1964.12.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 1964

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Γ. Θ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, σᾶς δηλῶ καὶ παρακαλῶ τοῦτο νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἐὰν παρουσιασθῇ καὶ πάλιν τὸ φαινόμενον τῆς μὴ προσελεύσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁριζομένην ὥραν ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Τὸ Προεδρεῖον, διὰ τελευταίαν φορὰν κάμνει τὴν σύστασιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅπως προσέρχωνται ἐγκαίρως.

§2Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἰς τὰς 6.30′ μ.μ. δὲν ὑπάρχῃ ἀπαρτία, τότε νὰ λύετε τὴν συνεδρίασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια, ἀσφαλῶς τῆς συστάσεώς σας.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τοῦτο διὰ μίαν ἢ δύο φοράς, θὰ ἀρχίσουν νὰ προσέρχωνται ἐγκαίρως οἱ κ.κ. βουλευταί. Διαφορετικά, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τὸν κατάλογον.

§4Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ὥραν ἐνάρξεως τῆς Βουλῆς συμπίπτουν αἱ ἐργασίαι τῶν διαφόρων Ἐπιτροπῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ σύμπτωσιν σήμερον δὲν ἔχομεν Ἐπιτροπάς. Τὸ εἶπον καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι τὸ ὑπολογίζω αὐτὸ ὅταν συμπίπτῃ νὰ συνεδριάζουν συγχρόνως αἱ Ἐπιτροπαί.

§6Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλὸν θὰ ἦτο νὰ μὴ γραφῇ ἡ δήλωσίς σας εἰς τὰ πρακτικά, διότι ἄλλως θὰ συνεδριάζωμεν παρανόμως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀπαρτίας, διότι ὑπάρχει. Πρόκειται περὶ τοῦ, ὅτι οἱ κ.κ. βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται κατὰ τὴν ὁρισθεῖσαν ὥραν εἰς τὰς θέσεις των.

§8Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος, ὡμίλει εἰς τὰς 6.30′. Τώρα ἡ ὥρα εἶναι 7 μ.μ. Ὑπάρχει ἀπαρτία. Ἔχω, ὅμως, μίαν σκέψιν. Ἐὰν λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει προσελεύσεως βουλευτῶν, νὰ ἐγγράφεται ποῖοι βουλευταὶ προσῆλθον, ὥστε οἱ προσερχόμενοι νὰ μὴ ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι τὸ βάρος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγινώσκεται ὁ κατάλογος καὶ οἱ παρόντες θὰ ἀναφέρωνται εἰς τὰ πρακτικά. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, μοῦ παρέδωσε φάκελλον, ἀφορῶντα τὰ μυστικὰ κονδύλια τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, συγκεκριμένως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 96 τοῦ Κανονισμοῦ ὁ φάκελλος εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Βουλῆς καὶ οἱ κ.κ. βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ λάβωσι γνῶσιν τοῦ περιεχομένου του νὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὸν κ. Γενικὸν Γραμματέα τῆς Βουλῆς. Ὁ φάκελλος εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν.

§10ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θὰ τυπωθῇ;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ τυπωθῇ, διότι θὰ ὑπάρξουν καὶ ὀγκωδέστεροι φάκελλοι, μὲ πλῆθος μαρτυρικῶν καταθέσεων καὶ ἄλλων στοιχείων. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκτυπωθοῦν. Τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, βεβαίως, λέγει, ὅτι δύνανται οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ λάβουν γνῶσιν τοῦ φακέλλου προσερχόμενοι εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Θὰ μελετήσω κατὰ τίνα τρόπον δύναται νὰ μεθοδευθῇ τὸ πρᾶγμα, ὥστε οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ ὁ Κανονισμὸς νὰ μὴ παραβιάζεται.

§12Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας πρακτικὸς τρόπος διὰ νὰ προσεγγίσουν οἱ βουλευταὶ αὐτὰ τὰ ἔγγραφα. Ἤδη ἀνακοινοῦται, ὅτι κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα τοῦ ἐλέγχου διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὰς ἐφημερίδας ἔχει ἀναγραφῆ, ὅτι κατετέθησαν ἐκθέσεις καὶ δι’ ἄλλους ἐλέγχους, σχετικῶς μὲ τὰ μυστικὰ κονδύλια. Αὐτὰ τὰ ἔγγραφα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως τῆς Βουλῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ὁ φάκελλος ὁ ἀναφερόμενος εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Προεδρίας, εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς χεῖρας μας, πληροφοροῦμαι ὅμως, ὅτι προσεχῶς θὰ κατατεθοῦν καὶ ἄλλοι φάκελλοι.

§14Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ κατατεθοῦν, ἐφ’ ὅσον ἀναγράφεται, ὅτι θὰ κατατεθοῦν. Ἀλλ’ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως, νὰ γίνῃ μελέτη τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι σοβαρώτατα. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ κάποιος τρόπος ἤ, τοὐλάχιστον κάμνω μίαν πρότασιν: Νὰ τεθοῦν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα ὑπ’ εὐθύνῃ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, ἀνὰ μίαν ἑβδομάδα εἰς κάθε κόμμα, νὰ παραδοθοῦν μὲ ὑπογραφάς, καὶ νὰ ἐπιστραφοῦν, ὥστε τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα νὰ δοθοῦν εἰς τὸ δεύτερον κόμμα, καὶ τὴν τρίτην εἰς τὸ τρίτον κόμμα. Διότι μελέτη εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ πρῶτος φάκελλος εἶναι ὀλιγοσέλιδος. Ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ κατάθεσις καὶ ἄλλων φακέλλων. Διότι δὲν εἶναι ὡς προεῖπον μόνον ἡ ἔκθεσις, εἶναι καὶ αἱ μαρτυρικαὶ καταθέσεις. Ἑπομένως, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκτύπωσις ὅλων αὐτῶν καὶ νὰ διανεμηθοῦν. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ τηρεῖται προκειμένου περὶ τοιούτων ἐγγράφων. Ἀλλὰ τὴν πρότασίν σας τὴν λαμβάνω ὑπ’ ὄψει, νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ τὴν μεθοδεύσωμεν.

§16Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ ἐξεύρητε ἕνα τρόπον, ὥστε νὰ καταστοῦν προσιτὰ αὐτὰ τὰ ἔγγραφα εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἂν κληθῶμεν εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως, αὐτὸ εἶναι μία δυσκολία ἡ ὁποία δὲν θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τοῦ ἐγγράφου. Εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ἀναθέτομεν νὰ ἐξεύρῃ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχω καμμίαν ἄλλην εὐχέρειαν. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι ρητός, ὅπως εἶπον, εἰς τὸ ἄρθρον 96. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα.

§18Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη ἀναφέρεται εἰς τὸ τελευταῖον σκέλος τῆς συντόμου ὁμιλίας τοῦ κ. Ἠλιοπούλου. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ κάποιος τρόπος, κἄποια μέθοδος βάσει τῆς ὁποίας θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ ἐπιθυμοῦντες βουλευταὶ νὰ λάβουν γνῶσιν καὶ τῶν ἐκθέσεων, ἀλλὰ καὶ τῶν συνοδευόντων αὐτὰς ἐγγράφων. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, εἶναι πρακτική. Νὰ γίνῃ δηλαδὴ μία συνεννόησις μεταξὺ ὑμῶν καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, ὥστε νὰ καθορισθῇ καὶ συμφωνηθῇ, ὅτι ἐπὶ 6, 7 ἡμέρας π.χ. θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τὸ ἕνα Κόμμα νὰ προσεγγίσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἀκολούθως ἐπὶ ἑτέρας 6–7 ἡμέρας τὸ ἄλλο Κόμμα καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἡ δευτέρα παρατήρησις ἀφορᾷ εἰς μίαν ἀπαράδεκτον κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον τακτικὴν ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκθέσεων. Ὑπενθυμίζω εἰς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, καὶ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τὴν 29ην Νοεμβρίου ἡμέραν Κυριακήν, μετὰ πολλῶν τυμπανοκρουσιῶν ἀνεκοινώθη διὰ τοῦ ἡμερησίου τύπου καὶ κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν κατετέθησαν αἱ ἐκθέσεις τῶν κυρίων Τούση καὶ Κανελλάκου καθὼς καὶ τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, κ. Σακελλαρίου, αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὴν ἔρευναν ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τὰς ἐθνικὰς δαπάνας, ἄλλως, μυστικὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐνδιαφερόμενος καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀνεζήτησα τὴν Τρίτην τὸ ἀπόγευμα ἢ τὴν πρωΐαν τῆς Τετάρτης τὰς ἐκθέσεις αὐτὰς καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ μέρους ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ καὶ αἱ ἐκθέσεις εἶχον δοθῆ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τὰς μελετήσῃ. Παρῆλθεν ἡ Πέμπτη, ἡ Παρασκευή, τὸ Σάββατον καὶ ἡ Κυριακὴ καὶ αἱ ἐκθέσεις αὗται, ὡς ἀνεκοινώσατε πρὸ ὀλίγου ἀπαντῶντες εἰς ἐρώτησιν κυρίου συναδέλφου, δὲν εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς χεῖρας σας. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀνακοινοῦται ὑπευθύνως ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ μετὰ τῶν ἐκθέσεων κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ εἰς χεῖρας ὑμῶν καὶ νὰ μὴ εὑρίσκωνται, ὡς ἀνεκοινώσατε, ἀκόμη εἰς χεῖρας σας; Ἀκολούθως, μετὰ τῆς αὐτῆς τυμπανοκρουσίας ἀνακοινοῦται εἰς τὰς 6.30′ μ.μ. τοῦ Σαββάτου 5.12.64 καὶ ἀναγράφεται εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰς χθεσινὰς (τῆς 6.12.64), ὅτι κατετέθη δευτέρα ἔκθεσις τοῦ κ. Τούση. Προσῆλθον, κ. Πρόεδρε, καὶ ἠρώτησα σχετικῶς καὶ μοῦ διεμηνύσατε, ὅτι οἱ δῆθεν κατατεθέντες φάκελλοι καὶ αἱ ἐκθέσεις, δὲν εὑρίσκονται εἰς χεῖρας σας. Πάντα ταῦτα, νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι παρέχουν τὸ δικαίωμα νὰ σχολιασθῇ δυσμενῶς ἡ τακτικὴ αὐτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἔναντι τῆς ὁποίας ἐπιδεικνύεται ἔλλειψις τοῦ στοιχειώδους σεβασμοῦ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ καθυστέρησις ἡ παρατηρηθεῖσα ὡς πρὸς τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων καὶ τῶν σχετικῶν ἐκθέσεων εἰς τὴν Βουλήν, ἀποδεικνύει ἄκρον σεβασμὸν πρὸς τὸ Σῶμα καὶ τοῦτο, διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησε νὰ μελετήσῃ τοὺς φακέλλους καὶ μετὰ τὴν μελέτην αὐτῶν παρ’ αὐτοῦ, ἀνέθεσεν εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τοὺς καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον καὶ ὅταν εἶναι ὥριμοι.

§20Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν ἐπανάληψιν τῶν ὅσον εἶπον, διότι φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἔγινα ἀντιληπτός. Τὴν 29ην Νοεμβρίου, ἀνεκοινώθη διὰ τῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν αἱ ἐκθέσεις τῶν κ.κ. Τούση καὶ Κανελλάκου, καθὼς καὶ τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, αἱ σχετικαὶ μὲ τὴν ἔρευναν τῶν μυστικῶν κονδυλίων τῶν ἐν λόγῳ Ὑπουργείων. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἐγνωρίσατε εἰς τὸν συνάδελφον, κ. Ἠλιόπουλον, ὅτι αἱ ἐκθέσεις αὗται δὲν ἔχουν περιέλθει εἰς χεῖρας σας, ἐνῷ ἀνεγράφη ὑπευθύνως, ὅτι ἔχουν κατατεθῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Σαββάτου. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀνακοινοῦνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν οἱ φάκελλοι αὐτοί, ἐνῷ δὲν ἔχουν κατατεθῆ. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ νὰ ὑπογραμμίσω.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δευτερολογία σας, κ. Γεροκωστόπουλε, ἦτο περιττή. Ἀπήντησα ἀμέσως εἰς τὴν πρώτην σας ὁμιλίαν καὶ εἶπον, ὅτι τὸ λεχθὲν παρ’ ὑμῶν, ὅτι ἡ καθυστέρησις καταθέσεως τῶν φακέλλων καὶ τῶν ἐκθέσεων ἀποδεικνύει ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα, δὲν εὐσταθεῖ, διότι τοὐναντίον ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἐπιδείξεως ἄκρου σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα, τό, ὅτι ἐζήτησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μελετήσῃ ὁ ἴδιος τὰς ἐκθέσεις αὐτὰς καὶ κατόπιν νὰ δώσῃ τοὺς φακέλλους εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀναλάβῃ οὗτος νὰ τὰς καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ὡς εἶναι γνωστὸν ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ ἄλλοι φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν περιῆλθον εἰσέτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Οὔτε ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ μὴ εἶναι συμπληρωμένοι οἱ φάκελλοι ἑκάστου θέματος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὥστε ἀπροσκόπτως νὰ λάβουν καθολικὴν γνῶσιν οἱ κύριοι βουλευταί.

§22Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι τὸ Προεδρεῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐγένετο κἄποιο λάθος καὶ ὄχι, ὅτι κατετέθησαν οἱ σχετικοὶ φάκελλοι, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἔχουν κατατεθῆ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠδύνατο νὰ λάβῃ γνῶσιν πρὸ τῆς καταθέσεως τῶν ἐκθέσεων εἰς τὴν Βουλήν. Ἀφ’ ἧς ὅμως στιγμῆς δηλοῦται, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν οἱ φάκελλοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγὼ καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος συνάδελφος εἴμεθα ἴσοι.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αἱ ἐκθέσεις ἀποστέλλονται εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις δὲ ἀναλαμβάνει τὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Σ. Κατσώτας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§24Σ. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Π. Γαρουφαλιᾶς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4438)64 «περὶ καταβολῆς προσθέτου βοηθήματος ἐκ τοῦ ΤΑΒΝ εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῶν τάξεων τοῦ Β. Ν. καὶ Λ.Σ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀθλητῶν (Ο.Π.Α.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γαληνὸς καὶ Γ. Παπαγιαβῆς, καταθέσουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλᾶτος, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μαυρίδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κατσώτας καὶ Π. Κατσώτας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Τ. Πλεύρης, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Κοθρῆς, Α. Τζιζῆς, Τ. Κολοκυθᾶς, Α. Ρουσόπουλος καὶ Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτής κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κουτσοχέρας, Σ. Κατσώτας καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Κεφαλληνὸς καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσικόπουλος καὶ Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λώρας καὶ Φ. Μαῦρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σπανορρήγας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κατσώτας καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος, Μ. Γαληνός, Τ. Κολοκυθᾶς, Ἐμ. Κοθρῆς, Γ. Λούλης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Φ. Βουνάτσος, Ε. Σαββόπουλος καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ἀνερούσης, Τ. Μιχαηλίδης, Γ. Γραφάκος, Χ. Πιπιλῆς, Α. Καραθόδωρος καὶ Ν. Στειρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, Ν. Ἀθανασίου καὶ Α. Καραμανλῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος καὶ Φ. Μαῦρος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Α. Μαυρίδης, Ε. Κοθρῆς καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπουρνιᾶς, Α. Λώρας καὶ Θ. Ρέντης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Σακαλῆς καὶ Η. Κατριβάνος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τσιριμῶκος καὶ Χ. Ἀποστολάκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Τ. Κεφαλληνός, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἀλευρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λώρας, Γ. Βασιλᾶτος, Σ. Βαδαλούκας, Δ. Βρανόπουλος, Α. Τζιζῆς καὶ Ν. Ἀθανασίου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σπηλιωτόπουλος, Κ. Δημόπουλος, Δ. Θεοχαρίδης, Ι. Γιαμᾶς καὶ Θ. Μαναβῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαϊωάννου, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Βαδαλούκας καὶ Α. Λώρας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Ι. Ἀλευρᾶς, Κ. Περραιβός, Γ. Στεφανόπουλος, Β. Ἰντζές, Α. Πετραλιᾶς, Α. Τζιζῆς, Ι. Τσιριμῶκος, Φ. Παπαδόπουλος, Τ. Πλεύρης καὶ Μ. Ξυλούρης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πλεύρης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μαυρίδης, Ε. Κεφαλογιάννης, Θ. Μαναβῆς καὶ Ε. Μπακλατζῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Δ. Γρίβας, Α. Γκίλας, Χ. Ἑρμείδης, Α. Ἀντωνίου, Ε. Σαββόπουλος, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Περρωτῆς, Ε. Κοθρῆς, Χ. Πιπιλῆς καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσώτας καὶ Σ. Κατσώτας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Ζαΐμης καὶ Γ. Παπαγιαβῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσώτας καὶ Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ζ. Παπαλαζάρου καὶ Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ἀποστολάκος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χλουβεράκης, Ι. Μαυριδόγλου, Α. Πετραλιᾶς, Ε. Μπακλατζῆς, Τ. Πλεύρης, Ε. Κοθρῆς, Σ. Γουδελῆς καὶ Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Παπαϊωάννου, Ι. Ἀλευρᾶς καὶ Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καὶ Ν. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Πετρόπουλος, Α. Γιαννόπουλος καὶ Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Βουνᾶτσος, Δ. Καρδάρας, Τ. Κολοκυθᾶς, Ι. Σεργάκης, καὶ Α. Μπαρότσης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος, Τ. Πλεύρης, Κ. Πετρόπουλος, Γ. Παπαδημητρίου καὶ Α. Ρουσόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος, Η. Κατριβᾶνος, Ε. Κοθρῆς καὶ Δ. Καρδάρας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Γραφάκος, Δ. Καρδάρας καὶ Χ. Πιπιλῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κατσώτας, Θ. Ὑψηλάντης, Γ. Παπαδημητρίου, Δ. Κρόκος, Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Φ. Ζαΐμης, Γ. Βασιλᾶτος, Γ. Μεταξᾶς, Σ. Λενδρινὸς καὶ Χ. Πιπιλῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρδάρας, Κ. Περραιβός, Τ. Κατσικόπουλος, Τ. Κολοκυθᾶς καὶ Α. Παπαϊωάννου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος, Κ. Ράλλης, Α. Τσαλδάρης, Χ. Βασματζίδης, Ι. Γκλαβάνης, Α. Παγκοῦτσος καὶ Ι. Τσιριμῶκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Διαμαντόπουλος καὶ Σ. Γουδελῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 110662) 1.12.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης μετὰ προσηρτημένων 2 Ποινικῶν Δικογραφιῶν κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γεωργίου καὶ Χρ. Γραμματίδη καὶ αἰτεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ἀνακοινοῦνται τὰ ἑξῆς: Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατῶν Πειραϊκῆς Σιδηροβιομηχανίας Α. Ε.Δ. καὶ Α. Σταυριανός, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀπαλλοτρίωσιν τμήματος τοῦ ἐν Κερατσινίῳ ἐργοστασίου τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Εὐμορφίλης Δημ. Μισαηλίδου, αἰτουμένης διορισμὸν ὡς ἀμίσθου δικαστικοῦ κλητῆρος Δράμας. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης κ. Κλ. Πιαλόγλου, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Συνελεύσεως Κλαδικῶν Συνταξιούχων ΙΚΑ Νομοῦ Ξάνθης, αἰτουμένων αὔξησιν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Κωνιωτάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου, αἰτουμένου αὔξησιν θέσεων Ὑποθηκοφυλακείου Ἡρακλείου. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Κωνιωτάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Γυμνασίου Ἀρχανῶν, αἰτουμένης ἐφοδιασμὸν τούτου μὲ ἀναγκαιοῦντα ὄργανα Φυσικοχημείας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα σταφιδοπαραγωγῶν Κοινότητος Λάνθι Ἠλείας, αἰτουμένων ἄρσιν ποινικῆς διώξεως καὶ νομιμοποίησιν σταφιδοφυτειῶν. Ὁ Ἐμμανουὴλ Γ. Πατεριανάκης, κάτοικος Ἡρακλείου, αἰτεῖται ἀποκατάστασιν τῶν διωχθέντων διὰ λόγους πολιτικοὺς ὑπαλλήλων καὶ ὑπολογισμὸν ὡς συνταξίμου τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Κατριβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Δημοφαλανθῶν Ἀρκαδίας, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς τέως Δήμου Φαλάνθου, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συλλόγων Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος, αἰτουμένων χορήγησιν ἐκτάκτου ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνταξιούχων Μηχανικῶν καὶ Ἀσυρματιστῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, αἰτουμένων ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ των ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν Μισθωτῶν Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Μεσσηνίας, αἰτουμένων αὔξησιν μισθῶν καὶ συντάξεων, σύνταξιν ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συλλόγου Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α., διαμαρτυρομένης δι’ ἀξίωσιν ἀσφαλίσεως ἰατρῶν Ι.Κ.Α. εἰς Τ.Ε.Α.Π.Ο.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Γ. Ρουλιζάκη, συνταξιούχου Ἀστυνόμου βʹ καὶ Γεωργίου Λυμπέρη, συνταξιούχου διδασκάλου, αἰτουμένων ἄρσιν ἀδικιῶν Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Στρυμονοχωρίου, αἰτουμένων ἐξαγγελίαν μέτρων προστασίας τιμῆς βάμβακος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Στρυμονοχωρίου Σερρῶν, αἰτουμένων πριμοδότησιν βάμβακος. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων Ἑλλήνων Σπουδαστῶν Ἐξωτερικοῦ, αἰτουμένου παράτασιν ἀναβολῆς εἰς τοὺς μὴ περατώσαντας τὰς σπουδάς των, ἄνευ ἐξαγορᾶς τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Βόλου, αἰτουμένων αὔξησιν μισθῶν καὶ συντάξεων, χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν κατοικιῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κλήματος Σκοπέλου, αἰτουμένου μεταστέγασιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς παραλιακὴν θέσιν Ἁγίας Παρασκευῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων χωρίου Ἄνω Κλῆμα–Σκοπέλου, πληγέντων ἐκ κατολισθήσεων καὶ σεισμῶν, αἰτουμένων στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν εἰς Κωμόπολιν Γλῶσσα. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ.κ. Δ. Λαντζούνης καὶ Α. Περρωτῆς, καταθέτουν τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῆς Ἐπιτροπῆς Γονέων ὑποψηφίων Φοιτητικῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν μὴ συμπληρωσάντων βαθμὸν βάσεως 190, αἰτουμένων τροποποίησιν Διατάγματος πρὸς μείωσιν συντελεστοῦ βάσεως ἐπιτυχίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων περιοχῆς Ἀμαλιάδος, αἰτουμένων ἵδρυσιν ἐργοστασίου ζακχάρεως εἰς περιοχὴν Ἀμαλιάδος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων Ἑλλήνων σπουδαστῶν Ἐξωτερικοῦ Παραρτήματος Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ρύθμισιν στρατολογικοῦ ζητήματος τῶν ἐν λόγῳ σπουδαστῶν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Διοικητικῶν καὶ Λογιστικῶν ὑπαλλήλων 6ης Ἐπιθεωρήσεως Γεωργίας, αἰτουμένων χορήγησιν αὐτοῖς ἐπιδόματος ἐξόδων κινήσεως ἐκ δραχμῶν 1.200 μηνιαίως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάκας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Σπηλιᾶς, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Λαρίσης — περιχώρων καὶ τοῦ μεταφορικοῦ ἐργατικοῦ Συν)ρισμοῦ Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Λαρίσης, αἰτουμένων ἐπέκτασιν καὶ πύκνωσιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας, ἔγκρισιν ἐκμεταλλεύσεως δώδεκα ἀγόνων γραμμῶν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Οἰκογενειῶν Θυμάτων Ναζιστικῆς Κατοχῆς «ἡ Μάνα τοῦ Φοίνικος», αἰτουμένων συνταξιοδότησιν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλλυράκης, καταθέτει ὑπόμνημα ὑποβιβασθέντων Διευθυντῶν Δημοδιδασκάλων Χανίων, αἰτουμένων σύντομον ἀνασύνταξιν καὶ δημοσίευσιν ἀκυρωθέντος Πίνακος 3ου Βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Βαλυράκης, καταθέτει ὑπόμνημα Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, ἐξελθόντων ἐθελουσίως τοῦ Σώματος τῇ προτροπῇ τοῦ Κράτους, αἰτουμένων ἄρσιν τῶν εἰς βάρος αὐτῶν ὑφισταμένων ἀδικιῶν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πανοράματος Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ διεκδίκησιν ἐκτάσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος ὑπὸ ὀργανώσεως Ἐφέδρων Ἀξ)κῶν Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λαγκαδᾶ, αἰτουμένου παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως δι’ ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν ἔργων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ι. Μαυριδόγλου, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιταχθέντων λεωφορείων Χίου, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Οἰκογενείας Θυμάτων Ναζιστικῆς κατοχῆς «ἡ Μάνα τοῦ Φοίνικος», αἰτουμένου ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ των ζητήματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα, συγγενῶν δοσιλόγων καὶ φυγάδων κατοίκων Φλωρίνης, αἰτουμένων ἀπόδοσιν δημευθέντων περιουσιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Π. Παρασκευόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων χωρίου Βάχλια Ἀρκαδίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἐλλιπῆ λειτουργίαν λεωφορειακῆς συγκοινωνίας ἐν τῇ περιοχῇ των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων Σερρῶν, αἰτουμένων ἄμεσον ἐπικόλλησιν τῶν ἐνσήμων καὶ δωροσήμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Γ. Λαμπριανός, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ ὡς καὶ τῆς Κοινότητος Ἀρχαγγέλου, αἰτουμένων τιμὴν ἀσφαλείας οἰνοσταφυλῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἐν Χίῳ ἰδιοκτητῶν λεωφορείων ἐπιταχθέντων κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινότητος Ἄνω Πορροΐων Σερρῶν, αἰτουμένης μετατροπὴν τῆς Ἀγροτικῆς Μεταβατικῆς Οἰκοκυρικῆς Σχολῆς Ἄνω Πορροΐων εἰς Νηπιοτροφεῖον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Μαυριδόγλου καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμανουὴλ Μανιδάκη, συνταξιούχου Ἑλλην. Βασ. Χωρ)κῆς, κατοίκου Λήμνου, αἰτουμένου ἀναγνώρισιν δικαιώματος συμμετοχῆς εἰς τὸ ἱδρυθὲν Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Χωρ)κῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Η. Σακκαλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων προσκαίρως ἀπασχολουμένων Ε)Ε.Υ., διαμαρτυρομένων δι’ ἄρνησιν ὑπὸ Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων, μετατάξεώς των εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν ἐσωτερικὸν κανονισμόν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος, Τμῆμα Δ. Κρήτης, αἰτουμένου τὴν συμμετοχὴν τῶν τεχνικῶν ἐπιστημόνων τῆς νήσου εἰς τὰς μελέτας ἀναπτύξεως τῶν πόλεων Χανίων, Ἡρακλείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Γονέων «Ἡ Χριστιανικὴ Ἀγωγὴ» τμήματος Καλαμάτας, αἰτουμένης ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τοῦ Γεν. Γραμματέως κ. Παπανούτσου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μίλα–Μεσσηνίας, αἰτουμένου τὴν ἄμεσον ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τῆς χαλαζοπτώσεως προκληθεισῶν ζημιῶν ἐπὶ τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ καταβολὴν ἀναλόγου ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Χ. Καραπιπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δομιανῶν Εὐρυτανίας, αἰτουμένων χορήγησιν πιστώσεως ἐξ ἑξακοσίων (600) χιλιάδων δραχ. διὰ σύνδεσιν ὁδικοῦ δικτύου περιοχῆς μέσῳ χωρίου Δομιανῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου παρασκευαστῶν ἀεριούχων ποτῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, αἰτουμένων ἀπαγόρευσιν μεταφορᾶς καὶ διαθέσεως ἀεριούχων ποτῶν «ΦΙΞ» εἰς Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Σταφιδοπαραγωγῶν Κοινοτήτων Λανθὶ καὶ Ἀρβανίτι, αἰτουμένων παῦσιν ποινικῆς διώξεως ἣν ὑφίστανται ἐκ τῆς παρανόμου σταφιδοκαλλιεργείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Τοπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐγγείων Βελτιώσεων II Δικτύου Σερρῶν καὶ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Πεπονιᾶς, Ἁγίας Ἑλένης, Βαλτοτοπίου καὶ Νέου Σκοποῦ, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ ἔνταξιν τοῦ ἔργου τῆς περιοχῆς τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων εἰς τὸ κυβερνητικὸν πρόγραμμα 1965. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κορμίστης Σερρῶν, αἰτουμένων ἔναρξιν ἀγορῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν κατοίκων Λουτροῦ Ἠμαθίας, αἰτουμένων νομοθετικὴν ρύθμισιν ζητήματος τῶν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων Ἀμφιάλης, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν πάσης χρηματικῆς καταβολῆς πρὸς ἀναγνώρισιν κυριότητος ἐπὶ τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων οἰκοπέδων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Περρωτῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ζευγολατιοῦ, αἰτουμένης ἀποστολὴν ἐπιτροπῆς πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἐκ τοῦ προσφάτου παγετοῦ προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐπὶ τῆς τοματοπαραγωγῆς τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν στελεχῶν ΕΔΑ Νομοῦ Ἡρακλείου, αἰτουμένων ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ ἀσθενοῦντος ἰατροῦ πολιτικοῦ κρατουμένου Μανώλη Σιγανοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ὀργανώσεων περιοχῆς Ἀμαλιάδος, αἰτουμένων ἵδρυσιν ἐργοστασίου ζακχάρεως εἰς Ἀμαλιάδα κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 655 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 655 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τά κάτωθι: α) Τὰ τελευταῖα (5) ἀεροπορικὰ ἀτυχήματα, ὀφείλονται, ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς εἰδικῆς δι’ ἕνα ἕκαστον τούτων διερευνήσεως εἰς συνήθη σφάλματα χειριστῶν. Οὕτω τὸ πρῶτον ἀπεδόθη εἰς VERTIGO (ἴλιγγος) τοῦ χειριστοῦ, τὸ δεύτερον εἰς ἀπροσεξίαν κατὰ τὸν χειρισμὸν ἐντάξεως εἰς σχηματισμόν, τὸ τρίτον εἰς ἐσφαλμένην καὶ καθυστερημένην ἀπόφασιν ματαιώσεως ἀπογειώσεως τοῦ ἀεροσκάφους, τὸ τέταρτον εἰς ἐσφαλμένην ἐκτίμησιν καὶ ἀκουσίαν εἴσοδον τοῦ ἐκπαιδευτοῦ — χειριστοῦ ἀεροσκάφους ΧΑΡΒΑΝΤ ἐντὸς νεφώσεως εἰς ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Πεντέλης καὶ τὸ τελευταῖον εἰς ἀδικαιολόγητον ἀπόσπασιν τῆς προσοχῆς ἱπταμένου εἰς λίαν χαμηλὸν ὕψος χειριστοῦ καὶ πρόσκρουσιν τοῦ ἀεροσκάφους ἐπὶ τῆς θαλάσσης. β) Συγκεντρωτικῶς λογιζόμενα τὰ ἀτυχήματα ταῦτα δεικνύουν αὔξησιν τῆς συχνότητος τῶν σφαλμάτων τῶν χειριστῶν καὶ τοῦτο ἀπεδόθη ὑπὸ τῆς εἰδικῆς πρὸς τοῦτο συγκληθείσης συσκέψεως εἰς Γ.Ε.Α. εἰς τὴν ἰδιαιτέραν καταπόνησιν τῶν ἱπταμένων κατὰ τὸ τελευταῖον δεκάμηνον λόγῳ ἐπιφυλακῶν καὶ ἐντάσεως τῆς πολεμικῆς ἑτοιμότητος τῶν Μονάδων. γ) Οἱ ὑποστάντες τὰ τελευταῖα ἀτυχήματα χειρισταὶ ἦσαν ἅπαντες πεπειραμένοι ἐπὶ τοῦ τύπου καὶ τοῦ εἴδους τῆς ἀποστολῆς ἣν ἐξετέλουν. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίστανται ἐκπαιδευταὶ τούτων ὡς συμβαίνει κατὰ τὰς πτήσεις τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς Ἀεροπορίας ἢ μετεκπαιδεύσεως εἰς τὰς Μονάδας. δ) Δὲν ὑπηρετοῦν σήμερον εἰς τὴν Ε.Β.Α. Ἀξ)κοὶ γνωστοὶ ὡς «βασανισταί». ε) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν γνωρίζει οἰκίαν τῆς ὁδοῦ Κυψέλης, ἔνθα συνεδριάζουν Ἀξ)κοὶ τῆς Ἀεροπορίας ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐν ἀποστρατείᾳ, οὐδὲ ἔχει καταγγελθῆ τοιοῦτον τι ἐπισήμως καὶ δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ λῆψις μέτρων, πλὴν τῆς περιπτώσεως συγκεκριμένων ἐπισήμων καταγγελιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 641 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ θέμα τῆς ἀποδημίας τῶν στρατευσίμων, ἐν οἷς καὶ τῶν μεταναστευόντων ρυθμίζεται ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3850)58 «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» ὡς ἀκολούθως: 1. Διὰ προκαλουμένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μετὰ πρότασιν τοῦ ἁρμοδίου Γεν. Ἐπιτελείου, δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ ἀναλόγως τῶν περιστάσεων ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον ἢ ἀορίστως, ἡ χορήγησις διαβατηρίων καὶ ἡ ὁπωσδήποτε ἐξ Ἑλλάδος ἀναχώρησις εἰς πάντα ὑποκείμενον εἰς στράτευσιν. Ἡ τοιαύτη ἀπαγόρευσις γίνεται μόνον κατὰ κλάσεις ἢ κατηγορίας (ἄρθρ. 97). 2. Κατ’ ἐξαίρεσιν, δύναται, δι’ εἰδικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀποδημία, μεταξὺ ἄλλων καὶ εἰς τοὺς ὁμαδικῶς ἢ ἀτομικῶς μεταναστεύοντας, ἀδείᾳ τῶν ἡμετέρων Ἀρχῶν (ἄρθρ. 98). β) Βάσει τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, ἀπηγορεύθη ἡ ἀποδημία τῶν μὲν στρατευσίμων κλάσεως 1966 ἀπὸ 1.10.1964 τῶν δὲ στρατευσίμων κλάσεως 1967 ἀπὸ 1.1.1965 ὧν ἡ πρόσκλησις θέλει πραγματοποιηθῆ ἐντὸς τοῦ ἔτους 1965. γ) Ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν κλάσιν 1966 ἐξεδόθη ἀπόφασις ἡμῶν (16.11.1964) δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ἔγκρισις ἀποδημίας εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν (100 στρατευσίμων), ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ μετανάστευσις τούτων, θέλει πραγματοποιηθῆ μέσῳ τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ἔχουσι συμπεριληφθῆ εἰς τὰς σχετικὰς καταστάσεις ταύτης τὸ βραδύτερον μέχρι 30.9.1964. δ) Οἱ λόγοι λήψεως τοῦ ὡς ἄνω μέτρου εἶναι οἱ κάτωθι: 1. Ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν αἰτούντων μετανάστευσιν ἀτομικῶς. 2. Ἡ ἐπικειμένη πρόσκλησις τῆς κλάσεως ταύτης (Ἰανουάριος 1965). 3. Αἱ ἀνάγκαι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἡ ἐν ἀντιδιαστολῇ πρὸς τὰς ἀνάγκας ταύτας μειωμένη ἀπόδοσις εἰς στρατευσίμους τῆς κλάσεως ταύτης (προερχομένης, ἐκ τῶν, κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς κατοχῆς, γεννηθέντων). ε) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, καὶ λόγῳ τῆς παροχῆς εὐεργετημάτων δυνάμει τοῦ Ν.Δ. 4399)64 δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔγκρισις ἀποδημίας τῶν ἐν τῇ προσηρτημένῃ ἐρωτήσει ἀναφερομένων στρατευσίμων κλάσεως 1966, ἐφ’ ὅσον δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς καταστάσεις τῆς ΔΕΜΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14682)11752)4.11.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 601 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἅπαντες οἱ χρησιμοποιοῦμενοι σήμερον πολεμικοὶ τύποι ἀεροσκαφῶν τῆς Ε.Β.Α. χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ ἁπασῶν τῶν συμμαχικῶν ἀεροποριῶν, πλὴν τῆς Γαλλικῆς καὶ Βρεταννικῆς αἵτινες ἐφοδιάζονται μὲ ἀεροσκάφη ἰδίας κατασκευῆς. β) Οὐδεμία σχέσις ὑφίσταται μεταξὺ τῶν τύπων τῶν ἀεροσκαφῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐσχάτως ἐσημειώθησαν ἀτυχήματα (ἀερ)φη F—84F) καὶ τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν 9ην Ἰουνίου ἐ. ἔ. ἥτις ἀφεώρα τὰ νέα ἀεροσκάφη F—104 καὶ τὰ ὑπὸ παραλαβὴ F5A. γ) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδὲν γνωρίζει περὶ τῆς ἀναφερομένης ὁμιλίας Διοικητοῦ Στρατιωτικῆς Μονάδος σχετικῶς μὲ ὅρια ἀντοχῆς καὶ χρήσεως τῶν ἀεροσκαφῶν τῆς

Ε.Β.Α.

Τὰ ἀεροσκάφη τῆς Ε.Β.Α. χρησιμοποιοῦνται καὶ συντηροῦνται συμφώνως μὲ τὰς τεχνικὰς ὁδηγίας τοῦ οἴκου κατασκευῆς καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀεροπορίας ἡ ὁποία, ὡς ἔχουσα ἐν χρήσει τεράστιον ἀριθμὸν ὁμοιοτύπων ἀεροσκαφῶν, ἔχει καὶ τὸ προβάδισμα εἰς πολύτιμον πεῖραν ἐπὶ πάσης τεχνικῆς των ἀνωμαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14819)11833)6.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 607 ἐρώτησις–αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων ὑπ’ ἀριθ. 24 τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ αὔξησις τῶν ἀεροπορικῶν ἀτυχημάτων τῆς Ε.Β.Α. δὲν χρονολογεῖται ἀπὸ ἑξαμήνου ἀλλ’ ἀπὸ τῆς 24.9.64 ἀφ’ ἧς πέντε ἀλλεπάλληλα ἀτυχήματα ηὔξησαν τὸν δείκτην ἀτυχημάτων. β) Καίτοι τὸ ἱπτάμενον καὶ τεχνικὸν προσωπικὸν ἐκπαιδεύονται κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρως καὶ ἐξοικειοῦνται μὲ τὴν χρῆσιν καὶ συντήρησιν τοῦ ὑλικοῦ, ἐν τούτοις σφάλματα τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἰδίως τῶν ἱπταμένων εἶναι συνήθη, παρατηροῦνται δὲ καὶ ἀνάγονται εἰς ἀδυναμίας τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ. γ) Ἡ κατὰ συρροὴν πτῶσις 3 ἀεροσκαφῶν μιᾶς Μοίρας εἶναι μόνον συμπτωματική. Τὰ αἴτια καὶ αἱ συνθῆκαι τῶν τριῶν τούτων ἀτυχημάτων ἦσαν ἐντελῶς διάφορα. Τὸ πρῶτον ἀποδίδεται εἰς VERTIGO (ἴλιγγον) τοῦ χειριστοῦ κατὰ τὴν κάθοδον μέσῳ νεφῶν, τὸ δεύτερον εἰς καθυστερημένην ἀπόφασιν ματαιώσεως ἀπογειώσεως καὶ τὸ τρίτον εἰς ἀδικαιολόγητον ἀπόστασιν τῆς προσοχῆς τοῦ χειριστοῦ, ἱπταμένου εἰς λίαν χαμηλὸν ὕψος (ἄσκησις ἐπιχειρήσεων) καὶ πρόσκρουσιν τοῦ ἀεροσκάφους ἐπὶ τῆς θαλάσσης. δ) Οὐδέποτε διετυπώθησαν ἐγγράφως ἢ καὶ προφορικῶς πρὸς τὸ Γ.Ε.Α. ἀνησυχίαι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀεροπορικῆς Ἀποστολῆς ἐπὶ ἀνεξηγήτων ἢ ἑτέρων βλαβῶν. Ἡ ἀναφερομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀνωμαλία ἐπὶ ἀεροσκάφους F 104 διεπιστώθη κατὰ τὰς ἐργασίας ἐπιθεωρήσεως πρὸς παραλαβὴν ἑνὸς τῶν ἀεροσκαφῶν τούτων, αἱ ὁποῖαι σημειωτέον ἐγένοντο ὑπὸ ἀμερικανικοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ διαταχθεῖσα διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ταύτην ἀνάκρισις οὐδὲν ὕποπτον ἀπεκάλυψεν. ε) Τὸ φερόμενον διὰ τῆς ἐρωτήσεως ὡς ἐπακολουθῆσαν τῆς ὡς ἄνω ἀνωμαλίας θανατηφόρον ἀτύχημα ἀεροσκάφους F 104 εἰς ἀεροδρόμιον Τανάγρας, συνέβη 20 ἡμέρας προηγουμένας. Τὰ αἴτια τοῦ ἀτυχήματος τούτου (διακοπὴ παροχῆς καυσίμου εἰς τὸν κινητῆρα) οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν διαπιστωθεῖσαν εἰς Κ.Ε.Α. ἀνωμαλίαν, ἀναγόμενα εἰς ἀστοχίαν τοῦ ὑλικοῦ. στ) Τὰ ἄμεσα αἴτια τῶν ἀτυχημάτων τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Ὀκτωβρίου δὲν ἀποκαλύπτουν ἀσυνήθη σφάλματα χειριστῶν, ἢ καταπόνησιν τοῦ ὑλικοῦ ἢ σφάλματα τοῦ προσωπικοῦ συντηρήσεως τῶν ἀεροσκαφῶν. Παρετηρήθη αὔξησις τῶν περιπτώσεων σφαλμάτων χειριστῶν, ἀκόμη καὶ πεπειραμένων καὶ τὸ φαινόμενον τοῦτο ἀπεδόθη εἰς τὴν ἰδιαιτέραν κατὰ τὴν περίοδον ταύτην καταπόνησιν τοῦ προσωπικοῦ εἰς ὑπηρεσίας ἐπιφυλακῆς, εἰς τὴν ἔντασιν τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ λοιπὰς ταλαιπωρίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ε.Β.Α., λόγω τῆς καταστάσεως. ζʹ) Ἐπιδίωξις τῆς Ε.Β.Α. εἶναι ὅπως τὰ ἀτυχήματα ἐξαλειφθοῦν. Ὑφίστανται ὅμως ἀναπόφευκτοι κίνδυνοι ἀτυχημάτων, λόγω τῆς ἀνάγκης ὅπως ὁ ἀνίδεος ἰδιώτης ὁ εἰσερχόμενος εἰς τὴν Σχολὴν Ἀεροπορίας μεταβληθῆ εἰς πεπειραμένον ἱπτάμενον καὶ χειρίζεται ὑπὸ οἱασδήποτε σχεδὸν συνθήκας ἓν ἐκ κατασκευῆς καὶ λόγω ἐπιχειρησιακῶν ἀπαιτήσεων ἐπικίνδυνον, ταχύτατον καὶ πολυπλοκώτατον μέσον ἀμύνης τῆς χώρας, ὡς εἶναι τὸ σύγχρονον ὑπερηχητικὸν ἀεριωθούμενον. η) Ἡ κατάθεσις τῶν αἰτουμένων ἐγράφων εἰς τὴν Βουλὴν δὲν καθίσταται δυνατὴ καθ’ ὅσον ταῦτα χαρακτηρίζονται ὡς ἀπόρρητα, πλέον δὲ τούτου πρόκειται περὶ ἐγγράφων ἐρεύνης διαπιστώσεως καὶ ἀναλύσεως πτητικο–τεχνικῶν παραγόντων καὶ σφαλμάτων, ἡ ἐκτίμησις τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖ εἰδικὰς τεχνικὰς γνώσεις. 2. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζετε ὅτι, παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα αὔξησιν τῶν ἀτυχημάτων, ἡ Ε.Β.Α. ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχῃ τὴν πρώτην θέσιν εἰς τὰς Ἀεροπορίας τῆς Νοτίας Πτέρυγος τοῦ ΝΑΤΟ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀσφαλείας τῶν πτήσεων. Τοῦτο προκύπτει ἐξ ἐπισήμων ἀλλ’ ἀπορρήτων στοιχείων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς δύναται νὰ ἐνημερωθῇ, προσερχόμενος εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν Ἀσφαλείας Πτήσεων τοῦ Γ.Ε.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καραντζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14824)11838)6.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 603 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καραντζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ καταβολὴ ἀποζημιώσεως ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–1941 εἰς τοὺς δικαιούχους, οἵτινες ἐστεροῦντο δελτίου ἐπιτάξεως (ἀπώλεια, καταστροφὴ κλπ.) καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐκδώσωσιν ὑπὲρ αὐτῶν ἀπόφασιν τοῦ Εἰρηνοδικείου, ἐντὸς τῆς ταχθείσης ἐνιαυσίας προθεσμίας, εἶχον ὅμως ὑποβάλει ἐντὸς τῆς προθεσμίας ταύτης (13.10.56–13.10.57) ἔστω καὶ αἴτησιν μόνον, ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48016)17.3.60 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. β) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, βάσει τῶν ἀνωτέρω, διέταξε κατὰ καιροὺς τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς δικαιούχους τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας, ὡς ἐγένετο ἐσχάτως διὰ τοὺς δικαιούχους κατοίκους τῶν Κοινοτήτων Χαλκιάδων– Γραμμενίτσης καὶ Σελλάδων–Ἄρτης, ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.855)31)867156)12.8.64 διαταγῆς ἡμῶν. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τοὺς δι’ οἱονδήποτε λόγον μὴ ἀποζημιωθέντας τὸ θέμα τυγχάνει γενικὸν καὶ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14236)11239)24.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 541 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Εἰς τὸν στρατιώτην Νταλιάνην Κων)νον, ἐχορηγήθησαν δύο 48ωροι ἄδειαι, διότι ἀνέφερεν ὅτι θὰ ὑποστῇ τμηματικὴν ἐξέτασιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἐνετάλη δὲ νὰ προσκομίσῃ σχετικὸν σημείωμα ἐπανερχόμενος. β) Οὗτος οὐ μόνον δὲν προσεκόμισε σημείωμα, ἀλλὰ παρεβίασε τὴν δοθεῖσαν ἄδειαν ἐπὶ 10ήμερον, οὐδόλως εἰδοποιήσας τὸ Τάγμα του καὶ ἐκηρύχθη εἰς ἄγνοιαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15008)11947)9.11.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 632 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ αὔξησις τοῦ πρὸς ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου χορηγουμένου ποσοῦ, τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκείου Ταμείου μὴ ἐπιδεχομένου ἐπιβάρυνσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ν. Γανίτη. 1) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12141)9484)16.9.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 311 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ν. Γανίτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐνδιαφερόμενον ὅπως ἀποκαταστήσῃ τοὺς κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἀνακληθέντας καὶ ὑπηρετήσαντας ἐφέδρους ἐκ μονίμων ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας τῆς Βασ. Ἀεροπορίας κατήρτισε σχέδιον νόμου δι’ οὗ ἐπεκτείνονται καὶ διὰ τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς ἰσχύσασαι διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3031)54 καὶ διὰ τὴν Βασ. Ἀεροπορίαν. β) Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον θέλει ἀκολουθήσει λίαν προσεχῶς τὴν διαδικασίαν ἐπιψηφίσεώς του. 2) Ἡ κατατεθεῖσα τροπολογία τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μυλωνᾶ, Χ. Ἀποστολάκου καὶ Ι. Τσιριμώκου, δὲν δύναται νὰ γίνῃ παραδεκτή, καθ’ ὅσον οἱ ὑπὸ τοῦ προμνησθέντος Ν. Δ. 3031)54 παρεχόμενοι βαθμοὶ ἐξικνοῦνται μέχρι τοῦ τοιούτου τοῦ Ἐφέδρου Ὑπολοχαγοῦ (Ὑποσμηναγοῦ), ἐνῷ διὰ τῆς τροπολογίας ἐπιδιώκεται ἡ ἀπονομὴ βαθμῶν μέχρι καὶ τοῦ Ἐφέδρου Ταγματάρχου (Ἐπισμηναγοῦ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13315)10563)12.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 458 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενοι δύο κελευσταὶ ἐσχαρεῖς τοῦ Β.Ν. δὲν ἔχουν 6ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμόν, μόλις δὲ τὴν 31.1.65 συμπληρώνουν 5ετίαν. β) Οὗτοι δὲν θὰ παραμείνουν κελευσταὶ μέχρι τῆς ἀποστρατείας των, ἀλλὰ θὰ προαχθοῦν εἰς ἀρχικελευστάς, ἀφ’ ἧς συμπληρώσουν 10ετίαν εἰς τὸν βαθμόν. γ) Ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας δὲν χορηγεῖται εἰς στρατιωτικόν, ἐξαιρέσει τῶν ἀσχολουμένων μὲ ἀκτινολογικὸν ἔλεγχον τῶν ἀσθενῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13489)10720)13.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 476 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ τοποθέτησις τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων ὁπλιτῶν εἰς 10ον Τ.Ο. Μ., ἐγένετο λόγῳ καθαρῶς ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἐκ τῆς μετασταθμεύσεως Μονάδων τοῦ Γʹ Σ.Σ. καὶ ὑπῆρξε προσωρινή, μέχρι ὁριστικῆς τοποθετήσεως τούτων εἰς ἑτέρας Μονάδας. 2. Ἡ τοποθέτησις τοῦ νέου Διοικητοῦ τοῦ ὡς ἄνω Τ.Ο.Μ. ἠκολούθησε τὴν διαδικασίαν τῶν μεταθέσεων, ὡς αὕτη ἰσχύει δι’ ἅπαντας τοὺς Ἀξιωματικούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12734)10008)30.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἅπαντα τὰ ἐν τῇ ἀναφερομένῃ ἐπιστολῇ τοῦ στρατ. Παπαγεωργίου Γ. ἀναγραφόμενα ἀποτελοῦν μυθεύματα χαλκευθέντα ὑπὸ τούτου πρὸς ἐπίδειξιν φανταστικῶν ἐπιτυχιῶν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12139)9482)16.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 309 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνάμιξις τῶν Ἀξιωματικῶν εἰς τὸ ἀναφερόμενον ἐπεισόδιον ἔλαβε χώραν κατόπιν σαφῶν προκλήσεων κομματιζομένων ἰδιωτῶν. Εἰς τούτους ἐπεβλήθη ποινὴ φυλακίσεως 15 ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14002)11132)22.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 517 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Προσφάτως καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ αὐξήσεως τῆς δυνάμεως τῶν Τ.Ε.Α. περιοχῆς Ἕβρου ἐπεστρατεύθη ἀριθμὸς ὁπλιτῶν. β) Μεταξὺ τῶν στρατευθέντων τὸ 3254 Τ.Ε.Α. Λαβάρων συμπεριέλαβε καὶ δέκα ὁπλίτας ἡλικίας ἄνω τῶν πεντήκοντα ἐτῶν κατόπιν ἐπιμόνου αἰτήσεως καὶ ὑπογραφῆς ὑπευθύνων δηλώσεων ὑπὸ τούτων, οἵτινες τυγχάνουν παλαιοὶ ἀγωνισταί. γ) Ἡ προϊσταμένη ἀρχὴ (Μεραρχία) εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν διέταξε τὴν ἄμεσον ἀποστράτευσιν ἐκ τῶν Τ.Ε.Α. ἁπάντων τῶν ἀνωτέρω, ὡς ἀγόντων ἡλικίαν ἄνω τῶν πεντήκοντα ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. α) 14005)1135)22.10.64, β) 13997)11127)64, σχετικῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 520 ἐρώτησις–Σύστασις ὑπ’ ἀριθ. 57 — τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ ἀναστολὴ ἀπολύσεως τῶν στρατευσίμων τῆς 64ης ΕΣΣΟ ἐπὶ βραχὺ χρονικὸν διάστημα, ἤτοι μέχρι τῆς 22 Νοεμβρίου ἐ. ἔ., ἐγένετο πρὸς κάλυψιν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν, βάσει τῆς παρεχομένης εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης δυνατότητος ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων (Ν.Δ. 3850)58 ἄρθρον 57 παρ. 4 καὶ 5). β) Ἡ μείωσις τῆς στρατιωτικῆς θητείας βάσει τῶν ὑφισταμένων σήμερον δεδομένων καὶ τῶν ἀμυντικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, δὲν καθίσταται δυνατή. Ἄλλωστε εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ὅμορα κράτη ἡ διάρκεια τῆς θητείας εἰς τὸν Στρατὸν εἶναι 24μηνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14481)11547)31.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 591 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: α) Ἡ κατάργησις τοῦ ἐλέγχου τῶν πολιτῶν εἰς τὴν ἐπιτηρουμένην ζώνην Θεσπρωτίας δὲν ἐνδείκνυται διὰ λόγους ἀσφαλείας. β) Οἱ βάσει τοῦ νόμου προβλεπόμενοι περιορισμοὶ κινήσεως τῶν κατοίκων ἔχουν περιορισθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον, ἰσχύουν δὲ καὶ ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τὰς λοιπὰς ἐπιτηρουμένας ζώνας τῆς ἀμυντικῆς περιοχῆς ὁλοκλήρου τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14986)11925)9.11.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 609 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον συνέταξε σχέδιον Νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ τροποποίησις καὶ βελτίωσις τῆς ὑφισταμένης σήμερον περὶ Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως νομοθεσίας καὶ δι’ οὗ ἐπιλύονται τὰ θέματα τὰ διαλαμβανόμενα εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ ὡς ἀνωτέρω προτεινόμεναι συμπληρώσεις καὶ τροποποιήσεις ἅπτονται τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ἄλλων Ὑπουργείων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθῶσιν ἄνευ τῆς γνώμης αὐτῶν, διὰ τοῦτο τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον Ν.Δ. δέον ὅπως τύχῃ τελικῆς ἐπεξεργασίας μικτῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα ἐν καιρῷ λάβῃ τὴν τελικὴν μορφήν του. β) Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρωτήματος τοῦ κ. βουλευτοῦ «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν συνεπεία τραύματος, ἐπενεχθέντος ἐκ πάσης φύσεως ἐνεργείας καὶ δράσεως Ἐαμοελασιτῶν καὶ συμμοριτῶν ἢ καὶ ἄλλων ἀνατρεπτικῶν στοιχείων δρασάντων κατὰ Ἀγωνιστῶν τοῦ Ε.Δ.Ε.Σ., καταστάντες ἀνίκανοι ὡς καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐκ τῆς δράσεως τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω στοιχείων φονευθέντων Ἀγωνιστῶν ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1943 καὶ ἐντεῦθεν», γνωρίζομεν ὅτι τὸ ἀνωτέρω αἴτημα ἔχει συμπεριληφθῆ εἰς τὸ ἐκπονούμενον σχέδιον νόμου ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν ἄρθρων 15, 52, 53 καὶ 57. γ) Ὁμοίως, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. (2) ἐρωτήματος «ποῖα μέτρα θὰ ληφθῶσι διὰ τὴν μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ποσοστοῦ ἀναπηρίας ἀπὸ 25% εἰς 10% τῶν ἀναπήρων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἀναγνωρισθέντων καὶ αὐτῶν ὡς στρατιωτῶν δυνάμει τοῦ Νόμου 840)58, γνωρίζομεν ὅτι καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο ἔχει συμπεριληφθῆ ἐν ἄρθρῳ 15 τοῦ ὑπὸ ἐκπόνησιν σχεδίου νόμου. 2. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν ὅτι ὁ βουλευτὴς δέον νὰ ἀναμένῃ τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ συνόλου τοῦ νομοθετήματος «περὶ προστασίας Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Ἀγωνιστῶν καὶ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν». Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13536)10768)14.10.64, ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 479 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἐξελίξεως τῶν Ἀξιωματικῶν δὲν παρουσιάζει βραδύτητα μόνον εἰς τοὺς ὑπολοχαγοὺς Στρατολογίας καὶ Σ.Ο.Υ. ἀλλ’ εἰς ἅπαντας ἐν γένει τοὺς βαθμοὺς καὶ εἰδικώτερον τῶν Ὅπλων, οἵτινες εὐλόγως δέον νὰ ἔχωσι ταχυτέραν ἐξέλιξιν καὶ τῶν ὁποίων αἱ συνθῆκαι τῆς ἐπαγγελματικῆς των διαβιώσεως τυγχάνουσι ὡς γνωστὸν ἀπείρως δυσμενέστεραι, τόσον ἐν εἰρήνῃ ὅσον κυρίως ἐν πολέμῳ. 2. Πάντως, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω μελετᾶται γενικῶς ὁ τρόπος τῆς ἐξελίξεως τῶν Ἀξιωματικῶν τούτων. 3. Ὁμοίως, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην τὸ θέμα χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14413)30.10.64 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 555 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ν. Γανίτη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὡς προέκυψεν ἐκ γενομένης ἐξετάσεως, ὁ διοικητὴς ΤΕΑ Χίου Ἀντισυνταγματάρχης Τσιτζιλώνης Κ. κατὰ τὴν διάρκειαν ἐκπαιδευτικῆς συγκεντρώσεως ἐπραγματοποίησεν ὁμιλίαν ἐθνικοῦ περιεχομένου, χωρὶς νὰ λεχθῇ τὸ καταγγελλόμενον «περὶ εὑρέσεως τρόπου ρυθμίσεως τοῦ Κυπριακοῦ ἔναντι ἀνταλλάγματος». Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ, Ε. Κεφαλογιάννη καὶ Κ. Λαμιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13538)10770)14.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ, Ε. Κεφαλογιάννη καὶ Κ. Δαμιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ταξίαρχος Λουμάκης Κ. παρεπέμφθη εἰς Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον καὶ μετετέθη ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Διοικητοῦ Σχολῆς Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Ἡρακλείου, διότι ὡμίλησε εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Ὁμοσπονδίας Πολεμιστῶν Ἑλλάδος, κατὰ τρόπον ἐξερχόμενον τῶν ὁρίων χαιρετιστηρίου λόγου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μεταξᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12632)9915)29.9.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 369 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μεταξᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ ἐφ’ ὧν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ Βοηθείας διὰ τὴν Ἑλλάδα χῶροι τοῦ Μεγάρου τοῦ Μ.Τ.Σ. παρὰ τὰς ὁδοὺς Ἐλευθ. Βενιζέλου, Ἀμερικῆς, Σταδίου καὶ Βουκουρεστίου, ἐπετάχθησαν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 171096)23.3. 1945 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, συμφώνως πρὸς τὸν Ν. 4442 «περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν καὶ ναυλώσεων», ἡ ἐπίταξις δὲ αὕτη διετηρήθη καὶ ὑπὲρ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα δυνάμει τῆς ἀπὸ 20.6.1947 Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν Β.Α. περὶ Βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα, κυρωθείσης ὑπὸ τοῦ Ν. 763)1948 καὶ τῆς παρ. 6 τῆς ὑπ’ ἀρ. 866)17.10.1947 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθείσης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. 694)1948 καθ’ ἣν «ἀκίνητα ἐπιταχθέντα πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος αὐτῆς, δύνανται νὰ χρησιμοποιῶνται διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν περὶ ὧν ἡ παρ. 3 αὐτῆς (δηλ. Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Βοηθείας) ἐφαρμοζομένων τῶν ἑκάστοτε ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ «ἐπιτεταγμένων ἀκινήτων». Ἔκτοτε οὐδεμία μεταβολὴ ἐπῆλθεν εἰς τὴν ἀνωτέρω νομικὴν σχέσιν. β) Τὸ μίσθωμα καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ βάσει τῶν ἑκάστοτε ἰσχυσάντων ἐνοικιοστασίων, ὡς εἰκὸς δὲ ἀναγράφεται ὁλόκληρον τὸ μίσθωμα εἰς τὰς χορηγουμένας ὑπὸ τοῦ Μ.Τ.Σ. ἀποδείξεις εἰσπράξεων, διότι εἶναι ἀδιανόητον νὰ εἰσπράττῃ μίσθωμα Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, ὡς τὸ Μ.Τ.Σ. καὶ νὰ μὴ ἀναγράφῃ τὸ εἰσπραττόμενον ποσόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12633)9916)29.9.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 370 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ τίτλος «ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ» ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος (Β.Δ. 3 Νοεμβρίου 1833 Φ.Ε.Κ. 39), ἤτοι πρὸ 131 ἐτῶν, ἔκτοτε δὲ διατηρεῖται μὲ μόνην διακοπὴν τὴν περίοδον 1924– 1935, ἐπανεφέρθη δὲ τὸ 1935 διὰ τοῦ Α.Ν. τῆς 28.10.1935. β) Ὁ τίτλος οὗτος, ἀποτελεῖ πλέον παράδοσιν καὶ ἔχει ταυτισθῆ μὲ τὴν σύγχρονον ἱστορίαν, τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας καὶ τὸ λαϊκὸν αἴσθημα, ὑπάρχει δὲ εἰς ὅλας τὰς χώρας ὅπου κατὰ τὸ πολίτευμα ὑπάρχει Βασιλεύς. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλαν περιλαίμιον τῆς στολῆς τῶν ναυτῶν τοῦ Β.Ν. τοῦτο ἀποτελεῖ διακοσμητικὸν ἐξάρτημα ταύτης, φερόμενον ὑπὸ τῶν ναυτῶν τῶν περισσοτέρων ναυτικῶν χωρῶν (Η.Π.Α., Γερμανία, Ἰταλία κλπ.) οὐδεμίαν ἔχον σχέσιν μὲ τὸν θάνατον τοῦ Νέλσωνος. 2. Ὁ τίτλος «ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ» ἔχει θεσπισθῆ ἀπὸ τοῦ 1935, συμπληρωθεὶς τὸ 1946 εἰς «ΕΛΛΗ-ΝΙΚΗΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΝ», ἔκτοτε δὲ φέρεται ὑπὸ τὸν γενικὸν τίτλον Ε.Β.Α. εἰς τοὺς κλάδους τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ ΝΑΤΟ καὶ γενικώτερον διεθνῶς. 3. Κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα (παρ. ιβʹ καὶ 2) ἐκ τῆς τυχὸν ἀλλαγῆς τῶν τίτλων Β.Ν. οὐδὲν ὄφελος θέλει προκύψει. 4. Ὡς πρὸς τὰς κινήσεις τῶν σκοπῶν τῆς Φρουρᾶς Ἀγνώστου Στρατιώτου, ἐξεδόθη σχετικὴ διαταγὴ ἡμῶν περὶ ἐκτελέσεως τῶν κινήσεων τούτων συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13483)10714)13.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 470 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ Ὑπαξιωματικοὶ οὗτοι προέρχονται ἐξ ἐφέδρων (ἐθελοντῶν καὶ στρατευσίμων, Σμηνιῶν, Ὑποσμηνιῶν καὶ Σμηνιτῶν) ἀνακαταταγέντες ἐπὶ 5ετῆ ἐθελουσία ὑποχρεώσει συμφώνως τῷ Ν. 1724)1951 «περὶ ἐθελουσίας ἀνακατατάξεως ὁπλιτῶν ἐν τῇ Ε.Β.Α.». β) Μετὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ἀναληφθείσης 5ετοῦς ὑποχρεώσεώς των ἀνεστάλη κατ’ ἐπανάληψιν ἡ ἀπόλυσίς των διὰ διαταγῶν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης βασιζομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3850)1958 «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» πάντοτε ὅμως κατόπιν αἰτήσεώς των καὶ ὑπευθύνου δηλώσεως, ὅτι ἐπιθυμοῦν παράτασιν τηρήσεώς των ὑπὸ τὰ ὅπλα. γ) Ἡ κατὰ τ’ ἄνω τελευταία χορηγηθεῖσα ἀναστολὴ τῆς ἀπολύσεώς των λήγει τὴν 31.12.1964. δ) Ἡ μονιμοποίησις τῶν ὡς εἴρηται Ἐπισμηνιῶν δὲν κρίνεται σκόπιμος οὐδὲ ὑπηρεσιακῶς συμφέρουσα ἕνεκα τῶν ἀκολούθων λόγων: 1. Ἐπιδρᾷ δυσμενῶς ἐπὶ τῆς σταδιοδρομίας τῶν ὑπηρετούντων μονίμων Ὑπαξιωματικῶν τῶν προερχομένων ἐκ παραγωγικῶν Σχολῶν. 2. Διασπᾶται, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς Ὑπηρεσίας, ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἤδη ὁμοιογένεια τῶν Ὑπαξιωματικῶν καθ’ ὅσον ἅπαντες οἱ ὑπηρετοῦντες σήμερον μόνιμοι τῶν ἀντιστοίχων εἰδικοτήτων προέρχονται ἐκ παραγωγικῶν Σχολῶν τῆς Ε.Β.Α. 3. Οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν δὲν κέκτηνται προσόντων ἀντιστοίχων πρὸς τοὺς ἐκ παραγωγικῶν Σχολῶν προερχομένους. Ἐκ τῶν 112 ὑπηρετούντων μόνον 20 τυγχάνουν ἀπόφοιτοι Γυμνασίου. 4. Θὰ δημιουργηθῇ κακὸν προηγούμενον διὰ τὴν μονιμοποίησιν εἰς τὸ μέλλον καὶ ἑτέρων κατηγοριῶν ἀνακατ)νων Ὑπαξιωματικῶν. 2. Βάσει τῶν ἀνωτέρω τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀεροπορίας ἀπεφάσισεν, ὅπως μὴ μονιμοποιηθῶσιν οὗτοι ὡς Ὑπαξιωματικοὶ ἐν τῇ Ε.Β.Α., ἀλλὰ προσληφθῶσιν ὡς ἡμερομίσθιον ἰδιωτικὸν προσωπικὸν μὲ ἀποδοχὰς ἀναλόγους πρὸς τὰς τοῦ βαθμοῦ των, ἵνα οὕτω καλυφθῇ ἡ κοινωνικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος χωρὶς ὅμως νὰ ἐπηρεασθῇ ἡ ὁμοιογένεια, ἡ σταδιοδρομία καὶ τὸ ποιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν μονίμων Ὑπαξιωματικῶν τῆς Ε.Β.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9861)7615)30.7.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Δυνάμει Δ)γῆς τῆς Χης Μεραρχίας διετάχθη ἡ συγκρότησις τοῦ 210 Τ.Τ. καὶ ἡ διάθεσις εἰς τοῦτο ὁπλιτῶν διαφόρων εἰδικοτήτων ἐκ διαφόρων Μονάδων πρὸς κατασκευὴν τοῦ κτιρίου Λόχου τῆς Μονάδος ταύτης. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν διαταγῆς διετέθησαν ἐκ τοῦ 10ου Τάγματος Ὀρεινῶν Μεταφορῶν 20 ὁπλῖται μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ στρατιώτης Παντέρης Κων., ἵνα χρησιμοποιηθῶσιν διὰ τὸν ρηθέντα σκοπόν. Ἀπὸ 15–20 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ὁ ἐν λόγῳ στρατιώτης μεθ’ ἑτέρων τεσσάρων συναδέλφων του ἀπετέλει συνεργεῖον ἀμμοληψίας ἀπὸ θέσιν εὑρισκομένην δύο χιλιόμετρα Ν.Δ. Σερρῶν. β) Τὴν 13ην ὥραν τῆς 20.6.64 ὁ ἐπικεφαλῆς Δ.Ε.Α. Κουρβαρᾶς Ἰωάννης ἐκάλεσε τοὺς ὁπλίτας ἵνα ἐπιβιβασθῶσι δύο ὀχημάτων καὶ μεταβῶσιν εἰς «Ρέμα», «Ἅγ. Ἰωάννης», πρὸς λῆψιν ὑπαιθρίου λουτροῦ, λόγῳ βλάβης τῶν ὑπηρεσιακῶν λουτρῶν ὡς κατὰ τὸ προηγούμενον Σάββατον εἶχεν συμβῆ. Ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν ὀχημάτων ¾ ἐπέβησαν 7 ὁπλῖται μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Παντέρης, ἀμφότερα δὲ τὰ ὀχήματα μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Δ.Ε.Α. Κουρβαρᾶν μετέβαινον εἰς θέσιν Ἅγιος Ἰωάννης πλὴν τῇ παροτρύνσει τοῦ πλείστου τῶν ὁπλιτῶν ὁ Δ.Ε.Α. ἐδέχθη ν’ ἀλλάξῃ πορείαν διὰ τὴν διώρυγα Δ8, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ὕδατα εἶναι περισσότερον βαθειὰ καὶ ζεστά, ὅπου καὶ ἔφθασαν τὴν 13.45′ ὥραν κατόπιν ἀλλαγῆς πορείας. γ) Ἅμα τῇ ἀφίξει εἰς τὴν διώρυγα Δ8 ἅπαντες κατελθόντες τῶν ὀχημάτων ἐμετρήθησαν καὶ εὑρέθησαν 22 τὸν ἀριθμόν, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἀφοῦ ἀπέβαλον τὰ ἐνδύματά των ἤρξαντο πλενόμενοι ἀφοῦ πρότερον ἐγένοντο εἰς αὐτοὺς συστάσεις ὑπὸ τοῦ Δ.Ε.Α. ὅπως μὴ κολυμβήσῃ ὅποιος δὲν γνωρίζει κολύμβησιν. Ὁ στρατιώτης Παντέρης ἀποβαλὼν τὰ ἐνδύματά του ἐπλένετο διὰ σάπωνος, ἐξαφανισθεὶς ἀποτόμως, ὡς δὲ προέκυψεν ἐκ τῆς μετὰ τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ πτώματος ἐρεύνης, οὗτος ὀλισθήσας εἰς σημεῖον ὅπου ἐπλένετο ἔπεσεν ἐντὸς τῆς διώρυγος βάθους δύο μέτρων καὶ ἐπνίγη. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἔγκαιρον ἀποστολὴν τοῦ νεκροῦ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του πατρίδα, γνωρίζονται τὰ κάτωθι ἀναφερθέντα ἡμῖν ὑπὸ τῶν 424 καὶ 401 Στρατ. Νοσοκομείων: α) Ὁ περὶ οὗ πρόκειται στρατιώτης ἐπνίγη τὴν 20.6.64 τὴν ἑσπέραν δὲ τῆς ἰδίας ἡμέρας παρεδόθη τὸ πτῶμα εἰς τὸ 424 Στρατ. Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης. β) Τὴν 21.6.64 ἐγένετο νεκροτομή, ταρίχευσις καὶ κατασκευὴ εἰδικοῦ φερέτρου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐτοποθετήθη ὁ νεκρὸς προωθηθεὶς τὴν 22.6.64 ὥραν 10ην π.μ. διὰ ναυλωθέντος ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ταξὶ εἰς τὸ 401 Στρατ. Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, ὅπου καὶ παρεδόθη τὴν ἑσπέραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας. γ) Τὴν 23.6.64 ἐμφανισθέντες οἱ οἰκεῖοι του ἐζήτησαν ὅπως μὴ ἀποσταλῇ ὁ νεκρὸς ἀτμοπλοϊκῶς, ὡς γίνεται συνήθως, ἀλλὰ ἀεροπορικῶς μερίμνῃ τῶν ἰδίων (τῶν οἰκείων τοῦ νεκροῦ). Πράγματι, ἐγκριθείσης τῆς ἀεροπορικῆς μεταφορᾶς, μετεφέρθη ὁ νεκρὸς καὶ παρεδόθη τὴν 24.6.64 εἰς τὴν 112 πτέρυγα μάχης διὰ τὴν μεταφοράν, ὅπερ καὶ ἐγένετο. δ) Κατὰ τὴν διάρκειαν ὅμως τῆς πτήσεως λόγῳ τῆς θερμοκρασίας καὶ τοῦ ὕψους παρουσιάσθη ἀποσύνθεσις τοῦ πτώματος ἀναδυομένης ἐκ τούτου βαρείας δυσοσμίας συνεπείᾳ δὲ τούτου τὸ μεταφέρον ἀεροσκάφος ἐπέστρεψεν εἰς τὴν βάσιν του παραδοθεὶς δὲ ὁ νεκρὸς ἐτάφη ἁρμοδίως ἐπειγόντως εἰς τὸ Γʹ Νεκροταφεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11315)8856)1.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 236 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ θέμα τοῦ ἀποστρατευτικοῦ βαθμοῦ ρυθμίζεται νῦν ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Νόμου 4028)59 βάσει τοῦ ὁποίου χορηγεῖται κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατ. Συμβουλίου ὑπὸ περιοριστικὰς προϋποθέσεις, αἱ κυριώτεραι τῶν ὁποίων εἶναι αἱ κάτωθι: 1) Νὰ ἔχῃ ὁ ἀξιωματικὸς συμπεπληρωμένα τὰ τυπικὰ προσόντα, τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὸν βαθμόν του. 2) Ἡ προγενεστέρα τῆς ἀποστρατείας του κρίσις νὰ εἶναι κρίσις προακτέου. β) Διὰ τοὺς ἀποστρατευθέντας ἀπὸ τοῦ 1949 μέχρι 1955 ἡ Ὑπηρεσία ἔχει ἐπιληφθῆ, τόσον ἐκ σχετικῶν ἀναφορῶν τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅσον καὶ αὐτεπαγγέλτως, τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἤδη εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. ΙΙ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ συνταξιοδοτικὰ θέματα, γνωρίζεται, ὅτι πρὸς ἀναβίωσιν τῶν καταργηθεισῶν διατάξεων, ἀπαιτεῖται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου, ἥτις ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. ΙΙΙ. Τέλος, τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῶν Β.Δ. 602)1962 καὶ 671)1963 εἰς τοὺς πρὸ τῆς ἐκδόσεως τούτων ἀποστρατευθέντας Ἀξ)κούς, ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν καὶ τῶν λοιπῶν ἐκκρεμούντων συνταξιοδοτικῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13038)10236)6.10.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 411 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ταξίαρχος Λουμάκης παρεπέμφθη ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Παπανικολάου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12733)10007)30.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 388 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Παπανικολάου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐνόρκου προανακρίσεως, ὁ στρατιώτης Κάσσος Νικήτας ηὐτοκτόνησε δι’ αἰσθηματικοὺς καὶ οἰκογενειακοὺς λόγους, τὴν 20.8.64. Ἡ ὑπηρεσία οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὰ πολιτικὰ φρονήματα τοῦ εἰρημένου καὶ οὐδόλως δύνανται νὰ συσχετισθοῦν ταῦτα μὲ τὴν αὐτοκτονίαν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12731)10005)30.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 386 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας» εὑρίσκεται ἤδη εἰς Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρὸς ὑπογραφήν, θέλει δὲ κατατεθῆ συντόμως πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12529)9839)26.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 367 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ Σ.Υ.Κ.Ε.Α., λόγῳ ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ προγράμματος αʹ σταδίου 1963– 1964 ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, δὲν δύναται ν’ ἀναλάβῃ ἐργασίας ἀποκαταστάσεως ζημιῶν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ὁδῶν, πλὴν τῆς τοιαύτης Σκιάθου–Κουκουναρίων, λόγῳ ὑπάρξεως εἰς τὴν νῆσον τμήματος τῆς 2ας ΜΟΜΑ ἀσχολουμένου μὲ ἑτέρας ἐργασίας, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν διαθέσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων τῆς ἀναγκαιούσης πιστώσεως, δραχ. 400.000, μόνον δι’ ἐργασίας παρὰ τὴν χ.θ. 11.000–12.000. β) Ἡ κατεδάφισις ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν δὲν εἶναι ἔργον τῶν ΜΟΜΑ, ἐλλείψει μέσων καὶ εἰδικευμένου προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11.747)9230)9.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 280 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ στρατιώτης Βελέντζας Θεόδ., τῆς 105 Μ.Π.Π., ἐτιμωρήθη ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς ΙΙ Μεραρχίας διὰ 30θημέρου αὐστηρᾶς φυλακίσεως, διότι κατεῖχεν ἔντυπον οὐχὶ στρατιωτικῆς ἐκδόσεως, κατὰ παράβασιν σχετικῶν διαταγῶν περὶ μὴ κυκλοφορίας καὶ κατοχῆς ἐντύπων ἐν τῷ Στρατοπέδῳ, ξένων πρὸς τὴν Στρατιωτικὴν Ὑπηρεσίαν καὶ μὴ ἐκδιδομένων ὑπὸ ταύτης. β) Ἡ μεταφορὰ τοῦ εἰρημένου ἐκ Γιαννιτσῶν εἰς Ἀλεξανδρούπολιν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι μετεκινήθη εἰς τὴν τελευταίαν πόλιν ὁλόκληρος ἡ Μονάς του. Οὗτος, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ, θὰ ἔδει νὰ ἐκτίσῃ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς του εἰς τι πειθαρχεῖον Μονάδος, ὡς τοιοῦτον δὲ ἐπελέγη τὸ τοῦ 712 Λόχου Μηχανικοῦ. γ) Ἄθλιαι συνθῆκαι διαβιώσεως καὶ σιτίσεως τούτου δὲν ἐξηκριβώθησαν, οὔτε ὑπῆρξαν. Ἁπλῶς ἐφαρμόζεται τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ Ὑπηρεσίας Σωμάτων καὶ Στρατιωτικῶν Καταστημάτων (ἄρθρον 82) διὰ τοὺς ὑπὸ αὐστηρὰν φυλάκισιν τελοῦντας ὁπλίτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10880)8477)24.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 160 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ οἰκόπεδον τοῦ Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν, ἐφ’ οὗ ἀνεγείρονται πολυκατοικίαι, δὲν κεῖται ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, ἀλλὰ εἰς τὸ ὄπισθεν οἰκοδομικὸν τετράγωνον παρὰ τὸ Ναυτικὸν Νοσοκομεῖον καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θέλει ἐπηρεάσει τὴν δημιουργίαν πρασίνου εἰς τὸν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ Λεωφόρου ἐλεύθερον χῶρον δεδομένου, ὅτι μεταξὺ τοῦ οἰκοπέδου καὶ τοῦ χώρου τοῦ πρασίνου διέρχεται ἤδη ἀνεγνωρισμένη δημοσία ὁδός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10189)7870)6.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 95 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ν. Σκοπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ ἰδιώτης Μάτσης Κ., εὑρισκόμενος εἰς καφενεῖον τοῦ χωρίου Νεγράδες–Ἰωαννίνων, ἐλογομάχησε μετὰ τῶν εἰσελθόντων ὁμαδάρχου Τ.Ε.Α. Τσελίδου Κ. καὶ τοῦ Σταθμάρχου ὡς καὶ ἑνὸς χωροφύλακος. β) Ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἰδιώτου ὑπεβλήθη μήνυσις κατὰ τοῦ Κ. Τσελίδου, ὅστις κατὰ τὴν ἐκδίκασιν ταύτης τὴν 4.8.64 ὑπὸ τοῦ Εἰρηνοδικείου Ζίτσης ἠθωώθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9188)7114)17.7.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Περὶ ὥραν 11.00′ τῆς 6ης Ἰουλίου 1964 ἀνευρέθη νεκρὸς ἐντὸς τοῦ 8ου ἐκλογικοῦ τμήματος, ἔνθα ἦτο ἀπεσπασμένος, ὁ Ὑποκ. Πυρ. Χ. Χαλάτσας, ὅστις ἐβλήθη εἰς τὴν καρδιακὴν χώραν διὰ δύο (2) σφαιρῶν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ του αὐτομάτου ὅπλου. β) Εἰδοποιηθεῖσα σχετικῶς ἡ Ναυτικὴ Διοίκησις Βορ. Αἰγαίου, ἀπέστειλε παραχρῆμα Ἀξιωματικόν, ὅστις προέβη εἰς τὴν διενέργειαν ἐνόρκου προανακρίσεως. γ) Συγχρόνως ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως ἡ Ἐγκληματολογικὴ Ὑπηρεσία Ἀθηνῶν καὶ ἡ Ἰατροδικαστικὴ Ὑπηρεσία Πειραιῶς, ἥτις προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων. δ) Ἐκ τῆς διεξαχθείσης προανακρίσεως προέκυψεν, ὅτι πρόκειται περὶ αὐτοκτονίας ὀφειλομένης εἰς προσωπικὰ αἴτια, καθ’ ὅσον ἐκτὸς καὶ ἑτέρων στοιχείων τῆς προαναφερομένης ἀνακρίσεως, ὁ Ὑποκελευστής Χαλάτσας τὴν προηγουμένην τοῦ θανάτου του, ἐσχεδίαζε καὶ ὑπέδειξεν εἰς ναύτην τῆς Ὑπηρεσίας του τὸ πλοῖον εἰς ὃ ὑπηρέτει ἔχον εἰς τὸ κατάστρωμα δύο κυπαρίσσους καὶ ἕνα σταυρὸν καὶ εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ὅταν πεθάνω νὰ μὲ θάψετε ἐδῶ στὸ Κουμαρίστι» ἐξ οὗ συνάγεται ἡ προαπόφασίς του δι’ αὐτοκτονίαν. ε) Τὴν παραμονὴν τοῦ θανάτου του ἐνεφάνισε σημεῖα νευρικότητος, θερμομετρηθεὶς δὲ τετράκις ἐπέδειξε τὴν πρώτην φορὰν 40,8 τὰς δὲ ὑπολοίπους 37,2. Ἠσχολεῖτο μὲ τὰ μέντιουμ καὶ τὴν μεταφυσικήν, τέλος δὲ τὸν ἀπησχόλει σοβαρῶς θέμα διαλύσεως μνηστείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9195)17.7.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς διαγωγῆς τῶν ἀπολυομένων ὁπλιτῶν ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν Διοικητῶν τῶν Μονάδων βάσει τῆς πειθαρχικότητος τούτων ἐν τῷ Στρατεύματι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9996)7754)1.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 68 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ ἐργαζόμενοι ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ ἀπολαμβάνουσι πλήρους προστασίας τῶν νόμων, δεδομένου, ὅτι ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τούτους τὰ ἰσχύοντα ἐν τῷ Στρατῷ Ξηρᾶς καὶ Β. Ἀεροπορίᾳ, ὅσον ἀφορᾷ ἡμερομίσθια, ἀσφάλισιν εἰς Ι.Κ.Α., ἐπαγγελματικοῦ κινδύνου, ἄδειαι, ἐπιδόματα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. β) Θέμα μὴ ἐφαρμογῆς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν ὑφίσταται, καθ’ ὅσον τὰ ἐν τῇ σχετικῇ ἀποφάσει τούτου ἀναφερόμενα ἐφηρμόσθησαν ἤδη ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Ν. διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς σχετικῆς διαιτητικῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου Πειραιῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. 1) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 117445)9228)9.9.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 278 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξεδόθη διαταγὴ δι’ ἧς χορηγεῖται 15θήμερος κανονικὴ ἄδεια εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας στρατευσίμους τῆς 71ης ΕΣΣΟ τοὺς ἐπιθυμοῦντας ὅπως συμμετάσχουν εἰς τὰς ἐξετάσεις Ἀνωτάτων Σχολῶν. 2) Διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας στρατευσίμους παλαιοτέρων ΕΣΣΟ εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις κανονικῶν ἀδειῶν διὰ τὴν συμμετοχήν των, ὡς καὶ εἰς τοὺς ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10888)8485)24.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 168 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ὑπογραφησομένης κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, αὐξάνεται ἡ ὡριαία ἀποζημίωσις τῶν διδασκόντων εἰς τὰς Στρατιωτικὰς Σχολὰς καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. 2) Ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις προωθεῖται κατ’ αὐτὰς πρὸς ὑπογραφήν. 3) Ἐπὶ τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει θεμάτων δὲν ἐκκρεμεῖ σχέδιον νόμου παρ’ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγεώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10147)7850)5.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 89 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγεώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ τέως στρατιώτης Βασιλειάδης Βασίλειος, ἐστρατεύθη διότι οἱ βοηθητικοί, συμφώνως τῇ κειμένῃ νομοθεσίᾳ, ὑπηρετοῦσι. β) Ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὁπλίτης, εἰσήχθη εἰς 216 ΚΙ-ΧΝΕ, οὐχὶ ὡς χρόνιος χειρουργικὸς ἀσθενής, ὁπότε θὰ εἶχεν ὑπογράψει ὑπεύθυνον δήλωσιν, ἀλλὰ κατόπιν ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεως μετὰ τοῦ Διευθυντοῦ Χειρουργοῦ τοῦ

216 ΚΙΧΝΕ.

γ) Εἰς οἱανδήποτε ἐπέμβασιν, ἔστω καὶ τὴν πλέον ἁπλῆν, εἶναι δυνατὴ δυσμενὴς ἔκβασις, διότι ἐπεμβαίνουσι πολλοὶ ἀστάθμητοι παράγοντες. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένην ἀχρήστευσιν τῆς χειρός του, προκύπτουσι τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τῆς πρώτης ἐπιτυχοῦς ἐπεμβάσεως εἰς τὸν ἀντίχειρα τῆς ἀριστερᾶς χειρός, ἐγένετο ἀποκατάστασις τῆς λειτουργικότητος τοῦ δακτύλου τούτου, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία διὰ τὴν χρῆσιν τῆς ἄκρας χειρὸς εἶναι τεραστία. 2) Ἐκ τῆς δευτέρας ἐγχειρήσεως τοῦ μικροῦ δακτύλου τῆς αὐτῆς χειρὸς προέκυψε μὲν ἀπώλεια δύο φαλλάγων τοῦ μικροῦ δακτύλου, ἡ λειτουργικότης ὅμως τῆς ἄκρας χειρὸς εἶναι νῦν καλλιτέρα, καθ’ ὅσον ὁ δάκτυλος ἦτο ἀτροφικὸς καὶ παρουσίαζεν ἀγκύλωσιν ἐν κάμψει, πρᾶγμα ὅπερ ἐδυσχέραινε τὴν ὅλην λειτουργίαν τῆς χειρός. δ) Οὗτος δὲν ἀπελύθη κατὰ τὴν ὁριζομένην ἡμερομηνίαν ἀπολύσεως, διότι δὲν εἶχε συμπληρωθῆ ἡ ἐπούλωσις τοῦ τραύματός του καὶ ἦτο ἑπομένως ἀναγκαία ἡ παράτασις τῆς νοσηλείας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11102)8677)28.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 200 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ οἰκόπεδον τοῦ Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν, ἐφ’ οὗ ἀνεγείρονται πολυκατοικίαι, δὲν κεῖται ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Βασ. Σοφίας, ἀλλὰ εἰς τὸ ὄπισθεν οἰκοδομικὸν τετράγωνον παρὰ τὸ Ναυτικὸν Νοσοκομεῖον καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θέλει ἐπηρεάσει τὴν δημιουργίαν πρασίνου εἰς τὸν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ Λεωφόρου ἐλεύθερον χῶρον, δεδομένου, ὅτι μεταξὺ τοῦ οἰκοπέδου καὶ τοῦ χώρου τοῦ πρασίνου διέρχεται ἤδη ἀνεγνωρισμένη δημοσία ὁδός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10497)8154)13.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 130 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενα δὲν τυγχάνουσιν ἀκριβῆ καθ’ ὅσον, ὁ ταγματάρχης Θ. Παππᾶς, Διοικητὴς Τ.Ε.Α. Φιλιππιάδος, μετέβη εἰς τὸ χωρίον Πολύδροσον διὰ τελευταίαν φορὰν τὸν παρελθόντα μῆνα Μάϊον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 14004)1134)22.10.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 16.10.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλ. Ἡλιοῦ, Ἀντ. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι, αἱ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις μας διετυπώθησαν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11511)13.11.64 ἔγγραφόν μας, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου σᾶς ἀποστέλλομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 11511 Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐπὶ τῆς διατυπωθείσης τηλεγραφικῶς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλία Ἡλιοῦ, Ἀντ. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ χορήγησιν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Συγκοινωνιῶν Ἀθηνῶν ἀδείας ὁδηγοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸν κ. Ἰωάννην Μπενάρδον λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπέβαλε πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων σᾶς γνωρίζω τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν ἀφορᾷ μόνον τοὺς λαμβάνοντας ἐρασιτεχνικὴν ἄδειαν ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων, ἐνῷ εἰς περίπτωσιν χορηγήσεως ἐπαγγελματικῆς ἀδείας, βάσει τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ ὑποβολὴ τοῦ ρηθέντος πιστοποιητικοῦ. Διὰ τὸν ἀναφερόμενον Ἰωάννην Μπενάρδον, ἔδωσε ἐντολὴν πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Χολαργοῦ νὰ τοῦ χορηγήσῃ ἄδειαν, βάσει τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4209) 61, ἐφ’ ὅσον οὗτος προσκομίσῃ τὰ ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἀπαιτούμενα δικαιολογητικά, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ ὡς ἄνω πιστοποιητικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως ἐπαγγελματικῆς ἀδείας τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων τοῦτο εἶναι θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον προβλέπει κατατεθὲν σχέδιον Ν. Δ)τος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14020)11150)22.10.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 20.10.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ χορήγησις εἰς τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς ἀδειῶν διὰ τὴν κυκλοφορίαν φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, δὲν εἶναι δυνατὴ διότι ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 134)1936 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25730)1947 κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου μας. 2) Παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας μας μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν κυκλοφορούντων εἰς τὰς πόλεις τετρατρόχων ἱππηλάτων ὀχημάτων μὲ εἰδικὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα καὶ ἡ ρύθμισις αὐτοῦ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. 3) Τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τῆς πληγείσης ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῶν μεταφορῶν τάξεως τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, χορηγῆσαν εἰς αὐτοὺς ἀδείας κυκλοφορίας τριτρόχων φορτηγῶν ὀχημάτων (μοτοσυκλετῶν) δημοσίας χρήσεως, πρὸς ἐκτέλεσιν μεταφορῶν αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιοῦντο διὰ τῶν ζωηλάτων ὀχημάτων των. Διὰ τὴν χορήγησιν νέων ἀδειῶν κυκλοφορίας τοιούτων ὀχημάτων θὰ ἐκδοθῇ καὶ θὰ ἀνακοινωθῇ προσεχῶς νέα ἀπόφασίς μας, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ 4354)1964 Ν. Δ)τος. 4) Διὰ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας πρατηρίων ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις τῆς χώρας δὲν ὑφίσταται, περιορισμὸς ἐκ τοῦ νόμου, ἁρμόδιοι δὲ ἐν προκειμένῳ τυγχάνουν οἱ οἰκεῖοι Νομάρχαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9195)17.7.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12)64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ 4841)1930 προβλεπόμενον πιστοποιητικὸν καλῆς διαγωγῆς, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἐρασιτεχνικῆς ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου, πρέπει νὰ ἀναγράφῃ, ὅτι ὁ ἐνδιαφερόμενος δὲν ἔχει κακὰς ἕξεις καὶ δὲν ρέπει πρὸς τὴν μέθην ἢ τὴν χρῆσιν ἡδονικῶν ἢ ναρκωτικῶν οὐσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Δ. Παπανικολάου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15122)12014)10.11.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 634 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Δ. Παπανικολάου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Τὸ θέμα τῆς μεταβιβάσεως τῶν τριτρόχων ὀχημάτων δημοσίας χρήσεως, ἥτις νῦν δὲν ἐπιτρέπεται ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, μελετᾶται παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας μας καὶ θὰ ρυθμισθῇ εὐνοϊκῶς διὰ τοὺς κατόχους τοιούτων ὀχημάτων, διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. 2) Δὲν ἀντιμετωπίζομεν ἐπὶ τοῦ παρόντος θέμα ἀνακαθορισμοῦ ὠφελίμου φορτίου τῶν ἀνωτέρω ὀχημάτων. 3) Τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν στάθμευσιν καὶ κυκλοφορίαν τῶν ἐν λόγῳ ὀχημάτων ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὑπηρεσιῶν Τροχαίας Κινήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Π. Παρασκευοπούλου καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14474)11540)31.10.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 584 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Π. Παρασκευοπούλου καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐπέκτασις τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἁγ. Παντελεήμονος πρὸς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς περιοχῆς Καλαμακίου (ἐργοστάσιον Μαρινοπούλου) ἀνεξαρτήτως τῆς μὴ ὑπάρξεως καταλλήλου ὁδικοῦ δικτύου, δὲν εἶναι δυνατὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος διότι τὰ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ὡς ἄνω γραμμῆς διατιθέμενα λεωφορεῖα μόλις ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν βασικῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῆς ὑφισταμένης διαδρομῆς. Κατὰ συνέπειαν τυχὸν ἐπέκτασις τῆς ἀνωτέρω γραμμῆς, ἄνευ προηγουμένης αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λεωφορείων της, ἥτις σημειωτέον εἶναι ἀνέφικτος σήμερον ἐλλείψει ἐφεδρικῆς δυνάμεως λεωφορείων, θὰ ἐπεδείνωνε τὴν συγκοινωνίαν τῆς γραμμῆς ταύτης. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα θὰ ἐπανεξετασθῇ εὐθὺς μετὰ τὴν κυκλοφορίαν τῶν νέων λεωφορείων τῆς Α.Ε. «ΑΣΠΑ» καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς γραμμῆς Ἁγ. Παντελεήμονος διὰ νέων λεωφορείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 11006)8537)26.8.1964 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι; Εἰς τὴν Ταχ. Δ)νσιν Ἄρτης ὑπηρετεῖ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ὡς ἀναπληρωτὴς διανομεὺς ὁ Θωμᾶς Κ. Μπαγιάκας. Τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον Προσωπικοῦ κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 14.7.1961, προκειμένου νὰ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ διορισμοῦ τούτου, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 4119)60, «ὁρίζοντος ὅτι, οἱ ὑπηρετοῦντες ἀναπληρωταὶ διανομέων καὶ κατέχοντες κενὰς ὀργανικὰς θέσεις δύνανται νὰ διορισθῶσιν εἰς τὰς ἃς κατέχουν θέσεις, ἐφ’ ὅσον κέκτηνται τὰ ὑπὸ τοῦ Τ.Κ. ὁριζόμενα προσόντα διορισμοῦ», ἀνέβαλε τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, διότι ὁ εἰρημένος δὲν ἐκέκτητο τὰ τυπικὰ προσόντα, ἤτοι ἐνδεικτικὸν προαγωγῆς γʹ τάξ. ἑξαταξίου Γυμνασίου καὶ ἐν συνεχείᾳ οὗτος ἀπεμακρύνθη τῶν καθηκόντων του. Μετὰ ταῦτα ὁ ἀνωτέρω προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅπερ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1810)62 ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 70905)61 ὑπουργικὴν ἀπόφασιν περὶ ἀπολύσεως τούτου ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, καὶ διετάχθη ἡ ἐπαναπρόσληψις τούτου ἀπὸ 12.11.1962 ὡς ἀναπληρωτοῦ ἀγροτ. διανομέως εἰς τὸ Ταχ. Γραφεῖον Δημαρίου. Ἐν συνεχείᾳ ἐγένετο καὶ πάλιν ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον Προσωπικοῦ, περὶ διορισμοῦ τοῦ εἰρημένου ἀναπληρωτοῦ εἰς τακτικὴν θέσιν ἀγροτικοῦ διανομέως, πλὴν ὅμως τὸ ἐν λόγῳ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 30.3.1964, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 4119)60 ὡς καὶ τὴν ἐκδοθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 2120)8.11.62 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καθ’ ἣν καὶ οἱ ἀναπληρωταὶ διανομέων δέον νὰ κέκτηνται τὰ πρὸς διορισμὸν ἀπαιτούμενα τυπικὰ προσόντα (ἐνδεικτικὸν Γʹ τάξεως ἑξατ. Γυμνασίου), ἀπεφάνθη ὁμοφώνως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸς ὁ διορισμὸς εἰς θέσιν ἀγροτικοῦ διανομέως τοῦ ἀναπληρωτοῦ Θωμᾶ Μπαγιάκα, καθ’ ὅσον οὗτος δὲν κέκτηται τὸ διὰ τὴν θέσιν ταύτην ἀπαιτούμενον τυπικὸν προσόν, ἤτοι ἐνδεικτικὸν Γʹ τάξεως ἑξαταξίου γυμνασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10563)17.8.1964 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν τηλεφωνητριῶν καθὼς καὶ ἡ φύσις τοῦ ὑπ’ αὐτῶν ἐκτελουμένου ἔργου δὲν δικαιολογοῦν τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ὡς συμβαίνει εἰς ὡρισμένους μισθωτοὺς βαρείας βιομηχανίας (χύτας μετάλλων, βυρσοδέψας κλπ.). Διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑφισταμένων ὅρων ἐργασίας, ἐλήφθησαν καὶ λαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὸν ἐξαερισμὸν τῶν χώρων ἐργασίας μέτρα καθὼς καὶ τὸν κλιματισμὸν ἐν γένει τῶν αἰθουσῶν, ὥστε νὰ καταστήσουν τὰς συνθήκας ἐργασίας τῶν τηλεφωνητριῶν ἀνέτους καὶ ὑγιεινάς. Προσέτι δὲ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ νέου κτιρίου θὰ διατεθοῦν καὶ νέοι χῶροι ὥστε νὰ παρασχεθοῦν ἀνετώτεραι συνθῆκαι ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10282)7961 ἀπὸ 7.8.1964 ἐγγράφου σας, περὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ φύσις τοῦ ἔργου τῶν τηλεφωνητριῶν ὡς πρὸς τὰ ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ λαμβανόμενα ὁσονούπω καὶ κυρίως ὡς πρὸς τὸν ἐξαερισμὸν μέτρα εἰς τοὺς χώρους ἐργασίας τόσον τοῦ παλαιοῦ ὅσον καὶ τοῦ ὑπὸ ἀποπεράτωσιν νέου κτιρίου, ἅτινα δημιουργοῦν βελτιωμένας συνθήκας ἐργασίας, δὲν δικαιολογοῦν τὴν χορήγησιν τοιούτου ἐπιδόματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14999)11931)9.11. 1964 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Μπουγᾶ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 615, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ Ὀργανισμὸς Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος, ἀφ’ ἧς ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι οὗτος ὑποχρεοῦται εἰς τὴν πρόσληψιν πολεμιστῶν, οὐδὲν πρόσκομμα προβάλλει εἰς τὰς τοιαύτας προσλήψεις, ἐφ’ ὅσον οἱ τοποθετούμενοι πληροῦν τὰς ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ ὁριζομένας προϋποθέσεις. Οὕτω, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ μέχρι σήμερον ἔχουν προσληφθῆ ὑπὲρ τοὺς ἐνενήκοντα (90) πολεμισταὶ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τὸ ὑπὸ τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου Α.Ν. (1836) 1951) καθορισθέντος ἀριθμοῦ πολεμιστῶν ἔναντι τοῦ εἰς τὰς διαφόρους κατηγορίας ὑπηρετοῦντος εἰς τὸν ΟΤΕ προσωπικοῦ. Ἡ μὴ πραγματοποίησις τῆς προσλήψεως ἐνίων τῶν τοποθετουμένων ὡς ἄνω πολεμιστῶν ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οὗτοι εἴτε ἔχουν ὑπερβῆ τὸ 42ον ἔτος τῆς ἡλικίας των (ὅπερ κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. Δ. 4185)1961 ὁρίζεται ὡς ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας διὰ τοὺς τοποθετουμένους πολεμιστάς), εἴτε στεροῦνται ἀπολυτηρίου δημοτικοῦ σχολείου. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ οἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω λόγῳ ἡλικίας ἢ γραμματικῶν προσόντων μὴ προσληφθέντες πολεμισταὶ καλύπτονται ὑπὸ τοῦ δεδικασμένου, ἐξετάζεται καὶ τούτων ἡ περίπτωσις τῆς προσλήψεώς των, ἤδη δὲ πρόκειται νὰ ἀχθῇ τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΤΕ διὰ τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς διατυπωθείσης τηλεγραφικῶς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλία Ἠλιοῦ, Ἀντ. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ χορήγησιν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Συγκοινωνιῶν Ἀθηνῶν ἀδείας ὁδηγοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸν κ. Ἰωάννην Μπενάρδον, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπέβαλε πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, σᾶς γνωρίζω τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν, ἀφορᾷ μόνον τοὺς λαμβάνοντας ἐρασιτεχνικὴν ἄδειαν ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου, ἐνῷ εἰς περίπτωσιν χορηγήσεως ἐπαγγελματικῆς ἀδείας, βάσει τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ ὑποβολὴ τοῦ ρηθέντος πιστοποιητικοῦ. Διὰ τὸν ἀναφερόμενον Ἰωάννην Μπενάρδον, ἔδωσα ἐντολὴν πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Χολαργοῦ νὰ τοῦ χορηγήσῃ ἄδειαν, βάσει τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 420) 61, ἐφ’ ὅσον οὗτος προσκομίσῃ τὰ ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἀπαιτούμενα δικαιολογητικά, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ ὡς ἄνω πιστοποιητικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν χορηγήσεως ἐπαγγελματικῆς ἀδείας τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων τοῦτο εἶναι θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον προβλέπει κατατεθὲν σχέδιον Ν. Δ)τος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Κατόπιν τοῦ αὐτοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10996)26.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177 ἀπὸ 20. 8.64 ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως τοῦ συνοικισμοῦ Κολυβᾶ Μετόχι τῆς Κοινότητος Καβροχωρίου τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Ἡ μὴ εἰσέτι λειτουργία τοῦ νεοσυσταθέντος Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου Κολυβᾶ Μετόχι, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὁ ὑποδειχθεὶς ὑπὸ τῆς Κοινότητος διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς διευθύνσεως αὐτοῦ Εὐρ. Ξημέρης δὲν συγκεντρώνει τὰ ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπόμενα πρὸς τοῦτο προσόντα. 2) Ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ ΟΤΕ ἐκλήθη ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καβροχωρίου ὅπως ὑποδείξῃ ἕτερον κατάλληλον πρόσωπον διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς Διευθύνσεως τοῦ ἐν λόγῳ Τηλεφωνείου, ὁπότε καὶ θέλει πραγματοποιηθῆ ἡ λειτουργία αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ξ. Γρηγόρη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.7.64 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 10, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ, διὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν γενομένων ἀγροζημιῶν εἰς περιοχὴν Βασιλικὴν Λευκάδος, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τοῦ ΟΤΕ διὰ τῆς ἀπὸ 8.5.64 ὑπ’ ἀριθ. 222)4741 ἀποφάσεώς της ἐνέκρινε ποσὸν δραχ. 230.000, ὅπερ καὶ ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Τεχνικοῦ Τμήματος Μεσολογγίου διὰ τὴν καταβολὴν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τῶν σχετικῶν ἀποζημιώσεων βάσει τῶν ἀρχικῶν ἀπαιτήσεών των. Ὑπὸ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Τεχν. Τμήματος Μεσολογγίου καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐνδιαφερομένων, τὸ εἰρημένον ποσὸν καταβάλλεται μέσῳ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Γραφείου Λευκάδος, ὅστις κατ’ ἐξουσιοδότησιν προβαίνει καὶ εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ τελικοῦ συμφωνητικοῦ ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ συνάδελφος, κ. Διαμαντόπουλος, παρεκάλεσε νὰ ἀναβληθῇ ἡ ὑπ’ αὐτοῦ κατατεθεῖσα ἐρώτησις, διὰ τὸν λόγον, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπουσιάσῃ διὰ μίαν σοβαρὰν ἐγχείρησιν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Φροντιστῆ καὶ Ἐλαφροῦ, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσι σχετικῶς μὲ τὴν ἐξόφλησιν δανείων, παραχωρηθέντων δι’ αὐτοστέγασιν εἰς τοὺς ἐν Βόλῳ παραπηγματούχους πρόσφυγας τῶν συνοικισμῶν Ἰωλκοῦ καὶ Παλαιοῦ Λιμεναρχείου, ὁ κ. Φροντιστὴς ἔχει τὸν λόγον.

§26Α. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἑξῆς περιπτώσεως τῶν παραπηγματούχων τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει συνοικισμῶν. Κατὰ τὰ ἔτη 1953–54, ἕνας ἀριθμὸς κυρίως προσφύγων τοῦ Βόλου, ᾐτήσατο καὶ ἔλαβε στεγαστικὰ δάνεια κατόπιν τῶν ὁποίων κατεσκεύασεν ἕνας ἕκαστος οἰκίαν εἰς τοὺς συνοικισμοὺς Ἰωλκὸς καὶ Παλαιὸν Λιμεναρχεῖον τοῦ Βόλου. Εὐθὺς μετὰ ὅμως ἐπηκολούθησαν οἱ γνωστοὶ σεισμοὶ τῆς Μαγνησίας καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔμειναν καὶ πάλιν ἄστεγοι. Τὸ ποσὸν τῶν δανείων, δι’ ἕνα ἕκαστον τούτων, ἐκυμαίνετο μεταξὺ τῶν 20 καὶ 25.000 δραχμῶν. Παρὰ τό ὅτι ὅμως λόγῳ τῆς ἐνσκηψάσης θεομηνίας τῶν σεισμῶν δὲν ἐχρησιμοποίησαν κἂν τὰς οἰκίας αὐτὰς οἱ ἀνωτέρω, καλοῦνται ἤδη ὄχι μόνον νὰ καταβάλουν τὸ ἀρχικῶς ληφθὲν ποσόν, δανείου, ἀλλὰ καὶ πρόσθετα τέλη φθάνοντα μέχρι τοῦ ποσοστοῦ 50% ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ δανείου. Παράκλησις εἶναι ὅπως, ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἐδανείσθησαν δι’ ὡρισμένον σκοπὸν δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ ἀτόμων, καὶ τοῦτο οὐχὶ ὑπαιτιότητί των, νὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὰ ἀπαλλακτικὰ δάνεια διὰ παροχὰς ἢ ἀλλοῦ ποῦ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, δοθέντος τοῦ δικαίου τοῦ αἰτήματός των.

§27Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκκρεμεῖ ἀπὸ ἐτῶν καὶ τὸ ἀτύχημα εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὴν ἤδη ἰσχύουσαν νομοθεσίαν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπισθῇ πιστεύω λίαν συντόμως.

§28Α. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ πότε αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας θὰ καταρτίσουν τοὺς κτηματικοὺς πίνακας τῶν πολυκατοικιῶν τοῦ πειραματικοῦ συνοικισμοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος Κερατσινίου, ὁ κ. Μπουγᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§30Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὰ ἔτη 1946– 50 καὶ ὑπὸ τοῦ τότε ὑπάρχοντος ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, διὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἀνηγέρθησαν διάφορα οἰκήματα, δι’ ἀποκατάστασιν δικαιούχων πολεμοπαθῶν καὶ πυροπαθῶν. Μεταξὺ τούτων ἀνηγέρθησαν καὶ τοιαῦτα οἰκήματα — πολυκατοικίαι — καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ συνοικισμοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος Κερατσινίου, ὁ ὁποῖος ὠνομάσθη πειραματικὸς συνοικισμός. Ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ μέχρι σήμερον, δὲν ἔχει ἀκόμη ἀποκατασταθῆ ἡ νομικὴ σχέσις τῶν ἐγκατασταθέντων εἰς τὰς πολυκατοικίας αὐτὰς μὲ τὰ οἰκήματα. Ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ ἐκλήθησαν οἱ κάτοικοι τῶν οἰκημάτων αὐτῶν νὰ ὑποβάλουν καὶ ὑπέβαλαν σχετικὰ δικαιολογητικὰ ὑποστάντες πλεῖστα ἔξοδα πλὴν ὅμως τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ πρὸ ἔτους διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχε κτηματολογικὸς πίναξ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθυστερήσῃ ἀκόμη, κατόπιν τόσου χρόνου ἡ σύνταξις τοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραμένουν ἐν ἐκκρεμότητι 400 ἄτομα εὑρισκόμενα ἐν δικαίῳ.

§31Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, συνεχίζεται ἀκόμη ἡ ἀποτύπωσις καὶ ὁ διαχωρισμὸς τῶν διαμερισμάτων, ἡ ὁποία θὰ περατωθῇ λίαν συντόμως διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀποτύπωσις καὶ ἐπὶ τῶν σχεδίων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον τὴν ἔκδοσιν παραχωρητηρίου, διὰ τοῦ ὁποίου μετεβιβάσθη ἡ κυριότης τοῦ ἐν Νικαίᾳ καὶ εἰς θέσιν «Νεάπολις», χώρου, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται ὡς γήπεδον εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας κλπ. Ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§33Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἰτούμενον ἔχει σχέσιν ἄμεσον μὲ τὴν προσφάτως ἀρξαμένην συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ περὶ ἀθλητισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Πειραιεὺς στερεῖται γηπέδων. Ἐξαιρουμένου τοῦ γηπέδου Καραϊσκάκη, ἄλλα γήπεδα δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ οἱ ἀθλούμενοι νέοι προπονοῦνται εἰς διάφορα οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα ὅμως σὺν τῷ χρόνῳ καταλαμβάνονται καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι κἄποτε δὲν θὰ ὑπάρχῃ χῶρος διὰ τὰς προπονήσεις των αὐτάς. Εἰς τὴν Νίκαιαν, ὑπῆρχεν εἷς χῶρος ἐκτάσεως περίπου 10 στρεμμάτων καταλληλότατος διὰ γήπεδον, τὸν ὁποῖον εἶχε καταλάβει ὁ Δῆμος Νικαίας, τὸν εἶχε περιφράξει καὶ ἐλάμβανον χώραν εἰς αὐτὸν ἀθλητικοὶ ἀγῶνες μικρῶν σωματείων. Ἀπησχόλησε τὸ θέμα τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ γηπέδου πλέον τούτου τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ, νὰ περιέλθῃ ὁ χῶρος οὗτος εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν, ἡ ὁποία μὲ ἔσοδα ἐκ τοῦ ΠΡΟ–ΠΟ, προέβη εἰς ἀξιοποίησιν τούτου, δοθέντος, ὅτι ὁ Δῆμος Νικαίας, ὡς ὅλοι σχεδὸν οἱ Δῆμοι, δὲν ἠδύνατο οἰκονομικῶς νὰ συνεισφέρῃ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ χώρου τούτου. Ἐνῷ ὅμως τὰ πράγματα εἶχον φθάσει ἐκεῖ καὶ ἐξεδόθη καὶ σχετικὸν παραχωρητήριον, ὁ Δῆμος Νικαίας ᾐτήσατο, διὰ προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὴν ἀκύρωσιν τῆς πράξεως καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας διὰ τυπικοὺς ὅλως λόγους, ἐδέχθη τὴν προσφυγήν. Μετὰ ταύτην καὶ ἐπὶ παρούσης Κυβερνήσεως τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, ἀπεφάσισε νὰ παραχωρήσῃ τὸ γήπεδον εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας. Οὕτω ὅμως κατεδικάσθη ἡ κατάλληλος ἀξιοποίησις τοῦ γηπέδου τούτου. Ἀλλὰ ὁ Δῆμος Νικαίας δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐκπληρώσῃ οὔτε τὰς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους του ὑποχρεώσεις του. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸ γήπεδον αὐτό; Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς τὸ γήπεδον τοῦτο νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ καὶ νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὴν νεολαίαν τοῦ Πειραιῶς.

§34Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πράγματι τὸ γήπεδον αὐτὸ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὸν Δῆμον Νικαίας, Ἐν τῷ μεταξὺ παρεχωρήθη εἰς τὴν Γεν. Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ. Κατόπιν προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκυρώθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου, δυνάμει τῆς ὁποίας παρεχωρεῖτο εἰς τὴν Γεν. Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσε τὴν παραχώρησιν αὐτὴν καὶ κατόπιν αὐτοῦ, συμφωνούσης καὶ τῆς Γεν. Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ, τὸ παρεδώσαμεν εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας. Τὸ ἔγγραφον τῆς Γεν. Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ λέγει ὅτι «κατόπιν τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν ὅτι δὲν ὑφίσταται πλέον θέμα παραχωρήσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος χώρου κλπ.». Ἑπομένως, ἔχομεν καὶ τὴν συναίνεσιν τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ καὶ συνεπῶς τοῦτο ἔχει παραχωρηθῆ πλέον εἰς τὸν Δῆμον Νικαίας.

§35Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεγνώσατε μίαν περικοπὴν τοῦ ἐγγράφου τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ, ἀλλὰ δὲν μᾶς εἴπατε ἀπὸ ποῦ ἐξεκίνησεν ἡ Γεν. Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ νὰ ἀποποιηθῇ τὴν ἀπόκτησιν τῆς κυριότητος ἐπὶ ἑνὸς τόσον σπουδαίου καὶ μοναδικοῦ γηπέδου τοῦ Πειραιῶς. Διότι εἴπατε ὅτι «κατόπιν τούτου παρέλκει κλπ.». Ἡ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ λέγει ὅτι εἶναι εἰς θέσιν ὁ Δῆμος Νικαίας νὰ ἀξιοποιήσῃ καὶ νὰ ἀξιολογήσῃ τὸ γήπεδον αὐτό; Δὲν τὸ λέγει αὐτό. Ποία ἦτο ἡ ἀφορμὴ ἢ ἡ δικαιολογία ἀκόμη, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν Γεν. Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ, μεταξὺ τοῦ ἑνὸς Γενικοῦ Γραμματέως καὶ τοῦ ἄλλου, νὰ ἀλλάξῃ γνώμην; Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ Δῆμοι παραπονοῦνται ὅτι δὲν ἔχουν χρήματα οὔτε διὰ πεζοδρόμια. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν τὸ γήπεδον τῆς Νεαπόλεως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐφάμιλλον τοῦ Καραϊσκάκη καὶ τὸ μοναδικὸν εἰς τὸν Πειραιᾶ; Ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται καὶ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Προεδρίας. Ἡμεῖς πάντως ὑπογραμμίζομεν τοὺς κινδύνους ἐκ τούτου διὰ τὴν νεολαίαν τοῦ Πειραιῶς καὶ νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸν Δῆμον Νικαίας εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διὰ νὰ ἀξιολογήσῃ τὸ γήπεδον αὐτό, ὄχι νὰ παραμείνῃ αὐτὸ ἀνεκμετάλλευτον. Καὶ ὄχι τὴν πρώτην φορὰν μὲ ἄλλον Γενικὸν Γραμματέα καὶ ἄλλον Ὑπουργὸν τὸ ἐπῆρεν ἡ Γεν. Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ διὰ νὰ τὸ πάρῃ ἕνας Δῆμος, νὰ τὸ κάμῃ τί; Ξεύρω τὶ θὰ τὸ κάμῃ, διότι ἐστερήθη τῆς δυνατότητος νὰ παρακολουθῇ τὴν νεολαίαν διὰ τῶν ἀνθρώπων της εἰς τὴν καθοδήγησιν πρὸς τὰ γνωστὰ κηρύγματα τὰ ἀντεθνικά.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων Κοινότητος Βαλτεσινίκου–Ἀρκαδίας.

§37Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις βεβαίως εἶναι παλαιά, ἀφορᾷ ὑπόμνημα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Βαλτεσινίκου–Ἀρκαδίας, ὅπου λόγῳ πολλῶν καὶ μεγάλων βροχῶν κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας κατεστράφη ἐξ ὁλοκλήρου ἡ παραγωγὴ σιτηρῶν. Εἶχον ζητήσει νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, πρῶτον διὰ τὴν παροχὴν ἀλεύρων καὶ δεύτερον νὰ τοὺς δοθῇ σπόρος διὰ νὰ σπείρουν διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὑπόμνημα συνεστήσαμεν τότε καὶ συνιστῶμεν καὶ σήμερον. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἐλήφθη κανένα μέτρον καὶ ἐὰν παρεσχέθη βοήθεια. Πάντως, ὑπογραμμίζω ὅτι πρόκειται περὶ ὀρεινοτάτων χωρίων, τὰ ὁποῖα πέραν μικρᾶς περιωρισμένης παραγωγῆς δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο καὶ ὅταν καταστραφῇ καὶ αὐτὴ ἡ παραγωγὴ εἶναι καταδικασμένοι οἱ κάτοικοι εἰς θάνατον. Εἶναι ἀνάγκη εἰς τοιαύτας περιπτώσεις νὰ ὑπάρχῃ συμπαράστασις τοῦ Κράτους τοὐλάχιστον νὰ διατηροῦνται εἰς τὴν ζωὴν οἱ κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν αὐτῶν περιοχῶν, διότι δυστυχῶς ἐγκαταλείπονται καὶ ρημάζουν ὅλα τὰ ὀρεινὰ χωρία καὶ ἰδίως εἰς τὴν περιοχὴν Ἀρκαδίας ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ τοὺς κατοίκους κάτω τοῦ 50%.

§38Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἀντιπροσωπεύετε καὶ ὀρεινοὺς πληθυσμούς;

§39Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κατάγομαι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πάντως διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μας πατρίδα ἐξηγεῖται τὸ ἐνδιαφέρον μας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Τὸ ἀφορῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας θέμα, δηλαδὴ ἡ διανομὴ ἀλεύρων, αὐτὴ ἐγένετο, πράγματι ἐστάλησαν ἄλευρα ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον ἐκκλησιαστικὴν ὑπηρεσίαν ἐπικαίρως. Τὰ ἄλλα θέματα εἶναι ζητήματα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τὰ ἄλευρα δηλαδή, ἐτακτοποιήθη.

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐστάλησαν ἐφ’ ἅπαξ τότε καὶ ἔκτοτε ἠγνοήθησαν; Διότι δὲν τερματίζεται τὸ θέμα. Ἐὰν παρακολουθῆται δηλαδὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποια ἐνίσχυσις.

§43Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Εἰς τὸ διηνεκὲς δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταλλοῦν. Ἐστάλησαν ἄλευρα τότε ποὺ ἔγιναν αἱ καταστροφαί.

§44Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατεστράφη ἡ παραγωγή των, τὰ ἄλευρα εἶναι διὰ τὴν διατροφήν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, παρακολουθοῦνται καὶ τώρα αἱ ἀνάγκαι ἢ ἐστάλησαν ἐφ’ ἅπαξ καὶ ἔκτοτε ἐγκατελείφθησαν; Αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τὸ παρακολουθήσετε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 4ης Δεκεμβρίου ἐ.ἔ.

§46Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§47Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Παρασκευῆς βλέπω ὅτι ἀναφέρομαι μετ’ ἄλλων συναδέλφων ὡς καταθέσας μίαν προσθήκην εἰς τὸ σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν, βιοτεχνιῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων. Πράγματι ἡ προσθήκη εἶχε 30 ὑπογραφάς. Παρατηρῶ ὅτι ἐκτὸς ὡρισμένων λαθῶν, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦνται, κάτι γραμματικὰ καὶ συντακτικά, ἐλλείπουν τέσσαρες ὑπογραφαί. Ἐπειδὴ δὲ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ συνάδελφοι οἱ ὑπογράψαντες νὰ ἀπέσυραν τὰς ὑπογραφάς των, παρακαλῶ νὰ διαταχθῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ὥστε αἱ 26 ὑπογραφαὶ νὰ γίνουν 30, ἀνατυπουμένης τῆς σχετικῆς τροπολογίας δεδομένου ὅτι παρελείφθησαν αἱ ὑπογραφαί.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον. Ἡ ὑπηρεσία μὲ πληροφορεῖ ὅτι πρόκειται περὶ τυπογραφικοῦ λάθους κατὰ τὴν σελιδοποίησιν. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς 4 Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ ἀπαλλοτριωθὲν κτῆμα τῆς Μονῆς Πετράκη.

§49Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ αὐτὴ ἡ ἐρώτησις, κ. Πρόεδρε, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§50Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν δύναται νὰ λυθῇ, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζεται διότι εἶναι καὶ ἄλλαι περιπτώσεις καὶ πρόκειται νὰ ληφθοῦν γενικώτερα μέτρα μὲ τὴν προσπάθειάν μας νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς κατηγορίας αὐτάς.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πανάγος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν συνοικισμὸν «Ἐλευθέρια» Θεσσαλονίκης.

§52Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔξω ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην ὑπάρχει ἕνα χωρίον ποὺ λέγεται «Ἐλευθέρια», τὸ ὁποῖον ἔχει κυρίως χαρακτῆρα ἀγροτικοῦ οἰκισμοῦ, ἔχουν ἐγκατασταθῇ προσφυγικαὶ οἰκογένειαι εἰς παραπήγματα. Ἡ κοινωνικὴ πρόνοια εἶχε φροντίσει νὰ παραχωρήσῃ εἰς ἕνα μέρος ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας αὐτοὺς οἰκόπεδα μὲ δάνεια, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔκτιζον οἰκίσκους μονορόφους. Ἐνῷ αὐτὸ τὸ πρόβλημα ἐδημιουργήθη δι’ ὡρισμένον ἀριθμὸν δικαιούχων ἐγκαταστάσεως καὶ ἀποκαταστάσεως, διὰ τοὺς ὑπολοίπους ποὺ δὲν εἶχε γίνει ἡ ἀποκατάστασις καθορίζεται οἰκόπεδον μικρότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρεχωρήθη εἰς μεμονωμένας οἰκογενείας, μικρότερον εἰς ἐμβαδὸν καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κτισθοῦν διώροφοι οἰκίσκοι. Ἑκάστη οἰκογένεια πρέπει νὰ ἔχῃ ἰδίαν μονώροφον κατοικίαν, διότι πλάϊ ἀπὸ τὴν κατοικίαν ἢ εἰς τὸ ὑπόγειον αὐτῆς, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ σταῦλον διὰ τὰ ζῶα καὶ ἀποθήκην διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τῶν ἀγροτικῶν της προϊόντων. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ δὲν πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἔχωμεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅσοι ἐπρόλαβαν νὰ πάρουν οἰκόπεδα ἐξ ὁλοκλήρου ἰδικά των καὶ μετὰ ταῦτα νὰ παρέχεται ἓν οἰκόπεδον διὰ δύο οἰκογενείας. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ συνεχισθῇ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἐτηρεῖτο ἐν ἀρχῇ καὶ νὰ δοθῇ δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν ἀνὰ ἓν οἰκόπεδον.

§53Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ὁ χῶρος δὲν ἐπιτρέπει διὰ μονωρόφους οἰκοδομάς. Ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐκεῖ μόνον διὰ διωρόφων οἰκοδομῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκατασταθοῦν.

§54Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν οἰκόπεδα. Ὑπάρχουν οἰκόπεδα καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα.

§55Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, κύριε συνάδελφε. Ἐλᾶτε μίαν ἡμέραν εἰς τὸ γραφεῖον νὰ ἐξετάσωμεν ἀπὸ κοινοῦ τὸ θέμα διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ ἐν προκειμένῳ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν δανειοδότησιν τῶν κατοίκων Σάμου, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν αἱ οἰκίαι ὑπὸ τῶν Γερμανῶν κατὰ τὸ ἔτος 1943. Ἀπών, διαγράφεται. Ἐπίσης ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἐὰν ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων τῆς ὑπαίθρου. Ἀπών, διαγράφεται. Οἱ κ.κ. Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Παρασκευόπουλος, Λ. Κύρκος ἔχουσι τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς των ἀναφερομένης εἰς τὸν τρόπον, καθ’ ὃν ἐγένετο ἡ παραχώρησις διαμερισμάτων τῶν ἀνεγερθεισῶν πολυκατοικιῶν εἰς Καισαριανὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κατ’ Ὀκτώβριον τοῦ 1963.

§57Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξε μία καταγγελία ὅτι κατὰ τὴν διανομὴν τῶν κλήρων καὶ τὴν παραχώρησιν διαμερισμάτων εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τοῦ ἔτους 1963 ἐγένοντο παραβιάσεις τινές. Κατόπιν ὅμως ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν δὲν ἐξηκριβώθη τοῦτο ἀπολύτως, ἀλλὰ πάντως φαίνεται ὅτι ἐγένοντο ὡρισμέναι ἀτασθαλίαι.

§58Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἔχω διατάξει ἔρευναν διὰ τὰ παράπονά σας καὶ ἀναμένω τὸ πόρισμα τῆς ἐρεύνης βάσει τοῦ ὁποίου θὰ πράξω ὅ,τι μοῦ ἐπιβάλλεται.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκης ἔχουσι τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς των, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν των εἰς τμῆμα ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λένορμαν κτιρίου τοῦ Δημοσίου Καπνεργοστασίου διαμενόντων ἀστέγων. Ἀπόντες, ἡ ἐρώτησις διαγράφεται. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ πλημμυρῶν κατοίκων Μεθώνης–Μεσσηνίας.

§60Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους ἐπῆλθε πλημμύρα εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Μεθώνης. Ἐκ τῶν πλημμυρῶν τούτων ἐγένετο καταστροφὴ καὶ κτισμάτων καὶ οἰκοδομῶν. Εἰς τὴν Κοινότητα τῆς Μεθώνης 10 σπίτια κατέστησαν ἐντελῶς ἀκατοίκητα. Ὁ Νομομηχανικὸς Καλαμῶν καὶ αἱ ἄλλαι ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι διέταξαν τοὺς κατοίκους τῶν ἑτοιμορρόπων τούτων οἰκιῶν νὰ προβοῦν εἰς τὴν καταστροφὴν τῶν οἰκιῶν των διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ κίνδυνος θρηνήσεως θυμάτων ἐκ τῆς καταρρεύσεως τῶν οἰκιῶν τούτων. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπ. Κοιν. Προνοίας διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ πληγέντες καὶ λάβωσι δάνειον διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέων οἰκιῶν. Ἔκτοτε παρῆλθον δύο χειμῶνες χωρὶς νὰ δοθῇ εἰς τοὺς δικαιούχους ἡ ἀναγκαία οἰκονομικὴ βοήθεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν κατοικιῶν των. Οἱ κάτοικοι τῶν ἑτοιμορρόπων αὐτῶν κατοικιῶν ἐξακολουθοῦν νὰ διαμένουν εἰς τὰ ὑπὸ κατάρρευσιν σπίτια των διατρέχοντες καθημερινῶς αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των μέγιστον κίνδυνον. Τὸ Ὑπ. Κοιν. Προνοίας μοῦ ἀπήντησεν ὅτι θὰ βραδύνῃ ἀκόμη ἡ διαδικασία διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον λόγον ὀφείλεται ἡ βραδύτης διὰ τὴν παροχὴν τῆς σχετικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πληγέντας. Ἐπιβάλλεται, κ. Ὑπουργέ, νὰ λάβετε ἀμέσως μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ταλαιπωρουμένων αὐτῶν ἀνθρώπων, διότι ἀλλέως ὅλοι μας θὰ ἔχωμεν τὴν εὐθύνην δι’ ὅ,τι συμβῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ἰδιαιτέρως μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ εὐθύνη διὰ τοὺς Κυβερνητικοὺς παράγοντας, εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ ἔχωμεν ἀτυχήματα ἐκ τῆς καταρρεύσεως τῶν οἰκιῶν των. Παρακαλῶ καὶ πάλιν κ. Ὑπουργέ, ὅπως λάβητε τάχιστα μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πληγέντων κατοίκων τῆς Κοινότητος Μεθώνης.

§61Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Διὰ τὸ θέμα ποὺ ἀνεφέρθητε, κ. συνάδελφε, ἔχω ἀποφανθῆ νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ παθόντες. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐξετάζονται αἱ αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐφ’ ὅσον δικαιωθοῦν θὰ δανειοδοτηθοῦν διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν.

§62Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχουν παρέλθει δύο σχεδὸν ἔτη καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνει ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἐξέτασις τῶν αἰτήσεών των.

§63Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἔχω δώσει εἰδικὴν ἐντολὴν διὰ τοὺς παθόντας τῆς Μεθώνης. Μετὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν αἰτήσεών των σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι θὰ δικαιωθοῦν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ καθυστερεῖ ἡ ἀποπεράτωσις τῶν πολυκατοικιῶν εἰς τὸν Δῆμον Δραπετσώνας, αἱ ὁποῖαι προωρίζοντο διὰ τὴν στέγασιν οἰκογενειῶν παραπηγματούχων κλπ.

§65Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον σκέλος ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸ 1961 ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἀπεφάσισε τὴν κατεδάφισιν τῶν προσφυγικῶν παραπηγμάτων τῆς Δραπετσώνας καὶ τὴν ἀποκατάστασιν εἰς μόνιμα οἰκήματα τῶν παραπηγματούχων. Οἱ κάτοικοι τῆς Δραπετσώνας προφανῶς παραπλανηθέντες ἠρνήθησαν τὸ Κυβερνητικὸν ἐκεῖνο πρόγραμμα. Ἐξ αὐτῶν ὅμως 250 ἐδέχθησαν τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκ τούτων 130 ἀποκαταστάθησαν δι’ αὐτοστεγάσεως λαβόντες δάνεια κλπ. Οἱ ὑπόλοιποι 120 θὰ ἐστεγάζοντο εἰς πολυκατοικίας ποὺ ἀνεγείροντο. Μέχρι τὸ ἔτος 1962 αἱ πολυκατοικίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐστέγαζον τὰς 120 οἰκογενείας παραπηγματούχων ἀνεγείροντο κανονικῶς καὶ ἡ κατασκευὴ τούτων ἐπλησίαζε πρὸς τὸ τέρμα της. Ἀπὸ τῶν μέσων ὅμως τοῦ 1962 καὶ ἐντεῦθεν, καίτοι ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν πολυκατοικιῶν τούτων δὲν εἶναι μεγάλη, ἐν τούτοις αὗται δὲν ἀποπερατοῦνται. Δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους καθυστερεῖ ἡ ἀποπεράτωσις τῶν πολυκατοικιῶν αὐτῶν, ἐκ τῆς ὁποίας καθυστερήσεως τὸ Δημόσιον ἔχει ὑποστῆ ζημίαν ὑπὲρ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν, ἐπὶ πληρωμῆς μισθωμάτων εἰς τοὺς δικαιούχους τούτους παραπηγματούχους καὶ θὰ συνεχίζεται ἡ ζημία, ἐνῷ μὲ 300 χιλιάδας μόνον δραχμῶν θὰ εἶχεν ἀποπερατωθῆ ἡ κατασκευή τους. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς γνωρίσῃ σχετικῶς πῶς ἔχει τὸ θέμα τοῦτο. Τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸν Μάϊον τοῦ 1963 ἡ τότε Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἐπρογραμμάτισε τὴν κατασκευὴν 3.600 διαμερισμάτων καὶ τὴν ἐγκατάστασιν παραπηγματούχων καταστρεφομένων ἰσαρίθμων παραπηγμάτων. Διὰ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ 2.180 περίπου διαμερίσματα ἐδίδοντο εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Δραπετσώνας καὶ εἰδικώτερον τοῦ Πειραιῶς, ὥστε διὰ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος αὐτοῦ δὲν θὰ παρέμεινε κανένας παραπηγματοῦχος. Ἀπὸ τότε καίτοι τὰ χρήματα ὑπῆρχον δὲν ἔχει προχωρήσει τὸ πρόγραμμα. Θέλω νὰ πληροφορηθῶ καθὼς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, τί σκέπτεται νὰ κάμῃ τὸ Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὰ παραπήγματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν γενικῶς εἰς τὸν Πειραιᾶ. Θὰ ἀποφασίσῃ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ πρόγραμμα τῆς προκατόχου αὐτῆς Κυβερνήσεως, ἢ σκέπτεται νὰ συντάξῃ νέον πρόγραμμα, καὶ ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ καὶ πότε θὰ τελειώσῃ; Δὲν εἶναι ἀρκετὸν ἕνα ἔτος νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§67Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὅσον ἀφορᾷ, τὰς πολυκατοικίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνεγερθῆ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)188)9962 ἀποφάσεως Δημοσ. Ἔργων ἀνετέθη ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως 9 τετραωρόφων κτιρίων πολυκατοικιῶν ἐξ 120 διαμερισμάτων εἰς Δραπετσώνα εἰς τὸν ἐργολάβον Δ. Ε. Ἀλκιβιάδην Βαρδῆν, μὲ ἔκπτωσιν 23% κατόπιν τῆς ὁποίας ἡ ἀξία τῆς ἐργολαβίας ἀνήρχετο εἰς δρχ. 9.137.567. Ὁ ἀνωτέρω μετὰ τὴν πληρωμὴν τῆς 9ης πιστοποιήσεως λογαριασμοῦ ἐκηρύχθη ἔκπτωτος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4775)20.5.62 ἀποφάσεως τοῦ Νομομηχανικοῦ Πρωτευούσης λόγω μὴ ἐκτελέσεως τῶν συμβατικῶν ἐργασιῶν ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας. Ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. Ε. 16572)11.6.63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπ. Δημ. Ἔργων, ἀνετέθη ἡ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν εἰς τὸν ἐργολάβον Δ. Ε. Χρ. Κουτρουμπᾶν, ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους, διὰ δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. Ε. 340)9.1.64 ὁμοίας ἀνετέθη αὐτῷ κατ’ ἐπέκτασιν ἡ ἐκτέλεσις ἐργασιῶν ὁδοποιΐας καὶ διαμορφώσεως τῶν κοινοχρήστων χώρων των. Ὁ ἐργολάβος αὐτὸς συνέχισε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν μέχρι τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1964, ὅτε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 8850)15.9.64 ἀποφάσεως τοῦ Νομομηχανικοῦ Πρωτευούσης, ἐκηρύχθη καὶ αὐτὸς ἔκπτωτος λόγῳ μὴ περαιώσεως ἐμπροθέσμως τῶν ἀνατεθεισῶν αὐτῷ ἐργασιῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ταχυτέρας ἀποπερατώσεως τῶν πολυκατοικιῶν, διὰ τὴν διάθεσιν αὐτῶν εἰς τοὺς δικαιούχους ἐνεκρίθη συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)28153)3.10.64 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπ. Δημ. Ἔργων, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπολειφθεισῶν ἐργασιῶν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Γραφείου Νομομηχανικοῦ Πρωτευούσης εἰς βάρος καὶ διὰ λογαριασμὸν τῶν ἐργολάβων κατὰ τὸ ἀπολογιστικὸν σύστημα εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ὁποίου συμπεριλαμβάνεται ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν κατόπιν προχείρου μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ μεταξὺ ἐμπειροτεχνῶν. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τὸ Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ γραφείου Νομομ. Πρωτευούσης τὴν προϋπολογισθεῖσαν δαπάνην διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπολειπομένων αὐτῶν ἐργασιῶν ἐκ. δρχ. 300.000. Ἡ ἐκτέλεσις ἤρξατο πρὸ 15θημέρου διὰ ἀναθέσεως αὐτῶν κατ’ εἶδος ἐργασίας εἰς ἐμπειροτέχνας μὲ συμβατικὴν προθεσμίαν, περαιώσεως καὶ παραδόσεως αὐτῶν, τρίμηνον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν κατοίκων Δραπετσώνας, ὑπάρχει μεταξὺ αὐτῶν διαφωνία. Ἄλλοι θέλουν αὐτοστέγασιν καὶ ἄλλοι θέλουν νὰ γίνουν πολυκατοικίαι. Ὁ χῶρος ὅμως ἐκεῖ δὲν ἐπιτρέπει αὐτοστέγασιν, διότι εἶναι περιωρισμένος καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν στέγασιν δι’ ἀνεγέρσεως πολυκατοικιῶν.

§68Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι συνετελέσαμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μας νὰ συγκινηθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν τῶν 300.000 δρχ. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπολειπομένων ἐργασιῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεώς μου, λέγετε κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ καλέσετε τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς Δραπετσώνας καὶ νὰ τοὺς ἐρωτήσετε τὶ θέλουν αὐτοστέγασιν ἢ προτιμοῦν τὴν ἀνέγερσιν πολυκατοικιῶν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐρωτῶνται ποτὲ οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Προχωρήσατε εἰς τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον καθυστερεῖ ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος καὶ χαίρω, διότι ἀποδέχεσθε τὸ πρόγραμμα, ἐν προκειμένῳ τῆς ΕΡΕ, ἔστω καὶ τώρα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἱδρύματος περιθάλψεως τῶν ἀνιάτως πασχόντων ἐν Χίῳ.

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ἐτῶν τὸ Κράτος, διὰ τοῦ Ὑπ. Προνοίας ἔχει δώσει μίαν ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Χίον, νὰ κάμῃ Ἄσυλον Ἀνιάτων, εἰς μίαν σειρὰν κτιρίων τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων Χίου, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιοῦντο ὡς Λωβοκομεῖον. Ἔκτοτε πλήρης σιγὴ καλύπτει αὐτὸ τὸ θέμα, μὴ ἐκπληρωθείσης τῆς ὑποσχέσεως. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἄσυλον ἀνιάτων 50 κλινῶν εἰς τὴν Μυτιλήνην ἠρωτήσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν διατὶ δὲν ἐγένετο τοῦτο εἰς Χίον, μᾶς ἀπήντησεν ὅτι ἡ Μυτιλήνη διέθετε κτίρια. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, διατὶ νὰ μὴ γίνῃ τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων εἰς τὴν Χίον, ἐνῷ ὑφίστατο ἡ ὑπόσχεσις καὶ κατάλληλα κτίρια; Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὴν Χίον ὅτι εἶναι παρίας. Γνωρίζετε καὶ σεῖς κ. Πρόεδρε, ὡς καταγόμενος ἐκ Χίου, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ τὸ 1962 εἴχομεν ὑπόσχεσιν νὰ γίνῃ εἰς τὴν Χίον ἡ Κρατικὴ Σχολὴ Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Πολυχρονίδης ἵδρυσε τὴν Σχολὴν αὐτὴν ἀντὶ τῆς Χίου, εἰς τὰ Χανιά. Ἐφέραμεν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔδωσεν ὑπόσχεσιν ὁ νῦν Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Μπίρης, ὅτι θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Χίον. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Χίον Ἄσυλον Ἀνιάτων; Θὰ τηρηθῇ ἡ δοθεῖσα ὑπόσχεσις;

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τὸ διετύπωσα πρὸ ἐτῶν ἐγὼ καὶ ὑπέσχετο ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ νὰ κάμῃ τὸ Ἄσυλον, ἀλλὰ οὐδὲν ἔπραξεν. Ἐφέτος ἐπεσκέφθημεν τὴν Χίον μὲ τὸν κ. Κοκκέβην καὶ ἐκάμαμεν μίαν ἐπιτόπιον ἐξέτασιν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος καὶ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι ἡ Χίος εἶναι παρίας. Παρίας ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ΕΡΕ. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις προσέχει τὴν Χίον.

§74Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Διὰ τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἁγιάσσο Μυτιλήνης πρὶν ὑπάρξῃ ἡ προσφορὰ τοῦ Λωβοκομείου Χίου. Καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἵδρυσις ἄλλου ἀσύλου.

§75Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβω αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις καὶ δὲν θὰ γίνῃ τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων εἰς τὴν Χίον; Ὑπάρχουν πιστώσεις νὰ γίνουν πολλὰ Ἄσυλα. Ἔστω, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑπάρξῃ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ ἐπαναξετάσετε τὸ θέμα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν καθυστερῇ ἡ ἐγκατάστασις εἰς τὰ διαμερίσματα τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας εἰς θέσιν Δεξαμενὴ Καισαριανῆς τῶν κληρωθέντων δικαιούχων στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως κλπ.

§77Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεώς μου ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι ἡ ἐγκατάστασις ἀρχίζει. Καὶ διὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεώς μου ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα νὰ γίνῃ πλήρης ἡ ἀποχέτευσις.

§78Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀποχέτευσις θὰ γίνῃ διὰ τῶν ὑπονόμων καὶ ὄχι διὰ τῶν βόθρων, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν κατόπιν δοκιμῆς ἀκατάλληλοι. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διετέθη ἀνάλογον ποσόν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὸ ἀφορῶν τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 57 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ πρότασις ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς αἰτεῖται, ὅπως τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν κλπ.» ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Οἱ ὑπογράφοντες τὴν πρότασιν βουλευταὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Ν. Στειρόπουλος, Λ. Μπουρνιᾶς, Ε. Ἀνερούσης, Ζ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Ράλλης, Κ. Παπαδημητρίου, Α. Γεροκωστόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Χ. Μπουγᾶς, Κ. Στεφανόπουλος, Τ. Μηχαηλίδης, Χ. Πιπιλῆς, Κ. Ἀποσκίτης, Γ. Ἀνδρεάδης, Δ. Καρατζένης, Χρ. Τσαντούλας, Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Βιτούλιας, Η. Παπαηλιοῦ, Ν. Ἀθανασίου, Α. Ταλιαδοῦρος, Δ. Μανέντης, Α. Θεοδοσιάδης, Ι. Παπαρτεμίου, Π. Κλῆς, Α. Παπαχρήστου καὶ Δ. Θανόπουλος. Συνεπῶς ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Κ. Στεφανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ποιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ θητείᾳ νομαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ κρατοῦν σήμερον σύστημα τῆς διοικητικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀποκεντρώσεως ἔχουν ἐπωμισθῆ βαρύτατα καθήκοντα συνδεόμενα ἀμέσως μὲ βασικοὺς στόχους τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τὴν πραγμάτωσιν τῶν ἀρχῶν τοῦ κράτους δικαίου καὶ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἄνοδον τῆς ὑπαίθρου. Τρία εἶναι τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκομεν τὴν ἀνύψωσιν τῆς ποιοτικῆς στάθμης τῶν ἐπὶ θητείᾳ νομαρχῶν. Πρῶτον εἶναι ἡ ἐθελουσία ἔξοδος, δεύτερον εἶναι ἡ κρίσις ὑπὸ εἰδικῶς προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου Συμβουλίου, τῶν συγκεντρούντων τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 1 καὶ τρίτον εἶναι ὁ αὐστηρότερος καθορισμὸς τῶν προσόντων. Ὁρίζεται εἰς τὸν νόμον ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον, ὅτι νομάρχαι ὑπηρετοῦντες ἐπὶ δεκαετίαν συνεχῆ ἢ διακεκομμένην δύνανται νὰ ὑποβάλουν παραίτησιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των. Διὰ τῆς ἐθελουσίας αὐτῆς ἐξόδου διευκολύνεται ἡ εἴσοδος νέων προσώπων, τὰ ὁποῖα φιλοδοξοῦν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Χώρας. Ὑπηρετεῖται τοιουτοτρόπως ἕνας γενικώτερος σκοπός, ἡ ἀνανέωσις εἰς τὸν καίριον αὐτὸν κλάδον τῆς διοικήσεως. Δεύτερον, ὅσοι ὑπάγονται εἰς τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον, ἀλλὰ δὲν ὑποβάλουν αἰτήσεις παραιτήσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των κρίνονται ὑπὸ εἰδικοῦ Συμβουλίου προεδρευομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀποτελουμένου ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τὸν Πρόεδρον τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Τὸ Συμβούλιον ἐκτιμῶν τὰ στοιχεῖα τῶν φακέλλων, ὡς ἐπίσης καὶ πᾶν ἄλλο στοιχεῖον, ὅπερ ἤθελε τεθῆ ὑπ’ ὄψιν αὐτοῦ καὶ σταθμίζον περαιτέρω τὸ ἦθος, τὴν ἱκανότητα, τὴν ἐπάρκειαν περὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν συμπεριφορὰν τῶν Νομαρχῶν, ἀποφαίνεται περὶ τῆς διατηρήσεως ἢ μὴ τούτων. Τὸ τρίτον μέσον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκομεν τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν τῶν Νομαρχῶν εἶναι ὁ αὐστηρότερος καθορισμὸς τῶν προσόντων. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἰσχύοντος Νόμου δύναται νὰ διορισθῇ Νομάρχης ὁ ἔχων πτυχίον ἀνωτάτης Σχολῆς ἡμεδαπῆς ἢ ἀλλοδαπῆς ἢ νὰ εἶναι ἀπόφοιτος τῆς Σχολῆς Ἰκάρων, Εὐελπίδων, ἢ τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἢ Ἀστυνομικῆς Σχολῆς. Τέλος ὁρίζεται, ὅτι δύνανται νὰ διορισθοῦν καὶ ὅσοι ἔχουν 5ετῆ ὑπηρεσίαν Νομάρχου ἢ Ἐπάρχου, ἀνεξαρτήτως ἄλλων προσόντων. Ἄλλοτε, κ.κ. βουλευταί, ἡ ὕπαρξις τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων ἦτο αὐτονόητος. Διωρίζοντο Νομάρχαι προσωπικότητες. Εἶναι γνωστὰ τὰ παραδείγματα τόσων ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὰς καιρίας αὐτὰς θέσεις. Σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου δυστυχῶς δὲν προσηλκύοντο νέοι φιλοδοξοῦντες νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Τοῦτο ὠφείλετο κυρίως εἰς τὴν ἀβεβαιότητα ἡ ὁποία ὑπῆρχε λόγῳ τοῦ θεσμοῦ τοῦ κομματικοῦ Νομάρχου, ὅστις ἴσχυε. Τὸ πρῶτον μὲ τὸν Α.Ν. 893 τοῦ 1949 ἐθεσπίσαμεν τὸν θεσμὸν τῶν Νομαρχῶν ἐπὶ θητείᾳ, καὶ ἔκτοτε ἐγένετο μακρὰ συζήτησις διὰ τὸν αὐστηρότερον καθορισμὸν τῶν προσόντων τῶν Νομαρχῶν. Ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Νόμου ἀπαιτεῖται ὡς τυπικὸν προσὸν τὸ πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διετυπώθησαν ὡρισμέναι ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ σχεδίου Νόμου. Ἐλέχθη πρῶτον, ὅτι διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ συμβούλιον κρίσεως Νομαρχῶν ἀποβλέπομεν εἰς τὸν διορισμὸν κομματικῶν Νομαρχῶν. Ἡ κατηγορία, κ.κ. βουλευταί, εἶναι προδήλως ἀβάσιμος. Ὁ θεσμὸς τῶν ἡμιμονίμων Νομαρχῶν εἶναι ἰδικός μας καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὸν θεσμὸν αὐτόν, ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἐγγύησιν ἀσκήσεως χρηστῆς διοικήσεως. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐὰν παράσχωμεν μίαν βεβαιότητα παραμονῆς των εἰς τὸν κλάδον, καὶ περαιτέρω κρίσεώς των βάσει τῆς ἀποδόσεως ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ των εἶναι δυνατὸν νὰ ἑλκυσθοῦν πρόσωπα εὐδοκιμοῦντα ἐπαγγελματικῶς, πρόσωπα δυνάμενα πράγματι, νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὴν διοίκησιν τῆς χώρας. Σκοπὸς δὲ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν θεσμὸν τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Καὶ ἂν ἐχρειάζετο μία πρόσθετος ἀπόδειξις τούτου θὰ ἐπεκαλούμην, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ προσφάτως ψηφισθὲν νομοθετικὸν Διάταγμα περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν Νομαρχῶν. Εἰς ἐκεῖνο τὸ νομοθέτημα καθορίζομεν, ὅτι ἀποκτοῦν δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως, ὅσοι ἔχουν συμπληρώσει 10ετῆ ὑπηρεσίαν Νομάρχου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τονώνομεν τὸν θεσμὸν καὶ κατοχυρώνομεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ Νομάρχου ὁ ὁποῖος εἰς δεδομένην στιγμὴν εὑρισκόμενος ὑπὸ πίεσιν πολιτικὴν θὰ δύναται ἔχων συμπληρώσει τὴν 10ετῆ ὑπηρεσίαν νὰ ἀποχωρήσῃ, περισώζων καὶ τὴν ἀτομικήν του ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ κῦρος τοῦ θεσμοῦ. Ἀλλὰ ἡ ἐπίκρισις αὐτή, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω καὶ ἀνεπίτρεπτος εἶναι διότι εἰς τὸ Συμβούλιον κρίσεως συμμετέχουν ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὁ Πρόεδρος τοῦ ΑΣΔΥ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἤτοι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα παρέχουν πλήρη ἐχέγγυα ἀνεξαρτήτου καὶ ἀνεπηρεάστου κρίσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ πρόσωπα αὐτά, κατέχοντα ἡγετικὰς θέσεις ἐν τῇ κοινωνίᾳ νὰ ἐπηρεασθοῦν ἀπὸ οἱονδήποτε συμμετέχοντα εἰς τὸ Συμβούλιον. Ἄλλωστε, κ.κ. βουλευταί, ἐν τῇ συγκροτήσει τοῦ Συμβουλίου, ἐτηρήθη ἀπολύτως ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 101 τοῦ Συντάγματος δυνάμει τῆς ὁποίας ὑπάλληλοι δὲν ὑποβιβάζονται, οὐδὲ ἀπολύονται ἄνευ εἰδικῆς ἀποφάσεως κατὰ Νόμον ὠργανωμένου Συμβουλίου ἀποτελουμένου ἐκ τῶν ⅔ τοὐλάχιστον ἀπὸ μονίμους ὑπαλλήλους. Εἶναι μία ἐγγύησις συνταγματικῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ κόμματα ὅτε ἐψηφίζετο τὸ Σύνταγμα, εἶχον ἀποδεχθῆ καὶ εἶχον ἀναγνωρίσει τὴν ὀρθότητά της. Κύριοι βουλευταί, ὅταν δεχώμεθα, ὅτι συμβούλιον συντιθέμενον ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους, κατὰ τὰ ⅔ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεασθῇ, κατὰ μείζονα λόγον δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ ἐπηρεασθοῦν ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ οἱ ἄλλοι ἐν τῷ Συμβουλίῳ μετέχοντες ἐν τῇ κρίσει περὶ τῆς διατηρήσεως ἢ μὴ τῶν Νομαρχῶν.

§81Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἀντίρρησις ὑπῆρξε, διότι μετέχουν οἱ Πρόεδροι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ ΑΣΔΥ, ἢ διότι μετέχει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ πρώτην φοράν;

§82Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Ἡ ἐπίκρισις στρέφεται περὶ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὸ Συμβούλιον. Ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ εἰς τίνα σκοπὸν ἀποβλέπει; Κατὰ τὴν ἄποψιν τῶν ἐπικριτῶν διὰ νὰ ἀσκήσῃ ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων μελῶν. Καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Αὐτὴ τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἔδωσα, ὅτι εἶναι ἀδιανόητον, πρόσωπα κατέχοντα ἡγετικὰς θέσεις νὰ ἐπηρεασθοῦν εἴτε ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἴτε ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, μετέχοντα ἐπίσης τοῦ Συμβουλίου.

§83Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἐπίκρισις ἐγένετο εἰς τὴν Νομοπαρασκευαστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐγένετο βάσει τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου καὶ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ τὸν Ὑπουργόν. Ὡς ἐλέχθη ἤδη ἀπὸ ἐμέ, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχε τέσσαρας ψήφους εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό. Κατόπιν τῶν ἐπικρίσεων παρελείψατε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦσαν νὰ ἐπηρεασθοῦν ἀμέσως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ παραμένει πάντοτε τὸ ἐρώτημα, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργὸς νὰ μετάσχῃ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου Κρίσεως.

§84Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Ράλλη, ἔδωσα προηγουμένως τὴν ἀπάντησιν. Τὴν ἐπαναλαμβάνω. Εἶναι ἀδιανόητον νὰ θεωρηθῇ, ὅτι πρόσωπα οἷα τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποστοῦν οἱανδήποτε ἐπιρροὴν ἀπὸ οἱονδήποτε πολιτικὸν πρόσωπον μετέχον τοῦ Συμβουλίου, τηρουμένης δὲ πάντοτε τῆς συνταγματικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 101. Ἄλλως τε, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἐνδεχομένως θὰ ἀναφερθῆτε μετὰ ταῦτα καὶ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Γεν. Γραμματέως σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μας. Εἶναι ἰδική σας. Μὲ τὸ νομοσχέδιον 3336 τοῦ 1957, εἴχατε καθιερώσει τὴν συμμετοχὴν τοῦ Γεν. Γραμματέως διὰ νὰ δύναται νὰ μεταφέρῃ τὰς ἀμέσους ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῆς ὑπηρεσίας ἑκάστου Νομάρχου, ἀπόψεις του. Ἤκουσα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λέγετε, ἄνευ ψήφου. Καὶ ἐρωτῶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει: Ἡ παρουσία ἢ ἡ ψῆφος σᾶς ἐνοχλεῖ;

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὰ δύο.

§86Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Ἡ μὲν ψῆφος δὲν δύναται νὰ ἐνοχλῇ, διότι ἐφ’ ὅσον εἰσηγῆται ὁ Γεν. Γραμματεύς, ἔχει εἴπει ὅσα εἶχε νὰ εἴπῃ. Θὰ ἤθελα καὶ κάτι ἄλλο νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι: Ὅσοι ἐπικρίνετε τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν κρίνονται κυρίως οἱ Νομάρχαι οἱ διορισθέντες ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ. Κρίνονται μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει 10ετίαν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ των. Ὅσοι διωρίσθησαν μετὰ τὸ 1955, ὅταν κατηργήθη ὁ θεσμός, αὐτοὶ δὲν κρίνονται.

§87Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἐδιαβάσατε καλὰ τὸ νομοσχέδιον.

§88Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Σεῖς, κύριε συνάδελφε, νὰ τὸ διαβάσετε καλύτερα. Ὁ νόμος λέγει: Ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις περὶ κρίσεως τοῦ Συμβουλίου οἱ ἐν τῇ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 ἀναφερόμενοι. Ἤτοι ὅσοι ἔχουν συμπληρώσει 10ετῆ συνεχῆ ἢ διακεκομμένην ὑπηρεσίαν.

§89Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἢ συντάξιμον 20ετίαν.

§90Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Μάλιστα, ἢ συντάξιμον 20ετῆ μὲ πλήρη 5ετῆ ὑπηρεσίαν τοῦ Νομάρχου. Οἱ ἔχοντες συμπληρώσει 5ετῆ καὶ ἔχοντες ταὐτοχρόνως τοὐλάχιστον 20ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, εἶναι ἐλάχιστοι, κύριε Ράλλη. Ἔχετε βεβαίως ὑπ’ ὄψει σας τοὺς νόμους βάσει τῶν ὁποίων κατελύθη ὁ θεσμὸς τῆς χρηστῆς διοικήσεως καὶ καθιερώσατε τὸν ἐπὶ θητείᾳ Νομάρχην τοῦ Κόμματος. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν κρίνωμεν τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσίαν μικροτέραν τῶν 10 ἐτῶν ἢ συντάξιμον 20ετῆ ὑπηρεσίαν, ἐξ ἧς 5ετῆ εἰς τὴν θέσιν τοῦ Νομάρχου, τὸ ἐπράξαμεν διότι δὲν ἠθελήσαμεν νὰ δώσωμεν οἱανδήποτε ἀφορμήν, ὅτι στρεφόμεθα κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν, θεσμοῦ τὸν ὁποῖον συνέλαβε τὸ πρῶτον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, διετυπώθη ἡ ἄποψις, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κριθοῦν ἅπαντες οἱ ὑπηρετοῦντες Νομάρχαι, διότι δὲν ὑπῆρξαν ὅλοι ἀνεπίληπτοι. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος καὶ ἐκ τῶν ἐπικρίσεων, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν καὶ ἐκ τῶν διακοπῶν αἱ ὁποῖαι μοῦ ἐγένοντο νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς τοὺς κυρίους ἐπικριτάς, τὴν ἀντικατάστασιν τῶν Νομαρχῶν ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Μαυρομιχάλη. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν πλέον ἐπίσημον ἀναγνώρισιν, ὅτι ὑπῆρξαν ἀρκετοὶ Νομάρχαι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐσεβάσθησαν τὸν θεσμόν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν κατὰ τρόπον ἄξιον τὴν ἀποστολήν των, τὰ καθήκοντά των. Ἑπομένως τὸ συμπέρασμα, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι αἱ κατηγορίαι δὲν εἶναι μόνον ἀβάσιμοι, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄδικοι. Εἰς τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας ἀνήκει ὁ τίτλος τιμῆς, ὅτι καθιερώσαμεν τὸν Νομάρχην ἐπὶ θητείᾳ καὶ εἰς τὴν παράταξιν τῶν κυρίων ἐπικριτῶν ἀνήκει ὁ τίτλος, ὅτι κατέλυσε τὸν θεσμὸν τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ κρατοῦν κατὰ τὸ 1953 καθεστώς. Τότε μὲ τὴν Κυβέρνησιν Παπάγου κατηργήθη οὐσιαστικῶς ὁ θεσμὸς τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Καὶ εἶναι ἄξιον προσοχῆς τὸ γεγονός, ὅτι ὁλόκληρος τότε ἡ παράταξις τοῦ Συναγερμοῦ ἦτο σύμφωνος διὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Εἰσηγουμένου τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν κ. Λυκουρέζου, ἅπαντες εὑρέθησαν σύμφωνοι καὶ ἐτάχθησαν ὑπὲρ τοῦ πολιτικοῦ Νομάρχου. Καὶ τὸ 1955 μὲ τὸν Νόμον 3200 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως», κατηργήθη καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Συμβούλιον, διατηρηθὲν ὑπὸ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τοῦ 1953. Ἔκτοτε οἱ Νομάρχαι διωρίζοντο ἄνευ οὐδεμιᾶς εἰδικῆς κρίσεως, μὲ μόνον κριτήριον τὴν κομματικὴν προσήλωσιν. Καὶ ἐχρειάσθη τὸ 1955 κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον.....

§91Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Σοβαρὰ τὰ λέγατε αὐτά;

§92Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. Ράλλη, διότι λησμονεῖτε ὅσα θέλετε καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅ,τι θέλετε νὰ ἐνθυμῆσθε. Ἦλθε τὸ Ν. Δ)γμα 3436)55 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπανήλθομεν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν, τῶν ἡμιμονίμων Νομαρχῶν. Προφανῶς, ἡ παράταξις ἐκείνη ἡ ὁποία εἶχε ταχθῆ ὑπὲρ τοῦ πολιτικοῦ Νομάρχου, τοῦ κομματικοῦ Νομάρχου, ἀνεγνώρισε τὸ σφάλμα της. Ἀνεγνώρισε τὴν χρησιμότητα τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν καὶ τὸν ἐπανέφερε. Καὶ ἔκτοτε ἰσχύει ὁ θεσμὸς τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς ὑπαινιγμούς, τοὺς ὁποίους διετύπωσεν ἡ τότε ἀντιπολίτευσις, δὲν ξεύρω ἐὰν ἦσαν ἀκριβεῖς ἢ ὄχι. Εἶπον τότε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν: «Καθιερώνει ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, τὸν θεσμὸν τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ ματαιώσῃ τὴν ἀντικατάστασίν των ἀπὸ ἄλλα πρόσωπα ἀδιαβλήτου κύρους. Δὲν γνωρίζω ἐὰν αἱ ἐπικρίσεις αὐταὶ ἦσαν ἀκριβεῖς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κρατῶ, εἶναι, ὅτι ἡ ἰδία παράταξις ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ 1953 κατήργησε τὸν θεσμόν, ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ τὸν ἐπαναφέρῃ ἐν ἔτει 1955. Εἶπον ἐν ἀρχῇ, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν ποιοτικὴν ἐξύψωσιν τῶν ἐπὶ θητείᾳ Νομαρχῶν. Εὔχομαι νὰ ἑλκυσθοῦν πρόσωπα ἱκανά, πρόσωπα, τὰ ὁποῖα φιλοδοξοῦν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν καίριον αὐτὸν κλάδον τῆς διοικήσεως. Εὔχομαι νὰ καταστήσουν βίωμα τῆς δημοσίας ζωῆς των τὴν ἀρχὴν τῆς νομιμότητος, τοιουτοτρόπως θὰ ἔχουν τὰ πρόσωπα ταῦτα δικαιώσει τὴν φιλοδοξίαν των νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ὑψηλὴν ἀποστολήν των, ταὐτοχρόνως ὅμως θὰ ἔχουν παράσχει τὴν δυνατότητα εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου εἰς τοὺς ἁπλοῦς πολίτας τῆς ὑπαίθρου νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ τῆς χρηστῆς διοικήσεως καὶ τῆς ἰσοπολιτείας. Καὶ ἀκόμη, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ προσθέσω δύο λέξεις. Ἡ πραγμάτωσις τοῦ κράτους δικαίου εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν ἔκτασιν θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἀφιερώσωμεν περισσότερον χρόνον εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν κοινοβουλευτικῶν μας καθηκόντων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἂν ἤθελον νὰ ἀποφύγω τὴν καταπόνησιν τοῦ Σώματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἂν καὶ θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου τῶν Νομαρχῶν, ὡς τιτλοφορεῖται, ὅτι δὲν παρουσιάζει αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τόσον ἐνδιαφέρον, ὥστε νὰ καταπονηθῇ τὸ Σῶμα, ἂν δὲν συνέβαινεν ἀπὸ ἑνὸς ἔτους, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ἡ Ε.Κ. κατὰ διάφορα στάδια νὰ ἐμφανίζωνται ἀπὸ ἕνα τομέα τῆς κυβερνητικῆς δράσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν κεχωρισμένα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ὀργανικῶς ἀποτελοῦν ἕνα ἑνιαῖον σύνολον. Ἀπὸ τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν εἰς τὴν χώραν μας, κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς τελευταίας ἑκατονταετίας, τὴν πολιτικήν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὑπέστη καὶ αὐτὸ τὰς ἐπιδράσεις τῶν δεδομένων τῶν συνθηκῶν τῶν πραγματικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξηλίχθησαν, ἐδημιούργησαν τὴν συρρίκνωσιν ἀπὸ ἀπόψεως ἁρμοδιοτήτων του γενικῶς ἐν σχέσει μὲ τὴν ἁρμοδιότητα, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου. Δὲν παύει παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ὄχι διότι ἐλέγχει τὸ σύνολον τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ διότι εἰς τὴν ἱεράρχησιν τῆς διαρθρώσεως τοῦ Ὑπουργείου ἵσταται ὁ Νομάρχης, νευραλγικὸν στοιχεῖον ἀπὸ ἀπόψεως ἀποκεντρώσεως διοικήσεως καὶ στόχος ἀνέκαθεν ὅλων τῶν σελίδων τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ πολιτικὰς ἐσωτερικὰς μεταβολάς, νὰ ἀποτελῇ καίριον τομέα τῆς Διοικήσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν παρὰ τὴν ἐξ ἱστορικῶν λόγων ὑφισταμένην συρρίκνωσιν τῆς ὅλης ἁρμοδιότητός του καὶ ἐπιδράσεως ἐπὶ τῆς πολιτικῆς καὶ διοικητικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, δὲν παύει νὰ ἔχῃ ἰδιάζουσαν σημασίαν. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω, στρεφόμενος ἰδιαιτέρως πρὸς τὴν ΕΚ καὶ τὴν ἀριστεράν, νὰ πιστεύσητε εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ βῆμα ὡς μέλος τοῦ κόμματος τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ εὑρίσκομαι κυρίως ὡς ἕνας συνειδητὸς θεράπων τῆς διοικήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπὶ μακρὸν ὑπηρέτησα καὶ ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἀφετηρία τῆς δημοσίας ζωῆς μου. Καὶ εὑρίσκομαι πλέον ὡς ἕνας Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ὅ,τι τοὐλάχιστον ἔχω συλλάβει ἀπὸ τὴν ὅλην ἱστορίαν τοῦ ἐλευθέρου πολιτικοῦ βίου τῆς χώρας μας, ἀπὸ ὅ,τι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἔχω καταλήξει εἰς ἕνα συμπέρασμα, ὅτι ἕνας λόγος σοβαρός, σοβαρώτατος, διὰ τὸν ὁποῖον πάσχει γενικώτερον ἡ διοίκησις εἰς τὸν τόπον μας, εἶναι καὶ τὸ ὅτι ἑκάστοτε ἐμπλέκομεν τὸ πρόβλημα μὲ τὰς πολιτικὰς ἀντιθέσεις μας καὶ δὲν ἠθέλησε ποτὲ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου, ἐξαιρέσει ὡρισμένων φωτεινῶν περιόδων τῆς πολιτικῆς ἱστορίας, διὰ νὰ μνημονεύσω τὴν περίοδον 1896–1899, ἐπὶ Χαριλάου Τρικούπη, καὶ τὴν μεταγενεστέραν, ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, δὲν ἠθέλησε ἡ πολιτικὴ ἡγεσία νὰ τὸ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν διαμάχην διὰ νὰ τὸ ἴδῃ μὲ αἴσθημα ἐθνικῆς εὐθύνης καὶ νὰ τὸ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰς ταλαντεύσεις καὶ τοὺς κραδασμοὺς τῶν μεταβολῶν εἰς τὸν ἐσωτερικὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας μας. Κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτικὴ ζωὴ καὶ συνεπῶς καὶ ἡ διοίκησις, δὲν εἶναι ἐπιφανειακὸν καὶ συμπτωματικὸν γεγονός, ἀλλὰ ἐκφράζει καὶ ἑρμηνεύει τὰς ἰδιότητας τοῦ λαοῦ, τὰ πολιτικὰ ἤθη εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ διοίκησις δὲν εἶναι νομικὸς σχηματισμός, ἡ διοίκησις δὲν εἶναι σχῆμα, εἶναι ἐνσάρκωσις τῆς ζωῆς καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἐξελιχθῇ καὶ νὰ κριθῇ εἴτε θεωρητικῶς εἴτε κατὰ πολιτικὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε προσαρμόζονται ἐπηρεαζόμεναι ἀπὸ τὴν σκοπιμότητα. Ἡ διοίκησις εἶναι κυρία ἔκφρασις τῆς δημοσίας ζωῆς καὶ τῶν πολιτικῶν ἠθῶν τῆς χώρας μας. Ἐπαναλαμβάνω, ἐκφράζει αὐτὰς τὰς ἰδιότητας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνην νὰ διοικοῦν ὡς πολιτικὴ ἡγεσία τὸν τόπον. Καὶ ἐὰν οὕτως ἢ ἄλλως ἐν τῇ πράξει συμβαίνῃ, ἐὰν δηλαδὴ ἑκάστοτε τὰ κόμματα ἀλληλομαχόμενα καὶ ἀλληλοσπαρασσόμενα τὴν κατηγοροῦν καὶ τὴν κρίνουν ὡς ἀνεύθυνοι, διότι πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατὰ σύστημα ἔλαβε χώραν ἡ δίκη τῶν Νομαρχῶν, δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἀναζητοῦμεν ἀλλοῦ τὴν εὐθύνην, πέραν δηλαδὴ καὶ ἔξω τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας. Ἂν ἀνοίξετε οἱανδήποτε σελίδα τῆς πολιτικῆς μας ἱστορίας, θὰ ἴδητε ἐκτὸς τῶν φωτεινῶν ἐξαιρέσεων, ὅτι μὲ κάθε πολιτικὴν μεταβολὴν ἀκούομεν τὸ κήρυγμα, ὅτι πάσχει ἡ διοίκησις καὶ ἐν τῷ μεταξὺ κομματικαὶ τοποθετήσεις, μεταβολαί, νομοθεσία, νόμοι, χῶρος μεγάλος χρειάζεται διὰ νὰ χωρέσουν οἱ διάφοροι διοικητικοὶ νόμοι καὶ ἡ κωδικοποίησις καὶ ἐν συνεχείᾳ οἱ κώδικες, αἱ μεταβολαὶ καὶ τροποποιήσεις, Καὶ τί προέκυψεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν τοποθέτησιν τοῦ προβλήματος; Ἡ κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Θὰ τολμοῦσα νὰ κάμω μίαν παραβολὴν ἀνάλογον πρὸς τὰς ὡραίας παραβολάς, εἰς τὰς ὁποίας μᾶς ἔχει συνηθίσει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ὁ ὁποῖος ἄλλοτε ἀναφερόμενος εἰς τὰ τῆς ἀνυψώσεως τῆς στάθμης τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τότε τῆς ΕΡΕ ἐνεφάνιζεν, εἴτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἴτε ἄλλως πως, ὡς μίαν κατάκτησιν τῆς ἐσωτερικῆς σταθερότητος τῆς διοικήσεως τοῦ τόπου, ἔλεγε τότε ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., «ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εὐημεροῦν καὶ οἱ ἄνθρωποι πάσχουν» νὰ εἴπω, στρεφόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὁμιλοῦντες περὶ τῆς διοικήσεως, αἱ λέξεις εὐημεροῦν καὶ ἡ διοίκησις πάσχει. Εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ὅτι θὰ προτιμοῦσα εἰς τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα νὰ μὴ περιελαμβάνετο τὸ θέμα τῆς διοικήσεως, κάμνω αὐτὴν τὴν εἰσαγωγήν, διὰ νὰ θέσω τὸ θέμα τῆς διοικήσεως ὑπεράνω κομματικῆς ἀντιδικίας, διότι ἡ διοίκησις εἶναι ἀπὸ τὰ αὐτόχρημα ἐθνικὰ θέματα. Συνδέεται ἀμέσως μὲ ὅλα τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ. Σήμερον, εἶναι πράγματι ἐθνικὸν θέμα. Ἔχουν λεχθῆ πλειστάκις ἀπὸ στόματα ἁρμοδιώτερα ἐμοῦ, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θίγει εἰς πᾶσαν στιγμὴν τὸν πολίτην εἶναι ἡ διοίκησις. Εἰς τὴν πολιτικὴν μηχανὴν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, θίγει ἀμέσως τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πολίτου, εἶναι ἡ διοίκησις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ τοὺς νόμους ἢ τοὺς θεσμοὺς καλοὺς ἢ κακούς, εἶναι ἡ διοίκησις. Ἐκεῖνο ἀκόμη ποὺ ὡδήγησε τοὺς λαοὺς εἰς ἐπαναστατικὰς ἐκδηλώσεις εἶναι ἡ διοίκησις. Μεταπολεμικῶς, ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνα πρόβλημα, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον πιστεύω ἀναμφισβητήτως ὅτι δι’ ὅλας τὰς παρατάξεις ἀποτελεῖ λόγον ἀνησυχίας, εἶναι τὸ μέγα πρόβλημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, εἰς τὸ Ἄστυ καὶ τὰ περιπόλια αὐτοῦ, πρόβλημα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς πολὺ μύωψ διὰ νὰ μὴ βλέπῃ ὄχι εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον, ἀλλὰ εἰς τὸ ἄμεσον μέλλον τοὺς κινδύνους καὶ τὰς φοβερὰς ἐξ αὐτοῦ ἐπιπτώσεις ἀπὸ κοινωνικῆς καὶ γενικώτερον πολιτικῆς ἀπόψεως. Λέγω ὅτι μεταπολεμικῶς ἔχει μεγεθυνθῆ τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα καὶ γνωρίζομεν ὅλοι μας ἀπὸ τὸ ἀλφάβητον τῆς διοικητικῆς πείρας καὶ τῆς ἐπιστήμης, ὅτι βασικὴν σημασίαν ἔχει ἐκτὸς τῶν ἄλλων διὰ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος διαγράφεται ὁλοζώντανος μπροστά μας, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκεντρουμένης διοικήσεως. Ποτὲ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν τὸ πρόβλημα τῆς διοικήσεως νὰ μεταβάλλεται εἰς ποδόσφαιρον καὶ ἀναλόγως νὰ δέχεται τὰ κτυπήματα πότε ἐντεῦθεν καὶ πότε ἐκεῖθεν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἔχω κανένα δισταγμόν, πρῶτον ἀναφέρομαι εἰς τὸν ἑαυτόν μου, ὅτι οὕτω πως ὁδηγούμενοι εἰς τὰς σκέψεις μας καὶ εἰς τὰς ἐκδηλώσεις μας τὰς πολιτικὰς εἴτε εἴμεθα ἐν τῇ Κυβερνήσει, εἴτε ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει, νομοθετοῦντες ἂν σκεπτώμεθα οὕτω παραβαίνομεν τὸ πρῶτον μας καθῆκον τῆς ἐκτιμήσεως ἐθνικῶς τοῦ κινδύνου αὐτοῦ. Ἡ Ε.Κ., λοιπόν, κακῶς κατ’ ἐμὲ ἐνέπλεξεν εἰς τὴν πολιτικὴν ἀντιδικίαν τὸ πρόβλημα τῆς διοικήσεως καὶ μὲ τὰς Τυρηνικὰς σάλπιγγας διεκήρυξεν, ἀφοῦ προηγουμένως κατήγγειλε τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, ὡς Κυβέρνησιν ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς διοικήσεως φαῦλον, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας παρ’ αὐτῆς θὰ ἀνατείλουν ἡμέραι ἐξυγιάνσεως, ἀνορθώσεως, ἀναστηλώσεως τῆς διοικήσεως. Αἱ λέξεις δὲν εἶναι μαγικαί, αἱ λέξεις ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ πράγματα καὶ ὅταν δὲν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰ πράγματα τότε βαρύτατα χρεώνουν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐπαγγέλλουν, ἂν δὲν πρόκειται ἐν συνεχείᾳ νὰ τὰς συνδέσουν μὲ ἔργον. Ἔλεγον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν προσφάτως, κατὰ τὴν συζήτησιν ἑνὸς νομοσχεδίου περὶ συστάσεως Νομῶν. Κύριε Ὑπουργέ, καταπλήσσομαι διότι ἡ Ε.Κ. ἐνῷ ἔχει ἐξαγγείλει ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα ἀναστηλώσεως τοῦ κύρους τῆς διοικήσεως— δὲν ἐρευνῶ ἂν ὑπῆρχε βασιμότης εἰς τοῦτο διότι θὰ ἐκταθῇ πολὺ ἡ συζήτησις— πῶς ἔρχεσθε καὶ φέρετε ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς σύστασιν Νομῶν, ἐνῷ ἐν ὄψει τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὸν χῶρον τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ἀνάγκη τῆς ὀργανώσεως ἀποκεντρώσεως προβάλλεται ὡς κατεπείγουσα καὶ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ καὶ ἡμεῖς ἀκόμη νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ἡ κατάστασις ἦτο ἰδανικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ἀποκεντρωμένης διοικήσεως, δὲν ἐπιβάλλεται πράγματι μία ἀπὸ ἐθνικὸν ὅμως πρῖσμα ἀντιμετώπισις τοῦ ὅλου προβλήματος; Ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει ὀλίσθημα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς καθαρῶς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς διοικήσεως; Πρῶτον ὀλίσθημα βαρύτατον, χωρὶς νὰ συντρέχῃ οὐδεὶς κατεπείγων λόγος ἐπελήφθη συμπτωματικῶς, περιστασιακῶς τοῦ προβλήματος τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ ἐνῷ ὁ μαθητὴς τῆς πρώτης τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου ὄχι ὁ πτυχιούχος τοῦ Δημοσίου Δικαίου ἢ τῶν διοικητικῶν ἐπιστημῶν, γνωρίζει ὅτι ἀποκέντρωσις καὶ διοίκησις εἶναι Σιαμαῖαι ἀδελφαί, ἔρχεται ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. καὶ συνιστᾷ νομοὺς στενωτάτης περιφερείας. Θητεύω ἀπὸ μακροῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀπὸ πολλοῦ μακροτέρου χρόνου ὑπηρέτησα τὴν διοίκησιν. Ἂν κανεὶς ἀναδράμῃ συντόμως αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ φέρῃ ζωντανοὺς μπροστά του τοὺς μεγάλους πολιτικοὺς ἡγέτας τοῦ τόπου ἑνὸς αἰῶνος, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἂν αὐτοὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκούσουν ὅτι τὸ 1964 ἡ Ἑλλὰς ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ τόσον ἐθνικῶς χρησίμου θέματος τῆς ἀποκεντρώσεως ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ συνιστᾷ νομοὺς τοιαύτης περιοχῆς καὶ τοιούτου στενωτάτου ὁρίζοντος καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ὁμιλῇ ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ κῦρος τῶν νομαρχῶν, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠτένιζον τὸ παρὸν θέαμα συνελεύσεως τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τί, κ. Ὑπουργέ, φέρετε νομοσχέδιον τοιοῦτον; Διότι αὐτὸ ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως ἀποκαλύπτει τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπιμαρτυρεῖ τὸν βαθμὸν τῆς ἐκτιμήσεως ἀπὸ μέρους της τοῦ προβλήματος τῆς ἀποκεντρώσεως. Ἀλλὰ εἶναι αὐτὴ μόνον ἡ ἐκδήλωσις; Ἐπακολουθεῖ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Πρόκειται καὶ ἐγὼ νὰ ἐπανέλθω εἰς ὅσα ὁ ἔγκριτος συνάδελφος τῆς συμπολιτεύσεως καὶ εἰσηγητὴς ἀνέπτυξεν ἀναφορικῶς μὲ τὴν νομοθετικὴν ἐξέλιξιν τοῦ ζητήματος ἀπὸ τοῦ 1949 μέχρι σήμερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τώρα εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐφ’ ὅσον ἔθιξα τὸ θέμα τῶν προσφάτων νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω εἰδικώτερον καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Τί σᾶς βιάζει, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ φέρετε ἐπειγόντως διάταξιν μεμονωμένην περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐπιθεωρητῶν ἀπὸ 5 εἰς 7; Κύριοι βουλευταί, προέβην εἰς μίαν δήλωσιν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ἐδῶ διὰ νὰ εἶμαι οὔτε μικρόφωνον οὔτε μεγάφωνον κομματικόν. Κατηγορηματικῶς, καὶ νομίζω, ἡ μακρά μου ἱστορία προσφέρει μίαν ἐγγύησιν, ἐν σχέσει πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἀκούσητε ἐπὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν Νομαρχῶν, οὐδέποτε συνεφώνησα ὡς πρὸς τὴν καθιέρωσιν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπῆρξε ποτὲ θεσμός, ὑπῆρξε θεραπεία προσώπων. Παρενεβλήθη μεταξὺ Ὑπουργοῦ καὶ Νομαρχῶν, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν πρώτην συσκότισιν τῆς ὑποθέσεως. Καὶ ἐκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸ ἑνὸς μηνὸς νὰ προέλθῃ εἰς δύο ἀποσαφηνίσεις, διότι ἐπαναλαμβάνω, χωρὶς νὰ ἐπικροτῶ, ἀπ’ ἐναντίας ἐπικρίνω, ὅση ἡ δύναμις ἐν ἐμοί, τὴν στάσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., ὁ ὁποῖος μετέφερε καὶ αὐτὸ τὸ θέμα τῆς διοικήσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καὶ τὸ ἔρριψεν εἰς τὴν διαμάχην, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ στόχον πολεμικῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, δὲν ἀνέμενον ὅτι θὰ ἀπετολμᾶτο αὐτὴ ἡ ἀποκάλυψις καὶ ἀπηύθυνον δύο ἐρωτήσεις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν: Προτίθεσθε νὰ διατηρήσετε τὸν θεσμὸν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου; Καὶ μοῦ ἀπαντήσατε καταφατικῶς καὶ κατηγορηματικῶς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ναί. Δευτέρα ἐρώτησις: Ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι αὐτοὶ οἱ κ.κ. Ἐπιθεωρηταὶ ἔχουν ἐπὶ τοσούτῳ ἐπιτύχει, ὥστε νὰ ἔχετε τὴν ἀνάγκην τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἄλλων ἀκόμη, κατεπειγόντως δέ, δύο, ὥστε νὰ ἀπασχολῆτε περιστασιακῶς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐπὶ κεφαλαιώδους θέματος, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὴν ὅλην πράγματι, ἔχουσαν ἀνάγκην ἀνακαινίσεως ὑπόθεσιν τῆς ἀποκεντρωτικῆς διοικήσεως; Καὶ μοῦ ἀπήντησε κατηγορηματικῶς, ἔχω δὲ τὰς ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι μοῦ ἐδόθησαν πρὸ ἑνὸς μηνός, ὅτι βεβαίως ἔχουν ἐπιτύχει. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπαναλάβω ἐπὶ λέξει: «... (ἀναγινώσκει)...» αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. Καὶ τότε εἶπον καὶ παρεκάλεσα, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ συνδέονται ὀργανικῶς μὲ ἓν θέμα— διότι καὶ τὸ συζητούμενον ἀπόψε νομοσχέδιον τιτλοφορούμενον ὄχι περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς περὶ ἐξαναγκαστικῆς ἀπομακρύνσεως ἐκ τοῦ θεσμοῦ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου— καὶ αὐτὸ συνδέεται ὀργανικῶς μὲ τὸ ὅλον θέμα τῆς διοικήσεως καὶ δὲν ἐπετρέπετο νὰ ἔλθῃ κατ’ αὐτὸν τὸν ἀποκεκομμένον τρόπον. Ἀλλὰ μὴ τυχὸν ἠρκέσθη εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν Ἐπιθεωρητῶν Νομαρχῶν μόνον; Ἐπροχώρησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς λῆψιν διαφόρων ἄλλων μέτρων, ὡς εἰδικώτερον τὴν περίφημον καὶ πολλαπλῶς διατυμπανισθεῖσαν ἔξοδον τῶν συμπληρούντων 35ετίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐχώρησεν ἡ Κυβέρνησις, ἀποδυναμώσασα τὴν μονιμότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, μονιμότητα τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἀποδυναμώσασα δὲ τὸν θεσμὸν τῆς μονιμότητος, ἀπεστέρησε τῆς εὐγενοῦς φιλοδοξίας τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους νὰ ἀνέλθουν εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος καὶ ταὐτοχρόνως ἀπεστέρησε κατὰ τρόπον κατεπείγοντα μαρτυροῦντα προφανῶς ἄλλας σκοπιμότητας, τὴν Πολιτείαν, τῆς δυνατότητος τὴν ὁποίαν εἶχεν νὰ ἀξιοποιήσῃ τὴν πεῖραν, ἡ ὁποία γνωρίζετε ποίαν σημασίαν ἔχει εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Ἀνωτάτων αὐτῶν λειτουργῶν. Ἀνεφέρθην εἰς αὐτὸ καὶ ἐπανέρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα ἔχουν συνοχὴν ὀργανικὴν καὶ δι’ αὐτὸ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι συνεχίζει τὴν τακτικὴν τῆς συμπληρωματικῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων. Καὶ ἄλλοτε εἶπον ὅτι ὅταν ρίπτωμεν βέλη δὲν πρέπει νὰ ἐμφανιζώμεθα ὡς ἀναμάρτητοι καὶ δὲν εἴμεθα καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς κάθε ἐκδήλωσιν νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἔρχεται ὁ ἀγαπητὸς καὶ συμπαθέστατος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὸ νομοσχέδιον νὰ στηρίζεται εἰς μίαν κατηγορίαν πρὸς τὸ παρελθόν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον σήμερον ἀξιώνει ἀπὸ ἡμᾶς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ ἐθνικὴ πραγματικότης, ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερική. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀξιώνει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι νὰ μὴ μεταθέτωμεν τὰ ζητήματα εἰς τὸ παρελθόν, ἀντιδικοῦντες καὶ σκιαμαχοῦντες περὶ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν ἐπιρροὴν ἐπὶ τοῦ μέλλοντός του. Διότι μὲ τὴν παρελθοντολογίαν, θὰ χάσωμεν τὸ μέλλον. Αὐτὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ χείλη μεγάλων ἀνδρῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ θέλῃ νὰ καλύψῃ τὰς ἀδυναμίας τοῦ νομοθετήματος μὲ τὸ τί ἔγινε πρὸ μιᾶς 10ετίας καὶ 5ετίας εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι μὲ τὸ νομοθέτημα τῶν Ἐπιθεωρητῶν, συλλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις παλινωδοῦσα καὶ συγκαλύπτουσα τὴν πραγματικότητα μὲ ἐπενδύσεις τίτλων καὶ λέξεων, αἱ ὁποῖαι προδίδουν πολλὴν κραιπάλην κομματικήν. Διὰ νὰ κατηγορήσῃς, πρέπει νὰ εἶσαι λευκός. Καὶ ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι. Παραλαμβάνει διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὸν προάγει, τὸν ἐκτοξεύει εἰς τὴν Γενικὴν Ἐπιθεώρησιν, δηλαδὴ ὑφιστάμενον Νομαρχῶν, τὸν μεταβάλλει ἐντὸς 24 ὡρῶν εἰς προϊστάμενον τῶν Νομαρχῶν καὶ εἰς Γενικὸν Ἐπιθεωρητήν. Κύριοι, ἔζησα ἐγὼ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ πρῶτον στάδιον τῆς νεότητός μου καὶ πονῶ εἰλικρινῶς.

§95ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τῆς 4ης Αὐγούστου;

§96Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θέλετε τῆς 4ης, θέλετε τῆς 5ης, θέλετε τῆς 3ης;

§97Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§98Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θὰ σᾶς ἐπιτρέψω διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ πρὸς ὑμᾶς προσωπική μου συμπάθεια.

§99Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Καλαντζῆ, γνωρίζετε μὲ πόσην θρησκευτικὴν εὐλάβειαν παρακολουθῶ τοὺς λόγους σας ὁσάκις ὁμιλεῖτε. Ἐπειδή, ὅμως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν βλέπω, ὅτι ἀλλάζει τὸ θέμα, διότι βάλλει ἐναντίον τοῦ τρόπου τῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ παρελθόντος, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡμεῖς δὲν ἀτενίζομεν τὸ παρελθόν... Ἀτενίζομεν τὸ μέλλον.

§100Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πάρα πολὺ διὰ τὸ ὅ,τι εἴπατε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσωπικήν σας τοποθέτησιν εἶμαι βέβαιος περὶ αὐτῆς. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ προκαλέσω, διότι δὲν ἀμφέβαλλον ποτέ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσωπικήν σας τοποθέτησιν. Ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς τὴν τοποθέτησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀφήσετε τὴν Κυβέρνησιν ἵνα αὕτη ὑπ’ εὐθύνην της λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§101Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, μίαν ἐρώτησιν.

§102Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁρίστε.

§103Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι καὶ ἐγὼ σᾶς παρακολουθῶ μὲ προσοχήν. Βλέπω ὅτι ἐπιάσατε τὸ θέμα θαυμάσια. Ὡμιλήσατε περὶ ἐξηθλιωμένης διοικήσεως καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐξυγίανσις. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐπειδὴ θητεύετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνεχῶς, ὅπως γνωρίζω, εἶσθε δὲ μέλος κόμματος, τὸ ὁποῖον ἐκυβέρνησεν ἐπὶ τόσα ἔτη, ἐὰν ὅσα εἴπατε ἀπόψε τὰ εἴπατε τότε, ὅταν τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐκυβέρνα. Διότι ἐπέρασαν ἀπὸ ἐδῶ νομοθετήματα περὶ διοικήσεως, περὶ Νομαρχῶν καὶ ἤθελον νὰ γνωρίζω αὐτό. Διότι ἐὰν ὑπάρχῃ ἐξαθλίωσις τῆς διοικήσεως ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ κατηγορητήριον, τὸ κατηγορητήριον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ στρέψετε ἐναντίον τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῆς Δεξιᾶς ἡ ὁποία ἐκυβέρνησε τὴν χώραν. Ἀνεύθυνη τελείως εἶναι ἡ Ε.Κ. Ἡ Ε.Κ. διοικεῖ τὴν χώραν, κύριε συνάδελφε, μόνον ἐπὶ μῆνας καὶ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον περὶ διοικήσεως εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔφερε σήμερον, διὰ νὰ διορθώσῃ τὴν ὑπάρχουν κατάστασιν.

§104Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σᾶς παρεχώρησα τὴν διακοπὴν ὄχι διότι ἐπίστευον ὅτι δὲν μὲ παρακολουθεῖτε, ἀλλὰ ἀκριβῶς διότι ἐπίστευον ὅτι μὲ παρακολουθεῖτε. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ἐπανέρχεσθε εἰς ἕνα ᾆσμα, τὸ ὁποῖον ἔχει χάσει ἀπὸ ἀπόψεως ἀκουστικῆς τὴν μουσικότητά του. Ἔλεγον προηγουμένως, ὅτι τὸ νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἀντλοῦμεν, λόγῳ θέσεως πλειοψηφίας, ἐπιχειρήματα— θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω— αὐτὸ δὲν μᾶς τοποθετεῖ ἀπέναντι τῆς εὐθύνης τῆς πραγματικότητος ἔναντι τοῦ τόπου μας, ἀλλὰ ἁπλῶς μᾶς παρασύρει εἰς μίαν εὐθηνὴν συνέχισιν τοῦ ἀγῶνος τοῦ ἀνενδότου καὶ δὲν προτίθεμαι ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ σᾶς παρακολουθήσω. Ἐπανέρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐπειδή, τὰ σῦκα εἶναι σῦκα καὶ ἡ σκάφη σκάφη, αἱ ἐρωτήσεις δὲν πρόκειται νὰ μεταθέσουν τὸ πρόβλημα τῶν εὐθυνῶν, εἴτε ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκυβέρνησαν, εἴτε ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κυβερνοῦν. Ἀλλὰ τό γε νῦν ἔχον ἀσχολούμεθα μὲ τὸ παρὸν καὶ ἀτενίζομεν τὸ μέλλον. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ ποτὲ — καὶ κάμω ἔκκλησιν πρὸς ὅλους ὑμᾶς— νὰ παρακολουθῇ περαιτέρω τὸ πνεῦμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ παρὰ τῇ Κυβερνήσει, τῆς ἀντλήσεως ἐπιχειρημάτων ἀρνητικῶν ἐκ τοῦ παρελθόντος, διὰ νὰ θεμελιώσῃ πολιτικὴν εἰς τὸ μέλλον. Θὰ ὁδηγήσῃ ἀναμφισβητήτως καὶ ἑαυτὴν καὶ τὸν τόπον εἰς δοκιμασίας. Ἐπανέρχομαι, διότι τὸ παρὸν νομοσχέδιον τιτλοφορεῖται «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν» καὶ συγκαλύπτει τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἐπιθεωρητῶν καὶ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν τὰ λέγω ἐγώ, ἐὰν θέλετε νὰ ἀκούσετε, ἀλλὰ τὰ λέγει ὁ καθηγητὴς τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου, ὁ κ. Βεγλερῆς, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἧς καθιερώθη ὁ θεσμὸς τῶν ἐπιθεωρητῶν ἔπαυσε πλέον ὄχι μόνον νὰ πιστεύῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ διδάσκῃ, ὅτι ὑπάρχει πλέον θεσμὸς Νομάρχου ἡμιμονίμου, ὡς τὸν ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης τοῦ 1949. Καὶ ἐξ ἀντικειμένου εἶναι ἀληθῆ καὶ δὲν θὰ μοῦ εἶναι δύσκολον καθόλου εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ὅσων σᾶς λέγω, νὰ σᾶς ἀναφέρω τί λέγει ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου. Ἠθέλησεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας δολιχοδρομῶν μεταξὺ τῶν μεταβολῶν τοῦ νόμου τοῦ 1949 ὡς ἐπηκολούθησε κατὰ τὸ ἔτος 1953, τὸ 1955 δὶς καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ 1957, νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ ἆσμα τῶν μονίμων νομαρχῶν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ μίαν συντομωτάτην πτῆσιν πρὸς τὴν ἱστορίαν τῆς διοικήσεως εἰς τὴν χώραν μας προκύπτει, ὅτι τὰ 100 χρόνια, δηλαδή, ἀπὸ τοῦ 1833 ἕως τὸ 1929, ὁ Νομάρχης ὑπῆρξε καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν σταδιοδρομίαν τῶν 100 ἐτῶν ἀνακλητός, οὔτε προσόντα, οὔτε ἡλικίαι, οὔτε κρίσεις, οὔτε τίποτε σχετικὸν ἀπῃτήθη νομοθετικῶς. Καὶ ἐνῷ δὲν ὑπῆρχον αἱ προϋποθέσεις τῆς ἐπιλογῆς, ὑπῆρχε κἄτι ἄλλο, ἡ φιλοδοξία τῆς, ἂς τὴν ὀνομάσω, ἡγέτιδος τάξεως τῶν νέων ἢ καὶ τῶν ὡρίμων καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ σᾶς εἴπω— προσωπικὴν γνώμην ἐκφράζω— φιλοδοξία εἰς ἔκτασιν τοιαύτην ὥστε ἐὰν πρόκειται νὰ συγκρίνῃ κανεὶς ποιοτικῶς τὸν θεσμὸν πρὸ τῆς 100ετίας καὶ μετέπειτα, θὰ ἴδῃ ὅτι ἦτο εἰς καλύτερον ὕψος ὁ θεσμὸς τοῦ Νομάρχου, χωρὶς νὰ σημαίνῃ αὐτό, ὅτι τὸ υἱοθετῶ. Ἀπεναντίας θὰ ἐπικροτήσω τὰ μετέπειτα μέτρα. Τὸ πρῶτον, διὰ νὰ θελήσετε πράγματι νὰ ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τὴν παρελθοντολογίαν, τὸ πρῶτον τὸ 1919 ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου ἐλήφθη νομοθετικὸν μέτρον, καθ’ ὃ συνεστήθη συμβούλιον ἐκτιμήσεως τῶν προσόντων τῶν Νομαρχῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Βεβαίως ἡ κρίσις, ἡ γνώμη ἦτο ἁπλῶς ἐνδεικτική, θέλετε νὰ εἴπω συμβουλευτική, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὄχι ὑποχρεωτική. Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἡ πρώτη ἐκδήλωσις. Τὸ καθεστὼς διατηρεῖται ἐπὶ βραχύ. Ἐμεσολάβησεν ἡ συμπαθὴς 4η Αὐγούστου διὰ τὸν διακόψαντα κ. συνάδελφον, κατὰ τὴν ὁποίαν περίοδον 1936–41, ἐγένετο μία ἀναχώνευσις, οὕτως εἰπεῖν, τῆς νομοθεσίας περὶ Νομαρχῶν, προστεθέντος ὅτι πλὴν τοῦ Διατάγματος, τοῦ ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔδει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ τὸ 1949 δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμείνωμεν τὰ φῶτα τῶν ξένων. Ἔπρεπε ἀσφαλῶς ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, προκειμένου περὶ τῆς διοικήσεως, προκειμένου περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἀποσυνθέσεως δηλαδὴ καὶ μιᾶς ἄλλης ζοφερᾶς κατοχικῆς περιόδου, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ μονάδες τῆς ἀποκεντρωμένης διοικήσεως εἶχον κονιορτοποιηθῆ καὶ μπακλαβαδοποιηθῆ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ, ὡς ἔχει λεχθῆ καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως, οὐδὲν ἔργον κατοχῆς νὰ εἶναι καλόν, ἀντί, λέγω, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία μόνη της νὰ προχωρήσῃ, ἠθέλησε νὰ στηρίξῃ τὸ ἐγχείρημα τοῦ 1949 καὶ εἰς τὰ φῶτα τῶν ξένων. Τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς διοικήσεως δὲν προσετίθετο τίποτε. Περιορίζομαι μόνον εἰς αὐτὰ καὶ δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ κείμενον ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν τῆς Βουλῆς τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. τότε, ὑπεραμυνθεὶς τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω προβάντος εἰς ὡρισμένους ἀφορισμοὺς καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ τὴν συμβολὴν ἄλλων φώτων διὰ τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου ἐκείνου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπευθυνόμενος ἰδιαιτέρως μὲ αἴσθημα εὐθύνης πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὡμίλησε περὶ τοῦ ποῖος εἶναι ὁ ὑπηρεσιακὸς Νομάρχης καὶ ποῖαι αἱ προϋποθέσεις τῆς ὑπάρξεως τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου. Ἐὰν θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ὅσα ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. τὸ 1949. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, διότι εἶναι λόγος ἄξιος πάσης προσοχῆς, λόγος εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχουν ἀφορισμοὶ ἀδιάσειστοι ἰσχύοντες καὶ διὰ τότε καὶ διὰ τώρα καὶ διὰ τὸ μέλλον, ὅπως ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ τὰ ἀσθενῆ σημεῖα εἰς τὴν σημερινὴν θέσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον μὲ τίτλον «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου», ἐνῷ τὸ περιεχόμενον βοᾷ ὅτι πρόκειται περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὸν θεσμὸν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου. Καὶ ὡς ἀπόδειξιν περιλαμβάνει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀντιστρατεύονται πρὸς τὰ ὅσα τότε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. διεκήρυσσεν ὡς πρὸς τὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ πληροῦται ὁ ὅρος «ὑπηρεσιακὸς Νομάρχης». Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, κύριοι βουλευταί, διὰ τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀρχὴν «τοῦ Νομάρχου ἐπὶ θητείᾳ διοριζομένου ἀπὸ αὐστηρῶς Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον», ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου: Καὶ ἡ σύνθεσις τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καθορίζεται ἄνευ συμμετοχῆς προσώπου ἐκφράζοντος ἀμέσως πολιτικήν. Ἐξύμνησεν ὁ συμπαθὴς συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας τὰ προσόντα καὶ τὰς ἰδιότητας, τῆς ἀντικειμενικότητος δηλαδὴ καὶ τῆς βαθείας ἐκτιμήσεως τοῦ συγκεκριμένου θέματος παρὰ τῶν Προέδρων τῶν Ἀνωτάτων Σωμάτων, δηλαδὴ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Τίς ἀντέλεξε διὰ τὸν ὕμνον αὐτόν; Ἕνα πρᾶγμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοηθῇ, δὲν συνδέεται κατὰ καμμίαν λογικὴν ἔννοιαν, καθ’ οἱανδήποτε πολιτικὴν ἐκτίμησιν καὶ κατὰ τὴν κοινὴν λογικήν, τὸ νὰ συνδέωμεν τοὺς κατ’ ἐξοχὴν ἐκπροσώπους, τοὺς φορεῖς τῶν ἀρχῶν τῆς διοικήσεως μὲ τὸν ἄμεσον φορέα τῆς πολιτικῆς. Διότι ἄλλο διοίκησις, κύριοι συνάδελφοι— καὶ ὑποθέτω ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε εἷς ἀντιλέγων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν— ἄλλο Κράτος, ἄλλο Κυβέρνησις, ἄλλο Κόμμα. Ἐὰν δὲ ἔχωμεν ἐκκαθαρίσει τὰς ἐννοίας αὐτὰς τὰς βασικάς, τότε βεβαίως χρειάζεται κάθε λόγος, κάθε θέσις νὰ ἑρμηνεύεται μὲ τὸ ὑποκειμενικὸν κριτήριον. Καὶ τότε βεβαίως πρέπει νὰ ἀναπεμπώμεθα πάντοτε εἰς τὸν Ὀβίδιον καὶ τὰς «Μεταμορφώσεις» του, διὰ νὰ δώσωμεν ἑρμηνείαν καὶ εἰς τὰ Νομοθετήματα καὶ εἰς τοὺς ἀφορισμοὺς τοὺς ἐπιστημονικούς, τοὺς πολιτικούς, τοὺς διοικητικοὺς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω πόσον εἶναι πρωτοφανὲς οἱ Πρόεδροι τῶν Ἀνωτάτων Σωμάτων νὰ τίθενται ἐν τῇ κρίσει τοῦ θέματος τῆς διοικήσεως ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ ἐκούραζε πολὺ νὰ σᾶς εἴπω ποία εἶναι ἡ μεγαλυτέρα φυσιογνωμία ὄχι μόνον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν ὁρίζοντα ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Διεθνῆ ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς ἀλλὰ καὶ πρακτικῆς τοποθετήσεως τοῦ προβλήματος τῆς διοικήσεως. Εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὴν χώραν ἐκείνην, ἡ ὁποία δύναται νὰ ὑπερηφανεύεται— καὶ τὴν γνωρίζομεν ὅλοι ὅσοι διήλθομεν ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ ἑδώλια— ἀπὸ τὴν Γαλλίαν ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ὑπερηφανεύεται διὰ τὴν διοίκησίν της, τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἠθέλησε νὰ συνδέσῃ μὲ τοὺς κομματικοὺς φατριασμοὺς καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ἔχει ἄλλωστε καὶ τὴν διαφυλάσσει ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Διότι ἀπὸ τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον τὴν τοποθετεῖ, εἶναι πράγματι τὸ θεμέλιον τῆς Δημοκρατίας, διότι θεμέλιον τῆς Δημοκρατίας εἶναι οἱ θεσμοὶ οἱ διοικητικοί, μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως ὅτι οἱ θεσμοὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι θεσμοὶ κύρους καὶ ἠθικῆς προβολῆς καὶ ὄχι ποδόσφαιρον εἰς τὴν διάθεσιν, ὅπως πολὺ ὀρθὰ ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. τὸ 1949, τοῦ τελευταίου κομματάρχου τῆς ἐπαρχίας. Εἶναι τὸ μεγάλο τέκνον τῆς Γαλλίας ὁ BARTHELEMY: Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὸν Νομάρχην, λέγει ὁ μέγας νομοδιδάσκαλος, τὸν ἐκπρόσωπον τῆς διοικήσεως, τὸν Νομάρχην, τὸν θέσετε ὑπὸ ἐξάρτησιν ἄμεσον ὑπὸ τὸν αἱρετὸν ἄρχοντα. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τοὺς ἁρμοὺς τῆς Διοικήσεως ἡ Δημοκρατία δὲν τοὺς ἐξυψώσει, διότι εἶναι ἁρμοὶ ἐπὶ τῷ συμφέροντι ὅλων. Διότι ἄλλως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἱστορικὴν περίοδον τοῦ Τσουμπὲ–Βούλγαρη, καθ’ ἣν οἱ πολῖται δὲν εἰσήρχοντο εἰς τὰ Δημόσια γραφεῖα ἐὰν προηγουμένως δὲν εἶχον συνάψει ἰδιαιτέρας πολτικὰς σχέσεις. Τότε τὴν Δημοκρατίαν θὰ τὴν μεταβάλωμεν, ὅπως ἔλεγεν ὁ Ἀριστοτέλης, ἀπὸ Δημοκρατίαν εἰς πονηροκρατίαν. Ἔρχεται λοιπὸν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς καὶ δὲν ἀκούει τὴν ἐπίκλησιν τὴν ὁποίαν διετυπώσαμεν νὰ μελετήσῃ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ θέμα ἀρχίζοντας— θὰ τὸ τονίσω καὶ πάλιν— ἀπὸ τὸ φοβερὸν εἰς προοπτικὴν πρόβλημα ἀποκεντρώσεως, ὄχι συγκεντρώσεως ἐν Ἀθήναις καὶ περιχώροις αὐτῶν καὶ νὰ παρουσιάσῃ ἑνιαίως τὴν θέσιν τοῦ προβλήματος δι’ ἑνὸς ἀρτίως ὡλοκληρωμένου καὶ ὀργανικῶς διατυπωμένου νομοσχεδίου, ἐκφράζοντος τὴν διατυμπανισθεῖσαν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν μέχρι στιγμῆς ἐκ τῶν ἐπὶ μέρους ἐκδηλώσεων δυστυχῶς κἄθε ἄλλο παρὰ ἐπαληθεύει. Ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ τὰ ἐν σπουδῇ νομοσχέδια περὶ συντάξεων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὁραματίσθησαν τὸν θεσμὸν τοῦ Νομάρχου ὡς πρόλογον κυρίως εἰσόδου εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν, δὲν ἐφανταζόμεθα ποτὲ ὅτι εἰς τόσον σύντομον χρονικὸν διάστημα μέσα εἰς τὸ ὅλον κλῖμα τῆς πλημμυρίδος τοῦ συνδικαλίζεσθαι, δηλαδή, τοῦ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τρέφεσθαι ἀπὸ τὸ Κράτος, θὰ ἔφθανε καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ Νομάρχου πρὶν ἀκόμη δοκιμασθῇ, διότι ὁμιλοῦμεν περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου ὡσεὶ νὰ εἴχομεν ἱστορίαν μακρὰν καθιερώσεως ἑνὸς θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔζησε καὶ δὲν ἔζησε εἰς θεσμὸν ἐθελουσίας ἐξόδου καὶ προνομιούχου συνταξιοδοτήσεως. Πρὶν ἀκόμη συμπληρώσει ἕνα ἐπαρκὲς διάστημα, τὸν ὑπάγομεν εἰς τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον καὶ σπεύδομεν διὰ νὰ μὴ ὑστερήσωμεν εἰς τὸ κῦμα, νὰ τοὺς δελεάσωμεν διὰ παροχῶν. Αὐτὸ ἐνθυμίζει παλαιοτέρους λόγους, ὅτι τὸ Κράτος δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα νομικὸν πλάσμα διὰ τοῦ ὁποίου ὅλος ὁ λαὸς θὰ ζήσῃ εἰς βάρος ὅλου τοῦ λαοῦ. Καὶ λέγομεν ὅτι ἐξυψώνομεν τὸν θεσμόν. Λέγει, δηλαδή, ὁ κ. Τούμπας, διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸν διακεκριμένον αὐτὸν ἠθικῶς τομέα, νὰ τοὺς σύρωμεν εἰς τὸν νοοτροπίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας...

§105Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Ἡ ἰδική σας ἐπαγγελία...

§106Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὸ τέλος νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐδῶ δὲν ἔκαμα καμμίαν ἐπαγγελίαν. Εἶμαι εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἀλλὰ προεχόντως, μέχρι στιγμῆς, ὅπως βλέπετε, ἐκφράζω τὰς ἀτομικάς μου ἀπόψεις καὶ τελικῶς θὰ ἐκφράσω τὰς ἀπόψεις τῆς μειοψηφίας. Ἀσκῶ κριτικήν. Δὲν μὲ εἴδατε ἐδῶ νὰ ἑρμηνεύω καὶ νὰ χειροκροτῶ ὅλα τὰ συντελεσθέντα εἰς τὸ παρελθόν, ὡς ἄριστα καὶ τέλεια. Ἐγὼ ἀνήκω εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πολιτικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τὰ ἀνθρώπινα ἔργα ἔχουν ἀτελείας, πολὺ περισσότερον ἡ διοίκησις καὶ δὲν νομίζω ὅταν σοβαρῶς συζητοῦνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας θέματα τοιαύτης σοβαρότητος, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τὰς βασικὰς αὐτὰς διαπιστώσεις. Ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ἔργα ἔχουν τὰς ἀτελείας των καὶ ἀσφαλῶς — τὸ εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ νὰ μὴ ἐπανέρχωμαι — καὶ ἡ διοίκησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀνώνυμος εἶναι ἐπώνυμος. Ὁμιλοῦντες περὶ Νομαρχῶν πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν ἐπάνδρωσιν, τὰ πρόσωπα. Ὁμιλοῦντες περὶ Κυβερνήσεως κ.ο.κ. δὲν ἠμποροῦμεν δῆθεν ἐν ὀνόματι πολιτικῶν ἀρχῶν, νὰ σβήνωμεν τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν φέρομεν ὅλοι μας. Τί ἀναφέρεσθε εἰς πολιτικὰς ἀντιλήψεις; Ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπα καὶ προηγουμένως ὅτι διεξεδίκησε τὴν πατρότητα, τὸ λέγει ἄλλωστε ὁ ἴδιος ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ πατήρ, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὁλόκληρον τὸν λόγον του, τοῦ νομάρχου τοῦ ὑπηρεσιακοῦ, ἐξήρτησε τὴν ὕπαρξιν τῆς ἰδιότητος αὐτῆς ἀπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ἐπίστευα εἰλικρινῶς, κ. συνάδελφοι, ὅτι οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου θὰ ἐνεφάνιζε νομοσχέδιον τοιούτου περιεχομένου. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπικαλεσθῶ, ὄχι ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας, ἀλλὰ τὴν ἁπλῆν σκέψιν, τιμίαν ὅμως καὶ τὴν ἄποψίν σας. Δι’ ἐμὲ εὐγλώττως ἀπὸ κάθε διακήρυξιν μεγάλων λέξεων, μεγάλων φράσεων, ἔχει ταλαιπωρηθῆ καὶ ἡ αἴθουσα καὶ ἡ νομολογία καὶ οἱ νόμοι καὶ τὰ διατάγματα. Χαιρετίζομεν κατὰ βραχέα χρονικὰ διαστήματα τὴν ἀποκέντρωσιν, τὴν αὐτοδιοίκησιν, τὴν χρηστὴν διοίκησιν. Μεγάλα λόγια, τὰ ὁποῖα ὅταν δὲν ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰ πράγματα γίνονται παραχάραξις ἁπλῶς τῆς ἀληθείας. Εἶναι δεῖγμα τῆς κρατούσης παρὰ τῇ Κυβερνήσει ἀντιλήψεως ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι φέρει τὸν τίτλον περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου τὸ ν)διον ἐνῷ ἔχει δύο βασικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι παρὰ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δὲν ἀλλάσσουν τὴν κατάστασιν. Ποίας ἐθελουσίας ἐξόδου; Ἔφθασεν ὁ νομοθέτης ἐκτὸς τῆς ἀπειλῆς περὶ ἀπολύσεως ἄνευ τῶν εὐεργετημάτων τῆς συνταξιοδοτήσεως, νὰ δίδῃ καὶ πρὶμ πάλιν κατὰ τὴν κρατοῦσαν γενικὴν ψυχολογίαν τῆς πριμοδοτήσεως τῶν πάντων. Διὰ πρώτην φοράν, κύριοι, εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ διοικητικοῦ προβλήματος τῆς χώρας ἐμφανίζεται νομοθέτημα κατ’ ἐπίφασιν μὲ τίτλον περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου καὶ κατ’ οὐσίαν περὶ ἀναγκαστικῆς ἐξόδου, περὶ ἐκπαραθυρώσεως καὶ ταυτοχρόνως ἀφοῦ μετέρχεται τὸ ὑποβαλόντες καὶ μὴ ὑποβαλόντες, οἱ ὑποβαλόντες θὰ κριθῶσι καὶ μόνον αὐτὸ τὸ γεγονὸς μαρτυρεῖ ποίαν ἐκτίμησιν κάμει ἐν σχέσει μὲ τὰ πρόσωπα τῶν νομαρχῶν — δὲν συνδέομαι μὲ οὐδένα καὶ δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ οὐδένα — καὶ διὰ τὸν θεσμὸν συνεπῶς, ὅταν τὸν ταλαιπωροῦμεν εἰς ἐπίσημον κείμενον νομοθετικὸν ὅταν, θὰ ἔλεγα, μὲ μέτρα ἀστυνομικά, μεταφραζόμενα εἰς νομοθετικὰς ρήσεις νὰ ἐξευτελίζωμεν τὸ παρελθὸν καὶ ἐξευτελίζοντες τὸ παρελθὸν τῆς διοικήσεως μὴ νομίζετε ὅτι θεμελιοῦμεν οὕτω πως ἐπὶ τῆς ἀρετῆς.

§107Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε;

§108Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε εἰς τὴν σκέψιν αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου. Νὰ συμπληρώσω διὰ νὰ σᾶς δώσω ἕνα ἐπὶ πλέον ἐνδεχομένως λόγον διακοπῆς. Καὶ ἀφοῦ λοιπὸν λέγει εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἄλλο οὐσιωδέστερον τούτου, ὅτι ἀποτελεῖ καὶ τὴν βάσιν τοῦ νομοθετήματος, ἔρχεται καὶ λέγει ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως κλπ. θὰ τύχουν τῶν προνομίων, ὅταν ἀναφέρεται εἰς τὴν τετάρτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 ἐνῷ ἐκεῖ ὁμιλεῖ περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου εἰς τὴν παράγραφον 4 λέγει ὅτι τὸ συμβούλιον, ἀφοῦ προηγουμένως τὸ ἀνακατασκευάζει, ἐκτιμῶν κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν τὰ στοιχεῖα τῶν ἀτομικῶν φακέλλων τῶν κρινομένων ἀποφαίνεται περὶ τῆς διατηρήσεως ἢ μὴ αὐτῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Γρονθοκοπεῖται ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως νομοτεχνικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λογικῆς σκέψεως. Πρῶτον, νομοθετικῆς ἀντιθέσεως καὶ δεύτερον λογικῆς σκέψεως, ἡ μία ἀρχὴ ἀναιρεῖ τὴν ἄλλην. Εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὁμιλεῖ δῆθεν ὅτι πρόκειται περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου κρινομένης ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, προϊστάμενον τῶν Νομαρχῶν, προεδρεύοντος προσωπικῶς ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Δὲν ἠκούσθη ποτὲ καθ’ ὁλόκληρον τὸν χῶρον τῆς δημοσίας ζωῆς δὲν ἠκούσθη οὔτε ἀπετολμήθη ποτὲ ὅτι ὑπῆρχε συμβούλιον κρίσεως λειτουργῶν κρατικῶν ἀνακλητῶν ἢ μή, δὲν ἔχει σημασίαν, προεδρευόμενον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν ὡς Πρόεδρον, δηλαδὴ δὲν ἀπετολμήθη ποτὲ ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ ὡς ὑπηρεσιακοῦ. Ἔρχεται εἰς τὴν παράγραφον 4 καὶ λέγει, δὲν εἶναι ἐθελουσία ἔξοδος καὶ εἶναι κρίσις καὶ μετὰ εἰς ἄλλο ἄρθρον πάρα κάτω εἰσάγει καὶ τὸν τόσον συμπαθῆ, δὲν θὰ χαρακτηρίσω ποτὲ ἐγώ, διότι σέβομαι, κύριοι, καὶ τὴν αἴθουσαν καὶ ὑμᾶς ὅλους, ὡς θεσμόν, τοὺς ἐπιθεωρητάς, ἀλλὰ διατὶ νὰ μείνουν καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἔξω; Ἐδῶ πρόκειται περὶ τῶν Νομαρχῶν, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι εἶναι παλαιότερος θεσμός, μολονότι καὶ δι’ αὐτό, διὰ νὰ ἰσχύσῃ ὁ θεσμὸς τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου πρέπει νὰ συντρέχουν, πρῶτον νὰ εἶναι παλαιὸς ὁ θεσμὸς καὶ δεύτερον νὰ πρόκειται περὶ ἐξόδου ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸν κάματον τῆς ἐργασίας δὲν αἰσθάνονται ἑαυτοὺς ἱκανοὺς νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὸ τραχὺ ἔργον καὶ ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει εἶναι πράγματι τραχεῖα, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Νομάρχου. Ποῦ ἠκούσθη ἐπιθεωρηταί, προχθὲς τοὺς ηὐξήσαμεν εἰς ἑπτὰ διότι ἐπέτυχον. Κύριοι βουλευταὶ τοῦ Κέντρου, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀριστερᾶς, ἐὰν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν Νομαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως, λέγει, ὅτι τινὲς ἐχρεωκόπησαν ἢ τινὲς δὲν ἐχρεωκόπησαν, διότι ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ παρακολουθήσω, θεωρῶ ξένον τὸν ἔντιμον καὶ ἀγαπητόν μου φίλον τὸν κ. Τούμπαν, πρὸς τὸ κακοτέχνημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν ὅλην ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§109Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθητε τὸ ὄνομά μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω. Πρῶτον, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶμαι μόνος ὑπεύθυνος ἐγώ, τὸ ὑπογράφω μὲ τὰ δυό μου τὰ χέρια, τὸ ἐσκέφθην, τὸ εἰσηγήθην καὶ ἔχω πλήρη τὴν πατρότητα τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔχει πλήρη σχέσιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω μὲ τὰς φράσεις ποὺ εἶπεν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος. Εἴπατε ὅτι δημιουργεῖ ἐξευτελισμὸν τῆς διοικήσεως. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ὑπάρχει ἐξευτελισμός, δὲν δημιουργεῖται, τὸν ἐξευτελισμὸν ἀτυχῶς τὸν εὕρομεν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προσπαθοῦμεν τὸν ἐξευτελισμὸν αὐτὸν νὰ ἐξοβελίσωμεν νὰ βελτιώσωμεν, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὡς θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν ὅταν θὰ ὁμιλήσω νὰ ἐκθέσω λεπτομερέστερον τὰς ἀπόψεις μου. Θὰ σᾶς εἴπω ὅμως ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῶν προσώπων εἶχε φθάσει εἰς τόσον χαμηλὸν σημεῖον, ὥστε θὰ ἐκπλαγῆτε ἐὰν πληροφορηθῆτε ὅτι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὴν ἰδικήν σας παράταξιν ἐξυπηρέτησαν κατὰ τρόπον ἀπίστευτον καὶ εἶχον εὐεργετηθῆ ἀπὸ τὴν παράταξίν σας κατὰ τρόπον ἐξ ἴσου ἀπίστευτον, αὐτὰ τὰ πρόσωπα κύριοι ἔρχονται σήμερον κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ ἀπέχθειαν, νὰ πωλήσουν ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἰδικήν μας πλέον παράταξιν καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως καὶ τὸ ὁποῖον καλεῖται νὰ θεραπεύσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἄν μή τι ἄλλο νὰ ἐξουδετερώσῃ τοὺς διαφόρους, ἐπιτηδείους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν χαρακτῆρα, τοὺς διαφόρους, καταπληκτικοὺς τύπους οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται ὅλας τὰς πολτικὰς παρατάξεις, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν βλέπουν τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον τὸ σαρκίον καὶ τὸ προσωπικὸν συμφέρον των, αὐτοὺς καὶ μόνον προσδοκεῖ νὰ ἐξουθενώσῃ καὶ ὄχι τὸν θεσμόν. Δὲν πταίει ὁ θεσμὸς καὶ θὰ ἔχω τὴν τιμήν, λυποῦμαι διὰ τὴν μακρὰν διακοπήν μου, θὰ ἔχω τὴν τιμήν, ὅταν μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω, νὰ ἐκθέσω λεπτομερέστερον τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἁπλῶς εὑρίσκεται ἡ διοίκησις.

§110Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν διακοπήν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἀρκετὸν νὰ τοῦ ἀπαντήσω μὲ δύο λέξεις: «Σὺ εἶπας». Τὸ πῶς ἑλίσσονται ἑκάστοτε οἱ Ἕλληνες διὰ νὰ ἐκπορθήσουν τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐξουσίας εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι. Εἴμεθα ὅλοι «κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ». Οὐδέποτε τὸ θέμα τῆς διοικήσεως πρέπει νὰ τὸ βλέπῃ κανεὶς μὲ τὸ πρῖσμα τῆς κομματικῆς σκοπιμότητος, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν διοίκησιν σήμερον, θὰ εἶναι πολὺ πρόθυμοι ἐπίσης νὰ ὑπηρετήσουν καὶ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς αὔριον. Ὁ Ναύαρχος κ. Τούμπας, ἄπειρος καὶ πιστεύω ἀπὸ πλευρᾶς πολιτικῆς ὅσον καὶ κομματικῆς, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὅλην συναλλαγὴν τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ἐκπλήσσεται διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐκλήθη μεταπολεμικῶς ἀπὸ τὴν ἀνώνυμον μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν, ἐκλήθη καὶ καλεῖται ἡ πολιτικὴ ἡγεσία νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ μικρόβιον αὐτὸ τῶν μικροσυναλλαγῶν ἀπὸ τὴν διοίκησιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν μελλοντικὴν τύχην τοῦ τόπου μας καὶ χαίρω διὰ τὴν διακοπὴν ποὺ μοῦ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ νομοσχεδίου.

§111Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπεται μίαν διακοπήν;

§112Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὄχι. Ὅταν ὁμιλήσετε νὰ ἀνεφερθῆτε καὶ εἰς αὐτό.

§113Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν ἤθελα νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§114Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Ράλλη, ὅταν τελειώσω ἐγώ, νὰ ὑποβάλετε τὴν ἐρώτησιν. Ἔρχεται λοιπὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 4 ὁ νομοθέτης, νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν δῆθεν ἐθελουσίαν ἔξοδον καὶ τοὺς Ἐπιθεωρητάς. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι μένω κατάπληκτος, διότι τιμῶ αὐτοτελῶς τὴν πρόθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ὑπάρχει κανεὶς ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιλέξῃ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φαβοριτισμοῦ, κραυγάζοντος ἐξ ἑαυτοῦ; Ποῖος θεωρεῖ ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν Ἐπιθεωρητῶν δὲν πρέπει νὰ καταργηθῇ διότι νοθεύει τὴν ἄμεσον ἐπαφὴν τῆς διοικήσεως μὲ τοὺς Νομάρχας; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ἄλλους λόγους, δὲν συμπορεύεται μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τῆς θέσεως τῶν ὑπηρεσιακῶν νομαρχῶν, διότι οἱ Ἐπιθεωρηταὶ εἶναι σαφῶς κομματικὰ ὄργανα. Τὸ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ Ἐπιθεωρηταὶ εἰς τὴν δῆθεν ἐθελουσίαν ἔξοδον, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον χαρακτηριστικῶς προδίδει τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, πολὺ μακρὰν εὑρισκομένην, ἀπὸ ὅτι ὑποστηρίζεται ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Οἱ Ἐπιθεωρηταὶ ἔχουν ἐλάχιστον χρόνον ὑπηρεσίας καὶ μόλις προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ὅτι ἐπέτυχεν ὁ θεσμὸς αὐτὸς καὶ προσθέτει καὶ νέους καὶ ταὐτοχρόνως ὑπαγάγει καὶ αὐτοὺς εἰς τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον!! Δὲν ἀμφέβαλον ὅτι ἐὰν ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἀνελάμβανεν οὗτος τὴν εὐθύνην τῆς εἰλικρινείας διὰ νὰ εἴπῃ εὐθέως πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι, κύριοι πλειοψηφία εἴμεθα, ἠμπορεῖ νὰ λέγετε σεῖς ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ νὰ ἀποτελοῦν αὐτὰ μίαν μορφὴν ἠθικῆς διδασκαλίας ὅ,τι λέγετε καὶ ὑποστηρίζετε, ἀλλὰ ἡμεῖς ὅμως οἱ ποῖοι εἴμεθα μία παράταξις, ἡ ὁποία ἔτυχε τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θέλομεν νὰ καταργήσωμεν τὸν θεσμόν. Κύριοι, θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ πάλιν, ὅτι πρὶν ἢ ὑποστῆ τὴν τελευταίαν διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κακοποίησιν, ὁ θεσμὸς αὐτός, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὁ καθηγητὴς τοῦ διοικητικοῦ δικαίου κ. Βεγλερῆς, εἰς πρόσφατον διατριβήν του, δὲν παραδέχεται πλέον τὴν ὕπαρξιν ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου. Καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἡ Ε.Κ., εὔγλωττον δεῖγμα ἐξ ἑαυτοῦ ἀντιφάσεως πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της, δὲν δυνάμεθα νὰ συζητῶμεν πλέον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περὶ ὑπηρεσιακῶν Νομαρχῶν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι εἰλικρινής. Διότι, κύριοι, ὅταν οἱ νόμοι εἶναι ἀνειλικρινεῖς, πιέζω τὴν μνήμην μου διὰ νὰ ἐνθυμηθῶ ἀπὸ τὴν ἀνεξάντλητον πηγὴν τῶν σοφῶν διδαγμάτων τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων, τὸ ἀπόφθεγμα, ὅτι ἐὰν οἱ νόμοι δὲν εἶναι εἰλικρινεῖς, καθίστανται τελικῶς πολιτοφθόροι. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νομοθετῶμεν ἐὰν δὲν κηρύσσωμεν εὐθέως τὴν ἀλήθειαν. Ἁπλῶς συγκαλύπτομεν διὰ διατάξεων νόμου προθέσεις ἀλλοτρίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν οἱ νόμοι δὲν εἶναι εἰλικρινεῖς τότε καθίστανται πολιτοφθόροι, διότι γνωρίζετε ὅλοι περισσότερον ἐμοῦ, ὅτι ὁ νόμος πρωτίστως ἔχει ἠθικοπλαστικὴν ἀποστολὴν καὶ δευτερευόντως εἶναι κανὼν δικαίου καὶ ὡς τοιοῦτος συνθέτει, ἢ ἐναρμονίζει ἢ ὀργανώνει κοινωνικῶς τὰς σχέσεις τῶν πολιτῶν.

§115Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἴπατε, ὅτι ὁ Καθηγητὴς τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου κ. Βεγλερῆς ὑποστηρίζει, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ὑπηρεσιακοὶ Νομάρχαι. Εἰς αὐτὸ καὶ σεῖς συμφωνεῖτε καὶ ἐγὼ ἐπίσης συμφωνῶ. Εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα φέρονται ὡς ὑπηρεσιακοὶ Νομάρχαι, διότι ἔχει γίνει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν κἄτι μοναδικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι συντριπτικὸν διὰ τὰ πρόσωπα, ὄχι ὅλα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι Νομάρχαι. Εἶναι μοναδικὸν διὰ τὸν τόπον μας, ὅτι συνεφώνησαν ὅλα τὰ κόμματα τῆς χώρας, ἀπὸ τῆς ἄκρας δεξιᾶς μέχρι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἰς μίαν λίαν κρίσιμον στιγμήν, εἰς τὴν στιγμὴν τῆς διεξαγωγῆς βουλευτικῶν ἐκλογῶν, συνεφώνησαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅλα τὰ κόμματα τῆς χώρας καὶ ἀφῃρέθη ἡ διοίκησις ἀπὸ τοὺς Νομάρχας, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν καὶ παρουσιάσθησαν εἰς τὸ κέντρον, εἰς τὰς Ἀθήνας. Τί σημαίνει αὐτό; Σᾶς ἀφήνω νὰ ἐξαγάγετε μόνοι σας τὰ συμπεράσματα.

§116Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποία συμφωνία; Ἡμεῖς εἴχομεν ἀποχωρήσει. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Πιπινέλη ἦλθε τότε.

§117Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρὰ τὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου σχεδίου νόμου περὶ συστάσεως Νομαρχῶν, νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰ κομματικὰ χαρακώματα, διότι πρὸς τὰ ἐκεῖ πρέπει νὰ τὸν καλῇ ἡ φωνὴ τῆς ὀρθῆς κρίσεως καὶ τῆς λογικῆς καὶ τῆς ὀρθῆς πολιτικῆς ἐκτιμήσεως, ἐπιμένει νὰ ἵσταται εἰς τὰ κομματικὰ χαρακώματα καὶ νομίζει, ὅτι θὰ μὲ δυσαρεστήσῃ εἰς τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ἀντίληψιν περὶ προσώπων, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὐδόλως ἐνδιαφέρομαι διὰ πρόσωπα. Τὸ ἐὰν συνέπεσε, λόγῳ τῆς ὀξύτητος τῆς ἐσωτερικῆς τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δυστυχῶς, τὸ τονίζω αὐτό, τοὐλάχιστον διὰ τὸν ἑαυτόν μου, μᾶς ὡδήγησεν εἰς ἐκλογὰς ἀλλεπαλλήλους, 1963 καὶ 1964, μὲ τοιαύτην ὀξύτητα, ὥστε μόνον οἱ χαρακτηρισμοὶ ὡς ἐγκληματίας καὶ προδότας, θὰ κηλιδώνουν ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνας τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐξετόξευσαν, ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, ἐπρυτάνευσε πνεῦμα τοιαύτης ἀντιμαχίας καὶ ἐχαρακτηρίσθη ἡ πολιτικὴ ἀντιδικία κατὰ τρόπον ποὺ ἀμφιβάλλω ἐὰν ὑπάρχῃ προηγούμενον εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐὰν τέκνον αὐτῆς τῆς ἀτμοσφαίρας τῆς τεχνητῆς τῆς μὴ ἀνταποκρινομένης πρὸς τὰ πραγματικὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ, τῆς ἀντιδικίας ἢ τῶν συνθημάτων τῶν πολιτικῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐτροφοδοτεῖτο ὁλόκληρος ἡ φαρέτρα τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος τὸ ἐὰν ἐσκιάσθη ἡ ὕπαιθρος καὶ συνεσκοτίσθη ἡ σκέψις τοῦ Ἕλληνος ἐκλογέως καὶ ἐτέθη ζήτημα δυσπιστίας ὄχι πρὸς τοὺς ὑπηρετοῦντας Νομάρχας μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν ἀνεύθυνον ἀνώτατον ἄρχοντα, ἀκόμη καὶ πρὸς τοὺς φέροντας τὸ σεπτὸν καὶ ἱερὸν ἔνδυμα τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐὰν ἠναγκάσθησαν αἱ ὑπηρεσιακαὶ Κυβερνήσεις νὰ δώσουν τόπον εἰς τὴν ὀργὴν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ μία ἐκτόνωσις καὶ ἀντικατέστησαν τοὺς Νομάρχας, τοῦτο, κ. Τούμπα, δὲν σᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὸ περιστατικὸν αὐτό, ἀπεναντίας σᾶς ἐκθέτει περισσότερον.

§118Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἶχον προείπει, ὅτι ὁμιλῶν θὰ σᾶς ἐπίκρανα. Λυποῦμαι ποὺ τὸ διαπιστώνω.

§119Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι πικρία, σᾶς λέγω, ὅτι μοῦ ἐχαρίσατε μίαν ἀπὸ τὰς ὀλιγωτέρας ἱκανοποιήσεις, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ πιστεύω μου τὸ εἰλικρινὲς ἐπὶ τῆς σημειωθείσης αὐτῆς ἐκτροπῆς εἰς τὰ πολιτικὰ πράγματα τῆς χώρας. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ διευκολύνω καὶ τὸν ἀγαπητὸν κ. Ράλλην καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους εἰς τὸ νὰ διατυπώσουν τὰς ἀπόψεις των. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐξόχως χαρακτηριστικὰ σημεῖα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὡς καὶ τὰ περὶ ἀναπληρώσεως τῶν Νομαρχῶν παρὰ τῶν Ἐπιθεωρητῶν, τὰ περὶ κρίσεως τῶν Νομαρχῶν ἀπὸ συμβούλιον ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ καὶ μὴ συνάδοντα πρὸς τὰς παγίας καὶ καθιερωμένας ἐγγυήσεις κρίσεως τῶν δημοσίων λειτουργῶν. Ἀλλὰ καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς μετὰ ψήφου; Διότι ἐδῶ ἐθεωρήθη εἰς τὸ παρελθὸν νοθεία τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου, μὲ τὸ γεγονὸς καὶ μόνον τῆς συμμετοχῆς τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Ἠθέλησε μὲ διάθεσιν πρόδηλον ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας νὰ συγκαλύψῃ τὴν πραγματικὴν πρόθεσιν τοῦ νομοθέτου, νὰ ὑποστηρίξῃ ἐδῶ, ὅτι τηρεῖται ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος. Αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Στεφανάκης. Ἀλλὰ δὲν συνοδεύει, ἀγαπητὲ κ. Στεφανάκη, τὴν εἰσήγησιν τῆς μειοψηφίας περισσὴ ἀφέλεια. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος ἀπὸ τοῦ 1911 προέβλεψε μίαν πρόσθετον ἐγγύησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν μονίμων ὑπαλλήλων, τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἀλλὰ ἐπέπρωτο τὸ ἐν τῇ ἐξελίξει ἐμφανιζόμενον ὡς διάδοχον πολιτικὸν σχῆμα, ἡ Ε.Κ., ἐν ἔτει 1964 νὰ τὸν ἀποδυναμώσῃ. Ἠθέλησε βέβαια τοὺς ἐξωϋπηρεσιακοὺς παράγοντας κατ’ ἀναλογίαν. Τί συνέβη εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα; Εἰς τὸ πρῶτον νομοθέτημα οὔτε ἡ ἀναλογία, οὔτε ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος τηρεῖται, οὔτε αἱ ἀρχαὶ τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Διότι εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τὸ ἔκτακτον Συμβούλιον κρίσεως, τὸ ὁποῖον συνιστᾶται παρὰ τοῦ ἀμέσως φορέως τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, μετεῖχεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου. Βεβαίως, ἐπανωρθώθη τὸ σφάλμα, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελοῦσε μίαν κραυγάζουσαν παραφωνίαν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἱεράρχησιν τῶν θεμάτων κατὰ τοὺς παγίους νόμους καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶχε μέσα τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν ὑφιστάμενον ἀπὸ ἀπόψεως βαθμοῦ τῶν Νομαρχῶν διὰ νὰ κρίνῃ τοὺς Νομάρχας. Πέραν αὐτῆς τῆς ἀντιφωνίας περιέχει αὐτὸ τὸ ἄρθρον μίαν ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος καὶ δι’ αὐτὸ κατεπειγόντως ἐκαρατομήθη ἡ πρώτη σύνθεσις, ἀλλὰ παρέμεινεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα διὰ τοῦ κύρους του καὶ τῆς προβολῆς του ἐξαφανίζει τὸ συμβούλιον. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ σᾶς εἴπω ἐν πλήρει συνειδήσει, τὸ λέγω ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συμβουλίου, πρόκειται, ὅπως ἔλεγα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, περὶ μονομελοῦς δικαστηρίου. Δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν ὑπῆρξε Συμβούλιον εἰς κανένα Ὑπουργεῖον κρίσεως διοικητικῶν λειτουργῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ. Μία εἶναι, κ.κ. βουλευταί, ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, εἶναι αὐτὴ ποὺ γνωρίζομεν, ἢ θὰ πρέπει νὰ συνθέσωμεν ἄλλην γλῶσσαν διὰ νὰ ὑπάρχῃ συνεννόησις μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως; Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθοῦν ποτὲ τὰ προεδρευόμενα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν κρίνοντα τοὺς ὑφισταμένους του Νομάρχας καὶ μετέχοντος τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐμμένει εἰς τὸν ὑπηρεσιακὸν Νομάρχην. Οὐδὲ ἴχνος αὐτοῦ κατόπιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Δὲν εἴμεθα ἀφελεῖς, ὥστε νὰ ἀνεχώμεθα ἀδιαμαρτυρήτως τὴν κακοποίησιν τοῦ λεξιλογίου τῆς πολιτικῆς ἐπιστήμης. Καὶ τὸ Συμβούλιον, κ.κ. βουλευταί, εἶχεν ἀνάγκην τῆς ψήφου τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, ὁ ὁποῖος ἐνθρονίζεται εἰς τὸ μόνιμον Συμβούλιον κρίσεως, καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ εἶχε παρεμβληθῆ καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ὑφιστάμενος μέχρι χθὲς τοῦ Νομάρχου; Τὸ θέμα, κύριοι, εἶναι ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ συμπόσιον, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται καὶ τὸ δέλεαρ τῶν ὑλικῶν παροχῶν. Ὅσοι κάμνετε τοῦτο ἢ ἐκεῖνο θὰ τύχετε ἀπολαυῶν. Καὶ οἱ κ.κ. Ἐπιθεωρηταί, οἱ ὁποῖοι προχθὲς διωρίσθησαν, σήμερον ἐθελουσίως ἐξέρχονται. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἀντιλαμβάνομεν τί προκύπτει ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐκπαραθύρωσιν τῶν ὑπηρετούντων Νομαρχῶν.

§120Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀδικεῖτε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅταν λέγετε, ὅτι οἱ διορισθέντες πρὸ ἡμερῶν Ἐπιθεωρηταὶ δύνανται νὰ μετάσχουν εἰς τὰ πλεονεκτήματα μιᾶς ἐθελουσίας ἐξόδου. Ὄχι. Ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν δύνανται, διότι προβλέπονται ὡρισμέναι προϋποθέσεις.

§121Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σεῖς γνωρίζετε ποῖοι εἶναι αὐτοί, ἐγὼ δὲν γνωρίζω ποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὰ πλεονεκτήματα συγκεκριμένως. Πάντως περιλαμβάνονται καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Συνεχίζω, κύριοι, διὰ νὰ προσθέσω τελικῶς ἄλλας τινὰς παρατηρήσεις διὰ τὰς ἀντιθέσεις, τὰς ὁποίας παρουσιάζει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, καὶ διὰ τὴν γενικωτέραν ἔλλειψιν εἰλικρινείας. Ἡ ἀδυναμία τῆς Κυβερνήσεως, προδίδεται καὶ ἐκ τῶν ὅσων ἔλεγεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου ὡς πρὸς τὴν Διοίκησιν ἄλλοτε: «Δὲν ἐπιτυγχάνεται ἀποτέλεσμα, ὅταν μία Κυβέρνησις δὲν συνδέει εἰς τὴν πολιτικήν της τὰ προβλήματα τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως». Τοῦτο ὅμως δὲν προωθεῖται μὲ τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. «Αἱ μαγικαὶ λέξεις» δὲν θεραπεύουν τὴν οὐσίαν, τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν ὑπῆρχε μία συνέπεια ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰ ὅσα ὑπεστήριζεν ὅταν ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ ἑνὸς ἔτους. Τὸ βόδι ἔχει κέρατα. Καὶ τὰ κέρατα τῆς διοικήσεως εἶναι τὰ δύο αὐτὰ σκέλη. Αὐτὸ εἶναι τὸ στάδιον δόξης λαμπρόν. Καὶ ὄχι τὸ διὰ συγκαλυπτομένων τίτλων, νομοσχέδιον περὶ ἐξωστρακισμοῦ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου καὶ ὄχι βεβαίως ἐξυγιάνσεως τῆς διοικήσεως!! Ὅταν, κύριοι, τὰ προβλήματα τῆς διοικήσεως τὰ ἀντιμετωπίζομεν μὲ φακὸν ὄχι ὑπηρεσιακόν, ἀλλὰ μὲ κομματικὰ ἐλατήρια, τότε μὴ νομίζετε, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὸ συμφέρον τῆς διοικήσεως. Τὸ νὰ ἐξετάζωμεν τὸ συμφέρον τῆς διοικήσεως μὲ κομματικὰ ἐλατήρια τότε, θὰ πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ κακὸν ἐν τῇ διοικήσει συνεχίζεται. Ἔπρεπε νὰ εἶχε τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν. Πιστεύω, κύριοι, ὅτι οἱ λόγοι μου δὲν ἠχοῦν εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συνομολογήσῃ, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως διὰ πολλοὺς λόγους καὶ ἰδίᾳ διὰ τὸν μέγα κίνδυνον τῆς συμφορήσεως τῆς Πρωτευούσης καὶ τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων, εἶναι πρόβλημα ἐθνικόν. Ἀνέμενον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν συνεπῶς νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἐθνικὸν τὸ θέμα καὶ ὡς τοιοῦτον θὰ πρέπει ὅλοι μαζὶ Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ἐθνικὰ κριτήρια. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ διαγράψῃ στόχους ὑψηλοὺς καὶ ὄχι νὰ μεταβάλῃ ἁπλῶς τὸν Νομάρχην εἰς θεραπαινίδα τῶν κομματικῶν της συμφερόντων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι θέμα κοινῆς εὐθύνης ὅλων τῶν πτερύγων, εἶναι θέμα κοινῆς πορείας. Δὲν εἶναι θέμα νὰ προσφέρωμεν εἰς πρόσωπα καὶ εἰς τοὺς ἐκλογεῖς μας ἐκδουλεύσεις προσωπικάς. Ἐμπιστοσύνην ἐμπνέει ὁ ἐθνικὸς χαρακτὴρ τοῦ προβλήματος τῆς Διοικήσεως. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκεντρωμένης Διοικήσεως, εἶναι πρόβλημα συνδεόμενον ἀπολύτως μὲ τὸν ἐθνικὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον ἐτόνισα καὶ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν περιφερειακῶν προγραμμάτων ἀναπτύξεως. Ἐὰν ὁ τόπος δι’ οἱονδήποτε λόγον ἐπανέλθῃ εἰς τὴν γνώριμον ζωὴν τῶν ἐσωτερικῶν συχνῶν μεταβολῶν καὶ εἰσέλθωμεν καὶ πάλιν εἰς τὸν κύκλον τῶν συχνῶν κυβερνητικῶν μεταβολῶν, ἀντιλαμβάνεσθε ποία τύχη ἀναμένει τὸν νευραλγικὸν ἁρμὸν τῆς Διοικήσεως, τῶν Νομαρχῶν. Θὰ ἐνθρονίζωνται σήμερον διὰ νὰ ἀποβάλλωνται αὔριον. Ὁ κίνδυνος εἶναι μέγας. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν σημερινὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν, τοῦ ὁποίου εὔχομαι τὴν μακροημέρευσιν εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν ἐνυπάρχουν οἱ κίνδυνοι τῶν συχνῶν μεταβολῶν καὶ συνεπῶς θὰ μεταβληθῇ καὶ πάλιν ἡ Διοίκησις, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν, ὑποτίθεται, τίμιον ἐνδιαφέρον εἰς τὸν γνώριμον στίβον τῶν θλιβερῶν καὶ φοβερῶν ἐκείνων ἡμερῶν τῶν ἀπολυομένων καὶ τῶν διοριζομένων κατὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ. Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς περιφερειακῆς ἀναπτύξεως, εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν στόχων νὰ ἀποδώσῃ ἐθνικὸν χαρακτῆρα. Καὶ ἐγὼ δὲν διστάζω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ Ὑπουργὸν τοῦ πολιτικοῦ ἤθους τοῦ κ. Τούμπα, θὰ ἀνέμενον μετὰ θάρρους νὰ διακηρύξῃ, ὅτι δὲν πιστεύει εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰς νομικὸν χαρακτηρισμὸν ἁπλῶς διαγράφονται εἰς τὰ νομοσχέδιον. Νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις ὥριμος νὰ θέσῃ τὰς πολιτικάς της ἀντιλήψεις καὶ νὰ τὰς ἀποτυπώσῃ εἰς ὡλοκληρωμένον διοικητικὸν νόμον, νόμον ἰσονομίας καὶ ὄχι κραιπάλης κομματικῆς ὑπαγορευομένης ἀπὸ μικροχαρεῖς κομματικοὺς ὑπολογισμούς. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐστερέωσαν θεσμούς, δὲν εἶναι μόνον οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες. Εἶναι, ὡς γνωρίζετε, ὅλοι ὑμεῖς καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, οἱ Ρωμαῖοι οἱ ὁποῖοι τοὺς ἑδραίωσαν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν πολιτῶν ἀπεράντου Αὐτοκρατορίας. Καὶ παρὰ τὴν ἀντιπάθειαν ποὺ θὰ ἔχῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας πρὸς τὰ Λατινικά, ἐπαναλαμβάνω δύο ρήσεις μεγάλων διδασκάλων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐκλείσθη τὸ Κράτος καὶ Διοίκησις. «Νόμοι ἄνευ ἠθικῆς βάσεως δὲν εἶναι νόμοι». Καὶ ὅσον περισσότεροι νόμοι γίνονται, χωρὶς ὀρθολογικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων, ἐπὶ τοσοῦτον ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Δημοκρατία πάσχει καὶ πορεύεται πρὸς τὴν φθορὰν τῶν βασικῶν θεσμῶν της». (Χειροκροτήματα).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔνστασις ἀπαρτίας. Οἱ ὑπογράφοντες τὴν ἔνστασιν κ.κ. Κ. Ράλλης, Κ. Στεφανόπουλος, Χ. Μπουγᾶς, Α. Καραμανλῆς, Π. Βιτούλιας, Κ. Παπαδημητρίου, Κ. Ἀποσκίτης, Γ. Ἀνδρεάδης, Α. Θεοδοσιάδης καὶ Α. Περρωτὴς εἶναι παρόντες. Θὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἂν ὑπάρχῃ ἀπαρτία. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Κίνιας καὶ Κιτσίδης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας, προέκυψεν, ὅτι εἶναι παρόντες 85).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστοῦται ἔλλειψις ἀπαρτίας. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)