1964.06.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Τρίτη 16η Ἰουνίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.40′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἡμερησία Διάταξις σᾶς εἶναι γνωστή. Δεδομένης τῆς λεπτότητος τὴν ὁποίαν παρουσιάζει τὸ συζητηθησόμενον θέμα θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διατηρήσητε ὅλην τὴν ἠρεμίαν, τὴν ψυχραιμίαν καὶ τὴν νηφαλιότητά σας, διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ συζήτησις εἰς τὸ ἐμπρέπον ὕψος. Ὀφείλω νὰ εἰδοποιήσω καὶ τὰ θεωρεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐτίμησαν ἀπόψε μὲ πλήρη συγκρότησιν, ὅτι πᾶσα οἱαδήποτε ἐκδήλωσις ἀπαγορεύεται. Εἰς περίπτωσιν ἐκδηλώσεώς τινος ἢ ἐκφράσεως λέξεώς τινος, θὰ διαταχθῇ ἡ ἐκκένωσις τῶν θεωρείων ἀμέσως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4952)1931 καὶ συστάσεως Πρεσβείας Αʹ τάξεως ἐν Κοπεγχάγῃ τῆς Δανίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Πετραλιᾶς, Χ. Ἀποστολάκος, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Βασιλᾶτος, Β. Ἰντζές, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Τ. Γεωργίου, Θ. Ἀνδρεάδης, Η. Κατριβᾶνος, Ι. Διαμαντόπουλος, Τ. Κεφαλληνός, Λ. Λυμπέρης, Α. Μαυρίδης, Δ. Παπαρρήγας, Γ. Στεφανόπουλος, Α. Αὐγερινός, Ι. Σακελλαρίου, Α. Λώρας, Α. Τζιζῆς, Ι. Γιαμᾶς, Ν. Παπαηλίας, Η. Σακαλῆς, Κ. Παπασπύρου, Γ. Παπαγιαβῆς καὶ Χ. Χονδρομματίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Στ. Ἠλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Ν. Σκοπούλης καὶ Ν. Γανίτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ δι’ αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Παπαηλίας, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Τ. Κολοκυθᾶς, Α. Τζιζῆς, Α. Καλκάνης, Α. Σπανορρήγας, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Πετραλιᾶς, Ε. Πέτσος, Γ. Παπαγιαβῆς, Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Λ. Λασκαρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ δι’ αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρδαρᾶς, Ε. Βαντάλης, Χ. Γραμματίδης καὶ Ι. Γκλαβάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ δι’ αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ αὐτοκινήτων». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν Ἀγρινίου, Τρυφοῦ καὶ Τιαννέϊκων, διαμαρτυρομένων διὰ προσφερθείσας χαμηλὰς τιμὰς ἀγορᾶς καπνῶν καὶ αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν εἰς Κρατικὰ Σανατόρια νοσηλευομένων ἀνασφαλίστων φυματικῶν, αἰτουμένων ἐπιδότησιν τῶν νοσηλευομένων ἀνασφαλίστων φυματικῶν δι’ ἐπιδόματος ὑπολογιζομένου κατ’ ἐλάχιστον εἰς τριακοσίας δραχμὰς μηνιαίως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων συνταξιούχων καὶ ἐργαζομένων ἀρτεργατῶν Ἠπείρου, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ἐπιδιωκομένης συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου των, εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ αἰτουμένων τὴν διατήρησιν αὐτοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Περιφερειακοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀγρινίου, αἰτουμένου τὴν ὑπαγωγὴν τῆς πόλεως τοῦ Ἀγρινίου εἰς τὸ νέον χωροταξικὸν σχέδιον μεταξὺ τῶν πόλεων, αἵτινες θὰ ἀποτελέσουν πυρῆνας ἀναπτύξεως τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἐκλογὴν τοῦ Ἀγρινίου ὡς πυρῆνος ἀναπτύξεως τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς πρωτευούσης ἱδρυθησομένου Νομοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ΚΤΕΛ Αἰτωλ)νίας, αἰτουμένου ἀναστολὴν τῆς ἀποφάσεως περὶ καταβολῆς αὐξήσεως ἀποδοχῶν προσωπικοῦ κινήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα καταστηματαρχῶν καὶ κατοίκων τῶν πέριξ τῆς πλατείας Ἐλευθερίας Σερρῶν οἰκοδομῶν, αἰτουμένων παραμονὴν τῆς ἀφετηρίας τῶν ἀστικῶν λεωφορείων εἰς τὴν ἐν λόγῳ πλατεῖαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ὑπόμνημα γονέων σπουδαστῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν, αἰτουμένων τὴν νομιμοποίησιν καὶ ἐξυγίανσιν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν. Οἱ Γονεῖς καὶ Κηδεμόνες Σπουδαστῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν, καταθέτουν ἀναφοράν, αἰτούμενοι τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς τακτοποίησιν τοῦ θέματος τῶν σπουδῶν τῶν τέκνων των κλπ. Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Α. Φροντιστὴς καὶ Σ. Ἐλαφρός, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ καὶ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου Λαυρεντίου (Πηλίου), αἰτουμένων ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῆς πρώτης δόσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, λόγῳ καταστροφῆς τῆς ὀπωροπαραγωγῆς των ἐκ τῶν προσφάτων ραγδαίων βροχῶν. Οἱ μέτοχοι τοῦ 13ου ΚΤΕΛ Αἰτωλ)νίας, αἰτοῦνται ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ τῶν διατάξεων ἐκείνων καθ’ ἃς παρέχεται εἰς τοὺς Νομάρχας ἡ εὐχέρεια παροχῆς ἀδειῶν αὐτοκινήτων καὶ εἰς ἐξυπηρετουμένας γραμμὰς ὡς καὶ τῆς παρεχούσης τὸ δικαίωμα ἐκδόσεως ἀδείας εἰς ὀργανουμένας ἐπιχειρήσεις δι’ ἐκμίσθωσιν πρὸς τρίτους διὰ τουριστικοὺς σκοπούς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πανάγος, Α. Τσιάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν ὑπομνήματα κατοίκων πόλεως Γιαννιτσῶν, χωρίου Πλαγιάρι Νομοῦ Πέλλης ὡς καὶ χωρίων Σουλφλὰρ καὶ Καταφυγίου Νομοῦ Κοζάνης, αἰτουμένων ἐπαναπατρισμὸν τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ὑπόμνημα Ἀκτημόνων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Νομοῦ Χανίων αἰτουμένων ἀπαλλαγήν των ἐκ τῶν τόκων ὑπερημερίας δι’ ὀφειλὰς πρὸς τὸ τέως Ἐφεδρικὸν Ταμεῖον Χανίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐμπορίου Βορείου Ἑλλάδος, παραπονουμένων διὰ περικοπὴν κατόπιν διαταγῆς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τῆς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960 χορηγουμένης ἀποζημιώσεως δι’ ἔξοδα κινήσεως καὶ ὑπερωριακῆς ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πωλητῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων, αἰτουμένων νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τῶν Λαϊκῶν ἀγορῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολεμοπαθῶν Ν. Χανίων, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παπαδάτου Ξηρομέρου, αἰτουμένου ταχεῖαν ἐκτίμησιν ὑπὸ τοῦ ΟΓΑ τῆς προξενηθείσης εἰς καπνοφυτείας καὶ σιτοκαλλιέργειαν ζημίας ἐκ προσφάτου χαλαζοπτώσεως. Ὁ Σύλλογος ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Ἀγρινίου, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην διάταξιν ἐπιβολῆς ποινῶν ἐπὶ αὐτοκινήτων Δημοσίας Χρήσεως καὶ αἰτεῖται προσθήκην διατάξεως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον καθοριζούσης τὸ ἔργον τῶν αὐτοκινήτων Δημοσίας χρήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κακοδικίου ἐπαρχίας Σελίνου, αἰτουμένων ἐξηλεκτρισμὸν τῆς Κοινότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακκαρᾶς, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Συλλόγου Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Χαλυβουργικῆς Α.Ε. ἐπιδιωκομένην ἐπιβολὴν δασμῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πρώτων ὑλῶν. Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Α. Φροντιστῆς καὶ Σ. Ἐλαφρός, καταθέτουσιν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Βόλου αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ δρομολογίου τῶν Σ. Ε.Κ. μεταξὺ Βόλου–Καλαμπάκας. Οἱ βουλευταὶ Μαγνησίας κ.κ. Α. Φροντιστῆς καὶ Σ. Ἐλαφρός, καταθέτουσιν ὑπόμνημα παραγωγῶν καστάνων τοῦ χωρίου Δρακείας, αἰτουμένων ἐπανεξέτασιν τῶν συνθηκῶν καταστροφῆς τῆς ἐσοδείας των ἐκ τῆς χαλάζης καὶ δικαίαν ἀποζημίωσίν των παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συνταξιούχων καὶ ἐργαζομένων Ἰωαννίνων αἰτουμένων τὴν μὴ συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν Ἠπείρου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μοναστηρακίου Ρονίτσης αἰτουμένων ἵδρυσιν Νομοῦ Ἀκαρνανίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ΤΡΥΧΟΥ Ξηρομέρου αἰτουμένου ταχεῖαν ἀποστολὴν γεωπόνου πρὸς διαπίστωσιν τῆς προξενηθείσης ἐκ προσφάτου χαλαζοπτώσεως εἰς καπνοφυτείας ζημίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπάνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνοπαραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως Ἀγρινίου διαμαρτυρουμένων διὰ διακοπεῖσαν ἀγορὰν καπνῶν ὑπὸ τῆς Καπνοβιομηχανίας Ματσάγγου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐδέσσης αἰτουμένου ταχεῖαν ἀνάληψιν τῆς κατακυρωθείσης ὑπὸ τῆς Ἐριοβιομηχανίας Ἐδέσσης παραγγελίας Ἐρέας στολῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπου τῆς Κοινότητος Παπαδάτου αἰτουμένου ἄμεσον ἀποστολὴν ὑπαλλήλου τοῦ Ο.Γ.Α. πρὸς ἐκτίμησιν τῶν προξενηθεισῶν ἐκ χαλάζης ζημιῶν εἰς καπνοφυτείας. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Τελωνοφυλακῆς Μακεδονίας αἰτουμένης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σάββα Ἀθανασιάδη, Ἰορδάνου Γεωργιάδη καὶ Σ. Τοπαλίδη κατοίκων Συνοικισμῶν Προσφύγων Παλαιοκώμης Νομοῦ Σερρῶν αἰτουμένων διέλευσιν τῆς Δημοσίας ὁδοῦ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν Συνοικισμῶν αὐτῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατασκευαστῶν τσιμεντοσωλήνων τουβλοποιῶν, βιοτεχνῶν σακχαροειδῶν προϊόντων καὶ ἀσβεστοποιῶν Νομοῦ Σερρῶν αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν τῆς ἀναδρομικῆς καταβολῆς τοῦ φόρου τῶν διαχειριστικῶν ἐτῶν 1963 καὶ προηγουμένων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4737)3236)20.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 653)19.5.64 ἐρωτήσεως τῶν Βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Ε. Σακελλάρη ἐν σχέσει μὲ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ κατολισθήσεων πληγεισῶν οἰκογενειῶν τῆς συνοικίας Ἁγίου Δημητρίου–Μετσόβου τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ὡς ἄνω ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ὑπογραφείσης ἤδη ἀποφάσεως προγραμματισμοῦ ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπισκευῆς τῶν οἰκιῶν τῶν ἐκ πάσης φύσεως θεομηνιῶν πληγέντων οἰκογενειῶν ὁλοκλήρου τῆς Χώρας. Διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης δίδονται ὁδηγίαι εἰς τὰ Κέντρα Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν ὁριστικῶν πινάκων τῶν δικαιούχων, οἵτινες ἐν συνεχείᾳ θὰ ὑποβληθῶσιν ἡμῖν, ἵνα μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ἀποστολὴν τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων. Οὕτω κατὰ τὴν κατάρτισιν τῶν πινάκων τῶν δικαιούχων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων τῶν ὑποβληθησομένων ἡμῖν, θὰ περιλαμβάνωνται καὶ οἱ ἀνωτέρω πληγέντες, οἵτινες ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς διενεργηθείσης σχετικῆς ἀπογραφῆς ἀνέρχονται εἰς 45, ἐξ ὧν 7 μὲ ὁλοσχερῆ καταστροφὴν τῶν οἰκιῶν των, 15 μὲ σοβαρὰς ζημίας καὶ 23 μὲ ἐλαφρὰς ζημίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5262)28.5.64 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς βάρος τῶν πιστώσεων Δημοσίων Ἐπενδύσεων τρέχ. ἔτους, ἐνεκρίθη ποσὸν ἐκ δραχμῶν 1.000.000, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς σκοπιμότητος, εἰς τὴν νῆσον Καστελλόριζον Μεγίστην. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν νῆσον Σύμην, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ ἀποστολῆς σχετικῆς προτάσεως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μετὰ τὴν ὁριστικὴν διαμόρφωσιν καὶ ἔγκρισιν τοῦ προγράμματος Δημ. Ἐπενδύσεων τρ. ἔτους, δὲν κατέστη δυνατὴν ἡ πρόβλεψις πιστώσεως διὰ τὴν νῆσον ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΘ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5258)1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 714 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἵδρυσιν Κέντρου Μικρασιατικῶν Σπουδῶν εἰς Θεσσαλονίκην, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε τοῦτο προβλέπεται ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ συντρέχουν αἱ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις, οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ἐκ μέρους ἡμῶν. Σκόπιμον ὅμως εἶναι τὸ θέμα νὰ ἐξετασθῇ μετὰ τῶν λοιπῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων, ὥστε τὸ Ἵδρυμα νὰ ὀργανωθῇ καὶ νὰ λειτουργήσῃ κατὰ τρόπον ἄρτιον διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἐθνικὸν καὶ πολιτιστικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ νὰ ἐκτελέσῃ. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θὰ γίνουν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι. Παρόμοιον ἔργον ἐπιτελοῦν ἤδη τὸ Κέντρον Μικρασιατικῶν Σπουδῶν τῆς Κας Μαρλιὲ ἵδρυμα ἀνεγνωρισμένον ὑπὸ τοῦ Κράτους, τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱστορικὸν Ἀρχεῖον Μακεδονίας, ὑπηρεσία τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὡς καὶ διάφορα Σωματεῖα καὶ ὀργανώσεις ἐνισχυόμενα καὶ ὑφ’ ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5408)29.5.64 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 731 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου Θεσσαλονίκης μεταξὺ Περαίας–Νέων Ἐπιβατῶν–Ἁγίας Τριάδος, εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι ἐν συνεχείᾳ δὲ θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ νόμιμος διαδικασία διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει περὶ καθιερώσεως ὡς ἐλαχίστων ὁρίων ἀρτιότητος τῶν 2.000 τετρ. μέτρων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ἀνωτέρω μελέτης προβλέπονται ἐμβαδὰ ἀναλόγως τῆς χρήσεως τῶν οἰκοδομῶν καὶ τοῦ εἴδους τῶν οἰκισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οἱ Ἕλληνες ναυτικοί, μὴ δυνάμενοι ἐν τῷ συνόλῳ των νὰ ἀπορροφηθῶσιν ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων, ἐργάζονται, ὡς γνωστόν, ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας, Ἑλληνικῆς κατὰ τὸ πλεῖστον πλοιοκτησίας, διότι θὰ παρέμενον ἄνευ ἐργασίας. 2. Τὸ Κράτος, ἀντιμετωπίζον τὴν πραγματικὴν αὐτὴν κατάστασιν, νομίζομεν, ὅτι δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον οὐδὲ ὀρθὸν νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐργασίαν τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν ἐπὶ ξένων πλοίων, διότι τοῦτο θὰ ἀντέβαινε πρὸς τὸ δικαίωμα ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Ἐφρόντισε, συνεπῶς, καὶ ἐπέτυχε, κατόπιν μακρῶν προσπαθειῶν, ὅπως οἱ ἐπὶ τῶν πλοίων τούτων ὑπηρετοῦντες ναυτικοὶ ἀσφαλισθῶσιν εἰς τὸ Ν.Α.Τ., ἵνα τυγχάνωσι τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου παρεχομένων πλεονεκτημάτων καὶ ἐργάζωνται ὑπὸ συνθήκας ἀναλόγους τῶν ἐπὶ Ἑλληνικῶν πλοίων κρατουσῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν πλοίων τούτων ἀνέρχεται εἰς 700 περίπου καὶ οἱ ἐπ’ αὐτῶν ὑπηρετοῦντες Ἕλληνες ναυτικοὶ εἰς 21.000 περίπου, ἅπαντες ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ν. Α. Ταμεῖον. 3. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μικρὸς ἀριθμὸς ξένων πλοίων, ἐφ’ ὧν ὑπηρετοῦν Ἕλληνες ναυτικοί, ναυτολογημένοι εἰς λιμένας τῆς ἀλλοδαπῆς, δὲν ἔχουν εἰσέτι ἀσφαλισθῆ εἰς Ν.Α.Τ., παρὰ τὰς πρὸς τοῦτο προσπαθείας τοῦ Υ.Ε.Ν. Ἡ Ὑπηρεσία πάντως συνεχίζει τὰς προσπαθείας της διὰ τὴν ἀσφάλισιν καὶ τῶν πλοίων τούτων, παραλλήλως δὲ δι’ ἀποφάσεώς της ἔχει ἀπαγορεύσει τὴν χορήγησιν πληρωμάτων εἰς πλοῖα ὑπὸ ξένας σημαίας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξασφαλίζωνται προηγουμένως τὰ ἐχέγγυα τῆς ἀσφαλίσεως τούτων εἰς Ν.Α.Τ. 4. Τέλος, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν κατέχει στοιχεῖα περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων Ἑλλήνων ναυτικῶν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ Νορβηγικήν, Δανικὴν ἢ ἄλλας σημαίας καλυπτούσας Ἑλληνικὰ συμφέροντα, διότι τὰ στοιχεῖα ταῦτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῶσιν, αἱ σχετικαὶ ὅμως πληροφορίαι, ἃς ἔχει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, εἶναι, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὄντως ἀπασχολουμένων ναυτικῶν εἶναι ἐλάχιστος, οὐδεμίαν δυνάμενος νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ὡς πρὸς τὸ σημεῖον συναγωνιστικότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Παπαηλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Παπαηλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκτὸς τῶν γενομένων ἐνεργειῶν μας διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῶν ὠῶν εἰς ἱκανοποιητικὰ διὰ τὸν παραγωγὸν ἐπίπεδα, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Πάσχα, διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων πρὸς συγκέντρωσιν τῶν ὠῶν καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν εἰσαγωγῶν, προέβημεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰς κατωτέρω ἐνεργείας διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν παραγομένων πτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ τὴν ἐν γένει ἐνίσχυσιν τῆς πτηνοτροφίας. 1. Ἐπεμείναμεν εἰς τὴν ΔΕΗ διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. 2. Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Λαχαναγορᾶς διὰ τὴν ταχεῖαν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου τοῦ πτηνοσφαγείου καὶ Ὠοσκοπικοῦ Κέντρου, τὴν ταχεῖαν λειτουργίαν τοῦ πτηνοσφαγείου καὶ τὴν παραγγελίαν τοῦ ἀπαιτουμένου ἐξοπλισμοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὠοσκοπικοῦ Κέντρου, ὥστε νὰ καταστῇ εὐχερὴς ἡ τυποποίησίς των καὶ ἡ ἐπὶ συγχρονισμένων βάσεων ἐμπορία αὐτῶν. 3. Ἐλάβομεν ἀπόφασιν δι’ ἧς ἐπιδοτοῦνται αἱ Πτηνοτροφικαὶ Ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ προβαίνωσιν εἰς τὴν ἐμπορίαν τῶν ὠῶν των εἰς πακέττα τῶν 6, 10 ἢ 12 ὠῶν. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ὠφεληθῇ ἡ κατανάλωσις διότι θὰ καταναλίσκῃ τυποποιημένον προϊόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὁ παραγωγὸς λόγῳ τῆς ἀναμενομένης αὐξήσεως τῶν καταναλισκομένων ὠῶν. 4. Εἰσηγήθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ εἰς τὸ ΙΚΥ τὴν ἀποστολὴν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν 15 γεωπόνων, ἐντὸς τῆς προσεχοῦς 5ετίας, διὰ τὴν εἰδίκευσίν των εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς πτηνοτροφίας. Οὗτοι θὰ βοηθήσωσι τὰς Πτηνοτροφικὰς Ὀργανώσεις καὶ τοὺς πτηνοτρόφους εἰς τὴν παραγωγὴν εὐθηνῶν πτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ ἐμπορίαν ἐκλεκτῆς ποιότητος τοιούτων. 5. Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ᾠῶν μετὰ τὴν περίοδον τοῦ Πάσχα καὶ διάθεσίν των ἀργότερον κατὰ τὸ φθινόπωρον, ὅτε ἡ παραγωγὴ τῶν ᾠῶν εἶναι μειωμένη καὶ ἡ τιμὴ αὐτῶν ηὐξημένη. 6. Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν ΑΤΕ νὰ μελετήσῃ τὴν δυνατότητα συστάσεως Κοινοπραξίας ΑΤΕ καὶ Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν ἐμπορίαν τῶν ᾠῶν. 7. Εἰσηγήθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τὴν εὐρεῖαν χρησιμοποίησιν ᾠῶν καὶ κρέατος πουλερικῶν εἰς τὰ μαθητικὰ συσσίτια. Οὕτω ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ καταναλίσκωνται πολυτιμόταται ζωϊκαὶ πρωτεΐναι παρὰ τῆς σπουδαζούσης νεολαίας μας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἀπορροφῶνται ἐκ τῆς ἀγορᾶς τυχὸν πλεονάσματα πτηνοτροφικῶν προϊόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα, Α. Τσιάρα. Κατόπιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 760 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Α. Τσιάρα, ἀφορῶσα σηροτροφικὰ θέματα τῆς περιφερείας Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Κατὰ τὸ τρέχ. ἔτος ὡρίσθη ὡς κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τῶν χλωρῶν κουκουλίων ἡ τιμὴ τῶν 32 δραχμῶν κατὰ χιλ)μον καὶ οὐχὶ 28, ἥτις ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν ὡς προβλεπομένη νὰ διαμορφωθῇ. 2) Ἡ τιμὴ αὕτη ἀνταποκρινομένη εἰς τὴν διεθνῆ τιμήν, θεωρεῖται ὡς ἐξασφαλίζουσα πλήρως τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν. 3) Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐχορήγησε κανονικῶς τὰ αἰτηθέντα βραχυπρόθεσμα δάνεια. 4) Ἐπὶ τῆς ἐπισπεύσεως διενεργείας τῶν ἐκτιμήσεων τῶν προξενηθεισῶν ἐκ παγετοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους ζημιῶν εἰς μορεόφυλλα τῆς περιοχῆς Σουφλίου, ὁ Ὀργανισμὸς Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων ὑπ’ ὄψει τοῦ ὁποίου ἐτέθη τὸ θέμα, ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ἀναμένει ἀναγγελίαν τοῦ ἀνταποκριτοῦ του καὶ τὴν ὑποβολὴν τῆς καταστάσεως τῶν ζημιωθέντων παραγωγῶν ὁπότε καὶ θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ Ἀσφαλίσεως ὑπὸ τοῦ ΟΓΑ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, προβλεπομένη διαδικασία ἐκτιμήσεως τῶν ζημιῶν ἐκ παγετοῦ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Παπαηλιοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5133 Δ)νσις 3562 ἐ.ἔ. ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 707 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Παπαηλιοῦ, περὶ παραχωρήσεως πευκοδασῶν ἔκπαλαι ρητινευομένων ὑπὸ τρίτων εἰς τὴν περιοχὴν Δήμου Θελπούσης Γορτυνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ παραχώρησις τοιούτων πευκοτεμαχίων προβλέπεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Ν.Δ. 2501) 1953, καὶ κατὰ συνέπειαν δύνανται οἱ ἀσκοῦντες τὸ δικαίωμα ρητινοσυλλογῆς νὰ ζητήσουν τὴν παραχώρησιν προκειμένου νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ νόμιμος διαδικασία τῆς ἀναγνωρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 693 ἐρωτήσεως τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ περιοχὴ Δωρίδος τό γε νῦν ἔχον ἐξυπηρετεῖται διὰ τοῦ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου Λιδωρικίου. Ὁ περιωρισμένος ἀριθμὸς Κτηνιάτρων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δὲν ἐπιτρέπει δυστυχῶς τὴν τοποθέτησιν κτηνιάτρου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ἀποκλειστικῶς τῆς περιοχῆς Εὐπαλίου–Δωρίδος, λίαν συντόμως ὅμως διὰ τῆς ἐπιδιωκομένης αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν κατὰ 300, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ἀρτιώτερον τὴν ὡς εἴρηται περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2081)1319)15.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν 265 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς δημιουργίαν σταθερῶν βάσεων ἀναπτύξεως τῆς ἀγελαδοτροφίας, περιφερείας τῆς Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ σκοπῷ βελτιώσεως τῆς ἀγελαδοτροφίας τῆς Κρήτης ἐφαρμόζεται τὸ πρόγραμμα τῆς τεχνητῆς γονιμοποιήσεως τῶν ἀγελάδων εἰς τοὺς 4 Νομοὺς τῆς Κρήτης. Ἀπὸ ἐτῶν λειτουργοῦν ἐν Κρήτῃ 13 Συνεργεῖα τεχνητῆς γονιμοποιήσεως ἀγελάδων, μὲ καλὰ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα. Εἰδικῶς σήμερον λειτουργοῦν 2 συνεργεῖα εἰς Νομὸν Χανίων, 5 συνεργεῖα εἰς Νομὸν Ρεθύμνης, 5 συνεργεῖα εἰς Νομὸν Ἡρακλείου καὶ 1 συνεργεῖον εἰς Νομὸν Λασηθίου. 2. Ὁμοίως, ἐτησίως δίδονται ἐπαρκεῖς πιστώσεις τοῦ προγράμματος προωθήσεως καὶ βελτιώσεως τῆς κτηνοτροφίας διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν προγραμμάτων: α) Ἐπιχορηγήσεως ταύρων ὀχείας εἰς περιφερείας ὅπου δὲν ἐφαρμόζεται τὸ πρόγραμμα τεχνητῆς γονιμοποιήσεως, β) προτύπων ἐκτροφῶν ἀγελάδων, γ) ἐλέγχου ἀποδόσεως ἀγελάδων, δ) τεχνητῆς γονιμοποιήσεως, ε) βελτιώσεως βοσκῶν, στ) ὀργανώσεως τῆς ἐμπορίας τῶν ζώων κλπ. 3. Κατὰ τὸ ἔτος 1962 εἰσήχθησαν ἐξ Αὐστρίας 150 ἐξηυγενισμέναι δαμάλεις τῆς φυλῆς Φαιᾶς τῶν Ἄλπεων, εἰς κατάστασιν ἐγκυμοσύνης. Αὗται ἐδόθησαν, κατόπιν εἰσηγήσεων τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας, εἰς τὴν περιοχὴν Ἡρακλείου, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας πυρήνων τοιούτων βελτιωμένων ζώων καὶ περαιτέρω διαδόσεώς των. 4. Παραλλήλως μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ὡς ἄνω βελτιωμένων ἀγελάδων ὠργανώθησαν πρότυποι ἐκτροφαὶ ἀγελάδων εἰς ὁλόκληρον τὴν νῆσον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν δημιουργίαν καταλλήλων συνθηκῶν ἐκτροφῆς τῶν βελτιωμένων ζώων. 5. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ προστασίαν τῶν προϊόντων τῆς ἀγελαδοτροφίας καὶ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς βελτιωμένης τοιαύτης, εἰς τὰς περιοχὰς ἔνθα ὑπάρχουν αἱ ἀντικειμενικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξίν της, καθωρίσθη ἡ ἐπιδότησις τῶν παχυνομένων μόσχων διὰ 2 δραχμὰς ἀνὰ χιλιόγραμμον ζῶντος βάρους, ἐφ’ ὅσον οἱ μόσχοι παχύνωνται μέχρις ἀποκτήσεως ζῶντος βάρους μεγαλυτέρου τῶν 250 χιλιογράμμων, ὅπερ προκειμένου περὶ παραγωγῶν τῆς βελτιωμένης ἀγελαδοτροφίας, ἐπιτυγχάνεται ταχύτερον εἰς μικροτέραν ἡλικίαν καὶ οἰκονομικώτερον. Ἐπίσης ἐνθαρρύνεται καὶ ἐνισχύεται ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν γάλακτος κατὰ προτίμησιν Συν)κῶν τοιούτων, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀντικειμενικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν βιωσιμότητα αὐτῶν. Εἰς Κρήτην ἱδρύθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη δύο ἰδιωτικαὶ βιομηχανίαι γάλακτος εἰς Χανιὰ καὶ Ἡράκλειον καὶ μία συνεταιρικὴ τοιαύτη εἰς Ρέθυμνον. Ἐγένετο ἐπίσης σχετικὴ ἐνέργεια εἰς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν μελέτην ἱδρύσεως Συνεταιριστικῆς Βιομηχανίας Γάλακτος εἰς περιοχὴν Χανίων. Καθωρίσθη, ἐπίσης, ἡ ἐπιδότησις τοῦ ἀγελαδινοῦ γάλακτος τοῦ εἰσκομιζομένου εἰς Συνεταιριστικὰ Γαλακτοκομεῖα– Τυροκομεῖα μέχρι συμπληρώσεως τιμῆς εἰς παραγωγὸν 2,50 δραχμὰς κατὰ χιλιόγραμμον καὶ μέχρι 0,50 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4441)3044)18.6.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 610 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα ἐπεκτάσεως τοῦ εὐεργετήματος τῆς δι’ ἀντισηκώματος ἐξαγορᾶς στρατ. ὑποχρεώσεων τῶν ἐξ ἐπαγγέλματος ναυτικῶν κλάσεων 1954 καὶ παλαιοτέρων, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5754)4086)3.6.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 791 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ στρατιώτης Φλῶρος–Λαϊνᾶς Γεώργιος τοῦ Δημητρίου, ἐφονεύθη κατὰ τὴν διάρκειαν ἀσκήσεως τὴν 24. 5.64, ἤδη δὲ ἐνεργεῖται προανάκρισις ἐπὶ τῶν συνθηκῶν θανάτου τούτου, διὰ τὴν συνταξιοδοτικὴν τακτοποίησιν τῆς οἰκογενείας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4445)3048)18.5.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 614 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς μειώσεως ἢ καταργήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀποδημίας τῶν στρατευσίμων ἐξ ἐπαγγέλματος ναυτικῶν, τῶν μὴ ἐχόντων συμπληρώσει 12μηνον ναυτικὴν ὑπηρεσίαν, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101575 ἀπὸ 1.6.64 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους κοινοποιηθέντος καὶ εἰς ὑμᾶς, σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐὰν πρόκειται νὰ προωθηθῇ νομοσχέδιον «περὶ ὀργανώσεως Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Μεταφορῶν κλπ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι λόγῳ τῆς ἀμέσου ἀνάγκης ἐπανδρώσεως τῶν ἤδη ὑφισταμένων Γραφείων Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν καὶ τῆς συστάσεως νέων τοιούτων τὴν ὁποίαν ἀνάγκην ἔχομεν ὑπ’ ὄψει, καταρτίζομεν σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ συντόμως εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὰς διεξαγομένας ἐν Σόφιᾳ Ἑλληνοβουλγαρικὰς διαπραγματεύσεις, ἡ Ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία δὲν ἐδέχθη νὰ συζητήσῃ τὴν ἐκ μέρους τῆς βουλγαρικῆς πλευρᾶς αἴτησιν συμψηφισμοῦ μὲ τὰς πολεμικὰς ἐπανορθώσεις, τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα ἐξετέλεσαν αἱ Βουλγαρικαὶ ἀρχαὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1964 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΜΠΕΝΣΗΣ

Πληρεξούσιος Ὑπουργὸς βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπασπύρου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 859 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπασπύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῶν προκαταβολῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὰς Γερμανικὰς καὶ Ἰταλικὰς δυνάμεις κατοχῆς ἀπησχόλησεν ἐκ τῶν πρώτων τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἥτις ἀνέθεσεν εἰς Ἐπιτροπὴν ἐκ Καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἄλλων διακεκριμένων νομομαθῶν νὰ μελετήσῃ τὴν νομικὴν θεμελίωσιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἀπαιτήσεως. Ἀναλόγως πρὸς τὰ συμπεράσματα εἰς ἃ θὰ καταλήξῃ ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπή, θὰ ληφθοῦν αἱ ἐνδεδειγμέναι ἀποφάσεις διὰ τὸν περαιτέρω χειρισμὸν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

X. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5019)26.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 23.5.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πλησίον τῆς Χαλκηδόνος Νικαίας, λειτουργοῦσι τὰ λατομεῖα Μπεγιάζη, Ἀδάμ, Κουλουριώτη καὶ Οἰκονομάκη, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἐγκατασταθῆ ἐκεῖ πρὸ πολλοῦ χρόνου καὶ δὴ καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ κατοικουμένη περιοχὴ εὑρίσκετο μακρὰν τούτων. Ἡ Ἐπιθεώρησις Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προστασίας ζωῆς καὶ τῆς ὑγείας τῶν περιοίκων διενεργεῖ αὐτοψίας καὶ ἐλέγχους δι’ εἰδικῶν μηχανικῶν κατὰ συχνὰ χρονικὰ διαστήματα καὶ ἐκδίδει τὰς σχετικὰς διαταγὰς διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἔχουσιν ἐκδοθῆ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 155,152, 153, 150, τρέχ. ἔτους διαταγαὶ τούτου πρὸς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς τῶν ἐν λόγῳ λατομείων, κοινοποιηθεῖσαι καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν πρὸς παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν τιθέμενον ἐρώτημα περὶ μεταφορᾶς τῶν ἐν λόγῳ λατομείων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ τοπικὸν τοῦτο ζήτημα θέλει ἀντιμετωπισθῆ διὰ γενικωτέρων μέτρων ἀφορώντων τὴν ἀπομάκρυνσιν ὅλων τῶν ἐντὸς τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς λειτουργούντων λατομείων καὶ τὴν συγκέντρωσίν των εἰς εἰδικὰς περιοχὰς παρεχούσας ἀσφάλειαν. Ἡ πραγματοποίησις τοῦ σκοποῦ τούτου δημιουργεῖ ὡς εἶναι φυσικόν, πλεῖστα ὅσα δυσχερῆ προβλήματα οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς καὶ τεχνικῆς φύσεως ἕνεκα δὲ τούτων δὲν εἶχον ἀποσαφηνισθῆ μέχρι τοῦδε τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον μεταφορὰν τῶν λειτουργούντων λατομείων. Κατόπιν νεωτέρας διερευνήσεως προτιθέμεθα νὰ λάβωμεν τελικὰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ὁριστικὴν διευθέτησιν αὐτοῦ τὸ ταχύτερον δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ τὸ ἑξαετὲς Γιουγκοσλαβικὸν πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῆς ἁλιευτικῆς βιομηχανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἐν λόγῳ πρόγραμμα τῆς Γιουγκοσλαβικῆς Κυβερνήσεως, ἀφορᾷ κυρίως τὴν δημιουργίαν ὑπερποντίου ἁλιείας. Ἡ ἐν λόγῳ ἁλιεία ἤρχισεν ἀναπτυσσομένη ἐν Ἑλλάδι πρὸ 12ετίας ἤδη δὲ προσκομίζει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, περὶ τοὺς 22.000 τόννους ἐτησίως, πραγματοποιοῦσα καὶ ἐξαγωγὰς εἰς μικρὰς ποσότητας. Ἐπὶ τῷ σκοπῷ καταρτίσεως μακροχρονίου προγράμματος, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς ἁλιείας, ἐν γένει, συνεστήθη παρ’ ἡμῶν εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τῶν ἐνδεικνυομένων νὰ ληφθῶσι μέτρων, ἡ ὁποία θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἀπασχολουμένων μὲ τὴν ἁλιείαν καὶ τοὺς συναφεῖς μὲ αὐτὴν κλάδους. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν τῶν πορισμάτων τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς τῆς ὁποίας τὸ ἔργον πιστεύεται, ὅτι θὰ ἀποπερατωθῇ συντόμως, θὰ ἐξαγγελθοῦν τὰ ληφθησόμενα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἁλιευτικοῦ κλάδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Πρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 671 ἐπερωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Καραγεώργη, Σακελλάρη, Παπαδημητρίου καὶ Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 1 τοῦ Ν.Δ. 2943) 1954 ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἐφημεριδοπωλῶν καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τοιαύτη ἀπόφασις δὲν ἐξεδόθη μέχρι σήμερον. Ἡ ἰσχύουσα σήμερον ὑπουργικὴ ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 5666)Γ)1947, ἥτις ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73)1944 νόμου, καθορίζει τὰ ποσοστὰ τῶν ἐφημεριδοπωλῶν εἰς 2 τοῖς ἑκατόν, διὰ τὰ πωλούμενα εἰς τοὺς τόπους τῆς ἐκδόσεώς των φύλλα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσοστὸν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν διὰ τὰ πωλούμενα ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἀθηναϊκὰ φύλλα καὶ περιοδικά, τοῦτο ἀνέκαθεν καθορίζεται κατόπιν κοινῆς συμφωνίας τῶν κατὰ τόπους ὑποπρακτόρων καὶ ἐφημεριδοπωλῶν, ὡς καὶ τῶν Κεντρικῶν Πρακτορείων, κυμαίνεται δὲ ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συνθηκῶν ἀπὸ 11–16 τοῖς ἑκατόν. Τὸ ἑπόμενον ὑπόλοιπον, κυμαινόμενον ἀπὸ 4–9 τοῖς ἑκατὸν περιέρχεται εἰς τοὺς ὑποπράκτορας, οἵτινες τυγχάνουσιν ἄμεσοι ὑπεύθυνοι καὶ ὑπόλογοι ἔναντι τῶν Κεντρικῶν Πρακτορείων, τόσον διὰ τὴν καλὴν κυκλοφορίαν τῶν ἀθηναϊκῶν φύλλων, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἄψογον διαχείρισιν τοῦ προϊόντος ἐκ τῆς πωλήσεως αὐτῶν, καὶ οἵτινες ἀντιμετωπίζουν ἐκ τοῦ ποσοστοῦ τούτου πολλὰς ὑποχρεώσεις των, ἤτοι ἐνοίκιον καταστήματός των, πληρωμὴν ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ των, προώθησιν τῶν φύλλων εἰς τὰς διαφόρους περιοχάς των, ἔξοδα ἐπιστροφῶν, καταβολὴν φόρου κύκλου ἐργασιῶν καὶ λοιπὰ ἔξοδα. Πάντως τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐν γένει ὀργανώσεως, κυκλοφορίας καὶ κατανομῆς τῶν ποσοστῶν τῶν ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις πωλουμένων Ἀθηναϊκῶν Ἐφημερίδων καὶ Περιοδικῶν, χρῄζει εἰδικῆς ἐρεύνης καὶ μελέτης λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν ἀπόψεων ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν. Οἴκοθεν νοεῖται ὅτι θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ὁ χρόνος ἀπασχολήσεως τῶν ἐφημεριδοπωλῶν, ὡς καὶ αἱ ἐπικρατοῦσαι εἰς ἑκάστην πόλιν εἰδικαὶ συνθῆκαι. Διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ συνταξιοδότησιν, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκίλλα. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 713 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀριστάρχου Γκίλλα, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ Στρατιωτικοὶ Δικαστικοὶ Σύμβουλοι οὐδέποτε κατὰ τὴν τελευταίαν τριακονταετίαν ἐξωμοιώθησαν πρὸς τακτικοὺς δικαστὰς ὡς πρὸς τὸν μισθὸν ἢ ὡς πρὸς τὰ ἐπιδόματα. Τὰ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας καὶ ἐντεῦθεν ἰσχύσαντα μισθολόγια μὴ ἐξαιρουμένου οὐδὲ τοῦ μισθολογίου τοῦ Α.Ν. 1502)1950 ὅπερ ὡς γνωστὸν εἶχε καταρτισθῆ μετὰ μακρὰν καὶ ἐμπεριστατωμένην μελέτην καὶ συνεργασίαν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων προέβλεπον ὡς ἀποδοχὰς καὶ ἐπιδόματα τοῦ ἐν τῇ στρατιωτικῇ ἱεραρχίᾳ βαθμοῦ του, δοθέντος, ὅτι δὲν ὑφίσταται ταὐτότης καθηκόντων μεταξὺ τακτικοῦ δικαστικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ Συμβούλου, οὗ τὸ ἔργον ὡς γνωστόν, περιορίζεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας. Ἀλλὰ καθ’ ὅσον γνωρίζω, οὔτε ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος εἰσηγήθη τοὐλάχιστον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου τὴν λῆψιν τοῦ ἐν τῇ ἐρωτήσει μέτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5125)27. 5.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 25.5.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1952 ἐγένετο διοικητικὴ ἔρευνα ὑπὸ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συστάσεως Δημοσίου Ταμείου εἰς τὴν Κοινότητα Καστορίου Λακωνίας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, πλὴν ὅμως δὲν ἐκρίθη τότε σκόπιμος ἡ προώθησις τοῦ θέματος καὶ ἡ σύστασις τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου. Ἤδη ἀνετέθη εἰς ἁρμόδιον Ἐπιθεωρητὴν Δημοσίων Ὑπολόγων ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος τούτου αἱ ἐνέργειαι δὲ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν θὰ εἶναι ἀνάλογοι πρὸς τὸ πόρισμα τῆς διεξαχθησομένης νέας ἐρεύνης παρὰ τοῦ ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 658 ἀπὸ 19.5.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν φοροδιαφυγὴν διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως πλαστῶν καὶ ἐκδόσεως εἰκονικῶν τιμολογίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πρόκειται πράγματι περὶ εὐρείας ἐκτάσεως φοροδιαφυγῆς ἀποκαλυφθείσης κατόπιν μακρᾶς παρακολουθήσεως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἡ σχετικὴ ἔρευνα ὡλοκληρώθη εἰς ὡρισμένην μόνον περιφέρειαν κατὰ δὲ τῶν ὑπευθύνων ἠσκήθη ἤδη ποινικὴ δίωξις. Παραλλήλως ἀξιολογοῦνται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Οἰκον. Ἐφόρων τὰ συγκεντρωθέντα στοιχεῖα διὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν διαφυγόντων φόρων καὶ εἰσφορῶν. Τὸ ὕψος τῆς προκληθείσης εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ζημίας, δὲν δύναται εἰσέτι νὰ προσδιορισθῇ. Πάντως ὁ ἔλεγχος συνεχίζεται καὶ εἰς τὰς λοιπὰς περιφερείας καὶ ἀναμένεται ἡ ἀποκάλυψις καὶ νέων στοιχείων. Ἐπίσης ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως ἀποφευχθῇ πρὸς τὸ παρὸν ἡ δημοσίευσις τῶν ὀνομάτων τῶν ἐνεχομένων εἰς τὴν φοροδιαφυγὴν ταύτην προσώπων, διὰ νὰ μὴ δυσχερανθῇ τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γεροκωστοπούλου καὶ Κ. Στεφανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5256 ἀπὸ 28.5.64 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 712 ἀπὸ 26.5.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γεροκωστοπούλου καὶ Κ. Στεφανοπούλου νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν Λάπα–Πατρῶν παρεχωρήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15081)2093 τοῦ ἔτους 1951 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα χρησιμοποιηθῇ ὡς γυμναστήριον καὶ σχολικὸς κῆπος, ὁλόκληρος ἡ ἐκεῖσε ἀπομείνασα δημοσία ἔκτασις ἐξ 8548 περίπου τ.μ. μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τμήματος ἐκ τριῶν περίπου στρεμμάτων τοῦ ὁποίου ἐνεκρίθη ἡ ἐκποίησις πρὸς ἀνέγερσιν ἐνοριακοῦ ναοῦ τοῦ χωρίου. Ἐκ τῆς ἐκτάσεως ταύτης, τμῆμα ἐκ μ.τ. 3.000 περίπου ἐζητήθη πρὸς ἀγορὰν παρὰ τῆς Κοινότητος Μετοχίου δι’ ἀνέγερσιν Κοινοτικοῦ Καταστήματος καὶ πλατείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25992)18. 3.1964 ἐγγράφου του συνεφώνησε μὲ τὴν ὡς ἀνωτέρω παραχώρησιν διὰ δὲ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45432 ἀπὸ 22.5.1964 μεταγενεστέρου του, τὸ μὲν περιορίζει τὸν ὑπὸ παραχώρησιν χῶρον εἰς 2.432 τὸ δὲ θέτει τὸν ὅρον ὅπως ἡ Κοινότης περιμανδρώσῃ δαπάνας της τὸν χῶρον τὸν συνορεύοντα πρὸς τὴν σχολικὴν ἔκτασιν. Ἐν συνεχεία καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Δημοσίων Κτημάτων, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἤχθη τὸ θέμα κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 15ης Ἀπριλίου 1964 κρίνασα τὴν ἀπομένουσαν ἔκτασιν τῶν 5½ περίπου στρεμμάτων ὡς ἐπαρκοῦσαν διὰ ἀνάγκας τοῦ σχολείου ἐγνωμοδότησεν, ὅπως ἐγκριθῇ ἡ αἰτουμένη πρὸς τὴν Κοινότητα ἐκποίησις ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν συμφώνου ἐν προκειμένῳ γνώμης τῆς ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Τῆς τελευταίας ταύτης ὑπηρεσίας ἐζητήθη ἡ γνώμη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Π. 6839)18.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἵνα ἐν ὄψει καὶ ταύτης ληφθῇ ὁριστικὴ ἐν προκειμένῳ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΜΑΡΗΣ

XIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3885)13.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 531)9.5.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ διακοπὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν χρηματοδοτουμένων ὑπὸ τοῦ Ο.Α.Α.Α. ἔργων ἀπασχόλησιν ἀνέργων κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἤτοι Ἰούνιον, Ἰούλιον, Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ ὅρος τῆς μεταξὺ τοῦ Ο.Α.Α.Α. καὶ τοῦ οἰκείου φορέως ὑπογραφομένης συμβάσεως παροχῆς τῆς σχετικῆς πιστώσεως περὶ ἀναστολῆς τῶν ἐργασιῶν τῶν εἰρημένων ἔργων κατὰ τὴν ὡς ἄνω περίοδον τίθεται, καθ’ ὅσον ἡ ἀνεργία ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν ὀξυτέραν αὐτῆς μορφὴν εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας καὶ ὡς ἐκ τούτου δέον νὰ καταβάλληται προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν χρηματοδοτουμένων φορέων ἐκτελέσεως τῶν ἔργων κατὰ τοὺς μῆνας τῆς μεγάλης ἀνεργίας. Οὐχ ἧττον, ὅμως, τὸ διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, ὑποβαλλόμενον αἴτημα τῶν ἀνέργων τῆς Χίου θέλει ἐξετασθῆ ὑφ’ ἡμῶν ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4427)18.5.64 καὶ 4436)18.5.64 ἐγγράφων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 590 καὶ 605 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν ὑπὸ τῆς ΗΕΜ ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112)20, εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτῆς ἀπολυομένους μισθωτούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται κυρίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, πρὸς ὃ ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἀπηύθυνε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 43309)2851 ἔγγραφον περὶ τοῦ θέματος τούτου. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν λόγῳ μισθωτῶν κατὰ 20%, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐνώπιον τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν ἐκκρεμεῖ πρὸς ἐπίλυσιν συλλογ. διαφορὰ ἐργασίας ἀντικείμενον τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καὶ ἡ ρύθμισις τοῦ ὡς εἴρηται αἰτήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου, Α. Τσιάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Π. Δούκα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 781)30.5.1964 ἐρωτήσεως, περὶ τῆς ἀπεργίας τῶν Καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης, κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 5661) 4031)2.6.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Κατόπιν τῶν ἐσχάτως διεξαχθεισῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας, ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος ἀφ’ ἑτέρου, ὑπεγράφη συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας τὴν 19.5.64, διὰ τῆς ὁποίας ηὐξήθησαν τὰ κατώτατα ὅρια τῶν καταβαλλομένων ἡμερομισθίων εἰς τοὺς καπνεργάτας, ἄνδρας καὶ γυναίκας, κατὰ ποσοστὰ κυμαινόμενα ἀπὸ 18,5% μέχρις 25%. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ οὕτως χορηγηθεῖσαι ποσοστιαῖαι αὐξήσεις ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν ὑπῆρξαν μεγαλύτεραι πασῶν τῶν τελευταίως χορηγηθεισῶν ἐπὶ παρομοίων περιπτώσεων τοιούτων, ὡς καὶ τῶν δημιουργηθησομένων δυσχερειῶν, αἵτινες ἤθελον ἀνακύψει ἐκ τῆς αἰφνιδίως λίαν ὑπερμέτρου ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϊόντος, τὸ Παγκαπνεργατικὸν Σωματεῖον Θεσσαλονίκης ἠρνήθη νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ἀνωτέρω σύμβασιν, ἐζήτησε περαιτέρω αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων, ἐκήρυξεν ἀπεργίαν διὰ τῶν μελῶν του καὶ προέβη εἰς ἐνεργείας καὶ ἐκδηλώσεις μὴ δικαιολογουμένας ἐκ τοῦ προβαλλομένου αἰτήματος, ὅπερ πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν εἶχεν ἱκανοποιηθῆ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἡ ἀνωτέρω ἀπεργιακὴ ἐκδήλωσις ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος. 2. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀπολύτως σεβαστὸν καθὼς καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Πάντες οἱ ἐργαζόμενοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπεργήσουν, ἀλλὰ καὶ πᾶς ἐργαζόμενος ἔχει καὶ τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα νὰ ἐργασθῇ. Πᾶσα παραβίασις τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας ἀποτελεῖ πρᾶξιν παράνομον καὶ ὡς τοιαύτη κολάζεται ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας εἶναι ἐπιτρεπτή, ὁσάκις δέ, δὲν παρεκκλίνῃ τοῦ σκοποῦ της, δὲν προσβάλλει τὴν ἐλευθερίαν τῶν λοιπῶν πολιτῶν καὶ κοινωνικῶν ὁμάδων καὶ ἀσκεῖται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν τεθειμένων ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, μετὰ τῆς προσηκούσης τάξεως καὶ εὐπρεπείας. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν, ὅτι ἡ ἀπεργία τῶν καπνεργατῶν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ πᾶσαι αἱ συναφεῖς πρὸς αὐτὴν ἐκδηλώσεις τοῦ εἰρημένου Σωματείου οὔτε ἀπὸ τυπικῆς οὔτε ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως ὑπῆρξαν καθ’ ὅλην αὐτῶν τὴν ἔκτασιν ὑπόδειγμα ἀψόγου ἀσκήσεως νομίμου δικαιώματος καὶ πιστῆς τηρήσεως τῶν ἐν προκειμένῳ κειμένων διατάξεων. 3. Παρὰ ταῦτα, διὰ προσωπικῆς ἡμῶν παρεμβάσεως κατέστη δυνατὸν ὅπως διευθετηθῇ ἡ διένεξις ἡ δημιουργηθεῖσα μεταξὺ τοῦ ἀνωτέρω Σωματείου καὶ τῶν καπνεμπόρων. Τέλος, ἡ ἀπεργία ἐλύθη τὴν 4 τρέχ. μηνὸς καὶ ἅπαντες οἱ ἐργαζόμενοι ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἐργασίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Δ. Παπανικολάου καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 759)28.5.1964 ἐρωτήσεως, περὶ τῶν στάσεων ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου Καρθαία, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν προβαλλομένων αἰτημάτων τῶν ἐν αὐτῷ ἀπασχολουμένων μισθωτῶν, κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 5514)3877) 305)1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πρὸ τῆς ἐκδηλώσεως τῶν ἀνωτέρω στάσεων ἐργασίας καὶ εἰς ἐκτέλεσιν σχετικῆς ἡμετέρας διαταγῆς, ἡ ἁρμοδία ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἐπελήφθη μεσολαβητικῶς πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως ἱκανοποιούσης τὰ προβαλλόμενα ἐκ μέρους τῶν ἐργαζομένων αἰτήματα. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐπραγματοποιήθησαν δύο συσκέψεις ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας μεταξὺ ἐκπροσώπων τῶν μισθωτῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν ἀνωτέρου ὑφ’ ἡμᾶς ὑπαλλήλου, καταβληθείσης κατ’ αὐτὰς πάσης δυνατῆς προσπαθείας πρὸς ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς καὶ ἀποφυγὴν δημιουργίας συλλογικῆς ἐργατικῆς διενέξεως. Πράγματι, κατόπιν συντόνου προσπαθείας καὶ παρὰ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ἀρχικῶς ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν πρόθεσιν παροξύνσεως τῆς διαφορᾶς, τελικῶς ἐξευρέθη λύσις ἐπὶ τῶν προβαλλομένων αἰτημάτων δι’ ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων διαπραγματεύσεων ἱκανοποιοῦσα ἀμφότερα τὰ ἐν ἀντιδικίᾳ τελοῦντα μέρη, κατόπιν τῆς ὁποίας ἡ λειτουργία τοῦ ἐργοστασίου ἀποκατεστάθη καὶ ἅπαντες οἱ ἐργαζόμενοι ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἐργασίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6229)8.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 5.6.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη (852), περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ διάλυσις τοῦ Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν Ὁδοστρωτήρων καὶ Χειριστῶν Μηχανημάτων Ἐκτελέσεως Τεχνικῶν Ἔργων, μὴ δυνηθέντος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπὸν δι’ ὃν συνεστήθη εἶχεν ἀποφασισθῆ πρὸ πολλοῦ χρόνου. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, εἰς καταρτισθέντα κατὰ τὸ παρελθὸν σχέδια νόμου εἶχε περιληφθῆ διάταξις περὶ καταργήσεως τοῦ Ταμείου τούτου. Τὰ ἀνωτέρω σχέδια νόμου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν. Εἰς προσεχῶς κατατεθησόμενον σχέδιον νόμου θέλομεν περιλάβει διάταξιν περὶ καταργήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου καὶ ἀποδόσεως τῶν παρ’ αὐτῷ εἰσφορῶν εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν ἐκρίθη σκόπιμον νὰ ἐπέλθουν μεταβολαὶ εἰς τὴν διέπουσαν τὸ Ταμεῖον νομοθεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6051)5.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 3.6.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐκτιθεμένων καθ’ ἃ αἱ καταβαλλόμεναι ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ συντάξεις δὲν ὑπερβαίνουν κατὰ μέσον ὅρον τὰς 400 δρχ. μηνιαίως, ὅτι ὁ μέσος ὅρος συντάξεων τοῦ ΤΕΒΕ δὲν εἶναι 400 δρχ. δοθέντος ὅτι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 239)64 Β. Δ)τος ηὐξήθησαν τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων τοῦ ΤΕΒΕ εἰς δρχ. 500 προκειμένου περὶ συντάξεων λόγῳ γήρατος καὶ ἀναπηρίας, εἰς δρχ. δὲ 400 προκειμένου περὶ συντάξεων λόγῳ θανάτου. Πάντως τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγουμένων παροχῶν θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ μελέτην θέματος τῆς ἐνισχύσεως τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ πόρων. 2. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὕψος τῶν ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ εἰσφορῶν γνωρίζομεν ὅτι αὗται κυμαίνονται εἰς ἐπίπεδα λίαν χαμηλὰ διὰ τὸν σκοπὸν δι’ ὃν καταβάλλονται, ἀλλὰ καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ εἰσφορὰν ἑνὸς ἀνειδικεύτου ἐργάτου. 3. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παροχῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως γνωρίζομεν ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος παρέχεται νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς ἣν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ τοιαύτη ἡ παρεχομένη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νοσήσεως τοῦ ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου ἐν τῷ νοσοκομείῳ ἢ κλινικῇ. Πάντως τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΤΕΒΕ τὸ ἐπιτρέψουν θὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6069)5.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 833 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Προκοπίδη ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΤΣΑ τῶν Σταθμαρχῶν καὶ Ἐλεγκτῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως ἐργασθέντων πρὸ τῆς τοιαύτης ἀπασχολήσεώς των ὡς ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, συμφώνως πρὸς τὰ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 4 τοῦ Ν.Δ. 4197)61 εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου τούτου, ὑπάγονται ὅσοι ἐκ τῶν προσώπων τούτων εἶναι ἰδιοκτῆται αὐτοκινήτων Δ. Χ. κεκτημένα τὴν κυριότητα ἢ τὴν χρῆσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον πληροῦνται καὶ αἱ λοιπαὶ προϋποθέσεις τοῦ νόμου. Τούτου δοθέντος, ὁ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενος Πελοπίδας Καραπάνος, καθ’ ἃ προκύπτει καὶ ἐκ τῆς συνημμένης ἀναφορᾶς του δὲν κέκτηται τὰς νομίμους προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀσφάλισίν του εἰς τὸ ἀνωτέρω Ταμεῖον. Ἐν τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐπειδὴ ὁ εἰρημένος κατέβαλεν ὡς ἰσχυρίζεται ἀνελλιπῶς τὰς πρὸς τὸ ΤΣΑ ἀσφαλιστικὰς εἰσφοράς, δι’ ἐγγράφου ἡμῶν ἐζητήθη ὅπως τὸ ΤΣΑ πρὸς ὃ διεβιβάσθη ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ τοῦ ἀνωτέρω, ἐξετάσῃ τὸ δυνατὸν τῆς ἀσφαλίσεως τούτου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς τυπικῆς ἀσφαλίσεως, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως τούτου διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 549)30.5.64 καὶ 1763)10. 4.64 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 936 καὶ 175 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Λυμπέρη ἀντιστοίχως περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἀναφορικῶς μὲ τὰ θέματα τῶν προμνησθεισῶν ἐρωτήσεων τῶν ἀναγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ι. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1963 εἰς τοὺς μεταλλωρύχους τῶν Λιμεναρίων Θάσου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82701)14867) 11.10.63 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως καταβληθέντων εἰς ἕκαστον τούτων 25 ἡμερησίων ἐπιδομάτων ἀνεργίας. ΙΙ. Ὡσαύτως μετὰ τὴν ἔκτακτον ταύτην ἐπιδότησιν, οἱ ἀνωτέρω μεταλλωρύχοι, ἔτυχον ὑπὸ τοῦ Ο.Α.Α.Α. καὶ τακτικῆς ἐπιδοτήσεως συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 27 παρ. 5 τοῦ Ν.Δ. 2961)54. ΙΙΙ. Τέλος γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι σκοποῦντες εἰς τὴν ἐκ νέου ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν εἰρημένων ἀπεστείλαμεν εἰς τὸν Ο.Α.Α.Α. τὸ ὑπ’ ἀριθ. 26428)4671)20.5.64 ἔγγραφον ἡμῶν, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ ἐπὶ τούτῳ γνώμη τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 παρ. 3 τοῦ Ν.Δ. 2961)54. IV. Διὰ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς δεδουλευμένων ἀποδοχῶν εἰς τοὺς δικαιούχους ἐργατοτεχνίτας τῆς ὡς ἄνω μεταλλευτικῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Καβάλας ὑπέβαλε κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ διαστήματα εἰς τὴν οἰκείαν Εἰσαγγελικὴν ἀρχὴν μηνύσεις, αἵτινες ὑπερβαίνουσιν εἰς ἀριθμὸν τὰς ἑκατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν συμφωνῇ ὅπως μὴ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν, ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων συμφώνως ἄλλωστε καὶ πρὸς τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συζήτησις καὶ λῆψις ἀποφάσεως περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν θεμάτων περὶ ὧν ἡ ἀπὸ 12 Ἰουνίου 1964 πρότασις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Η. Ἡλιοῦ κλπ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ, κ. βουλευταί, νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι δὲν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα μὲ εὐχάριστα συναισθήματα, προκειμένου νὰ φέρω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος στοιχεῖα δυνάμενα νὰ ἀφήσουν ἐκτεθειμένα πρόσωπα ἐκ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς χώρας. Καὶ παρέχω αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν, παρ’ ὅτι δὲν εἶναι πιθανὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ συναδέλφους ὡρισμένης μερίδος. Διότι, κ. βουλευταί, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ ἄλλα στελέχη αὐτῆς, παρὰ τὴν σύστασιν, ὅπως τηρήσουν κἄποιαν ἐπιφυλακτικότητα ἔναντι τοῦ ζητήματος ποὺ ἐδημιουργήθη, μέχρις ὅτου τεθοῦν ὑπ’ ὄψει των πάντα τὰ στοιχεῖα, ἐξαπέλυσαν μίαν ἔντονον καὶ ὑβριστικὴν ἐπίθεσιν καὶ ἐναντίον μου προσωπικῶς, ὡς ὑπαιτίου διὰ τὴν δημοσίαν ἐμφάνισιν τοῦ ζητήματος, καὶ ἐναντίον τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ. Μᾶς κατηγοροῦν ὅτι τὰ ἐλατήρια καὶ οἱ σκοποί μας μὲ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ ζητήματος εἶναι ὕπουλοι καὶ ὕποπτοι. Ὅτι ἀποβλέπουν εἰς τὸν διασυρμὸν ὄχι μόνον τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἀλλὰ καὶ τῆς ΕΡΕ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ὑπολοίπου κόσμου, εἰς τὸν κλονισμὸν τοῦ καθεστῶτος. Ὅλαι ἐν τούτοις αὐταὶ αἱ κατηγορίαι καὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμοι. Πρῶτον, ἀποτελεῖ τοὐλάχιστον παραδοξολογίαν, ὅτι οἱαδήποτε κατηγορία, ἀκόμη καὶ ἂν ἀποδειχθῇ ἀληθής, κατὰ οἱουδήποτε προσώπου ὁσονδήποτε ὑψηλὰ ἱσταμένου, εἶναι ἱκανὴ νὰ «διασύρῃ» καὶ νὰ «κλονίσῃ» τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ τὸ καθεστώς. Εἶναι ἀδιανόητον ὅτι αἱ τυχὸν κακαὶ πράξεις ἑνὸς ὁσονδήποτε ἰσχυροῦ πολιτικοῦ προσώπου καὶ αἱ εἰς βάρος του συνέπειαι ἐξ αὐτῶν, δύνανται καὶ εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ συνδέωνται καὶ πολλῷ μᾶλλον νὰ ταυτίζωνται μὲ τὸ κόμμα του μὲ τὸν πολιτικὸν κόσμον, μὲ τὸ καθεστώς. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ διαφαινομένη εἰς τὰς ἀντιθέτους σκέψεις, ποὺ διετυπώθησαν, ἀντίληψις, ὅτι χάριν τοῦ κύρους καὶ τῆς ἰσχύος τῆς πολιτικῆς ζωῆς καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ καθεστῶτος, πρέπει νὰ ἀποφεύγεται ἡ δημοσία ἐμφάνισις καὶ κριτικὴ τῶν πράξεων πολιτικῶν ἀνδρῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ προσβάλουν τοὺς κανόνας τῆς πολιτικῆς ἠθικῆς καὶ χρηστῆς συμπεριφορᾶς εἰς τὸν δημόσιον βίον. Τοῦτο θὰ ἔτεινεν εἰς συγκάλυψιν κακῶν πράξεων, ἡ ὁποία δὲν θὰ διεφύλαττεν, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἐκλόνιζεν ἀνεπανορθώτως τὸν δημόσιον καὶ τὸν κοινωνικὸν βίον. Δεύτερον, ὁ ἔλεγχος τῶν πράξεων τῶν δημοσίων ἀνδρῶν ἀποτελεῖ χρέος αὐτῶν τῶν ἰδίων, εἴτε ὁμαδικῶς, εἴτε ἀτομικῶς δρώντων. Καὶ ἄγει εἰς ὑγείαν καὶ ὄχι εἰς ἐξασθένησιν τῆς δημοσίας ζωῆς. Ἀκόμη ὁ ἔλεγχος εἶναι ἐπιβεβλημένος καὶ ὅταν κινῆται ἐξ ἀφορμῆς κατηγοριῶν συγκεκριμένων. Διότι ἢ αἱ κατηγορίαι θὰ ἀποδειχθοῦν βάσιμοι καὶ αἱ κυρώσεις, πολιτικαὶ ἢ ἄλλαι, δὲν θὰ μειώσουν, ἀλλὰ θὰ ἐξυψώσουν τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ θὰ τὸν ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὸν ψίθυρον καὶ τὴν ὑποψίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ποὺ ἀναποφεύκτως θὰ πλανῶνται, ἐφ’ ὅσον αἱ κατηγορίαι δὲν θὰ ἐκκαθαρίζωνται, ἢ αἱ κατηγορίαι θὰ ἀποδεικνύωνται ἀναληθεῖς ἢ συκοφαντικαὶ καὶ τότε θὰ στιγματίζωνται οἱ συκοφάνται, θὰ σταματᾷ ὁ ψίθυρος, καὶ θὰ ἐνισχύεται τὸ κῦρος καὶ ἡ ὑπόληψις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔτσι θὰ ἐξέρχεται ἰσχυρότερος μετὰ οἱονδήποτε ἔλεγχον. Τρίτον, εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι καὶ ἡ Ε.Δ.Α. ὡς κόμμα καὶ προσωπικῶς ὁ ἴδιος δὲν ἀπεβλέψαμεν καὶ δὲν ἀποβλέπομεν εἰς πολιτικὰ ὠφέλη, ἀπὸ τὴν ἀτομικήν, τὴν προσωπικὴν φθορὰν πολιτικῶν μας ἀντιπάλων. Τὴν πολιτικὴν καὶ τὰς ἰδέας τῶν ἀντιπάλων πολιτικῶν ἀνδρῶν ἢ κομμάτων ἀντιμαχόμεθα ἢ ἐπαινοῦμεν, τὴν ἰδικήν μας πολιτικὴν προβάλλομεν, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πολιτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ ἀποβλέπομεν τὴν προσέλκυσιν τῆς λαϊκῆς ἐμπιστοσύνης. Οὐδέποτε ἐτοποθετήσαμεν εἰς προσωπικὸν ἐπίπεδον τὴν πολιτικὴν διαμάχην καὶ ἀποτελοῦν ἁπλῶς βερμπαλιστικὰς ἐκρήξεις ἀμηχανίας αἱ ἀπειλαὶ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι τρέμομεν τὸ προσωπικὸν ἀνάστημα καὶ κῦρος τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ δι’ αὐτὸ προσπαθοῦμεν τάχα νὰ τὸ μειώσωμεν. Αἱ ἀπόψεις μας αὐταὶ ἐπιβεβαιοῦνται καὶ ἀπὸ τὴν ἀπασχολοῦσαν τὴν Βουλὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ὅταν τὸ πρῶτον ἀνεφέρθη ὑπ’ ἐμοῦ τὸ ζήτημα τῆς ἀνωμάλου ἀγορᾶς τῶν 60 στρεμμάτων εἰς Νέαν Μάκρην κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 26 Μαΐου ἐ.ἔ. ὡμίλουν διὰ τὰ κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα, ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἀγορὰ μεγάλων ἐκτάσεων τῆς Ἑλληνικῆς γῆς ἀπὸ ξένους καὶ Ἕλληνας εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς εἰς βάρος τῶν τέως ἰδιοκτητῶν, ἰδίως ἀγροτῶν, αἱ ὁποῖαι τιμαί, λόγῳ τῶν ἐκτελουμένων ἔργων ἀξιοποιήσεως, τουριστικῆς, συγκοινωνιακῆς κλπ., ἐπολλαπλασιάσθησαν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν. Καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀνέφερα καὶ τὴν περίπτωσιν τῶν 60 στρεμμάτων. Προεκλήθην δὶς νὰ ὀνομάσω τὸ πρόσωπον τοῦ ἀγοραστοῦ Ὑπουργοῦ. Ἠρνήθην μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι σκοπὸς τῆς ὁμιλίας μου δὲν εἶναι νὰ καταγγείλω πρόσωπα, ἀλλὰ ἁπλῶς ν’ ἀναφέρω γεγονότα, πρὸς λῆψιν γενικῶν μέτρων. Ἀλλὰ ἀπὸ τέως Ὑπουργὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. διετυπώθη σαφὴς ὑπαινιγμὸς περὶ συκοφαντίας καὶ μόνον τότε κατωνόμασα τὸν ἀγοραστήν. Καὶ κατέληγα μὲ τὰ ἑξῆς: «Σ. Ἠλιόπουλος. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἴσως δοθῇ εὐκαιρία εἰς τὸ μέλλον. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ὑπόδειξιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ λάβετε ἄμεσα μέτρα, διότι μὲ τὴν ἐλευθερίαν ποὺ ὑπάρχει, μὲ τὴν φτώχεια ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον πολλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν. Εἶναι ἐνδεχόμενον μέσα εἰς τὴν ἑξάμηνον προθεσμίαν ποὺ δίδετε νὰ ἴδωμεν πράγματα ποὺ θὰ τρίβωμεν τὰ μάτια. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα περιορισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, ποὺ εἶναι βεβαιωμένος δόλος, πρέπει νὰ προχωρήσετε εὐθέως εἰς ἀκύρωσιν τῶν δικαιοπραξιῶν. Ἐπίσης, ὅπου πρέπει νὰ διατηρηθοῦν αἱ γενόμεναι πωλήσεις τοῦτο πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ καὶ νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ὕπαρξις αὐτῆς τῆς ἀνάγκης. Ἐκεῖ ὅπου ἠγοράσθησαν ἐκτάσεις δι’ ἐκμετάλλευσιν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ περιορισμός. Νὰ προβλεφθοῦν κυρώσεις εἰς τὸν νόμον. Προκειμένου δὲ διὰ τοὺς ξένους καὶ ἀκυρώσεις δικαιοπραξιῶν ὥστε νὰ περιορισθῇ τὸ κακόν». Ἀπαντῶν τότε ἀμέσως μετ’ ἐμὲ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Προεδρίας ἔλεγε: «Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἀγοράζοντες εἰς τόσον εὐθηνὰς τιμάς, ἀγοράζουν ὑπὸ ἰδίαν των εὐθύνην... Εἰδικῶς διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Διονύσου, (διὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ὁμιλήσει ἐγὼ πρὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ), συμβαίνει νὰ ἔχω ἰδίαν γνῶσιν τοῦ θέματος, ἡ ὁποία μὲ ἔκαμε νὰ ζήσω τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν λατόμων. Χρειάζονται συνεπῶς μέτρα μακρᾶς πνοῆς... χρειάζονται ἔκτακτα μέτρα ποὺ αὐτὴν τὴν φορὰν τὰ θέλομεν ὅλοι...». Προκύπτει ἐξ ὅλων τούτων ἡ γενικὴ τοποθέτησίς μας ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαρπαγῆς ἐκτάσεων εἰς τὴν Ἀττικὴν (δρόμος Ἀθηνῶν–Σουνίου, Σουνίου–Μαραθῶνος, Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος κλπ.) ὑπὸ μορφὴν νομίμων δῆθεν ἀγοραπωλησιῶν, ὅπερ θέμα, οὕτω γενικὸν ἐσκοπεύσαμεν πράγματι νὰ φέρωμεν πρὸς ἔρευναν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἐντὸς τοῦ ὁποίου, βεβαίως τοποθετεῖται καὶ ἡ ὑπόθεσις τῶν 60 στρεμμάτων τῆς Νέας Μάκρης. Δὲν ἠθέλησα νὰ τὸ προβάλω ὡς θέμα προσωπικὸν διὰ τὸν κ. Καραμανλῆν. Ἀλλὰ ἠκολούθησαν δύο συζητήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος εἰς τὴν Βουλήν, προκληθεῖσαι ἀποκλειστικῶς ἀπὸ ἡγετικὰ στελέχη καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. συζητουμένων ὅλως ἀσχέτων θεμάτων, κατὰ τὰς ὁποίας μὲ βαρεῖς χαρακτηρισμοὺς ἐναντίον μου (ἄνανδρος, συκοφάντης κλπ.) οἱ κύριοι τῆς Ε.Ρ.Ε. μετέφεραν τὸ θέμα εἰς καθαρῶς προσωπικὸν ἐπίπεδον. Τὸ θέμα πλέον τῆς ὑπὸ κρίσιν τῆς Βουλῆς προτάσεως ἐτέθη ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἔσπευσε χωρὶς νὰ ἀναμένῃ τὴν ὑποσχεθεῖσαν ὑπ’ ἐμοῦ προσαγωγὴν τῶν σχετικῶν στοιχείων, νὰ μὲ χαρακτηρίσῃ ὡς συκοφάντην. Ὤφειλον, ἀναποφεύκτως, νὰ ἀποδείξω, ὅτι ὅσα εἶπον δὲν ἀποτελοῦν συκοφαντίας. Καὶ κατέθεσα μετ’ ἄλλων συναδέλφων τῆς Ε.Δ.Α. τὴν πρότασιν συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλ’ ἀκριβῶς εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον σημειοῦται μία πλήρης παλινδρόμησις, μία ὑπαναχώρησις, μία τάσις φυγῆς τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 1ης Ἰουνίου κατηγορήσας με διότι προέβην ἄνευ ἀποδείξεων καὶ βάσει ἁπλῶν ὑπούλων ἐνδείξεων εἰς καταγγελίαν προσέθετεν «ὅτι ὤφειλα νὰ φέρω τὰς ἀποδείξεις... νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἔχω τὴν δυνατότητα κἄπως νὰ στηρίξω μίαν τοιαύτην κατηγορίαν...». «Ἂς φέρῃ ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἀποδείξεις καὶ ἂς ἰσχυρισθῇ τότε ὅ,τι νομίζει....». Ἐξ ἄλλου, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 5 Ἰουνίου ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔλεγε: «Δὲν γνωρίζω τί στοιχεῖα ἔχει τυχὸν ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Εἶναι ὁ ἀρξάμενος χειρῶν ἀδίκων καὶ πρέπει νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι εἶναι δίκαιαι αἱ χεῖρες του». Προσαγωγὴν ἀποδείξεων ἐζήτησε κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν, ὁμιλήσας ἐκ μέρους τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, αἱ ὁποῖαι μάλιστα, ἐτόνιζεν, ἔπρεπε νὰ εἶχον βρεθῆ εὐθὺς μὲ τὴν καταγγελίαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ προσέθετε: «οἱ παλαιοὶ ὀπαδοί του (τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε.) δὲν ζητοῦμεν συγκατάβασιν καὶ ἐπιείκειαν καὶ δὲν ζητοῦμεν λήθην... Αἱ πράξεις του, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξε δημόσιος ἀνήρ, ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον δημοσίου ἐλέγχου, ἀλλὰ καλοπίστου, ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων. Θὰ ἀναμείνωμεν, κ. Πρόεδρε, τὰ στοιχεῖα». Θὰ ἀνέμενε κανεὶς κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ὁ ἴδιος τὸ ἀνέμενον, ὅτι ἅμα τῇ καταθέσει τῆς προτάσεώς μας προχθές, ἡ Ε.Ρ.Ε. θὰ ἐζήτει τὴν ἄμεσον συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας, τὴν ἄμεσον ἐμφάνισιν τῶν στοιχείων μας, θὰ ἐζήτει νὰ ἀποδείξωμεν ἀμέσως, ὅτι «αἱ χεῖραι μας δὲν εἶναι ἄδικοι». Ἀντὶ τούτου, ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀπέκρουσεν οὐσιαστικῶς τὴν συζήτησιν, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν νὰ λάβῃ θέσιν, ἀπέκρουσε «μετὰ περιφρονήσεως» καὶ τὴν πρότασιν καὶ τὰς ἀγνώστους δι’ αὐτὴν ἀποδείξεις καὶ τελικῶς κατεψήφισε καὶ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεώς μας. Ἐφυγομάχησεν. Ἡ ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας τοῦ Σώματος μᾶς παρέχει τὴν δυνατότητα ἀλλὰ καὶ μᾶς ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον νὰ ἀποδείξωμεν τὴν καλήν μας πίστιν καὶ τὰς καταγγελίας μας. Καὶ εἰς τοῦτο προβαίνω ἤδη. Τὴν 11ην Ἰουλίου 1955 ἡ Ἱερὰ Μονὴ Πεντέλης φέρεται πωλήσασα διὰ συμβολαίου (ἀριθ. 10592 τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Α. Μελανίτη) πρὸς τὸν Ἰωάννην Δεληγιαννάκην, ἰατρόν, κάτοικον Θεσσαλονίκης, πλατεῖα Ἁγίας Σοφίας 3, ἡμιδασικὴν ἔκτασιν γῆς ἐξ 60 περίπου στρεμμάτων εἰς θέσιν Χεροτσακοῦλι Μαραθῶνος, παρὰ τὸ 28ον χιλιόμετρον τῆς δημοσίας ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος, κατόπιν πλειοδοτικῆς δημοπρασίας, καθ’ ἣν ὁ ρηθεὶς ἀγοραστὴς ἀνεδείχθη τελευταῖος πλειοδότης, ἀντὶ τιμήματος συνολικοῦ δραχμῶν 27.000, ἤτοι 455 κατὰ στρέμμα. Τὸ συμβόλαιον τοῦτο ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐνῷ ὅμως τὸ συμβόλαιον τοῦτο παρουσιάζεται τυπικῶς ἔγκυρον καὶ ἐξωτερικῶς ἄψογον, μία σειρὰ ἄλλων στοιχείων καὶ ἐνεργειῶν ἐμφανίζουν τοῦτο εἰκονικόν, καὶ τὴν ἀγορὰν συνδεομένην ἀμέσως μὲ τὸν κ. Κ. Καραμανλῆν, τότε Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων. Τὰ στοιχεῖα εἶναι τὰ ἑξῆς: α) Εἰς τὸ πρακτικὸν τῆς διενεργηθείσης πλειοδοτικῆς δημοπρασίας εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Μονῆς Πεντέλης ἀναφέρεται, ὅτι προσῆλθε καὶ ἐπλειοδότησε μόνον ὁ Ἰωάννης Δεληγιαννάκης, κάτοικος Ἀθηνῶν, ὁδὸς Λουκιανοῦ ἀριθ. 1. Τὸ πρακτικὸν ὑπογραφόμενον καὶ ὑπὸ τοῦ Δεληγιαννάκη ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». β) Ἐπικειμένης τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἀναφερθέντος συμβολαίου τῆς ἀγοραπωλησίας, ὁ Δεληγιαννάκης ὑπέβαλεν ὑπογεγραμμένην παρ’ αὐτοῦ τὴν 9.7.55 πρὸς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον Μαραθῶνος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 29 δήλωσιν φόρου μεταβιβάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν δηλώνει ὡς διεύθυνσίν του τὰς Ἀθήνας, ὁδὸς Λουκιανοῦ ἀριθ. 1, ὁρίζει δὲ ἀντίκλητόν του τὸν δικηγόρον Μπάρκην. Ἡ δηλωθεῖσα ὅμως διεύθυνσις καὶ εἰς τὰ δύο ταῦτα δημόσια ἔγγραφα τῆς ὁδοῦ Λουκιανοῦ 1 εἶναι διεύθυνσις τῆς τότε κατοικίας τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ἐξ ἄλλου, ἡ δήλωσις κατοικίας καὶ διευθύνσεως εἰς τὰ ἔγγραφα ταῦτα ἔχει οὐσιαστικὴν ἀξίαν, διότι κατὰ μὲν τὴν περὶ Μονῶν νομοθεσίαν (ἄρθρον 9 τοῦ Β.Δ. τῆς 12)23.2. 1948 «περὶ ὅρων καὶ τρόπου ἐκποιήσεως τῶν ἀκινήτων τῆς διατηρουμένης περιουσίας τῶν Μονῶν») ἡ ἔγκρισις τῶν πρακτικῶν τῆς δημοπρασίας κοινοποιεῖται ἐπὶ ἀποδείξει ἢ διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος εἰς τὸν τελευταῖον πλειοδότην, ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως δὲ ἄρχονται κρίσιμοι προθεσμίαι, ἡ δὲ δήλωσις εἰς τὴν Ἐφορίαν συνδυάζεται μὲ φορολογικὰ ζητήματα. Προκύπτει συνεπῶς ἐκ τῶν τοιούτων δηλώσεων κατοικίας, ὅτι οἱ ἔνοικοι τῆς Λουκιανοῦ 1, δηλαδὴ ὁ κ. Καραμανλῆς, συνδέεται μὲ τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν καὶ μὲ τὰς ἀγορὰς Δεληγιαννάκη, ἐνῷ ἐξ ἄλλου καὶ ὁ ἀντίκλητος τοῦ κ. Δεληγιαννάκη, δικηγόρος κ. Μπάρκης, ἀνῆκεν εἰς τὸ στενώτατον περιβάλλον τῶν συνεργατῶν τοῦ κ. Καραμανλῆ, τὸ πολιτικὸν γραφεῖον τοῦ ὁποίου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διηύθυνεν ὁ δικηγόρος Μπάρκης καὶ ὁ ἀδελφός του Σπυρίδων Μπάρκης. Ἀλλὰ διατὶ δὲν ὥρισεν ὁ κ. Δεληγιαννάκης διεύθυνσιν τοῦ δικηγόρου του; 2) Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπιδεικνύει ἀμεσώτερον ἐνδιαφέρον. α) Τὸν Μάϊον 1955, ἤτοι 2 μῆνας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμβολαίου, ὁ κ. Καραμανλῆς συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν μηχανικὸν τοῦ Ὑπουργείου του Σεΐδαν καὶ ἀπὸ ἐκπρόσωπον τῆς Μονῆς Πεντέλης, παρουσίᾳ καὶ τοῦ ἐγκατεστημένου τότε μετὰ τῆς οἰκογενείας του εἰς μόνιμον στέγαστρον καὶ καλλιεργητοῦ εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἔκτασιν Ζαφειροπούλου, κατοίκου Νέας Μάκρης, ἀποβληθέντος μεταγενεστέρως, κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθησόμενα, ἐπεσκέφθη καὶ διηρεύνησε μετὰ τοῦ μηχανικοῦ τὴν ἔκτασιν ταύτην. Περὶ τοῦ περιστατικοῦ τούτου, τὰ ἀναφερόμενα πρόσωπα, πλὴν τοῦ μηχανικοῦ Σεΐδα, ἀποβιώσαντος, εἶναι ὑπαρκτὰ καὶ δύνανται νὰ παράσχουν εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν ἔνορκον διαβεβαίωσιν. Πρὸς τὴν ἔκτασιν τῶν 60 στρεμμάτων συνορεύουν ἐκτάσεις πωληθεῖσαι ἀπὸ τὴν Μονὴν Πεντέλης (θὰ εἴπω περὶ αὐτῶν κατωτέρω) πρὸς Συνεταιρισμούς. Κατὰ τὸ ἔτος 1955 ὁ κ. Καραμανλῆς ἐκάλεσεν εἰς τὸ γραφεῖον του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐκπροσώπους τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τμήματα τῶν ἀγορασθεισῶν ὑπ’ αὐτῶν ἐκτάσεων, τὰ ὁποῖα εἰσεχώρουν ἐντὸς τῆς ἐκτάσεως τῶν 60 στρεμμάτων, ὥστε νὰ εὐθυγραμμισθοῦν τὰ ὅρια αὐτῆς καὶ νὰ συμπέσουν μὲ διαχωριστικὸν ρεῦμα, ὑποσχεθεὶς νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν Μονὴν διὰ νὰ παραχωρήσῃ πρὸς αὐτοὺς ἀναλόγους πρὸς τὰς ἐγκαταλειφθησομένας ἐκτάσεις εἰς ἄλλο σημεῖον. Οἱ κληθέντες ἐπεφυλάχθησαν νὰ ζητήσουν ἔγκρισιν τῶν Συμβουλίων των καὶ ἐνδεχομένως τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων τῶν μελῶν των. Πράγματι, τὸ θέμα ἀπησχόλησε τὰ ὄργανα ταῦτα τῶν Συνεταιρισμῶν, τὰ ὁποῖα ἐνέκριναν τὴν πρότασιν, ἡ δὲ ἔγκρισις ἀνεκοινώθη διὰ νέας ἐπισκέψεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς τὸν κ. Καραμανλῆν. Ἐπηκολούθησεν ὅμως μετ’ ὀλίγον ἡ ἀνάληψις τῆς Πρωθυπουργίας καὶ αἱ διαπραγματεύσεις ἐσταμάτησαν. Ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τούτων ἀποδεικνύεται πλήρως, ὅτι ὁ κ. Καραμανλῆς ἐπεμβαίνει, συνεννοεῖται καὶ διαπραγματεύεται ὡς κύριος ἐκτάσεως. Ἡ ἀλήθεια τούτων δύναται εὐχερῶς κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον νὰ βεβαιωθῇ. Ὑπάρχουν πρακτικὰ Διοικητικῶν Συμβουλίων καὶ Γενικῶν Συνελεύσεων τῶν Συνεταιρισμῶν, ὑπάρχουν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια καὶ ἑκατοντάδες μελῶν των, ὥστε ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ δύναται νὰ ἐλέγξῃ τὰ περιστατικά. γ) Ἐδημοσιεύθη ἤδη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Νέα», ὅτι κατὰ τὸ 1958 ἐπιέσθη νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ἔκτασιν τῶν 60 στρεμμάτων ὁ Διονύσιος Ζαφειρόπουλος. Οὗτος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1944 ἦτο ἐγκατεστημένος ἐντὸς αὐτῆς μὲ τὴν οἰκογένειάν του εἰς στέγαστρον ἐξ ἁμαξωμάτων προσηρμοσμένων μὲ τσιμέντο εἰς τὸ ἔδαφος, καὶ καλλιεργῶν 6 στρέμματα ἀμπέλου, καὶ ὀπωροφόρα δένδρα ἐν αὐτῇ. Ἡ πίεσις πρὸς ἀπομάκρυνσίν του ἠσκήθη, ὡς καταγγέλλει ὁ ἴδιος, «ὑπὸ τοῦ ἐνωμοτάρχου Νέας Μάκρης Μαντᾶ καὶ τοῦ Μπάρκη (πιθανῶς τοῦ ἰδιαιτέρου γραμματέως τοῦ κ. Καραμανλῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του) μὲ ἀπειλὰς ἐκτοπίσεώς του, συντριβῆς του κλπ., διότι, ὡς τοῦ ἐδήλωναν, θὰ τὰ ἔβαζε μὲ τὸν κ. Καραμανλῆν. Τελικῶς, ἐπέτυχον νὰ καμφθῇ ὁ Ζαφειρόπουλος καὶ ἀπεμακρύνθη, ἀφοῦ τοῦ κατέβαλον ἀποζημίωσιν ἐξ 20.000 δραχμῶν (ὀλίγον χαμηλοτέραν τῆς ὅλης ἀξίας τῶν 60 στρεμμάτων) ὑπογραφέντος σχετικοῦ συμβολαίου. Εἶναι καὶ ἐκ τοῦ περιστατικοῦ τούτου τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως φανερὸν πόσον εἶχον συνείδησιν περὶ τῆς μεγάλης ἀξίας τῆς ἐκτάσεως. Ἀλλὰ πρὸς τὴν ὕπαρξιν ἰσχυροῦ προσώπου ἐνδιαφερθέντος διὰ τὴν ἀγορὰν ταύτην συνδέονται πλεῖσται ἄλλαι παράνομοι καὶ χαριστικαὶ πράξεις καὶ ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπέβαινον ἀνεξήγητοι χωρὶς τὴν πίεσιν τοῦ ἐκδηλωθέντος ἐνδιαφέροντος. Οὕτω: Ἀπὸ τῆς πρώτης συζητήσεως τοῦ θέματος εἰς τὴν Βουλήν, μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὡς ἐξέθεσα ἀνωτέρω, εἶχον προειδοποιήσει καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγόν της, καὶ τοὺς ἄλλους ὁμιλητάς, νὰ μὴ σπεύσουν νὰ τοποθετηθοῦν ἔναντι τῆς συναλλαγῆς ταύτης πρὸ τῆς πλήρους ἐρεύνης τῶν στοιχείων. Πλὴν ματαίως. Ἔσπευσαν, ὡμίλησαν περὶ συκοφάντου, καὶ ἀνεφέρθησαν καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου πρὸς ἀπόδειξιν εἰς τὸ ὅτι ἡ ἀγορὰ ἐγένετο εἰς δημοσίαν πλειοδοτικὴν δημοπρασίαν διενεργηθεῖσαν καὶ ἐγκριθεῖσαν νομίμως ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴν καὶ ἴσως τὴν Σύνοδον, ἐπικαλεσθέντες μάλιστα καὶ ἐπιστολὴν τοῦ κ. Δεληγιαννάκη σχετικῶς, τὴν ὁποίαν, παρὰ τὰς ἀνεπιτρέπτως ἀνοικείους φράσεις, κατέθεσεν ὁ κ. Κανελλόπουλος εἰς τὸ Προεδρεῖον υἱοθετήσας αὐτήν. Καὶ συνεπέραναν, ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα πρόκειται περὶ ὁμαλῆς καὶ νομίμου ἀγορᾶς. Ἔσπευσαν καὶ ἐπλανήθησαν δεινῶς. Ἡ πλειοδοτικὴ δημοπρασία ἐγένετο ὅλως ἀκύρως. Ὅλαι αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ δημοπρασιῶν παρεβιάσθησαν. Οὕτω καὶ κατὰ τὸ Π.Δ. τῆς 1)5.3.1932 «περὶ τρόπου διαχειρίσεως τῆς περιουσίας τῶν Μονῶν» καὶ κατὰ τὸ Π.Δ. τῆς 6.7.1931 εἰς ὃ τὸ πρῶτον παραπέμπει μὲ τὸ ἄρθρον 18, προκειμένου περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτων, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ εἰδικὸν ἐπὶ τοῦ θέματος Β.Δ. τῆς 12)23.2.1948 «περὶ ὅρων καὶ τρόπου ἐκποιήσεως ἀκινήτων τῶν Μονῶν» γίνεται μόνον διὰ τακτικῆς πλειοδοτικῆς δημοπρασίας. Ἰδοὺ τί ἔγινεν ἐν προκειμένῳ: Αʹ. Ἡ δημοπρασία φανερὰ παρὰ τὸν νόμον: Κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦ τελευταίου ὡς ἄνω Β.Δ. ἔτους 1948 (ἀντιστοίχως ἄρθρον 6 τοῦ Π.Δ. τῆς 6.7.1931) ἡ δημοπρασία ἐνεργεῖται μυστικὴ δι’ ἐνσφραγίστων προσφορῶν. Μόνον εἰς περίπτωσιν μὴ εὐδοκιμήσεως τῆς πρώτης δημοπρασίας διὰ τοὺς ρητῶς καὶ περιοριστικῶς ἀναφερομένους ἐν τῷ διαγράμματι λόγους ἡ δημοπρασία ἐπαναλαμβάνεται καθισταμένη φανερά. (Ἄρθρον 12 τοῦ Β.Δ. 1948 ἀντίστοιχος διάταξις ἄρθρου 13 τοῦ Π.Δ. 1931). Ἀντιθέτως πρὸς τὰς ρητὰς ταύτας διατάξεις ἡ πρώτη καὶ μοναδικὴ δημοπρασία τῶν 60 στρεμμάτων ἐγένετο προφορικὴ καὶ φανερά. Πρέπει ἐν τούτοις νὰ ὑπογραμμισθῇ ἰδιαιτέρως ἐδῶ, ὅτι τὸ πρακτικὸν τῆς ἐνεργηθείσης δημοπρασίας τῆς 12.12. 1954 ἀναφέρει, ὅτι «ἤρξατο ἡ προφορικὴ ἐπαναληπτικὴ πλειοδοτικὴ δημοπρασία». Ἡ ρήτρα «ἐπαναληπτικὴ» εἶναι ἀκατανόητος καὶ ἀποβαίνει λίαν ὕποπτος, δυναμένη νὰ ἐξηγηθῇ μόνον ὡς προσπάθεια δικαιολογήσεως τοῦ φανεροῦ, προφορικοῦ τῆς δημοπρασίας. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐπαναληπτικῆς δημοπρασίας. Διότι: α) Οὔτε εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τὴν ἐγκρίνουσαν τὴν διενέργειαν τῆς δημοπρασίας, οὔτε εἰς τὴν ἐγκρίνουσαν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς, οὔτε εἰς τὸ συμβόλαιον, οὔτε εἰς τὸ πρόγραμμα καὶ τοὺς ὅρους, οὔτε εἰς ἄλλο τι ἔγγραφον ἀναφέρεταί τι περὶ «ἐπαναληπτικῆς» δημοπρασίας β) Ἀπὸ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς διενεργείας τῆς δημοπρασίας πρὸς τὴν Μονὴν Πεντέλης (ἔγγραφον Ἀρχιεπισκοπῆς 1878)27.11.54) καθὼς καὶ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς διακηρύξεως αὐτῆς (20.11.1954, παραδόξως πρὸ τοῦ ἐγγράφου τῆς ἐγκρίσεως), ἐμεσολάβουν μόνον 22 ἡμέραι μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς δημοπρασίας (12.12.1954). Δὲν ὑπῆρχε συνεπῶς προθεσμία διενεργείας δευτέρας «ἐπαναληπτικῆς» δημοπρασίας, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπῃτεῖτο πάροδος 25 τοὐλάχιστον ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἀρχικῆς δημοσιεύσεως τῆς διακηρύξεως (ἄρθρον 2 παράγραφος 2 καὶ ἄρθρον 13 τοῦ Β.Δ. 1948 καὶ ἄρθρον 14Α τοῦ Π.Δ. 1931). γ) Τέλος, κατὰ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ Β.Δ. 1948 (καὶ 14Βʹ τοῦ Π.Δ. 1931) εἰς τὴν διακήρυξιν ἐπαναληπτικῆς δημοπρασίας γίνεται ἀναφορὰ εἰς τὴν πρώτην μὴ εὐδοκιμήσασαν δημοπρασίαν καὶ εἰς τοὺς ὅρους αὐτῆς. Τοιαύτη ὅμως ἀναφορὰ οὐδαμοῦ γίνεται εἰς τὴν διακήρυξιν τῆς ἐνεργηθείσης δημοπρασίας. Συνεπῶς, ἔλαβε χώραν μία μόνον δημοπρασία φανερὰ καὶ προφορικὴ κατὰ παράβασιν τῶν σχετικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐπιτάσσουν μυστικὴν δι’ ἐνσφραγίστων προσφορῶν δημοπρασίαν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Β.Δ. τῆς 12)23.2.1948 (ἄρθρον 2 ἐπίσης τοῦ Π.Δ. τῆς 6.7.1931) ἡ διακήρυξις τῆς δημοπρασίας δημοσιεύεται διὰ τοιχοκολλήσεως εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Μονῆς, τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐν τῇ περιφερείᾳ τῶν ὁποίων κεῖται τὸ ἀκίνητον, μερίμνῃ τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν καὶ βεβαιοῦται τοῦτο δι’ ἀποδείξεων τῶν ἐντεταλμένων πρὸς τοῦτο κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχῶν. Τὴν αὐτὴν δημοσίευσιν ἀπαιτεῖ ὁ νόμος (ἄρθρον 13) καὶ διὰ τὰς ἐπαναληπτικὰς δημοπρασίας. Προφανὲς εἶναι, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς τοιαύτης δημοσιότητος εἶναι ἡ εὐρεῖα γνωστοποίησις, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ προσέλευσις εἰς τὴν δημοσιότητα παντὸς ἐνδιαφερομένου, πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ πλέον εὐνοϊκοῦ ἀποτελέσματος. Εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται δημοπρασίαν οὐδεμία βεβαίωσις ὑπάρχει, ὅτι ἐδημοσιεύθη, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ διακήρυξίς της, τοὐλάχιστον εἰς Νέαν Μάκρην, ὅπου κεῖται τὸ ἀκίνητον, καὶ οὔτε πράγματι ἐδημοσιεύθη τοιαύτη διακήρυξις. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ μόνος προσελθὼν εἰς ταύτην ἦτο ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης Δεληγιαννάκης καὶ τοῦτο εἶχεν ἐπίδρασιν σοβαρὰν διὰ τὸ τίμημα, ὡς θὰ ἐκθέσω κατωτέρω. Κατὰ τὸ ἄρθρον 13 παράγραφος 3 τοῦ Β.Δ. ἔτους 1948 (ἄρθρον 14Γ τοῦ Π.Δ. ἔτους 1931), διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ προσφορὰ (εἰς δημοπρασίαν), δέον νὰ εἶναι ἀνωτέρα τοὐλάχιστον κατὰ 5% τοῦ ἐλαχίστου ὅρου προσφορᾶς ἢ τοῦ ἑκάστοτε ἀποτελέσματος τῆς πλειοδοσίας. Ἐν προκειμένῳ, τὸ ἐλάχιστον προσφορᾶς, κατὰ τὸ πρακτικὸν τῆς δημοπρασίας, εἶχεν ὁρισθῆ εἰς δραχμὰς 27.000. Ἑπομένως, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει προσφορά, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀνωτέρα κατὰ δραχμὰς 1.350 τοὐλάχιστον. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως τῶν 60 στρεμμάτων ἔγινε δεκτὴ καὶ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει πλειοδοσία κατὰ δραχμὰς 300 μόνον. Παρὰ τὸ ἀνύπαρκτον, ὅμως, νομικῶς τῆς προσφορᾶς ταύτης, ἡ δημοπρασία κατεκυρώθη καὶ ἡ κατακύρωσις ἐνεκρίθη τελικῶς καὶ ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ὑπὲρ τού ἀπαραδέκτως ἐμφανισθέντος ὡς πλειοδότου Δεληγιαννάκη, κατοίκου Ἀθηνῶν, ὁδὸς Λουκιανοῦ 1. Σοβαρώτατον προβάλλει ζήτημα, πῶς Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, ὡς εἶναι ἡ Μονὴ Πεντέλης, προέβη εἰς πώλησιν ἀκινήτου της μὲ παραβίασιν ὅλων τῶν κειμένων σχετικῶν διατάξεων καὶ πῶς ἐνεκρίθη ἡ τοιαύτη πώλησις. Ἡ δημοπρασία γίνεται κατὰ τρόπον ἀπόκρυφον, χωρὶς τὰς νομίμους δημοσιεύσεις. Τὴν δημοπρασίαν γνωρίζει μόνον ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ διαμένων Δεληγιαννάκης καὶ προσέρχεται εἰς αὐτὴν εἰς τὴν Μονὴν διὰ νὰ πλειοδοτήσῃ εἰς μίαν φανερὰν προφορικὴν προσφοράν, ἡ ὁποία, ὡς παράνομος, δὲν εἶναι παρὰ μία «συζήτησις», ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἄκυρος, διότι δὲν ἀποτελεῖ νόμιμον πλειοδοσίαν. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ «προφορικὴ συζήτησις» γίνεται πρακτικὸν δημοπρασίας, τοῦτο γίνεται ἀπόφασις καὶ ἐν συνεχείᾳ «πώλησις», 60 στρεμμάτων τῆς Μονῆς. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ πώλησις εἶναι οὐσιαστικῶς δωρεά, ὅπως ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐκθέσω. Ποῖος ὤθησεν εἰς αὐτὴν τὴν ἐκτεταμένην παρανομίαν; Ποία δύναμις τὴν ἐκάλυψε; Καὶ ὅταν ὑπῆρξε τοιαύτη, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἀνάμιξις τοῦ κ. Καραμανλῆ, πῶς ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀποκλείσῃ εὐθύνην του διὰ τὰ γενόμενα; Δὲν χρειάζεται ἑπομένως ἔρευνα; 4) Ἡ ἐκ τῆς πάντως ἀκύρου δημοπρασίας ἐπιτευχθεῖσα τιμὴ ἦτο προδήλως κατωτέρα τῆς τρεχούσης διὰ τὰ γήπεδα τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ὑπῆρξε καταφανὴς εὔνοια ὑπὲρ τοῦ ἀγοραστοῦ, εὐδοκιμήσασα πλήρως ὄχι μόνον μὲ τὸν ἀποκλεισμὸν οὐσιαστικῶς τῆς δημοσιότητος καὶ τῆς συμμετοχῆς ἄλλων ἐνδιαφερομένων ἀλλὰ καὶ ἀσχέτως πρὸς τοῦτο ἀφοῦ καὶ δι’ ἄλλας, ἄνευ δημοπρασίας, πωλήσεις ἡ Μονὴ ἐπραγματοποίησε μεγαλύτερον τίμημα. Οὐδὲν ἄλλο συμβόλαιον, οὐδεμία ἄλλη πώλησις ἐκτάσεως εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην πρὸ τοῦ 1954, κατ’ αὐτὸ καὶ ἀμέσως μετ’ αὐτὸ ἐγένετο εἰς τόσον χαμηλὴν τιμήν. Ἀντιθέτως ὀλιγώτερον πλεονεκτικαὶ ἐκτάσεις ἐπωλήθησαν εἰς σημαντικῶς μεγαλυτέρας τιμάς. Παραθέτω ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ παραδείγματα: α) Κατὰ τὸ ἔτος 1950 ἐπώλησεν ἡ Μονὴ πρὸς τὸν Μ. Παπαχρήστου (Τομ. 64 Φ. 738 μεταγραφῶν Καπανδριτίου) 9 στρέμ. πρὸς δρχ. 544 κατὰ στρέμμα....

§7Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§8Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ ἰδίως τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι ὡς δικηγόρος κἄποιαν πεῖραν ἔχει ἀπὸ τὰ κτήματα, ὅτι καλύτερον καὶ ἀκριβώτερον πωλοῦνται τὰ 9 στρέμματα ἀπὸ τὰ 60.

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀκριβῶς. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἐναντίον τοῦ ἐπιχειρήματός σας.

§10Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 1950, ὅπως ἐνθυμῆσθε, δὲν εἶχε γίνει ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, ἡ λίρα ἦτο πολὺ χαμηλὰ καὶ ἑπομένως αἱ 544 δραχμαὶ ἦσαν πολλαπλασίας ἀξίας ἀπὸ τὶς 450 τοῦ 1954. Μὴ σπεύδετε ὅμως διότι ὑπάρχουν καὶ μεγάλαι ἐκτάσεις. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν τὸ 1950 ἐπωλήθη πρὸς κάποιον Κατσίκην (τόμ. 64 Φύλλ. 737 τὸ 1950 στρέμματα 11 πρὸς δραχμ. 545). β) Ὁ Συνεταιρισμὸς ἐνοικιάσεως καὶ ἀξιοποιήσεως γαιῶν (ἀκτημόνων Μαραθωνιτῶν) κατεῖχεν ἀπὸ τοὺς ἔτους 1944 ἔκτασιν 742 στρεμμάτων, συνορεύουσα μὲ ἐκείνην τῶν 60 στρεμμάτων καὶ τὰ μέλη του ἐχρησιμοποίουν τὴν ἔκτασιν διὰ βοσκὴν καὶ καλλιεργείας. Τὸ 1949 ὁ Συνεταιρισμὸς ἐζήτησε τὴν ἐξαγορὰν πρὸς δραχμὰς 350 κατὰ στρέμμα καὶ τὸ 1950 συνεβιβάσθησαν μὲ τὴν Μονὴν ὑπογραφέντος προσυμφώνου ὑπ’ ἀριθ. 5715)50 εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 700 κατὰ στρέμμα εἰς ἣν τιμὴν καὶ ὑπεγράφη τελικῶς τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον ὑπ’ ἀριθ. 9876)1954 ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτουν πάντα τὰ ἀνωτέρω. γ) Ὁ Οἰκοδομικὸς καὶ Παραγωγικὸς Συνεταιρισμὸς «Νέος Βουτζᾶς» ἠγόρασεν ἐν πλειοδοτικῇ δημοπρασίᾳ μυστικῇ δι’ ἐνσφραγίστων προσφορῶν διενεργηθείσῃ τὴν 28.3.1954 δύο χιλιάδας στρέμματα πρὸς δρχ. 2.105 κατὰ στρέμμα. Ὑπεγράφη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11087)1955 συμβόλαιον Μελανίτη. Διατὶ ὁ ἴδιος Συνεταιρισμὸς δὲν ἠγόραζε καὶ τὰ συνεχόμενα 60 στρέμματα μὲ 455 δραχμὰς ἀντὶ τῶν 2105 ποὺ ἠγόρασε τὰ ἄλλα; δ) Ὁ Ἰακ. Τογανίδης ἠγόρασε τῷ 1957 πεντακόσια στρέμματα ἀντὶ δραχ. 2.000 κατὰ στρέμμα. Ἐπώλησε τὴν ἔκτασιν τῷ 1962 πρὸς τὸν Ταφρᾶν μὲ δηλωθεῖσαν τιμὴν 7.500 τὸ στρέμμα. ε) Δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7642)1952 προσυμφώνου τοῦ Σ)φου Μελανίτη, ἡ Μονὴ προσυμφωνεῖ τὴν πώλησιν 70 στρεμ. εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν συμβιβαστικῶς πρὸς τὸν παλαιότερον κατέχοντα ταύτην Σταμ. Βασιλείου, γεωργόν, ἀντὶ δρχμ. 600 κατὰ στρέμμα. Ἱκανὸς ἀκόμη ἀριθμὸς τοιούτων πωλήσεων ἐπιβεβαιώνουν πλήρως, ὅτι ἡ πώλησις τῶν στρεμμάτων γενομένη μάλιστα χωρὶς νόμιμον δημοπρασίαν ὑπῆρξε χαριστικὴ καὶ διὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον διενηργήθη. Ἀλλὰ ἡ ζημία τῆς Μονῆς εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὗται ἀνατιμῶνται ἔκτοτε συνεχῶς, ἰδίως συνεπείᾳ τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ὁδοποιΐας καὶ τῶν μελετῶν περὶ κατασκευῆς ἔτι σημαντικωτέρων τοιούτων. Καὶ ἡ γενομένη ἀγορὰ δὲν εἶναι ἄσχετος πρὸς τὰ ἔργα ταῦτα. Ὑπεστηρίχθη ὅτι οὐδὲν ἔργον ὁδοποιΐας ἐξετελέσθη εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην καὶ ὅτι ἡ δημοσία ὁδὸς Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος εἶναι ἡ προπολεμικῶς ὑπάρχουσα. Εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές. Κατὰ τὸ ἔτος 1954, ὅτε ἐγένετο ἡ δημοπρασία τῶν 60 στρεμμάτων, ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἀνακατεσκευάσθη μὲ ἐκτέλεσιν ἔργων εὐθυγραμμίσεως, πλήρους ἀσφαλτοστρώσεως, ἐνῷ ἡ παλαιὰ εἶχεν ἀσφαλιστικὴν μόνον ἐπάλειψιν, καὶ ἰδίως ἔργων διαπλατύνσεως τῆς παλαιᾶς ὁδοῦ κατὰ 40%. Τὰ ἔργα ταῦτα ἐξετέλεσεν ὁ ἐργολάβος μηχανικὸς Κ. Πολίτης μὲ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ νομομηχανικοῦ. Ἀλλὰ ἔκτοτε ἐμελετῶντο καὶ ἀπὸ ἐτῶν ἤδη ἐνεκρίθησαν μελέται κατασκευῆς τῆς νέας παραλιακῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Σουνίου–Μαραθῶνος. Ἡ μελέτη αὐτὴ προβλέπει ὅπως ἡ νέα ὁδὸς ἀπὸ τῆς Ραφίνας μέχρι Νέας Μάκρης ἀκολουθήσῃ τὴν ὑφισταμένην ὁδὸν Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος καὶ ἑπομένως θὰ διέλθῃ πρὸ τῆς ἐκτάσεως τῶν 60 στρεμμάτων. Ἡ ὁδὸς αὕτη προβλέπεται σημαντικῶς εὐρυτέρα τῆς ὑφισταμένης καὶ δὲν δύναται νὰ ἀποφύγῃ κανεὶς τὴν παρατήρησιν ὅτι ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα παρὰ τὴν ἔκτασιν τῶν 60 στρεμμάτων, κτήματα ἔχουν περιφραγῆ μέχρι τῆς ὑφισταμένης ὁδοῦ, ἡ διὰ μανδροτοίχου περίφραξις τῶν 60 στρεμ. ἔχει γίνει 20 περίπου μέτρα πέραν τῆς ὁδοῦ. Κατεσκευάσθη ἐπίσης ἡ ὁδὸς Διονύσου–Ν. Μάκρης. Πῶς κἄθε καλόπιστος γνώστης τῆς περιοχῆς ἐκείνης καὶ τῶν περιστατικῶν ὑπὸ τὰ ὁποῖα ἐγένετο ἡ ἀγορὰ θὰ ἐπείθετο ὅτι οἱ ἀγορασταὶ τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, εἴτε εἶναι εἰκονικόν, εἴτε ὄχι τὸ συμβόλαιον, μὴ ἐξυπηρετοῦντες διὰ τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς συγκεκριμένας ἀνάγκας, δὲν προέβησαν εἰς αὐτὴν κάμνοντες τοποθετήσεις καὶ κερδοσκοποῦντες ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς γνωστῆς εἰς αὐτοὺς ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς μὲ τὴν προσδοκίαν ἀνατιμήσεως. Οὐδεὶς δύναται νὰ διεισδύσῃ εἰς τὴν σκέψιν εἴτε τοῦ κ. Δεληγιαννάκη, εἴτε τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἢ εἰς τὰς ἰδιαιτέρας των σχέσεις. Ἀλλ’ ἀκριβῶς διὰ τοῦτο οἱ ἀσκοῦντες ὑπεύθυνα λειτουργήματα ὀφείλουν ἰδιάζουσαν προσοχὴν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἐκδηλώσεις των, αἱ ὁποῖαι μόνον δύνανται νὰ κρίνωνται καὶ ἐκτιμῶνται ἀπὸ τοὺς πολλούς. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ὅλη συμπεριφορὰ τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅπως ἐξετέθη ἀνωτέρω, τὸν ἀφίνει ἀπολύτως ἐκτεθειμένον. Ἐμφανίζεται ἰατρὸς ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἀγοράζει δασώδη ἔκτασιν, ἄχρηστον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν οἱωνδήποτε ἀναγκῶν του. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐμφανίζεται ἀναμεμιγμένος καὶ ἐνδιαφερόμενος δι’ αὐτὴν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων. Μὲ τὴν προβολὴν τῆς κατοικίας του, μὲ τὴν αὐτοπρόσωπον ἐπίσκεψιν, μὲ ἐπισκέψεις καὶ ἐπεμβάσεις τῶν ἰδιαιτέρων του γραμματέων καὶ τῆς ἀστυνομίας, μὲ συνεννοήσεις διὰ τὴν ὁροθέτησιν τῆς ἐκτάσεως ἐντὸς τοῦ Ὑπουργείου του. Καὶ γίνεται ἡ δημοπρασία ἄκυρος καὶ πραγματοποιεῖται ἡ ἀγορὰ εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν, εἰς βάρος καὶ πρὸς ζημίαν Νομικοῦ Προσώπου Δ. Δ. ἐποπτευομένου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος εἶναι Ὑπουργός. Καὶ τελικῶς πραγματοποιεῖται ἐντὸς 8 ἐτῶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς κέρδος ἐξ ἀνατιμήσεως τοὐλάχιστον 4 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τί θέλετε νὰ σκεφθῶμεν; Ὅτι ὑπῆρξε τυχερός, ἢ ὅτι ἦτο ἔξυπνος ὁ ἀγοραστής; Καὶ τί νὰ εἴπωμεν ἐὰν αὐτὸς εἶναι ὁ κ. Καραμανλῆς, ὅπως ὅλαι αἱ ἐνδείξεις πείθουν; Ἐλέχθη ὅτι θὰ ἦτο περίπου μία διάθεσις κακοήθης νὰ ἀποδοθῇ εἰς ἕνα ἡγέτην τόσον ταπεινὴ ἐπίδοσις καὶ ἐπιδίωξις. Ἀλλά, ὅταν ὁ ἡγέτης δὲν προστατεύῃ τὴν θέσιν του ὅσον πρέπει, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένος καὶ χωρὶς νὰ κυριαρχῆται ἀπὸ ταπεινὰ ἐλατήρια. Καὶ ὁ κ. Καραμανλῆς, δυστυχῶς, παρέσχεν ἀποδείξεις, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων δὲν ἐπέδειξε τὴν ἐπιβεβλημένην γενναιοφροσύνην οὔτε διὰ τὸν ἑαυτόν του, οὔτε διὰ τὸ περιβάλλον του. Ἐνεφάνισεν ἀδυναμίας ἀσυγχωρήτους. Καὶ τὰς κρίνομεν ἀσχέτως πρὸς τὴν πλήρη ἀντίθεσίν μας καὶ πρὸς τὰς ἄλλας ἀντιλήψεις του τὰς πολιτικὰς καὶ τὴν δρᾶσιν του ὡς πολιτικοῦ ἡγέτου. Ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα ἀνήχθη εἰς προσωπικόν, ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός μας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαντληθῇ. Ἐλέχθη ὅτι ἀποτελεῖ τοὐλάχιστον ὑπερβολήν, ἔτσι νομίζω ὅτι ἐχαρακτηρίσθη, ἡ ἀπόδοσις μομφῆς διὰ τὴν ἀγορὰν ἑνὸς διαμερίσματος ἢ ἑνὸς ἀκινήτου ἀξίας 60 ἢ 100 ἢ καὶ 200 χιλιάδων δραχμῶν ὑπὸ συγγενοῦς ἑνὸς Ὑπουργοῦ ἢ ἐνδεχομένως καὶ ὑπὸ τοῦ ἰδίου. Νομίζω, προσωπικῶς, ὅτι πράγματι δὲν δικαιοῦται καθεὶς νὰ ἀξιώσῃ ἀπόλυτον πουριτανισμὸν εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα ἀπὸ ἕνα ἄνθρωπον, ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὰ δημόσια πράγματα. Καὶ ἀνάγκας καὶ ἀδυναμίας ἀκόμη ἔχει πᾶς ἄνθρωπος, καὶ ὁ πολιτικός. Καὶ εἶναι θεμιτὴ ἡ ἀξίωσις τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας καὶ ἰδίως ὅταν πρόκειται διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς στεγάσεως, ἡ ὁποία καὶ γενικῶς, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς πλείστους Ἕλληνας ἔχει γίνει λαχτάρα. Δυστυχῶς διὰ τὸν κύκλον Καραμανλῆ δὲν συμβαίνει αὐτὸ μόνον. Πρῶτον νομίζω, ὅτι ὅταν κανεὶς ἀνέρχεται εἰς τὸ ὕπατον ἀξίωμα τοῦ Πρωθυπουργοῦ, δὲν δύναται, δὲν δικαιοῦται νὰ ἀσχολῆται, τότε, μὲ τὴν λύσιν τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων του. Ὑπάρχει ἱστορία εἰς τὸν τόπον μας δὲν γνωρίζω προηγούμενον. Πέραν ὅμως τούτου ἡ περίπτωσις ἑνὸς κύκλου προσώπων κατὰ τὴν περίοδον τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν ΕΡΕ παρουσίασαν ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι προβάλλουν μίαν σκέψιν τείνουσαν νὰ γίνῃ θεωρία, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἡγέται εἶναι θεμιτὸν νὰ ἐπιδιώκουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ οἰκονομικοὺς περισπασμούς. Καὶ μόνον αὐτὴ ἡ θεωρία δύναται νὰ ἐξηγήσῃ τὴν συμπεριφορὰν τοῦ κύκλου αὐτοῦ περὶ τὸν κ. Καραμανλῆν. Ὁ κ. Καραμανλῆς, ηὐτύχησε προσωπικῶς νὰ γίνῃ βουλευτής, Ὑπουργός, Πρωθυπουργός, Ἀρχηγὸς Κόμματος. Πῶς ἐπολιτεύθη, εἰς τὸν ἐρευνώμενον τομέα; α) Νομίμως, θεμιτῶς ἐδικαιοῦτο νὰ ἀποκτήσῃ οἰκόπεδον καὶ κατοικίαν εἰς Κοκκιναρᾶν — συνοικισμὸν τῶν βουλευτῶν. Ἀπέκτησε 4 στρέμματα. Δὲν ἐσταμάτησαν ὅμως ἐκεῖ. β) Ὢν Πρωθυπουργὸς καὶ κύριος 4 στρεμμάτων εἰς Κοκκιναρᾶν, διέπραξε τὸ ὀλίσθημα νὰ ἀγοράσῃ 6 στρέμματα οἰκόπεδα ἐκτὸς σχεδίου εἰς Φιλοθέην, τὰ περίφημα «βραχώδη» οἰκόπεδα. Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ὑπῆρξε σκανδαλώδης διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: αα) Ἡ ἀπόκτησις τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς καμμίαν ἀνάγκην, ἦτο πρᾶξις κερδοσκοπίας, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν εἰς βάρος πτωχῶν ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, πολλοὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν κατορθώσει νὰ λάβουν οἰκόπεδον, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῆς ἐκτάσεως. Οὐσιαστικῶς ἀπεστέρησεν οἰκοπέδων πτωχοὺς βιοπαλαιστάς. ββ) Εἰς οὐδένα ἄλλον ἀγοραστὴν ἐπωλήθη τόσον μεγάλη ἔκτασις. Πῶς θὰ πείσῃ, ὅτι δὲν ἐπέδρασε τὸ ἀξίωμά του διὰ τὴν ἐξαίρεσιν; γγ) Ἠγόρασε τὰ οἰκόπεδα τῷ 1957 εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν δραχ. 34 κατὰ πῆχυν, καὶ ἐπέβαλεν εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν τὸν ὅρον, τεθέντα κατὰ τὴν ὥραν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμβολαίου ἐν περιθωρίῳ, ὅπως ὁ Συνεταιρισμὸς ἰδίαις δαπάναις ἀσφαλτοστρώσῃ ἐντὸς 1½ ἔτους τὴν λεωφόρον Ἀθηνῶν καὶ τὰς προεκτάσεις της καθ’ ὅλην τὴν πρόσοψιν τῶν οἰκοπέδων του. Καὶ ἀπεδέχθησαν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Συνεταιρισμοῦ τὸν πρωτοφανῆ αὐτὸν ὅρον νὰ ἀσφαλτοστρώσουν ὁδοὺς ἐκτὸς σχεδίου, περὶ τοῦ ὁποίου προχθὲς ὡμίλησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, χωρὶς μάλιστα νὰ καλύπτεται ὁ ὅρος οὗτος ἀπὸ τὸ πρακτικὸν ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου του πρὸς τοὺς ὑπογράψαντας τὸ συμβόλαιον. δδ) Ἰδιαιτέραν ὅμως ἠθικὴν σημασίαν ἔχουν αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ ἀγορὰ αὐτή. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 προσεπάθει νὰ ἐπιτύχῃ ἔγκρισιν ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ λόφου. Προσέφυγε καὶ εἰς τὸν κ. Καραμανλῆν βραδύτερον ὡς Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Καραμανλῆς ἐπεσκέφθη αὐτοπροσώπως τὴν περιοχὴν κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Συνεταιρισμοῦ διὰ νὰ σχηματίσῃ ἰδίαν γνώμην ἐπὶ τοῦ αἰτήματος διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου. Ἀλλὰ ἡ ἔγκρισις δὲν ἐδόθη. Καὶ τὸ 1956 ὁ Συνεταιρισμὸς πωλεῖ ἓν οἰκόπεδον 1.600 πήχεων ἐντὸς τοῦ σχεδίου πρὸς τὴν κ. Ἀλίκην συζ. Ἀλ. Καραμανλῆ εἰς τὴν χαμηλοτάτην τιμὴν τῶν δρχ. 60 κατὰ πῆχυν ἔναντι τῆς τρεχούσης τιμῆς τῶν δρχ. 150. Διατί ἔγινεν ἡ πώλησις αὐτὴ; Τί σχέσιν εἶχεν ἡ κ. Ἀλίκη μὲ τὸν Συνεταιρισμόν; Ὁ Συνεταιρισμὸς ὅμως ἀγωνίζεται ἀκόμη νὰ περιλάβῃ τὰ «βραχώδη» ἐντὸς τοῦ σχεδίου διὰ νὰ τὰ ἀξιοποιήσῃ καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς αἰτήσεις τῶν ἄνευ οἰκοπέδου συνεταίρων του. Ἀλλ’ ἡ ἔγκρισις δὲν δίδεται. Καὶ ἀντὶ τούτου μετὰ 10 μῆνας, τὸ 1957, ὁ κ. Καραμανλῆς, ἀγοράζει τὰ «βραχώδη» ἐκτὸς σχεδίου. Πῶς θὰ πεισθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Τραπέζης καὶ οἱ γνωρίζοντες τὰ πράγματα, ὅτι ἡ ἄρνησις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου, δὲν συνεδέετο μὲ τὴν ἀπόκτησιν εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 34 δραχμῶν, ὡς ἐκτὸς σχεδίου; Ποίαν σχέσιν εἶχεν ὁ κ. Καραμανλῆς–Πρωθυπουργὸς μὲ τὸν Συνεταιρισμὸν Τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων; εε) Τὸ ἀποτέλεσμα: Μετὰ τὸν γνωστὸν θόρυβον περὶ τὸ ζήτημα, ποὺ ἔγινε «νούμερο» εἰς τὰς θεατρικὰς ἐπιθεωρήσεις, καὶ προεκάλεσε ποινικὰς δίκας συνεχιζομένας εἰσέτι, τὰ βραχώδη παραμένουν ἐκτὸς σχεδίου. Ἀλλὰ αἱ 11.000 πήχεις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἀγορασθεῖσαι ἀντὶ δρχ. 365.000 ἀξίζουν σήμερον τοὐλάχιστον 7.000.000 δραχμάς. Ὑπῆρξε μήπως τυχερὸς ἢ ἦτο ἔξυπνος ὁ κ. Καραμανλῆς διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ ἐντὸς 6 ἐτῶν κέρδος ἐξ ἀνατιμήσεως δρχ. 6.500.000 τοὐλάχιστον; ἡ δὲ κ. Ἀλίκη Καραμανλῆ κέρδος 1.300.000 δραχ.; γ) Τὸ δημιουργηθὲν ὅμως ζήτημα τὸ ἀπασχολοῦν τὴν Βουλὴν ἔδωκε μίαν δυσάρεστον ἀφορμὴν διά τινας προχείρους ἐρεύνας, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζουν μίαν ἐντυπωσιάζουσαν δραστηριότητα τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας Καραμανλῆ εἰς ἀγορὰς ἀκινήτων μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν κ. Ἀλίκην Καραμανλῆ κατὰ τὴν τελευταίαν 8ετίαν. Κατὰ προτίμησιν αἱ ἀγοραὶ γίνονται ἐπ’ ὀνόματι τῶν θηλέων μελῶν τῆς οἰκογενείας καὶ ὑπερβαίνουν τὸν ἀριθμὸν 12 εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς καὶ τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ κἄποιας ἀγορᾶς. Ἡ ἀγορὰ βίλλας εἰς τὴν Ραφήνα, βίλλας εἰς τὴν Μύκονον, οἰκοπέδου εἰς τὴν Φιλοθέην, οἰκοπέδου εἰς τὸ Χαλάνδρι καὶ ἄγνωστον ποῦ ἀλλοῦ ἐπ’ ὀνόματι τῆς συζύγου τοῦ κ. Ἀλ. Καραμανλῆ, ἀποτελοῦν πρόκλησιν. Καταθέτω ἕνα πίνακα.

ΠΙΝΑΞ ΑΓΟΡΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Ὁ πίναξ ὅμως δὲν τερματίζει τὸ θέμα. Ἐδῶ ἀνακύπτει ἡ ἀνάγκη περαιτέρω ἐρεύνης καὶ μέτρων. Ἀλλὰ πέραν τούτων δὲν ὑπάρχει εὐθύνη τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ; Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκτᾷ ὁ κ. Ἀλέκος Καραμανλῆς χωρὶς νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ θέλῃ ὁ ἰσχυρὸς ἀδελφός; Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀνέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ εὐρυτέρου ζητήματος τῆς ἀγορᾶς τῶν παραλιακῶν ἐκτάσεων τῆς Ἀττικῆς, λόγῳ τῆς ἐκ τῶν ἔργων ἀξιοποιήσεώς των, πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι καὶ ἄλλοι ἰδιαίτεροι γραμματεῖς, ἄρρενες καὶ θήλεις καί τινες ἀξιωματούχοι περὶ τὰ δημόσια ἔργα καὶ τὸν οἰκισμὸν ἔχουν ἐπωφεληθῆ. Ἀπαιτεῖται ἀντιμετώπισις γενικωτέρα τοῦ θέματος. Ἐπιβάλλεται νὰ θεσπισθῇ: 1) Ἀκύρωσις τῆς ἀγοραπωλησίας τῶν 60 στρεμμάτων μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας. 2) Νὰ ταχθῇ ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐντὸς μικρᾶς προθεσμίας μεταγραφὴ τῶν τίτλων ἀγορᾶς ἀκινήτων ἐν Ἀττικῇ. 3) Νὰ ἀκυρωθοῦν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὁριστικοποιηθοῦν ἢ μεταγραφοῦν ἐντὸς βραχείας προθεσμίας, ἀντίγραφα, σχετικῶς μὲ παρομοίας ἀγοράς. 4) Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐλέγξῃ ὅλας τὰς ἀναφερθείσας καὶ δημοσιευθείσας περιπτώσεις ἀγοραπωλησιῶν φορολογικῶς. Ἠλπίζομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας θὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ θὰ εἰσαγάγῃ νομοθέτημα διὰ τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα. Διὰ τὸ συγκεκριμένον θέμα ὅμως τερματίζω τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς πιστεύω, ὅτι θεμελιώνεται πλήρως ἡ πρότασίς μας περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Θὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συγκεκριμένων στοιχείων τὰ ὁποῖα θέτω πρὸς ἐξακρίβωσιν, τὴν ἄμεσον ἀνάμιξιν τοῦ κ. Καραμανλῆ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀγορᾶς τῶν 60 στρεμμάτων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέκυψε ζημία ἑνὸς Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου καὶ ἔγινεν ἐκμετάλλευσις τῆς ἐκ τῆς ἀσκήσεως τῶν ὑπουργικῶν καθηκόντων ἐπιρροῆς καὶ γνώσεως ὡρισμένων ὑπηρεσιακῶν στοιχείων. Πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος σύστασις Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς εἰσάγει βεβαίως εἰς τὴν προδικασίαν διώξεως προκειμένου περὶ ἀδίκων πράξεων Ὑπουργῶν, ἀλλὰ δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τοῦτο. Ἡ εὐρεῖα διατύπωσις τῆς διατάξεως ἐπιτρέπει τὴν ἔρευναν δι’ Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ παντὸς πράγματος δημοσίου ἐνδιαφέροντος ἔστω καὶ ἂν δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ δίωξις ποινική. Λέγω τοῦτο διότι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιταχθῇ, ὅτι καὶ ἂν ὑπῆρχεν ἀδίκημα, τοῦτο παρεγράφη, καὶ ὅτι συνεπῶς εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου ἡ σύστασις Ἐπιτροπῆς. Ἀκόμη καὶ διὰ τὴν κακὴν καὶ ζημιογόνον ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, ἔστω καὶ χωρὶς δόλον καὶ χωρὶς εὐθύνην ποινικήν, εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ὑποστηριχθεῖσα, ἐξ ἄλλου, ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ἄποψις καθ’ ἣν ἡ ὀξεῖα ἀντίθεσις, τὸ μεγάλο πάθος τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν κ. Καραμανλῆν τὴν ἐμποδίζει νὰ κρίνῃ ἀντικειμενικῶς, δὲν εὐσταθεῖ. Διότι καὶ ἂν οὕτω συμβαίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν πρόκειται νὰ δικάσῃ. Ἔρευναν, ἀνάκρισιν θὰ ἐνεργήσῃ, στοιχεῖα θὰ ἐξακριβώσῃ καὶ θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ὅπως καλῶς γνωρίζει ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἂν ὑπάρξῃ θέμα δίκης ἡ κρίσις ἡ τελικὴ ἀνήκει εἰς δικαστάς. Ἀντιθέτως πρὸς ὅσα ὑπεστήριξεν ἡ ΕΡΕ μέχρι τοῦδε πιστεύομεν, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν πράξεων τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν ἐξυγιαίνει καὶ ἐξυψώνει τὸν δημόσιον βίον. Ἡ κατάκρισις καὶ ἡ καταδίκη πράξεων ἀμφιβόλου καθαρότητος, προβάλλει καὶ ὑψώνει τὴν ἀρετὴν ὡς σύμβολον, ὡς κανόνα ζωῆς. Συμβάλλει εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῶν πολιτικῶν ἠθῶν καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ ἀποτελεῖ διὰ τοῦτο καθῆκον ὅλων. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις προτείνομεν νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀριστερᾶς).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Κ. καὶ κατὰ τὸ μακρὸν στάδιον τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος καὶ κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν δύο ἐκλογῶν κατηλόγισεν εἰς τὴν ΕΡΕ ὄχι μόνον πολιτικὰς ἀλλὰ καὶ ἠθικὰς εὐθύνας καὶ εἶχε παράσχει πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἐπαγγελίαν, ὅτι θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐπιβάλῃ δικαίας κυρώσεις ὅπου διατυπωθοῦν αἱ εὐθῦναι. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον ἡ Ε.Κ. ἐτήρησεν εἰς ἀκέραιον τὰς ἐπαγγελίας της. Ὡρίσαμεν, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀνωτέρους δικαστικοὺς οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ἐξέτασιν τῆς διαχειρίσεως τῶν μυστικῶν κονδυλίων καὶ τὰς ἐκθέσεις αὐτῶν ἀπεστείλαμεν ἤδη εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα. Θὰ πράξωμεν τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐκθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐν συνεχείᾳ θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Συνετάξαμεν ἐπίσης καὶ ἐδώσαμεν εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ προσχέδιον νόμου «πρὸς προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Εἴχαμεν ἐπαγγελθῆ τὴν νομοθέτησιν τοῦ «πόθεν ἔσχες», τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πράγματι καθολικὸν αἴτημα τοῦ λαοῦ. Εἰς τὰς ἡμέρας τὰς ἰδικάς μας, θὰ γίνῃ νόμος. Γνωρίζομεν καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι ὅτι ὁ δημόσιος βίος τῆς χώρας εἶναι ἐνάρετος. Εἶναι ἄξιος τῆς Ἑλλάδος. Σπάνιαι εἶναι αἱ ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ κολάζωνται μὲ ἄκαμπτον αὐστηρότητα. Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου» τὸ ἐδώσαμεν εἰς τὴν δημοσιότητα, ὡς προσχέδιον, πρὸ ἑνὸς μηνός, διὰ νὰ τύχῃ καὶ δημοσίας συζητήσεως. Ἠπόρησα, ὅτι κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἐπέκρινεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασίν μας. Ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἐξηρτήσαμεν ἀπὸ τὴν ἔγκρισίν του, οὔτε τὴν σύνταξιν, οὔτε τὴν δημοσιότητα τοῦ νομοσχεδίου. Τὴν ἐξηρτήσαμεν ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας ἀπόφασιν. Ἡ προθεσμία τοῦ μηνὸς μόλις παρῆλθε. Καὶ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος, ἴσως αὔριον ἢ μεθαύριον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου», κατατίθεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ταχεῖαν ψήφισίν του. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα. Ἐπρότεινεν ὁ βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ, ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ συνάδελφοί του, οἱ ὁποῖοι συνυπέγραψαν, τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν οἰκοπέδων τῆς Ν. Μάκρης. Εἶπεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν θὰ κριθῇ, ἐὰν προκύψουν ἠθικαὶ–πολιτικαὶ εὐθῦναι, ἢ καὶ ποινικῶς κολάσιμοι πράξεις. Τίθεται ὅμως τὸ ἐρώτημα: Ὅταν ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μία πρότασις συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ποῖον εἶναι τὸ καθῆκον τῆς Βουλῆς; Τὸ καθῆκον τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ἐξετάσῃ τὴν βασιμότητα τῆς κατηγορίας. Ἐὰν πιθανολογῆται ἡ κατηγορία, ἐὰν κρίνῃ, ὅτι πιθανολογεῖται, νὰ συστήσῃ Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατόπιν τοῦ πορίσματος, νὰ λάβῃ ἀποφάσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον. Ἀλλὰ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὑφίσταται προδικαστικὸν θέμα. Ἐὰν κριθῇ πράγματι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι προκύπτουν ποινικῶς κολάσιμοι πράξεις, ποία θὰ εἶναι ἡ συνέπεια; Ἡ συνέπεια θὰ εἶναι ὅτι παρὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς πλειοψηφίας ἡ ὑπόθεσις, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, διότι ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν λέγει, ὅτι ἐὰν παρέλθουν τρεῖς σύνοδοι, ἐπέρχεται παραγραφή. Καὶ ἔχουν παρέλθει αἱ τρεῖς σύνοδοι. Τὶ θὰ συμβῇ τότε; Θὰ ἐκκρεμῇ ἡ κατηγορία. Ἡ μία μερὶς θὰ λέγῃ, ὅτι διεσύρθη, ἡ ἄλλη θὰ ὑποστηρίζῃ τὴν βασιμότητα τῆς κατηγορίας. Θὰ λείπῃ ἡ κάθαρσις τῆς δίκης. Ὁ κατηγορούμενος εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς παραπομπῆς του, ἔχει τὴν ἄμυναν τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου, τοῦ ὁποίου προεδρεύει ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ εἶναι μέλη τοῦ Δικαστηρίου 12 Ἀρεοπαγῖται ἢ Ἐφέται. Τὸ δικαστήριον αὐτὸ κρίνει καὶ ἐκδίδει τὴν ἀπόφασιν. Καὶ ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν θὰ κριθῇ ἐὰν ἡ κατηγορία ἦτο βάσιμος ἢ ὠφείλετο εἰς ἐμπάθειαν τῶν ἀντιπάλων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ λειτουργία τοῦ Εἰδικοῦ δικαστηρίου θὰ ἐκκρεμῇ ἡ διαμάχη τῶν μερίδων, χωρὶς νὰ ἐπέρχεται ἡ κάθαρσις τῆς δικαιοσύνης. Ἰδοὺ διατί, κύριοι βουλευταί, φρονοῦμεν ἡμεῖς, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν πρᾶξιν ἡ ὁποία καταγγέλλεται ἔχει ἐπέλθει παραγραφή, δὲν ἔχει ἔννοιαν, δὲν ἔχει ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν λόγον ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα).

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιτρέψῃ ἀμέσως μετὰ τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς ἢ ἐκπροσώπους τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι τυχὸν θὰ ζητήσουν τὸν λόγον, νὰ ὁμιλήσῃ ὡς καθ’ αὑτὸ ἀντιλέγων, εἰσερχόμενος εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ὁ συνάδελφός μου κ. Γ. Ράλλης. Θὰ προβῇ εἰς γενικὰς μόνον παρατηρήσεις, συνδεομένας καὶ μὲ τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ὅλην τοποθέτησιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ἡ ΕΔΑ καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἡ Ε.Κ. κατὰ τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξήγαγεν ἐναντίον τῆς ΕΡΕ, ὅταν αὕτη, εὑρίσκετο εἰς τὴν ἐξουσίαν, κατελόγισεν οὐχὶ μόνον πολιτικάς, ἀλλὰ καὶ ἠθικὰς εὐθύνας. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα. Δὲν πρόκειται κἂν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξετάσω, ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι, τηρουμένων ὅλων τῶν ἀπαραιτήτων αὐστηρῶν προϋποθέσεων τῆς ἠθικῆς, ἠκολουθήθη ἡ σειρὰ ἐνεργειῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας καὶ Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὁποία σειρὰ ἐνεργειῶν ἀνάγεται ἤδη εἰς τὴν πρώτην αὐτοῦ Κυβέρνησιν τῶν 50 ἡμερῶν. Δὲν πρόκειται μὲ ἄλλας λέξεις νὰ ἐξετάσω ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, ἠκολούθησε τὴν ὁδὸν τῆς ἀναθέσεως εἰς Δικαστικοὺς ἐλέγχου εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, ἐλέγχου στρεφομένου κατ’ οὐσίαν, ὄχι περὶ ἀντικειμενικῶς τεθειμένων ζητημάτων, ἐναντίον προσώπων, ἀσκούντων δημόσιον λειτούργημα. Δὲν θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Ἔχω ἐκφρασθῆ περὶ αὐτοῦ ἀπαντῶν εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δὲν θὰ ἤθελον ἀπόψε νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα. Ἀπόψε θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ ἐκφράσω τὴν ἠθικήν μου ἱκανοποίησιν, διότι ἀπεφάσισεν, ἔστω τηρηθεισῶν, διότι δὲν ἐνθυμοῦμαι, ὅταν τὸν κατέκρινα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅτι εἶχε θέσει ὅριον χρονικόν, ὅτι ἀπεφάσισε νὰ καταθέσῃ ἴσως καὶ αὔριον τὸν νόμον περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, τὸν νόμον περὶ τοῦ πόθεν ἔσχες. Ὅταν ἀνεκοίνωσεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καταρτίζει τοιοῦτον νόμον, προέβην ἀμέσως εἰς τὴν ἐπιδοκιμασίαν τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπιδοκιμασίαν ἄλλωστε, ἡ ὁποία ἀπετέλει φυσικῶς καὶ ἠθικῶς συνάρτησιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ΕΡΕ μὲ πρωτοβουλίαν τότε τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Καραμανλῆ, εἶχεν ὄχι μόνον προτείνει, ἐξ ἀφορμῆς τῶν τότε γενομένων συζητήσεων καὶ τῆς ἀχαλινώτου διαβολῆς καὶ τοῦ ἀχαλινώτου διασυρμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐσημειοῦτο, εἶχε προτείνει ὄχι μόνον τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος δι’ εἰδικοῦ νόμου, ἀλλὰ εἶχε καὶ καταρτίσει τὸν εἰδικὸν νόμον καὶ τὸν εἶχε καταθέσει εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ εἰδικὸς νόμος, ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τυχὸν τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἐπέρασεν εὐκόλως ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἢ διὰ τὴν πραγματοποίησιν ἔστω ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβε πρὸ μηνός, ὅταν ἔθεσεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ εἰδικώτερον τῶν νομομαθῶν, ἢ τῶν ἄλλων παραγόντων τῆς κοινωνίας, τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον κατήρτισεν. Ἐὰν κατέκρινα τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν τὴν καθυστέρησιν, τὸ ἔπραξα ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ἠθικῆς ἀνάγκης, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθην μετὰ τὴν συνεχῆ διαβολὴν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν, ἐκ μέρους ὄχι μόνον τῆς Ε.Δ.Α., ἢ τοῦ τύπου ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ καὶ διερμηνεύει τὰς ἀπόψεις της, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τῆς Ε.Κ. ὡρισμένων παραγόντων τῆς Ε.Κ. καὶ ἰδίᾳ ὡρισμένων ἐφημερίδων αἱ, ὁποῖαι ἀπηχοῦν τάς ἀπόψεις τῆς Ε.Κ. μετὰ τὴν συνεχῆ, λέγω, διαβολὴν εἰς βάρος καὶ τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ Πρωθυπουργοῦ τῆς 8ετίας, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος γενικώτερον τοῦ κόμματος, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν σήμερον νὰ ἡγοῦμαι. Κύριοι βουλευταί, τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ὅπως ἐνθυμεῖσθε καὶ ὅπως τὸ γνωρίζει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀπέκρουσα ἀπολύτως καὶ ἄνευ συζητήσεως τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἀπέκρουσα τὴν σύστασιν αὐτῆς ὄχι διότι τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως τὴν ἔκαμεν ἡ ΕΔΑ. Ὄχι. Πιστεύω ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἠθικὸν προνόμιον τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατίας, τῆς μόνης κατ’ ἐμὲ Δημοκρατίας, τὸ ὅτι δίδει καὶ εἰς τοὺς ἀρνητάς της, δίδει καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνατροπὴν της τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχουν. Ἐπομένως δὲν θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα ἐγὼ νὰ ἀρνηθῶ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον αὐτὴ αὕτη ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν ὁποίαν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ψυχῆς μου πιστεύω, παραχωρεῖ. Καὶ πιστεύω εἰς τὴν Δημοκρατίαν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πνεύματός μου, διότι ἀκριβῶς φθάνει τοῦ ὑπερόχου ἠθικοῦ καὶ ἱστορικοῦ ὕψους νὰ δίδῃ καὶ εἰς τοὺς ἀρνητάς της τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχουν καὶ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν πιστεύουν. Ἄλλοι λόγοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον εἰς ἐμὲ ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ καὶ εἰδικώτερον ὡς διάδοχον, ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὸ μέγα αὐτὸ Κόμμα, ἄλλοι λόγοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλον εἰς ἐμὲ νὰ ἀποκρούσω τὴν πρότασιν τῆς ΕΔΑ περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθην πρὸ ἡμερῶν διασταυρώνονται ἐν μέρει μὲ τοὺς λόγους, ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων προέτεινε καὶ αὐτὸς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀπόκρουσιν τῆς προτάσεως τῆς ΕΔΑ. Κύριοι, ἡ ΕΔΑ ἐπέλεξε —καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος ἐκ τῶν δύο βασικῶν λόγων, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπικαλεσθῶ πρὸς ἀπόκρουσιν τῆς προτάσεως. Ἡ ΕΔΑ ἐπέλεξεν ὡς θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον βασίζεται ἐπὶ ἠθικῶς ἀπαραδέκτου ὑποθέσεως. Τὸ ἐτόνισα καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν. Διότι εἶναι —καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ μᾶς πείσῃ ὁ κ. Ἡλιόπουλος— ἠθικῶς ἀπαράδεκτος ἡ ὑπόθεσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐβασίσθη ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δὲν ἐξετάζω ὅλα τὰ ἄλλα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπλαισίωσε τὸν λόγον του, ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Δὲν ἐξετάζω τὰ γειτονικὰ οἰκόπεδα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπλαισίωσε τὸ θέμα τὸ συγκεκριμένον περὶ τῶν οἰκοπέδων τῆς Νέας Μάκρης. Τὸ ἥμισυ τοῦ λόγου τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἦτο ἀπολογητικὸν καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ τοῦ λόγου τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἦτο συνδεδεμένον μὲ τὸ ἔγκυρον μιᾶς ἀγοραπωλησίας, ἡ ὁποία δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ὡς Ἐθνικὴν Ριζοσπαστικὴν Ἕνωσιν καὶ δεύτερον, μὲ ἄλλας περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν προκειμένην. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, προκειμένου περὶ τοῦ οἰκοπέδου τῆς Νέας Μάκρης, ἦτο καὶ εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτος ἡ ὑπόθεσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐβασίσθη ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἡλιοπούλου καὶ τῶν συνυπογραψάντων αὐτήν. Διότι ἡ ὑπόθεσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐβασίσθη ἡ πρότασις, ἀποκλείει ἐκ κατασκευῆς τὴν ἀντικειμενικὴν ἀπόδειξιν περὶ τοῦ ἀβασίμου αὐτῆς. Τὶ λέγει ἡ κατηγορία, τὶ λέγει ἡ ὑπόθεσις τῶν κυρίων, τῶν προασπιστῶν τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἠθικῆς; Λέγει ἡ ὑπόθεσίς των, ὅτι δὲν δίδει —ἂς κάμω ἀπρόσωπον τὸν φορέα τῆς διανοητικῆς καὶ ἠθικῆς αὐτῆς ἐνεργείας— λέγει ἡ ὑπόθεσις, ὅτι δὲν δίδει πίστιν εἰς οὐδένα νομικῶς ἔγκυρον στοιχεῖον. Ἐκ προοιμίων καθιστᾷ, λοιπόν, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀδύνατον τὴν ἀπόδειξιν τοῦ ἀβασίμου αὐτῆς. Διότι ἔχετε ἐκ προοιμίων διαβάλλει πᾶν νομικῶς ἔγκυρον στοιχεῖον. Καὶ λέγετε καὶ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ὄπισθεν τῶν νομικῶς ἐγκύρων στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὸν κ. Δεληγιάννην ἢ μὲ οἱονδήποτε ἄλλον κύριον, εὑρίσκεται, κατὰ τὴν ἰδικήν σας αὐθαίρετον καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον ὑπόθεσιν, ἄλλος τις. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν νὰ ἀνατεθῇ εἰς Ἐπιτροπὴν ἡ ἐξέτασις ἑνὸς τοιούτου ζητήματος, κύριοι; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδείξω τὸ ἀρνητικὸν αὐτὸ γεγονός. Τὸ ἀρνητικὸν αὐτὸ γεγονός, δὲν ἀποδεικνύεται. Ἐκ τῶν προτέρων, λοιπόν, οἱ κύριοι ἐφρόντισαν νὰ θεωρήσουν ὡς μὴ ἱκανὰ νὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν ἀποδείξεως ὅλα τὰ νομικῶς ἔγκυρα στοιχεῖα. Ὁμολογῶ, ὅτι ὅταν προχωρῇ τις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρίζεται τὰ πάντα. Ἀλλ’ ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἰσχυρίζεται ὄχι εἰς τὴν Βουλήν. Ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἰσχυρίζεται ἀλλοῦ, εἰς τὸν χῶρον, τὸν ὁποῖον σεῖς, ἀξιότιμοι κύριοι τῆς ΕΔΑ, θὰ ἐπιλέξητε. Ἐκεῖ ὅπου δὲν θὰ σᾶς ἀκούωμεν ἡμεῖς, ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆτε μεταξύ σας καὶ νὰ κάμετε οἱανδήποτε στροφὴν σκέψεων ἢ συνειδήσεων, τὴν ὁποίαν συνηθίζετε νὰ ἐπιχειρῆτε. Πηγαίνετε ἔξω τῆς αἰθούσης καὶ ὁμιλήσατε ἐκεῖ ὅπως θέλετε, ἀλλὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε ὅτι δὲν ἀναγνωρίζετε ὡς ἰσχυρὰ τὰ φανερὰ στοιχεῖα. Λέγω ἤδη ἁπλῶς τὰ νομικῶς φανερὰ στοιχεῖα, διότι ἐνδεχομένως αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀκριβῆ, πιθανὸν νὰ ἔχῃ ἐλαττώματα ἡ δικαιοπραξία. Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει ὅλων τῶν νομικῶς φανερῶν στοιχείων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἡ ὑπόθεσις τῶν κυρίων τῆς Ε.Δ.Α. Ὁ δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεωρήσαμεν αὐτονόητον νὰ ἀποκρούσωμεν τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ λόγος — ὅστις καὶ διεσταυρώθη μὲ τὴν σκέψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως— ὅτι κατ’ ἀνάγκην ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καὶ τὸ γνωρίζουν οἱ κύριοι καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη των, σταματᾷ καὶ τὸ πόρισμα αὐτῆς λόγῳ τῆς παραγραφῆς του, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ προχωρήσῃ πέραν τοῦ πορίσματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ ἕως ἐκεῖ ὅπου ἀπαιτεῖ τὸ Σύνταγμα, ὅπου τὸ ἀπαιτεῖ ἡ Δημοκρατία, ὅπου τὸ ἀπαιτοῦν οἱ ἄγραφοι νόμοι τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς Δημοκρατίας. Μόνον οἱ δικασταί, ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, κρίνουν καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας καὶ ὄχι οἱ πολιτικοὶ αὐτῶν ἀντίπαλοι. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον κακῶς ἐξεμάνη εἷς τῶν κ.κ. συναδέλφων τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ὅταν εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνουν οἱ πολιτικοὶ ἀντίπαλοι ἀμερολήπτως. Δὲν τὸ εἶπον ἐγώ. Τὸ λέγει ἀκριβῶς τὸ Σύνταγμα. Λέγει συγκεκριμένως, ὅτι καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας τοὺς κρίνουν οἱ δικασταὶ τελεσιδίκως. Καὶ ὀρθῶς, διότι ἔχουν ὑπὲρ ἑαυτῶν τὸ τεκμήριον τῆς ὑπεράνω τῶν κομμάτων στάσεώς των, ἔχουν ὑπὲρ ἑαυτῶν τὸ τεκμήριον τῆς ἀμεροληψίας, ἔχουν ὑπὲρ ἑαυτῶν τὸ τεκμήριον τῆς ἀναζητήσεως τῆς ἀληθείας. Ἀπεκρούσαμεν τὴν πρότασιν τῶν κυρίων τῆς Ε.Δ.Α., διότι κατ’ ἀνάγκην, ὅπως εἶπον, σταματᾷ εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν καὶ τοιουτοτρόπως θὰ κρίνουν οἱ ἀντίπαλοι τοῦ κ. Καραμανλῆ τελεσιδίκως. Προσεπάθησεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κρίσεως, ἀλλὰ πρόκειται περὶ συλλογῆς στοιχείων. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ καταλήξῃ εἰς πόρισμα, θὰ κρίνουν τελεσιδίκως κατὰ τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. οἱ ἀντίπαλοί του. Ἐάν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, καὶ παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξετε αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προβῶ μεταξὺ δύο ὅλως διαφόρων θεμάτων, ἐὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα ἦτο ἁπλῶς καὶ μόνον θέμα πολιτικῆς εὐθύνης, τότε βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ παραδώσωμεν, οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, τὴν τύχην μας εἰς τὴν κρίσιν τῆς πλειοψηφίας, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ πλειοψηφία θὰ ἀπηρτίζετο ἀπὸ ἀντιπάλους, διότι αὐτὸ σημαίνει Δημοκρατία. Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ θὰ ἔχῃ ὡς θέμα, κάτι, τὸ ὁποῖον ἅπτεται τοῦ ποινικοῦ νόμου, ἔστω καὶ ἐὰν τὸ ὑποτιθέμενον ἀδίκημα ἔχῃ παραγραφῆ. Εἰς τὴν περίπτωσιν θέματος πολιτικῆς ἁπλῶς εὐθύνης, δὲν θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐπειδὴ τὰ περισσότερα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἦσαν ἀντίπαλοι τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅτι δὲν δέχομαι νὰ συσταθῇ. Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως περίπτωσιν τὰ πράγματα ἔχουν ἄλλως. Τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἡ Ε.Δ.Α. τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι θέμα πολιτικῆς εὐθύνης, εἶναι θέμα συνδεόμενον μὲ ποινικὴν εὐθύνην καὶ ἡ Δημοκρατία ἔχει ὡς προϋπόθεσιν ἠθικὴν διὰ τὴν λειτουργίαν της ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρέλειψε καὶ ἠγνόησε, κατὰ τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσίν του, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνουν τελεσιδίκως ἕνα πολιτικὸν ἄνδρα οἱ ἀντίπαλοί του. Τελεσιδίκως, ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τοῦ ποινικοῦ νόμου, κρίνουν μόνον οἱ δικασταί. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγράφη ὅτι ὑπῆρξεν ἠλαττωμένης εὐθιξίας ἡ ἄρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἐλέχθη τὴν περασμένην Παρασκευήν, ἀλλὰ καὶ ἐφημερίδες, ὄχι ἁπλῶς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀλλὰ καὶ τοῦ Κέντρου, τὴν ἐστήριξαν, ὅτι ἡ στάσις αὐτὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ εἰδικώτερα ἡ ἰδική μου, καταδεικνύει ἔλλειψιν γενναιότητος, ἔλλειψιν ἀνδρισμοῦ. Ἐρωτῶ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο ἀνδρισμὸς καὶ γενναιότης ἐκ μέρους μου νὰ παραδώσω, νὰ προθυμοποιηθῶ, ὅπως γράφουν ὡρισμένες ἐφημερίδες ἢ ὅπως ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ προθυμοποιηθῶ νὰ παραδώσω τὸν ἱδρυτὴν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τῆς 8ετίας, τὸν προκάτοχόν μου εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Ε.Ρ.Ε., νὰ παραδώσω τοῦτον εἰς τὴν τελεσίδικον κρίσιν τῶν ἀντιπάλων του χωρὶς νὰ εὑρίσκεται σήμερον ὁ ἴδιος εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ; Θέτω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξαιρέτως ἀνεπτυγμένον τὸ αἴσθημα τῆς φιλοτιμίας, τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Θὰ ἦτο ἐκ μέρους μου, καὶ ἐκ μέρους τῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν ΕΡΕ, θὰ ἦτο δεῖγμα γενναιότητος, ἐὰν ἐσπεύδομεν νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὸν κ. Ἡλιόπουλον ἢ τὸν κ. Ἡλιοῦ, καὶ ἐλέγομεν, ὅτι ἔπρεπε τὸ θέμα νὰ ἐξετασθῇ — θέμα μάλιστα τοιαύτης ὑφῆς, ὅπως τὸ παρουσίασα προηγουμένως — νὰ ἐξετασθῇ τελεσιδίκως ἀπὸ Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν πλειοψηφίαν θὰ εἶχον οἱ ἀντίπαλοι αὐτοῦ; Ἂς ἀπαντήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἂς σκεφθῇ ἕκαστος Ἕλλην πολίτης, ἐὰν ἔχω δίκαιον ἢ ἐὰν τυχὸν ἔχουν δίκαιον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς κατακρίνουν. Κύριοι, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐδήλωσα — καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐπετρέπετο νὰ γίνῃ οἱαδήποτε τοιαύτη ἄμεσος ἢ ἔμμεσος ἀναγωγὴ τῆς στάσεώς μας εἰς ἔλλειψιν γενναιότητος — ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἀμέσως τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ «Πόθεν ἔσχες», νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον καὶ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ τότε βεβαίως ὄχι μόνον ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἀλλὰ καὶ ἡ περίπτωσις ἡ ἰδική μου καὶ ἡ περίπτωσις οἱουδήποτε ἀσκήσαντος κατὰ τὸ διάστημα τῶν 10 ἢ 20 τελευταίων ἐτῶν λειτούργημα κρατικὸν θὰ ἐτίθετο — καὶ δηλῶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ταύτης, ὅτι θὰ τὸ πράξωμεν προθύμως— ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν δικαστῶν τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ). Ἀνανδρίαν θὰ ἀπετέλει ἐὰν προθυμοποιούμην ἐξ ὀνόματος τῶν 100 βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ νὰ παραδώσω τὸν ἱδρυτήν της καὶ πρωθυπουργὸν τῆς 8ετίας εἰς τὴν τελεσίδικον κρίσιν Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀπηρτίζετο κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους του. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἠθικὴν γενναιότητα ἡ δήλωσίς μου, ὅτι τιθέμεθα ἅπαντες ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ Δικαστικῶν, ἡ ὁποία θὰ τεθῇ εἰς λειτουργίαν καὶ κίνησιν μετὰ τὴν ταχίστην δυνατὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου περὶ «Πόθεν ἔσχες». (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ).

§14Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε. Ὑπάρχει ζήτημα προσωπικόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος, κ. Βασιλᾶτο.

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, σημειώνω διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι συστηματικῶς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μόλις μοῦ δοθῇ ὁ λόγος ἀποσύρεται. Τὸ σημειώνω ἁπλῶς. Δικαίωμά του εἶναι νὰ ἀποσύρεται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤκουσε ὁμιλοῦντα τὸν κ. Ἡλιόπουλον ἐπὶ μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔμεινε καὶ ἤκουσε τὸν κ. Κανελλόπουλον. Καὶ θὰ ἔλθῃ νὰ ἀκούσῃ τὸν κ. Μαρκεζίνην. Ἐγώ, πάντως, θὰ προτείνω ἐπειδὴ ὁ κ. Ἡλιόπουλος ἐξέθεσε ὄχι τὰς γενικὰς πολιτικὰς ἀπόψεις, ἀλλὰ ἐκθέτων τὸ συγκεκριμένον περιεχόμενον καὶ τὰς ἐνδείξεις καὶ ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν ἄποψίν μας κατατείνουν εἰς τὴν ἀναγκαιότητα παραδοχῆς τῆς προτάσεώς μας, ἐξέθεσε καὶ ὡρισμένας ἀπόψεις μας, ἐνῷ τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ἐφημερίδων συνάγεται, ὅτι καὶ τὸ ἕτερον κόμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἐνδεχομένως ἔχει ἀντίθετον πρὸς τὴν πρότασίν μας ἄποψιν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ μεταβληθῇ ἡ καθιερωμένη σειρὰ καὶ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§20Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγα ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ζητήματος. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, θὰ καταψηφίσῃ τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι φρονοῦμεν ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς προτάσεως ἐξέρχεται τῆς ἐννοίας καὶ τοῦ σκοποῦ τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος Ἐπιτροπῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου. Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν, κ. Πρόεδρε, νὰ τονίσω, ὅτι πράγματι παρετηρήθη ἡ τάσις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἤδη ἀπὸ τῆς πρώτης μεταπελευθερωτικῆς βουλευτικῆς περιόδου, νὰ ἐπεκτείνεται ἡ ἁρμοδιότης τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. Κακῶς. Μεταγενεστέρως ἐν ἔτει 1950 καὶ ὁ ἀείμνηστος Ἀλ. Σβῶλος ὑπεστήριξε περίπου τὴν αὐτὴν μὲ ἐμὲ ἄποψιν, περικοπὰς δὲ ἐκ τῆς ἀγορεύσεώς του, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω. Ἔλεγεν ὁ Σβῶλος: «Παρατηρῶ, ἐν πρώτοις, ὅτι εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, κἄπως διηυρύνθη ἡ ἔννοια καὶ ὁ σκοπὸς τῶν ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν. Οἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταί, τὸ γνωρίζετε ὅσον καὶ ἐγώ, εἶναι θεσμὸς ἀναγόμενος εἰς τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, εἰς τὴν σχέσιν Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς. Εἶναι ἕνα ἀκραῖον καὶ σκληρὸν μέσον ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως». Καὶ περαιτέρω: «Ἡ ἔρευνα ἐπὶ τῆς εὐθύνης ὡρισμένου βουλευτοῦ, ἔστω καὶ πρώην Ὑπουργοῦ, ἔρευνα ἐπὶ ποινικῆς αὐτοῦ εὐθύνης δι’ Ὑπουργικὰς πράξεις, δὲν εἶναι πρᾶγμα ποὺ ἐμπίπτει εἰς τὴν ἔννοιαν καὶ τὸν σκοπὸν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν. Αἱ ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαί, κυρίως ἐκφράζουν ἤδη μίαν δυσπιστίαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἀπονέμουν δικαιοσύνην πρὸς κατηγορηθέντα Ὑπουργόν». Καὶ ἐν συνεχείᾳ: «Πάντως, ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ συνδέεται ἐν γένει μὲ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ τὴν σχέσιν Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς». Καὶ εὐθὺς κατόπιν: «Ἡ διαδικασία τοῦ νόμου— περὶ εὐθύνης Ὑπουργοῦ — δὲν εἶναι ἔλεγχος. Εἶναι κατηγορία, εἶναι ποινικὴ κατηγορία». Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἀνατρέξητε καὶ εἰς τὸν Ν. Σαρίπολον καὶ φθάσετε μέχρι τοῦ σημερινοῦ καθηγητοῦ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου κ. Σγουρίτσα, δὲν θὰ ἀπαντήσητε διάφορον ἀντίληψιν. Διερωτῶμαι, λοιπόν, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῶν; Μὲ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον ὡς ὕστατον στάδιον, βεβαίως δὲν συνδέεται. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐν προκειμένῳ δευτέρα γνώμη. Ἡ περίεργος αὐτὴ ὑπόθεσις τῆς ὑπὸ τρίτου τινὸς ἀγορᾶς οἰκοπέδων, ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔτος 1955, ὅταν ὁ κ. Καραμανλῆς ἦτο Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων. Μετὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ κ. Καραμανλῆς ἔγινε Πρωθυπουργός. Ἐνηργήθησαν αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1956, τὰς ὁποίας ἐκέρδισε. Μετὰ ταῦτα ἐγένετο συχνότατα θόρυβος διὰ τὰ οἰκόπεδα αὐτά. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ πρῶτον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἤκουσα σήμερον νὰ γίνεται λόγος. Καὶ ὅμως δὲν ὑπῆρξε καμμία εἰδικὴ εἰς τὴν Βουλὴν συνέχεια. Ἀντιθέτως, ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὸ 1958 καὶ εἰς τὸν ἐξαμβλωματικὸν ἐκλογικὸν νόμον τοῦ 1958, ὁ ὁποῖος μάλιστα ὑπῆρξεν ἔργον τῆς τότε πλειοψηφίας ἐν συνεργασίᾳ μὲ μερίδα τῆς τότε Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ πάλιν τὰς ἐκλογὰς ἐκείνας ἐκέρδισεν ὁ κ. Καραμανλῆς. Ἐπηκολούθησαν καὶ ἄλλαι ἐκλογαί, δηλαδὴ ἐνεφυλοχώρησαν ἔκτοτε τέσσαρες βουλευτικαὶ περίοδοι, ὄχι κἂν τρεῖς Σύνοδοι, αἱ ὁποῖαι ἀρκοῦν διὰ τὴν παραγραφὴν ἀκόμη καὶ τῆς διαδικασίας τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου. Πῶς, λοιπόν, θέλετε νὰ συμφωνήσῃ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ εἷς οἱοσδήποτε σύνδεσμος κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, πολιτικοῦ ἐλέγχου διὰ πρᾶξιν ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ τεσσάρων βουλευτικῶν περιόδων, οἱαδήποτε καὶ ἐὰν ἦτο ἐκείνη ἡ πρᾶξις; Θὰ ἦτο πράγματι σχῆμα ὀξύμωρον, ἐὰν ἠθέλομεν νὰ ἀποδώσωμεν εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ κοινοῦ νομοθέτου αὐτὴν τὴν διάθεσιν, ὅτι δηλαδή, ἐνομοθέτησαν διὰ θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀνεκινεῖτο μετὰ μίαν 9ετίαν καὶ μάλιστα, ἀπὸ μερίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, στρεφομένην κατ’ ἄλλης μερίδος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι, λοιπόν, βέβαιον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἐν προκειμένῳ σχέσις μὲ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Καμμία σχέσις μὲ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην καὶ συνεπῶς ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον διαπιστοῦται ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. Κακῶς δὲ ἐπαναλαμβάνω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἂν εἰς τὸ παρελθὸν ἀνεγνωρίσθη ἔκτοτε εὐρυτέρα ἁρμοδιότης εἰς τὰς Ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς. Ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ, ἐὰν πράγματι δὲν ὑπάρχῃ σχέσις πολιτική, τότε πλέον καταλήγομεν εἰς συμπέρασμα ἀνάλογον τοῦ ὁποίου ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μόλις πρὸ ὀλίγου καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Ἡ ἐξεταστικὴ δηλαδὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐὰν συνιστᾶτο θὰ εἶχεν ἁπλῶς ἀποστολὴν συλλογῆς στοιχείων διὰ περαιτέρω διαδικασίαν πρὸς εἰδικὸν τυχὸν δικαστήριον διὰ περίπτωσιν ὅμως παραγεγραμμένην. Ἡ διαδικασία ἄλλως τε τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου, ἂν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, δύναται νὰ κινηθῇ χωρὶς τὴν προδικασίαν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, θὰ ἀναφέρω πάλιν τὸν κ. Σγουρίτσαν, εἶναι τὸ τέρμα τοῦ ἐλέγχου μὲ συνέπειαν ἂν διαπιστωθῇ εὐθύνη, τὴν παραίτησιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἡ προδικασία ἑνὸς εἰδικοῦ δικαστηρίου εἶναι ἁπλῶς ἡ ὑποβολὴ καταγγελίας ἐκ μέρους 20 βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία πρὸς ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν. Εἶναι, λοιπὸν δύο τελείως διάφορα πράγματα. Συνεπῶς ἡ τυχὸν συσταθησομένη Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐξέδιδε πλέον πόρισμα τὸ ὁποῖον τυπικῶς μὲν δὲν θὰ ἦτο δικαστικὴ ἀπόφασις, πράγματι ὅμως θὰ ἦτο κἄτι τι περισσότερον ἀπὸ δικαστικὴ ἀπόφασις, θὰ ἦτο μία ὁριστικὴ καὶ τελεσίδικος ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία δίκην κήνσορος θὰ ἔκρινε θέματα ἠθικῆς τάξεως καὶ θὰ ἄφηνε ταυτοχρόνως τὸν θιγόμενον εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀπόφασις θὰ ἦτο ἐναντίον του, ἀνυπεράσπιστον. Δὲν θὰ ὑπῆρχε διὰ τὸν θιγόμενον οὐδένα πεδίον ἢ μέθοδος ὑπερασπίσεως τῆς τιμῆς του, ἀφοῦ καὶ ἡ μονομαχία ἔχει καταργηθῆ. Δι’ αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλον, ὅτι ἐὰν τέλος πάντων δεχθῶ, ποὺ δὲν δέχομαι, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ τοιαύτη ἁρμοδιότης τῆς Ἐπιτροπῆς, πάλιν τὸ τοιοῦτον ἐπιχείρημα ἀποβαίνει ἐναντίον τῆς συστάσεως Ἐπιτροπῆς. Διότι εἰς περίπτωσιν ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ ἐνοχοποίει τὸ α ἢ β πολιτικὸν πρόσωπον ἐφ’ ὅσον θὰ παρείχετο εἰς αὐτὸ ἡ δυνατότης ὑπερασπίσεως τῆς τιμῆς του ζητῶν πλέον ἐκεῖνος νὰ κινηθῇ ἡ κατὰ νόμον διαδικασία τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου διὰ νὰ δικασθῇ ἀπὸ τοὺς δικαστάς, τότε λέγω θὰ ἦτο ἐπὶ πλέον δυνατὸν νὰ τὸ ἀνεχθῇ κανείς. Ἐὰν ὅμως τοῦτο ἀπεκλείετο λόγῳ τῆς παραγραφῆς νὰ συμβαίνῃ σήμερον, τότε θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον νὰ συμφωνήσῃ κανείς. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἠκούσθη καὶ τοῦτο: Διατί αὐτὴ ἡ δυσπιστία πρὸς τὴν πλειοψηφίαν; Πρέπει προηγουμένως νὰ σημειωθῇ ὅτι κατήντησεν ὁ θεσμὸς τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν νὰ παρεκκλίνῃ τῆς ἀποστολῆς του καὶ ἀπὸ ἄλλην ἄποψιν ὅτι κατέστη δηλαδὴ ὅπλον τῆς πλειοψηφίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ μόνον ἐξηρτᾶτο ἡ λειτουργία του. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν Συντάγματα, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ κατ’ αἴτησιν ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους μόνον τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐπανέρχομαι μὲ τὸ τί συμβαίνει τώρα μὲ τὰς δυνατότητας τῆς πλειοψηφίας; Δὲν θίγεται κανεὶς ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μέλος τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Τὸ ἴδιον τὸ Σύνταγμα καὶ ὅλοι οἱ δημοσιολόγοι συμφωνοῦν εἰς τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ δὲν εἶναι νοητὸν ἡ Βουλὴ νὰ μεταβληθῇ εἰς δικαστήριον καὶ ἡ πλειοψηφία της νὰ ἐκδίδῃ ἑκάστοτε ἀποφάσεις ἀφορώσας τὴν ἠθικὴν τοῦ οἱουδήποτε δημοσίου ἀνδρός. Ἀλλοίμονον, ἐὰν τὸ θέμα αὐτὸ ἀνατεθῇ εἰς τὴν οἱανδήποτε πλειοψηφίαν. Ὅλοι οἱ συγγραφεῖς, δὲν γνωρίζω ἐγὼ καμμίαν ἐξαίρεσιν, καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ εἰδικὴ συζήτησις θὰ σᾶς προσεκόμιζον ὅσα συγγράμματα θέλετε, ὅλοι λέγω, δέχονται, ὅτι ἀκριβῶς τὰ θέματα αὐτά, εἶναι θέματα ἁρμοδιότητος τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ἀκριβῶς δὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ πολίτευμα ἔχει λάβει εἰδικὴν μέριμναν διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἀπὸ οἱανδήποτε πίεσιν ἐνδεχομένως, ἢ δυνατότητα ἐπηρεασμοῦ διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἰσοβιότητος, διὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαιοσύνης, διὰ τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Ὅλα ταῦτα γίνονται πρὸς προστασίαν ὄχι τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι προσφεύγοντες εἰς τὴν δικαιοσύνην δύνανται νὰ εἶναι ἥσυχοι κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν ὅτι ὑφίστανται ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις, ὅτι ἡ ἐκδοθησομένη ἀπόφασις θὰ εἶναι πράγματι, ἀπόφασις ἔχουσα ὡς κατευθυντήριον τὴν δικαστικὴν συνείδησιν καὶ ὄχι τὴν πολιτικήν. Δὲν ἀποτελεῖ, λοιπόν, δυσπιστίαν οὔτε κατὰ τῶν βουλευτῶν, οὔτε πολλῷ μᾶλλον ἐναντίον τῆς Βουλῆς, ὅπως δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν μομφὴν ἐναντίον τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἢ τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐὰν εἴπωμεν εἰς αὐτοὺς δικάζοντας, ὅτι δὲν εἶναι ἔργον των νὰ κάνουν πολιτικήν. Αὐτὴ ἡ ἀποστολὴ ἀνήκει εἰς ἡμᾶς. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δηλῶ, ὅτι καταψηφίζω τὴν πρότασιν τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἐπὶ πλέον, κ. Πρόεδρε, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ διάθεσις καθαρμοῦ εἰς τὸν δημόσιον βίον, ὅπως ἐπιμένει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνέπτυξε καὶ σήμερον, τότε φρονῶ, ὅτι τὸ ἑξάμηνον ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀρκετὸν καὶ οἱ ὑπάρχοντες νόμοι παρέχουν κάθε δυνατότητα — δὲν θέλω ν’ ἀποδίδω ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τυχὸν νέους νόμους — οἱ ὑπάρχοντες, ἐπαναλαμβάνω, νόμοι, παρέχουν ὅλας τὰς δυνατότητας πλήρους δικαστικῆς ἐρεύνης πάσης περιπτώσεως, ἰδίως μάλιστα, ἐὰν ἡ Πολιτεία ἐν προκειμένῳ εἰδικεύῃ, ὅ,τι φρονεῖ ὀρθὸν καὶ δὲν γενικεύει. Διότι ἡ συζήτησις τῆς ἀληθείας εἶναι ἀσφαλεστέρα καὶ καλυτέρα εἰς τὴν εἰδίκευσιν. Διότι οὐδεὶς μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ἀναζητήσεως τῆς ἀληθείας ἀπὸ τὴν γενίκευσιν καὶ καθολίκευσιν. Συνεπῶς, ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσίς μας νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὁδὸν αὐτήν, τότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀπασχολούμεθα περισσότερον σήμερον. Ὅσον ἄλλως τε αἱ ὑποθέσεις αὗται περιορίζονται εἰς τὰ πλαίσια τῆς δικαστικῆς ἠρέμου ἐρεύνης καὶ εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, παρέχεται καὶ ἐξ ἄλλης πλευρᾶς καὶ ἡ ἐγγύησις, νὰ ἀποφευχθῇ τὸ ἐνδεχόμενον πολιτικῆς ἀντιδικίας καὶ ὀξύτητος καὶ ἡ δημιουργία ἀλληλεγγυότητος, πράγματα τὰ ὁποῖα ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν ἀπεδείχθη δὲν ἀποβαίνουν διὰ τὸ καλὸν τοῦ συνόλου. Λοιπόν, νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν καθορισμόν, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου κατ’ ἐξοχὴν σπουδαίαν σήμερον, ὅτε ἡ Πατρὶς ἀντιμετωπίζει πράγματι ὀξύτατα ζητήματα ἐθνικὰ καὶ ἐξωτερικά, ὅπως εἶναι τὸ Κυπριακὸν καὶ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα. Εἶμαι, ὡς ἐκ τούτου, εὐτυχής, ὅτι καὶ ἡ γνώμη τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ μὴ καταρτισθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἂν δὲ ἐπεξετάθην, κ. Πρόεδρε, περισσότερον, τὸ ἔπραξα διότι ἐνόμισα, ὅτι θὰ ἦτο ἴσως χρήσιμον ν’ ἀκουσθοῦν καὶ ἀπόψεις ἔστω καὶ κἄπως εἰδικώτεραι. (Χειροκροτήματα).

§21Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος;

§23Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπιμένω, κ. Πρόεδρε, καὶ θὰ τὸ ἀναπτύξω, ὅταν ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶχον ζητήσει καὶ ἐγώ.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὰ ἑξῆς: Ὅπως διεπιστώσατε, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, θεμελιώνων καθ’ ὃν τρόπον ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θεμελιώσῃ τὴν πρότασίν του, ὡμίλησεν ἐπὶ 1½ ὥραν. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα μόνον διὰ νὰ θέσω ὡρισμένα ζητήματα ἀρχῶν καὶ ὡμίλησα ἐπὶ 20 λεπτά. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἐφ’ ὅσον ὁ ἀντίλογος ὁ ἀναφερόμενος εἰς τὴν οὐσίαν τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ἡλιοπούλου δὲν ἐγένετο ἀκόμη, θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ ἡ ΕΔΑ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ράλλης ἀπαντῶν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ἐν λεπτομερείᾳ ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἐὰν τὸ ἔπραττον ἐγώ, θὰ εὑρισκόμην ἀκόμη εἰς τὸ βῆμα καὶ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἡλιοῦ. Θὰ ὡμίλει μετὰ μίαν ὥραν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτήρησα τὴν σειρὰν τῆς δυνάμεως τῶν Κομμάτων.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς. Σεῖς ὀφείλετε νὰ ἀκολουθήσετε αὐτὴν τὴν γραμμήν. Νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀκουσθῇ ὁ ἀντίλογος ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ ἐπὶ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἡλιοπούλου.

§28Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν δύο ἄλλων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων οὐσιαστικῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἐξέφερον ὡρισμένας πολιτικὰς κρίσεις καὶ τοποθετήσεις. Αὐτὸ εἶναι δικαίωμά των καὶ καθῆκον καὶ τῆς παρατάξεώς μας, ἡ ὁποία ἔχει εἰδικὸν ἐνδιαφέρον εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Πάρα πέρα, τὰ οὐσιαστικὰ στοιχεῖα θὰ ἠδύνατο, βεβαίως —καὶ ὀρθῶς τὸ ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ — νὰ τὰ ἀντικρούσῃ ὁ ἴδιος, ἀλλὰ δικαίωμά του ἦτο νὰ ἀναθέσῃ εἰς στέλεχος τοῦ κόμματός του νὰ κάμῃ τὴν ἀντίκρουσιν. Ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις περαιτέρω διασαφήσεως, θὰ διεξαχθῇ πλέον μὲ τὸν κ. Ἡλιόπουλον ἡ ἐπὶ τῆς οὐσίας συζήτησις. Ἡ τοποθέτησις ὅμως, τῆς παρατάξεώς μας, πρέπει νὰ ἐκφρασθῇ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν τοποθέτησιν τῶν ἄλλων κομμάτων. Ἐζήτησα νὰ προηγηθῇ ἐμοῦ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, διότι ἐπὶ τέλους, ἡμεῖς εἴμεθα οἱ προτείνοντες τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἦτο φανερὸν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκούσωμεν ὅλων τῶν ἀντιθέτως σκεπτομένων τὰ ἐπιχειρήματα.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς ὁμιλήσῃ, ὁ κ. Ἡλιοῦ.

§30Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ προκαλέσω τὸν ἐκνευρισμὸν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἠθικὴ τάξις ἐπιβάλλει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς παρεκάλεσα ἐγώ, διότι δὲν ἐπιτρέπεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐγειρόμενος ὑμεῖς καὶ ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα νὰ ἐμποδίσετε τὴν ΕΡΕ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς λόγον, ὁ ὁποῖος ἤγγισεν τὰς δύο ὥρας καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ὁμιλήσετε ἄλλην μίαν ἕως μία καὶ μισὴν ὥραν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν παράβασιν τῶν ἠθικῶν κανόνων τῆς παραδόσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσῃ τὸν λόγον. Ἐγὼ παράκλησιν διετύπωσα τὴν ὁποίαν δὲν ἀπεδέχθη.

§32Η. ΗΛΙΟΥ. Ποιὸς σᾶς ἀπεστέρησε τοῦ δικαιώματος; Δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται αὐτὸς ὁ ἐκνευρισμός.

§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διαπιστῶ τὴν ἔλλειψιν αὐτῆς τῆς στοιχειώδους εὐθιξίας.

§34Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ προκληθῇ ἡ ἀντίκρουσις τῆς οὐσίας καὶ ὕστερα νὰ ἐκφέρουν αἱ ἡγεσίαι τῶν κομμάτων τὰς πολιτικάς των τοποθετήσεις. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ ζητηθῇ μετὰ τὸν κ. Ἡλιόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ράλλης ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἐδόθη αὐτὴ ἡ συνέχεια εἰς τὴν συζήτησιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἄλλως. Κύριοι συνάδελφοι ἐγὼ νομίζω, ὅτι πράγματι ἐνῷ ἡ Βουλή, ἀνεξαρτήτως πτερύγων, τιμᾷ ὡς ἓν ἀπὸ τὰ πλέον μελετηρά, ἱκανὰ καὶ εὐσυνείδητα στελέχη της τὸν κ. Ἡλιόπουλον, σήμερον ὑπερέβη ἑαυτόν. Κατὰ τὴν δίωρον ἀγόρευσίν του, ἡ ὁποία ἔκαμε συγκλονιστικήν, συντριπτικὴν ἐντύπωσιν, ἔφερε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρω πῶς ἀπόψε θὰ δικαιολογήσουν ψῆφον ἀρνητικὴν εἰς τὴν πρότασίν μας, ἀλλὰ θὰ ἀποτελέσουν ἐπίσης στοιχεῖα συγκλονίζοντα καὶ συνταράσσοντα αὔριον καὶ τὸν λαόν, ὅπως ἀπόψε συνεκλόνισαν τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι πράγματι κατόπιν αὐτῆς τῆς ἀγορεύσεως, εἶναι δύσκολον νὰ βρῇ κανεὶς διατὶ ἀποκρούεται ἡ σύστασις τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν διαφόρων παρατάξεων θὰ τὰς ἐξετάσω μὲ τὴν σειράν των. Ὁ ποινικὸς νόμος τιμωρεῖ τὴν συκοφαντίαν, δηλ. ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐν γνώσει τῆς ἀναληθείας ἀποδίδει εἰς ἕτερον δυσφημιστικὸν γεγονὸς ψευδές, ἀλλὰ τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα τῆς ἀποδείξεως τῆς ἀληθείας. Ἂν δὲν ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ ἐκρήξεις ὀργῆς καὶ αὐτοὶ οἱ κεραυνοὶ ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς παρατάξεως τῆς ΕΡΕ, τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν της καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀρχηγοῦ της ἐναντίον τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπενθύμισεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἐπίμονος ἀντίρρησις «δὲν ἐφέρατε στοιχεῖα, δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλήσετε, φέρετε στοιχεῖα διὰ νὰ ὁμιλήσετε ἄλλως καὶ εἶσθε ἄνανδρος, εἶσθε συκοφάντης» πάλιν ἐν ὄψει τῆς ἠθικῆς σημασίας τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, πάλιν θὰ μοῦ ἦτο δύσκολον νὰ παρακολουθήσω τὴν σκέψιν καὶ νὰ κατανοήσω τὴν στάσιν τοῦ Κόμματος τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Αἱ ἀποδείξεις τὰς ὁποίας ἐζήτησαν προσάγονται, κατονομάζονται καὶ ὑποδεικνύεται ὡς δρόμος ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. «Τὴν ἀποκρούομεν μετὰ περιφρονήσεως», εἶπε προχθὲς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ σήμερον οὐσιαστικῶς ἐμμένει εἰς τὰ ἴδια. Καὶ ἀντὶ τούτου, ἐζήτησε νὰ ψηφισθῇ ἐν τάχει τὸ «Πόθεν ἔσχες», τὸ ὁποῖον, ὅπως θὰ ἀναγκασθῶ, ἐπειδὴ κακῶς συνεδέθη ἡ ὑπόθεσις τῶν οἰκοπέδων μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ «Πόθεν ἔσχες» νὰ ἀξιολογήσω καὶ νὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων καὶ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους ἀλλὰ καὶ πέραν ὑμῶν εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ μὴ θεωρῆται πανάκεια ἀλλὰ νὰ ἐκτιμηθῇ εἰς τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν πραγματικῶς ἔχει, οὐσιαστικῶς ἀποτελεῖ μίαν ἐπηυξημένην ἔκδοσιν ἐκείνου τοῦ γνωστοῦ πυροτεχνήματος περὶ συμβολαίου τιμῆς τοῦ εἰσαχθέντος ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴν καὶ ἄλλοτε Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τῆς 15.12. 60, ὥστε ψηφιζομένου αὐτοῦ τοῦ νόμου κατ’ αἴτησιν τῆς ΕΡΕ, τὴν ὁποίαν ἱκανοποίησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεώς του διὰ τῶν σημερινῶν δηλώσεών του, νὰ ἀποφευχθῇ ἡ Κοινοβουλευτικὴ διαδικασία. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν τούτοις ὑπενθυμίζω, ὅτι οὔτε ὁ κ. Καραμανλῆς ὅταν ἔκαμεν αὐτὸ τὸ ἔμβρυον τοῦ «Πόθεν ἔσχες», τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως Συμβουλίου τιμῆς, δὲν ἀπετόλμησε νὰ προχωρήσῃ ἕως ἐκεῖ. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 15.12.60, μετὰ τὴν πρότασίν του, ἔλαβον τὸν λόγον ὅλοι οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοὶ καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς παρατάξεώς μας κ. Πασαλίδης ἔθεσεν αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν: «Αὐτὸ τὸ ἀνώτατον δικαστήριον, τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὸ δεχθῶμεν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξυπηρετῇ πράγματι τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα. Ἐρωτῶ, αὐτὸς ὁ νόμος θὰ περιορίζῃ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον ἀπὸ οἱονδήποτε; Κ. Καραμανλῆς: (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὄχι, δὲν πρόκειται νὰ περιορισθῇ. Ι. Πασαλίδης: Αὐτὸ ἤθελα νὰ ξεύρω προκαταβολικῶς, διότι ἂν περιορισθῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀνώτατον δικαστήριον, παύει νὰ ὑπάρχῃ κοινοβουλευτισμός. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσετε καὶ σεῖς ἐπ’ αὐτοῦ. Τὴν ἰδίαν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάμω καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαινιγμοὺς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, πρὸς περιορισμὸν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Τύπου καὶ τοῦ λόγου. Τοιαύτας σκέψεις ἀποκρούομεν προκαταβολικῶς καὶ ἀπολύτως». Δηλαδή, καὶ τότε ποὺ ὁ κ. Καραμανλῆς προέτεινεν αὐτὸ ποὺ μετονομάσθη ἁπλῶς εἰς «Πόθεν ἔσχες» τὸ Συμβούλιον τιμῆς, ἔλεγεν, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποκλείει τὸν ἔλεγχον, δὲν ἀποκλείει τὴν ὀρθόδοξον καὶ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένην κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν, ἐλέγχου καὶ ἐρεύνης. Ἦτο ἐν τούτοις γνωστὴ καὶ ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην τῆς 15.12.60 καὶ αἱ μεταγενέστεραι προτάσεις του περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, αἱ τείνουσαι εἰς περιορισμὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ βήματος τούτου καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, προκειμένου περὶ ἐλέγχου τῆς δημοσίας διαχειρίσεως. Παρὰ τὴν δυσμένειαν τὴν ὁποίαν εἶχε κατὰ τοῦ ἐλέγχου, δὲν ἐτόλμησε νὰ φθάσῃ μέχρι αὐτῶν τῶν συμπερασμάτων. Τὴν δυσμένειαν, τὴν ὁποίαν εἶχε κατὰ τοῦ ἐλέγχου τὴν ἐχαρακτήρισεν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος ἐξέφραζε τότε καὶ τὰς ἀπόψεις τῆς σημερινῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν Προοδευτικῶν. Τὸ μὲν «ΒΗ-ΜΑ» τῆς 20.12.1960 ἔλεγεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐργασθῇ παραλλήλως πρὸς ὑφισταμένους θεσμούς, ὡς αἱ ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαί, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος καὶ διάφοροι ἰσχύοντες νόμοι, χωρὶς οὐσιαστικὸν ἀποτέλεσμα». Σχολιάζουσα δὲ καὶ ἐπικρίνουσα τὸ προσχέδιον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ «ΕΣΤΙΑ» τῆς 5.5.64, ἐπάγεται: Θὰ ἐρωτηθῶμεν ἴσως, ποῦ καταλήγομεν μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις μας; Ἀπλούστατα εἰς τὴν ἀνάγκην ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, τοῦ νόμου τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου «περὶ μεσαζόντων» καὶ τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ὤφειλεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἀναζητήσει τοὺς ἐνόχους τῶν μεγαλυτέρων σκανδάλων τῆς Καραμανλικῆς ὀκταετίας, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς οἰκογενείας Τρουχίλιο». Καὶ ἐν τούτοις ἦτο γνωστόν, ὅτι δὲν τὸν ἤθελεν ὁ κ. Καραμανλῆς τὸν ἔλεγχον. Παρατηρήσεις ἐπίσης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τῆς σημερινῆς Κυβερνητικῆς ἐφημερίδος «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»: «Ὁ κ. Καραμανλῆς, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἀντεπάθει καὶ τὸν Κοινοβουλευτικὸν καὶ τὸν Δημοσιογραφικὸν ἔλεγχον εὑρίσκει ἀφόρητον τὸν συνδυασμὸν τῶν δύο καὶ εἶναι εἰς ἀναζήτησιν τρόπου περιορισμοῦ ἀμφοτέρων. Ἀλλὰ τρόποι διὰ νὰ ἐπετύχῃ τὸ θεάρεστον αὐτὸ ἀποτέλεσμα, δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι ἀπὸ τὴν κατάλυσιν τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἢ τοὐλάχιστον, τὸν περιορισμὸν τῆς δημοσιότητος τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ προηγούμενον Μεντερές». Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι οὔτε ὁ κ. Καραμανλῆς ἐτόλμησεν, οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις τότε συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος ἠνέχθη οἱανδήποτε σκέψιν, κατὰ τὴν ὁποίαν νόμος τῆς ὑφῆς τοῦ «Πόθεν Ἔσχες» ἢ τοῦ τότε «Συμβουλίου τιμῆς» ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγάγῃ εἰς κατάργησιν τῆς Συνταγματικῶς κατωχυρωμένης Κοινοβουλευτικῆς διαδικασίας τῆς ὀρθοδόξου, ποὺ ἰσχύει εἰς ὅλα τὰ συγγενῆ πολιτεύματα, ὅπως εἶναι ἡ σύστασις Ἀνακριτικῶν Ἐπιτροπῶν, εἰς μικροτέρα βαθμίδα αἱ ἐρωτήσεις, αἱ ἐπερωτήσεις καὶ ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἡ σύστασις Ἐξεταστικῶν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῶν καὶ εἰς περαιτέρω προκεχωρημένον σημεῖον, ἡ διαδικασία τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, ὁ ὁποῖος προβλέπει ὡς πρῶτον στάδιον, ὡς στάδιον προδικασίας, ὄχι τὰς ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπάς, ἀλλὰ τὰς Ἀνακριτικὰς Ἐπιτροπάς, διὰ νὰ κατηγοροῦν ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ Δικαστηρίου, ἐὰν ἐκ τῆς ἀνακρίσεως προκύψῃ, ὅτι συντρέχει περίπτωσις ἀξιοποίνου ἐνεργείας. Διὰ τῆς πλειοψηφίας της ἡ ΕΡΕ ἀπέκλεισε τὸν ἔλεγχον εἰς τὴν ὑπόθεσιν «ΜΠΟΥΓΚΕ» παρὰ τὴν ἀξίωσιν ὅλης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὸ ἴδιο, νομίζω, ὅτι συνέβη καὶ εἰς τόσας ἄλλας ὑποθέσεις, ὅπως τοῦ Ἀλουμινίου, τοῦ Ἀζώτου, τοῦ Ἀλιάκμονος, τοῦ Ἀξιοῦ, τῆς Ὁμονοίας, παλαιότερον τῆς μούργας, τοῦ Βάβδου, τῆς «Μέλισσας», ὅπου ἐπίσης ὑπῆρχεν ἄλλος κουμπάρος, τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου διϋλιστηρίου.

§35Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἶχε τὴν πλειοψηφίαν τότε.

§36Η. ΗΛΙΟΥ. .... Ἐδῶ εἶχε πλειοψηφίαν. Ὑπῆρχε μία πρόθεσις τῆς ΕΡΕ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν σήμερα λέγεται ὅτι, αὐτὴ ἡ κακὴ ΕΔΑ ἡ ὁποία θέλει νὰ διαβάλῃ καὶ νὰ συκοφαντήσῃ καὶ νὰ ρυπάνῃ τὰ πάντα, εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὴν συζήτησιν, ὑπῆρχε πάντοτε μία πρόθεσις καὶ μία τακτικὴ τῆς ΕΡΕ νὰ ἀποφύγῃ τὴν Κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν. Εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔκυπτεν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν συντριπτικῶν κατηγοριῶν σκανδάλων, ὑπῆρξεν ἕνα πυροτέχνημα τοῦ νὰ συσταθῇ ἕνα Συμβούλιον Δικαστικῶν, ἕνα Συμβούλιον Τιμῆς, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνεκόπη τότε ἡ ἐπίμονος ἀξίωσις τῆς κοινῆς γνώμης νὰ ἐρευνηθοῦν εὐθῦναι ἀναγόμεναι εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος, ἀναγόμεναι εἰς τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν, ἀναγόμεναι εἰς ὑπόπτους συμβάσεις καὶ συναλλαγὰς καὶ ἀνεχαιτίσθη, χωρὶς ἐν τῷ μεταξύ, ἀπὸ τὰς 15.12.60 ὅτε κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1963 ποὺ ἐξηκολούθει νὰ διαθέτῃ τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν αἴθουσαν, χωρὶς νὰ ψηφίσῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον περὶ Συμβουλίου Τιμῆς. Εἶναι ὅμως κἄτι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς κάμῃ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σκεφθῆτε καὶ νὰ μᾶς κάμῃ ὅλους νὰ σκεφθῶμεν ἐὰν ἐπὶ τῇ βάσει, ἐν ὀνόματι μιᾶς περιέργου ἀντιλήψεως περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, θὰ ἀφήνοντο ἀδιερεύνητα ἠθικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν εἰς περιπτώσεις ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστευθῇ ἀνιδιοτέλεια, παρὰ μόνον ἐὰν καταλογισθῇ ἔλλειψις δυνατότητος καταλογισμοῦ καὶ ἐνεργείας κατὰ λογικὸν τρόπον. Ὑπεραμύνεται ἡ Ε.Ρ.Ε. τῆς ἀρετῆς τοῦ ἱδρυτοῦ της καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ κατανοήσω πῶς αὐτὴ ἡ ἄμυνα, ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἐκθέτει εἶναι δυνατὸν νὰ μετουσιωθῇ εἰς κοινὴν πεποίθησιν ἐὰν τὰ ἀγόμενα μὲ τόσον συντριπτικὰ στοιχεῖα εἰς φῶς δὲν ἤθελον τεθῆ ὑπὸ κἄποιαν ἔρευναν καὶ ὑπὸ κἄποιον ἔλεγχον. Μόνον μὲ τὴν ἔρευναν ἐπέρχεται καὶ ἡ ἐξυγίανσις καὶ ἡ ἀποκατάστασις. Προχθὲς εἰς διαξιφισμοὺς μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἡγετικά της στελέχη, ἀνεμνήσθην καὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Προέδρου τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας «ΦΕΛΙΞ ΦΩΡ» καὶ ἄλλων ἀτόμων τῆς Γαλλικῆς δημοσίας ζωῆς, ἀναμιχθέντων εἰς τὸ σκάνδαλον «ΣΤΑΒΙΝΣΚΥ». Θέλω νὰ ὑπομνήσω ἀκόμη, ὅτι ὅταν ἦτο Ἀντιπρόεδρος καὶ ἐπρόκειτο νὰ θέσῃ ὑποψηφιότητα Προέδρου τῆς Ἀμερικανικῆς Δημοκρατίας ὁ κ. Νίξον καὶ ἐτέθη ζήτημα ἀνωμάλου πορισμοῦ 18.000 δολλαρίων, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐδόθησαν ἀτάκτως πρὸς ὑποστήριξίν του τἄχα πολιτικήν, ἔγινεν Ἀνακριτικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, διότι ἐπιστεύθη, ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν μόνον καὶ ὄχι μὲ μίαν ἔκρηξιν ρητορικῶν σχημάτων, τὰ ὁποῖα ἀποκρούουν κἄθε σκέψιν ἐρεύνης, ὅτι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἦτο δυνατὸν νὰ περισωθῇ ἡ τιμὴ καὶ ἡ ὑπόληψις τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Μόνον μὲ τὸ πλῆρες φῶς. Εἰς τί συνίσταται τὸ πρόβλημα; Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς οὐσίας, τὴν ὁποίαν ἐξήντλησεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος κατὰ τρόπον ἀριστοτεχνικόν. Εἰς τί συνίσταται τὸ πρόβλημα; Διὰ συστάσεώς μας κατηγορήθη, ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι γίνονται ἀγοραπωλησίαι ἀκινήτων, παρὰ ξένων καὶ ἡμεδαπῶν, πρὸς σκοπὸν κερδοσκοπίας, δηλαδὴ ὠφελείας ἐκ τῆς ἐκτελέσεως δι’ ἰδίων δαπανῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἔργων ὑποδομῆς, τουριστικῶν καὶ συγκοινωνιακῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπωφελοῦνται, πολλαπλασιάζοντες οἱ κερδοσκόποι τὴν περιουσίαν των. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐθεωρήθη, ὅτι εἶναι κἄτι τι, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Πέραν τούτου ἐπεσημάνθη, ὅτι καὶ ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς εἶναι ἄτακτον τὸ γεγονός, ὅτι ἐνδεχομένως πρόσωπα δυνάμενα νὰ εἶναι πληροφορημένα ὡς κατέχοντα δύναμιν ἀποφασίζουσαν μέσα εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, δυνάμενα νὰ εἶναι πληροφορημένα περὶ ἐπικειμένων ἔργων ὑποδομῆς, ὁδοποιίας κλπ., προφθάνουν νὰ ἀγοράσουν εἰς χαμηλὰς τιμὰς διὰ νὰ κερδοσκοπήσουν, μὲ τὴν βεβαιότητα ἐκ τῶν μυστικῶν τοῦ Κράτους, ὅτι ἐδῶ ἢ ἐκεῖ θὰ χαραχθῇ ἕνας δρόμος καὶ θὰ ἔχουν ἀσφαλῆ κέρδη. Καὶ ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις τῶν οἰκοπέδων τῆς Ν. Μάκρης. Αἱ ἐνδείξεις τὰς ὁποίας ἀπηρίθμησεν ὁ συνάδελφός μου κ. Ἠλιόπουλος, ἦσαν πράγματι συντριπτικαί. Ἦσαν συντριπτικαὶ καὶ δὲν περιωρίσθησαν τἄχα μόνον εἰς τὴν ἔρευναν ἀκυρότητος τῆς ἀγοραπωλησίας. Ὄχι. Ἀπετέλεσαν αἱ ἐνδείξεις, τὰς ὁποίας ἔφερεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, τρία κεφάλαια. Πρῶτον, συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἐγένετο ἡ ἀγοραπωλησία μαρτυροῦσαι τὸ ἄμεσον ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Καραμανλῆ, διεύθυνσις τὸ σπίτι τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἀκυροτήτων τῆς ἀγοραπωλησίας ὁ γραμματεὺς τοῦ κ. Καραμανλῆ, μετάβασις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἐπὶ τόπου διὰ νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ ἀκίνητον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ἀγορασθῇ, ἐνδιαφέρον διὰ νὰ ἀγορασθοῦν ἀπὸ συνεταιρισμοὺς γειτονικὰ ἀγροκτήματα. Δεύτερον, ἦτο ἡ μνεία σειρᾶς ἀκυροτήτων. Θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι δὲν ἔγινε τίποτε τὸ ἔγκυρον. Ἐμνημονεύθησαν αἱ ἀκυρότητες ὄχι καθ’ ἑαυτάς, ἀλλὰ ὡς τεκμήριον, ὅτι ὑπῆρχε κἄποιος ἰσχυρός, κἄποια ἐπιρροή, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν, ηὐκόλυνε καὶ κατέστησε δυνατὸν ὕστερα νὰ ἰσχυροποιήσῃ τὴν διαιώνισιν, τὴν μὴ προσβολὴν μιᾶς ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἀκύρου συμβάσεως. Καὶ τρίτον ἐπιχείρημα συντριπτικόν, πράγματι, ἐκ τῆς παραβολῆς τοῦ τιμήματος αὐτοῦ τῆς ἀγοραπωλησίας πρὸς τὰ ἄλλα. Αὐτὰ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἢ αὐτὰ εἶναι ἔτσι ἢ δὲν εἶναι ἔτσι. Ποῖος θὰ ἠμπορῇ μὲ δικαιώματα ἀνακριτοῦ νὰ ἐξετάσῃ μαρτυρίας καὶ νὰ ἐνεργήσῃ ἔλεγχον ἐγγράφων; Ποῖος ἄλλος παρὰ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶναι ὡπλισμένη μὲ ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας ἀνακριτοῦ καὶ τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν; Ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ συλλέξῃ καὶ νὰ φέρῃ εἰς φῶς ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀποφάσεις Διοικητικῶν Συμβουλίων καὶ ἀποφάσεις Γενικῶν Συνελεύσεων τῶν Συνεταιρισμῶν ποὺ ἐδέχθησαν τὴν προτεινομένην προέκτασιν; Ποῖος νὰ βεβαιώσῃ τὴν ἀλήθειαν ἢ τὴν ἀνυπαρξίαν καὶ τοῦ ἄλλου διαγωνισμοῦ, τοῦ ὁποίου τἄχα ὁ τελικὸς ἦτο ἐπαναληπτικός; Ποῖος ἄλλος παρὰ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπή; Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν, ἡ ὑπόθεσις θὰ μείνῃ μετέωρος. Πιστεύω, ὅτι κάμνετε πολὺ κακὴν ἐκτίμησιν — ἰδίως, ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Ε.Ρ.Ε. — τῶν πραγμάτων ἐὰν νομίζετε, ὅτι διὰ τῆς μὴ ἐρεύνης τοῦ ζητήματος προσπορίζεσθε πολιτικὰ ὠφέλη. Νομίζω, ὅτι πλανᾶσθε. Τὴν στάσιν σας δι’ ἐμὲ μόνον μία βαθυτάτη ἀνησυχία, ὅτι εἶναι ἀληθῆ τὰ καταγγελλόμενα εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσῃ. Διότι τότε θὰ ἠθέλατε τοὐλάχιστον νὰ διαφυλάξητε ὑπὲρ τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς παρατάξεώς σας τὴν ἀμφιβολίαν τὴν ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου διὰ τῆς μὴ ἐξετάσεως καὶ διαπιστώσεως, ὅτι τὰ πράγματα αὐτὰ ἔχουν ὡς ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος. Τώρα, πέραν τῶν μαρτυριῶν καὶ τῶν ἐγγράφων ὑπάρχουν τὰ τεκμήρια. Δὲν ἐπῆραν εἴδησιν, ὅτι δημοπρατεῖται τὸ κτῆμα ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸ ἐκαλλιέργει. Δὲν ἐπῆραν εἴδησιν οἱ γειτονικοὶ Συνεταιρισμοί, δὲν ἐπῆρε κανεὶς κάτοικος τῆς Νέας Μάκρης, δὲν ἐπῆρε κανεὶς ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον εἴδησιν. Ἰατρὸς δὲ μονίμως κατοικῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ μὴ καθ’ ἕξιν, κατ’ ἐπάγγελμα, κατὰ σύστημα ἐπιδιδόμενος εἰς τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδων ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἐπληροφορήθη ὄχι εἰς τὸν χῶρον τῆς ἀμέσου ἐποπτείας του, ἂς εἴπωμεν, εἰς τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης, ὅτι πωλεῖται ἕνα περιβόλι καὶ ἂς τὸ πάρω γιὰ τὰ παιδιά μου, ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας προκειμένου περὶ ἀστικοῦ ἀκινήτου, διότι ἐπὶ τέλους τῶν εὐπόρων ἐπαρχιωτῶν ἕνα ὄνειρον εἶναι ἐὰν ἔχουν στέγην εἰς τὸν τόπον τους νὰ ἀποκτήσουν καὶ μίαν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ ποῦ; Εἰς τὸ Χαλκοτσάρι. Τὸ ξεύρατε σεῖς; Μόνον ὁ κουμπάρος τὸ ἐμυρίσθη. Μόνον αὐτὸς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἐμυρίσθη ὅτι κἄπου 30 ἢ 40 χιλιόμετρα εἰς ἕνα ρουμάνι, εἰς ἕνα ἡμιδασικὸν τόπον γύρω στὴν Ἀθήνα, ὑπάρχουν 60 στρέμματα τὰ ὁποῖα προτίθεται ἡ Ἱερὰ Μονὴ νὰ πλειστηριάσῃ καὶ ἐπῆρε μέρος εἰς τὸν πλειστηριασμόν. Ὅποιος θέλει ἀγνοεῖ αὐτὸ τὸ τεκμήριον. Ἐγὼ τὸ θεωρῶ συντριπτικόν. Ὅποιος θέλει δὲν τὸ παραδέχεται. Ὁ νόμος τὸ ἀναγνωρίζει ὡς ἀποδεικτικὸν μέσον. Ὁ ἴδιος δὲν τὸ ἐπεσκέφθη ποτέ, δὲν φέρεται μεταβὰς ποτὲ ἀλλὰ μετέβη ἐκεῖ ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων καὶ ὁ γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Μὰ τέλος πάντων καὶ μία γραβάτα ἐὰν ἀγοράσωμεν, τὴν βλέπομεν πρῶτα, πρὶν τὴν ἀγοράσωμεν. Δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν αὐτὸ τὸ τεκμήριον. Δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν ὅτι τὸ τεκμήριον αὐτὸ ἐνισχύεται ἀπὸ τὸ κομπολόϊ τῶν ἀγοραπωλησιῶν τοῦ συγγενικοῦ περιβάλλοντος. Ὅλα αὐτὰ εἶναι συκοφαντίαι, εἶναι διαβολὴ ὄχι προσώπων, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, διαβολὴ ὄχι τοῦ κόμματος, ἀλλὰ ὅλων τῶν κομμάτων ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διαβολὴ ὄχι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ τοῦ κρατοῦντος κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Φαίνεται ἡ προστασία τοῦ κρατοῦντος κοινωνικοῦ καθεστῶτος νὰ ἔχῃ ὡς προϋπόθεσιν νὰ μὴ γίνεται λόγος, ἀλλὰ νὰ συγκαλύπτεται πᾶσα ἀτασθαλία; Νὰ μὴ γίνεται ἐξέτασις συντριπτικῶν ἐνδείξεων ὅπως αἱ τεθεῖσαι ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς ὅμως τῆς Ε.Ρ.Ε., ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ καθηγητὴς τῆς Νομικῆς Σχολῆς μὲ πολὺ λυρισμὸν βέβαια καὶ μὲ πολὺ ζωηρὲς καὶ κτυπητὲς ἐκφράσεις, ἐζήτησε κἄτι τὶ τὸ ἀδύνατον καὶ τὸ μὴ ἀπαιτούμενον ἀπὸ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, ἀπὸ τὸν ἀστικὸν κώδικα. Τὴν εἰκονικότητα θὰ τὴν ἀποδείξετε λέγει μὲ ἀντέγγραφα. Ὅταν ἰσχυρίζεσθε ὅτι εἶναι εἰκονικὴ χωρὶς νὰ ἔχετε τὸ ἀντίγραφον, δὲν λέγετε τίποτε. Θέτετε ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ὅλον τὸ νομικὸν πλέγμα τῆς ὑποθέσεως. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ δυστυχῶς πιστεύω ὅτι πλειοψηφοῦμεν οἱ νομικοὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι οἱ περισσότεροι γνωρίζετε ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην σας, ὅτι προκειμένου περὶ εἰκονικότητος, μεταξὺ μόνον τῶν συμβαλλομένων, ὑπάρχει ἀνάγκη ἀντεγγράφου, ὁ τρίτος ὅμως ὁ ὁποῖος προσβάλλει μίαν ἀγοραπωλησίαν ἢ οἱανδήποτε ἄλλην σύμβασιν ὡς εἰκονικὴν δὲν εἶναι ἐκ τοῦ νόμου δυνατὸν νὰ ἀξιωθῇ νὰ προσαγάγῃ ἔγγραφον ἀπόδειξιν, ἀλλὰ ἐκ τῶν μαρτυριῶν καὶ τῶν ἄλλων συναφῶν ἐγγράφων ἢ ἐκ τῶν τεκμηρίων τὸ ἀποδεικνύει. Δὲν θὰ ἔκρινεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, δὲν θὰ ἔκρινεν ἡ Ε.Δ.Α. ἐὰν αἱ ἐνδείξεις αὐταὶ εἶναι βάσιμοι ἢ ὄχι. Ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐπελαμβάνετο τοῦ θέματος. Ἀλλὰ ἐδῶ προχωρῶ καὶ πάρα πέρα καὶ λέγω. Χρειάζεται νὰ εἶναι εἰκονικὴ ἀγοραπωλησία, χρειάζεται τὸ ἀντέγγραφον διὰ νὰ σταθῇ ἡ πρότασίς μας; Εἰς τί συνίσταται ἡ κατηγορία; Ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐχάρασσαν τοὺς δρόμους ἢ ἐγνώριζαν, ὅτι θὰ χαραχθοῦν καὶ ἐνεργοῦσαν κερδοσκοπίαν ἐπὶ ἀκινήτων καὶ ἀπέκτησαν μυθώδεις περιουσίας ἔναντι ἐλαχίστων κερμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν οἰκοπέδων πρὸ τῆς ἀξιοποιήσεώς των. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου συμφέροντος, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, πολιτικῆς τάξεως εἶναι τελείως ἀδιάφορον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐὰν ὁ κ. Δεληγιαννάκης εἶναι παρένθετον πρόσωπον, ἐὰν ἠγόρασε διὰ λογαριασμὸν τοῦ κ. Καραμανλῆ ἢ ἐὰν ἁπλῶς ὡς κουμπάρος ἔλαβεν ἀπὸ τὸν κ. Καραμανλῆν, ὅπως καὶ τὰ ἀδέλφια τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ τὸ στενόν του περιβάλλον, τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκεῖ πρόκειται, μὲ δαπάνας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ γίνουν ἔργα τουριστικά, συγκοινωνιακά, ὑποδομῆς καὶ ἐπῆγε καὶ ἠγόρασε. Ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶχε κανένα ἐνδιαφέρον προσωπικὸν εἶναι ἐξ ἴσου βαρὺ τὸ παράπτωμα τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ἐὰν δὲν εἶναι εἰκονικὴ ἡ περίπτωσις, καίτοι τὰ πάντα βοοῦν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι κανεὶς δὲν εἶναι τόσον ἀφελής, ὥστε νὰ μὴ τὸ ἀντιλαμβάνεται, τὰ πάντα ὁμιλοῦν περὶ τῆς εἰκονικότητος, σᾶς λέγω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, δὲν χρειάζεται κἂν ἡ εἰκονικότης, θὰ ἦτο ἐξ ἴσου ἐπίμεμπτος ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ ἐὰν συνεβούλευσεν, ἐὰν προέτρεψεν ἐξ εὐνοίας πρόσωπα συγγενικὰ ἢ στενῶς συνδεόμενα διὰ φιλίας μετ’ αὐτοῦ, νὰ προβοῦν εἰς τὴν αὐτὴν κερδοσκοπίαν ἐπὶ οἰκοπέδων. Φρονεῖτε, ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι, ὅτι αὐτὰ εἶναι πράγματα ἐπιτρεπτά; Διαπιστῶστε πρῶτα ἐὰν ἔγιναν ἢ δὲν ἔγιναν καὶ ὕστερα βγάλετε κρίσιν, ὅτι αὐτὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπετρέπετο νὰ κάνῃ, ὅτι δὲν εἶναι πολιτικῶς ἀνέντιμον, δὲν εἶναι ἠθικῶς μεμπτόν. Νομίζω, ὅτι ἐπάνω εἰς μίαν τέτοιαν σειρὰν σκέψεων, ὁ συμπαθέστατος καὶ πολὺ ἀγαπητὸς εἰς ἐμὲ προσωπικῶς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ καθηγητὴς κ. Ρουσόπουλος, μεταθέτων τὸν γνωστὸν ἀφορισμὸν τοῦ ΠΡΟΥΝΤΟΝ τοῦ Οὐτοπιστοῦ Σοσιαλιστοῦ «LA PROPRIETE C’ EST LE VOL», «ἡ ἰδιοκτησία εἶναι κλοπή». Εἶπεν ὅτι: Ἔ, οἱ ἀριστεροὶ θεωροῦν κἄθε ἰδιοκτησίαν κλοπήν, ἡμεῖς εἴμεθα ἀστικὰ κόμματα, δὲν τὴν θεωροῦμεν, ἂς μὴ προχωρήσωμεν εἰς ἔρευναν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ μᾶς ἀποδώσῃ αὐτὴν τὴν τοποθέτησιν, δηλαδὴ διὰ νὰ γίνουν ἰδιοκτῆται ἄνθρωποι, τὴν χονδρικήν, ὅταν ἀγῶνες διὰ τὴν λαϊκὴν στέγην, ἀγῶνες μὲ σύνθημα «τὰ αὐτοκίνητα διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς», δηλαδὴ γιὰ νὰ γίνουν ἰδιοκτῆται, ἀγῶνες διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων, δηλαδὴ νὰ γίνουν ἰδιοκτῆται, δείχνουν καὶ οὐδόλως θεωροῦμεν καθ’ ἑαυτὴν τὴν ἰδιοκτησίαν ὡς κλοπήν, ἀνεξαρτήτως ἂν ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἄλλως τοποθετοῦνται πολιτικὰ ἀπὸ ἡμᾶς, σήμερον φθάνουν νὰ παραδεχθοῦν, ὅτι ἡ ἰδιοποίησις τῶν μεγάλων μέσων τῆς παραγωγῆς ὁδηγεῖ εἰς μίαν κοινωνικὴν ἀνισότητα, τὴν ὁποίαν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν δύναμαι νὰ δικαιολογήσω. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι θεωρεῖτε, ὅτι ἦτο ἠθικόν, ἦτο τακτικόν, ἦτο προσῆκον καὶ ἁρμόζον καὶ προσιδιάζον εἰς ἕνα Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, εἰς ἕνα μετ’ ὀλίγον Πρωθυπουργόν, τὸ νὰ κερδοσκοπῇ ὁ ἴδιος, νὰ κερδοσκοπῇ διὰ παρενθέτων προσώπων ἢ νὰ παρωθῇ συγγενεῖς του νὰ κερδοσκοποῦν ἐπὶ οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνετιμῶντο δι’ ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπεφάσιζεν αὐτὸς ὁ ἴδιος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ξεφύγετε νὰ γίνῃ ἔρευνα περὶ τῆς ἀληθείας. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ποινικήν, ἀλλὰ πολιτικὴν εὐθύνην, ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ἀλλ’ ἐπειδὴ συχνὰ ἀναφέρεται τί γίνεται εἰς τὴν Ἀγγλίαν κλπ., θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ὡρισμένων κολοσσῶν, μάλιστα τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, συνετρίβη διὰ παντὸς ἡ καρριέρα, διότι μερικὲς πέννες πάρα πάνω ἢ πάρα κάτω ἐπιβαλλομένης διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ φορολογίας διέρρευσαν πρὶν κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ πρὶν γίνῃ συγχρόνως, κοινὸν κτῆμα πάντων τῶν Ἄγγλων καὶ ἔδωσαν εὐκαιρίας κερδοσκόπων. Λοιπόν, ἡ διαφυγὴ μυστικῶν, ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὸν πλουτισμὸν ἰδιωτῶν εἰς βάρος τῶν ἄλλων, ἐκεῖ ἀπὸ ὅπου ἀντλεῖτε, κ.κ. συνάδελφοι, τῶν μὴ ἀντεθνικῶν κομμάτων —ἡμεῖς εἴμεθα τὸ ἀντεθνικὸν κόμμα— ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἀντλεῖτε τὰ παραδείγματά σας, θεωρεῖται τόσον ἐπίμεμπτος, ὥστε συνέτριψε κολοσσιαῖες σταδιοδρομίες. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Ἀφοῦ ἔτσι ἔχει τὸ ζήτημα καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἀπόψε κατατίθεται, περνᾷ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ψηφίζεται καὶ τίθεται εἰς ἰσχὺν ὁ νόμος τοῦ «πόθεν ἔσχες» δὲν καλύπτει τὸ πρόβλημα. Ὁ νόμος τοῦ «πόθεν ἔσχες» ἀπαιτεῖ μίαν εὐρυτάτην κατηγορίαν —θὰ ἔλθω εἰς αὐτὸ— δημοσίων λειτουργῶν, νὰ καταθέτῃ κατ’ ἔτος δήλωσιν περὶ τῶν περιουσιακῶν της στοιχείων, ἡ ὁποία ἐλέγχεται ἀπὸ Συμβούλιον 7 Ἀρεοπαγιτῶν καὶ ἡ ὁποία ἐὰν καταγγελθῇ ὡς ἀνειλικρινὴς καὶ ἀποδειχθῇ ἀνειλικρινής, ὡς πρὸς τὸν τρόπον κτήσεως τοῦ περιουσιακοῦ στοιχείου, ἐπάγεται ὡρισμένα δυσμενῆ φορολογικά, ποινικὰ ἢ πολιτικὰ ἀποτελέσματα. Ἐδῶ ὅμως τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἀπέκτησε μὲ 27.000 δραχμὰς αὐτὸ τὸ ἀκίνητον. Μὲ 27.000 τὸ ἀπέκτησε. Καὶ ἑπομένως, ἀπὸ ἀπόψεως Συμβουλίου Τιμῆς, ἀπὸ ἀπόψεως «πόθεν ἔσχες», ἐκεῖ περιορίζεται ὁ ἔλεγχος. Τὸ ὅτι αὐτὸ ἀπεκτήθη, κατὰ κατάχρησιν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του καὶ συνετέλεσε σήμερον νὰ ἔχῃ 7½ ἑκατομμυρίων δραχμῶν, αὐτὸ εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ πιάνει ὁ νόμος «περὶ Συμβουλίου Τιμῆς». Εἶναι θεμιτόν, κατὰ τὸν νόμον «περὶ Συμβουλίου Τιμῆς» καὶ κατὰ τὸν νόμον τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ἀλλά, ξεύρετε, κ.κ. συνάδελφοι, τί ἔλεγεν ὁ Ρωμαῖος Νομοδιδάσκαλος ONON OMNE QUOD LICET HONESTUM EST τὸ κᾶθε τι ποὺ ἐπιτρέπεται δὲν εἶναι καὶ ἔντιμον. Ὑπάρχουν πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν τιμωρεῖ ὁ νόμος, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἔντιμα, δὲν ἐπιδοκιμάζονται. Προκειμένου δὲ περὶ τῆς ἀπαιτουμένης ἀσπίλου λευκότητος τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, νομίζω, ὅτι εἰς αὐτό, ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψωμεν καὶ εἰς αὐτό, ἀντιθέτως πρὸς ὅ,τι ἰσχυρίζεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὅ,τι ἴσως ὑπηνίχθησαν —δὲν ἠμπόρεσα εἰς αὐτὸ νὰ συλλάβω τὴν ἀκριβῆ τοποθέτησίν των— καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, οἱ Δικασταὶ εἶναι οἱ μόνοι ἀναρμόδιοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Δικασταὶ νὰ ἐκφέρουν ἠθικὰς καὶ πολιτικὰς κρίσεις. Οἱ Δικασταὶ διαπιστώνουν ἐὰν παρεβιάσθη ἕνας νόμος, τὸ ὁποῖον ἐπάγεται ὡς συνέπειαν τὴν τιμώρησιν ἢ τὴν καταψήφισιν ἀποζημιώσεως. Ἐὰν δὲν παρεβιάσθη ἕνας νόμος, πῶς θὰ ἔλθουν 7 Ἀρεοπαγῖται καὶ θὰ εἴπουν — ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τιμωρεῖται, δὲν διώκεται, ἀλλὰ δὲν ἦτο πολιτικῶς ὀρθόν, ἐξέφυγε τῶν ὁρίων τῆς εὐθιξίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀνωτερότητος ποὺ πρέπει νὰ χαρακτηρίζουν τοὺς ἡγέτας τοῦ πολιτικοῦ βίου τῆς χώρας; Πῶς νὰ τὸ εἴπουν; Εἶναι κρίσις κατ’ ἐξοχὴν πολιτική, δὲν εἶναι κρίσις δικαστική. Καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν κρίσιν δὲν ξεύρω πῶς θὰ ξεφύγωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος διὰ νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα, παρὰ ὁ δρόμος τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἡμεῖς ὡς παράταξις, διακηρύσσομεν ἀπὸ τώρα, ὅτι δὲν θὰ δυσκολεύσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ἐὰν νομίζουν ἢ ἂν θέλουν τινὲς νὰ νομίζουν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ δρόμον βοηθοῦντα τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ δημοσίου βίου, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπωμεν μὴ τὸ κάμετε καί, αὐτό, ἀλλὰ δὲν θὰ δεχθῶμεν ποτὲ ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ἀποτελέσῃ φραγμὸν εἰς τὴν παράλληλον ἰσχὺν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν ὀρθοδόξων καὶ συνταγματικῶς κατωχυρωμένων διαδικασιῶν ἐλέγχου καὶ παραπομπῆς ἢ ἐρεύνης. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπίσης δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ μὴ σταθῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου περὶ πόθεν ἔσχες, ὁ ὁποῖος συνεδέθη μὲ τὴν ὑπόθεσιν τὴν προκειμένην περιέργως καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐὰν δὲν ἐξηγήσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν περὶ τίνος φενάκης πρόκειται. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν θὰ τὸν ψηφίσωμεν. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἡμεῖς σᾶς ἐμποδίζομεν τὸν ἔλεγχον. Ὄχι, νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος καὶ διὰ τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἀλλὰ πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἦτο τότε τὸ πυροτέχνημα τοῦ «Συμβουλίου Τιμῆς» τώρα εἶναι τὸ «πόθεν ἔσχες». Τί λέγει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφισθῇ ἐπειγόντως ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος; Ὅλα τὰ ἐν ἐνεργείᾳ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, 33 σήμερον, οἱ Ἀρχηγοὶ ἐκπρόσωποι κομμάτων καὶ βουλευταί, 300 σὺν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι τυχὸν Ἀρχηγοὶ ἀλλὰ δὲν εἶναι βουλευταί, οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς τῶν Ὑπουργείων ἄλλοι 28, οἱ Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι ἐπὶ βαθμῷ Αʹ ἄδηλος ὁ ἀριθμός των, ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι ἄνω τῶν 100 καὶ ὅλοι οἱ διατελέσαντες ἀπὸ τὸ 1946 μέλη τῆς Κυβερνήσεως, Ἀρχηγοὶ ἢ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, Γενικοὶ Γραμματεῖς καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐπὶ βαθμῷ Αʹ, δηλαδὴ 2.000 ἄνθρωποι, ὑποχρεωτικῶς, δυνητικῶς δὲ οἱ Δικασταὶ καὶ οἱ Πάρεδροι τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τὰ μέλη τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., οἱ Καθηγηταὶ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, οἱ Ἀξιωματικοὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ οἱ ἐξομοιούμενοι πρὸς αὐτούς, τὰ μέλη τῶν Διοικήσεων καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, τῶν συνδεομένων μὲ τὸ Δημόσιον μὲ σύμβασιν, μὲ προμηθείας, μὲ ἐργολαβίας, δηλαδὴ ἄλλοι 30.000, ὅλοι αὐτοὶ ὑποχρεοῦνται νὰ κάμουν καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνουν κἄθε χρόνον μίαν δήλωσιν περὶ τῆς περιουσιακῆς των καταστάσεως. Καὶ οἱ 7 Ἀρεοπαγῖται θὰ τὰς ἐλέγχουν αὐτὰς τὰς δηλώσεις, δηλαδὴ ὑποχρεωτικῶς ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 1 διὰ 2.000 ἀνθρώπους. Ἐνδεχομένως δέ, διὰ 30.000, θὰ βγάζουν μοιραίως, λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου δι’ οὐσιαστικὸν ἔλεγχον, ἀποφάσεις, σὰν αὐτὰς ποὺ βγάζουν τὰ δικαστήρια ἀποναζιστικοποιήσεως, διὰ τὰ ὁποῖα ἐγράφη προσφυῶς, ὅτι ἔχουν μόνην ἀποστολὴν νὰ λευκαίνουν τὰ παλαιὰ μέλη τὴν ΕΣ ΕΣ. Καὶ τώρα γίνεται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, διασπορὰ τῆς εὐθύνης ἐνῷ ὑπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα διαχειρισθέντα ὑπευθύνως τὰ δημόσια χρήματα, τὰ δημόσια συμφέροντα καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει αὐτὴ ἢ ἐκείνη ἡ ἔνδειξις ἢ ἡ ἀπόδειξις. Ἀντὶ νὰ γίνῃ ἔρευνα διὰ τὸν κύριον τῆς ΜΠΟΥΓΚΕ —τὴν ἀπέφυγεν ἡ Ε.Ρ.Ε. διὰ νὰ τὴν πάῃ καὶ αὐτὴν μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους εἰς τὸ Συμβούλιον Τιμῆς ἢ εἰς τὸ πόθεν ἔσχες ἀντὶ νὰ γίνῃ ἔρευνα— θὰ διασκορπᾶται εἰς 300.000 ἢ εἰς 2.000 ἀνθρώπους. Θὰ διαπομπεύωνται ἄνθρωποι ποὺ καταδήλως δὲν εἶχον καμμίαν συμμετοχὴν εἰς καμμίαν διαχείρισιν. Θὰ φοβοῦνται. Ἑκατομμύρια Ἕλληνες ἔχουν τὰ σπίτια τους ἢ ἐπιδιώκουν ν’ ἀποκτήσουν. Ἂν κάμῃ τὸ ἴδιο ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς 30.000 θὰ φοβῆται μήπως καταστῇ ὕποπτος. 100.000 Ἕλληνες ἔχουν τὰ αὐτοκίνητά των καὶ οἱ 30.000 θὰ φοβοῦνται μήπως ἐὰν ἀποκτήσουν αὐτοκίνητα αὐτοκίνητα καταστοῦν ὕποπτοι. 1.650.000 Ἕλληνες, ἐὰν δὲν αὐξηθοῦν ἐν τῷ μεταξύ, ἔχουν τὸ βιβλιάριον καταθέσεως εἰς τὸ Ταμιευτήριον καὶ αὐτοὶ οἱ 30.000 ἄνθρωποι ὅλοι θὰ φοβοῦνται ἔστω καὶ ἐὰν δὲν προσήγγισαν σὲ δημοσίαν διαχείρισιν καὶ δὲν εἶχαν οὔτε ἄμεσον οὔτε ἔμμεσον σχέσιν πρὸς τὴν δημοσίαν διαχείρισιν, ἀλλὰ θὰ ἐλέγχωνται μὲ τὸν κ. τῆς ΜΠΟΥΓΚΕ, τῶν οἰκοπέδων ἢ τῶν ὑπερβάσεων τοῦ Ἀχελώου ἢ τοῦ ἀζώτου κλπ. Αὐτὸ εἶναι τὸ περιλάλητον πόθεν ἔσχες. Ἡ εὐχέρεια τῆς γενικεύσεως τῆς ρετσινιᾶς αὐτῆς εἶναι ποὺ διεγείρει τὴν γενικὴν καχυποψίαν ἐναντίον ὅλων καὶ εἰς τὸ τέλος ἀπὸ φόβον ὁ ἕνας διὰ τὸν ἄλλον θὰ καταντήσωμεν νὰ δώσωμεν συγχωροχάρτι εἰς ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πρὶν ψηφισθῇ αὐτὸς ὁ νόμος ἀπὸ ἀπόψε εἰσερχόμεθα εἰς τοιοῦτον τινὰ δρόμον ἐξελίξεων. Ἔπειτα, αὐτὸς ὁ νόμος τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἔχει δρακοντείους διατάξεις κατὰ τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι, εἰς περιπτώσεις σοβαρῶν ἐνδείξεων καὶ ὑποψιῶν, τυχὸν δὲν θὰ ἀπεδεικνύετο τελικὰ τὸ βάσιμον τῶν καταγγελιῶν των, ἐνῷ διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια χρειάζεται ἀνάκρισις καὶ ἐξέτασις. Ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι, παρὰ τὴν σοβαρότητα τῶν ἐνδείξεων, δὲν ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἡ καταγγελία των, ὑφίστανται δρακοντείους ποινάς. Αὐτὸ θὰ φιμώσῃ καὶ ἡ φίμωσις αὐτὴ ἀποκαλύπτεται καὶ εἰς τὸν τίτλον τοῦ νόμου, τοῦ «πόθεν ἔσχες», ποὺ λέγει «περὶ προστασίας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Προστασία σημαίνει ὄχι φίμωσιν, διότι ἐὰν ὑπάρξῃ φίμωσις, τότε ὑπάρχει κῦμα ψιθύρου καὶ φήμης ποὺ διογκώνει τὰς εὐθύνας καὶ σαρώνει τὰ πάντα. Ἐὰν ἐγνωρίζατε τὸ τί μᾶς ἐτηλεφώνησαν, τὸ τί μᾶς ἔγραψαν ἀφ’ ἧς ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῶν οἰκοπέδων, τὸ τί σάλος ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ κοινωνικὰ στρώματα, καὶ ὀπαδοί σας ἀκόμα, καὶ ὀπαδοὶ ὅλων τῶν κομμάτων, ἄλλοι λέγοντες τὸ ὄνομά των, ἄλλοι δίδοντες τὰ ἀρχικά των, ἄλλοι λέγοντες, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ εἴπουν τὸ ὄνομά των καὶ ὅτι γνωρίζει ὁ κ. τάδε περὶ τίνος πρόκειται, ἀκόμα καὶ δημόσιοι λειτουργοί. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τί εἶναι ὁ ψίθυρος, τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν ἡμεῖς νὰ ὑποκαταστήσῃ ἡ ἀνοικτή, ἡ ἀνδρίκια, ἡ καθαρὴ ἔρευνα καὶ τὸ πλῆρες φῶς εἰς ὑποθέσεις, περὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ἐνδείξεις, ὅτι δὲν εἶναι καθαραί, οὔτε ὁμαλαί. Ὁ μέγας Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ αἰῶνος Τζιβανόπουλος, εἰς δίκην Τύπου, εἶπε: «Μὴ φοβῆσθε τὴν ὑπερβολὴν τοῦ δημοσίου ἐλέγχου, ἐὰν κανεὶς κακῶς κατηγορήθη· ἀποκαθίσταται καὶ δικαιώνεται, φοβηθῆτε τὴν ἔλλειψιν ἐλέγχου, διότι οἱ ἀσκοῦντες ἐξουσίαν, ὅταν γνωρίζουν, ὅτι εἶναι ἄνευ ἐλέγχου, ρέπουν εἰς κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν». Ἡμεῖς ἔτσι ἐκτιμῶμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἀλλὰ δὲν θὰ δυσκολεύσωμεν τὴν ψήφισίν του, ἐὰν τοῦ ἀποδίδετε μαγικὰς ἰδιότητας ἐξυγιάνσεως, ἀλλὰ ἐκθέτομεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὰς συνεπείας τοῦ νόμου, ἐνῷ δὲν θὰ δυσκολεύσωμεν τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν θὰ δεχθῶμεν ποτὲ ἡ ψήφισις αὐτοῦ νὰ συνεπάγεται κατάργησιν τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Κοινοβουλίου νὰ ἐξετάζῃ, νὰ ἐρευνᾷ, νὰ συνιστᾷ Ἀνακριτικὰς Ἐπιτροπάς, νὰ παραπέμπῃ εἰς τὸ δικαστήριον τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπιδίωξις τοῦ νομοσχεδίου περὶ Συμβουλίου Τιμῆς καὶ περὶ αὐτοῦ ἐγράφησαν πολλὰ ὄχι ἀπὸ ἐφημερίδας τῆς παρατάξεώς μας. Τὸ «Βῆμα» εἰς τὰς 20.12.1960 ἔγραφεν: «Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐγένετο προφανῶς πρὸς ἀντιπερισπασμὸν τοῦ ἐσχάτως ἐνταθέντος θορύβου εἰς βάρος κυβερνητικῶν παραγόντων καὶ πράγματι ἐπέτυχεν νὰ κοπάσῃ ὁ θόρυβος». Ἡ δὲ «Ἑστία» εἰς τὰς 5.5.1964 σχολιάζουσα τὸ νομοσχέδιον τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἔγραφεν: «Ὅταν πρὸ 3ετίας ὁ Καραμανλισμὸς ἔκυπτεν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν φοβερῶν σκανδάλων τῆς οἰκογενείας Τρουχίλλο καὶ τῶν ἀνθρώπων της, ὁ τότε Πρωθυπουργὸς κατέφυγεν εἰς τὴν κουτοπόνηρον ὑπεκφυγὴν τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ἀντὶ νὰ λογοδοτήσῃ αὐτὸς καὶ ἡ κλίκα του διὰ τὰ ἄνομα πλούτη, διὰ τὰ ὁποῖα ἐβόα ἡ Ἑλλάς, κατέθεσεν ἕνα σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεξέτεινε τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε νὰ λησμονηθῇ τὸ πονηρότατον ἐκεῖνο νομοσχέδιον εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῆς φαυλοκρατίας. Ἐὰν ὅμως τὸ καραμανλικὸν «πόθεν ἔσχες» ἀπετέλει ἕνα ἐπιτυχῆ ἀντιπερισπασμὸν τῶν ἐνόχων κλπ.», σήμερον ἡ Κυβέρνησις θὰ ὤφειλεν ἡ ἰδία, ὄχι νὰ ἀφήσῃ τὴν Ε.Δ.Α. νὰ καταθέσῃ πρότασιν οὔτε νὰ ἀφήσῃ εἰς ἄλλον τινὰ τὴν πρωτοβουλίαν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον διεκήρυξεν, ὅτι ἔχει ἀνδρισμὸν καὶ θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀρετήν, μόνη της νὰ συντάξῃ τὴν πρότασιν διεξαγωγῆς ἐρεύνης ἀπὸ Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ κάμῃ τὰς προτάσεις παραπομπῆς τῶν ἐνόχων εἰς τὸ δικαστήριον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἤδη ὁ κ. Καραμανλῆς ἐδέχετο, ὅτι καὶ ἐὰν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ ἐκώλυε τὴν τακτικὴν κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ παρακολουθήσω τὴν ἀρνητικὴν στάσιν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐν προκειμένῳ. Εἶναι ὡσὰν νὰ θέλουν νὰ ἀφήσουν ἐκτεθειμένον τὸν ἱδρυτὴν τοῦ κόμματος, δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη δυνατὴ ἐκδοχή. Εἶναι ἀμείλικτον τὸ δόκανον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται περιπεπλεγμένη ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἢ δέχεσθε νὰ ἐρευνηθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ φανῇ τί εἶναι ἀκριβὲς ἀπὸ ὅσα ὑπάρχουν ὡς σοβαραὶ ἐνδείξεις ἐγγράφων καὶ τεκμηρίων, τὰ ὁποῖα φέρονται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἢ φυγομαχεῖτε, φοβεῖσθε τὸν ἔλεγχον, διότι καὶ σεῖς δὲν πιστεύετε εἰς τὴν ἀθωότητα ἐκείνου, διὰ τὸν ὁποῖον μὲ τόσην εὐγλωττίαν κόπτεσθε. Φυσικά, ἡ Ε.Ρ.Ε., διὰ νὰ ἀποφύγῃ αὐτὰ ἔβαλε τὰ μεγάλα της μέσα ἐμπρός. Πρῶτα–πρῶτα τὸ αἰώνιον, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. συκοφαντεῖ κλπ., ἐνῷ ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἐξέθεσεν ἤδη, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. μάχεται ὑπὲρ ἀντιλήψεων μὲ μαχητικότητα καὶ αὐτοθυσίαν καὶ δὲν στρέφεται ἐναντίον προσώπων. Δεύτερον ἐπιχείρημα, ἐὰν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀκολουθήσῃ νὰ ψηφίσῃ τὴν πρότασιν περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, θὰ εἴπῃ, ὅτι ρυμουλκεῖται ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α. Ἡ αἰωνία πίεσις τῆς συνοδοιπορίας. Ἐπικαλεῖται μὴ ἔρευναν τῶν εὐθυνῶν, ἐν ὀνόματι μιᾶς κάποιας θεωρίας περὶ ἀλληλεγγύης τῆς ἐθνικοφροσύνης, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι ὥρα αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ θίξωμεν. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ προσφάτως ὁ ἀντικομμουνισμὸς ὑπῆρξε λίαν ἐπικερδὴς ἐπιχείρησις διὰ διάφορα ἄτομα, ἀλλά, ὅτι θὰ γίνῃ ἀξιοποίησις αὐτοῦ ἀπὸ ὑπεύθυνον πολιτικὴν ἡγεσίαν διὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ἔρευναν, αὐτὸ εἶναι κἄτι τι τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ δὲν ἐπερίμενα. Τέλος τὸ τρίτον μέγα μέσον. Ἀνετέθη εἰς πρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ θέσιν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τὴν κοινοβουλευτικήν, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας τῆς 4ης Αὐγούστου, νὰ χαρακτηρίσῃ ὡρισμένας ἐνεργείας ἐναντίον τῆς 4ης Αὐγούστου ἑνὸς μέλους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ὕστερα, ἀφοῦ ἐδημιουργήθη ζήτημα καὶ ἀντὶ νὰ λάβῃ τὴν ὀφειλομένην σκληρὰν ἀπάντησιν εἰς τοιαῦτα ἀνάξια καὶ κατάπτυστα, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου θέματα, τὰ ὁποῖα ἔφερον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς 4ης Αὐγούστου, συνήντησεν ἀπολογητικὸν τόνον, χθές, αἱ καλῶς σκεπτόμεναι καὶ μετριοπαθεῖς ἐφημερίδες τῆς Ε.Ρ.Ε., αἱ σεμνότεραι καὶ αἱ σοβαρώτεραι, προέτειναν ἓν εἶδος συμψηφισμοῦ. Δὲν ξεύρω, ἐπὶ ἐπαγγελιῶν, ποὺ ἐβασίσθησαν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀρετῆς, δὲν ξεύρω ἐὰν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀρετῆς χωρεῖ συμψηφισμός. Ἡ ἄποψίς μου εἶναι, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ξεφύγωμεν τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἔλθῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ προβῇ εἰς οἱονδήποτε συμψηφισμόν. Ἀλλὰ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι οὔτε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐδέχετο νὰ προτείνῃ ἕνα τοιοῦτον συμψηφισμόν.

§38Η. ΗΛΙΟΥ. Θέλω νὰ τὸ πιστεύω, θέλω ὅμως ἀκόμη νὰ διακηρύξω, ὅτι αὐτὸ δὲν παύει νὰ ἀποτελῇ πρότασιν τῆς δυάδος τῶν σοβαρωτέρων, κατὰ τὴν ἄποψίν μου, ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ὑποστηρίζουν τὴν παράταξίν σας, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε. Νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ ἠσχολήθην ἕως τώρα μὲ τὴν τοποθέτησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Βεβαίως οὐσιαστικῶς ἐπαναλάβατε, ὅσα εἴχατε εἴπει καὶ τὴν Παρασκευὴν περὶ Δημοκρατίας, ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας μᾶς παρέχετε τὸ δικαίωμα νὰ κάμνωμεν καὶ ἡμεῖς ἔλεγχον.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι παραχωρῶ, εἶπον, ὅτι παραχωρεῖ ἡ Δημοκρατία.

§40Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ σεῖς ὡς αὐτοτελὲς Κόμμα, τὸ ὁποῖον ὁ λαὸς τὸ ἐδοκίμασε καὶ τὸ ἀπεδοκίμασε.

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Δημοκρατία δὲν ἔχει ἀφέντην. Ἄλλα καθεστῶτα ἔχουν ἀφέντας.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι πολὺ εὐχάριστον καὶ διὰ σᾶς καὶ δι’ ἀρκετοὺς ἄλλους ἡ μετατόπισις τῶν ζητημάτων εἰς θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα ξεύρετε, ὅτι εἶναι εὐκολώτατον νὰ πάρετε συντριπτικὴν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἀλλὰ σᾶς βοηθεῖ νὰ ἀσκήσετε ἰδεολογικὴν πίεσιν καὶ παρασύρετε καὶ ἄλλους. Ὅταν ἔχετε κακὴν ὑπόθεσιν νὰ ὑποστηρίξετε, τὸ πᾶτε ἀλλοῦ. Δὲν θὰ σᾶς ἀκολουθήσωμεν. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ποὺ θέλετε, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἀνεπτύχθη καὶ πάλιν ἡ θεωρία, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κριθῇ κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους του. Αὐτὴ ἡ θεωρία θὰ καθίστα καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐρεύνης καὶ τὸ Δικαστήριον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ ὅλας τὰς ἄλλας Ἀνακριτικὰς Ἐπιτροπὰς ἀνενεργήτους. Λέγετε «δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διεξαγάγετε ἀνακρίσεις, διότι εἶσθε πολιτικοὶ ἀντίπαλοι». Καταργεῖται ἔτσι ὅλη ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν καθιεροῖ τὸ Σύνταγμα μὲ τὴν θεωρίαν αὐτήν. Καὶ τέλος ἐλέχθη καὶ ἓν ἄλλο ἀκόμη, ὅτι ὅλα αὐτὰ γίνονται εἰς βάρος ἀνυπερασπίστου ἀπόντος. Καὶ διατὶ εἶναι ἀπών; Σταυροὺς δὲν χρειάζεται ὡς πρώην Πρωθυπουργὸς καὶ ὡς Ἀρχηγὸς Κόμματος. Ἀπέτυχε καὶ εἶναι ἀπών; Ὄχι. Ἔφυγε. Ἔθεσε τὸν ἑαυτόν του μακρὰν τοῦ Σώματος καὶ μακρὰν τῶν εὐθυνῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐνδιατρίψω κἄπως περισσότερον εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὑφίσταται, λέγει, προδικαστικὸν ζήτημα, ἀφοῦ λόγῳ παραγραφῆς δὲν δύναται πλέον νὰ γίνῃ παραπομπὴ εἰς Δικαστήριον. Καὶ θὰ λείπῃ ἡ κάθαρσις τῆς δικαιοσύνης. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐπὶ θεμάτων πολιτικῆς τάξεως καὶ πολιτικῆς ἠθικῆς δὲν ὑπάρχουν αἱ τρεῖς Σύνοδοι. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ περάσει ὁ χρόνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβληθοῦν ποιναὶ καὶ νὰ καταλογισθοῦν ἀστικῆς φύσεως χρηματικαὶ ἀποζημιώσεις, ἀλλὰ εἶναι ἀπαράγραπτος πᾶσα παράβασις τῶν κανόνων τῆς πολιτικῆς τιμῆς γενομένη ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καθέξει Ὑπουργικὰς θέσεις, Πρωθυπουργικὰς θέσεις καὶ θέσεις Ἀρχηγῶν μεγάλου Κόμματος. Ἐὰν πᾶμε πίσω ἀπὸ δικονομικὰς παραγραφὰς καὶ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γίνεται ἔρευνα, διότι παρῆλθον τρεῖς σύνοδοι, τότε βεβαίως ὅλα ὅσα κατήγγειλε κἄθε τόσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τὰ στελέχη καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοί του καὶ οἱ κ.κ. βουλευταί του, ματαίως τὰ κατήγγειλον. Καὶ ἀποτελοῦν, τρόπον τινά, αἱ καταγγελίαι αὐταὶ συκοφαντίας, διότι δὲν ἠμποροῦν δικονομικῶς νὰ τύχουν δικαστικῆς καθάρσεως. Μὲ ποῖον δικαίωμα τότε ἔδωσαν εἰς τὴν δημοσιότητα τὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς κακὴν διαχείρισιν, κατὰ τοὺς τοὺς ἰσχυρισμούς των, τοῦ κ. Καλαντζῆ καὶ τοῦ κ. Δαβάκη, ὡς πρὸς τὰ μυστικὰ κονδύλια, ὅταν παρῆλθον τρεῖς Σύνοδοι καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος; Ἄγει εἰς ἀδιέξοδον, ἄγει εἰς ἀντιφάσεις, ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ἀρνεῖται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἐπιψηφίσῃ τὴν πρότασίν μας. Ἂν ὑποστηρίζῃ τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν ἀπόψε ἐξήνεγκε, διατὶ διορίζονται Ἀνακριταὶ καὶ δικασταὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ παντοῦ, ὅπου ἔγιναν συμβάσεις; Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ μὲ ἀκούσῃ καὶ νὰ μοῦ δώσῃ μὲ τὴν γνωστήν του εὐστροφίαν ἀπάντησιν. Διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου, πρέπει νὰ διατάξῃ καὶ τὸν κ. Φλῶρον καὶ τὸν κ. Ἀρεοπαγίτην ποὺ ἐρευνᾷ τὰ δημόσια ἔργα καὶ τὸν ἄλλον κύριον ποὺ ἐρευνᾷ τὴν σύμβασιν τῆς ΔΕΗ, νὰ διακόψουν κἄθε ἔρευνα καὶ νὰ πᾶνε νὰ ἀσκήσουν τὰ δικαστικά των καθήκοντα. Διότι ἡ δημοσίευσις τῶν πορισμάτων των θὰ εἶναι κακή, ἀφοῦ δὲν θὰ μπορῇ νὰ ἐπακολουθήσῃ δικαστικὴ ἐκκαθάρισις, διότι ἐπέρασαν οἱ τρεῖς σύνοδοι τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ἔ! μάλιστα ἐὰν ἐπέρασαν αἱ τρεῖς σύνοδοι, δὲν μποροῦν νὰ πᾶνε φυλακὴ οἱ τυχὸν παρανόμως ἀσκήσαντες τὰ καθήκοντά των ὡς Ὑπουργοί, ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς πορείας, τὸ θέμα τῆς ἀνεπιλήπτου διαγωγῆς, μένει ἀπαράγραπτον ὑπὸ ἔρευναν, ὑπὸ ἐξέτασιν, ὑπὸ ἔλεγχον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, νομίζω, ὅτι ἠθέλησε, τὸ λέγω μὲ πεποίθησιν, καὶ δὲν νομίζω ὅτι τὸν θίγω, διότι ξεύρω, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιληφθῇ ζητημάτων οὐσίας, ἠθέλησε νὰ συνταγματολογήσῃ καὶ νὰ δικονομήσῃ μὲ ἐνστάσεις καὶ ἐπιχειρήματα νὰ ἀποκρούσῃ τὴν πρότασίν μας. Ἄλλο εἶναι, ὅμως, αἱ ἀνακριτικαὶ ἐπιτροπαὶ τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ ἄλλο αἱ ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ τῶν πραγμάτων, ἰδίως ὅταν ὑπάρχῃ παραγραφή. Διότι ὅταν ὑπάρχῃ παραγραφή, ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ ὑπεύθυνα μίαν γνώμην, ὅτι τοῦτο ἢ ἐκεῖνο δὲν ἀληθεύει; Ὁ δικαστής; Βεβαίως ὄχι. Διότι αὐτὸς δὲν ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκφέρῃ πολιτικὴν κρίσιν. Ἡ δὲ κρίσις εἶναι πολιτική.

§43Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Μίαν διευκρίνισιν θὰ ἤθελα, κύριε συνάδελφε. Νομίζω, ὅτι θέτετε ζήτημα Ντελέγκε Φερέντα, ἐνῷ ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τοῦ ἰσχύοντος σήμερον. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι καὶ οἱ δημοσιολόγοι συμφωνοῦν, ὅτι ἡ παραγραφὴ τῶν τριῶν συνόδων εἶναι πάρα πολὺ βραχεῖα καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ τροποποίησις τοῦ νόμου. Ὑπάρχουν Συντάγματα καὶ μὲ ἀκόμη βραχυτέραν προθεσμίαν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ συμφωνήσω, ὅτι αὐταὶ αἱ παραγραφαὶ τῶν τριῶν συνόδων εἶναι πολὺ βραχεῖαι καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πολλοὶ ἐσκέφθησαν νὰ προτείνουν ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοθετικὴν μεταρρύθμισιν. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλοῦμεν ἢ ὡς πρὸς τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν ἢ ὡς πρὸς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν ὡς ἔχουν; Καὶ εἴπομεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ οἱονδήποτε πόρισμα τῆς οἱασδήποτε Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι πόρισμα ἐπὶ ἠθικῆς τάξεως καὶ εἶναι ἐναντίον ἑνὸς οἱουδήποτε πολιτικοῦ, αὐτὸς ὁ πολιτικὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κανένα μέσον νὰ ἀμυνθῇ λόγῳ παραγραφῆς, θὰ εἶναι ἐκτεθειμένος. Ἐνῷ ἐὰν δὲν εἶχε ἐμφιλοχωρήσει παραγραφή, θὰ ἠδύνατο ἐκεῖνος νὰ ζητήσῃ τὴν παραπομπήν του, ἵνα διαλευκανθῇ ἡ κατάστασις. Νομίζετε, ὅτι μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν μπορεῖ νὰ προστατευθῇ αὐτός; Ἡμεῖς δὲν εὑρίσκομεν τρόπον.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν παραπομπὴν εἰς τὸ δικαστήριον βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, διότι ὑπάρχει παραγραφή. Ζητοῦμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Νομίζετε, ὅτι ἐὰν δὲν γίνῃ, δὲν μένει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα; Ἐὰν γίνῃ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἐπὶ τέλους ἐγὼ δὲν δέχομαι τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους τὰ μέλη τὰ ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε. προερχόμενα καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, θελήσουν νὰ εἶναι ἄδικοι, τὰ μέλη τῆς ΕΡΕ, ὡς πρὸς τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιχειρηματολογήσουν, διατὶ ἦτο ἀβάσιμος ἡ κατηγορία καὶ διατὶ ἦτο ἄμεμπτος ἡ διαγωγὴ τοῦ κ. Καραμανλῆ. Σήμερον δὲν μένει ἀνοικτὸν τὸ ζήτημα; Νομίζετε, ὅτι μὲ μίαν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεώς μας τὸ θέμα ἔκλεισε; Θὰ εἶναι ἀνοικτὸν πολὺ περισσότερον καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ δυνατότης μιᾶς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς νὰ δικαιώσῃ τυχὸν ἐκεῖνον περὶ οὗ πρόκειται. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική μας ἐκτίμησις. Ἐγὼ ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας πτέρυγας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πλὴν τῆς ΕΔΑ, φαίνεται, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων τῶν ἡγεσιῶν των, νὰ ἀναληφθῇ ἡ εὐθύνη ὡρισμένων ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι ποινικῶς διώξιμοι, ἢ νὰ ἔχῃ παραγραφῆ τὸ ἀξιόποινον, ἀλλὰ πολιτικῶς εἶναι ἐπίμεμπτοι καὶ ἀπαράδεκτοι, διὰ τὰ ἀνώτατα στελέχη τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, ὅτι πρέπει νὰ συγκαλύπτωνται. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ μὲν κομματικῆς ἀπόψεως σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ἀπόρριψις δὲν θὰ ἀποτελέσῃ ἧτταν δι’ ἡμᾶς καὶ δὲν θὰ ζημιώσῃ τὴν παράταξίν μας, παρὰ τὴν ὠφέλειαν τὴν ὁποίαν πολιτικῶς θὰ καρπωθῶμεν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἔκβασις μὲ δικαιολογεῖ νὰ σχηματίσω μέσα μου πολὺ θλιβερὰς σκέψεις. (Χειροκροτήματα).

§45Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἤμην ἀπών, ὅταν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ παρεμβάλῃ καὶ ἐμένα εἰς τὴν ὁμιλίαν του περὶ οἰκοπέδων καὶ δὲν ἠξεύρω διατί. Προφανῶς τὸ ἔκαμεν αὐτὸ διὰ νὰ στηρίξῃ τὸν συλλογισμόν του καὶ δι’ αὐτὸ εἶπεν, ὅτι δῆθεν ἐγὼ ἐξετέλεσα ἐντολὰς τίς οἶδε τίνος διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι κἄποιος συμβιβασμὸς ἐπῆλθε. Περαιτέρω, εἶχε τὴν πρωτοφανῆ ἀναίδειαν νὰ εἴπῃ δι’ ἐμένα, ὅτι κακῶς εἶμαι ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὁμιλοῦν δι’ ἐμένα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ μικροοικόπεδα, ἀφοῦ ἔχουν θέσει ὡς σκοπόν των νὰ πωλήσουν τὴν Ἑλλάδα. Ἐγὼ οὔτε οἰκόπεδα ἠγόρασα, οὔτε συμβιβασμοὺς κάμνω. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα αὐτό.

§47Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν συμβιβάζομαι μὲ κανένα. Δὲν ἐκτελῶ κανενὸς διαταγὰς καὶ οὐδενὸς ὁδηγίας. Οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἐπιβάλῃ τὴν γνώμην του. Πέραν αὐτοῦ ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι εἶμαι τελείως ἐλεύθερος καὶ εἰς τὴν γνώμην καὶ εἰς τὴν βούλησιν καὶ εἰς τὰς ἐκφράσεις μου. Ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπω εἰς τὴν πτέρυγα ἐκείνην, ἡ ὁποία ὅταν ἡμεῖς πολεμούσαμε τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Γερμανίαν, αὐτοὶ εἶχον σύμφωνον φιλίας καὶ συνεργασίας μὲ τοὺς Γερμανούς. (Φωναί, θόρυβος).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Μανιαδάκη, νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος.

§49Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος ὁμιλῶ. Καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡ παρανοημένη αὐτὴ Δημοκρατία, διὰ νὰ ἔχουν ἐδῶ φωνὴν αὐτοὶ οἱ κύριοι τῆς Ἀριστερᾶς. Κύριε Πρόεδρε, βουλευτὴς τῆς Ε.Κ. ἔφερε τὸ θέμα τοῦ μέλους τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐγὼ ἐρωτηθεὶς ἀπὸ ἐφημερίδας, ἔδωσα σύντομον ἀπάντησιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μανιαδάκη, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Τὸ προσωπικὸν θέμα νομίζω, ὅτι ἐτελείωσε. Θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ σᾶς ἀφαιρέσω τὸν λόγον.

§51Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Ἀριστερὰ ὡμίλει ἐπὶ ὥρας, χωρὶς ἡμεῖς νὰ τὴν διακόψωμεν. Συνεπῶς, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ σᾶς δώσω καὶ τὰς ὑπολοίπους πληροφορίας περὶ προσώπων καὶ πραγμάτων.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μανιαδάκης ἐνόμισεν, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα εἰς τὰς πολιτικὰς ἐπικρίσεις ἐκ μέρους μας. Ἐπεκαλέσθη τὴν χρησιμοποίησιν ἀστυνομικῶν φακέλλων τῆς 4ης Αὐγούστου διὰ νὰ ἀξιολογήσῃ ἀγωνιστὰς τῆς δημοκρατίας ἐναντίον τοῦ ἐπαισχύντου καθεστῶτος τοῦ φασισμοῦ τῆς 4ης Αὐγούστου. Νομίζω, ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν εἴπωμεν, εἶναι ὀλιγώτερα τῶν πραγμάτων. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν συναλλαγήν, ἐδημοσιεύθη χθὲς ὅτι ἐπροτάθη.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ ἦτο πράγματι, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀριστοτεχνική. Ἐγὼ θὰ προσθέσω καὶ σατανική. Διότι προσεπάθησε μὲ πλήρη ἀνυπαρξίαν στοιχείων νὰ στηρίξῃ διαφόρους συλλογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν οὐδαμόθεν. Καὶ ἀπεσιώπησεν, ἐπίσης, καὶ ὡρισμένα πράγματα ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπιθυμῶν διὰ τῆς σιωπῆς του ταύτης νὰ κάμῃ βαρύτερους τοὺς συλλογισμούς, τοὺς ὁποίους ἡ Ἀριστερὰ ἀπὸ 4ημέρου διετύπωσεν εἰς ἀναφοράν της πρὸς τὸ Σῶμα. Ἡ ὅλη πρότασις βασίζεται ἐπὶ 5 σημείων: 1) Εἰς τὴν μικρὰν τιμήν, ἡ ὁποία προσεφέρθη κατὰ τὴν δημοπρασίαν ὑπὸ τοῦ κ. Δεληγιαννάκη, 2) εἰς ὡρισμένας ἀκυρότητας τῆς δημοπρασίας 3) εἰς τὴν ὑπέρμετρον ἔκτοτε αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν οἰκοπέδων, 4) εἰς τὰ τεράστια δῆθεν τεχνικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ἐκεῖ καὶ 5) εἰς τὴν σύνδεσιν, ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη τοῦ προσώπου τοῦ ἀγοραστοῦ μὲ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Καραμανλῆ. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς τιμῆς ἀγορᾶς. Ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος δύο ἄλλα συμβόλαια τοῦ 1950 καὶ τοῦ 1949, τὰ ὁποῖα ἀφεώρων μικροτέρας ἐκτάσεις καὶ σᾶς εἶπεν, ὅτι τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ ἠγοράσθησαν παρὰ τῆς ἰδίας Μονῆς κατόπιν δημοπρασίας εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη μετὰ 4ετίαν καὶ κατόπιν δημοπρασίας ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἔκτασις ὑπὸ τοῦ κ. Δεληγιαννάκη. Παρέλειψεν νὰ εἴπῃ πῶς ἐντὸς 4ετίας ἡ τιμὴ παρέμεινεν ἡ αὐτή, ἐνῷ κατὰ τὸ 1952 ἐπῆλθεν ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος καὶ συνεπῶς θὰ ἦτο εὔλογον νὰ ὑπάρξῃ μία αὔξησις ἐντὸς τῶν ἐτῶν αὐτῶν. Παρέλειψεν ὅμως νὰ εἴπῃ ἐπίσης ὅτι καὶ τὰ δύο συμβόλαια ἀφεώρων εἰς μικροτέραν ἔκτασιν, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἦσαν ἀγροὶ δυνάμενοι νὰ καλλιεργηθοῦν ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν ἔκτασιν ἡ ὁποία ἠγοράσθη κατὰ τὸ 1954 ἡ ὁποία ἦτο ἡμιδασικὴ καὶ τῆς ὁποίας ἀπηγορεύετο ἡ κατάτμησις, ἡ ὑλοτόμησις καὶ ἡ καλλιέργεια καὶ εὔκολον συνεπῶς ἦτο νὰ εἶναι μικροτέρα ἡ τιμὴ ἀπὸ τὴν τιμὴν κτήσεως μικροτέρων ἐκτάσεων χρησιμοποιουμένων ὑπὸ τῶν ἀγοραστῶν των πρὸς παραγωγὴν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἡ τιμὴ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀγορᾶς ἦτο ἡ τρέχουσα, δὲν ἀποδεικνύεται μόνον ἀπὸ τὰ δύο αὐτὰ συμβόλαια τὰ ὁποῖα ἀνέφερα. Ἀποδεικνύεται ἐπίσης καὶ ἀπὸ ἀγορὰς μεταγενεστέρας. Τὸ 1957 σᾶς ἀνέφερεν, ὅτι ἐγένετο ἀγοραπωλησία πολὺ μεγάλης ἐκτάσεως 500 στρεμμάτων, ἡ τιμὴ τῆς ὁποίας ἦτο 2.000 χιλ. κατὰ στρέμμα. Δηλ. 4πλασία τῆς προσφερθείσης ὑπὸ τοῦ Δεληγιαννάκη. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐπετεύχθη 2½ ἔτη μετὰ τὴν ἀγορὰν Δεληγιαννάκη καὶ ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν κατεβλήθη ἐξ ὁλοκλήρου, ἅμα τῇ δημοπρασίᾳ, ἀλλὰ κατεβλήθη μόνον κατὰ τὸ ἥμισυ, τοῦ ἑτέρου ἡμίσεος καταβληθέντος εἰς 12 μηνιαίας δόσεις καὶ μὲ τὴν διαφορὰν ἐπίσης, ὅτι ἡ πωληθεῖσα τὸ 1957 ἔκτασις ἦτο ἔκτασις, τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ κατάτμησις εἰς μικρότερα οἰκόπεδα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐγένετο. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἔκτασις, ἡ περιελθοῦσα ἐκ τῆς δημοπρασίας, δὲν ἠδύνατο νὰ κατατμηθῇ καὶ παραμένῃ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς δημοπρασίας, σχεδὸν δηλαδὴ ἐπὶ 10 ἔτη εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο τότε. Εἶναι ἀκόμη ὁλόκληρος καὶ δὲν ἔχει ὑλοτομηθῆ. Ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος ἀπογορεύεται ἡ κατάτμησίς της. Ἐὰν τυχὸν ὑλοτομηθῇ, εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἡ ἀκύρωσις τῆς ἀγοραπωλησίας. Ὅταν, λοιπόν, πρὸ δύο ἐτῶν, ἔχετε τὴν αὐτὴν τιμὴν δι’ ἐκτάσεις μικροτέρας καὶ μετὰ διετίαν ἔχετε τιμὴν τετραπλασίαν δι’ ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ χρησιμοποιοῦνται ἔκτοτε, ὡς οἰκόπεδα, εἶναι φανερόν, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι δῆθεν ἡ τιμὴ ἦτο ὑπεράγαν μικρὰ καὶ τοῦτο σημαίνει ὅτι κάποια ἰσχυρὰ σκιὰ ὄπισθεν τοῦ ἀγοραστοῦ εὑρίσκετο ποὺ τὸν ἐπροστάτευε καὶ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ νὰ προσφέρῃ τὴν μικρὰν αὐτὴν τιμήν, ἀποδεικνύεται, ἐξ ὅσων σᾶς εἶπον, ἀβάσιμον καὶ ἀνεύθυνον. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. ἐπέμεινεν ἐπὶ τῆς ἀκυρότητος τῶν ἀγοραπωλησιῶν λέγων, ὅτι ἡ ἀγοραπωλησία αὐτὴ χαρακτηρίζεται ὡς ἐπαναληπτικὴ προφορική, δὲν ἀνεῦρεν ὅμως στοιχεῖα περὶ τῆς λαβούσης χώραν προηγουμένης μυστικῆς δημοπρασίας, ἐνῷ ἄλλαι δημοπρασίαι ἐγένοντο μυστικαί. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου 12 δημοπρασίας ποὺ ἐγένοντο ἀπὸ τὴν Μονὴν Πεντέλης καὶ μόνον τὸ συμβόλαιον τῆς μιᾶς ἀναφέρει μυστικὴν διενέργειαν τῆς δημοπρασίας. Ὅλαι αἱ ἄλλαι καὶ αἱ 11, ἐγένοντο κατὰ τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο καὶ ἡ δημοπρασία τοῦ κ. Δεληγιαννάκη. Δεύτερον, εἶπεν ὅτι ὑπάρχει ἀκυρότης τῆς δημοπρασίας, διότι δὲν ἐγένοντο αἱ ἀπαιτούμεναι δημοσιεύσεις εἰς τὴν Κοινότητα, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ κτῆμα καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου προσῆλθεν εἰς τὴν δημοπρασίαν μόνον ὁ κ. Δεληγιαννάκης, ὁ ὁποῖος οὔτε κἂν γνωρίζει τὴν ἔκτασιν. Ἀλλὰ εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς δημοπρασίας δὲν προσῆλθον κάτοικοι τῆς περιοχῆς, οἱ ὁποῖοι, ἀπὸ τὰς δημοσιεύσεις ποὺ ἐγένοντο εἰς τὴν Κοινότητα, ἔλαβον γνῶσιν. Δὲν γνωρίζω μετὰ παρέλευσιν 10 ἐτῶν ἐὰν ἐγένοντο αἱ κοινοποιήσεις καὶ αἱ δημοσιεύσεις, εἰς τὴν Κοινότητα Ν. Μάκρης, ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι ἐγένετο δημοσίευσις εἰς τὰς 20 Νοεμβρίου, 22 ἡμέρας πρὸ τῆς δημοπρασίας καὶ εἰς τὰ «Νέα» καὶ εἰς τὸ «Βῆμα» καὶ δὲν πιστεύω ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ΕΔΑ θὰ χαρακτηρίσουν αὐτὰς τὰς δύο ἐφημερίδας, ὡς στερουμένας ἀναγνωστῶν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν κανεὶς τῆς δημοπρασίας. Τρίτον εἰς ὅλας τὰς ἄλλας δημοπρασίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἀπ’ εὐθείας πωλήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Μονὴ μετὰ τὸ 1954 καὶ μέχρι σήμερον, ὑπάρχουν, βεβαίως καὶ γεωργοὶ καὶ κτηματίαι τῆς περιοχῆς, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν διὰ δημοπρασίας, ὑπάρχουν ὅμως καὶ πλεῖστοι ὅσοι κάτοικοι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ἄσχετοι μὲ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ γεωργοῦ καὶ τοῦ κτηματίου, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον εἰς τὰς δημοπρασίας καὶ εἶναι καὶ σήμερον κάτοχοι κτημάτων. Σᾶς ἀναφέρω ἕνα συμβόλαιον Βλαβιανοῦ τὸ 1957, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς αὐτοκινητιστήν. Ἕτερον τοῦ ἰδίου συμβολαιογράφου, τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς μίαν νοικοκυράν, κάτοικον Πειραιῶς. Ἄλλο τοῦ ἰδίου συμβολαιογράφου, εἰς ἄλλην νοικοκυράν. Ἄλλο εἰς ἕνα μηχανικόν, κάτοικον Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ περιῆλθον καὶ μικρότερα τεμάχια εἰς δικηγόρον, μηχανικόν, μοδίστραν, ἔμπορον, συνταξιοῦχον στρατιωτικόν, ἰδιωτικὸν ὑπάλληλον κλπ. Ὥστε τὸ λεχθὲν ὅτι δὲν ἐγένετο κοινοποίησις, ἐνῶ ἐγένετο καὶ εἰς τὸ «Βῆμα» καὶ εἰς τὰ «Νέα» καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβώσουν μετὰ 10ετίαν ἐὰν ἐγένετο καὶ εἰς τὴν Κοινότητα Νέας Μάκρης καὶ τὸ λεχθέν, ἐπίσης, ὅτι ὁ Δεληγιαννάκης εἶναι τὸ μοναδικὸν φαινόμενον ἀγοραστοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν συνδέεται μὲ τὸν τόπον τῆς ἀγορᾶς, εἶναι ψεῦδος ἢ ἐπιπολαιότης, διότι ὁ ἐρευνήσας τὸ ὅλον θέμα καὶ ζητήσας νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν προῆλθεν εἰς τὸν κόπον νὰ ἐρευνήσῃ καὶ τὰ ἄλλα 10–12–15 συμβόλαια τῆς Μονῆς καὶ τὰς 40 ἐν συνόλῳ ἀγοραπωλησίας της. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι ὅτι εἰς τὴν ὁδὸν ἀπὸ Ἀθηνῶν– Μαραθῶνος, ἐγένοντο τεράστια τεχνικὰ ἔργα, τὰ τεχνικὰ αὐτὰ ἔργα ἐπρογραμματίσθησαν, ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Καραμανλῆν. Καί, συνεπῶς, ἐγνώριζεν ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὗται, ἐπρόκειτο ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν τεχνικῶν ἔργων νὰ ἀποκτήσουν τεραστίαν ἀξίαν. Καὶ τοῦτο ψεῦδος. Καὶ τὸ ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος ὁ ἀγορητὴς τῆς ΕΔΑ, διότι εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἐγένοντο ἔργα διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος, τὸ 1954. Μάλιστα, κύριοι, ἐγένετο, ἀλλὰ τὸ 1954 δὲν εἶχε γίνει δημοπρασία. Δημοπρασία ἐγένετο εἰς τὰς 22.12.54 καὶ ἡ ἀγορὰ ἔγινε τὸ 1955, δηλαδὴ 7–10 μῆνας μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν τεχνικῶν ἔργων. Ἔκτοτε, οὐδὲν ἔργον ἐγένετο, πλὴν τῆς διαπλατύνσεως τοῦ 1962, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ Διεθνοῦς Τζάμπορυ. Εἶναι δὲ φυσικὸν νὰ μὴ ἐγνώριζέ τις κατὰ Ἰούνιον 1955, ὅτι πρόκειται τὸ 1962 νὰ γίνῃ μία Διεθνὴς συνάντησις εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μάλιστα εἰς τὸν Μαραθῶνα διὰ νὰ ἐπωφεληθῇ 8 ἔτη πρὸ τῆς Διεθνοῦς αὐτῆς συναντήσεως καὶ νὰ ἀγοράσῃ ἔκτασιν ἐκεῖ, ἡ ὁποία θὰ ὑπερετιμᾶτο. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπέλθῃ σύγχυσις ἡ ἀρχικὴ ἐμφάνισις τοῦ θέματος συνεδυάσθη μὲ τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν —Σουνίου, διότι αὐτὴ εἶναι ὑπεράγαν μακρὰν τῆς δημοπρατηθείσης ἐκτάσεως καὶ συνεδυάσθη μετέπειτα καὶ σήμερον ἀκόμη μὲ τὴν ὁδὸν Διονύσου–Νέας Μάκρης. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁδὸς Διονύσου–Νέας Μάκρης, ἡ ὁποία ἤρχισε κατασκευαζομένη τὸ 1959 καὶ ἐτελείωσεν πρὸ 2 ἐτῶν, εὑρίσκεται εἰς ἀπόστασιν 7 χιλιομέτρων ἀπὸ τοῦ πωληθέντος κτήματος. Καὶ ἐὰν ἡ νέα αὐτὴ ὁδὸς ἐπέφερεν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἐγνώριζεν ὁ τότε ἀγοραστὴς τοῦ οἰκοπέδου κινδυνεύομεν νὰ παραπεμφθῶμεν ὅλοι εἰς ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς, διότι πλησίον τῶν οἰκιῶν ἡμῶν τῶν ἰδίων ἢ συγγενῶν μας στενῶν, ἀσφαλῶς, εἰς ἀκτῖνα 8 χιλιομέτρων, ἔχουν κατασκευασθῆ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας 10ετίας τεχνικὰ ἔργα. (Χειροκροτήματα). Τὸ θέμα τῆς ὑπερμέτρου αὐξήσεως τῆς τιμῆς ἀπὸ τότε μέχρι σήμερον θὰ τὸ ἀφίσω τελευταῖον, διὰ νὰ ὁμιλήσω διὰ τὴν ἐπιχειρηθεῖσαν σύνδεσιν τοῦ προσώπου Δεληγιαννάκη μὲ τὸ πρόσωπον τοῦ Κ. Καραμανλῆ καὶ τὴν ἐν ταὐτῷ ἐπακολουθήσασαν ἀποσύνδεσιν τοῦ προσώπου Δεληγιαννάκη ἀπὸ τῆς δημοπρασίας καὶ τῆς ἀγορᾶς. Ὡς τεκμήριον, ἀμάχητον περίπου, ἐθεώρησεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος τὴν ἀναγραφὴν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς δημοπρασίας, ὡς κατοικίας τοῦ πλειοδότου τὴν οἰκίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λουκιανοῦ 1, ὅπου τότε ἐκάθητο ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων. Ὁ Δεληγιαννάκης, ὡς ὅλοι γνωρίζετε, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο βουλευτής. Καὶ ὡς ὅλοι γνωρίζετε, ἢ οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν, ἦτο στενὸς φίλος τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων καὶ συνάδελφός του. Καὶ ὅταν ἤρχετο εἰς τὰς Ἀθήνας ἐφιλοξενεῖτο εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων Ὅταν προσέρχεται εἰς μίαν δημοπρασίαν καὶ διαμένει ἐν Ἀθήναις, ὁ ἴδιος εἶναι κάτοικος Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ διαμένει, λόγῳ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος, ἐπὶ πολλὰ χρόνια εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν εἶναι φυσικὸν νὰ δηλώσῃ ὡς τόπον τῆς κατοικίας του, διὰ νὰ τοῦ ἐπιδοθοῦν ἔγγραφα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν δημοπρασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβε μέρος, τὴν ἀληθῆ κατοικίαν του; Καὶ ἀληθὴς κατοικία του ἦτο ἡ ὁδὸς Λουκιανοῦ 1, ἡ οἰκία τοῦ Κων. Καραμανλῆ, εἰς τὴν ἐφορίαν Μαραθῶνος, ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτόν. Καὶ εἰς τὸ συμβόλαιον τὸ ὁριστικὸν ὅπου πλέον δὲν ὑπάρχει θέμα κοινοποιήσεως ἐγγράφων ἀναγράφει τὴν μόνιμον κατοικίαν του ἐν Θεσσαλονίκῃ, ὁδὸς Ἁγίας Σοφίας 3. Ἀλλ’ ἐπεχειρήθη ἡ σύνθεσις τοῦ προσώπου Δεληγιαννάκη μὲ τὸ πρόσωπον Καραμανλῆ καὶ διὰ τῆς ἐξευρέσεως ἑνὸς τρίτου προσώπου, τοῦ κ. Ζαφειροπούλου. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ: Ὁ Δεληγιαννάκης ἠγόρασεν ἕνα κτῆμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶδε ποτέ, ἐνῷ ὁ ἀγοράζων ἔστω καὶ μιὰ γραβάτα, ἀσφαλῶς ἰδίοις ὄμμασι ἐξακριβώνει ἐὰν αὐτὴ εἶναι τῆς ἀρεσκείας του ἢ ὄχι. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος μετεχειρίσθη τὸν κ. Ζαφειρόπουλον διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία ἠπείλησαν αὐτόν, τὸν κ. Ζαφειρόπουλον, νὰ ἀπομακρυνθῇ τοῦ κτήματος, εἰς τὸ ὁποῖον παρανόμως διέμενε καὶ ἀσφαλῶς ἡ ἀπειλὴ αὐτὴ θὰ προήρχετο κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Προσέθεσεν δὲ ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι ὁ Ζαφειρόπουλος ἔλαβεν 20.000 δραχμάς, διὰ νὰ ἀπομακρυνθῇ τοῦ κτήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὸ παράνομον τῆς συναλλαγῆς. Διότι, προσέθεσε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδεται ὡς τίμημα τὸ ποσὸν τῶν 27.000 δραχμῶν καὶ ἐπίσης τὸ ποσὸν τῶν 20.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἀποχώρησιν ἀπὸ τὸ ἀγρόκτημα ἑνὸς παρανόμως εἰσελθόντος καὶ παρανόμως καλλιεργοῦντος τὸ κτῆμα. Εὐτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα συμβόλαιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προκύπτουν πολλά. Πρῶτον, προκύπτει, ὅτι ὁ κ. Δεληγιαννάκης εἰς διάψευσιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ οὐχὶ ἅπαξ ἐπεσκέφθη τὸ κτῆμα. Τὸ ἐπισκέπτεται ἐπὶ τρία χρόνια μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ συμβολαίου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἐθεώρει ἴδιον, καὶ ὅτι ἀνήκει εἰς αὐτὸν καὶ ὄχι εἰς κανένα ἄλλον. Ἀναφέρεται αὐτὸ εἰς τὸ συμβόλαιον καὶ τὸ δηλώνει ὁ Ζαφειρόπουλος, τὸν ὁποῖον ἠθέλησαν νὰ ἐπικαλεσθοῦν οἱ ἀγορηταὶ τῆς Ε.Δ.Α. «Ἤδη κατόπιν ἐπανειλημμένων προφορικῶν ὀχλήσεων τοῦ δευτέρου τῶν συμβαλλομένων καὶ κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα, καθ’ ἃ ἐπεσκέπτετο τὸ ἀγρόκτημά του, ἠξίωνε ὅπως ἐγκαταλείψω τὴν αὐθαιρέτως καταληφθεῖσαν ὑπ’ ἐμοῦ ἔκτασιν». Ἀναγνωρίζει καὶ συνομολογεῖ, ὅτι παρανόμως εἰσῆλθεν εἰς τὸ κτῆμα, παρανόμως κατώκησεν εἰς τὸ κτῆμα. Τὸ θέρος τοῦ 1957 1½ –2 ἔτη μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ συμβολαίου, ἔλαβε διὰ νὰ ἐξέλθῃ τοῦ κτήματος δραχμὰς 5.000 καὶ ὄχι 20.000, αἱ ὁποῖαι τοῦ κατεβλήθησαν ἐνώπιον τοῦ Συμβολαιογράφου. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀδιάψευστα τεκμήρια καὶ ἔγγραφα, διὰ τῶν ὁποίων προκύπτει κατὰ τὴν Ε.Δ.Α. ἡ ταυτότης τοῦ προσώπου τοῦ ἀγοραστοῦ μὲ τὸ πρόσωπον τοῦ Καραμανλῆ. Ἀλλά, ὁ κ. Ἠλιοῦ, πονηρότερος τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, γνωρίζων, ὅτι ἡ ἀπόδειξις τῆς εἰκονικότητος εἶναι ἀδύνατος, διότι δὲν ὑπάρχει εἰκονικότης, κατέφυγεν εἰς ἕνα ἄλλο συλλογισμόν. Εἶπε, τὶ ἀνάγκη νὰ ἀποδεικνύεται ἢ νὰ μὴ ἀποδεικνύεται ἡ εἰκονικότης τοῦ συμβολαίου. Τὶ μᾶς ἐνδιαφέρει, ἐὰν ὁ ἀγοραστὴς εἶναι ὁ Δεληγιαννάκης, ὁ ὁποῖος καὶ πράγματι προσῆλθε κατὰ τὴν δημοπρασίαν ἢ ἄλλος τις, ὁ κ. Καραμανλῆς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι μεμπτόν, εἶπε καὶ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς καταδικάζομεν, εἶναι ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων, εἶπεν εἰς φίλον του, στενῶς μετ’ αὐτοῦ συνδεόμενον χρόνον τινὰ πρὸ τῆς ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων εἰς τὴν περιοχὴν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδων μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἡ περιοχὴ αὐτὴ πρόκειται νὰ ἀνατιμηθῇ. Αὐτὸ καὶ μόνον, εἶπεν, ὁ κ. Ἠλιοῦ, φθάνει, καὶ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἕνα χρηματικὸν ποσὸν 27.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἐδαπάνησεν, ὁ ἴδιος, ἢ ὁ φίλος τοῦ Ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων τὸ 1954, τὸ 1964, χάρις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Δημ. Ἔργων ἐγένετο 7.500.000 δραχ. Δηλαδή, 150.000 δραχμὲς τὸ στρέμμα εἶναι κατὰ τὸν κύριον Ἠλιοῦ ἡ σημερινὴ ἀξία καὶ κτήματος εἰς τὸ 28 χιλιόμετρον τῆς ὁδοῦ Νέας Μάκρης–Μαραθῶνος. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς σᾶς εἶπον ἐγένοντο 12 δημοπρασίαι κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Θὰ σᾶς ἀναφέρω δύο δημοπρασίας τοῦ Σεπτεμβρίου 1962 εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν Γεροτσακούλη Νέας Μάκρης, ἡ μία ἐκτάσεως 244 στρεμμάτων, ἡ ἄλλη 53,600 στρεμμάτων. Ἡ πρώτη ἔκτασις ἐπωλήθη ἀντὶ τιμήματος 715.000 ἤτοι 2.800 κατὰ στρέμμα καὶ ὄχι 50.000 ὡς λέγει ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ἡ δευτέρα πρὸς 192.000, 3.800 κατὰ στρέμμα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Ξεύρετε καμμίαν ἄλλην ἔκτασιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἐντὸς ὀκταετίας, ἔκτασιν εὑρισκομένην μακρὰν τῆς πόλεως, ἔκτασιν εὑρισκομένην πλησίον δημοσίας ὁδοῦ, νὰ ἀνατιμηθῇ μόνον 8–10 φορές; Ἐγὼ δὲν γνωρίζω καμμίαν. Δὲν γνωρίζω, ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλ’ οὔτε καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἢ γνωρίζω τὸ ἀντίθετον. Γνωρίζω, ὅτι ὅσην ἀτομικὴν περιουσίαν, κληρονομίαν τῆς μακαρίτιδος μητρός μου, ἐπώλησα μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1951–56, ἔχει ἔκτοτε δεκαπλασιασθῆ. Καὶ γνωρίζω, ὅτι εἰς τὴν Χαλκιδικὴν πρὸ 10 ἐτῶν, τὸ στρέμμα ἐτιμᾶτο κατ’ ἀνώτατον ὅριον πρὸς δραχ. 500 καὶ τώρα εἶναι δύσκολον νὰ εὕρετε ἔκτασιν, τῆς ὁποίας ἡ τιμὴ νὰ εἶναι κάτω τῶν 25.000 δραχ. κατὰ στρέμμα. Δηλαδὴ ἔχει πολλαπλασιασθῆ κατὰ 50 φορές. Καὶ γνωρίζω ἕνα ἄλλο, ὅτι κοντὰ εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτὴν τὴν εὑρισκομένην εἰς τὸ 28 χιλιόμετρον ὑπάρχει μία ἄλλη ἔκτασις, εὑρισκομένη κοντὰ εἰς τὴν νέαν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Σουνίου, ἡ ὁποία κατὰ τὰ ἔτη 1951–52–53 δὲν εἶχε καμμίαν τιμήν. Διότι ἦσαν ἄγονοι ἐκτάσεις ὅπως καὶ ἡ ἀγορασθεῖσα ἀπὸ τὸν κ. Δεληγιαννάκη. Καὶ ἡ ἐπίτευξις μιᾶς τιμῆς 300 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ἦτο εὐκαιρία μοναδικὴ διὰ τὸν πωλητήν. Ξέρετε πόσον κοστίζουν σήμερον αἱ ἐκτάσεις μετὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Σουνίου; Πρὸ ἡμερῶν ἐγένετο ἡ πώλησις ἑνὸς στρέμματος κειμένου παρὰ τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Σουνίου καὶ τὸ ἐπιτευχθὲν τίμημα ἦτο 270.000. Συνεπῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος ὁ ἴδιος ἢ προτιθέμενος νὰ ὠφελήσῃ φίλον του καὶ γνωρίζων ὅτι ἐπρόκειτο νὰ κατασκευασθῇ ἡ ὁδὸς Ἀθηνῶν —Σουνίου, θὰ ἦτο τοὐλάχιστον ἠλίθιος ἐὰν διαθέτων 27.000 δραχμὲς δι’ αὐτὴν τὴν ἐπικερδῆ ἐπιχείρησιν συνεβούλευε τὸν φίλον του νὰ τὰς διαθέσῃ εἰς τὴν ὁδὸν Νέας Μάκρης, ὅπου οὐδὲν τεχνικὸν ἔργον ἐγένετο καὶ δὲν τὸν συνεβούλευε νὰ ἀγοράσῃ τὴν ἔκτασιν αὐτὴν παρὰ τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Σουνίου ὅπου ἔκτοτε ἡ αὔξησις τῶν οἰκοπέδων ἦτο ἰλιγγιώδης, καὶ ὑπερέβαινε κατὰ 500 ἢ 1.000 φορὰς τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια περὶ τῆς ὑποβαλλομένης προτάσεως τῆς Ε.Δ.Α. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα, τελευτῶν, νὰ μὴ ἀφήσω ἀναπάντητον τὸν κ. Ἠλιοῦ περὶ τοῦ διλήμματος, εἰς τὸ ὁποῖον προήλθομεν ἡμεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ΕΡΕ, εἴτε νὰ δεχθῶμεν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον ἢ νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ὁπότε ἀναγνωρίζομεν ὅτι ὑπάρχει κἄτι τὸ μεμπτὸν εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν: Κύριοι βουλευταί, δὲν ξεύρω τὶ φρονοῦν οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι ἡ σύστασις μιᾶς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸ ἔργον ἐπὶ ἀρκετὰ σημαντικὸν διάστημα, ἡ σύστασις μιᾶς Ἐπιτροπῆς σημαίνει ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν κἄτι τὸ μεμπτόν, κἄτι τὸ ὕποπτον. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τὴν διεξῆλθον μὲ ὅσην ἠδυνάμην προσοχὴν καὶ μὲ εὐσυνειδησίαν ἐπὶ 4–5 ἡμέρας καὶ εὑρίσκω ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον εἶναι βάσιμον. Πάντα τὰ ἀναφερθέντα ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον, εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμα καὶ βασίζονται μόνον καὶ μόνον ἐπὶ συλλογισμῶν αὐθαιρέτων καὶ προϊόν τῆς φαντασίας τῶν καταθεσάντων τὴν πρότασιν. Ὅπως, λοιπόν, ὁ κ. Εἰσαγγελεύς, ὁ ὁποῖος λαμβάνει μίαν μήνυσιν ἐντελῶς ἀβάσιμον ἔχει καθῆκον ὄχι νὰ τὴν στείλῃ πρὸς ἀνάκρισιν, ἀλλὰ νὰ τὴν θέση στὸ ἀρχεῖον, διότι καὶ μόνον ἡ ἐντολὴ πρὸς ἀνάκρισιν εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψῃ αὐτὸν πρὸς τὸν ὁποῖον στρέφεται ἡ μήνυσις, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν γνωρίζω ἐγὼ τί θὰ πράξουν οἱ ἄλλοι, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ὅμως καθῆκον, ἐφ’ ὅσον πιστεύωμεν, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀπολύτως, ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω διὰ ποίους ἄλλους λόγους ζητεῖται.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημοσθένης Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῶν οἰκοπέδων δὲν χρειάζεται τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι τὰ στοιχεῖα ἀποτελοῦν τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Τὴν ἐποχὴν τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος, ὅταν ὡμίλησα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου προσεκόμισα στοιχεῖα διὰ τὴν νοθείαν καὶ τὴν βίαν. Τὴν ἐποχὴν αὐτὴν αἱ ἀποκαλύψεις διὰ τὰ οἰκόπεδα Καραμανλῆ συνεκίνησαν τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ πρωτεύουσα δὲν ἔχει τὸ προνόμιον. Τὸ ὄργιον ἔφθασεν ἀπὸ τὴν κορυφήν, ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν εἰς τοὺς βουλευτάς. Καὶ ἂν ὁ δράστης Ἀρχηγὸς ἀπέδρασε... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε, κ. Παπαδόπουλε.

§58Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. .. ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ δράστης τοῦ Βορρᾶ δὲν ἀπέδρασεν, ἀλλὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ ἂν ὁ ἀπουσιάζων εἰς ἐξωτερικὸν δὲν δύναται νὰ ἀμυνθῇ, δύνανται νὰ πράξουν τοῦτο οἱ παρόντες. Τὸ θέμα τῶν οἰκοπέδων ἀρχίζει ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ δράματος τῶν Ἑβραίων.

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΕΡΕ. Ὁμιλεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος, ὁ ρήτωρ, κ. Πρόεδρε;

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος. Συνεχίσατε, κ. Παπαδόπουλε.

§61Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν κεντρικὴν ὁδὸν Μοναστηρίου καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ 117...

§62Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ, ἐπ’ αὐτῆς ὁμιλεῖ ὁ ρήτωρ;

§63Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ νομίσετε, ὅτι θὰ μὲ διακόψετε. Θὰ ἀκούσετε τὸ ὄργιον τῆς 4ετίας.

§64Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ θέλω νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον. Αὐτὸ σᾶς λέγω μόνον.

§65Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν ἀριθμὸν, λοιπὸν, 117 ὑπῆρχεν ἕνα ἐργοστάσιον τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἑβραίου Μπέζα, ὁ ὁποῖος ἀπήχθη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐφονεύθη. Οἱ κληρονόμοι διεξεδίκησαν τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν περιέφραξαν. Ὅλως αἰφνιδίως, ὅμως, ἐμφανίζεται ὁ βουλευτὴς τῆς ΕΡΕ, καὶ θὰ τὸν κατονομάσω, πλέον, ὁ κ. Κωνσταντῖνος Παπαδόπουλος, ὅστις κατέλαβε τὴν ἔκτασιν. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προστατεύσω τὸν ρήτορα, εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος. Συνεχίσατε, κ. Παπαδόπουλε.

§67Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς χεῖρας μου ὅλα τὰ στοιχεῖα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ δικαστικὰς ἀποφάσεις. Μοῦ κατηγγέλθησαν ἀπὸ τὸν ἰδιαίτερόν του ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ἀπὸ τηλεφώνου, ὅτι ἔφαγα μαζί του πολλά, ἀλλ’ ἐπειδὴ αὐτὸς ἔφαγε περισσότερα «σοῦ παραδίδω τὰ στοιχεῖα καὶ ἔλεγξέ τα». (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, κωδωνοκρουσίαι).

§68Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ ρήτωρ εὑρίσκεται ἐκτὸς θέματος.

§69Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προστατεύσετε τὸν κ. Κ. Παπαδόπουλον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ).

§70Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην τῆς προστασίας οὐδενός, εἶμαι εἰς θέσιν μόνος μου νὰ προστατεύσω τὸν ἑαυτόν μου. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρωτοπαπαδάκη, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Προστατεύω τὸν ρήτορα, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸν πρόλογον τῆς ἀγορεύσεώς του. (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Παρακαλῶ, τὸν ρήτορα νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ θέμα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§73Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει συγκεκριμένη πρότασις ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Παρακαλῶ, κ. Παπαδόπουλε, συνεχίσατε τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ εἰσέλθητε εἰς τὸ θέμα σας.

§75Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ αὐτοῦ οἰκοπέδου, ἔχει ἀνεγερθῆ... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, φωναί, ὅτι ὁ ρήτωρ εὑρίσκεται ἐκτὸς θέματος). Ὁ λόγος, κύριοι βουλευταί, εἶναι διὰ τὰ οἰκόπεδα τῆς ΕΡΕ καὶ ὄχι μόνον τοῦ κ. Καραμανλῆ. (Διαμαρτυρίαι, φωναὶ ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Παπαδόπουλε, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα σας καὶ ἀφήσατε τὰ προσωπικά σας (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Παρακαλῶ συνεχίσατε χωρὶς διακοπὰς καὶ εἰς τὸ θέμα σας.

§77Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ σᾶς ἐστενοχώρησα τόσο πολὺ (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἡ εἰσβολὴ εἰς τὸ οἰκόπεδον ἔγινε κατὰ τρόπον Καραμανλικόν, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ τυπογραφεῖον τῆς ἐφημερίδος του ἔχει ἐγκατασταθῆ ἐκεῖ παρανόμως. (Διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος, κ. Παπαδόπουλε. Παρακαλῶ νὰ εἰσέλθητε εἰς τὸ θέμα σας.

§79Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος εὑρίσκεται ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§80Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τοῦ συστήματος τοῦ κουμπάρου καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀντώνιος Ἀναστασιάδης, ἰδιοκτήτης γκαράζ. (Ὄρθιοι βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ διαμαρτύρονται, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§81Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἐρωτῶ, εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν;

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδόπουλε, ἔχετε φύγει ἀπὸ τὸ θέμα.

§83Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ἐνώπιόν μας καὶ συζητοῦμεν τὴν πρότασιν τῆς ΕΔΑ διὰ τὰ οἰκόπεδα τῆς Ν. Μάκρης.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐπ’ αὐτῆς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως περὶ καταρτισμοῦ ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς.

§85Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν φαίνεται. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία Σοφία... πούλου, δηλαδὴ Γιαννοπούλου ποὺ εἶναι ἡ πεθερά του. (Νέαι διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Προσέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια τὸ 1959...

§86Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Εἶσθε πολὺ μικρὸς νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§87Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ κληρονόμοι τοῦ Ἰωσὴφ Μπέζα, προσέφυγον εἰς τὸ δικαστήριον καὶ καταδικάζεται ἡ πεθερὰ τοῦ Κων)νου Παπαδοπούλου. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§88Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί.

§89Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κατεδικάσθην μὲ τὴν ὑπ’ ἀρ. 267)59 ἀπόφασιν τοῦ Εἰρηνοδίκου Θεσσαλονίκης, τότε καὶ ἔπειτα ἀπὸ τόσα χρόνια προσκομίζει ὁ βουλευτὴς πλαστὸν πιστοποιητικόν, ὅτι τὸ οἰκόπεδον τὸ ἠγόρασεν ἡ πεθερά του ἀπὸ τὸν ἀπαχθέντα. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ ποῖον θέμα. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§92Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὰ ἀκούσετε ὅλα. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προστατεύσω τὸν ρήτορα.

§94Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, διότι παρεβιάσθη ὁ Κανονισμός. Πρώτη φορὰ ἡ αἴθουσα τῆς Βουλῆς περιῆλθεν εἰς αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Βεβαιωθῆτε, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν τί θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ ὁμιλῶν βουλευτής.

§95Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τῶν οἰκοπέδων.

§96Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἔχετε δικαίωμα νὰ τὸ φέρετε διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ, νὰ κάμετε ἐπερώτησιν.

§97Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. .. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ).

§98Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ μείζων Ἀντιπολίτευσις, ἡ ΕΡΕ, ὑποβάλλει πρότασιν μομφῆς κατὰ τοῦ Προεδρείου.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί; Ὁ κ. Παπασπύρου, Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, ἔχει τὸν λόγον.

§100Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύνασθε νὰ διευθύνετε τὰς ἐργασίας. Ὑπάρχει πρότασις μομφῆς ἐναντίον σας.

§101Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ θόρυβος τῶν κυρίων συναδέλφων δὲν προάγει τὴν συζήτησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον, τὸν εὑρισκόμενον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὑπενίσσεται νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμποροῦσα νὰ καταλάβω ἀπὸ τὸν θόρυβον τί ἔλεγεν ὁ συνάδελφος κ. Δ. Παπαδόπουλος προλογίζων.

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος κ. Παπαδόπουλος παρεβίασε τὸν Κανονισμὸν νὰ ἀφήσῃ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν καὶ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ νομίμως τὴν ἑσπέραν αὐτὴν τὴν Βουλήν. Ἀντὶ τούτου ἐπιτρέψατε σεῖς, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς συζήτησις ἐπὶ θέματος ξένου πρὸς τὸ συζητούμενον τὴν ἑσπέραν ταύτην θέμα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἠρέμως καὶ ψυχραίμως ὅπως ἐπιβάλλεται ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω, μᾶς ἀπασχολεῖ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος, ὥστε νὰ λάβουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος. Ἐπίσης δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν παρεμβολὴν, ξένων πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα, θεμάτων ποῦ θὰ καταλήξῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἂν θὰ περαιωθῇ καὶ πῶς θὰ περαιωθῇ. Καὶ ἐπειδὴ πρόκειται κ. Πρόεδρε, περὶ προσωπικοῦ θέματος, ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ ὑποβληθησομένη ἐπερώτησις ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ προταχθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἡ τάξις αὐτὸ ἐπιβάλλει. Νομίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολή σας τὴν ἑσπέραν αὐτήν; Καὶ δὲν ἐπιτρέψατε νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐζήτησα, ἀφοῦ ἀπέτυχαν αἱ προσπάθειαι ὅλων τῶν συναδέλφων νὰ σᾶς συγκρατήσουν ἀπὸ τὸν κατήφορον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρέθητε. (Θόρυβος ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπακωνσταντίνου, τί κατήφορος κ. Παπακωνσταντίνου; Ὁμολογῶ...

§105Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Πρέπει νὰ συνηθίσετε νὰ ἀκούετε τὸν ἀκριβῆ χαρακτηρισμόν, ἐπιεικῆ πάντοτε, τὸν ἀκριβῆ ὅμως χαρακτηρισμὸν τῶν πράξεων τὰς ὁποίας διαπράττετε. Λοιπόν, ἐπέσατε εἰς παράβασιν καὶ διὰ τὴν παράβασιν ἔχει διατυπωθῆ ἐναντίον ὑμῶν πρότασις μομφῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συνεδρίασις ὑπὸ τὴν Προεδρίαν ὑμῶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ προσέλθῃ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, διὰ νὰ διευκρινισθῇ ἡ θέσις ὑμῶν, κ. Πρόεδρε.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπακωνσταντίνου, ὁμολογῶ, ὅτι ἐνόμιζα ὅτι ὁ ρήτωρ ἀκόμη προλογίζει. Ἐσηκώθητε ἐπάνω ὅλοι καὶ ἐφωνάζατε καὶ δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἀκούω τί λέγει ὁ ρήτωρ καὶ τί λέγατε σεῖς. Τί ἠθέλατε, κ. Παπακωνσταντίνου νὰ κάμω; Νὰ κατέβω καὶ νὰ ἁρπάξω τὸν ρήτορα καὶ νὰ τὸν πετάξω ἀπὸ τὸ βῆμα; Ἡ θέσις μου ἦτο δυσχερεστάτη.

§107Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις, κ. Πρόεδρε. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν εἰσῆλθεν ἀκόμη εἰς τὸ θέμα. Καὶ νομίζω, ὅτι βεβαίως ὁ ἀνερχόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος δύναται νὰ προλογίσῃ καὶ νὰ προλογίσῃ σχετικῶς μὲ τὸ θέμα.

§108Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μακρὺς πρόλογος, κ. Πρόεδρε.

§109Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ὁ μακρὺς πρόλογος μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγεται ἐγέννησεν εἰς μερίδα τῆς Βουλῆς τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν εἶναι πλέον πρόλογος, ἀλλὰ παρέκκλισις ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν πρόλογον καὶ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν ἂν ἔχῃ τίποτε νὰ προσθέσῃ καὶ νὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς περαιτέρω συζητήσεως. Ἐλέχθη «βαρυτάτη μομφὴ» κατὰ τοῦ Προεδρείου. Δὲν γνωρίζω πῶς μία μερὶς τῆς Βουλῆς κρίνει τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κρίνομεν βαρύτατα καὶ ἀπρεπῆ λέξιν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, διατυπώνετε μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Ὁ Κανονισμὸς δὲν προβλέπει μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Καὶ συνεπῶς, τὰ θέματα εὐθιξίας πρέπει νὰ εἶναι πανταχόθεν καὶ ἡ εὐθιξία ἐπιβάλλει μείζονα σεβασμὸν καὶ πρὸς τὸ Σῶμα καὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ διευκολύνῃ τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ τὸ τέρμα, ἐπὶ τέλους, τῆς συζητήσεως. Δὲν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὄρεξιν νὰ παριστάμεθα μάρτυρες περαιτέρω συζητήσεως μὲ διαπληκτισμὸν τῶν δύο συναδέλφων. Θὰ ἔλθῃ ἀπάντησις, ἀνταπάντησις, ποῦ πᾶμε τότε; Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, καὶ τὸν κ. συνάδελφον νὰ τερματίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του συμπληρῶν τὸν πρόλογόν του, εἰσερχόμενος δὲ εἰς τὸ θέμα του νὰ προσθέσῃ ὅ,τι ἔχει. Καὶ σεῖς, κ. Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἂν ἔχετε τὴν καλωσύνην ἐκπληροῦντες τὸ πνεῦμα ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, νὰ θελήσετε νὰ τερματίσετε τὸν πρόλογον καὶ νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν οὐσίαν. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Παπακωνσταντίνου, νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, διότι ὁ Κανονισμὸς δὲν τὸ προβλέπει.

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ σεβαστὸς καὶ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἔχῃ ἀκούσει διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Κοινοβουλίου νὰ γίνεται συζήτησις περὶ μομφῆς κατὰ τοῦ Προεδρείου καὶ ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Μπακόπουλος νὰ ἐκφράσῃ ἔκπληξιν διότι ἐχρησιμοποίησα τὴν ἔκφρασιν αὐτὴν καὶ διετύπωσα μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἔκφρασις μομφῆς κατὰ τοῦ Προεδρείου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἄμεσον ἐπακόλουθον τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς θέσεως καὶ τὴν παράδοσιν τῆς διευθύνσεως τῆς ἐργασίας εἰς ἄλλον πρόσωπον, καταλήγει εἰς νέαν διαπίστωσιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας διαδηλώνῃ ἐκ νέου τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς τὸν προεδρεύοντα τοῦ Σώματος, εἶναι περιττὸν νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν πρότασιν τῆς μομφῆς, τῆς ὁποίας τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ποὺ τὴν θεμελιώνουν εἶναι ἀναμφισβήτητα καὶ ἀνεγνωρίσθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, ὁ Κανονισμός μας δὲν προβλέπει τὴν ἔκφρασιν μομφῆς κατὰ τοῦ Προέδρου καὶ τὴν ὑποχρέωσίν του νὰ ἀποχωρήσῃ. Δὲν ἀγνοῶ, ὅτι καὶ πλέον ἢ ἅπαξ παριστάμεθα μάρτυρες περιστάσεων ἐξεφράσθη μομφὴ κατὰ τοῦ Προεδρείου, ἀλλὰ καὶ πάντοτε ἐγένετο δεκτὸν ὅτι δὲν προβλέπει ὁ Κανονισμὸς τοιοῦτον τι. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος ἢ ὁ Προεδρεύων κατὰ τοῦ ὁποίου ἐξεφράσθη μομφή, οὐδέποτε κατῆλθε τῆς ἕδρας. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. Παπαδόπουλον νὰ μᾶς βοηθήσῃ νὰ τελειώσωμεν.

§112Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ συνεχίσω ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας τὴν ἀγόρευσίν μου, ὀφείλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐπειδὴ εἶναι γνωστὴ ἡ διαμάχη τῶν δύο Παπαδοπουλαίων, ἐνομίσατε ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ θέματος. Ἀλλὰ τὰ παρατιθέμενα περαιτέρω στοιχεῖα, θὰ ἀπεδείκνυον ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη τῶν δύο Ὑπουργῶν καὶ ὄχι τοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου. Ἐπειδὴ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς φῶς θὰ καταθέσω τὴν ἐρώτησίν μου, θὰ τὴν ἀναπτύξω καὶ τότε θὰ λάβω τὴν ἀπάντησίν μου.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§114Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ εἴπω ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα, κ. Παπαδόπουλε; Ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁμιλία τοῦ κ. συναδέλφου τοῦ ἄρτι ἀνελθόντος εἰς τὸ βῆμα, θὰ προκαλέσῃ, φυσικῷ τῷ λόγῳ, ἀνταπάντησιν τοῦ ἑτέρου συναδέλφου καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι θὰ διαιωνισθῇ ἡ συζήτησις. Θὰ παρακαλέσω θερμότατα, ὅπως ἀφήσετε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἄλλωστε καὶ ἡ παράταξίς σας, κ. Παπαδόπουλε, διετύπωσε τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι καὶ ὁ ἡγέτης τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε, θὰ σᾶς κάμῃ τὴν δέουσαν σύστασιν.

§117Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, συμμεριζόμενος τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, τὸν συνάδελφον κ. Κ. Παπαδόπουλον, νὰ μὴν ὁμιλήσῃ ἀπόψε. Παρηκολούθησα τὴν γενομένην συζήτησιν ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου καὶ διεπίστωσα, ὅτι πράγματι ἐξέφυγε τελείως ἀπὸ τὸ θέμα.

§118ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἕνας πρόλογος παρετάθη.

§119Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕνας πρόλογος παρετάθη ὑπὲρ τὸ δέον. Ὑπῆρξε πρόλογος χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ καὶ τὸ καθ’ αὐτὸ κείμενον τοῦ βιβλίου. Βεβαίως, ὁ κ. Πρόεδρος, θὰ ἔπρεπε νὰ διακόψῃ τὸν ρήτορα, τὸν ἕτερον κ. Παπαδόπουλον, διότι εἶχε ξεφύγει τελείως ἀπὸ τὸ θέμα. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὀξύνω τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ εἴπω ὅτι περιέπεσεν εἰς σφάλμα. Τὰ σφάλματα εἶναι ἀνθρώπινα καὶ οἱ ἐπὶ τῆς ἕδρας τῶν Προέδρων καθήμενοι, εἶναι ἑπόμενον, ὅταν μάλιστα γίνεται θόρυβος πολύς, νὰ ὑποκύπτουν εἰς σφάλματα. Καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, εἶναι φυσικόν, πολλάκις νὰ ὑποπίπτωμεν εἰς σφάλματα ὅταν γίνεται θόρυβος πολὺς καὶ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἡ ἀπαιτουμένη ἠρεμία. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Παπαδόπουλον, διὰ νὰ μὴ φύγωμεν ἀπὸ τὸ θέμα, νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον — διότι ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν συνάδελφόν του — ἢ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως καὶ μετὰ τὴν ψηφοφορίαν ἢ αὔριον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ὁ κ. Παπασπύρου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, λέγων, ὅτι ἐὰν ἀπαντήσετε ἀπόψε, θὰ ἔχῃ δικαίωμα πλέον καὶ ὁ κ. Παπαδόπουλος ὁ ἕτερος, νὰ ἀνταπαντήσῃ, μολονότι εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν παραβίασιν, ἐν τούτοις, ἐὰν τοῦ ἀπαντήσῃ, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ αὐτὸς νὰ ἀπαντήσῃ. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, θερμῶς, νὰ μὴ ἐπιμείνετε καὶ νὰ ἀπαντήσετε αὔριον.

§120Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον δύο λέξεις θὰ εἴπω.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Παπαδόπουλος πρέπει νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κ. Παπαδόπουλε.

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, ὅτι ὀφείλει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ βῆμα. Παράκλησιν διετύπωσα ἐγώ. Δὲν ὀφείλει, ἔχει δικαίωμα νὰ ἀνέλθῃ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἕτερος κ. Παπαδόπουλος, ἔχει ἀπόλυτον, ἔχει στοιχειῶδες δικαίωμα νὰ ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ τὸν παρεκαλέσαμεν νὰ μὴ τὸ πράξῃ.

§125Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Δημοσθένης Παπαδόπουλος δὲν συνεπλήρωσε τὴν ἀγόρευσίν του. Ἐδέχθη παράκλησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του, διὰ νὰ βοηθηθῇ τὸ πέρας τῆς σημερινῆς συζητήσεως. Συνεπῶς, ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπαντήσῃ.

§126ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Παρακαλῶ, κανένα δικαίωμα δὲν ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα ἀπαντήσεως, προηγεῖται τὸ δικαίωμα τοῦ Δημοσθένους Παπαδοπούλου, νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Δὲν σᾶς ἀρέσει; Συνεχίσατε. Παρεκαλέσαμεν, διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἠρεμία. Θέλετε σεῖς νὰ ἀνάψετε φωτιὰ μὲ δύο λέξεις; Ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μὴ σᾶς τὸ ἐπιτρέψῃ. Αὐθαιρεσίας κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάνῃ.

§128Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ συνεχίσω καὶ θὰ συμπληρώσω τὴν ἀγόρευσίν μου.

§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ συνεχίσῃ ὁ κ. Δημοσθένης Παπαδόπουλος τὴν ἀγόρευσίν του. Ἀφοῦ θέλετε ἔτσι, θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Δ. Παπαδόπουλος. Σεῖς θὰ κατεβῆτε ἀπὸ τὸ βῆμα. Κύριε Πρόεδρε, θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὸ βῆμα. Δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἔχει τὸν λόγον.

§131Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψετε τὴν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος δὲν θὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§133Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐκπλήσσει ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὁ φίλος κ. Μπακόπουλος προέβη εἰς τὴν παρέμβασίν του ἀπόψε.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚ. Ἐὰν δὲν ὡμιλοῦσε ἔτσι, θὰ μᾶς ἄφηνε ἀκαλύπτους. Πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Δ. Παπαδόπουλος. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ κ. Μπακόπουλος ζητεῖ νὰ ὁμιλήσῃ, διακόπτων).

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἀφαιρεῖτε τὸν λόγον;

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ πολύ, κ. Πρόεδρε, μὲ ἐκπλήσσει ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον παρενέβη ὁ φίλος κ. Μπακόπουλος. Ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος οὐδὲν δικαίωμα ἔχει νὰ ὁμιλήσῃ ἀπόψε.

§138Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὄχι, ὄχι.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου ἠρέμως νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Μὴ μὲ διακόπτετε. Εἴπατε, ὅτι ὀφείλει νὰ κατέλθῃ. Τὸ εἴπατε καὶ σεῖς, κ. Πρόεδρε, καὶ κακῶς τὸ εἴπατε, διότι δὲν ἔχει τελειώσει ἀκόμη τὸ κατηγορητήριον, τὸ ὁποῖον ἐκτὸς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀνέπτυξεν ἀπόψε ὁ ἕτερος κ. Παπαδόπουλος τῆς Ε.Κ. Ὅπως γνωρίζετε, καὶ ὅπως γνωρίζει ἄριστα καὶ ὁ φίλος κ. Ν. Μπακόπουλος, καὶ μία φράσις ἐὰν λεχθῇ, ἡ ὁποία θίγει ἕτερον συνάδελφον, δημιουργεῖται προσωπικὸν ζήτημα καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ὑποστὰς τὴν ἐπίθεσιν, νὰ ἀπαντήσῃ. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ὀρθὸν—καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ τὸ κατανοήσῃ ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας— δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγεται, ὅτι πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὸν καταπληκτικὸν πρόλογον, τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ἀπόψε ὁ ἕτερος κ. Παπαδόπουλος καὶ μόνον τότε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος. Καὶ ἡ πρώτη του φράσις ἤρκει διὰ νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος καὶ ἤρκει διὰ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, νὰ τοῦ τὸν δώσετε. Παράκλησιν ὅμως διετυπώσαμεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγώ, νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἀπόψε. Διατί; Διὰ λόγους οἰκονομίας, διὰ λόγους ἠθικῆς οἰκονομίας τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως, διὰ νὰ μὴ ξεφύγωμεν ἀπὸ τὸ κύριον θέμα καὶ διὰ νὰ μὴ συνεχισθῇ ὁ θόρυβος καὶ ἡ ταραχὴ τῶν πνευμάτων, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη μόνον ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Παπαδόπουλος τῆς

Ε. Κ.

Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ὑπέστη μίαν δριμυτάτην, βιαίαν ἐπίθεσιν. Δὲν χρειάζεται κἂν συμπλήρωσιν ὁ λόγος τοῦ κυρίου...

§140Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Δὲν ἠκούσθη).

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ ἐκ Κιλκὶς ἑτέρου, κ. Παπαδοπούλου. Κύριε Παπαδόπουλε, μὴ μὲ διακόπτετε. Διεπράξατε ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς τάξεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ βαρύτατον παράπτωμα. Ὁ κ. Πρόεδρος δὲν ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε ἢ δὲν ἠδύνατο νὰ σᾶς διακόψῃ. Ἐπίστευεν, ὅτι ὁ πρόλογός σας, ὁ ὁποῖος ἦτο ὄχι ἁπλῶς πρόλογος, ἀλλὰ βιαία ἐπίθεσις ἐναντίον ἄλλου συναδέλφου σας καὶ δὴ συμπολίτου σας, ἐπίστευεν, ὅτι ὁ πρόλογός σας θὰ ἐτελείωνε καὶ δι’ αὐτὸ περιέπεσε, χωρὶς νὰ τὸ κατανοήσῃ καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ εἰς παράπτωμα καὶ ὁ προεδρεύων. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν ἀπαιτήσωμεν, ὅπως ἀπήτησε πρὸς στιγμὴν ὁ κ. Προεδρεύων νὰ κατέλθῃ ὁ κ. Παπαδόπουλος ἀπὸ τὸ βῆμα καὶ ὅπως περίπου ἀπήτησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακαλέσω τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσα πρὸς τὸν κ. Παπαδόπουλον καὶ ἀντιθέτως νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπαντήσῃ. Παρὰ ταῦτα, δὲν τὴν ἀνακαλῶ, παρὰ τὰ μεγάλα παραπτώματα, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τοῦ διατυπώνω καὶ πάλιν τὴν θερμὴν παράκλησιν, μολονότι ἐπίσης αὐτὴν τὴν βιαιοτάτην ἐπίθεσιν, νὰ μὴ ἀπαντήσῃ ἀπόψε ἢ νὰ ἀπαντήσῃ μετὰ τὴν ψηφοφορίαν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἐπέβαλεν εἰς τὸν κ. Παπαδόπουλον νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ βῆμα. Κατόπιν τῆς παρεμβάσεώς σας συνεφωνήθη, ὅπως ἡ συζήτησις μεταξὺ τῶν δύο Παπαδοπούλων μὴ συνεχισθῇ. Παρακαλῶ, κύριε Παπαδόπουλε, νὰ κατέλθετε τοῦ βήματος, διὰ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ κανονικῶς τὸν λόγον.

§143Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σεβόμενος τὴν σύστασιν τοῦ ἀρχηγοῦ μου, κ. Κανελλοπούλου...

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσετε; Συνεφωνήθη νὰ μὴ ὁμιλήσετε ἀπόψε. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν.

§145Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ θὰ εἴπῃ.

§146Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σεβόμενος τὴν σύστασιν τοῦ ἀρχηγοῦ μου, κ. Κανελλοπούλου, θὰ κατέλθω τοῦ βήματος καὶ θὰ ὁμιλήσω ἀπόψε μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως αὐτῆς. Θὰ ἀπαντήσω, διότι, ὅπως εἴδατε, ...

§147Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ συμπληρώσω τὰ στοιχεῖα ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§148Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα οἰκοπέδου.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Ἰωάννου, ἔχετε τὸν λόγον.

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, κ. Ἰωάννου, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἀπόψε, ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐξαντληθεῖσα, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§151Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Καίτοι, ὡς νομίζω, ὅσα θὰ ἔλεγον ἀπὸ τοῦ βήματος θὰ ἦσαν λίαν χρήσιμα διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, κατόπιν τῆς συστάσεως τοῦ κ. Προέδρου μου, κρίνω σκόπιμον νὰ μὴ ὁμιλήσω, ἐπιφυλασσόμενος εἰς ἄλλην δοθησομένην εὐκαιρίαν νὰ τὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι εἶμαι μέλος τοῦ Ἐθνικοῦ Κοινοβουλίου, καθ’ ὃν τρόπον διεξάγονται αἱ συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ καθ’ ὃν τρόπον σκέπτονται πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§153Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συνέβη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχω μετάσχει εἰς τρεῖς Ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὰς καὶ εἰς τὰς τρεῖς μάλιστα συνέπεσε νὰ εἶμαι εἰσηγητής. Ὡς ἐκ τούτου θεωρῶ ἐπιβεβλημένον νὰ μεταφέρω τὰ διδάγματα τῆς πείρας μου ἐκ τῶν πολυτίμων ἐκείνων συζητήσεων καὶ τῶν πορισμάτων. Διότι θεωρῶ ἅπαξ καὶ ἤχθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρότασις συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ συνταγματικοῦ θέματος νὰ διατυπώσω καὶ ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων στοιχεῖα σοβαρά, τὰ ὁποῖα ἔχω, νὰ καταθέσω, διὰ νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐὰν αἱ ἐκτεθεῖσαι ἀπόψεις, τόσον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν εἶναι ὀρθαί, δὲν βλέπω διατὶ τὸ ἄρθρον 58 τὰς σχετικὰς περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διατάξεις καὶ τίνα λόγον θὰ εἶχεν ὁ σχετικὸς Ν. 3778, εἰς τὸν ὁποῖον παραπέμπει. Βεβαίως στασιάζεται τὸ θέμα, ποία ἡ ἁρμοδιότης καὶ κυρίως ὁ σκοπὸς τῶν Ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν. Ἀνεδίφησα καὶ τὰς συζητήσεις τοῦ 1911, ὁπότε ἐψηφίσθη ὁ σχετικὸς νόμος ὑπὸ τοῦ διακεκριμένου νομομαθοῦς, τοῦ γίγαντος τῆς νομικῆς ἐπιστήμης, ἀειμνήστου Δημητρακοπούλου. Δυστυχῶς δὲν περιέχει οὐδεμίαν διαφώτισιν. Πάντως θέλω νὰ πιστεύω καὶ φρονῶ, ὅτι αἱ Ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαὶ ἔχουν ἀποστολὴν ἐκείνην βεβαίως, ποὺ κατὰ πρῶτον λόγον θὰ διαγράψῃ ἡ ἐντολὴ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον κἄτι παρόμοιον πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ κώδικος τῆς ποινικῆς δικονομίας, τὸ ὁποῖον παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ὅταν ἀνακύψουν ὑποψίαι περὶ τελέσεως ἐγκλήματος νὰ ἀσκήσῃ προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, ὥστε, ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ συλλέξῃ, εἶναι ἱκανά, διὰ νὰ ἐγείρῃ ἀγωγήν, νὰ ἀσκήσῃ τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, νὰ τὴν ἀσκήσῃ, ἄλλως νὰ θέσῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἀλλὰ πέραν τούτου, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, αἱ Ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαὶ ἔχουν καὶ ἄλλην μεγαλυτέραν ἀποστολήν, διότι ἀναζητοῦν καὶ πολιτικὰς εὐθύνας καὶ πολιτικαὶ εὐθῦναι δὲν εἶναι μόνον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ Ὑπουργικὰ ἀξιώματα. Αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι ἀναζητοῦνται καὶ καταλογίζονται εἰς πάντα διαχειρισθέντα τὰ δημόσια κοινά. Αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι κυρίως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητηθοῦν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὸν διώκησαν εἴτε Ὑπουργεῖα, εἴτε διετέλεσαν Πρωθυπουργοί, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὸν ὑπηρέτησαν τὸ Κράτος. Καὶ ὅταν μάλιστα λέγῃ ἡ ΕΡΕ καὶ ὑποστηρίζει, ὅτι δὲν παραδίδει τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς ὀκταετίας εἰς τὴν πλειοψηφίαν, ἰδοὺ ἡ ριζικωτάτη διαφωνία μας. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ὅσα λέγω τὰ βασίζω ἐπὶ ἀποδείξεων, σᾶς λέγω τοῦτο: Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα εἰς τὴν μίαν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας ἤμην καὶ ἐγὼ εἰσηγητὴς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, διακεκριμένος νομομαθής, ὁ κ. Μπαμπάκος, στέλεχος τῆς παρατάξεως ἐκείνης, ἀνέπτυξε τὰς θεωρίας του περὶ τῆς σημασίας καὶ τῆς ἀποστολῆς τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν μεταξὺ ἄλλων ὑπεστήριξεν: «Μεταξὺ τῶν ἔργων, ἅτινα...... (ἀναγινώσκει)..........». Τὸ πόρισμα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καταλήξῃ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἔχει καὶ αὐτὸ τὴν μεγάλην σημασίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχουν ποινικαὶ εὐθῦναι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὔτε ἐξ ἀμελείας εὐθύνη. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν πολιτικαὶ εὐθῦναι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν καὶ νὰ καταλογισθοῦν καὶ ἐνώπιον τοῦ κυριάρχου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκλέγει τοὺς δημοσίους ἄνδρας νὰ ἐκτεθοῦν. Καὶ αὐτὴν τὴν σημασίαν ἔχουν αἱ Ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαί. Διαφωνῶ ἐπίσης ριζικῶς μὲ τὴν θεωρίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι δῆθεν πάθος κατέχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῇ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς 8ετίας εἰς τὴν ἡμετέραν κρίσιν. Θὰ τοῦ φέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἴδῃ, ὅτι μᾶς ἠδίκησε καὶ ὅτι δεδικαιολογημένως τότε ἐγὼ διεμαρτυρήθην καὶ εἶπον, ὅτι μᾶς θίγει αὐτὴ ἡ θεωρία, ὅτι ἡ πλειοψηφία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ μὲ ἀμεροληψίαν καὶ ἀντικειμενικότητα. Καὶ τὴν ἀναγινώσκω. Εἶχε γίνει μία δίκη διὰ τὸ περίφημον σκάνδαλον Μερκαντίλλε. Ἔλαβον μέρος εἰς αὐτὴν τὴν δίκην καὶ κατέθεσα καὶ ἐπερώτησιν τὸ 1953. Τὴν ἰδίαν ἐπερώτησιν εἶχε καταθέσει καὶ ὁ τότε συνάδελφος ἐκ Καλαβρύτων κ. Παπαρρηγόπουλος. Πρῶτον φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἐκεῖνοι κατὰ τῶν ὁποίων ἐστρέφετο ἡ ἐπερώτησις ἔσπευσαν μόνοι καὶ εἶπον, ὅτι ζητοῦμεν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ἀειμνήστου Σοφοκλῆ Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε τότε νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ θέσωμεν τὸν ἑαυτόν μας ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ὁ βασικὸς εἰσηγητὴς ἤμην ἐγώ. Καὶ ἀκούσατε ποῦ κατελήξαμεν. «Γ. Βασιλᾶτος. Μετὰ τὸν θόρυβον ποὺ εἶχε δημιουργηθῆ διὰ τὴν σύμβασιν περὶ τῆς Μερκαντίλλε.... ... (ἀναγινώσκει).............». Ἤμην εἰσηγητής, προεκάλεσα τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Καὶ ὅταν ἦλθαν τὰ στοιχεῖα καὶ ἀπέδειξαν, ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι κατὰ τῶν ὁποίων ὑπῆρχον ὑποψίαι ἢ αἰτιάσεις ἦσαν ἐν ἀπολύτῳ τάξει, ἔσπευσα πρῶτος νὰ τὸ διακηρύξω. Καὶ μήπως θέλετε νὰ μάθετε διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ ποῖοι ἦσαν οἱ ἐλεγχόμενοι διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἐχαρίσθημεν ἀλλὰ ἐκάμαμεν μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ ἀμεροληψίαν τὸ καθῆκον μας; Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω ποίους ἀφεώρα καὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἦλθον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς δεινὴν ἔριδα καὶ μὲ ἕνα ἐξ αὐτῶν οὔτε χαιρετισμὸν ἀνταλλάσσομεν. Συνεπῶς ἠδίκησε τὴν πλειοψηφίαν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ εἶχον δίκαιον ὅταν τὸν ἤκουσα νὰ λέγῃ, ὅτι κατεχόμεθα ἀπὸ πάθος νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι μᾶς θίγει αὐτό. Καὶ συνέχισεν ὁ κ. Κανελλόπουλος: «Παραδόξως ἐπειδὴ ἔκαμα μίαν καθαρῶς ἀνθρωπίνην ψυχολογικὴν παρατήρησιν οἱ κύριοι τῆς Ε. Κ. ἐξηγέρθησαν, διότι δὲν εἶναι ἱκανοί τινές, ἐλάχιστοι, εὐτυχῶς, νὰ ἀντιληφθοῦν οὔτε μίαν ψυχολογικὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν μὲ τόσην παρρησίαν καὶ μὲ τόσην εἰλικρίνειαν ἀναπτύσσω». Καὶ ἀπόψε ἀγορεύων, δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶπεν: «Ἐξερράγη εἷς βουλευτής». Δὲν ἐξερράγην, διετύπωσα μίαν νόμιμον διαμαρτυρίαν, τὴν ὁποίαν τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσω, διὰ τὴν ἀμεροληψίαν ποὺ ἔδειξα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ὑπερηφανεύομαι δι’ αὐτό. Καὶ προχωρῶ. Πῶς, κ. ἀρχηγέ τῆς ΕΡΕ, ἀρνεῖσθε εἰς τὴν πλειοψηφίαν τὸ δικαίωμα νὰ συστήσῃ Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν ὅταν θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν ὑπόθεσιν Μερκαντίλλε ποὺ σεῖς ἐπρωτοστατήσατε διὰ νὰ γίνῃ ἡ Ἐπιτροπή; Καὶ θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ἀκόμη, ὅτι ὑπήρξατε δριμύτατος ἄλλοτε, ὅταν ἐγεννήθη ζήτημα συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐναντίον τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν κ. Μαρκεζίνη. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 26.11.53, σελ. 130, ὅπου λέγετε: «Ταχθεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νὰ διατυπώσω τὰ τελικὰ συμπεράσματα... ἤσκησα κριτικὴν δριμυτάτην καὶ θὰ ἀσκῶ πάντοτε δριμυτάτην κριτικὴν κατ’ ἐκείνου μετὰ τοῦ ὁποίου συνεργάζομαι». Καὶ θὰ ἤθελα σήμερον νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν τότε ἀδικούσατε τὸν κ. Μαρκεζίνην καὶ ἐὰν ἐν γνώσει του, ὅτι τὸν ἠδικήσατε ἀποκατεστήσατε τὰ πράγματα. Δικαίωμα ὑμέτερον. Ἀλλὰ δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι δὲν ἐμπιστεύεσθε εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ε. Κ., τῆς ὁποίας πρόσφατος εἶναι ἡ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατὰ 53% ἐκφρασθεῖσα ἐμπιστοσύνη, ὅτι δὲν ἐμπιστεύεσθε οἱονδήποτε ἐκ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ διότι ἐπὶ πλέον ἐκεῖνος ἀπουσιάζει. Οὐδεὶς τοῦ ἔπταισε νὰ ἀπουσιάζῃ, ἑαυτὸν νὰ αἰτιᾶται μόνος ἀπῆλθε. Συνεπῶς ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ δύναται νὰ γίνῃ πάντοτε καὶ δὲν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, οὔτε πάθος, διότι πάθος δὲν ἠμπορεῖ νὰ κυριαρχῇ μεταξὺ τῶν συναδέλφων. Ἄλλο αἱ ἀντεγκλήσεις αἱ πεισματώδεις καὶ αἱ δριμύταται συζητήσεις. Εἰς αὐτὰς καὶ σεῖς ἔστιν ὅτε παρασύρεσθε, κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΡΕ. Καὶ ἄλλο εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ δικαστοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν ἰδιότητα θὰ περιβληθῇ ὁ βουλευτὴς τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος βουλευτὴς κατὰ πρῶτον λόγον θὰ σεβασθῇ ἑαυτὸν καὶ μόνον καὶ μὲ τὴν ἐπιταγὴν τῆς συνειδήσεώς του θὰ κρίνῃ.

§154Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, μίαν διακοπήν;

§155Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐὰν δὲν εἶναι μακρά;

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τὸ θέτετε ὡς προϋπόθεσιν δὲν θὰ ἦτο μακρά, ἀλλὰ ἐὰν τὸ θέλετε ὡς προϋπόθεσιν δὲν θὰ τὴν κάμω, εὐχαριστῶ καὶ κάθομαι.

§157Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ παρατεθέντα στοιχεῖα ὑπὸ τοῦ ἔχοντος τὴν εὐθύνην τῆς προτάσεως τῆς συστάσεως τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου, τὰ ἠκούσατε. Ἕκαστος θὰ ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματά του. Ἓν εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτὴ ἡ δημοπρασία ἦτο ἄτακτη, ἦτο ἀνώμαλος καὶ δὲν ἔλαβε χώραν, οὔτε αἱ διατυπώσεις αἱ αὐστηραὶ ἐτηρήθησαν. Ἀλλὰ ἔγινε καὶ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος, λέγω, δὲν ἀποδεικνύει οὔτε ἐνοχήν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχω δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ καταλογίσω εὐθύνας, οὔτε ὡς ἀπόδειξις νὰ ληφθοῦν καὶ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα ἀκόμη ὅταν στρέφωνται ἐναντίον τινός, νὰ θεωρηθοῦν ἀντὶ ἀληθείας. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει παρέχουν βαρείας ὑποψίας, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀταξία ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ. Μυστικότης περιέβαλεν αὐτὴν τὴν δημοπρασίαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὑπὸ τὸ ἄπλετον φῶς τῆς δημοσιότητος, ἵνα μὴ ὑπάρξουν ἀνταγωνισταί. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ράλλης, μᾶς ἔφερε παραδείγματα, πῶς, ἐὰν ἔχῃ χίλιες δραχμὲς τὸ στρέμμα ἢ ἐὰν ἔχῃ περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον. Ἐγὼ ἐν συνεχείᾳ χωρὶς νὰ θέλω ἕνα πολύτιμον χρόνον νὰ καταναλώσω διὰ τὸ θέμα αὐτὸ νὰ συμπληρώσω ὡρισμένα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα κάμνουν ἐντύπωσιν. Πρῶτα ἀπὸ ὅλα θέλω νὰ ὑποστηρίξω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα παρέθεσεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, τὰ περισσότερα τὰ εἶχε. Μάλιστα, ἐκεῖνο τὸ ζήτημα τοῦ ἀκινήτου τοῦ Πόρτο–Ράφτη, ἐφ’ ὅσον ἔμαθα, ὅτι κάμνει ἐρεύνας, τοῦ εἶπον, ὅτι ἔχω τὴν σχετικὴν μερίδα τοῦ ὑποθηκοφυλακείου, ἐξέτασέ το. Ὅταν ἀνέκυψε τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψε κατ’ ἐμὲ τυχαίως, διότι προεκαλεῖτο συνεχῶς καὶ μετά, ὅπως σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ ἴδιος ἠναγκάσθη νὰ κατονομάσῃ καὶ ἐπειδὴ ἐπανῆλθεν τὴν ἑπομένην ὁ ἀξιότιμος κ. Ροδόπουλος καὶ ἡ συζήτησις ἐπανελήφθη, ἐγὼ βεβαίως ὡς εἰσηγητὴς ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐνδιαφερόμενος νὰ τελειώσῃ ὁ Κανονισμὸς δὲν ἤθελα νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ὀξυνθῇ ἡ κατάστασις, ἀλλὰ ἐπειδὴ πολὺ ἐπέμειναν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη λευκότης καὶ ὅλα εἶναι συκοφαντικὰ ἠναγκάσθην εἰς μίαν στιγμὴν χάνων τὴν ὑπομονὴν νὰ εἴπω, σελὶς 16 πρακτικὰ 1)6)64: «Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἔκαμα μίαν δήλωσιν, τὸ ἀνέφερα προηγουμένως εἰς τὸν ἀγαπητὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ καταναλώσωμεν ὅλην τὴν ἑσπέραν διὰ τὴν διένεξιν μεταξὺ τῆς ΕΔΑ καὶ ΕΡΕ, τὸ ἐὰν ὁ κ. Καραμανλῆς ἠγόρασε διὰ τοῦ κ. Δεληγιαννάκη τὰ οἰκόπεδα ἢ ὄχι καὶ δὲν θὰ προχωρήσῃ ὁ Κανονισμός, θὰ χάσω τὴν ὑπομονὴν καὶ θὰ παρέμβω καὶ ἐγὼ μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἔκαμα τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν θὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν καίτοι εἶχον σοβαρὰ στοιχεῖα. Παρενέβην λοιπὸν εἰς διένεξιν ἡ ὁποία προηγήθη καὶ νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀπέφυγα νὰ παρέμβω. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἔκαμα ὅτι ἀπέφυγα νὰ παρέμβω διὰ νὰ μὴ ὀξυνθῇ ἡ κατάστασις περισσότερον.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαιῶ ὅτι μοῦ εἴχατε κάμει αὐτὴν τὴν δήλωσιν πολὺ πρότερον.

§159Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι καὶ τὰ στοιχεῖα εἶχον καὶ ἠδυνάμην νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν τότε δὲν τὸ ἔπραξα διότι ἔκρινα ὅτι προεῖχον ἄλλα θέματα πολὺ σοβαρώτερα, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον βλέπω ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα διὰ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἐσυνηθίσαμεν νὰ βλέπωμεν διαπράττοντας πολιτικοὺς ἄνδρας, νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν ἀξίωσιν, ὅτι οὔτε κἂν ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς τὴν κρίσιν, καὶ πέραν τούτου νὰ ἐγκωμιάζωμεν τὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν συνάδει μὲ ὡρισμένας πολιτικὰς πράξεις καὶ ἐνεργείας ὡρισμένων πολιτικῶν ἀνδρῶν, εἶπα καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ παρέμβω καὶ θὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου. Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον αὐτὰ τὰ μειονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει αὐτὴ ἡ περίφημος δημοπρασία ἔχει καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα κατ’ ἐμὲ εἶναι πολὺ σοβαρὰ καὶ τὰ ὁποῖα παρεῖχον τὴν σοβαρωτάτην ὑποψίαν ὅτι κἄποια φοβία ὑπῆρχεν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 216 τοῦ νόμου «4173)1929 περὶ δασικοῦ κώδικος κλπ.» οὐδεμία κατάτμησις δασικῆς ἐκτάσεως ἐπιτρέπεται ἐὰν δὲν προηγηθῇ διαδικασία καὶ Β.Δ. Δηλαδὴ ὁ δασάρχης πρέπει νὰ γνωματεύσῃ ὅτι δὲν εἶναι βλαπτικὴ διὰ τὴν δασικὴν ἔκτασιν, ἡ κατάτμησις, ἡ κοσμητεία τοπίου νὰ γνωματεύσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἁρμοδία διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ νὰ ἐκδοθῇ Β. Δ. ἐπιτρέπον τὴν κατάτμησιν. Πᾶσα μεταβίβασις εἴτε διὰ δωρεᾶς ἢ δι’ οἱασδήποτε ἄλλης ὁδοῦ δασικῆς ἐκτάσεως εἶναι αὐτοδικαίως ἄκυρος καὶ ἔχω καὶ πρόσφατον ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, τὴν 11154)1960 ἡ ὁποία λέγει: «Ἐπειδὴ κατὰ τὸ ἄρθρον 216 τοῦ δασικοῦ κώδικος ἀπαγορεύεται .... (ἀναγινώσκει) ...». Καὶ ἀκυρώνει τὴν γενομένην μεταβίβασιν μιᾶς δασικῆς ἐκτάσεως διότι δὲν προηγήθη τὸ Β. Δ. Ἐπὶ πλέον κατὰ τὸν νόμον, ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 5763)1933 αἱ ἐκτάσεις αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς Μονὰς ἐκποιοῦνται μόνον κατόπιν ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ Γεωργίας ἐκδιδομένης μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς ἐν αὐτῇ καθοριζομένης πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς. Πρὶν ἢ λοιπὸν ἀποφασισθῇ ἡ δημοπρασία, ἔπρεπεν ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος νὰ εἶχε προηγηθῆ πρῶτον ἡ γνωμάτευσις τῆς πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Παιδείας καὶ δεύτερον ἐπὶ πλέον Β. Δ. ἐπιτρέπον τὴν κατάτμησιν. Τίποτε δὲν συνέβη ἀπὸ αὐτά, ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν δημοπρασίαν ἐν ἔτει 1954 χωρὶς νὰ προϋπάρχουν αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις. Ἑπομένως ἡ δημοπρασία αὐτοδικαίως εἶναι ἄκυρος. Καὶ πᾶς τις θὰ διερωτηθῇ, ἀγράμματοι εἶναι ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπροχώρησαν εἰς μίαν τοιαύτην δημοπρασίαν, εἶναι τυχαῖον ἢ ἀκριβῶς ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐμελετοῦσε τὸν φάκελλον θὰ ἐλάμβανε γνῶσιν τοῦ φακέλλου καὶ ὅταν ἴδῃ ὅτι λείπουν αἱ βασικαὶ αὐταὶ προϋποθέσεις φεύγει καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεμάκρυναν πάντα τυχὸν ἐνδιαφερόμενον καὶ μνηστῆρα, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν σκοπὸν νὰ μείνῃ ὁ μόνος καὶ ἀποκλειστικὸς πλειοδότης. Εἶναι μία σκέψις, ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ θὰ τὸν διηυκόλυνε καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἀφοῦ κατεκυρώθη τότε, ἐγνώριζαν βεβαίως ὅτι ὅταν ὑπογραφῇ συμβόλαιον μὲ τὴν Μονὴν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ ἄλλαζεν ὁ ἡγούμενος, θὰ τὸ ἔπαιρνε πίσω. Ἐφροντίσαμεν τότε νὰ καλύψωμεν τὴν ἀκυρότητα καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπροκάλεσα τὴν γνωμάτευσιν τῆς πενταμελοῦς ἐπιτροπῆς καὶ τὴν κακὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Παιδείας καὶ ἐξεδόθη καὶ τὸ Β.Δ. ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἀκυρότης χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀντίθετος γνώμη, ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἀγράμματοι ἦσαν οἱ ἄνθρωποι, δὲν τὰ ἐγνώριζαν, ἢ ἀμελεῖς αὐτοὶ ἢ ὁ δικηγόρος των, ἀλλὰ παρατηρῶ ὅλα τὰ στοιχεῖα εἶναι ἠλεγμένα. Ὑπεγράφη σχέδιον ἐγγράφου τὸν Ἰούνιον 1955, δι’ οὗ ἐζητοῦντο αἱ προκειμένῳ ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Οἰκισμοῦ δὲν ἐστάλη διὰ νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τοῦ οἰκισμοῦ, ἐὰν εἶναι ἐκτὸς σχεδίου, ἀλλὰ ἐκρατήθη κατ’ ἐντολὴν τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ καὶ νομίζω, τὸν Ἰούνιον 1955, ἐπειδὴ ἦτο καὶ σεισμόπληκτος ὁ Ὑπουργὸς Οἰκισμοῦ, ἦτο ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἀλλὰ ἐκρατήθη κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γράφει ἐπάνω «ὡς προκύπτει ἐκ τῆς σχετικῆς θέσεως τοῦ κ. Τσαϊλᾶ τοῦ ἰδιαιτέρου του», ὁ ὁποῖος γράφει ἐπάνω δὲν ἐστάλη. Διατί; Μυστήριον, ὅλα μυστήρια, ὅλα περίεργα, ὅλα παράξενα, ἀλλὰ βεβαίως οὐδεὶς ψόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνωτερότης. Καὶ πάρα κάτω. Ἐστάλη ἐπίσης εἰς τὰς 11.6.1955 μίαν ἢ δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμβολαίου, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 79928 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας διὰ τοῦ ὁποίου ἐστάλη ἡ σχετικὴ ἀλληλογραφία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἵνα, ἐὰν συμφωνῇ, ὑπογράψῃ. Μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν σχετικῶν ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ τὸ Β. Δ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ποὺ ἐπιτρέπει τὴν κατάτμησιν, δὲν φέρει μονογραφὰς τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν προσώπων οὔτε τμηματάρχης, οὔτε διευθυντὴς οὔτε γενικὸς διευθυντής, παρὰ ὑπογράφει ἕνας εἰσηγητὴς τοῦ νομικοῦ συμβουλίου, κἄποιον δικηγορίσκον ἐφώναξαν, ἄρτι διορισθέντα καὶ ὑπέγραψεν ἐκεῖνος. Καταπληκτικὰ πράγματα. Αὐτὰ ὅλα ποίαν ἐξήγησιν θὰ ἔχουν; Καμμίαν εὐθύνην δὲν ἀναλαμβάνω, ἀλλὰ ἔχω δικαίωμα νὰ εἴπω ὅτι εἶναι πονηρά, ἀσυνήθη, πρωτοφανῆ, καταπληκτικά, ἀπαράδεκτα, ὕποπτα. Καὶ κλείνω τὸ κεφάλαιον πλέον διὰ τὰ οἰκόπεδα τῆς Ν. Μάκρης καὶ ἔρχομαι εἰς ἄλλο θέμα, διότι ἡ πρότασις λέγει καὶ ἄλλα τινα ὑπεστηρίχθησαν. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν βραχωδῶν οἰκοπέδων. Τὶ συνέβη καὶ ἐκεῖ; Ἄλλα μυστηριώδη. Ὁ Συνεταιρισμὸς Ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἐζήτησε νὰ γίνῃ ἀπαλλοτρίωσις τμήματος τῶν οἰκοπέδων τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης πρὸς τὸ Β. τμῆμα τῆς Φιλοθέης, εἰς τὸ βραχῶδες τμῆμα τὸ εὑρισκόμενον ἐκτὸς σημείου. Ἔγινεν ἡ σχετικὴ διαδικασία, ἠρευνήθη ποία ἐκ τῶν μελῶν τοῦ συνεταιρισμοῦ ἔχουν τὰ προσόντα. Εἰς τὴν κατάστασιν ἦσαν 800, ξεκαθαρίσθησαν καὶ ἔμειναν 380. Ἔγινε μακρὰ συζήτησις εἰς τὸ συμβούλιον παρὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ὑπῆρξαν καὶ οἱ ἀντιλέγοντες. Ἕνας διακεκριμένος ὑπάλληλος, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω, ὅτι λέγεται Καλλέργης, ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀκριβὰ οἰκόπεδα. Εἶπεν ἠμποροῦν τώρα οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ποὺ ὁ ἀνώτερος μισθός των εἶναι 4.000 καὶ 5.000, νὰ ὑποβληθοῦν εἰς μίαν τοιαύτην ἀφαίμαξιν διὰ τὰ οἰκόπεδα, πρὸς ἀπόκτησιν στέγης; Τελικῶς ἡ πλειοψηφία ἐδέχθη νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις, διότι ἐκρίθη ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἐθν. Τραπέζης εἶχον στεγασθῆ ἀρκούντως. Ἐὰν τὸ ποσὸν ἦτο δίκαιον ἢ ἄδικον, αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω. Ἠρωτήθη καὶ ὁ νομικὸς Σύμβουλος, ὁ ὁποῖος πράγματι τὴν 15ην Μαρτίου 1956, ἐγνωμάτευσεν ὑπὲρ τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ μυστηριώδης τῆς ὑποθέσεως ἐξέλιξις. Ματαιοῦται ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ἀγοράζουν μερικοὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας οἰκόπεδα, καὶ μετά τινας μῆνας ἀγοράζει τὰ βραχώδη οἰκόπεδα ὁ τότε Πρωθυπουργὸς κ. Καραμανλῆς. Ἐὰν ἡ Βουλὴ καὶ πᾶς τις ἀκούων ταῦτα καὶ λαμβάνων γνῶσιν τῶν συνοπτικῶς ἐκτιθεμένων, εὑρίσκει ὅτι εἶναι φυσικὰ καὶ νόμιμα καὶ δὲν ἔχουν κανένα ψόγον, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ματαίωσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως ὑπὲρ τῶν πτωχῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, διὰ τοὺς ὁποίους εἶναι πανάκριβα καὶ κατόπιν τὰ ἀγοράζει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μὲ 34 δραχμ., θὰ τὸ κρίνῃ ἡ Βουλή. Ἐγώ, ὅ,τι εἶχα νὰ εἴπω, τὸ εἶπον. Ἀνεδύθησαν τὰ ἔγγραφα, τὰ ἔκρινα ἀντικειμενικῶς καὶ ἀφήνω ἐσᾶς νὰ κρίνετε ἐὰν αὐτὴ ἡ ἱστορία τῶν βραχωδῶν οἰκοπέδων εἶναι κἄτι, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται κανεὶς νὰ κάμῃ σκέψεις πονηρὰς ἤ, ἐάν, ἀντιθέτως, εἶναι πράγματι πρωτοφανὲς διὰ τὰ πολιτικὰ χρονικὰ τῆς χώρας, Πρωθυπουργὸς νὰ ἀσχολῆται μὲ οἰκόπεδα, καὶ ἀφοῦ ματαιοῦται ἡ στέγασις τῶν πτωχῶν ὑπαλλήλων τοῦ Συνεταιρισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, νὰ γίνεται καὶ φαλκίδευσις τῶν οἰκοπέδων τοῦ ἑτέρου συνεταιρισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ κατὰ τὴν ἀγορὰν τῶν οἰκοπέδων νὰ τίθεται καὶ ὅρος εἰς τὸ περιθώριον τοῦ συμβολαίου, ὅτι ὁ συναιτερισμὸς ἔναντι τῶν 34 δραχμ. ποὺ εἰσπράττει, νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀσφαλτοστρώσῃ καὶ νὰ ἐξωραΐσῃ τὴν περιοχήν. Καὶ ἐπειδὴ συμπίπτει νὰ εἶναι ἐκεῖ κοντὰ ἡ Ἰόνιος Σχολὴ καὶ νὰ φοιτᾷ ἐκεῖ ὁ μικρός μου υἱὸς καὶ πηγαίνω ἐκεῖ, ἠρώτησα ποῦ εἶναι τὰ βραχώδη οἰκόπεδα καὶ ὅταν μοῦ τὰ ἔδειξαν ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πρόκειται περὶ προνομιούχων οἰκοπέδων, διότι εἶναι ἐπάνω εἰς τὸν αὐχένα τοῦ λόφου, ποὺ δεσπόζει τοῦ λεκανοπεδίου πρὸς Χαλάνδριον καὶ πρὸς Γαλάτσι μέχρι Σκαραμαγκᾶ καὶ αὐτὰ ὅλα μὲ 34 δραχμ. Σεῖς θὰ κρίνετε ἐὰν ταῦτα εἶναι πράγματι νόμιμα καὶ ἐὰν ἐπιτρέπεται εἰς Πρωθυπουργὸν νὰ ματαιώσῃ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ νὰ γίνῃ κύριος τῶν οἰκοπέδων. Ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν, πῶς συνέβη νὰ ἐπιβληθῇ δασμὸς 280% καὶ 140% εἰς τὰς λεπίδας, ἐπ’ ὠφελείᾳ μιᾶς ἐπιχειρήσεως λεπίδων εἰς Πάτρας ἑνὸς Παπανικολάου, τῆς ΑΣΤΟΡ» ζημιουμένου τοῦ Κράτους 4–5 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ ὀργιάζει τὸ λαχανεμπόριον λόγῳ τῶν ὑψηλῶν δασμῶν. Καὶ δι’ ὅλα αὐτὰ ἀκούονται θόρυβοι καὶ ψίθυροι καὶ ἀτάραχοι δὲν δίδουν σημασίαν, ἐνῷ τὰ κέρδη εἶναι τεράστια. Καὶ κἄτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, ὑφιστάμεθα εἰς τὴν Κεφαλληνίαν τὴν ἐπιδρομὴν ἑνὸς κ. Α. Καραμανλῆ. Ἐκεῖ ἔχομεν, εὐνοίᾳ τῆς φύσεως, τὸ ἄσπρον χῶμα, τὴν μοναδικὴν πρώτην ὕλην διὰ τὸ ἄσπρο τσιμέντο. Κατώρθωσε καὶ ἐπεβλήθη ἐκεῖ καὶ εἶναι ὁ μοναδικὸς χορηγητὴς τῆς ΤΙΤΑΝ τοῦ ἄσπρου χώματος ἐξ ὅλων τῶν λατομείων τῆς περιοχῆς καὶ εἰσπράττει κατὰ μέσον ὅρον 1.000–1.500 δραχμ. τὴν ἡμέραν. Κατὰ τὴν πώλησιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς τὴν ΤΙΤΑΝ, τὰ τιμολόγια ἔβγαιναν ἐπ’ ὀνόματι μιᾶς Ἑταιρείας Καλαφάτη. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἔγινε μία ἀνάκρισις, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ, δὲν θέλω νὰ καταθέσω μίαν αἴτησιν ποὺ ὑπεβλήθη τότε ἐναντίον τοῦ ἀνακριτοῦ πῶς διεξήγαγε τὴν ἀνάκρισιν καὶ πῶς ἀπηλλάγη, διότι θὰ καταπλαγῆτε. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ὅτι ἠθωώθη. Λέγεται, ὅτι ἡ ΤΙΤΑΝ ἔδωσε πιστοποιητικὸν εἰς τὴν κυρίαν Καλαφάτη, ἡ ὁποία ἔκαμε μίαν ἐξώδικον πρόσκλησιν καὶ ἀπήντησεν ὁ ΤΙΤΑΝ τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὅταν ἐγένετο ἡ μήνυσις, ὁ κ. Κανελλόπουλος ἦλθε καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν ἦτο ἀντιπρόσωπος τῆς Καλαφάτη ἦτο δικός σας. Κατόπιν βλέπομεν, ὅτι ὁ ΤΙΤΑΝ παίρνει ἕνα μεγάλο δάνειον διὰ νὰ κάμῃ τὸ ἐργοστάσιον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Δὲν τὸ συνδέω αὐτὸ μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Ἀλλὰ ἠμπορεῖ ἕνας μεμψίμοιρος νὰ τὸ συσχετίσῃ. Μήπως ἡ ψευδορκὶς ἐκείνη ἔχει σχέσιν μὲ τὰ τεράστια δάνεια τοῦ ΟΧΟΑ τῶν 1.700 δολλαρίων. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὰ ἐρευνήσωμεν διὰ τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἀλήθεια. Δι’ ὅλα τὰ συμβαίνοντα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα, τὴν Κεφαλληνίαν, δίδονται ἀφορμαὶ πρὸς παρεξηγήσεις. Καὶ δικαίως διερωτῶνται οἱ ἄνθρωποι. Πῶς μέχρι πρό τινος ὁ κ. Α. Καραμανλῆς ἦτο πτωχὸς καὶ ἐδανείζετο μάλιστα διάφορα μικροποσά, μέχρι καὶ 100δράχμου ἀκόμη ἀπὸ διαφόρους ἀνθρώπους, καὶ σήμερον εἶναι πλούσιος; Πῶς συμβαίνει αὐτό; Εἰς τὸ Ψυχικόν, ὁ κ. Α. Καραμανλῆς ἔχει μέγαρον, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς Ἀττικῆς ἔχει ἀποκτήσει ἀκίνητον περιουσίαν. Ὅλα αὐτά, κύριοι, μᾶς δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐγερθῶμεν καὶ νὰ εἴπωμεν. Κύριοι τῆς ΕΡΕ, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐκθειάζετε τὸν ἀρχηγόν σας. Ἐὰν θέλετε, διὰ τὸ συμφέρον αὐτοῦ τοῦ ἰδίου καθ’ οὗ στρέφονται αἱ ὑπόνοιαι, θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, ἔφερον ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ ἐξαγάγῃ αὕτη τὰ συμπεράσματά της. Ἔχομεν δικαίωμα, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐρευνήσωμεν τὸ θέμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτισθῇ ἡ κοινὴ γνώμη. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἐὰν ἐγένετο ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐὰν ἐλάμβανον μέρος καὶ ἔβλεπον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε ψόγος εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, δὲν θὰ ἠρνούμην νὰ τὸ διακηρύξω. Πιστεύω ὅμως, ὅτι φοβᾶσθε τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§160Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Φοβᾶσθε τὸν ἀπόντα.

§161Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ «πόθεν ἔσχες», τότε θὰ δῆτε πῶς ἕνας ἄσημος δικηγόρος, ἔγινε μέσα σὲ λίγο χρονικὸ διάστημα πλούσιος καὶ διαβιοῖ πλουσιοπαρόχως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κάμνων τὴν ντόλτσε βίτα του.

§162Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶσθε ἀσύδοτοι καὶ ἠμπορεῖτε νὰ λέτε ὅ,τι θέλετε.

§163Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, ὁ κ. Καραμανλῆς διαβιοῖ πλουσιοπαρόχως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἠδύνασθο νὰ μᾶς δικαιολογήσητε ποῦ ἐξευρίσκει τὰ τόσα χρήματα ποὺ τοῦ χρειάζονται διὰ μίαν τοιαύτην ζωήν.

§164Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Εἶναι γεγονός, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ τὸν κ. Βασιλᾶτον κατὰ τὸ παρελθὸν εἴχομεν ἔλθει εἰς ἀντιδικίας οὐχὶ ὅμως προσωπικάς, ἀλλὰ ὀφειλομένας εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν προεδρικῶν μου καθηκόντων. Ἐπειδὴ ἔχει γίνει πολὺς λόγος διὰ τὸ διαμέρισμα τοῦ κ. Καραμανλῆ εἰς τὸ Παρίσι, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐπεσκέφθην κατ’ ἐπανάληψιν τὸν κ. Καραμανλῆν καὶ μὲ ἐδέχθη εἰς τὸ «περίφημον», ὡς λέγετε, αὐτὸ διαμέρισμα τοῦ δάσους τῆς Βουλώνης. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι τὸ διαμέρισμα τοῦτο ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα μεγάλο δωμάτιον ποὺ χρησιμεύει ὡς γραφεῖον, σαλόνι καὶ τραπεζαρία καὶ ἀπὸ ἕνα δεύτερον μικρότερον ὑπνοδωμάτιον, ἕνα μικρὸ χὼλ καὶ τὰ συνήθη βοηθητικά. Σᾶς δίδω τὸν λόγον μου ὅτι αὐτὸ εἶναι ὅλο– ὅλο τὸ κατὰ κόρον διατυμπανιζόμενον ὡς περίφημον διαμέρισμα ποὺ ἔχει μισθώσει ὁ κ. Καραμανλῆς, ἤτοι ἕνα μικρὸ διαμέρισμα τῶν 2½ δωματίων καὶ δὲν εἶναι ἰδιόκτητον.

§165Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσω αὐτὰ ποὺ λέτε.

§166Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ διαμέρισμα, εἰς τὸ ὁποῖον διαμένει ὁ κ. Καραμανλῆς.

§167Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἀλλὰ ἔπραξε κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι Κοινοβουλευτικῶς ἄηθες δηλαδὴ ἐδιάβασε τὴν πρώτην καὶ τὴν τελευταίαν φράσιν ἑνὸς λόγου μου τὸ 1954 χωρὶς νὰ εἴπῃ ποῖον ἦτο τὸ περιεχόμενον τῆς ὁμιλίας μου. Τότε ὅταν ὡμίλουν —καὶ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κ. Μαρκεζίνη— εἶχα ζητήσει τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διὰ καθαρῶς πολιτικὴν εὐθύνην καὶ μάλιστα καθ’ ὅλην τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπεσήμανα τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ἐκ τῆς ἐνεργείας ἐκείνης νὰ θιγῇ ἠθικῶς ὁ κ. Μαρκεζίνης. Ὡμίλησα περὶ τῆς πολιτικῆς του εὐθύνης. Ἐπρόκειτο περὶ τῆς διαχειρίσεως μιᾶς πολιτικῆς ἀποστολῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει προβῆ μεταβὰς εἰς τὴν Βόννην ὅτε ἦτο Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου. Τὴν εὐθύνην του ἑπομένως καὶ αὐτὸ ἦτο δικαίωμά μου καὶ οὐδέποτε τὸ παρεξήγησε καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Μαρκεζίνης, διότι εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας εὐθύνην πολιτικὴν κάλλιστα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιρρίπτῃ ὁ εἷς εἰς τὸν ἄλλον, τὴν εὐθύνην του τὴν εἶχον περιορίσει εἰς πολιτικὴν καὶ δι’ αὐτὸ εἶχον προτείνει ἐξ ὀνόματος τοῦ Συναγερμοῦ, τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ καθαρῆς πολιτικῆς εὐθύνης. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη προέκυπτε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶχον ἀποκλείσει καὶ κατηγορηματικῶς ἐδήλωσα, ὅτι δὲν εἶναι νοητόν, καὶ ἐὰν ἀκόμη προέκυπτε ποινικὴ εὐθύνη, ἦτο δυνατὸν μετὰ τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, νὰ γίνῃ ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐὰν ἐξεδίδετο παραπεμπτικὸν βούλευμα νὰ παραπεμφθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς δικαστάς. Ἄρα δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ περίπτωσις ἐκείνη μὲ τὴν περίπτωσιν τὴν σημερινήν. Αὐτὰ διὰ τὴν ἀκρίβειαν καὶ τὴν ἀλήθειαν.

§168Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ....

§169Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ δώσητε τὸν λόγον παρὰ μόνον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ. Ἔδωσα μίαν ἐξήγησιν.

§170Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν ὡμίλει καὶ ἔλεγεν ὅτι θὰ καυτηριάσωμεν .....

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσητε τὸν λόγον.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§173Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καθώρισεν ἀπόψε καὶ ὀρθῶς, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι τὸ θέμα θεωρεῖται παραγεγραμμένον καὶ ἑπομένως θὰ συνεχισθῇ ὁ σάλος ἐπὶ τοῦ θέματος ἄνευ ἀποτελέσματος. Ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ μένει κἄποιο κενό. Δὲν ἀντιμετωπίσθη ἡ οὐσία τοῦ θέματος. Θὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς ἀπέθανε πολιτικῶς καὶ ὁ ἀποθανὼν δεδικαίωται. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχει πολιτικὰς ἢ ἠθικὰς ἢ ἄλλας εὐθύνας. Ὁ διατελῶν, κ.κ. συνάδελφοι, Πρωθυπουργὸς δὲν πρέπει νὰ ἀσχολῆται μὲ προσωπικὰ θέματα, διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κάμνει κακὴν ἐκτίμησιν τῆς θέσεώς του. Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς ἦτο ἀντιδημοκρατικὸς καὶ ἔκαμε τεράστια σφάλματα. Εἶχεν ἐσφαλμένας ἰδέας, δὲν ἐμερίμνησε διὰ τὸν λαόν, ἀλλὰ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔκαμε ἔργα, ποὺ ἔκαμε τοὺς ὡραίους δρόμους καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένοντο ὡρισμέναι κερδοσκοπίαι. Εἶχε πνεῦμα πρακτικὸν καὶ ἅρπαξε στὸ μυαλό του τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων. Εἶναι ζήτημα ἂν πολιτικοί, οἱ πρὸ τοῦ 1950 εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ κάμουν αὐτὸ τὸ ἔργον. Ἔκαμε δρόμους, ἔκαμε ἐργοστάσια ἔκαμε ὅμως καὶ σφάλμα ποὺ ἔκαμε τὴν Ὁμόνοια καὶ τὴν Πάρνηθα. Εἶχε τὸ αἴσθημα τῆς κατασκευῆς. Ἀπὸ μικρὸς δικηγόρος τῶν Σερρῶν ἔγινε Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος. Ὀρθῶς ἔπεσεν, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ τὸν σπιλώσωμεν καὶ ἀδίκως. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος: «Ἀλλὰ καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα θὰ μὲ ἔκαμαν διστακτικὸν νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασιν διὰ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἴσως ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ διεύθυνσις τῆς ὁδοῦ Λουκιανοῦ». Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι τὸν ὑπεκατέστησεν ὁ κουμπάρος του εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτήν. Εἶχεν ἐλλείψεις ὁ κ. Καραμανλῆς, ἀλλὰ ἔκαμε καὶ ἔργα. Ἐθεώρει τὸν ἑαυτόν του, ὅτι παρήγαγε τόσα ἔργα, ὥστε νὰ δύναται νὰ χαρίσῃ καὶ κἄτι. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ κ. Καραμανλῆς εἶχε ἐσφαλμένας ἀντιλήψεις, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε ἰδιοτελής. Δὲν ἠμποροῦμε, λοιπόν, νὰ τὸν παραπέμψωμεν. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος ὅτι τὸν ὤθησαν, εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεώς του, τὰ ἔργα τοῦ περιβάλλοντος τοῦ κ. Καραμανλῆ, λόγῳ τῶν ἀγορῶν εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν καὶ λόγῳ τῆς γενικῆς ἀτμοσφαίρας. Ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἔκαμε λάθος εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν Καραμανλῆ. Ἔκαμεν ὁ κ. Καραμανλῆς ἐκεῖνο ποὺ ἐνόμιζε καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο ποὺ ἤξερε. Ἀλλὰ δὲν ἦτο ἰδιοτελής. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ). Παρακαλῶ, μὴ χειροκροτῆτε.

§174Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ὅταν ἡ δεξιὰ σᾶς χειροκροτεῖ, κ. Ρουσόπουλε, θὰ πῇ ὅτι σφάλλετε.

§175Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅ,τι ἔκαμε λοιπὸν ὁ κ. Καραμανλῆς ἦτο ἐσφαλμένον καὶ ὄχι ἰδιοτελές. Καὶ προτείνω ὅπως ἀπορριφθῇ ἡ πρότασις. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω ἐκ λόγων ἀντικειμενικότητος καὶ σὲ σᾶς ἐναπόκειται νὰ ἀποφασίσητε κατὰ τὴν συνείδησίν σας.

§176Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προφανὴς καὶ ἐξόφθαλμος ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον διὰ τῆς συζητουμένης προτάσεως ἐπιδιώκει ἡ ΕΔΑ. Καὶ ἐναρμονίζεται πλήρως πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, μεταξὺ τῶν μεθόδων, τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος, ἐξέχουσαν θέσιν κατέχει ἡ φθορὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Ὅλα αὐτὰ εἶναι γνωστά. Τὸ ἐγκληματικὸν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι ἄλλο. Ὅτι, δηλαδή, ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐν ὀνόματι τῶν ἀντιθέσεων, τῶν διαφορῶν του καὶ δυστυχῶς καὶ τῶν παθῶν του, τὰ ὁποῖα τόσον ἐπιτυχῶς ἐκμεταλλεύεται ἡ ΕΔΑ παρασύρεται εἰς συζητήσεις διὰ θέματα, τὰ ὁποῖα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν γενικὴν περιφρόνησιν. Τοῦτο δὲν ἐγένετο καὶ δυστυχῶς μία κακοηθεστάτη συκοφαντία πρὸς δόξαν, πράγματι, τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἔλαβεν αὐτὰς τὰς ἀνοήτους διαστάσεις. Κύριε Πρόεδρε, μία πλέον εἶναι ἡ τιμία ἀντιμετώπισις τοῦ δημιουργηθέντος θέματος. Ἡ ἄμεσος ἅμα τῇ αὐριανῇ καταθέσει τοῦ νομοσχεδίου «πόθεν ἔσχες» παραπομπή του εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ ἐντὸς δύο ἢ τριῶν ὁλονυκτίων ἐν ἀνάγκῃ συνεδριάσεων τοῦ Σώματος ψήφισις τούτου, ὥστε ὑπὸ τῆς ἀνεξαρτήτου δικαστικῆς ἐξουσίας νὰ ἐρευνηθῇ πᾶν θέμα, τὸ ὁποῖον καθάπτεται τῆς τιμῆς καὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Αὐτὴ εἶναι ἡ καθαρὰ καὶ τιμία λύσις, τὴν ὁποίαν μόνον οἱ συνεπείᾳ τῶν καθυστερήσεων, τῶν ἀτερμόνων συζητήσεων καὶ τέλος τῶν διαβλητῶν, —λόγῳ συμφερόντων καὶ παθῶν— εἰσηγήσεων ἢ καὶ πορισμάτων ἀκόμη καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ὠφελούμενοι, μόνον αὐτοδικαιοῦνται νὰ τὴν ἀρνηθοῦν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι περίεργον τὸ ὅτι ἡ ΕΔΑ βάλλει κατὰ τοῦ κ. Καραμανλῆ. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα γνωρίζει νὰ ἐπισημαίνῃ καὶ νὰ ἐπιλέγῃ τὸν στόχον. Περίεργον θὰ ἦτο, ἂν δὲν ἀπετέλει στόχον ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος παραλλήλως πρὸς τὸ τεράστιον ἀναδημιουργικόν του ἔργον, ἐτίμησε τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας μὲ τὴν ὑποδειγματικήν, πράγματι, ἀρετήν του καὶ ὁ ὁποῖος —τὸ ἀντιλαμβάνονται κάλλιστα καὶ οἱ ἀντίπαλοί του— παραμένει μέγιστον ἐθνικὸν κεφάλαιον πρὸς τὸ ὁποῖον μὲ ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην ἀτενίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἀποδίδω πλήρως τὴν πραγματικότητα, ἐὰν εἴπω, ὅτι αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ γεγονότα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν βαθυτέραν αἰτίαν τῆς ἐξοντωτικῆς ἐναντίον του πολεμικῆς, μία ἁπλῶς φάσις τῆς ὁποίας εἶναι τὸ συζητούμενον θέμα. Καὶ διὰ νὰ καταλήξω θὰ προσέθετον, ὅτι αὗται ἀκριβῶς αἱ μέθοδοι καὶ αὐτὴ ἡ ποιότης τῆς πολεμικῆς, ἀποτελοῦν διὰ τὸν μέγαν ἄνδρα τὸν ἀναλώσαντα τὴν ζωήν του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀποτελοῦν —λέγω— τίτλους τιμῆς καὶ τὸν περιβάλλουν μὲ τὸν φωτοστέφανον τοῦ μάρτυρος.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§178Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Δὲν πρόκειται νὰ γίνω συνήγορος τοῦ τέως ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὑπάρχουν διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ 1.500.000 τῶν Ἑλλήνων ὀπαδῶν τοῦ κόμματος αὐτοῦ. Ἐγὼ θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἓν ἄλλο θέμα. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐρευνήσω τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος κατὰ τὸ τρίμηνον ποὺ διέρρευσε. Συνεζητήθησαν 7 νομοθετήματα, 17 ἐπερωτήσεις, καὶ 67 ἐρωτήσεις. Ἐκ τῶν 17 ἐπερωτήσεων, αἱ 10 ἦσαν τῆς Ε. Δ.Α. καὶ ἐκ τῶν 67 ἐρωτήσεων, αἱ 45 ἦσαν τῆς Ε.Δ.Α. Βλέπομεν, ἐξ αὐτοῦ, δυστυχῶς, ὅτι ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου, ἡ Ε.Δ.Α. ἔχει λάβει θέσιν πρωταγωνιστοῦ καὶ ἔχει μεταβάλει τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς εἰς μέσον διαφωτίσεως. Ἔπρεπε, συνεπῶς, οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Κ. νὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν καὶ ὄχι νὰ ἀφήνουν τὴν Ε.Δ.Α. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ μειώνει τὴν θέσιν καὶ τὴν δρᾶσιν τῶν ἐθνικῶν κομμάτων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ τακτικὴ αὐτή, ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§180Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ τελευταῖοι λόγοι ποὺ ἠκούσθησαν ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, μὲ φέρουν κατ’ ἀνάγκην εἰς τὸ βῆμα. Διότι οὔτε πολὺ οὔτε ὀλίγον, ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησε νὰ μᾶς ἐπιρρίψῃ εὐθύνας διὰ τὴν μὴ ἄσκησιν ἐλέγχου ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐνῷ τοῦτο εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ὀφείλομεν νὰ συμπεράνωμεν ἐπὶ τῆς σημερινῆς συζητήσεως, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. ἔχων συναίσθησιν τῆς ηὐξημένης εὐθύνης του διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὴν ἔτι μεγαλυτέραν εὐθύνην του ὡς ἡγέτου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἔχων θεώρησιν τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν χώραν σήμερον καὶ ἰδίως τὸ μέγα ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου τὸ ὁποῖον τὸν ὑποχρεώνει μετ’ ὀλίγας ἡμέρας νὰ ἐξέλθῃ τῶν ὁρίων τῆς χώρας, ἔταμε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν θέματος, στηριχθεὶς καὶ εἰς τὸ γεγονὸς τῆς παραγραφῆς τῶν κατηγορουμένων πράξεων. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη θέσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως προέκυψεν, ὅτι ὑπῆρξε μέγα σφάλμα τῆς Ε.Ρ.Ε. ἡ τηρηθεῖσα ὑπ’ αὐτῆς στάσις τῆς ἀποφυγῆς τῆς προταθείσης συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Εἴθισται εἰς τὸ Κοινοβούλιόν μας ὅταν τοιαῦται προτάσεις ὑποβάλλονται νὰ ζητοῦν τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκεῖνοι ἐναντίον τῶν ὁποίων στρέφονται αἱ προτάσεις. Καὶ διὰ νὰ διακρίνω τὴν παράταξίν σας ἀπὸ τὴν στάσιν τῆς Ε.Ρ.Ε. σήμερον, ὑπομιμνήσκω, ὅτι ὅταν τὸ 1952 εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκυριάρχει ὁ Συναγερμὸς μὲ 240 βουλευτὰς καὶ τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου εἶχον μόνον 60 βουλευτὰς καὶ ὁ Συναγερμὸς ἐπρότεινε τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον διεχειρίσθησαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ὁ ἀείμνηστος ἡγέτης Σοφοκλῆς Βενιζέλος ἐζήτησε τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, μόλις προετάθη ἀπὸ τὸν Συναγερμὸν καὶ ἄνευ μακρᾶς συζητήσεως. Ἡ ΕΡΕ διὰ τῆς σημερινῆς στάσεώς της διέσπασε τὴν παράδοσιν αὐτήν, τῆς ἀποδοχῆς δηλ. τῆς προτάσεως περὶ συστάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τῶν πληττομένων, καίτοι γνωρίζει, ὅτι ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι θεσμὸς συνταγματικῶς κατοχυρωμένος καὶ ἐτέθη διὰ νὰ διαφυλάξῃ τὰς Κυβερνήσεις καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας ἀπὸ τοὺς ψιθύρους καὶ τὰς συκοφαντίας. Ἐλέχθη ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΕΔΑ, ὅτι ἡ Ε. Κ. συνηλλάγη μὲ τὴν ΕΡΕ διὰ νὰ καλύψῃ τὸ θέμα. Δὲν εἶναι εἰς τὰς παραδόσεις τῆς Ε. Κ. ἡ τοιούτου εἴδους συναλλαγή. Ἡ Ε.Κ. διεξήγαγεν ἀνένδοτον ἀγῶνα καὶ κατέκτησε δι’ αὐτοῦ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ, στηριζομένη εἰς ἠθικὰς ἀρχάς, εἰς τὰς ὁποίας πιστεύει. Δὲν ἦτο συνεπῶς ἀποτέλεσμα συναλλαγῆς ἡ σημερινὴ στάσις της, ἀλλὰ στάθμισις τῆς καταστάσεως, καὶ ὑπὸ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης της ὡς Κυβερνήσεως. Ἡ μὴ συγκρότησις τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς βαρύνει ἀπολύτως τὴν ΕΡΕ, ἥτις ἠθέλησεν οὕτω νὰ ἀποφύγῃ ἔλεγχον τῶν πράξεών της, ἡ στάσις δὲ τῆς Ε. Κ. θὰ κριθῇ ὑπὸ τοῦ λαοῦ ὡς στάσις Κόμματος γενναιοφρόνου καὶ ἔχοντος ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν του ὅταν κυβερνᾷ.

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ἡ ὁμιλία τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γ. Ράλλη ἔθεσεν ἀπολύτως τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των καὶ κατέδειξε πόσον ἀσύστατος ὑπῆρξεν ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία διετυπώθη ἐναντίον τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς ΕΡΕ. Βεβαιωθῆτε, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρόκειται τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ἀκριβῶς περὶ τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ. Θὰ ἔλεγον, ὅτι πρόκειται, ὅπως εἶπε χθὲς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, περὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας. Καὶ δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ὥραν αὐτήν, τὴν τόσον προκεχωρημένην καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν κόπωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ συνάδελφοι, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ὑπομνήσω οὔτε τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐν ἔτει 1930 ἔλεγε πρὸς τὸ Σῶμα, οὔτε ὅσα ὁ Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, ἐπίσης, εὑρισκόμενος ὑπὸ δραματικὰς στιγμὰς ὑπενθύμιζε περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τὴν Χώραν. Διότι, κ. Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν ὅτι τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὸ ἐλεύθερον πολίτευμα τῆς Χώρας μας εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ μόνον μὲ ἡμᾶς, τοὺς παρόντας καὶ τοὺς ζῶντας καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ διανοίγεται ὁ δρόμος πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν καὶ ἔχουν καὶ τὴν δύναμιν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν τόπον καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι πρέπον νὰ ἀποτραποῦν. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτραποῦν, ὅταν βλέπουν, ὅτι ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν Δημόσιον βίον εἶναι συνδεδεμένη μὲ πικρίας καὶ μὲ διασυρμόν, οἷος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖται τὴν ἑσπέραν αὐτὴν κατὰ τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς ΕΡΕ. Καὶ διὰ τὸ πολιτικὸν μέλλον τῆς χώρας γίνεται ἡ συζήτησις. Ἀλλὰ εἶπον, ὅτι σέβομαι τὴν κόπωσιν τῶν κ.κ. συναδέλφων. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ράλλης ἀρκοῦν. Ἤρκεσαν ἀπολύτως διὰ νὰ καταδείξουν τὴν γυμνότητα τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ὑποβαλλόντων τὴν πρότασιν. Καὶ διατηρῶ καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διατηρήσω τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ὁ καθηγητὴς κ. Ρουσόπουλος εἶχεν ἀποκομίσει ἐκ τῆς συνεργασίας του περὶ τῆς ἰδιοτελείας τοῦ ἀνδρὸς περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν. Ἐπιθυμῶ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. (Χειροκροτήματα).

§182Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἔλαβε σειρὰν μέτρων διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀνωμαλιῶν τοῦ δημοσίου βίου. Ἡ ἀνάθεσις τῆς σχετικῆς ἐρεύνης εἰς ἀνωτάτους δικαστικοὺς πείθει, ὅτι μὲ αἴσθημα εὐθύνης χειρίζεται τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα. Καὶ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τὰς ἀποκαλυπτομένας ἐκ τῆς ἐρεύνης παραβάσεις ἐπιλαμβάνεται ἡ δικαιοσύνη διὰ τὴν τελικὴν κρίσιν, ἀποδεικνύει πόσον ἄψογος καὶ ἀδιάβλητος εἶναι ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις τὴν χρησιμότητα τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, ἀλλὰ ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις ἀποσκοπεῖ εἰς βεβαίωσιν πράξεων ποινικῶς κολασίμων, ὡς καὶ εἰς τὴν συζητουμένην πρότασιν τῆς ἀριστερᾶς ἀναφέρεται. Ἀλλ’ ἀνακύπτει αὐτομάτως τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς καὶ δι’ οὓς λόγους ἐξήγησεν ἐπαρκῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ θέσις τῆς πλειοψηφίας εἶναι κρυσταλλίνη. Καθιερώνομεν μὲ τὴν στάσιν μας τὰς ἀρχάς, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐλέγχεται ὁ δημόσιος βίος. Τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου θὰ καταδείξῃ τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ δημοσίου βίου. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαινιγμοὺς περὶ συναλλαγῆς καὶ παραχωρήσεων πρὸς τὴν δεξιὰν ἀντιπαρερχόμεθα τὴν ὕβριν μὲ περιφρόνησιν. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου μὲ αἴσθημα εὐθύνης καὶ πίστιν πρὸς τὰ ἰδανικὰ τῆς Δημοκρατίας προχωρεῖ εἰς τὴν ὁδὸν τῶν μεγάλων πραγματοποιήσεων καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ δημοσίου βίου. Ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶπον, ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ ὑπόμνησις ὑπὸ τῶν ὁμιλητῶν τῆς δεξιᾶς τῆς ὀκταετίας τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐφιαλτικὰ πιέζει τὴν σκέψιν τοῦ λαοῦ καὶ σκόπιμον εἶναι νὰ τὴν ρίψουν εἰς τὴν λήθην τοῦ χρόνου οἱ ὑποστηρικταί της. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ προτάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογραφομένη ὑπὸ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς ζητεῖται ἡ διεξαγωγὴ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Πρὸς Τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Οἱ ὑπογεγραμμένοι δεκαπέντε βουλευταὶ αἰτούμεθα συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 71 τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀγορὰν 60 στρεμμάτων οἰκοπέδου εἰς Νέαν Μάκρην, διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1964 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ν. Σκοπούλης, Ἀν. Τσιάρας, Στ. Μερκούρης, Β. Ἐφραιμίδης, Ἠλ. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιόπουλος, Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη, Δημ. Παπανικολάου, Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Π. Παρασκευόπουλος, Θ. Παππᾶς, Μ. Θεοδωράκης, Ν. Γανίτης. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας). Κύριοι βουλευταί, συμφώνως πρὸς τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος, συμφώνως καὶ μὲ τὴν παράδοσιν, νὰ ζητήσω τὴν δι’ ἀναστάσεως διεξαγωγὴν τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς προτάσεως. Ἐπειδή, ὅμως, ὑπεβλήθη πρότασις διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως — καὶ θὰ ἦτο ματαιοπονία νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία αὐτὴ — δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Θὰ ἤθελα προηγουμένως νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν ἀπόψε εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἢ νὰ ἀναβάλωμεν ταύτην δι’ αὔριον.

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπόψε, ἀπόψε.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν αὐτοῦ, προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λαζαρίδης καὶ Ν. Ἀναγνωστόπουλος. Τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς λέγουσι ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν

ΟΧΙ.

(Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 124. Ὑπὲρ τῆς προτάσεως 15 καὶ κατ’ αὐτῆς 109. Συνεπῶς ἡ πρότασις περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διὰ τὰ οἰκόπεδα Νέας Μάκρης ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2,45′ π.μ.)