1964.07.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Παρασκευὴ 10 Ἰουλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§2Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως μὲ φραστικὰς διορθώσεις. Καλοῦνται οἱ ἀνακηρυχθέντες καὶ μὴ ὁρισθέντες βουλευταὶ κ.κ. Α. Καραθόδωρος, Ξ. Γρηγόρης, Κ. Δημόπουλος καὶ Π. Γυιόκας, ὅπως δώσουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχονται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Καραθόδωρος, Ξ. Γρηγόρης, Κ. Δημόπουλος καὶ Π. Γυιόκας καὶ δίδουν τὸν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 64 τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω): «Ὁμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, δι’ ἐγγράφων του, αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τῶν κάτωθι βουλευτῶν: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47247)27.6.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47247)27.6.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 43375)20.6.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βογιατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 43375)20.6.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βογιατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ἐπίσης, ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα τὴν σύστασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς συνδέσεως ΕΟΚ–Ἑλλάδος, ἐπὶ τῆς πρώτης ἐτησίας ἐκθέσεως τοῦ Συμβουλίου Συνδέσεως, γενομένην ὁμοφώνως δεκτὴν τῇ 30ῇ Ἰουνίου 1964.

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ Ε.Ο.Κ. — ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΥΣΤΑΣΙΣ

Ἐπὶ τῆς πρώτης ἐτησίας Ἐκθέσεως τοῦ Συμβουλίου Συνδέσεως, γενομένη ὁμοφώνως δεκτὴ τῇ 30ῇ Ἰουνίου 1964. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Συνδέσεως Ε.Ο.Κ. — Ἑλλάδος, Συνεδριάσασα ἐν Βρυξέλλαις τῇ 29ῃ καὶ 30ῇ Ἰουνίου 1964. 1. Λογίζεται εὐτυχὴς διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς πρώτης ἐτησίας Ἐκθέσεως τοῦ Συμβουλίου Συνδέσεως. 2. Ἐκφράζει τὴν ἱκανοποίησίν της διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ ἱδρυτικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τὴν θέσιν εἰς ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς Συμφωνίας τῶν ἀφορωσῶν εἰς τὴν καθίδρυσιν τῆς τελωνειακῆς ἑνώσεως. 3. Διαπιστώνει ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους δώδεκα μῆνας τῆς Συνδέσεως ἐπραγματοποιήθησαν ὡρισμέναι οἰκονομικαὶ πρόοδοι, χωρὶς ὅμως νὰ ἐμφανισθῶσιν εἰσέτι βασικαὶ βελτιώσεις. 4. Ἐκφράζει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ὑπὸ οὐδενὸς αὐτοματισμοῦ ἐξασφαλίζεται, ἀλλὰ δέον νὰ προπαρασκευασθῇ διὰ δραστηριότητος ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Συνδέσεως, δραστηριότητος ἡ ὁποία ὀφείλει πρὸ παντὸς ἄλλου νὰ ὑπολογίσῃ τοὺς οἰκονομικούς, κοινωνικοὺς καὶ πολιτικοὺς ἀντικειμενικοὺς σκοποὺς καὶ ἡ ὁποία ὀφείλει ἐπίσης νὰ προβλέψῃ μέτρα βραχείας ὅσον καὶ μακρᾶς διαρκείας. 5. Ὑπογραμμίζει, ὡς πρὸς τὰς βραχείας πνοῆς μέτρα, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῶν γεωργικῶν ἐξαγωγῶν τῆς Ἑλλάδος, ἰδίως πρὸς τὴν ἀγορὰν τῆς Κοινότητος, δέον νὰ καταστῇ ἡ πρωταρχικὴ ἐπιδίωξις. 6. Φρονεῖ, ὡς πρὸς τὰ μακρᾶς πνοῆς μέτρα, ὅτι ἡ προσπάθεια θὰ ἔπρεπε νὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν πρώτοις πρὸς τὰς βιομηχανίας μετασχηματισμοῦ, χωρὶς ἐν τούτοις νὰ λησμονῆται ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς γεωργίας. 7. Λαμβάνει ὑπὸ σημείωσιν τὰ ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα εἰς τὸν τομέα τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας καὶ ἐκφράζει τὴν εὐχήν, ὅπως ἡ διάθεσις κεφαλαίων ἐπιταχυνθῇ, ἵνα συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος. 8. Καλεῖ τὸ Συμβούλιον Συνδέσεως νὰ καταστρώσῃ πρόγραμμα ἀφορῶν εἰς τὴν τεχνικὴν βοήθειαν καὶ εἰς πολιτικὴν ἀποβλέπουσαν εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος. 9. Φρονεῖ, ὅτι ἡ βαθμιαία γεωργικὴ ἐναρμόνισις ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 33 τῆς Συμφωνίας Συνδέσεως, οὐδόλως ἀποκλείει ἐπιτάχυνσιν καὶ ὅτι τὸ Συμβούλιον Συνδέσεως θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν δεδομένῃ στιγμῇ τὴν λῆψιν καταλλήλων μέτρων ἐπιτρεπόντων εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐπωφεληθῇ τῶν πλεονεκτημάτων τῶν ἀντιστοιχούντων εἰς τὰς ηὐξημένας ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας δηλοῖ, ὅτι εἶναι ἑτοίμη ν’ ἀναλάβῃ. 10. Διαβιβάζει τὴν Σύστασιν ταύτην πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Κοινοβούλιον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Θ. Ρέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Θ. ΡΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Ε. Πέτσος, Χ. Ἀβραμίδης καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Οἱ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι Πρεβέζης, ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ε.Κ. Ἀρκαλοχωρίου, οἱ Σύνδεσμοι ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης, ὁ Σύλλογος Μακαρονοτεχνιτῶν Πατρῶν, ἡ Ε.Δ.Α. Δάφνης, ἐργαζόμενοι Πειραιῶς, τὸ Σωματεῖον Κλωστοϋφαντουργῶν Λεβαδείας καὶ ἡ Διοίκησις Ἐθνικοῦ Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ἀθηνῶν, ἐκφράζουν τὴν ἀγανάκτησίν των διὰ τὴν ἐναντίον τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου ἐπίθεσιν καὶ αἰτοῦν τὴν παραδειγματικὴν τιμωρίαν τῶν ἐνόχων. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κυρίνης αἰτεῖται χορήγησιν ποσότητος 200 τόννων βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ δι’ ἄρδευσιν βάμβακος. Ὁ Πρόεδρος τοῦ 26ου ΚΤΕΛ διαμαρτύρεται δι’ ἐνεργείας νομιμοποιήσεως πειρατίας ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν εἰς Κρατικὰ Σανατόρια νοσηλευομένων ἀνασφαλίστων φυματικῶν, αἰτουμένων ἐπιδότησίν των δι’ ἐπιδόματος ἐκ τριακοσίων δραχμῶν μηνιαίως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἐλασσόνος, διαμαρτυρομένης διὰ διακοπὴν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως σιταποθήκης ΚΥΔΕΠ εἰς θέσιν Χάνι Χατζηγώγου, περιοχῆς τῆς ἐν λόγῳ πόλεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συλλόγων Γονέων καὶ Κηδεμόνων Λαρίσης, αἰτουμένης χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κάλυψιν ἀναγκῶν τῶν Σχολείων τῆς ἐν λόγῳ πόλεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων, ταξί, ἰδιωτικῶν λεωφορείων, εἰσπρακτόρων ὑπεραστικῶν Κ.Τ.Ε.Λ καὶ ἀγοραίων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ νόμου 4197)61 περὶ Ταμείου Συντάξεως Αὐτοκινητιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς διδασκαλίσσης Κων)νας Σιμοπούλου, ἰδιοκτητρίας τοῦ Σχολείου «Ἡ Ἁγία Φιλοθέη», κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένης τὴν μὴ ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου ἐκ τῆς περιοχῆς τῆς Φιλοθέης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Τ. Πλεύρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ἀξ)κῶν Νομοῦ Ἡρακλείου, αἰτουμένων συνταξιοδότησιν τῶν ἐχόντων πλέον τῶν 10 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἐν τῷ στρατῷ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Δ. Θανόπουλος, ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. ἀρνεῖται νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν εἰς καλλιεργητὰς ρεβυθίων χωρίου Πεδινὸν–Καρδίτσης, καίτοι ἡ ζημία των ὀφείλεται ἀμέσως ἢ ἐμμέσως εἰς τὴν χαλαζοπληξίαν τῆς 29.5.64. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου ὑπαλλήλων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Ἀγρινίου, αἰτουμένου χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων παντὸς τύπου εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Ἀμπελοκήποις ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων ἀπαλλοτριωθέντων διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, αἰτουμένων ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀκινήτων. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Μυλεργατοϋπαλλήλων καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν, αἰτεῖται λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων, πληγέντων ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ἐξελίξεως, διὰ τῆς συστάσεως εἰδικοῦ λογαριασμοῦ παρὰ τῷ κλαδικῷ ἀσφαλιστικῷ ὀργανισμῷ προικοδοτηθησομένῳ, δι’ εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ ἐπιδοτήσεως αὐτῶν κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Α. Τσιάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6939)16.6.64 καὶ 6931) 16.6.1964 ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 965 καὶ 62 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη καὶ Α. Τσιάρα, περὶ τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Ποτ. Στρυμόνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ μετακίνησις τοῦ χωρίου Κερκίνης, τὸ ὁποῖον πράγματι πλήττεται ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Στρυμόνος, τυγχάνει ἀπαραίτητος. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τόσον ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅσον καὶ ἡμεῖς ἐρευνῶμεν τὸ ἐν λόγῳ θέμα, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς προσφορωτέρας, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐνδιαφερομένων λύσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν Βουλγαρικῶν ἀρχῶν κατασκευῆς ὑδραυλικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος, τοῦτο ἐρευνᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν Ἑλληνοβουλγαρικῶν συνεννοήσεων, πρᾶγμα ὅπερ χειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7208)5293)18.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 991 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς ὅτι, τὴν 23ην Ἰουνίου ἐ.ἔ. διενεργήθη διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἀναδόχου τῶν ἐργασιῶν κατεδαφίσεως τῶν περὶ ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις κτισμάτων, ἐπίκειται δὲ ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως ἐγκρίσεως τῆς δημοπρασίας καὶ ἡ ἐγκατάστασις τοῦ ἀναδόχου πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ὡς εἴρηται ἐργασίας. Σημειοῦμεν πρὸς τούτοις, ὅτι ἐν τῇ σχετικῇ συγγραφῇ ὑποχρεώσεων καθωρίσθη 30θήμερος προθεσμία περαιώσεως τῶν ἐργασιῶν, ἀρχομένη ἀπὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ ἀναδόχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7384)5545)20.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.6.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατὰ τὰς περιόδους τῶν μεγάλων βροχοπτώσεων, δημιουργουμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ ἀκαλύπτου τμήματος τῆς τάφρου Δενδροποτάμου Θεσσαλονίκης καὶ τὴν ἀνάγκην καλύψεως ταύτης, δαπάναις τοῦ Δημοσίου τῶν πέριξ Δήμων ἀδυνατούντων νὰ ἀντιμετωπίσωσι τὴν δαπάνην ταύτην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς τὰ ἐτήσια προγράμματα Δημ. Ἐπενδύσεων δὲν περιλαμβάνονται τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως τῶν πόλεων, διότι ταῦτα ἀποτελοῦν μέριμναν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι διὰ δανεισμοῦ ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἢ ἄλλων πιστωτικῶν ἱδρυμάτων καλύπτουν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν των δυνατοτήτων τὰς ἐν λόγῳ ἀνάγκας των. Ὅθεν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ὄψει Δημοτικοῦ ἔργου δέον ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν λῆψιν μακροπροθέσμου δανείου ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἢ ἄλλου τινὸς πιστωτικοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8102)6083)30.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1072 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν σηματοδότησιν τῆς ὁδοῦ Σόλωνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ σηματοδότησις τῆς ὁδοῦ Σόλωνος μετὰ τῶν κυριωτέρων καθέτων πρὸς ταύτην ὁδῶν, προβλέπεται νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ νέον πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τῆς συντονισμένης φωτεινῆς σηματοδοτήσεως ἅμα τῇ ἀποπερατώσει τοῦ δευτέρου κέντρου σηματοδοτήσεως τὸ ὁποῖον θὰ ἐγκατασταθῇ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος εἰς τὸ νέον κέντρον τοῦ ΟΤΕ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Γʹ Σεπτεμβρίου. Μέχρι τότε ἡ κυκλοφορία δέον νὰ ρυθμίζηται διὰ τροχονόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7109)30.6.1964 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὁ ὑπολογιστὴς ὁ ὁποῖος, ὡς ἐφημολογεῖτο, ἐπρόκειτο νὰ παραγγελθῇ ὑπὸ τῆς τέως Διοικήσεως τῆς ΑΤΕ ἦτο τύπου Ε1440 περιωρισμένων δυνατοτήτων, κυρίως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Λογιστηρίου τῆς Τραπέζης. Πάντως ἡ ΑΤΕ δὲν εἶχε καταλήξει εἰς θετικὴν ἀπόφασιν καὶ οὐδεμία παραγγελία εἶχε γίνει. Ὁ προβλεπόμενος νῦν ἠλεκτρονικὸς ὑπολογιστὴς (προσωρινῶς τύπου 1401) θὰ διεκπεραιώνῃ πλῆθος πολυσυνθέτων ἐργασιῶν μεγάλου ὄγκου, ὡς εἶναι π.χ. ἡ ἐργασία τῆς παρακολουθήσεως τῶν ἀτομικῶν μερίδων. 2. Εἰς τὴν διὰ τοῦ τύπου ἐμφανισθεῖσαν ἀναγγελίαν ἀνεγράφετο, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν θὰ πραγματοποιηθῇ οἰκονομικὸς προγραμματισμὸς τῇ χρήσει ὑπολογιστοῦ καὶ ὄχι διὰ πρώτην φορὰν θὰ χρησιμοποιηθῇ ὑπολογιστὴς ἐν Ἑλλάδι. Πλὴν ὅμως, διὰ πρώτην φορὰν θὰ χρησιμοποιηθῇ ὑπολογιστὴς ὑπὸ τῆς Τραπέζης. 3. Πάσης φύσεως πληροφορία, δικαιολογοῦσα ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος ἀναγγελίαν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ παρὰ τῶν τεχνικῶν συμβούλων τῆς Διοικήσεως τῆς ΑΤΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ

Α. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2189)16.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 285 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, περὶ κατασκευῆς ὁδῶν εἰς τοὺς συνοικισμοὺς Ν. Λιβίσιον τῆς Κοινότητος Μαρκοπούλου καὶ Χαλκούτσι τῆς Κοινότητος Σκάλας Ὠρωποῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν, κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Μαρκοπούλου ἐπανειλημμένως διέθεσεν ἐκσκαπτικὰ μηχανήματα διὰ τὴν προσωρινὴν διαμόρφωσιν τῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὸ Μαρκόπουλον Ὠρωποῦ μετὰ τοῦ συνοικισμοῦ «Νέον Λεβίσιον». Διὰ τὴν ὁριστικὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ ταύτης ἀπαιτεῖται νὰ γίνῃ βελτίωσις τῆς χαράξεως μετὰ διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ καὶ κατασκευὴ ὀχετῶν καὶ τάφρων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ὁδὸν τὴν συνδέουσαν τὸν οἰκισμὸν Χαλκούτσι μετὰ τῆς Κοινότητος Σκάλας Ὠρωποῦ, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ὁδὸς αὕτη εἶναι ἐπαρχιακὴ καὶ ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 8 Ἰουνίου π.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, σχετικῶς μὲ τὸν δασμὸν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ξυριστικῶν λεπίδων, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6439)10.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ὑπομνημάτων τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Λεπίδων Ξυριστικῶν «ΒΙΟΛΕΞ» ἔτει 1955, περὶ αὐξήσεως τοῦ τότε ἰσχύοντος δασμοῦ ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν λεπίδων πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς κατόπιν τῆς καθιερωθείσης ἐλευθερίας ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, ἐνηργήθη σχετικὴ ἔρευνα ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐξ ἧς διεπιστώθη, ὅτι μολονότι ἡ τιμὴ χονδρικῆς πωλήσεως τῶν ἐγχωρίων ξυριστικῶν λεπίδων ἦτο μικροτέρα τῆς τοιαύτης τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐν τούτοις ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τοῦ μακροῦ ἐθισμοῦ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου μεγαλυτέρου περιθωρίου κέρδους τῶν λιανοπωλητῶν (περιπτεριούχων) ἡ διάδοσις τούτων εἰς τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν καθίστατο δυσχερής. Διὰ τῆς ὑπὸ μορφὴν τροπολογίας εἰς ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μακροῦ εἰς τὴν Βουλὴν δασμολογικὸν νομοσχέδιον, ψηφισθείσης σχετικῆς διατάξεως (ἄρθρον 32 παρ. 6 νόμου 3686) 1957) ὁ δασμὸς ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν λεπίδων ηὐξήθη ἀπὸ δραχμὰς 315 ἀνὰ χίλια τεμάχια εἰς 528, τῆς κατ’ ἀξίαν ἐπιβαρύνσεως ἀνελθούσης ἀπὸ 65–150% εἰς 120–250. Βάσει τῶν στοιχείων τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν ξυριστικῶν λεπίδων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμφανίζονται ὡς ἀκολούθως:

Ἐν ἔτει 1960, ἐπὶ ὑποβληθέντος αἰτήματος τῆς Ἑταιρείας Ἐμπορίας Ξυριστικῶν Λεπίδων, περὶ μειώσεως τοῦ δασμοῦ τῶν εἰσαγομένων ξυριστικῶν λεπίδων, ἡ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐγνωμοδότησεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ συνηγορήσῃ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ αἰτήματος ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ἐγχώριος βιομηχανία κατασκευάζει ἐπαρκῶς καὶ καταλλήλως τὰ ὡς ἄνω εἴδη, πραγματοποιοῦσα μάλιστα καὶ ἐξαγωγὰς καὶ ὅτι ὅτι δὲν γίνεται χρῆσις, ὁλοκλήρου τῆς παρεχομένης δασμολογικῆς προστασίας. Ἐν τέλει γνωρίζομεν, ὅτι καὶ ὁ δασμὸς ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν λεπίδων, ἀκολουθεῖ τὴν προβλεπομένην διαδοχικὴν μείωσιν διὰ τὰ ἐγχωρίως παραγόμενα βιομηχανικὰ προϊόντα κατὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις τῆς Συμφωνίας Συνδέσεως μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ. Ἐπὶ τούτοις καὶ παρὰ τὴν ἀνωτέρω διαγραφομένην πραγματικὴν κατάστασιν μελετᾷ καὶ τὸ ἐνδεχόμενον μειώσεως τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν λεπίδων πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον προβαίνει ἤδη εἰς συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Πιπιλῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 974)15.6.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7100)17.6.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν θεμάτων ἀφορώντων τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων, 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου, δευτέρου καὶ ἑβδόμου θέματος τῆς ἐρωτήσεως: Κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 4025)1959 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων», δημοσιευθὲν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 250 τῆς 1 Νοεμβρίου 1960 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (τεῦχος πρῶτον) τὸ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων παρεχόμενον μηνιαῖον βοήθημα ὡρίσθη εἰς τριακοστὰ (ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας καὶ οὐχὶ πέραν τῶν τριάκοντα) μὲ βάσιν ποσοστὸν 40% τοῦ μέσου μηνιαίου μισθοῦ τῶν 12 τελευταίων πρὸ τῆς ἀποχωρήσεως τοῦ ὑπαλλήλου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας μηνῶν. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἐμειώθη κατὰ 30% διὰ τὸ μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1960 χρονικὸν διάστημα. Περαιτέρω διὰ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τῆς αὐτῆς παραγράφου ὡρίσθη, ὅτι δύναται ἡ μείωσις αὕτη νὰ παραταθῇ ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου ἐγκρινομένην ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5579)14.1.1961 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκδοθείσης μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου ληφθεῖσαν κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 161)22.12.1960 παρετάθη ἡ μείωσις τοῦ ποσοστοῦ τοῦ βοηθήματος ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν ἤτοι μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1963. Ἐπικειμένης τῆς λήξεως τῆς διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως ὁρισθείσης προθεσμίας καταβολῆς τοῦ βοηθήματος ἐπὶ τῇ βάσει ποσοστοῦ 28%, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου, λαβὸν ὑπ’ ὄψει σχετικὴν ἔκθεσιν τοῦ εἰδικοῦ παρὰ τὰ ἀσφαλιστικά, μέλους τοῦ Δ. Σ. Καθηγητοῦ κ. Μαργαρίτη, καθ’ ἣν α) ἡ καθιέρωσις τυχὸν ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1964 τοῦ ποσοστοῦ 40% θὰ δημιουργήσῃ τελείαν ἀνατροπὴν τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ταμείου καὶ ἀδυναμίαν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, β) ἀποκλείεται οἱαδήποτε αὔξησις πέραν τοῦ ἤδη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως καταβολῆς τῶν βοηθημάτων καταβαλλομένου ποσοῦ μηνιαίου βοηθήματος 28% ἐπὶ τοῦ μέσου μηνιαίου μισθοῦ τῶν δώδεκα τελευταίων πρὸ τῆς ἀποχωρήσεως ἢ τοῦ θανάτου τοῦ ὑπαλλήλου μηνῶν καὶ γ) ὅτι δύναται ἀκινδύνως νὰ συνεχισθῇ ἐπὶ μίαν τριετίαν ἡ καταβολὴ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω μηνιαίου βοηθήματος, ἀπεφάσισε τότε ὅπως συνεχισθῇ καὶ πέραν τῆς 1 Ἰανουαρίου 1964 ἡ καταβολὴ τοῦ αὐτοῦ ποσοστοῦ βοηθήματος, ἤτοι ἐπὶ τῇ βάσει ποσοστοῦ 28% τοῦ μέσου μηνιαίου μισθοῦ τῶν δώδεκα τελευταίων πρὸ τῆς ἀποχωρήσεως ἢ τοῦ θανάτου τοῦ ἠσφαλισμένου μηνῶν, παρατεινομένης ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν τῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 4025)1959. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ταμείου καὶ τῶν παρασχεθέντων ὑπ’ αὐτοῦ οἰκον. στοιχείων, καθ’ ἃ διὰ τῆς καθιερώσεως ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1964 τοῦ ηὐξημένου βοηθήματος θὰ προκύψῃ ἀνεπάρκεια τῶν τρεχόντων τακτικῶν πόρων αὐτοῦ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ βοηθήματος προσθέτου δαπάνης διηνεκοῦς χαρακτῆρος, μὲ συνέπειαν τὴν ἀνατροπὴν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ἰσοζυγίου αὐτοῦ, περιελήφθη κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον 1963 σχετικὴ διάταξις πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ α) βαθμολογικῆς ἀνυψώσεως θέσεων Βʹ κατηγορίας, β) τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, γ) εἰδικῶν διατάξεων προσωπικοῦ καὶ δ) ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τῶν φορολ. δικαστηρίων», τοῦ ὁποίου ὡς γνωστὸν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ψήφισις λόγῳ διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Οὕτω εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποδεχθῶμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 204631)13.12.1963 πρὸς τὸ Ταμεῖον ἐγγράφου μας τὴν ὡς ἄνω ἀπόφασιν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου αὐτοῦ περὶ συνεχίσεως καταβολῆς τοῦ αὐτοῦ ἐπιδόματος καὶ μετὰ τὴν 31.12.1963 προκειμένου τὸ καθεστὼς τοῦτο νὰ τακτοποιηθῇ διὰ νόμου ἅμα τῇ συγκλήσει τῆς Βουλῆς. Ἤδη κατηρτίσθη σχέδιον νόμου δι’ οὗ παρατείνεται ἐπὶ μίαν τριετίαν ἡ καταβολὴ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ταμείου, τοῦ μέχρι 31.12.1963 καταβαλλομένου βοηθήματος, τὸ ὁποῖον διεβιβάσθη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ἔγγραφα μας 60001)6.3.64 καὶ 125101)26. 5.64) διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Κατόπιν τούτων τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου ἀπεφάσισε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16 Ἰουνίου 1964 ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων ἀναγνωρίσεως καὶ καταβολῆς τοῦ βοηθήματος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ἰσχύσαντος μέχρι τῆς 31.12.1963 εἰς τοὺς ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1964 ἐξελθόντας καὶ ἐφεξῆς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους καὶ ἤδη ὡς μᾶς ἐγνώρισε τὸ Ταμεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2210)25.6.1964 ἐγγράφου του ἡ Ὑπηρεσία αὐτοῦ ἔχει προέλθει εἰς σχετικὰς ἐνεργείας διὰ τὴν ταχυτέραν καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων βοηθημάτων εἰς τοὺς ἀνωτέρω ἐξελθόντας τῆς ὑπηρεσίας. 2) Ἐπὶ τοῦ τρίτου καὶ τετάρτου θέματος: Τὰ ἔξοδα διοικήσεως τοῦ Ταμείου ἀνέρχονται εἰς δραχ. 24.060 μηνιαίως. Τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο ἀναλύεται κατ’ εἶδος δαπάνης ὡς κάτωθι: α) Ἀμοιβὴ ὑπὸ μορφὴν ἐξόδων κινήσεως μελῶν Διοικ. Συμβουλίου.

β) Ἀμοιβὴ ὑπὸ μορφὴν ἐξ. κινήσεως προσωπικοῦ.

γ) Ἀμοιβὴ ὑπὸ μορφὴν ἐξόδων κινήσεως τοῦ ἀσκοῦντος τὸν προληπτικὸν ἔλεγχον. 1X500=500 δ) Ἀντιμισθία Δικηγόρου. 1X2.990=2.990 ε) Ἀμοιβὴ καθαριστρίας ἐπὶ ἡμερομισθίῳ.

Τὸ προσωπικὸν τοῦ Ταμείου ἀνερχόμενον εἰς 7 ὑπαλλήλους ἀποτελεῖται ἐξ ὑπαλλήλων ἀπεσπασμένων ἐκ διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ προσωπικοῦ τούτου καταβάλλονται ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν ἐξ ὧν οὗτοι ἔχουσιν ἀποσπασθῆ. Πλὴν τοῦ προσωπικοῦ τούτου ὑπηρετεῖ παρὰ τῷ Ταμείῳ εἷς δικηγόρος τοποθετηθεὶς ἀναγκαστικῶς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 751 καὶ μία καθαρίστρια, ἐκτελοῦσα καὶ χρέη κλητῆρος. Τὰ ἔξοδα διοικήσεως τοῦ Ταμείου δὲν ὑπερβαίνουσι τὸ 1% τοῦ συνόλου τῶν ἐτησίων ἐσόδων τοῦ Ταμείου. Εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Ταμείου πλὴν τῶν ὡς ἀνωτέρω ἐξόδων κινήσεως τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὴν περίπτωσιν 2)β οὐδεμία ἀποζημίωσις ἢ ἀμοιβὴ ὑφ’ οἱονδήποτε τύπον παρέχεται, εἰς βάρος τοῦ Ταμείου. 3) Ἐπὶ τοῦ πέμπτου ἐρωτήματος. Τὸ κεφάλαιον τοῦ Ταμείου βάσει τοῦ καταρτισθέντος ἰσολογισμοῦ, οἰκον. ἔτους 1963 ἀνέρχεται εἰς δρχ. 78.020.122,70 ἀναλυόμενον ὡς κάτωθι:

4) Ἐπὶ τοῦ 6ου θέματος. Ἡ μὴ πληρωμὴ τοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1964 ἐξελθόντας τῆς Ὑπηρεσίας ὑπαλλήλους δὲν ὀφείλεται εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τοῦ Ταμείου, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἐν παραγράφῳ 1 τοῦ παρόντος ἐκτιθεμένους ἐν λεπτομερείᾳ λόγους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης ἐκ τῆς καταβολῆς τῶν βοηθημάτων τῶν μελλόντων νὰ ἐξέλθωσι τῆς Ὑπηρεσίας ὑπαλλήλων λόγῳ συμπληρώσεως 35ετοῦς ὑπηρεσίας κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου αὕτη δύναται προσωρινῶς ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἐκ τῶν ὡς ἄνω διαθεσίμων τοῦ Ταμείου, ἅτινα ὑπερκαλύπτουν τὴν δαπάνην ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6813)15.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γραφάκου ἀναφορικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα ἀναπτύξεως τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Λακωνίας καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φορολογικῆς μεταχειρίσεως τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς ἀντλητικὰ συγκροτήματα καυσίμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 3686)57 «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινῶν διατάξεων (ΦΕΚ 64)23.6.57) χορηγεῖται, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Γεωργίας, ποσότης βενζίνης, κατ’ ἀνώτατον ὅριον 5000 τόννων ἐτησίως, ἐπὶ καταβολῇ τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἰσχύοντος ἑκάστοτε εἰδικοῦ φόρου καταναλώσεως. Ἡ ἀνωτέρω ποσότης βενζίνης χρησιμοποιεῖται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν κίνησιν τῶν εἰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς ἢ μεμονωμένους ἀγρότας ἀνηκόντων ἢ κατεχομένων καὶ εἰς κατάστασιν λειτουργίας εὑρισκομένων γεωργικῶν ἑλκυστήρων ἢ μικρῶν διτρόχων κηπευτικῶν καὶ ἀμπελουργικῶν τοιούτων ὡς καὶ βενζινοκινήτων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ἐφωδιασμένων διὰ κινητῆρος ἰσχύος μέχρι 5 ΗΡ καὶ μόνον πρὸς καλλιέργειαν ὑπ’ αὐτῶν ἐκτάσεων εὑρισκομένων ὑπὸ τὴν κατοχήν των ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας. Ἡ ὡς ἄνω ποσότης βενζίνης κατανέμεται κατ’ ἔτος κατὰ Διευθύνσεις Γεωργίας Νομῶν δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἐπὶ τῇ τηρήσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ3488)57 ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας «περὶ τῶν ὅρων καὶ διατυπώσεων καθ’ οὓς ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ καταναλώσεως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς λειτουργίας (ΦΕΚ 143)16. 5.57). Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΑΡΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7206)5921 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 989)16.6.64 ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τοῦ Ν. Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ σεισμόπληκτοι τοῦ Ν. Μαγνησίας τῶν ἐτῶν 1964 καὶ 1955 ἀπεκαταστάθησαν ἐν τῷ συνόλῳ των λαβόντες στεγαστικὰ δάνεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικίας ἐπὶ ἰδιοκτήτων οἰκοπέδων των, παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων τῇ συνεργασίᾳ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν Θεσσαλίας εἰς τὰς ὁποίας εἶχεν ἀνατεθῆ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τούτου. Οἱ μεταγενέστεροι τῶν ἐτῶν τούτων σεισμοπαθεῖς τοῦ Ν. Μαγνησίας, ὡς καὶ οἱ ἐκ τῶν λοιπῶν θεομηνιῶν πληγέντες ἐπρογραμματίσθησαν νὰ ἀποκατασταθοῦν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 273)64 (ἀριθ. πρωτ. Δ4γ)2799)1420)20.4.64) ἡμετέρας ἀποφάσεως δυνάμει τῆς ὁποίας ἐδόθησαν ἤδη ὁδηγίαι διὰ τὴν κρίσιν τῶν δικαιούχων καὶ τὴν κατάρτισιν τῶν ὁριστικῶν πινάκων τῶν δικαιούχων τούτων προκειμένου νὰ τύχουν δανειοδοτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Α. Τσιάρα καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8417)6301)3.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1096 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., περὶ τιμῶν διατιθεμένων βερυκόκκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχὴν ἡ τιμὴ χονδρικῆς πωλήσεως εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Μονάχου κατὰ τὸ δελτίον τιμῶν εἶναι περίπου 1 μάρκο γερμανικὸν τὸ χιλιόγραμμον, δηλαδὴ 7,50 δραχμὰς περίπου. Εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν δέον ὅπως ὑπολογισθοῦν ἅπαντα τὰ ἔξοδα ἀπὸ τῆς παραδόσεως τοῦ καρποῦ εἰς τὸν ἀγρὸν μέχρι πωλήσεως τούτου εἰς τὸν Γερμανὸν χονδρέμπορον, συμπεριλαμβανομένων εἰς ταῦτα καὶ τῶν ἐξόδων διαλογῆς καὶ συσκευασίας, μεταφορᾶς ὡς καὶ τῶν Γερμανικῶν δασμῶν καὶ τελῶν. Τὸ Ἐξαγωγικὸν Ἐμπόριον τῶν ὀπωροκηπευτικῶν, ἐν οἷς καὶ τῶν βερυκόκκων, εἶναι ἐλεύθερον καὶ συνεπῶς δύναται νὰ διενεργῆται καὶ ὑπὸ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων τῶν Παραγωγῶν, ὡς γίνεται καὶ μὲ τὰ ροδάκινα καὶ οὕτω οἱ παραγωγοὶ νὰ ἐπιδιώκουν, ἐφ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἦτο δυνατόν, ἐξασφάλισιν μεγαλυτέρων τιμῶν. Αἱ καταβληθεῖσαι ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων τιμαὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὰ ἐξαγώγιμα βερύκοκκά των κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχουν ὡς ἀκολούθως: Ἔτος 1961 δρχ. 1,50–2 κατὰ χιλ)μον μὲ παραγωγὴν 18.000 τόν. Ἔτος 1962 δρχ. 2–2,80 κατὰ χιλ)μον μὲ παραγωγὴν 15.900 τόν. Ἔτος 1963 δρχ. 3,70–4 κατὰ χιλ)μον μὲ παραγωγὴν 12.700 τόν. Ἔτος 1964 δρχ. 2,50 κατὰ χιλ)μον μὲ παραγωγὴν 24.000 τόν. (πρόβλεψις). Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται ὅτι παρ’ ὅλην τὴν ἐφετεινὴν ὑπερπαραγωγὴν τῶν βερυκόκκων αἱ τιμαὶ τούτων δὲν ὑστεροῦν τῶν τιμῶν τῶν προηγουμένων ἐτῶν ἐν πολλοῖς δὲ εἶναι καὶ ἀνώτεραι τούτων, πλὴν τῶν τοῦ περυσινοῦ ἔτους 1963, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ παραγωγὴ ἦτο κατὰ τὸ ἥμισυ ἠλαττωμένη, συνεπείᾳ δὲ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν ἡ ἐξαγωγὴ ἀνεχαιτίσθη καὶ ἐξήχθησαν μόνον 470 τόννοι καὶ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν φορέων τῆς ἐξαγωγῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν τιμὴν διαθέσεως τῶν βερυκόκκων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καθιερώθη ἐσχάτως τὸ μέτρον τῆς ἐκδόσεως δελτίων ἀνωτάτων τιμῶν χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως ὀπωροκηπευτικῶν. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου οἱ παραγωγοὶ ἀπολαμβάνουν τὰς ἐν τῇ ἀγορᾷ διαμορφουμένας πραγματικὰς τιμάς, εἶναι δὲ εἰς θέσιν νὰ ἐλέγχουν τὰς ἐκκαθαρίσεις τῶν μεσολαβούντων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος των ἐμπόρων, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ἐπιτυγχάνεται ὁ πλήρης ἀγορανομικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῶν τιμῶν χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως τῶν ὀπωροκηπευτικῶν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΕΛΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 914)11.6.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6801)15.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κύριος λόγος δι’ ὃν ἐπεβλήθη ἡ ἐξ ὑπαρχῆς κατάρτισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀρτοποιείων κλπ. ὑπῆρξεν ἡ μέριμνα ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν ἀρτεργατῶν δι’ ἣν οὐδεμία οὐσιαστικὴ τοιαύτη ἐλαμβάνετο διὰ τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου περαιτέρω δὲ ἐπεβάλλετο ἡ ἀναμόρφωσις ὡρισμένων διατάξεων αὐτοῦ, ἰδίᾳ τῶν περὶ ἀποστάσεων, παραγωγικότητος κλπ. εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἱδρυθῶσι τόσα νέα ἀρτοποιεῖα ὅσα εἶναι πράγματι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς οἰκονομικῆς εὐρωστίας τῶν ἀρτοποιητικῶν ἐπιχειρήσεων ἀφ’ ἑτέρου, γεγονὸς ὅπερ κατατείνει εἰς τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν καὶ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς διαθέσεως τοῦ ἄρτου. Ἐπὶ τοῦ σημείου τέλους τῆς ἐρωτήσεως καθ’ ὃ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τῆς διοικήσεως τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Ἀθηνῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, εὐθὺς ὡς ἐπερατώθη τὸ προσχέδιον τούτου ἐν τῇ πρώτῃ του μορφῇ ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τῶν οἰκείων ὀργανώσεων τῶν ἀρτοποιῶν καὶ ἐδόθησαν αὐταῖς σχετικὰ ἀντίγραφα. Μάλιστα ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ὀργανώσεων ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις αὐτῶν τόσον ἐγγράφως διὰ σειρᾶς ὑπομνημάτων, ὅσον καὶ προφορικῶς εἰς μεθ’ ἡμῶν συσκέψεις καὶ συζητήσεις, 18 τὸν ἀριθμόν, ἐξ ὧν 10 πρὸ τῆς καταρτίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ 8 μετά, διαρκείας δὲ ἀπὸ 1 μέχρι 3 ὡρῶν ἑκάστη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7742)5715 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1082 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίας κτηνοτροφίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τοῦ ἀφορῶντος τὴν ρύθμισιν τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κρεάτων καὶ λοιπῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐπιδροῦν αὗται δυσμενῶς ἐπὶ τῆς διακινήσεως τῶν ἐγχωρίων, γνωρίζομεν ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν εἰδῶν τούτων διενεργοῦνται κατὰ κανόνα εἰς περιόδους, καθ’ ἃς δὲν προσφέρονται ἐν ἐπαρκείᾳ ἐγχώρια ὁμοειδῆ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μολονότι αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν εἶναι ἐλεύθεραι, ἀπὸ ἑξαμήνου ἐμειώθησαν εἰς τὸ ἐλάχιστον λόγῳ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν αἵτινες διεμορφώθησαν εἰς τὰς ἐξαγωγικὰς χώρας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σημειωθῇ ἀσυνήθης ἀνοδικὴ πορεία τῶν τιμῶν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας καὶ νὰ δημιουργηθῇ ὁ γνωστὸς θόρυβος ἐπὶ τῶν τιμῶν κατόπιν τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ διευκολύνῃ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ διατηρήσῃ τὰς τιμὰς εἰς κανονικὰ καὶ σταθερὰ ἐπίπεδα, προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἐπὶ τετράμηνον ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις δασμῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ζώντων βοοειδῶν, τυρῶν καὶ βουτύρου. 2. Ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὰς διατιμήσεις κρεάτων καὶ λοιπῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων θέματος, γνωρίζομεν ὅτι τοιαῦται διατιμήσεις δὲν ὑφίστανται, τῶν εἰδῶν τούτων πωλουμένων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τιμολογίου τοῦ παραγωγοῦ. Ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν περιορίζεται εἰς τοὺς ἐμπόρους χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως. Πρὸς προστασίαν μάλιστα τῶν κτηνοτρόφων ἔχει καθορισθῆ κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως διὰ τὸ γάλα τυροκομίας, ἥτις δι’ ἐκδοθείσης κατὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον ἐ.ἔ. Ἀγορανομικῆς Διατάξεως ηὐξήθη ἀπὸ δραχμὰς 3,60 κατὰ χιλ)μον εἰς δραχμὰς 4,20. Ἐπὶ τῶν ἄλλων θεμάτων ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ ὁποῖον, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν παρέσχεν ὑμῖν σχετικὰς πληροφορίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 133749) 2850)2.7.64 ἐγγράφου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30036) ΕΝ 166 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὑπ’ ἀριθ. 934 ἐρωτήσεως διὰ τὸ ἐργοστάσιον κονσερβοποιΐας ἰχθυηρῶν ἐν Καβάλᾳ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δούκα καὶ Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ Ὀργανισμὸς Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει ἀνατεθῆ ἡ φροντὶς τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου κονσερβῶν ἐξ ἁλιευμάτων ἐν Καβάλᾳ, προέβη εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας προκειμένου νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ὑπ’ ὄψιν ἔργον. Πλὴν ὅμως, ὡς μᾶς ἐγνώρισε τελευταίως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16108)15.6.64 ἐγγράφου του σοβαραὶ δυσχέρειαι ἀνέκυψαν κατὰ τὴν διερεύνησιν τοῦ ὅλου θέματος ὡς εἶναι: α) Ἡ ἄρνησις τῆς Ἑλληνικῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν ὑπὸ ἵδρυσιν μονάδα. β) Ἡ οἰκονομικὴ ἀδυναμία τῶν ἰχθυοπαραγωγῶν καὶ λοιπῶν παραγόντων τῆς ἁλιευτικῆς παραγωγῆς διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς αὐτῆς μονάδος. γ) Ἡ ἀπροθυμία τῶν αὐτῶν ἰχθυοπαραγωγῶν νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑποχρέωσιν, βάσει συμβολαίων, προμηθείας εἰς τὴν ἱδρυθησομένην μονάδα πρώτης ὕλης μὲ τιμὰς συμφερούσας τὴν κονσερβοποίησιν, καὶ δ) Αἱ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἔθεσεν Γαλλικὸς οἶκος ἀσχολούμενος μὲ τὴν κονσερβοποίησιν ἰχθυηρῶν (μεθ’ οὗ ἦλθεν εἰς συνεννοήσεις ὁ Ο.Β.Α.) διὰ νὰ συμμεθέξῃ εἰς τὴν ἵδρυσιν κονσερβοποιείου ἐν Καβάλᾳ καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τούτου, ἡ ρύθμισις τῶν ὁποίων παρουσιάζει δυσχερείας λόγῳ τοῦ ὅτι αὗται εἶναι σχετικαὶ μὲ τὴν δέσμευσιν τῶν ἰχθυοπαραγωγῶν ἢ τὴν γενικωτέραν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας. Παρὰ τ’ ἀνωτέρω, αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι θὰ συνεχισθοῦν, διότι ἡ ἵδρυσις κονσερβοποιείου ἐν Καβάλᾳ εἶναι ἐνδεδειγμένη διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἁλιευτικῆς παραγωγῆς τῆς προερχομένης ἐκ τοῦ Β. Αἰγαίου καὶ Θρακικοῦ πελάγους. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὅμως τοῦτο, δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ κυβερνητικὴ μέριμνα. Θὰ πρέπει καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἰχθυοπαραγωγοὶ τῆς περιφερείας, τῶν ὁποίων κυρίως θὰ ἀξιοποιηθοῦν τὰ ἁλιεύματα, νὰ συμβάλουν διὰ τῆς κατανοήσεως τῆς σοβαρότητος τοῦ προβλήματος εἰς τὴν ἄρσιν τῶν δυσχερειῶν καὶ τὴν ἐξεύρεσιν ἱκανοποιητικῆς λύσεως ἐξυπηρετούσης καὶ αὐτοὺς καὶ τὴν ἐπὶ ὑγιοῦς οἰκονομικῆς βάσεως λειτουργίαν τοῦ μελετωμένου νὰ ἱδρυθῇ κονσερβοποιείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8427)3.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1106)1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Ε. Ἀνερούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ ταύτης τὰ ἑξῆς: 1) Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἀντιμετωπίζεται θέμα ἐκδόσεως Β. Δ)των ἢ ἀποφάσεων ἀφορώντων τὴν Πανελλήνιον Ὁμοσπονδίαν Σωματείων Ἐργοληπτῶν Ἠλεκτρολόγων ἐγκαταστατῶν. 2) Δὲν ἐπικρατεῖ σκέψις τροποποιήσεως ἢ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 6422)1934 «περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ μηχανολόγου μηχανικοῦ, τοῦ ἠλεκτρολόγου μηχανικοῦ κλπ.», βάσει τοῦ ὁποίου ἐξεδόθησαν καὶ ἐκδίδονται τὰ σχετικὰ Β. Δ)τα «περὶ χορηγήσεως ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος τοῦ ἠλεκτρολόγου κλπ.». 3) Τὸ Β. Δ)γμα τῆς 11.4.1955 εἶναι ἐν ἰσχύϊ καὶ ἀφορᾷ τοὺς Κανονισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η. ἐκτελέσεως τῶν ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων τῆς χώρας καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν χωρεῖ οὐδεμία γνώμη τῆς Π.Ο.Σ.Ε.Η. 4) Δὲν ἐπικρατεῖ σκέψις καταργήσεως ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐσωτερικῶν ἠλ)κῶν ἐγκαταστάσεων. 5) Εἰς ἐρωτήματα τῆς Π.Ο.Σ.Ε.Η. πάντοτε ἐδίδετο ἀπάντησις γραπτῶς ἢ προφορικῶς εἰς τὸν Πρόεδρον ταύτης. 6) Τῶν πρακτικῶν τοῦ Πανελληνίου Συνεδρίου τῆς 29ης καὶ 30ῆς Ἰουνίου ἐ.ἔ. δὲν ἔχομεν γνῶσιν, καὶ 7) Ἡ ἵδρυσις ἐπικουρικοῦ Ταμείου ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Α. Τσιάρα καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 17.6.1964 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Α. Τσιάρα καὶ Π. Παρασκευοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν ρητίνης τῆς χώρας, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὸν καθορισμὸν τιμῆς ἀγορᾶς τῆς ρητίνης, τιμῆς ἀσφαλείας. Οὕτω, ἐνῷ διὰ τὸ ἔτος 1963 εἶχε καθορισθῆ τιμὴ ἀγορᾶς 3,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον ρητίνης, παραδοτέας εἰς τὰ ἐργοστάσια, διὰ τὸ ρητινευτικὸν ἔτος 1964, ἤτοι ἀπὸ 1.4. 1964 μέχρι 31.2.1965, καθωρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12788) 10.3.64 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, ἡ τιμὴ αὕτη εἰς 4 δραχμάς. Εὐνόητον τυγχάνει, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ρητίνη παραδίδεται εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς θὰ ἀφαιροῦνται, ἐκ τῆς ὡς ἄνω τιμῆς, τὰ μεταφορικὰ ἔξοδα, ἅτινα εἶναι ἀνάλογα τῆς ἀποστάσεως τοῦ δάσους ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ παραγωγοὶ δέον νὰ κρίνουν ἐὰν θὰ πρέπει νὰ παραδίδουν τὸ προϊόν των εἰς τὸ δάσος ἢ εἰς τὸ ἐργοστάσιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ζημία εἰς τούτους ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Ἡ τιμὴ ἐπίσης ἀγορᾶς τῆς ρητίνης ἔχει ὁρισθῆ κατὰ χιλιόγραμμον καὶ ἑπομένως θὰ εἶναι παράλογον νὰ παραδίδουν οἱ ρητινοπαραγωγοὶ τὸ προϊόν των ἄνευ ζυγίσεως, ἀφοῦ οἱ βιομήχανοι ἀναλαμβάνουν ὑποχρέωσιν μὲ κυρώσεις ἐὰν δὲν ἀγοράζουν τὴν ρητίνην εἰς τὴν ὁριζομένην τιμήν. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι, ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς ἀγορᾶς τῆς ρητίνης γίνεται ἐν ὄψει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνθέτουν ταύτην, ἤτοι τῶν μισθωμάτων, τῶν ἐργατικῶν συλλογῆς καὶ λοιπῶν ἐξόδων καὶ ὅτι τὸ ποσὸν τῶν ἐργατικῶν προσδιορίζεται κατὰ τὰς κρατούσας συνθήκας ἐργασίας, μὴ δυναμένου τοῦ Κράτους νὰ ὑπεισέρχεται εἰς τὰς τοιαύτας λεπτομερείας. Πάντως διὰ τὰ δημόσια δάση λαμβάνεται πρόνοια νὰ διατίθεται κατὰ τὸ πλεῖστον ἡ τοιαύτη κάρπωσις εἰς συνεταιρισμένους ἐργάτας καὶ οὕτω δὲν ὑφίσταται θέμα ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασεργατῶν. Ὡς πρὸς τὰ ἰδιωτικὰ ὅμως δάση, ἐφ’ ὅσον εἰς ταῦτα δὲν ἀναλαμβάνουν οἱ δασεργάται τὴν κάρπωσιν ρητινεύσεως ἀπὸ ὅτι στοιχεῖα ὑπάρχουν παρ’ ἡμῖν προκύπτει, ὅτι οἱ δασεργάται ἀπολαμβάνουν τὸ προσῆκον ἡμερομίσθιον, καθ’ ὅσον ἄλλως δὲν μεταβαίνουν πρὸς ἐργασίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιζήμιον καὶ διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας ὡς καὶ διὰ τοὺς τυχὸν μισθωτάς, οἱ ὁποῖοι, οὕτω χάνουν πᾶσαν πρόσοδόν των. Ἐν τέλει γνωρίζομεν ἡμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἐφαρμοζομένου συστήματος τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας οἱ ρητινεργάται λαμβάνουν τὸ προσῆκον ἡμερομίσθιόν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7953)5950)27.6.64 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1069)25.5.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου, σχετικῶς πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 176595 φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἰδιωτικῆς χρήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἀνωτέρω αὐτοκίνητον ἐτέθη εἰς κυκλοφορίαν κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Νομαρχίας Ἀρκαδίας βάσει τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Β.Δ. 508)60, κριθέντος, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις τοῦ κατόχου τοῦ αὐτοκινήτου, λόγῳ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ κύκλου τῶν ἐργασιῶν της δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξυπηρετηθῇ δι’ αὐτοκινήτου ὠφελίμου φορτίου μικροτέρου τῶν 3½ τόννων. Κατόπιν τῆς καταγγελίας τῶν ἰδιοκτητῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, δημοσίας χρήσεως, Τροπαίων περὶ παρανόμου χρησιμοποιήσεως τοῦ ἀνωτέρω αὐτοκινήτου, διετάξαμεν τὴν Νομαρχίαν Ἀρκαδίας καὶ τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ἵνα ἐνεργήσουν σχετικὴν ἔρευναν καὶ μᾶς ἀναφέρουν προκειμένου νὰ ἀποφασίσωμεν ἐπὶ τῆς περιπτώσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, παραιτουμένη τῶν ἐρωτήσεων, καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου».

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, συνεχίζεται ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἐκ τῆς ὁριστικῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 5, εἴχατε δεχθῆ τὴν ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου κἄποιας φράσεως.

§9Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 εἴχομεν δεχθῆ τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ λόγῳ διακοπῆς τῆς συνεδριάσεως, ἐλλείψει ἀπαρτίας. Νὰ σᾶς τὴν ἀναγνώσω. «...... (ἀναγινώσκει)......». Εἶναι ἡ ἄποψις, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν μείνει, νομίζω, ὅλοι σύμφωνοι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 5, ὡς τελικῶς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Συνεχίζομεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ζορμπᾶ.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Κεφαλληνός, καθ’ ἣν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, δηλαδή, ἀπὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς καὶ μέχρι τῆς νέας περιόδου, νὰ μὴ γίνωνται δεκταὶ μηνύσεις κατὰ τῶν πολιτευομένων, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 ἔχει τελειώσει.

§17Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ναί, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κεφαλληνοῦ τὴν ἀποδέχεται ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὴν δεχθῇ.

§18Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὴν ἀποδέχομαι, κ. συνάδελφε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔχει τὸν λόγον.

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πρώτοις συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Νομίζω, ὅτι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον νὰ γίνωνται μηνύσεις, διότι ὁ καθ’ οὗ στρέφεται ἡ μήνυσις, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα λόγῳ τῆς ἀφοσιώσεώς του εἰς τὸ προεκλογικὸν ἔργον οὔτε νὰ ἀναιρέσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ λεχθοῦν, ἐνδεχομένως δὲν θὰ τὰ πληροφορηθῇ κἄν, ἀλλὰ θὰ τὰ ἴδῃ δημοσιευόμενα εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ὑπάρχει δὲ κίνδυνος νὰ γίνῃ μία κατάχρησις, ἐπὶ προφανῇ σκοπῷ τὴν μείωσιν τῆς ὑπολήψεως τοῦ ὑποψηφίου, μία κατάχρησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ θεσπισθῇ διὰ τοῦ νόμου, δηλαδὴ διὰ τῆς ἀπουσίας τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία νὰ ἀποκλείῃ ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν τὴν διατύπωσιν οἱασδήποτε μηνύσεως. Χθές, κ. Πρόεδρε, συνεζητήθη τὸ θέμα τῆς ἀνωνυμογραφίας. Δὲν παριστάμην κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ δὲν ἐπρόλαβα νὰ ἀναγνώσω τὰ ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων λεχθέντα ὑπὲρ ἢ κατά. Ἐλπίζω, ὅτι ὑπὲρ δὲν ὡμίλησε κανείς. Ἀλλὰ ὅπως ἐπληροφορήθην, χωρὶς νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς ὑπὲρ τῆς ἀνωνυμογραφίας, ὑπῆρξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τῇ βάσει πλαγίων συλλογισμῶν, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, λογικῶς ἀπαραδέκτων, ἠθικῶς βαρύτατα ἀμφιβόλων, κατέληξαν εἰς τὸ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἀνωνυμογραφία. Κύριε Πρόεδρε, ἂς διευκρινήσωμεν ἐν πρώτοις τὸ θέμα. Ἡ ἀνωνυμογραφία ἐν τῇ πράξει δὲν θὰ ἀποκλεισθῇ, διότι, ἐὰν ὁ Εἰσαγγελεὺς πληροφορηθῇ κἄτι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, π.χ. βαδίζων εἰς ἕνα πεζοδρόμιον καὶ ἀκούων ἀπὸ ἀγνώστους νὰ ὁμιλοῦν ὄπισθέν του περὶ τοῦ κ. Ἀθανασιάδη–Νόβα ἢ τοῦ Παναγιώτου Κανελλοπούλου καὶ νὰ λέγουν κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι βαρύ, δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ τοὺς ἐρωτήσῃ πῶς ὀνομάζονται, ἀλλὰ θὰ κινηθῇ καθαρῶς ψυχολογικῶς, πάντως μόνον ψυχολογικῶς, ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ διὰ τὴν ἀναζήτησιν τῆς ἀληθείας περὶ τοῦ ψιθύρου, τὸν ὁποῖον ἤκουσε. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ ἕνα ἀνώνυμον τηλεφώνημα ἢ μία ἀνώνυμος ἐπιστολὴ εἶναι δυνατὸν ψυχολογικῶς νὰ τὸν ἐπηρεάσῃ, ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ θεωρηθῇ ὡς δυναμένη μία ἀνώνυμος ἐπιστολή, νὰ ἀποτελέσῃ τὴν νομικὴν ἀφετηρίαν δικαστικῆς ἐνεργείας καὶ δὲν εἶναι ἐπίσης ἐπιτετραμμένον νὰ θεωρηθῇ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ θέσιν εἰς τὴν δικογραφίαν. Ἐν πρώτοις, νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον ὅλων μας, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν ὁ ψίθυρος καὶ ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν πρόκειται εἰς τὴν πρᾶξιν νὰ ἀποκλεισθοῦν, εἶναι καθῆκον ὅλων μας νὰ στηλιτεύσωμεν τὴν ἀνωνυμογραφίαν. Τὸ θέμα, εἶναι μάλιστα ἄσχετον ἀπὸ τὴν ὑπόστασιν ἡμῶν ὡς δημοσίων ἀνδρῶν, δυναμένων νὰ ὑποστοῦν τὴν βλάβην τὴν ἠθικὴν ἐκ τῆς θρασυδείλου ἐνεργείας τοῦ ἀνωνυμογράφου, εἶναι θέμα ἄσχετον, μὴ συνδεδεμένον ἀποκλειστικῶς μὲ ἡμᾶς, εἶναι μόνον ἐμμέσως σχετικὸν μὲ ἡμᾶς. Εἶναι θέμα ἠθικὸν τῆς κοινωνίας, βασικὸν καὶ θεμελιῶδες, ἀφορᾷ πάντα πολίτην, πάντα ἄνθρωπον ἐν τῇ κοινωνίᾳ. Ἐὰν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο περὶ τούτου συζήτησις, ἐὰν δὲν εἶχε γίνει συζήτησις, πιθανὸν νὰ ἐδικαιούμεθα νὰ παραλείψωμεν τὴν θέσπισιν τοιαύτης διατάξεως, ἐὰν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐξέλθωμεν τερματιζομένης τῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συζητήσεως καὶ ψηφιζομένου ἀπόψε καὶ εἰς τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἐλπίζω καὶ εὔχομαι καὶ θὰ συμβάλω δι’ ὅλων τῶν δυνάμεων, ἐὰν ἐξέλθωμεν χωρὶς νὰ ἔχῃ στηλιτευθῆ ὁ ἀνωνυμογράφος, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἔχει διαλύσει οἰκογενείας, ἔχει διασπάσει συζυγικοὺς δεσμούς, τότε γίνεται ἐμμέσως ἡ ἐπιβεβαίωσίς του ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. Ἔχω λοιπὸν τὴν γνώμην καὶ θὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι πρέπει νὰ περιλάβωμεν διάταξιν πρὸς τακτοποίησιν τοῦ θέματος. Παρεκάλεσα δὲ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Καλλίαν καὶ Γιαννούσην, νὰ διατυπώσουν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀποκλείεται ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ ὡς ἀφετηρία δικαστικῆς ἐνεργείας. Δικαιοῦται ἄλλωστε ὁ δικαστὴς νὰ ξεκινήσῃ καὶ ἄνευ τῆς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς, αὐτεπαγγέλτως. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν ἀνώνυμον ἐπιστολὴν καὶ νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι αὕτη δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτελῇ στοιχεῖον τῆς δικογραφίας. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Κ. Παπακωνσταντίνου μοῦ εἶπε σήμερον, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλικὴν Ποινικὴν Δικονομίαν ὑπάρχει διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἀποκλείεται ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ ὡς στοιχεῖον εἰς τὴν δικογραφίαν. Ἐὰν ἡ διατύπωσις τῆς Ἰταλικῆς Ποινικῆς Δικονομίας εἶναι καλή, νὰ τὴν υἱοθετήσωμεν, ἄλλως θὰ διατυπώσωμεν μίαν ἀνάλογον διάταξιν εἰς τὸν νόμον.

§21Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ὑποστηρίξας δύο θέματα. Πρῶτον, ὅτι ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται μηνύσεις. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ τὸ ἀποδέχομαι.

§22Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ τεθῇ καὶ τὸ ἀπαράδεκτον.

§23Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι θέμα διατυπώσεως. Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀνωνύμων ἐπιστολῶν. Συμφωνῶ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, καθ’ ὅσον συμπίπτει μὲ ὅσα ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ χθές. Ὅταν ὁ Εἰσαγγελεὺς προβαίνῃ αὐτεπαγγέλτως εἰς τὴν δίωξιν, ὡς ἀναφέρει ὁ νόμος, θὰ πρέπει νὰ ἀνεύρῃ βάσιμα στοιχεῖα. Εἶπε δὲ ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο σχετικὴ συζήτησις χθές, δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα. Συμφωνῶ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπολύτως μαζί του. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπάρχει μία ἀνώνυμος ἐπιστολή, ἡ ὁποία ἀναφέρει, ὅτι ὁ τάδε παρέλειψε νὰ ἀναφέρῃ τὸ τάδε κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀγοράσει βάσει τοῦ τάδε συμβολαίου, πράγματι, καίτοι ἡ ἐπιστολὴ εἶναι ἀνώνυμος, εἶναι στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ Εἰσαγγελεύς. Τὸ νὰ στηριχθῇ ὅμως εἰς μίαν ἀόριστον ἐπιστολήν, εἶναι ὄντως κἄτι, τὸ ὁποῖον πάντες θέλομεν νὰ ἀποκλείσωμεν. Συνεπῶς, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ μία διατύπωσις ποὺ νὰ ἱκανοποιῇ τὸ πνεῦμα αὐτό, ὡς τὸ διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὡς ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ χθές. Θὰ πρέπει συνεπῶς, νὰ ἀνεύρωμεν τὴν διατύπωσιν. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀποκλείομεν γενικῶς τὰς ἀνωνύμους ἐπιστολάς. Διότι ἐὰν ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ ἔχῃ ἕνα βάσιμον στοιχεῖον, εἶναι ἐξεταστέα. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀνεύρωμεν τὴν διατύπωσιν.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ κάμωμεν τὴν διατύπωσιν, ὅπως τὴν ὑποδεικνύετε, διότι ἐὰν τὸ περιεχόμενον τῆς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς εἶναι συγκεκριμένον θὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς ὡς μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἤκουσεν ἀπὸ κἄποιον, ἐὰν δὲ ἴδῃ, ὅτι ἡ πληροφορία αὐτὴ εἶναι σημαντική, θὰ ἐκκινήσῃ εἰς ἔρευναν αὐτεπαγγέλτως.

§25Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θέλω νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ὑπερβολήν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, παρακαλῶ νὰ ἀναμείνωμεν τὴν διατύπωσιν.

§26Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ τεθῇ τὸ ἑξῆς: «Ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν οὐδὲ τίθενται εἰς τὴν δικογραφίαν».

§27Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ ἀναμείνετε ἐπ’ ὀλίγον διὰ νὰ κάμωμεν τὴν σχετικὴν διατύπωσιν. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ἀπεδέχθην, πρῶτον, ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν καὶ μέχρι πέρατός των ἀπαγορεύεται ἡ ὑποβολὴ μηνύσεως καὶ δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀνωνύμους ἐπιστολάς, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., καὶ ἀπομένει μόνον ἡ διατύπωσις. Παρακαλῶ, νὰ προχωρήσωμεν.

§28Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ μοῦ κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ. Διὰ τὰς ἀνωνύμους ἐπιστολὰς εἶμαι σύμφωνος νὰ ὑπάρξῃ διασφάλισις. Θὰ ἤθελον νὰ τονισθῇ ἡ ἀνάγκη, ὅπως ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν, ὄχι μόνον θεσπισθῇ εἰδικὸν ἀδίκημα μὲ βαρυτάτας κυρώσεις διὰ τὸν ὁπωσδήποτε δημοσιεύοντα τὴν μήνυσιν, ἀλλὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀνάλογος κύρωσις, οἵα ἡ τοῦ νόμου περὶ Τύπου, ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ διὰ τὰς ἐφημερίδας, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαγορευτικὴ ἡ διάταξις. Ἔχω προσωπικὴν πεῖραν τοῦ πράγματος σχετικῶς μὲ τὸ τί γίνεται ἀπὸ ταπεινοὺς συκοφάντας, κατὰ τὰς παραμονὰς ἐκλογῶν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ὅπως κατὰ τὴν διατύπωσιν ληφθῇ μέριμνα, ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ αὐστηρότης τῆς κυρώσεως καὶ διὰ τὸν Τύπον, ὥστε νὰ ἀπαγορεύεται ὁπωσδήποτε ἡ δημοσίευσις τῶν μηνύσεων αὐτῶν, διωκομένου καὶ δι’ αὐτοφώρου ἀδικήματος καὶ κατασχέσεως τῶν ἐντύπων. Διότι εἰς αὐτὸν τὸν προεκλογικὸν πυρετὸν ὁ συκοφαντούμενος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμυνθῇ καὶ θὰ γνωρίζετε ἀσφαλῶς τὰς συνεπείας, ἐὰν ἔχετε ὑποστῆ τοιαύτας συκοφαντικὰς ἐπιθέσεις.

§29Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δυστυχῶς, κ. Πρόεδρε, δὲν ἤμην παρὼν ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ δύο λέξεις νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔπρεπε νὰ ἀρνηθῇ κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀποδοχὴν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διότι, κατὰ τὴν γνώμην μου, μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται καθόλου νὰ προαχθῇ ἡ κατοχύρωσις τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἡ τιμὴ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας. Ἡ ἠθική του ὑπόστασις ἵσταται πολὺ ὑψηλὰ καὶ ἔχει ἱστορίαν καὶ παράδοσιν ἀξίαν πάσης τιμῆς. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον 7. Τὰ Δικαστήρια ἔχουν δεχθῆ, ὅτι ἡ εἰκονικότης τῆς μεταβιβάσεως ἀκινήτων δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀποδεικνύεται διὰ δημοσίου ἐπίσης ἐγγράφου, ὡς ἀντεγγράφου, ἀλλ’ ἀρκεῖ καὶ ἰδιωτικὸν ἔγγραφον. Δὲν δέχονται, ὅμως, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κατὰ τὴν Δικονομίαν ἐπιτρεπόμενα ἀποδεικτικὰ μέσα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι περὶ συμβολαίων ἀγοραπωλησίας ἀκινήτων ἡ εἰκονικότης, δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεικνύεται κατ’ ἄλλον τρόπον ἐκτὸς ἀπὸ δημόσιον ἢ ἰδιωτικὸν ἔγγραφον. Εἶναι ἀνάγκη ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἀποκλεισθοῦν κυρίως οἱ μάρτυρες, διότι ἄλλως θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα διασυρμοῦ τῶν ὑπολήψεων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐπὶ τῇ βάσει κακοβούλων μαρτυρικῶν καταθέσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ θέσουν ἐν κινδύνῳ τὰς δικαιοπραξίας ἐπὶ ἀκινήτων, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰδικαὶ κατοχυρωτικαὶ διατάξεις. Μόνον ἐφ’ ὅσον ἀποκαλυφθοῦν ὁμολογίαι τῶν συμβεβλημένων περιεχόμεναι εἰς ἀντέγγραφα, δημόσια ἢ ἰδιωτικά, μόνον τότε, νὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναγνωρισθῇ εἰκονικότης εἰς περιπτώσεις μεταβιβάσεως ἀκινήτων.

§30Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ τὴν προθεσμίαν ὑποβολῆς τῶν μηνύσεων διὰ τὸ παρελθόν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔτος εἶναι πολύ.

§31Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νὰ τὴν περιορίσωμεν εἰς 9 μῆνες.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ οἱ 9 μῆνες εἶναι μεγάλη προθεσμία. Νὰ βάλωμεν 6 μῆνες.

§33Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀφήνω τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§34Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ διὰ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν περιορίσῃ εἰς 6 μῆνες.

§35Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ χθὲς σχετικῶς μὲ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 7. Εἶπον, ὅτι ἡ μήνυσις θὰ δύναται νὰ γίνεται δι’ οἱανδήποτε παράβασιν τοῦ ἄρθρου 5.

§36Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ ἐγένετο δεκτόν.

§37Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς προθεσμίας ἔχω τὴν ἑξῆς γνώμην. Ἐφ’ ὅσον ἐδώσαμεν περιθώριον 3 μηνῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν δηλώσεων, δὲν ἀπομένουν παρὰ μόνον 3 μῆνες ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ μήνυσις, ἐὰν περιορίσωμεν τὴν προθεσμίαν τῆς ὑποβολῆς τῶν μηνύσεων εἰς 6μηνον. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τινες εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποβάλουν μηνύσεις ἢ ἐὰν ὁ Εἰσαγγελεὺς θὰ προλάβῃ ἐντὸς τῆς τριμήνου προθεσμίας νὰ μελετήσῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς φακέλλους. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ προθεσμία τοῦ ἔτους εἶναι ἡ μικροτέρα δυνατή, ἐὰν θέλωμεν νὰ γίνῃ κἄποια ἔρευνα καὶ νὰ μὴ κλείσωμεν τὸ θέμα ὅπως– ὅπως.

§38Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ 6μηνον εἶναι ὑπὲρ ἀρκετὸν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν μηνύσεων.

§39Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφῆκε τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτήσετε τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ.

§40Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω πολλὰ εἰς ὅσα εἶπον χθές. Εἶχον εἴπει, ὅτι κατὰ τὴν Κοινὴν Ποινικὴν Δικονομίαν, ὁ Εἰσαγγελεύς, προκειμένου νὰ κινήσῃ τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, δύναται νὰ βασισθῇ εἰς οἱονδήποτε στοιχεῖον. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως, τὴν ἀρχὴν τῆς διαδικασίας ἀποτελεῖ ἡ δήλωσις τοῦ ἐλεγχομένου. Ὁ πολιτευόμενος, δηλαδή, ὑποχρεοῦται νὰ δηλώσῃ τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα, νὰ προβῇ εἰς ἐνέργειαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑποχρεοῦται νὰ προβῇ οὔτε ὁ σεσημασμένος λωποδύτης. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ὕπαρξιν ἐπωνύμου καταγγελίας καὶ νὰ μὴ ἀρκεσθῶμεν διὰ τὴν κίνησιν τῆς διαδικασίας τοῦ ἐλέγχου εἰς ἀνωνύμους ἐπιστολάς. Βεβαίως, ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐφ’ ὅσον δύναται νὰ κινηθῇ αὐτεπαγγέλτως, θὰ δύναται νὰ ἐπηρεασθῇ εἰς τὴν ἀπόφασίν του διὰ τὴν κίνησιν τοῦ ἐλέγχου καὶ ἀπὸ ψιθύρους καὶ ἀπὸ ἀνωνύμους ἐπιστολὰς καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην πληροφορίαν. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν θὰ πρέπει ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ ἀποτελέσῃ στοιχεῖον τῆς δικογραφίας. Ὁ Ἕλλην πολίτης, κ. Πρόεδρε, ὡς λίαν εὐγλώττως ἀνέπτυξε καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Μελᾶς, δὲν διστάζει νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην, ἐὰν θὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι δύναται νὰ καταγγείλῃ κάτι τι συγκεκριμένον. Μόνον ὅσοι δὲν εἶναι βέβαιοι περὶ ἐκείνων, ποὺ πρόκειται νὰ καταγγείλουν, διστάζουν νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην. Ἡ συζητουμένη πρότασις δὲν ἔχει ἀπασχολήσει τὰς ξένας νομοθεσίας, διότι εἶναι πρωτότυπος. Ἡ Ἰταλικὴ Νομοθεσία ἔχει ἀποκλείσει τὰς ἀνωνύμους καταγγελίας διὰ τὴν κίνησιν γενικῶς τῆς ποινικῆς διώξεως, τὸ δὲ ἄρθρον 8 τῆς Ἰταλικῆς Ποινικῆς Δικονομίας, προκειμένου περὶ ἀνωνύμων καταγγελιῶν, λέγει τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει). Κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν διετύπωσα διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι χρήσιμον νὰ τεθῇ ὡς προσθήκη εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 7, ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει). Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀνάγκην τοῦ ταχέως τερματισμοῦ τῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία προκαλεῖται ἀπὸ τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου. Διότι δὲν πρόκειται νὰ μᾶς διαφεύγῃ, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον, ἀφ’ ἧς ψηφισθῇ προκαλεῖ ἀνωμαλίαν μὲ τὴν ὁποίαν συνυφαίνεται ἡ ζωὴ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἡ προθεσμία τοῦ ἑνὸς ἔτους εἶναι μακρά, καὶ ὑποθέτω, ὅτι τρεῖς μῆνες εἶναι ἀρκετοὶ διὰ τὸν ἐμβριθῆ ἀναγνώστην νὰ μελετήσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Δὲν θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον, κ. Πρόεδρε, νὰ παραμένῃ ἔκθετος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐπὶ μακρόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω διὰ τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι χιλιάδες αἱ δηλώσεις.

§42Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐννοῶ τὴν προθεσμίαν, κ. Πρόεδρε.

§43Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπρότεινα μίαν μέσην λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἔλυεν ἐνδεχομένως τὸ θέμα. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὑποθέτω, ὅτι μετὰ 15 ἡμέρας ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Νομοσχεδίου θὰ σπεύσουν νὰ καταθέσουν τὰς δηλώσεις των διὰ νὰ ἡσυχάσουν. Θὰ ἔλεγα, λοιπόν, ἡ προθεσμία νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τῆς καταθέσεως τῆς δηλώσεως καὶ τῆς συντάξεως τοῦ σχετικοῦ πρακτικοῦ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§45Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Τσάτσου, τότε θὰ ὑπάρξῃ μία ποικιλία προθεσμιῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει προηγούμενον διατάξεως νόμου, προκειμένου περὶ παραγραφῆς, διὰ τῶν ὁποίων νὰ προβλέπωνται ἀτομικαὶ περιπτώσεις. Πέραν αὐτοῦ κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Εἶπεν ὁ κ. Τσάτσος, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν καὶ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Νόμου ἐντὸς 15 ἢ τὸ πολὺ 20 ἡμερῶν θὰ σπεύσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ καταθέσουν τὰς δηλώσεις των. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζομεν ὅλοι ἀπὸ τὸ προηγούμενον τῶν φορολογικῶν δηλώσεων, τῶν δηλώσεων διὰ τὰς ταὐτότητας, ὅτι ποτὲ δὲν γίνεται αὐτό, ἀλλὰ φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐξαντλῆται ἡ προθεσμία καὶ πολλάκις νὰ μὴ ἔχουν ὑποβληθῆ. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω: Διατί θεωρεῖται, ὅτι μὲ τὴν προθεσμίαν τοῦ ἔτους θὰ διαπομπευθῇ ὁ πολιτικὸς κόσμος; Δὲν θὰ συμβῇ αὐτὸ καὶ ἐὰν συντμηθῇ ἡ προθεσμία εἰς τρίμηνον; Ἐὰν πιστεύωμεν, ὅτι θὰ γίνῃ αὐτό, τότε, κ. Πρόεδρε, θὰ εἶναι περιττὸν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται οὔτε περὶ διαπομπεύσεως, οὔτε καὶ περὶ δυσμενοῦς προνομίου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἀντιθέτως εἶναι εὐμενὲς τὸ προνόμιον, διότι μέσα εἰς τὰ 8 ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων οἱ πολιτευόμενοι κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ τοῦ συστήματος τῶν δηλώσεων θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι εἶναι ἔντιμοι ἄνθρωποι, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες δὲν θὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιον διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἔντιμοι. Ἀπορῶ, λοιπόν, διατὶ θέλετε νὰ εἴμεθα ἀρνητικοὶ ἔναντι αὐτῆς τῆς θαρραλέας στάσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Πρόκειται περὶ θεσμοῦ τὸ πρῶτον εἰσαγομένου καὶ εἶναι μοιραῖον νὰ ἔχῃ τὰς δυσχερείας του καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ὑποβολῆς τῶν δηλώσεων καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβάλλουν τὰς μηνύσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν ποὺ θὰ ἀπασχοληθοῦν. Χρειάζεται, συνεπῶς, κἄποια ἄνεσις καὶ αὐτὴ ἡ ἄνεσις εἶναι ὑπὲρ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος εἶναι τόσον καθαρός, ὥστε ἀφήνει αὐτὴν τὴν ἄνεσιν, διότι, κ. Πρόεδρε, ποῖος θὰ μᾶς πιστεύσῃ ὅταν λέγωμεν, ὅτι θέλομεν τὸ Νομοσχέδιον, ἀλλὰ θέτομεν τοιούτους περιορισμούς, ὥστε νὰ δυσχεραίνεται ἡ ἐφαρμογή του. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ μείνῃ ὡς ἔχει.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§47Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔκαμα τὴν διατύπωσιν τῆς προτάσεώς μου διὰ τὴν μὴ ὑποβολὴν μηνύσεως κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. (Ἀναγινώσκει).

§48Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν.

§49Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστό. Ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν.

§50Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἂς διατυπωθῇ ἔτσι, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ νὰ τεθῇ, ὅτι εἶναι πάντως νόμῳ ἀπαράδεκτος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν, κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διατηρεῖ τὰς ἀπόψεις του, ἀλλὰ ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν λῆψιν τελικῆς ἀποφάσεως.

§52Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν. Ἡ ὑποβολὴ τῆς δηλώσεως θὰ ἐπαναλαμβάνεται κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον ἑκάστου ἔτους, ὁπότε ἐπαναλαμβάνεται καὶ ἡ προθεσμία τοῦ ἔτους.

§53Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν προθεσμίαν τοῦ ἔτους; Παρακαλῶ οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ διάταξις ἐγένετο δεκτὴ ὡς ἀρχικῶς διετυπώθη. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας περιπτώσεις, κ. Ὑπουργέ;

§56Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ κάμω τὴν διατύπωσιν, κ. Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνωνύμων καταγγελιῶν;

§58Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ διατυπώσω.

§59Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δηλαδὴ τὸ ἀποδέχεσθε, κ. Ὑπουργὲ καὶ θὰ κάμετε τὴν διατύπωσιν.

§60Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 8. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§62Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 8. Προσέξατέ την κύριε Ὑπουργέ, διότι ἐνδέχεται νὰ δημιουργήσῃ θέματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 παράγραφος 4 προβλεπομένην κτῆσιν περιουσίας εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ τρόπον ἀθέμιτον ἢ ἀντικείμενον εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἡ περὶ ταύτης ἔκδοσις βουλεύματος παραμένει ἄνευ συνεπειῶν, διότι τοιαῦται δὲν ὁρίζονται οὔτε ἐν τῇ διατάξει ταύτῃ οὔτε ἐν τῷ ἄρθρῳ 10, ὅπερ ἀναφέρεται εἰς τὴν κατὰ τὸ παρελθὸν κτῆσιν περιουσίας, καὶ ὁρίζει συνεπείας μόνον διὰ τὴν κατὰ παράνομον τρόπον κτῆσιν. Διὰ τοῦτο εἴτε πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ σχετικὴ φράσις, εἴτε νὰ ὁρισθῶσι διὰ τὴν τοιαύτην κτῆσιν κυρώσεις. Σχετικὴν τροπολογίαν κατέθεσα ἀπὸ 2.7.64.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§64Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ σχεδίου, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ ἄρθρα τοῦ νομοθετήματος. Διότι, κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς του, θὰ ἔχωμεν πρῶτον τὴν ἔκδοσιν τοῦ πορίσματος τοῦ εἰσηγητοῦ, δεύτερον τὴν πρότασιν τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ τρίτον τὸ βούλευμα. Δηλαδὴ κατὰ τὸ στάδιον αὐτὸ κρίνεται ἡ τιμὴ καὶ ἡ τύχη τοῦ ἐλεγχομένου. Τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου σύμφωνα μὲ τὴν παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀποφαίνεται δι’ εἰδικῆς καὶ ἐμπεριστατωμένης αἰτιολογίας διὰ τὴν ἀκρίβειαν ἢ τὴν ἀνακρίβειαν τῆς δηλώσεως καὶ τὸ θεμιτὸν ἢ ἀθέμιτον τῆς κτήσεως τῶν περιουσιακῶν στοιχείων κλπ. Ἐὰν ὅμως τὸ Συμβούλιον λόγω παραγραφῆς τοῦ ἀδικήματος ἢ λόγω ἄλλου νομικοῦ κωλύματος ἢ λόγω ἀντισυνταγματικότητος ὡρισμένων διατάξεων ποὺ χαρακτηρίζουν ἀναδρομικῶς τὴν πρᾶξιν ὡς ἀδίκημα, δὲν προχωρήσῃ εἰς τὴν οὐσίαν καὶ δὲν ἀποφανθῆ ἂν ἔλαβε χώραν ἡ κτῆσις αὐτή, ἡ τιμὴ τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς θὰ παραμένῃ ἐσαεὶ ἔκθετος καὶ ἀνεπανόρθωτος. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἐπιβεβλημένον καὶ ὀρθὸν νὰ περιληφθῇ διάταξις ὡς προσθήκη εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 8, ἡ ὁποία νὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ περιλαμβάνῃ εἰς τὸ σκεπτικὸν καὶ αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν, κατὰ πόσον ἐχώρησεν ἡ κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὑπέβαλα τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 8. Ἡ τροπολογία λέγει τὰ ἑξῆς: «Περὶ τῶν αὐτῶν ἀποφαίνεται τὸ Συμβούλιον καὶ ἂν δὲν ἔγινε δίωξις λόγω παραγραφῆς ἢ ἄλλου νομικοῦ κωλύματος». Αὐτὴ εἶναι ἡ προσθήκη τὴν ὁποίαν σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψει καὶ χάριν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλεγχομένου ἂν ἀκολουθήσωμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον μεριμνᾶ διὰ τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἢ ἐπικρατήσῃ ἡ ἄλλη ἄποψις περὶ ἠθικοῦ καθαρμοῦ, ὑπὲρ τῆς ὁποίας προσωπικῶς ἔχω τεθῆ. Αὐτὰ θέτω ὑπ’ ὄψει σας καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει, διότι συνδέονται ἀμεσώτατα καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ μὲ τὸ θέμα τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως ἀπαγορεύεται εἰς τὸν τύπον πᾶσα δημοσίευσις αὐτουσίου τοῦ κειμένου τῶν δηλώσεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν μου καὶ ἐζήτησα ὅπως ὑπάρξουν καὶ κυρώσεις διὰ τὴν παραβίασιν τῆς διατάξεως. Ἐπεφυλάχθη ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν περιλάβωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 8. Παρακαλῶ ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 8 παράγραφος 6 προστεθῆ τὸ ἑξῆς: «Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ αὐτοῦ νόμου τιμωρεῖται καὶ ἡ μὴ πλήρης καὶ μόνον ἐν περιλήψει δημοσίευσις τῶν περιουσιακῶν δηλώσεων ὑπὸ τῶν ἐφημερίδων». Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅπως δεχθῇ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 8.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§68Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δευτέρα περικοπὴ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 8 καθὼς καὶ ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 10 ἀναφέρονται εἰς κτήσεις περιουσιακῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946 μέχρι σήμερον διὰ πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἐγκλήματα, κατὰ τὸν παλαιὸν ποινικὸν νόμον ἢ κατὰ τὸν νέον Ποινικὸν Κώδικα. Ἀσφαλῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ἠθέλησε νὰ παρακάμψῃ τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ποινικοῦ μας Κώδικος, καθ’ ἃς δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἔγκλημα καὶ ποινὴ ἄνευ νόμου ὁρίζοντος ταῦτα πρὸ τῆς τελέσεως αὐτῶν. Ἐὰν αὐτὰ ἔχουν παραγραφῆ— καὶ δὲν ὁμιλοῦμεν παντάπασι περὶ παραγραφῆς — διότι π.χ. ἔχουν τελεσθῆ πρὸ 10ετίας, καὶ συνεπῶς ἔχει ἀρθῆ τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως, πῶς ἤδη δημιουργοῦμεν νέα ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Συντάγματος; Δὲν ἠμποροῦμεν διὰ τοῦ νέου νόμου νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέκυψαν εἰς παραγραφήν, διότι εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις. Ἐκτὸς ἐὰν θέσωμεν τὴν φράσιν: Ἐὰν ἡ κτῆσις αὐτῶν ἐπραγματοποιήθη ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω προσώπων διὰ παραβάσεως τῶν διατάξεων τοῦ προϊσχύσαντος Ποινικοῦ Νόμου ἢ τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἢ ἄλλων εἰδικῶν νόμων ἰσχυόντων κατὰ τὸν χρόνον τῆς κτήσεως αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπέκυψαν εἰς τὴν νόμιμον παραγραφήν. Διότι ἐπὶ παραγραφεισῶν ἐγκληματικῶν πράξεων δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ποινή, ἐφ’ ὅσον διὰ ρητῆς διατάξεως ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς παραγράφου 4 προβλέπεται ἡ ἔκδοσις τοῦ βουλεύματος καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ Βουλεύματος διὰ νὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 8 ἢ θὰ προβλέπῃ μήνυσιν ἢ θὰ κινηθῇ αὐτεπαγγέλτως ἡ ἔρευνα ὅπου ὁ Εἰσαγγελεὺς κρίνει, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις ἀνακριβοῦς δηλώσεως περὶ ἀθεμίτου κτήσεως. Ἐπομένως ἡ ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἐπὶ τούτου νὰ ἀποφαίνεται. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ σχετικὴ παράγραφος θὰ ἀποφαίνεται τὸ συμβούλιον ὄχι μόνον ἂν εἶναι ἀκριβὴς ἢ ὄχι ἡ δήλωσις, ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ ὑπόνοια, ἀλλὰ καὶ ὅταν εἶναι ἀκριβὴς ἡ δήλωσις καὶ ὅτι θεμιτῶς ἀπεκτήθη ἡ περιουσία. Εἶπον εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι ἐὰν ὁ ἄλφα πολιτευόμενος δὲν ἐδήλωσεν ὅλα τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα, τότε τὸ συμβούλιον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀποφανθῇ, ὅτι ἡ δήλωσις εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀνακριβής. Εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ πιστοποιητικόν, εἰς τοιαύτην περίπτωσιν, ὅτι τὰ πάντα καλῶς ἔχουν; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδώσητε πιστοποιητικὸν τὸ ὁποῖον θὰ λέγῃ, ὅτι καὶ ἡ ὑπόλοιπος περιουσία, ἡ ὁποία δὲν ἐδηλώθη, ἐκτήθη κατὰ θεμιτὸν τρόπον; Νομίζω, ὅπως συμβαίνει κατὰ κανόνα, τὸ βούλευμα ἀποφαίνεται, ὅτι ἐβεβαιώθη ἕνα ἀδίκημα καὶ παραπέμπεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ ἀκροατήριον ἢ ὅτι τυχὸν δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα καὶ κηρύσσει ἀθῶον τὸν κατηγορούμενον. Αὐτὰ συμβαίνουν εἰς πᾶσαν ποινικὴν διαδικασίαν. Φαντασθῆτε ἐὰν ὁ δικαστὴς διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀφοῦ ἐκδώσει ἀπόφασιν καὶ κηρύξει ἀθῶον τὸν ἐλεγχόμενον, θὰ ἔλεγεν εἰς αὐτήν, ὅτι οὐδὲν ἕτερον ἀδίκημα εἰς τὴν ζωήν του διέπραξεν ὁ ἐλεγχόμενος. Εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸ δικαστήριον νὰ εἴπῃ τοιοῦτον πρᾶγμα; Δι’ αὐτὸ φρονῶ, ὅτι, ὅταν διαπιστωθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἓν στοιχεῖον νὰ παραπέμπῃ τὴν ὑπόθεσιν, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει νὰ κηρύσσῃ ἀθῶον τὸν κατηγορούμενον, διότι δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα. Ἐπίσης, εἰς τὴν παραγρ. 2, προβλέπεται, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου ὅπου παρίσταται καὶ ὁ ἐλεγχόμενος καὶ ὁ μηνυτής. Ἐν συνεχείᾳ, δέ, εἰς τὸ ἄρθρον 3, προβλέπεται, ὅτι ὁ ἐλεγχόμενος δύναται νὰ παρίσταται καὶ αὐτοπροσώπως καὶ διὰ πληρεξουσίου. Φρονῶ, ὅτι καὶ ὁ μηνυτὴς πρέπει νὰ δύναται νὰ παρίσταται διὰ πληρεξουσίου. Σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κουτσοχέρα διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς παραγραφῆς, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς προτείνει σχετικὴν τροπολογίαν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ ἔλαβε χώραν παραγραφὴ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἔλεγχος, διότι ἡ διάταξις τῆς παραγραφῆς εἶναι διάταξις οὐσιαστικοῦ δικαίου. Εἰς περίπτωσιν, δηλαδή, ποὺ λάβῃ χώραν μήνυσίς τις καὶ τὸ ἀδίκημα ἔχει παραγραφῆ, ἔχει παρέλθει ὁ χρόνος παραγραφῆς, τὸ δικαστήριον δὲν θὰ εἰσέλθῃ καθόλου εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Διότι ἂν εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ ὁ ἐλεγχόμενος διὰ τὴν συγκεκριμένην κατηγορίαν εἶναι ἀθῶος, θὰ κηρύξῃ φυσικὰ τοῦτον ἀθῶον, ὅμως θὰ μείνῃ τὸ στίγμα μὲ ἐνδεχομένως ἄλλας συνεπείας. Ἐπίσης νομίζω, ἀντὶ τοῦ βουλεύματος, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου νὰ ἔχῃ διοικητικὸν χαρακτῆρα καὶ νὰ ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία τοῦ ἄρθρου 10.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§72Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς πληρότητος τοῦ βουλεύματος, νομίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχε δώσει τὴν ἑξῆς πλήρη ἀπάντησιν: Ὅτι ἅπαξ κινηθῇ ἡ διαδικασία, θὰ ἐρευνηθῇ ἐν τῷ συνόλῳ ἡ ὑπόθεσις καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ τερματίζῃ ὁριστικῶς ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ ἐλεγχομένου, τὴν ὑπόθεσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον ζήτημα, θέλω νὰ σημειώσω, ὅτι εἰς τὴν παράγρ. 6 γίνεται μνεία τῶν συνεπειῶν δημοσιεύσεως τῶν ἐγγράφων τῆς διαδικασίας ἢ καὶ σχετικῶν εἰδήσεων ἀπὸ τῆς κινήσεως τῆς διώξεως ὑπὸ τοῦ εἰσαγγελέως. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθῇ «ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως ἢ τῆς αὐτεπαγγέλτου ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως κινήσεως τῆς διώξεως». Διὰ νὰ μὴ ἀφήσῃ ἔκθετον τὸ σχέδιον τῆς διαδικασίας, ὅταν αὕτη ἐκινήθη ὄχι αὐτεπαγγέλτως ἀλλὰ συνεπείᾳ μηνύσεως, ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως μέχρις ὅτου ὁ Εἰσαγγελεὺς κινήσῃ τὴν διαδικασίαν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου καὶ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, ὡς προεῖπον, ἡ σχετικὴ διάταξις. Σκοπὸς δηλ. τοῦ νομοθέτου εἶναι νὰ ἀποφύγῃ τὸν διασυρμόν, καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἐρευνᾶται τὸ «πόθεν ἔσχες» τοῦ πολιτικοῦ.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§74Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠθέλησα μέχρι τοῦδε νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ τοὺς ἰδίους λόγους διὰ τοὺς ὁποίους καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἔχουν ἐκθέσει. Λαμβάνω τὸν λόγον διότι διαπιστώνω, ὅτι ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 4 εἶναι ἀπαράδεκτος ἀπὸ νομοτεχνικῆς διατυπώσεως. Τὸ ἄρθρον 8, κ. Πρόεδρε, εἶναι δικονομικὴ διάταξις. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ δικονομικῶν διατάξεων νὰ δημιουργοῦμεν νέα ἀδικήματα. Λέγει τὸ ἄρθρον 8.... (ἀναγινώσκει). Κύριε Πρόεδρε, φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Συνεστήθη προὶξ διὰ 5 στρέμματα γῆς εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχὴν ὑπέρ τινος ἐλεγχομένου προσώπου, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, ἑνὸς Ὑπουργοῦ καὶ τὸ συμβόλαιον, τὸ προικοσύμφωνον μετεγράφη, χωρὶς νὰ προηγηθῇ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἀποτελεῖ ἀδίκημα καὶ θὰ καταδικασθῇ ὁ παραβάτης; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρόθεσις τοῦ νομοθετήματος νὰ δημιουργήσῃ νέα ἀδικήματα. Τὸ ἄρθρον 8 πρέπει νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν διαπίστωσιν συνδρομῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ βούλευμα νὰ προχωρήσῃ εἰς διαπίστωσιν εὐθυνῶν δι’ ἄλλα ἀδικήματα. Μόνον ἐὰν γίνῃ παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 θὰ ἔχωμεν τὸ προβλεπόμενον ἀδίκημα. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, παρατηρῶ, ὅτι ἀναφέρονται εἰς τὰ νομοθετήματα καὶ τὰ χρηστὰ ἤθη. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι τὰ χρηστὰ ἤθη εἶναι διάταξις τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει....

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρόκειται περὶ ἰδιωνύμου ἀδικήματος.

§76Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πάντως θὰ πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἄλλως ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 8.

§77Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διετύπωσα τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἐὰν χωρήσῃ παραγραφή, οὔτε ὁ Εἰσαγγελεὺς οὔτε ὁ Ἀνακριτὴς δύναται νὰ κινήσῃ δίωξιν. Διετύπωσα τὴν διάταξιν ὥστε τὸ βούλευμα νὰ περιλάβῃ εἰς τὸ σκεπτικὸν ἂν προέκυψεν ἢ δὲν προέκυψεν ἀδίκημα. Εἶναι ἰσχυροτάτη ἡ διάταξις τῆς παραγραφῆς, τὴν ὁποίαν διὰ τῆς τροπολογίας μου ὑποστηρίζω, πολλοὶ δὲ νομομαθεῖς ἀποφαίνονται περὶ τοῦ ἰσχυροῦ παρομοίας ἀπόψεως, ὡς ὁ Γκαρὼ κλπ. Ὡς γνωστόν, ὁ νομοθέτης εἶναι παντοδύναμος καὶ δύναται νὰ νομοθετήσῃ καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἀλλὰ προτείνω νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως. Πρέπει νὰ περιλαμβάνεται καὶ νὰ παραμένῃ εἰς τὸ σκεπτικὸν τοῦ βουλεύματος. Οἱ συνάδελφοι, ἰδίᾳ τῆς παρατάξεως τῆς προηγουμένης κυβερνητικῆς 8ετίας πρέπει νὰ ἔχουν πάντα λόγον νὰ θεωροῦν ὡς ἀναγκαῖον νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἔγιναν ἀτασθαλίες, διότι ἀφορμὴν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον ἔδωκεν ἡ παράταξίς των μὲ τὴν τελευταίαν 8ετίαν.

§78Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἰς τὴν παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 8, καθορίζεται, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ὑπάρχῃ παράβασις νόμου, διαπιστώνει τὸ βούλευμα ἐὰν ὑπάρχῃ ἀθέμιτος κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους ἢ κτῆσις ἀντιβαίνουσα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Εἰς τὸ ἄρθρον ὅμως 5, εἰς τὸ ὁποῖον καθορίζεται τὸ ἀδίκημα, διὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον δὲν γίνεται λόγος περὶ κτήσεως ὀφέλους κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ὡς ἐὰν νὰ μὴ ἀποτελῇ ἀδίκημα ἡ κτῆσις κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Διὰ τὸ παρελθὸν ὅμως εἰς τὴν παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 8, καθορίζεται, ὅτι τὸ Συμβούλιον θὰ ἐρευνᾷ ἐὰν ἀπεκτήθη περιουσιακὸν ὄφελος κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ παρελθόντος ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ παρόντος καὶ μέλλοντος ἀφ’ ἑτέρου, δὲν δικαιολογεῖται. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει, κ. Πρόεδρε, ἐὰν εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο προστίθεται, ὅτι ἡ ἔρευνα θὰ ἀφορᾷ καὶ τὴν κτῆσιν περιουσιακοῦ ὀφέλους διὰ τὸ παρελθὸν κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Πιστεύομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὐτὴ μεταχείρισις καὶ διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον διὰ λόγους ἰσότητος.

§79Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Ὁ κ. Τσάτσος, ἔχει δίκαιον μὲ μίαν ὅμως διαφοράν, τὴν ἑξῆς: Ὅτι ὁ Νόμος δὲν καθιερώνει ὡς ἀδίκημα τὴν ἀπόκτησιν περιουσιακοῦ ὀφέλους ἐὰν αὕτη συνέβη κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Ἁπλῶς τὴν ἐξετάζει διὰ νὰ ἐπιβάλῃ εἰδικὸν φόρον. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ πᾶσα παρανόησις, θὰ πρέπει νὰ προσθέσωμεν, ὅτι ἡ ἀπόκτησις περιουσιακοῦ ὀφέλους δέον νὰ ἔχῃ συντελεσθῆ κατὰ παράβασιν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου ἢ τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἢ ἄλλων ἰσχυόντων εἰδικῶν ποινικῶν λόγων. Πρέπει, δηλαδὴ νὰ καταστήσωμεν σαφές, ὅτι ἡ ἀπόκτησις τοῦ ὀφέλους θὰ εἶναι ἀθέμιτος ἐὰν ἔλαβε χώραν κατὰ παράβασιν ἰσχυούσης ποινικῆς διατάξεως.

§80Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Τοὐναντίον θὰ πρέπει νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις «ἢ τὰ χρηστὰ ἤθη».

§81Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εὑρίσκω, κ. Πρόεδρε, ἀξιοπρόσεκτον τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κουτσοχέρα. Φρονῶ ὅτι, καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ θὰ ὑπάρχῃ παραγραφὴ ἢ ἄλλο νομικὸν κώλυμα, θὰ πρέπει τὸ Συμβούλιον νὰ ἐλέγχῃ τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ διαλαμβάνῃ εἰς τὸ σκεπτικὸν αὐτοῦ ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ καταγγελία ἢ ὄχι. Μόνον τότε, κ. Πρόεδρε, θὰ προστατευθῇ ὁ πολιτικὸς κόσμος. Εἶναι ἀνάγκη τὸ ἀληθὲς καὶ βάσιμον τῆς μηνύσεως νὰ ἐρευνᾶται ἀνεξαρτήτως δυνατότητος ποινικῆς διώξεως τοῦ ἐγκαλουμένου.

§82Ι. ΜΕΛΑΣ. Τὸ αἴτημα τῆς θεσπίσεως ἐκτάκτων μέτρων, ὅπως εἶναι τὸ ὑπὸ κατασκευὴν νομοθέτημα ἀνέκυψε πάντοτε, ὄχι ἐν ὄψει κολασμοῦ ἀδικοπραγιῶν τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ τοῦ προσφάτου παρελθόντος, τὸ ὁποῖον συνέβη νὰ διακριθῇ ἀπὸ τὴν διάπραξιν ἐκτάκτων παρεκτροπῶν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ λαϊκοῦ συμφέροντος. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, γενεσιουργὸς λόγος τοῦ προκειμένου νομοθετήματος, δὲν εἶναι ἡ πρόνοια διὰ τὸν κολασμὸν τῶν ἀδικοπραγιῶν τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτατα, ἡ ὑπόσχεσις καὶ ἡ ἀνάγκη τοῦ κολασμοῦ ἐγκλημάτων διαπραχθέντων εἰς τὸ ἐγγὺς παρελθὸν καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὴν παρελθοῦσαν 8ετίαν. Διὰ τὸν ποινικὸν ὅμως κολασμὸν τῶν ἐγκλημάτων αὐτῶν τοῦ παρελθόντος κατὰ τὰς αὐστηροτέρας προβλέψεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ὀρθοῦται τὸ ἀδιαπέραστον κώλυμα τῶν συνταγματικῶν ἀπαγορεύσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν προνοηθῆ, (ἀποτελοῦσαι λαϊκὴν κατάκτησιν), διὰ τὴν θωράκισιν καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἀθώων ἀπὸ τὴν ὑπερβασίαν καὶ τὴν αὐθαιρεσίαν τοῦ Νομοθέτου τοῦ ἀποσκοποῦντος συνήθως ἀπὸ ἀτομικὴν ἢ καθεστωτικὴν ἰδιοτέλειαν, νὰ καθιερώσῃ ἀναδρομικὸν κολασμόν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, εὑρισκόμεθα (λόγῳ ἀκριβῶς τῶν συνταγματικῶν κωλυμάτων), εἰς ἐντελῆ ἀδυναμίαν ποινικοῦ κολασμοῦ τοῦ παρελθόντος, μὲ ἀναπόδραστον τὴν συνέπειαν, νὰ καταστῇ τὸ ὑπὸ θέσπισιν νομοθέτημα, ἄνευ ἀντικειμένου, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ἄσκοπον ταλανισμὸν τῆς μεγίστης πλειοψηφίας, ἂν μὴ καὶ ὁλότητος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, τοῦ ζῶντος καὶ θνήσκοντος, ὅπως παρετήρησα καὶ χθές, ἐν σεπτῇ πενίᾳ, καὶ τὴν διαφυγὴν τοῦ κολασμοῦ τῶν οὐσιαστικῶν ἐνόχων. Ἐνώπιον τῆς ἀναποδράστου αὐτῆς ἀδυναμίας τῆς τιμωρίας τῶν ἐγκληματιῶν τοῦ παρελθόντος, ἡ πρόβλεψις τοῦ παρόντος ἄρθρου ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν δικαίωσιν τοῦ νομοθετήματος. Ἡ πρόβλεψις τοῦ ἠθικοῦ κολασμοῦ τῶν ἐνόχων τοῦ παρελθόντος, τῆς δημοσίας ἀποδείξεως τῆς ἐνοχῆς καὶ τοῦ δημοσίου στιγματισμοῦ τῶν ἐνόχων μὲ τὸν πυρακτωμένον σίδηρον τῆς ἐθνικῆς κατακρίσεως, ἡ οὐσιαστικὴ ἔρευνα καὶ τῆς ἐνοχῆς τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς αὐτῆς τῆς παραγεγραμμένης ἐνοχῆς, εἰδικῶς διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον, καθίσταται ἀναπόδραστος. Ἐπειδὴ ἡ παραγραφὴ ἀφορᾷ οὐσιαστικῶς εὐμένειαν τοῦ Νομοθέτου πρὸς τὸν ἡμίκοσμον, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπολογίζει τὴν τιμήν, ἀλλὰ τὴν ποινήν. Ἡ ὑποδικία ὅμως τοῦ δημοσίου ἀνδρός, δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, νὰ ἀφανισθῇ εἰς τὸ σκότος τῆς παραγραφῆς. Ἡ τιμὴ τοῦ δημοσίου ἀνδρὸς δικαιοῦται νὰ ἀξιωθῇ τῆς ἐπιβαλλομένης πλήρους ἐκκαθαρίσεως. Διαπιστουμένου τοῦ ἀτιμωρήτου τῆς ἐνοχῆς τοῦ παρελθόντος, διαπιστουμένης τῆς παραγραφῆς, ὁ νόμος τὸν ὁποῖον νομοθετοῦμεν, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν δικαίωσιν τῆς ὑπάρξεως, πρέπει νὰ ἔχῃ προβλέψει τὴν πλήρη ἐξονύχισιν τῆς εὐθύνης τοῦ παρελθόντος. Νὰ ἔχῃ προβλέψει τὴν δικαστικὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὁ ὑπόλογος τοῦ παρελθόντος ἐκτήσατο περιουσιακὸν ὄφελος κατὰ τρόπον ἀθέμιτον καὶ ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, τοῦ τρόπου τιθεμένου ὄχι διαζευτικῶς ἀλλὰ συζευτικῶς, μὲ τὴν ἔννοιαν ὄχι τοῦ ἀθεμίτου τρόπου ἢ τοῦ τρόπου τοῦ ἀντιβαίνοντος εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς κτήσεως κατὰ τρόπον ἀθέμιτον — μὲ τὴν εὐρεῖαν ἠθικὴν ἔννοιαν — ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀντίθεσιν εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Ἡ διάταξις αὐτὴ τῆς ἠθικῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐνόχου τοῦ παρελθόντος, διὰ δικαστικῆς διακηρύξεως, ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν πρόβλεψιν, καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὴν μόνην ἴσως δικαίωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ ψήφισιν νομοθετήματος ἐπειδὴ μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν μόνην, ἐν τῇ συνταγματικῇ ἀδυναμίᾳ τοῦ κολασμοῦ τῶν ἐνόχων τοῦ παρελθόντος, ἡ καταβοὴ κατὰ τῶν ὁποίων κατέστησεν ἀναγκαίαν τὴν νομοθέτησιν τοῦ ἐκτάκτου αὐτοῦ θεσμοῦ (ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι βεβαίως χρήσιμος καὶ διὰ τὸ μέλλον), θὰ δυνηθῶμεν, τὸν ἔνοχον τοῦ παρελθόντος τὸν διαφυγόντα, ἐκ συνταγματικοῦ κωλύματος, τὸν ποινικὸν κολασμόν, νὰ παραδώσωμεν εἰς τὸν δημόσιον στιγματισμὸν καὶ εἰς τὴν κοινὴν περιφρόνησιν.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας τὸν μόλις ὁμιλήσαντα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ παράβασις καὶ ἀδίκημα τῆς ἐννοίας περὶ τῆς ὁποίας συζητοῦμεν μὴ συναπτόμενον μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀθεμίτου κτήσεως. Καὶ ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν βλέπω τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 5. Διὰ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἤσκησαν δημόσιον λειτούργημα, ἀλλὰ συνδέονται καθ’ οἱονδήποτε τρόπον μὲ τὸν ἐλεγχόμενον, ἔχει γίνει δεκτὸν βασικῶς, ὅτι προϋπόθεσις καθιερώσεως οἱασδήποτε εὐθύνης καὶ διώξεως εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐλεγχομένου. Καὶ αὐτὸ καθιερώνει ἡ παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5. Συνιστᾶ ἀδίκημα ἡ ἀθέμιτος κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους. Ὡς ἀθέμιτος νοεῖται ἡ συντελουμένη δι’ ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐλεγχομένου προσώπου κτῆσις παρ’ αὐτοῦ. (Ἀναγινώσκει). Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν ὁπωσδήποτε νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ βάσις τοῦ ν)δίου τῆς διώξεως τῶν τρίτων αὐτῶν προσώπων διὰ τὴν κτῆσιν τὴν ἀθέμιτον, τὴν παράνομον περιουσιακοῦ ὀφέλους, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἰδιότητος τὴν ὁποίαν εἶχε τοῦ συγγενικοῦ προσώπου. Τί λέγει ὅμως ἡ παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 5: «Ὡς πρὸς τὰ ἐν ἄρθρῳ 3 πρόσωπα..... (Ἀναγινώσκει). Δηλαδή, ἐγκαταλείπεται ἡ βάσις τοῦ ν)δίου. Δὲν θὰ ἐξετασθῇ διὰ τὰ πρόσωπα αὐτά, ἐὰν ἐξεμεταλλεύθησαν τὴν ἰδιότητα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης;

§84Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως.

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Μὰ τότε θὰ πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν σαφῶς. Δὲν λέγομεν ἐὰν ἀπέκτησεν ἀθεμίτως... Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάζεται τοιαύτη διατύπωσις καὶ νὰ καλούμεθα ὡς καλόπιστοι ἄνθρωποι νὰ κρίνωμεν καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ἀποδεικνύωμεν, ὅτι ἔχομεν ἐγκαταλείψει τὴν βάσιν τοῦ ν)δίου;

§86Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἐγκαταλείπομεν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ν)διον συνεχίζεται συζητούμενον. Θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ ὁριστικὴ διατύπωσις καὶ τότε ἂς κρίνετε. Μὲ συγχωρῆτε κ. Παπακωνσταντίνου, ἀλλὰ ἠθελήσατε νὰ δώσητε εἰς τὴν ὁμιλίαν σας ἕνα ὀξὺ τόνον.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὅπως γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, δὲν στρέφομαι προσωπικῶς ἐναντίον ὑμῶν.

§88Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Παπακωνσταντίνου θὰ γίνῃ ἡ ἀνατύπωσις ἡ ὁποία θὰ περιλαμβάνῃ τὸ τελικὸν κείμενον δεδομένου, ὅτι θὰ γίνουν ἀρκεταὶ μεταβολαί, ὁπότε θὰ τὸ ἴδωμεν ὡλοκληρωμένον.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς γνωστὸν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου δὲν ἐπιτρέπεται συζήτησις.

§90Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἐπιτρέπεται συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε ἔχουν συζητηθῆ ἔχομεν καταλήξει εἰς συμπεράσματα ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὴν τελικὴν διατύπωσιν.

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως τώρα γίνῃ ἡ συμπλήρωσις, διότι ἡ ἐπείγουσα διαδικασία τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου Ν. Δ. δὲ μᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν τοῦ ἐλέγχου εἰς ἄλλο στάδιον.

§92Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Παπακωνσταντίνου, ἡ βάσις εἶναι τὸ ἀθέμιτον τῆς κτήσεως.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἑπομένως, τὸ ὅτι δὲν περιελήφθη ἡ συμπλήρωσις, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται, συνιστᾷ ἁπλῆν παραδρομήν.

§94Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχω ἀποδεχθῆ τὴν συμπλήρωσιν.

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κατόπιν αὐτοῦ, ὑποθέτω ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Μελᾶν πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἀποδοχῆς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πρῶτον, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀθέμιτος κτῆσις καὶ νὰ συνδυάζεται ἔπειτα αὕτη καὶ μὲ τὴν παράβασιν τῶν χρηστῶν ἠθῶν. Προσωπικῶς ἀποδέχομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας. Καὶ ἐπειδὴ μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος, κ. Πρόεδρε, μὴ θέλων δὲ νὰ δευτερολογήσω, θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρατηρήσω, καίτοι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων 9 καὶ 10, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων κτηθέντων μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος, ὡς μόνη κύρωσις ἐπέρχεται ἡ προβλεπομένη ἀπὸ τὸ ἄρθρον 6, ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται περὶ κτήσεως συνδεομένης μὲ τὴν διάπραξιν ἐγκλήματος. Ἢ μήπως ἀπατῶμαι ἐν τούτῳ; Διότι δὲν ἔχω τὸ πλῆρες κείμενον, οὔτε καὶ τὰς τροπολογίας, διὰ νὰ διαπιστώσω τοῦτο. Θὰ ὑπάρχουν κυρώσεις βαρύτεραι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ κτῆσις ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου συνδυάζεται μὲ παράβασιν τοῦ ἰσχύοντος ἢ τοῦ μέλλοντος νὰ ἰσχύσῃ Ποινικοῦ Νόμου ἢ εἰδικοῦ Ποινικοῦ Νόμου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως θὰ ἀπειλῇ μεγαλυτέρας ποινὰς ἀπὸ τὰς ποινὰς τὰς προβλεπομένας εἰς τὸ ἄρθρον 6, προκειμένου περὶ τοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον συνιστᾷ ἡ ἀθέμιτος κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους, ἢ ὡς μόνη κύρωσις ἀπομένει ἡ παράβασις τῆς περὶ ἀθεμίτου κτήσεως διατάξεως;

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ε.Κ.). Δὲν προβλέπεται αὐτό.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ τοῦτο, διότι οὔτε εἶναι ἀδιανόητον, οὔτε, πολὺ περισσότερον, δικαιολογεῖται διάκρισις μεταχειρίσεως ὡς ἐκ τοῦ χρόνου τῆς κτήσεως, ὅταν ὑπάρχῃ παράβασις τοῦ ποινικοῦ νόμου. Δὲν ἐννοῶ, ἑπομένως, διατὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ παράλειψις. Διὰ μὲν τὸ παρελθὸν θὰ ὑπάρχῃ ἡ κύρωσις, ἡ ὁποία προβλέπεται ἀπὸ τοὺς Εἰδικοὺς Ποινικοὺς Νόμους καὶ τὸν Ποιν. Κώδικα. Προκειμένου περὶ κτήσεως ἀθεμίτου μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νέου Νόμου, ὡς μόνη κύρωσις θὰ ὑπάρχῃ ἡ ποινὴ τῆς φυλακίσεως τοὐλάχιστον 3 ἐτῶν, δηλαδὴ 3–5 ἐτῶν, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ κτῆσις ἔχῃ πραγματοποιηθῇ κατὰ παράβασιν ἄλλης, βαρύτερον ποινικῶς κολαζομένης πράξεως.

§98Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Τότε θὰ ἔχωμεν συρροήν. Ὑπάρχει πάρα κάτω διάταξις.

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὸ σχέδιον δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διάταξις.

§100Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Τὴν ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός.

§101Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Πρέπει ὅμως νὰ τὴν ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν ἐπὶ κειμένων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καὶ οἱ βουλευταί, ὡς τροπολογίας τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§103Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 8 ὁμιλεῖ, νομίζω, σαφῶς περὶ τοῦ ἐλέγχου τοῦ Συμβουλίου. Τὸ Συμβούλιον ἐλέγχει τὴν δήλωσιν, ἐὰν τὰ ἐν τῇ δηλώσει ἀναφερόμενα εἶναι ἀκριβῆ ἢ ὄχι. Καὶ ἐπίσης λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ καταθέσῃ ὁ μηνυτὴς εἰς τὴν μήνυσίν του. Ἐπ’ αὐτῶν τὸ Συμβούλιον πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ. Ἤθελα νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν αὐτήν, διότι ἠκούσθη ἡ ἄποψις, ὅτι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον θὰ προέλθῃ μία πιστοποίησις, ἡ ὁποία θὰ εἶναι γενικωτέρου περιεχομένου καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀφορᾷ τυχὸν περιουσιακὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνέπεσε νὰ μὴ ἀναφέρῃ ἡ δήλωσις ἢ νὰ μὴ γνωρίζῃ ὁ μηνυτής. Νομίζω, ὅτι ἕνα τέτοιο πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§105Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ διατύπωσις λέγει, ὅτι ὁ ἔλεγχος γίνεται ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς δηλώσεως. Καὶ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς δηλώσεως ἢ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ καταθέσῃ ὁ μηνυτὴς ἀποφαίνεται τὸ Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἶναι σαφές.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λέγετε εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς σχετικῆς διατάξεως, ὅτι θὰ ἀποφαίνεται διὰ τοῦ βουλεύματος περὶ τῆς ἀκριβείας ἢ τῆς ἀνακριβείας τῆς δηλώσεως. «Δι’ εἰδικῆς καὶ ἐμπεριστατωμένης αἰτιολογίας θὰ ἀποφαίνεται τὴν ἀκρίβειαν ἢ τὴν ἀνακρίβειαν τῆς δηλώσεως». Ὅταν ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ δήλωσις εἶναι ἀκριβής, σημαίνει, ὅτι ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὴν δήλωσιν ὅλα τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ ἐλεγχομένου. Αὐτὸ θὰ εἴπῃ ἀκριβὴς δήλωσις. Ἐνῷ ἐδῶ κανονικῶς, ἐφ’ ὅσον κρίνει ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μηνύσεως ἢ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτεπαγγέλτου διώξεως, κατόπιν ὑπονοιῶν, ὅτι κἄτι δὲν ἔχει δηλωθῆ ἀκριβῶς, ἡ ἀπόφασις θὰ εἶναι, ὅτι ἀποφαίνεται τὸ Συμβούλιον, ὅτι δὲν συντρέχει περίπτωσις ἀνακριβοῦς δηλώσεως, ποὺ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Ἑπομένως ἡ ἀποδιδομένη πρᾶξις δὲν βασίζεται.

§107Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ὁ πολιτικὸς κόσμος προσφέρεται εἰς ἕνα αὐτοέλεγχον καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα, ἀφοῦ θὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἔλεγχος, βάσει τῆς δηλώσεως, τὴν ὁποίαν καταθέτει καὶ τῆς ὁποίας ἡ ἀκρίβεια ἀκριβῶς ἐλέγχεται εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου, δικαιοῦται νὰ ἔχῃ μίαν ἀπάντησιν. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦται νὰ ἔχῃ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐν τῇ δηλώσει ἀναφέρει εἶναι ἀκριβῆ, ἐὰν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ἔχῃ ἀποκτήσει θεμιτῶς ἢ ὄχι ἢ ἐὰν ἔχῃ παραλείψει νὰ δηλώσῃ περιουσιακὰ στοιχεῖα. Αὐτὸ εἶναι τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐλέγχου καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἔλθῃ ἡ ἀπάντησις τοῦ Συμβουλίου Ἐλέγχου, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπῃ ἤ, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀκριβῆ, ἤ, ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι δὲν ἔχει παραλείψει τίποτε.

§109Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ ἔλεγχος αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει. Διότι τὸ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον συνιστᾷ τὸ ἄρθρον 5 ποῖον εἶναι μεταξὺ ἄλλων; Εἶναι ἐὰν δὲν καταθέσῃ δήλωσιν ἢ καταθέσῃ δήλωσιν ἀνακριβῆ. Αὐτό, λοιπόν, ἐλέγχεται. Ἀνακριβὴς δήλωσις λέγεται ἐὰν θὰ παραλείψῃ περιουσιακὰ στοιχεῖα καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔρχεται νὰ ἐλέγξῃ τὸ Συμβούλιον.

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ.

§111Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὸ νομοσχέδιον εἶναι σαφές. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι συνιστῶμεν ἀδίκημα διὰ τὴν κατάθεσιν δηλώσεως ἀνακριβοῦς, τὶ σημαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Σημαίνει αὐτό, τὸ ὁποῖος σεῖς φοβεῖσθε μὴ τυχὸν καὶ ἔχει παραλείψει ὡρισμένα περιουσιακὰ στοιχεῖα. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔρχεται τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου μὲ τὴν εὐρυτέραν δικαιοδοσίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἀνακριτὴς νὰ ἐξετάσῃ ἀπὸ πάσης ἀνθρωπίνως δυνατῆς πλευρᾶς, ἐὰν ἡ δήλωσις εἶναι ἀκριβὴς ἢ ὄχι. Διότι κάποτε ἅπαξ καὶ προσφερόμεθα εἰς ἕνα αὐτοέλεγχον, ὁ ὁποῖος νομίζω, ἐξυπηρετεῖ τὸν πολιτικὸν κόσμον, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνα τέρμα. Καὶ ἀφοῦ θὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἔλεγχος, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία πιστοποίησις, ἡ ὁποία θὰ λέγῃ, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀκριβῆ ἢ δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔχωμεν μίαν λογικὴν συνέπειαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Καὶ νομίζω, ὅτι κάθε ἄνθρωπος καλῆς πίστεως — καὶ ὅλοι εἴμεθα καλῆς πίστεως — ἔτσι πρέπει νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ πρᾶγμα. Ἐπειδὴ δὲ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός μας — δὲν εἶναι σκοπός μας ἡ διαπόμπευσις, ὅπως τινὲς ὑπεστήριξαν καὶ ἡμεῖς διεφωνήσαμεν — δι’ αὐτό, βλέπετε, πάρα κάτω εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ κατὰ τὸ διάστημα ποὺ θὰ γίνεται αὐτὴ ἡ διαδικασία, αὐτὸς ὁ ἔλεγχος, ὅτι δὲν ἐπιτρέπομεν αὐτὴ ἡ διαδικασία, νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν δημοσιότητα παρὰ μόνον ὅταν καταλήξῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ βουλεύματος. Διότι, πράγματι, πρόθεσίς μας δὲν εἶναι ἡ διαπόμπευσις, εἶναι ἀντιθέτως ἡ προστασία τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐξετάσεως δηλώσεων ποὺ ἀφοροῦν περιουσιακὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἀθεμίτως ἔχουν ἀποκτηθῆ, ἔχει δὲ χωρήσει ἡ παραγραφή, ἐνδιαφέρει τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου νὰ πιστοποιήσῃ, ἀνεξάρτητα ἐὰν ἔχουν ὑποπέσει εἰς τὴν παραγραφήν, ὁπότε, βέβαια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τιμωρηθοῦν ποινικῶς, ἐὰν τὰ περιουσιακὰ αὐτὰ στοιχεῖα θεμιτῶς ἢ ὄχι ἀπεκτήθησαν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι πράγματι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία διευκρίνισις. Διότι ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ἐὰν τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου διαπιστώσῃ, ὅτι τὸ ἀδίκημα εἶναι παραγεγραμμένον νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἔρευναν, ὁπότε δὲν ἐκπληροῦται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε καὶ βλέπω, ὅτι καὶ ὁ κ. Μακρῆς πλειοδοτεῖ, εἶναι ὀρθοτάτη καὶ ἑτοιμάζομεν μίαν διατύπωσιν, διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὸ κενὸν αὐτό. Καὶ τώρα, ἐπειδὴ ἀφήσαμεν καὶ ἓν ἄλλο θέμα ἐν ἐκκρεμότητι, τῶν ἀνωνύμων ἐπιστολῶν......

§112Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τῶν εἰδικῶν ποινικῶν νόμων.

§113Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ τὸ ἐδέχθημεν. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Στεφανάκης καὶ τὸ ἐδέχθην.

§114Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἀπὸ πότε ἀρχίζει ἡ ἀπαγόρευσις τῆς δημοσιεύσεως; Ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως, τὸ δέχεσθε;

§115Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουρ. Δικαιοσύνης). Ἐκεῖνο ποὺ θέλομεν νὰ ἀποφύγωμεν ἀπὸ πλευρᾶς δημοσιότητος εἶναι ἡ διαδικασία.

§116Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι καὶ ἡ δημοσιότης τοῦ κειμένου τῆς μηνύσεως.

§117Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουρ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ, ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως.

§118Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἢ τῆς αὐτεπαγγέλτου κινήσεως τῆς διαδικασίας ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως.

§119Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι δύο τρόποι. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, διότι τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ καὶ αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς.

§120Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δηλαδή, τὶ ἀκριβῶς, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀντιληφθῶμεν καὶ ἡμεῖς.

§121Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει μία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 8, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα ποὺ γίνεται ἡ διαδικασία, ἡ ἐξέτασις ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Συμβουλίου Ἐλέγχου, ἀπαγορεύεται ἡ δημοσιότης, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτραπῇ μόνον μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος. Ὁ κ. Καλλίας προσέθεσεν, ὅτι ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως καὶ μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ βουλεύματος νὰ μὴ ἐπιτρέπεται νὰ ἀναγράψῃ σχετικῶς ὁ τύπος. Νομίζω, ὅτι ὁ αὐτὸς σκοπὸς ἐξυπηρετεῖται, διότι σκοπὸς δὲν εἶναι ἡ διαπόμπευσις, σκοπὸς εἶναι νὰ στιγματίσῃ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἦτο ἀνάξιος μετὰ τὸν ἔλεγχον. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ δεχθῶμεν.

§122Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅτι κατετέθη μήνυσις, αὐτὸ θὰ εἶναι διαπόμπευσις; Ναὶ ἢ ὄχι;

§123ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§124Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ἔχει οὐσίαν.

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πῶς δὲν ἔχει.

§126Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Οὐσία εἶναι μετὰ τὴν ὑποβολὴν μηνύσεως ἡ ἔκδοσις τοῦ βουλεύματος, ὁπότε τὰ πάντα πηγαίνουν εἰς τὴν δημοσιότητα.

§127Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν δὲν ἔχῃ οὐσίαν, διατὶ νὰ μὴ δημοσιεύεται ἡ μήνυσις; Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα ὑπάρχει ἡ γενικὴ ἀπαγόρευσις, ὅτι παρὰ τὴν διαδικασίαν κλπ. δὲν δημοσιεύεται τίποτε.

§128Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὅσα ὑποστηρίζω, ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως ἀποτελοῦν μίαν ἀπάντησιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον σκοπὸν ἔχει τὴν διαπόμπευσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἡμεῖς ἐξυπηρετοῦμεν τὸ ἀντίθετον καὶ συνεπῶς ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως.

§130Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μάλιστα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἀνωνύμων ἐπιστολῶν, συνεφώνησα μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὀρθῶς διετύπωσεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἐὰν ὁ Εἰσαγγελεὺς θὰ λάβῃ μίαν ἀνώνυμον ἐπιστολήν, ἡ ὁποία θὰ ἀναφέρῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰ συγκεκριμένα αὐτὰ στοιχεῖα, ὅπως καὶ μία οἱαδήποτε ἄλλη πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ, θὰ τοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν αὐτὸ εἶναι βάσιμον ἢ ὄχι.

§131ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ὄχι, δὲν εἶπεν αὐτὸ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ.

§132Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγὼ αὐτὸ ἀντελήφθην ἢ ἐὰν δὲν τὸ ἀντελήφθην καλῶς, ἔτσι τὸ πιστεύω καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δέχομαι τὴν ἑξῆς διατύπωσιν, ἡ ὁποία νομίζω, ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν, ὅπως τοὐλάχιστον ἐγὼ τὸ ἀντιλαμβάνομαι: «Ἀνώνυμοι καταγγελίαι πάσης μορφῆς δὲν δύνανται καθ’ ἑαυτὰς ἄνευ μνείας συγκεκριμένων στοιχείων νὰ χρησιμεύσουν ὡς ἀφετηρία πρὸς ἄσκησιν τῆς αὐτεπαγγέλτου ἐνεργείας τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν». Νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ἐπιδιώξωμεν. Καὶ θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ἡ διατύπωσις αὐτή, ἐὰν τὴν ἐγκρίνῃ ἢ ὄχι.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§134Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ ἄρθρον 8 θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ προκύψαντος θέματος. Ἐὰν τυχὸν γίνῃ δεκτὴ ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ καθορίσωμεν ἐπισήμως τὴν ἀνωνυμογραφίαν καὶ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς πλείστους συκοφάντας διὰ τῆς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς νὰ κατασυκοφαντήσουν τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Ὑπουργός, τὶ λέγει; Ἐὰν ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ περιέχῃ στοιχεῖα, κινεῖται ἡ διαδικασία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπεφυλάχθη νὰ διατυπώσῃ διάταξιν καλύπτουσαν τὸ θέμα. Ἀλλὰ ἡ προταθεῖσα σήμερον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διάταξις, εἶναι διάφορος ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ἡμᾶς. Ἡ προταθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διάταξις, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς προτροπὴν πρὸς ἀνωνυμογραφίαν. Νομίζω, ὅτι πέραν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι ἐξευτελιστικὸν διὰ τὸ Κοινοβούλιον τὸ νὰ ἀπασχολῆται ἔστω, μὲ τὸ ἐὰν δέον νὰ θεσπισθῇ ἢ μὴ ἐπισήμως ἡ ἀνωνυμογραφία. Αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις δὲν ὁμιλοῦν περὶ ἀνωνυμογραφίας, οὔτε ἡ ἀνωνυμογραφία ἀποτελεῖ στοιχεῖον διὰ τὴν κίνησιν ποινικῆς δίκης. Ἐν τῇ πρακτικῇ ὅμως τὶ γίνεται; Ὡρισμένα διωκτικὰ ὄργανα ἐπὶ τῇ λήψει ἀνωνύμου ἐπιστολῆς, ὅτι κάπου ἔγινεν ἕνα ἔγκλημα, μεταβαίνουν εἰς τὸ ὑποδειχθὲν σημεῖον καὶ ἐφ’ ὅσον συγκεντρώσουν στοιχεῖα, τότε κινεῖται ἡ διαδικασία τῆς διώξεως. Ἀλλὰ ὑπὸ τῶν περισσοτέρων Εἰσαγγελέων αἱ ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ τίθενται εἰς τὸ ἀρχεῖον. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, προτείνεται νὰ ἀποκλεισθῇ ρητῶς ἡ ἀνωνυμογραφία, τῆς ὁποίας δυστυχῶς παρουσιάσθησαν ζηλωταί. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ νόμοι χαρακτηρίζουν ἐνίοτε τὰς πράξεις. Πάντοτε ὅμως χαρακτηρίζουν ἐκείνους ποὺ τοὺς ψηφίζουν καὶ δὴ δεόντως καὶ ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς διαρκεῖ εἰς τὸ διηνεκές. Κύριοι συνάδελφοι, προσέξατε, ἡ ψήφισις τοιούτων διατάξεων θὰ κρίνῃ τὴν ἠθικήν μας ὑπόστασιν. Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 8. Καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη τὸ θέμα. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἐνδεχομένου παραγεγραμμένου ἀδικήματος νὰ ἀσχοληθῇ τὸ δικαστήριον καὶ νὰ ἐπιβάλῃ μὴ προβλεπομένην ποινήν; Κατὰ τὴν ἄποψίν μου εἶναι πράγματα μὴ ἐφαρμόσιμα αὐτὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ σταματήσωμεν. Δεύτερον ἐπὶ τοῦ ἀδικήματος τὸ ὁποῖον εἰσάγεται λέγει ἡ διάταξις: «Ἐὰν ἀντίκειται εἰς οἱανδήποτε διάταξιν τοῦ προϊσχύσαντος ποινικοῦ Νόμου ἢ τοῦ ποινικοῦ κώδικος ἢ ἄλλου νόμου» καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος, ἢ ἄλλου νόμου ποινικοῦ περιεχομένου. Θὰ ἤθελα νὰ πιστεύω, ὅτι ἀναφέρεται τὸ κείμενον εἰς νόμους συγγενεῖς μὲ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν θεσπίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 5. Ὑποθέτω δηλαδή, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ κτήσεως προελθούσης ἐκ παραβάσεως καθήκοντος ἢ προελθούσης ἐξ ἀπιστίας ἢ ἐκ παραβάσεως τῶν διατάξεων περὶ κλοπῆς καὶ ἀπάτης. Διότι ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐκτήσατό τις ἐκ παρανόμου πράξεως, μὴ ἐχούσης οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ δημόσιον πλοῦτον, ἐκτήσατό τις διὰ παρανόμου πράξεως στρεφομένης ἐναντίον ἑνὸς ἰδιώτου, ἢ τοῦ ἀδελφοῦ του, π. χ. κάμνει μίαν αὐτοδικίαν καὶ παίρνει μίαν κληρονομίαν τοῦ ἀδελφοῦ του, θὰ τοῦ εἴπητε, ὅτι εἶναι ἔνοχος τοῦ εἰδικοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς τιμῆς πολιτικῶν; Αὐτὸ λέγει ἡ διάταξις ὡς ἔχει. Τέλος, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἐλάχιστά τινα σχετικῶς μὲ τὴν ἔννοιαν τῶν χρηστῶν ἠθῶν. Καθὼς ξεύρετε ἡ ἔννοια τῶν χρηστῶν ἠθῶν εἶναι ἔννοια καθαρῶς τοῦ ἀστικοῦ δικαίου καὶ μάλιστα ἐντελῶς ἀόριστος. Δὲν ὑπάρχει καμμία θετικὴ διάταξις τοῦ δικαίου, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τὶ εἶναι χρηστὰ ἤθη. Ἀντίκειται εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντίκειται εἰς τὴν κοινὴν περὶ ἠθικῆς καὶ δικαίου ἀντίληψιν δηλ. καθοδηγητικὴ μᾶλλον κοινοῦ δικαίου δι’ ἀστικὸν Δικαστήν. Ἴσως μάλιστα νὰ εἶναι ἀντικείμενον ἀποδείξεως τὶ ἀντίκειται καὶ τὶ δὲν ἀντίκειται εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Περίπτωσις εἰδικὴ παραβάσεως τῶν χρηστῶν ἠθῶν εἶναι ἡ χαρτοπαιξία. Ἀπέκτησέ τις περιουσιακὸν ὄφελος ἐκ χαρτοπαιξίας. Θὰ τὸν πᾶτε διὰ παράβασιν τοῦ νόμου περὶ πλουτισάντων, λόγῳ καταχρήσεως τῆς βουλευτικῆς ἰδιότητος; Ποῦ τὸ πᾶμε; Ἀντίκειται λέγει Ἀστικὸς Κῶδιξ, εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν διαχειρίζεταί τις ὡς διοικητὴς ἀλλοτρίων περιουσιακὰ στοιχεῖα π.χ. τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ ἐκμεταλλευόμενος τὴν διαχείρισιν ἀποκτᾷ ὄφελος κλπ., θὰ τὸν ὑπάγεται καὶ αὐτὸν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τῶν πλουτισάντων ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς θέσεώς του ὡς πολιτικοῦ; Ἐλπίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦτο καὶ ἂν ἔχουν οὕτω τὰ πράγματα νὰ εὕρητε μίαν κατάλληλον διατύπωσιν διὰ νὰ διορθωθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα καὶ ἂν γίνουν δὲν θὰ εἶναι ἐφαρμόσιμα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§136Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω τὴν θερμὴν παράκλησιν καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν: Ἐπειδὴ πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν πραγμάτων γίνεται κἄπως ἀνακατεμένη ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, νὰ μᾶς διανεμηθοῦν τὸ ταχύτερον ἀπόψε τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου πολυγραφημένα, ὡς ἔχουν μέχρι τώρα διατυπωθῆ καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ὑπὸ αἵρεσιν ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι. Τὸ λέγω αὐτὸ διότι συχνὰ συμβαίνει νὰ γίνεται τροποποίησις τοῦ κειμένου καὶ πρέπει νὰ λαμβάνωμεν γνῶσιν τῆς διατυπώσεως τοῦ κειμένου.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἤδη δακτυλογραφημένα τὰ προηγούμενα ἄρθρα. Θὰ προσθέσωμεν τώρα καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 καὶ θὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν διαδικασίαν μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε. Κύριε Θεοτόκη, εἴχατε ζητήσει τὸν λόγον;

§138Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶχον ζητήσει τὸν λόγον πρὸ πολλῆς ὥρας, ἀλλὰ βλέπω ἐδῶ, ὅτι γίνεται συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν δύο ἄρθρων.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ διεμαρτυρήθην ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἁπλῶς ἔδωσε τὴν διατύπωσιν μιᾶς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7. Τώρα συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8.

§140Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ὀλίγον καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, διότι ἐτελείωσεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὸ ἄρθρον 8 καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 7. Θὰ διανεμηθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ θὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 7 εἰς τὸ τέλος. Τώρα θὰ τελειώσωμεν τὸ ἄρθρον 8. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσητε, ἴσως ἐκ λάθους ἰδικοῦ μου.

§142Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν δὲν εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ καθίσω.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπανειλημμένως μοῦ ἐνεύσατε, δὲν ἀντελήφθην ὅτι μοῦ ἐζητούσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8. Ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον.

§144Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ν. Δ. αὐτοῦ εἶναι νὰ μὴ διαπομπευθῇ ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐλέχθη, εἰς τὸ ἄρθρον 8, καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπαγορεύεται οἱαδήποτε δημοσίευσις, μέχρις ὅτου τελειώσῃ ἡ διαδικασία καὶ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον Ἐλέγχου ἀποφανθῇ περὶ τῆς πορείας τῆς ὑποθέσεως. Ἡ ἀριστερὰ ὑπεστήριξεν: Διατί ταράσσεσθε, κύριοι, καὶ διατί νὰ μὴ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναγγελθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπεβλήθη μήνυσις; Τί τὸ μεμπτὸν καὶ τί τὸ ἐπικίνδυνον, ἢ διατί ὁ πολιτικὸς κόσμος διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ διαπομπευθῇ; Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ δημοσία ἀνακοίνωσις διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὅτι καθ’ ἑνὸς πολιτικοῦ κατετέθη μήνυσις, ἢ ὅτι ἀρχίζει νὰ κινῆται ἡ διαδικασία τῆς μηνύσεως, τελεῖ οὗτος ὑπὸ κατηγορίαν καὶ κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ κατηγορίαν, τελεῖ ταὐτοχρόνως καὶ ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς διαπομπεύσεως. Διότι πότε θὰ γίνῃ ἡ πλήρης ἀποκατάστασις ἢ καταδίκη; Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς διαδικασίας μέχρι τοῦ τερματισμοῦ της πρέπει νὰ προστατευθῇ ὁ δημόσιος ἀνὴρ ἐναντίον αὐτῆς τῆς προσωρινῆς διαπομπεύσεως, ἡ ὁποία εἶναι προσωρινή, διότι δὲν εἶναι γνωστὸν ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης. Διότι, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα Γαλλικὸν ρητόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ, τὸ ὁποῖον λέγει: «Συκοφαντεῖτε, συκοφαντεῖτε, συκοφαντεῖτε, κἄτι θὰ μείνῃ». Αὐτὸ λοιπὸν «τὸ κἄτι» μένει, τὸ ὁποῖον πιθανώτατα νὰ ἀποτελῇ καὶ τὴν ἀπωτέραν σκέψιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τὴν δημοσίευσιν προώρου μηνύσεως ἢ ἄλλων τοιούτων πραγμάτων, αὐτὸ πρέπει ἡμεῖς νὰ τὸ σταματήσωμεν. Μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ βασίμως καὶ ἐντίμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θέλομεν νομοθετοῦντες, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν διαπόμπευσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἀρκετὴ θὰ εἶναι ἡ κύρωσις καὶ ὁ ὁριστικὸς τερματισμὸς τοῦ πολιτικοῦ βίου ἐκείνου ὁ ὁποῖος θὰ ἐλεγχθῇ, ὅτι κατὰ ἕνα κἄποιον τρόπον, ἀντίθετα πρὸς τοὺς κανόνας καὶ τοὺς νόμους τῆς πολιτικῆς ἐπλούτισε. Τί θὰ συμβῇ τὴν ἑπομένην ἡμέραν, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ πέρας τῆς διαδικασίας καὶ θὰ δημοσιευθῇ, ὅτι ἡ μήνυσις ἦτο ἀβάσιμος, διότι τὸ συμβούλιον ἐδέχθη τὴν ἀθωότητα τοῦ μηνυθέντος πολιτικοῦ, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχῃ μεσολαβήσει ἕνα χρονικὸν διάστημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ κατασυκοφαντηθῆ;

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως.

§146Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει τόσον ἡ μήνυσις ὅσον καὶ ἡ κίνησις τῆς διαδικασίας αὐτεπαγγέλτως ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα νὰ μὴ εἶναι ἀντικείμενον δημοσιεύσεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὅτι θὰ πρέπει ἡ πλήρης δημοσίευσις νὰ γίνῃ μετὰ τὸ πέρας τῆς διαδικασίας. Ταῦτα διὰ τὸ ἄρθρον 8.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§148Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ἐκεῖνος ὅστις ἀξιοῖ νὰ διαχειρίζεται τὰ κοινὰ ὡς δημόσιος ἀνήρ, πρέπει νὰ εἶναι παράδειγμα ἀρετῆς πρὸς μίμησιν. Νὰ ζῇ, ὅπως ἐλέχθη, ἐντὸς κρυσταλλίνης διαφανείας διαμερίσματος. Ὑπάρχουν ὅμως περιπτώσεις καθ’ ἃς χωρὶς νὰ θίγεται Ποινικοῦ Νόμου διάταξίς τις, εἶναι δυνατὴ ἡ συσσώρευσις πλούτου διὰ μεθόδων αἵτινες ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν ἠθικὸν νόμον. Αὐτὴν τὴν περίπτωσιν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὀρθῶς. Καινοτομεῖ ἀξιεπαίνως. Δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς αὐτοὺς τοὺς περιφρονητὰς τῆς ἠθικῆς νὰ ἐξέλθουν ἀλώβητοι. Ἔχομεν, κύριε Πρόεδρε, καὶ τὸ προηγούμενον. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκάμφθησαν ἐπὶ κατοχῆς χωρὶς ὁ συναγελασμὸς αὐτὸς νὰ ἦτο κολάσιμος. Καὶ καθιερώθη ἓν ἰδιώνυμον ἀδίκημα τὸ τοῦ ἀναξίου Ἕλληνος. Καὶ ἐδόθη καὶ ἀναδρομικὴ ἰσχύς. Καὶ εἰσηγητής, ἂν δὲν πλανῶμαι, ἦτο ὁ πρώην Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Καυκᾶς. Συνεπῶς πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις ἐκείνη διὰ νὰ στιγματισθῇ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος χωρὶς νὰ παραβῇ Ποινικὰς Διατάξεις ἐπλούτισε παραβὰς τὸν ἠθικὸν νόμον. Ἡ διάταξις τῆς παρ. 6 εἶναι ὀρθή. Συνεχίζετε τὰ ἰσχύοντα. Δὲν δέχομαι ἡμεῖς οἱ βουλευταί, νὰ ἔχωμεν πλεονεκτικὴν θέσιν. Ἂν ὅμως ἐνοχλοῦνται οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ τοὺς κάμω τὴν παραχώρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν ἐπὶ τῶν ἀνωνύμων ἐπιστολῶν, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις αὕτη πρέπει νὰ εἶναι σαφὴς καὶ ἁπλῆ. «Ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ δὲν πρέπει νὰ τίθενται ἐν τῇ δικογραφίᾳ». Ὁ Εἰσαγγελεὺς θὰ κρίνῃ ἐὰν θὰ τὴν σχίσῃ παρὰ χρῆμα καὶ θὰ τὴν ρίψῃ εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων ἢ βάσει τῆς δικαστικῆς του συνειδήσεως θὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν τὸ περιεχόμενον εἶναι ἀκριβές. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ καθορίσωμεν τοὺς κανόνας βάσει τῶν ὁποίων ὁ Εἰσαγγελεὺς θὰ ἐκτιμήσῃ τὸ πραγματικὸν περιστατικὸν τῆς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς. Ἀρκεῖ νὰ μὴ τὸ θέσῃ εἰς τὴν δικογραφίαν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἔχει τὸν λόγον.

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διατύπωσις, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν ἀνταποκρίνεται τοὐλάχιστον εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πιστεύω, ὅτι εἶναι ὀρθόν. Ὑπεστήριξα καὶ ἐφάνη συμφωνήσας πρὸς ὅσα εἶπον, ὅτι ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολή, δὲν πρέπει νὰ ἀποτελῇ στοιχεῖον, δὲν πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἀφετηρίαν οἱασδήποτε δικαστικῆς ἐνεργείας καὶ δὲν πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τίθεται ἐν τῇ δικογραφίᾳ. Προσέθεσα βεβαίως, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσῃ καὶ δὲν θὰ τὸ ἀποκλείσῃ ἡ διάταξις ὅπως τὴν προτείνωμεν ἡμεῖς, τὴν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ὁ Εἰσαγγελεὺς πληροφορούμενος κἄτι διὰ μιᾶς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς, εἴτε ὅπως εἶπε διὰ μιᾶς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκούσῃ ὅταν βαδίζῃ εἰς τὴν ὁδὸν ἀπὸ δύο οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὄπισθέν του, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ τοὺς ἐρωτήσῃ πῶς ὀνομάζονται, εἴτε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Θεσπίζομεν, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν σημεῖον τοῦ ὅλου νομοθετήματος, τὴν αὐτεπάγγελτον ἐνέργειαν, τῶν δικαστικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προέτεινε τώρα, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ υἱοθέτησιν τῆς ἰδικῆς μου ἀπόψεως, νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀνώνυμοι ἐπιστολαί, παρὰ μόνον ἐὰν περιέχουν συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἐὰν τὸ περιλάβωμεν αὐτό, τότε διακηρύσσομεν ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι διατεθειμένοι νὰ συκοφαντήσουν καὶ οἱ ὁποῖοι πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπαπειλουμένων κυρώσεων δὲν θέλουν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ ὄνομά των, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ κάμουν ἐπιστολὴν ἀνώνυμον μὲ ὡρισμένα στοιχεῖα. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀποτελεῖ διακήρυξιν, ἡ ὁποία καταποντίζει ἠθικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἶναι διακήρυξις κατὰ τῆς ὁποίας ἐὰν ἐπιμείνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντισταθῶ δι’ ὅλων τῶν ψυχικῶν καὶ διανοητικῶν μου δυνάμεων, διὰ νὰ μὴ γίνῃ, ὄχι διὰ νὰ ὑπερασπίσω οἱονδήποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπερασπίσω τὸ κῦρος τῆς αἰθούσης καὶ νὰ ὑπερασπίσω τὴν ἠθικὴν τάξιν ἐν τῇ Κοινωνίᾳ. Εἶπον, κ. Πρόεδρε, καὶ εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἐπεσήμανεν αὐτὸ τὸ σημεῖον, ὅτι ἴσως νὰ μὴ ἐχρειάζετο τίποτε ἐὰν δὲν εἶχε γίνει συζήτησις περὶ ἀνωνυμογράφων. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ὅμως, ἐγένετο συζήτησις, εἶναι ἀδύνατον ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ προκύψῃ ἡ καταδίκη τοῦ ἀνωνυμογράφου. Ὅποιος ἔχει νὰ εἴπῃ κἄτι ἐναντίον σας καὶ ἐναντίον μου, νὰ τὸ εἴπῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν θέσπισιν διατάξεως, ἡ ὁποία διάταξις νὰ περιλαμβάνῃ τὴν νομιμοποίησιν τῆς ἀτιμίας. Διότι εἶναι ἄτιμος ὁ Ἕλλην πολίτης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ θέσῃ τὴν ὑπογραφήν του κάτω ἀπὸ μίαν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνει ἐναντίον σας ἢ ἐναντίον μου. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν νόμον αὐτὸν νὰ ὑπάρξῃ διατύπωσις ἄρθρου, τὸ ὁποῖον νὰ νομιμοποιῇ τὴν πρᾶξιν τοῦ ἀτίμου πολίτου. Πᾶς πολίτης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν παρρησίαν μὲ τὸ ὄνομά του νὰ προβαίνῃ εἰς καταγγελίας, ἔπαυσε νὰ εἶναι πολίτης. Νόμος ὁ ὁποῖος θὰ θεσπίσῃ τοιοῦτόν τι εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος ὑπὸ πᾶσαν ἔννοιαν εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι οὕτω τῆς διατυπώσεως αὐτῆς περὶ τῶν συγκεκριμένων στοιχείων, ἐὰν ἀκούσῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς ψίθυρον ἢ φωνήν τινα νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ, ἀλλὰ ὅπως ἡ φήμη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νομιμοποιηθῇ ὡς βάσις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκκίνει ἡ κατηγορία, οὕτω καὶ ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θεσπισθῇ ἔστω καὶ ἐὰν περιλαμβάνῃ στοιχεῖον συγκεκριμένον τῆς δικογραφίας νὰ θεωρηθῇ ὡς βάσις. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ καταγγείλῃ κἄτι συγκεκριμένον, νὰ τὸ καταγγείλῃ ἐνυπογράφως, ἐὰν ἔχῃ ἀμφιβολίας, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα. Εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ γίνῃ ἡ καταγγελία ἀπὸ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν βεβαιότητα δι’ ὅσα λέγει δι’ ἕνα πολιτευτήν, παρὰ νὰ τὴν κάμῃ ἀνωνύμως διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου καὶ τοῦτο χάριν τῆς προστασίας ἡμῶν καὶ διότι ὑπάρχει καὶ ἡ αὐτεπάγγελτος ἐνέργεια τοῦ Εἰσαγγελέως. Τὸ ἀντίθετον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, τὸ θεωρῶ ὑπὸ πᾶσαν ἔννοιαν ἀπαράδεκτον.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοΐνης, ἔχει τὸν λόγον.

§152Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ἀλλὰ ἐρωτῶ: Μήπως διὰ τῆς ἀναγραφῆς εἰδικῆς διατάξεως, ὅτι ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, μήπως αὐτὸ ποὺ φοβεῖσθε ἐπισημοποιηθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν θὰ ἦτο σκόπιμος μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, καθ’ ἣν θεωρεῖται αὐτονόητον, ὅτι ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ οὐδαμῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἕως τώρα δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, ἀλλ’ οὔτε τίθεται εἰς τὴν ποινικὴν δικογραφίαν.

§153Η. ΗΛΙΟΥ. Τίθεται εἰς τὴν δικογραφίαν.

§154Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὄχι. Νομίζω, ὅτι ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις λύει τὸ θέμα, ἐὰν διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν, οὐδὲ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν δικογραφίαν».

§155Δ. ΜΑΚΡΗΣ. Ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ μορφὴν μηνύσεως.

§156Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τότε εὑρισκόμεθα εἰς πλάνην, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἄνοιξέ μας τὴν κρεββατοκάμαρά σου διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ γίνεται. Ἐμεῖς ἐπιδιώκομεν νὰ θέσωμεν ἕνα ἠθικὸν φραγμὸν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, διὰ νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν ἀνώνυμον ἐπιστολὴν καὶ τὴν θέσῃ εἰς τὴν δικογραφίαν. Φοβοῦμαι, λοιπόν, μήπως διὰ θετικῆς διατάξεως φθάσωμεν ἀντιθέτως εἰς τὴν ἐπισημοποίησιν τῶν ἀνωνυμογράφων, ὅτι ἐδῶ δεχόμεθα τὰς ἀνωνύμους ἐπιστολὰς καὶ ἐκεῖ τὰς ἀποκλείομεν. Διότι ὁ ἀνωνυμογράφος, εἶναι ὁ πλέον κατάπτυστος ἄνθρωπος καὶ εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ τοῦ δώσωμεν ἠθικὴν ὑπόστασιν.

§157Δ. ΜΑΚΡΗΣ. Ἐν προκειμένῳ ἠκούσθησαν ὡρισμέναι ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι καταλήγουν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἀνωνυμογραφίας. Τὰ θέματα εἶναι δύο. Πρῶτον ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ θέσιν μηνύσεως καὶ δεύτερον δὲν δύναται νὰ τεθῇ εἰς τὴν δικογραφίαν διὰ νὰ συνεκτιμηθῇ. Ἐὰν αὐτὰ τὰ δύο στοιχεῖα ἀποκλεισθοῦν, ἄλλο στοιχεῖον δὲν ὑπάρχει. Διότι πέραν αὐτῶν τῶν δύο ἂν θέλῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς λαμβάνων ἀνώνυμον ἐπιστολὴν νὰ μὴ τὴν πετάξῃ εἶναι θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλεγχθῇ.

§158Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον διὰ νὰ τελειώσῃ κἄποτε ἡ ἱστορία αὐτή. Ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ κανονισμοῦ νὰ ζητήσω τὸν λόγον καὶ νὰ τὸν λάβω. Ἐζήτησα πρό τινος τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος καὶ ἐνῷ πρὸς στιγμὴν ἐστράφη πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ μοῦ τὸν δώσῃ εἶπε κατόπιν, στραφεὶς πρὸς τὸν κ. Θεοτόκην, ὅτι δὲν σᾶς ἔχω ἐγγράψει, ἀλλὰ παρ’ ὅλα ταῦτα τοῦ δίδει τὸν λόγον. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι ἀπαράδεκτα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ διάκρισις αὐτὴ ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου. Ὀφείλει νὰ ἐφαρμόζῃ τὸν Κανονισμόν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος, κύριε Ἠλιοῦ.

§160Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος ὡς ἐκπροσώπου τοῦ κόμματός μου. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀνωνύμων ἐπιστολῶν ὀφείλομεν νὰ μὴ κάμνωμεν καμμίαν μνείαν. Ἐφ’ ὅσον ὁ Εἰσαγγελεὺς ἔχει δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ καὶ ἄνευ μηνύσεως αὐτεπαγγέλτως, εἶναι φυσικόν, ὅτι δὲν θὰ ἐνεργήσῃ κατ’ ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Ἔκ τινος πληροφορίας κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλον τρόπον περιελθούσης δι’ ἁπλῆς εἰδήσεως», λέγει ἡ Δικονομία. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι συνέβη νὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ σοβαρὰ ἐγκλήματα συνεπεία ἀνωνύμων τηλεφωνημάτων. Ὑπάρχει ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἀνανδρίας καὶ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν συκοφαντίας, ποὺ κρύπτεται εἰς τὴν ἀνωνυμίαν. Ἀλλὰ οὔτε ὅλα τὰ τηλεφωνήματα εἶναι συκοφαντικά. Συμβαίνει ὅμως νὰ εἶναι κἄποιος ὑπὸ ἀνάγκην ἐξαρτήσεως, ὥστε νὰ μὴ τολμᾷ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομά του. Ἐναπόκειται εἰς τὴν εὔφρονα κρίσιν τοῦ ἐνεργοῦντος τὴν διαδικασίαν Εἰσαγγελέως καὶ τῆς συνειδήσεως αὐτοῦ νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ δώσῃ τὸ ἐνδόσιμον τῆς ἐνεργείας κατὰ τὸ ἄρθρον 8 τῆς διαδικασίας ἢ ὄχι. Ἐάν, λοιπόν, ἠμπορῇ ἄνευ κἂν ἀνωνύμου ἐπιστολῆς νὰ ἐνεργήσῃ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποκλείσωμεν νὰ ἐνεργήσῃ δυνάμει οἱουδήποτε ἐρεθίσματος, ἔστω καὶ ἐκείνου ποὺ θὰ προκαλέσῃ μία ἐπιστολὴ ἀνώνυμος. Δηλαδὴ δὲν ἔχει καμμίαν ἀποδεικτικὴν ἰσχύν, οὔτε τεκμήριον εἶναι καὶ 500 καὶ 1000 ἀνώνυμες ἐπιστολές, ἀλλὰ ὡς ἐρέθισμα εἶναι σωστόν. Ἑπομένως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται λόγος περαιτέρω. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα καὶ τελείως ἀπόλυτοι, εἰς τὰ ὅσα περὶ ἀνωνυμογραφίας συνήθως συμβαίνουν καὶ λέγονται. Δὲν εἶναι μόνον ἡ κύρωσις τῆς ψευδοῦς συκοφαντίας, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλαι κυρώσεις ἄδικοι, ἀπὸ τὰς ὁποίας πολλὲς φορὲς ἐπὶ ὑψίστων μάλιστα λειτουργημάτων, ὄχι μόνον καθιερώνει, ἀλλὰ καὶ προστατεύει καὶ περιφρουρεῖ τὴν ἀνωνυμίαν. Ὁ ἔνορκος εἶναι κατωχυρωμένος, ὅτι εἶναι ἀνώνυμος. Καὶ ὁ μειοψηφῶν δικαστὴς εἶναι κατωχυρωμένος, ὅτι θὰ μείνῃ ἀνώνυμος. Δηλαδὴ δὲν εἶναι πάντοτε ἡ ἀνωνυμία κἄτι τὸ ἀπαράδεκτον καὶ δὲν πρέπει νὰ πᾶμε εἰς ἀπολύτους σκέψεις.

§161Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν ψηφίζοντα, εἰς τὸν ἀποφαινόμενον, ἐπὶ τῇ βάσει συνταγματικῆς διατάξεως μάλιστα, ἀποφαινόμενον, ναί, ἀλλὰ ὄχι εἰς τὸν κατηγοροῦντα. Ἡ ἀνωνυμία εἰς τὸν κατηγοροῦντα εἶναι ἀποκλεισμένη.

§162Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἐφραιμίδης, εἰς μίαν ἀγόρευσίν του χθὲς ὑπέμνησεν, ὅτι ὁ φόνος ἑνὸς ὀπαδοῦ τῆς ἀριστερᾶς, Ζηγκιροπούλου, ὁ ὁποῖος συνέβη κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον τοῦ 1961, ἀποδοθεὶς τότε εἰς ἀτύχημα, ἀνεκαλύφθη λόγῳ ἀναγραφῆς εἰς τὸ πίσω μέρος τοῦ ψηφοδελτίου, ἀγνώστου ψηφοφόρου, τῶν περιστατικῶν ὑπὸ τὰ ὁποῖα ἔλαβε χώραν τὸ ἀδίκημα, τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ἐνήργησαν καὶ διεξάγεται ἤδη μία δίκη ἐπὶ φόνῳ ἐκ προμελέτης. Δηλαδὴ νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅτι κάθε καταγγελία ἀνώνυμος εἶναι συκοφαντική. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παραδέχομαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀποδεικτικὸν στοιχεῖον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ Εἰσαγγελεὺς νὰ ἐμπνευσθῇ διὰ περαιτέρω διαδικασίαν. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 8, καίτοι βεβαίως εἶναι πολὺ ἄτακτος ὁ τρόπος ποὺ συζητοῦμεν, δὲν ἔχομεν κείμενα, ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργός, μερικά, ἀποσύρει μερικὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν, ἀλλὰ νομίζω καταλήγομεν εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δίωξις διὰ κτῆσιν ἀντιβαίνουσαν εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἐὰν δὲν εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν τέλεσιν ἀδικήματος. Νὰ εἴπω τὰ ἐπιχειρήματά μου ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀπόψεως. Οἱ βουλευταί, οἱ Ὑπουργοὶ καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐν γένει, δὲν τίθεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐκτὸς δικαιοπρακτικῆς ἱκανότητος, δύναται νὰ κάμῃ ὅλας τὰς δικαιοπραξίας ἕνα μέλος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅπως καὶ πᾶς πολίτης. Ἐπομένως δὲν εἶναι ἀξιόποινος ἡ ἀγορὰ ἀκινήτων, ἢ ἀγορὰ χρεωγράφων οἱανδήποτε ἡμέραν τοῦ ἔτους. Τυγχάνω Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἢ μέλος τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀγοράζω χρεώγραφα. Καὶ ἀγοράζω ἐνῷ αὔριον γνωρίζω, ὅτι θὰ γίνῃ ρύθμισις τοῦ δημοσίου χρέους. Κάμνω μίαν δικαιοπραξίαν ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀπηγορευμένη, δὲν τιμωρεῖται ἀπὸ καμμίαν διάταξιν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Εἶναι σύμφωνος μὲ τὰ χρηστὰ ἤθη; Καὶ εἶναι μεγαλυτέρα ἡ βλάβη ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπὸ μίαν κλοπὴν ἐκ μέρους διανομέως 500 δραχμῶν, ἀπὸ τὴν βλάβην ποὺ ἔγινε, χωρὶς παράβασιν ποινικῆς διατάξεως τοῦ νόμου, διὰ μιᾶς τοιαύτης μεθοδεύσεως καὶ κατὰ κατάχρησιν τῆς ἰδιότητος;

§163Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἶναι ἀθέμιτος.

§164Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπηγορευμένης.

§165Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἀθέμιτος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§166Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ ἀναδρομικῶς διὰ τὸ παρελθόν. Ἐπομένως, νομίζω, ὅτι πράξεις αἱ ὁποῖαι ὀξέως ἀντιβαίνουν εἰς τὴν εἰκόνα ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ λαός, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν τιμωροῦνται ἢ ὄχι ἀπὸ τὸν ποινικὸν νόμον, ἢ εἰδικοὺς νόμους, πρέπει νὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον τῶν διατάξεων τῶν ψηφιζομένων. Ὑπέμνησα εἰς τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὁμιλίαν μου, ὅτι ὑπάρχει ἕνας κανὼν τοῦ Δικαίου ὁ ὁποῖος λέγει «πᾶν ὅ,τι δὲν εἶναι ἔντιμον πρέπει νὰ μὴ εἶναι ἐπιτρεπόμενον καὶ διὰ τὴν ἡγεσίαν τὴν πολιτικήν. Τοῦτο, ἐὰν ὑπάρχουν πράξεις ἀντίθετοι πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη».

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἐλαφρός, ἔχει τὸν λόγον.

§168Σ. ΕΛΑΦΡΟΣ. Ἡ ὁμιλία μου ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7. Ἀναμένομεν νὰ διανεμηθῇ.

§169Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Γίνεται συζήτησις κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ παρακολούθησις τῶν διαφόρων ἄρθρων. Νομίζω, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς δὲν εὐσταθεῖ. Τὰς τροπολογίας ποὺ ἐκάμαμεν τὰς ἐτυπώσαμεν καὶ τὰς διενείμαμεν πρὸ 2–3 ἡμερῶν. Ὡρισμέναι τροποποιήσεις ποὺ ἠκολούθησαν καὶ ἐγένοντο δεκταὶ ἐκ μέρους μου, τὰς ἐξεφώνησα καὶ ἐγένοντο δεκταὶ καὶ ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά. Καὶ ὅταν ὅλον τὸ νομοσχέδιον θὰ διαμορφωθῇ τελικῶς, θὰ γίνῃ ἡ ἀνατύπωσις καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἡ πλήρης εἰκών του. Δὲν νομίζω, ὅτι ἕκαστον ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐκφωνῶ, μὲ τὰς τροποποιήσεις ποὺ δέχομαι, θὰ πρέπει ταὐτοχρόνως, τὴν ἰδίαν ὥραν, νὰ ἀκολουθῇ καὶ ἡ πολυγράφησίς του ὥστε καὶ ὀπτικῶς νὰ ἱκανοποιῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Τοῦτο βεβαίως δὲν θὰ ἔβλαπτε καὶ θὰ ἦτο ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον, ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν ἔγινε ποτέ. Μακάρι νὰ ὑπῆρχεν ὁ χρόνος νὰ ἐγένετο.

§170Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ἐπὶ τοιούτου νομοθετήματος ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ. Διότι ὑπάρχουν καὶ βουλευταὶ ποὺ μπαινοβγαίνουν.

§171Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Κασιμάτη, δὲν ἔχετε παρακολουθήσει τὰς συνεδριάσεις καὶ ἡ παράκλησίς μου εἶναι οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ μὴ μπαινοβγαίνουν.

§172Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε σεῖς εἰς τοὺς βουλευτὰς τί θὰ κάμουν. Προκειμένου περὶ συζητήσεως τοιαύτης φύσεως νομοσχεδίου, ἔχετε ὑποχρέωσιν κάθε ἄρθρον νὰ ἐκτυποῦται ἢ νὰ δακτυλογραφῆται.

§173Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐν πρώτοις, κ. συνάδελφε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Μὲ διακόπτετε χωρὶς τὴν ἄδειαν τὴν ἰδικήν μου καὶ τοῦ Προεδρείου. Περαιτέρω ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἀδικαιολογήτως ἐκνευρίζεσθε καὶ νομίζω, ὅτι αἱ φράσεις αὐταὶ δὲν προσήκουν εἰς σᾶς, ἕνα διακεκριμένον συνάδελφον. Τὶ εἴπατε: Ὅτι πρέπει νὰ λάβω πρόνοιαν διὰ τοὺς βουλευτὰς ποὺ μπαινοβγαίνουν. Καὶ ἀπήντησα, ὅτι τὸ κανονικὸν εἶναι ἕκαστος βουλευτὴς νὰ παρακολουθῇ τὰς συνεδριάσεις καὶ νὰ μὴ μπαινοβγαίνῃ.

§174Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Εἴπατε, ὅτι θὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν θὰ ψηφισθῇ.

§175Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σεῖς τὸ ἑρμηνεύετε ἔτσι. Εἶπον, ὅτι ὄχι μόνον ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἑκάστης παραγράφου, ὅταν δεχθῶ μίαν τροπολογίαν, μετέπειτα τὴν ἀναγινώσκω καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἂν τὴν δέχεται. Καὶ ἀπαντᾷ, δεκτή. Τί ἄλλο καλύτερον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Αὐτὴ εἶναι, νομίζω, ἡ κανονικὴ διαδικασία καὶ δὲν θεωρῶ, ὅτι τὰ παράπονά σας εἶναι δικαιολογημένα. Ἐπανερχόμενος ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνωνυμίας, ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι κατ’ οὐσίαν συμφωνοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις. Καὶ ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο σχετικὸς λόγος, δὲν θὰ προέκυπτε θέμα. Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ μία ἀνώνυμος ἐπιστολή, ὁ Εἰσαγγελεὺς ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἕνα κοινὸν πρόσωπον, θὰ τὴν ἐκτιμήσῃ δεόντως. Ἢ θὰ τὴν τοποθετήσῃ εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων ἢ ἐὰν τυχὸν ἔχῃ κάποιον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ σημασίαν θὰ τὸ ἐρευνήσῃ. Δηλαδὴ θὰ παρακινηθῇ, ὅπως καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην πληροφορίαν, διὰ νὰ ἐξετάσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ τοποθέτησις. Συνεπῶς, ἔχω νὰ προτείνω τὰ ἑξῆς: Μετὰ τὰς σχετικὰς ὁμιλίας, ἡ μία ἄποψις εἶναι νὰ μὴ θίξωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ καλύτερον. Τὸ ζήτημα τὸ ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ θέλετε, τότε νὰ συμφωνήσωμεν εἰς μίαν διατύπωσιν ἡ ὁποία ὅμως δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀποβλέπομεν νὰ δεσμεύσωμεν τὴν κρίσιν τοῦ Εἰσαγγελέως, διότι αὐτὸ δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις μας. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ καλύτερον, μετὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν εἶναι νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις ὅπως ἔχει.

§176Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν οὐσίαν, πράγματι εἴμεθα περίπου ὅλοι σύμφωνοι. Ὄχι ὅμως ὅλοι ἀπολύτως. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἂν καὶ ἀπουσιάζῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ἡλιοῦ — ἀλλὰ εἶναι ἄλλοι ἰσοδύναμοι ἀπὸ ἀπόψεως διανοητικῆς καὶ νομικῆς ἱκανότητος ἐκπρόσωποι τῆς ΕΔΑ παρόντες — νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἡλιοῦ. Εἶπε, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ἡλιοῦ: «Δὲν ἔχει ἀποκλεισθῆ καὶ εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ἐγκλήματος ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολή». Μὰ βεβαίως δὲν ἔχει ἀποκλεισθῆ. Ἐὰν λάβω, ὡς ἀστυνομικὸς ἕνα τηλεφώνημα ἀνώνυμον, ἢ καὶ μίαν ἐπιστολήν, καὶ ὁ ἀνώνυμος αὐτὸς εἴτε διὰ τῆς φωνῆς του, εἴτε διὰ τῆς γραφίδος του μοῦ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὸ τάδε μέρος ὑπάρχει ἕνα πτῶμα, βεβαίως θὰ στείλω ἕνα ἀστυφύλακα ἢ καὶ δύο καὶ πέντε, διὰ νὰ διαπιστώσουν τὴν ὕπαρξιν ἢ ὄχι τοῦ πτώματος. Αὐτὴ αὕτη ὅμως ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ ἢ τὸ ἀνώνυμον τηλεφώνημα δὲν ἀποτελεῖ τίποτε. Μόνον ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐξ αἰτίας τοῦ ἐρεθισμοῦ αὐτοῦ —καὶ ὀρθῶς τὸν ὠνόμασεν ἐρεθισμὸν ὁ κ. Ἠλιοῦ—, ἐκ τοῦ ἐρεθισμοῦ αὐτοῦ διαπιστώσῃ, ὅτι πράγματι τὸ ἐν τῇ ἀνωνύμῳ ἐπιστολῇ γραφὲν ἢ τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνωνύμως τηλεφωνήσαντος λεχθέν, εἶναι γεγονὸς καὶ ἀνεύρῃ τὸ πτῶμα, τότε βεβαίως εἶναι πασιφανές, ὅτι πρόκειται περὶ ἐγκλήματος. Τὸ πτῶμα αὐτὸ ἂν φέρῃ σημεῖα κακώσεων πιθανολογεῖ τὴν ὕπαρξιν ἐγκλήματος ἢ αὐτοκτονίας ἢ δὲν γνωρίζω τί ἄλλο. Ἄλλο αὐτὸ ὅμως, καὶ ἄλλο ἡ κατηγορία ἡ συνδεομένη μὲ τὴν ἐντιμότητα τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἢ οἱουδήποτε ἐν τῇ κοινωνίᾳ προσώπου. Καὶ μάλιστα προχωρῶ πέραν τῆς ἐντιμότητος τῆς συνδεομένης μὲ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν, τὴν ὁποίαν πᾶς τις ἀσκεῖ ἐν τῷ πλαισίῳ τῷ εὐρυτέρῳ ἢ τῷ στενωτέρῳ ἀναλόγως τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως. Ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολή, ἡ ὁποία καταγγέλλει, διότι ἔχει ὁ ἀνωνυμογράφος ὡς σκοπὸν νὰ δηλητηριάσῃ τὰς σχέσεις τῶν συζύγων, καταγγέλλει τὸν σύζυγον ἢ τὴν σύζυγον ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ —καὶ εἶναι φαινόμενον ἀρκετὰ διαδεδομένον εἰς τὴν κοινωνίαν— ἡ ἀνώνυμος ἐπιστολὴ δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μπῇ εἰς τὴν δικογραφίαν. Οὔτε αὐτή, οὔτε ἐκείνη ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἐντιμότητα τοῦ προσπορισμοῦ τῶν πρὸς τὸ ζῆν ἑνὸς βουλευτοῦ. Εἶναι ἐντροπὴ νὰ τὴν βάλωμεν εἰς τὴν δικογραφίαν. Ἁπλούστατα ὁ Εἰσαγγελεὺς θὰ κινηθῇ ὑπὸ τοῦ ἐρεθισμοῦ αὐτοῦ, καὶ ἂν διαπιστώσῃ, ὅτι πράγματι κἄτι συμβαίνει, χωρὶς νὰ βάλῃ τὴν ἐπιστολὴν τὴν ἀνώνυμον εἰς τὴν δικογραφίαν, θὰ κινήσῃ αὐτὸς αὐτεπαγγέλτως τὴν διαδικασίαν ἐναντίον τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος πολιτικοῦ προσώπου. Ἄρα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν αἱ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ μὲ τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν ὁ παρὼν νόμος νὰ προβλέψῃ. Αἱ περιπτώσεις ἐκεῖναι ἀφοροῦν ἢ συνταγματικῶς κατωχυρωμένην ἀνωνυμίαν τοῦ πολίτου ὅταν ψηφίζῃ, τοῦ ἐνόρκου, ὅταν ἀσκῇ τὸ ἔργον τῆς ἀπονομῆς δικαιοσύνης, ἢ ἀφοροῦν αἱ περιπτώσεις αὐταὶ ποὺ ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ τὴν πληροφοριοδότησιν διὰ κἄτι τὸ συγκεκριμένον, τὸ ὁποῖον ἐντὸς ἡμισείας ὥρας, μιᾶς ὥρας, μιᾶς ἡμέρας εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστωθῇ. Καὶ βεβαίως τότε θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ ἀστυνομικός, ὅτι εἰς τὸ τάδε μέρος ἔγινεν ἔγκλημα, διότι μέσα εἰς δύο ὥρας εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ διαπιστώσῃ. Ἀλλὰ τὸ ἄλλο, ὅτι ὁ κ. Μπακλατζῆς ἢ ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχει τὴν τάδε ἀθέμιτον πηγήν, καὶ τὸ γράφει κἄποιος καὶ πρέπει αὐτὸ νὰ ἀποτελέσῃ στοιχεῖον ἐκκινήσεως μιᾶς ὁλοκλήρου δικαστικῆς διαδικασίας καὶ νὰ μπῇ τὸ στοιχεῖον αὐτὸ εἰς τὴν δικογραφίαν, αὐτὸ εἶναι τελείως διάφορον. Αὐτὸ δὲν λύεται πρῶτον ἐντὸς 24 ὡρῶν. Δὲν διαπιστοῦται ἡ ἀκρίβεια τοῦ περιστατικοῦ, ὅπως διαπιστοῦται ἡ ὕπαρξις ἑνὸς πτώματος εἰς τὸν Ἰλισσόν. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μπῇ εἰς τὴν δικογραφίαν. Διότι ἐνῷ εἶναι ἀνώνυμον καὶ περιλαμβάνει φράσεις καὶ στοιχεῖα βαρύνοντα ἕνα πολίτην, εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πάρῃ κανεὶς καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ, προτοῦ κἂν ὁ δικαστικὸς νὰ τὰ ἐξακριβώσῃ. Ἀφήσατε τὸν δικαστὴν νὰ ἐκτιμήσῃ αὐτὸ καὶ νὰ μὴ θέσῃ τὴν ἀνώνυμον ἐπιστολὴν εἰς τὴν δικογραφίαν καὶ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ αὐτὸς καθ’ ὃν τρόπον νομίζει, ὅτι εἶναι χρήσιμος καὶ ἀναγκαία, πάντως κατὰ τρόπον ἀνεπίσημον. Τὸ συμπέρασμα: Νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν ναὶ ἢ ὄχι; Συνεζητήθησαν τόσα πολλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος, ὥστε εἶναι ἀνάγκη νὰ θεσπισθῇ διάταξις. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πιστεύω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι ἐὰν δὲν εἶχε γίνει συζήτησις δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ θεσπισθῇ, κατόπιν ὅμως τῆς γενομένης μακρᾶς συζητήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ θεσπισθῇ διάταξις. Ἡ διάταξις πρέπει νὰ εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ νὰ ἀφήνωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστοῦ, τοῦ Εἰσαγγελέως. Δὲν πρόκειται νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς δὲν δικαιοῦται νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἀνώνυμον ἐπιστολὴν εἰς τὸ συρτάρι τοῦ ἰδιωτικοῦ του γραφείου, ἀλλὰ νομικῶς δὲν θὰ δικαιοῦται νὰ τὴν τοποθετήσῃ εἰς τὴν δικογραφίαν. Θέλετε αὐτό; Δηλαδὴ νὰ γίνῃ σαφὴς ἡ διάταξις ἢ θέλετε ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κοΐνης νὰ γίνῃ δι’ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας, ἡ ὁποία θὰ συνοδεύῃ ἐσαεὶ τὸ κείμενον τοῦ νόμου; Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ξεύρω τί λέγουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἀποδίδω τόσην σημασίαν εἰς τὸ ἐὰν θὰ θεσπισθῇ ἐν τῷ νόμῳ ἢ δι’ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας, ἄλλωστε ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς ἰσχύος εἶναι ἰσοδύναμος πρὸς τὴν διάταξιν ἡ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ θὰ ἐγκριθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§178Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο συζήτησις περὶ ἀνωνύμων ἐπιστολῶν, βέβαια δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα. Ἅπαξ ὅμως ἐγένετο συζήτησις, νομίζω, ὅτι λύσις θὰ εἶναι νὰ περιορισθῶ εἰς μίαν ἐπίσημον δήλωσιν καθορίζουσαν αὐτὰ ἀκριβῶς, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν ἔχομεν εἴπει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ πιστεύω, ὅπως διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντιγνωμία ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη, διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν πλήρη ὀπτικὴν σύλληψιν τοῦ ἄρθρου, ἀφοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 8 θὰ γίνῃ ἡ διατύπωσις καὶ δακτυλογράφησις τοῦ ἄρθρου 7, νὰ διανεμηθῇ διὰ νὰ ρίξωμεν μιὰ ματιὰ ὥστε νὰ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι πρὸς κἄθε διάταξιν, διότι ὅπως εἶπον οἱ κ.κ. Κασιμάτης καὶ Πρωτοπαπαδάκης, πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου νομοσχεδίου.

§180Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ δώσω τὸ ἑπτὰ πρὸς δακτυλογράφησιν, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ δήλωσις καὶ παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄλλο ἄρθρον.

§181Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὴν δήλωσιν, ἐπειδὴ πρόκειται κατ’ οὐσίαν περὶ νέας διατάξεως, δὲν θὰ εἶναι ὡσὰν τὰς ἄλλας βοηθητικὰς ἑρμηνευτικὰς ἀπαντήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἰσότιμος πρὸς αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς: «Ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ ἢ ἀναφοραὶ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ παρόντος νόμου οὔτε δύνανται νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν δικογραφίαν». Θὰ πρέπει δὲ νὰ γίνῃ μνεία, ὅτι γίνεται δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἐλαφρός, ἔχει τὸν λόγον.

§183Σ. ΕΛΑΦΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ πάλιν θὰ ἐπαναλάβω, ὅτι δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 εἰμὴ νὰ ζητήσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, μετὰ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 7.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§185Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως γίνεται ἡ συζήτησις, κατ’ ἀνάγκην θὰ συνεχισθῇ μὲ τὸν αὐτὸν τρόπον, διότι ἤδη ἐνῷ συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 8, οἱ προλαλήσαντες κ. συνάδελφοι, ἀνεφέρθησαν καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 7 καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνωνυμογραφίας. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἠθέλησαν νὰ ἀλλοιώσουν ἢ νὰ ἀποδώσουν κατὰ τρόπον διάφορον τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας εἴχομεν ἐκφράσει κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν. Πέραν αὐτῶν, ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, πρὸ ὀλίγου, προέβη, ὁμιλῶν, εἰς ἕνα εἶδος προκλήσεως, ὅτι ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἡλιοῦ καὶ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἀνταπάντησις ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, τοῦ κ. Ἡλιοῦ ἀπουσιάζοντος τὴν στιγμὴν αὐτὴν τῆς αἰθούσης. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει νομίζω, δευτέρα γνώμη καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί, ὅταν ἀναφερώμεθα εἰς ἀπόψεις ἐκφρασθείσας, οἱουδήποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τὸ ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀνωνυμογραφίας εἶναι σιχαμερή, τὸ εἴπομεν πρῶτοι ἡμεῖς καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνομεν. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ καὶ νὰ μὴ ἀλλοιώνωμεν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι διατυπώνονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δημιουργοῦμεν καταστάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν συμφέρουν. Ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μας ὑπῆρξεν, ὅτι ἡ παράγρ. 9 τοῦ ἄρθρου 7 καλύπτει ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσιν. Τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀνωνυμογραφίας τὴν ἐπροκάλεσαν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ. Σήμερον ἔρχονται καὶ μᾶς λέγουν, διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο συζήτησις τοιαύτη δὲν θὰ εἶχον λεχθῆ αὐτὰ τὰ πράγματα. Δι’ ὅλων αὐτῶν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ κατέστησαν τὴν ἀνωνυμογραφίαν ἐπωνυμογραφίαν. Τώρα λέγουν ἅπαξ καὶ ἐγένετο συζήτησις, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη διάταξις ἑρμηνεύουσα σαφῶς τὸ ἄρθρον. Δηλαδὴ ἐκεῖνοι ποὺ καταδικάζουν τὴν ἀνωνυμογραφίαν ἦλθον καὶ χθὲς καὶ ἀπόψε νὰ τὴν κάμνουν ἐπωνυμογραφίαν. Κανεὶς ἀπὸ τοὺς ὀλίγους καλοπίστους ἢ κακοπίστους ἀνωνυμογράφους δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς διατάξεως ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀνωνυμογραφίαν. Τότε θὰ δημιουργηθῇ πρόκλησις πρὸς ἀνωνυμογράφους. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ λάβῃ μέτρα ἀπαγορεύσεως τῆς ἀνωνυμογραφίας ἡ πολιτεία. Νομίζομεν, ὅτι ἡ παράγρ. 9 τοῦ ἄρθρου 7 νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 8. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγρ. 6 τοῦ ἄρθρου 8 καθ’ ἡμᾶς, βάλλει ἐλευθέρως ἐναντίον τῆς ἐλευθεροτυπίας. Εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη διάταξις, οὔτε εἰς τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως ἦτο, οὔτε πρόθεσις ἦτο. Φαίνεται, ὅτι ὁ τύπος δὲν ἀντελήφθη τί ἀκριβῶς συμβαίνει. Τί γίνεται; Καὶ τί ζητοῦμεν, κ. Πρόεδρε; Ζητοῦμεν νὰ ἐπιβάλλωμεν ὅπως ὁ τύπος μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ γράψῃ ἂν μή τι ἄλλο, ἀλλά, ὅτι ἁπλῶς κατετέθη δήλωσις τοῦ τάδε προσώπου. Ζητοῦμεν δηλαδὴ νὰ γίνῃ ἀνάλογος τροποποίησις τοῦ ἄρθρου, ὥστε ὁ τύπος νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ δημοσιεύσῃ οὔτε κἂν τὴν πληροφορίαν, ὅτι κατετέθη μήνυσις. Κύριε Πρόεδρε, ὁσάκις ἠθέλησαν νὰ βάλουν ἐμπόδια εἰς τὸν τύπον, εἰς τὴν δημοσιότητα, δὲν εἶχον οὐδένα ἄλλον σκοπόν, ἀλλὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ ἔγκλημα. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη μήνυσις κατά τινος προσώπου νὰ δημοσιεύεται τοῦτο, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δυνατὸν νὰ προκύψουν καὶ ἕτερα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐμπλουτίζουν τὰς γνώσεις τοῦ Εἰσαγγελέως διὰ νὰ κινήσῃ τὴν ποινικὴν δίωξιν. Ζητοῦμεν δηλαδὴ νὰ βοηθηθῇ ἡ δικαιοσύνη. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀποκλείσωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἡ παράταξίς μας, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ νὰ κάμῃ μὲ ἀντιπάλους, μὲ πολιτικοὺς ἀντιπάλους, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιθυμοῦμεν νὰ γίνεται ὁ ἀνταγωνισμός. Δὲν θέλομεν κἂν νὰ ἔχωμεν ἀντιπάλους οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι διαβλητοί. Θέλομεν ἐπὶ ἴσοις ὅροις νὰ ἀγωνιζώμεθα εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους αἱ ἀπόψεις μας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκουσθοῦν καὶ νὰ ἐκτιμηθοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἡ εἴδησις θὰ ἀπαγορεύεται νὰ δημοσιευθῇ προληπτικῶς, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ φιμωθῇ ὁ τύπος, ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, θὰ διαβληθῇ, ὅτι δὲν ἔρχεται νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ ἔρχεται ὑπὸ τὸ πρόσχημα αὐτό, νὰ συγκαλύψῃ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ἀνωμαλίαι καὶ σκάνδαλα καὶ πάσης φύσεως διαβλητὰ πράγματα. Ἂς ἀφήσωμεν λοιπόν, τοὐλάχιστον εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ νὰ μὴ ἐπικρατήσῃ τὸ σκότος. Ἁπλῶς ἡ δημοσίευσις τῆς μηνύσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ὑπάρχει δημοσιότης παρὰ μόνον μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σεργάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§187Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσω μόνον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8. Τὸ ἄρθρον 8 παράγρ. 4 εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν λέγει: «Προκειμένου περὶ περιουσιακῶν στοιχείων κτηθέντων...... (ἀναγινώσκει) ... χρηστὰ ἤθη». Ἐν ὄψει τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι δεδομένον, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ διὰ τὴν παράβασιν τῶν ἰσχυόντων ποινικῶν νόμων, ὅπως ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ διὰ τὴν τελευταίαν περίπτωσιν τοῦ «κατὰ τρόπον ἀθέμιτον καὶ ἀντίθετον πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη», δηλαδὴ τὸ καθιερούμενον ὑπὸ τοῦ νόμου νέον ἀδίκημα, διότι ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Ἐρωτᾶται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ εἰσέλθῃ τὸ συμβούλιον εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως ἢ θὰ σταθῇ καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι παραγεγραμμένη ἐκ προοιμίων ἡ ὑπόθεσις; Διότι θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ ὑποχρεωτικῶς κατὰ τὴν ἄποψίν μας: «Ἀνεξαρτήτως τῆς ποινικῆς διώξεως». Διότι ἐὰν φθάσωμεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ ἄρθρον 10 εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποφανθῇ τὸ συμβούλιον διὰ βουλεύματος νὰ μὴ γίνῃ κατηγορία —ὅπως εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις αὐτὰς δὲν θὰ γίνῃ κατηγορία, πρῶτον διότι εἶναι παραγεγραμμένη ἡ ὑπόθεσις μὲ τὸν ἰσχύοντα ποινικὸν νόμον καὶ δεύτερον, διότι τὸ νέον ἀδίκημα δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν— δὲν θὰ γίνῃ κατηγορία καὶ μοιραίως θὰ ἔχωμεν τὸν μηνυτὴν κατηγορούμενον μὲ τὸ ἄρθρον 229 ὡς ψευδομηνυτήν. Μοιραίως δὲ ὁ ψευδομηνυτὴς θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξῃ τὴν οὐσίαν διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν καλήν του πρόθεσιν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὡς ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Μελᾶν, ἡ ὑπόθεσις τοῦ παρελθόντος, ἐν ὄψει καὶ τῶν συνταγματικῶν ἐμποδίων, ἔχει πλέον ἠθικὴν μορφήν, εἶναι θέμα ἠθικοῦ στιγματισμοῦ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρέβησαν τὰς παραδόσεις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀπαραίτητον εἰς τὴν περίοδον αὐτήν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν εἰς τὴν φράσιν «προκειμένου τὸ συμβούλιον κλπ.» νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ἀνεξαρτήτως ἢ μὴ διώξεως». Καὶ ὀρθῶς μάλιστα λέγει τὸ ἄρθρον «δι’ εἰδικῆς ἐμπεριστατωμένης αἰτιολογίας» πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι γίνεται παρέκκλισις ἀπὸ τὰς δικονομικὰς ἀρχὰς τῶν ἁπλῶν ἐνδείξεων. Δηλαδὴ θὰ πλησιάζῃ σχεδὸν τὴν ἀπόδειξιν. Εἶναι λοιπὸν θέμα ἠθικοῦ στιγματισμοῦ. Διότι ἂν δὲν δώσωμεν εἰς τὴν διάταξιν οὐσιαστικὸν περιεχόμενον νὰ ἐφαρμοσθῇ τοὐλάχιστον αὐτὸς ὁ εἰδικὸς στιγματισμὸς καὶ νὰ ἱκανοποιηθῇ ἐν μέρει τὸ λαϊκὸν αἴτημα καὶ ἡ λαϊκὴ ἀξίωσις δὲν θεσπίζομεν τίποτε. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ προστεθῇ πρὶν κάμῃ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν τὸ συμβούλιον «ἀνεξαρτήτως τῆς ποινικῆς ἢ μὴ διώξεως». Καὶ ἔχει σημασίαν αὐτό, διότι ἐὰν εἴπῃ τὸ συμβούλιον ναὶ μὲν παρέβη τὸν τάδε ποινικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἴσχυε τότε πλὴν ὅμως ἡ ὑπόθεσις εἶναι παραγεγραμμένη, τότε δὲν συντρέχει ἡ περίπτωσις ὑποβολῆς μηνύσεως κατὰ τοῦ μηνυτοῦ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὸν μηνυτήν, ὅταν ὑποβάλῃ τὴν μήνυσιν, νὰ κάμῃ ἔλεγχον τῆς παραγραφῆς. Ὁ μηνυτὴς ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὁ οἱοσδήποτε πολίτης καὶ ἄμοιρος νομικῶν γνώσεων, ὑποβάλλει μίαν μήνυσιν. Ἐὰν ἔλθῃ τὸ συμβούλιον καὶ εἴπῃ, ὅτι τὴν μήνυσιν δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν ἐξετάσω, διότι ἔχει παραγραφῆ ἢ δὲν δύναμαι νὰ ἐπιβάλω ποινὴν διότι τὸ ἀθέμιτον εἶναι νέον ἀδίκημα καὶ δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχύν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν γίνεται κατηγορία. Μοιραίως θὰ ἐπακολουθήσῃ διαδικασία περὶ ψευδοῦς καταμηνύσεως. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸν μηνυτήν, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν οὐσίαν εἰς τὸ βούλευμα.

§188Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κατὰ τὴν δίκην ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει, δὲν θὰ ἐξετασθῇ ἡ οὐσία;

§189Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπον καὶ ἐγώ. Ἐὰν εἴπῃ τὸ συμβούλιον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ κατηγορία καὶ ὑποβληθῇ μήνυσις κατὰ τοῦ μηνυτοῦ διὰ ψευδῆ καταμήνυσιν, μοιραίως οὗτος νὰ ἀνακινήσῃ τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν μὴ ὕπαρξιν δόλου. Φαντασθῆτε, λοιπόν, εἰς μίαν τοιαύτην δίκην ἀντίστροφον, θὰ θίγεται ἡ πολιτικὴ τιμὴ τοῦ πολιτευομένου, μὲ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κατηγορουμένου, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ καὶ εἰς ὑπερβολὰς ἀνωμότους, διὰ νὰ ἀμυνθῇ. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Μελᾶς, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίλογος ἀπὸ κανένα εἶναι, ὅτι τὸ Νομοθέτημα τοῦτο θεσπίζεται καὶ διὰ τὴν κάθαρσιν τοῦ παρελθόντος. Ἐὰν εἰς τὴν διάταξιν τῆς παρ. 4 προκειμένου περὶ τῶν ἀδικημάτων τοῦ παρελθόντος δὲν δώσωμεν οὐσιαστικὸν περιεχόμενον ἠθικῆς ποιότητος, ἠθικῆς ἐπιφανείας, νὰ ἐξετάζῃ δηλαδὴ τὸ συμβούλιον τὰς ὑποθέσεις κατ’ οὐσίαν ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀξιοποίνου ἢ μὴ τῶν ἀδικημάτων, τοσούτῳ μᾶλλον θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὸν αὐτὸ — τὸ λέγει καὶ ἡ οἰκονομία τοῦ σχεδίου — ὅταν εἰς τὴν τελευταίαν περίπτωσιν τοῦ ἀθεμίτου, μὲ ἄρθρον 10, ἔχωμεν ὑποχρεωτικὴν τὴν κύρωσιν, τὴν φορολογίαν τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, τὴν ἀφαίρεσιν, ἐὰν θέλετε, τῶν ἀθεμίτως κτηθέντων. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀναμφιβόλως νὰ ἐπαινέσω τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ «δι’ εἰδικῆς καὶ ἐμπεριστατωμένης αἰτιολογίας», τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι προχωρεῖ πέραν τῶν ἐνδείξεων καὶ θέλει κάτι πάρα πάνω ἀπὸ ἐνδείξεις, θέλει σχεδὸν ἀποδείξεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ πράγματι ὁ ἠθικὸς στιγματισμός. Τελειώνοντας, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγραφον 2 «ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀξιοποίνου ἢ μὴ» διότι τὴν στιγμὴν ποὺ συζητοῦμεν δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐπιβολῆς ποινῆς. Σύμφωνα μὲ τὰ κρατοῦντα ἐν τῇ δικονομίᾳ, ἅπαξ θὰ ὑποβληθῇ μήνυσις ἐὰν θὰ εἶναι παραγεγραμμένη ἡ ὑπόθεσις δὲν δύναται τὸ συμβούλιον νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§191Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ λάβω τὸν λόγον καὶ θὰ ἀναμείνω πρῶτα νὰ διατυπώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς ἀπόψεις του.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§193Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα τὴν πρόθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Ἤκουσα ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λέγῃ, ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ προστασία τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόθεσις διαπομπεύσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐκ μέρους της. Συμφωνῶ, ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ Νομοσχεδίου γίνεται μία τοιαύτη ἀπόπειρα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ πολιτικὴ μᾶς ὑποχρεώνῃ νὰ λάβωμεν μέτρα πρὸς προστασίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§195Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὁμιλεῖ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ Νομοσχεδίου τούτου δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον τὴν διαπόμπευσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§197Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἀσαφής, ἀφορᾷ καὶ τὰ δύο ἄρθρα 7 καὶ 8 καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θίξω καὶ τὰ δύο ἄρθρα.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ κάμωμεν τὴν ὁριστικὴν διατύπωσιν.

§199Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσιεύσεως θὰ ὁμιλήσω. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, κ. Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ διασύρεται ὁ πολιτικὸς κόσμος διὰ τῆς ὑποβολῆς μιᾶς μηνύσεως ἑνὸς οἱουδήποτε ἀτόμου. Φαντασθῆτε ἕνα παράφρονα, ὁ ὁποῖος ἀποφασίζει νὰ μηνύσῃ συλλήβδην ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῆς τιμωρίας καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι ἕνα τὸ ἀδίκημα καὶ σωρευτικαὶ αἱ ποιναὶ καὶ συνεπῶς μία καταδίκη, θὰ μηνύσῃ 2.000–3.000 ὅλους τοὺς συμπεριλαμβανομένους εἰς τὸν νόμον καὶ κατὰ καιροὺς αἱ τοπικαὶ ἐφημερίδες νὰ λέγουν, ὅτι ἐμηνύθη λ.χ. ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, διότι ἔχει πολυκατοικίαν εἰς τὴν Καλλιθέα τὴν ὁποίαν δὲν ἐδήλωσε. Θὰ τρωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ κ. Ἡλιοπούλου ἀνεπανορθώτως ἢ ὄχι μέχρι ὅτου περάσουν 2–3 χρόνια ποὺ θὰ ἐκδικασθῇ ἡ μήνυσις διὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ, ὅτι δὲν ἔχει οὔτε καλύβι; Μὲ χιοῦμορ ὁ κ. Ἐφραιμίδης μᾶς ἀνέφερε τὸν Μικάδο, ὀλιγώτερα δὲν ἔγιναν μὲ ἀριστεροὺς καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικά. Κατηγορήθησαν ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ Ὑπουργοὶ καὶ Πρωθυπουργοὶ καὶ ἡγέται κομμουνιστικῶν κομμάτων καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπεκατεστάθησαν μετὰ θάνατον ἀφοῦ ἐσύρθησαν εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα καὶ τὰ παιδιά τους εἶχον ὑποστῆ τὴν ἀτίμωσιν. Ἐνθυμεῖσθε τὴν περίπτωσιν τῶν ἰατρῶν τοῦ Στάλιν, οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν, ὅτι ἦσαν προδόται ἢ ἄλλην περίπτωσιν καὶ διὰ νὰ μὴ πᾶμε μακρυὰ εἰς τὴν Ἰαπωνίαν καὶ τὴν Ἄπω Ἀνατολήν, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω πρόσφατα παραδείγματα: Ἐζητήθη ἄρσις ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ διότι εἶχον χάσει τὸ ἀποδεικτικὸν ἀπογραφῆς τοῦ αὐτοκινήτου. Ἐζητήθη ἄρσις ἀσυλίας βουλευτοῦ τῆς ΕΔΑ τὸ 1958–61, διότι διένειμε τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος. Καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἐγὼ προσφάτως εἶχον ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ Φεβρουαρίου ὅπως ὅλοι οἱ ὑποψήφιοι ἀπέστειλα καὶ ἐγὼ χιλιάδας τηλεγραφημάτων καὶ γραμμάτων εἰς ὅσους εἶχα προχείρως εἰς ἕνα κατάλογον διὰ νὰ ψηφίσουν. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἀνεκάλυψεν ἡ «Αὐγὴ» τὴν περασμένην Κυριακήν, τοῦ ἔκαμε μεγέθυνσιν καὶ δι’ αὐτοῦ, λέγει, ὅτι ἐκάλεσα τοὺς παρακρατικοὺς νὰ ὀργανωθοῦν πότε; Πέντε ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά, διότι τὴν ἑπομένην ἐφημερὶς μεγάλης κυκλοφορίας ἐδημοσίευσε τὴν πληροφορίαν καὶ ἄλλη ἀπογευματινὴ ἐφημερὶς τὸ ἐδημοσίευσεν, ἡ ὁποία ἐπανέλαβε καὶ προχθές, ὅτι ὁ κατηγορούμενος τάδε ὁ παρακρατικός, ὁ ὁποῖος πῆρε τὸ τηλεγράφημα ἀπὸ τὸν Ράλλην. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ διαπράξῃς τὸ ἀδίκημα, κ. Πρόεδρε, ἀρκεῖ νὰ σοῦ ἀποδοθῇ κἄτι καὶ ἄντε τότε νὰ τὸ βγάλῃς. Θὰ μοῦ εἴπητε διατί δὲν κάματε μήνυσιν εἰς τὴν «Αὐγήν»; Ἀλλοίμονον ἂν διὰ κἄτι ποὺ γράφεται κάμνωμεν μήνυσιν. Ἐπειδὴ εἶμαι βαθύτατα κοινοβουλευτικὸς καὶ ὄχι παρακρατικὸς ὅπως ἤθελαν νὰ μὲ ἐμφανίσουν, ἔκαμα μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως νομίζω, ὅτι ἀπαιτεῖ ἡ κοινοβουλευτικὴ παράδοσις καὶ τὰ ἐξέθεσα. Ὅλα αὐτὰ τὰ εἶπον διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ἀλλοίμον ἂν ἀφήσωμεν τὸν πρῶτον τυχόντα νὰ διώκῃ πολιτευομένους καὶ ξέρετε τὶ ἐπίθεσις ὑπάρχει καὶ μεταξὺ τῶν ἰδίων εἰς τὸν συνδυασμόν. Ἄν βάλουν ἕνα παράφρονα καὶ κάμῃ μίαν μήνυσιν καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς νὰ κυκλοφορήσῃ ἕνα λαθρόβιον, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ, ὅτι ἐναντίον τοῦ Σ. Ἡλιοπούλου — ἀναφέρομαι εἰς τὸν συνάδελφον διότι εἴμεθα τῆς ἰδίας ἐκλογικῆς περιφερείας — ὑπεβλήθη μήνυσις. Βεβαίως οἱ ψηφοφόροι τῆς Ε.Δ.Α. δὲν ἀποδίδουν σημασίαν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἀποδίδουν οἱ ψηφοφόροι τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ε.Ρ.Ε.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§201Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ προβῇ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 7 καὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὅπως προηγουμένως εἶχε δηλώσει, ἰδιαιτέρως δὲ τῆς παρ. 3 διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ἐν γνώσει τοῦ πραγματικοῦ κειμένου νὰ γίνεται συζήτησις. Θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀνωνύμων καταγγελιῶν, δὲν δύναμαι ὅμως νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν διατύπωσιν σκέψεων καὶ κρίσεων, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ διατυπώσῃ καὶ θὰ διανείμῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἀπέφυγεν ὅμως νὰ τὸ πράξῃ. Ἔχει παραμείνει ἐκκρεμὴς ἡ διατύπωσις τῆς τελευταίας παρ. τοῦ ἄρθρου 5. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ νομοθετήματος σπουδαιοτάτου, τὸ ὁποῖον ψηφίζεται κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος εἰς μίαν μόνην ἀνάγνωσιν. Πότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ τις τὰς ἀτελείας τῆς διατυπώσεως, διὰ νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν διόρθωσιν; Ὅταν θὰ κυκλοφορήσῃ τὸ κείμενον τὸ ὁριστικῶς ψηφισθὲν κατὰ τὴν ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ νέα συζήτησις καὶ διόρθωσις. Θὰ πρέπει ὅθεν, κατ’ ἀνάγκην, νὰ ζητηθῇ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ τήρησις τῆς τακτικῆς διαδικασίας διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ διότι πρόκειται περὶ νομοθετήματος σπουδαιότητος, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν κόπον νὰ διανείμῃ τὰ κείμενα καὶ εἶχε δίκαιον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Κασιμάτης, νὰ διανείμῃ καὶ τὰ ψηφισθέντα, ἀλλὰ τοὐλάχιστον τὰ ὑπὸ ψήφισιν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκκρεμῆ καὶ εἶναι ἀκόμη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῶν δεδομένων. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλήσας προηγουμένως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἐξέθεσα τὰς ἀπόψεις μου καὶ διεπίστωσα, ὅτι ὑπάρχει μία παράλειψις προκειμένου περὶ ἀδικημάτων τὰ ὁποῖα τελοῦνται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελοῦν παράβασιν νόμων ἰσχυόντων, ἀπειλούντων ποινὰς βαρυτέρας ἀπὸ τὴν ποινὴν τὴν προβλεπομένην εἰς τὸ ἄρθρον 6. Μοῦ ἀντετάχθη, ἀπὸ τὸν κ. Στεφανάκην ὑποθέτω, ὅτι ὑπάρχει τροπολογία, τὴν ὁποίαν δὲν κατώρθωσα νὰ εὕρω καὶ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζωμεν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει καὶ ἐν γνώσει τῆς τροπολογίας νὰ ἐκφέρωμεν γνώμην. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται μόνον περὶ νομοθετήματος ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος, πρόκειται καὶ περὶ νομοθετήματος τοῦ ὁποίου πολλαὶ διατάξεις εἶναι ἢ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατηγορηθοῦν καὶ ἐπὶ ἀντισυνταγματικότητι. Καὶ ἀσφαλῶς διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ἐπέβαλεν ἀναδρομικῶς ποινήν, θὰ ἀντέκειτο εἰς τὴν σαφῆ διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Συντάγματος. Καὶ τὴν ἀντισυνταγματικότητα ταύτην καὶ τὴν σύστασιν εἰδικῶν δικαστηρίων ἔχει ἐπισημάνει ὁ ἐπίτιμος Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε δημοσιευθῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅταν ἔγραψε τὸ ἄρθρον του, τὸ δημοσιευθὲν εἰς τὸ δικαστικὸν περιοδικὸν τὸ «ΝΕΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ». Εἶναι δὲ γνωστόν, κ. Πρόεδρε, πέραν οἱασδήποτε πολιτικῆς προκαταλήψεως καὶ τοποθετήσεως, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, ἐξαιρέσει τῶν περιπτώσεων ἐπαναστατικῶν πράξεων ἢ Συνταγματικῶν Πράξεων, οὔτε ἔκτακτα δικαστήρια καὶ εἰδικαὶ ἐπιτροπαὶ συνεστήθησαν, οὔτε ποιναὶ ἐπεβλήθησαν ἀναδρομικῶς δι’ ἁπλῶν νόμων. Καὶ οὔτε διὰ τοῦ παρόντος νόμου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἀναδρομικῶς ποινή. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπισημαίνει ὁ ἐπίτιμος Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§203Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 5, κ. συνάδελφε, χθὲς τὸ βράδυ ἐπολυγραφήθη καὶ διενεμήθη. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου ἐδαφίου, ἐμείναμεν σύμφωνοι εἰς μίαν τροποποίησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀποδεκτή. Σήμερον, ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως, ἀνέγνωσα, ὅπως ἀνέγνωσα καὶ τὴν παρ. 3 ἡ ὁποία τελικῶς διετυπώθη, ὅπως ἔγινε συμφωνία χθές. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, πῶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἔχετε προσέξει.

§204Δ. ΜΑΚΡΗΣ. Διαβάσατε τὸ ἄρθρον 5, κ. Ὑπουργέ.

§205Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀνάγνωσιν.

§206Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβητε τὴν ἀνάγνωσιν. Θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ διατάξῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ δοθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως διὰ νὰ ἀναγνώσωμεν τοὺς ἰδικούς σας λόγους ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν εἶχον κάμει προηγουμένως.

§207Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5;

§208Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀκριβῶς. Διατὶ νὰ ἀναγνώσητε τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 5; Διότι, κ. Ὑπουργέ, πρὸ ὀλίγης μόλις ὥρας, ἀνεγνωρίσατε, ὅτι ὑπάρχει παραδρομὴ καὶ ὑπεσχέθητε ρητῶς, ὅταν σᾶς παρεκάλεσα καὶ ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικά....

§209Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ τὸ ἄρθρον 5;

§210Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. ... καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τοῦτο ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικά. Καὶ τὸ διεπίστωσα, ὅτι κατεχωρήθη. Καὶ ἀνεγνωρίσατε κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι πρόκειται περὶ παραδρομῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπανορθωθῇ.

§211Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5; Ποία παράγραφος;

§212Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ζητήσατε τὰ πρακτικά.

§213Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐννοεῖτε τὴν 3ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου «ὡς πρὸς τὰ ἐν ἄρθρῳ 3 πρόσωπα.... (ἀναγινώσκει)...».

§214Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Βεβαίως, κατόπιν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Μελᾶ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀδίκημα ἀθεμίτου κτήσεως καὶ ἀθέμιτος κτῆσις εἶναι ὅταν ἔγινε δι’ ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἰδιότητος τοῦ πολιτικοῦ.

§215Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τώρα γίνεται ἡ ἀνατύπωσις καὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§216Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ δοθοῦν τὰ πρακτικά.

§217Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ναί, διὰ νὰ ἴδω τὶ ἀκριβῶς ζητεῖ ὁ κ. συνάδελφος, διότι, ἐνῷ χθὲς τὸ βράδυ ἐμείναμεν σύμφωνοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὶ συμβαίνει σήμερον.

§218Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρακαλῶ νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἐὰν δὲν γίνεται τακτικὰ ἡ διατύπωσις τῶν ἄρθρων, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν μὲ τὴν ἔκτακτον διαδικασίαν, διότι ὅταν φθάσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων καὶ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου, θὰ μᾶς ἀντιταχθῇ, ὅτι μόνον φραστικαὶ μεταβολαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν. Καὶ ἡμεῖς τόσον ἀφελεῖς καὶ ἀδαεῖς τῆς πραγματικῆς ἐννοίας τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ ἀποδειχθῶμεν.

§219Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὁ κ. συνάδελφος ἀφίνει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι προχωροῦμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων, χωρὶς νὰ γνωρίσωμεν ποίας βελτιώσεις δεχόμεθα, ἢ δὲν δεχόμεθα. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι δὲν εὑρίσκεσθε ἐν δικαίῳ, διότι καὶ χθὲς τὸ βράδυ καὶ σήμερον, οἱαδήποτε βελτίωσις ἂν ἔχῃ γίνει καὶ ἀναφέρεται καὶ ἀναγινώσκεται ἐκ μέρους μου καὶ τελικῶς γίνεται ἀποδεκτή. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι τὸ συγκεκριμένον διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινε τυχὸν καμμία παράλειψις, νὰ τὸ θέσητε ὑπ’ ὄψει μας, προκειμένου νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§220Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν νὰ προσκομισθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως καὶ νὰ δοθοῦν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὴν καλὴν θέλησιν, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει ἕως τώρα, θὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν. Νὰ τοῦ δοθοῦν τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἐνθυμηθῇ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν.

§221Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Θέλω νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν ὑπάρχῃ τίποτε.....

§222Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Συνεννοηθῆτε μὲ τὸν κ. Στεφανάκην, ὁ ὁποῖος τὸ ὑπεστήριξε καὶ μὲ τὸν κ. Μελᾶν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, τὸ νομοσχέδιον, ψηφίζεται εἰς μόνην ἀνάγνωσιν καί, ἐν ἐκτιμήσει, ὅτι ἀφορᾷ ὅλους ἀνεξαιρέτως, ἡ συζήτησις διεξήχθη μὲ ἄνεσιν πλήρη καὶ μὲ καλὴν πίστιν καὶ νομίζω, ὅτι μέχρι τοῦδε πᾶσα περίπτωσις ἐντυπώθη καὶ ἀνετυπώθησαν αἱ βελτιώσεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ καμμία ἀντίρρησις δὲν ὑπῆρξεν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν νὰ καθαρογραφῇ ἐκ νέου εἰς πᾶν σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζετε, ὅτι ὑπάρχει ἀμφιβολία τις.

§224Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ ὅλους μας. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ προσθέσω, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ προσωπική μας θέσις ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάζῃ τὴν θέσιν μας καὶ τὰς κρίσεις μας. Δὲν θεωρῶ χρήσιμον τὴν ὑπόμνησιν παροιμίας τῆς ἰδιαιτέρας μου Πατρίδος, ὅτι «ὅποιος ἔκοψε τὴν κάπα του δὲν φοβᾶται ἀπὸ ψύλλους». Ἕκαστος ἡμῶν προσωπικῶς δὲν ἀνησυχεῖ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συμβάλωμεν ὅλοι εἰς τὴν ἀρτιωτέραν κατάρτισίν του.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει καὶ νομίζω, ὅτι συνεβάλατε πολύ. Νομίζω, ὅτι εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὅλους ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους εἰς τοὺς ὁποίους θὰ παραδώσωμεν τὴν σκυτάλην τοῦ πολιτικοῦ βίου τῆς Χώρας.

§226Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἄλλο τὸ θέμα αὐτό, κ. Πρόεδρε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τοὺς πολιτικοὺς κυρίως, ἀφορᾷ τὴν ὑπόληψιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ἀνεξαρτήτως τῆς προσωπικῆς ἀνέσεως, ἔναντι τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου νὰ συμβάλωμεν, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀποδοθῇ ἀπὸ τὴν συζήτησιν νομοθέτημα ἄρτιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς σκοποὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔφερε πρὸς συζήτησιν τὸ νομοθέτημα, νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ προστατεύῃ πράγματι τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ σεῖς ἐφέρατε ἄλλοτε τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ὑπάρχει ἱστορία εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ συμβάλωμεν ὅλοι μὲ καλὴν πίστιν καὶ μὲ καλὴν πρόθεσιν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§228Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητεῖται κατὰ τὴν ἔκτακτον διαδικασίαν θὰ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὶ συζητοῦμεν καὶ τὶ ψηφίζομεν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§230Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τότε θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀναμέναμεν νὰ γίνῃ ἡ ἀνατύπωσις ὅταν θὰ τελειώσῃ ἡ αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου καὶ τότε θὰ ἴδωμεν τὴν διατύπωσιν διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἀλλ’ ὅταν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις δὲν πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ, καλὸν εἶναι νὰ ἔχωμεν ἀπὸ τώρα τυπωμένας τὰς γενομένας βελτιώσεις.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ἀλλὰ ἐν ἐπιγνώσει αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἡ συζήτησις ἔγινε μὲ τόσην ἄνεσιν.

§232Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡμεῖς δὲν ἀφιστάμεθα αὐτῆς τῆς τακτικῆς.

§233Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ παριστάμην εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ κ. Ὑπουργός, παρεδέχθη, ὅτι τὸ γʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 5 ἔχει ἀνάγκη συμπληρώσεως. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς τὸ εἴπατε, ὅτι θὰ τὸ διορθώσητε καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠρνήθη, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ διορθώσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, εἴμεθα ὅλοι πρόθυμοι νὰ συμβάλωμεν εἰς πᾶσαν διευκρίνισιν. Γίνεται μία συζήτησις ἐπὶ ματαίῳ. Κατελήξαμεν εἰς ἀμοιβαίαν ἀναγνώρισιν μὲ καλὴν πίστιν καὶ μὲ εἰλικρίνειαν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ καταστῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιώτερον.

§235Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πράγματι, ἐγένετο μία συζήτησις ἐπὶ ματαίῳ. Διότι, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῶν σημείων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐμείναμεν σύμφωνοι, ἡ διατύπωσις ἔχει γίνει κατὰ τρόπον σαφέστατον. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ γίνει ἡ ἀνατύπωσις, ὥστε νὰ ἔχωμεν πλήρη εἰκόνα τῶν ἄρθρων ὡς ἔχουν τροποποιηθῆ, ὅτε ἀσφαλῶς τυχὸν ἀμφισβητήσεις δὲν θὰ ὑπῆρχον.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§237Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 5, διότι ἐπανήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου τούτου, παρὰ τό ὅτι ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη. Ἐγένοντο μάλιστα ἐπ’ αὐτοῦ εὐρύταται συζητήσεις, καὶ ἐγένοντο καὶ διαμορφώσεις. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔκαμε μίαν οὐσιαστικῶς ὀρθὴν παρατήρησιν, λαμβάνων ἀφορμὴν ἀπὸ παρ. τοῦ ἄρθρου 8 τὸ ὁποῖον λέγει (ἀναγιγνώσκει) ...». Οὕτως ἐνῷ διὰ τὸ παρελθὸν καθιεροῦνται κυρώσεις καὶ διὰ κτῆσιν ἀντιβαίνουσαν εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, δὲν προβλέπονται τοιαῦται διὰ τὸ μέλλον. Ὀρθῶς καὶ μάλιστα ἐπ’ αὐτοῦ εἴχομεν ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν προβλέπουσαν, τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων διὰ τὸ μέλλον, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἐγένετο δεκτή.

§238Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συμφωνήσωμεν, ὥστε καὶ ἐὰν ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 5, νὰ τὸ περιλάβωμεν ἐκεῖ. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἐκ τῶν ὑστέρων διαπιστώσεις, εἶναι πολὺ συχνὰ χρήσιμοι. Ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν.

§239Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τίθεται τοιοῦτον θέμα, ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα, διότι πρόκειται περὶ κτήσεως κατὰ τρόπον ἀντιβαίνοντα εἰς τὰ πολιτικὰ ἤθη.

§240Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι ἄλλη ἔννοια, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ἠθῶν.

§241Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, δὲν εἶναι ἄλλη ἔννοια. Προκειμένου περὶ κυρώσεων κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ ὅπως ἔχει εἰς τὸ ἄρθρον 5 διότι, ὅταν συζεύξωμεν τὰς δύο ἐννοίας, καθιστῶμεν ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας τὸ ἄρθρον. Ἐπιβάλλεται δὲ ἔτι περισσότερον, διότι διὰ τὴν κατὰ τὸ παρελθὸν κτῆσιν δὲν ὑπῆρχε διάταξις καὶ εἰς τὸν ἀστικὸν κώδικα. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον δὲν περιελάβαμεν διάταξιν, θὰ μείνῃ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἰσχύος τοῦ ἀρχικοῦ κώδικος. Τέλος, παρὰ τό ὅτι φοβοῦμαι, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ θὰ θεωρηθοῦν ἀντισυνταγματικαί, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνουν ὡς ἔχουν, καθ’ ὃν τρόπον δηλαδὴ ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη διαμορφωμένον τὸ ἄρθρον 5.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§243Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον αʹ τοῦ ἄρθρου 8, ἔγινε μία παρεξήγησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι τιθέμεθα ὅλοι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον. Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ σφάλμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι τιθέμεθα μόνον ὑπὸ τὸν ἔλεγχον, ὅταν ὑπάρξῃ μήνυσις ἢ ὑπόνοια τοῦ εἰσαγγελέως. Τότε θὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία. Μόνον διὰ τῆς τροπολογίας μας καλύπτεται τὸ θέμα, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: (Ἀναγινώσκει). Βλέπετε, ὅτι καλύπτει τὴν περίπτωσιν τῆς ἀκριβοῦς ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ αὐτεπαγγέλτου ἐλέγχου τοῦ εἰσαγγελέως. Διότι ἐὰν τροποποιηθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις, ὁ ἔλεγχος δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Τελευταία παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι σχετικῶς μὲ τὰς δημοσιεύσεις. Ἀνεφέρθη, ὅτι ἐτέθη περιορισμὸς τῆς δημοσιεύσεως μέχρι νὰ περατωθῇ ἡ ἀνάπτυξις. Ἐὰν δεχθῶμεν τὸν περιορισμόν, ἀποκλείομεν τὸν σκοπὸν ποὺ ἐπιδιώκει ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν καὶ μόνον διὰ μηνύσεως θὰ φθάσῃ μέχρι τῆς Δικαιοσύνης ἡ πληροφορία αὐτή, τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι χρήσιμον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὅπως εἶναι διετυπωμένη ἡ διάταξις περὶ περιορισμοῦ τῆς δημοσιεύσεως, ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Συμβούλιον θὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐλέγχου, ὄχι ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως ἔχει καλῶς καὶ πρέπει νὰ μείνωμεν εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν. Διότι τὸ ἄλλο θὰ ἀφήσῃ ἐκτεθειμένον τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰ σχόλια, ὅτι ἐπιδιώκεται νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος, κατὰ τὸν ὁποῖον χωρὶς νὰ γνωρίζῃ οὐδεὶς ὅτι διεξάγεται οἱοσδήποτε ἔλεγχος δι’ οἱονδήποτε πρόσωπον, θὰ πληροφορηθῇ μίαν ἡμέραν, ὅτι ὁ κύριος τάδε ἐκρίθη ἀπὸ τὰ Δικαστήρια καὶ ἐπῆρε πιστοποιητικὸν λευκόν, ὅτι καλῶς ἐκτήσατο τὴν περιουσίαν αὐτὴν καὶ ἀληθὴς καὶ ἀκριβὴς εἶναι ἡ δήλωσις. Θὰ δημοσιευθῇ μόνον αὐτὸ καὶ τίποτε ἄλλο. Νομίζω λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ περιορισθῇ ἡ δημοσίευσις πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Νομοσχεδίου.

§244Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀνακάλυψις τῶν τυχὸν ἀθεμίτως πλουτισάντων πολιτικῶν. Δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τοῦ Νομοσχεδίου ἡ διαπόμπευσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν κάθε διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν διαπόμπευσιν καὶ τὸν ἐξευτελισμὸν ἀθώων ἀνθρώπων. Τὸ νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν δημοσίευσιν τῆς εἰδήσεως, ὅτι ὑπεβλήθη μήνυσις κατὰ τοῦ ἄλφα ἢ βῆτα πολιτικοῦ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ σταματήσῃ ἡ δημοσίευσις, διότι ἡ διαδικασία εἶναι μυστικὴ καὶ ἀπαγορεύει τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἐξυπηρετοῦμεν μὲ αὐτὸν τὸν σκοπὸν τὸν νόμον. Διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀτυχήσουν νὰ δημοσιευθῇ ἡ εἴδησις αὐτή, χίλιες ἀπαλλακτικὲς ἀποφάσεις καὶ ἂν πάρουν θὰ εἶναι ὕποπτοι ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ δημοσίευσις καὶ τῆς εἰδήσεως τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως. Ἡ καταδικαστικὴ ὅμως ἀπόφασις νὰ λαμβάνῃ πλήρη δημοσιότητα. Δηλαδὴ τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν δημοσίευσιν τῆς ἀποφάσεως εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον καὶ νὰ κοινοποιηθῇ αὕτη διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ καταδικασθέντος. Δι’ αὐτοὺς ποὺ θὰ κηρυχθοῦν ἔνοχοι νὰ ὑπάρχῃ πλήρης δημοσιότης, διότι αὐτοὶ θὰ τερματίσουν καὶ τὸν πολιτικὸν καὶ ἴσως καὶ τὸν φυσικόν των βίον. Ἐὰν ἐμφανισθοῦν 2–3 ἔνοχοι, δι’ αὐτοὺς νὰ τηρηθῇ πλήρης δημοσιότης. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ δημοσιότης εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, πηγαίνετε τότε σεῖς, κ. Πρόεδρε, ὁ ὁποῖος κατηναλώσατε μίαν ὁλόκληρον ζωὴν διὰ νὰ φθάσητε εἰς τὴν κορυφὴν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε καὶ εἰς τὴν ἕδραν αὐτήν, τὴν ὁποίαν κατέχετε νὰ βγάλετε τὴν ρετσινιὰ ποὺ ἐγὼ ὁ ταπεινός, ὁ ἄτιμος, θὰ ὑποβάλω ἐναντίον σας, ἐναντίον τοῦ Ἀθανασιάδη–Νόβα. Δέκα ἀπαλλακτικὲς ἀποφάσεις καὶ ἂν ἔχετε ἡ ρετσινιὰ θὰ μείνῃ καὶ θὰ εἶσθε ὕποπτος ἐφ’ ὅρου ζωῆς καὶ ἐὰν δὲν εἶσθε νεκρὸς θὰ εἶσθε πολιτικῶς ἡμιθανής. Σκοπὸς δὲν εἶναι νὰ κάμωμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον νὰ χάσῃ τὸ ἠθικόν του. Δὲν ἐπιτρέπεται, λοιπόν, διὰ διατάξεως θετικῆς νὰ διευκολύνωμεν τὴν σπίλωσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Αἱ δηλώσεις εἶναι δημόσιαι, εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν παντός, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ λάβῃ γνῶσιν. Ὅποιος νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν, νὰ τὸ κάμῃ καὶ νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν, ἐὰν κατορθώσῃ νὰ ἀποδείξῃ ἔνοχόν τινα, αὐτὸν τὸν ἔνοχον θὰ τὸν θανατώσωμεν πολιτικῶς καὶ θὰ τὸν παραδώσωμεν εἰς τὸ πανελλήνιον, ὄχι ὅμως καὶ πάντα ἀθῶον. Ἐννοῶ λοιπόν, ὅπως διὰ θετικῆς διατάξεως ἀπαγορευθῇ ἡ δημοσίευσις τῆς εἰδήσεως περὶ ὑποβολῆς μηνύσεως.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος, θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος, εὔχομαι καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν καταδίκαι. Ἐὰν ὑπάρξουν, ἡ διαπόμπευσις θὰ εἶναι ὁλοκληρωτική, θὰ μείνῃ εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἰδικήν μας, ἀλλὰ εἰς πολλὰς μελλούσας γενεάς.

§246Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ἐλήφθη ἤδη ἀπόφασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν θὰ ἀνακοινοῦται τίποτε ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως. Ἐφ’ ὅσον ἐδῶ ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν ὁμιλοῦμεν, ὅτι σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι ἡ κατοχύρωσις τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ διανοηθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι διαπόμπευσις ὅταν γραφῇ εἰς μίαν ἐφημερίδα, ὅτι ὑπεβλήθη μήνυσις κατὰ τοῦ Βρανοπούλου, ὅτι ἔχει τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν πᾶνε ὅλα. Καὶ λίαν ὀρθῶς λέγει ὁ συμπαθὴς συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, ὅτι ἐπέρχεται ὁ θάνατος τοῦ πολιτικοῦ. Μετά, ποὺ θὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις, πάει τελείωσε, ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς διαπομπεύσεως ἔχει ὁλοκληρωθῆ.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βρανόπουλε, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§248Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἐδήλωσε κατηγορηματικῶς, ὅτι ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως δὲν θὰ ἀναγράφεται τίποτε εἰς τὸν Τύπον.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου ἔχει τὸν λόγον.

§250Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ἡ παρατηρουμένη ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν ἄρθρ. 5 καὶ 8 ὡς πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη, εἶναι ἐν γνώσει του. Διότι εἰς μὲν τὸ πρῶτον δὲν ὑπάρχει ἡ λέξις «ἀθέμιτος», εἰς τὸ δεύτερον ὑπάρχει. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὴν Βουλήν, ποῖον δέχεται. Θὰ προσθέσῃ καὶ ἐκεῖ τὸ «ἀθέμιτον» ἢ θὰ διαγράψῃ τὴν λέξιν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο; Ἐὰν πρόκειται νὰ διαγράψῃ τὴν λέξιν «ἀθέμιτον» ἀπὸ τὸ 8, διαφωνῶ, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου, ἐὰν ὅμως δέχεται, νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὴν Βουλήν.

§251Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τώρα λαμβάνω γνῶσιν τῶν πρακτικῶν καὶ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς διακοπῆς, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, βλέπω, ὅτι προφανῶς πρόκειται περὶ μιᾶς παρανοήσεως. Διότι, ὅπως βλέπετε, ὁμιλοῦν οἱ συνάδελφοι καὶ ταὐτοχρόνως μᾶς διακόπτουν. Τὸ ἰδιώνυμον ἀδίκημα προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον 5 μὲ ἀπόλυτον σαφήνειαν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 5 συνιστᾷ ἀδίκημα ἡ ἀθέμιτος κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους. Καὶ ἑρμηνεύει, ἐν συνεχεία, τὶ ἐννοεῖ. Πότε συντελεῖται τὸ ἀθέμιτον, τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ αὐτὸ ἰσχύει.

§252Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ κ. Στεφανάκης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἑτοιμάζουν κάποιαν κοινὴν διατύπωσιν, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον ἢ ποῖα ἄρθρα. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἔχετε νὰ δώσετε, νὰ τὴν δώσετε μετ’ ὀλίγα λεπτὰ ποὺ θὰ ἔλθουν εἰς τὴν αἴθουσαν.

§253Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἴσως νὰ ἔχῃ προκύψει ἕνα ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον προεκλήθη ἀπὸ κάποιαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω δώσει εἰς τὸν κ. Παπακωνσταντίνου, καὶ ἡ ὁποία ἐνδεχομένως νὰ μὴ ἔγινεν ἐπαρκῶς ἀντιληπτή. Τοῦτο διευκρινίζεται τώρα.

§254Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ παράγραφος 3 τὶ λέγει;

§255Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἰς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 περίοδος 2 εἰς τὸ τέλος προστίθεται: «Ὡς πρὸς τὰ ἐν ἄρθρῳ 3 παρ. 3 πρόσωπα, ἀδίκημα συνιστᾷ διὰ τὸν χρόνον πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἡ παράλειψις ὑποβολῆς δηλώσεως, καθὼς καὶ ὑποβολὴ ἐν γνώσει ἀνακριβοῦς τοιαύτης. Ἐν περιπτώσει κτήσεως ὑπ’ αὐτῶν περιουσιακοῦ ὀφέλους πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος Νόμου διὰ παραβάσεως διατάξεων τοῦ Ποιν. Κώδικος..... (Ἀναγινώσκει).

§256Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνακινήσει ὁ κ. Παπακωνσταντίνου. Ἐπειδὴ γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ διατύπωσις διὰ συνεργασίας ἀξιοτίμων συναδέλφων τῶν δύο κομμάτων, τῆς σχετικῆς διατάξεως, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναμείνωμεν ἐπ’ ὀλίγα ἀκόμη λεπτά, πρὶν ὁ κ. Ὑπουργὸς προβῇ εἰς σχετικὰς διευκρινίσεις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ λάβῃ ὁριστικὴν θέσιν.

§257Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐξήγησα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαπομπεύσωμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰορδάνογλου ἔχει τὸν λόγον.

§259Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 5, ὡς ἔχει, εἶναι πολὺ εὐρυτέρα. Ἡ βάσις τοῦ νομοθετήματος εἶναι, «ὅστις ἐκμεταλλευόμενος τὴν πολιτικήν του θέσιν». Ἐὰν μείνῃ ὡς ἔχει ἡ περίπτωσις αὕτη ἔχει μεγάλην εὐρύτητα. Πέραν τούτου αἱ διατάξεις περὶ χρηστῶν ἠθῶν εἶναι τόσον ἀσαφεῖς, ὥστε θὰ ἐμπλακῶμεν. Εἶναι τοῦτο εἰς τὰς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως;

§260Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ ἄρθρον 5 θεσπίζει τὸ ἀδίκημα. Εἶναι σαφές. Συνεπῶς ἐὰν αἱ ἄλλαι διατάξεις δὲν προσαρμόζωνται πρὸς τὸ θεσπιζόμενον ἀδίκημα, θὰ ἐναρμονισθοῦν.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§262Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῶν χρηστῶν ἠθῶν; Εἶναι ἡ διάταξις 281 τοῦ ποινικοῦ κώδικος.

§263Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν....

§264Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως δὲν ἔχει σχέσιν. Θὰ εἴμεθα καταγέλαστοι, κύριε Πρόεδρε, διότι τόσοι δικηγόροι ἐδῶ ποινικοποιοῦμεν τὸν ἀστικὸν κώδικα. Χρηστὰ ἤθη εἶναι μία ἔννοια λαστιχένια. Θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν καὶ ὀλίγον τὰ νομικά. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Κάποιος ἐξώνει τὸν μισθωτήν του, ὁ ὁποῖος σημειωθήτω, εἶναι ἀνάπηρος καὶ σεισμοπαθὴς στερούμενος στέγης. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἐκμισθώνει πάλιν τὸ μίσθιον εἰς τὸν ἀνάπηρον, ὁ ὁποῖος δέχεται νὰ πληρώσῃ καὶ ἐνοίκιον 3.000 δραχμῶν, ἀλλὰ τὸ ἐκμισθώνει εἰς ἕνα βιομήχανον. Ἐὰν ὁ ἀνάπηρος κάμῃ ἀγωγὴν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων εἶναι εἰς τὴν ἔννοιαν, τύποις λέγω, ἠμπορεῖ νὰ βασισθῇ, δηλαδὴ τὸ Δικαστήριον θὰ πῇ κάμνω δεκτὴν τὴν ἀγωγήν, ἢ θὰ τὴν ἀπορρίψῃ; Δὲν θὰ τὴν ἐξετάσῃ ἐὰν ἀντίκειται εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη ἢ ὄχι; Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνα εἶναι βέβαιον: Ὅτι, τὰ χρηστὰ ἤθη εἶναι τὸ ἄρθρον 281 τοῦ ποινικοῦ κώδικος. Ὁ ἀστικὸς κῶδιξ, κ. συνάδελφοι, ἔγινε ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους διὰ τὰ ἀστικὰ ἀδικήματα. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸν ποινικοποιήσωμεν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§266Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Τὰ ἄρθρα 178 καὶ 179 τοῦ ποινικοῦ κώδικος, προσδιορίζουν τὰ περὶ χρηστῶν ἠθῶν. Ὅταν κἄποιος δυσαναλόγως κτᾶται περιουσιακὰ ὠφέλη, τότε ἔχομεν σαφῆ ἀντίθεσιν πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη. Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις δὲν διατυπώνεται ὡς ποινικὸν ἀδίκημα τὸ ὁποῖον θὰ διωχθῇ. Ἐπιβολὴν μόνον φορολογίας ἔχει.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα διευκρινίσθη ἀρκετά. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9.

§268Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς προσέξῃ τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 9. Ἡ σχετικὴ παράγραφος λέγει (ἀναγινώσκει). Χρῄζουν ἐπεξηγήσεως τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Δὲν διευκρινίζεται ἐὰν ἡ σύνθεσις τοῦ συμβουλίου θὰ εἶναι νέα, ἢ μήπως θὰ εἶναι ὡς μέλη πάλιν οἱ πέντε Ἐφέται οἱ ὁποῖοι μετεῖχον εἰς τὴν πρωτόδικον ἀπόφασιν συμπληρούμενοι κατὰ δύο. Νομίζω, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ συμβουλίου διὰ τὰς ἐφέσεις πρέπει νὰ εἶναι νέα ἐξ ὑπαρχῆς. Πρέπει αὐτό, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ υἱοθετήσητε διότι τὸ Δικαστήριον δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς πέντε Ἐφέτας ποὺ μετεῖχον τοῦ πρωτοδίκου Συμβουλίου.

§269Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἡ σύνθεσις αὐξάνει.

§270Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ νέα σύνθεσις. Ἕνα θέμα αὐτό. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν τῶν βουλευμάτων, θὰ παρεκάλουν κ. Ὑπουργέ, νὰ θέσητε μίαν προθεσμίαν ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ ἐκδίδεται τὸ βούλευμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἀόριστον νὰ μένῃ ἐκκρεμὴς ἡ τιμὴ τοῦ ἐλεγχομένου. Θὰ ἐπρότεινον νὰ ὁρίσητε προθεσμίαν 3 μηνῶν ἢ ἔστω καὶ 6 μηνῶν.

§271Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον καθιερώσεως προθεσμίας διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Δὲν ἠμπορῶ, κ. συνάδελφε, νὰ δεχθῶ προθεσμίαν.

§272Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 3 θέλετε νὰ ἀποκλείσετε τὴν αἴτησιν ἀκυρότητος. Γιὰ σκεφθῆτε το καλλίτερα.

§273Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον καθιερώσατε τὴν ἔφεσιν, ὀρθὸν εἶναι διὰ θετικῆς διατάξεως νὰ ὁρίσετε, ὅτι εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον δὲν θὰ συμμετέχουν οἱ Ἐφέται οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ Πρωτοβάθμιον Συμβούλιον τὸ ἐκδόσαν τὴν ἐφεσιβαλλομένην ἀπόφασιν. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀποκλείσετε τὸ ἔνδικον μέσον τῆς αἰτήσεως ἀκυρώσεως τῆς ἀποφάσεως.

§274Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐνθυμεῖσθε εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 8, προέτεινον ὅπως εἰς τὸ σκεπτικὸν τοῦ βουλεύματος γίνεται μνεία ἐὰν ἔλαβε χώραν ἡ ἀθέμιτος κτῆσις περιουσιακοῦ ὀφέλους ἢ ὄχι, ἔστω καὶ ἂν τὸ ἀδίκημα ἔχει παραγραφῆ.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο ἐγένετο δεκτόν.

§276Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Τότε, κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει καὶ ἐδῶ νὰ προστεθῇ ἀνάλογος διάταξις, ὥστε καὶ αἱ ἀποφάσεις νὰ διαλαμβάνουν εἰς τὸ σκεπτικὸν αὐτῶν ἐὰν ἔλαβε χώραν τὸ ἀδίκημα ἢ ὄχι, ἔστω καὶ ἂν τοῦτο παρεγράφη. Εἶναι ἀπαραίτητον αὐτὸ διὰ τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§277Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον, 2, προκειμένου τὸ Συμβούλιον νὰ ἀποφανθῇ κατ’ ἔφεσιν, προσεθέσατε εἰς τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ δύο Ἐφέτας. Εἰς τοῦτο κατελήξατε, διότι εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι κατ’ ἔφεσιν θὰ ἐπιληφθῇ τὸ αὐτὸ συμβούλιον, δηλαδὴ οἱ αὐτοὶ δικασταί. Φρονῶ ὅμως, ὅτι οἱ ἐκδόσαντες τὸ πρωτόδικον βούλευμα Ἐφέται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιληφθοῦν οἱ ἴδιοι τοῦ ἐκκαλουμένου βουλεύματος, διότι τότε χωρεῖ αἴτησις ἀκυρώσεως τῆς ἀποφάσεως κατὰ παγίαν διάταξιν τῆς ποινικῆς δικονομίας. Ἐφ’ ὅσον ἐδέχθημεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως, κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον δὲν δύνανται νὰ λάβουν μέρος οἱ Δικασταί, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ Πρωτοβάθμιον Συμβούλιον. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ τῶν Δικαστηρίων. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Δικαστηρίου, ὀρθὸν θὰ ἦτο τὸ Δευτεροβάθμιον τοιοῦτον νὰ συντίθεται ἐξ 7 Ἐφετῶν ἀντὶ 5. Ἐννοεῖται μεταξὺ τῶν 7 Ἐφετῶν, δὲν θὰ εἶναι καὶ οἱ ἐκδόσαντες τὴν πρωτόδικον ἀπόφασιν.

§278Σ. ΕΛΑΦΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔστω δεκτόν, ὅπως τὸ Δικαστήριον συντίθεται ἐκ τῶν αὐτῶν Δικαστῶν οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχον καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον, διότι τὸ Δικαστήριον τοῦ πρώτου ἢ τοῦ δευτέρου βαθμοῦ θὰ κρίνῃ καὶ βάσει νέων στοιχείων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως τῆς ἐφέσεως κατὰ βουλευμάτων τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον θὰ κρίνῃ βάσει τῶν ἰδίων στοιχείων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔκρινε καὶ τὸ Πρωτοβάθμιον. Εἰς τὴν περίπτωσιν δὲ αὐτὴν δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ συμμετέχουν τὰ αὐτὰ πρόσωπα, ἵνα κρίνουν βάσει τῶν αὐτῶν στοιχείων τὸ βούλευμα τὸ ὁποῖον οἱ ἴδιοι ἐξέδωσαν.

§279Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἀποδίδω ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξετε. Ἔχομεν, κ. Πρόεδρε, τὰ 5ελῆ Ἐφετεῖα τὰ ὁποῖα ἱδρύθησαν διὰ ψηφίσματος τῆς 4ης Ἐθνοσυνελεύσεως ὅταν μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν διεπιστώθη κἄποια τάσις εὐκόλου πλουτισμοῦ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Ἱδρύθησαν λοιπὸν τότε τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὁποίων ὑπήχθησαν τὰ κατὰ τοῦ Δημοσίου διαπραττόμενα ἀδικήματα εἴτε Στρατιωτικοὶ ἦσαν οἱ ἐγκληματίαι, εἴτε Δικηγόροι εἴτε οἱαδήποτε ἄλλα πρόσωπα ἔχοντα εἰδικὴν δωσιδικίαν. Τὰ 5μελῆ ἐφετεῖα ἔκτοτε ἀπέδωσαν κατὰ τρόπον ὑποδειγματικὸν καὶ ἐδημιούργησαν πίστιν ἀκράδαντον διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. Ἔχομεν λοιπὸν συνταγματικὴν ἐπιταγήν, ὅτι τὰ κατὰ τοῦ δημοσίου ἀδικήματα ὑπάγονται εἰς τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα. Δὲν ἔχομεν κατὰ συνέπειαν τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλωμεν συνταγματικὴν διάταξιν. Ἔχομεν λοιπὸν ἀθέμιτον πλουτισμὸν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου προσώπων, προελθόντα εἴτε ἐκ καταχρήσεων, εἴτε ἐξ ἀναλήψεως συμβατικῶν ὑποχρεώσεων. Ὁσάκις λοιπὸν ἀποδειχθῇ ἀθέμιτος πλουτισμὸς εἰς βάρος τοῦ δημοσίου τὸ βάρος τῆς ἀποδείξεως φέρει ὁ πλουτίσας, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ τὸ πόθεν ἔσχες τὸν πλοῦτον. Ἐὰν δὲ ἐπὶ πλέον τὸ ἀδίκημα δὲν παρεγράφη καὶ πάλιν ὑπάγεται εἰς τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα. Ὅταν λοιπὸν θεσπίζωμεν 7μελῆ Ἐφετεῖα προσκρούομεν εἰς συνταγματικὰς διατάξεις. Διατὶ 7μελῆ Ἐφετεῖα; Δὲν εἶναι ἐπαρκῆ τὰ 5μελῆ; Νομίζω, ὅτι τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα παρέχουν ἐπαρκεστάτην ἐγγύησιν δι’ αὐτὸ καὶ ἀνετέθη εἰς αὐτὰ ἡ ἐκδίκασις ἀδικημάτων φόνου. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην δι’ ἀδικήματα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου; Τοῦτο ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι θὰ θεσπίσωμεν ἀδικήματα μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Καὶ ὅσοι κατηγόρησαν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι περιέχει ἀντισυνταγματικὰς διατάξεις ἔχουν δίκαιον. Καὶ ἐρωτῶ, ὅταν τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα ἔρχονται νὰ δικάσουν ἀδικήματα εἰς βάρος τοῦ δημοσίου, εἴτε δι’ ὑπερβάσεις ἐργολαβικάς, εἴτε δι’ ὑπερβάσεις ἔργων Τουρισμοῦ ὅπως εἶναι τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος εἶναι ἢ δὲν εἶναι ὅλα αὐτὰ ζημία τοῦ δημοσίου; Δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ ἄρθρον 9. Ἐπιμένω, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῶν 7μελῶν Ἐφετείων εἶναι ἀλυσιτελής, ἀλλὰ καὶ διατρέχομεν τὸν κίνδυνον ἀντισυνταγματικότητος. Ἡ ὕπαρξις τῶν 5μελῶν Ἐφετείων εἶναι ἐπαρκὴς διὰ πᾶσαν κατὰ τοῦ δημοσίου ζημίαν. Ἡ ἵδρυσις τῶν 7μελῶν Ἐφετείων καὶ ἀνησυχίαν θὰ δημιουργήσῃ, ἀλλὰ καὶ δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀγνοήσωμεν τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα διὰ τῶν ὁποίων κολάζονται τὰ ἀδικήματα τοῦ δημοσίου. Ἀναμένω κ. Πρόεδρε, τὰς ἐντυπώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὡς καὶ τὰς ἀντιδράσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μου αὐτῶν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§281Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόβλεψις τῆς παραπομπῆς εἰς τὰ ἱδρυόμενα 7μελῆ Ἐφετεῖα ἐγένετο καταφανῶς διὰ τὴν ἰδιαιτέραν διάκρισιν τῆς σημασίας τῶν ἀδικημάτων ποὺ προβλέπει τὸ Νομοσχέδιον. Συμμερίζομαι ἐν τούτοις τὴν ἄποψιν τοῦ συναδέλφου κ. Βασιλάτου, ἐπειδὴ τὸ 5μελὲς Ἐφετεῖον εἶναι συνταγματικῶς ὀχυρωμένον δικαστήριον καὶ ἀποκλείει τὰ ἐνδεχόμενα ἀντισυνταγματικότητος. Ἡ προτίμησις τῆς παραπομπῆς εἰς τὸ ὑφιστάμενον 5μελὲς Ἐφετεῖον ἐπιβάλλεται καὶ ἐκ τῆς ἄλλης διατάξεως, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ἀδικήματα τοῦ παρελθόντος καὶ τὰ ὁποῖα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις θὰ παραπέμπωνται εἰς τὸ Δικαστήριον τοῦτο. Συνεπῶς, καθιεροῦντες τὸ ὑφιστάμενον, τὸ 5μελές, ἀποφεύγομεν τὴν ἀνωμαλίαν ὅλων αὐτῶν τῶν περιπτώσεων καὶ ἐπιτυγχάνομεν καὶ τὴν ταὐτότητα τῶν κατευθύνσεων καὶ τὴν ταὐτότητα τῆς νομολογίας.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἐλαφρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§283Σ. ΕΛΑΦΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ πρέπει νὰ παροραθῇ, ὅτι τὸ δικαστήριον θὰ δικάσῃ τὰ ἀδικήματα, τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἤτοι τὰ ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 5. Καὶ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ εἶναι πλημμελήματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ὑπαγάγωμεν εἰς τὸ 5μελῆ Ἐφετεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάγονται μόνον τὰ κακουργήματα καὶ αὐτὰ κατ’ ἐξαίρεσιν. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτή. Πρῶτον, διότι δὲν ἀφορᾷ ζημίαν τοῦ Δημοσίου ἢ εἴς τινας μὲν περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ ζημίαν τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀφορᾷ καὶ ζημίαν τρίτου χωρὶς τὸ Δημόσιον νὰ ἔχῃ χάσει τίποτε. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπεμφθοῦν τοιαῦτα ἀδικήματα εἰς τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα; Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας αἱ συνέπειαι τῶν ἀδικημάτων τοῦ ἄρθρου 5 ἐπέρχονται μόνον ἐὰν ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον. Ἡ ἑπομένη διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἀδικήματα τοῦ Κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου τυχὸν ἀνακαλυπτόμενα ὑπὸ τοῦ συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν θὰ δικάζωνται ὑπὸ τοῦ 7μελοῦς Ἐφετείου, δὲν εἶναι συνταγματική. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρέσωμεν, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ τὸ καθ’ ὕλην καὶ κατὰ τόπον ἁρμόδιον δικαστήριον μίαν ὑπόθεσιν κακουργιοδικείου, τοῦ ὁποίου ἡ ἁρμοδιότης εἶναι κατωχυρωμένη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ τὴν παραδώσωμεν εἰς 7μελὲς Ἐφετεῖον; Φερ’ εἰπεῖν δὲν δυνάμεθα μίαν περίπτωσιν ὑπαγομένην εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κακουργιοδικείου Κρήτης νὰ τὴν φέρωμεν εἰς τὸ 7μελὲς Ἐφετεῖον ἐν Ἀθήναις. Τὸ 7μελὲς Ἐφετεῖον τοῦ σχεδίου Ν. Δ. δύναται νὰ δικάσῃ μόνον πλημμελήματα καὶ δὴ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπόμενα.

§284Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι τὰ περισσότερα τῶν λεχθέντων ἠδύναντο νὰ μὴ λεχθοῦν ἐὰν ἐγένετο ἁπλῆ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου 95 τοῦ Συντάγματος. Ὑπῆρξε δυνατότης καθιερώσεως ἁρμοδιότητος τῶν Πενταμελῶν Ἐφετείων τοῦ ψηφίσματος τοῦ 1924 καὶ καθιερώθη ἁρμοδιότης δι’ ὡρισμένα βαρέα ἀδικήματα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Κατὰ τὴν Ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952 ὡρίζετο εἰς τὸ ἄρθρον 95 εἰς τὴν πρώτην παράγραφον, ὅτι τὰ κακουργήματα ὑπάγονται εἰς τὰ ὁρκωτὰ δικαστήρια, εἰς δὲ τὴν δευτέραν παράγραφον, ὅτι (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ἐτέθη τέρμα εἰς τὴν ὑπαγωγὴν νέων κακουργημάτων εἰς τὰ Πενταμελῆ Ἐφετεῖα καὶ ἐπέτρεψεν ἀντίθετον κίνησιν ὑπὲρ τῶν Κακουργιοδικείων, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς τὰ μόνα κατ’ ὕλην ἁρμόδια πρὸς ἐκδίκασιν κακουργημάτων. Ἑπομένως ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐλέγχθησαν δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀποτελοῦντα σκέψεις DE LEGE FERENDA. Νομίζω, ὅτι τὸ Πενταμελὲς Ἐφετεῖον εἶναι Εἰδικὸν Δικαστήριον δικάζον πλημμελήματα. Ἐὰν ἑπομένως τοῦ ἀνατεθῇ κακούργημα θὰ κηρυχθῇ ἀναρμόδιον. Ἐδῶ δημιουργεῖται ἕνα νομοθετικὸν κενόν. Θὰ διαπιστώσῃ ἀθέμιτον κτῆσιν, δηλαδὴ τὸ ἀδίκημα τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 5, κτῆσιν ἐνδεχομένως διὰ παραβάσεως ποινικῆς διατάξεως. Ἐὰν ὁ τρόπος κτήσεως εἶναι πρᾶξις ἢ παράλειψις, εἰς βαθμὸν πλημμελήματος, ὀρθῶς θὰ δικάσῃ. Ἐὰν διαπιστώσῃ τέλεσιν κακουργήματος, δὲν δύναται νὰ ἀποφανθῇ κἄν, ὅτι ἐτελέσθη τοῦτο, διότι δεσμεύει τὸ Κακουργοδικεῖον. Θὰ πρέπει νὰ διακόψῃ καὶ νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον, δημιουργεῖται ἑπομένως μία δυσχέρεια. Ἐκ τούτου πρέπει νὰ συναχθῇ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις προβλέψεως περὶ τοῦ τὶ θὰ γίνῃ. Θὰ πῇ εἶμαι ἀναρμόδιον καὶ ἂς πάῃ νὰ δικασθῇ εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον; Ἐὰν διαπιστώσῃ, ὅτι ἐγένετο ἕνα εἶδος ὑπεξαιρέσεως ἀπὸ Δημόσιον Ταμεῖον, εἰς βαθμὸν κακουργήματος, δὲν θὰ δύναται νὰ δικάσῃ. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις.

§285ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὸ μέλλον.

§286Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἂς εἶναι διὰ τὸ μέλλον, θὰ ἐπέμβῃ αὐτεπαγγέλτως ὁ Εἰσαγγελεύς.

§287Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχομεν μίαν διαδικασίαν δηλώσεων καὶ διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Διὰ τὸ παρελθὸν γεννᾶται ἕνα θέμα. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ ἡ ἴδια διαδικασία καθορίζεται καὶ διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον.

§288Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἀποκλείεται καὶ τὸ ἄλλο.

§289Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ κινηθῇ ἡ κοινὴ διαδικασία. Τὶ θὰ γίνῃ;

§290Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπου προεβλέπετο διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἐγκληματικὴ ποινὴ τὸ ὑπεβιβάσαμεν εἰς ποινὴν φυλακίσεως.

§291Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ δευτέρα παρατήρησις εἶναι τυπική, ἀλλὰ χρήσιμος κατὰ τὸ ὅτι, ἐνῷ, προκειμένου περὶ ἐφέσεως κατ’ ἀποφάσεως τοῦ 7μελοῦς, ρητὴ γίνεται μνεία, ὅτι τὸ νέον Δικαστήριον πρέπει νὰ ἔχῃ ἄλλη σύνθεσιν προκειμένου περὶ ἐφέσεως κατὰ βουλεύματος, δὲν προβλέπεται τοῦτο καὶ διὰ τῆς ἀντιδιαστολῆς θὰ ἠμποροῦσε νὰ συναχθῇ, ὅτι μὲ τὴν ἰδίαν σύνθεσιν θὰ ἐκδικασθῇ καὶ ἡ ἔφεσις.

§292Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§293Η. ΗΛΙΟΥ. Ἑπομένως μὴ λέγωμεν τὸ 5μελὲς Ἐφετεῖον. Τοῦτο εἶχε τὸν ρόλον ποὺ εἶχε μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Κατὰ τὰ ἄλλα γεννᾶται ἕνα πρόβλημα. Θὰ γεννηθοῦν δυσκολίαι κατὰ τὴν ἐφαρμογήν. Θὰ χρειασθῇ δηλ. ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως νὰ ἐπιλαμβάνωνται δύο Δικαστήρια.

§294Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 εἶναι καθαρῶς νομική. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον λόγοι συνταγματικοί, ἐνδεχομένως νὰ ἦσαν ἄλλαι αἱ διατυπώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ περιελαμβάνοντο εἰς τὸν νόμον. Κατὰ τὸ ἄρθρον 95 τοῦ Συντάγματος δὲν δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν πρὸς ἐκδίκασιν εἰς τὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα ἄλλα ἐγκλήματα ἐκτὸς ἐκείνων τῶν κακουργημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχαν ὑπαχθῆ πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νέου Συντάγματος. Ταῦτα θὰ ἐξακολουθήσουν δικαζόμενα ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων τούτων, ἐφόσον νόμος δὲν ἐπαναφέρει ταῦτα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ὁρκωτῶν Δικαστηρίων. Διὰ τοῦτο, ἐνῷ τὸ ἀρχικὸν σχέδιον προέβλεπε ποινὴν κακουργήματος εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἀθεμίτου πλουτισμοῦ, διὰ νὰ καταστῇ ἁρμόδιον τὸ Ἐφετεῖον μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου, ἐμειώθη ἡ ποινὴ εἰς ποινὴν φυλακίσεως. Κατόπιν τοῦ νέου νόμου θὰ ἔχωμεν τεσσάρων εἰδῶν ἁρμόδια Δικαστήρια διὰ τὰ ἐγκλήματα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ νόμου, ἤτοι τὰ συνιστώμενα νέα (ἑπταμελῆ Ἐφετεῖα), τὰ κοινὰ πενταμελῆ, τὰ κακουργιοδικεῖα καὶ τὸ εἰδικὸν δικαστήριον κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος. Ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον ὁ συνάδελφος κ. Μελᾶς ἠθέλησε νὰ ἀποκλείσῃ, ἂν ὑπάρχῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλεισθῇ. Πρόκειται περὶ τοῦ κινδύνου νὰ μὴ θεωρηθῇ φυσικὸς δικαστὴς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο ὁ ἁρμόδιος πρὸ τῆς τελέσεως τῆς πράξεως. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι βάσιμος πάντως ὅμως οὔτε τὸ 5μελὲς Ἐφετεῖον καλύπτει τὴν περίπτωσιν. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καλυτέρα καὶ ἀσφαλεστέρα διάταξις, ἀπὸ τὴν διάταξιν τοῦ Νομοσχεδίου ὡς πρὸς τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποδέχθητε, τὴν ἔφεσιν, κατὰ τοῦ βουλεύματος νὰ τὴν δικάζῃ ἀντὶ τοῦ αὐτοῦ συμβουλίου μὲ ηὐξημένην σύνθεσιν, πενταμελὲς μὲ νέαν σύνθεσιν, νομίζω, ὅτι ὀρθῶς τὸ ἀποδέχθητε.

§295Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξακολουθῶ νὰ φρονῶ, ὅτι τὰ πενταμελῆ, πρέπει νὰ εἶναι ἁρμόδια. Πῶς θὰ γίνῃ δεκτὸν τὰ πλημμελήματα νὰ τὰ δικάζουν 7 Ἐφέται καὶ ὅταν διαπιστώνουν τὴν διάπραξιν κακουργήματος οἱ 7 Ἐφέται νὰ ἀποφαίνωνται, ὅτι εἶναι ἀναρμόδιοι διὰ τὸ κακούργημα, τὸ βαρύτερον ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον θὰ κληθοῦν νὰ δικάσουν 5 Ἐφέται. Ἄλλωστε κατὰ τὸ ἄρθρον 128 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, τὸ ἁρμόδιον διὰ τὸ βαρύτερον ἀδίκημα δικαστήριον, καθίσταται ἁρμόδιον καὶ διὰ τὸ ἐλαφρότερον.

§296Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Θὰ ἔλεγον, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ διατύπωσις ἀπὸ πλευρᾶς διαδικασίας εἶναι ἐπιτυχής, ὅπως εἶναι καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ δημιουργῆται ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις, ἐν ὄψει τῆς διατάξεως 95 τοῦ Συντάγματος. Ὅλα τὰ ἀδικήματα κατὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι πλημμελήματα καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ Νομοθέτης καθιερώνει εἰδικὴν δωσιδικίαν 5μελοῦς Ἐφετείου. Δὲν γεννᾶται κανένα θέμα. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν καὶ ζητῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Βασιλᾶτον νὰ γίνῃ 5 ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἐφετῶν, διὰ τὸν ἑξῆς εἰδικώτερον λόγον, τὸν ὁποῖον ὑπεγράμμισεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ κάλυψις τοῦ ἐνδεχομένου καὶ ἀπιθάνου ἐκ τῶν προβλεπομένων. Πότε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις κακουργήματος. Ἐὰν ἔχωμεν παράβασιν τῆς ἰσχυούσης διατάξεως, ἡ ὁποία ἰσχύει παραλλήλως μὲ τὸ ἰδιώνυμον ἀδίκημα, ὁπότε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐὰν μὲν ἡ ζημία εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἰδιώτου, θὰ πάῃ εἰς τὸ Κακουργοδικεῖον, ἐὰν εἶναι ζημία εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου θὰ πάῃ εἰς τὸ 5μελές. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διὰ νὰ ἔχωμεν ταὐτόσημον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐφετῶν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι 5 καὶ τὸ Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον νὰ δικάσῃ τὰ πλημμελήματα τοῦ παρόντος, διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ ἡ περίπτωσις νὰ ἔχωμεν μεγαλύτερον ἀριθμὸν εἰς τὰ πλημμελήματα καὶ μικρότερον εἰς τὰ κακουργήματα, τὰ ὁποῖα θὰ δικάζουν ὅταν θὰ εἶναι ἡ ζημία εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Ἄλλως τε τὸ ἐδέχθη αὐτό, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶπε νὰ εἶναι 5μελὴς ἡ σύνθεσις τοῦ Ἐφετείου.

§297Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶπον, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ Συμβουλίου ἐλέγχου προβλέπεται ἀπὸ 5μελὲς νὰ γίνῃ 7μελὲς ὅταν ἀσκῆται ἡ ἔφεσις. Προφανῶς ἡ διάταξις ὡς εἶχε διατυπωθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἀπέβλεπε νὰ παραμείνῃ ἡ σύνθεσις ηὐξημένη κατὰ 2. Εἴπομεν, ὅμως, νὰ τὸ μεταβάλλωμεν καὶ ὁ ἀριθμὸς νὰ γίνῃ 5, ἀλλὰ μὲ διάφορον σύνθεσιν. Συνεπῶς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐγώ, εἶπον εἶναι διάφορον ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον σεῖς λέγετε. Ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ποὺ διατυπώνετε, νομίζω, ὅτι ὅταν λόγῳ μεγαλυτέρου κύρους αὐξάνωμεν τὴν σύνθεσιν ἀπὸ 5μελῆ καὶ τὴν κάμνομεν 7μελῆ, δὲν ὑπάρχει συνταγματικὴ ἀπαγόρευσις.

§298Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Μάλιστα, δὲν γεννᾶται θέμα. Ἐὰν θὰ ἔχωμεν κακούργημα εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, θὰ πάῃ εἰς τὰ Εἰδικὰ 5μελῆ Ἐφετεῖα. Εἶναι ἐντελῶς ἄσχετος ἡ διαδικασία.

§299Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές. Μὲ τὸ νομοθέτημα θεσπίζομεν ἕνα ἰδιώνυμον ἀδίκημα. Παρέχομεν ἁπλῶς μείζονας ἐγγυήσεις. Συνεπῶς αὐτὸ εἰς οὐδεμίαν διάταξιν τοῦ Συντάγματος προσκρούει.

§300Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα μίαν διευκρίνισιν, τὴν ὁποίαν κρίνω ἀπαραίτητον, δεδομένου, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἀπεδέχθητε. Ἡ παρ. 1, τοῦ ἄρθρου 9, λέγει «βεβαιουμένου διὰ τοῦ βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου... (ἀναγινώσκει)...». Προφανῶς ὁμιλεῖ περὶ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος. Δὲν μένει περὶ αὐτοῦ οὐδεμία ἀμφιβολία. Ἐπίσης, λέγει τὸ ἄρθρον αὐτὸ: «Κατὰ τῶν βουλευμάτων... (ἀναγινώσκει)...». Ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 διατηροῦνται αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, ὁ κατηγορούμενος ἔχει δικαίωμα ἐμμέσως μόνον ἐὰν τὸ βούλευμα εἶναι παραπεμπτικόν. Ἐπειδὴ ὅμως, προβλέπει τὸ ἄρθρον 8, παρ. 4, διὰ τὸ παρελθόν, ἐδέχθητε, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λέγῃ τὸ βούλευμα νὰ μὴ γίνῃ κατηγορία διὰ τὸ παρελθὸν πλὴν ὅμως δὲν ἔχει εἰσέλθει εἰς τὴν οὐσίαν, ἐδέχθητε καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἐπιτρέπεται ἔφεσις. Ἀναμφισβητήτως τὸ ἐδέχθητε αὐτό, διότι ἀναμφισβητήτως θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια, πλὴν ὅμως, λόγῳ τῆς διατυπώσεως, διότι παραπέμπτει εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι μόνον προκειμένου περὶ τῶν παραπεμπτικῶν βουλευμάτων δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως, ἐνῷ ἡ δήλωσίς σας εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶναι, ὅτι καὶ εἰς τὰ ἀπαλλακτικὰ βουλεύματα τοῦ ἄρθρου 8, ποὺ ἀφοροῦν τὸ παρελθόν, δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως εἰς τὸ ἐλεγχόμενον πρόσωπον. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως καὶ εἰς τὰ ἀπαλλακτικὰ βουλεύματα τῆς παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 8, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ἐδέχθητε, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐκ παραδρομῆς δὲν ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό.

§301Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νὰ τὸ βάλωμεν, κ. συνάδελφε.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 9;

§303Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, προκειμένου περὶ ἐφέσεως εἰς τὸ Συμβούλιον ἐλέγχου, ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς εἰς 5 μὲ νέα σύνθεσιν. Καὶ ἐπίσης, εἰς τὴν προσθήκην, τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν διὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐκεῖ νὰ προβλέπεται ἡ δυνατότης ἐφέσεως.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§305Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸ ἐρώτημά μου περιέχεται εἰς τὴν τροπολογίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 10, κ. Ὑπουργέ, δὲν καθορίζεται ποῖον Δικαστήριον θὰ εἶναι αὐτό. Λέτε «προκειμένου περὶ περιουσιαστικῶν στοιχείων... (ἀναγινώσκει)...». Προφανῶς ἐννοεῖτε τὸ Συμβούλιον Ἐλέγχου. Παρακάτω λέτε Ἀρμόδιον Ἐφετεῖον.

§306Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ ἐννοῶ.

§307Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 10 παρ. 1 λέγετε «... (ἀναγινώσκει)...». Πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ὅτι «δὲν νοοῦνται αἱ παραγραφεῖσαι κατὰ τοὺς νόμους αὐτούς, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἂν κηρύσσῃ ἀπαραγράπτους ἐκ τῶν ὑστέρων μετὰ τὴν παραγραφὴν του τὰς παραβάσεις τῶν προηγουμένων νόμων τοῦτο ἀντιβαίνει εἰς τὸ Σύνταγμα». Καὶ τελευταῖον, κ. Ὑπουργέ, στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 10 νὰ παραλειφθῇ ἡ τελευταία παράγραφος. Κατεθέσατε ἐπ’ αὐτοῦ τροπολογίαν ἰδική σας ἡ ὁποία λέγει: «Ἐὰν ἡ παράλειψις...». Μετὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου τούτου παραμένει τὸ ἐρώτημα ἐὰν ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος θὰ δύναται νὰ προβαίνῃ εἰς εἰδικὴν ἐγγραφὴν καὶ εἰς περίπτωσιν ἀκόμη καθ’ ἣν ὁ ἐλεγχόμενος δὲν εἰσαχθῇ εἰς δίκην ἢ ἀπαλλαγῇ. Καὶ θὰ ἔχωμεν τὸ φαινόμενον τὸ μὲν Εἰδικὸν Δικαστήριον (Συμβούλιον Ἐλέγχου) νὰ ἀποφαίνεται ὅτι ὁ ἐλεγχόμενος δὲν ἀπέκτησεν ἀθεμίτως, ὁ δὲ Οἰκονομικὸς Ἔφορος νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν εἰδικὴν ἐγγραφήν; Διότι αὐτὸ θὰ γίνεται. Προτείνω, λοιπόν, τὸ ἑξῆς ἐπ’ αὐτοῦ: «Ἐὰν ἡ καταδίκη ἔλαβε χώραν διὰ παράλειψιν ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως, τὴν φορολογικὴν ἐγγραφὴν ἐνεργεῖ ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων ὑπ’ αὐτοῦ συλλεγομένων περὶ τῶν ἀθεμίτως κτηθέντων καὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν».

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§309Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 10 ὁρίζεται ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος ἡ ὑπόθεσις παραπέμπεται εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν, ὅστις εἰσάγει ταύτην εἰς τὸ κατὰ τὰ ἄνω ἁρμόδιον Ἐφετεῖον, ὅπερ ἐπιβάλλει τὰς ποινάς. Ἐκ τῆς τοιαύτης διατυπώσεως εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὸ Δικαστήριον δὲν θὰ δικάσῃ τὴν ὑπόθεσιν ἀλλὰ ἁπλῶς θὰ ὑποβάλῃ τὴν προσήκουσαν ποινὴν δεχόμενον ὡς δεδομένον τὴν ἐνοχὴν λόγῳ τοῦ ὅτι θὰ ἔχῃ ἐκδοθῆ βούλευμα. Καὶ βεβαίως δὲν εἶναι τοῦτο ἡ πρόθεσίς σας. Προτείνω, λοιπόν, νὰ διαγραφῇ ἡ τελευταία φράσις «ὅπερ καὶ ἐπέκεινα» καὶ νὰ γραφῇ «πρὸς ἐκδίκασιν». (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Δευτέρα παρατήρησις, κ. Πρόεδρε. Ἐκκινῶ ἀπὸ τὴν βασικὴν σκέψιν ποὺ δέχομαι ὡς δεδομένον ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν εἶναι, ὅτι εἰς περίπτωσιν ποὺ δημόσιος ἀνὴρ κατηγορηθῇ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς συκοφαντικῆς ἐκστρατείας, ἀποδειχθῇ ἀθῶος, θὰ εἶναι εὔλογον νὰ τιμωρηθῇ ὁ συκοφάντης. Ἐπειδὴ δὲ διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου Ν.Δ. προβλέπονται βαρύταται ποιναὶ διὰ τοὺς κατηγορουμένους, θὰ πρέπει νὰ θεσπισθῶσιν ἀνάλογοι βαρεῖαι ποιναὶ καὶ διὰ τοὺς συκοφάντας. Ἀδίκημα, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει ὅταν διέπραξα ἀγροζημίαν, ἢ ὅταν διέπραξα ἔγκλημα κλπ. Αἱ ποιναὶ εἶναι αἱ αὐταί. Ἐγὼ θέλω νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ ποιναί. Ἐν ὄψει τῶν προσώπων ποὺ διατελοῦν ὑπὸ κατηγορίαν, τοῦ πλήθους τῶν μαρτύρων κλπ., θὰ ἀπαιτηθῇ χρόνος πολύς. Τοῦτο συνεπάγεται τὸ ἀτιμώρητον τοῦ συκοφάντου ὅταν τοῦτο γίνεται βάσει τοῦ Τύπου. Ὁ Νόμος περὶ Τύπου εἰς τὸ ἄρθρον 47 παρ. 1 λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδή, λέγει ὁ νόμος, ὅτι ἐὰν τυχὸν ὑπάρχῃ ἄλλος νόμος ποὺ ἐπιβάλλει ἀνάκλησιν παραγραφῆς, ἡ ἀνάκλησις δὲν δύναται νὰ διαρκέσῃ πέραν τοῦ ἑξαμήνου. Κατὰ τὸ ἄρθρον 266 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος: «... (ἀναγινώσκει)...». Εἰς τὴν παράγραφον 2: «... (ἀναγινώσκει)...». Περίπτωσις: Δημοσιεύεται εἰς ἐφημερίδα, ὅτι ὁ κ. Γιαννούσης χρώμενος τὴν θέσιν του ἀπέκτησε πλοῦτον. Ὑποβάλλω ἐντὸς 6μήνου μήνυσιν. Κινεῖ διαδικασίαν μετὰ παρέλευσιν 6μήνου ἢ ἔτους, ὁ Εἰσαγγελεὺς λαμβάνει γνῶσιν καὶ κινεῖ μήνυσιν ἐναντίον ἐμοῦ. Τί θὰ συμβῇ. Σταματᾷ ἡ μήνυσις ἐναντίον τοῦ συκοφάντου μέχρις ὅτου τελειώσῃ ἡ ἐναντίον μου δίκη. Ἀποτέλεσμα. Τὸ 18μηνον νὰ ἔχῃ παρέλθει καὶ δὲν θὰ ἔχω δικαίωμα νὰ μηνύσω τὸν συκοφάντην.

§310Η. ΗΛΙΟΥ. Πρόκειται περὶ ψευδοῦς καταμηνύσεως.

§311Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ ψευδοῦς καταμηνύσεως, κ. Ἠλιοῦ. Νομίζω, ὅτι σαφῶς ἐξήγησα τὸ τί πρόκειται νὰ συμβῇ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐλπίζω, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ προστατευθῶμεν διὰ τῆς ἑξῆς διατάξεως: «Ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 47 ...... (ἀναγινώσκει)......». Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίθετος γνώμη περὶ τῆς διατάξεως ταύτης.

§312Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνατρέπεται ὅλο τὸ σύστημα περὶ Τύπου, κ. συνάδελφε. Ἀλλ’ ὅταν ἀποδειχθῇ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀθῶος καί, κατὰ συνέπειαν, ὁ ἄλλος συκοφάντης, πῶς δὲν θὰ εἰσαχθῇ εἰς δίκην;

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§314Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ διανεμηθέντα ἔντυπα, τὰ ἀφορῶντα εἰς διορθώσεις, ὑπάρχουν πολλὰ λάθη, τὰ ὁποῖα πρέπει καὶ πάλιν νὰ διορθωθοῦν, διότι πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρωμεν διορθώσεις. Ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν παράγραφον 3 ὁμιλεῖτε περὶ προσώπων, ἐνῷ πρόσωπα ὑπάρχουν μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 5 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 10 ὑπάρχουν ἐσφαλμέναι διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διορθωθοῦν.

§315Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὡς γνωστόν, αἱ διορθώσεις, ἀλλὰ καὶ τὰ κείμενα ἐγίνοντο πολὺ προχείρως, συμφώνως μὲ τὴν ἐπιθυμίαν συναδέλφων νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ ὀπτικῶς. Συνεπῶς, θὰ διορθωθοῦν.

§316Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πῶς θὰ διορθωθοῦν, κύριε Ὑπουργέ; Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, δέχεσθε εἰς τὸ ἄρθρον 10 νὰ τεθῇ «ποινικῶν νόμων»;

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§318Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἄρθρον 10 ἡ μία ἐκ τῶν παρατηρήσεών μου δὲν ἔχει πλέον θέσιν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν διαρρύθμισιν τῆς διατάξεως κατὰ τὸν λυσιτελῆ τρόπον, δηλαδή, ὅτι εἰσάγεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον πρὸς ἐκδίκασιν καὶ ὄχι πρὸς ἐπιβολὴν οἱασδήποτε ποινῆς. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἀναφερόμενος εἰς τὰς διανεμηθείσας τροποποιήσεις καὶ συμπληρώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, βλέπω, ὅτι ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 10, διαγράφεται. Αὕτη ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ ἀρχικὸν κυβερνητικὸν κείμενον καὶ εἰς τὸ κείμενον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρόκειται περὶ τῆς αὐτεπαγγέλτου διώξεως τοῦ ψευδομηνυτοῦ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει λόγον ἡ ἀπάλειψις τῆς διατάξεως. Τρίτον: Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Γιαννούση, δικαιολογεῖται ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ διαδικασία ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναστέλλεται ἐνδιαμέσως ἡ παραγραφή, διότι ἄλλως θὰ παραμένῃ ἀτιμώρητος ἡ συκοφαντία. Καταλήγων, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν διάταξιν περὶ αὐτεπαγγέλτου διώξεως τοῦ ψευδομηνυτοῦ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διατί, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἰδική σας, ἡ ὁποία ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ εἰς τὸ κείμενον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διαγράφεται διὰ τῶν προσθέτων τροπολογιῶν σας. Νομίζω, ὅτι ἡ διαγραφὴ αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ.

§319Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τῆς διαγραφῆς. Ἐπειδὴ ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων, κατὰ τρόπον μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰ πράγματα, ὑπεστηρίχθη, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς σκοποῦμεν νὰ καταστήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἀνεφάρμοστον, λόγῳ τοῦ ὅτι προκαλεῖται μία φοβία εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν καὶ δεδομένου, ὅτι, ὡς εἶναι γνωστόν, ὅταν τυχὸν ὑποβάλῃ κανεὶς μίαν μήνυσιν ἐκ δολίας προαιρέσεως, εἴτε ὑπάρχει διάταξις, εἴτε δὲν ὑπάρχει διάταξις, ὁ Εἰσαγγελεὺς δύναται νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ τιμωρήσῃ, βάσει τοῦ ἄρθρου 229 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, τὸν μηνυτήν, εἶπον, ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ μὴ ὑπάρξῃ διάταξις ἥτις, εἴτε ὑπάρχει, εἴτε δὲν ὑπάρχει ἰσχύει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ μνημονεύεται ἢ νὰ μὴ μνημονεύεται.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§321Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ παρατήρησις περὶ ἀμέσου παραπομπῆς ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ἀδίκημα τῆς συκοφαντικῆς δυσφημίσεως. Ἐν περιπτώσει ἀθωώσεως ὑπάρχει τὸ δικαίωμα τῆς ψευδοῦς καταμηνύσεως. Ἐὰν ὑπῆρξαν πολλὰ στοιχεῖα, στοιχεῖα τοιαῦτα, ὥστε 7 Ἐφέται, κατόπιν δίκης μετ’ ἔφεσιν, ἐπείσθησαν, ὅτι ὑπῆρξεν ἀδίκημα, ποῦ ὁ δόλος τοῦ ψευδοῦς καταμηνυτοῦ; Μόνον κριτήρια ἀμφιβολιῶν ἢ ἐμπράκτου μετανοίας —καὶ ὅπως πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀκόμη ἐδιαβάσαμεν πολιτικὸν πρόσωπον κατέθεσεν 240.000 δραχμὰς εἰς τὸ Ταμεῖον Κατερίνης λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας— δύνανται νὰ εὐσταθήσουν, ἄλλως, εἰς περίπτωσιν ἀθωώσεως, ὁ ἀθωωθεὶς ἔχει δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ ἔγκλησιν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς δικαιοῦται νὰ ἀσκήσῃ αὐτεπάγγελτον δίωξιν. Νομίζω, ὅτι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸ αὐτεπάγγελτον. Ὁ κ. Καλλίας προτείνει νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ αὐτεπάγγελτον καὶ νὰ δικαιοῦται ὁ δημόσιος ἀνὴρ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν. Εἶναι ὅμως ἐνδεχόμενον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἰς ποινικὴν δίκην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἠθωώθη νὰ μὴ ἐπιθυμῇ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς ἑτέραν δίκην καὶ μάλιστα ἐνώπιον τριμελοῦς πλημμελειοδικείου. Ἂς ἀφήσωμεν δὲ τὸ ζήτημα τῶν αὐστηρῶν καταδικῶν, τῶν προβλεπομένων διὰ τοὺς καταγγέλλοντας, ποὺ εἶναι ὡσὰν νὰ θέλωμεν νὰ βάλωμεν φόβητρον διὰ πάντα καλόπιστον μηνυτήν.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§323Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ εἶχα νὰ εἴπω δύο λέξεις, δίδων δύο παραδείγματα δι’ ἐνδεχομένας ἀθωώσεις. Προβλέπει τὸ ἄρθρον 5, ὅτι ἡ δήλωσις θεωρεῖται ἀνακριβὴς ἐὰν ἐκ προθέσεως παρελείφθη τι εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν δήλωσιν. Ὁ τρίτος βλέπει, ὅτι ἕνα περιουσιακὸν στοιχεῖον δὲν περιελήφθη εἰς τὴν δήλωσιν, διότι δὲν εἶχε ὑποπέσει εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ ὑποχρέου, ὁ ὁποῖος, μὲ τὴν σειράν του, λέγει, ὅτι —διὰ τὸν λόγον ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι προήρχετο ἀπὸ τὸ κομπόδεμα τῆς συζύγου του— δὲν τὸ εἶχε ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸ δικαστήριον τὸν ἀπαλλάσσει. Διατὶ θὰ ἀπαλλαγῇ ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπῆρξε δόλος καὶ δεύτερον, ἐγὼ θεωρῶ ὡς μεγίστης ἀξίας περιουσιακὸν στοιχεῖον καταγγελθὲν ὡς παραλειφθὲν ἐν τῇ δηλώσει ἀντικείμενον, θεωρούμενον ὅμως ὡς μὴ μεγίστης ἀξίας ὑπὸ τοῦ δηλοῦντος καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἀθωωθοῦν ἀμφότεροι. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§325Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 10. Ἡ παράγραφος αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν καταδικασθέντα διὰ τελεσιδίκου ἀποφάσεως καὶ ὁρίζει τὰς φορολογικάς του ὑποχρεώσεις. Ὁρίζει δὲ ἡ διάταξις, ὅτι ἐν περιπτώσει καταδίκης, ἐνεργεῖται εἰδικὴ φορολογικὴ ἐγγραφή. Ὀρθῶς. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐγγράφονται εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν φορολογικὴν ἐγγραφήν, κατὰ τεκμήριον ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον. Ὀφείλουν ὅλα νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὸν κύριόν των ποὺ εἶναι τὸ Κράτος. Διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ διάταξις αὕτη διὰ προσθήκης, ὅτι ἐναντίον τῆς εἰδικῆς αὐτῆς φορολογικῆς ἐγγραφῆς δὲν ἐπιτρέπονται ἔνδικα μέσα. Διότι ἂν ἀφεθῇ ὡς ἔχει ἡ διάταξις θὰ ἐπιτρέπωνται τὰ ἔνδικα μέσα (συμβιβασμός, φορολογικὰ δικαστήρια, Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον), ὁπότε θὰ ἐκπίπτῃ ὁ φόρος εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα αὐστηροὶ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὰ ἔνδικα μέσα ἐπὶ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς φορολογικῆς ἐγγραφῆς. Προτείνω, συνεπῶς, τὴν συμπλήρωσιν τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 10, διὰ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς προσθήκης. Ἐπειδὴ ἐδῶ πρόκειται νὰ τιμωρήσωμεν ἄνθρωπον ἀποκτήσαντα χρήματα ἀθεμίτως, πρέπει ἡ τιμωρία νὰ εἶναι ἀποφασιστικὴ καὶ ὁριστική. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ παράγραφος 2 πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἀπόφασις εἶναι ὁριστικὴ καὶ δὲν ἰσχύει οὐδὲν ἔνδικον μέσον». Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς περιπτώσει τῆς προδικασίας, ἤμην ἐπιεικὴς καὶ ἐπρότεινα διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐπροφύλασσον τὸν πολιτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἐκδοθῇ καταδικαστικὴ ἀπόφασις εἶμαι σκληρός. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνω, ὅπως ἡ ἀπόφασις εἶναι ὁριστικὴ καὶ δὲν ἰσχύῃ οὐδὲν ἔνδικον μέσον. Κατόπιν δὲ τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τὰ χρήματα πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὸ Δημόσιον.

§326Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπαφέθη εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς διὰ τὸ θέμα τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ πρέπει, ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, νὰ κριθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἡ παράγραφος αὐτή, μέσα εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομίαν τοῦ νόμου. Διατὶ γίνεται ὁ νόμος αὐτός; Πρῶτον, ὅπως λέγει ὁ τίτλος του, «διὰ τὴν προστασίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς του ἐπιτυχής, ἠμπορεῖ καὶ νὰ μὴ εἶναι. Αὐτὸ θὰ τὸ δείξῃ ἡ πρᾶξις. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον βγαίνει ἀπὸ ὅλην τὴν οἰκονομίαν τοῦ νόμου καὶ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε πράγματι νὰ μὴ διαπομπευθῇ ὁ πολιτικὸς κόσμος. Μία ἐγγύησις αὐτῆς τῆς γραμμῆς εἶναι καὶ ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 10. Διότι τί λέγει αὐτή; Ἡμεῖς, ὁ πολιτικὸς κόσμος, τιθέμεθα εἰς τὴν διάθεσιν καὶ τὴν κρίσιν παντὸς καὶ ἀναλαμβάνομεν τὴν εὐθύνην ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νομοθετοῦντες νὰ ὑποστῶμεν σοβαρὰς κυρώσεις, ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι τὶς ἐξ ἡμῶν ὑπόκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρχῃ πράγματι ἡ προστασία καὶ ἡ μὴ διαπόμπευσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου θὰ πρέπει παραλλήλως νὰ σκεφθῇ πολλὰς φορὰς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπεφάσιζε νὰ κάμῃ τὴν μήνυσιν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αὕτη εὐσταθῇ. Διότι ἐὰν διευκολύνωμεν τὰς μηνύσεις, τότε ἐκθέτομεν τὸν πολιτικὸν κόσμον εἰς διαπόμπευσιν, ἐνῷ ἀντιθέτως, ἐὰν ἀξιῶμεν ἐκ τοῦ νόμου μὲ ὅλας τὰς προβλεπομένας ἐναντίον τοῦ ἐνόχου κυρώσεις, νὰ ὑπάρξουν ἀποδεδειγμένα στοιχεῖα καὶ βάσανος εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποφασίσῃ νὰ κάμῃ τὴν μήνυσιν περὶ τοῦ ἐὰν ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψει του δημιουργῇ τὰς προϋποθέσεις ἐνοχῆς τοῦ κατηγορουμένου πολιτικοῦ ἀνδρός, πράγματι προστατεύομεν τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ δεδομένου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπιμένει ἀλλὰ ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Καλλίας εἶπεν, ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον καὶ ἡ ὁποία ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης, πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου.

§327Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πρώτην διατύπωσιν τῆς διώξεως τῶν ψευδομηνυτῶν. Διότι ἡ διάταξις αὐτὴ προστατεύει τὴν κατασυκοφάντησιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἐλέχθη, ὅτι δύναται ἕνας ὁ ὁποῖος θὰ καταγγείλῃ ψευδῶς νὰ ἔχῃ ξεγελασθῆ ἀπὸ τὴν προδικαστικὴν ἀπόφασιν τοῦ συμβουλίου. Νομίζω, ὅτι ὁ καταγγέλλων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξεγελασθῇ ἀπὸ τὴν προδικαστικὴν ἀπόφασιν. Ὁ ψευδομηνυτὴς θὰ ἔχῃ ἀποφασίσει τὴν κατασυκοφάντησιν τοῦ πολιτικοῦ προσώπου. Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς Κήνσορες τοῦ δημοσίου βίου πρέπει νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην τῆς ἀπολύτου διώξεως.

§328Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἓν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησεν ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιοῦ, ἔχει κάποιαν βασιμότητα. Ἐννοῶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἐνδεχομένως ὁ δικαιωθεὶς δικαστικῶς ὑπὸ τοῦ συμβουλίου ἐλέγχου ἢ τοῦ Ἐφετείου, θὰ προετίμα νὰ μὴ ἔχῃ μίαν νέαν περιπέτειαν δίκης, διότι θὰ εἶχεν ἤδη πλήρως ἱκανοποιηθῆ. Ἀλλὰ τὸ σημεῖον ἀκριβῶς αὐτὸ μοῦ παρέχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσω διατὶ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις περὶ αὐτεπαγγέλτου διώξεως τοῦ ψευδομηνυτοῦ εἶναι χρήσιμος. Ἐὰν εἶναι ἐνδεχομένως ἐπαχθὴς διὰ μίαν περίπτωσιν, εἶναι χρήσιμος διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον ἐν τῷ συνόλῳ του. Διότι αὐξάνει τὴν συνείδησιν τῆς εὐθύνης τοῦ μηνυτοῦ. Καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐξηγήσω, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβα, ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην ἀπροσώπου προστασίας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπεστήριξα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης δημοσιεύσεως τῶν δηλώσεων τῆς περιουσίας τῶν πολιτικῶν, ἂν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ διαφήμισιν διὰ μερικοὺς ἐξ ἡμῶν ἡ δημοσίευσις τῆς δηλώσεως, λόγῳ τοῦ περιεχομένου της. Ἐν τούτοις, ἡ δημοσίευσις ἀναγνωσμάτων μετὰ συνεχείας περὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὅλων τῶν παρατάξεων, πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι βλάπτει τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρὸ ὀλίγου ὑπεστηρίξαμεν ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλείεται οἱαδήποτε χρῆσις ἀνωνύμου ἐπιστολῆς κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ παρόντος νόμου, ὄχι διότι εἰς μίαν περίπτωσιν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι ἐπικίνδυνος, διότι δὲν θὰ εἶναι ἐπικίνδυνος, ἀλλὰ διότι ἐν τῷ συνόλῳ δύναται νὰ βλάψῃ τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας, ἡ βιομηχανία τῆς ἀνωνυμογραφίας, ἡ δημιουργία συνεργείου ἀνωνύμων συκοφαντῶν. Διὰ τὸν ἴδιον λόγον νομίζω καὶ προκειμένου περὶ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 10, τῆς κακῶς διαγραφείσης, ὅτι εἶναι μὲν ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι ἀνετώτερον διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτεπάγγελτος δίωξις τοῦ ψευδομηνυτοῦ, ἀλλὰ διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον ἐν τῷ συνόλῳ εἶναι χρήσιμον νὰ ὑπάρχῃ, διὰ νὰ εἶναι βαθυτέρα ἡ συνείδησις εὐθύνης τοῦ μηνυτοῦ.

§329Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας κυρίους συναδέλφους. Εἶναι ἀνάγκη νὰ παραμείνωμεν εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 10. Ὅταν ἡμεῖς νομοθετοῦμεν καὶ θέτωμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ λαοῦ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψίν μας, ὑποτίθεται ὅτι καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐναντίον οἱουδήποτε πολιτικοῦ προσώπου πρέπει νὰ ἔχῃ πλήρη τὰ στοιχεῖα περὶ τῆς ἐνοχῆς τοῦ προσώπου ποὺ καταγγέλλει. Ἐὰν δὲν ἔχῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ καταθέτει τὴν μήνυσιν μὲ σκοπὸν καὶ μόνον νὰ συκοφαντήσῃ τὸ πολιτικὸν πρόσωπον, πρέπει αἱ συνέπειαι νὰ εἶναι σκληραί. Καὶ τοὺς ψευδομηνυτὰς πρέπει ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ τοὺς διώκῃ αὐτεπαγγέλτως.

§330Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ ἐρχώμεθα ἡμεῖς νὰ τρομοκρατοῦμεν οἱονδήποτε πολίτην, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν. Εἶναι πρωτοφανὲς νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν ἡμεῖς νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἐθίγη μηνυτής, ἐὰν συμφέρῃ εἰς αὐτὸν νὰ πάῃ εἰς νέαν δίκην. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις μου.

§331ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§332Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δημιουργεῖται ἕνα ἐρώτημα ἐξ ἀφορμῆς τῆς παραγράφου 3. Τὸ ἐρώτημα συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Θέλομεν πραγματικὰ μὲ τὸ νομοθέτημα νὰ προστατευθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἢ ἁπλῶς τὸ διακηρύσσομεν; Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα μηνύσεως καὶ τὴν καταστήσωμεν ἀπαγορευτέαν πρᾶξιν τότε δὲν θὰ ὑπάρξῃ εὐκαιρία μηνύσεως, ἐκδικάσεως καὶ ἀθωώσεως πολιτικοῦ προσώπου. Ποία διαδικασία θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ ἐκκαθαρίσῃ ὅλα αὐτά; Ἡ ὕπαρξις μηνύσεων, ἡ ἐκδίκασις αὐτῶν καὶ ἡ ἀθώωσις. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα πιέσεως τῆς κοινῆς γνώμης, ποὺ ἠνάγκασε τοὺς πολιτευομένους νὰ ὑποσχεθοῦν προεκλογικῶς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν διαφόρων ἠθικῶν θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὸν πολιτικὸν κόσμον. Ἐὰν ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα αὐτὴν θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν συνείδησιν τῆς κοινῆς γνώμης ἡ πικρία, ὅτι δὲν τῆς ἐπετρέψαμεν νὰ συμβάλῃ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν κάθαρσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Διατὶ ζητοῦν αὐτὸ τὸ εἰδικὸν προνόμιον; Ἡ ἐπιδίωξις αὐτοῦ τοῦ προνομίου, αὐτῶν τῶν ἐκτάκτων διατάξεων δὲν θὰ διαβάλῃ τὸν πολιτικὸν κόσμον; Καλῶς, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδέχθη νὰ διαγράψῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Νομίζομεν, ὅτι ὅσον περισσότεραι δυνατότητες ἀνοίξουν διὰ νὰ διευκολυνθῇ αὐτὴ ἡ διαδικασία τόσον τὸ καλύτερον θὰ βοηθήσωμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας νὰ βγάλῃ ἀπὸ ἐπάνω του τὴν βαρεῖαν ἀτμόσφαιραν καὶ τοὺς ψιθύρους ποὺ κυκλοφοροῦν εἰς βάρος του.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§334Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι παρατείνεται ἡ συζήτησις κυρίως διότι γίνεται ὑπερβολικὰ πολιτικὴ εἰς τὴν αἴθουσαν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς εἶπεν, διὰ πολλοστὴν φορὰν ὁ κ. Ἐφραιμίδης πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ συγκεκριμένον θέμα. Προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Δικαίωμά του. Ἡμεῖς δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Θέλει νὰ πείσῃ δι’ ὅσον λέγει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἠναγκάσθημεν νὰ δεχθῶμεν τὸ νομοθέτημα. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ εἴπω, ὡρισμέναι ψυχολογικαὶ συνθῆκαι ὑπεχρέωσαν τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δὲν ἦτο φυσικὸν νὰ γίνῃ τοιοῦτον νομοθέτημα. Οὔτε ποτὲ ἡ ἰδία ἡ ΕΔΑ προέτεινεν, ἐπὶ τόσα ἔτη νὰ γίνῃ τοιοῦτον νομοθέτημα, ἑπομένως οὔτε ὁ κ. Ἐφραιμίδης οὔτε ἐγὼ ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦμεν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ποὺ ὁμιλεῖ ὁ κ. Ἐφραιμίδης. Ἐὰν ὡμίλουν ὡς ὁ κ. Ἐφραιμίδης, οὔτε ἐγὼ θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα. Κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἅπαντες ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπομένας δοκιμασίας, διότι πρόκειται περὶ δοκιμασιῶν, καὶ δεχόμεθα νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς αὐτάς. Ἂς ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὴν φρασεολογίαν αὐτήν. Δεύτερον, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ θέμα τῆς αὐτεπαγγέλτου διώξεως τοῦ μηνυτοῦ. Ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς παρ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐπίσης ἐχρησιμοποίησε μία λέξιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπικαλεσθῶ ἐντὸς ὀλίγου, ἐπιμένω, ὅτι κακῶς πράττομεν μὴ εἰσάγοντες τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ὅταν ὁ κ. Βρανόπουλος ὡμίλησε περὶ τοῦ πρώτου τυχόντος, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ μήνυσιν ἐφώναξε καὶ εἶπεν εἶναι ὁ λαός, δὲν εἶναι ὁ πρῶτος τυχών. Πλανᾶται. Διότι ὁ οἱοσδήποτε δὲν εἶναι ὁ λαός. Καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ μήνυσιν δύναται νὰ εἶναι πράγματι ἄξιος νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι διερμηνεύει τὴν ἠθικὴν τοῦ λαοῦ, δύναται ὅμως νὰ εἶναι καὶ συκοφάντης. Ἄρα ὀρθῶς ὁ κ. Βρανόπουλος εἶπεν ὁ πρῶτος τυχών. Ὁ πρῶτος τυχὼν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ καλὸς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ κακός. Καὶ ἂς ἀφήσωμεν αὐτὰς τὰς διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπονται οὔτε λογικῶς, διότι καὶ ἡ λογικὴ λέγει, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ μήνυσιν δὲν θὰ εἶναι ὁ λαός, ἀλλὰ θὰ εἶναι κάποιος. Θὰ εἶναι ὁ κάποιος, θὰ εἶναι ὁ τάδε καὶ ἀναλόγως τῆς ποιότητός του θὰ εἶναι ἄξιος προσοχῆς ἢ καὶ ἄξιος περιφρονήσεως, διότι ἀσφαλῶς μεταξὺ τῶν ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι ἄξιοι περιφρονήσεως, οἱ συκοφάνται. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ αὐτεπαγγέλτως δίωξις διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν γίνεται διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν πᾶς τις νὰ κάμῃ μηνύσεις. Αὐτὸ τὸ δεχόμεθα διότι ὑπάρχει ἡ ἄλλη βασικὴ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία δὲν ἔγκειται εἰς τὴν ἐξαπόλυσιν μηνύσεων, διότι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις δυνατὸν καὶ νὰ ἐξαπολυθοῦν μηνύσεις, νὰ ὀργανωθῇ ὁλόκληρον συνεργεῖον μηνύσεων καὶ βεβαίως ὄχι ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα τὰ ἐν τῇ Βουλῇ εὑρισκόμενα. Ἑπομένως ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ὑπὸ τῶν δικαστῶν ἀντικειμενικὴ καὶ ψύχραιμος ἐξέτασις τῶν συνδεομένων μὲ τὴν ζωὴν ἑκάστου ἐξ ἡμῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ δηλώσωμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ ἀρχή, δὲν εἶναι ἡ μήνυσις, αὐτὸ εἶναι ἕνα παρεπόμενον χαρακτηριστικὸν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἀνατρέπεται ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ὅπως προσπαθοῦν οἱ κύριοι νὰ ἀποδείξουν, ἐὰν ἐπηγαίναμεν εἰς τὴν αὐστηρὰν τιμωρίαν καὶ δὴ τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν τοῦ ψευδομένου καὶ τοῦ συκοφάντου. Διότι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται ἀλλοῦ. Ἀναγκάζομαι καὶ ἐγὼ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συνεχῶς ὁμιλοῦν οἱ κύριοι τῆς ΕΔΑ μὲ ὡρισμένον σκοπόν. Ἡ ἀρχὴ λοιπὸν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἑξῆς: Νὰ ὑποβάλωμεν ἡμεῖς τὸν ἑαυτόν μας ἀπὸ ἀπόψεως ἐντιμότητος τῆς διαχειρίσεως τῶν δημοσίων πραγμάτων ὑπὸ τὴν κρίσιν δικαστῶν. Καὶ βεβαίως παρεπομένη διάταξις εἶναι ὅποιος Ἕλλην ξεύρει κάτι εἰς βάρος μας, νὰ τὰ εἴπῃ εἰς τοὺς δικαστάς. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις αὐτή, τὸ νομοσχέδιον ἔχει τὴν βάσιν του καὶ μάλιστα ἡ βάσις του, τὸ νόημά του, θολοῦται δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ κινήσῃ καὶ ἕνα ἔντιμον ἄνθρωπον νὰ κάμῃ μήνυσιν, ἀλλὰ θὰ κινήσῃ καὶ πολλοὺς μὴ ἐντίμους καὶ συκοφάντας νὰ κάμουν μήνυσιν. Πάντως, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν, πιστεύω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ καὶ δὲν θὰ ἦτο ἡ μήνυσις ἀπαγορευτικὴ ὡς ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, ὡς λέγουν οἱ κύριοι, διόλου ἀπαγορευτική. Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε καθαρὰν συνείδησιν, θὰ προέβαινεν εἰς τὴν μήνυσιν καὶ ἐὰν ἀκόμη θὰ ἐπλανᾶτο θὰ τὸ ὡμολόγει κατὰ τὴν διαδικασίαν καὶ δὲν θὰ ἐτιμωρεῖτο. Θὰ ὡμολόγει ἀμέσως μάλιστα, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐπλανήθη, ἀλλὰ ἐδῶ πρόκειται νὰ πιάσωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ὁμολογήσουν ποτὲ τίποτε, διότι δὲν ἐγνώριζον τίποτε εἰς βάρος κανενός, ἀλλὰ ἐκ κατασκευῆς εἶναι τυχὸν συκοφάνται. Αὐτοὶ ἀνήκουν ἐπίσης ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς εἰς τὸν λαόν, ἀλλ’ οὐσιαστικῶς αὐτοὶ δὲν εἶναι ὁ λαός.

§335Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὁ Ποινικὸς Κῶδιξ περιέχει διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας τιμωρεῖται μάλιστα αὐστηρότατα ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ τὴν μήνυσιν ἐκ δολίας προαιρέσεως κινούμενος. Ἐὰν ἐδέχθην τὴν διαγραφὴν τῆς αὐτεπαγγέλτου διώξεως, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ μὴ δώσω τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς βάλλοντας ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου νὰ εἴπουν, ὅτι θεσπίζομεν ἀπαγορευτικὰς διατάξεις ὥστε νὰ ἀπομακρύνωμεν τὴν ὕπαρξιν μηνυτοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε διὰ τῆς μηνύσεώς του νὰ ἐλέγξῃ τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας θὰ καταθέσουν οἱ συνάδελφοι. Παρὰ ταῦτα δὲν νομίζω, ὅτι κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ διάφορον γνώμην ἐπὶ τοῦ, ὅτι ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ μηνυτὴς ὁ ὁποῖος κινεῖται ἀπὸ δολίαν προαίρεσιν, διὰ νὰ κατασυκοφαντήσῃ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τιμωρηθῇ καὶ μάλιστα παραδειγματικῶς. Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην εἴτε ὑπάρχει διάταξις εἴτε δὲν ὑπάρχει, αἱ συνέπειαι θὰ ἀκολουθήσουν. Παρὰ ταῦτα ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ διάταξις ἡ ἀρχικῶς τεθεῖσα ἢ ὄχι. Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§336Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν ἐπ’ ὀλίγον ὥστε ἡ ἐργασία ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν διατύπωσιν νὰ τελειώσῃ καὶ μετὰ 10′ λεπτὰ νὰ ἀχθοῦν ἐνώπιόν μας αἱ τελικαὶ διατυπώσεις τῶν μὴ ψηφισθέντων εἰσέτι ἄρθρων.

§337Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ διατυπώνω τὴν αὐτὴν παράκλησιν, διότι θὰ μοῦ ἀναγνωρίσῃ ἡ Βουλή, ὅτι μὲ τὸ νὰ ἔχω ὁλόκληρον τὸ βάρος τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω ὑποστῆ κόπωσιν. Καὶ προκειμένου νὰ διατυπώσωμεν τὸ κείμενον ὡς τελικῶς ἐτροπολογήθη, παρακαλῶ νὰ δοθῇ μία μικρὰ προθεσμία διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συναρμολόγησιν τῶν γενομένων δεκτῶν τροπολογιῶν καὶ νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει σας τὸ νομοθέτημα ὡς ἔχει τροπολογηθῆ.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, εὑρίσκεται ἀπὸ 7 ὡρῶν εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια καὶ ἀσφαλῶς ἔχει ὑποστῆ κόπωσιν. Ὁ κ. Τσάτσος εἶναι ὁ μόνος ἐγγεγραμμένος ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10.

§339Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ μετὰ νὰ διακόψωμεν.

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸ Σῶμα νὰ δεχθῇ νὰ διακόψωμεν ἐπὶ 10 λεπτά, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ συναρμολογηθοῦν ὅλαι αἱ τροπολογίαι καὶ νὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον καὶ μάλιστα μὲ τὴν κόπωσιν ποὺ ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 10 λεπτά.

(Ὥρα 2.30′ π.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 2.45′ π.μ.)

§341ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Θὰ ἤθελον, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως, νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα ζήτημα. Τοῦτο προκύπτει ἐκ τῶν προσθέτων καθηκόντων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἱδρυθῇ εἰδικὸν γραφεῖον τὸ ὁποῖον νὰ διευθύνεται ὑπὸ προσώπου παρέχοντος ὅλας τὰς ἐγγυήσεις ἠθικὰς καὶ ἐπιστημονικὰς διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἀποστολὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα τῶν χιλιάδων δηλώσεων, αἵτινες θὰ ὑποβάλλωνται ὑπὸ τῶν πρὸς τοῦτο ὑποχρέων, ὡς καὶ τὴν χορήγησιν ἀντιγράφων εἰς τοὺς αἰτοῦντας πολίτας. Παρίσταται ἀπόλυτος καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς συστάσεως τοῦ ἐν λόγῳ γραφείου, διότι ἄλλως θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀναληφθῇ ἡ εὐθύνη τῆς συγκεντρώσεως τῶν δηλώσεων, τῆς διατηρήσεως μετὰ πάσης ἐχεμυθείας τοῦ ἀπαραιτήτου ἀρχείου, τῆς ἐκδόσεως καὶ ἀποστολῆς τῶν ἀντιγράφων. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔγκυρος σύστασις τοῦ γραφείου τούτου φρονῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παρασχεθῇ ἡ σχετικὴ ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ἵνα δι’ ἀποφάσεώς του, ἥτις θὰ τελῇ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, διότι οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ ἡ ὁποία δυστυχῶς τό γε νῦν ἔχον δὲν ὑπάρχει ἀπαιτούμενος χρόνος νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ὀρθόδοξον. Πάντως ὅμως θὰ ὑπάρξουν ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις, διότι πέραν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἡ ἀπόφασις θὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἔγκρισιν μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Νέας Συνόδου.

§342Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσοι θὰ εἶναι αὐτοί;

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἶναι ἕνας Διευθυντὴς ἔχων ὅλους τοὺς ἀπαιτουμένους τίτλους καὶ 2 ἢ 3 γραφεῖς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι.

§344Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Νὰ τὸ ἴδωμεν αὐτὸ τὸ σχέδιον.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσετε τὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν Πρόεδρον νὰ ὀργανώσῃ τὸ γραφεῖον αὐτὸ συντόμως καὶ ὑπευθύνως ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προσωπικοῦ καὶ τὴν λειτουργίαν του.

§346Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ ταῦτα ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου», ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὅπως, δι’ ἀποφάσεώς του ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθησομένης, προβῇ εἰς τὴν σύστασιν ὑπηρεσίας ἐκ τεσσάρων ὑπαλλήλων, ἐξ ὧν εἷς ἐπὶ βαθμῷ Τμηματάρχου βʹ ἢ αʹ τάξεως ἢ Διευθυντοῦ βʹ, εἷς ἐπὶ βαθμῷ Γραμματέως βʹ ἢ αʹ τάξεως καὶ δύο ἐπὶ βαθμῷ γραφέως βʹ ἢ αʹ τάξεως, δημιουργουμένων διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἰσαρίθμων ὀργανικῶν θέσεων. Οἱ ἀνωτέρω ὑπάλληλοι προσληφθήσονται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὁ μὲν Τμηματάρχης ἢ Διευθυντὴς βʹ ἐκ τῶν ἐχόντων 10ετῆ τοὐλάχιστον δικηγορίαν, ὁ Γραμματεὺς ἐκ τῶν κεκτημένων πτυχίου Νομικῆς ἢ Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν ἢ Παντείου Σχολῆς καὶ οἱ γραφεῖς ἐκ τῶν ἐχόντων Ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἡ περὶ συστάσεως καὶ ἐν γένει διαρθρώσεως τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας ἀπόφασις, δέον νὰ ὑποβληθῇ πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Βουλήν, ἐντὸς δύο τὸ βραδύτερον μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς προσεχοῦς βουλευτικῆς Συνόδου. Παρακαλῶ τὸν κ. Στεφανάκην, ὅπως ἀναγνώσῃ τὴν νέαν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§348Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. ... «(ἀναγινώσκει....)»....

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν;

§350ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, 5 καὶ 6). Ἄρθρον 7 ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§352Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρατηρῶ ὅπως τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς παραγρ. 1 πρέπει νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: Ἡ μήνυσις τῶν κατὰ τὸ ἐν ἄρθρῳ 2 προσώπων καὶ τῶν συγγενῶν τῶν ἐν ἄρθρῳ 3 παρ. 4 ὑποβάλλεται ἐντὸς προθεσμίας τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος.

§353ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§354ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§355ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Σ. Ἠλιοπούλου. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Γ. Κοΐνης ἔχει τὸν λόγον.

§356Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρχε διάταξις εἰς τὸ σχέδιον νόμου διὰ τὴν ἀναδρομικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος νόμου. Τὸ διορθωθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κείμενον τὸ ἐτροποποίησεν ἐπὶ τὸ βαρύτερον, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 5 προσετέθη καὶ ἡ διάταξις διὰ τοὺς πολιτευομένους, διότι δὲν πρέπει νὰ ἐκτήσαντο ὀφέλη διὰ τρόπου ἀντιβαίνοντος πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη. Κατόπιν τῆς προσθήκης εἰς τὴν παρ. 4 καὶ τῆς παραβάσεως οἱασδήποτε ποινικῆς διατάξεως, ἐν συνδρομῇ καὶ πρὸς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ παρόντος, μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν, ἀναμφισβητήτως καὶ τὸ Συμβούλιον ὑποχρεοῦται ἐμπεριστατωμένως νὰ ἐξετάσῃ τὸ ἀθέμιτον ἢ μὴ κτλ. κατὰ τὸν χρόνον κτήσεως, δηλαδὴ ἀναδρομικῶς.

§357Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν συνεχείᾳ τῆς διατάξεως νὰ προστεθῇ καὶ ἡ ἀκόλουθος τροπολογία μου, ἡ ὁποία ἔχει γίνει ἤδη δεκτή. «Ἡ αὐτὴ ἔρευνα διεξάγεται καὶ ἂν δὲν χωρῇ δίωξις, λόγῳ παραγραφῆς ἢ ἄλλου νομικοῦ κωλύματος».

§358Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις, προκειμένου περὶ παραγεγραμμένου ἀδικήματος, διὰ νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης κυρώσεως οἰκονομικῆς.

§359Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Νὰ μὴ παραμείνῃ ὁ ἐλεγχόμενος μὲ τὴν ρετσινιὰ τῆς παραγραφῆς.

§360Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ ἀντιλογία εἶναι, ὅτι δὲν θὰ εἶναι σωστὸν ὁ ἐλεγχόμενος νὰ παραμένῃ ἔκθετος. Καὶ λέγω τὶ συνεζητήθη καὶ εἰς τὶ ἐμείναμεν σύμφωνοι. Καὶ ἐμείναμεν σύμφωνοι νὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις.

§361Δ. ΜΑΚΡΗΣ. Ὅταν τὸ Συμβούλιον ὑποχρεωτικῶς ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ θεμιτοῦ ἢ ἀθεμίτου τῆς κτήσεως ἐὰν ἔχῃ ἐκτελεσθῇ ἀδίκημα, εἴτε παραγεγραμμένον, εἴτε μὴ θὰ εἴπῃ, ὅτι ἀθεμίτως ἐκτήθη. Εἶναι λοιπόν, περιττὸν αὐτό.

§362Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ θέμα προέκυψεν ἐκ τοῦ, ὅτι ἐὰν ἐθεωρεῖτο παραγεγραμμένον ἦτο κίνδυνος νὰ μὴ προχωρῇ τὸ Συμβούλιον. Αὐτὸ ἠθέλαμεν νὰ ἀποφύγωμεν.

§363Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἰς τὴν παρ. 4 λέγει: «Ὁ ἔλεγχος τερματίζεται δι’ ἐκδόσεως βουλεύματος ἀποφαινομένου κτλ. «περὶ ὅλων τῶν προσώπων». Καὶ ὅταν δὲν εἶναι ἐλεγχόμενα ὅλα τὰ πρόσωπα ἀποφαίνεται διὰ τοῦ αὐτοῦ βουλεύματος; Διότι ἐδῶ λέγει, ὅτι ἀποφαίνεται.

§364Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Καλλίας. Πρέπει νὰ διευκρινίσωμεν τὸ πρᾶγμα, διότι ὑπάρχουν αὐτομάτως καὶ αὐτοδικαίως ἐλεγχόμενα πρόσωπα, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέγχονται παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ αἴτησις. Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ αὐτό, πρέπει νὰ γίνῃ παραπομπὴ εἰς τὰ ἄρθρα. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ποῦμε τοῦ κατὰ τὰ ἄρθρα, τάδε καὶ τάδε ἐλεγχομένου προσώπου.

§365Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ εἰς χεῖρας μου κείμενον δὲν ἀναφέρει τὰ πρόσωπα αὐτά. Ἔχει διαγραφῆ;

§366Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ τεθῇ «τὸ τοῦ ἑκάστοτε ἐλεγχομένου προσώπου τῶν ἄρθρων 1, 2 κλπ.».

§367Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ἔχει θέσιν ἡ τροπολογία.

§368Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἰς τὸ τέλος, κ. συνάδελφε.

§369Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Κούνης, ὅταν προσθέτῃ, ὡς καὶ τοὺς τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι νέον ἀδίκημα. Ἐφ’ ὅσον λέμε ἐδῶ, ὅτι θὰ ἐρευνᾷ τὴν κτῆσιν κατὰ παράβασιν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ὡς καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ὑπῆρχε κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ συνδέσωμεν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸ παρελθὸν ἐὰν δὲν τὸ προσέξωμεν.

§370Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἶναι πλήρης ἡ διατύπωσις, διότι τὸ Δικαστήριον θὰ κρίνῃ ὁμοιομόρφως προκειμένου περὶ παντὸς ἐλεγχομένου διὰ κτῆσιν κατὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὸ παρόν, καὶ διὰ κτῆσιν μελλοντικήν. Θὰ κρίνῃ ἐὰν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ ἐὰν στοιχειοθετῆται καὶ παράβασις τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5. Ἐὰν τὸ Συμβούλιον δὲν δυνηθῇ νὰ κρίνῃ τὴν συνδρομὴν τοῦ παρελθόντος θὰ ἠδύνατο ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου νὰ συμπληρωθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἡ περὶ τῆς συνδρομῆς τῶν προϋποθέσεων τῆς διατάξεως ταύτης προκειμένου περὶ κτήσεως πραγματοποιηθείσης πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου.

§371Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ἀναγιγνώσκει τὴν παράγρ. 6 τοῦ ἄρθρου).

§372Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει γίνει μία παράλειψις. Εἰς τὸ τέλος τῆς παρ. 7 τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ἔχει προστεθῆ μία διάταξις. «... (ἀναγιγνώσκει) ...». Ἔχει παραλειφθῆ ἀπὸ τὸ κείμενον. Νὰ συμπληρωθῇ, ὅτι εἰς τὴν αὐτὴν ποινὴν ὑπόκειται ὁ παραβαίνων τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 4 ἀπαγόρευσιν.

§373Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ἀναγιγνώσκει τὴν παρ. 8).

§374Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Νὰ τεθῇ ἀναστελλομένης τῆς προθεσμίας.

§375Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Ὑπάρχει ἐκ τοῦ νόμου.

§376Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, γεννᾶται ἡ ἑξῆς ἀπορία. Μήπως ὅπως γίνεται συμπίεσις τοῦ ἄρθρου δύναται τὸ συμβούλιον νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως ἂν θὰ εἶναι παραγεγραμμένον τὸ ἀδίκημα;

§377Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προν.). Πέραν τῶν ποινικῶν κυρώσεων ἔχει νὰ κάμῃ καὶ ἄλλα πράγματα.

§378Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ δοθῇ εὐχέρεια νὰ ἐξετασθῇ ἡ οὐσία ἀνεξαρτήτως τῆς παραγραφῆς τῆς ὑποθέσεως. Ἄλλως δὲν ἔχει νόημα. Διὰ τὸ παρελθὸν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις, ὅτι θὰ δύναται τὸ συμβούλιον νὰ ἐξετάζῃ τὴν ὑπόθεσιν.

§379Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἡ τροπολογία μου, κ. Πρόεδρε, δὲν ἀνεγνώσθη. Εἶναι ἡ θέσις της εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό.

§380Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Μὴ ἀνησυχῇς, κ. συνάδελφε, τὴν ἔχω δεχθῆ τὴν τροπολογίαν σας. Θὰ τὴν περιλάβωμεν.

§381Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ὑπάρχουν δύο διατυπώσεις. Ὁ κ. Στεφανάκης, ἀνέγνωσε τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: (Ἀναγινώσκει). Πότε ἐψηφίσθη αὐτή;

§382Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Αὐτὴ ἡ διάταξις ἐγένετο δεκτὴ κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Καλλία.

§383Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Θὰ διορθώσωμεν τὴν διατύπωσιν. (Ἀναγινώσκει).

§384Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν, κ. Πρόεδρε, δύο θέματα. Τὸ πρῶτον εἶναι τὶ θὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ ἀφήνει εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς.

§385Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐν λόγῳ διάταξις ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Πέραν τούτου δύναμαι νὰ καθησυχάσω τὸν κ. συνάδελφον, διότι πράγματι ἡ διάταξις ἐγένετο ὁμοφώνως δεκτή. Δὲν θὰ δύναται κανεὶς νὰ εἴπῃ ὡς ἀναφέρει ἡ διάταξις, ὅτι αὔριον θὰ καταθέσῃ μήνυσιν καὶ θὰ δημοσιευθῇ εἰς τὸν τύπον.

§386ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ διατύπωσις εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐμονόγραψεν ὁ κ. Ὑπουργός. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§387ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§388ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9.

§389Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ παράγρ. 1 εἶναι ὁμοία ἀντιγραφὴ τοῦ κειμένου. Μόνον ἡ παράγρ. 2 παρελείφθη. Ἡ πρώτη παράγρ. ἔχει κακῶς διατυπωθῆ.

§390Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ψηφίζωμεν εἰσηγήσει τοῦ κ. Κοΐνη;

§391Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὁ κ. Κοΐνης ἐξηγεῖ πῶς τελικῶς συνετάχθη τὸ κείμενον τοῦ νόμου.

§392Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Συνεχίζω, κύριοι τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἄρθρου. (Ἀναγινώσκει). Ἐδῶ θὰ πρέπει κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κουτσοχέρα.

§393Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κουτσοχέρα πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 9.

§394Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία μου πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 8 εἰς τὴν παράγρ. 4, διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της.

§395Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Πράγματι ἔχει γίνει δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κουτσοχέρα. Παρακαλῶ τὸν κ. Κουτσοχέραν νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ διατυπώσῃ καὶ πάλιν τὴν τροπολογίαν του.

§396Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κουτσοχέρα). «Ἡ αὐτὴ ἔρευνα τῆς οὐσίας διεξάγεται καὶ ἂν δὲν χωρῇ δίωξις λόγῳ παραγραφῆς».

§397ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§398Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ ἐδέχθησαν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ἀπαλλακτικοῦ βουλεύματος λόγῳ παραγραφῆς τοῦ ἀδικήματος εἰς τὸ ὁποῖον διεπιστώθη ἡ ὕπαρξις ἀδικήματος, θὰ πρέπει ὁ ἐλεγχόμενος νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως.

§399Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μάλιστα, ἐγένετο δεκτόν. Παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ.

§400ΗΛ. ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον προστασίας τῆς τιμῆς τῶν πολιτευομένων εὑρίσκεται εἰς τὸ τέρμα, ἀφοῦ ἔγιναν δεκτὰ τὰ ἐπὶ μέρους ἄρθρα, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω καὶ εἰς τὸ Σῶμα καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι, ἐνῷ διὰ τῶν γενομένων δεκτῶν ἄρθρων ἐλήφθησαν μέτρα διώξεως κατὰ τῶν ἀναξίων πολιτευομένων, εἰς τὰ μέτρα προστασίας τῶν ἀξίων πολιτευομένων πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ διάταξις, ἐν τῇ ὁποίᾳ νὰ καθορίζεται, ὅτι: «Νὰ ἀποδίδεται δημόσιος ἔπαινος εἰς τοὺς πολιτευομένους ἐκείνους, οἵτινες ἔργῳ ἤσκησαν τὴν ἀρετὴν κατὰ τὴν πολιτικήν των ζωὴν καὶ οἱ ὁποῖοι εἰσελθόντες πτωχοὶ ἐξῆλθον πενέστεροι». Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐχαρακτήρισε τὸ νομοσχέδιον ὡς ἰδιόρρυθμον, οἰκογενειακόν. Ἡ ἀνωτέρω διάταξις θὰ εἶναι τὸ εὐγενέστερον ἐπίτευγμα τοῦ νομοσχεδίου.

§401ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§402Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἐπεσημάναμεν, ὅτι ἐὰν τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοθέτημα δὲν προβλέψῃ τοὐλάχιστον τὸν ἠθικὸν στιγματισμὸν τῶν ἐγκλημάτων τοῦ παρελθόντος θὰ ἀποβῇ κατ’ ἀνάγκην ἔκτακτον μέτρον στερούμενον ἀντικειμένου, ἀφ’ οὗ γενεσιουργὸς τοῦ νομοθετήματος ὑπῆρξε κυρίως τὸ παρελθὸν καὶ συγκεκριμένως ἡ πρόσφατος ὀκταετία. Διότι μόνον ὁ ἠθικὸς κολασμὸς τῶν ἐγκλημάτων τὰ ὁποῖα διαφεύγουν τῆς δυνατότητος ἐπιβολῆς οὐσιαστικῶν κυρώσεων εἴτε λόγῳ ἀνυπαρξίας προϋφισταμένης ἀπειλῆς ποινῆς, εἴτε λόγῳ μεσολαβήσεως παραγραφῆς, εἴτε τέλος λόγῳ ὑπάρξεως συνταγματικοῦ ἢ ἄλλου νομικοῦ κωλύματος, θὰ ἀπετέλει τὴν δικαίωσιν τοῦ παρόντος νομοθετήματος. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξασφαλίζεται μὲ τὸν νόμον αὐτὸν τοὐλάχιστον ἡ δυνατότης τῆς ἠθικῆς καταδίκης καὶ τοῦ πολιτικοῦ στιγματισμοῦ τοῦ ἐνόχου τοῦ παρελθόντος τοῦ οὐσιαστικῶς παραμένοντος ἀτιμωρήτου, καταλήγομεν εἰς ἐγκατάλειψιν τῆς κυρίας ἀποστολῆς μας καὶ οὐσιαστικὸν ἐμπαιγμόν. Ἐμπαιγμόν, ὁ ὁποῖος προσλαμβάνει μορφὴν ἀκόμη βαθυτέραν ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καθηλώθημεν ἐδῶ ἐπὶ ἡμέρας καὶ νύκτας μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς ἐκπληρώσεως τῆς βασικωτέρας μας ἐπαγγελίας. Κύριε Πρόεδρε, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐπιβάλλεται νὰ ἐκπληρώσωμεν τὸ καθῆκον μας ἐξασφαλίζοντες διὰ τοῦ νόμου τὴν δυνατότητα τῆς ἠθικῆς καταδίκης τῶν περιπτώσεων τοῦ παρελθόντος, ἐὰν θέλωμεν νὰ καταστῶμεν ἄξιοι τῆς στοιχειωδεστέρας ἐθνικῆς καὶ λαϊκῆς προσδοκίας.

§403Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Πράγματι ἡ τροπολογία μου διαλαμβάνει (ἀναγιγνώσκει) «.... λόγῳ παραγραφῆς ἢ ἑτέρου νομικοῦ κωλύματος....».

§404ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτή;

§405ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§406ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§407Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν καταθέσει τροπολογίαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν στοιχεῖα, ὅτι ὑπάρχουν καταθέσεις εἰς Τραπέζας, χρεώγραφα, τιμαλφῆ, ἐλεγχομένου πολιτικοῦ, μὴ δηλωθέντα καὶ κατατεθειμένα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ταῦτα πάντα μετὰ τὸν θάνατον τοῦ κρινομένου πολιτικοῦ, νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Δημόσιον.

§408Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτελείωσεν ἐπιτέλους, τὸ σχέδιον Ν. Δ. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἐδήλωσε διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ του, ὅτι δὲν μετέχει τῆς ψηφίσεως τούτου. Εὐχόμεθα νὰ μὴ μετανοήσῃ διὰ τὸ σχέδιον Ν. Δ. καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Θέλω ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπισημάνω μίαν παράλειψιν. Ὅλοι παρέστημεν καὶ ὅλοι, ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν ὡμιλήσαμεν διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἡ παράλειψις συνίσταται εἰς τό, ὅτι ὁ δημιουργός, ὁ ἐμπνευστὴς τούτου, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν μᾶς ἐτίμησε διὰ τῆς παρουσίας του.

§409ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§410Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἀνέπτυξε μίαν τροπολογίαν, κατατεθεῖσαν μάλιστα ἐνώπιον ὑμῶν. Δὲν πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπ’ αὐτῆς;

§411ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§412Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος κατετέθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτῆς.

§413Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ Βουλή, κ. Πρόεδρε, εἶπε ναί.

§414Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἐφραιμίδη.

§415Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ὄχι, ὄχι.

§416ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὸν κ. Κανελλόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ.

§417Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον βεβαίως ἐψηφίσθη, ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ νὰ ἐκτεθῇ ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἐγὼ τοὐλάχιστον, εἰς τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἡ πρότασις ἡ ὁποία ἔχει λογικὴν καὶ ἠθικὴν βάσιν, ἀπερρίφθη. Θὰ ἔπρεπε βεβαίως νὰ μελετηθῇ. Θὰ ἔπρεπε κάπως νὰ ἐξετασθῇ. Ἀλλὰ τό, ὅτι τόσον εὐκόλως ἀπερρίφθη, ἀδιάφορον ἐὰν προέρχεται ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α. ἢ ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ε.Ρ.Ε., μία πρότασις, ἡ ὁποία ἔχει ἠθικὴν καὶ λογικὴν βάσιν, τὸ ὅτι τόσον εὐκόλως ἄνευ συζητήσεως ἀπερρίφθη, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὸ ἀποδέχομαι. Ὅποιος ἔχει καταθέσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τὸ δηλώσῃ. Ἐὰν δὲν τὸ δηλώσῃ, νὰ ἔχῃ συνεπείας ἔστω καὶ ἐκείνας τὰς ὁποίας προτείνει ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἢ ὁ κ. Ἐφραιμίδης.

§418Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ἐθέσατε εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ ἀπερρίφθη καὶ προσεθέσατε, ὅτι ἐξ ἄλλου εἶναι ἀνεφάρμοστος, ναὶ ἢ οὔ;

§419ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. Γραφάκο.

§420Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§421ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πράγματα εἶναι ὅπως τὰ εἶπον. Ἔχομεν μίαν εὐρεῖαν ἀμφισβήτησιν! (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§422Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ ἐμφαίνεται σαφῶς ἡ δήλωσίς σας, ὅτι ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Πῶς συζητοῦμεν, αὐτὸ εἶναι παρὰ τὸν Κανονισμόν.

§423Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὅταν εἴπατε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτόν.

§424ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ διακόψατε.

§425Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μάλιστα, σᾶς διέκοψα, εἰπών, ὅτι ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἔχει καταθέσει τροπολογίαν καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ὁ κύριος Ὑπουργός.

§426ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Ἔτσι λέτε καὶ σεῖς καὶ ἔτσι εἶναι. Καὶ ἐγὼ ἠπόρουν, πῶς, ἐνῷ ἔχω ἔμπροσθέν μου τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀπ’ ἀρχῆς τῆς συζητήσεως, αὕτη δὲν ὑπεστηρίχθη ἀπὸ κανένα. Τοῦτο μοῦ ἐπροξένησε πράγματι ἐντύπωσιν.

§427Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθῶμεν. Διότι μία τροπολογία τοιαύτης σοβαρότητος ὡς ἡ προταθεῖσα ἐκ μέρους μας ἔφθασε εἰς τὸ τέλος νὰ συζητηθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔσπευσε νὰ ἀπορρίψῃ τὴν τροπολογίαν ἐνῷ ὑπῆρχον συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας μας.

§428Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν.

§429Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν. Πράγματι ἐμεσολάβησε μία ἀταξία λόγῳ τῆς συγχύσεως καὶ λόγῳ τοῦ, ὅτι συνάδελφοι ἔμειναν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τερματίζεται ἡ συζήτησις καὶ ἡτοιμάσθησαν νὰ φύγουν εἰς μίαν στιγμὴν ποὺ ἀνέπτυξε τὴν τροπολογίαν ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἡμεῖς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὴν παραδοχὴν τῆς τροπολογίας ἐφόσον ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο σύμφωνος.

§430Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τοιαύτη τροπολογία βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε συζητηθῇ μὲ ἄνεσιν. Ἐγὼ βέβαια θὰ εἶμαι πρόθυμος νὰ καθήσωμεν νὰ τὴν συζητήσωμεν. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐδήλωσα, ὅτι κατανοῶ τὴν τροπολογίαν. Δὲν κατανοῶ διατὶ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξουν κυρώσεις δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ δηλώσῃ κακῶς, ἀνεπαρκῶς, διὰ μίαν μικρὰν κατάθεσιν εἰς μίαν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν θὰ ὑπάρξουν κυρώσεις βαρύτεροι δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ καταθέτῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἂν ὑπάρχῃ πολιτικὸς ὁ ὁποῖος καταθέτει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀρνεῖται νὰ τὸ δηλώσῃ αὐτὸς εἶναι ὁ χειρότερος ἐξ ἐκείνων τοὺς ὁποίους θέλει νὰ συλλάβῃ ὁ νόμος. Δὲν εἶναι νοητὸν λοιπὸν αὐτὸς οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι νὰ τὸν καλύψωμεν. Ἐφόσον τὸ θέμα δὲν συνεζητήθη ἐπαρκῶς θὰ συζητηθῇ κατ’ ἀνάγκην ἐπιπολαίως. Ἀλλὰ ὁσονδήποτε ἐπιπολαίως καὶ ἂν συζητηθῇ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς θετικὸν κατ’ ἐμὲ ἀποτέλεσμα.

§431ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται ἐκ νέου νὰ γίνῃ συζήτησις τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας ὑπάρχει τις ὁ ἐπιθυμῶν νὰ ὁμιλήσῃ;

§432Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὶ λέγει ἡ τροπολογία, νὰ τὴν ἀκούσωμεν.

§433Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶχε ψηφισθῆ καὶ ἔγιναν καὶ σχόλια καὶ κατόπιν λέγετε, ὅτι δὲν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον οὔτε κατ’ ἄρθρον οὔτε εἰς τὸ σύνολον; Τὶ νὰ σᾶς εἴπω;

§434Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Καὶ ὁ λόγος ποὺ ζητοῦμεν τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας εἶναι νὰ περιέλθουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὡρισμένα περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἐδηλώθησαν μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ ὑποχρέου πρὸς δήλωσιν προσώπου.

§435Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βαρυτάτη ἡ ποινὴ τοῦ προσώπου ποὺ περιέπεσεν εἰς τὸ βαρύτατον παράπτωμα νὰ ἀποκρύψῃ τυχὸν περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει τοποθετήσει εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω ὅμως ἡ βαρυτάτη αὐτὴ ποινὴ δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰ τέκνα τους. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὰ τρία τέταρτα νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Δημόσιον.

§436Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου ποὺ ἐψηφίσαμεν νομίζω, ὅτι ἡ προτεινομένη τροπολογία δὲν ἔχει βάσιν, διότι ἡ διάταξις ἡ ὁποία ὑπεχρέωνε τὴν δήλωσιν τῶν κινητῶν καὶ καταθέσεων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διεγράφη.

§437Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν τροπολογίαν ὅσα ἔχουν ἀπαλειφθῆ ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου.

§438Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγώ, ὅτι ἐπεκράτησεν ἀταξία. Εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι ἐψηφίσθη τὸ σχέδιον νόμου καὶ ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀντιπρόσωπος τῶν προοδευτικῶν καὶ ηὐχήθη μάλιστα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μὴ μετανοήσῃ. Τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιβεβαιώνει καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Κουτσοχέρας ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ ἄλλου θέματος, ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐδέχθησαν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας θὰ εἴπω δύο λόγια ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας δὲν πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ κανένα δικαίωμα τοῦ Δημοσίου διότι ἐξηρέθησαν τὰ κινητὰ καὶ αἱ καταθέσεις. Συνεπῶς τὶ προσθέτει ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας;

§439ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ ἐκ νέου τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Ἠλιοπούλου κλπ.

§440Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§441ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία. (Ἀναγιγνώσκεται ἡ τροπολογία).

§442Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἥμισυ ἢ κατὰ τὰ ¾ ὁ ἀναγκαῖος κληρονόμος.

§443ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μανιαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§444Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγώ, δὲν ἀπησχόλησα διὰ τὸ Νομοσχέδιον οὔτε ἕνα λεπτὸν τὴν Βουλήν. Καὶ τοῦτο διότι κατ’ ἀρχὴν ἀπεχθάνομαι τὸ Νομοσχέδιον. Πιστεύω, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον τοῦτο καταβιβάζει τὴν στάθμην τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ ΕΡΕ ἀπεφάσισε νὰ τὸ ψηφίσῃ ὑποχρεοῦμαι καὶ ἐγὼ νὰ εὐθυγραμμισθῶ. Ἐκάματε ὅμως κ. Πρόεδρε, πολὺ ἄσχημα νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς ΕΔΑ. Ἡ ὁποία ἔγινε μόνον καὶ μόνον διὰ λόγους ἐντυπωσιακούς. Ὡς εἶπε προηγουμένως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Παπακωνσταντίνου, ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ φέρῃ κανένα ἀποτέλεσμα. Δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι τὴν καταψηφίζω διότι ὡς εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν ἀπεχθάνομαι ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ὅλον Νομοσχέδιον.

§445ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἠλιοπούλου καὶ λοιπῶν;

§446ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§447ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, ἡ ὁποία θὰ τεθῇ ὡς προτελευταῖον ἄρθρον εἰς τὸ ψηφισθὲν Νομοσχέδιον «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Νόμου κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§448ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§449ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας».

§450Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρουσιασθῇ ἀνάγκη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, διότι τὸ βάρος τὸ ὁποῖον ἐπιθέτομεν εἰς τοὺς ὤμους τῶν Ἐφετῶν εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι τεράστιον. Θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ μελετήσῃ τὴν ἐνδεχομένην αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐφετῶν φυσικὰ καὶ τῶν Ἀντεισαγγελέων Ἐφετῶν, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι συνδεδεμένη μὲ συνεχῆ ἀπασχόλησιν, δὲν ἐπιτρέπεται δὲ νὰ γίνῃ εἰς βάρος καὶ τῶν ἄλλων τῶν καθ’ αὑτὸ συνδεδεμένων μὲ τὴν ἀποστολὴν τῶν δικαστικῶν καθηκόντων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως· θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς φέρετε ἕνα ἄρθρον μόνον, τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα.

§451Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ εἶναι ὀρθοτάτη. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, ἀναλόγως τῆς ηὐξημένης ἐργασίας, ἡ ὁποία θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν.

§452ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§453Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασις πολλῶν συναδέλφων ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Δ.Α. περὶ προσθήκης μεταβατικῆς διατάξεως εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Πρόκειται περὶ ἀποκαταστάσεως τριῶν, τεσσάρων τμηματαρχῶν, πτυχιούχων Νομικῆς ἐχόντων 35ετῆ Ὑπηρεσίαν. Εἴχατε εἴπει ἄλλοτε κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ πρότασις περὶ βαθμολογικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ἐνεκρίνετο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι εἶναι ἤδη ὥριμος νὰ συζητηθῇ ἡ ἐν λόγῳ πρότασις. Ἐπίσης ἐπειδὴ ἐγεννήθησαν ἀμφισβητήσεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον καταβολῆς ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ (τριετιῶν) εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς χάριν διευκρινίσεως εἶναι ἀπαραίτητος μία προσθήκη εἰς τὴν ἐν λόγῳ πρότασιν.

§454ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις αὐτὴ πράγματι ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὑπογράφεται ὑπὸ πλείστων βουλευτῶν, τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, εἶχε δὲ ἐπὶ πλέον συζητηθῆ καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν τοῦ Σώματος, Κατόπιν τούτου νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησίν της, ἐφ’ ὅσον ἔχει τηρηθῆ ἡ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένη διαδικασία, ὑπάρχει δὲ ἐπὶ τοῦ θέματος συμπληρωματικὴ Ἡμερησία Διάταξις: Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως «περὶ προσθήκης μεταβατικῆς διατάξεως εἰς τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς».

§455ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπαράδεκτος, ἀπαράδεκτος.

§456Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἡ πρότασις αὕτη κάμνει διάκρισιν μεταξὺ τῶν στενογράφων καὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ἐὰν θὰ ἐγκριθῇ, νὰ ἐγκριθῇ ἑνιαίως δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους ἄνευ διακρίσεως.

§457Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ συμφωνῇ, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ δεκτή, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία ἐτέθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἰορδάνογλου. Διὰ νὰ γίνῃ δεκτή, πρέπει ἡ δευτέρα παράγραφος νὰ διορθωθῇ. Δὲν εἶναι νοητὸν διὰ τοὺς στενογράφους τοὺς παραμένοντας εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν νὰ χρειάζωνται 20 ἔτη καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους ὑπερδεκαετὴς ὑπηρεσία. Θὰ πρέπει καὶ ἐκεῖ νὰ τεθῇ ὑπερδεκαετὴς ὑπηρεσία ἢ ἔστω ὑπερδεκαπενταετής.

§458Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Οἱ ὑπάλληλοι διὰ τοὺς ὁποίους ὡμίλησα, ἔχουν 20 ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου καὶ ὑπὲρ 35ετῆ περίπου ὑπηρεσίαν.

§459Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἴση μεταχείρησις πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ δι’ ὅλους.

§460Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἡ ἐπιτυχία τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε, θὰ συντελεσθῇ μόνον ἐὰν τὸν σεβασθῶμεν. Ὁ νέος Κανονισμὸς λέγει, ὅτι πρέπει πᾶσα τροπολογία νὰ κοινοποιῆται πρὸ 24 ὡρῶν.

§461Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἔχει διανεμηθῆ συμπληρωματικὴ ἡμερησία διάταξις καὶ συνεπῶς ὑπάρχουν ὅλαι αἱ προϋποθέσεις. Δὲν ἔχω πάντως ἀντίρρησιν νὰ τροποποιηθῇ ἡ δευτέρα παράγραφος συμφώνως πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ κυρίου Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Δηλαδὴ δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς στενογράφους νὰ ἀπαιτῆται δεκαετία εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου, διότι πρόκειται περὶ δύο εἰσέτι στενογράφων ποὺ ἔχουν τὰ αὐτὰ προσόντα. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὴν Βουλὴν μὲ αὐτὴν τὴν τροποποίησιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων ποὺ ἐμόχθησαν καὶ μοχθοῦν. Εἶναι ἔργον δικαιοσύνης καὶ παρακαλῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους νὰ δεχθοῦν τὴν πρότασιν.

§462ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἀποψινὴν μακρὰν συζήτησιν θὰ εἶναι ἡ μόνη ἀποτυχία τοῦ κ. Κουτσοχέρα δι’ αὐτὸ εὐτύχημα θὰ ἦτο νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς του. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή;

§463Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ τὴν δέχομαι.

§464ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§465Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὄχι. Σεῖς δὲν ἐδέχθητε μίαν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφεώρα ἄλλους ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς.

§466ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος λέγετε ὄχι. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε δὲν ἔχει περάσει ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Κανονισμοῦ, ἐνῷ ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν ἀφορᾶ μίαν δικαιοτάτην περίπτωσιν καὶ ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Ἔχει δὲ ὑπογραφῆ ἡ πρότασις αὐτὴ καὶ ἀπὸ πολλοὺς βουλευτὰς ὡς προανέφερον. Αἱ ἄλλαι τροπολογίαι θὰ ἔλθουν ὅταν θὰ συζητηθῇ γενικῶς τὸ Ὑπαλληλικὸν θέμα.

§467Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὅσαι τροπολογίαι ὑπεγράφησαν ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα γίνονται δεκταί;

§468Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Καὶ διὰ τοὺς στενογράφους ἡ δεκαετία, κ. Πρόεδρε.

§469Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή.

§470Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ ἴση μεταχείρισις τῶν ὑπαλλήλων.

§471ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι διαπνέομαι ἀπὸ πνεῦμα δικαιοσύνης. Ἡ πρότασις, ἡ ὁποία συζητεῖται ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ἔχει ὑπογράψει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ καὶ ὑπερεκατὸν βουλευταί. Καὶ τελικῶς τὴν ἐνέκρινεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἔρχεται ξεκρέμαστη ἡ πρότασις αὐτή.

§472Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μεριμνήσητε διὰ τὸ ὅλον θέμα τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, διότι ὑπάρχουν ἀδικίαι μεγάλαι. Καὶ ἐγὼ ἔχω δύο τροπολογίας.

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅλας τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας.

§474Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ. Ἔγινε δεκτή, ἡ δεκαετία καὶ διὰ τοὺς στενογράφους;

§475ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§476ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§477ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως, ἡ πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ περὶ προσθήκης μεταβατικῆς διατάξεως εἰς τὸ Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ὡς καὶ τῆς προσθήκης διατάξεως ἀφορώσης εἰς τὰς χορηγουμένας τριετίας εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς διατυποῦται τελικῶς ὡς ἀκολούθως: 1. Ὀργανικοὶ τμηματάρχαι αʹ τάξεως, περὶ ὧν αἱ περιπτώσεις Γʹ, Εʹ καὶ ΣΤʹ τοῦ ἄρθρου 86 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἔχοντες ἤδη ὑπερτριακονταετῆ δημοσίαν ὑπηρεσίαν ἐξ ἧς ὑπερεικοσαετῆ ἐν τῇ Βουλῇ, ὑπερδεκαετῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου καὶ πτυχίον Νομικῆς προάγονται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ βʹ τάξεως δημιουργουμένων ἰσαρίθμων ὀργανικῶν θέσεων διευθυντῶν βʹ τάξεως. Αἱ θέσεις αὗται καταργοῦνται αὐτοδικαίως ἅμα τῇ ὁπωσδήποτε ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀποχωρήσει τῶν βάσει τῆς παρούσης προαχθησομένων. 2. Οἱ ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων στενογράφων ἐπὶ ὀργανικῷ βαθμῷ τμηματάρχου αʹ τάξεως ἔχοντες συμπεπληρωμένην τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ δεκαετῆ τοὐλάχιστον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου, ἅμα δὲ καὶ πτυχίον Νομικῆς, ἀποκτοῦν καὶ τὸν ὀργανικὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ βʹ τάξεως. Κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ἄνω περιπτώσεις ὁ διανυθεὶς χρόνος ὑπηρεσίας ἐπὶ μισθῷ διευθυντοῦ βʹ τάξεως, θεωρεῖται διανυθεὶς καὶ εἰς τὸν βαθμόν. 3. Εἰς τὸ ἄρθρον 88 προστίθεται παράγραφος 4 ἔχουσα οὕτω: (Αἱ παράγραφοι 4, 5 καὶ 6 λαμβάνουσι ἀντιστοίχως ἀριθμοὺς 5, 6 καὶ 7). Εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὑπηρέτας τῆς Βουλῆς χορηγεῖται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου αὐτῆς, μετὰ γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου προσαύξησις λόγῳ εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ ἐκ 10% ἀνὰ τριετίαν ἐπὶ τοῦ μισθοῦ ὃν λαμβάνουν καὶ μέχρι τεσσάρων τριετιῶν, ὁ δὲ πρὸς ὑπολογισμὸν τῶν τριετιῶν χρόνος προσμετρᾶται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διανυθείσης εἰς τὸν ὀργανικὸν βαθμὸν ὑπηρεσίας. Ὁ διαδραμὼν χρόνος εἰς τὸν ἀμέσως προηγούμενον κατ’ ἀπονομὴν βαθμόν, ταὐτὸν ὄντα πρὸς τὸν ὀργανικὸν τοιοῦτον, θεωρεῖται ὡς διανυθεὶς εἰς τὸν ὀργανικὸν βαθμὸν ὃν ὁ ὑπάλληλος κέκτηται κατὰ τὴν χορήγησιν τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω προσαυξήσεων. Διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ὡς ἄνω προσαυξήσεων, εἰς τοὺς ἐπὶ βαθμῷ διευθυντοῦ ἢ γενικοῦ γραμματέως ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς συνυπολογίζεται ὁ διανυθεὶς χρόνος ὑπηρεσίας εἰς ἑκάτερον τῶν δύο προηγουμένων ὀργανικῶν βαθμῶν ὡς καὶ εἰς τὸν νῦν κατεχόμενον τοιοῦτον. Ἡ ὡς ἄνω διάταξις ἔχει ἐφαρμογὴν δι’ ἅπαντας τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς, ἐφ’ ὅσον κέκτηνται τριακονταετῆ δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἐξ ἧς εἰκοσαετῆ ἐν τῇ Βουλῇ. Αἱ μέχρι τοῦδε ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς περὶ χορηγήσεως εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτῆς προσαυξήσεων λόγῳ εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ ἢ μισθῷ, εἶναι ἔγκυροι.

§478ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§479ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς ἡ ὡς ἄνω πρότασις ἐγένετο δεκτὴ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἀνωτέρω διατυποῦται. Αἱ ἀνωτέρω διατάξεις θὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς τὰ οἰκεῖα ἄρθρα τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ ὑπ’ εὐθύνην μου νὰ ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§480ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§481ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§482ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§483ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέρα καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 5 π.μ.)