰδικευμένους ἰατρούς, καὶ ὄχι μόνον ηὐξήσαμεν τὰς ἀποδοχάς των, ἀλλ’ ἐδώσαμεν καὶ εἰδικὸν ἐπίδομα 50% ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν. Τότε πράγματι ὡς Ἀντιπολίτευσις ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐζήτησεν 100%. Καὶ ὄντως ἦτο δίκαιον τὸ αἴτημά των πρὸς ἐξίσωσιν τῶν ἰατρῶν. Ἡμεῖς τότε ἱκανοποιήσαμε μόνον τὸ 50%, καλεῖται σήμερον καὶ δικαίως νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ 100% τοῦ ἐπιδόματος, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ ἰατροὶ οἱ εἰδικευμένοι, διότι ἂν πράγματι θεωρῇ ἱκανοποιητικὸν ὅταν αὐξάνῃ τῶν εἰδικευμένων τὴν ἀμοιβὴν εἰς τὸ διπλάσιον, νὰ ἀμείψῃ μόνον τοὺς εἰδικευμένους ἰατροὺς μὲ 500 δραχμάς, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι συνεπὲς ὄχι μόνον πρὸς τὰς τότε ἐπαγγελίας, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς ἰατρὸς εὑρίσκει ἱκανοποιητικὴν τὴν ἀμοιβὴν αὐτήν. Ὅταν λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τοῦ εἰδικευομένου ἰατροῦ διπλασιάζει τὴν ἀμοιβήν του, δὲν νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖσθε ὅταν δίδονται 500 δραχμαὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τοὺς εἰδικευμένους ποὺ ἔχουν τέσσαρα χρόνια εἰδίκευσιν. Αἱ 500 δραχμαὶ εἶναι τὸ MINIMUM, ἐνῷ θὰ ἠμπορούσατε νὰ δώσητε τὸ 50%, τὸ ὁποῖον ὑπολείπεται διὰ νὰ ἔχετε μίαν ἐξίσωσιν τῆς περιφερείας καὶ τοῦ κέντρου, ὅταν γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων δὲν εἶναι εἰδικευμένοι καὶ λαμβάνουν τὸ 100% τοῦ ἐπιδόματος. Βεβαίως ἦτο ὁ σκοπὸς τῆς πλαισιώσεως. Σήμερον ἐφ’ ὅσον δύνασθε νὰ ἐπανδρώσητε τὰ νοσοκομεῖα καὶ νὰ καταστήσητε ἐσωτερικοὺς βοηθοὺς ὅλους τοὺς εἰδικευομένους ἰατρούς, δύνασθε ἀπολύτως νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ τῆς ἐξισώσεως πλέον τῶν ἐσωτερικῶν βοηθῶν, τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν πρὸς τοὺς ἰατροὺς τοὺς μὴ εἰδικευομένους, ἀλλὰ βοηθοὺς τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων, λαμβάνοντας 100% ἐπίδομα. Ὥστε ὑπάρχει τρόπος ἱκανοποιήσεως τῶν ἰατρῶν αὐτῶν. Πέραν τούτου......

§96Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων λέγετε;

§97Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Ὄχι, τῶν ἐπαρχιακῶν λαμβάνουν 100%, τῶν κεντρικῶν λαμβάνουν 50%. Τότε ὡς Ἀντιπολίτευσις εἴχατε ὑποστηρίξει, ὅτι πρέπει νὰ πάρουν 100% καὶ δικαίως πρέπει νὰ ἐξισωθοῦν πρὸς τοὺς ἐπαρχιακοὺς ἰατρούς, δὲν ἐξισώθησαν, ἐδόθησαν μόνον 50%. Ἀλλὰ πέραν τούτου γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἐσωτερικοὶ βοηθοὶ τῶν κεντρικῶν νοσοκομείων Πρωτευούσης, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης λαμβάνουν 20% ἐπὶ τῶν κλινῶν, θέσεων καὶ τῶν ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων. Θὰ ἠδύνασθο καὶ τοῦτο νὰ αὐξήσητε ἀκόμη, διότι γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει μέγας ἀριθμὸς κλινῶν θέσεων καὶ μέγας ἀριθμὸς ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων καὶ νομίζω, ὅτι δίκαιον εἶναι καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν οἱ βοηθοὶ ἐπιμεληταὶ τὸ 50% τῆς ἀμοιβῆς ἐκ τῶν κλινῶν θέσεων καὶ ἐπὶ τῶν ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων τῶν θέσεων. Ἑπομένως εἶναι δυνατὸν τὸ αἴτημα τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν θεμελιωμένου ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς νὰ ἱκανοποιηθῇ πλήρως καὶ νὰ λάβουν πέραν τῶν 5.000 δραχμῶν, χωρὶς νὰ ζημιοῦται ἐξ ὁλοκλήρου ὁ προϋπολογισμός, διότι ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ἐπιβαρυνθῇ μόνον τὸ 50%, τὸ ὑπόλοιπον 30% ποὺ θὰ αὐξάνωνται θὰ τὸ λαμβάνουν ἐκ τῶν κλινῶν θέσεων καὶ τῶν ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων, δὲν βαρύνει τὸν προϋπολογισμόν, οὔτε τὰ νοσοκομεῖα, μόνον τὰ ἔσοδα τῶν διευθυντῶν μειώνονται, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν νοσοκομείων, ὁποιανδήποτε θέσιν καὶ ἂν κατέχουν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, ἂν θέλουν νὰ δημιουργήσουν προϋποθέσεις μορφωμένων ἰατρῶν, ἰατρῶν ἀφοσιωμένων εἰς ἐργασίαν δι’ ἔρευναν καὶ ἐπιστημονικὴν ἀπόδοσιν, νὰ τοὺς ἀμείψουν καὶ νὰ δεχθοῦν καὶ αὐτοὶ μίαν μείωσιν τῶν ἐσόδων των. Πιστεύω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐπηγγέλθη καὶ ἀκολουθεῖ μίαν ὁδὸν δημοκρατικωτέραν τῆς ἰδικῆς μας, εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἐπιδιώξῃ. Διότι ἀλλοίμονον ἂν σεῖς ποὺ μᾶς κατηγορῆτε, ὅτι προστατεύομεν ὡρισμένα συμφέροντα, δειλιάζετε νὰ ἐφαρμόσητε ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δημοκρατικά, κοινωνικά, ἐπιστημονικὰ καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν ἐπιστήμην. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ θελήσητε σεῖς ὡς τῶν θεμάτων, μὲ τὸν ἀγῶνα ποὺ ἐκάματε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μας διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἰατρῶν, σήμερον ὡς Ὑπουργὸς νὰ ἀπεμπολήσητε τὴν θέσιν ποὺ τότε εἴχατε λάβει. Σήμερον καλεῖσθε νὰ πραγματοποιήσητε ὅσα τότε ἐπηγγέλθητε ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ. Σεῖς προσωπικῶς ὡς Ὑπουργός, ὡς Ἰατρὸς μὲ πεῖραν μακρὰν καὶ μὲ γνώσεις ἰατρὸς γνωρίζετε, ὅτι δύνασθε νὰ τὰ πραγματοποιήσητε καὶ σᾶς ὑπέδειξα, ὅτι ὑπάρχουν τρόποι καὶ πόροι καὶ πέραν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὄταν ὑπάρχουν οἱ πόροι αὐτοί, δίκαιον εἶναι νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἐπιδιώξεις τῶν ἰατρῶν. Ἐθέσαμεν τὰς βάσεις, γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν θεμελιωμένα δικαιώματα τῶν ἰατρῶν ἐπὶ τῶν κλινῶν θέσεων καὶ τῶν ἐργαστηρίων, δύνασθε νὰ τὸ διπλασιάσητε καὶ πλέον ἀκόμη, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν πλήρως, χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Καὶ δύνασθε νὰ τὸ συμπληρώσητε μέχρι 50% τὸ ἐπίδομα τῶν ἐπιμελητῶν ἰατρῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ συμπλήρωσις ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, τῶν εἰδικευομένων καὶ εἰδικευμένων. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα τὸ ἀντελήφθη καὶ ἡ κοινωνία καὶ ὁ ἰατρικὸς κόσμος καὶ ἡμεῖς ὡς βουλευταὶ καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ἔχετε ἀντιληφθῆ τὴν ἐπίπτωσιν ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ ἐπὶ τῆς ὑγείας τοῦ κόσμου τοῦ προσερχομένου εἰς τὰ νοσοκομεῖα λόγω τῆς ἀνεπαρκείας ἐπὶ 35 ἡμέρας τῆς νοσηλείας ἀπὸ ἀπόψεως ἐλλείψεως βοηθῶν ἐπιμελητῶν καὶ κυρίως βοηθῶν καὶ εἰδικευμένων ἰατρῶν. Γνωρίζω, ὅτι εὑρίσκεσθε ὑπὸ τὰς αὐτὰς δυσκολίας ποὺ εὑρέθημεν ὅλοι, ἀλλὰ ὅπως τότε καὶ ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὄχι πάντοτε ὅλα, ἀλλὰ ὡρισμένα ἐκ τῶν αἰτημάτων καὶ διὰ πρώτην φορὰν βλέπομεν μίαν παράτασιν τῆς ἀπεργίας μακρᾶς διαρκείας 35–40 ἡμερῶν. Θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι δὲν ἐδώσατε τὴν ἀνάλογον θέσιν ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν θεμάτων καὶ δὲν θελήσατε νὰ ἔχητε τὴν ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸν Ἰατρικὸν Σύλλογον καὶ τὸν Πανελλήνιον καὶ ἑπομένως νὰ προλάβητε αὐτὴν τὴν ἔκτασιν ποὺ ἔλαβεν ἡ ἀπεργία. Θὰ λυπηθῶ εἰλικρινῶς ὡς ἰατρός, ἂν πράγματι συνεχισθῆ ἡ ἀπεργία καὶ ἂν σεῖς δὲν θελήσητε νὰ ἀντιμετωπίσητε ριζικῶς ὡρισμένα θέματα ποὺ δύνασθε νὰ τὰ ἀντιμετωπίσητε καὶ δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν θὰ θελήσω νὰ σᾶς ἀκολουθήσω ἐπὶ τῶν ἑτέρων θεμάτων ποὺ θέλετε νὰ ἐμφανίσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ὑπῆρχον μόνον μελέται, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ἔργα. Δὲν νομίζω, ὅτι θέλετε τὴν ἔντασιν αὐτήν, διότι γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν ἔργα καὶ ἔργα πραγματοποιημένα εἰς ἅπαντα τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα. Δὲν ὑπάρχει πρωτεύουσα Νομοῦ, πλὴν τῶν Πατρῶν, ποὺ ἀνεφέρατε, ποὺ νὰ μὴ ὑπάρχῃ πράγματι νοσοκομεῖον, ὅπως σεῖς τὸ ἀνεφέρατε προηγουμένως καὶ τὸ ἐτονίσατε καὶ σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἰδιαιτέρως, διότι εἶσθε τόσον ἀντικειμενικός, ὥστε σεῖς νὰ ἐμφανίζετε, ὅτι ἡμεῖς εἴχομεν μόνον μελέτας, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἔργα πραγματοποιημένα. Γνωρίζετε παραλλήλως, ὅτι εὑρήκατε ἔργον πολύτιμον, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, μέγα καὶ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔργον δημιουργικὸν καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἡλιοῦ, ὅτι πράγματι ὅπως πάντοτε, ὅλοι πιστεύομεν, ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας γνωρίζετε ὅτι ὡρισμένα νοσήματα, ὡς καὶ ἡ φυματίωσις, ἡ ἑλονοσία, ὡς τὸ τράχωμα ποὺ ἀπησχόλουν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων ἐκ τῶν πασχόντων καὶ παραλλήλως ἐχόντων ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων ἡμερομίσθια, δικαιοῦνται ὡς ἰατροὶ ἔναντι ὅλης αὐτῆς τῆς προσπαθείας διὰ τὴν μείωσιν τῶν νοσημάτων, νὰ λαμβάνουν κἄτι ἐκ τῆς ἀποδόσεως καὶ εἶναι πάντοτε δι’ ἐμὲ συνείδησις καὶ θὰ πρέπει κἄποτε καὶ ἡ κοινωνία νὰ τὸ ἐκτιμήσῃ, ὅτι τὸ ἔργον τῶν ἰατρῶν εἶναι παραγωγικόν, δὲν εἶναι μόνον ἐπιστημονικόν, δὲν εἶναι μόνον ἡ διάσωσις τῆς ὑγείας, εἶναι ἔργον βελτιώσεως τῶν ὅρων τῆς διαβιώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐπένδυσις παραγωγικὴ ἂν δὲν ὑπάρχῃ ὑγεία. Ἡ θεμελίωσις, λοιπόν, ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀμείβεται στοιχειωδῶς ὁ ἰατρός. Μέχρι σήμερον δὲν κατωρθώθη αὐτό. Ἐλπίζω, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας θὰ θελήσητε νὰ δημιουργήσητε νέας προϋποθέσεις ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, ὅπως καὶ ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν τότε, κ. Ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν δαπανῶνται 5 δὶς περίπου διὰ τὴν ὑγείαν, νὰ ὑπάρχῃ πράγματι αὐτὴ ἡ ἀναρχία, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε καὶ γνωρίζομεν. Προχωρήσατε. Θὰ μᾶς εὕρητε συμφώνους πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος. Δὲν ἀντιπολιτευόμεθα τὴν Κυβέρνησιν. Γνωρίζομεν τὰς δυσχερείας, ἀλλὰ θὰ πρέπει πάντοτε ὅλοι μαζί, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως νὰ πάρωμεν νέαν θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τότε θὰ δώσωμεν λύσιν, ἐὰν ὅλοι προχωρήσωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τοῦ μεγάλου τῆς ὑγείας. Δὲν θὰ ἀντιπολιτευθῶμεν οἱανδήποτε προσπάθειαν πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ προβλήματος, τοῦ συνδεομένου μὲ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ μᾶς εὕρητε συμπαραστάτας καὶ θὰ σᾶς διευκολύνωμεν πάντοτε εἰς τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν θὰ καταβάλετε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§99Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω μερικὰς διευκρινήσεις. Πρῶτον, δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ στάσις μου ἔναντι τῶν ἀπεργῶν ἰατρῶν ὑπῆρξε στάσις ἀτόμου μὴ ἔχοντος τὴν διάθεσιν νὰ συζητήσῃ. Ἀντιθέτως, ὅταν ἐπῆλθεν ἐπαφή, μὲ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν ἐπιμελητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, εἶπον εἰς ποίαν περίπτωσιν ἐγὼ ἠρνήθην τὸν διάλογον καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχον αἱ εὐθῦναι αὗται καὶ ἐπειδὴ εἶχον κυκλοφορήσει καὶ κατακλύσει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ θέματα τῆς ὑγείας καὶ ἀσχολοῦνται ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των μὲ τὰς ἐπισκέψεις εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, ἔχουν κατακλύσει τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ἐγὼ δὲν σᾶς ἐδέχθην. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἔργον καὶ νομίζω, ὅτι θὰ τὸ πράξετε καὶ ὀφείλετε εἰς τὴν σημερινὴν ἀνακοίνωσίν σας νὰ δηλώσητε γραπτῶς, ὅτι οὐδέποτε ἐζητήσατε συνάντησιν μαζί μου. Καὶ τὸ ἔπραξαν καὶ εἶναι πρὸς τιμήν των. Τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι ἐγὼ δὲν ἤμην εἰς ἐπαφὴν ἴσως μὲ τὸ συνδικαλιστικὸν ὄργανον. Ὅπως ἐξήγησα προηγουμένως, ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος εἶχε συνδράμει καὶ εἶχε καθοδηγήσει τοὺς εἰδικευμένους ἰατροὺς εἰς τὴν ἀπεργίαν. Ἐξήγησα, ὅτι ὅταν ἐδόθη ἐπὶ πλέον παροχὴ διὰ στεγαστικὸν ἐπίδομα καὶ ὅτι τὴν ἑπομένην ὑπῆρξεν ἀπόφασις κατὰ πλειοψηφίαν τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, συνιστῶντος τὴν λύσιν τῆς ἀποχῆς. Καὶ ἐπίσης παμψηφεὶ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης καὶ ἐκείνου τερματίζοντος τὴν ἀποχήν. Διότι καὶ αὐτὸς ἐθεώρησεν, ὅτι αὐτὰ ποὺ ἔδωσεν ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς εἶναι ἱκανοποιητικά. Ὅταν, ὅμως, τὴν ἑπομένην ἐπηκολούθησε διαμαρτυρία τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου συνῆλθε τὴν 4.1.1965 διὰ νὰ δώσῃ πλήρη ἐξήγησιν αὐτῆς τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἐπῆρε. Ἔλεγε, λοιπόν, ἡ ἀνακοίνωσις:

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Σταδίου 29 — Ἀθῆναι 122

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου τῆς 4.1.1965 διετυπώθη καὶ ἐνεκρίθη κατὰ πλειοψηφίαν ἡ κάτωθι ἑρμηνεία τῆς ἀποφάσεως τοῦ Π.Ι. Σ., ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς διακοπῆς τῆς ἀποδοχῆς τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν. «Δεδομένου, ὅτι διὰ τῶν προσφάτων παροχῶν τῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς εἰδικευομένους ἰατροὺς ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀρχὴ τῆς ἀμοιβῆς διὰ παρεχομένην ἐργασίαν ὑπὸ τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν καὶ ἐγενικεύθη τὸ ἐκ 1500 δραχμῶν ἐπίδομα σὺν βελτιωμένη τροφὴ δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς εἰδικευομένους ἰατροὺς καὶ ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς εἰδικεύσεώς των». (μέχρι τοῦδε ἐλάμβανον 800 δραχ. 90 περίπου ἰατροὶ καὶ ἀπὸ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς εἰδικεύσεώς των καὶ δὲν εἶχον δικαίωμα λήψεως ἀποδοχῶν). Διὰ τῶν ὡς ἄνω παροχῶν τῆς Πολιτείας, αἵτινες ἐπετεύχθησαν χάρις εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας τοῦ Π.Ι. Σ. καὶ τὴν κατανόησιν τῆς Πολιτείας, ὑπερεπταπλασιάσθη σχεδὸν τὸ διατιθέμενον κατ’ ἔτος ποσὸν διὰ τοὺς εἰδικευμένους ἰατρούς, τὸ Δ. Σ. τοῦ Π.Ι.Σ. ἔκρινεν ὅτι ἐπεβάλλετο ἡ διακοπὴ τῆς ἀποδοχῆς ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν ἔμπρακτον ἀναγνώρισιν τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς εὐρύθμου στοιχειώδους λειτουργίας τῶν Νοσοκομείων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Π.Ι.Σ. ὄχι μόνον ὡς Ἀνωτάτη Συνδικαλιστικὴ ἀρχή, ἀλλὰ καὶ ὡς Ἀνώτατον ὄργανον νόμῳ τεταγμένον νὰ ἐπιμελῆται τῆς ἀξιοπρεπείας καὶ τῆς τηρήσεως τῶν παραδόσεων τοῦ Ἰατρικοῦ Σώματος, σταθμίζων τὰς εὐθύνας του ἔναντι τῶν νοσηλευομένων, θεωρεῖ ὑποχρέωσίν του νὰ καταβάλῃ κἄθε προσπάθειαν διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀπόφασίς του περὶ ὁρισμοῦ εἰς τὰς Κλινικὰς ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἐφημερεύουν αὗται ἑνὸς ὀργανικοῦ βοηθοῦ εἰς ἑκάστην Παθολογικὴν Κλινικὴν καὶ δύο ὀργανικῶν βοηθῶν εἰς Χειρουργικὰς καὶ Μαιευτικὰς Γυναικολογικὰς Κλινικάς, διότι εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον οἱ Ἐπιμεληταὶ καὶ Διευθυνταὶ τῶν Κλινικῶν νὰ παράσχουν τὴν ἐνδεδειγμένην θεραπείαν καὶ νοσηλείαν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην νοσηλευομένους ἀσθενεῖς». (Ἐκ τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου) Συνεπῶς καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ὑπῆρξε μία ἀδυναμία διακρίσεως ἀρχῆς, διότι ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος μὲ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἀπεργίας μὲ ἐπεσκέφθη καὶ συνεζητήσαμεν διὰ μακρῶν. Καὶ μὲ ἐπεσκέφθη καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Καὶ ἐλήφθη κατὰ πλειοψηφίαν ἡ ἀπόφασις ποὺ σᾶς εἶπον, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου τῆς Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἀληθεῖς, εἰς τὸ σημεῖον τοὐλάχιστον αὐτό, αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔφερον ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν οἱ κ.κ. Κανελλόπουλος καὶ Ἡλιοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν, οὐδέποτε ὑπῆρξα ἀντίθετος καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς. Καὶ ἔπραξα ὅ,τι ἠδυνάμην ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ ἡ περαιτέρω οἰκονομικὴ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν δὲν ἦτο ἔργον προσωπικῶς τοῦ Ὑπουργείου μου, διότι εἶχε τεθῆ τὸ θέμα ἐπὶ τῆς βάσεως, ὅτι οἱ ὀργανικοὶ βοηθοὶ ἔχουν τὴν ἰδιότητα τοῦ Δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965 ἀκολουθοῦν τὴν τύχην τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἂν ὑπῆρχε τρόπος νὰ προχωρήσῃ κανεὶς εἰς βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου του, θὰ ἔπρεπε, φυσικά, νὰ τεθῇ τὸ θέμα ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου, νὰ τεθῇ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι ἐγὼ δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ κάμω μίαν ἀρχήν, ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχεν εἴπει ὅτι, ὅ,τι ποσὸν εἶχεν ἐκ τῶν ὑπερεσόδων τὸ διαθέτει διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὴν λύσιν αὐτὴν δὲν ἠδυνάμην νὰ τὴν δώσω ἐνωρίτερον. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἀποδοχὰς τῶν εἰδικῶν ἰατρῶν, τῶν εἰδικευομένων, τῶν εἰδικευμένων καὶ τῶν πάσης φύσεως κατηγοριῶν ἰατρῶν, ὑπάρχει μία ἀναρχία —τὴν ὁποίαν εἶχον σημειώσει πάντοτε— ὑπάρχει μία καὶ μισθολογικὴ καὶ συνταξιοδοτικὴ ἀναρχία. Ὁ νόμος 2623 ἔκαμεν ἕνα τολμηρὸν βῆμα — τὸ εἶπον καὶ τότε εἰς τὴν Βουλὴν —δὲν ἔλυσεν ὅμως τὸ ζήτημα. Καθώρισε τὰ κατώτατα ὅρια ἀμοιβῆς. Πέραν αὐτῶν τῶν κατωτάτων ὁρίων ἠδύνατο ἕνας ὀργανισμὸς κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου καὶ κατὰ τὸν ἐσωτερικόν του ὀργανισμὸν νὰ ἀμείβῃ ἐπὶ πλέον τῶν ἰατρῶν εἰς ἐπίπεδον ἀπεριόριστον. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου πρέπει νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ δίωρον ἐργασίαν προσφέρει 4.700 δραχ., καὶ ἄλλοι ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, ὡς ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα διὰ 4ωρον ἐργασίαν 3.200 δραχ., ἐνῷ ἡμεῖς διὰ 8ωρον ἐργασίαν μὲ εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τοῦ Εἰσηγητοῦ 2.600. Δηλαδή, αὐτὸς εἶναι ὁ εἰσαγωγικὸς βαθμὸς ἑνὸς ἰατροῦ ἐπιθυμοῦντος νὰ καταλάβῃ θέσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Καὶ αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ὅτι ἐνῷ προεκηρύξαμεν τὴν πλήρωσιν 21 κενῶν θέσεων προσῆλθον μόνον 16. Εἶναι, λοιπόν, ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι τὸ ὅλον σύστημα νοσεῖ. Καὶ ἐξήγησα τότε, ὅτι τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ὑγειονομικὴν ὀργάνωσιν τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα εἶναι προβλήματα ποὺ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται ἐπὶ ἐθνικοῦ ἐπιπέδου, ὅπως καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀντιμετωπίζονται πάντοτε μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης σοβαρότητος πρὸς τὸ ἀντικείμενον. Καὶ βεβαίως χρειάζεται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἰς τὴν ἀποτύπωσιν ἑνὸς προγράμματος καὶ ἡ πεῖρα καὶ ἡ γνῶσις πολλῶν ταὐτοχρόνως παραγόντων. Ἐξήγησα μάλιστα, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι παραβιάζουν ἀνοικτὰς θύρας οἱ ἐπισπεύδοντες. Θέλω, ἐπίσης, νὰ βεβαιώσω, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τοῦ ἑπταμήνου —διότι οὐσιαστικῶς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ περασμένου ἔτους ἔκλεισεν εἰς τὸ τέλος Ἀπριλίου καὶ ἑπομένως ἡ περίοδος δράσεως ἦτο ἡ περίοδος ἀπὸ Ἀπριλίου μέχρι Δεκεμβρίου— πολλὰ κλαδικὰ ἐπὶ μέρους αἰτήματα ἐλύθησαν, ἀφορῶντα ὡρισμένας κατηγορίας ἰατρῶν. Διετέθη ἐπίσης εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ἐφετεινὸν πίστωσις 6 ἑκατομμυρίων περίπου δραχ., διὰ νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα 100% εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους ἰατροὺς καὶ τοὺς τούτοις ἐξομοιουμένους. Καὶ πράγματι ἦτο ἕνα αἴτημα τοῦτο τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, τὸ ὁποῖον ἔκειτο ἄλυτον ἀπὸ τοῦ ἔτους 1929. Ὑπάρχει περὶ τούτου ἐπιστολὴ τοῦ ἀειμνήστου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:

«Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Πρὸς Τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς Ὑγείας Ἀθῆναι τῇ 19 Ἀπριλίου 1929 Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ὅτι ἔλαβον τὴν ἀπὸ 18 τρέχοντος ὑμετέραν ἐπιστολήν, δι’ ἧς μοὶ διαβιβάζετε σχέδιον ὑγειονομικῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ συστάσεις, τὰς ὁποίας ἐξεπόνησεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ὑγείας τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑφυπουργείου Ὑγιεινῆς. Μεθ’ ἱκανοποιήσεως διαπιστῶ, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο καὶ αἱ συστάσεις αὗται ἀνταποκρίνονται πλήρως πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ προγράμματος τῆς Ὑγειονομικῆς ἐξυψώσεως τῆς χώρας, προγράμματος, ὅπερ ἡ Κυβέρνησίς μου εὐθὺς ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἐξουσίας διέγραψε. Θὰ εἶμαι ὅθεν πολὺ εὐτυχὴς νὰ ζητήσω ἀπὸ τὰς Βουλὰς τὰς ἀπαιτουμένας νομοθετικὰς κυρώσεις, ἵνα τεθῇ εἰς ἰσχὺν τὸ σχέδιον τοῦτο καὶ γίνωσιν ἀποδεκτὰ ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συνόλου τῶν συστάσεων, τὰς ὁποίας μοὶ ὑπεβάλατε. Συμφωνῶ μεθ’ ὑμῶν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ καταρτισθῇ συγχρονισμένη Ὑπηρεσία Ὑγιεινῆς, χωρὶς νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τοὺς ὑγιειονολόγους ἰατροὺς νὰ ἀφιερώσωσι καθ’ ὁλοκληρίαν τὸν χρόνον των εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας καὶ χωρὶς νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς αὐτοὺς φυσικῷ τῷ λόγῳ καὶ ἀνάλογον ἱκανοποιητικὴν ἀντιμισθίαν. Εἰ καὶ ἡ πραγματοποίησις τῆς ἀρχῆς ταύτης προσκρούει εἰς τοὺς ἐν ἰσχύϊ διοικητικοὺς κανονισμούς, οὐχ’ ἧττον ἡ παρ’ αὐτῶν ἐγκατάλειψις τῆς ἐξασκήσεως τῆς ἰατρικῆς καθιστᾶ δυνατὴν τὴν εἰς τοὺς ἰατροὺς τούτους παροχὴν εἰδικῆς ἀποζημιώσεως. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται καλῶς, ὅτι ἡ πραγματοποίησις τοῦ σχεδίου τούτου θ’ ἀπαιτήσῃ μεθοδικὴν ἐργασίαν, ἣν ἐπιβάλλει μία τεχνικὴ προπαρασκευὴ τόσον σοβαρά. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀκριβῶς, ἡ Κυβέρνησις ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Ὀργάνωσιν τῆς Ὑγιεινῆς τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, συμφώνως πρὸς τὴν γενομένην κατὰ Δεκέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρόσκλησιν, ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὅλα τὰ τεχνικὰ μέσα συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν Τεχνικῶν Ἐπιτροπῶν, ὅπως καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρης συνεργασία των διὰ τὴν μεταγενεστέραν ἀνάπτυξιν τοῦ σχεδίου ἀναδιοργανώσεως, τὸ ὁποῖον ἐξεπονήθη. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας ὅπως ἀπευθύνω τὰς ζωηρὰς εὐχαριστίας μου πρὸς Ὑμᾶς καὶ πρὸς τοὺς διακεκριμένους ἄνδρας, οἵτινες συγκροτοῦσι τὴν ἀποστολήν, ἧς προεδρεύετε λίαν ἐπαξίως, ὡς καὶ πρὸς τὸν ἰατρικὸν διευθυντὴν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ τοὺς λίαν διακεκριμένους πραγματογνώμονας διὰ τὸ σημαντικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσαν μετὰ τόσης εὐσυνειδησίας καὶ τόσης ταχύτητος, αἵτινες πράγματι περιποιοῦσι πολλὴν τιμὴν εἰς τὰς τεχνικὰς ὑπηρεσίας τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Ὁ Προεδρεύων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (Ὑπογραφὴ) Ε. Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ». Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ὠρρώδησεν ἔναντι τῶν προβλημάτων τῶν ἰατρῶν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνδέονται μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς ὑγειονομικῆς πολιτικῆς. Καὶ ὅπως ἐξήγησα προηγουμένως, δὲν θὰ ἦτο ἐχέφρων ὁ Ὑπουργός, ἐὰν δὲν ἐφρόντιζε κατὰ πρῶτον λόγον νὰ εἶναι εἰς καλὰς ἀμοιβαίας σχέσεις μὲ τοὺς ἰατροὺς καὶ νὰ τοὺς ἐξυπηρετῇ εἰς τὸν μεγαλύτερον δυνατὸν βαθμόν. Εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα, νομίζω ὅτι αἱ παροχαὶ τὰς ὁποίας δίδει ἡ Κυβέρνησις εἶναι παροχαὶ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἱκανοποιοῦν τοὐλάχιστον εἰς τὸ παρὸν στάδιον, διότι, κύριοι, γνωρίζετε ὅτι θὰ εἶναι ὀργανικοὶ βοηθοὶ καὶ ταὐτοχρόνως θὰ ἠμποροῦν πράγματι νὰ κάμουν ἀσκήσεις, διότι ὅπως μέχρι σήμερον ἐγένετο ἡ ἄσκησις δὲν ἦτο κατὰ τὴν γνώμην μου ἱκανοποιητική. Σήμερον θὰ ξεύρουν ὑπευθύνως ὅτι ἔχουν ἕνα ἀριθμὸν κλινῶν, ὅτι εἶναι ἐσωτερικοὶ ἰατροί, θὰ παίρνουν καὶ αὐτοὶ τὰς 2.375 δραχμάς, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν καὶ θὰ ἔχουν καὶ τροφὴν καὶ εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις κατοικίαν. Εἶναι μία ἀρχή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιστοιχίαν κλινῶν πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκπαιδευομένων, αὐτὸ ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον παλαιοτέρας μελέτης καὶ σύμφωνα μὲ τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν κρατοῦντα, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι ἱκανοποιητικός. Εἴς τινας περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός, ἐὰν πρόκειται περὶ θεμάτων ἐρεύνης, ἢ περὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων πολὺ ὑψηλῆς στάθμης. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον ἐξήγησα εἰς τοὺς εἰδικούς, ὅτι ἔχομεν ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ τὸ συντρέχομεν, διότι μὲ αἴσθημα δικαιοσύνης καὶ ἐθνικῆς εὐθύνης ἐκάμαμεν μίαν ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ ἐγὼ προσωπικῶς θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ ἔχῃ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τὸν ὑπεύθυνον τότε ἐπὶ τοῦ τομέως τῆς ὑγείας, ὅτι εἰς τὰ θέματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, ἡ ἀντιπολίτευσίς μου ὑπῆρξε πάντοτε ἐποικοδομητική. Εἶπον, λοιπόν, εἰς τοὺς ἰατρούς, ὅτι δὲν ἔχω λύσιν τοῦ προβλήματος ποὺ ἀντιμετωπίζω μέσα εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα, διότι δὲν ὑπάρχει λύσις ποὺ θὰ ἠμπορῇ νὰ ἀντικαταστήσῃ τοὺς 200 ἀποχωροῦντας αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τοὺς εἶπον ἐὰν ἔχουν λύσιν νὰ μοῦ τὴν εἴπουν, ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ τὴν δεχθῶ. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι εὑρέθησαν ἐν ἀδυναμίᾳ.

§100Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτοὶ ἠμποροῦν νὰ φύγουν καὶ τώρα.

§101Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς εἰδικεύσεως, μὲ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πράγματι δύνανται νὰ ἀσκηθοῦν καὶ μετὰ τὴν ἄσκησιν νὰ ὑπηρετήσουν τὸν χρόνον δι’ ὃν ὑποχρεοῦνται εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα καὶ εἰς τὰ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα. Ὡς πρὸς τὴν στάθμην τῶν ἰατρῶν, ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω ὅτι δὲν εἶναι ὁ λόγος αὐτός, πρὸς τὸν ὁποῖον εἴχατε συμφωνήσει, κ. Στειρόπουλε, ὅτι πράγματι δὲν εἶναι εἰς θέσιν οἱ ἰατροὶ νὰ προσφέρουν τὰς ἰατρικὰς φροντίδας των τελειώνοντας τὸ Πανεπιστήμιον.

§102Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ εἶπον ἐγώ, κ. Ὑπουργέ.

§103Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Μὲ συγχωρῆτε, τὸ ἀποσύρω.

§104Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς ἀναγνωρίζετε τὸ δικαίωμα, ὅπως προείπατε ἀπὸ τοῦ βήματος, νὰ ἔχουν ἀμοιβήν, ἐφ’ ὅσον εἰδικεύονται, πόσον μᾶλλον θὰ ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν ἰατρικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐγώ, ἀντιθέτως, πιστεύω, ὅτι ἐκεῖνοι καὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίαν.

§105Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Λυποῦμαι, ὅτι παρενοήσατε καὶ δὲν μὲ ἠκούσατε καλῶς. Ἐγὼ εἶπον ἁπλῶς, ὅτι ἐὰν τὸ αἴτημα ἐτοποθετεῖτο πρὸ τριακονταετίας εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐποχὴν δὲν θὰ εὕρισκεν ἀπήχησιν καὶ ἀνταπόκρισιν. Ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι θέμα, διότι ζῶμεν εἰς μίαν σύγχρονον ἐποχὴν καὶ ἔχομεν καθῆκον νὰ συντρέξωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε σπουδάζουν εἰς Ἀνώτατα Ἱδρύματα, εἴτε εἰς Τεχνικὰς Σχολάς. Ἔκαμα ἱστορικὴν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος. Εἶπον, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐποχὴν ἐγὼ δὲν θὰ ἐτολμοῦσα νὰ ἐμφανισθῶ καὶ νὰ διατυπώσω τοιαύτην ἀξίωσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ πρόβλημα τὸ ὑγειονομικὸν τῆς χώρας, ἐνδιαφέρει, εἶμαι βέβαιος, ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐξετάζεται μὲ ἕνα πρῖσμα ἀντικειμενικότητος καὶ μὲ ἓν αἴσθημα ἐθνικῆς εὐθύνης. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἔδωσεν, καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως ἀπὸ μέρους τῶν εἰδικευομένων ἰατρῶν καὶ ἐπίσης τῶν εἰδικευμένων, εἰς τοὺς ὁποίους ἡ παροχή, ὁμολογοῦμεν, δὲν εἶναι μεγάλη. Εἶναι 500 δραχμαὶ τὸν μῆνα, ἀλλὰ εἶναι ἕνα στοιχεῖον, ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι ἀναγνωρίζομεν, ὅτι πράγματι ὑπάρχουν ἀνάγκαι καὶ αἰτήματα πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτήν. Μὲ αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ συνάδελφοι δὲν θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν συνέχισιν τῆς ἀπεργίας.

§106Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις παρακαλῶ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§108Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ τονίσω αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἔκλεισε, καὶ ὅτι σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις μελλοντικῶς νὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν ἰατρῶν. Ἐὰν καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ὑγιεινῆς, συμφωνήσετε ἐπ’ αὐτοῦ, τότε καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ ἰατροὶ θὰ κάμωμεν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους ἰατροὺς ἀπεργοὺς νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν, διότι αὕτη δὲν εἶναι μόνον εἰς βάρος τοῦ συνόλου, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ καὶ ἐνδεχομένως ἐπιπτώσεις εἰς βάρος τοῦ Ἰατρικοῦ Σώματος. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσητε.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)