1964.06.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

Τρίτη 9 Ἰουνίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114180)29.5.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θρᾴκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαλτατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). 2) Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39216)29.5.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δωδεκανήσου μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κουντούρη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). 3) Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 123238)29.5.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωστοπούλου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλκάνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσαλδάρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ δι’ αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς, Ι. Ἀλευρᾶς, Ν. Ζορμπᾶς, Ι. Μαυριδόγλου, Ε. Πέτσος, Ε. Σκορδίλης, Π. Σταυρόπουλος, Χ. Γραμματίδης καὶ Κ. Πετρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν παρακολουθήσεως καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐν Γερμανίᾳ ἐργαζομένων Ἑλλήνων». Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Πολυτέκνων Βορ. Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἔκδοσιν οἰκογενειακῶν βιβλιαρίων παρ’ αὐτῆς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Πολυτεκνικῆς τάξεως Β. Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Σταθμαρχοελεγκτῶν καὶ ὑπαλλήλων Γραφείων Αὐτοκινήτων Μακεδονίας, αἰτουμένου ἀναδρομικὴν ἀσφάλισιν τῶν εἰς 40ὸν ΚΤΕΛ Χαλκιδικῆς ἐργαζομένων Σταθμαρχοελεγκτῶν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινοπραξίας Συνεταιρισμῶν Σκύδρας «ΦΡΟΥ-ΤΟΚΗΠΕΥΤΙΚΗ», αἰτουμένης λειτουργίαν καθ’ ὅλον τὸ 24ον τοῦ Γραφείου ΟΤΕ Σκύδρας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς διακινήσεως τῶν νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Δράμας, αἰτουμένων χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπαγγέλματός των ὡς ἀνθυγιεινοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ΥΕΒ Λαρίσης, αἰτουμένων μονιμοποίησίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας ἀρτεργατῶν, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν πόρων ΤΑΑΜΜ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνεταιρισμοῦ Πωλήσεως Ὀπωροκηπευτικῶν Πλευρώματος Ν. Πέλλης, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν τῶν καλλιεργητῶν διὰ τὴν ἐκ βροχοπτώσεων καταστραφεῖσαν παραγωγὴν φράουλας. Ἡ βουλευτὶς κ. Μ. Καραγιώργη καὶ οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα τέως σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλίας (νῦν ΣΕΚ), αἰτουμένων ἀποκατάστασίν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐξ ἧς ἀπελύθησαν. Ἡ βουλευτὶς κ. Μ. Καραγιώργη καὶ οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Μηχανοσιδηρουργῶν Βόλου, αἰτουμένης ἐπαναπρόσληψιν τοῦ Διανέλλου Παρθένη ἀπολυθέντος ἐκ τῆς Α.Β.Ε. Γκλαβάνη, ἕνεκα τῆς συνδικαλιστικῆς αὐτοῦ δράσεως. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πλατάνης καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιρισμοῦ αὐτῆς, αἰτουμένων καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς πληγέντας παραγωγοὺς φράουλας καὶ κερασίων χωρίου Πλατάνης Ἐδέσσης. Οἱ εἰς Βουλγαρίαν πολιτικοὶ πρόσφυγες διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦνται ἀποκατάστασιν ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἀπόλυσιν κρατουμένων, χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κ.κ. Ν. Γανίτης καὶ Θ. Παππᾶς, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦνται τὴν καθιέρωσιν νομοθετικῶς μαθητικοῦ εἰσιτηρίου εἰς περιφέρειαν Λέσβου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Σωματείων ὁ «Φειδίας» καὶ «ὁ Ἅγιος Νικόλαος», περιφερείας Μιχελὴ καὶ Ἁγίου Νικολάου Ν. Λιοσίων, αἰτουμένων ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς περιοχὴν Ἁγίου Νικολάου Νέων Λιοσίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν πόρων ΤΑΑΜΜ εἰς ὕψος ἐξασφαλίζον ὁμαλὴν οἰκονομικὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων (πρώην Κοινοτικῶν), αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας των εἰς Δήμους ἢ Κοινότητας ὡς συνταξίμου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν «Ἅγιος Θεόδωρος» Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν πόρων ΤΑΑΜΜ, λῆψιν μέτρων πρὸς πάταξιν λαθραλέσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Δημάρχου Ὀρεστιάδος, αἰτουμένου καταβολὴν ὑπὲρ τῆς ΥΔΑΠΣ ποσοῦ 500 δραχμ. δι’ ἕκαστον ἀκίνητον πρὸς ἔκδοσιν ὁριστικῶν ὑπὲρ τῶν κατόχων ἀστικῶν οἰκοπέδων Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας τίτλων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Σχολικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Αἰσύμης Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένης πλήρωσιν τῆς ἐν τῷ Σχολείῳ θέσεως διδασκαλίσσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα ὑπαλλήλων Λιμενικοῦ Ταμείου Ν. Ἕβρου, αἰτουμένων ὑπαγωγὴν προσωπικοῦ Λιμενικῶν Ταμείων ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν αὐτῶν, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 3163)55. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Πλάτης Ὀρεστιάδος, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ κτιρίου τοῦ Δημοτ. Σχολείου, ἠλεκτροδότησιν τῆς Κοινότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα Ναυτικῶν ἐργαζομένων καὶ Συνταξιούχων Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένων ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ λειτουργίαν ἐν Ἀλεξανδρουπόλει Οἴκου τοῦ Ναύτου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Α. Κωνσταντινίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν καὶ Συνταξιούχων ΤΑΑΜΜ Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων ΤΑΑΜΜ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ε. Ζαπάρτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν τελειοφοίτων σπουδαστῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολυτεχνείου Κωνσταντινουπόλεως, αἰτουμένων τὴν ἔγκαιρον θεώρησιν τῶν φοιτητικῶν διαβατηρίων των παρὰ τῆς Τουρκικῆς Πρεσβείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὸν ὑπόμνημα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Σουφλίου, αἰτουμένου ἐκτίμησιν τῆς ἐκ παγετοῦ προξενηθείσης ζημίας εἰς τὴν παραγωγὴν μορεοφύλλων καὶ ἱκανοποίησιν τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κτηνοτρόφων Ἄβαντος–Αἰσύμης Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένων καταβολὴν ἐπιδοτήσεως ἐξ 100 δραχμῶν κατὰ κεφαλὴν σφαγεισῶν αἰγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὸν ὑπόμνημα τοῦ Δημάρχου Σουφλίου, αἰτουμένου ἀνακοίνωσιν τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ληφθέντων ὑπὲρ τῆς σηροτροφίας μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα Νοσοκόμων Μονοετοῦς φοιτήσεως καὶ πρακτικῶν τῶν ἀγροτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἰατρείων Ν. Σερρῶν, αἰτουμένων χορήγησιν προσθέτου ἐπιδόματος συμφώνως τῷ Ν.Δ. 4111)60. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ ἐν Ἀλεξανδρουπόλει ἑδρεύοντος Συνεταιρισμοῦ Ἰχθυοπαραγωγῶν Μέσης Μηχανοκινήτου Ἁλιείας «ὁ Φάρος», αἰτουμένων ρύθμισιν τοῦ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλομένου χρέους τῶν μελῶν αὐτοῦ ἔτους 1962 κατὰ τρόπον ἀνάλογον πρὸς τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Γ. Γραφάκος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ξηροκαμπίου Σπάρτης, αἰτουμένου ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Καρδάρας, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων μικροϊδιοκτητῶν Κοινοτήτων Καλαμακίου καὶ Ἐλάφου, Ἐπαρχίας Ἁγιᾶς, αἰτουμένων ἀναθεώρησιν σκέψεως περὶ ἐπεκτάσεως τῆς Λίμνης Κάρλας, κατασκευὴν κεντρικοῦ συλλεκτῆρος πρὸς διοχέτευσιν τῶν ὑδάτων εἰς τὸν Παγασητικὸν κόλπον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Καρδάρας, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Σωτηρίτσης, αἰτουμένων ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἐκ 10.000 στρεμμάτων ἀκαλύπτου ἐκτάσεως, ἰδιοκτησίας οἰκογενείας Ζούλια, πρὸς ἀποκατάστασιν πτωχῶν αἰτουμένων ἀγροτῶν τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς δικαιώσεως αἰτημάτων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, αἰτουμένης μὴ ἐξομοίωσιν τῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ κληρωτῶν πρὸς τοὺς ἀναπήρους πολέμου, ἀναπροσαρμογὴν συντάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ταξὶ Α. Π., αἰτουμένης νομικὴν κατοχύρωσιν ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος ὁδηγῶν ταξί, αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, τοῦ ὁρίζοντος τὰς ὥρας ἐργασίας αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν πόρων ΤΑΑΜΜ εἰς ὕψος ἐξασφαλίζον ὁμαλὴν οἰκονομικὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ὑπόμνημα παραπόνων τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος «Λυκόφωτος» Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένου τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐκ τῆς χρεώσεως παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. τῆς ἀξίας τοῦ ἐγγειοβελτιωτικοῦ ἔργου Μαγγαζίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας ἀναπήρων καὶ θυμάτων ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς, Ἀέρος, Θαλάσσης, αἰτουμένης ἐξομοίωσιν τῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν πρὸς τοὺς ἐν πολέμῳ παθόντας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων καὶ μὴ συνταξιοδοτηθέντων ἢ ἀποζημιωθέντων ὁπλιτῶν Σώματος Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, αἰτουμένων ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν πόρων ΤΑΑΜΜ εἰς ὕψος ἐξασφαλίζον ὁμαλὴν οἰκονομικὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας, κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Χαρίκλειας Ἀνδριτσοπούλου, παραπονουμένης διὰ μὴ χορήγησιν εἰς αὐτὴν συντάξεως παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Ε. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Νέας Σεβαστείας Σοχοῦ Λαγκαδᾶ, Στεφ. Παπαδοπούλου, Θ. Φωτιάδη, Δ. Ἐμερτζῆ, Φ. Σαββίδη, Δ. Φωτιάδη, αἰτουμένων κτηματικὴν ἀποκατάστασιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Χανσενικῶν, αἰτουμένων συνταξιοδότησιν παλαιῶν ἀσθενῶν, κοινωνικὴν τούτων ἀποκατάστασιν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐλευθέρας νοσηλείας κλπ. Ἐκπρόσωποι 70 Συνταξιουχικῶν Ὀργανώσεων ΙΚΑ διὰ τηλεγραφήματός των δηλοῦν ὅτι ἀπεφάσισαν πραγματοποίησιν πορείας τὴν 10ην Ἰουνίου ἐ. ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἐξωραϊστικῶν Συλλόγων «Ὁ Φειδίας» καὶ «Ἅγιος Νικόλαος» περιφερείας Μιχελῆ καὶ Ἁγίου Νικολάου Νέων Λιοσίων, αἰτουμένων ἐπέκτασιν ὑδρεύσεως εἰς περιοχὴν Ἁγίου Νικολάου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Κοινοτήτων χωρίων Κάτω Σχολαρίου Μεσημερίου Καρδίας καὶ Τριλόφου Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ ἀνέγερσιν Σιταποθηκῶν εἰς τὰς ἐν λόγῳ Κοινότητας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Χ. Κανδηλιάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Δήμου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων χορήγησιν εἰδικοῦ κλαδικοῦ ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης, κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνοτεχνιτῶν Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, αἰτουμένου μισθολογικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν αὐτοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης, κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος Παραρτήματος Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἐπαναπρόσληψίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν, κ. Β. Ἐφραιμίδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαβιβάζει τὰς εἰς αὐτὸν ἐκφρασθείσας ὑπὸ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν Ὀργανώσεων εὐχὰς πρὸς εὐόδωσιν τῶν Ἑλληνοβουλγαρικῶν διαπραγματεύσεων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας, κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ὑπόμνημα ἀγροτῶν ἐπαγελματιῶν περιοχῆς Μεσσήνης (Λυκοτρόφου, Καρτερόλη, Σπητάλι, Ἀνδροῦσα, Εὔα, Στρέφι κλπ.), αἰτουμένων τὴν μὴ ἀσφάλισιν παρὰ τοῦ ΤΕΒΕ ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἔχοντες ὡς κύριον ἐπάγγελμα τοῦ ἀγρότου εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς Ο.Γ.Α. Οἱ βουλευταί, κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης, Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν τηλεγράφημα τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνορθωτικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ Κύπρου ΑΚΕΛ, αἰτουμένης ἀποφυλάκισιν ὑπολοίπων πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεσολογγίου, παραπονουμένου διότι δὲν διετάχθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος συγκέντρωσις ἐλαιολάδου εἰς περιφέρειαν Μεσολογγίου. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ι. Σακελλαρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Τσατάλα, πολιτικοῦ συνταξιούχου, πυροπαθοῦς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Πανοικοδομικῆς Ἀντεργατικῆς Συγκεντρώσεως Ἀγρινίου, αἰτουμένης ἄμεσον ἐπικόλλησιν ἐνσήμων, θέσπισιν 7ώρου ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Παρασκευόπουλος, Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Πανοικοδομικῆς ἀπεργιακῆς συγκεντρώσεως Πατρῶν, αἰτουμένης ὑπαγωγὴν ὅλων τῶν οἰκοδομικῶν εἰδικοτήτων εἰς κανονισμὸν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, ἄμεσον ἐπικόλλησιν ἐνσήμων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ ΤΕΒ Δράμας, αἰτουμένου ἀναγνώρισιν τῶν μελῶν αὐτοῦ ὡς δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς ἀπολυομένους ἢ ἀποχωροῦντας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πανάγος καὶ Α. Τσιάρας, καταθέτουν ὑπομνήματα τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συν)σμῶν Ξηροβρύσης καὶ Μεγάλης Βρύσης Κιλκίς, αἰτουμένων ἐξαγγελίαν μέτρων προστατευτικῶν ἐφετεινῆς σιτοπαραγωγῆς, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ξένου σίτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κρύας Βρύσης Πέλλης, αἰτουμένου σύστασιν Εἰρηνοδικείου εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Δ. Παπανικολάου καὶ ἡ βουλευτὶς κ. Μ. Καραγιώργη, καταθέτουν ὑπόμνημα Ἀγροτικῶν Συλλόγων Ν. Λαρίσης, αἰτουμένων καθιέρωσιν τιμῆς σίτου εἰς δρχ. 3,50 κατὰ κιλόν, διακίνησιν τοῦ σίτου μόνον ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ συμβεβλημένων ἀλευρομύλων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Κοινοτήτων Θεολόγου καὶ Μαριῶν– Θάσου καὶ τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Μεταλλευτῶν «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος» Μαριῶν, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων πρὸς ἐπαναλειτουργίαν Μεταλλείου Θάσου καὶ ἐπιδότησιν ἀνέργων μεταλλωρύχων μέχρις ἐπαναλειτουργίας μεταλλείων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ν. Σερρῶν, αἰτουμένης ἑνιαίαν ἀσφάλισιν ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, αὔξησιν συντάξεων τῶν μελῶν αὐτῆς εἰς 1.500 δραχ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καπνεργατικοῦ Σωματείου Κοζάνης «Ἡ Ἀγάπη», αἰτουμένου ἀνέγερσιν ἀποθήκης ἐπεξεργασίας καπνοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Ποντίων Προσφύγων ἐκ Ρωσίας, Θεσσαλονίκης, Γιαννιτσῶν, Βερροίας, Λαγκαδᾶ, Κατερίνης, Δράμας, Κρινήδων, Καβάλας, Κρύας Βρύσης καὶ Πατρῶν, αἰτουμένων τὴν διὰ Νόμου ἀναγνώρισίν των ὡς προσφύγων, στεγαστικὴν καὶ κτηματικὴν ἀποκατάστασιν κλπ. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 557 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου σχετικῶς μὲ παρέμβασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἰς τὰς ἀγορὰς καπνῶν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4216)15.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ δηλωθείσης παραγωγῆς ἐξαγωγίμων καπνῶν ἐσοδείας 1963 τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας ἐκ 3.730 τόννων εἶχον ἀγορασθῆ μέχρι τῆς 30.5.1964 συνολικῶς 3.403 τόννοι, ἐξ ὧν τόννων, 545 ἠγοράσθησαν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων, αἱ ἀγοραὶ ἐξαγωγίμων καπνῶν, ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου εἰς τὴν περιοχὴν Λαρίσης ἐξειλίχθησαν ἱκανοποιητικῶς καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν παρέστη ἀνάγκη μεγαλυτέρας παρεμβάσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἀγοράν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΕΛΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4502)3144)19.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 623 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ διάθεσιν καὶ ἐξαγωγὴν τῆς παραγωγῆς λεμονίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου παρακολουθεῖται πάντοτε μετὰ πολλοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ λαμβάνουν ἑκάστοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν προώθησιν καὶ διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς των. Εἰς τὰς συμφωνίας διμερῶν συναλλαγῶν, προβλέπονται σημαντικαὶ ποσοστώσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν ἐν οἷς καὶ λεμονίων. Πέραν τῶν γενικῶν μέτρων τὸ Κράτος προέβη εἰς τὴν λῆψιν καὶ τοῦ εἰδικοῦ μέτρου τῆς καταβολῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς παραγωγοὺς μέχρι 0,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον πωληθέντος προϊόντος των πρὸς ἐξαγωγὴν ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1963 μέχρι 31 Μαΐου 1964. Παρὰ τὴν ἐπισυμβᾶσαν σημαντικὴν καταστροφὴν τῶν λεμονίων ἕνεκα δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, συνεπεία τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἡ ἐξαγωγὴ λεμονίων κατώρθωσε νὰ ἀνέλθῃ εἰς 30.000 περίπου τόννους. Πέραν ὅμως τῶν κρατικῶν προσπαθειῶν ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν εὐχερῆ τοποθέτησιν τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι, ἐκτὸς τῆς ἀρίστης ποιότητος καὶ ἐξαιρετικῆς ἐμφανίσεώς του, ἡ ἔγκαιρος προσφορὰ τούτου ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τιμὰς προσηρμοσμένας πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας. Ἐν τέλει ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταβολὴν τῆς ὡς ἄνω ἐνισχύσεως μέχρι 0,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον εἰς τοὺς παραγωγούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἤρχισαν ἤδη νὰ ἀποστέλλωνται αἱ σχετικαὶ καταστάσεις πληρωμῆς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ καταβολὴ γίνεται εἰς ἕκαστον παραγωγὸν ἡ ἀποπεράτωσις τῆς ἐν λόγῳ ἐργασίας θὰ γίνῃ ἐντὸς τῶν χρονικῶν ὁρίων, ἅτινα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀπαιτήσεων χιλιάδων παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΕΛΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3981)2728)13.5.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 527 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ θέματα τῶν ἀνυποτάκτων σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4444)3047 ἀπὸ 18.5.64 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 613 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ μεταβολὴ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Υ.Ε.Ν. τελούντων ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων τῶν ναυτικῶν καὶ ἡ ὑπαγωγή των εἰς τὸ ΝΑΤ, τὴν ὁποίαν οἱ ἀνωτέρω αἰτοῦν, μελετᾶται διὰ νὰ σταθμισθῶσιν αἱ ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω Ἱδρύματος οἰκονομικαὶ ἐπιπτώσεις ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀκολουθουμένην πολιτικὴν ἐπὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων ΝΠΔΔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2230)1498 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 302 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: α) Τὰ ὑποβληθέντα ἐρωτήματα ὑπὸ τῶν συνταξιούχων τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ἐξητάσθησαν εἰς δύο ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου συσκέψεις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν συνταξιούχων Ε.Ν. Κατόπιν μακρῶν συζητήσεων ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ ἐνετάλησαν οἱ ἁρμόδιοι νὰ μελετήσωσι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν παρεχομένων συντάξεων ὑπὸ τοῦ ΝΑΤ καὶ τῆς θεσμοθετήσεως εἰδικῶν διατάξεων διὰ τὴν προικοδότησιν τῶν θυγατέρων τῶν ναυτικῶν καὶ τῶν συνταξιούχων, τὴν παροχὴν οἰκογενειακῶν βαρῶν, ἐξόδων κηδείας, τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων, τὴν παροχὴν συντάξεως πλήρους εἰκοσιπενταετίας εἰς τοὺς ἐξ ἀτυχημάτων ἐν τῇ ναυτικῇ ἐργασίᾳ καθισταμένους ὁλικῶς καὶ διαρκῶς ἀνικάνους ὡς καὶ διὰ τὴν ὑπὸ ὅσον τὸ δυνατὸν εὐνοϊκωτέρους ὅρους παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων τῶν ναυτικῶν. β) Μετὰ τὸ πέρας τῶν σχετικῶν ἀναλογιστικῶν μελετῶν καὶ τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων τῆς ὑπηρεσίας, θὰ ἱκανοποιηθῶσιν ἐν μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τὰ δυνάμενα ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν οἰκονομικῶς ὑπὸ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων Ε.Ν. αἰτήματα τῶν συνταξιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2792)1874 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 373 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: α) Τὰ ὑποβληθέντα ὑπομνήματα ὑπὸ τῶν συνταξιούχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ἐξητάσθησαν εἰς δύο ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου συσκέψεις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν συνταξιούχων Ε.Ν. Κατόπιν μακρῶν συζητήσεων ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ ἐνετάλησαν οἱ ἁρμόδιοι νὰ μελετήσωσι τὸ θέμα τῆς θεσμοδοτήσεως εἰδικῶν διατάξεων διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων, εἰς τοὺς συνταξιούχους Ε.Ν. ὡς καὶ διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν βελτίωσιν τῆς παρεχομένης ἤδη εἰς αὐτοὺς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων τῶν ναυτικῶν. β) Μετὰ τὸ πέρας τῶν σχετικῶν ἀναλογιστικῶν μελετῶν καὶ τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων τῆς ὑπηρεσίας μας θὰ ἱκανοποιηθῶσιν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τὰ δυνάμενα ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν οἰκονομικῶς ὑπὸ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων Ε.Ν. αἰτήματα τῶν συνταξιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χατζηδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4424)3027)18.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 593 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χατζηδημητρίου σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἰατρείων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν κατοίκων Ἀλεξανδρείας τοῦ Νομοῦ Ἠμαθίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρεσχέθη ἔγκρισις ἱδρύσεως Κοινοτικοῦ Ἰατρείου εἰς τὸν Δῆμον Ἀλεξανδρείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε5)2968)25.5.64 ἐγγράφου. Τὸ ἰατρεῖον τοῦτο θὰ ἀποτελῆται ἐκ δύο ἰατρῶν, μιᾶς μαίας καὶ μιᾶς νοσοκόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3979)13.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 525 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὁδὸς Φιλελλήνων ὡς ἐπίσης καὶ ἡ διάνοιξις πρὸς πλατεῖαν Μοναστηρακίου–Μάρνη κλπ. ἀπὸ Λεωφόρου Ὄλγας (κύκλωμα) ἀπετέλεσαν ἀντικείμενον ἐμπεριστατωμένης μελέτης κατὰ τὸ παρελθὸν ἐν τῇ προσπαθείᾳ ἐπιλύσεως τοῦ ὀξυτάτου κυκλοφοριακοῦ προβλήματος τοῦ κέντρου Πρωτευούσης. Ἐκ τῶν μελετῶν τούτων ἡ ἀφορῶσα τὴν σύνδεσιν τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων, τὸ δὲ κύκλωμα τῆς ὁδοῦ Μακρυγιάννη εὑρίσκεται ὑπὸ διαδικασίαν Διατάγματος, τὸ δὲ κύκλωμα ἔχει μελετηθῆ καὶ ἔχει συνταχθῆ συγκεκριμένη πρότασις, δὲν ἔχει προωθηθῆ ὅμως δι’ ἔκδοσιν Διατάγματος ἐν ἀναμονῇ κυβερνητικῶν ἀποφάσεων ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων. Διὰ τὴν ὁδὸν Σταδίου δὲν ὑπάρχει σχετικὴ μελέτη εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῶν διαφόρων προβλημάτων, ἅτινα θὰ ἀνακύψουν ἐκ τῶν ἔργων τούτων θὰ μελετήσῃ καὶ θὰ λάβῃ ἀποφάσεις ἡ Κυβέρνησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2471)20.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Σ. Κωτιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ο.Τ.Ε. ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἀναζητεῖ οἰκόπεδον διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου τηλεπικοινωνιῶν Ρόδου. Τὸ εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ εὑρισκόμενον οἰκόπεδον εἶναι μακρὰν καὶ εἰς ἀκατάλληλον θέσιν, δεδομένου ὅτι τὸ κτίριον τηλεπικοινωνιῶν δέον νὰ εἶναι εὐκόλως προσιτὸν ἀπὸ τοὺς κατοίκους ἰδίως ἀπὸ τοὺς ξένους παραθεριστάς. Ἐπίσης εὐχῆς ἔργον διὰ τὸν αὐτὸν λόγον θὰ εἶναι νὰ εὑρίσκεται πλησίον τοῦ Ταχυδρομείου. Εἰς τὰς ἀναζητήσεις ἀντιμετωπίσθη ἀγορὰ ἀκόμη καὶ τοῦ χώρου τοῦ «Ἀκταίου» ἀλλὰ τοῦτο ἦτο ἀπαράδεκτον διότι ὁ χῶρος αὐτὸς εἶναι ἐλεύθερος καὶ λίαν πολύτιμος διὰ τοὺς Τουρίστας. Πρὸς λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου ἡ Διεύθυνσις Ε2 (Πολεοδομικῶν Μελετῶν) τῆς ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ, ἐπρότεινε τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ κτιρίου εἰς τὴν θέσιν ἔνθα σήμερον ἡ ὑπηρεσία Κτηματολογίου προῆλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ κ. Νομάρχου Δωδεκανήσου ὅστις ἀπεδέχθη τὴν μεταφορὰν τῆς ἀνωτέρω ὑπηρεσίας εἰς κτίριον ἀνεγερθησόμενον ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰς τὸ οἰκόπεδόν του καὶ τὴν παραχώρησιν συγχρόνως εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. τοῦ ὡς ἄνω κτιρίου τοῦ Κτηματολογίου. Ὁ Ο.Τ.Ε. συνέταξε μελέτην διὰ τὸν χῶρον αὐτὸν μορφολογικῶς ἐνηρμοσμένην πρὸς τὰ ὑπάρχοντα ἐκεῖ Δημόσια κτίρια. Οὕτω θὰ εὑρίσκετο τὸ κτίριον τῶν τηλεπικοινωνιῶν εἰς λίαν κεντρικὴν περιοχήν, μεταξὺ Δημοσίων Κτιρίων καὶ πλησίον τοῦ Ταχυδρομείου. Ὁ Ο.Τ.Ε. ὑπέβαλεν τὴν μελέτην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐγένοντο δὲ ἀποδεκταὶ διάφοροι μικραὶ παρεκκλίσεις εἰς κάλυψιν καὶ ὕψος ἵνα ἐξυπηρετηθῇ ἡ ὅλη ἐγκατάστασις. Ἐν προκειμένῳ ἐπηνέχθη διὰ Β. Δ. καὶ τροποποίησις τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἀτυχῶς ὁ ὅλος προγραμματισμὸς καθυστέρησεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἤδη προτείνεται ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου ὅπως μεταφερθῇ τὸ Κτηματολόγιον εἰς ἕτερον Δημόσιον Κτίριον κατεχόμενον σήμερον ἐν μέρει ὑπὸ τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων, μεταφερομένου τούτου πρὸς ἐγκατάστασιν εἰς τὴν ἐγκαταλειφθεῖσαν Λέσχην Α.Ο.Ν. ἰδιοκτησίας τοῦ Δήμου τὴν ὁποίαν ὁ Δῆμος πωλεῖ, τῆς σχετικῆς δαπάνης καταβληθησομένης ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. ἔναντι τοῦ ὅλου τμήματος τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου ἔνθα τὸ κτίριον τοῦ Κτηματολογίου. Ἤδη ἡ ὑπηρεσία ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Διοίκησιν τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων ἡ ὁποία ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν εἶχεν ἀντίρρησιν, θέλει ἐξετάσει νῦν τὴν πρότασιν αὐτὴν ἀποστέλλουσα ἁρμόδιον ἐκπρόσωπον εἰς Ρόδον. Ἐφ’ ὅσον αὕτη ἀποδεχθῇ τὴν μεταφορὰν τῶν Προσκόπων εἰς τὴν ἐπισκευαζομένην Λέσχην ΑΟΝ, δαπάναις τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ πάντοτε ἔναντι τμήματος τοῦ οἰκοπέδου, θὰ μεταφερθῇ τὸ Κτηματολόγιον εἰς τὸν χῶρον τῶν Προσκόπων καὶ θὰ δυνηθῇ ἀμέσως ὁ Ο.Τ.Ε. νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου βάσει τῆς ὑπαρχούσης ἤδη μελέτης. Ἄλλως ὁ Ο.Τ.Ε. θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀγοράσῃ ἕτερον οἰκόπεδον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εὔκολον καὶ νὰ συντάξῃ νέαν μελέτην, δημιουργουμένης οὕτω σημαντικῆς καθυστερήσεως εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ κτιρίου Ρόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)19.5.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 495 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου Μεταμορφώσεως (Κουκουβαούνων) ἀνήκει κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα ἥτις πρέπει νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν Πολεοδομικῶν Μελετῶν τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ σχετικὴν πρότασιν συνοδευομένην ὑπὸ πλήρους τοπογραφήσεως τῆς περιοχῆς. Ὡς πληροφορούμεθα ἡ Κοινότης τοπογραφεῖ ἤδη τὴν ὡς ἄνω περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3970)13.5.64 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 516 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δημ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αʹ. Τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης ἀπασχολεῖ τὴν ἡμετέραν Ὑπηρεσίαν τόσον ἀπὸ πλευρᾶς αἰσθητικῆς ἐμφανίσεως τῆς πόλεως, προστασίας τῶν ἀρχαιολογικῶν μνημείων καὶ λόφων, ὅσον καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ρυθμιστικοῦ σχεδίου τῆς Πρωτευούσης. Ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τῶν ὑψῶν, ἤτοι τροποποίησις τῶν ἤδη ὑφισταμένων ἀπαιτεῖ προηγουμένως νομοθετικὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος, διότι τὰ σήμερον ἰσχύοντα καθωρίσθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 30.5.55 Β.Δ. ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθέντος εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. 3275)55 καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ τροποποίησις αὐτῶν προϋποθέτει κατάργησιν τοῦ ἀνωτέρω νόμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐθὺς ὡς ὁλοκληρώσωμεν τὴν μελέτην τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος θὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν κατάργησιν τοῦ ἀνωτέρω νόμου, ἵνα οὕτω δυνηθῶμεν καὶ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὅσων θέλομεν ἀποφασίσει. Βʹ. Ἡ παρ’ ἡμῖν Διεύθυνσις Πολεοδομικῶν Μελετῶν συντάσσει ἤδη μελέτην εὐρυτέρας ὀργανώσεως, διατηρήσεως καὶ αὐξήσεως τῶν ἐλευθέρων χώρων τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Πρωτευούσης καὶ διὰ ταύτης θὰ προτείνεται ἡ λῆψις σειρᾶς μέτρων αἰσθητικῶν καὶ πολεοδομικῶν. Ἡ ἀνωτέρω μελέτη ἀποτελεῖ τμῆμα τοῦ ρυθμιστικοῦ τῆς Πρωτευούσης. Γʹ. Διὰ τὴν αἰσθητικὴν ἐμφάνισιν τῶν οἰκοδομῶν ἐφαρμόζονται ἤδη ὅλα τὰ δυνατὰ καὶ νόμιμα μέτρα. Παραλλήλως ἀναπτύσσεται καὶ ὁ ἰσχύων Οἰκοδομικὸς Κανονισμὸς εἰς τρόπον, ὥστε νὰ παρέχεται μεγαλυτέρα ἐλευθερία εἰς τοὺς μελετητὰς διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ὀργάνωσιν τῶν οἰκοδομῶν. Τὴν ἐποπτείαν τῆς αἰσθητικῆς ἐμφανίσεως τῶν πλέον σημαντικῶν οἰκοδομημάτων ἔχει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐνασκήσεως Ἀρχιτεκτονικοῦ Ἐλέγχου, ἡ ὁποία καὶ ἐξαντλεῖ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου παρεχόμενα εἰς αὐτὴν δικαιώματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ ἀρχιτέκτονες μελετηταὶ ἔχουν τὸν τελευταῖον λόγον, τὸ ἔργον, τῶν ἐλευθέρων ἀναπτυσσόμενον ἐκφράζει μετὰ τῶν ἄλλων πνευματικῶν καὶ καλλιτεχνικῶν ἔργων καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ πολιτισμοῦ τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 627)16.5.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4605)19.5.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἀπὸ Χαλέπας πρὸς Ἀκρωτῆρι καὶ πρὸς τὸ Μνημεῖον Ἐλευθερίου καὶ Σοφοκλῆ Βενιζέλου, ἄγει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 94 ἐθνικὴ ὁδὸς ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲ προέχει ἡ διαπλάτυνσις καὶ βελτίωσις ἐν γένει ταύτης διὰ τμῆμα τῆς ὁποίας ἐχορηγήθη ἤδη ἡ σχετικὴ πίστωσις πρὶν ἢ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης κατασκευῆς παρακαμπτηρίου αὐτῆς ὁδοῦ περὶ ἧς ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 4247)2878)15.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14)64 ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄσπρων Χωμάτων ἡ «Πρόοδος», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῷ θιγομένων θεμάτων τῶν ἐμπιπτόντων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τὰ κάτωθι: 1. Ἡ συντήρησις τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς ἀπὸ Γεφύρας Μάσκας, δι’ ὁδῶν Πελασγίας–Κυλλήνης καὶ Παπασταμάτη μέχρι τέρματος ἔχει προγραματισθῆ παρὰ τοῦ Γραφείου Ἐλέγχου Κατασκευῆς Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν καὶ αἱ σχετικαὶ ἐργασίαι θὰ ἀρχίσουν ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου τοῦ τρέχοντος ἔτους. 2. Δὲν καθίσταται δυνατὴ βάσει τῶν ἰσχυόντων ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὴν περιοχὴν «Ἄσπρων Χωμάτων» τοῦ Δήμου Περιστερίου, ὡς εὑρισκομένη ἐκτὸς ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως. Κατόπιν τούτου ἡ δυνατότης ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄσπρων Χωμάτων ἡ «Πρόοδος» περὶ ὑδρεύσεως τῆς περιοχῆς του θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς εἰς τὸ ἐγκεκριμένον σχέδιον πόλεως. 3. Θέμα ἐπεκτάσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου Περιστερίου εἰς Ἄσπρα Χώματα δὲν ἐκκρεμεῖ παρ’ ἡμῖν, βάσει δὲ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, ἵνα ἐπιληφθῇ ἡ Ὑπηρεσία τοιούτου θέματος ἀπαιτεῖται σχετικὴ πρότασις τοῦ Δήμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 631)18.5.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4609)19.5.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς νέας ὁδικῆς ἀρτηρίας Κορίνθου– Πατρῶν συνήφθη δάνειον παρὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τραπέζης Ἐπενδύσεων καλῦπτον τὸ 40% τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου. Ἡ συνομολόγησις τοῦ δανείου ἐπραγματοποιήθη ὑπὸ τὸν ὅρον προκηρύξεως διεθνῶν διαγωνισμῶν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Σημειοῦμεν ὅτι δι’ ἑτέρας τρεῖς ὁδοὺς δανειοδοτηθείσας ἐκ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω Τραπέζης δὲν ἀνελήφθη παρομοία ὑποχρέωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4322 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Στεφανοπούλου, σχετικὴν μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου «Παναΐτσα» Ὀμβρυᾶς–Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐπιληφθῆ τῶν πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων διευθετήσεως τοῦ ἐν θέματι χειμάρρου, συντάξασα σχετικὴν μελέτην. Ἐπειδὴ ὅμως κατὰ ταύτην διεπιστώθη, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη σοβαρῶν ἀπαλλοτριώσεων, γονίμων ἐκτάσεων, δυσαναλόγων πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ ἔργου, (ἀξία ἔργου δραχμαὶ 1.500.000 περίπου, δαπάνη ἀπαλλοτριώσεων δραχ. 1.500.000 περίπου), κατὰ τὴν κλιμάκωσιν δέ, τῶν πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων, προτάσσομεν τὰ ὀλιγώτερον δαπανηρὰ ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν ἀπαλλοτριώσεων. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐν θέματι ἔργων, δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4250)2881)15.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 669)14.5.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ διορισμοῦ ὡς Προέδρου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας κ. Χρ. Ριζοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ διορισμὸς τοῦ κ. Χρ. Ριζοπούλου ὡς Προέδρου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 3467)1955 (ἄρθρον 3) ὁρίζοντα ὅτι ὡς Πρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου τοποθετεῖται πρόσωπον ἀνεγνωρισμένης γενικῆς μορφώσεως. Ἔχει δὲ ὁ διορισθεὶς Πρόεδρος τὰ συγκροτοῦντα «πρόσωπον ἀνεγνωρισμένης γενικῆς μορφώσεως» στοιχεῖα καθ’ ὅσον α) Εἶναι ἐκ τῶν ἱδρυτικῶν μελῶν (ἐν ἔτει 1938) τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Πελοποννήσου, Ἠπείρου καὶ Νήσων, ἧς ὑπῆρξε μέχρι τοῦδε κατ’ ἐπανάληψιν σύμβουλος καὶ ἀντιπρόεδρος. β) Εἶναι ἐπὶ 20 ἤδη ἔτη διευθυντὴς ἡμερησίας ἐφημερίδος ἐν Πάτραις, δημοσιεύσας πλείστας πραγματείας καὶ διατριβὰς ἱστορικοῦ, φιλολογικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐν γένει περιεχομένου κατὰ δὲ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὴν ἱστορίαν τῶν Βαλκανικῶν πολέμων 1912–1913, τὴν βιογραφίαν τοῦ Ἐθνομάρτυρος Σμύρνης Χρυσοστόμου, τὴν βιογραφίαν τοῦ Ἀνδρέου Μιχαλακοπούλου καὶ βιογραφίαν τοῦ Τζὼν Φίτζεραλντ Κέννεντυ. 1) Ὁμιλεῖ καὶ γράφει τὰς ξένας γλώσσας, ἔχει δὲ ἐπισκεφθῆ κατ’ ἐπανάληψιν Εὐρωπαϊκὰς χώρας καὶ δημοσιεύει περιγραφὰς καὶ μελέτας πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ περιεχομένου. Ἰδιαιτέρως ἀξιοσημείωτον εἶναι αἱ περιγραφαί του περὶ τῆς «Κρίσεως τοῦ Βερολίνου» καὶ τῆς συγκροτήσεως τῶν ἐν Εὐρώπῃ ἀμυντικῶν βάσεων τοῦ Ν.Α. Τ.Ο.» καθὼς καὶ περὶ θέσεως τῶν ἐν Γερμανίᾳ Ἑλλήνων Ἐργατῶν. 2) Ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν τοποθέτησιν αὐτοῦ, εἶναι ἀκραιφνῶς ἐθνική. Κατὰ τὴν κατοχὴν προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας ὡς βεβαιοῦν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, μετὰ δὲ τὴν ἐθνικὴν ἀπελευθέρωσιν, ὡς προκύπτει ἀδιαψεύστως ἐκ τῆς ὑπὸ τὴν διεύθυνσίν του ἐφημερίδος, ἠγωνίσθη μετὰ πάθους διὰ τὴν εἰς ἑνιαῖον κόμμα συνένωσιν τῶν ἐθνικῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων ἐπισύρας τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ἡγεσίας αὐτῶν. Ἐπίσης ἠγωνίσθη διὰ τὴν ἐκλογικὴν ἐπικράτησιν τῶν ἐθνικῶν τούτων δημοκρατικῶν δυνάμεων, ἀσκήσας ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἀγῶνος τούτου σφοδρὰν καὶ ἀποτελεσματικὴν πολεμικὴν ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, τόσον ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν διεθνῶν ἐκδηλώσεων αὐτοῦ. 3) Ὡς πρὸς τὰς ἐναντίον αὐτοῦ κατηγορίας Ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος καὶ δὴ τὰς ἀναφερομένας εἰς βιβλίον του ὑπὸ τὸν τίτλον: «Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ Καλπάκι» δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι τοῦτο ἐξεδόθη πρὸ τριακονταετίας καὶ πλέον ὡς ρεπορτὰζ διὰ τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν εἰς τὸν λειτουργοῦντα τότε πειθαρχικὸν οὐλαμὸν στρατιωτῶν καὶ δὴ διὰ τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, προεκάλεσαν ζωηρὰς διαμαρτυρίας εἰς πολλὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας, μεταξὺ ἐπιφανῶν διανοουμένων ἐν τέλει δὲ ἤγαγον εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐν λόγῳ οὐλαμοῦ. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, αἱ ἀντιλήψεις τοῦ συγγραφέως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, αἱ ἐξ ἀφορμῆς συγκεκριμένου λόγου διατυπωθεῖσαι, ἄλλωστε ὡς βεβαιοῖ οὗτος, μὴ ἀποδιδόμεναι εἰς τὰς δημοσιευθείσας περικοπάς, οὐδεμίαν ἀπολύτως ἔχουν σχέσιν πρὸς τὴν ἔκτοτε διαμορφωθεῖσαν προσωπικότητα αὐτοῦ, ἥτις ἐναργῶς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐπὶ τόσα ἔτη δημοσίου βίου του ὡς δημοσιογράφου, πνευματικοῦ ἀνθρώπου καὶ κοινωνικοῦ παράγοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου καὶ Α. Τσιάρα. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)11947)7.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, περὶ οὗ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 65 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου καὶ Α. Τσιάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῶν παρασχεθέντων ἡμῖν, παρὰ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Κιλκὶς στοιχείων, τὸ ὅλον θέμα ἐμφανίζεται ὡς ἀκολούθως: Κατὰ τὴν ἀγροτικὴν νομοθεσίαν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἰς ἕκαστον συνοικισμόν, ἐνεργεῖται ἔρευνα ὑπὸ γεωπόνων, πρὸς ἐξακρίβωσιν καὶ διαχωρισμὸν τῶν κοινοχρήστων καλλιεργησίμων γαιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδοθοῦν εἰς μόνιμον γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν, ἄνευ βλάβης τῶν συμφερόντων τῆς χωρικῆς κτηνοτροφίας. Ἐν συνεχείᾳ μετὰ τὴν κατὰ τὰ ἄρθρα 119, 120 καὶ 188 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος ἔκδοσιν ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἐπιλαμβάνεται ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν δικαιουμένων ἀποκαταστάσεως καὶ τοῦ χορηγητέου εἰς ἕκαστον κλῆρον. Περαιτέρω, ὑπὸ Τοπογραφικῶν Συνεργείων, ἐνεργεῖται ἡ ὁριστικὴ διανομή. Οὕτω καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Κιλκὶς διετέθησαν μέχρι τοῦδε, περὶ τὰ 150.000 στρέμματα κοινοχρήστων ἐκτάσεων, εἰς 95 συνοικισμούς, αἵτινες ἐξεδικάσθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἀπεκατεστάθησαν εἰς αὐτὰς περὶ τὰς 6.000 οἰκογένειαι. Ἐπίσης, ἐπὶ ἀπαλλοτριωθέντων κατὰ τὸ Ν.Δ. 2185)1952 ἀγροκτημάτων, ἀπεκατεστάθησαν 559 οἰκογένειαι ὑπὲρ ὧν διετέθησαν 8.324 στρέμματα. Ἤδη, ἡ ἔρευνα συνεχίζεται καὶ ἐπὶ ἑτέρων 43 συνοικισμῶν, πρὸς ἔκδοσιν ἀποφάσεων ἡμῶν, ἀναλήψεως γαιῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ καθορισμὸν τῶν δικαιουμένων ἀποκαταστάσεως ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων. Ὑπολογίζεται, ὅτι εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ διατεθοῦν ὁριστικῶς ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων, ἐκτάσεις 80.000 στρεμμάτων, ἐκ τῶν κοινοχρήστων καὶ διαθεσίμων γαιῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν ἑτέρων 4.000 οἰκογενειῶν ἀκτημόνων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀκτημόνων, οἵτινες ἀπεκλείσθησαν τῆς ἀποκαταστάσεως ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ὑφίσταται ἀντίρρησις ὑπαγορευομένη ἐκ λόγων Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, ἐδόθη ἤδη ἀπάντησις ὑμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. Ε)11947)1964 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

(Ἀναγινώσκονται ἀναφοραί).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§6Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§7Α. ΣΠΗΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις τοῦ κ. Σπηλιάκου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπριλλάκη ἀναβάλλεται, διότι ὁ κ. Μπριλλάκης ἔχει ζητήσει τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεώς του, λόγῳ ἀπουσίας του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐλπίζω, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δέχεται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι ὡρισμένων ἡγετικῶν στελεχῶν τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας.

§9Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ δέκα καὶ πλέον ἐτῶν μία μαφία, εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας, ἔδρασεν ἀντεθνικῶς καὶ προέβη εἰς σειρὰν ἐγκλημάτων ἐναντίον ἐκλεκτῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐναντίον ἡρωϊκῶν ἀεροπόρων. Τὸ ὅτι ἡ μαφία αὐτὴ ἐγκλημάτησε ποικιλοτρόπως ἐναντίον ἡρωϊκῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀεροπορίας μας, ἀπεδείχθη περιτράνως, διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ τὸ 1956, Κυβέρνησις μόλις ὀκτὼ ἡμερῶν, προέβη εἰς τὴν ἀμνήστευσιν τῶν ἀδίκως καταδικασμένων καὶ ἐν φυλακαῖς κρατουμένων ἀεροπόρων. Τὰ ἐγκλήματα τῆς μαφίας αὐτῆς, ἔναντι τῶν ἀεροπόρων, κύριε Πρόεδρε, ἀπεδείχθησαν, ἐπὶ πλέον, περιτράνως μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς δίκης τῶν ἀεροπόρων. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἄλλη ἀπόδειξις, διὰ τὰ ἐγκλήματα αὐτά, ποὺ διέπραξαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι, ἔναντι τῶν ἡρωϊκῶν αὐτῶν ἀεροπόρων εἶναι ἡ ἔγγραφος ἀπόδειξις τούτων. Διότι, καὶ τοῦτο ἐγένετο, κ. Πρόεδρε, τὰ ἐγκλήματα ἀπεδείχθησαν ἐγγράφως. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, κύριε Πρόεδρε, εἰσηγήσει τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας ποὺ κατέθεσαν ψευδῶς εἰς τὸ Δικαστήριον εἰς βάρος συναδέλφων των ἀξιωματικῶν καὶ προσεπάθησαν μὲ βίαια μέσα νὰ ἐκμαιεύσουν ὁμολογίας ἀπὸ τοὺς ὑποδίκους ἀεροπόρους, ἀμνηστεύονται. Αὐτὰ λέγει τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, κ. Πρόεδρε, καὶ βάσει τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος ἠμνηστεύθησαν οἱ βασανισταὶ τῶν ἀεροπόρων. Εἶπον μερικοί, κ. Πρόεδρε, πῶς ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς Ἀεροπορίας; Καὶ νὰ ἠθέλαμεν νὰ ξεχάσωμεν, κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν. Δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ξεχάσωμεν, διότι τὸ θέμα εἶναι πρωτίστως ἠθικόν. Δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ξεχάσωμεν, διότι τὰ μαρτύρια τῶν ἡρωϊκῶν ἀεροπόρων μας, ἀπὸ τὴν κλίκα αὐτὴ τῆς μαφίας, τὰ ἔχομεν ἀκόμη πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μας. Δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ξεχάσωμεν, ὅταν ἐντὸς τῆς Ἀεροπορίας παρέμειναν καὶ ἀνῆλθον εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα τοῦ Σώματος οἱ βασανισταί, ἐνῷ οἱ μάρτυρες ἀεροπόροι, οἱ ἥρωες αὐτοὶ ποὺ ἔλαβον μέρος εἰς πλεῖστα πεδία μαχῶν, παρέμειναν ἔξω τοῦ Σώματος. Ὡς Ἀντιπολίτευσις, εἴχομεν δηλώσει, ὅτι, ὅταν ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν θὰ ἐπανορθώσωμεν τὰς ἀδικίας τὰς προσγενομένας εἰς βάρος τῶν βασανισθέντων καὶ ταλαιπωρηθέντων αὐτῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἰδού, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου. Ἡ Ε.Κ. ἦλθε πλέον εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ὀφείλει μετὰ τιμῶν καὶ δόξης νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς τοὺς τόσον ἀδικηθέντας αὐτοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ ἠθικῶς καὶ οὐσιαστικῶς.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§11Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἑτέρα ἐρώτησις τοῦ κ. Κωνιωτάκη, σχετικὴ μὲ τὸ αὐτὸ θέμα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησίν του καὶ νὰ ἀπαντήσω μετά.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος ἐκ Σάμου κ. Γρηγορίου κατέθεσε τὴν ἐρώτησίν του, εἰς τὴν Βουλήν, μὲ προφανῆ σκοπὸν νὰ πείσῃ τὴν παράταξίν μας, ἡ ὁποῖα κυβερνᾶ σήμερον καὶ εἶχε λάβει θέσιν τότε, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, νὰ ἐνεργήσῃ τὰς διαδικασίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ χρειασθοῦν, διὰ νὰ ἐπανεξετασθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Φοβοῦμαι ὅτι προσωπικῶς δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Ἐπίσης, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησε, διὰ νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς ἀπόψεώς του ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Πράγματι εἶναι πολὺ δυσχερὴς ἡ προσπάθεια ἀναβιώσεως μιᾶς ὑποθέσεως, ἐν τῇ ἐπιδιώξει, νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον, νὰ τιμωρηθοῦν οἱ πραγματικοὶ ἔνοχοι καὶ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὑπόληψις, ὅσων εἰς οὐδὲν ἔπταισαν, ὅταν ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἔχῃ κλείσει μὲ ἔνδικα μέσα εἰς τὰ δικαστήρια, ὅταν ἔχουν ἀμνηστευθῆ αἱ πράξεις τοῦ ἀποδοθέντος εἰς τοὺς καταδικασθέντας ἀδικήματος, καὶ ὅταν ἔχουν ἀμνηστευθῆ μεταγενεστέρως καὶ ἔχει παύσει πᾶσα δίωξις ἐναντίον τῶν μηνυθέντων ὑπὸ τῶν καταδικασθέντων ἀξιωματικῶν, διὰ ψευδεῖς μαρτυρίας καὶ βασανιστήρια. Τὸ θέμα καθίσταται ἀκόμη λεπτότερον καὶ δυσχερέστερον, ὅταν ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ἤρχισεν ἐπὶ Κυβερνήσεως προερχομένης ἐκ τῆς παρατάξεώς μας καὶ —ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἡ Δεξιὰ ἤλεγχε τότε τὰ πράγματα εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τὴν εὐθύνην τὴν ἔχομεν ἡμεῖς— καὶ διεδραματίσθη εἰς τοὺς κόλπους ἑνὸς ὅπλου, διὰ τὸ γόητρον καὶ τὸ ἠθικὸν τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ εἴμεθα ὅλοι εὐαίσθητοι, δηλαδὴ τῆς Ἀεροπορίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σήμερον τὸ θεμέλιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ Ἐθνικὴ ἄμυνα τῆς χώρας. Ἀνακίνησις λοιπὸν μὲ τυμπανοκρουσίας εἰς τὸν τύπον καὶ μὲ θόρυβον εἰς τὴν Βουλήν, καὶ δὴ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ζωῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ βλάψῃ τὰ συμφέροντα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἀλλὰ καὶ τὸ συμφέρον αὐτῆς ταύτης τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἀληθείας. Ἡ ἀνάμιξις μάλιστα ὀνομάτων ὡς τοῦ Ὑποπτεράρχου Παναγοπούλου μηδεμίαν σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς περιφήμου δίκης, δίδει ἐνδεχομένως λαβὴν εἰς ἰσχυρισμόν, ὅτι δὲν ἦτο μόνον ἡ ἐπιδίωξις τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἀληθείας τὸ κίνητρον ἐκείνων ποὺ ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἀγωνιστικὴν διάθεσιν τοῦ κ. συναδέλφου, δι’ ὅ,τι νομίζει δίκαιον, ὤθησαν αὐτὸν νὰ καταθέσῃ ὡς κατέθεσε τὴν ἐρώτησίν του. Ἐμένα ἡ ἐρώτησίς μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν θέμα τοῦ Ὑποπτεράρχου Παναγοπούλου, ἕνα θέμα ἠθικῆς τάξεως. Καὶ τοῦτο διὰ τρεῖς λόγους. Πρῶτον: Εἶναι τόσον μπερδεμένα τὰ πράγματα, ὥστε νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ μπερδεύωμεν ἀκόμη περισσότερον, μὲ τὴν ἀνάμιξιν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠκούσαμεν ἐπὶ μίαν 10ετίαν ἀναφερόμενα ποτὲ εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Καὶ δὲν τὰ ἠκούσαμεν, διότι δὲν εἶχον ποτὲ οὐδεμίαν σχέσιν μὲ αὐτήν. Δεύτερον: Διότι ἡ παράταξίς μας ἐπηγγέλθη ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην καὶ δὲν εἶναι οὔτε ἐνάρετον, οὔτε δίκαιον νὰ ἀφήνεται ἔκθετος, μὲ τοιαύτην ἀσύστατον κατηγορίαν ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ μὲ παίρνουν ἀπὸ τὴν Κρήτην ψηφοφόροι μου καὶ νὰ μοῦ λέγουν ὅτι ὑποστηρίζω βασανιστάς. Καὶ τρίτον: Διότι ἡ ἐπιμονὴ τόσον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς παρατάξεώς μας νὰ παρουσιάζουν τὸν Ὑποπτέραρχον Παναγόπουλον ὡς ἑνιαίαν ὁμάδα μὲ τὴν ἀποχωρήσασαν ἡγεσίαν, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἀντιθέτου πλευρᾶς νὰ τὸν παρουσιάζουν ὡς ἰδικόν τους, ἀποτελεῖ δι’ ἐμὲ ἔνδειξιν ὅτι κἄποιος λόγος πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ὄχι πάντως λόγος, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ τὸ συμφέρον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἡ πρώτη ἐρώτησίς μου, κύριε Πρόεδρε, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης: Εἰς τὰς δεκάδας, ἂν ὄχι εἰς τὰς ἑκατοντάδας κόλλας χάρτου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ ἀρχεῖον τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀεροπόρων, ὑπάρχει ἔστω μίαν μόνον φορὰν τὸ ὄνομα «Παναγόπουλος»; Δευτέρα ἐρώτησις: Ὅταν ἕνας Σμηναγὸς εἰς ἡλικίαν 28 ἐτῶν τὴν ἐποχὴν τῆς ἀπελευθερώσεως ἔφερε συνάλλαγμα εἰς Ἑλλάδα ἐξ Αἰγύπτου 61 χρυσῶν λιρῶν καὶ εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ συλληφθῇ, αἱ δὲ δικαστικαὶ ἀρχαί, εἰς τὰς ὁποίας παρεπέμφθη δὲν τὸν ἐτιμώρησαν, διότι ἀκριβῶς ἤξευραν ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπῆρχεν Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ ἤρχετο ἐξ Αἰγύπτου καὶ νὰ μὴ ἔφερε χρυσᾶς λίρας καὶ τὸν ἀπήλλαξαν μὲ τὸ μόνον αἰτιολογικόν, τὸ ὁποῖον παρεῖχεν ὁ νόμος, τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸν ἀπαλλάξουν, καὶ ὅταν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς δὲν ἀπεστρατεύθη τότε, ποὺ ἦτο τέλος πάντων πρόσφατος ἡ ρετσινιά, ἀλλὰ ἐσταδιοδρόμησεν, ἐπῆρε 5 βαθμούς, ἔγινεν Ὑποπτέραρχος, τὰ γαλόνια του δὲ τὰ ἐπῆρεν ὄχι μὲ εὔνοιαν, ἀλλὰ μὲ πλουσίαν πολεμικὴν δρᾶσιν εἰς ὅλα τὰ πεδία τῶν πολέμων τῆς γενεᾶς μας, μὴ προσκολληθεὶς ποτὲ εἰς οὐδεμίαν φατρίαν, εἰς οὐδενὸς εἴδους συμφέρον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον οὐδεμιᾶς πλευρᾶς διαμαρτυρηθείσης κεχωρισμένως διὰ τὴν σημερινήν του μεταχείρισιν, εἶναι —ἐρωτῶ— πρέπον καὶ ὀρθὸν νὰ θυσιάζεται ἕνας τοιοῦτος ἀξιωματικὸς ἔναντι οἱασδήποτε σκοπιμότητος καὶ νὰ ἀφήνεται ἔκθετος εἰς τὸ Πανελλήνιον μὲ τὴν ρετσινιὰ τοῦ λαθρεμπόρου; Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἐὰν εὑρεθῇ βουλευτής, ὁ ὁποῖος νὰ ἠμπορῇ νὰ εἴπῃ τὸ ὄνομα ἑνὸς μόνον Ἕλληνος, ὁ ὁποῖος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐπανερχόμενος ἐξ Αἰγύπτου δὲν ἔφερε τὰ χρήματά του εἰς χρυσᾶς λίρας, ἀλλὰ μὲ ἔμβασμα μέσῳ Τραπέζης, τότε θὰ ἀποσύρω τὴν ἐρώτησίν μου καὶ θὰ ζητήσω συγγνώμην, διότι ἀπησχόλησα ἀσκόπως τὴν Βουλήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ πρὶν τελειώσω, θὰ ἤθελον νὰ διατυπώσω μίαν εὐχὴν πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς Δεξιᾶς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ οὐδεμίαν διάθεσιν ἀντιδικίας καὶ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν. Νομίζω, ὅτι ἡ ΕΡΕ ἔπρεπε νὰ τὸ εἶχε πάρει ἀπόφασιν, ὅτι δὲν πρόκειται διὰ τοῦ θορύβου νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν μὴ ἀπομάκρυνσιν στρατιωτικῶν ἡγητόρων, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησίς μας κρίνει ὅτι δὲν εἶναι οἱ καταλληλότεροι. Ἔχομεν ἐντολὴν ἀπὸ τὸ 53% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ μεταβολὰς εἰς τὴν δημοσίαν ζωὴν καὶ πιστεύω ὅτι οὐδεὶς βουλευτὴς τῆς πτέρυγός μας εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ παρέκκλισιν ἀπὸ τὴν ἐντολὴν αὐτήν. Ἐὰν ἑπομένως ἡ ΕΡΕ διακυβεύεται τοῦ συμφέροντος τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὅπως ὅλοι πιστεύομεν, ἐπιστρέφω τὴν μομφήν, τὴν ὁποίαν συνήθως μᾶς ἀποδίδει, ὅτι δὲν εἴμεθα ἐπ’ αὐτοῦ εὐαίσθητοι, διατυπώνων τὴν εὐχήν, νὰ παύσῃ νὰ πιστεύῃ ὅτι διὰ τοῦ θορύβου καὶ διὰ τῶν ἐπαπειλουμένων ἑκάστοτε ἀνασχετικῶν πυρῶν θὰ καθορίζῃ ἐκείνη τὰ τῶν ἡγετικῶν θέσεων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ὅσον ἐνωρίτερα τὸ πάρει ἀπόφασιν, τόσον περισσότερον θὰ προσπαθοῦμε, ἐν προκειμένῳ διὰ τῶν δημοσίων συζητήσεων καὶ διὰ τῆς κριτικῆς προσώπων ἀσκούντων ἀνώτατον λειτούργημα νὰ μὴ ὑποστῇ φθορὰ τὸ γόητρον καὶ τὸ ἠθικὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§14ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν.

§15Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι μέσα εἰς τὴν ἐρώτησιν. Θὰ ἐρωτήσω, μήπως δὲν ἦσαν κατὰ τὴν κρίσιν τῆς ΕΡΕ ὅλοι ὅσοι παρέμειναν ἐν ἐνεργείᾳ ἄριστοι; Διὰ τὴν ΕΡΕ ὑποχρεωτικῶς πρέπει νὰ εἶναι ἄριστοι, διότι ἐπὶ ΕΡΕ ἔγιναν. Δι’ αὐτὸ βάζομεν νάρκην εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἢ μήπως αἱ ἀποστρατεῖαι δὲν ἔγιναν βάσει νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν ἡ ΕΡΕ ἐψήφισεν; Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταργήσῃ τὸν κομματικὸν αὐτὸν νόμον τὸ ταχύτερον δυνατόν. Διότι ναὶ μὲν διὰ τὸν ἀρχηγὸν τῶν Ἐπιτελείων ἠμπορεῖ μαζὶ μὲ τὰ ὑπηρεσιακὰ νὰ πρέπει νὰ ἰσχύσουν καὶ πολιτικὰ κριτήρια, ἀλλ’ ὄχι ὅμως διὰ τοὺς ἄλλους ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, διὰ τοὺς ὁποίους κριτήρια διὰ παραμονὴν καὶ προαγωγὴν πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἦθος, ὁ χαρακτήρ, ἡ πολεμικὴ δρᾶσις, ἡ διοικητικὴ καὶ ἡ ἱκανότης. Νομίζω, ὅτι ὅταν καταργήσωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, μόνον τότε θὰ ἐκλείψῃ ἀπὸ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἡ ἐντύπωσις, ὅτι διὰ τῆς ὑποταγῆς εἰς τὸ κυβερνῶν κόμμα ἐξασφαλίζεται εὐνοϊκῶς ἡ ἄνοδος καὶ ἡ παραμονὴ εἰς ἐνέργειαν. Καὶ τότε μόνον πιστεύω ὅτι θὰ γίνῃ ὁ Στρατὸς αὐτός, ποὺ πρέπει νὰ εἶναι, ἀκομμάτιστος, ὑπερήφανος, ἀφωσιωμένος εἰς τὸ Ἔθνος, πιστὸς εἰς τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν τῆς Πατρίδος. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός μας, ὅπως τὸν ἐπηγγέλθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§16Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸν λόγον, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§18Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ κανονικὸν εἶναι νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§20Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος θὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον καὶ κατόπιν θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προσωπικόν σας ζήτημα θὰ τὸ κρίνω ἐγώ. Ποῖον εἶναι;

§22Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ τὸ ἀναπτύξω. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὁ κ. Γρηγορίου διὰ τυμπανοκρουσιῶν, διὰ δημοσιεύσεων εἰς τὸν Τύπον καὶ διὰ θορύβου, προσεπάθησε νὰ δημιουργήσῃ σάλον καὶ ἐντυπώσεις. Πῶς τὸ βλέπετε αὐτό, κύριε Πρόεδρε, ἀγλάϊσμα καὶ κοπλιμέντο;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι προσωπικὸν θέμα, ἀλλὰ ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον.

§24Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὀλίγον φρέσκος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὤφειλε νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησίν του πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα εἶναι αὐτό· Θὰ ἀπαντήσετε ἐκεῖ ὅπου σᾶς ἔθιξε. Νὰ ὑπερασπίσετε τὰς ἀπόψεις σας καὶ ὄχι νὰ λέγετε τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ὁ κ. συνάδελφος.

§26Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Διατὶ μὲ διακόπτετε;

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι ἐξήλθατε τοῦ θέματος.

§28Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐξάπτεσθε, κύριε συνάδελφε. Ἠρεμία.

§30Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὤφειλεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησίν του. Ἀντιθέτως, τὸ ἥμισυ τῆς ἀγορεύσεώς του ὁ κ. συνάδελφος τὸ κατηνάλωσε, στρεφόμενος ἐναντίον μου, ὅτι δῆθεν ἐγὼ διὰ κωδωνοκρουσιῶν, θορύβου καὶ δὲν ἠξεύρω τὶ ἄλλο, προσεπάθησα νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις καὶ ὅτι εἰς ὅλα κἄτι κρύπτεται.

§31Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§32Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε.

§33Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε συνάδελφε.

§35Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι συγκαταβατικός, ἠμπορεῖ νὰ τοῦ ἀρέσῃ νὰ εἶναι ἱεροκῆρυξ. Ἡ ὑπόθεσις ὅμως δὲν λύεται διὰ συγκαταβάσεων. Ἡ ὑπόθεσις θὰ λυθῇ μόνον διὰ τῆς Δικαιοσύνης ......

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναπτύσσετε ἐκ δευτέρου τὴν ἐρώτησίν σας, πρὶν σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§37Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλετε νὰ ὁμιλήσω. Δὲν ὁμιλῶ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς δευτέρας ἐρωτήσεώς μου καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε Πρόεδρε. Καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ ἀφαιρεῖ τὸν λόγον.

§40Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ ἀπαντήσω, κ. βουλευταί, ἀρχίζων ἀπὸ τὸν κ. Κωνιωτάκην, ὁ ὁποῖος διετύπωσε μίαν συγκεκριμένην ἐρώτησιν ἀφορῶσαν τὸν κ. Παναγόπουλον. Ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Κωνιωτάκην, ὅτι ὅταν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπεφάσισε τὴν ἀποστράτευσιν τοῦ κ. Παναγοπούλου, ὡς κριτήρια ἔλαβε τὸ συμφέρον τῆς Ἀεροπορίας καὶ ὄχι ἄλλα τυχὸν κριτήρια. Ἦσαν αὐστηρῶς κριτήρια τὰ συμφέροντα τῆς Ἀεροπορίας. Εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Γρηγορίου, ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, προέβη εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἡγεσίας τῆς ΕΒΑ. Ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος, τοῦ παλαιοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πράγματι ἐταλάνισε τὴν ΕΒΑ, ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος τούτου αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμος. Ἐνώπιον τῆς ὀξύτητος τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, ἀρνοῦμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν.

§41Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὀχυρούμενος ὄπισθεν τοῦ Κυπριακοῦ, ἀρνεῖται νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Καίτοι εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, τὸν πληροφορῶ ἐγὼ ὁ μὴ ἁρμόδιος, ὅτι οὔτε ἡ Ἑλλάς, οὔτε ἡ Κύπρος πρόκειται νὰ θιγοῦν ἀπὸ τὸ θέμα αὐτό, διότι εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι βαίνομεν πρὸς ἕνωσιν Κύπρου καὶ Ἑλλάδος. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι μία πρόφασις διὰ νὰ μὴ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ ἀκανθῶδες αὐτὸ θέμα. Ἐγὼ ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς ὑπέβαλα μίαν ἐρώτησιν, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ὑποβάλω μία ἐπερώτησιν, διότι τὸ θέμα εἶναι μέγα. Τὸ θέμα δὲν πρόκειται νὰ κλείσῃ ἐὰν δὲν καταδικασθοῦν οἱ βασανισταὶ καὶ ἐὰν δὲν ἐπανέλθουν μὲ δόξες καὶ τιμὲς ἐκεῖνοι ποὺ ἔφυγαν. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, δέχεσθε ἢ δὲν δέχεσθε τὴν ἐπερώτησιν διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ ἐν πλάτει τὸ θέμα, νὰ φέρωμεν ἐδῶ τοὺς φακέλλους, τὰ στοιχεῖα, τὰ πάντα καὶ ὕστερα ἀπὸ μίαν γενικευμένην συζήτησιν, τότε καὶ μόνον νὰ ἀποφασίσετε ἐὰν θὰ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ἐγκληματίαι ἢ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ μὴ ἐπανέλθουν οἱ ἡρωϊκοὶ ἀεροπόροι. Κατόπιν τῆς ἀπαντήσεώς σας θὰ κάμω ἐπερώτησιν, ὄχι μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀποδοκιμασίας τῆς Κυβερνήσεως —διότι ἐπερώτησις σημαίνει ἀποδοκιμασίαν τῆς Κυβερνήσεως— θὰ κάμω καὶ θὰ καταθέσω ἐντὸς τῆς σήμερον ἐπερώτησιν, διὰ νὰ ἔχω τὸν χρόνον νὰ ἀναπτύξω τὸ πῶς ἔγινε τὸ ἔγκλημα εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους διὰ τὸ ὁποῖον κόπτεσθε αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§42Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶχον ἀπαντήσει εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, προέβη εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἡγεσίας τῆς ΕΒΑ. Ἡ ἀπάντησις ἦτο θετικὴ εἰς τὴν ἐρώτησίν του. Ἀνεφέρθη εἰς τὸ παρελθόν, εἰς τὴν δίκην τῆς Ἀεροπορίας. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐδήλωσα ὅτι ἀρνοῦμαι νὰ εἰσέλθω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει ὅλα τὰ δικαιώματα ὡς βουλευτὴς ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐγὼ ἔχω ὅλην τὴν εὐθύνην ἐκ τῆς θέσεώς μου. Ὁ καθεὶς θὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων του καὶ ὁ ἄλλος θὰ ἔχῃ τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης του.

§43Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀφοῦ τοὺς ἀπεστρατεύσατε ..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γρηγορίου, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε ἐκ τρίτου. Σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν. (Κωδωνοκρουσίαι). Εἴπατε ὅτι θὰ ἐγγράψετε ἐπερώτησιν. Νὰ ἐγγράψετε καὶ ὁμιλήσετε ὅσον θέλετε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε ἐκ τρίτου. Σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§45Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ εἶσθε καὶ βουλευτὴς τῆς πλειοψηφίας. Ὁ κ. Κωνιωτάκης ἔχει τὸν λόγον. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Κωνιωτάκη, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἐλάχιστον.

§47Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τὴν ἀπάντησίν του. Δὲν ἀμφέβαλον ὅτι ἡ ἀποστράτευσις τοῦ Ὑποπτεράρχου κ. Παναγοπούλου θὰ ὑπηγορεύετο ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας καὶ μόνον. Διότι ἄλλως τε τὸ εἶπον μόνος μου ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πᾶν δικαίωμα κατ’ ἀπόλυτον, ὑποκειμενικὴν καὶ ἐλευθέραν κρίσιν νὰ ἀποστρατεύσῃ οἱονδήποτε θέλει καὶ αὐτὸν τὸν νόμον ἐζήτησα, μάλιστα νὰ καταργήσωμεν. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἐζήτησα καὶ δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν —δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω— εἶναι ἢ δὲν εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Παναγοπούλου ἀναγεγραμμένον εἰς τὰς ἑκατοντάδες κιλὰ χάρτου ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ἀρχεῖον τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀεροπόρων; Διότι ὁ κ. Παναγόπουλος εἶναι σήμερον ἀνὰ ὅλην τὴν Ἑλλάδα διαβεβλημένος, ὅτι εἶχε καὶ ἐκεῖνος ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ ἡ δευτέρα ἐρώτησίς μου ἦτο πῶς ἐγένετο τὸ παράπτωμα καὶ ἐὰν τοιοῦτον παράπτωμα πρὸ 20ετίας γενόμενον διὰ μεταφορὰν συναλλάγματος, ποὺ ἔκαμαν ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἐὰν ἔπειτα ἀπὸ 20 ἔτη, πρέπει νὰ βαρύνῃ τόσον πολὺ εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα τοῦ Ἀνωτάτου Ἀξιωματικοῦ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4, ὁ κ. Κωνιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§49Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου διὰ τὰ Φ 104, τὰ ἀεροπλάνα διὰ τῶν ὁποίων ἐφωδιάσθη ἐσχάτως ἡ ΕΒΑ, ἀποβλέπει βασικῶς εἰς τὸ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις θέσιν ἐπὶ τοῦ δημιουργουμένου διὰ τοῦ Τύπου τεχνικοῦ θορύβου ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον, εἰς βάρος τῶν ἀεροπλάνων αὐτῶν ὑπὸ τῶν ἐχόντων συμφέρον νὰ ἐπηρεάσουν τὴν κοινὴν γνώμην δυσμενῶς κατ’ αὐτῶν καὶ ὑπὲρ ἑτέρου τύπου ἀεροπλάνων, τοῦ ΝΟΡΘΡΟΚ ἢ ἄλλως Φ. 5Α, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως εἶναι ἀσυγκρίτως κατώτερον καὶ ὡς ἀεροπλάνον καὶ ὡς ἐπίδοσις ἀπὸ τὸ ἀεροπλάνον Φ 104. Καὶ πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις θέσιν, διότι τὰ ἐμπορικὰ συμφέροντα τοῦ ΝΟΡΘΡΟΚ ποὺ ἐνυπάρχουν εἰς τὴν διαφήμισιν τοῦ Φ 104, τοῦ τελειοτέρου ἀεροπλάνου ποὺ διαθέτει σήμερον ἡ συμμαχία, ἔχουν ἤδη ἐπιτελέσει θετικὴν ἐθνικὴν ζημίαν, ἔχουν κλονίσει τὸ ἠθικὸν τῶν ἱπταμένων χειριστῶν μας οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ πετάξουν. Δυστυχῶς πρὸ ἡμερῶν, ὅπως γνωρίζῃ ἡ Βουλή, κατὰ τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὰ νέου τύπου ἀεροπλάνα ποὺ μᾶς ἦλθαν, τὰ Φ 104, ἔγινεν ἕνα ἀτύχημα ποὺ ἐστοίχισε τὴν ζωὴν δύο ἐκ τῶν καλυτέρων χειριστῶν μας. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεώς μου μέχρις ὅτου ὑπάρξῃ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ αὐτὸ τὸ συμπληρωματικὸν στοιχεῖον διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς καλύτερα συμπεράσματα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ;

§51Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλλει παρομοίαν ἐρώτησιν. Συμφωνῶ περὶ τῆς ἀναβολῆς μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Κωνιωτάκης.

§52Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶχον κάμει ἔγγραφον ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Διαμαντόπουλον καὶ ὁ κ. Διαμαντόπουλος εὗρε τὴν ἀπάντησιν ἱκανοποιητικήν. Θὰ εἶχον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Κωνιωτάκην καὶ ἐπίσης νὰ διαφωτίσω καὶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Ἡ προμήθεια τῶν ἀεροπλάνων δὲν γίνεται διὰ χρημάτων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅταν πληρώνετε σεῖς ὁ ἴδιος ἔχετε τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐκλογῆς. Ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀγοράσετε μὲ τὰ χρήματά σας ὅ,τι θέλετε καὶ γεννᾶται μετὰ ἡ εὐθύνη, διατὶ ἠγοράσατε τοῦτο καὶ ὄχι ἐκεῖνο τὸ ἀεροπλάνον. Τὰ ἀεροπλάνα ὅμως μᾶς δίδονται καὶ δὲν ἔχομεν δικαίωμα ἐπιλογῆς, ὅταν μᾶς παρέχονται δωρεὰν καὶ δὲν τὰ ἀγοράζομεν. Τὸ μόνον ποὺ ἔχομεν δικαίωμα, εἶναι νὰ ἐκδηλώσωμεν προτίμησιν διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τύπον ἀεροπλάνων, χωρὶς πέραν τούτου νὰ ἔχωμεν καμμίαν ἄλλην ἀποφασιστικὴν ἁρμοδιότητα. Κατατοπίζω τὴν Βουλήν, διότι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ προμήθεια τῶν ἀεροπλάνων εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχει σχέσιν ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος παρέχει τὴν πίστωσιν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν ἀεροπλάνων. Εἶναι ὑλικόν, τὸ ὁποῖον προσφέρεται δωρεὰν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Ἢ θὰ τὸ δεχθῶμεν τὸ ὑλικὸν αὐτό, ἢ θὰ διατυπώσωμεν παράκλησιν ἀλλαγῆς, ἡ ὁποία ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτή, θὰ μᾶς τεθῇ τὸ δίλλημα νὰ πάρωμεν αὐτὰ ποὺ μᾶς δίδουν. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ὁ κ. Κωνιωτάκης, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὴν διαδικασίαν, ἐπιμένει ἐπὶ τοῦ θέματος μὲ ἄλλην ἔννοιαν, νὰ διατυπωθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἡ προτίμησις εἰς ἕνα τύπον ἀεροπλάνου, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἢ ὄχι τὴν προτίμησιν αὐτήν. Ὁ τύπος τῶν ἀεροπλάνων F 104, ὅσοι τὰ εἴδατε κατὰ τὴν πρώτην αὐτῶν πτῆσιν, ἀμέσως γίνεται ἀντιληπτὴ ἡ ἱκανότης καὶ ἡ ἀπόδοσις αὐτῶν. Εἶναι μία πρόοδος χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ ὅτι καὶ τὰ ἄλλα ἀεροπλάνα δὲν ἔχουν τὰς ἀρετάς των. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὸ Συμβούλιον Ἀέρος καὶ τὸ ὁποῖον ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Βεβαίως ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται ἔρευνα, διότι πράγματι τὰ ἀεροπλάνα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπερηχητικὰ μὲ ταχύτητα ἀρκετὰ σημαντικήν, ἔχουν μίαν λεπτότητα καὶ εὐαισθησίαν εἰς τὰς μηχανάς των, μὲ ἀποτέλεσμα, ὥστε τὰ ἀτυχήματα νὰ μὴ εἶναι σπάνια. Ἄλλωστε ἔχω νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ἕνας τύπος ἀνωτέρου ἀεροσκάφους τοῦ 104, τὸ 105, Ἀμερικανικοῦ τύπου, διότι εἶχεν ἀρκετὰ δυστυχήματα ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ σταματήσῃ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ τύπου αὐτοῦ τῶν ἀεροπλάνων μέχρι τῆς διενεργείας ἐρεύνης. Μετὰ δὲ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἐρεύνης ἐπέτρεψεν ἐκ νέου τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀεροπλάνων τύπου 105. Τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς τεχνικὸν καὶ ἕνας Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἐκλέξῃ μεταξὺ τῶν τεχνικῶν ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι θὰ τοῦ διατυπωθοῦν. Ἀλλὰ ἔχω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι παρακολουθεῖται καὶ ἐρευνᾶται μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὸ θέμα, ὥστε νὰ διατυπωθῇ ἐκ μέρους μας ἡ παράκλησις διὰ τὸν καταλληλότερον τύπον ἀεροπλάνου, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς νομίζομεν.

§53Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως φαίνεται, ὅτι δὲν συνεφώνησε καὶ ἔδωσεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου διότι φυσικὰ ὡς εἶναι κατατεθειμένη ἡ ἐρώτησίς μου λέγει, ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ 1961 ἡ Ε.Β.Α. ἦτο ἐπισήμως προγραμματισμένη νὰ ἐφοδιασθῇ ὁλόκληρος μὲ F 104. Αἰφνιδίως ὅμως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς, οὐδαμόθεν ἐγγράφου νύξεως ἡ Ε.Β.Α. χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀέρος ἐζήτησε τὴν παραγγελίαν τοῦ σκάρτου ἀεροπλάνου. Λέγω τὴν λέξιν «σκάρτο» μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν εἶναι πολὺ καλὸ ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλο ἀεροπλάνον. Ἄλλο εἶναι τὸ ἕνα ἀεροπλάνον καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Ὅταν τὸ ἀεροπλάνον F 104 ἔχῃ ταχύτητα 2.300 χιλιόμετρα, τὰ ΝΟΡΘΟΝ ἔχουν 1.300 χιλιόμετρα, δηλαδὴ 1.000 χιλιόμετρα διαφοράν. Ἐπίσης ὅταν τὸ F 104 ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀνέλθῃ εἰς ὕψος 75.000 ποδῶν τὸ ΝΟΡ-ΘΟΝ ἀνέρχεται εἰς ὕψος 45.000 ποδῶν. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχουν 30.000 πόδια διαφορά. Τὸ ἀεροπλάνον F 104 ἔχει ἠλεκτρονικὸν ὑλικὸν διὰ πτήσεις καθ’ ἡμέραν καὶ νύκτα, ἐνῷ τὸ ΝΟΡΘΟΝ δὲν ἠμπορεῖ παρὰ μόνον τὴν ἡμέραν. Αὐτὰ τὰ μειονεκτήματα τοῦ ἀεροπλάνου ΝΟΡΘΟΝ ἔναντι τοῦ F 104 εἶναι τόσον ἐμφανῆ, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλωμεν προσπάθειαν νὰ μὴ ἀλλάξῃ ὁ προγραμματισμός. Βεβαίως ἡ ἀμυντικὴ βοήθεια δίδεται δωρεὰν καὶ ὑπῆρχε προγραμματισμὸς διὰ ἀεροπλάνα τύπου F 104 καὶ ἔγινεν ἀλλαγὴ μὲ δεύτερον ὑλικόν. Ἐρωτῶμεν, εἶναι ἀληθὲς αὐτό; Ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι; Τὸ πρῶτον ἐρώτημά μου εἶναι: Παραδέχεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ F 104 εἶναι κατὰ πάντα ἀνώτερον τοῦ ΝΟΡΘΟΝ; Αὐτὸ εἶναι ἕνα σπουδαιότατον θέμα ἐθνικῆς ἀμύνης καὶ πρέπει νὰ τὸ καταλάβωμεν.

§54Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι κακῶς πληροφορημένος εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι δὲν εἶχον προγραμματισθῆ τὰ ἀεροπλάνα F 104. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ προτερήματα τοῦ ἀεροπλάνου F 104 ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλο ἀεροπλάνο, βεβαίως ἄλλος εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ ἑνὸς καὶ ἄλλο πολεμικὸν ὅπλον εἶναι τὸ ἄλλο. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολίαν ὅτι τὸ Συμβούλιον ἀέρος ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος καὶ ἔχει ἐκφράσει γνώμην. Ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον παρακολουθεῖ τὸ θέμα καὶ θὰ ζητήσῃ ἐκεῖνον τὸν τύπον τοῦ ἀεροπλάνου τὸν ὁποῖον θὰ θεωρήσῃ ὡς τὸν καταλληλότερον διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν Ἑλληνικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§55Κ. ΚΩΝΙΩΤΑΚΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρω τὰ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως διότι ἀντεπροσώπευσα τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ΝΑΤΟ εἰς Παρισίους καὶ γνωρίζω ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ἐγένετο ὁ προγραμματισμός, ὄχι ὁ σταθερὸς προγραμματισμός, διότι ὑπάρχουν δύο εἰδῶν προγραμματισμοί, προγραμματισμὸς στόχων καὶ σαφὴς προγραμματισμός, ἐγένετο προγραμματισμὸς ἀεροπλάνων F 104. Αὐτὰ τὰ ἠξεύρω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως.

§56Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡ πληροφορία σας δὲν εἶναι ἀκριβής.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ἀναγνωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑφυπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων παρ’ αὐτοῦ σχεδιαγραμμάτων χωροταξικῶν μελετῶν τῶν περὶ τὴν Ἀκρόπολιν καὶ ἄλλων περιοχῶν Ἀθηνῶν, ἀφορωσῶν τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν κλπ.

§58Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐζήτησα στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τὰ ὕψη οἰκοπέδων εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν κατ’ ἀρχὰς ἕνα γενικώτερον θέμα τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ συνόλου τῶν οἰκισμῶν ἐντὸς τοῦ Ἀττικοῦ λεκανοπεδίου. Ἡ αἴτησίς μου περὶ καταθέσεως τῶν χωροταξικῶν πινάκων καὶ στοιχείων μελετῶν, ἐγένετο μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς δυνατότητος διαψεύσεως κυκλοφορουσῶν φημῶν ποὺ προεκάλεσαν σύγχυσιν καὶ ἔντονον ἀγωνίαν ἑνὸς ὁλοκλήρου κόσμου, σχετικῶς μὲ ἀπόφασιν τῶν ἁρμοδίων ὅπως εἰσηγηθοῦν τὴν ἔτι περαιτέρω μείωσιν τῶν ὑφισταμένων περιωρισμένων ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν ἐπὶ πλέον δὲ καὶ τὴν καθολικὴν μείωσιν τῶν ποσοστῶν ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ τῶν ἀκινήτων. Καθ’ ἣν στιγμήν, ὁ συνεχῶς αὐξάνων ρυθμὸς τῶν ὑποβαλλομένων ἐκκλήσεων πρὸς τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀτόμων, συλλόγων ἐκπροσωπούντων περιοχὰς τῆς πρωτευούσης, τοῦ τύπου, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρων οἰκισμῶν πέριξ τῶν Ἀθηνῶν, περὶ αὐξήσεων τῶν ὑψῶν, ὡς καὶ διαμαρτυριῶν δι’ ἄνισον μεταχείρισιν, ἀφήνει νὰ διαφανῇ σαφέστατα ὅτι τὸ ὑπάρχον διάταγμα τοῦ 1955, περὶ ὑψῶν, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς σημερινὰς συνθήκας καὶ ἐπὶ πλέον δημιουργεῖ ἀνομοιόμορφον ἀνάπτυξιν τῆς πόλεως μὲ λογικὸν ἐπακόλουθον καὶ τὴν ἐμφάνισιν ὀξυτάτων κοινωνικῶν ἀδικιῶν. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ὅτι ἔχει περατωθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἡ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη συλλογὴ στοιχείων καὶ ὁ καταρτισμὸς τῶν ἀναγκαίων χωροταξικῶν πινάκων. Ὡς ἐκ τούτου ἡ μὴ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλήν, παρ’ ὅ,τι ἀπὸ ἔτους διαδίδεται, νόμου ἐπιτρέποντος, ὅπως τὸ 1934 καὶ τὸ 1955, ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἔκδοσις διατάγματος περὶ νέων ὑψῶν, ἔχει ἐντείνει τὴν σύγχυσιν περὶ τῶν μελετωμένων, ἰδιαιτέρως δὲ λόγῳ τῶν μετ’ ἐπιτάσεως τελευταίως κυκλοφορουσῶν φημῶν, ἃς ἀνωτέρω ἀνέφερα. Κύριοι συνάδελφοι, πρόθεσίς μου δὲν εἶναι νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν διαμαρτυρίας καὶ αἰτήματα κατοίκων, οὔτε ἀπόψεις καὶ γνώμας πολεοδόμων ἐπὶ τοῦ θέματος. Σκέψεις ὅμως καὶ γεγονότα γνωστά, βασικῶς εἰς ὑμᾶς, ποὺ θὰ συνετέλουν εἰς τὸ νὰ ὑποβοηθήσουν τὴν δημιουργίαν μιᾶς σαφεστέρας εἰκόνος τοῦ ὅλου προβλήματος, πιστεύω πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφερθοῦν. Οἱ μηχανικοὶ τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίων Ἔργων ποὺ κατήρτισαν τὸν τότε πίνακα τῶν ὑψῶν, ἐδικαιολόγησαν τὰ περιωρισμένα ὕψη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς πυκνότητος ποὺ θὰ παρουσίαζον αἱ ραγδαίως μετατραπεῖσαι ἄλλοτε συνοικίαι εἰς κεντρικὰς περιοχὰς τῆς πόλεως ἂν ἐκτίζοντο καθ’ ὁλοκληρίαν μὲ νέας οἰκοδομὰς καὶ μὲ τὰ μέγιστα ἐπιτρεπόμενα ὕψη, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης προστασίας τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ἀπὸ τὸν κίνδυνον τοῦ νὰ καταστοῦν μὴ ὁρατοὶ λόγῳ παρεμποδισμοῦ των ἐκ τῶν πέριξ ὑψηλῶν κτιρίων. Ἡ πρᾶξις ὅμως δὲν ἐδικαίωσε τὴν θεωρίαν. Καὶ οὕτω σήμερον ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὸ κεντρικόν της ἀκόμη πυρῆνα παρουσιάζει μίαν ἀνομοιόμορφον καὶ ἀσύμετρον οἰκοδομικὴν ἀνάπτυξιν, μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν μόνον τῶν περιοχῶν ἢ ἀρτηριῶν ἐκείνων αἵτινες συμπεριελαμβάνοντο εἰς προνομιούχους σχετικῶς πολυωρόφους τομεῖς. Ἀντιθέτως, μεγίστης ἐκτάσεως περιοχαί, πλησιέστατα πρὸς τὸ κέντρον, ὄχι μόνον δὲν ἀνοικοδομήθησαν, ἀλλὰ παρέμειναν παντελῶς στάσιμοι λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς αὐτὰς εἶχεν ἐπιβληθῆ ἡ ἀνέγερσις ὀλιγοορόφων κτιρίων. Ἡ ἄποψις ὅτι μὲ τὰ ὑφιστάμενα ἐντὸς σχεδίου ὕψη, χωρὶς νέας ἐπεκτάσεις, εἶναι δυνατὴ ἡ κάλυψις οἰκιστικῶν ἀναγκῶν πολὺ μεγαλυτέρου πληθυσμοῦ, παραμένει τελείως θεωρητική, διότι προϋποθέτει γενικὴν ἀνοικοδόμησιν ἐφ’ ὅλων τῶν ἰδιοκτησιῶν, ἄρα καὶ ἀντιοικονομικὴν κατεδάφισιν καλῶς διατηρουμένων εἰσέτι ὀλιγορόφων οἰκοδομῶν καὶ ἐξαναγκασμὸν ἰδιοκτητῶν πρὸς ἀνοικοδόμησιν, γεγονὸς ἀντιδημοκρατικὸν καὶ ἀνεφάρμοστον. Τινὲς ἴσως ἀντιτείνουν, ὅτι ἡ πυκνότης τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν εἰς μερικὰς κεντρικὰς περιοχὰς τῶν Ἀθηνῶν εἶναι κάπως ὑψηλή. Ἂς μὴ μᾶς ἀπατοῦν οἱ ἀριθμοί. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ηὐξημένη φαινομενικῶς πυκνότης εἰς τὸ κέντρον ὀφείλεται ὄχι τόσον εἰς πυκνότητα κατοικίας, ὅσον εἰς τὴν ἔλλειψιν χώρων γενικῆς χρήσεως (ἤτοι πάρκων, πλατειῶν, ὁδῶν μεγάλου πλάτους) καὶ εἰς τὴν συσσώρευσιν, λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς στέγης, πολλῶν ἀτόμων εἰς κατοικίας περιωρισμένου χώρου. Ὡς γνωστὸν εἶναι παγκόσμιον τὸ φαινόμενον τῆς συνεχοῦς διογκώσεως τῶν πόλεων εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, λόγῳ τῆς μηχανοποιήσεως τῆς γεωργίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὡς ἄνω διόγκωσις ὑπῆρξεν ἐντονωτέρα καὶ λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τῆς μετέπειτα ἀνωμάλου καταστάσεως, χωρὶς σήμερον νὰ ἐλπίζωμεν εἰς μείωσίν της. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ ἀγροτικός μας πληθυσμὸς ἀνέρχεται περίπου εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ συνόλου ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς προηγμένας βιομηχανικὰς χώρας, ὅπου τὸ ἀντίστοιχον ποσοστὸν κυμαίνεται μεταξὺ 10% καὶ 20%. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὑπερβολικὴ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐπέφερε συνένωσιν τῆς πόλεως μετὰ τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν πέριξ Δήμων, ἐνῷ συγχρόνως δημιουργεῖ συνεχῶς διὰ τῆς καταλήψεως δυσαναλόγως μεγάλων ἐκτὸς σχεδίου περιοχῶν, ἀλόγιστον ἐπέκτασιν μὲ καταστρεπτικὰ ἐπακόλουθα. Αἱ δυσμενεῖς αὗται ἐπιπτώσεις δημιουργοῦνται: α) Ἐκ τῶν ἐξαιρετικὰ ὑψηλῶν δαπανῶν, αἵτινες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν, τὴν κατασκευὴν δικτύου ὑπονόμων, τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν νέων δημοτικῶν ὁδῶν καὶ τῆς συνδέσεως τῶν νέων περιοχῶν μὲ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως καὶ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Καὶ ἐδῶ ἦτο σκόπιμον ἴσως νὰ ἀναφερθῇ μία ἑτέρα πρωτεύουσα Εὐρωπαϊκοῦ Κράτους, ἐμφανίζουσα τὸ αὐτὸ περίπου μῆκος δημοτικῶν ὁδῶν μὲ τὰς Ἀθήνας. Οὕτως, ἡ πόλις τῆς Βιέννης, μὲ πληθυσμὸν διπλάσιον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἐμφανίζει ἐκ τῶν 1.000 χιλιομέτρων δημοτικῶν ὁδῶν, ἀσφαλτοστρωμένα τὰ 980 χιλιόμετρα, τῶν ἑτέρων 20 παραμενόντων χωματοδρόμων εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως, λόγῳ ἐντόνων κατὰ μῆκος κλίσεων. Δίκτυον ὑπονόμων πλῆρες καὶ δημοτικὸν ἠλεκτροφωτισμὸν εἰς τὰ 1.000 χιλιόμετρα. Εἰς τὰς Ἀθήνας ἀσφαλτοστρωμένα μόνον 300 χιλιόμετρα, ἐνῷ ἐκ τῶν ἀπομενόντων 700 χιλιομέτρων τὰ 300 χιλιόμετρα εἰς ἀδιάβατον κατάστασιν. Ὑποτυπῶδες δίκτυον ὑπονόμων εἰς 200 χιλιόμετρα καὶ στοιχειώδη δημοτικὸν ἠλεκτροφωτισμὸν εἰς ὀλιγώτερα τῶν 400 χιλιομέτρων.

§59Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφυπ. Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἤξευρα, ὅτι ἀντὶ τῆς αἰτήσεως ἐγγράφων θὰ ἀνεπτύσσατε τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ ἄλλης βάσεως, ὡς αὐτὴν τὴν στιγμὴν πράττετε, θὰ σᾶς ἔφερον στοιχεῖα καὶ θὰ σᾶς ἀπήντων ἀναλόγως. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ συζητήσωμεν σήμερον τὸ ὅλον θέμα, ἐὰν τὸ ἐγνώριζον. Ἐλπίζω, ὅμως, νὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς μετὰ πάσης λεπτομερείας συζητήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ. Σεῖς, ὅμως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν παραβιάζεται τὸν Κανονισμόν.

§60Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρὰ τὴν μικρὰν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχω, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις ἄλλοι συνάδελφοι ἐπεξετάθησαν εἰς περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἡ πρώτη μου ἐν τῇ Βουλῇ ἀγόρευσις, καὶ θὰ παρεκάλουν ὅπως μοὶ δοθῇ σχετικὴ ἄνεσις εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεών μου. Κύριοι βουλευταί, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Δήμου Βιέννης εἶναι 17 φορὰς μεγαλύτερος ἐκείνου τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ὅστις φθάνει εἰς τὸ ὕψος τῶν 250 ἑκατ. δραχμῶν. Τὸν προϋπολογισμὸν αὐτὸν τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, τῶν 250 ἑκατ. δραχμῶν, κατὰ 80% τὸν ἀπορροφοῦν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια τοῦ προσωπικοῦ. Εἶναι θλιβερὰ ἡ σύγκρισις, χρήσιμον ὅμως τὸ δίδαγμα. Καὶ τοῦτο ἀσφαλῶς εἶναι τὸ ὅ,τι ἀφοῦ εἶναι γενικῶς ἀποδεδειγμένον πόσον οἰκονομικῶς ἀσύμφορον καθίσταται ἡ κατ’ ἐπέκτασιν αὔξησις τῶν πόλεων διὰ τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα, τοῦτο καθίσταται ἀπολύτως ἀπαγορευτικόν. β) Ἐκ τῆς ἀνάγκης αὐξήσεως τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων, ἥτις αὐτομάτως δημιουργεῖ συγκοινωνιακὴν συμφόρησιν τῶν ἀρτηριῶν τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου ἀναγκαστικῶς καὶ καταλήγουν αἱ πλεῖσται τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ κυκλοφοριακὴ ἱκανότης τῶν ὀλίγων ἀρτηριῶν τοῦ κέντρου, εἶναι ἤδη σχεδὸν κεκορεσμένη καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς μεγάλης ἐπιφανείας τῶν δυσκινήτων καὶ ἀπειθάρχων μεγάλων λεωφορείων καὶ τῆς δυσκολίας ἐγγραφῆς των εἰς τὰς στενὰς καθέτους στροφὰς τῶν Ἀθηναϊκῶν δρόμων, γεγονὸς ποὺ καθυστερεῖ ἐκπληκτικὰ τὴν συνεχῆ ροὴν τῶν μικροτέρων αὐτοκινήτων μὲ τὴν αὐτόματον, ὑποτυπώδη, ἰσόχρονον σηματοδότησιν. Ἀνέφερα ὑποτυπώδη, διότι σήμερον μελετᾶται καὶ ἐφηρμόσθη ἤδη ἠλεκτρονικὴ σηματοδότησις (Ν. Ὑόρκη, Βαλτιμόρη, Λονδῖνον) μὲ ἠλεκτρικοὺς διερευνητὰς (COMPU-TERS) οἱ ὁποῖοι μεταφέρουν τὰς μετρήσεις των πρὸς τὸ ἠλεκτρονικὸν κέντρον σηματοδοτήσεως, ποὺ αὐτομάτως, ἐπιταχύνει ἢ ἐπιβραδύνει τὴν σηματοδότησιν τοῦ πρασίνου ρεύματος τῶν ἀρτηριῶν ἢ τῶν παρόδων, ἀντιστοίχως ἀναλόγως τοῦ φόρτου κυκλοφορίας. Ἐξ ἄλλου ἀστοί, κάτοχοι μικρῶν αὐτοκινήτων Ι.Χ. ἀλλὰ μὴ δυνάμενοι νὰ ἀποκτήσουν λόγῳ τῶν ἀπροσίτων τιμῶν στέγην πλησίον τοῦ κέντρου, ὁπότε θὰ μετέβαινον εἰς τὰς ἐργασίας των πεζῇ ἢ δι’ ἄλλων μέσων, ἀναγκάζονται κατοικοῦντες εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, νὰ ὑποκύψουν εἰς τὸ δέλεαρ τῆς ταχυτέρας μεταφορᾶς των πρὸς τὸ κέντρον διὰ τοῦ αὐτοκινήτου των, ἐπιδεινοῦντες οὕτω καὶ τὴν κυκλοφοριακὴν συμφόρησιν, ἀλλὰ καὶ ταλαιπωρούμενοι οἱ ἴδιοι ἐκ τῆς μὴ ἐξευρέσεως χώρου σταθμεύσεως. Ἐπίσης ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ πληθυσμοῦ ἐκ τοῦ κέντρου ἐπιφέρει τεραστίαν ἀπώλειαν ὡρῶν ἐργασίας τοῦ διακινουμένου πληθυσμοῦ, ἐπιβάρυνσιν τοῦ κόστους ζωῆς ἐκ τῶν ηὐξημένων εἰσιτηρίων καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας λόγῳ ἐξαγωγῆς συναλλάγματος διὰ περισσότερα ὀχήματα πάσης φύσεως καὶ καύσιμα. γ) Ἐκ τῆς καταλήψεως πολυτίμων καλλιεργησίμων ἐκτάσεων αἵτινες ἐν Ἑλλάδι ὑστεροῦν σημαντικώτατα ἔναντι τῶν ὀρεινῶν τοιούτων. Διαπρεπεῖς πολεοδόμοι τονίζουν, ὅτι συνέχισις τῆς σημερινῆς ἀλογίστου ἐπεκτάσεως, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς συνένωσιν τῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς Χαλκίδος μέχρι τοῦ ἔτους 2.000. Ἡ οἰκοπεδοποίησις τῶν πέριξ τῶν Ἀθηνῶν ἐκτάσεων, ἔχει λάβει μορφὴν ὁμαδικῆς ὑστερίας. Καὶ τὴν ὑστερίαν ταύτην προκαλεῖ ἡ ἀδυναμία καλύψεως τῶν οἰκιστικῶν ἀναγκῶν ἐντὸς τῆς πόλεως, διότι λόγῳ τῶν χαμηλῶν ἐπιτρεπομένων ὑψῶν, ἡ ἀνοικοδόμησις καθίσταται ἀντιοικονομική. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καθίσταται σαφές, πόσον προέχει ἡ ὁμοιόμορφος ἀνάπτυξις τῶν καθυστερημένων κεντρικῶν περιοχῶν τῆς πρωτευούσης, ἥτις ἀνεξαρτήτως τῆς γενικωτέρας ἐπιλύσεως τοῦ ὅλου οἰκιστικοῦ θέματος, ἀσφαλῶς ἀναστέλλει τὴν ἀλόγιστον ἐπέκτασιν τῆς πόλεως καὶ δίδει τὸν χρόνον ἀνετωτέρας ἀντιμετωπίσεως τῶν προκυπτόντων προβλημάτων. (Ρυθμιστικὸν Σχέδιον). Ἐπὶ πλέον δὲ ἐπιδεικνύει τὴν στοργὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς πολίτας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κεφαλαιώδους δι’ αὐτοὺς προβλήματος τῆς στεγάσεώς των. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ πάθος τοῦ Ἕλληνος διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἰδιοκτήτου στέγης. Τὸ χαμηλὸν σχετικῶς κατὰ οἰκογένειαν εἰσόδημα, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἐκπληκτικῶν ἀλλαχοῦ πιστωτικῶν διευκολύνσεων διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν, τὸν ἀναγκάζουν ὅπως δι’ ἰδίων μέσων καὶ μάλιστα δι’ αἱματηρῶν οἰκονομιῶν, ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀπόκτησιν κατοικίας κατὰ τρόπον πολλάκις ἀνορθόδοξον. Τὰ τελευταῖα ὅμως ἔτη ἀπόκτησις ἰδιοκτήτου στέγης πλησίον τοῦ κέντρου κατέστη δυσχερής, ὄχι λόγῳ κορεσμοῦ καὶ εἰς αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ τιμαὶ διαμερισμάτων κατέστησαν ἀπαγορευτικαὶ διὰ τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ, ἀφοῦ ηὐξήθησαν μέχρι καὶ 120%. Καὶ τοῦτο ὄχι τόσον ἐκ τῆς μικρᾶς αὐξήσεως τῶν ὑλικῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὅσον ἐκ τῆς ἐκπληκτικῆς ἀνόδου τῶν τιμῶν τῶν οἰκοπέδων τῶν ἀνηκόντων εἰς τομεῖς μὲ ηὐξημένα ὕψη. Ἡ ὑπέρμετρος αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν ὡς ἄνω οἰκοπέδων εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς σπάνεως αὐτῶν λόγῳ τῆς ἐντόνου ἀνοικοδομήσεως τῶν περιοχῶν μὲ ηὐξημένα ὕψη, αἵτινες ἀπετέλεσαν ἤδη μικρὸν ποσοστὸν εἰς ἐπιφάνειαν τῆς ὅλης πόλεως. Πρὸς ἐνημέρωσιν ὑποβάλλω πίνακα περιέχοντα τοὺς τομεῖς ὑψῶν τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ποσοστὸν ἐπιφανείας ἐπὶ τῆς ὅλης ἐκτάσεως τῆς πόλεως ποὺ καταλαμβάνουν ὡς καὶ τὸν ἀντιστοίχως ἐπιτρεπόμενον ἀριθμὸν ὀρόφων.

ΤΟΜΕΙΣ ΥΨΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Σύνολον 39.300 στρέμματα ἢ 39,3 τετρ. χιλιόμ. Ἡ περαιτέρω διατήρησις τῶν χαμηλῶν ὑψῶν εἰς τὰς μεγάλας περιοχὰς ἑκατέρωθεν τῶν προνομιούχων σχετικῶς ἀπὸ ἀπόψεως ὕψους ἀρτηριῶν, καθιστᾷ οἰκονομικῶς ἀσύμφορον τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ λόγῳ ηὐξημένου κόστους εἰς τὰς οἰκοδομὰς μικροῦ ὄγκου καὶ λόγῳ μεγαλυτέρας ἐπιβαρύνσεως ἐκ τῶν κοινοχρήστων ἐγκαταστάσεων καὶ τῆς οἰκοπεδικῆς ἀξίας καταμεριζομένης εἰς ὀλίγας οἰκιστικὰς μονάδας. Ἐνῷ ἀντιθέτως, αὔξησις τῶν ὑψῶν τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν θὰ παρεῖχε τὴν δυνατότητα τῆς προσφορᾶς μεγάλου ἀριθμοῦ οἰκοπέδων πρὸς ἀνοικοδόμησιν εὐθηνῆς στέγης διὰ τὰς τάξεις μέσου καὶ κατωτέρου εἰσοδήματος. Ἐκ παραλλήλου δέ, μὲ τὴν αὐτόματον λειτουργίαν τοῦ νόμου προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, θὰ συνετέλει σημαντικώτατα εἰς τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν κατοικιῶν γενικῶς. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἔφθανεν ὁ διὰ διαταγμάτων καθορισμὸς χαμηλῶν ὑψῶν, εἰς πολλὰς περιοχὰς ὑπεισέρχεται καὶ ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία, περιορίζουσα κατὰ τὸ δοκοῦν τὰ νομοθετημένα ἤδη περιωρισμένα ὕψη. Τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀρύεται ἐκ τοῦ ἄρθρου 50 παράγραφος 2 τοῦ νόμου 5351 τοῦ 1932, περὶ ἀρχαιολογικῶν μνημείων, τὸ ὁποῖον ὅλως ἀορίστως διαλαμβάνει «ἀπαγορεύεται ἄνευ ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἡ πλησίον ἀρχαίου ἐπιχείρησις ἔργου δυναμένου νὰ βλάψῃ αὐτὰ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως» καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία δίδουσα ἰδικήν της ἑρμηνείαν, καθώρισε καὶ τὴν ἀπόστασιν εἰς 500 μ. ἀπὸ παντὸς ὁρατοῦ ἀρχαίου μνημείου, ἀπόστασιν ἥτις ἀφεώρα τὴν 1ην παράγραφον τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου, τὴν διαλαμβάνουσαν περὶ λατομείων καὶ ἀσβεστοκαμίνων πλησίον ἀρχαίων μνημείων. Διὰ τῶν διαταγμάτων περὶ ὑψῶν πλησίον τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων, ἔχουν ὁρισθῆ λίαν περιωρισμένα ὕψη οἰκοδομῶν. Παρὰ ταῦτα, δυνάμει τοῦ προμνησθέντος ἄρθρου ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία, ὑπὸ τῆς ὁποίας ἀπαιτεῖται ἐπὶ πλέον ἡ ἔγκρισις τῆς μελέτης οἰκοδομῆς, μειώνει πολλάκις τὸ ὕψος αὐτῆς κατὰ ἕνα ἢ καὶ περισσοτέρους ἀκόμη ὀρόφους, ἀσκοῦσα οὕτω παρὰ πᾶσαν ἔννοιαν δικαίου, ἀντισυνταγματικὸν δικαίωμα οὐσιαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ δὴ ἀναποζημιώτου τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν. Μελέται πλήρεις, ἀρχιτεκτονικαὶ καὶ στατικαί, ὑποβληθεῖσαι κατὰ νόμον καὶ ἐγκριθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου, ἔχουν ἐπιστραφῆ ὑπὸ τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας μετ’ ἀποκοπὴν ἑνὸς ἢ καὶ περισσοτέρων ὀρόφων, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἰδιοκτήτης ἐκτὸς τοῦ ἀκρωτηριασμοῦ τοῦ κτιρίου του νὰ ὑποβληθῇ εἰς καταβολὴν καὶ νέας ἀμοιβῆς εἰς τοὺς μελετητὰς μηχανικοὺς διὰ τὴν νέαν φαλκιδευμένην πλέον μελέτην ἂν ἐπέμενε νὰ οἰκοδομήσῃ ὁπωσδήποτε. Ἂν ἀναλογισθῇ κανεὶς πόσα ἀρχαῖα μνημεῖα ὑπάρχουν ἐν τῇ περιοχῇ τῶν Ἀθηνῶν, γίνεται εὐκόλως σαφές, ὅτι τεράστιοι εἰς ἔκτασιν περιοχαὶ τελοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας ἐὰν θὰ ἀξιοποιηθοῦν ἢ ὄχι καὶ κατὰ πόσον, ἀσχέτως ὡς ἐτόνισα τῆς ὑπάρξεως ἐκ τῶν πολεοδομικῶν διατάξεων προκαθωρισμένου χαμηλοῦ ὕψους λόγῳ ἀκριβῶς τῆς γειτνιάσεως εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχάς. Καὶ διερωτᾶται τις εὐλόγως. Ἡ Διεύθυνσις Ἀρχαιοτήτων μὲ τὴν Τεχνικήν της ὑπηρεσίαν ἐπὶ 32 συναπτὰ ἔτη, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μελετήσῃ ἐπὶ ἀναγλύφου χάρτου μὲ ὁμοιώματα (MODULES) ἐκ τῶν προτέρων, ἀφοῦ ἐπρόκειτο περὶ προβλήματος καθαρῶς γεωμετρικοῦ, ποῖα ἐκ τῶν ἀναγερθησομένων κτιρίων μὲ τὰ προβλεπόμενα ὕψη θὰ ἠμπόδιζον ἢ ὄχι τὴν θέαν πρὸς τὴν Ἀκρόπολιν ἢ τὰ ἄλλα μνημεῖα τῶν Ἀθηνῶν; Τοῦτο ὅμως, ἠναγκάσθησαν πλέον νὰ πράξουν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι δύο ἐκ τῶν προσκειμένων εἰς τὴν Ἀκρόπολιν συνοικιῶν, τοῦ Θησείου καὶ τῶν Πετραλώνων λόγῳ τοῦ καταδικασμοῦ των ὑπὸ τῶν ἀρχαιολόγων εἰς μαρασμόν. Μὲ πλήρη ἐκπονηθεῖσαν χωροταξικὴν μελέτην καὶ μὲ χρησιμοποίησιν τῶν κρατικῶν ἀπολύτων ὑψομετρικῶν σημείων, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἔστω καὶ ἐὰν ἐκτίζοντο πλήρως αἱ δύο συνοικίαι μὲ πολυορόφους οἰκοδομὰς (πολὺ ὑψηλοτέρας τῶν σήμερον κατ’ ἀρχὰς ἐπιτρεπομένων), θὰ ὑπέκειντο ὑψομετρικῶς τῶν ἀκτίνων ὁρατότητος πρὸς τοὺς γύρω ἀρχαιολογικοὺς χώρους, εὑρισκόμεναι ἐπὶ πλέον συνεχῶς ἐκεῖθεν ὅλων τῶν ὁδῶν προσπελάσεως πρὸς αὐτούς. (Ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω μελέτης τοῦ πρωτοτύπου κατατεθέντος εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἔχω εἰς χεῖρας μου). Καὶ εἰς ἄλλας, ὅμως, περιπτώσεις, χωρὶς πλήρεις μελέτας, θὰ ἦτο δυνατὸν κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ ὅτι: Ἐξαιρουμένης τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τοῦ Λόφου τοῦ Φιλοπάππου, βασικῶς οἱ ἄλλοι ἀρχαιολογικοὶ χῶροι, (Στοὰ Ἀττάλου, Ἀγορά, Θησεῖον, Κεραμεικός, Στῦλαι Ὀλυμπίου Διός), κεῖνται εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ὥστε καὶ μὲ μονόροφα ἀκόμη κτίρια ἀποκρύπτονται. Πρὸς τί λοιπὸν ὁ ἐξαναγκασμὸς εἰς ὑπερβολικῶς χαμηλὰ ὕψη πέριξ αὐτῶν; Ἂν ἡ Πολιτεία ἔκρινεν ὅτι ἐπεβάλλετο ὁ ἐξωραϊσμὸς τῶν πέριξ τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ὑποαναπτύκτων οἰκισμῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διεθνῶς παραδεδειγμένην μέθοδον πρὸς τοῦτο, τῆς πολεοδομικῆς ἀνακαινίσεως (URBAN RENEWAL). Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τοιαύτη μεταχείρισις τῶν πολιτῶν προσιδιάζει πρὸς εὐνομούμενον Κράτος. Ἡ κρίσις ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεών των δέον νὰ βασίζεται ἐπὶ προκαθωρισμένων ἀντικειμενικῶν κριτηρίων. Δὲν παραβλέπω τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν πρὸς τὰ μνημεῖα τῆς Ἀρχαιότητος, οὐδ’ ὑποτιμῶν τὴν ἀνυπολόγιστον αὐτῶν ἀξίαν. Αἱ ἔναντι αὐτῶν, ὅμως, δεσμεύσεις καὶ περιορισμοὶ τῶν ἰδιοκτητῶν, δὲν εἶναι δίκαιον οὔτε λογικὸν νὰ βαρύνουν ἀναποζημιώτως ὡρισμένους μόνον καὶ τὸ χειρότερον, μὲ διαφορετικὰ κατὰ περίπτωσιν κριτήρια. Πρέπει οἱ πολῖται νὰ γνωρίζουν σαφῶς καὶ θετικῶς τί δικαιοῦνται. Ἐφ’ ὅσον καθωρίσθησαν τὰ ὕψη, ληφθέντων ὑπ’ ὄψει τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιοτήτων κατὰ περιοχάς, ἔπρεπεν ἡ ὑπηρεσία Ἀρχαιοτήτων, ἂν εἶχεν ἀντίρρησιν, πρὸ τοῦ καθορισμοῦ των, νὰ εἶχε συνεργασθῆ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὄχι νὰ κρίνῃ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἀνοικοδομήσεως οἰκίας τινὸς τί θὰ ἐπιτρέψῃ. Χαρακτηριστικὸν τοῦ ἀτόπου αὐτοῦ, διὰ νὰ τελειώσω, ἀναφέρω, ὅτι ἐνῷ εἰς συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐνέκρινε τὴν κατασκευὴν ἀριθμοῦ ὀρόφων εἰς οἰκοδομήν τινα, μεταγενεστέρως καὶ ὅταν κατεσκευάζετο ὁ τελευταῖος ὄροφος, διὰ νέας ἀποφάσεως ἐζητήθη ὁ περιορισμὸς τῶν ἀρχικῶς ἐγκριθέντων ὀρόφων κατὰ ἕνα πρᾶγμα ἀποδεικνῦον τὸ ἐπιπόλαιον τῆς ἀρχικῆς κρίσεως, ἢ τὸ αὐθαίρετον τῆς δευτέρας. Στὰ στοιχεῖα τῆς ὡς ἄνω περιπτώσεως ἔχω εἰς χεῖρας μου διὰ πάντα ἐνδιαφερόμενον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὐδεὶς ἐνδιεφέρθη νὰ ἐξετάσῃ καὶ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὰς τραγικὰς συνεπείας ἃς εἶχε τὸ τοιοῦτον διὰ τὸν οἰκοδομοῦντα, ὅστις παραπέμπεται εἰς ἀτέρμονας δικαστικοὺς ἀγῶνας διὰ τὴν δικαίωσίν του. Ἀναλογισθεῖτε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀνησυχίαν ἑνὸς ὁλοκλήρου κόσμου τῶν περιοχῶν Πλάκας, Θησείου, Μέτς, Πετραλώνων, Μακρυγιάννη, Κουκακίου, Νέου Κόσμου, Κεραμεικοῦ, Βοτανικοῦ, Κολωνοῦ, Ἀκαδημίας Πλάτωνος, Κολοκυνθοῦς, Σεπολίων, Μεταξουργείου, Κάτω Πατησίων, Λόφου Σκουζέ, Τέρματος Πατησίων, Προμπονᾶ, Κυπριάδου, Ριζουπόλεως, Κυψέλης, Γκύζη, Τουρκοβουνίων, Ἑλλήνων Ρώσων, Νεαπόλεως, Νοσοκομείου Συγγροῦ, Παγκρατίου, Γούβας, καὶ τόσων ἄλλων καταδικασμένων περιοχῶν, ποὺ τὸ τελευταῖον ἔτος συνθλίβεται μεταξὺ τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων φημῶν περὶ αὐξήσεως ἢ μειώσεως τῶν ὑψῶν καὶ τῶν ποσοστῶν ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰδιοκτησιῶν κατόπιν καὶ νέων ἀπόψεων τῆς Ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας. Περαίνων θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τὸ πόσον ἐπεκροτήθη παγκοσμίως ἡ ἐμφάνισις μιᾶς νέας ἐπιστήμης, τῆς Οἰκιστικῆς. Καὶ τοῦτο διότι ἀπέδειξε τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς Πολεοδομίας καὶ τῆς Ἀρχιτεκτονικῆς νὰ λύσουν τὰ πολύπλοκα προβλήματα τῶν συγχρόνων κοινωνιῶν καὶ τὴν ἀνάγκην ἀναπροσαρμογῆς των εἰς τὰ οἰκονομικά, ἱστορικά, κοινωνικὰ καὶ ψυχολογικὰ δεδομένα ἑνὸς λαοῦ, μιᾶς χώρας, μιᾶς πόλεως. Ἴσως ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀπόψεις μου ἀντιθέσεις ἐνίων ἐπιστημόνων συναδέλφων μου. Πολιτευόμενος ὅμως ἐν τῇ πρωτευούσῃ καὶ διαθέτων πεῖραν περὶ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν διατελέσας καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Σχεδίου Πόλεως τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον καὶ ὡς τεχνικὸς νὰ θέσω καὶ μάλιστα ἐπειγόντως ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰς ἁπλᾶς ἀλλὰ σημαντικὰς αὐτὰς ἀληθείας, γνωστὰς καὶ εἰς ὑμᾶς ἄλλωστε, ἡ ἐπιρροὴ τῶν ὁποίων εἰς τὴν ἁλματώδη ἐξέλιξιν τῆς πρωτευούσης εἶναι πλέον ἢ ἐξόφθαλμος. Ὑποβάλλω, ὅθεν, μὲ ὅλον τὸν προσήκοντα σεβασμὸν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Δημοσίων Ἔργων καὶ Προεδρίας, ὅπως ἐπιδείξουν τὸ ἐντονώτερον ἐνδιαφέρον των καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῶν ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὸ λεκανοπέδιον Ἀττικῆς καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας εἰδικώτερον καὶ φέρουν ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερα τὸ ἀπαραίτητον σχέδιον νόμου ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Προσωπικῶς δὲ πιστεύω, ὅτι θὰ ἀπετέλει ἐπίτευγμα διὰ τὴν παροῦσαν Βουλήν, ἂν δι’ ὅλων τῶν πτερύγων της συνετέλει διὰ μιᾶς λογικῆς καὶ ὁμοιομόρφου αὐξήσεως τῶν ὑψῶν οἰκοδόμων, τῶν καθυστερημένων, κυρίως, περιοχῶν, εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζωτικωτάτου οἰκιστικοῦ προβλήματος ὁλοκλήρου τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς. Ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἔχει ἕνα πολὺ μεγάλο παρελθὸν μὲ ἱστορίαν της, ἀλλὰ καὶ ἕνα μεγάλο λαὸ ποὺ ζῇ καὶ θὰ ζῇ παρὰ τὰ πολεοδομικά της ἐλαττώματα γιὰ πολλὰ ἀκόμη χρόνια μέσα σ’ αὐτήν. Ἂς ἐπιδείξωμεν διττῶς τὸ ἐνδιαφέρον μας. (Χειροκροτήματα).

§61Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν προσεφέραμεν τὰς ὑπηρεσίας μας μαζὶ εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ εἶσθε τεχνικός. Μπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ἂν γνωρίζετε —καὶ ἀσφαλῶς γνωρίζετε— ὅτι μέχρι τῆς ὑπὸ τῆς ΕΡΕ ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας τὰ ὕψη ἔφθαναν τοὺς 6 ὀρόφους καὶ ἐπὶ ΕΡΕ τὰ ὕψη ἀνῆλθον εἰς 9 ὀρόφους; Τίνα, λοιπόν, αἰτιᾶσθε; Αὐτὸ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω.

§62Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι δὲν μὲ παρηκολουθήσατε, τοὐλάχιστον ἐπαρκῶς. Εἰς τὸ εἰδικὸν σημεῖον τῶν ὑψῶν, εἶπον, ὅτι τὸ διάταγμα τὸ καθορίζον τὰ ὕψη, ὑπεγράφη τὸ 1955, ἄρα πρὸ τῆς ΕΡΕ, ὁ δὲ Ε τομεὺς ἐπιτρέπων ἰσόγειον καὶ ἓξ ὀρόφους καταλαμβάνει μόλις τὸ 86% τῆς ἐπιφανείας τῶν Ἀθηνῶν. Ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἐβάσισα τὸν ἔλεγχόν μου ἐπὶ τῶν ὑψῶν τῶν προνομιούχων σχετικῶς περιοχῶν εἰς ἅς, λόγῳ τῆς μικρᾶς ἐπιφανείας ποὺ καταλαμβάνουν, δὲν ἀποτελοῦν τὸ κύριον πρόβλημα.

§63Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὰ ἐννεαόροφα κτίρια ἐπὶ ποίας ἐποχῆς ἐγένοντο; Ἐγένοντο ἐπὶ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ε.Ρ.Ε.

§64Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Ἀλλὰ καὶ ὅπως ἀπήντησα, τὸ πρόβλημα δὲν τίθεται διὰ τοὺς 9 ὀρόφους. Ὁ τομεὺς τῶν ὁποίων καταλαμβάνει ἔκτασιν τὸ 1,4% τῆς ἐπιφανείας τῆς πόλεως.

§65Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§66Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφυπ. Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ποῦ εὑρίσκετε τὸ προσωπικὸν θέμα; Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§67Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δύο λέξεις θὰ εἴπω. Ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, ὁμιλῶν εἶπεν, ὅτι τὰ ὕψη ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ΕΡΕ, διὰ τῶν Ὑπουργῶν της ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, ἐπετράπησαν. Τοῦτο εἶναι τελείως ἀνακριβές. Τὰ ὕψη, κ. Πρόεδρε, ἐρρυθμίσθησαν, δι’ ἐφ’ ἅπαξ διατάξεως ἐκδοθείσης ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Δημοσίων Ἔργων.

§69Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφυπ. Δημοσίων Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος κατέθεσε τὴν ἐπερώτησίν του, διότι δὲν ἠδυνήθην νὰ καταθέσω ἐντὸς τοῦ 6ημέρου τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Τὰ ἔγγραφα δὲ τὰ ὁποῖα ἐζήτει, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἦσαν ἕτοιμα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ ἑτοιμασθοῦν ἀπαιτοῦνται τοὐλάχιστον 15 ἡμέραι. Καὶ ἐφρόντισε νὰ μὴ ἀφήσῃ οὔτε μιᾶς ἡμέρας περιθώριον, πέραν τοῦ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς προβλεπομένου ἑξαημέρου. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσω καὶ παράπονον, διότι καίπερ ὁ κ. συνάδελφος ἔλαβε γνῶσιν ὅλων ὅσων ᾐτήσατο, διότι εἶχον δώσει ἐντολὴν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν του ταῦτα, τοῦ ἐξήγησα δέ, πληροφορηθείς, ὅτι εἶναι καὶ μηχανικός, ὅτι ὡρισμένα πράγματα πρὶν λάβουν σάρκα καὶ ὀστᾶ —τὸ γνωρίζει— δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν δημοσιότητα, διότι ἀνατρέπουν τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς, ἐν τούτοις ἐπέμενεν εἰς τὴν ἐπερώτησίν του. Ἡ ἐπερώτησίς του ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ μὲ ἐλέγξῃ, διότι δὲν κατέθεσα τὰ ἔγγραφα. Ἀπαντῶ: Δὲν κατέθεσα τὰ ἔγγραφα, διότι δὲν ἦσαν ἕτοιμα. Κατ’ ἀρχὴν ἡτοιμάσθησαν αἱ χωροταξικαὶ μελέται βάσει τῶν ὁποίων προεβλέποντο μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ὕψη εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τῆς Πλάκας. Ἐπειδὴ ὅμως διετυπώθησαν ἔντονα παράπονα καὶ ἐπειδὴ Ἐπιτροπαὶ ἐπλημμύρησαν τὸ Ὑπουργεῖον, ἠναγκάσθημεν νὰ δώσωμεν ἐντολὴν νὰ ἐπανεξετασθῇ τὸ θέμα. Ἐπανεξητάσθη, παρεπέμφθη εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν βάσει τῶν κειμένων διατάξεων μόνη ἡ διεύθυνσις Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων νὰ ἀποφασίσῃ. Συνεζητήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἀρχαιολογίας, ἐλήφθη ἀπόφασις, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κατόπιν αὐτοῦ θὰ ἐλάμβανον αἱ ἀποφάσεις σάρκαν καὶ ὀστᾶ. Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν ὅμως καταστρατήγησιν τῶν ἀποφάσεων διὰ τῆς τεθλασμένης, ἠναγκάσθημεν νὰ ἐκδώσωμεν διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηγορεύοντο αἱ ἀνοικοδομήσεις εἰς τὴν περιοχὴν Πλάκας. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ὅταν πρόκειται νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα πολεοδομικῆς καὶ κυκλοφοριακῆς φύσεως, σπεύδουν οἱ πολῖται καὶ λαμβάνουν ἀδείας ἀνοικοδομήσεως καὶ κτίζουν μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δυνηθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ καταθέσῃ τὰς ἀποζημιώσεις πολυκατοικιῶν, μὲ ἄμεσον ἀποτέλεσμα νὰ δύναται τὸ Δημόσιον νὰ ἀποζημιώσῃ καὶ τὸ οἰκόπεδον καὶ τὰς πολυκατοικίας καὶ νὰ ματαιώνεται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον διατυπώνω τὸ παράπονον ἐναντίον τοῦ ἐπερωτῶντος κ. συναδέλφου, διότι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μὲ ἀναγκάσῃ νὰ φθάσω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, νὰ ἀναφέρω πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γνωστὸν ἀκόμη, ἐφ’ ὅσον τὸ σχετικὸν διάταγμα δὲν ἐδημοσιεύθη εἰσέτι, γνωρίζει δὲ τοῦτο ὁ κ. συνάδελφος. Τὰ ζητήματα τῆς πολεοδομίας καὶ κυκλοφορίας, κ.κ. συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλοι μὲ συμπάθειαν, καλὴν πίστιν καὶ ἀντικειμενικότητα. Ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν. Καὶ δὲν εἶναι καιρὸς νὰ ἐπιρρίπτωμεν εὐθύνας ὁ εἷς εἰς τὸν ἄλλον οὔτε νὰ βλέπωμεν τί ἔγινεν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ τί θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ περισώσωμεν ὅ,τι εἶναι δυνατόν, νὰ προστατεύσωμεν τὰ ἀρχαιολογικά μας μνημεῖα, νὰ ἐπιλύσωμεν τὸ κυκλοφοριακόν μας πρόβλημα καὶ τὰ πολεοδομικά μας θέματα, νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὡς πολιτισμένον Κράτος. Διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι λόγῳ πιέσεων τὰς ὁποίας ὑφίστανται αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις, δὲν θέλω νὰ κάμω διάκρισιν, διότι καὶ ἐγὼ τὸ ὑφίσταμαι αὐτό, ἀναγκαζόμεθα νὰ ὑποχωρῶμεν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὴ ἐπιτυγχάνεται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς καὶ νὰ γίνωνται αὐτὰ τὰ ἐμβαλώματα διὰ τὰ ὁποῖα ὅλοι κατηγορούμεθα. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ γίνωμεν ἀντικειμενικοί, ἀλλὰ καὶ σκληροί, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν πόλεις καὶ δὴ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν πήζει ἐκ κυκλοφοριακῆς συμφορήσεως. Σᾶς ἐρωτῶ, ὡρισμένας ὥρας τῆς ἡμέρας εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσετε ἀπὸ τὴν πλατεῖαν Ὁμονοίας ἕως τὴν πλατεῖαν Συντάγματος; Πολὺ δὲ φοβοῦμαι, ὅτι μεθ’ οὐ πολὺ θὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατος ἡ κυκλοφορία. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ πρόβλημα καὶ ἐδώσαμεν ἐντολὴν νὰ ἐξετασθῇ μὲ μίαν μελέτην χωροταξικὴν καὶ πολεοδομικήν, ὅταν θὰ ἔλθῃ δὲ ἐδῶ, ἀπὸ τὸ Σῶμα θὰ δεχθῇ τὰς βελτιώσεις καὶ ἀντικειμενικὰς ὑποδείξεις ὅλων τῶν συναδέλφων διὰ νὰ δημιουργήσωμεν κἄτι σταθερόν, κἄτι βιώσιμον, κἄτι τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελήσῃ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν ὡς καὶ τὰς ἐπερχομένας γενεάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὕψη δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ ζήτημα, χρειάζεται καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μελέτη. Δὲν εἶμαι ἐγὼ οὔτε πολεοδόμος οὔτε μηχανικὸς διὰ νὰ ἔχω ἀντιμετωπίσει τὸ ζήτημα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ νὰ ἠμπορῶ μετὰ πειστικότητος νὰ πείσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ α ἢ τὸ β εἶναι σωστόν. Δύναμαι ὅμως νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι τοὺς 4 μῆνας ποὺ ἔχω εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἥτις ἀσχολεῖται μὲ τὰ θέματα ταῦτα, ὀλίγα εἶδα, πολλὰ ἐκατάλαβα. Διότι ὅλα τὰ προκύπτοντα ζητήματα, ἤτοι ὕψη οἰκοδομῶν, ποσοστὰ καλύψεως, πλάτος ὁδῶν, εἶναι ἀλληλένδετα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν θὰ ἐπιτρέψωμεν ὕψη, χωρὶς νὰ φροντίσωμεν διὰ τὴν διάνοιξιν ἢ διαπλάτυνσιν ὁδῶν. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀγαπητὸν ἐπερωτήσαντα κ. συνάδελφον, ὅταν τοῦ διανοίξωμεν καμμίαν λεωφόρον, ἡ ὁποία ἀπέχῃ 50 μ. ἀπὸ τὴν γειτονιά του διὰ νὰ δώσωμεν μετὰ ταῦτα ὕψη, θὰ ἔλθῃ μὲ Ἐπιτροπὰς νὰ μᾶς τονίσῃ, ναὶ ἢ ὄχι, νὰ μὴ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὅταν πρόκειται νὰ ἐλαττώσωμεν τὸ ποσοστὸν καλύψεως θὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς παρακαλέσῃ, πιεζόμενος φυσικὰ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, νὰ μὴ τὸ ἐλαττώσωμεν, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἡ πόλις θὰ ἐπεκτείνεται καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν οἱ δῆμοι εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖοι θὰ ἀπορρέουν ἐκ τοῦ σχεδίου πόλεως; Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα, οὔτε νὰ λέγωμεν, ὅτι θὰ δώσωμεν ὕψος, χωρὶς νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν θὰ διαπλατύνωμεν τοὺς δρόμους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν εὔκολα, ὅτι θὰ δώσωμεν ποσοστὸν καλύψεως μεγαλύτερον, χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς κυκλοφοριακὰς ἀνάγκας. Διότι σήμερον ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν πράγματι ἔχει συμφορηθῆ μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ζήσῃ ἄνθρωπος χωρὶς νὰ κινδυνεύῃ εἰς ἕνα χρόνον νὰ χάσῃ τὰ νεῦρα του, αὐτὴν τὴν ζωήν του. Εἶναι ἀφόρητος ἡ κατάστασις καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐπείγει. Καὶ ἤδη ἐπειγόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ δώσωμεν λύσιν καὶ διὰ τὰ ὕψη καὶ διὰ τὰ ποσοστὰ καλύψεως καὶ διὰ τὰς διανοίξεις τῶν ὁδῶν καὶ τὴν διασφάλισιν τῶν ἀρχαιολογικῶν μας χώρων. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέψωμεν καὶ τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ξεκινοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γνωρίσουν τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔρχονται κυρίως διὰ τὰ ἀρχαιολογικά μας μνημεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν οὔτε τὴν ὑπηρεσίαν ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους καὶ τὰ μνημεῖα, οὔτε τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν περιφρούρησιν τῶν χώρων αὐτῶν, τοὺς ὁποίους παραδίδει εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς καθὼς καὶ εἰς τοὺς τουρίστας, οἱ ὁποῖοι φέρουν τὸ πολύτιμον συνάλλαγμα. Ἑπομένως ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἀντιμετωπίζομεν μὲ καλὴν πίστιν, μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ εἰς τὴν προσπάθειάν μας αὐτὴν σᾶς καλοῦμεν ὅλους συμπαραστάτας, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ ποίαν πλευρὰν προέρχεσθε. (Χειροκροτήματα).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἐρώτησις ἐστρέφετο κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων καὶ κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς προϊσταμένου τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Εἰς τὴν μετατραπεῖσαν εἰς ἐπερώτησιν ἐρώτησιν, ὑπῆρχε καὶ δευτέρα φράσις, ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν εἶχε δώσει ἡ ὑπ’ ἐμὲ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία. Ἔλεγε τὸ σκέλος αὐτό, τὸ ὁποῖον κατέστη ἐπερώτησις: «Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ νόμου περὶ ἀρχαιοτήτων, ἡ ἀπάντησις ἣν ἔλαβον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προεδρίας Κυβερνήσεως, ὁμιλεῖ γενικῶς..... κλπ.». Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὀλίγα πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας. Τὸ ἄρθρον 50 τοῦ νόμου 5331)32 ἑνὸς σοφοῦ νόμου θὰ ἔλεγον, εἶναι τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐπέμβασιν τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας, εἴτε διὰ νὰ περισωθῇ ἕνα μνημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀπειλεῖται μὲ κατεδάφισιν αὐτὸ τοῦτο, εἴτε διὰ νὰ περισωθῇ ὁ χῶρος πέριξ τοῦ μνημείου. Καὶ ἡ ἀπάντησίς μας εἶναι, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ καταργηθῇ. Πιστεύομεν, ὅτι ἴσως τοὐναντίον ὑπάρχει ἀνεπαρκὴς μέριμνα διὰ τὴν αἰσθητικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου. Μόνον αὐτὸς ὁ νόμος ὁ ἀρχαιολογικὸς ὑπάρχει. Ἐκεῖ ὅπου δημιουργοῦνται τὰ μεγαλύτερα προβλήματα δὲν εἶναι τὸ ἂν θὰ κηρυχθῇ ἕνας χῶρος ὡς ἀρχαιολογικὸς αὐτὸς οὗτος, διότι ἐκεῖ πέρα ἀπαγορεύεται πᾶσα ἀνοικοδόμησις, ἀπαλλοτρίωσις καὶ καθίσταται δημόσιος χῶρος, διὰ νὰ διατηρηθῇ τὸ ὑπάρχον μνημεῖον. Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα εἶναι ἡ λεγομένη δευτέρα ζώνη, ἐκείνη, ἡ ὁποία περιβάλλει ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα ἢ καὶ ὄχι μόνον τὰ περιβάλλει, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ μακρόθεν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἐμποδίζῃ. Ἐκεῖ ἡ ἄποψις τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας εἶναι, ὅτι ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα αὐστηροί. Εἶναι γεγονὸς —καὶ εἰς αὐτὸ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος— ὅτι ἀναφύονται διάφοροι ἀντιλήψεις μεταξὺ Πολεοδομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ αὐτὸ γίνεται εἰς βάρος τῶν πολιτῶν, δι’ αὐτὸ εὑρισκόμεθα εἰς στενὴν ἐπαφὴν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ μετέχομεν δι’ ἀντιπροσώπου εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ χωροταξικὴ μελέτη, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, νὰ ἔχῃ καὶ τὴν γνώμην τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν αἰσθητικὴν καὶ ἱστορικὴν πλευρὰν τοῦ τοπίου, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μου, δὲν ὑπάρχει αἴτημα καταθέσεως ἐγγράφων, ἀλλὰ ἐρώτημα περὶ τοῦ τί πρόκειται νὰ πράξωμεν. Καὶ ἐδῶ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ συγκεκριμένου ὕψους, διότι θὰ ἐδημιουργεῖτο μία ἀνακοίνωσις μιᾶς ἀπόψεως τῆς Ὑπηρεσίας, τῆς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις. Δὲν εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀπόλυτος ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία εἰς τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν, αὐτὸ εἶναι θέμα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Τὸ ὕψος σχετίζεται μὲ τὴν διατήρησιν τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων καὶ μνημείων. Γνωρίζω, ὅτι εἰς τὸν Κολωνὸν ὑπάρχει μία ἀρυθμία, διότι ἔχει κηρυχθῆ ὡς ἀρχαιολογικός, περίπου ὁλόκληρος, ὁ χῶρος τοῦ Κολωνοῦ καὶ δὲν γίνονται ἀγοραπωλησίαι καὶ ἡ κατάστασις εἶναι πράγματι ἀφόρητος. Θέλομεν νὰ λάβωμεν τὸ ταχύτερον μέτρα. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ ἐξηγήσω καὶ μίαν ἄλλην δυσχέρειαν. Ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία εἶναι ἡ μόνη ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας τῆς χώρας, ἡ ὁποία ζητεῖ ὑπαλλήλους ἐπιστήμονας καὶ δὲν εὑρίσκει ἀρκετοὺς καὶ εὑρίσκεται πολλάκις νὰ καθυστερῇ εἰς ἱκανοποίησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν. Ἡ ἄποψίς μας εἶναι, ὅτι εἰς τὴν φοροταξικὴν μελέτην, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ σοβαρώτατα ὑπ’ ὄψιν ἡ πλευρὰ ἡ αἰσθητικὴ καὶ ἡ ἀρχαιολογικὴ καὶ ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἀκούει τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Ταῦτα ἁπλῶς, πρὸς συμπλήρωσιν εἰς τὰ ὅσα ἀπήντησεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§72Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω δύο λέξεις, εἰς ἀπάντησιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Κατ’ ἀρχὴν ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω ὅτι οὐδεμίαν πρόθεσιν εἶχον νὰ κάμω ἔλεγχον, ὡς πρὸς τὰ χωροταξικὰ σχέδια. Ὡς μηχανικὸς γνωρίζω, ὅτι αὐτὰ ἔχουν περατωθῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω καὶ ἴσως δὲν ἔγινα ἀντιληπτός, λόγῳ τῆς ταχύτητος μὲ τὴν ὁποίαν ἠθέλησα νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου, εἶναι τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀρχαιολογικὸν ἐνδιαφέρον καὶ τὸ ὁποῖον ὕψος σήμερον εἶναι καθωρισμένον εἰς ἕνδεκα μέχρις 14 μέτρων, πολλάκις ὅμως καὶ εἰς 8 μ. Δὲν ἐζήτησα διὰ τὰς οἰκοδομὰς αὐτὰς νὰ ἐπιτραποῦν 8 ἢ 9 ὄροφοι, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν δυνάμεθα νὰ μείνωμεν εἰς αὐτὸ τὸ ὕψος δι’ ἐκτεταμένας περιφερείας. Δὲν θὰ μὲ γνωρίζῃ καλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς διότι τότε θὰ ἐγνώριζεν, ὅτι ἐγὼ μόνος, ὅταν ἐτέθη τὸ θέμα τῆς διανοίξεως κεντρικῶν τινων ἀρτηριῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηνῶν, παρόντων καὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τῷ Δημοτικῷ Συμβουλίῳ κ.κ. Βρανοπούλου καὶ Βασιλάτου, ἤμην ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐψήφισα ὑπὲρ τῆς διανοίξεως μετὰ πλήρη, βεβαίως, ἀποζημίωσιν καὶ ἱκανοποίησιν τῶν θιγομένων, ἐλθὼν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τοὺς 30 ἑτέρους Συμβούλους. Ἐπίσης, δὲν ὑπεστήριξα, ὡς ὑπενόησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία νὰ ἐπεμβαίνῃ προκειμένου περὶ τοῦ ὕψους οἰκοδομῶν διὰ τοὺς χώρους, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν ἀρχαιολογικὸν ἐνδιαφέρον. Ὑποστηρίζω, ὅμως, ὅτι οἱ πολῖται θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων τὰ δικαιώματά των καὶ νὰ μὴ ἔρχεται ἐκ τῶν ὑστέρων τὸ Κράτος, κατόπιν ἐπεμβάσεως τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, καὶ νὰ μειώνῃ τοὺς ὀρόφους εἰς μίαν περιφέρειαν κατὰ 1 ἢ 2 ἢ καὶ 3 ἀκόμη. Αὐτὰ εἶναι πράγματα ἀπαράδεκτα. Οἱ πολῖται πρέπει νὰ γνωρίζουν εἰς ἑκάστην περίπτωσιν ἅπαξ διὰ παντὸς πόσους ὀρόφους δύνανται νὰ κτίσουν ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου των.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῆς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας ἀναψυκτηρίων εἰς τὴν πλὰζ Βούλας.

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Τὰ ἔγγραφα, κ. συνάδελφε, κατετέθησαν σήμερον. Ἐπειδὴ δὲ ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου μόλις πρὸ 3ημέρου καὶ δὲν εἶμαι ἀκόμη κατηρτισμένος, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτύξετε τὴν ἐπερώτησίν σας, νὰ ἀφήσετε νὰ τὴν συζητήσωμεν τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§75Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησίς μου, δὲν εἶναι οὔτε ἐθνικόν, οὔτε πανελλήνιον καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀπόψε. Οἱ κάτοικοι τῆς Βούλας διαμαρτύρονται, διότι παρενέβησαν διάφοροι παράγοντες, προκειμένου νὰ δοθοῦν τὰ ἀναψυκτήρια τῆς πλὰζ Βούλας. Κατόπιν τούτου, ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ ἐπέμβω καὶ νὰ ζητήσω ὡρισμένα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσεν. Ἐὰν ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζῃ ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου ταύτην καὶ ἐπιθυμῇ τὴν ἀναβολήν, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μαζί του.

§76Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ὅ,τι εἴχατε νὰ πῆτε, τὸ εἴπατε, κ. συνάδελφε. Ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἀκόμη κατατοπισθῆ. Σεῖς ὅμως ἔρχεσθε μὲ αἰχμὴν καὶ μὲ πρόθεσιν νὰ κατηγορήσετε τὴν Κυβέρνησιν.

§77Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ εἴδατε τὴν αἰχμήν, κ. Ὑπουργέ; Ἐὰν θέλετε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μαζί σας.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις ἐπιβάλλει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ νὰ κατατοπισθῶ καὶ ἐγὼ καὶ νὰ ἴδω ποίαν λύσιν ἠμπορῶ νὰ δώσω.

§79Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δέχομαι τὴν πρότασίν σας καὶ ἀναμένω τὴν λύσιν.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερ.). Καὶ ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ συζήτησις; Λόγῳ φιλίας;

§81Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐταὶ αἱ φιλίαι μᾶς ἔφαγαν. Καὶ ἀπὸ τὰς πολλὰς φιλίας κἄποτε, δὲν κάμνομεν τὸ καθῆκον μας.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ.μ.)