1964.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 25η

Παρασκευὴ 15 Μαΐου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθοῦν τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, αἰτήσεις διώξεως κατὰ βουλευτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 28683) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθαν. Φιλιππίδου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30131) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κλ. Γιαννούση, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114188) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34927) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κλ. Γιαννούση, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 124626) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γερ. Βασιλάτου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34928) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κλ. Γιαννούση, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113888) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σπύρου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119186) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120685) 29.4.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικ. Ζορμπᾶ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120689) 29.4.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120690) 29.4.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120687) 29.5.11964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30741) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120688) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120686) 29.4.64 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ, κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 126834) 29.4.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημοσθένους Θεοχαρίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34929) 29.4.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36279) 29.4.1964 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Ἔβρου κ.κ. Ν. Στειρόπουλος καὶ Λ. Νικολαΐδης διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Τούρκων κατασκευὴν μεγάλων ἀναχωμάτων κατὰ μῆκος τῆς θερινῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἔβρου ἐπιφερόντων οὕτω καταστροφὴν εἰς τοὺς ἀγροὺς τῶν Ἑλλήνων, καὶ αἰτοῦν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποτροπὴν παραβιάσεως τῶν Διεθνῶν Συνθηκῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Γιαμᾶς, Γ. Λαζαρίδης καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λαζαρίδης καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Γιαμᾶς, Τ. Γεωργίου, Κ. Παλιόγλου, Α. Καστρινός, Α. Χασαπίδης, Θ. Καμπερίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Θεοχαρίδης, Α. Παπαδόπουλος καὶ Γ. Λαζαρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2070)15.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 254 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐκ τοῦ ἐξαχθέντος πορίσματος τῆς διενεργηθείσης ἀνακρίσεως παρὰ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, δὲν προέκυψεν, ὡς πραγματικὸν περιστατικόν, ὅτι ὁ διδάσκαλος Στέφος Ἄγγελος ὑπέπεσεν εἰς παράπτωμα ἠθικῆς φύσεως. Ὁ Γεν. Ἐπιθεωρητὴς Αʹ περιφερείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)5.4.64 ἀποφάσεώς του, ἤγειρε πειθαρχικὴν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ διδασκάλου τούτου, διότι ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ ἔργου του ἐξ ἀφελείας, ἐπιπολαιότητος ἢ ἀπροσεξίας δὲν ἀπέφυγεν ἐνεργείας, αἵτινες ἔδωσαν λαβὴν πρὸς παρεξήγησιν, βάσει δὲ αὐτῆς, παραπέμπεται οὗτος εἰς τὸ ἁρμόδιον πειθαρχικὸν συμβούλιον. Κατόπιν τούτου, διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, ὅπως ἀπομακρύνῃ τὸν διδάσκαλον τοῦτον ἐκ τοῦ σχολείου του μέχρι τῆς ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεώς του. Παραλλήλως δὲ ἐκοινοποιήθη ἐγκύκλιος ἡμῶν πρὸς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν σχολείων τοῦ Κράτους, ὅπως εἰς παρομοίας περιπτώσεις καὶ ἐφ’ ὅσον σχηματίσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ καταγγελλόμενα ἐρείδονται ἐπὶ πραγματικῶν γεγονότων, προβαίνωσιν εἰς τὴν ταχεῖαν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῶν σχολείων τῶν διδασκάλων ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ὁποίων προκαλεῖται διασάλευσις τοῦ κύρους τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1966

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τσιριμώκου. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 34458 καὶ 36874)1964 ἡμετέρων ἀποφάσεων συνεκροτήσαμεν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς μελέτης τοῦ θέματος διὰ τὴν προαγωγὴν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ Σχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα Ἀθλητισμοῦ, τὸν Δ)ντὴν Σωματ. Ἀγωγῆς, τὸν αἱρετὸν Ἐκπαιδευτικὸν Σύμβουλον Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς, τοὺς τρεῖς Γενικοὺς Ἐπιθεωρητὰς Σωμ. Ἀγωγῆς, τὸν Δ)ντὴν τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Γυμναστηρίου Ἀθηνῶν, τὸν Πρόεδρον, Ἀντιπρόεδρον καὶ Γεν. Γραμματέα τοῦ Σ.Ε.Γ.Α.Σ., τὸν Πρόεδρον τοῦ Παναθηναϊκοῦ Ἀθλητικοῦ Ὁμίλου καὶ ἐκ τριῶν φιλάθλων. Αὕτη, συνελθοῦσα εἰς δύο ἀλλεπαλλήλους μέχρι σήμερον συνεδριάσεις, ἠσχολήθη μὲ τὰ θέματα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Σχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ καὶ γενικώτερον τοῦ ἀθλητισμοῦ τῆς χώρας. Ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῶν πορισμάτων τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὁποίων, θὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Σχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ νομοθετικῶν ἢ ἄλλων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1765)1044)10.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 177 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ ὑπογραφείσης Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Βολισσοῦ μετατρέπεται ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1964–1965 εἰς πλῆρες ἑξατάξιον Γυμνάσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2342)1551)18.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 323 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ὑπεγράψαμεν κοινὴν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας τὰ Γυμνασιακὰ παραρτήματα Τσεπελόβου καὶ Πλαίστας Καλεντζίου, μετατρέπονται ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1964–65, εἰς πλήρη καὶ αὐτοτελῆ ἑξατάξια Γυμνάσια καὶ ἀπεστείλαμεν ταύτην εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, πρὸς προσυπογραφὴν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2893)24.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως παράσχητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν τὴν πληροφορίαν, ὅτι κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς σχολιάτρων, θέλει πληρωθῆ καὶ ἡ θέσις σχολιάτρου Χίου, ἥτις παραμένει κενὴ διότι κατὰ τοὺς γενομένους κατὰ τὸ παρελθὸν διορισμούς, οὐδεὶς ὑποψήφιος διὰ τὴν κατάληψιν ταύτης παρουσιάσθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2485)1632)20.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 350 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι α) εἰς τὴν Κάσον λειτουργεῖ ἤδη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ τρέχοντος σχολ. ἔτους 1963–64 γυμνάσιον αʹ βαθμίδος, βʹ) ὑπεγράψαμεν ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων μετατρέπονται τὸ μὲν γυμνασιακὸν παράρτημα Ἀρχαγγέλου εἰς πλῆρες καὶ αὐτοτελὲς ἑξατάξιον Γυμνάσιον, τὰ δὲ Γυμνασιακὰ παραρτήματα Νισύρου καὶ Πάτμου εἰς Γυμνάσια αʹ βαθμίδος καὶ ἀπεστείλαμεν ταύτας εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον πρὸς προσυπογραφὴν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, γʹ) ἐζητήθη ἡ ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3971)1959 προβλεπομένη γνωμάτευσις τοῦ ΑΣΕΠ διὰ τὴν σκοπιμότητα τῆς ἱδρύσεως γυμνασίου αʹ βαθμίδος εἰς Ἀστυπαλαίαν, διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν, ἐν συνεχείᾳ, περὶ ἱδρύσεως ἢ μὴ γυμνασίου αʹ βαθμίδος ἐν Ἀστυπαλαίᾳ. δʹ) Εἰς τοὺς οἰκισμούς, εἰς τοὺς ὁποίους λειτουργοῦσι γυμνάσια αʹ βαθμίδος, δὲν ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ νόμου λειτουργία Δʹ καὶ Εʹ τάξεως, ἀλλ’ ἵδρυσις πλήρους γυμνασίου, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν καὶ λοιπαὶ συνθῆκαι ἐπιβάλλουν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2343)18.3.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 324 ἐρώτησις ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ αἴτημα κρατικοποιήσεως ἢ ἄλλης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἰδιωτικῶν Γυμνασίων Καναλακίου καὶ Λούρου Πρεβέζης, δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἀντίστοιχος διάταξις νόμου ἐπιτρέπουσα τὴν ἀποδοχὴν τοιαύτης φύσεως αἰτημάτων. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33694)13.3.1964 ἀποφάσεως ἡμῶν, συνεκροτήθη ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τῶν ἀφορώντων τὴν ἰδιωτικὴν ἐν γένει ἐκπαίδευσιν θεμάτων καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν τῶν ἀντιστοίχων πορισμάτων της, ἵνα ταῦτα ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, πρὸς λῆψιν τῶν τελικῶν ἀποφάσεών μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σκοπούλη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 183)8.4.1964 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σκοπούλη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ ἄρθρον 3 τῆς Ἑλληνογερμανικῆς συμφωνίας τῆς 18.3.1960 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, ὁρίζει ρητῶς, ὅτι διὰ τῆς καταβολῆς ἐκ μέρους τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Γερμανικῆς Δημοκρατίας ποσοῦ 15 ἑκατομμυρίων μάρκων ρυθμίζονται ὁριστικῶς ἅπαντα τὰ ζητήματα, ἅτινα ἀποτελοῦν τὸ ἀντικείμενον τῆς συμβάσεως ταύτης. Προσέτι, δι’ ἐπιστολῶν, ἀνταλλαγεισῶν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν ἀνεγνωρίσθη ρητῶς ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὕτη «δὲν θὰ ἐπανέλθῃ μελλοντικῶς μὲ τὴν ἀπαίτησιν ρυθμίσεως περαιτέρω ζητημάτων, προερχομένων ἐκ τῶν ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς». Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑφίσταται περιθώριον ἀνακαινίσεως ἐκ νέου τοῦ ζητήματος ἔναντι τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως. 2. Τὸ θέμα τῆς συμπληρώσεως τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 4178)1961 ποσῶν ἀποζημιώσεως ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συναδέλφου μου, εἰς ὃν ὡσαύτως ἀπευθύνεται ἡ προμνησθεῖσα ἐρώτησις. 3. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸ θέμα τῆς διεκδικήσεως ἀποζημιώσεως διὰ τοὺς καταναγκαστικῶς ἐργασθέντας ἐν Γερμανίᾳ ὁμήρους, ἀνεθέσαμεν τὴν μελέτην του εἰς τὴν Εἰδικὴν Νομικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Β. Ὑπουργείου, ἀναλόγως δὲ πρὸς τὰ πορίσματα τῆς μελέτης ταύτης, θὰ χειρισθῶμεν περαιτέρω τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2484)1631)20.4.64 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 349 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μέχρι στιγμῆς, τὸ τουρκικὸν νομοσχέδιον περὶ αἰγιαλίτιδος ζώνης καὶ καθορισμοῦ ζώνης ἁλιείας, ἐψηφίσθη μόνον ὑπὸ τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, οὐχὶ ὅμως καὶ ὑπὸ τῆς τουρκικῆς Γερουσίας, μὴ καταστὰν οὕτω εἰσέτι νόμος τοῦ τουρκικοῦ κράτους. Ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἧς ἐπεσπεύσθη ὑπὸ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως ἡ διαδικασία τῆς ψηφίσεως τοῦ εἰρημένου νομοσχεδίου, προῆλθεν εἰς τὴν ἐκ νέου μελέτην τῶν ἐπιπτώσεων τόσον τοῦ τουρκικοῦ νομοσχεδίου, ὅσον καὶ τῶν ἐνδεικνυομένων ἀπὸ τῆς ἡμετέρας πλευρᾶς ἐνεργειῶν. Καταλήξασα εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις, δὲν κρίνει σκόπιμον τὴν ἀνακοίνωσίν των πρὶν ἢ συντελεσθῇ ὁλοσχερῶς ἡ διαδικασία ψηφίσεως τοῦ τουρκικοῦ νομοσχεδίου καὶ τεθῇ τοῦτο εἰς ἐφαρμογήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 169 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἔχει γίνει ἡ σχετικὴ προεργασία διὰ τὴν ἔναρξιν λειτουργίας τῆς Δημοσίας Σχολῆς Μετεκπαιδεύσεως Θαλαμηπόλων Ε.Ν., μόλις δὲ πρὸ ἡμερῶν ἐνεκρίθησαν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ, αἱ σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τὴν μίσθωσιν τοῦ οἰκήματος στεγάσεώς της. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Γ. Γανίτη. Ἐπὶ ὑποβληθέντος ἀπὸ 17 λήγοντος τηλεγραφήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, σχετικοῦ πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Προσέγγισις Πλωμαρίου. α) Ἐκ τοῦ νόμου 6059)34 «περὶ ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν», ὡς οὗτος ἰσχύει σήμερον, δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅπως ἐπιβάλῃ τὴν ἐκτέλεσιν προσεγγίσεων εἰς ὡρισμένους λιμένας καὶ τὴν ὑπὸ τῶν πλοίων ἐξυπηρέτησιν τῶν καθ’ ἕκαστα δρομολογιακῶν γραμμῶν. β) Ὡς ἐκ τούτου, δὲν εἶναι δυνατόν, ὅπως ὑποχρεωθοῦν τὰ ἐκτελοῦντα τὴν γραμμὴν Χίου–Μυτιλήνης πλοῖα, νὰ προσεγγίζουν εἰς Πλωμάριον, πολλῷ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὁ λιμὴν οὗτος, οὐδέποτε περιελαμβάνετο μεταξὺ τῶν λιμένων προσεγγίσεως εἰς τὴν τακτικὴν γραμμὴν Χίου–Μυτιλήνης. Τὴν προσέγγισιν πλοίου εἰς Πλωμάριον δύναται τὸ Ὑ. Ε.Ν. νὰ ἐξασφαλίσῃ μόνον κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς νομοθεσίας «περὶ ἀγόνων γραμμῶν» (Α.Ν. 528)1937, ὡς ἰσχύει) καὶ πράγματι, ὁ λιμὴν Πλωμαρίου περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν ἐξυπηρετουμένων διὰ τῆς ἀγόνου γραμμῆς Πειραιῶς–Σύρου–Νήσων Αἰγαίου–Θεσσαλονίκης τοιούτων. 2. Γραμμὴ Χίου–Μυτιλήνης. α) Ἡ γραμμὴ αὕτη ἐξυπηρετεῖται ἤδη δι’ ἕξ ἑβδομαδιαίων δρομολογίων, ἤτοι καθημερινῶς, καὶ δὴ διὰ πλοίων ἐχόντων συνολικήν, καθ’ ἑβδομάδα, μεταφορικὴν ἱκανότητα 4.100 ἐπιβατῶν, ἐνῷ χρόνῳ ἡ ἑβδομαδιαία κίνησις τῆς γραμμῆς, κατὰ τὸν λήγοντα μῆνα Ἀπρίλιον, δὲν ὑπερέβη κατὰ μέσον ὅρον τοὺς 1.300 ἐπιβάτας (ἀπασχόλησις 30%). β) Δὲν ὑπάρχει ἐκ τοῦ νόμου εὐχέρεια κρίσεως τῆς καταλληλότητος τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων πρὸς δρομολόγησιν εἰς τὰς ἐπὶ μέρους γραμμάς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἡλικίας αὐτῶν. Ἡ καταλληλότης ἐκτιμᾶται ἐπὶ τῇ βάσει πλειόνων στοιχείων καὶ χαρακτηριστικῶν τῶν πλοίων παρὰ τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐμπορικῶν πλοίων. Μόνη ὑφισταμένη ρητὴ πρόβλεψις ἐν τῷ νόμῳ (Α. Ν. 1303)38) εἶναι ἐξουσιοδοτοῦσα εἰς κατάταξιν τῶν πλοίων εἰς κατηγορίας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς χωρητικότητος αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπιδιώκουσα τὴν ὀρθολογικὴν ἀπασχόλησιν τῶν διαθεσίμων πλοίων ἀπεφάσισε τὴν κατάρτισιν σχετικοῦ Διατάγματος. γ) Ἐξ ἄλλου ἡ ἐναλλαγὴ πλοίων τῆς αὐτῆς πλοιοκτησίας εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐγκεκριμένων δρομολογίων, καθίσταται ἐκ πλείστων αἰτίων ἀναπόφευκτος. δ) Ἐπειδή, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐν ὄψει τῆς ἐλεύσεως τῆς θερινῆς περιόδου καὶ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἤδη διαθεσίμων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν αὐξανομένων ἀναγκῶν τῆς κινήσεως, ἐπιβάλλεται ἡ ὀρθολογικὴ κατὰ γραμμὰς κατανομὴ τῶν πλοίων, θέλει κατὰ τὴν κατάστρωσιν τῶν θερινῶν δρομολογίων, ἐξαντληθῆ πᾶσα ἐκ τοῦ νόμου καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων εὐχέρεια, οὕτως, ὥστε αἱ μεγάλαι γραμμαὶ νὰ ἐξυπηρετηθῶσι διὰ τῶν μεγαλυτέρων καὶ καταλληλοτέρων πλοίων. ε) Ἐξυπακούεται, ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν, ἐνῷ παραλλήλως, μελετᾶται τὸ ὅλον θέμα τῶν ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν τῆς χώρας, ἐν τῇ ἐπιδιώξει προσφόρου ὁριστικῆς ἐπιλύσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀνερούση. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 81 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Ε. Ἀνερούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐξ ἀφορμῆς σειρᾶς τηλεγραφημάτων, ἀπευθυνομένων ἡμῖν παρὰ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον παρέσχεν ἤδη εἰς αὐτὸν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21117) 2300)12.3.64 ἐγγράφου του, πληροφορίας ἐπὶ τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν Κυκλάδων. Ἀντίγραφον τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου, ἐπισυνάπτεται τῷ παρόντι. 2. Συμπληρωματικῶς πρὸς τὰ ἀνωτέρω σημειοῦμεν τὰ κάτωθι: α) Ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, τὸ θέμα τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν Κυκλάδων, αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἀλλὰ καὶ ὡς ἐντεταγμένον ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου πλαισίου τῶν καθ’ ὅλου συστήματος ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν καὶ τοῦ συστήματος λειτουργίας τῶν ἀγόνων γραμμῶν, μᾶς ἀπησχόλησε δεόντως. β) Τὸ βραχὺ τοῦ διαρρεύσαντος χρόνου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν διαμόρφωσιν πλήρων καὶ ὁριστικῶν ἀποφάσεων. Εἰς τοῦτο συνέβαλον καὶ ἕτεραι ἀντικειμενικαὶ δυσχέρειαι, ὡς λ.χ. ὅτι τὸ πρόγραμμα ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀγόνων γραμμῶν διὰ τὸ ἔτος 1964–66 ἔχει καταρτισθῆ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1963, καὶ δὲν εἶναι δυναταὶ βασικαὶ μεταβολαὶ εἰς αὐτὸ ἄνευ καθυστερήσεως εἰς τὴν μίσθωσιν τοῦ συνόλου τῶν ἀγόνων γραμμῶν. 3. Ἀπεφασίσθησαν, ἐν τούτοις, ἤδη ἢ μελετῶνται μέτρα τινὰ πρὸς βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῶν Κλάδων. Οὕτω: α) Ἡ ἄγονος γραμμὴ Ἀνατολικῶν Κυκλάδων διεχωρίσθη εἰς δύο ἐπὶ μέρους γραμμάς, πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς κινήσεως. Τοιουτοτρόπως, τὸ σύμπλεγμα Κυκλάδων θὰ ἐξυπηρετῆται ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου διὰ τριῶν ἀγόνων γραμμῶν, ὡς ὁ συνημμένος πίναξ. β) Εἰς τὴν ἄγονον γραμμὴν Πειραιῶς–Δωδεκανήσου προστίθεται προσέγγισις τῆς Αἰγιάλης (Ἀμοργοῦ) ἐξασφαλιζομένης τῆς ἀπ’ εὐθείας συνδέσεως τῆς νήσου μετὰ τοῦ Πειραιῶς. γ) Καθιεροῦται νέα ἄγονος γραμμὴ Λαυρίου–Κέας– Κύθνου–Σύρου καὶ τἀνάπαλιν, ἐξασφαλίζουσα τὴν ταχεῖαν ἐπικοινωνίαν τῶν νήσων Κέας–Κύθνου μετὰ τοῦ κέντρου, ἀφ’ ἑνὸς καὶ μετὰ τῆς Σύρου, εἰς ἣν ὑπάγονται αὗται, ἀφ’ ἑτέρου. δ) Μελετᾶται διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ἡ δημιουργία μιᾶς ἢ πλειόνων τοπικῶν ἐκ Σύρου ἀγόνων γραμμῶν, πρὸς σύνδεσιν τῶν νήσων τοῦ συμπλέγματος μεταξὺ των. ε) Διὰ τῆς ὀρθολογιστικῆς διαρρυθμίσεως τῶν δρομολογίων τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων κατὰ τὰς γραμμάς, ἀναμένεται ὅτι τὰ θερινὰ δρομολόγια 1964 θὰ παράσχουν τὴν καλυτέραν δυνατήν, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸ σύμπλεγμα τῶν Κυκλάδων καὶ ὑπογραμμίζομεν τοῦτο ὡς ἐκ τοῦ ὅτι εἶναι γνωστὴ ἡ σχετικὴ ἀνεπάρκεια, ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς, τῶν διατιθεμένων πλοίων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν αἰχμῶν κινήσεως εἰς τὰς θαλασσίας συγκοινωνίας, κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον. Τὸ πρόβλημα τοῦτο ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον, πλὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ ταχέως ἡ ἀπὸ ἐτῶν ἐξελικτικῶς δημιουργηθεῖσα δυσμενὴς κατάστασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠ. ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 7.3.64 τηλεγραφήματός σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 2. Ὡς καὶ διὰ προγενεστέρων ἐγγράφων μας σᾶς ἐγνωρίσαμεν, αἱ παρουσιαζόμεναι δυσχέρειαι περὶ τὰ δρομολόγια τῶν Κυκλάδων νήσων, ὀφείλονται εἰς τὴν διανυομένην χειμερινὴν περίοδον, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ πλοῖα ἀργοῦν πρὸς ἐτησίαν ἐπιθεώρησιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ αἱ κατὰ καιροὺς παρουσιαζόμεναι κακοκαιρίαι, δημιουργοῦν ἀνωμαλίας εἰς τὰ ἐκτελούμενα δρομολόγια. 3. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, αἱ Κυκλάδες νῆσοι καὶ ὑπὸ τὰς παρούσας ἀκόμη δυσμενεῖς συνθήκας, ἐξυπηρετοῦνται σχεδὸν καθημερινῶς. 4. Σχετικῶς μὲ τὴν καθιέρωσιν συγκοινωνιακῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Σύρου–Χίου–Μυτιλήνης, φέρομεν εἰς γνῶσιν σας, ὅτι ἀτυχῶς, δὲν καθίσταται δυνατή, ἐλλείψει προσφορᾶς πλοίων. 5. Ὁπωσδήποτε, κατὰ τὴν ἐπικειμένην θερινὴν περίοδον, προβλέπεται πύκνωσις τῶν δρομολογίων Κυκλάδων, πρὸς πληρεστέραν ἱκανοποίησιν τῶν νήσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1964 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Διευθυντὴς Πλοίαρχος Λ.Σ. Β...... δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 2091 διεκπ. 1329 ἀπὸ 15. 4.1964 ἐγγράφου σας, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 275 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τῆς ἀνάγκης ἐφοδιασμοῦ τοῦ λιμένος Πειραιῶς διὰ πλωτῆς δεξαμενῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας ἐπεσημάνθη ἤδη πρὸς τὸν ΟΛΠ ἡ ἀνάγκη μετὰ τὴν μεταφορὰν τῆς πλωτῆς δεξαμενῆς εἰς Σῦρον, τοῦ ἐμπλουτισμοῦ τοῦ λιμένος Πειραιῶς δι’ ἑτέρων πλωτῶν δεξαμενῶν ἐπὶ πλέον τῶν ὑπαρχουσῶν μονίμων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπισκευαστικῶν ἀναγκῶν τοῦ πρώτου Ἑλληνικοῦ λιμένος. 2) Ὁ ΟΛΠ ἀνταποκριθεὶς πρὸς τὸ αἴτημα προβαίνει ἤδη εἰς τὰς καταλλήλους ἐνεργείας διὰ τὴν προμήθειαν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν μιᾶς μεγάλης πλωτῆς δεξαμενῆς ἀνυψωτικῆς δυνάμεως 13.000 τόννων ἱκανῆς νὰ δεξαμενίζῃ φορτηγὰ πλοῖα καὶ δεξαμενόπλοια μέχρι 30.000 τόννων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἑτέρας πλωτῆς δεξαμενῆς διὰ τὸν δεξαμενισμὸν τῶν μικροτέρων σκαφῶν (ἀκτοπλοϊκῶν κλπ.). 3) Διὰ τῆς προμηθείας τῶν δύο τούτων πλωτῶν δεξαμενῶν προστιθεμένων εἰς τὰς ἤδη ὑπαρχούσας ἐν Πειραιεῖ καὶ Σκαραμαγκᾶ φρονοῦμεν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐπαρκῶς αἱ σχετικαὶ ἀνάγκαι τῆς περιοχῆς τοῦ λιμένος Πειραιῶς. 4) Πάντως τὸ θέμα τῆς προμηθείας πλωτῶν δεξαμενῶν ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐφ’ ὃ ὑπάγεται διοικητικῶς ὁ ΟΛΠ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 30 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1725 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 168 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὴν δοθεῖσαν ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27481)2768 ἐγγράφου μας ἀπάντησιν πρὸς τὸν ὡς ἄνω βουλευτὴν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐρωτήσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΜΠΙΡΗΣ

IV Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2449)1558)18.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς Ἐπαρχίας Γορτυνίας τοῦ Νομοῦ Ἀρκαδίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α. Ἠλεκτροδοτοῦνται ἤδη ὑπὸ τῆς ΔΕΗ 26 χωρία τῆς Ἐπαρχίας Γορτυνίας ἐντὸς δὲ τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ ἠλεκτροδοτηθοῦν ἕτερα 7. Εἰς τὰ χωρία ταῦτα περιλαμβάνονται ἅπαντα τὰ χωρία τῆς περιοχῆς τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Λάδωνος ἅτινα ἐπλήγησαν ἐκ τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου τούτου. β. Ἡ ἠλεκτροδότησις ἑνὸς ἑκάστου τῶν χωρίων τοῦ τέως Δήμου Ἡραίας θέλει ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὸ καταρτιζόμενον ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πρόγραμμα νέων ἠλεκτροδοτήσεων. γ. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου διανομῆς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀρδευτικῶν τῆς περιοχῆς τοῦ τ. Δήμου Ἡραίας προϋποθέτει τὴν μελέτην καὶ ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἀκολούθως δὲ μετὰ τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ἐνημέρωσίν μας, θὰ συνταχθοῦν παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν ΔΕΗ αἱ σχετικαὶ τεχνοοικονομικαὶ μελέται καὶ θὰ ἐνημερωθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2482)1629)20.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, ὑπ’ ἀριθ. 347 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς κοινότητος Μαγούλας–Λακωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κοινότης Μαγούλας ἠλεκτροδοτεῖται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἀπὸ 7.4.1961. Τὸ κατασκευασθὲν κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον εἰς τὴν Κοινότητα δίκτυον ἠλεκτροφωτισμοῦ δὲν ἐκάλυψεν ὡρισμένας Συνοικίας τῆς Κοινότητος διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις αὐτῶν δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἐκ τοῦ δυσμενοῦς δείκτου ἀποδοτικότητος τῶν ἀντιστοίχων ἐπεκτάσεων. Διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν καὶ τῶν Συνοικιῶν τούτων συνετάγησαν παρὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν μας αἱ σχετικαὶ τεχνοοικονομικαὶ προμελέται καὶ ἀνεκοινώθησαν εἰς τὴν Κοινότητα καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους αἱ προϋποθέσεις ὑφ’ ἃς θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις τῆς ἠλεκτροδοτήσεως καὶ τῶν Συνοικιῶν τούτων. Τὰς προϋποθέσεις ταύτας δὲν ἀπεδέχθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δι’ ὃ καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ μέχρι σήμερον ἡ προώθησις τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2338)1547)18.4.64 καὶ 2339)1548)18.4.64 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ κατατεθεῖσαι ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Ἰωάννου, ὑπ’ ἀριθ. 319 καὶ 320 ἐρωτήσεις του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν χωρίων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Χωρία Νομοῦ Ἰωαννίνων: α) Κασμήρια, Τέροβον, Σκλίβανη, Ἁγία Τριάς, Πέρδικα, Μοῦλαι, Μυροδάφνη. Τὰ χωρία ταῦτα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἐγκεκριμένον καὶ ἤδη ἐν ἐκτελέσει ἐτήσιον πρόγραμμα ἠλεκτροδοτήσεως νέων χωρίων. Ταῦτα εἶχον περιληφθῆ εἰς τὸ ἐξαγγελθὲν κατὰ τὸ 1960 –1961 πρόγραμμα τῆς τετραετίας 1960–63 (1.129 χωρία) τὸ ὁποῖον ἐξετελέσθη κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου μόνον, ἐνῷ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον μέρος ἐματαιώθη. β) Βαρλαάμ. Ἡ ἠλεκτροδότησις τοῦ χωρίου Βαρλαάμ, προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ ἐγκεκριμένου καὶ ἤδη ἐν ἐκτελέσει σχετικοῦ ἐτησίου προγράμματος θέλει λάβῃ χώραν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2190)1397)16.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ, κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 286 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ χωρίου Νέον Λιβύσσιον Ἀττικῆς ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ χωρίον τοῦτο δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐγκεκριμένον καὶ ἤδη ἐν ἐκτελέσει ἐτήσιον πρόγραμμα ἠλεκτροδοτήσεως νέων χωρίων. Ἀριθμεῖ περὶ τοὺς 100 κατοίκους καὶ διὰ τὴν ἠλεκτροδότησίν του ἀπαιτεῖται δαπάνη τῆς τάξεως 120.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1956)1240)14.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ὑπ’ ἀριθ. 239 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν χωρίων Μυρρίνη, Μεσορράχη, Δήμητρα, Δραβῆσκος, Μαυρόλοφος τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ χωρία ταῦτα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἐγκεκριμένον καὶ ἤδη ἐν ἐκτελέσει ἐτήσιον πρόγραμμα ἠλεκτροδοτήσεως νέων χωρίων. Ταῦτα εἶχον περιληφθῆ εἰς τὸ ἐξαγγελθὲν κατὰ τὸ 1960 –1961 πρόγραμμα τῆς τετραετίας 1960–63 (1.129 χωρία) τοῦ ὁποίου ἡ ὁλοκλήρωσις ἐματαιώθη. Διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν χωρίων τὰ ὁποῖα ἀριθμοῦν περὶ τοὺς 5.200 κατοίκους θὰ ἀπαιτηθῇ δαπάνη τῆς τάξεως τῶν 4.000.000 δραχ. Πάντως τὸ θέμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ὑπαίθρου ἀντιμετωπίζεται συντόμως διὰ τοῦ νέου προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1778)1057)10.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ὑπ’ ἀριθ. 191 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Κοινότητος Λευκῶνος–Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους 1961 ὑπεβλήθη εἰς τὰ Γραφεῖα ΔΕΗ περιοχῆς Σερρῶν αἴτησις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Κοινότητος Λευκῶνος–Σερρῶν πρὸς ἠλεκτροδότησιν μὴ ἐξυπηρετουμένων οἰκιῶν αὐτῆς. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 154)19)1.1962 ἐπιστολῆς τοῦ Γραφείου ΔΕΗ Σερρῶν ἐζητήθησαν ἀπὸ τὴν Κοινότητα ὡρισμένα στοιχεῖα, ἵνα βάσει τούτων συνταχθῇ ἀκολούθως ἡ σχετικὴ τεχνικοοικονομικὴ μελέτη καὶ γνωστοποιηθοῦν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους αἱ προϋποθέσεις ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς τοῦ Γραφείου Σερρῶν δὲν ἐλήφθη ἀπάντησις ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος, δι’ ὃ καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ περαιτέρω προώθησις τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2063)1301)15.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 247 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ εἰς ἑνιαίαν ἀσφάλισιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν τοῦ ἀπὸ 17.4.64 ὑπομνήματος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν, πέντε συνεργαζομένων σωματείων τῆς ΔΕΗ, ἐκπροσωπούντων τὸ ἥμισυ περίπου τῶν ἐργαζομένων, περὶ ἀνασυστάσεων τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας λειτουργούσης Ἐπιτροπῆς Μελέτης τοῦ ἀσφαλιστικοῦ προβλήματος ὑπαλλήλων ΔΕΗ καὶ θεωροῦντες τὸ αἴτημα τοῦτο δίκαιον, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1148)18.4.64 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἵνα τοῦτο, ἐφ’ ὅσον συμφωνῇ, προβῇ εἰς τὴν ἀνασύστασιν τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν συνεργαζομένων σωματείων αἰτούμενα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2191)1398)16.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 287 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν χωρίων Μπάλα– Σταμάτα–Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ χρόνος ἠλεκτροδοτήσεως τῶν Μπάλα καὶ Σταμάτα τῆς Κοινότητος Σταμάτας θέλει ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὸ καταρτιζόμενον ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πρόγραμμα νέων ἠλεκτροδοτήσεων. Κατόπιν σχετικῆς αἰτήσεως τῆς Κοινότητος Σταμάτας διὰ τὴν κατὰ προτεραιότητα καὶ ἐκτὸς προγράμματος ἠλεκτροδότησιν τῶν χωρίων Μπάλα καὶ Σταμάτα αὐτῆς, εἶχον συνταχθῇ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος αἱ σχετικαὶ τεχνικοοικονομικαὶ μελέται, πλὴν ὅμως ἡ ἐνδιαφερομένη Κοινότης δὲν ἀπεδέχθη τὴν καταβολὴν τῆς προκυψάσης δι’ αὐτὴν συμμετοχῆς, δι’ ὃ καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ περαιτέρω προώθησις τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2079)13.4.64 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου, διὰ τὴν εἰς Κρήτην ἵδρυσιν βιομηχανιῶν τσιμέντου, λιπασμάτων, ναυπηγείων κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι μὲ τὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως βιομηχανικὴν πολιτικήν, ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν καὶ ἡ ἐπιλογὴ τῆς θέσεως τῆς ἐγκαταστάσεώς των ἔχει ἀφεθῆ κυρίως εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, τὸ δὲ Κράτος ἐπεμβαίνει ἐκεῖ ἔνθα, εἴτε ὡς ἐκ τῆς φύσεως εἴτε ὡς ἐκ τοῦ μεγέθους τῆς βιομηχανίας δὲν ἐπιθυμεῖ ἢ δὲν δύναται νὰ ἐκδηλωθῇ αὕτη. Ἡ θέσις ἐγκαταστάσεως τῶν βιομηχανιῶν τελεῖ ἐν συναρτήσει πρὸς πλείστας ὅσας προϋποθέσεις καὶ παράγοντας ὡς συγκοινωνίαι, ἠλεκτροδότησις, τόπος προμηθείας πρώτων ὑλῶν, τόπος καταναλώσεως τῶν παραγομένων προϊόντων, ἐπικοινωνία, ἀποχετεύσεις κλπ. τὸ δὲ κράτος ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν σύμμετρον βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῶν διαφόρων περιφερειῶν αὐτοῦ, παρακολουθεῖ καὶ λαμβάνει πᾶν μέτρον πρὸς ἐπίτευξιν τῆς ἐπιδιώξεώς του ταύτης. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰς Κρήτην, ἵδρυσιν βιομηχανιῶν σᾶς πληροφοροῦμεν, ὅτι ἐχορηγήθη ἤδη εἰς τὸν Ἀδὰμ Μαθιουδάκην ἄδεια διὰ τὴν εἰς τὴν νῆσον ἵδρυσιν ἐργοστασίου τσιμέντων παραγωγικῆς ἱκανότητος 800–1000 τόννων ἡμερησίως. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἡ Κρήτη τυγχάνει ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως εἰς τὸ πρόγραμμα περιφερειακῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2196 ὑμέτερον ἔγγραφον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὸν κίνδυνον οἰκιῶν τοῦ Δήμου Μάνδρας, ἐκ τῶν αὐτόθι ἐργασιῶν ἐκμεταλλεύσεως βωξίτου παρὰ τῆς Α.Ε. Μεταλλεῖα Βωξίτου Ἐλευσῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐργασίαι ἐκμεταλλεύσεως ἐνεργοῦνται ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας δι’ ὑπογείων στοῶν εἰς τὴν Β.Α. παρυφὴν τῆς κατῳκημένης περιοχῆς τοῦ Δήμου Μάνδρας. Λόγῳ τῆς γειτονίας τῶν ἀκραίων οἰκιῶν πρὸς τὴν ζώνην τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἑταιρείας καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν οἰκιῶν τούτων καὶ τῶν ἐν αὐταῖς διαβιούντων ἡ ἁρμοδία διὰ τὴν Ἀστυνομίαν ἐκμεταλλεύσεως Ἐπιθεώρησις Α. Μεταλλείων ἀσκεῖ συστηματικὴν καὶ συνεχῆ ἐποπτείαν πρὸς ἀποφυγὴν παντὸς κινδύνου. Ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 485 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς, ὁ Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων δὲν δικαιολογεῖται οὐδεμία ἀνησυχία τῶν οἰκιστῶν τοῦ Δήμου Μάνδρας διότι δὲν ἐκτελοῦνται κάτωθι οἱουδήποτε κτίσματος ἐργασίαι ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὰς ρωγμὰς οἰκιῶν τινων κειμένων πλησίον τῆς ζώνης τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν, αὗται ὀφείλονται εἰς τό, ὅτι εἶναι κατεσκευασμέναι ἐκ τοιχοποιΐας δι’ ἐπικαλύψεως ἐκ κεραμοπέτρου στέγης ἐμφανίζουσαι κατὰ τὸ πλεῖστον ρωγμάς, αἵτινες ὅμως δὲν δημιουργοῦν στατικὴν ἀνεπάρκειαν, ὀφείλονται δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς παράγοντας ἀναγομένους εἰς τὸν τρόπον κατασκευῆς αὐτῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικῶν καὶ ἐργασίας, καὶ οὐχὶ εἰς δονήσεις προερχομένας ἐκ τῶν ὑπογείων ἐργασιῶν ἐκμεταλλεύσεως τοῦ βωξίτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2340)1549)18.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Ἰωάννου ὑπ’ ἀριθ. 321 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ χωρίου Χαραυγὴ (Βάλτιστα Ἰωαννίνων), ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι μέχρι τοῦ προσεχοῦς Ἰουλίου θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ ἡ ὁριστικὴ μελέτη ἠλεκτροδοτήσεως τοῦ παραμεθορίου τούτου χωρίου. Δοθέντος ὅτι ἕνεκα λόγων σκοπιμότητος καὶ ἐθνικοῦ γοήτρου δίδεται παρὰ τῆς ΔΕΗ προτεραιότης εἰς τὰ παραμεθόρια χωρία, ὑπολογίζεται ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῆς ἐν λόγῳ ἠλεκτροδοτήσεως δὲν θὰ βραδύνῃ βάσει τοῦ ἐφαρμοζομένου σχετικοῦ προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2480)1627)20.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου ὑπ’ ἀριθ. 345 ἐρώτησίς του διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας πλὴν τῶν πόλεων Σπάρτης καὶ Γυθείου ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ καὶ ἕτεραι 25 κωμοπόλεις καὶ χωρία. Προσέτι ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους θέλει συντελεσθῆ ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν χωρίων Ἀνωγείων καὶ Παλαιοπαναγιᾶς ὡς ἐπίσης καὶ τῶν χωρίων Πετρίνας καὶ Γεφύρας (τῆς Κοινότητος Μονεμβασίας) μεθ’ ὧν ὑπεγράφησαν σχετικαὶ συμβάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Γ. ΖΙΓΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Πανάγου καὶ Π. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1769)10.4.64 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Α) Πορεία τῶν ἐργασιῶν τῆς κωδικοποιήσεως (Ν. Δ. 3980)1959). 1) Τὸ ἔργον προχωρεῖ κατὰ τρόπον μὲν σταθερόν, ἀλλὰ μὲ ρυθμὸν τόσον βραδὺν ὥστε νὰ περιληφθῇ μεταξὺ τῶν βασικῶν ἐπιδιώξεων τῆς Κυβερνήσεως ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιτάχυνσις τῆς κωδικοποιήσεως ἄνευ βλάβης τῆς ἀρτιότητος, ὡς καὶ ἡ λῆψις μέτρων πρὸς διατήρησιν τῶν ἐκ τῆς κωδικοποιήσεως ὠφελειῶν διὰ τῆς νομοτεχνικῶς ἀρτίας προπαρασκευῆς τῶν εἰσαγομένων πρὸς ψήφισιν νομοθετημάτων. 2) Ὁ βραδὺς ρυθμὸς ὀφείλεται μὲν εἰς τὰς ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς φύσεως τοῦ ἔργου δυσχερείας, ἀλλ’ ὀφείλεται ἐπίσης καὶ εἰς τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τοῦ διὰ τοῦ Ν. Δ. 3980)1959 θεσπισθέντος συστήματος κωδικοποιήσεως, ἰδίᾳ δὲ εἰς τὸν τρόπον συγκροτήσεως τῶν 36 συσταθεισῶν Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν (πολυμελῶν ἐκ προσώπων βεβαρημένων ἐκ τῶν κυρίων καθηκόντων των καί, κατ’ ἀκολουθίαν, μὴ δυναμένων νὰ παρίστανται εἰς συχνὰς συνεδριάσεις κλπ.). Β) Συντελεσθὲν ἔργον ὑπὸ τῶν Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν. 3) Ἑκάστη Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ κατήρτισε τὸ γενικὸν διάγραμμα ὕλης καὶ κατένειμε τὴν ὕλην εἰς εἰσηγητὰς μεταξὺ τῶν μελῶν της. Ἕκαστος εἰσηγητὴς καταρτίζει τὸ προσχέδιον τοῦ ἀνατεθέντος εἰς αὐτὸν μέρους τοῦ Κώδικος (νόμων καὶ διαταγμάτων) καί, μετὰ τὰς ἐπὶ τοῦ προσχεδίου παρατηρήσεις τῶν λοιπῶν μελῶν, διαμορφώνει τὸ ὁριστικὸν αὐτοῦ σχέδιον. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μερικῶν τούτων ἐργασιῶν, καταρτίζεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διατυποῦται τελικῶς ὑπ’ αὐτῆς τὸ ἑνιαῖον σχέδιον τοῦ ὅλου Κώδικος νόμων, ὡς καὶ τοῦ ἀντιστοίχου Κώδικος διαταγμάτων. Ἅπασαι αἱ ὡς ἄνω ἐργασίαι ὑποβάλλονται παραλλήλως καὶ εἰς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Κωδικοποιήσεως. 4) Τὸ ποσοστὸν τῶν ὑποβληθέντων προσχεδίων εἰσηγητῶν, ἔναντι τῶν προβλεπομένων, ἀνέρχεται εἰς 67%, πλησιάζει δὲ τὸ 100% διὰ τὰς 20 ἐκ τῶν Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν. Ἐκ τῶν 20 τούτων Ἐπιτροπῶν 9 ὑπέβαλον καὶ ἅπαντα τὰ σχέδια εἰσηγητῶν, 4 δὲ καὶ τὰ ἑνιαῖα σχέδια τῶν Κωδίκων των. Γ) Συντελεσθὲν ἔργον ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς. 5) Ἐπὶ τῇ βάσει σχετικῶν προπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν τῶν παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ Κωδικοποιήσεως Νομικῶν Συνεργατῶν, ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Κωδικοποιήσεως, συνέταξε γενικὰς καὶ συμπληρωματικὰς ὁδηγίας περὶ τοῦ τρόπου καταρτίσεως τῶν Κωδίκων, διετύπωσε παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν Γενικῶν Διαγραμμάτων ἁπασῶν τῶν Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ἐξήτασε προσχέδια καὶ σχέδια εἰσηγητῶν διαφόρων Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν, ἵνα διὰ τῶν ἐπ’ αὐτῶν διατυπουμένων παρατηρήσεών της, ἐν πολλοῖς γενικωτέρας σημασίας, κατευθύνῃ τὰς ἐν γένει ἐργασίας τῶν Ἐπιτροπῶν τούτων. 6) Ἀπὸ ἔτους, ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ κατένειμε τὰς ἐργασίας της εἰς 6 κλιμάκια, ἐκ τοῦ Προέδρου της, τῶν μελῶν της καὶ νομικῶν συνεργατῶν καὶ ἐνετόπισεν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν ἐξέτασιν εἰς 11 προκεχωρημένους Κώδικας νόμων. Δ) Κυβερνητικὰ μέτρα. 7) Ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐξετέθη, ἡ Κυβέρνησις περιέλαβε τὸ θέμα τῆς Κωδικοποιήσεως ὡς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διατηρήσεως τῶν ἐξ αὐτῆς ὠφελειῶν, μεταξὺ τῶν βασικῶν ἐπιδιώξεών της καί, χωρὶς ν’ ἀναστείλῃ ἐν τῷ μεταξὺ τὴν πρόοδον τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν, ἐπανεξετάζει ἐν ὄψει τῆς παρατηρουμένης καθυστερήσεως, τὸ ὅλον σύστημα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου διεξάγεται τὸ ἔργον τῆς Κωδικοποιήσεως καὶ ἐν καιρῷ θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ψήφισιν τῶν ἐπιβαλλομένων νομοθετικῶν μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων (ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. 340) ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στέλιου Κωτιάδη σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν κατὰ τὴν τουριστικὴν περίοδον τοῦ Τελωνείου Ρόδου διὰ προσωπικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἀπέσπασεν ἐπὶ ἑξάμηνον ἐκ Πειραιῶς εἰς τὸ ἐν λόγῳ Τελωνεῖον Ρόδου πέντε (5) τελωνειακοὺς ὑπαλλήλους, ἐξ ὧν δύο τελωνειακοὺς ἐλεγκτὰς καὶ τρεῖς εἰσηγητογραμματεῖς αʹ κατηγορίας, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Δ)νσις Τελωνείων Πειραιῶς στερεῖται ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ηὐξημένης ἐμπορευματικῆς καὶ τουριστικῆς κινήσεως ἐν Πειραιεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν (Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ) ἡ ἀπὸ 4.4.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Γ. Διαμαντοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Νοσοκομείου Ἀποκαταστάσεως Τραυματιῶν καὶ Ἀναπήρων «Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος», ἰδίᾳ δὲ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε.41)12798)4.10.63 ἐγγράφου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διεβιβάσθη ἡμῖν πρότασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Νοσοκομείου Ἀτυχημάτων καὶ Ἀποκαταστάσεως Τραυματιῶν καὶ Ἀναπήρων «Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος», περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἱδρύματος. Τὸ διαβιβασθὲν σχέδιον νέου Ὀργανισμοῦ τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, ἵνα γνωμοδοτήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, κατὰ νόμον, ὅπερ κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτοῦ τῆς 25.10.1963, ἀνέλαβε νὰ γνωμοδοτήσῃ, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως τὸ ἐνδιαφερόμενον ἵδρυμα, ὑποβάλῃ νέον σχέδιον Ὀργανισμοῦ, περιλαμβάνον μόνον τὰς διατάξεις, αἵτινες τροποποιοῦν τὸν ἰσχύοντα Ὀργανισμὸν ὡς καὶ ἀπόφασιν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Νοσοκομείου, περὶ ἐγκρίσεως τῆς τροποποιήσεως ταύτης τοῦ Ὀργανισμοῦ σύμφωνον πρὸς τὸ ἄρθρον 13 τοῦ ἰσχύοντος Ὀργανισμοῦ ἀπὸ 26)30.

1.1959 (Β. Δ. 24, 1, 59).

Αἱ ἀπόψεις αὗται τοῦ Σ.Ε.Κ. ἐγνωστοποιήθησαν πρὸς τὸ Νοσοκομεῖον «Ἀπόστολος Παῦλος» διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ1915) 30.10.63 ἐγγράφου μας, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὁποίου τὸ Νοσοκομεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2501)7.12.1963 ἐγγράφου του ἐγνώρισεν ἡμῖν, σὺν τοῖς ἄλλοις, ὅτι ὁ νέος ἐξ ὑπαρχῆς Ὀργανισμός, συνετάχθη λόγῳ τῆς νέας διαρρυθμίσεως τῶν ἐν γένει ὑπηρεσιῶν τοῦ νοσοκομείου, συνεπείᾳ τῆς αὐξήσεως τῶν κλινικῶν ἀπὸ μιᾶς εἰς τέσσαρας καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν ἐργαστηρίων εἰς ὀκτώ, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν συναφῶν ὑπηρεσιῶν. Κατόπιν τούτου, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ Ἵδρυμα, προέβη εἰς τὴν ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν ἀνασύνταξιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὃν ἐν συνεχείᾳ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ἱδρύματος, συμφωνήσαντος δὲ καὶ τούτου, τὸ νέον σχέδιον πρόκειται νὰ τεθῇ ἐκ νέου, ὑπ’ ὄψει τοῦ Σ. Ε. Κληρ)των, καὶ μόνον διὰ τὰς διατάξεις αἵτινες ἔχωσι ψηφισθῆ διὰ πλειοψηφίας τῶν ⅔ τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ. (ἄρθρον 13 Β. Δ. 14.8.51) καὶ μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τούτου θέλει ἐκδοθῆ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν τὸ κυρωτικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ Β. Διάταγμα, προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΜΑΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1439 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα μειώσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φορολογικῆς μεταχειρίσεως τῶν χρησιμοποιουμένων παρὰ τῶν ἀγροτῶν καυσίμων (βενζίνης, πετρελαίου κλπ.) διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἑλκυστήρων καὶ ἐν γένει γεωργικῶν μηχανῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 3686)1957 «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων» χορηγεῖται, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς γεωργίας, ποσότης βενζίνης, κατ’ ἀνώτατον ὅριον 5.000 τόννων ἐτησίως, ἐπὶ τῇ καταβολῇ τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἰσχύοντος ἑκάστοτε εἰδικοῦ φόρου καταναλώσεως. Ἡ ὡς ἄνω ποσότης βενζίνης χρησιμοποιεῖται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν κίνησιν τῶν εἰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς ἢ μεμονωμένους ἀγρότας, ἀνηκόντων ἢ κατεχομένων καὶ εἰς κατάστασιν λειτουργίας εὑρισκομένων γεωργικῶν ἑλκυστήρων ἢ μικρῶν διτρόχων κηπευτικῶν καὶ ἀμπελουργικῶν τοιούτων ὡς καὶ βενζινοκινήτων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ἐφωδιασμένων διὰ κινητῆρος ἰσχύος μέχρι 5 HP καὶ μόνον διὰ καλλιέργειαν ὑπ’ αὐτῶν ἐκτάσεων εὑρισκομένων ὑπὸ τὴν κατοχήν των. Ἡ ἀνωτέρω ποσότης βενζίνης κατανέμεται κατ’ ἔτος κατὰ Διευθύνσεις Γεωργίας Νομῶν δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἐπὶ τῇ τηρήσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.3488)57 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας «περὶ τῶν ὅρων καὶ διατυπώσεως καθ’ οὓς ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ καταναλώσεως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς γεωργίας». (ΦΕΚ 143)16.5.57). Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΜΑΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1850)11.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.2976)2003)19.4.63 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἐγένετο ἡ κήρυξις ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως 7.000.000 μ. τετρ. πρὸς κατασκευὴν ἐκτροπῆς τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος, εἰς περιοχὴν Βυρωνείας. Ἤδη ὁ κ. Νομάρχης Σερρῶν, ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς διαδικασίας διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἀκινήτων τυγχάνει δὲ ἁρμόδιος διὰ τὰς σχετικὰς ἐνεργείας πρὸς καθορισμὸν τιμῆς μονάδος καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιούχων, διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως, εἰς βάρος τῶν διὰ δημοσίας ἐπενδύσεις πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΜΑΡΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2477)1624)20.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 17.4.64 ὑπ’ ἀριθ. 342 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν ἀεροδρομίου εἰς τὴν νῆσον Κάρπαθον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ Ὑπουργεῖα Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος ἔτους διεβίβασαν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ προτάσεις πρὸς ἔγκρισιν κατασκευῆς τοῦ ἐν λόγῳ ἀεροδρομίου ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3328)2290)29.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 467 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς συνοικίας Ρουπακίου Δήμου Περιστερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν Γ. 133787)7.5.64 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐνεκρίθη προσωρινῶς καὶ ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 3 μηνῶν ἡ ἐπέκτασις τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἄνω Πετραλώνων–Ν. Κολοκυνθοῦς μέχρι τῆς Πλατείας Ζωοδόχου Πηγῆς τῆς ἀνωτέρω συνοικίας, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν ὅτι ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἔχῃ προγραμματισθῆ ἡ κατασκευὴ ὑπὸ τοῦ ΕΤΜΟΑ καὶ τοῦ Δήμου Περιστερίου καταλλήλου ὁδικοῦ δικτύου. Ἔναρξις ἐφαρμογῆς τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως ὡρίσθη ἡ 10.5.64. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2471 ἀπὸ 15.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ καὶ πρὸς ὑμᾶς ἀνακοινωθὲν ὑπ’ ἀριθ. 154579 ἀπὸ 22.4.64 πρὸς τὸν ΟΤΕ ἡμέτερον ἔγγραφον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἐν Ρόδῳ κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου. Ἀπὸ πενταετίας ἔχει καταστῆ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ἀνεγέρσεως κτιρίου διὰ τὸ αὐτόθι Τηλεπικοινωνιακὸν Κέντρον εἰς τρόπον ὥστε νὰ καλυφθῶσιν αἱ ηὐξημέναι ἀνάγκαι τῆς πόλεως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως μέσων τηλεπικοινωνίας. Πρὸς τοῦτο ἠγοράσθη ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ οἰκόπεδον μὲ τὴν προοπτικὴν ἐπεκτάσεως τούτου, ἥτις ὅμως προσέκρουσεν εἰς ἀνυπερβλήτους δυσχερείας καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ ἀγορασθὲν οἰκόπεδον κατέστη ἀκατάλληλον. Ἐν συνεχείᾳ ἐξητάσθη ἡ δυνατότης προσκτήσεως τοῦ παρὰ τῷ Ταχυδρομείῳ κηπαρίου ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐπετεύχθη τοῦτο, ἀποκρουσθὲν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης ἀποκτήσεως καταλλήλου οἰκοπέδου ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. ἡ συνδρομὴ τῶν ἐν Ρόδῳ Δημοσίων Ἀρχῶν, ὑπεδείχθη δὲ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ ἀκίνητον τοῦ Δημοσίου ἔνθα στεγάζεται τὸ Κτηματολόγιον, ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία κλπ. μὲ τὴν προϋπόθεσιν τροποποιήσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου, ἐγκρίσεως παρεκκλίσεων κλπ. Πᾶσαι αἱ πρὸς τοῦτο σχετικαὶ ἐνέργειαι μέχρι καὶ τῆς συντάξεως τῶν ἀρχιτεκτονικῶν σχεδίων ἔχουσιν ἐκτελεσθῆ ὑπολείπεται δὲ μόνον ἡ μεταβίβασις τοῦ ἀκινήτου εἰς τὸν Ο.Τ.Ε., ἥτις ὅμως δὲν εἶναι δυνατὴ πρὸ τῆς ἀπομακρύνσεως ἐκ τοῦ οἰκήματος τῶν ἐν αὐτῷ στεγαζομένων Ὑπηρεσιῶν καὶ δὴ τοῦ Κτηματολογίου. Ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ὅπως πραγματοποιηθῇ ταχέως ἡ μεταφορὰ τοῦ Κτηματολογίου εἰς ἕτερον οἴκημα, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχεῖα ἀπόκτησις τοῦ ἀκινήτου ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ οἰκοδόμησις τοῦ κτιρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Θεοδωράκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3167)2099)27.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 446 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν αἰτουμένην ὑπὸ τῶν Συλλόγων Π. Κοκκινιᾶς κλπ. σύστασιν νέων λεωφορειακῶν γραμμῶν μεταξὺ Νικαίας– Καραβᾶ–Π. Κοκκινιᾶς–Μοσχάτου–Φαλήρου καὶ Π. Κοκκινιᾶς–Καραβᾶ–Ἀθηνῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: α) Ὡς πρὸς τὴν πρώτην γραμμὴν ἐζητήσαμεν τὰς ἀπόψεις τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Γ. 129753)20.4.64 ἐγγράφου μας, ἐν ἀναμονῇ τῶν ὁποίων καὶ τελοῦμεν. β) Ὡς πρὸς τὴν ἀπ’ εὐθείας σύνδεσιν τῆς περιοχῆς Π. Κοκκινιᾶς μετὰ τῶν Ἀθηνῶν γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, δὲν καθίσταται δυνατὴ αὕτη, διότι ἀντίκειται εἰς τὴν μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῶν Ε.Η.Σ. Σύμβασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3312)2274)29.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 452 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Λ. Κύρκου κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Ἁγίας Μαρίνης ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λεωφορείων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως διαθεσίμων λεωφορείων. Τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῆς γραμμῆς ταύτης θέλει ἀντιμετωπισθῆ παρ’ ἡμῶν εὐθὺς ὡς θὰ ἔχωμεν τὰ 50 λεωφορεῖα τῆς ΑΣΠΑ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος ἡμέτεραι ἀπόψεις ἐγνωστοποιήθησαν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε 124389)13.4.64 ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1003)8.4.64 ὁμοίου ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Ἐν συνεχεία τοῦ κοινοποιηθέντος ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2862)29. 4.64 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν κυκλοφορίαν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61001 ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν, ὅτι ἡ ὑφ’ ἡμᾶς ἐν Θεσσαλονίκῃ ἑδρεύουσα Ὑπηρεσία Συγκοινωνιῶν ἀνέφερεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 11462)5.5.64 ἐγγράφου, ὅτι διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου της πρὸς τὰς οἰκείας Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς ἐζήτησεν ἐπειγόντως, ὅπως προσκομισθῇ αὐτῇ τὸ ἀνωτέρω αὐτοκίνητον πρὸς ἐπιθεώρησιν προκειμένου νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ταὐτότης τούτου. Τὸ ἀποτέλεσμα θέλει ὑποβάλει ἡμῖν τὸ ταχύτερον, μετὰ δὲ τὴν ὑποβολὴν τούτου θέλομεν σᾶς ἐνημερώσει σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3313)2275)29.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 453 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Παπανικολάου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συνοικισμῶν Χαλκίδος Ἁγίου Στεφάνου καὶ Ἁγίου Ἰωάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ οἰκείου Νομάρχου εἰς ὃν διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2960)6.5.64 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου ἀντίγραφον τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως μὲ τὴν σύστασιν ὅπως ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1888)1136)13.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 10.4.64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου, σχετικῶς μὲ τὰ ἐξυπηρετοῦντα τὰς ἀγόνους γραμμὰς φορτοεπιβατικὰ αὐτοκίνητα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται ὑπὸ τῶν Νομαρχιῶν, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 191629) 10.10.55 κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, περὶ τοῦ τρόπου συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν περιοχῶν, μὴ δυναμένων νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν

ΚΤΕΛ.

Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι γενικώτερον τὸ ζήτημα ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων ἐξυπηρετούντων ἀγόνους γραμμὰς μελετᾶται καὶ ἐν καιρῷ θέλει ρυθμισθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

VIII Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2195 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ἀντεισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Τούσης δὲν ὑπέβαλεν εἰσέτι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν πλήρη ἔκθεσίν του, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν σχετικῶς. Πάντως ἀπηυθύναμεν πρὸς αὐτὸν ἔγγραφον, ἵνα μᾶς πληροφορήσῃ σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2196 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ἵνα ἀναφέρῃ σχετικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2809)23. 4.64 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ θεμάτων ἀπηντήσαμεν ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸν ἐν λόγῳ βουλευτὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 35407 οἴκ. ἀπὸ 10.4.64 ἐγράφου τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2795)23. 4.64 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ θεμάτων ἀπηυθύναμεν ἔγγραφα πρὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς Πρωτοδικῶν Σερρῶν καὶ Χαλκιδικῆς ἵνα ἀναφέρωσι σχετικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2896)1933)14.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Βαρβιτσιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀσκουμένων δικηγόρων μελετᾶται ἐν ὄψει τῆς ἱκανοποιητικῆς ἀντιμετωπίσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1494)6.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς δικαστηριακῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας ὡς καὶ ἡ καθιέρωσις θεσμοῦ μεταβατικῶν Ἐφετείων ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μελέτης ἐκ μέρους ἡμῶν, τὰ πορίσματα τῆς ὁποίας θὰ ἀνακοινώσωμεν ἐν καιρῷ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3169)27.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Βαρβιτσιώτη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἔργον τῆς κωδικοποιήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Κράτους δὲν ἐπερατώθη, δοθέντος ὅτι ἡ πρὸς τοῦτο ἐργασία συνεχίζεται ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ συνεργείου τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον συντόνως ἐργάζεται καθ’ ἡμέραν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀρτίας καὶ κατὰ πάντα συννόμου καταρτίσεως αὐτῶν διὰ τῆς διαγραφῆς ἐκ τούτων τῶν δὶς ἢ πολλαπλῶς ἐγγεγραμμένων ἐκλογέων καὶ τῶν ἀποβιωσάντων ὡς καὶ τῶν στερηθέντων τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος. Ἐπίσης δὲ καὶ διὰ τῆς προσθήκης ἢ διορθώσεως στοιχείων ἀναγομένων εἰς τὴν προσωπικὴν κατάστασιν τῶν ἐκλογέων. Τοῦτο ἄλλως τε προκύπτει καὶ ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 592)1963 Β. Δ)τος, καθ’ ἅς καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐπιβάλλεται ἡ κωδικοποίησις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ τῷ τέλει τῆς πλήρους ἐνημερώσεως τούτων. Ἐκτὸς τούτου ἡ ἐν λόγῳ ὑπηρεσία ἀπασχολεῖται ἐπιπροσθέτως μὲ τὴν παρακολούθησιν ἐν γένει καὶ τακτοποίησιν τῶν ἐγγραφῶν τῶν νέων ἐκλογέων, οἵτινες περιελήφθησαν εἰς τὰς οἰκείας καταστάσεις μέχρι 31ης Μαρτίου ἐ.ἔ. καὶ ὑπολογίζονται εἰς διακοσίας χιλιάδας περίπου καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰ ὁριστικὰ παραρτήματα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, ἵνα μετάσχωσιν ὡς ἐκλογεῖς εἰς τὰς ἀμέσως προσεχεῖς Δημοτικὰς ἐκλογάς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰδιωτῶν τοῦ ἐκλογικοῦ συνεργείου, ὡς καὶ τῆς ἀμοιβῆς αὐτῶν, γνωρίζομεν ὅτι αὕτη ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀνάγκης ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχεῖα καὶ πλήρης ἐξακρίβωσις τῶν τυχὸν διπλοψηφισάντων ἐκλογέων, βάσει τῶν ὑπευθύνων δηλώσεών των, ἃς οὗτοι ὑπέγραψαν πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ τῶν δικαιώματος κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1964, ἀφ’ ἑτέρου δὲ συμπληρωθῶσι τὸ ταχύτερον οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, κατὰ τὰ ὡς ἄνω ἐκτιθέμενα, ἐν ὄψει τῆς διενεργείας, λίαν προσεχῶς, τῶν ἐκλογῶν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχῶν, αὐξηθείσης ὡς ἐκ τούτου τῆς ἡμερησίας ἀπασχολήσεως τούτων ἔτι περαιτέρω. Τέλος, δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι οὐδεμία ἐγένετο ὑπέρβασις τῶν προβλεπομένων, διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2809) 1892 ἀπὸ 23.4.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 386 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, αἱ ἐν αὐτῇ καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐμπίπτουσαι περιπτώσεις, ἀναγόμεναι εἰς τὴν προεκλογικὴν περίοδον, ἀπετέλεσαν ἀντικείμενον ἐρεύνης τοῦ προκατόχου ὑπηρεσιακοῦ συναδέλφου, ἐξ ἧς διεπιστώθη ὅτι, αἱ κατὰ τόπους Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ περιοχῆς Σερρῶν, ὅπου διεπίστωσαν ποινικὰς παραβάσεις, ἐνήργησαν τὰ νόμιμα κατὰ τῶν παραβατῶν, πρὸς δὲ ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἀποτροπὴν σημειωθέντων ἐπεισοδίων. Ἐκ τῆς οὕτω γενομένης ἐρεύνης, δὲν προέκυψαν εὐθῦναι Ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΕΞΑΡΧΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Ν. Σκοπούλη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3327) 2289 ἀπὸ 29.4.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 466 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι: 1. Τὴν 24.4.1964 μικρὰ Ἀστυνομικὴ δύναμις μετέβη εἰς ἱκανὴν ἀπόστασιν ἐκ τοῦ Γυμνασίου Ζακύνθου, οὐχί, ὡς ἀναφέρεται, διὰ τὴν ματαίωσιν τῶν ἐκδηλώσεων τῶν μαθητῶν ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν Κυπρίων, ἀλλὰ διὰ τὴν πρόληψιν τυχὸν δημιουργίας ἐπεισοδίων, μεταξὺ τῶν καθηγητῶν καὶ ὡρισμένων ἀτόμων ξένων πρὸς τὴν μαθητικὴν ἰδιότητα, τὰ ὁποῖα συγκεντρωθέντα πρὸ τῶν κιγκλιδωμάτων τοῦ προαυλίου τοῦ Γυμνασίου, παρώτρυνον τοὺς μαθητὰς νὰ πραγματοποιήσωσι τὰς ἐκδηλώσεις ταύτας, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν μαθημάτων καὶ οὐχὶ κατὰ τὰς δύο τελευταίας ὥρας, ὡς εἶχε προγραμματίσει ἡ Διεύθυνσις τοῦ Γυμνασίου, πρὸς δὲ ἐξύβριζον καὶ ἠπείλουν τοὺς καθηγητάς. 2. Ἡ ἀνωτέρω ἀστυνομικὴ δύναμις, ἀπεσύρθη ἅμα τῇ εἰσόδῳ τῶν μαθητῶν εἰς τὰς αἰθούσας διδασκαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΕΞΑΡΧΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2897) 1934 ἀπὸ 24.4.1964, ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐπ’ ἀριθ. 403 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενοι Λάμπρος Δράκος τοῦ Ἀθανασίου καὶ Λάμπρος Ψωμᾶς τοῦ Ἰωάννου, ἐκ Κρεμαστῶν Ἄρτης, φέρονται ὡς νομιμόφρονες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΕΞΑΡΧΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843) 1110 ἀπὸ 11.4.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 206 ἐρώτησις τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, αἱ δὲ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ τῇ αἰτήσει τῶν μεταναστευτικῶν τοιούτων, περιορίζονται, καθ’ ὑποχρέωσιν, εἰς τὴν παροχὴν τῶν αἰτουμένων πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΕΞΑΡΧΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1110 ἀπὸ 11.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ ταύτης τὰ ἑξῆς: 1) Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι, διὰ τὴν ἀποδημίαν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ζητεῖται παρὰ τῶν ἐκδιδουσῶν τὰ διαβατήρια Ἀρχῶν, πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. 2) Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι αἱ ἁρμόδιαι διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν διαβατηρίων Ἀρχαί, ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 2363)1953, ἐξετάζουσαι μήπως συντρέχει λόγος δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος πρὸς ἄρνησιν χορηγήσεως διαβατηρίου, δυνάμενος νὰ προέρχεται ἐκ διαφόρων αἰτίων, ὡς π.χ. ὀφειλῆς φόρων, εἰσαγγελικῶν διατάξεων ἀπαγορεύσεως, καταδιωκτικῶν ἐγγράφων, ἠθῶν, οἰκογενειακῶν περιστάσεων, ἀντεθνικῆς δράσεως κ.λ.π., αἰτοῦνται σχετικὰς πληροφορίας ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ἀστυνομικὰς ἀρχάς. 3) Ἐν περιπτώσει ὑπάρξεως διὰ τοὺς αἰτουμένους τὴν ἔκδοσιν διαβατηρίου καταδιωκτικῶν ἐγγράφων τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, θὰ ἦτο ἄηθες νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀποδημία καὶ ἐκ τούτου νὰ ἐξουδετεροῦται ἡ ἰσχὺς τῶν Ἑλληνικῶν νόμων δι’ αὐτούς, ἢ ἐνεπιγνώτως νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀποδημία εἰς πρόσωπα τὰ ὁποῖα λόγῳ προτέρας ἀποδεδειγμένης κακῆς διαγωγῆς θὰ ἦσαν ἱκανὰ νὰ παραβλάψωσι δι’ ἐνεργειῶν των τὸ δημόσιον συμφέρον καὶ νὰ δυσφημήσωσι τὴν χώραν εἰς τὴν ξένην. 4) Τὸ γεγονός, ἄλλωστε, ὅτι κατὰ τῆς τυχὸν ἀρνήσεως χορηγήσεως διαβατηρίου ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ἐπανεξέτασιν τῶν ὑποθέσεων τούτων, φρονοῦμεν ὅτι κατασφαλίζει τὸ δίκαιον τῶν πολιτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2065 ἀπὸ (15.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 14.4.1964 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου ἐν σχέσει πρὸς τὰς διαταχθείσας μεταθέσεις ἀνδρῶν τῆς Ἑλληνικῆς Βασ. Χωροφυλακῆς νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὗται ἐγένοντο ἀποκλειστικῶς βάσει ὑπηρεσιακῶν κριτηρίων (συμπλήρωσις τοῦ πρὸς μετάθεσιν χρόνου, πολυετὴς ὑπηρεσία εἰς τὸν αὐτὸν τόπον, συμπλήρωσις κενῶν θέσεων, προαγωγαί, λόγοι πειθαρχίας κ.λ.π.) καὶ μὲ γνώμονα πάντοτε τὸ ὑπηρεσιακὸν ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον τῶν μετακινηθέντων ἀνδρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 2076)διεκ. 1314)15.4.64 ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 260 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Στ. Ἡλιοπούλου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ τέλεσις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται μνημοσύνου δὲν ἀπηγορεύθη, ἀλλ’ ἀνεβλήθη ἐν ὄψει καταρτίσεως νέου Διατάγματος τροποποιοῦντος τὸ ἀπὸ 21.12.1953 Β. Δ. καὶ ρυθμίζοντος ἄλλως τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Μυριδάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2810 ἀπὸ 23.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου πραγματευομένου περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, περὶ οὗ ἡ ἀπὸ 21.4.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ζακύνθου κ. Μιχαὴλ Μυριδάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Δράμας, πράγματι τὴν 15.4.1964 ἔλαβε χώραν ἐκεῖ ἐπεισόδιον μεταξὺ τοῦ ἐν ὑπηρεσίᾳ διατελοῦντος χωρ)κος Νικολακοπούλου Νικολάου τοῦ Γεωργίου καὶ τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Ἀναστασίου Παπαδοπούλου ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑπὸ τοῦ πρώτου βεβαιώσεως ἁπλῆς παραβάσεως περὶ τὴν στάθμευσιν τοῦ ὀχήματος τοῦ δευτέρου, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ χωροφύλαξ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν κατὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ δι’ ἐξύβρισιν καὶ κακοποίησίν του. Κατόπιν τούτου τῆς ὑποθέσεως ἐπελήφθη ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Δράμας εἰς ὃν εὑρίσκεται καὶ ἡ σχετικὴ δικογραφία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Πανάγου καὶ Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2077) 1315) ἀπὸ 15.4.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 261 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, καταγγελλόντων παρατύπους ἐνεργείας τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Κουμαριᾶς Βεροίας Ἐνωμοτάρχου Δημητρούλια Νικολάου, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως, τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀστυνομικὸν ὄργανον, ἐνήργησεν ἀσυνέτως καὶ κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ὑφισταμένας ὑπηρεσιακὰς ὁδηγίας, δι’ ὃ διετάχθη ἡ λῆψις τῶν δεόντων διοικητικῶν κατ’ αὐτῶν μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 280 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ Συνταγματάρχης Παπαγεωργίου Α. Δ)τὴς ΤΕΑ τῆς 1ης Στρατιᾶς ἐκινήθη πρὸ τῶν ἐκλογῶν τῆς 16.2.64 εἰς τὰς περιφερείας τῶν Σωμάτων Στρατοῦ ἐκτελῶν διατεταγμένην ὑπηρεσίαν, ἤτοι πρὸς παροχὴν ὁδηγιῶν εἰς τὰ ΤΕΑ ἐπὶ τῆς ἀψόγου συμπεριφορᾶς των κατὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ ἐπὶ τῆς συγκεντρώσεως καὶ διαφυλάξεως τοῦ συγκεντρωμένου ὁπλισμοῦ των. β) Διὰ τὸ ἐπεισόδιον εἰς ὃ φέρεται ἀναμεμιγμένος ὁ ἔφεδρος Ἀνθυπολοχαγὸς Λαΐδης Βασίλειος, ἐνεργεῖται εἰσέτι ἀνάκρισις ὑπὸ τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν Λαρίσης πλήν, ἐκ γενομένης ἐξετάσεως προέκυψεν ὅτι οὗτος κινηθεὶς ἐκτάκτως δι’ οἰκογενειακήν του ἀνάγκην παρεξέκλινε συμπτωματικῶς ἐκ τοῦ δρομολογίου του ἐμφανισθεὶς εἰς Ὁμόλιον κατὰ τὴν διάρκειαν ἐπεισοδίου μεταξὺ ἀντιφρονούντων πολιτῶν γενόμενος οὗτος ὑπαίτιος παρεξηγήσεως εἰς βάρος του. Εἰς τοῦτον ἐπεβλήθη πειθαρχικὴ ποινή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλάκη, Ν. Κιτσίκη, Λ. Κύρκου, Ν. Γανίτη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Η. Ἠλιοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων (ἐρώτησις 181) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Κιτσίκη, Λ. Κύρκου, Ν. Γανίτη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Η. Ἠλιοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ στρατιώτης Κοντὸς Κων)νος παρουσιασθεὶς μὲ τὴν 64ην Ε.Σ.Σ.Ο. εἰς Κ.Ε.Ν. Κορίνθου ὡς Υ.Ε.Α. ἐκρίθη ἀκατάλληλος ὡς Ἔφεδρος Ἀξιωματικὸς ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Κέντρου Ἐπιλογῆς Ὑποψηφίων Ἀξιωματικῶν. β) Ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν τῶν ἀτομικῶν ἐγγράφων τοῦ εἰρημένου δὲν τυγχάνει δυνατή, καθ’ ὅσον τὰ ἀτομικὰ ἔγγραφα ἁπάντων τῶν στρατιωτικῶν τηροῦνται ὑπὸ τῶν Μονάδων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2069)1307)15.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 253 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος διαλύσεως τῶν Μ.Ο.Μ.Α. οὐδεμία ἀπόφασις ἔχει ληφθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς. Τὸ θέμα τῶν ἐνεργουμένων κρατήσεων ὑπὲρ Μ.Τ.Σ. ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1626)938)8.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος διαλύσεως τῶν Μ.Ο.Μ.Α. οὐδεμία ἀπόφασις ἔχει ληφθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2062)1300)15.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐνεργουμένων ἐν τῇ χώρᾳ δικαιοπραξιῶν ὑπὸ ἀλλοδαπῶν, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

§3Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Κεφαλληνέ.

§5Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν σημερινὸν Ἀθηναϊκὸν Τύπον, ἐδημοσιεύθησαν πληροφορίαι περὶ ἀνεξαρτοποιήσεώς μου καὶ περὶ δῆθεν διαμαρτυριῶν μου ἐναντίον σας, διότι δὲν προέβητε εἰς σχετικὴν ἀνακοίνωσιν πρὸς τὴν Βουλήν. Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ γνωρίσω πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, ὅτι μὴ ὑπαρχούσης εἰς χεῖρας σας οὐδεμιᾶς δηλώσεώς μου ἦτο ἀδύνατος οἱαδήποτε ἐκ μέρους σας ἀνακοίνωσις. Συνεπῶς αἱ διαμαρτυρίαι μου εἶναι, φανταστικαί. Ἐὰν ὑπῆρξε διαφωνία διὰ γενικὰ ζητήματα τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας, τοῦτο δὲν εἶναι οὔτε πρωτοφανές, οὔτε κατακριτέον. Ἀνήκω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν Ε.Κ., ἡ ὁποία εἶναι δημοκρατικὸν Κόμμα καὶ ὄχι Λόχος. Καὶ τὰ στελέχη της, εἴτε βουλευταὶ εἶναι, εἴτε Ὑπουργοί, ἔχουν ἐλευθερίαν σκέψεως καὶ λόγου. Δὲν πιστεύομεν μόνον εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἀλλὰ τὴν ἐφαρμόζομεν. Ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιδιώξωμεν μὲ νόμιμα καὶ ἠθικὰ μέσα τὴν δικαίωσιν τῶν ἀπόψεών μας. Ἀλλὰ ἔχομεν ἐκ παραλλήλου τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνθυμούμεθα τὴν πρόσφατον ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἠξίωσεν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ παραμείνωμεν ἡνωμένοι διὰ νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν μεγαλυτέραν ἐκ τῶν ἐπαγγελιῶν τὴν ὁποίαν ἔδωσε πρὸς τὸ Ἔθνος ἡ παράταξίς μας. Τὴν ἐπαγγελίαν τῆς ριζικῆς ἀλλαγῆς. Διὰ τὴν ἀλλαγὴν αὐτὴν ἠγωνίσθην, ἀγωνίζομαι καὶ θὰ ἀγωνισθῶ. Καὶ πιστεύω, ὅτι δύναμαι νὰ τὸ ἐπιτύχω ἀγωνιζόμενος ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου, καὶ ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ε.Κ. εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. (Χειροκροτήματα).

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§7Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται νὰ ἀνακοινωθοῦν ἀναφοραί, κ. Πρόεδρε;

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§9Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ ἑνὸς ἰδιαιτέρως σοβαροῦ θέματος. Πρὸ 10 ἡμερῶν ἀπηυθύναμεν, μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Νικολαΐδη, ἐκ Λυκόφωτος Ἕβρου, τηλεγράφημα πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Δημοσίων Ἔργων, Γεωργίας καὶ τὴν Βουλήν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέραμεν, ὅτι ὑπάρχουν πληροφορίαι, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ Τοῦρκοι ἐπροχώρησαν εἰς κατασκευὴν ἀναχωμάτων ἐπὶ τῆς πρὸς τὴν Τουρκικὴν πλευρὰν κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου καὶ εἰς συμφωνίαν παλαιὰν τοῦτο ἀπηγορεύθη, εἰς ἀπόπειραν δὲ ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ παρελθὸν νὰ ἀνεγερθοῦν ὑπερβλητὰ ἀναχώματα κατὰ μῆκος... ......

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σεῖς δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἀναπτύσσετε τὴν ἐρώτησίν σας.

§11Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ προβαίνω εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, διότι εἴπατε ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωσθοῦν ἀναφοραί.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ παραπονεθῆτε, διότι δὲν ἀνεκοινώθη ἡ ἀναφορά, ἡ ὁποία κατετέθη πρὸ διημέρου δὲν δύνασθε καὶ νὰ τὴν ἀναπτύξητε τώρα. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ ἄλλαι προγενέστεραι τῆς ἰδικῆς σας.

§13Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ τὸ τηλεγράφημα, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον ἀπεστείλαμεν, διότι εἶναι κατεπεῖγον.

§14Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον θεωρεῖτε ἀνεπαρκῆ καὶ τὸν ὁποῖον, ὅπως ἐπανειλημμένως ἐδηλώσατε, θέλετε νὰ τροποποιήσητε. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν Κανονισμὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν σήμερον, ἐπαρκῶς τὸν τηρεῖτε, ὥστε νὰ χρειάζεται τροποποίησιν; Ὑπέβαλα, κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ συνῆλθεν ἡ Βουλή. Καὶ μόλις τὴν 12ην νυκτερινὴν ὥραν προχθὲς ἐδώσατε τὴν δυνατότητα νὰ συζητηθοῦν μερικαὶ ἐρωτήσεις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, κατὰ τρόπον λίαν παράδοξον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προὐκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν, τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὴν ἀποχώρησίν μου ἐκ τῆς συνεδριάσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ τρίτη Βουλή, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ. Συνεπῶς, εἶναι παραδεγμένον αὐτό.

§16Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ φθάσω ἐκεῖ. Ὑπέβαλον, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησιν τοῦ καπνοῦ τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ συνῆλθεν ἡ Βουλή, ἀλλὰ πρὸ ἡμερῶν ἐδώσατε τὴν 12ην ὥραν, ὕστερα ἀπὸ μάχην ὁλόκληρον, τὴν δυνατότητα νὰ συζητηθῇ. Εἰδικῶς ἐγώ, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς, ἐπεδίωκα νὰ ἐκμαιεύσω δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ καθοδηγηθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ νὰ ἠξεύρουν ποίαν στάσιν νὰ τηρήσουν: Νὰ δώσουν ὅσο–ὅσο τὰ καπνά των; Νὰ τὰ φυλάξουν;...

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμητε ἀνάπτυξιν τοῦ θέματός σας. Ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Σώματος νὰ συνεχισθῆ, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἡ χθὲς διακοπεῖσα συζήτησις ἐπὶ σοβαρωτάτου θέματος.

§18Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ ἐρώτησίς μου δὲν συνεζητήθη ἐπὶ δύο μῆνας καὶ τὴν συνεζητήσατε τὴν 12ην νυκτερινήν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§20Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὴν ἐρώτησίν μου μετέβαλα εἰς ἐπερώτησιν, κατὰ τὸ ἄρθρον 50 τοῦ Κανονισμοῦ. Σᾶς ἐπεσκέφθην χθὲς καὶ ἐπεκαλέσθητε τὰς συμβουλὰς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς...

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐχρειάζοντο συμβουλαί, εἶναι τόσον σαφὲς τὸ ἄρθρον.

§22Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ἀνοίξητε τὸν Κανονισμόν, νὰ τὸν διαβάσητε καὶ νὰ μοῦ εἴπητε: Κύριε Μιχαηλίδη, ἔχετε δίκαιον ἢ δὲν ἔχετε. Ἐγὼ δὲν ἀπηυθύνθην εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Λοιπόν, ὁ Κανονισμὸς λέγει, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐρωτήσεις διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ κατάθεσις ἐγγράφου ἢ πληροφορία...

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε λάθος, ἀναφέρεται ἡ διάταξις εἰς τὴν περίπτωσιν αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων. Ἄλλο ἐρώτησις καὶ ἄλλο αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων. Ἡ διάταξις, ὅπως σᾶς εἶπον —καὶ δὲν θέλετε νὰ πεισθῆτε— ἀφορᾷ τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν καταθέσῃ ἐντὸς 6 ἡμερῶν τὰ ζητηθέντα ἔγγραφα ἢ δὲν πληροφορήσῃ τὸν αἰτοῦντα διατὶ δὲν καθίσταται δυνατὴ ἢ μὴ ἐφικτὴ ἡ ἐντὸς τῆς τασσομένης προθεσμίας κατάθεσις, τότε ἔχει ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε.

§24Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν εὑρίσκεσθε εἰς συμφωνίαν μὲ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ καταθέσεως ἐγγράφων, ἀλλὰ καὶ περὶ ἐρωτήσεως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι, κύριε συνάδελφε. Εἶναι σαφὲς τὸ ἄρθρον καὶ ἔχει μακρὰν ἐφαρμογήν.

§26Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀναγνώσητε τὸν Κανονισμόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζετε, ὅτι εἶσθε ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἀναγνώσει τὸν Κανονισμόν; Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι κάθε ἐρωτῶν βουλευτὴς εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ μετατρέψῃ τὴν ἐρώτησίν του, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔτυχεν ἐγκαίρου ἀπαντήσεως, εἰς ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία νὰ προτιμᾶται αὐτοδικαίως, δὲν θὰ ὑπῆρχε πλέον σειρὰ ἐπερωτήσεων. Δὲν ἀντέχει λογικῶς, αὐτὸ ποὺ εἴπατε. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ αὖθις, ὅτι ἡ διάταξις ἀφορᾷ τὴν αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων καὶ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα ἢ δὲν πληροφορήσῃ διατὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ τὰ καταθέσῃ. Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις καὶ δὲν χρήζει κἂν ἑρμηνείας.

§28Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀντὶ νὰ μᾶς κουράζετε, κύριε Πρόεδρε, διαβάστε τὰ ἄρθρα 51 καὶ 52.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἴσως νὰ στεροῦμαι, κύριε συνάδελφε, τῆς ἀπαιτουμένης, διὰ τὴν κατανόησιν τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ, μορφώσεως, ἀλλὰ ἔχω ἀρκετὴν πεῖραν, ὥστε νὰ γνωρίζω, ὅτι οὐδέποτε ἐφηρμόσθη τὸ παρ’ ὑμῶν ὑποστηριζόμενον.

§30Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔκαμα ἐδῶ ἕνα πίνακα, τὸν ὁποῖον καταθέτω. Ἀπὸ 6 Ἀπριλίου μέχρις 22 Ἀπριλίου διετέθησαν 7 ἡμέραι διὰ συζήτησιν ἀναφορῶν, ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων καὶ ἑπτὰ ἡμέραι διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν. Αἱ 7 ἡμέραι ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἀπησχόλησαν 14 ὥρας καὶ ¼ τὸ Σῶμα καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία τὸ ἀπησχόλησεν ἐπὶ 40 ὥρας. Ἔχετε τὴν συνείδησίν σας ἥσυχον ὅτι ἐκτελέσατε τὸ καθῆκον σας καὶ ἐξησφαλίσατε ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος; Σᾶς ἐρωτῶ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως ὑπάρχουν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν παραμεληθέντα νομοσχέδια;

§32Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ 2 μόνον λεπτὰ δι’ ἕνα ἐπίκαιρον καὶ σοβαρὸν θέμα δεδομένου ὅτι ἔχω καταθέσει ἀπὸ 3ημέρου εἰκοσάδα περίπου τηλεγραφημάτων καὶ ἀναφορῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας μου, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεγνώσθησαν ἀκόμη, δεδομένου ὅτι οὔτε χθές, οὔτε σήμερον δὲν ἀνεγνώσθησαν αἱ πρὸς τὸ Σῶμα ἀναφοραί. Λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι καθυστερῶ τοιουτοτρόπως καὶ τὴν οὐσιαστικὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως διὰ τῆς εἰσόδου εἰς τὸ θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως παρόντος μάλιστα καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀναμένοντος νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ὅμως ἐπειδὴ πιστεύω ὅτι διὰ νὰ ἐκπληροῦται ὁ σκοπὸς τῶν πρὸς τὸ Σῶμα ἀναφορῶν, αὗται πρέπει νὰ ἀνακοινοῦνται ἐγκαίρως, διότι ἄλλως χάνουν τὴν ἐπικαιρότητά των καὶ ἐπειδὴ αἱ ἰδικαί μου ἀναφέρονται εἰς τὸ καίριον καὶ γενικοῦ ἐνδιαφέροντος πρόβλημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, καὶ εἰς τὸ ἀπειλούμενον διὰ μεθαύριον Κυριακὴν συλλαλητήριον, αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰς φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διὰ νὰ λάβῃ τοῦτο ἄμεσον γνῶσιν τοῦ προβλήματος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμφιβάλλετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ τηλεγραφήματα δὲν ἐστάλησαν καὶ εἰς ἐμέ; Πάντως θὰ ἀνακοινωθοῦν ὅλα τὰ τηλεγραφήματα εἰς τὴν Βουλήν.

§34Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Σύμφωνοι, κ. Πρόεδρε, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἀνακοίνωσις καθυστερεῖ, πιστεύω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν ἀπέναντι ἐκείνων ποὺ μὲ ψηφίζουν καὶ μὲ στέλλουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ φέρω ἐγκαίρως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν κραυγὴν τοῦ πόνου καὶ τῆς ἀπογνώσεώς των ἐν ὄψει τῆς δυσμενοῦς μεταχειρίσεως τῆς ὁποίας τυγχάνουν οἱ ἐκ τῶν συμπατριωτῶν μου καπνοπαραγωγοί, καὶ νὰ ζητήσω τὴν ἄμεσον καὶ ἀποτελεσματικὴν κρατικὴν παρέμβασιν καὶ τὴν ἱκανοποίησίν των. Μόνον ἔτσι θὰ ἔχω τὴν συνείδησίν μου ἀναπαυμένην καὶ ἥσυχον, ὅτι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ πράττω καὶ ἐγὼ τὴν στιγμὴν αὐτὴν κἄτι διὰ τὴν προώθησιν τῶν αἰτημάτων τῶν συμπατριωτῶν μου καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὅπως καὶ πρὶν ἀνέφερα, εὑρισκόμενοι πρὸ ἀπελπιστικῆς καταστάσεως, δεδομένου ὅτι αἱ προσφερόμεναι τιμαὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν εἶναι ἐξευτελιστικαί, καταφεύγουν εἰς τὸ ἔσχατον μέσον τῆς συγκροτήσεως συλλαλητηρίου διὰ μεθαύριον Κυριακήν, ἐλπίζοντες ὅτι τὰ δίκαια αἰτήματά των θὰ τύχουν τῆς Κρατικῆς προσοχῆς καὶ τῆς δεούσης ἐπιλύσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Κορινθίας καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν ἔδωσε πλήρη ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Λαμβάνω τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις εἰς ἀπάντησιν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τὸ μεσονύκτιον. Ἐκ τῶν πρακτικῶν ἔλαβον γνῶσιν αὐτοῦ τοῦ κειμένου. Ἀπὸ ἔξαψιν κατελήφθη ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἐπεχείρησε μίαν ἐπίθεσιν προσωπικήν. Ἀπετέλει δικαίωμά του. Καὶ εἶναι σφάλμα του. Ὑπεστήριξεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ὅτι ἡμεῖς παρεβιάσαμεν τὰς ἐπαγγελίας μας διότι ἄλλα εἴχομεν ἐπαγγελθῆ καὶ ἄλλα πράττομεν. Ἔδωσα χθὲς τὴν ἀπάντησιν. Ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, μὲ τὰς προγραμματικάς μας δηλώσεις τοῦ Δεκεμβρίου 1963, ἐδηλώσαμεν ὅτι θὰ καλέσωμεν τοὺς ἀναδόχους τῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἀπαραδέκτους, πρὸς μεταβολὴν τῶν ὅρων. Καὶ αὐτὸ ἐπράξαμεν. Ἑπομένως, ἡ ἐντολή, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν μὲ τὴν ἔγκρισιν τῶν προγραμματικῶν μας δηλώσεων, ἀπὸ τὸν θρίαμβον τῆς 16ης Φεβρουαρίου ἐξεπληρώθη εἰς ἀκέραιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἀπάντησις. Ἀπόλυτος συνέπεια πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνέκρινε τὰς ἐπαγγελίας τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ Δεκεμβρίου. Ἀνεφέρθη, ὅμως, ἐπίσης καὶ εἰς τοὺς παλαιοὺς λόγους μας κατὰ τὸ στάδιον τῆς συζητήσεως τῆς συμβάσεως καὶ ὑπέμνησεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοι ὁμιληταὶ εἶχον ὑπομνήσει, ὅτι ἐγὼ εἶχον εἴπει τότε ὅτι ἂν δὲν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ σύμβασις πρὸς τροποποίησιν, τότε ὁ λαὸς θὰ ἐξεγερθῇ καὶ θὰ καταργήσῃ καὶ τὴν παράνομον Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀπαράδεκτον σύμβασιν. Καὶ συνέβησαν ἀμφότερα. Ὁ λαὸς ἐξηγέρθη καὶ κατέλυσε καὶ τὴν παράνομον Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀπαράδεκτον σύμβασιν. (Χειροκροτήματα). Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη εἶναι κατάργησις τῆς ἀπαραδέκτου συμβάσεως. Οὐδέποτε εἴχομεν θεωρήσει ἀπαράδεκτον τὸν ἀνάδοχον. Εἴχομεν θεωρήσει ἀπαράδεκτον τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως, τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως καὶ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τοὺς μετεβάλομεν. Εἶπε χθὲς ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ὑπῆρχεν ἡ διαιτησία τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας τίτλος τῆς ἰδικῆς των συμβάσεως. Ἀποτελεῖ προφανῆ παρερμηνείαν τῶν σχετικῶν διατάξεων αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός. Πότε ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἡ διαιτησία, τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ ἀρχικὴ σύμβασις; Τὸ ἄρθρον 13 ἀναγράφει: «Οἱ ὅροι τῆς παρούσης συμβάσεως, οἱ ἀφορῶντες εἰς τὸ Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, θέλουν ἀναθεωρηθῆ αἰτήσει ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων, ἐὰν αἱ συνθῆκαι εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγορὰν πετρελαίου ἤθελον μεταβληθῆ τόσον οὐσιωδῶς, ὥστε νὰ ἀνατρέπεται ἡ οἰκονομία τῆς συμβάσεως». Καὶ ἐπίσης τὸ ἄρθρον 26, τὸ ὁποῖον ἀναγράφει τὰ ἀκόλουθα: «Πᾶσα διαφορά, διένεξις ἢ διαφωνία, ἀναφυομένη μεταξὺ τῶν συμβαλλομένων ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρούσης συμβάσεως καὶ ἀφορῶσα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἢ ἑρμηνείαν τῶν ὅρων αὐτῆς καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν ἐκ ταύτης δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων τῶν συμβαλλομένων, λύεται ἀποκλειστικῶς διὰ διαιτησίας ἐκ τριῶν διαιτητῶν». Αὐτὸ τί σημαίνει; Ἐὰν αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις παρερμηνεύωνται. Δὲν τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ἡ οὐσία τῶν ὑφισταμένων διατάξεων. Δὲν πρόκειται νὰ ζητηθῇ ἡ ἄρσις τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, πρόκειται νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις παρερμηνεύονται. Ἑπομένως, θεωροῦνται δεδομέναι αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις. Οἱαδήποτε ἐπίκλησις τῆς διαιτησίας πρὸς ἄρνησιν τοῦ περιεχομένου τῶν διατάξεων, τῆς οὐσίας τῶν διατάξεων, τῆς ὑπάρξεως τῶν διατάξεων, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ὑπογραφῆ. Εἰς μάτην, ἑπομένως, ὑπεστήριξαν, ὅτι ἡ οὐσιαστικὴ μεταβολὴ ὅρων τῆς συμβάσεως ἀπετέλει θέμα διαιτησίας. Ἰδού, διατὶ ὑπῆρξεν ἀτύχημα διὰ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἐπιχειρήματος. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἐνῷ ἡμεῖς εἴχομεν καταγγείλει ὑπερκέρδη, ἠρκέσθημεν, μὲ τὴν τροποποίησιν εἰς ὀλίγας ἱκανοποιήσεις. Καὶ αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς εἶναι ἀνακριβής. Εἴχομεν πράγματι καταγγείλει ὑπερκέρδη. Ἀλλὰ πότε θὰ ἐπραγματοποιοῦντο; Ἐντὸς τῆς δεκαετίας. Ἡ νέα συμφωνία ἀφορᾷ τὴν πρώτην τριετίαν καὶ εἶναι ἐξ ἀντικειμένου δεδομένον, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην τριετίαν δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κέρδη. Ἑπομένως, δὲν ἀπετέλεσε καμμίαν ἀνοχὴν ὑπερκερδῶν ἡ συμφωνία. Μετὰ τὴν τριετίαν ἔρχεται τὸ στάδιον νέας ἐπανεξετάσεως τῆς συμβάσεως. Ἑπομένως ἡ σύγκρισις τῶν ἐπαγγελιῶν μας θὰ γίνῃ μὲ τὴν τριετίαν καί, συγκρινομένη ἡ παλαιὰ σύμβασις μὲ τὴν ἰδικήν μας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τριετίαν, ἐπιβεβαιοῖ, ὅτι πράγματι αἱ βελτιώσεις ὑπῆρξαν ἐξαίρετοι καὶ ὅτι δὲν ἔγινεν ἀνοχὴ ὑπερκερδῶν ἐκ τῆς παρούσης συμβάσεως. Ἰδού, διατὶ εἰς ἀκέραιον ἐξεπλήρωσε τὰς ἐπαγγελίας της ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Γνωρίζομεν, ποῖαι θὰ ἦσαν αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι ἀπὸ μίαν καταγγελίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐδημιούργει μακρὸν χρόνον ἀντιδικίας καὶ μίαν διεθνῆ ἐντύπωσιν ἀμφισβητήσεως τῶν συμβάσεων. Τὸ ἐγνωρίζομεν καὶ τότε. Καί, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξουν αὐταὶ αἱ βελτιώσεις, θὰ ἐθεωροῦμεν, ὅτι αἱ ζημίαι ἀπὸ τὴν παρέλκυσιν τῆς ἀντιδικίας θὰ ἦσαν ὀλιγώτεραι ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. Διότι, ὅμως, οἱ ὅροι μας ἔγιναν δεκτοί, ἐκρίναμεν, ὅτι ἦτο προτιμότερον νὰ ἀποδεχθῶμεν αὐτὰς τὰς βελτιώσεις καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως. Εὑρισκόμεθα, ἑπομένως, εἰς ἀπόλυτον ἁρμονίαν καὶ πρὸς τὰς ἀρχικάς μας ἐπαγγελίας καὶ πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ καὶ πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας. Εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι τότε εἴχομεν χρησιμοποιήσει βαρεῖς λόγους. Ὠνομάσαμεν «σκάνδαλον» τὴν σύμβασιν. Ἀφοῦ ἐπιμένει, θὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν. Ὁ διαγωνισμὸς ὑπῆρξεν εἰκονικός, ὅπως ἀπεδείχθη τότε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως ἦτο πράγματι σκάνδαλον. Εἶχε δοθῆ ἐκ τῶν προτέρων ἡ ἐντολὴ τῆς χαριστικῆς πράξεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἡμεῖς ἀπεδείχθημεν σχοινοβάται. Τοῦ δίδω τὴν ἀπάντησιν: Οὐδέποτε ὑπήρξαμεν ἡμεῖς σχοινοβάται. Εἴμεθα ἀγωνισταὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δημιουργοὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεχρεώθη, κατόπιν τῆς χθεσινῆς μου παρεμβάσεως, νὰ λάβῃ καὶ πάλιν τὸν λόγον καὶ νὰ τὸν λάβῃ κατὰ τρόπον κἄπως ζωηρότερον, ἀπὸ ὅ,τι τὸν εἶχε λάβει χθές, ὅτε εἰσηγήθη τὸ ὅλον θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Αἱ ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι αἱ ἀκόλουθοι: Πρῶτον: Ἡ παρουσία ἢ ἡ ἀπουσία τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἀποτελεῖ παράγοντα, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν θέσιν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν τὸ ἐπεκαλέσθην.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ἀλλὰ τὸ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ χθές.

§41Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὴν ἐπίθεσιν τὴν προσωπικήν.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἰσέλθω καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε, διὰ νὰ ἀπαντήσω ταχέως, ὥστε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἡλιοῦ. Καθῆκον τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἶναι —ἐφ’ ὅσον δύναται καὶ δὲν ἔχει ἄλλα καθήκοντα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐπιβάλλουν νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν— καθῆκον του εἶναι νὰ εὑρίσκεται ἐδῶ. Ἴσως νὰ εἶχε χθὲς ἄλλα σημαντικώτερα καθήκοντα.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Καὶ εἶχον.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω καὶ δι’ αὐτὸ ἦτο ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ἡ ἀπουσία σας, μολονότι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὸν κἄποτε καὶ ποῖα ἦσαν τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν ἰδιαιτέραν ἀνησυχίαν, τὴν συνδεομένην μὲ τὰ χθεσινοβραδυνά σας καθήκοντα. Αὐτό, ὅμως, τὸ εἶπον ἐν παρενθέσει. Δεύτερον: Δὲν ἔκαμα προσωπικὴν ἐπίθεσιν. Εἶναι περίεργον, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐκλαμβάνει πᾶσαν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἤσκησε, πᾶσαν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν οὐχὶ προσωπικὴν ἐπίθεσιν. Εἶχον ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ κρίνω μόνον ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ οἱ συνεργάται του ἀκολουθοῦν, ὡς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου δι’ ὅσα πέρυσιν ἔλεγε καὶ δι’ ὅσα σήμερον πράττει. Οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαρτήσω τὴν ἔννοιαν, τὴν ὀξύτητα, τὸν τόνον τῆς φωνῆς μου ἀπὸ τὴν παρουσίαν ἢ ἀπουσίαν του. Δὲν εἶχε παρὰ νὰ διαβάσῃ, ὅπως καὶ τὸ ἔπραξεν —ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὴν ἄλλως τε συνήθειαν— τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως καὶ νὰ ἔλθῃ —ὅπως καὶ ἦλθε— νὰ μοῦ δώσῃ ἑπομένως ἀπόψε τὴν ἀπάντησιν. Τρίτον: Ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἐξάψεως, ἡ ὁποία μὲ κατέλαβε. Δὲν μὲ κατέλαβεν ἔξαψις μὲ κατέλαβεν ὀργή. Καὶ μὲ κατέλαβεν ὀργή, ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως θεμιτὴ καὶ δεδικαιολογημένη. Δὲν ἔχει παρὰ νὰ συγκρίνῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ συγκρίνουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ. εἴτε εὑρίσκονται ἐν τῇ Κυβερνήσει, εἴτε ὄχι, τὰ ὅσα ἐναντίον τῆς συμβάσεως καὶ ἰδίᾳ ἐναντίον τῶν προσώπων τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἄμεσον, εἶχον λεχθῆ κατὰ τὸ περυσινὸν ἔτος, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ συγκρίνουν τὴν βιαιότητα τῶν ἐκφράσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον χρησιμοποιηθῆ τότε, μὲ τὴν ὀξύτητα τῆς ἰδικῆς μου χθεσινῆς ἀπαντήσεως, διὰ νὰ ἴδουν, ὅτι ἐὰν κάποιος ἔχῃ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ μὲ ὀξύτητα, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπαντᾷ εἰς τὴν βιαιότητα καὶ μάλιστα εἰς βιαιότητα ἡ ὁποία ἀπεδείχθη πλέον ὡς συνδεομένη μὲ σκοπιμότητα ἐκλογικὴν καὶ μόνον. Καὶ ἔρχομαι τοιουτοτρόπως εἰς τὴν οὐσίαν: Ἡ βιαιότης τῶν περυσινῶν ἐκφράσεων, βιαιότης ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ μέρους ἐμοῦ προσωπικῶς, ἐναντίον οἱουδήποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀκόμη δὲ ὀλιγώτερον τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ βιαιότης τῶν προσωπικῶν ἐκείνων ἐπιθέσεων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας τῆς ἐντυπώσεως εἰς τὸν λαόν, ὅτι δὲν εἶναι ἔντιμοι οἱ Κυβερνῆται τῆς χώρας, ἄρα ἡ βιαιότης ἡ συνδεομένη μὲ μίαν ἄνευ ἀποδείξεων προσβολὴν τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως τῶν ἀντιπάλων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν θεμιτὴν ἠθικὴν ἄμυναν, εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγον χθές, ἀπαντῶν ὡς ἀπήντησα, οὐχὶ πλέον εἰς τοὺς λόγους τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς τὰς διαψευσάσας τοὺς λόγους τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ε. Κ. πράξεις, τῶν τελευταίων ἑβδομάδων. Διότι αἱ πράξεις τῶν τελευταίων ἑβδομάδων καὶ αἱ ἐπιστολαὶ αἱ ἀνταλλαγεῖσαι μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ κ. Πάππας, πρὸ τοῦ Πάσχα, αἱ εὐχετήριοι, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαληγούρας, ἀνατρέπουν τὴν ἠθικὴν βάσιν ὁλοκλήρου τῆς ἐπιθέσεως καὶ κριτικῆς, ἡ ὁποία, στρεφομένη κατὰ τῆς τιμιότητος τῶν ἀντιπάλων, εἶχεν ἐξαπολυθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος, καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐξώστας τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐπηρεασθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὸν τὸν περίφημον θρίαμβον τῆς 16ης Φεβρουαρίου, τὸν ὁποῖον διαρκῶς ἐπικαλεῖται ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου. Ὁ θρίαμβος αὐτὸς ἐξηγοράσθη διὰ τοιούτων λόγων, διὰ τοιούτων διαβολῶν, διὰ τοιούτων συκοφαντιῶν ἐναντίον μας. Καὶ ἡ γενομένη διαβολὴ ὑπῆρξε συκοφαντία. Καὶ ὑπῆρξε συκοφαντία, διότι δι’ αὐτὴ ἐπεχειρήθη νὰ προσβληθῇ ἡ τιμιότης τῶν ἀντιπάλων. Αὐτὸ δὲ ἀποτελεῖ συκοφαντίαν. Καὶ μόνη ἡ λέξις σκάνδαλον εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἀποτελέσῃ περιεχόμενον συκοφαντίας. Καὶ ποῦ ἐστήριξεν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν κατηγορίαν περὶ σκανδάλου;!!! Τὴν ἐστήριξεν ἐπὶ μιᾶς ἀνακριβείας. Εἶπεν, χωρὶς νὰ συναισθάνεται, ὅτι ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδείξῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἦτο εἰκονικὸς ὁ διαγωνισμός. Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἦτο εἰκονικὸς ὁ διαγωνισμός. Καὶ οὐδείς, εἴτε Πρωθυπουργός, εἴτε Ἀρχηγὸς Κόμματος, οὐδείς, οἱονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι τὸ κῦρός του, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λέγῃ ἀνακριβείας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀλλὰ δὲν ἤξευρεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς πῶς ἄλλως, νὰ στηρίξῃ τὴν περυσινὴν κατηγορίαν περὶ σκανδάλου, μετὰ τὴν πανηγυρικὴν ἀναγνώρισιν τῆς εὐεργετικῆς διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας συμβάσεως, τὴν ὁποίαν εἴχομεν συνάψει. Καὶ καταφεύγει εἰς αὐτὸ τὸ τέχνασμα περὶ δῆθεν εἰκονικοῦ διαγωνισμοῦ, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὡς προκάλυμμα, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου νὰ προστατεύσῃ τὸν ἑαυτόν του, ὕστερα ἀπὸ τὴν βαρεῖαν ἀνακολουθίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ πέρυσι ἕως ἐφέτος περιέπεσε. Κύριοι, ὅποιος κατηγορεῖ μίαν ἄλλην Κυβέρνησιν, ὅπως τὴν κατηγόρησεν ὁ κ. Παπανδρέου πέρυσι, ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ., πρέπει νὰ τὰ ἔχῃ ὅλα ὑπολογίσει. Καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀνακαλύπτῃ ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν δυσχέρειαν, ἡ ὁποία θὰ ὑπῆρχεν, ἐὰν κατέφευγεν εἰς τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως. Ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ καὶ τὸ ἐγνώριζε καὶ πέρυσι. Δὲν ἀνακαλύπτονται αἱ νομικαὶ δυσχέρειαι, ὅταν γίνεται κανεὶς Πρωθυπουργός. Διαπιστοῦνται ἀφ’ ἧς στιγμῆς προβαίνει κανεὶς εἰς τὴν διακήρυξιν, ὅτι θὰ καταργήσῃ μίαν σύμβασιν. Ὠνόμασε τὴν σύμβασιν ἀπαράδεκτον ὡς τοιαύτην. Δὲν ὠνόμασε τὴν σύμβασιν ἀπαράδεκτον, διότι ἔλλειπαν δύο ἢ τρεῖς καλαὶ προσθῆκαι, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Αἱ προσθῆκαι αὐταὶ δὲν μεταβάλλουν τὴν οὐσίαν καὶ τὴν βάσιν τῆς συμβάσεως. Ἢ ἦτο ἡ σύμβασις ἀπαράδεκτος καὶ περιέπεσεν εἰς μίαν βαρεῖαν ἀνακολουθίαν ἡ Κυβέρνησις, πανηγυρίσασα τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς εἴχομεν κάμει, πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἢ δὲν ἦτο ἀπαράδεκτος, ὁπότε κρίνατε τί ἐσήμαινε καὶ ἐπὶ ποίων ἀρχῶν ἀρετῆς ἐβασίζετο ἡ ἐπίθεσις, ἡ ὁποία ἐπὶ 1½ ἔτος ἐγίνετο ἐναντίον τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἐπιθέσεως προεκλήθη ἐν πολλοῖς ὁ θρίαμβος, ὁ ἀμφιβόλου ἠθικῆς ποιότητος θρίαμβος, τῆς 16ης Φεβρουαρίου. Κύριοι, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰσῆλθεν εἰδικώτερον καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς διαιτησίας καὶ ἐπεκαλέσθη τὰ δύο ἄρθρα, τὸ ἄρθρον 13 καὶ τὸ ἄρθρον 26. Ἀπαντῶ, ὅτι καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο πρέπει νὰ ἑρμηνευθοῦν ὑπὸ γενικωτέραν ἔννοιαν. Τὸ πρῶτον ὁπωσδήποτε, τὸ ἄρθρον 13, διότι αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογήν, ὅπως εἶπε κακῶς καὶ ἀνακριβῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως. Τὸ ἄρθρον 13 ἀφορᾷ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εὑρίσκονται συνυφασμέναι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως. Τὸ ἄρθρον 26, πράγματι εἶναι ἄρθρον, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὴν ἐφαρμογήν. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἄρθρον 26 θὰ ἦτο δυνατὸν κάλλιστα — διότι ἡ ἐφαρμογὴ δὲν εἶναι μόνον θέμα τύπου νομικοῦ, ἀλλὰ καὶ οὐσίας — νὰ χρησιμοποιηθῇ ἐν καιρῷ ἢ καὶ ἀμέσως διὰ τὴν προσβολὴν τῆς συμβάσεως. Καὶ εἶναι μέγα τὸ γεγονός, ὅτι ἐξησφαλίσαμεν νὰ λύωνται τελικῶς αἱ διαφοραὶ ὑπὸ τοῦ Ἕλληνος Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἀλλά, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε καὶ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ὅταν μία σύμβασις περιέχῃ σκάνδαλον, ὅταν ἐβασίζετο ἐπὶ εἰκονικοῦ, ὡς εἶπεν ἀπόψε, χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἐπεβάρυνεν οὕτω τὴν θέσιν του ἔτι μᾶλλον, ἐπὶ εἰκονικοῦ διαγωνισμοῦ, τότε διατί δὲν τὴν κατήγγειλεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς στοιχειώδους ἀρχῆς τῆς καλῆς πίστεως, ἡ ὁποία καὶ διεθνῶς, ὡς ἀπέδειξε χθὲς ὁ κ. Παπαληγούρας, θὰ ἦτο ἀπολύτως ὄχι μόνον ἀνεκτή, ἀλλὰ καὶ σεβαστή; Καὶ πῶς ἐτόλμησεν ἀπόψε νὰ εἴπῃ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ σκάνδαλον συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ὁ διαγωνισμὸς ἦτο εἰκονικὸς καὶ δὲν σκέπτεται ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἔγινεν ὁ ἴδιος πλέον προαγωγὸς τοῦ σκανδάλου αὐτοῦ, ἀφοῦ μάλιστα τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία, βασιζομένη ἐπὶ εἰκονικοῦ διαγωνισμοῦ, ἀφεώρα ἐπένδυσιν 120 ἑκατ. δολλαρίων, προήγαγεν, ἄνευ διαγωνισμοῦ, εἰς σύμβασιν ἀφορῶσαν ἐπενδύσεις 180 καὶ 190 ἑκατ. δολλαρίων; Κύριε Πρόεδρε, ἦτο πρωτοφανής, ἀπὸ ἀπόψεως ὁμολογίας ἰδίου βαρυτάτου ἠθικοῦ σφάλματος, ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρ. Κυβερν.). Εἶχον προβλέψει τὴν δυσχέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ περιήρχετο ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κατὰ τὴν σημερινήν μας συνάντησιν. Ἰσχυρίσθη, ὅτι τάχα ἐκ τῶν ὑστέρων ἐφευρίσκω τὸ ἐπιχείρημα τοῦ εἰκονικοῦ διαγωνισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι εὕρημα ἐκ τῶν ὑστέρων. Δὲν εἶναι τέχνασμα. Εἶναι ὑπόμνησις. Αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπῆρξε τὸ κείμενον τῆς παλαιᾶς ὁμιλίας μου. Αὐτὸ ὑπεστηρίξαμεν τότε, αὐτὸ ὑποστηρίζομεν καὶ τώρα. Καί, διότι ἀκριβῶς εἴχομεν αὐτὴν τὴν γνώμην, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν νὰ καταργήσωμεν αὐτὴν τὴν σύμβασιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ προσηρμόζετο εἰς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας. Μᾶς λέγουν: Ἔπρεπε νὰ εἴχατε προβλέψει τὰς νομικὰς δυσχερείας ἔκτοτε. Τὰς εἴχαμεν προβλέψει καὶ τὰς ἐτηρήσαμεν καὶ τώρα. Ἐὰν ὄντως δὲν ἐδέχετο ὁ ἀνάδοχος, τὰς βελτιώσεις, ἐπικαλούμενος τὴν νομικὴν ἰσχὺν τῆς συμβάσεως, θὰ προεβαίναμεν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς συμβάσεως μὲ οἱασδήποτε ἄλλας συνεπείας. Διότι ὅμως ὑπέκυψεν ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν ἠθικήν μας δύναμιν, ἀπεδέχθημεν τὴν νέαν συμφωνίαν. Ἐρωτῶ: Ὑπάρχει προαγόμενον ὑπογεγραμμένης συμβάσεως, οἱ ὅροι τῆς ὁποίας ἀμέσως κατόπιν νὰ μετεβλήθησαν; Δὲν ὑπάρχει. Ἰδοὺ ἡ πολιτικὴ συνέπεια καὶ ἡ ἠθικὴ δύναμις τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως. Εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ τεχνάσματα, μὲ αὐτὴν τὴν κατάχρησιν ἐπαγγελιῶν, ἡμεῖς κατεκτήσαμεν τὸν θρίαμβον τῆς 16ης Φεβρουαρίου. Ἔχει συμβῆ τὸ ἀντίθετον. Ὁ λαὸς καὶ ἐννοεῖ καὶ τιμωρεῖ τὴν δημαγωγίαν. Ἐβράβευσε τὴν ἰδικήν μας ἀρετὴν εἰς τὸν ἀγῶνα. Καὶ ὅταν εἶδε τὴν δημαγωγίαν τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία ὑπενόμευε τὴν δραχμήν, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ κόμματος, κατεδίκασε τὴν ΕΡΕ καὶ δι’ αὐτὴν τὴν εὐθύνην. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἔδωκεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τῶν ἐκλογῶν τῆς 16ης Φεβρουαρίου μίαν νέαν ἀπόδειξιν, ὅτι βραβεύει τὴν πολιτικὴν γενναιότητα καὶ τὴν πολιτικὴν ἀρετὴν καὶ καταδικάζει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν ἀθέμιτα μέσα καὶ βλάπτουν τὸ Ἔθνος, διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὰ κομματικά των συμφέροντα. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς).

§48Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἐκτάκτως περίπλοκον καὶ ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ ἀπόδειξις τῶν συμπερασμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ καταλήξω θὰ ἀπαιτήσουν κἄποιον χρόνον. Ὅμως ἐπειδὴ κατὰ κόρον καὶ χθὲς ἐτονίσθη καὶ σήμερον ὑπεγραμμίσθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἐπαναλάβω, εἶμαι ὑποχρεωμένος, παρὰ τὴν συνήθειάν μου, νὰ ἐξαγγείλω πρῶτον τὰ συμπεράσματα καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἀπόδειξίς των. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπαναλαμβάνων τὴν λαξευτὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν εὗρεν ὡς κατακλεῖδα τοῦ λόγου του τῆς πρώτης Φεβρουαρίου 1963 ἐπὶ τῆς Συμβάσεως Τὸμ Πάππας εἶπεν ὅτι «ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ καταργήσῃ καὶ τὴν παράνομον Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀπαράδεκτον σύμβασιν». Δὲν συμφωνοῦμεν ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἰσχυρισμοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατήργησε τὴν παράνομον Κυβέρνησιν καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ καταργηθῇ ἡ ἀπαράδεκτος σύμβασις. Κατὰ τὴν κρίσιν μας ἡ σύμβασις δὲν κατηργήθη, περιεσώθη. Ἔγιναν μεταβολαί, μερικαὶ θετικαὶ καὶ ὠφέλιμοι, θὰ τὰς ἀναγνωρίσωμεν. Μερικαὶ ὅλως σκιώδεις θὰ τὰς ἐπισημάνωμεν. Μερικαὶ περιέχουσαι κινδύνους ἐπιδεινώσεως, καὶ αὐτὰς θὰ τὰς ὑπογραμμίσωμεν. Ὁπωσδήποτε ποιοτικῶς ἡ σύμβασις ὡς ἀνεθεωρήθη δὲν παρουσιάζει διαφορὰν ἀπὸ τὴν σύμβασιν τοῦ 1962. Ὅλα τὰ κύρια σημεῖα, ὅλοι οἱ ὀγκόλιθοι ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ ἀσκηθεῖσα κατ’ αὐτῆς κριτική, ὅλα τὰ βασικὰ σημεῖα τῆς συμβάσεως διατηροῦνται καὶ μετὰ τὴν ἀναθεώρησιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πολύπλοκα καὶ πολυδαίδαλα ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὸ θέμα τοῦ πετρελαίου ἀφ’ ἑαυτῶν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μέγιστα ἐκ τῆς παραγωγῆς διανομῆς καὶ ἐμπορίας συμφέροντα, τὰ καθιστοῦν περισσότερον σκοτεινά, ἐπιδιώκουν τὴν συσκότισιν καὶ τὴν σύγχυσιν. Εἶναι ἀνάγκη καὶ διότι εὐτυχῶς, εἰς τὴν παροῦσαν περίοδον τῆς Βουλῆς ὑπάρχει τοσαύτη ἀνανέωσις πολιτικῶν στελεχῶν, ὥστε ἄνω τοῦ ⅓ εἶναι νέοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κατατοπισθοῦν καὶ περὶ τοῦ ὅλου ζητήματος τοῦ πετρελαίου καὶ περὶ τοῦ ἀκριβοῦς περιεχομένου τῆς ἀναθεωρηθείσης συμβάσεως, ὥστε νὰ ἠμποροῦν συγκρίνοντες νὰ κρίνουν ἐπὶ τῆς ἐπιτευχθείσης ἀναθεωρήσεως, ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν κυρίων συναδέλφων, ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζῃ ἀκριβῶς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς περὶ τίνος πρόκειται, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀνεχθῆτε σύντομον ἐπὶ τοῦ θέματος εἰσήγησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διανομὴ πετρελαίων ἀποτελεῖ τὴν πιὸ μεγάλη οἰκονομικὴν δραστηριότητα ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν πλανήτην μας, τὴν πιὸ μεγάλη ἐπιχείρησιν. Αὐτὸ συνεπάγεται καὶ μεγίστην πολιτικὴν ἰσχὺν τοῦ Καρτὲλ τῶν πετρελαίων, ἀπαρτιζομένου ἀπὸ τὰς 7 μεγαλυτέρας ἑταιρίας ἀπὸ τὰ 7 μεγαλύτερα μονοπώλια παραγωγῆς καὶ διανομῆς πετρελαίου εἰς τὸν μὴ σοσιαλιστικὸν κόσμον, αἱ ὁποῖαι μέχρι πρό τινος ἤλεγχον τὰ 98% τῆς διανομῆς πετρελαίων εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Ἡ ἐπίδρασίς των ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων μέσα σὲ κἄθε χώρα εἶναι πελωρία, ἰδίως διότι διὰ νὰ διεξάγεται εἰς παγκόσμιον κλίμακα αὐτὴ ἡ τεραστία ἐπιχείρησις χρειάζονται πηγαὶ πρώτης ὕλης, πηγαὶ ἀργοῦ πετρελαίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγκατεσπαρμέναι εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ δεύτερον, χρειάζεται ἡ διεθνὴς ἀγορά, ἢ παγκόσμιος ἀγορά. Ἑπομένως, δὲν εἶναι ζήτημα κἄν, ὅπως οἱασδήποτε ἄλλης τυχὸν ἰσχυρᾶς οἰκονομικῆς μονάδος, δὲν εἶναι ζήτημα ἐπιδράσεως μόνον εἰς τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικήν, εἶναι ἡ ἐπέμβασίς των πελωρία εἰς τὴν διεθνῆ ἰδίως πολιτικήν. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ πάππου Ροκφέλερ καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Προέδρου Θεοδώρου Ροῦσβελτ διακηρύσσεται εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας ὡς δόγμα βασικὸν τῆς πολιτικῆς των «ὅ,τι συμφέρει εἰς τὴν ΣΤΑΝΤΑΡΝΤ ΟΙΛ», ποὺ εἶναι ἡ ἴδια ἡ ΕΣΣΟ, «συμφέρει καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας». Ἀπόλυτη ταύτισις τῶν συμφερόντων τοῦ μεγάλου ἐκείνου μονοπωλίου μὲ τὰ συμφέροντα τῆς μεγίστης αὐτῆς δυνάμεως εἰς τὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκοῦμε τιμὰς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου γύρω στὰ 20 δολλάρια τὸν τόννον πλέον ναύλων καὶ πράγματι τὰ συμβόλαια καὶ τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου καὶ τοῦ δευτέρου ἀναφέρουν τιμὰς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου 18,55 καὶ ἄνω δολλάρια. Τὸ κόστος ὅμως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ὡς πρὸς τὰς ἑταιρίας αὐτὰς εἶναι δύο δολλάρια κατὰ τόννον, ὄχι κατὰ βαρέλι, ὀλίγον χαμηλότερον εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, εἰς τὸν Περσικὸν Κόλπον, ὀλίγον ἀκριβώτερον εἰς τὴν Καραϊβικήν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα αἱ λεγόμεναι τρέχουσαι τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας πωλοῦν τὰ μονοπώλια αὐτὰ εἶναι 14 δολλάρια περίπου κατὰ τόννον. Αἱ τρέχουσαι τιμαὶ αἱ κατόπιν διαπραγματεύσεων καὶ ὄχι αἱ συμβολικαί, αἱ εἰκονικαὶ τιμαί, αἱ τελείως φανταστικαί, αἱ ἀναγραφόμεναι εἰς τὸ Πλὰτς Ὄϊλγκραμ. Ἑπομένως τὰ μονοπώλια κερδίζουν 12 δολλάρια κατὰ τόννον — καὶ αὐτὸ μὲ βάσιν τρεχούσης τιμῆς πωλήσεως 14 δολλάρια. Τὸ ἀρχικὸν μονοπώλιον τοῦ Ροκφέλερ διελύθη ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου ἀντιτρὰστ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ κατενεμήθη εἰς τόσας ἐπιχειρήσεις ὅσαι καὶ αἱ Πολιτεῖαι. Ἔγιναν εἰς κάθε πολιτείαν αὐτόνομοι Στάνταρτ Ὄϊλ. Τῆς Καλλιφορνίας, τοῦ Τέξας, τῆς Νέας Ὑόρκης ἡ ἀπὸ τὰ ἀρχικὰ γνωστὴ ὡς ΣΟΚΟΝΥ, καὶ ἰσχυροτέρα πασῶν καὶ τῆς Νέας Ὑερσέης. Ὁπωσδήποτε αὐτὸ ἰσχύει ὡς ἐσωτερικὴ νομοθεσία, ἀλλὰ δὲν ἐπηρεάζει τὰς σχέσεις πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ αἱ τρεῖς κατὰ τὸ 1928 ἰσχυρότερες ἑταιρεῖες εἰς τὸν κόσμον, ἡ Στάνταρτ Ὄϊλ Ὄφ Νιοῦ Τζέρσεϋ, δηλαδὴ αὐτὴ ἡ σημερινὴ ΕΣΣΟ, ἡ ὁποία σήμερον ἔχει 300 FILIALES — 300 ἑταιρεῖες θυγατέρας ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της, ἡ πρώτη εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ ἄποψιν ἐπενδεδυμένου κεφαλαίου — 10 δισ. δολλάρια καὶ κἄτι εἶναι τὸ πάγιον ἐπενδεδυμένον κεφάλαιον — καὶ ἡ δευτέρα εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ ἄποψιν πραγματοποιουμένων κερδῶν, 800 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸν χρόνον, αὐτὴ ἡ μεγάλη ἑταιρεία μαζὶ μὲ τὰς δύο ἑπομένας τὰς ὁποίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τιθασεύσῃ, διότι δὲν ἦσαν ὑπὸ τὴν αὐτὴν σημασίαν, τὴν Ἀγγλο–Ὁλλανδικὴν ἑταιρείαν ἄλλοτε Ρόαγιαλ Ντὰτς καὶ σήμερον ΣΕΛ καὶ τὴν παλαιὰν Ἀγγλοϊράνιαν τὴν σημερινὴν B.P. τὸ 1928 ἔκαμαν τὸ διεθνὲς Καρτέλ, ἐμοίρασαν τὶς ἀγορές, ὑπελόγισαν πόσα καὶ ποῦ δικαιοῦται ἡ κάθε μία νὰ διαθέσῃ καὶ ἤλεγχον τὰ 98% τῆς παγκοσμίου ἀγορᾶς ἀπὸ τὸ 1928. Ἐπῆλθαν μερικὰ γεγονότα, στὴν ἀρχὴν ἡ ἀνακάλυψις τῶν μυθωδῶν κοιτασμάτων εἰς τὸ Τέξας καὶ κατόπιν μερικὰ ἄλλα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα ἀνέτρεψαν τὴν κατάστασιν καὶ σιγὰ–σιγὰ ἠναγκάσθη τὸ καρτὲλ τῶν τριῶν νὰ γίνῃ καρτὲλ τῶν 7, συμπεριληφθείσης τῆς Στάνταρτ Ὄϊλ Τέξας καὶ τῆς Καλλιφορνίας αἱ ὁποῖαι δύο μαζὶ ἔχουν τὴν κοινὴν φίρμαν Κάλτεξ, τῆς Σόκονυ καὶ τῆς Γκὸλφ τοῦ ὁμίλου Μέλλον. Αὐταὶ κατὰ τοὺς ἰσολογισμοὺς τοῦ 1961 ἐπραγματοποίησαν καθαρὰ ἐτήσια κέρδη 2.722 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτουν εἶναι ἀδίστακτα, ὑποκινοῦν πολέμους, διεγείρουν πραξικοπήματα, διατηροῦν ἰδιωτικοὺς στρατούς, ἀσκοῦν βίαν ἐπὶ τῶν λαῶν οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ χειραφετηθοῦν. Κατὰ τὸν μεσοπόλεμον ἦτο γνωστὴ ἡ τυχοδιωκτικὴ ἱστορία τοῦ Λόρενς, ὁ ὁποῖος ἐνήργει διὰ τὴν κατάληψιν τῶν πηγῶν πετρελαίου ἐκ μέρους τοῦ παγκοσμίου καρτέλ, ὅπως ἐπίσης καὶ αἱ προστριβαὶ Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας διὰ τὰ πετρέλαια τῆς Μοσούλης. Κάμνουν κινήματα καὶ ἀνατρέπουν καθεστῶτα, ἰδίως εἰς τὴν Λατινικὴν Ἀμερικήν, τὴν Βενεζουέλλαν ποὺ εἶναι ἡ δευτέρα πετρελαιοπαραγωγὸς χώρα τοῦ κόσμου καὶ δι’ αὐτὸ εὗρε τὴν δυστυχίαν της, ἐκεῖ ὑπάρχει πλοῦτος τῆς χώρας καὶ ἄμετρος ἐξαθλίωσις τοῦ λαοῦ. Ἐπενέβησαν εἰς τὸν Λίβανον, εἰς τὸ Σουέζ, εἰς τὸ Ἰράκ, ἀνέτρεψαν τὸν Μωσαντέκ, ἐδολοφόνησαν τὸν Ματέϋ, ἕνα πρωτοπόρον εἰς τὸν Δυτικὸν κόσμον ὡς πρὸς τὴν ἐμπορίαν καὶ διανομὴν τοῦ πετρελαίου περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσω ἐντὸς ὀλίγου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ πετρέλαιον χύνει αἷμα εἰς τὸ Ἄντεν καὶ τὰ Σεϊχάτα καὶ Ἐμιράτα τοῦ Περσικοῦ κόλπου. Ἰδίως τὰ καρτὲλ αὑτὰ ὑπαγορεύουν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν καὶ Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν τὴν πολιτικήν των, λόγῳ ταυτίσεως συμφερόντων. Εἶναι ἀκριβῶς ἡ πιὸ τυπικὴ μορφὴ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ὅπως ὁρίζεται μέσα εἰς τὰ οἰκονομικὰ συγγράμματα, δηλαδὴ τῆς ἐπιχειρήσεως κατακτήσεως πηγῶν πρώτων ὑλῶν καὶ ἐπίσης κατακτήσεως ἀγορῶν καταναλώσεως. Πῶς τώρα πραγματοποιοῦνται αὐτὰ τὰ κέρδη; Ἅμα εὑρεθῇ τὸ πηγάδι μὲ τὸ πετρέλαιον κυλᾷ σὰν τὸ νεράκι, δὲν ἠμπορεῖς νὰ τὸ σταματήσῃς, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα εἶναι δωρεάν. Κοστίζει μόνον τὰ ἔξοδα ἀποσβέσεως τῆς ἀνιχνεύσεως καὶ τῆς ἀνελκύσεως ὁπότε τὸ μέσον κόστος εἶναι δύο δολλάρια ὁ τόννος. Αὐτὰ ἀναλύονται εἰς μίαν σοβαρωτάτην καὶ πλήρως ἐξαντλητικὴν μελέτην τοῦ θέματος τὴν ὁποίαν ἔχω μαζύ μου ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων καὶ ἐὰν ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ κανένα, θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μὲν τὰς ΗΠΑ ἀλλὰ καὶ τὴν Λατινικὴν Ἀμερικήν, εἰς τὴν ζώνην τῆς Καραϊβικῆς ποὺ εἶναι ἀπὸ τὰς πλουσιωτέρας, τὰ φρέατα ἀνήκουν εἰς τὰς ἑταιρείας. Εἰς τὸν πετρελαιοπαραγωγικὸν χῶρον τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τώρα εἰς τὴν Σαχάραν καὶ τὴν Λιβύην, γίνεται μία διανομὴ τοῦ κέρδους μετὰ τὸ κόστος, δηλαδὴ τοῦ πραγματικοῦ κέρδους μεταξὺ τοῦ Κράτους ἢ τοῦ ἡγεμόνος, διότι διατηροῦν ἐκεῖ Σεΐχηδες, φεουδάρχας ὅπως τὸν Ἴμπν Σαοὺντ κλπ., μὲ βάσιν τὸ 40–50% διὰ τὸν καθένα ὥστε ἐνῷ τὸ κόστος εἶναι δύο δολλάρια κατὰ μέσον ὅρον, βεβαίως ἀνεβαίνει εἰς 8 λ.χ., διότι ἐὰν πωληθοῦν πρὸς 14 δολλάρια θὰ πάρῃ τὰ 6 ὁ Ἐμίρης, ὁ Σεΐχης ἢ τὸ Κράτος. Ὁ Ματέϋ ἐκ μέρους τῆς Ἰταλικῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως πετρελαιοειδῶν καὶ καυσίμων προσέφερε 75% εἰς τὰ Κράτη καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις 90% διὰ πετρέλαια τοῦ Ἰρὰκ ἐκ Κάσεμ. Τώρα πῶς προσδιορίζουν τὰς τιμάς. Βεβαίως, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπὸ 15ετίας παρουσιάσθησαν νέοι ἀνταγωνισταὶ ταραξίαι κατὰ τὸ παγκόσμιον καρτὲλ εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, δηλαδὴ τὰ πετρέλαια τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόσμου, ἰδίως τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, κατὰ δεύτερον λόγον τῆς Ρουμανίας καὶ τὰ πετρέλαια τῆς Λιβύης καὶ τῆς Σαχάρας καὶ αἱ Γαλλικαὶ καὶ Ἰταλικαὶ ἐπιχειρήσεις μὲ τὸν Ματέϊ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἰταλικῆς ΕΝΙ, νὰ τοὺς συναγωνίζωνται εἰς τὴν ἀγοράν, βεβαίως τώρα ἔχουν τὰ 14 δολλάρια ὡς μέσην τιμήν, τὴν λεγομένην εἰς τὰς συμβάσεις καὶ τὰς συζητήσεις τρέχουσαν τιμήν, διότι θὰ εὕρωμεν ἐντὸς ὀλίγου καὶ τὴν λεγομένην δεδηλωμένην. Ὅμως ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς παντοκρατορίας των εἰς τὴν ἀγοράν, διετήρησαν ὀνομαστικῶς τὰς τιμὰς ἐκείνας τὰς ὁποίας τώρα ἔχουν ὡς τιμὰς πρώτης προσφορᾶς, τὰς ὁποίας τιμὰς οὐδέποτε πραγματοποιοῦν, τὰς τιμὰς τὰς λεγομένας δεδηλωμένας, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται κάθε ἡμέραν εἰς ἕνα δελτίον καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι 4–6 δολλάρια ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὰς τρεχούσας τιμὰς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται μόνον διὰ τὴν ἔναρξιν κάθε διαπραγματεύσεως πωλήσεως, ἀλλὰ δὲν πραγματοποιοῦνται πουθενὰ ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχουν μωραὶ ἢ ἀνήθικοι Κυβερνήσεις. Θὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ τιμαὶ αὐταί. Δεύτερος τρόπος πραγματοποιήσεως κερδῶν εἶναι τὰ ναῦλα εἰς τὰ ὁποῖα διὰ νὰ συσκοτισθῇ καὶ πάλιν τὸ ζήτημα, διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ εἴπῃ, ὅτι τοῦ ἐκόστισεν ὁ τόννος 14 δολλάρια, λόγῳ τρεχούσης τιμῆς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ 2 ἢ 3 δολλάρια λόγῳ τρεχόντων ναύλων, τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ συνομολογήσῃ, οἱανδήποτε στιγμήν, εἰς οἱονδήποτε ναυλομεσιτικὸν γραφεῖον, διὰ νὰ μὴ εἶναι παστρικοὶ οἱ λογαριασμοί, ὅπως ἔχουν τὰς πλασματικὰς δεδηλωμένας τιμὰς διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ἔχουν ἐπίσης τὰς τιμὰς τὰς πλασματικὰς AFRA διὰ τὰ ναῦλα, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ οὐδέποτε πραγματοποιοῦνται. Κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τὸ ἰδικόν μας πρῶτον διϋλιστήριον, ἡ σύμβασις μὲ τὸν κ. Νιάρχον ἔγινε περίπου εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν τὴν πλασματικὴν καὶ εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι 5.000.000 δολλάρια εἰσπράττει ὡς κερδοσκόπος, πέραν τοῦ κέρδους του τοῦ ἐφοπλιστικοῦ ἀπὸ τὴν διαφορὰν ναύλων ὁ κ. Νιάρχος. Προσδιορίζονται αἱ τιμαὶ μὲ βάσιν φορτώσεως ἀπὸ Ρὰς Τανούρα τοῦ Περσικοῦ Κόλπου, δηλαδὴ μὲ ὑπολογισμὸν ἐπιβαρύνσεως διελεύσεως ἀπὸ τὸ Σουέζ, ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἀγωγοὶ ποὺ βγαίνουν εἰς τὴν Μεσόγειον καὶ λιμένας Μεσογείου, δὲν ἀποκλείεται δὲ νὰ συμφωνῆται ὑποχρεωτικῶς νὰ ἔρχωνται ἀπὸ ἐκεῖ, ἀλλὰ ὁ ναῦλος θὰ εἶναι ἀκριβῶς τῆς τοῦ Περσικοῦ Κόλπου. Μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν ἐκκινήσεως ἐπιχειροῦν νὰ συνάπτουν μὲ βάσιν τὰς ὑψωμένας αὐτάς, τὰς συμβατικάς, τὰς φανταστικὰς τιμάς, συμβάσεις πωλήσεως διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Διότι τὸ πετρέλαιον δὲν δίδει κέρδη παρὰ ἐὰν πωληθῇ ἀμέσως, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἀποθηκευθῇ, διότι ἐὰν ἀποθηκευθῇ εἰς ἀνοικτοὺς χώρους, ἐξατμίζεται, ἐὰν εἰς κλειστούς, δημιουργεῖ κινδύνους ἐκρήξεων. Ἀφ’ ὅτου ἐπῆλθεν ἡ διαταραχὴ αὐτοῦ τοῦ συστήματος τῶν μονοπωλίων διὰ τῆς εἰσβολῆς νέων πωλητῶν, ἤρχισαν νὰ δίδωνται μεγάλαι ἐκπτώσεις καὶ διεμορφώθησαν καὶ τρέχουσαι τιμαί. Σήμερον κατόπιν αὐτοῦ, τὸ οὐσιῶδες διὰ τὸ καρτὲλ τοῦ πετρελαίου τῶν ἑπτὰ μεγάλων ἑταιρειῶν, δὲν εἶναι τόσον ἡ κατάκτησις νέων πηγῶν ἀργοῦ πετρελαίου, ἀφοῦ ἄφθονοι ὑπάρχουν εἰς τὴν διάθεσίν των καὶ μάλιστα διὰ νὰ διατηρήσουν τὰς τιμὰς μέχρι ἑνὸς σημείου μεταχειρίζονται καὶ πολιτικὴν ἀποκρύψεως τῶν ὑπαρχόντων κοιτασμάτων, ὥστε οὐσιώδης εἶναι ἡ ἀνίχνευσις καὶ ἐκμετάλλευσις νέων πηγῶν. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἐνδιαφέρον, διὰ τὰ καρτὲλ εἶναι νὰ κατακτήσῃ ἀγορὰς καταναλώσεως μὲ μονοπωλιακὰς συμβάσεις, ὅπου πρόσχημα εἶναι ἡ διΰλισις, τὸ ψητὸ εἶναι ἀλλοῦ, τὸ ψητὸ εἶναι ἡ προμήθεια ἀργοῦ πετρελαίου. Τελικὰ αὐτὸ τὸ ἐπέτυχον πολλὲς φορὲς εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων χωρῶν, μὲ τὴν ἐπιβολὴν ἐκείνων τῶν Κυβερνήσεων ποὺ εἶναι φιλικαὶ πρὸς τὸ καρτὲλ καὶ τὴν ἀνατροπὴν ἐκείνων τῶν Κυβερνήσεων ποὺ δὲν εἶναι φιλικαὶ, μὲ τὸν διορισμὸν δηλαδή, ἄνωθεν καὶ ἔξωθεν τοῦ διαπραγματευομένου μὲ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ συνάψουν συμφωνίας. Ὥστε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον ἀπὸ τώρα νὰ ὑπογραμμίσω ὅτι κακῶς ὡμιλούσαμεν τὸ 1962–63 διὰ μίαν σύμβασιν ἀντικειμένου 110 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Κακῶς τώρα ὁμιλοῦμεν διὰ μίαν σύμβασιν ἀντικειμένου 190 ἑκατομ. δολλαρίων. Αὐτὸ εἶναι τὸ παρεπόμενον. Ἡ σύμβασις αὐτή, πλὴν τῶν 110 ἑκατομ. ἢ 190 ἑκατομ. δολλαρίων εἶναι κατὰ κύριον λόγον σύμβασις προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου, ἀσφαλῶς μὲν ὕψος 500 ἑκατομ. δολλαρίων, διότι ἀναλαμβάνομεν νὰ προμηθευώμεθα 2½ ἑκατομ. τόννους τὸν χρόνον ἐπὶ δέκα χρόνια καὶ μὲ τιμὴν γύρω εἰς τὰ 20 δολλάρια, δηλαδὴ δεδηλωμένην ἢ Πλὰτς Ὄϊλγκραμ καὶ αὐτὴ ἡ σύμβασις περίπου αὐτοδικαίως ἀνανεώνεται διὰ ἄδηλον ἀριθμὸν δεκαετιῶν ἐπὶ τῇ ἁπλῇ δηλώσει τοῦ ἀναδόχου κατὰ τὴν λῆψιν κάθε δεκαετίας. Ἑπομένως, τὸ ἀντικείμενον τῆς συμβάσεως ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 1.000 ἑκατομ. δολλάρια ἢ 2 ἑκατομ. δολλάρια. Διότι ἀσφαλῶς μὲ τὴν ἰσχὺν μὲ τὴν ὁποίαν περιεβλήθη μέσα εἰς τὴν χώραν τὸ τρὰστ Πάπας καὶ μὲ τὴν στήριξιν ἐπάνω εἰς τὴν ἰσχυρὰν ΕΣΣΟ νομίζω, ὅτι μόνον ἐπαναστατικὴ μεταβολὴ θὰ σώσῃ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ δεσμὰ τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται καὶ ἀπὸ ἀλλεπαλλήλους κατὰ δεκαετίαν ἀνανεώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ εὐθηνὰ καύσιμα εἶναι ὅρος διὰ τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν. Ὁ Ἰταλὸς Ματέϋ, ὁ ὁποῖος ὕψωσε τὸ ἀνάστημά του ἐναντίον τῶν καρτέλ, ὁ ρηξικέλευθος αὐτὸς ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πετρελαίων ἁρμοδιώτατος ἄνθρωπος, προμηθευόμενος τοῖς μετρητοῖς εἰς συνάλλαγμα ἐκ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως 9 δολλάρια κατὰ τόννον, διεκήρυξεν ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἄνθισις τῆς Ἰταλίας, αὐτὸ ποὺ λέγεται Ἰταλικὸν θαῦμα, ὀφείλεται εἰς τὴν δυνατότητα ἀποκτήσεως εὐθηνῶν καυσίμων, εὐθηνῆς ἐνεργείας προσδιδούσης ἀνταγωνιστικότητα εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ ἔτσι κατὰ δηλώσεις τοῦ Ματέϋ, ἡ Ἰταλία ἀντὶ νὰ ἐξάγῃ ἐργάτας ἐξάγει πλέον εἰς ὅλο καὶ μεγαλύτερον βαθμὸν ἐργασίαν ἐνσωματωμένην εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα ποὺ κατασκευάζονται εἰς τὴν Ἰταλίαν. Κύριοι συνάδελφοι, τἄχα διὰ νὰ χειραφετηθῶμεν καὶ ἡμεῖς, ἀπὸ τὰ τρὰστ ἐκάμαμεν ἓν Ἑλληνικὸ διϋλιστήριο, τὸ πρῶτον, διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁποίου ἐπλήρωσε διὰ τῆς ὑπερφορολογήσεώς του 26 ἑκατ. δολλάρια ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἐπίεσαν τὰ μονοπώλια, ἐπίεσε τὸ καρτὲλ καὶ ἐφθάσαμεν νὰ τὸ ἐνοικιάσωμεν εἰς τὴν ΣΟΚΟ-ΝΥ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπηγαίναμεν νὰ ἀπαλλαγοῦμεν, ἡ ὁποία ἐμονοπώλησε τὴν ἀγοράν μας κατὰ 70% καὶ ἄφησε ἕνα περιθώριον 30% εἰσαγωγῆς ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ ἀλλοῦ, καὶ μὲ τιμὲς ΠΛΑΤΣ ΟΪΛΓΚΡΑΜ, καθιερώνοντες ἔτσι καθεστὼς τιμῶν ὑψηλῶν ὡς πρὸς τὴν προμήθειαν καὶ ναύλους οἵους περιέγραψα καὶ ὑπερκοστολόγησιν διὰ τὰ ἔξοδα διϋλίσεως. Πράγματι συνεφωνήθη, ὅτι τὸ Κράτος θὰ παίρνῃ μίσθωμα ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον 90,5% ἀπὸ τὰ καθαρὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου. Ἤθελε νὰ κερδίζῃ πολλά. Αὐτὰ ὅμως δὲν εἶναι κέρδη ἀπὸ ἐπιχειρηματικὴν δραστηριότητα, δὲν εἶναι κέρδη δημοσίας ἐπιχειρήσεως, εἶναι κέρδη ποὺ δὲν τὰ δίνει ἡ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ ἡ διατίμησις, εἶναι κέρδη ποὺ ἀποτελοῦν καμουφλαρισμένην φορολογίαν. Παίρνοντας τὸ 9,5% τῶν συνολικῶν καθαρῶν κερδῶν ὁ ἐνοικιαστὴς τοῦ αʹ διϋλιστηρίου (Σόκονυ, Νιάρχος κλπ.) κατὰ τὸν ἰσολογισμὸν τῆς χρήσεως τοῦ 1963, ἐπάνω εἰς κεφάλαιον 48 ἑκατ. δραχμῶν ἐκέρδισε συνολικὰ 27 ἑκατ. δραχμὰς ἐκ τῶν ὁποίων διενεμήθησαν 14.573.000 εἰς τοὺς μετόχους, 1.150.000 εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ 300.000 εἰς τὴν ΥΔΡΟ-ΚΑΡΜΠΟΝ. Δηλαδὴ 56% ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου καθαρὸν ἐτήσιον κέρδος. Τώρα τὸ 90,5% τῶν κερδῶν τοῦ διϋλιστηρίου Πάππας, δὲν θὰ δίδεται εἰς τὸ Δημόσιον, διότι ἀπὸ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον παραχωρεῖται εἰς τὸ Δημόσιον ὡς μίσθωμα, ἀλλὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ Πάππας. Προσδιορίζεται ὅμως εἰς τὴν σύμβασιν ἡ ὁποία καὶ δὲν ἀνεθεωρήθη ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὅτι αἱ τιμαὶ πωλήσεως διϋλισμένων πετρελαιοειδῶν θὰ προσδιορίζωνται βάσει τῶν τιμῶν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Ἐπομένως, τὸ δεύτερον διϋλιστήριον θὰ παίρνῃ τὸ 100% τῶν κερδῶν ἐκ διϋλίσεως καὶ ὄχι 90,5% καὶ μὲ παραγωγὴν ἐτησίαν περίπου κατὰ τὸ ⅓ μεγαλυτέραν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου.

§49Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ 50 σέντς;

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ εἴπω καὶ διὰ τὰ 50 σέντς. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ θὰ εἶναι κάπου 370.000.000 ἑκατ. δραχ. τὸν χρόνον πέραν, ἀπὸ τὰ κέρδη 10 ἑκ. δολλαρίων ἀπὸ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τιμὰς ΠΛΑΤΣ ΟΪΛΓΚΡΑΜ καὶ ἐν συνεχείᾳ πέραν ἀπὸ τοὺς ὑψηλοὺς ναύλους. Αὐτὰ τὰ 370 ἑκατ. δραχ. θὰ προέρχωνται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὰ κέρδη τῆς ὑπερκοστολογήσεως τῆς ἐπιβαρύνσεως διὰ διΰλισιν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου ποὺ χρησιμεύει σὰν γραμμὴ διὰ τὴν διατίμησιν καὶ τῶν προϊόντων τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου.

§51Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰς ποίους τόννους κάμετε τὸν ὑπολογισμόν;

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἀποδόσεως τῶν 2,5 ἑκατ. τόννων, καὶ μὲ ἐπιφύλαξιν λογιστικοῦ τινὸς λάθους, διότι δὲν ἐπρόφθασα νὰ τὸ ἐπεξεργασθῶ τελείως. Ἐπομένως, κατὰ τοῦτο εἶχε δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἐπιστροφάς, εἶπεν: Μὴ μπερδεύετε τὴν διαφορὰν ποὺ ἐδώσατε μεταξὺ τρεχούσης τιμῆς καὶ τιμῆς ΠΛΑΤΣ ΟΪΛ-ΓΚΡΑΜ, τὴν διαφορὰν ποὺ ἀνέρχεται εἰς 100 ἑκατ. δολλάρια τὸν χρόνον ἢ κατὰ τὴν ἰδικήν σας ὁμολογίαν, εἰς 50 ἑκατ. δολλάρια. Μὴ τὰ μπερδεύετε μὲ τὰς ἐπιστροφάς, διότι τὰ μὲν ὑπερκέρδη ἐκ τῆς ἀγορᾶς εἰς ὑψηλὴν τιμὴν τῆς πρώτης ὕλης τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, πραγματοποιοῦνται καὶ ἐνσωματοῦνται εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν ἀμέσως ἐπὶ τῇ πωλήσει, ἐνῷ αἱ ἐπιστροφαὶ ἀφοροῦν τὰ πρόσθετα ὑπερκέρδη ἐκ τῆς διϋλίσεως ἐκ τῆς κατεργασίας βάσει τῆς χαριστικῆς κοστολογήσεως, ἡ ὁποία ἔγινε. Καὶ μετὰ τὰς ἐπιστροφάς, περισσεύουν 140 ἑκατ. πρὸς διανομήν, δηλαδὴ 270% μέρισμα, ἂν τὰ κεφάλαια τοῦ βʹ διϋλιστηρίου εἶναι ὅσα καὶ τοῦ πρώτου. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπομυζᾷ ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τρεῖς ρόγες, πραγματοποιοῦνται κέρδη ἀπὸ τρεῖς πλευράς. Εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ δεδηλωμένης καὶ τρεχούσης τιμῆς, 3, 4, 5, 6 δολλάρια κατὰ τόννον, ἡ διαφορὰ ναύλων 2,5 δολλάρια κατὰ τόννον, ἡ διαφορὰ ὑπερκοστολογήσεως, 140 ἑκατ. δραχμαὶ ἐτησίως. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὰ μεγάλα κέρδη εἶναι ἀπὸ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τρεχούσης καὶ δεδηλωμένης τιμῆς καὶ ἀπὸ τὴν διαφορὰν ναύλων, τὰ ὁποῖα ἐνσωματοῦνται εἰς τὸ κόστος καὶ ἑπομένως δὲν ἐμφανίζονται ὡς κέρδη καὶ ὑπάρχει φοροδιαφυγὴ ἀπὸ τὰ κέρδη τοῦ πελωρίου αὐτοῦ εἰσοδήματος. Διότι ἐὰν ὑπολογίζωνται 100 ἑκατ. δολλάρια τὸν χρόνον, μένει ἡ διαφορὰ τιμῆς δεδηλωμένης καὶ τρεχούσης καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὰ ναῦλα. Νομίζω, ὅτι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἶναι εἰς τὸ διηνεκὲς ... (δὲν ἠκούσθη) ... ἡ σύμβασις πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν διὰ συνεχῆ ἐπὶ δεκαετίαν καταλήστευσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μὲ 100 ἑκατ. δολλάρια τοὐλάχιστον. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἀντιπολίτευσις ὁ κ. Μαῦρος ὁμιλῶν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1963 ἐπὶ τῆς συμβάσεως Πάππας, εἶχεν εἴπει τὰ ἑξῆς: «Οἱ σώφρονες λαοὶ ἀγοράζουν ἀργὸν πετρέλαιον ὅταν τὸ εὕρουν εὐθηνότερον. Προσέξατε μήπως σᾶς δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ διϋλιστήριον πρέπει νὰ τὸ παραδώσετε εἰς μίαν ξένην ἑταιρείαν διὰ νὰ ἐξασφαλίσετε ἀργὸν πετρέλαιον. Τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἶναι τόσον ἄφθονον, ὥστε ἐὰν τὸ δημόσιον προβῇ εἰς ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου του, τὰ ξενοδοχεῖα τῶν Ἀθηνῶν θὰ εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θὰ ἔρχωνται νὰ προσφέρουν ἀργὸν πετρέλαιον. Ὥστε τεραστίας σημασίας διαπραγματευτικὸν ὅπλον εἶναι τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Κράτους».

§53Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἰσχύει καὶ σήμερον. Εἶναι ἀκριβές.

§54Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ ξεύρω. Ἐπειδὴ ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀρχίσω νὰ σᾶς τὰ ψάλλω. Θέλω νὰ στηριχθῶ εἰς τὴν μαρτυρίαν σας. Αὐτὰ διὰ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Ἡ ὑψηλὴ τιμὴ διαθέσεως καὶ ἐπὶ πλέον μονοπωλίου διὰ τὰ πετροχημικά, τὸν δυναμικὸν αὐτὸν κλάδον βιομηχανίας, μονοπώλιον διὰ τὴν ἀμμωνίαν καὶ ὑπόσχεσις περὶ Χαλυβουργείου, διότι τότε μᾶλλον περὶ ὑποσχέσεως ἐπρόκειτο καὶ περὶ ὑποσχέσεως ἄνευ κύρους. Αὐτὰ τὰ περὶ διαθεσίμων τῶν 12,5, κατεδείχθησαν ὅτι εἶναι ὀλίγα ἄνευ σημασίας, ἐνῷ τώρα φαίνεται ὅτι θὰ γίνῃ τὸ Χαλυβουργεῖον. Τότε μὲν αὐστηρότατα κρίνων ὁ τότε Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ὁ συνάδελφος ἐκ Κορινθίας, ἠμφισβήτησεν ὅτι ὑπάρχει τόσον μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τιμῶν δεδηλωμένων καὶ τιμῶν τρεχουσῶν καὶ εἶπεν, ὅτι κατὰ πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζητήσαμεν, σὰν διὰ πρώτην φορὰν ἡ Ἑλλὰς νὰ χρησιμοποιῇ πετρέλαιον, νὰ μὴ εἶχε κάμει διαγωνισμοὺς ἢ νὰ μὴ εἶχε προμηθείας διὰ τὴν Ἀεροπορίαν διὰ τὴν ΔΕΗ, τὸν Στρατόν, τοὺς ΣΕΚ, ὅτι ἐζητήσαμεν πληροφορίας καὶ μᾶς εἶπαν ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι 10–20%.

§55Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κατέθεσα τὸν πίνακα, ὅλων τῶν διαγωνισμῶν τῶν διεξαχθέντων.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ τὸν καταθέσω καὶ ἐγώ. Λοιπόν, κ.κ. συνάδελφοι, εἰσήχθησαν ποσότητες, ἀπὸ στοιχεῖα κατατεθέντα ἀπὸ τὸν συνάδελφον πρύτανιν κ. Κιτσίκην, εἰς μερικοὺς τόννους βενζίνης διὰ τζέτ, 61.000 τόννους μὲ μέσην τιμὴν τσὶφ 26,54 ἔναντι διϋλιστηρίου 38,294. Βενζίνη αὐτοκινήτων μέση τιμὴ 30,40 ἔναντι τιμῆς διϋλιστηρίου 42,22. Φωτιστικὸν πετρέλαιον μέση τιμὴ 30,72, ἔναντι 36,24 τοῦ διϋλιστηρίου. Ντῆζελ 29,41, ἔναντι 36,13. «...(ἀναγινώσκει)...». Μὲ διαφορὰν τιμῆς, ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὸ 1.141.000 μόνον δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις. Καὶ λέγει διὰ διαγωνισμοὺς τῶν ΣΕΚ ἑκάστοτε διὰ 7–10.000 τόννους μαζοὺτ πρὸς 12,4 ἢ 12,5 ἢ 13,5 ἢ 12,9, ἐνῷ ἡ τιμὴ «λάον– πλάτς», πλέον ναύλων, ἀντιστοιχεῖ εἰς 22 κατὰ βαρέλιον. Αὐταὶ αἱ διαφοραὶ ὑπάρχουν. Ἐπίσης, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐπῆρε πρὸς 30 δολλάρια, ἔναντι 36,4 τοῦ διϋλιστηρίου διὰ βενζίνην πρὸς 13,5 ρωσικῆς προελεύσεως καὶ 30–31 τῆς «ΣΕΛ» ἔναντι 36 τοῦ διϋλιστηρίου καὶ διὰ καύσιμα τῶν ἀεριωθουμένων. «...(ἀναγινώσκει)...». καὶ σειρὰν ἄλλων διαγωνισμῶν, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν τὰς πελωρίας διαφοράς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἦτο μόνον αὐτὸς ὁ τρόπος ὑπολογισμοῦ. Χιλιάδες ἀποδείξεις εἴχομεν διὰ νὰ ἀνατρέψωμεν τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Παπαληγούρα. Ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ πετρέλαια εἶχον δεδηλωμένην τιμὴν 19,22, ἀλλὰ πραγματικὴν 14, σοβιετικὰ δὲ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ 11,24, ἔναντι ναυπηγήσεων πλοίων εἰς σκληρὸν συνάλλαγμα καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς διευθυνομένας ἀπὸ τὸν κ. Ματέϊ, 9–10 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐπίσης, ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, μία πρότασις τῆς Κοντινεντάλ, ἡ ὁποία προσέφερε διὰ μίαν 10ετίαν μὴ ἀνανεουμένην, ἀνταγωνισθεῖσα τὸν Πάππας πρὸς 14,74, πληρωνομένη εἰς προϊόντα Ἑλληνικὰ καὶ ὄχι εἰς σκληρὸν συνάλλαγμα. Στοιχεῖα ἔδωσαν καὶ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης, καταπληκτικὰ καὶ ὑπῆρξεν καὶ ἀπὸ τὴν Στατιστικὴν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία διανέμει εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ 1960, ἐπήραμε 454.000 τόννους σοβιετικοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δικαιώματος τοῦ 30% ποὺ εἶχε ἐπιφυλάξει διὰ τὸν ἑαυτόν του τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον πρὸς 490 δρχ. τσίφ, ἐνῷ ἀπὸ τὸ Ἰρὰν 615, δηλαδὴ 16 δολλάρια, ἔναντι 20,5. Τὸ 1961 347.000 τόννους πρὸς 456, ἤτοι 15 δολλάρια, ἔναντι 1.200 τοῦ Ἰρὰν πρὸς 625, δηλαδὴ πάλιν 15 δολλάρια ἔναντι 21 δολλάρια. Καὶ τὸ 1962, 462 ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἔναντι 705 ἀπὸ τὴν Σαουδικὴν Ἀραβίαν, δηλαδὴ 15,4 ἔναντι 23,5. Δηλαδή, ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ πετρέλαια τὰ φέρναμε ἐλευθέρως, θὰ εἴχαμε μίαν διαφορὰν εἰς τὰ τρία ἔτη 13.000.000 δολλαρίων μόνον ἀπὸ τὴν διαφορὰν τιμῆς πλέον τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ εἴχαμε ἐκ τῆς δυνατότητος ἐξαγωγῶν ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ὁ κ. Μαῦρος ἀνέφερε τὴν περίπτωσιν τοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν διαφόρων ΚΤΕΛ, τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν μὲ τιμὴν 13% φθηνότερα ἀπ’ ὅ,τι κοστολογοῦν αἱ Ἑταιρεῖαι τὸ πετρέλαιον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπουν διαφορὰν τιμῆς προϊόντων λίαν ἀξιόλογον. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, ἀνεφέρθη εἰς εἰδικὴν μελέτην, δημοσιευθεῖσαν εἰς τὰ «Ναυτικὰ Χρονικά», ἀφορῶσαν τοὺς ναύλους. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ διαφορὰ εἰς τὸν ναῦλον ἦτο μικρά, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ δεσμευθῶμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ δεκαετίαν ὁλόκληρον, παρατεινομένην μάλιστα, εἰς μίαν ἐποχὴν τεραστίων τεχνολογικῶν ἐξελίξεων, εἰς μίαν ἐποχὴν ποὺ τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ἡ μεταφορὰ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διὰ πελωρίων ἐπιπλεόντων πλαστικῶν ἀσκῶν, ρυμουλκουμένων ἀπὸ μικρὰ ὀλιγοδάπανα πλοῖα, εἰς μίαν ἐποχὴν ποὺ κατασκευάζονται ἀγωγοὶ καὶ εἰς μίαν ἐποχὴν ἰδίᾳ, καθ’ ἣν εἶναι γνωστόν, ὅτι κατασκευάζεται ὁ ἀγωγὸς εἰρήνης, ὅπως ἐπικαλεῖται, ὁ ὁποῖος μεταφέρει τὰ σοβιετικὰ πετρέλαια, διὰ μέσου τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας καὶ Οὐγγαρίας, εἰς τὴν Βιέννην καὶ τὴν Βαλτικὴν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀγωγοῦ ὁ Ματέϊ εἶπε, προκειμένου νὰ προωθηθῇ εἰς τὰ Βαλκάνια, ὅτι συμφέρει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ εἴσοδός του εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἰδεώδη κατ’ αὐτόν, τόπον ἀναπτύξεως καὶ διϋλιστηρίων καὶ πετροχημικῶν καὶ λιμένα μεταφορτώσεως μὲ εὐθηνοὺς μεσογειακοὺς ναύλους καὶ ἐὰν αὐτὸ δὲν καθίστατο δυνατὸν διὰ πολιτικοὺς λόγους, ἐζητεῖτο νὰ ἔλθῃ διὰ τῆς Ἀδριατικῆς μέχρι τοῦ Ἰταλικοῦ ἐδάφους. Ὅταν πάντα ταῦτα συμβαίνουν, δέσμευσις διὰ μίαν 10ετίαν εἶναι κἄτι τὸ ἀπαράδεκτον. Καὶ τὸ τρίτον σημεῖον εἶναι ἡ ἐξίσωσις μὲ τὰς τιμὰς τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Τὰ εἶπον αὐτὰ διότι πράγματι ἔπρεπε αὐτὸ τὸ χάος τιμῶν τρεχουσῶν, τιμῶν πλασματικῶν, τιμῶν πλὰτς κλπ., ὅλο αὐτὸ τὸ χάος τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι περίπλοκον, ἀλλὰ περιπλέκεται καὶ συσκοτίζεται ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῶν μονοπωλητῶν, ὅλα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν διὰ νὰ δύναται κανεὶς ν’ ἀντιληφθῇ τί γίνεται. Διότι βλέπει κανεὶς τιμὰς 22 δολλαρίων κατὰ τόννον, ὁ ὁποῖος στοιχίζει 2 δολλάρια καὶ πωλεῖται διεθνῶς 14 δολλάρια. Δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ γίνουν διευκρινίσεις καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς τὰς συμφωνίας αὐτὰς νὰ μιλᾶμε μὲ καθαρὰ χαρτιά, διότι ἡ συσκότισις τῶν λογαριασμῶν, δὲν ἔχει καθαροὺς σκοπούς, εἶναι πάντοτε ὕποπτος. Ἄς ἴδωμεν τώρα τὰς τροποποιήσεις τῆς συμβάσεως. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας μου, ἦτο μία γενικὴ κατατόπισις. Τὸ δεύτερον μέρος ἀφεώρα τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν καὶ τὸ τρίτον τὴν ἀναθεώρησιν τῆς συμβάσεως. Νομίζω, ὅτι παρὰ τοὺς διαξιφισμοὺς τῶν κυρίων Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, πρώην καὶ νῦν, καὶ τὴν βραδυφλεγῆ ἔξαψιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, εἶναι ἀξιοπαρατήρητος ἡ τοποθέτησις τῶν δύο μεγάλων κομμάτων ἀπέναντι τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἡ μὲν ΕΡΕ ζητεῖ συνυπευθύνους. «Ὅ,τι κάναμε ἡμεῖς, τὸ ἴδιο κάνετε καὶ σεῖς». Ὑποστηρίζει ἡ ΕΡΕ, ὅτι ἡ ἐκ τῆς ἀναθεωρήσεως διαφορὰ εἶναι ἐλαχίστη καὶ τέλος καταλήγει καὶ εἰς θριαμβολογίας, τὰς ὁποίας ἐγὼ θεωρῶ ὄχι ἁπλῶς ἀπαραδέκτους, ἀλλὰ καὶ ἐξοργιστικάς. Ὁπωσδήποτε ἡ τοποθέτησις τοῦ κ. Παπαληγούρα, ὅτι μόνον ἡ ΕΔΑ θὰ διαφωνήσῃ ἦτο ἐπιδίωξις κοινοῦ μετώπου ΕΡΕ καὶ ΕΚ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐξαπέλυσε μύδρους, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς κριτικῆς, ἦσαν σωστὰ καὶ δίκαια τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, καὶ ἐλέχθησαν ὀλιγώτερα ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ἐλέχθησαν ἐπίσης πολλὰ καὶ ἀπὸ τὴν παράταξίν μας, ἀπὸ τὸν κ. Κιτσίκην, τὸν κ. Ἐφραιμίδην, τὸν κ. Ἠλιόπουλον καὶ ἐμέ, ὅπως ἐλέχθησαν ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὴν παράταξιν τῶν Προοδευτικῶν, ἀπὸ τοὺς κ.κ. Λυκουρέζον καὶ Καψάλην, ὅπως ἐπίσης καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας ἤδη εἰς ἄλλα κόμματα κ.κ. Βασιλᾶτον καὶ Σαββόπουλον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ πλέον ἐπίλεκτα στελέχη τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, πρωτοστατούντων τῶν κ.κ. Μαύρου καὶ Μητσοτάκη καὶ τέλος αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὸ τελειωτικὸν κτύπημα. Ἀνέγνωσε χθὲς μερικὰς περικοπὰς ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Ἀλλὰ ἡ ὅλη ἐπίθεσις ἦτο καταπέλτης. Ἐλέχθησαν πράγματα τρομερά. Ὁ κ. Μαῦρος εἶχεν εἴπει, ὅτι μόνον εἰς χώραν κάφρων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνομολογηθῇ μία τοιαύτη σύμβασις. Ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶχεν εἴπει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκοπίμως ἀπέφυγε τὴν δημοσιότητα κλπ. Καὶ εἶπεν, ἐπίσης, τρομερὰ πράγματα, ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγός, τότε, τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐλέχθησαν πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο ἐνδιαφέρον νὰ πληροφορηθοῦν οἱ νέοι συνάδελφοι ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 1ης Φεβρουαρίου τοῦ 1963. Μεταξὺ τῆς προσπαθείας τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ ἐξαφανίσῃ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς παλαιᾶς συμβάσεως καὶ τῆς ἀναθεωρηθείσης καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ διογκώσῃ τὴν διαφοράν, ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ποῖα ἦσαν τὰ κύρια χαρακτηριστικά, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπεκρίθη ἡ ἀρχικὴ σύμβασις; Ἐὰν πρῶτον, προσεδιωρίσθησαν ὑψηλαὶ τιμαὶ τῶν καυσίμων ποὺ βαρύνουν τὴν οἰκονομίαν καὶ ἀποκλείουν τὴν ἀνταγωνιστικότητά της, αὐταὶ παραμένουν ἐξ ἴσου ὑψηλαί. Ἐὰν δεύτερον, θεμελιῶδες σημεῖον ἦτο ἡ καθιέρωσις μονοπωλίων διὰ τῆς ἀναθεωρηθείσης συμβάσεως, καθιεροῦνται περισσότερα. Ἐὰν ἄλλο σημεῖον ἦτο ἡ ἀδυναμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀσκήσῃ ἐξωτερικὴν ἐμπορικὴν πολιτικήν, διότι ἐδεσμεύετο ἡ ἀγορά της δι’ ἀόριστον χρονικὸν διάστημα καὶ μὲ ὑψηλὰς τιμὰς εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ κάμῃ ἀνταλλαγὰς Ἑλληνικῶν προϊόντων μὲ πετρέλαια ἀνατολικά, πολὺ εὐθηνότερα, νομίζω, ὅτι τοῦτο παραμένει τὸ ἴδιον καὶ μετὰ τὴν ἀναθεώρησιν. Ἡ ἀρχικὴ σύμβασις ἄφηνε περιθώρια 10%. Ἡ ἤδη ἀναθεωρηθεῖσα τὸ ἔκαμε 15%. Δηλαδή, μὲ τὴν παλαιὰν σύμβασιν οἱ ξένοι μονοπωληταί, ἦσαν κατακτηταὶ τῆς ἀγορᾶς μας ὄχι διὰ τὸ 100%, ἀλλὰ διὰ τὸ 90 καὶ τώρα εἶναι ὄχι διὰ τὸ 90, ἀλλὰ διὰ τὸ 85%. Θὰ ἴδωμεν ὕστερα εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἀνταλλαγεισῶν ἐπιστολῶν ποὺ ἐπέχουν θέσιν ἀναθεωρηθείσης συμβάσεως, ὅτι δὲν κοστίζει τίποτε αὐτό, διότι δὲν ἦτο εἰς θέσιν μὲ τὴν δυναμικότητά του τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, ἔστω καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἰς τὰ 2½ χρόνια θὰ φθάσῃ εἰς πλήρη λειτουργίαν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρῃ περισσότερα. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί. Τελικὰ φθάνει ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις εἰς μίαν μείωσιν τῆς ἀνεξαρτησίας μας, διότι ἀνεξαρτησία εἶναι νὰ ἠμπορῇς νὰ πάρῃς ὅπου εὑρίσκεις καλυτέρας τιμάς, ἢ νὰ ἔχῃς τὴν δυνατότητα ἀνταλλαγῶν ὅπου δήποτε θέλεις. Ἐὰν ἡ κριτικὴ ἠσκήθη, διότι δημιουργεῖται μέσα εἰς τὴν χώραν μας ἕνα πελώριον ὑπερμονοπώλιον, σὲ συνδυασμὸν μὲ τὰ προνόμια ποὺ ἐδημιούργησεν ἡ ὑπὸ ἀποικιακοὺς ὅρους συνομολόγησις τῆς συμβάσεως, ἐὰν αἰτία τῆς ἐπικρίσεως ἦτο ἡ ἐξάρτησις, ἡ ἐξάρτησις τώρα γίνεται μεγαλυτέρα. Καὶ πέμπτον, ἐὰν τὰ κέρδη ἦσαν ἀποικιακῆς μορφῆς, διατηροῦνται. Δὲν ὑπῆρξαν μεταβολαί; Ὑπῆρξαν καὶ μάλιστα μερικαὶ θετικαί. Θὰ τὰς ἴδωμεν. Δὲν ὑπῆρξαν μεταβολαὶ οὐσιώδεις, ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας; Δυστυχῶς, ὑπῆρξαν πάρα πολλαὶ καὶ θὰ τὰς ἴδωμεν. Ὑπῆρξαν καὶ μερικαὶ μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κρίσιν μου, μᾶλλον πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπιδεινώνουν τὴν κατάστασιν, οἵα ἦτο πρὸ τῆς συμβάσεως. Θὰ τὰς ὑπογραμμίσωμεν. Πάντως, ἐπανέρχομαι εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλα ἐν ἀρχῇ, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ποιοτικὴ διαφορά. Ὑπάρχουν μικροτροποποιήσεις, ἐν σχέσει πρὸς τὸν ὄγκον καὶ τὸ μέγεθος τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν διαφοραὶ ποιοτικῶς. Τώρα διερωτῶμαι, διατί προέβη ἡ Κυβέρνησις εἰς ἀνακοινώσεις; Ὑποκαθιστοῦν νομοθετικὴν κύρωσιν ἢ σκέπτεται ὅταν συνομολογηθῇ ἡ σύμβασις νὰ τὴν φέρῃ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν; Ἠμπορεῖτε, κ. Ὑπουργέ, νὰ μοῦ ἀπαντήσητε ἐπ’ αὐτοῦ, τώρα, διὰ νὰ μὴ ἐπεκταθῶ;

§57Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς ὅλα μαζί.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ἔλθῃ διὰ νομοθετικὴν κύρωσιν. Αὐτὸ ἔγραφεν, ἄλλωστε καὶ ἓν οἰκονομικὸν ἡμερήσιον φύλλον, πολὺ καλὰ πληροφορημένον, παρακολουθοῦν ὅλην τὴν διαδρομὴν τῶν συζητήσεων καὶ διαπραγματεύσεων. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία, ἡ ἀκολουθηθεῖσα καὶ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, τοῦ Ν. 4171. Θὰ προέτρεπον τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι δεσμευμένη, διότι μὲ σωρείαν ἐπιτελῶν της, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. 4171, μὲ διαπρύσιον ὑποστηρικτὴν τὸν μὴ παρόντα σήμερον Ὑπουργὸν Βιομηχανίας κ. Ζίγδην, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν κ. Μαῦρον καὶ μὲ τὸν κ. Ζορμπᾶν καὶ μὲ τὸν κ. Κοθρῆν καὶ μὲ τὸν κ. Σαββόπουλον, ἔχει εἴπει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν μίαν Κυβέρνησιν νὰ συνομολογῇ μεγάλης σημασίας παραχωρητικὰ προνόμια, χωρὶς τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς. Εἶπαν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, τὸ ἐστήριξαν καὶ τὸ ἐστηρίξαμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἑρμηνείαν ποὺ δίδει ὁ Συρόπουλος εἰς τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Συντάγματος, ὅτι συμφωνίαι δίδουσαι παραχωρήσεις καὶ προνόμια ψηφίζονται ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ μόνον διὰ μίαν συγκεκριμένην σύμβασιν καὶ ὑπὸ ἐκ τῶν προτέρων ὡρισμένους ὅρους εἶναι δυνατὸν κατόπιν εἰδικῆς καὶ περιωρισμένης ἐξουσιοδοτήσεως νὰ συγχωρηθῇ ἡ μὴ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπεστήριξε, λοιπόν, πάντοτε ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις, ὅταν ἦτο Ἀντιπολίτευσις, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ αἱ συμβάσεις νὰ ἔρχωνται ὡς τετελεσμένα γεγονότα καὶ νὰ γίνωνται ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος. Συμφέρει καὶ ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος, νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Βουλήν. Ἔλεγε, τότε, ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Βιομηχανίας: «Κύριοι βουλευταί, τὰ παθήματα εἰς τοὺς σώφρονας, γίνονται, ὡς γνωστόν, μαθήματα, ὄχι ὅμως, ἀτυχῶς, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ τὸ πάθημα τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου, ἀντί, ὡς ὤφειλε, νὰ δεχθῇ καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας συμβάσεις, ἐξυπηρετούσας τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα, ἐσκέφθη ὅτι καλλίτερον δι’ αὐτὴν εἶναι νὰ ἀποφύγῃ εἰς τὸ μέλλον παντελῶς τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν συναπτομένων ὑπ’ αὐτῆς συμβάσεων. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν αὐτῶν ἐγκαίρως, ἀλλὰ νὰ εὑρίσκεται πάντοτε πρὸ τετελεσμένου γεγονότος. Αὐτὸ εἶναι ὅλο τὸ περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ τίποτε περισσότερον». Αὐταὶ ἦσαν αἱ ἀπόψεις. Τὰς ἀπόψεις, ὅμως αὐτὰς ἐπὶ τοῦ γενικοῦ Ν. 4171 περὶ προσελεύσεως ξένων κεφαλαίων, εἰδικῶς προκειμένου περὶ τῆς συμβάσεως ΠΑΠΠΑΣ τὰς ὑπεγράμμισεν ἐντόνως ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς καὶ ἔφθασε μέχρι θεωρίας περὶ νομικῆς ἀκυρότητος τῆς συμβάσεως εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ σᾶς συνίστων, λοιπόν, νὰ τὴν φέρετε εἰς τὴν Βουλήν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Προβλέπω, χωρὶς καμμίαν διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, ὅτι ἄλλως, θὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ὁπωσδήποτε καταλαβαίνω, ὅτι ὑπῆρξε μία πίεσις τρομερά, μία πίεσις χρόνου, μία ἀγωνία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιτύχῃ κἄτι τι ποὺ νὰ ἐμφανισθῇ ὡς ἀναθεώρησις ἐντὸς δύο–τριῶν εἰκοσιτετραώρων, σχεδὸν μαχαῖρι στὸ λαιμό. Ὁ ἐργολάβος λέγεται Θωμᾶς καὶ ἔπρεπε κἄτι νὰ γίνῃ εἰς τὴν ἑορτήν του. Εἶχε προεξοφληθῆ ἡ παρουσία τοῦ Βασιλέως, τῆς μνηστῆς του, τῆς Διαδόχου, ὅλων σχεδὸν τῶν Ὑπουργῶν, ἦλθε καὶ ὁ κ. Φουλμπράϊτ.....

§59Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶχε σχέσιν αὐτό;

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀφήσατέ το δι’ ἄλλην φοράν. Εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἀερογέφυρα. Αὐτὸ τὸ ἴδιον οἰκονομικὸν φύλλον ἔλεγεν εἰς τὰς 7 Μαΐου, τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῶν ἐγκαινίων καὶ 24 ὥρας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς: «Ἡ σημερινὴ ἡμέρα θεωρεῖται ὡς κρίσιμος, διότι ὁ Βασιλεὺς καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ γνωρίζουν, ἐὰν θὰ μεταβοῦν ἢ ὄχι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ παραστοῦν κλπ.». Ἡ σκλήρυνσις τῆς στάσεως τοῦ κ. Πάππας ἀποδίδεται εἰς τὸν παράγοντα χρόνον, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἠναγκασμένη νὰ λάβῃ ἀποφάσεις ἐντὸς 24ώρου καὶ παραθέτει μίαν σειρὰν δευτερευόντων γεγονότων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Τὸμ Πάππας καὶ δι’ αὐτοῦ ἡ ΕΣ-ΣΟ, τὸ μεγαλύτερον μονοπώλιον τοῦ κόσμου, ἡ μεγαλυτέρα οἰκονομικὴ ἐπιχείρησις τοῦ κόσμου, μετὰ τὴν ἀναθεωρηθεῖσαν σύμβασιν, ἐνῷ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐξαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἦτο Ἀντιπολίτευσις, ἐπεβάλλετο ἡ ἀκύρωσίς της, ἐπέβαλλεν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, χώρου, χώρας καὶ λαοῦ καὶ Κυβερνώντων, ἰσχυρὰν χειρολαβήν. Οὐσιαστικὰ ἀπὸ προχθὲς εἶναι κυρίαρχος τῆς χώρας. Καὶ θὰ ἐπιβάλλῃ τοὺς νόμους της. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν λέγω πόσον ἰσχυρὰ εἶναι ἡ διεθνὴς ΕΣΣΟ, τὸ παγκόσμιον καρτέλ. Μόνη ἡ ἐπένδυσις Πάππας εἶναι τώρα 190.000.000 δολλάρια. Σύμφωνα μὲ τὰς στατιστικὰς τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων, τὸ σύνολον τοῦ ἐπενδεδυμένου παγίου κεφαλαίου, εἰς τὰς βιομηχανίας τὰς ἀξίας λόγου ποὺ λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, διὰ τὰς στατιστικάς, τὰς 453, εἶναι 213.000.000 δολλάρια. Δηλαδὴ ὅσον εἶναι ὅλη ὁμοῦ ἡ Ἑλληνικὴ Βιομηχανία, τόσον θὰ εἶναι τὸ κεφάλαιον τὸ ἐπενδεδυόμενον τοῦ ὁμίλου Πάππας.

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ τελευταῖον εἶναι καθαρὰ θέσις.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ φέρῃ μαζί του τὴν βιβλιοθήκην του. Ἀλλὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τόσον εἶναι τὸ συνολικῶς ἐπενδεδυμένον κεφάλαιον ὅλων τῶν βιομηχανιῶν μας, μεῖον ἀποσβέσεων.

§63Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔτσι εἶναι.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι ὁ ἐλέγχων ἐπιχείρησιν 200 ἑκατ. δολλαρίων παγίου κεφαλαίου, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐλέγχει τὴν Ἑλλάδα. Ὅταν μάλιστα ἔχῃ πίσω του τὴν ΕΣΣΟ καὶ ἡ ΕΣΣΟ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἤδη φανερόν, ἀπὸ τὴν πρώτην ἑβδομάδα, ὅτι ἄρχισε νὰ σωρεύῃ. Ὅταν λέγωμεν διὰ 190 ἑκ. δολλάρια, ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν θερμοκρασίαν τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Τὸν Μάρτιον εἶχεν ἐκδοθῆ τὸ Διάταγμα 151 διὰ τὴν ἐπένδυσιν Νεύρου. Προσηρτήθη σχεδὸν ἀμέσως ἀπὸ τὸ τρὰστ Πάππας, προσεκολλήθη ἡ ἐπένδυσις Νεύρου. Τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ἀναθεωρήσεως δημοσιεύεται ἡ ἀκόλουθος πληροφορία: «Ἡ Ἑταιρεία Χαλυβδοφύλλων Α.Ε. ἀναζωπυρώνει τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν μονάδα ψυχρᾶς ἐξελάσεως. Ἡ ἐπιχείρησις διὰ παρεμβάσεών της εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα ζητεῖ πραγματοποίησιν συνεργασίας τοῦ ὁμίλου ΕΣΣΟ–ΠΑΠΠΑΣ, μετὰ τῆς Ἑταιρείας Χαλυβδοφύλλων εἰς τὸν τομέα τῆς ψυχρᾶς ἐξελάσεως». Κουβέντες καὶ περὶ χαλυβουργικῆς καὶ περὶ χαλυβουργίας γίνονται εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ δοῦμε πορεῖες βιομηχάνων μὲ πλακὰτ ἔξω ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα νὰ ζητᾶνε νὰ ἀπορροφηθοῦν καὶ νὰ ὑποδουλωθοῦν εἰς τὴν ΕΣΣΟ–ΠΑΠΠΑΣ διὰ νὰ μὴ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὸν ἀνταγωνισμόν της. Δὲν εἶναι λοιπὸν σωστὸ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ τοῦ σημερινοῦ ὄγκου τοῦ τρὰστ Πάππας. Θὰ γίνωνται προσαρτήσεις ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην, διότι θὰ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος ἐξαφανίσεως.

§65Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, ἐπίσης, ὄχι ἁπλῶς πληροφορία, ἀλλά, νομίζω, ὅτι εἶναι σχεδὸν γεγονός. Τὸ ἐργοστάσιον φωσφορούχων λιπασμάτων εἶχε θεμελιωθῆ εἰς τὴν Ἀμφίπολιν Σερρῶν. Ἤδη ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ γίνῃ τὸ ξεθεμελίωμα τοῦ ἐργοστασίου καὶ θὰ θεμελιωθῇ εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλονίκης, ἀκριβῶς εἰς τὴν περίμετρον τῶν ἐργοστασίων κλπ. τοῦ Τόμας Πάππας. Ὑποθέτω, ὅτι καὶ ἐσωτερικῶς ἔχει γίνει αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε προκειμένου περὶ Νεύρου. Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον γεωγραφικὴ ἡ προσκόλλησις, δὲν ἀποκλείεται οἰκονομικὴ ἐξάρτησις.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν τὸ ἀποκλείω, κ. συνάδελφε. Τὸ γεγονός, ὅτι ἐφέρθη κατὰ τὸν ὠμὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφέρθη ἡ ἐπιχείρησις αὐτή, ὅτι ὁ κ. Πάππας ἐδήλωνε, ὅτι ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κάμω καμμίαν παραχώρησιν κλπ. καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπέσχετο ἀκύρωσιν, μὴ μετάβασιν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οὔτε αὐτῆς οὔτε τοῦ Βασιλέως, καὶ ὅλα αὐτὰ ἀνετράπησαν ἐντὸς 24 ὡρῶν, δείχνει τὴν ἔκτασιν τῆς ἐπιρροῆς καὶ τῆς ἰσχύος τοῦ τράστ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι κινδυνεύει κἄτι πολυτιμώτερον. Τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσέξετε, ὅτι αὐταὶ αἱ βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς συμβάσεως, γίνονται μέχρι τοῦ Αὐγούστου 1968 καὶ μόνον. Τί εἶναι ὁ Αὔγουστος 1968; Διατὶ τὸν Αὔγουστον 1968 καὶ ὄχι τὸν Ἰανουάριον ἢ τὸν Δεκέμβριον; Εἶναι ἡ χρονολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν λήγει ἡ μίσθωσις τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Λήγει εἰς τὰς 28 Αὐγούστου 1968. Ἐὰν ἦτο ἐπαρκῶς ἀδέσμευτος ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐὰν ἠμπορέσῃ ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς ὑπερεξουσίας Πάππας μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ εἶναι, θὰ ἦτο τὸ πρῶτον διϋλιστήριον ἕνα ἰσχυρὸν ὅπλον εἰς μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγεν, ὅτι δὲν ἔχομεν κρατικὸν διϋλιστήριον διὰ νὰ τὸ δίδωμεν εἰς τρίτους μὲ ἐνοίκιον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸ χαράτσι ποὺ πληρώνομεν εἰς τὰ μονοπώλια. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ αὐτὸ, καὶ μὲ τὰ ὑπερκέρδη τῆς διϋλίσεως καὶ τὰς τιμὰς πετρελαίου καὶ ναύλων, τὰ ὁποῖα ὅλα ἦτο δυνατὸν νὰ περιορίσῃ μεγάλως νὰ ἔσωζε τὴν κατάστασιν. Θὰ ἠδύνατο ἐπομένως διὰ τῆς διαχειρίσεως τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου κατὰ τρόπον ἐθνικὸν νὰ ἐπιβάλῃ συμμόρφωσιν εἰς τὸ δεύτερον διϋλιστήριον τοῦ Πάππας. Θὰ μπορέσῃ νὰ τὸ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐγὼ ἀγαθὰς προθέσεις δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω εἰς κανένα. Ἡ πεῖρα ὅμως ἡ διεθνὴς εἶναι, ὅτι ὅπου ἐγκαθίστανται τοιαῦτα ἰσχυρὰ καὶ τόσον ἀδίστακτα μονοπώλια, προσδιορίζουν αὐτὰ ποία θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ διαπραγματευθῇ μαζί των. Ἀπὸ τώρα δείχνει τὶς διαθέσεις του τὸ τρὰστ Πάππας. Εἰς τὰς 8 Μαΐου, τὴν ἡμέρα τῆς ὑπογραφῆς τῆς ἀναθεωρήσεως γράφεται: «Κατὰ τὸ δεύτερον στάδιον ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ θὰ διεξαχθοῦν διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ τροποποίησιν τῆς συμβάσεως εἰς ἄλλα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συμβάσεως ἐκμισθώσεως τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ εἰδικώτερον τὴν κάλυψιν τῶν εἰς ἕτοιμα προϊόντα ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου Θεσσαλονίκης, ἐξαιρέσει ὑγραερίων καὶ ἀσφάλτου». Δηλαδὴ τώρα καλύπτει τὸ διϋλιστήριον τοῦ Δημοσίου τὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ τὰς νέας ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν διεκδικεῖ νὰ τὰς καλύψῃ μονοπωλιακῶς, χωρὶς ἀνταγωνισμὸν πλέον, τὸ διϋλιστήριον τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ τώρα λέγει, ὅτι θὰ περιορισθῇ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον μόνον εἰς τὴν ἄσφαλτον καὶ εἰς τὰ ὑγραέρια, δηλαδὴ εἰς τὰ ὑποπροϊόντα τῶν ὑποπροϊόντων τῆς κατεργασίας καὶ τῆς διϋλίσεως τοῦ πετρελαίου.

§67Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τί κείμενον εἶναι αὐτό;

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς εἶπον, κ. Ὑπουργέ, ὅτι μετὰ μεγάλης προσοχῆς παρακολουθῶ τὸ οἰκονομικὸν περιοδικὸν «Ἐξπρές», εἰς τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς δίδετε συνεργασίαν διὰ δηλώσεων. Πρόκειται περὶ κειμένου τοῦ περιοδικοῦ τούτου τῆς 8.5.64, τὸ δὲ περιοδικὸν αὐτὸ εἶναι πολὺ ἐνήμερον καὶ καλῶς πληροφορημένον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὄρεξις ποὺ ἄνοιξε τὴν ἰδίαν ἡμέραν τῆς ἀναθεωρήσεως. Τώρα τί θὰ γίνῃ μέχρι τὸ 1968; Πολλὲς φορὲς προέβλεψα, καὶ τὰ προεῖπα, πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν εὐχάριστα καὶ διεψεύσθην ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις. Ὕστερα, ἐπηκολούθησαν τὰ γεγονότα. Καὶ διέψευσαν τὰς Κυβερνήσεις. Ἀπὸ τώρα προλέγω, ὅτι τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον τὸν Αὔγουστον 1968 θὰ ἐνοικιασθῇ εἰς τὸν Πάππας καὶ ἄν μία Κυβέρνησις δὲν τὸ θέλῃ αὐτό, ὁ Πάππας θὰ προσδιορίσῃ ποία θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις ποὺ θὰ διαπραγματευθῇ μαζί του. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἴδωμεν τί εἶναι ἡ ἀναθεώρησις. Νὰ ἴδωμεν πῶς ἐκτιμᾷ τὰς μεταρρυθμίσεις, ὁ ἴδιος ὁ Τὸμ Πάππας. Τὴν 8ην Μαΐου, ὑπεγράφη ἡ ἀναθεώρησις, προβαίνει εἰς δηλώσεις πρὸς τὴν «Μεσημβρινήν». «Καμμία συμφωνία διὰ μεταβολὴν τῆς συμβάσεως ΜΟΥ δὲν ἔγινεν, οὔτε πρόκειται νὰ γίνῃ. Ἐὰν πρόκειται νὰ προβῶ εἰς κἄποιας παραχωρήσεις, αὗται γίνονται εἰς ἐπίδειξιν ἑνὸς πνεύματος καλῆς θελήσεως καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων προβλέπει ἡ συμφωνία». Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προστρέξω εἰς τὰ ἐπίσημα κείμενα πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἀνενδότου ἑρμηνείας ποὺ δίδει εἰς τὴν ἀναθεώρησιν ὁ κ. Πάππας. Εἰς τὴν πρώτην σελίδα τῆς πρώτης ἀνταλλαγείσης, ἐπιστολῆς λέγει: «Πέραν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως Ἑλληνικοῦ Δημοσίου–Τὸμ Πάππας καὶ τοῦ διέποντος τὴν ἐπένδυσιν ἡμῶν Β. Δ. συμφώνως τῷ Ν.Δ. 2687)1953, δύνανται νὰ παρασχεθοῦν αἱ τυχὸν πρόσθετοι ὠφέλειαι. Εἰς τὴν σελίδα 3 καὶ εἰς τὸν ὅρον 7 ἐν σχέσει πρὸς τὴν περίοδον μετὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1968, λέγει ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συζητήσωμεν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς συμβάσεώς μας, δηλαδὴ ὁμιλεῖ περὶ τοῦ πλαισίου τῆς συμβάσεως ὡς βασικοῦ κειμένου καὶ προσθέτει, ὅτι ἠμπορεῖ κἄτι νὰ συζητήσῃ, ὑπόσχεσις ποὺ δὲν τὸ δεσμεύει. Τώρα πῶς ἐξετιμήθη ἡ σύμβασις αὐτή; Ἐὰν ἐξετιμήθη ὡς ριζικὴ ἀλλαγὴ ἢ ὄχι καὶ ἀπὸ κυβερνητικῆς ἀκόμη πλευρᾶς ὑπάρχει ἓν ἄρθρον τῆς κυβερνητικῆς ἐφημερίδος «Ἐλευθερία». Δὲν θέλω νὰ ἀναγνώσω οὔτε τὸ παραμικρὸν ἀπόκομμα αὐτοῦ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι τὸ ἐδιαβάσατε. Περιεῖχε δεινοὺς χαρακτηρισμούς, ἔφθανε εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τίποτε τὸ οὐσιῶδες δὲν μετεβλήθη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπανέλαβε τὰς ἐπικρίσεις διότι ἡ σύμβασις ἡ ἀρχικὴ ἔγινε χωρὶς διαγωνισμούς, διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως προσετέθησαν νέοι κλάδοι, ἐδόθησαν νέα προνόμια διὰ προσθέτους ἐπενδύσεις ἄνω τῶν 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἔγινε κανεὶς διαγωνισμός; Χωρὶς διαγωνισμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὡς ἐπικρίνων τὴν τότε Κυβέρνησιν ἔλεγεν, ὅτι εἶναι ἀξιοσημείωτον, ὅτι διὰ νὰ ἐνοικιάσῃ τὸ κράτος 2 δωμάτια εἰς ἕνα χωριὸ διὰ σταθμὸν χωροφυλακῆς χρειάζεται διαγωνισμός. Διὰ νὰ ἐγκαταστήσωμεν προνόμια καὶ μονοπώλια καὶ νὰ διαθέσωμεν τὴν ἀγοράν μας εἰς τὴν ἐπιδρομὴν ξένων συμφερόντων δὲν χρειάζεται διαγωνισμός; Ὑπῆρξεν ἕνας σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως διαφαινόμενος ἀπὸ τὴν κριτικὴν ποὺ ἔκαμεν ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ καθ’ ὅλον τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων, νὰ ἐπιτύχῃ, νὰ τῆς δοθῇ διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως περιθώριον νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν ἐξωτερικῶν ἀνταλλαγῶν. Δηλαδὴ τὸ νὰ τῆς δοθῇ ἡ δυνατότης εἰσαγωγῆς ἀργοῦ πετρελαίου καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ἐπέτυχεν αὔξησιν τοῦ δικαιώματος εἰσαγωγῆς ἑτοίμων προϊόντων ἀπὸ 10 εἰς 15%. Δηλαδὴ τὸ μονοπώλιον ἀντὶ νὰ εἶναι 100% εἶναι 85%. Τοῦτο ὅμως εἶναι ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας. Καὶ εἶναι σκιῶδες τὸ πλεονέκτημα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπεστήριξε χθὲς εὐλόγως ὅτι τὰ 2–3 πρῶτα χρόνια δὲν θὰ ἀποδίδῃ εἰς τὸ μάξιμουμ τὸ διϋλιστήριον. Ἐγὼ τοῦ χαρίζω τὴν ὁμολογίαν του αὐτὴν καὶ τοῦ λέγω, ὅτι θὰ ἀποδώσῃ εὐθὺς ἀμέσως τὸ μάξιμουμ. Ἀφοῦ ὅμως θὰ γίνῃ ἡ ἀμμωνία καὶ τὰ πετροχημικά, χρειάζονται τὰ πετρελαιοειδῆ ὡς πρώτη ὕλη. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἐντὸς ὀλίγου διατὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ περίσσευμα, ἀλλὰ ἔλλειψις. Ἕν ἄλλο σημεῖον: Αἱ βελτιώσεις διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως ὑπὲρ τοῦ δημοσίου εἶναι χρονικῶς περιωρισμέναι μέχρι τοῦ Αὐγούστου 1968, ἐνῷ ἡ σύμβασις εἶναι ἀπεριορίστου διαρκείας. Καὶ μετὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1968, θὰ γίνῃ συζήτησις ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως ὁπότε θὰ εἶναι κυρίαρχος ὁ Πάππας καὶ ἐγὼ διακινδυνεύω μίαν πρόβλεψιν μήπως πάλιν εὑρεθοῦν τρόποι σκιώδους ἱκανοποιήσεως καὶ μήπως πάλιν ἐπιδεινωθοῦν οἱ οὐσιαστικοὶ ὅροι εἰς τὰς νέας διαπραγματεύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἀξιέπαινος εἶναι ἡ σκέψις, νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπογράψωμεν σύμβασιν μὲ τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν περὶ προμηθείας ἐκεῖθεν ἀργοῦ πετρελαίου διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ ὁμογενεῖς τῆς Αἰγύπτου καὶ μακάρι διὰ τῆς ἀξίας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ὑποστηρίζεται ἐντονώτατα ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ προσδιώρισε τὸν ὅρον, ἀλλὰ ἡ δραστηριότης ἐφοπλιστοῦ μεσολαβήσαντος ἐντόνως κατὰ τὰς συζητήσεις ὑπὲρ τοῦ Τὸμ Πάππας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη συμβληθῆ διὰ τὴν μονοπωλιακὴν μεταφορὰν τῶν τριῶν αὐτῶν ἑκατομμυρίων τόννων ἀργοῦ πετρελαίου τῆς Αἰγύπτου. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι εὐρύτατα γνωστὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ἔλθει εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ περιμένω ἐπιβεβαίωσιν ἢ διάψευσιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐὰν εὑρεθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀκάθαρτα πετρέλαια πάλιν ἐδῶ ἔχομεν μίαν σκιώδη ἱκανοποίησιν. Θὰ σᾶς τὰ πληρώσωμεν εἰς τὴν κατωτάτην δεδηλωμένην τιμήν, ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ εἰσαγόμενα πετρέλαια ἐπιβαρύνονται μὲ δύο συντελεστὰς μὲ τὴν δεδηλωμένην τιμὴν καὶ τοὺς ναύλους. Ὅσα ὅμως τυχὸν ἀνακαλυπτόμενα ἐντοπίως θὰ προμηθευθῇ ἐξ Ἑλλάδος θὰ τὰ πληρώνῃ μόνον μὲ τὴν δεδηλωμένην τιμήν. Ἐπομένως, πάλιν θὰ δώσωμεν διὰ τὰ διϋλιστήρια κἄποιαν ὠφέλειαν ἡ ὁποία εἶναι πλέον τῶν 2 δολλαρίων κατὰ τόννον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις. Διεκινδύνευσα τὴν πρόβλεψιν αὐτὴν διὰ τὴν ΕΣΣΟ ΕΛΛΕΝΙΚ ἡ ὁποία εἶναι μία ἀπὸ τὶς 300 ἑταιρεῖες τοῦ παγκοσμίου τρὰστ ΕΣΣΟ καὶ ἀνέλαβεν ἐρεύνας ἐν Ἑλλάδι ἀναζητήσεως πετρελαίων, ὑπῆρξε δὲ ἡ ἀπαραίτητος προπομπὸς τοῦ Τὸμ Πάππας. Ἡ ΕΣΣΟ ΕΛΛΕΝΙΚ ἀποστολὴν ἔχει νὰ πνίξῃ καὶ ὄχι νὰ βοηθήσῃ τὴν ἀνακάλυψιν πετρελαίου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διακινδυνεύω αὐτὴν τὴν πρόβλεψιν διότι βεβαίως πολὺ περισσότερον ὠφελεῖται πωλοῦσα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ΕΣΣΟ πετρέλαια τοῦ Κουβέϊτ, τὰ ὁποῖα τῆς κοστίζουν δύο δολλάρια τὸν τόννον παρὰ ἀνακαλύπτουσα Ἑλληνικὰ διὰ νὰ τὰ προμηθεύεται τὸ διϋλιστήριόν της εἰς τὴν δεδηλωμένην, εἰς μίαν τιμὴν δηλ. ποὺ ἐπενόησε διὰ νὰ πωλῇ καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀγοράζῃ. Προχωρῶ. Μετὰ τὸ 1968 θὰ γίνουν νέαι συζητήσεις. Πιστεύω, ὅτι τότε, τὸ τρὰστ Πάππας ἀπὸ θέσεως ἰσχύος θὰ ἐπιτύχῃ συμφωνίας ποὺ θὰ τῆς αὐξήσουν τὰ προνόμια. Χαλυβουργεῖον. Ἐπιβεβαιοῦμεν, ὅτι θὰ κάμωμεν ἕνα χαλυβουργεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιῇ σιδηρομεταλλεύματα, παληοσίδηρα καὶ ἄλλα ὑλικά. Θὰ ἤθελα πάρα πολύ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ διευκρινίσῃ ἀκριβῶς ποίας δυναμικότητος θὰ εἶναι αὐτὸ τὸ Χαλυβουργεῖον. Μὲ τὰ 89 ἑκατομ. δολλάρια θὰ γίνῃ ὡς διεφημίσθη Χαλυβουργεῖον 1.000.000 τόννων— ἀπίθανον κατὰ τὰς διεθνεῖς τιμὰς— ἀλλὰ ἐπὶ τέλους ἂς τὸ βεβαιώσῃ— ἢ πρόκειται περὶ τοῦ Χαλυβουργείου τῶν 233.000 τόννων; Διότι ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁμιλῶν χθὲς εἶπε: Τὸ ξεύρω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ εἶναι τῶν 250.000 τόννων καὶ τὸ ξεύρετε καὶ σεῖς. Συμβαίνει ὅμως ἐγώ, ὁ τρίτος ὁμιλῶν, νὰ μὴ τὸ ξεύρω καὶ λέγεται, ὅτι τὸ ξεύρουν οἱ δύο κύριοι. Θὰ ἤθελα, ὁ κ. Μαῦρος νὰ μᾶς βεβαιώσῃ περὶ τίνος δυναμικότητος χαλυβουργείου πρόκειται, διότι τὸ Ἀγγλικὸν κείμενον τῆς ὁμιλίας εἰς Θεσσαλονίκην τοῦ κ. Στὸκ τοῦ μόνου ἀντιπροέδρου τῆς ΕΣΣΟ, ὁ ὁποῖος παρέστη εἰς τὰ ἐγκαίνια ἔναντι Βασιλέως, Μνηστῆς του, Διαδόχου, Πρωθυπουργοῦ, Ἀντιπροέδρου καὶ Ὑπουργῶν, λέγει, ὅτι θὰ γίνῃ χαλυβουργεῖον 225 –230 τόννων καὶ διότι ἡ ἐπένδυσις δὲν ἐπιτρέπει πρόβλεψιν χαλυβουργείου 1.000.000 τόννων. Ὁπωσδήποτε ἐξασφαλίζει ἔγκρισιν διὰ νὰ κάμῃ χαλυβουργεῖον 1.000.000, ἀλλὰ τὸ προείπομεν καὶ ἡμεῖς κατὰ τὴν ἐπίκρισιν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως ὅπως τὸ προεῖπε καὶ ἡ Ε.Κ., ὅτι χαλυβουργεῖον 250.000 τόννων δὲν θὰ εἶναι βιώσιμον ἐντὸς ὀλίγου, ἐνῷ ἕνα χαλυβουργεῖον 1.000.000 τόννων, θὰ εἶναι μία πολὺ καλὴ ἐπιχείρησις. Ὀφείλω νὰ τονίσω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὀλίγον παραπλεύρως τῆς συμβάσεως, ἂν καὶ ἐκ τῆς συμβάσεως προέρχεται τοῦτο, ὀφείλω νὰ τονίσω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν πηγὴν ἀνησυχιῶν μεγάλην δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος ζῇ καὶ κρατεῖται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν μετηνάστευσεν ἔχων ὀλίγους πόρους ἀπὸ τὴν ἐργασίαν του εἰς τὰ μεταλλεῖα, ἡ ἱεράρχησις, ἡ σειρὰ μὲ τὴν ὁποίαν ἀποφασίζεται νὰ κατασκευασθοῦν οἱ διάφοροι τομεῖς τοῦ χαλυβουργείου. «Θὰ ἄρξηται, ἡ ἀνέγερσις τοῦ χαλυβουργείου ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, διὰ τῶν ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς προϊόντων ψυχρᾶς ἐξελάσεως. Θὰ γίνουν ἐν συνεχείᾳ ἐγκαταστάσεις παραγωγῆς προϊόντων θερμῆς ἐξελάσεως, ὅλα προϋποθέτουν σίδηρον ἢ χάλυβα καθαρὸν κατειργασμένον ἤδη εἰσαγόμενον εἰς χελώνας ἢ ράβδους ὀγκώδεις, καὶ τέλος —λέγει ἡ περὶ τῆς ἀναθεωρήσεως ἐπιστολὴ— διὰ τῶν ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς χάλυβος ἀπὸ σιδηρομετάλλευμα. Ἀπὸ καιροῦ ἔπαυσαν νὰ λειτουργοῦν τὰ μεταλλεῖα τῆς Θάσου καὶ τῆς Σερίφου. Εἰς τὴν Θάσον εἰργάζοντο μέχρι τοῦ 1958, 1.500 μεταλλωρύχοι. Μολονότι ἡ εἰς σίδηρον περιεκτικότης τοῦ μεταλλεύματος εἶναι πελωρία καὶ μολονότι προμηθεύονται αἱ ἐδῶ χαλυβουργικαὶ ἑταιρεῖαι ἔξωθεν μετάλλευμα εἰς πολὺ μεγαλυτέρας τιμάς. Τώρα διαπραγματεύονται καὶ τὴν Σέριφον καὶ τὴν Θάσον νὰ τὴν πάρουν ἰδική τους. Δὲν ξεύρω ἂν τὰ μεταλλεῖα ὑπεχρεώθησαν μὲ τὸ μποϋκοτάρισμα νὰ παύσουν νὰ λειτουργοῦν καὶ ἂν ἐξηναγκάσθησαν νὰ μεταναστεύσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν χιλιάδες Ἑλλήνων ἐργατῶν διὰ νὰ περιέλθουν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν μεταλλείων οἱ ἔχοντες τὴν ἄδειαν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαπραγματευθοῦν μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς καὶ νὰ παραχωρήσουν τὰ μεταλλεῖα των. Δὲν τὸ ξεύρω. Πάντως τὸ χαλυβουργεῖον φαίνεται ὅτι θὰ συνεχίσῃ νὰ φέρῃ ἀπ’ ἔξω ὄγκους σιδήρου, δὲν ξεύρω ποίας μορφῆς, ποὺ περνοῦν ἀπὸ τὴν ψυχρὰν ἐξέλασιν θὰ σύρωνται διὰ νὰ πάρουν τὴν φόρμαν καὶ ἀργότερα θὰ φέρουν καθαρὸν χάλυβα συγκεκριμένης μορφῆς ποὺ θὰ πυρακτώνεται διὰ νὰ μεταποιηθῇ διὰ τῆς θερμῆς ἐξελάσεως καὶ πολὺ ἀργότερα θὰ ἔχωμεν πραγματικῶς βαρεῖαν βιομηχανίαν, ὑψικάμινον μετατροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ μεταλλεύματος ἢ τοῦ τυχὸν εἰσαγομένου μεταλλεύματος σὲ χυτοσίδηρον σπογγώδη καὶ ἀπὸ ἐκεῖ σὲ χάλυβα. Φυσικὰ δὲν γίνεται μνεία καὶ περὶ τῆς μεθόδου. Ἡ ἀρχικὴ σύμβασις ἐμνημόνευε τὴν σύμβασιν ΧΙΛ, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦσαν κατάλληλα τὰ Ἑλληνικὰ μεταλλεύματα.

§69Π. ΔΟΥΚΑΣ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰργάζοντο εἰς τὸ μεταλλεῖον τῆς Θάσου 1.500 μεταλλωρύχοι. Ἀπὸ 2ετίας, ἔπαυσε νὰ λειτουργῇ, τὸ μετάλλευμα ἐξήγετο εἰς τὴν Αὐστρίαν, Γερμανίαν καὶ Ἰταλίαν. Ἀπὸ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τῆς Ἑταιρείας Κρούπ, ἡ ὁποία ἐπώλει σὲ τιμὲς ντάμπιν, ἐχρεωκόπησεν ἡ ἑταιρεία Χονδροδήμου καὶ ἤδη τὰ μεταλλεῖα ἀργοῦν σήμερον, οἱ περισσότεροι μεταλλωρύχοι ἔχουν μεταναστεύσει ἰδιαιτέρως δὲ οἱ εἰδικευμένοι ἐργάται μεταλλείων.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα ὅτι αἱ προστατευόμεναι βιομηχανίαι ἐδῶ βαρύνουν περίπου 100% τὰς τιμὰς τοῦ σιδήρου, αὐτὸ εἶναι μία ἄλλη ἱστορία καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα ὡς πρὸς τὸν Πάππας νὰ μὴ συμβοῦν τὰ ἴδια. Τώρα, προχωροῦμεν σὲ κἄτι ἄλλο, εἰς τὴν ἀμμωνίαν. Ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, ὑπῆρχε συμφωνία διὰ 105.000 τόννους ἀμμωνίας καὶ γίνονται 200.000 τόννοι. Τοῦτο εἶναι ἐπέκτασις τοῦ προνομίου, ἐπέκτασις δὲ τοῦ προνομίου βλαπτικωτάτη, διατί; Τὸ ἐργοστάσιον πετροχημικῶν, χρειάζεται ὡς πρώτας ὕλας, προϊόντα τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διασπώμενα διὰ πυρολύσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκλύεται, ἐλευθεροῦται ὑδρογόνον σὲ βάρος 10% ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Τὸ ὑδρογόνον αὐτό, εἶναι ἓν ὑποπροϊόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἔφευγε στὴν ἀτμόσφαιρα καὶ θὰ ἐπήγαινε χαμένο. Εἶναι, ἑπομένως, δωρεὰν διὰ τὴν ἑταιρείαν. Διὰ νὰ ἀξιοποιήσῃ μὲ βάσιν 15.000 τόννων παραγωγὴν ἀμμωνίας τὸ ὑδρογόνον αὐτὸ ποὺ θὰ ἐπήγαινε χαμένο καὶ τὸ ὁποῖον ἔρχεται δωρεὰν εἰς τὴν ἑταιρείαν, ἐχρειάζετο ἐπεξεργαζόμενον διὰ πυρολύσεως 380 χιλ. τόννους ἀργοῦ πετρελαίου διὰ νὰ μετουσιώσῃ σὲ ὑλικὰ ποὺ θὰ εἶναι χρήσιμα ὡς πρώτη ὕλη τῶν πετροχημικῶν, πλαστικῶν κλπ. Τώρα ποὺ γίνεται 200.000 ἡ ἀμμωνία, χρειάζεται 750.000 τόννους ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἀφ’ ἑνὸς θὰ βγάζῃ πρώτην ὕλην διὰ τὰ πετροχημικά, ποὺ πωλοῦνται πολὺ ἀκριβὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, θὰ ἐλευθερώσῃ περίπου 40.000 τόννους ὑδρογόνου, τὸ ὁποῖον θὰ δεσμεύσῃ τὸ ἄζωτον τοῦ ἀτμοσφαιρικοῦ ἀέρος καὶ θὰ γίνῃ ἀμμωνία δωρεὰν ὡς πρὸς τὸ ὑδρογόνον. Ἐνῷ τὸ κρατικὸν ἐργοστάσιον, διὰ νὰ ἔχῃ ἄλλους 40.000 τόννους ὑδρογόνον, θὰ πρέπει νὰ καταναλώσῃ 100.000 τόννους κάρβουνο, ἑπομένως, τὸ ἐργοστάσιον ἐκεῖνο τὸ καὶ ἄλλως ἐπιβαρυνόμενον, θὰ ἐπιβαρύνεται πληρώνοντας δι’ ὑδρογόνον 3 ἢ 4 δολλάρια κατὰ τόννον ἀμμωνίας, ἐνῷ ὁ Πάππας θὰ ἔχῃ τὸ ὑδρογόνον δωρεάν. Ἂν λοιπὸν δέχεται ν’ αὐξήσῃ τὸ Δημόσιον ἀπὸ 10 εἰς 15% τὰς ἐλευθέρας εἰσαγωγὰς πετρελαιοειδῶν ὁ κ. Πάππας, εἶναι διότι τοὺς 750.000 τόννους ἀργοῦ πετρελαίου τοὺς θέλει ὄχι διὰ τὴν κατανάλωσιν πετρελαιοειδῶν εἰς τὴν ἀγορὰν ἀλλὰ τοῦτο μὲν διὰ τὴν πρώτην ὕλην (ὑδρογόνον) διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας, τοῦτο δὲ ὡς πρὸς τὰ ὑλικὰ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν πυρόλυσιν μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ὑδρογόνου ὡς πρώτην ὕλην διὰ τὸ ἐργοστάσιον τῶν πετροχημικῶν. Καὶ μὲ τὴν ἀναθεώρησιν ποὺ ἔγινε, μὴ λησμονοῦμεν ὅτι αἱ ποικιλίαι πετροχημικῶν ἀπὸ 29 ἔγιναν 9, ἀλλὰ ἡ ἐπένδυσις ἐμεγάλωσεν, ὥστε θὰ χρειασθοῦν περισσότεροι τῶν 750.000 τόννων. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς ἓν ἄλλο θέμα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπενδύσεως Νεύρου. Ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ ἐκτιμᾶται εἰς ὕψος 20 ἑκατ. δολλαρίων διὰ τὸ συγκρότημα Μεσολογγίου καὶ 20 ἑκατ. δολλαρίων διὰ τὸ συγκρότημα Θεσσαλονίκης. Ἡ Ἀμερικανικὴ ἑταιρεία ΕΘΥΛ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὄπισθεν τοῦ ὁμίλου Πάππας, διὰ τὸ τμῆμα διὰ τὸ ὁποῖον συνεργάζονται ὁ Νεῦρος καὶ Πάππας φαίνεται ὅτι χρηματοδοτεῖ τοῦτο δι’ 6, 7 ἢ τὸ πολὺ 8 ἑκατ. δολλαρίων. Μήπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πῶς θὰ χρηματοδοτηθοῦν τὰ ὑπόλοιπα; Μήπως δηλαδὴ πρόκειται ὁ Ο.Β.Α., Ο.Χ.Ο.Α. νὰ δανείσουν τὸν Πάππαν διὰ νὰ ἐξαγάγῃ συνάλλαγμα ἔξω; Τὸ θέτω τὸ ἐρώτημα αὐτό. Κατὰ τὴν λαμπρὰν ὅμως ἐκείνην ἡμέραν τοῦ θεμελίου λίθου, ἡ ὁποία ἐνθυμίζει εἰς τοὺς ἀναγνώστας λογοτεχνικῶν κειμένων ἕνα γνωστὸν ποίημα τοῦ Καβάφη, «Ἀλεξανδρινοὶ Βασιλεῖς», κατὰ τὴν λαμπρὰν ἐκείνην ἡμέραν κἄποιος διετάραξε τὴν ἑορτήν. Πεντακόσιοι ἰδιοκτῆται χωραφιῶν, τὰ ὁποῖα ἀπαλλοτριοῦνται διὰ τὸ μονοπώλιον αὐτό, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐνῷ δι’ ὡρισμένους προνομιούχους καὶ εὐνοουμένους ὡρίσθησαν τιμαὶ 75 ἕως 150 χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὸ στρέμμα διὰ τὰ 2.000 ἄλλα στρέμματα ποὺ ἀνῆκον στοὺς διαμαρτυρομένους χωρικούς, ὡρίσθησαν 5.000 δραχ. τὸ στρέμμα, πεντακόσιοι λοιπὸν χωρικοὶ ἔκαμαν τὴν πορείαν τους, προσήγγισαν πρὸς τὸν τόπον τῆς πανηγύρεως τοῦ θεμελίου λίθου, ἐπενέβη ἡ ἀστυνομία, ἔφερε τὸν Εἰσαγγελέα καὶ τοὺς διεσκόρπισε διὰ τῆς βίας καὶ ἐπὶ τῇ ὑποσχέσει ὅτι «τὸ ζήτημά των θὰ ρυθμισθῇ εὐνοϊκῶς». Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ὑποπροϊὸν τῆς συμβάσεως Πάππας. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν καθορισθεῖσαν πολιτικὴν ὑψηλοῦ κόστους καυσίμων διὰ τῆς συμβάσεως Πάππας, δὲν πρόκειται νὰ ἴδωμεν Θεοῦ πρόσωπον καὶ μάλιστα τώρα ποὺ ἐπιμένει, τέλος πάντων, ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, πλὴν τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἅλμα εἰς τὸ κενὸν καὶ νὰ μποῦμε ὁλοταχῶς εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν οἱ ἄλλοι παράγουν, εἴτε βιομηχανικά, εἴτε γεωργικὰ προϊόντα, μὲ κόστος πετρελαίου 9 καὶ 10 δολλαρίων τὸν τόννον καὶ ἡμεῖς μὲ 18 καὶ 20 δολλάρια διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀνταγωνισθῶμεν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν γενικὴν συνέλευσιν τῆς Ἑταιρείας τσιμέντων «ΤΙΤΑΝ» ἀνεφέρθη, ὅτι ἐματαιώθη προμήθεια 700.000 τόννων τσιμέντων πρὸς τὸ Πακιστάν, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Τσιμεντοβιομηχανία ἐβαρύνετο μὲ ἕνα δολλάριον κατὰ τόννον (τσιμέντου, λόγῳ ὑπερτιμολογήσεως ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν 3ετίαν πάντοτε, ὅτι τὸ Διϋλιστήριον θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀνταγωνίζεται, τώρα ἀναγκάζεται νὰ περιορίζῃ τὰς ἐργασίας της. Ὁ κ. Μαῦρος, ὡς ἀντιπολιτευόμενος, εἰς τὴν ὡραίαν ὁμιλίαν του τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1963, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος ὁ κ. Κιτσίκης, τὰ ἐπανέλαβε μὲ σωρείαν λεπτομερειῶν. Μία ἄλλη παρατήρησις εἶναι, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀνταλλαγάς μας μὲ τὰς χώρας τῶν διμερῶν συναλλαγῶν ἐὰν ἀποκλεισθοῦν αἱ εἰσαγωγαὶ πετρελαίων ἀπὸ ἀλλοῦ καὶ μᾶς τὰ προμηθεύει ὅσον θέλει ὁ ἕνας ἢ ὁ ἄλλος μονοπωλητής. Χθὲς τὸ ὑπηνίχθη ὁ κ. Μαῦρος μὲ μίαν ἀποστροφὴν πρὸς τὸν προκάτοχόν του κ. Παπαληγούραν, ἀναφερόμενος εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ τῆς Κορινθίας. Ἐγὼ νομίζω, ὄχι μόνον τῆς Κορινθίας, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὄχι μόνον τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ἀλλὰ καὶ τὰ σταφύλια καὶ τὰ ροδάκινα καὶ τὰ καπνὰ καὶ τὸ βαμβάκι. Καὶ σήμερον θὰ πρέπει νὰ σκεφθῆτε, ὅτι μετ’ ὀλίγων μηνῶν ἄσκησιν ἐξουσίας θὰ ἀποδίδεται εἰς σᾶς πλέον, διότι ἡ ὑπόθεσις τῶν προκατόχων σας ἐτελείωσεν, ἡ εὐθύνη, ὅτι δυσκολεύετε νὰ ἐξαχθοῦν τὰ προϊόντα αὐτὰ μὲ τὴν ἀναγνώρισιν μονοπωλίων. Συμπέρασμα: Ἡ ἀγορά μας εἶναι κατακτημένη. Εὑρισκόμεθα εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐξασκήσωμεν πολιτικὴν ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Ἡ πολιτικὴ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἐνῷ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἔχωμεν 40% εὐθηνότερα τὰ καύσιμα, ματαιώνει τὴν ἀνταγωνιστικότητα καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν βιομηχανίαν μας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὴν γεωργίαν μας, διότι καὶ εἰς αὐτὴν ὑπεισέρχεται ὡς παράγων κόστους τὸ πετρέλαιον. Τὰ ἀποικιακὰ κέρδη εἶναι ἐξ ἴσου μεγάλα καὶ δουλώνουν τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν φθάνει μόνον ὁ Πάππας, ἀλλὰ ἐδόθη εὐκαιρία μὲ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Πάππα νὰ γίνῃ μία ὁμολογία πίστεως εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, ὁπωσδήποτε εἰσαγόμενον. Διότι βέβαια ἔβαλε τὴν ἐπιφύλαξιν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσβλέπει μὲ ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν πρὸς τὴν ἐποικοδομητικὴν συνεργασίαν τοῦ ξένου κεφαλαίου, τὴν ὁποίαν περιβάλλει μὲ ἀμέριστον συμπαράστασιν. Ἀλλά, ἂν ἐποικοδομητικὴν συνεργασίαν τοῦ ξένου κεφαλαίου, ἀποκαλοῦμεν τὸν βρόγχον εἰς τὸν λαιμὸν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὸν ὁποῖον ἔχει περάσει ἡ σύμβασις Πάππας καὶ ἐὰν εἰς τοιούτου εἴδους ἐπενδύσεις ὑποσχόμεθα ἀμέριστον συμπαράστασιν, νομίζω, ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερος. Κύριοι συνάδελφοι, δραματικὴ εἶναι ἡ θέσις ἰδίως τῶν χωρῶν τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς ποὺ κάμνουν τοιούτου εἴδους ἐπενδύσεις ξένου κεφαλαίου. Καὶ διϋλιστήρια ἔχουν καὶ τί δὲν ἔχουν. Καὶ τὸν Μπετακτοὺρ ἔχουν καὶ τὸν Λατσέρτα, τὸν ὁποῖον εἴχομεν ἐδῶ σήμερον. Τὰ ἴδια εἶχε πάθει καὶ ἡ Μέση Ἀνατολὴ πρὶν χειραφετηθῇ. Καὶ ἡ Αἴγυπτος εἶχε τὸ ὑψηλότερον ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον ὕψος ἐπενδύσεων ξένου κεφαλαίου, λόγῳ τῆς διώρυγος, ἀλλὰ καὶ τὴν μεγαλυτέραν ἀθλιότητα, ἀγραμματοσύνην, πεῖναν, ὀφθαλμίαν καὶ πτωχείαν διὰ τὸν λαόν της. Σήμερον ἐγκαινιάσθη τὸ φράγμα τοῦ Ἀσουὰν πολλαπλασίας σημασίας ἀπὸ δέκα ἐπενδύσεις Πάππας, χωρὶς νὰ χρειασθῇ νὰ ὑποδουλωθῇ εἰς κανένα μονοπώλιον καὶ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ οὔτε τὴν πολιτικήν της, οὔτε τὴν οἰκονομικήν της ἀνεξαρτησίαν. Κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς καμμίαν πρόθεσιν νὰ ὑπερβάλλω τὰ πράγματα, μὲ συντριβὴν ἐθνικήν, λέγω, ὅτι καὶ ὅπως ἀναθεωρήθη ἡ σύμβασις ἀποτελεῖ ὄχι μόνον κίνδυνον–θάνατον διὰ τὴν οἰκονομίαν μας, ἀλλὰ κίνδυνον–θάνατον διὰ τὴν δημοκρατίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κίνδυνον–θάνατον διὰ τὴν πολιτικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς χώρας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ ἀγωνίζεται. Ἀγωνίζεται καὶ μὲ τοὺς ἀγώνας του θὰ ξαναγίνῃ νοικοκύρης στὸν τόπον του. Ἀλλὰ μὴ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι κατηργήσαμεν τὴν ἀπαράδεκτον σύμβασιν. Τὴν σύμβασιν τὴν ἀπαράδεκτον τὴν διεσώσαμεν. Κατηργήσαμεν μόνον τὴν ἀρχὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία διδάσκει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι συνεπὴς ὁ πολιτικὸς εἰς τὰς ὑποσχέσεις του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Δ.Α.).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§72Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξεν ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ εἶναι βεβαίως ἀπόρροια τῆς πολιτικῆς κοσμοθεωρίας, εἰς τὴν ὁποίαν πιστεύει τὸ Κόμμα του, καὶ δὲν ἀνέμενον, ὅτι θὰ ἦτο διαφορετικόν. Δὲν δικαιολογοῦνται, ὅμως, καθόλου τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη, ὅπως θὰ ἀποδείξω ἐντὸς ὀλίγου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ΕΔΑ εἶναι ἐναντίον πάσης ξένης ἐπενδύσεως εἰς τὴν χώραν, πλὴν βεβαίως τῆς Σοβιετικῆς, ὅπως εἶπεν. Αὐτὴ εἶναι μία γραμμὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν μὲ συνέπειαν ὑποστηρίζει, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἰδική μας πολιτική. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην τοῦ ξένου κεφαλαίου, διότι εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ ἐγχωρία ἀποταμίευσις, ἔχομεν ἀνάγκην τῆς ξένης ἐμπειρίας, ἔχομεν ἀνάγκην τῶν ἀγορῶν τῆς Δύσεως καὶ ἐπιθυμοῦμεν ταὐτοχρόνως νὰ καλλιεργοῦμεν καὶ τὰς οἰκονομικὰς συναλλαγὰς μὲ τὰς χώρας τοῦ λεγομένου Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἀκολουθῶν τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἠκολούθησεν. Εἶπεν, ὅτι ἀπὸ τὸ πρῶτον Διϋλιστήριον τὸ Κράτος εἰσπράττει 90,50% τῶν κερδῶν, τῶν ἐν Ἑλλάδι πραγματοποιουμένων κερδῶν, συνεπείᾳ τῆς ὑψηλῆς διατιμήσεως, ἐνῷ ἀπὸ τὸ δεύτερον Διϋλιστήριον δὲν εἰσπράττει τὰ αὐτὰ κέρδη. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Μετὰ τὴν μεταρρύθμισιν τῆς Συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν 3ετίαν πάντοτε, ὅτι τὸ Διϋλιστήριον θὰ ἐργάζεται εἰς ὅλην του τὴν δυναμικότητα τῶν 2.500.000 τόννων, τὰ ἠγγυημένα 50% τοῦ δολλαρίου διὰ κάθε βαρέλιον εἰσερχομένου προϊόντος δίδουν περίπου 8½–9 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Αὐτὸ εἶναι τὸ μίνιμουμ, οἱαιδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καθορισθῆ εἰς τὰς πύλας τοῦ Διϋλιστηρίου. Βεβαίως ἀπὸ τὸν Ἀσπρόπυργον τὸ Κράτος εἰσπράττει κἄτι περισσότερον, ἀλλὰ τὸ Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι κρατικὴ ἰδιοκτησία, εἶναι τοῦ ἀναδόχου καὶ ἀποσβέσεις ὀφείλουν νὰ γίνουν ἀπὸ αὐτόν. Συνεπῶς, μὲ τὰς μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμομεν τῆς Συμβάσεως, καταλήγομεν νὰ ἔχωμεν τὰς εἰσπράξεις τῶν ἰδίων ποσῶν καὶ ἀπὸ τὰ δύο Διϋλιστήρια. Εἰς ἕνα σημεῖον θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Ἡλιοῦ καὶ θὰ διαφωνῶ αἰωνίως μὲ τὸν κ. Παπαληγούραν, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ποτὲ ἐπ’ αὐτοῦ συνεννόησις, ἐν τούτῳ. Τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἰσπράττομεν, ἀφοροῦν τὴν ἐν Ἑλλάδι λειτουργίαν τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἐκπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ ἀργόν, μὲ τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα πραγματοποιεῖ ὁ προμηθευτής, πρὶν τὸ πετρέλαιον εἰσέλθῃ εἰς τὸ Διϋλιστήριον. Διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον συγκεκριμένος. Ἐὰν τὸ Διϋλιστήριον ὁπωσδήποτε ἐχρέωνε τὸ ἀργὸν πετρέλαιον κατὰ τὴν εἴσοδόν του, οὐχὶ εἰς τὴν δηλωμένην τιμήν, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικὴν τιμὴν μετὰ τὰς ἐκπτώσεις, τότε τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα σήμερον ὑπάρχουν, θὰ ἦσαν πολὺ μεγαλύτερα. Αὐτὸ δὲν προκύπτει ἀπὸ κανένα ἰσολογισμόν, διότι πραγματοποιοῦνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πολὺ πρὸ τῆς εἰσόδου τοῦ πετρελαίου εἰς τὴν χώραν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ ἀναλύσω τὴν σημασίαν τῆς μεταρρυθμίσεως ὅσον ἀφορᾷ τὰ 50% τοῦ δολλαρίου. Μὲ τὴν σύμβασιν τὴν ἀρχικήν, τὸ κόστος εἰς τὸ Διϋλιστήριον εἶναι περίπου 2,70 δολλάρια κατὰ βαρέλιον. Καὶ αὐτὸ ἀναλύεται ὡς ἑξῆς: 1.80 δολλάρια πάντοτε ἡ δεδηλωμένη τιμὴ τοῦ εἰδικοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει ἡ Σύμβασις. Δεύτερον, ναῦλος, ἀσφάλιστρα καὶ ἀπώλεια 46 σέντς. Τρίτον, ἔξοδα Διϋλιστηρίου καὶ ἀπώλειαι 27 σέντς καί, τέταρτον, ἀνάλογος 8ετὴς ἀπόσβεσις τοῦ Διϋλιστηρίου, ἔτσι γίνονται οἱ ὑπολογισμοί, 17 σέντς. Τὸ κόστος εἶναι 2,70 δολλάρια κατὰ βαρέλιον. Ἡ τιμή, ἡ ὁποία λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς συμετοχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τῶν 55 σὲντς εἶναι 3,60 δολλάρια. Μεταξὺ 2,70 ποὺ στοιχίζει καὶ 3,60 ποὺ λαμβάνεται ὡς βάσις, ἡ τιμὴ ἐξόδου τοῦ 1962 ὅταν ἔγινεν ἡ σύμβασις, ὑπάρχει ἕνα κέρδος 90 σὲντς ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ ἀνάδοχος κρατεῖ 35 ἐγγυημένα καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον 55, δυνάμενα νὰ μειωθοῦν. Τὰ 55 αὐτὰ σὲντς τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1964 ἔχουν γίνει, λόγῳ μειώσεως τῶν τιμῶν, 40, τὸ δεύτερον τρίμηνον εἶναι 37 καὶ πιθανὸν τὸ 1966 νὰ εἶναι 20. Μὲ τὴν μεταρρύθμισιν τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν, ἐσταθεροποιήσαμεν τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου εἰς ἕνα μίνιμουμ 50 σέντς, τὰ ὁποῖα, μὲ πλήρη λειτουργίαν τοῦ Διϋλιστηρίου, δίδουν 8½ μὲ 9 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸν χρόνον εἰς τὸ Κράτος καὶ τὴν διαφορὰν τὴν χάνει ὁ ἀνάδοχος. Κύριοι βουλευταί, ἔκαμε μίαν ἐνδιαφέρουσαν ἀνάλυσιν τῆς ἱστορίας τῶν πετρελαιοειδῶν ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ μᾶς εἶπε διάφορα πράγματα, πολλὰ τῶν ὁποίων εἶχον καὶ ἐγὼ ἀναπτύξει τὸν περασμένον Ἰανουάριον. Μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον κοστίζει 2 δολλάρια κατὰ τόννον. Δὲν γνωρίζω ἐὰν αὐτὴ ἡ πληροφορία εἶναι ἀκριβής, εἶναι δύσκολον νὰ ἔχῃ κανεὶς πληροφορίας περὶ τοῦ πόσον κοστίζει τὸ πετρέλαιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι τὸ ρωσικὸν πετρέλαιον τὸ ἠγοράζαμεν εἰς τὸ Διϋλιστήριον πρὸς 17,68 τὸν τόννον τσὶφ τὸ 1959, 16,82 τὸ 1960 καὶ τὸ 1963 15,3 δολλάρια. Δὲν ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις πωλοῦσα τὸ πετρέλαιον πρὸς 15,53 νὰ θέλῃ νὰ παράσχῃ τοιαύτης ἐκτάσεως ὑπηρεσίαν εἰς ἄλλας μεγάλας Ἑταιρείας, νὰ κρατᾷ δηλαδὴ τὰς τιμὰς τόσον ὑψηλά, ὅταν τὸ κόστος εἶναι 2 μόνον δολλάρια. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι μεγαλύτερον τὸ κόστος. Διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ εἰσβολή, ὅπως τὴν ἀπεκάλεσαν, τῶν ρωσικῶν πετρελαίων εἰς τὸν Δυτικὸν κόσμον προεκάλεσε τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν, ἐπέφερε τὴν μείωσιν, ἀλλὰ ἡ μείωσις δὲν ἦτο τοιαύτης τάξεως, ὥστε νὰ δικαιολογῇ ἕνα κόστος δύο δολλαρίων, ὥστε νὰ πραγματοποιῇ 500% κέρδη ἀπὸ μίαν κρατικὴν ἐκμετάλλευσιν. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι ἔγινε μία πρότασις πωλήσεως ρωσικῶν πετρελαίων πρὸς 10 δολλάρια φὸμπ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἔναντι ναυπηγήσεων πρὸς δημιουργίαν ἀπασχολήσεως εἰς περιοχὰς ὅπου ὑπάρχει ἀνεργία.

§73Η. ΗΛΙΟΥ. 11,20 δολλάρια κατὰ τόννον.

§74Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Γνωρίζω ἀπὸ τὰς πληροφορίας τοῦ διεθνοῦς τύπου, ὅτι τοιαύτη πρότασις ἐγένετο μὲν ἀλλ’ ἡ σύμβασις δὲν ἐκλείσθη καὶ τὸ πετρέλαιον δὲν ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Αὐτὸ διὰ πληροφορίαν, διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἔγινεν ἡ σύμβασις. Ἠσχολήθη ὁ κ. Ἡλιοῦ μὲ τὸ 10% τῶν ἑτοίμων προϊόντων, τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο κατὰ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν καὶ τὰ 15% τὰ ὁποῖα εἰσάγονται μετὰ τὴν μεταρρύθμισιν καὶ εἶπεν, ὅτι ἁπλούστατα μὲ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν ὑπῆρχε δέσμευσις 90%, τώρα ὑπάρχει 85%. Ἡ ΣΟΚΟΝΥ, δηλ. τὸ πρῶτον διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου, ἦτο 70%, ἐφ’ ὅσον ἔδιδε τὰ 30%, ἄρα ἡ κατάστασις ἐχειροτέρευσεν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἡλιοῦ τιμᾶται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διότι ὅταν ἀγορεύῃ εἶναι πάντοτε παρεσκευασμένος καὶ ἔχει νὰ εἴπῃ τί μὲ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν ἢ ἐνδεχομένως καὶ νὰ διαφωνήσωμεν, διότι ἀγόμεθα ἀπὸ διαφορετικὰς πολιτικὰς κοσμοθεωρίας, ἀλλὰ διὰ πρώτην φορὰν διέπραξε καὶ λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω, ἐν γνώσει, κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω ὁ ἴδιος. Εἶπεν, ὅτι μὲ τὸ 10% καὶ 15% ἁπλῶς ἠλαττώσαμεν τὴν ἐξάρτησιν ἀπὸ 90% εἰς 85%, ἐνῷ τὸ παλαιὸν διϋλιστήριον κρατεῖ 70% καὶ μᾶς δίδει 30%. Χθὲς εἶπον, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ προμηθεύῃ εἰς τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου εἶναι 24%, ὄχι 30%. Ἐξηγήθη δὲ διατὶ τὸ 30% ἔγινεν 24%. Ηὐξήθη ἡ ποσότης τοῦ διϋλιζομένου πετρελαίου, ἀλλὰ τὸ ποσοστόν, ἀτυχῶς παραμένει 30%, δηλ. εἰς ὡρισμένην ποσότητα καὶ ὄχι εἰς ηὐξημένην. Καὶ εἴπομεν, ἐπίσης, ὅτι μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς συμβάσεως, τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον ἐξασφαλίζει ἐπὶ τοῦ διϋλιζομένου πετρελαίου ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, τὸ προοριζόμενον διὰ τὴν κατανάλωσιν τὴν ἐσωτερικήν, ἔγινε 50%. Ἐὰν δὲ προστεθῇ καὶ τὸ Αἰγυπτιακόν, γίνεται 90% καὶ 10% παραμένει εἰς τὸν ἀνάδοχον. Δηλαδή, συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ. Θὰ ἀναλύσω ἀμέσως πῶς συμβαίνει τοῦτο, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφὲς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνωνται τοιαύτης ἐκτάσεως παρανοήσεις εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Τὸ 15% τῶν ἑτοίμων προϊόντων τὰ ὁποῖα τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ προμηθεύεται τὸ ἴδιον καὶ μὲ τὴν ἀξίαν των νὰ πραγματοποιῇ ἀνταλλαγάς, ὑπολογίζεται ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς καταναλώσεως τῶν καυσίμων εἰς τὴν χώραν. Ἡ κατανάλωσις τὸ 1966, ὅταν θὰ ἔχῃ τεθῆ εἰς τὴν λειτουργίαν τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, θὰ εἶναι 3 ἑκατ. τόννοι. Τὸ 15% σημαίνει, ὅτι ἐξ αὐτῆς τῆς ποσότητος τὸ Δημόσιον θὰ εἰσαγάγῃ 450.000.000 τόννους κατ’ ἐκλογήν του. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀξίαν 9 ἢ καὶ 10 ἑκατ. δολλαρίων, ἀναλόγως τῆς συνθέσεως τῶν προϊόντων, τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον θὰ ἐκλέξῃ καὶ θὰ ἔχῃ κἄθε λόγον νὰ ἐκλέξῃ προϊόντα μείζονος ἀξίας. Τί θὰ γίνουν τὰ ὑπόλοιπα; Ποῖος θὰ προμηθεύσῃ τὰ ὑπόλοιπα, δηλαδὴ τοὺς 2.450.000 τόννους; Ἡ κατανάλωσις θὰ εἶναι 3.000.000. 450.000 θὰ φέρωμεν ἡμεῖς, δυνάμει τῆς ρήτρας. Μένουν 2.550.000. Ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτὴν προκύπτει, ὅτι 2 ἑκατ. δικαιοῦται νὰ τὰ δώσῃ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προστεθοῦν 450.000 ποὺ θὰ εἰσάγωμεν δι’ ἀνταλλαγῶν, γίνονται 2.450.000. Τί μένει διὰ νὰ φέρῃ ὁ ἀνάδοχος; Τί ποσὸν μένει τότε διὰ νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν ἐγχωρίαν ἀγοράν; Μόνον 550.000 τόννοι. Πεντακοσίας πεντήκοντα χιλιάδες τόννους ὁ ἀνάδοχος καὶ 450.000 τόννους ἡμεῖς, δηλαδὴ 55% ἐκεῖνος, 45% ἡμεῖς. Συνεπῶς ἡ ἀναλογία δὲν εἶναι 10%, δηλαδὴ 90% ὁ ἀνάδοχος καὶ 10% ἡμεῖς, ἢ 85% μὲ 15%, ἀλλὰ 55% καὶ 45%. Ἅπαξ τοῦτο διεπιστώθη κατ’ αὐτὸν τὸν σαφῆ τρόπον, θὰ σπεύσῃ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἡλιοῦ νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν πλάνην του, λέγων ὅτι ἠννόει αὐτὸ ποὺ ἐννοῶ καὶ ἐγώ. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι ἡ σύμβασις καὶ μετὰ τὴν ἀναθεώρησιν δὲν παρουσιάζει καμμίαν διαφορὰν ποιότητος. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι διὰ τὴν 3ετίαν ὡς πρὸς τὸ διϋλιστήριον, ὑπῆρξε πλήρης ἀνατροπὴ τῶν ὅρων τῆς προηγουμένης συμβάσεως, πλήρης ἀνατροπή. Καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ὡς πρὸς τὸ διϋλιστήριον ἡ σημερινὴ σύμβασις μὲ ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶχεν ὑπογραφῆ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1962. Ἠρώτησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐὰν θὰ φέρωμεν τὴν νέαν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νόμου. Ἂν ἡ κύρωσις τῆς νέας συμβάσεως ἡ ὁποία, ἂν τὴν φέρῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν ἐγκρίνῃ ἡ Βουλή, θὰ ἐσήμαινεν ὁλοκληρωτικὴν κύρωσιν καὶ τῆς προηγουμένης συμβάσεως, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσωμεν. Πάντως ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν, διὰ τῶν γνωστῶν μέσων τὰ ὁποῖα παρέχει ὁ Κανονισμός, νὰ συζητήσῃ ἐν πλάτει πάλιν τὸ θέμα, ὅταν θὰ γίνῃ ἡ λεπτομερὴς ἐπεξεργασία τῶν σχετικῶν συμφωνιῶν, διὰ νὰ περιβληθοῦν τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι τοῦ Κράτους. Διότι αἱ ἐπιστολαί, αἱ ὁποῖαι ἀντηλλάγησαν πρέπει νὰ διέλθουν διὰ τῆς διαδικασίας τῶν νόμων 2687 καὶ 4171. Ἂν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κύρωσις νόμου, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν δύναμαι νὰ προβῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς δηλώσεις ἐπὶ τούτου. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἠρώτησε, τί συνέβη καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν μετεβλήθησαν τὰ πάντα; Ἐνῷ δηλαδὴ τὴν Πέμπτην ἐφαίνετο διάφορος ἡ στάσις τοῦ ἀναδόχου, αἰφνιδίως τὴν Παρασκευὴν ἀνεκοινώθη ἡ συμφωνία καὶ ἡ μετάβασις τῆς Κυβερνήσεως εἰς Θεσσαλονίκην; Δὲν συνέβη ἁπλούστατα οὐδὲν τὸ μυστηριῶδες. Ὁ ἀνάδοχος ἐδέχθη τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἔθεσεν ὡς μίνιμουμ ὑποχωρήσεως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἐπῆλθε συμφωνία. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν καὶ ἀπορῶ διατὶ σᾶς δημιουργεῖ ἐντύπωσιν. Ἠρώτησεν ἀκόμη ὁ κ. Ἠλιοῦ, διατί αὐτὴ ἡ ἡμερομηνία τοῦ Αὐγούστου 1968 καὶ ὄχι τοῦ Δεκεμβρίου; Προφανῶς, διότι τότε λήγει ἡ μίσθωσις τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Ἐξέφρασε τὸν φόβον, μήπως τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον περιέλθῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ἰδίας ἢ ἄλλης Ἑταιρείας. Νομίζω, ὅτι χθές, ὁμιλῶν, ἔκαμα τὴν δήλωσιν ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κρατήσῃ ἐλεύθερον πρὸς κρατικὴν ἐκμετάλλευσιν τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου, ἵνα δι’ αὐτοῦ ἐπηρεάζῃ τὴν πολιτικὴν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἐπειδὴ δὲ μετὰ τὸ 1968 ἡ δυναμικότης τῶν δύο διϋλιστηρίων δὲν θὰ ἐπαρκῇ διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως, θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη κατασκευῆς καὶ τρίτου διϋλιστηρίου, τὸ ὁποῖον ἐπίσης θὰ κρατήσωμεν ὑπὸ τὸν ἰδικόν μας ἔλεγχον. Αὐτὴ πάντως εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Φυσικὰ θὰ ὑπάρχῃ τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον θὰ λειτουργῇ, ἀλλ’ ὑπὸ ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ συμφωνηθοῦν τὸ 1968. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡ νέα συμφωνία μετὰ τὸ 1968 θὰ γίνῃ ἐντὸς τῆς συμβάσεως. Ἐντὸς τῆς συμβάσεως ἔγιναν καὶ αἱ σημεριναὶ συμφωνίαι. Ὑφισταμένης τῆς συμβάσεως ἐπραγματοποιήσαμεν τὰς μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας γνωρίζει ἡ Βουλή. Ἀπέδωσεν ἰδιάζουσαν σημασίαν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἰς μίαν ἑρμηνείαν, ποὺ ἔδωσεν ὁ Τὸμ Πάππας τῆς νέας συμφωνίας. Εἶπεν, ὅτι «δὲν ἔκαμα τροποποίησιν τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ προέβην εἰς ἀποδοχὴν ὡρισμένων ὅρων τοὺς ὁποίους θέτει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας». Δὲν γνωρίζω, οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει ποίαν ἑρμηνείαν δίδει ὁ ἀνάδοχος. Πιθανὸν τὰ συμφέροντά του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τοῦ ἐπιβάλλουν νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀναθεωρήσεως ὑπογεγραμμένης συμβάσεως. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικόν του. Ἡμεῖς γνωρίζομεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεφωνήσαμεν καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἰσχύει ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς νέας συμβάσεως. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι αὐτὸ τὸ 10 ἢ 15%, τὸ ὁποῖον μᾶς δίδει, μᾶς τὸ δίδει προθύμως, διότι ἁπλούστατα δὲν τοῦ χρειάζεται, δὲν τοῦ κοστίζει τίποτε, διότι ἔχει ἀνάγκην τοῦ πετρελαίου διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας καὶ δὲν τοῦ περισσεύει νὰ μᾶς τὸ δώσῃ. Λησμονεῖ ὁ κύριος Ἠλιοῦ, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν δικαιοῦται ὁ ἀνάδοχος νὰ ἐφοδιάζῃ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν μὲ προϊόντα μέχρι 2 ἑκατομμυρίων τόννων. Τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα προμηθεύει εἰς τὰς χημικὰς βιομηχανίας ἐξαιροῦνται, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ποσότητα τῶν 2 ἑκατομμ. Δὲν ἀφαιροῦνται ἀπὸ αὐτά. Τὸ συμφέρον του εἶναι νὰ ἐφοδιάζῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Καὶ ἀπὸ τὸ δικαίωμα ποὺ εἶχε νὰ ἐφοδιάζῃ μὲ καύσιμα, βενζίνην καὶ ντῆζελ, ἀφαιρεῖται καὶ περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον τόσον τμῆμα, ὅσον καλύπτει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς ἀνάγκας τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν δι’ ἀνταλλαγάς. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὁμιλῶν περὶ τοῦ Αἰγυπτιακοῦ πετρελαίου, εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν Ἑλλήνων τῆς Αἰγύπτου, ὁ ὁποῖος ὑπηγόρευσεν αὐτὴν τὴν διάταξιν τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ μία προσφορὰ τὴν ὁποίαν κἄποιος ἐφοπλιστὴς ἔκαμε εἰς τὴν χώραν, διότι ἔχει ἐξασφαλίσει τὸ μονοπώλιον τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ Αἰγυπτιακοῦ πετρελαίου. Τοῦτο εἶναι ἀπὸ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἀνακριβές. Ὅταν διεξήγοντο αἱ διαπραγματεύσεις εἰς τὴν Αἴγυπτον, παρίστατο ἐκεῖ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, εἰδικὸς ἐπὶ τῶν πετρελαίων, διότι τὸ κύριον εἶδος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ γίνωνται αἱ πληρωμαὶ ἦτο τὸ πετρέλαιον. Τὸ αἰγυπτιακὸν πετρέλαιον, διὰ λόγους τεχνικοὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου. Ἦτο πράγματι ἀδύνατον νὰ καταλήξωμεν εἰς συμφωνίαν, ἐὰν δὲν εἴχομεν εὕρῃ διέξοδον τοῦ τί θὰ κάμωμεν τὸ πετρέλαιον, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Αἴγυπτος θὰ μᾶς πληρώσῃ. Σήμερον τὸ θέμα ἐλύθη. Ἡ συμφωνία στρέφεται ἐναντίον ἀκριβῶς ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶχεν, ἐὰν πράγματι εἶχεν, ἐξασφαλίσει τὸ μονοπώλιον, διότι προσωπικῶς δὲν νομίζω, ὅτι ὁ Νάσερ ἐχορήγησεν εἰς οἱονδήποτε μονοπώλιον ἐξαγωγῶν πετρελαίου. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὸ γνωρίζω, θὰ τὸ γνωρίζῃ φαίνεται ὁ κ. Ἡλιοῦ. Ὑπῆρχον διάφοροι προτάσεις ἐξαγωγῶν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἔναντι καταβολῆς πρίμουμ εἰς αὐτὸν ὁ ὁποῖος παίρνει τὸ πετρέλαιον διὰ λογαριασμὸν Κράτους, ἔχοντος ἀπαιτήσεις ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως τῆς Η.Α.Δ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει μὲ τὴν νέαν συμφωνίαν, εἶναι ὅτι, ὅ,τι ποσὸν εἰσπράξομεν ὑπὸ τὴν μορφὴν πετρελαίου, θὰ καταβληθῇ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐκπτώσεως καὶ συνεπῶς δὲν θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ μειωθοῦν ἀντιστοίχως αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ὁμογενῶν τῆς Αἰγύπτου.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα.

§76Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὁμιλῶν περὶ τοῦ χαλυβουργείου, μὲ ἠρώτησεν ἐὰν πρόκειται νὰ κατασκευασθῇ ἀμέσως μονὰς παραγωγῆς 1 ἑκατομμ. τόννων. Δὲν προβλέπομεν τοιοῦτόν τι. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον προβλέπεται εἶναι, ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τῆς συμβάσεως, κατασκευὴ ὁλοκληρωμένου χαλυβουργείου, μὲ ἐπένδυσιν 80–85 ἑκατομμ. δολλαρίων.

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ἐπένδυσις θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τί;

§78Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ ἐπένδυσις θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τὴν κατασκευὴν μείζονος μονάδος, ἡ ὁποία θὰ δύναται νὰ παραγάγῃ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ἡ σύμβασις. Ἡ παλαιὰ σύμβασις ὁμιλεῖ διὰ χαλυβουργεῖον 255 χιλ. τόννων.

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ ἡ νέα 233 χιλ. τόννων.

§80Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Αὐτὴ ἡ μονὰς ἐκρίθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ διεθνῶς ἀνταγωνιστικά. Ἀνταγωνιστικαὶ βιομηχανίαι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸν τομέα τῆς χαλυβουργίας ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν ὄγκον παραγωγῆς ἑνὸς ἑκατομμ. τόννων. Καὶ αὐτοῦ τοῦ τύπου διϋλιστήριον θὰ κατασκευάσῃ ὁ ἀνάδοχος. Ἐὰν τοῦτο...

§81Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ τὰ 80 ἑκατομμ. δολλάρια;

§82Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὄχι βεβαίως, ὅτι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ τὸ κατασκευάσῃ μὲ τὰ 85 ἑκατομμ. δολλάρια, ἀλλά, κύριοι, ἐργοστάσια αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως δὲν κατασκευάζονται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀρχίσουν ἀμέσως τὴν παραγωγήν των μὲ 1 ἑκατομμ. τόννους. Εἶπον χθές, ὅτι ἡ ἐργασία τῆς χαλυβουργίας ἡ ὑψικάμινος ἡ ὑφισταμένη ἔχει δυνατότητα 1.200 χιλ. τόννων, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐργάζεται μὲ τὸ ⅙ τῆς παραγωγικῆς ἱκανότητος, ἀναπτύσσεται σὺν τῷ χρόνῳ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῆς χαλυβουργίας θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία θὰ ὑπογραφῇ μὲ τὸν ἀνάδοχον καὶ ἡ ὁποία θὰ διέλθῃ ἀπὸ τὴν διαδικασίαν τῶν νόμων 2687 καὶ 4171. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ λαός, γνωρίζουν ὅτι προγραμματίζεται χαλυβουργεῖον τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ σταθῇ διεθνῶς, δυναμικότητος 1 ἑκατομμ. τόννων. Περισσοτέρας λεπτομερείας ἐπὶ κατ’ ἐξοχὴν τεχνικοῦ θέματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγένετο λόγος περὶ μεταλλευμάτων Ἑλληνικῶν, ἐγένετο λόγος καὶ περὶ Θάσου, ὅπου τὰ μεταλλεῖα ἔκλεισαν. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν γίνονται μελέται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ὑπάρχουν προτάσεις καὶ Ἑλλήνων καὶ Ξένων καὶ μικταὶ διὰ τὴν ἐκ νέου θέσιν εἰς λειτουργίαν αὐτῶν τῶν μεταλλείων. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὁμιλῶν περὶ ἀμμωνίας, ἐθεώρησε μειονέκτημα τὸ ὅτι ἀπὸ 105 χιλ. ἔγινε 200 χιλ. τόννων. Ἐγὼ θὰ ηὐχόμην νὰ εἶχε γίνη ἀκόμη μεγαλύτερον. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὰς 200 χιλ. τόννους εἶναι ἀμφίβολον ἐὰν θὰ δύναται νὰ ἀπορροφήσῃ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἡ ἐγχώριος ἀγορὰ περισσοτέρους τῶν 60, 70 χιλ. τόννους. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ ἄλλοι καὶ θὰ ἐξαχθοῦν καὶ θὰ προσπορίσουν σημαντικὸν ποσὸν συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐνῷ τὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης σήμερον λέγουν, ὅτι βιώσιμος μονὰς ἀμμωνίας εἶναι μίνιμουμ 200 χιλ. τόννων, πῶς λέγω θὰ ὑποχρεώσητε τὸν ὁποιονδήποτε ἐπενδυτὴν ἡμεδαπὸν ἢ ξένον νὰ μὴ φθάσῃ εἰς τὸ ὄπτιμουμ μονάδος ἀλλὰ νὰ ἐπενδύσῃ εἰς ἀντιοικονομικὴν μονάδα 105 χιλ. τόννων; Ἀντιθέτως, ὑπῆρξεν ἀξίωσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως αὐξήσεως τῆς μονάδος, διότι ἀποδίδομεν ἐξαιρετικὴν σημασίαν καὶ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους καὶ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ πλεονάσματος καὶ τὸν πορισμὸν συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ γιὰ τὴν Ἑταιρείαν ΕΘΥΛ. Ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἑτέρα πρότασις, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω οὐδεμίαν δυσχέρειαν νὰ ἐγκρίνω καὶ αὐτήν, πρότασις Γαλλικοῦ Οἴκου. Τὸ προϊὸν αὐτὸ εἶναι διὰ μὲ τὴν Ἑταιρείαν ΕΘΥΛ κατὰ 95% ἢ 98% ἐξαγωγικόν, διότι αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀπορροφήσουν δι’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα ἀκόμη πέραν τῶν δύο ἢ πέντε τοῖς ἑκατόν. Καὶ τὰ 95% τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαχθοῦν ἀπὸ τὴν ἐπένδυσιν αὐτὴν θὰ δώσουν εἰς τὴν χώραν συνάλλαγμα 8–10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐτησίως. Ἡ δευτέρα ἐπένδυσις, διὰ τὸ ἴδιον ἀκριβῶς εἶδος τὴν ὁποίαν ἐξετάζει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι θὰ δώσωμεν ἀμέσως τὴν ἔγκρισιν, ἐφ’ ὅσον ἐπέλθῃ συμφωνία, εἶναι 100% ἐξαγωγική. Ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν ἄδειαν εἰς ξένον οἶκον νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον παραγωγῆς τετραθυλικοῦ μολύβδου διὰ νὰ πωλήσῃ ἔστω καὶ ἕνα κιλὸ ἀπὸ τὸ εἶδος αὐτὸ εἰς τὴν χώραν. Προκειμένου ὅμως περὶ ἐπενδύσεων 100% ἐξαγωγικοῦ οὐδὲν ἐμπόδιον ὑπάρχει καὶ διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις θὰ χορηγήσῃ τὴν σχετικὴν ἄδειαν.

§83Η. ΗΛΙΟΥ. Ἄλλο πρᾶγμα ἠρώτησα, κύριε Ὑπουργέ. Ὄχι αὐτό, τὸ ὁποῖον χειροκροτῶ. Ποῖος θὰ κάμῃ τὴν χρηματοδότησιν;

§84Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Σεῖς εἶσθε ἄνθρωπος ὑπομονετικός. Τὸ ἀπεδείξατε ἄλλωστε, ὅτι ἔχετε μεγίστην ὑπομονήν. Εἰς αὐτὸ θὰ ἀπήντων τώρα. Διατί νὰ μοῦ κάμετε διακοπήν, κύριε Ἠλιοῦ; Ἠρωτήσατε ποῖος θὰ χρηματοδοτήσῃ τὰ ἔργα αὐτά. Δηλῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεμία ἀπολύτως ὑποχρέωσις ἔχει ἀναληφθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἔργων αὐτῶν, δι’ ὀργανισμῶν τοὺς ὁποίους ἐπηρεάζει. Ἡ χρηματοδότησις ἀφορᾷ τοὺς ἀναδόχους τῶν ἔργων. Τελειώνων ὁ κ. Ἠλιοῦ τὴν ὁμιλίαν του, εἶπεν, ὅτι δὲν ἐξασφαλίζονται μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, αἱ ὁποῖαι γίνονται σήμερον μὲ ἀνταλλαγάς, μὲ πετρέλαια. Κύριοι βουλευταί, διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι μέχρι τὸ 1968 ὁ σημερινὸς τοὐλάχιστον ὄγκος τῶν ἐξαγωγῶν, καθ’ ὃ ποσὸν ἐξυπηρετεῖται μὲ εἰσαγωγὰς πετρελαίων, εἶναι ἀπολύτως ἐξησφαλισμένος. Θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέρας ἐξαγωγὰς Ἑλληνικῶν προϊόντων πρὸς τὸν ἀνατολικὸν συνασπισμὸν ἔναντι εἰσαγωγῶν ἄλλων εἰδῶν πλὴν πετρελαιοειδῶν μετὰ τὸ 1968. Ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα τῶν πετρελαίων, μὲ τὴν μεταρρύθμισιν διὰ τὴν τριετίαν 1966, 1967 καὶ 1968 ἐξασφαλίζομεν τοὐλάχιστον τὸν ἴδιον ὄγκον ἐξαγωγῶν. Μετὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1968 γνωρίζετε, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀπελευθερωθῆ ἀπὸ τὴν δέσμευσιν τοῦ Διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἀπόλυτον χρῆσιν τοῦ δικαιώματος εἰσαγωγῆς κατὰ 2.200 χιλ. τόννων ἀργοῦ πετρελαίου, τοὺς ὁποίους τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον δύναται νὰ διϋλίσῃ, ἀσκοῦντες τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ καλύτερον τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. (Χειροκροτήματα).

§85Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ διευκρινίσωμεν ὡρισμένα πράγματα. Πρῶτα–πρῶτα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπέδωσεν εἰς τὴν παράταξίν μας κἄτι τί τὸ ὁποῖον οὐδέποτε εἴπαμεν, οὐδέποτε ὑποστηρίξαμεν. Ὑποστηρίζομεν δὲ τελείως τὸ ἀντίθετον. Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἐπενδύσεως ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὄχι. Πιστεύομεν ὅμως ὅτι πρῶτα πρέπει νὰ ἀξιοποιοῦνται εἰς τὸ ἔπακρον αἱ δυνατότητες τῆς Ἑλληνικῆς κεφαλαιαγορᾶς, δεύτερον αἱ δυνατότητες τῆς πληρωμῆς μηχανημάτων, ἐγκαταστάσεων ἐργαλείων καὶ τεχνικῆς ἀμοιβῆς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν δι’ ἐθνικῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, τὰ ὁποῖα νὰ χρησιμοποιοῦνται ὡς μέσα πληρωμῆς. Αὐτὴ ἡ πελωρία ἐπένδυσις εἰς τὸ Ἀσσουάν, ποὺ ἀλλάζει τὴν ὄψιν ὄχι τῆς Αἰγύπτου, ἀλλὰ τῆς Ἀφρικῆς, πληρώνεται μὲ ἐξαγώγιμα Αἰγυπτιακὰ προϊόντα. Συνάλλαγμα δὲν ἔχουν, ὅπως γνωρίζομεν, οὔτε διὰ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν Ἑλλήνων Αἰγυπτιωτῶν. Εἶναι γνωστόν, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ὁλόκληρον τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας μας καὶ πέραν τοῦ ἀναγκαίου περιθωρίου ἀσφαλείας εἶναι κατατεθειμένον εἰς τὴν ΜΑΝΙΦΑΞΙΟΡΙΝΓΚ καὶ ἄλλας Τραπέζας τῆς Ἀμερικῆς διὰ νὰ εἰσπράττεται ὁ τόκος ἀπὸ τὸν ὁποῖον πραγματοποιεῖται τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν κερδῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχουν λοιπὸν ἀπὸ πολλὰς πλευρὰς Ἑλληνικαὶ δυνατότητες εἰς ξένον συνάλλαγμα. Τρίτον. Δεχόμεθα τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ εἴμεθα τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει νὰ τοῦ δίδεται πᾶσα ἐγγύησις καὶ πᾶσα προστασία, ὅτι δὲν θὰ χαθῇ, ὅτι δὲν θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον κινδύνου διὰ τὸν δανείζοντα, ἀλλὰ ὑπὸ ἕνα αὐτονόητον ὅρον ὅτι θὰ τοποθετῆται εἰς τὴν χώραν μας τὸ ξένον κεφάλαιον χωρὶς προνόμια, χωρὶς πολιτικοὺς ἢ οἰκονομικοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι νὰ ἑδραιώνουν ὑπεροχήν του ἐπὶ τοῦ ἐγχωρίου κεφαλαίου, διότι αὐτὸ προσιδιάζει εἰς τὸν νεοαποικισμόν, εἰς τὴν νεοαποικιοκρατίαν. Τέταρτον. Ἐφ’ ὅσον θὰ χρειασθῇ ξένον κεφάλαιον εἶναι προτιμότερον — καὶ συστήνομεν πάντοτε αὐτὸ — νὰ λαμβάνεται ὡς δάνειον πρὸς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους ἢ ὡς δάνειον λαμβανόμενον ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ὄχι νὰ γίνεται ἐπένδυσις ἀνήκουσα εἰς τοὺς ξένους μὲ ἀπαλλοτρίωσιν πηγῶν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, μεταλλείων, ὀρυχείων ἢ μεγάλων τομέων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας. Πέμπτον. Εἰς τὴν ἀκραίαν περίπτωσιν μιᾶς μεγάλης ἐπενδύσεως ἡ ὁποία διὰ πολλοὺς λόγους θὰ ἐχρειάζετο, ὄχι ἁπλῶς δανειακὸν ξένον κεφάλαιον, ἀλλὰ συμμετοχὴν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν μὲ πλειοψηφίαν τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἔστω καὶ κατὰ ἕνα τοῖς ἑκατόν, ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους πιστεύομεν ὅτι εἶναι δυνατοί, εἶναι ὠφέλιμοι καὶ ὑποβοηθητικοὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας καὶ τῆς εὐημερίας τοῦ λαοῦ, χωρὶς νὰ δημιουργοῦν κινδύνους διὰ τὸ πολίτευμα, διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς χώρας, διὰ τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας, τὰ ξένα κεφάλαια. Προνομιοῦχον ξένον κεφάλαιον ποὺ συντρίβει τὴν Ἑλληνικὴν ἐπιχείρησιν, ξένον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον δημεύει μεταλλεῖα, ὀρυχεῖα, πηγὰς ἐνεργείας ἢ πελωρίους τομεῖς οἰκονομικῆς δραστηριότητος ὑπὲρ τῶν ξένων καὶ εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων, μὴ πιστεύσετε ὅτι ἀποτελεῖ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἀποτελεῖ μορφὴν ληστρικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Καὶ σᾶς ἐθύμησα τὸ παράδειγμα τῆς Αἰγύπτου μὲ τὴν μεγίστην ἀνὰ τὸν κόσμον ἐπένδυσιν ξένων κεφαλαίων. Ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς θυμήσω τὰ χάλια τῆς Ἰνδοκίνας ὑπὸ τὴν Γαλλικὴν ἀποικιοκρατίαν. Ἐκεῖ ἐπίσης αἱ ἐπενδύσεις ἦσαν πελώριαι, ἴσως νὰ ἡμιλλῶντο τὰς ἐπενδύσεις, τῆς Διώρυγος τοῦ Σουέζ, ἂν καλῶς ἐνθυμοῦμαι. Τρίτον, τὰς ἐπενδύσεις εἰς τὴν Βενεζουέλαν, τὰς ἐπενδύσεις τῆς Γιουνάϊτεντ Φρούτ, εἰς τὴν Γουατεμάλα, τὰς ἐπενδύσεις εἰς τὴν Κούβαν. Εἶναι πλοῦτος τῶν ξένων μονοπωλητῶν καὶ ἀθλιότης καὶ δουλεία μαζὶ τοῦ ἰθαγενοῦς λαοῦ. Τὸ προνομιοῦχον ξένον κεφάλαιον δὲν εἶναι ἐθνικὴ ἀνάπτυξις, εἶναι μετατροπή μας εἰς ἰθαγενεῖς ὑπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴν τοῦ ὅρου ἔννοιαν. Δεύτερον, χαίρομαι διότι, ὁ κ. Ὑπουργός, διαψεύδει τὰ περὶ ὑπάρξεως ἐφοπλιστοῦ ἔχοντος ἀπὸ τοῦδε ἐξασφαλίσει τὴν ἐνδεχομένην μεταφορὰν Αἰγυπτιακοῦ πετρελαίου. Δὲν ξεύρω, ἂν εἶναι ἀνακριβὲς ἢ ἁπλῶς τὸ ἀγνοῇ. Ἡ ἀπάντησίς του πάντως περὶ τοῦ ὅτι ἡ ἀξία τοῦ πετρελαίου θὰ κατατεθῇ ὥστε νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τῶν Αἰγυπτιωτῶν, μοῦ φαίνεται ὡσὰν ὑπεκφυγὴ καὶ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐρωτήματος. Πέραν τῆς ἀξίας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου δὲν θὰ ὑπάρξῃ ναῦλος, δηλαδὴ θὰ ἔλθῃ μόνο του ἢ θὰ μεταφερθῇ κατὰ κἄποιον τρόπον; Ἐὰν θὰ ὑπάρξουν ναῦλα, ἔχετε καμμίαν ἔνδειξιν ἢ καμμίαν πληροφορίαν ὅτι ἀπὸ τοῦδε ὑπάρχει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ τὰς μεταφοράς; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου.

§86Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Διατί τὸ θέμα τὸ περιγράφετε καὶ τὸ περιπλέκετε; Κατὰ τὴν σύμβασιν ὁ ἀνάδοχος καὶ τῇ αἰτήσει τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑποχρεοῦται νὰ προμηθευθῇ Αἰγυπτιακὸν πετρέλαιον. Ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ Αἴγυπτος μᾶς ὀφείλει 20 ἑκατομμύρια δολλάρια ἔναντι ἀποζημιώσεων καὶ αὐτὰ τὰ 20 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀντιπροσωπεύουν ἀξίαν 2 ἑκατομμυρίων τόννων πετρελαίου Φὸμπ εἰς Αἰγυπτιακὸν λιμένα. Θὰ χρεωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λογαριασμὸς μὲ τὴν ἀξίαν τῶν πετρελαίων καὶ θὰ μᾶς καταβάλῃ ὁ ἀνάδοχος ἐδῶ τὴν ἀξίαν των. Αὐτὰ τὰ περὶ μεταφορῶν καὶ Ἐφοπλιστῶν καὶ μεσολαβούντων εἰς τὸ μονοπώλιον τὸ Αἰγυπτιακὸν μοῦ εἶναι ἀδιάφορα καὶ ἄγνωστα. Ἐγὼ θὰ εἰσπράξω τὴν ἀξίαν τοῦ Αἰγυπτιακοῦ πετρελαίου Φόμπ, ὅπως θὰ χρεωθῇ εἰς τὸν λογαριασμὸν κλῆριγκ τῶν Ἑλληνοαιγυπτιωτῶν.

§87Η. ΗΛΙΟΥ. Χαίρομαι διὰ τὴν βελτίωσιν. Πρίν, ὅσα εἶχα ἐρωτήσει, ἦσαν ἀνακριβῆ, τώρα ἁπλῶς σᾶς εἶναι ἄγνωστα. Προχωρῶ εἰς τὰ ἄλλα. Μοῦ εἴπατε, ὅτι ἐνῷ συνήθως ἔρχομαι μελετημένος, φέρνω αὐτὴν τὴν φοράν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπίπτωσιν τοῦ 10 ἢ 15%, λανθασμένους ὑπολογισμοὺς καὶ μάλιστα μοῦ ἀπεδώσατε καὶ κακὴν πρόθεσιν. Δὲν ἔχει σημασίαν αὐτό. Καμμιὰ φορὰ ἡ ἀντιδικία, ἂς εἴπωμεν, δημιουργεῖ καὶ αὐτὲς τὶς ὑπερβολές, διότι ὡς ὑπερβολὴν θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὴν φράσιν σας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν κατωρθώσατε νὰ ἀνατρέψητε ἐκεῖνο ποὺ εἶπον. Ἡ κατανάλωσις πετρελαίου καὶ πετρελαιοειδῶν εἶναι μία κατανάλωσις κατ’ ἐξοχὴν δυναμική. Ἐὰν ὑποστηρίζετε ὅτι σήμερον δὲν καταναλίσκεται τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς τῶν δύο διϋλιστηρίων παρεδέχθητε ὅτι τὸ 1968 ποὺ θὰ ἔλθῃ ἡ σύμβασις εἰς ἐπανασυζήτησιν...

§88Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ 1966, θὰ ἔχωμεν τρία ἑκατομμύρια.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Κατάλαβα, κ. Ὑπουργέ. Ἀφοῦ εἴπατε, ὅτι τὸ 1966 θὰ εἶναι τρία ἑκατομμ. ἡ κατανάλωσις, ἐν συνεχείᾳ ἀπαντῶντες εἰς ἄλλην παρατήρησίν μου παρεδέχθητε ὅτι τὸ 1968 ποὺ θὰ γίνῃ ἡ ἐπανεξέτασις τῶν συμφωνιῶν δὲν θὰ μᾶς φθάνει ἡ παραγωγὴ τῶν δύο διϋλιστηρίων, δηλαδὴ κἄπου 4½ ἑκατομμ. τόννοι. Βλέπετε λοιπὸν τὶ δυναμικὸν ἔχει εἰς τὴν ἐποχήν μας ἡ κατανάλωσις πετρελαιοειδῶν.

§90Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Σύμφωνοι.

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι εἰς μίαν δεδομένην στιγμήν, τώρα βεβαίως ποὺ θὰ δίδῃ 2 ἑκατ. τόννους τὸ πρῶτον διϋλιστήριον καὶ δικαιοῦται νὰ εἰσαγάγῃ τὸ δημόσιον 450.000 τόννους, ἡ σχέσις διὰ τώρα, δι’ αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν εἶναι 15% ἀλλὰ μείζων. Θέλετε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι 60%, πόσον θέλετε; 30%;

§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μὴ κάνετε δωρεάς. Ὅσον εἶναι νὰ εἴπητε.

§93Η. ΗΛΙΟΥ. Πόσον εἶναι;

§94Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἶναι 55%.

§95Η. ΗΛΙΟΥ. 55% διὰ τὸ 1966. Καὶ θὰ εἶναι 35% εἰς τὸ 1968 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων εἴπατε. Διότι εἰς 4½ ἑκατ. θὰ εἶναι 35%.

§96Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ 1968 ὅταν ἡ κατανάλωσις θὰ ἔχῃ φθάσει 4 ἑκατ. καὶ ἰσχύῃ ἀκόμη ἡ σύμβασις τῆς 3ετίας, τὸ 15% εἶναι 600.000 τόννοι καὶ ὄχι 450.000.

§97Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ περισσεύουν ἑπομένως 1.400 διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Εἶναι ἑπομένως 30%, ὄχι 35% ποὺ σᾶς ἔδωσα. Καὶ τὸ 1969 θὰ εἶναι παραπάνω, δηλαδὴ ὀλιγώτερον τὸ ποσοστόν. Ἀλλὰ τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ἀφοῦ τοῦ χρειάζονται ὡς πρώτη ὕλη διὰ τὰ πετροχημικά του καὶ τὴν ἀμμωνίαν του, δὲν θὰ σᾶς κάνει καμμίαν παραχώρησιν. Εἶναι σκιώδης ἡ παραχώρησις, εἶναι κἄτι τὶ τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἐντυπώσεις ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ἐὰν τοῦ ἐλέγατε ὅτι ὄχι δὲν θέλομεν νὰ εἰσαγάγωμεν τὰς 450.000, ὄχι μόνον δὲν ἀξιοῦμεν τὸ 5% τὸ παραπάνω, ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτὸ τὸ 10% ποὺ ἡ ἀρχικὴ σύμβασις προέβλεπεν, ἡμεῖς δὲν τὰ θέλομεν, νὰ τὰ πωλήσῃς ὅλα ἐσύ, δὲν εἶχε νὰ τὰ διαθέσῃ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ διαθέσῃ. Ἑπομένως δὲν σᾶς χαρίζει τίποτε, δὲν κάμνει θυσίαν. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε διὰ τὴν ἀμμωνίαν. Ἐγὼ δὲν ἔψεξα ὅτι ὁ ἀνάδοχος ζητεῖ τὸ ὄπτιμουμ τῶν ὅρων τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Βεβαίως μονὰς ἐκμεταλλεύσεως 200.000 τόννων ἀμμωνίας εἶναι οἰκονομικῶς ἀποδοτικωτέρα. Δὲν τὸ ἔψεξα αὐτό. Εἶπον, ὅτι αὐτὸ γίνεται πρὸς ἀξιοποίησιν ἀχρήστου ὑποπροϊόντος τῆς πυρολύσεως διὰ τὰ πετροχημικά, τοῦ ὑδρογόνου, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ κρατικὸν ἐργοστάσιον κοστίζει 100.000 τόννους κάρβουνο. Καὶ εἶπον, ὅτι ἔχομεν χειροτέρους ὅρους ἀνταγωνισμοῦ. Σεῖς τὶ προσεθέσατε; Ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταναλωθοῦν παρὰ 50.000 τόννοι ἀμμωνίας, τὰ ἄλλα πρέπει νὰ ἐξαχθοῦν. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δηλαδή, διατὶ νὰ εἶναι ἀνταγωνιστικώτερον τὸ μονοπώλιον Πάππας ἀπὸ τὴν κρατικὴν παραγωγήν; Ἐὰν πράγματι δὲν ἔχωμεν εἰς τὸ παρὸν ἀνάγκην, αὐτὸς εἶναι ὁ προγραμματισμός μας; Αὐτὸ εἶναι, ὅτι ἤρχισε νέα ἐποχὴ ποὺ μᾶς εἶπε χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐργαζόμεθα μὲ βάσιν τὸ πρόγραμμα καὶ τὴν ἐπιστήμην; Αὐτὰ εἶναι; Ἐκεῖ ὅπου δὲν ξεύρομεν τὶ νὰ κάμωμεν τὴν ἀμμωνίαν τὴν κρατικὴν προσθέτομεν καὶ ἄλλην παραγωγὴν ἀνταγωνιστικὴν τῆς κρατικῆς; Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, σημειώνομεν μὲ ἐξαιρετικὴν ἱκανοποίησιν καὶ παρακαλῶ νὰ ὑπογραμμισθῇ αὐτὸ ὡς ὑπόσχεσις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πολιτικὴν μετὰ τὸ τέλος τῆς μισθώσεως, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1968 νὰ κρατήσῃ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον ἐλεύθερον πρὸς κρατικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ νὰ κάμῃ ἐνδεχομένως καὶ τρίτον κρατικὸν διϋλιστήριον. Ἐὰν τὸ ἐπιτύχητε σᾶς συγχαίρω. Εὔχομαι νὰ ἦσθε εἰς θέσιν νὰ τὸ ἐφαρμόσητε, κ. Ὑπουργέ. Πάντως τὴν ὑπόσχεσιν περὶ ἀκυρώσεως τῆς συμβάσεως, τὴν ἐδώσατε ἐπίσης ἀλλὰ δὲν εὑρέθητε εἰς θέσιν νὰ τὴν ἐφαρμόσητε. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐγένετο μία τυμπανοκρουσία περὶ χαλυβουργείου 1.000.000 τόννων ἀποδόσεως ἔναντι τῶν 255.000 τόννων. Τώρα μᾶς λέγετε, ὅτι μὲ τὰ 80–85 ἑκατομμ. δολλάρια θὰ ἀρχίσῃ τὸ μικρὸν τῶν 233.000, οὐδεὶς δὲ ὃ ἀμφισβητῶν ὅτι καὶ τοῦτο δὲν γίνεται ἀμέσως, ἀλλὰ κατὰ στάδια, ἀλλὰ πρὸς τί ἡ τυμπανοκρουσία ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει; Τώρα τελευταία παρατήρησις διὰ τὴν παραχώρησιν Νεύρου–Πάππας Θεσσαλονίκης καὶ Μεσολογγίου. Εἴπομεν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις ἐκ μέρους τῆς ΕΘΥΛ τοῦ ἐργοστασίου τετραθυνελίου μολύβδου εἶναι 6, 7 ἢ 8 ἑκατ. δολλάρια. Ἐγὼ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐν τῇ ἐπιστολῇ ἀνεφέρθην εἰς τὴν ΕΘΥΛ. Σεῖς λέτε, ὅτι ἂν δὲν γίνῃ μὲ τὴν ΕΘΥΛ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ χρηματοδοτήσουν ἐνδεχομένως τὸ αὐτὸ ἔργον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἠρώτησα τὰ ὑπόλοιπα μέχρι τῶν 40 ἑκατ. δολλαρίων ποῖος θὰ τὰ βάλῃ, πόθεν ἡ χρηματοδότησις; Σεῖς μοῦ ἀπαντᾶτε οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἀναλάβετε νὰ χρηματοδοτηθῇ δι’ ἐγχωρίων πόρων. Δὲν ἦτο τὸ ἐρώτημά μου αὐτό, ἦτο ἐντελῶς ἀντίστροφον τὸ ἐρώτημα: Ἐὰν ἀνέλαβεν ὁ Πάππας–Νεῦρος–ΕΣΣΟ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ χρηματοδοτήσῃ διὰ ξένου συναλλάγματος. Διότι κἄτι παρόμοια συνέβησαν καὶ εἰς ἄλλας ἐπενδύσεις καὶ ἐνῷ θὰ εἴχομεν ὡς ὅπλον πιέσεως δι’ ἐκεῖνον τὸν ἀφόρητον δηλωτικὸν ὅρον τοῦ ἀλουμινίου, ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἐνῷ θὰ εἴχομεν ὡς ὅπλον νὰ μὴ χρηματοδοτήσωμεν πέραν τῆς ὑποχρεώσεως, ξεύρετε ὅτι προχωρεῖ ἡ χρηματοδότησις μετὰ τὸν ΟΧΟΑ καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πέραν καὶ πάσης συμβατικῆς ὑποχρεώσεως καὶ ὅμως ἔχομεν αὐτὸ τὸ βάρος εἰς τὸν λαιμὸν τῆς οἰκονομίας τῆς πωλήσεως ἀντὶ 3,1 μὶλς δηλ. 9,3 λεπτῶν τοῦ ὡραρίου κιλοβὰτ εἰς τὸν ΠΕΣΙΝΕ ἐνῷ εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὴν Γερμανίαν παντοῦ, τὸ κατώτατον ὅριον τὸ ὁποῖον πληρώνει μεγαλυτέρα ἠλεκτροβόρος ἐπιχείρησις εἶναι 6 ἕως 7 μίλς. Τοῦτο δὲ γίνεται εἰς βάρος καὶ πρὸς χρεωκοπίαν τῆς ΔΕΗ. Καὶ ἔχομεν τὴν πρότασιν εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς δευτέρας ἐπιστολῆς Πάππας–Νεύρου νὰ ἐξασφαλίσητε διὰ τὸ συγκρότημα αὐτὸ σόδας, χλωρίου κλπ., εὐθηνὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἔσπευσεν ὁ κ. Μαρκεζίνης νὰ εἴπῃ, ὅτι βεβαίως αὐτὴ εἶναι μία γενικὴ διατύπωσις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἢ νὰ μὴ γίνῃ, ἐὰν δὲν τὸ δεχθῆτε, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔχετε διατυπώσει αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ὅπου ὑπὸ τὸ κείμενον καὶ τὰς ὑπογραφὰς Νεύρου–Πάππας, ἀπαντᾶτε: «Δηλοῦμεν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὅτι ἀποδεχόμεθα τὰς ἐν τῇ ἀνωτέρω ἐπιστολῇ σας περιεχομένας προτάσεις καὶ ἅπαν τὸ περιεχόμενον αὐτῆς». (Ὑπογραφαί: Μαῦρος, Μητσοτάκης, Ζίγδης). Εἰς ἀπάντησιν καὶ ἐνσωματοῦντες κείμενον τῶν Νεύρου– Πάππας, εἰς τὸ ὁποῖον σᾶς ζητοῦν κυρίως τὴν παροχὴν τῶν ἀπαραιτήτων ποσοτήτων ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τιμὴν ἐπιτρέπουσαν τὴν συναγωνιστικότητα τῆς ἐπιχειρήσεως, ἔχετε ἤδη κάμει ἀποδοχὴν συμβατικῶς δεσμευτικὴν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς συναγωνιστικότητος τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἑπομένως ἐὰν ἀπεδεικνύετο ὅτι ἡ συναγωνιστικότης τῆς ἐπιχειρήσεως ἐξασφαλίζεται μὲ τὰ 3,1 μίλς, ὅπως στὸν Πεσινὲ ἢ καὶ πιὸ λίγο, νομίζω, ὅτι ἐδημιουργήσατε δικαίωμα ὑπὲρ τοῦ τρὰστ νὰ ἐγείρῃ ἀντίστοιχον ἀξίωσιν καὶ ἐσπεύσατε ἑπομένως νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§99Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐτόνισεν, ὀρθῶς, εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ περιέπεσεν εἰς ὀξεῖαν ἀντίφασιν εἰς τὸ τέλος, ὅτι τὸ συμφέρον τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου δὲν εἶναι ἡ διανομὴ οὔτε ἡ διύλισις, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ πρόσχημα, τὸ συμφέρον των εἶναι νὰ διαθέσουν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ νὰ ζητοῦν ἀγοράς. Συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί του, ἀλλὰ ὁ ἴδιος διαφωνεῖ μὲ τὸν ἑαυτόν του, διότι εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι παραιτουμένη ἡ ΕΣΣΟ προμηθείας τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως 450.000 τόννων ἑτοίμων προϊόντων μὲ τὸ 10 ποὺ ἔγινε 15, δὲν μᾶς προσφέρει ἀπολύτως τίποτε. Κύριε Ἠλιοῦ, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ρήτρα τῶν 10, τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν 15 καὶ εἶχεν ἡ ΕΣΣΟ τὸ δικαίωμα νὰ προμηθεύσῃ 450.000 τόννους ἑτοίμων προϊόντων ἀντὶ νὰ τὰ φέρωμεν ἀπὸ τὴν Ρωσίαν μὲ ἀνταλλαγάς, θὰ εἰσῆγε 450.000 τόννους ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὰς πηγάς της, ναὶ ἢ ὄχι; Εἶναι προφανὲς ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καμμία πρόβλεψις εἰς τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν 10 ἢ εἰς τὴν δευτέραν 15, ὁλόκληρον τὴν διαφορὰν τῆς καταναλώσεως μετὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου θὰ τὴν ἐκάλυπτε τὸ δεύτερον, ὅταν θὰ λειτουργήσῃ τὸ 1966. Ἐφ’ ὅσον παραιτεῖται αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ καὶ ἀσφαλῶς τὸ πρῶτον ἔτσι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραγάγῃ καὶ 1 καὶ 1,5 ἑκατομμύριον, ἀντιστοίχως μειώνει τὴν εἰσαγωγὴν ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὰς ἰδικάς της πηγάς. Μίαν λέξιν διὰ τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ἔναντι εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τὰς χώρας τῶν διμερῶν συμβάσεων. Θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προωθεῖ αὐτὴν τὴν συνεννόησιν. Εὑρίσκετο μέχρι προχθὲς ἐδῶ ὁ Πολωνὸς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τὸν ὁποῖον συνήντησα ἐπανειλημμένως καὶ ὑπέβαλεν ἀξιολόγους προτάσεις εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, μεταξὺ αὐτῶν καὶ μίαν γεννήτριαν 125 μεγαβὰτ ἔναντι πληρωμῆς μὲ καπνὰ Ἑλληνικά. Φυσικά, λαμβανομένων ὅλων τῶν ἐγγυήσεων, ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ δὲν θὰ ἐπανεξαχθοῦν. Μολονότι ἡ ἀπορρόφησις τῶν καπνῶν ἐφέτος ἐπροχώρησεν ἱκανοποιητικῶς καὶ νομίζω, ὅτι σήμερον ὑπερβαίνει τὰ 90.000.000 κιλά, ἴσως ἐγγίζει τὰ 95.000.000 κιλὰ σήμερον τὴν ἑσπέραν, ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὡς θέμα προοπτικῆς, ἀπολύτως ἐνδιαφέρουσαν τὴν Πολωνικὴν πρότασιν καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται εἰς τὴν Πολωνίαν ἢ καθ’ ὁδὸν πρὸς Πολωνίαν μὲ τὸ σημερινὸν ἀεροπλάνον μηχανικοὶ τῆς ΔΕΗ διὰ νὰ ἴδουν τὰς ἐγκαταστάσεις, τὰς ὁποίας κατασκευάζουν οἱ Πολωνοὶ καὶ νὰ ἴδουν ἐὰν προσαρμόζωνται πρὸς τὰς ἀνάγκας μας. Ἡ ἀνάγκη μεταβάσεως εἰδικῶν ἐπιστημόνων εἰς τὴν Πολωνίαν προεπεβλήθη ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι μίαν μόνον μεγάλην μονάδα 125 μεγαβὰτ κατεσκεύασεν ἡ Πολωνία. Αἱ πληροφορίαι εἶναι, ὅτι λειτουργεῖ ἱκανοποιητικῶς καὶ αὐτὸ μεταβαίνουν νὰ διαπιστώσουν οἱ Ἕλληνες μηχανικοί. Ἔθιξεν ὁ κ. Ἡλιοῦ τὸ θέμα τῆς ρήτρας τοῦ συμπλέγματος Μεσολογγίου τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος. Θὰ εἴπω μίαν λέξιν ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι τὸ θέμα τῶν βιομηχανικῶν τιμολογίων τῆς ΔΕΗ πρόκειται νὰ καθορισθῇ, ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα περίπου, δι’ ἑκάστην μεγάλην ἠλεκτροβόρον βιομηχανίαν, ὅπου ὑπάρχουν εἰδικὰ τιμολόγια διὰ 15, 20 ἢ 25 μέλη. Ἐγένετο μελέτη καὶ μὲ τὴν βοήθειαν ξένων ἐμπειρογνωμόνων διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν βασικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ διέπουν τὰ βιομηχανικὰ τιμολόγια τῆς ΔΕΗ, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξασφαλίσουν μίαν διαφορὰν μεταξὺ τῆς ἀστικῆς καὶ βιομηχανικῆς καταναλώσεως. Τὰ βιομηχανικὰ τιμολόγια τῆς ΔΕΗ πρέπει νὰ καταρτισθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦν ρεῦμα, νὰ ἐργάζωνται ὑπὸ συνθήκας ἀναλόγους μὲ ἐκείνας, μὲ τὰς ὁποίας ἐργάζονται αἱ ἐγκαταστάσεις βιομηχανίας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι σήμερον ὑπὸ πλήρη μελέτην. Καὶ ὅταν τὰ τιμολόγια καθορισθοῦν θὰ ἰσχύσουν δι’ ὅλας τὰς βιομηχανίας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη εἰδικῆς συμφωνίας διὰ μίαν ἑκάστην ἐξ αὐτῶν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν οὐδεμία δέσμευσις ἔχει ἀναληφθῆ. Καὶ ὁ κ. Νεῦρος καὶ τὸ Χαλυβουργεῖον καὶ τὰ ἄλλα χημικὰ ἐργοστάσια θὰ ὑπακούουν εἰς τὸν κανόνα τῶν βιομηχανικῶν τιμολογίων τῆς ΔΕΗ, κανόνα πολύπλοκον, ὁ ὁποῖος, νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ διευκρινισθῆ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἑβδομάδων. Κύριοι βουλευταί, καταθέτω πρὸς δημοσίευσιν πέντε πίνακας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους προκύπτει μὲ τεχνικοὺς ὑπολογισμούς, ἡ διαφορὰ τῶν 7.450.000 δολλαρίων ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ἀπὸ τὴν μεταρρύθμισιν τῆς συμβάσεως μὲ τὸ μίνιμουμ τῶν 50 σὲντς καὶ μὲ αὔξησιν τῶν 10 εἰς 15% τῶν εἰσαγωγῶν ἑτοίμων προϊόντων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. ΠΙΝΑΞ 1ος Ἐμφαίνων τὰ τελικὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς γενομένης ἀναθεωρήσεως τῆς Συμβάσεως PAPPAS ὡς πρὸς τὸ Διϋλιστήριον Πετρελαίου διὰ τὴν τριετίαν 1966 ἕως 1968. (Οἱ ὑπολογισμοὶ ἐγένοντο μὲ βάσιν τὴν σημερινὴν δυναμικότητα τοῦ Διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου) (Ποσὰ εἰς δολλάρια Η.Π.Α.)

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΙΣ

ΠΙΝΑΞ 2ος Ἐμφαίνων τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ διὰ τῆς γενομένης ἀναθεωρήσεως τῆς Συμβάσεως PAPPAS ἐπιτευχθέντος ἐλαχίστου ὁρίου ἐγγυήσεως ἐκ $ 0,50 ἀνὰ βαρέλιον κατὰ τὴν τριετίαν 1966 ἕως 1968. (Οἱ ὑπολογισμοὶ ἐγένοντο μὲ βάσιν τὰ $ 0,55 ἀνὰ βαρέλιον τῆς ἀρχικῆς Συμβάσεως ὡς ταῦτα ἀναμορφοῦνται βάσει τῶν σημερινῶν τιμῶν EX FACTORY καὶ τῶν ἐν τῇ Συμβάσει καθοριζομένων βασικῶν τιμῶν ἀνὰ βαρέλιον, ὡς ὁ πίναξ 4ος).

Δικαιώματα Δημοσίου βάσει τῆς γενομένης ἀναθεωρήσεως ὑπολογισθέντα βάσει τῆς ἐπιτευχθείσης ἐγγυήσεως $ 0,50 ἀνὰ βαρέλιον, ἥτις εἶναι ἀνωτέρα τῶν $ 0,60 ἀνὰ βαρέλιον, ὡς ταῦτα ἀναμορφοῦνται βάσει τῶν σημερινῶν τιμῶν EX FACTOR (ὡς ὁ πίναξ 4ος)

ΠΙΝΑΞ 3ος Ἐμφαίνων τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς γενομένης ἀναθεωρήσεως τῆς Συμβάσεως PAPPAS ὡς πρὸς τὸ Διϋλιστήριον διὰ τὴν τριετίαν 1966 ἕως 1968 κεχωρισμένως ὡς πρὸς τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου ἀνὰ βαρέλιον καὶ τὰ κέρδη ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ 10% εἰς 15%.

Αἰτιολογία

Αʹ. ΒΑΣΕΙ ΑΡΧΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ

α) Ἄνευ χρήσεως δικαιώματος εἰσαγωγῶν 10%:

β) Χρῆσις δικαιώματος εἰσαγωγῶν 10%:

Βʹ. ΒΑΣΕΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙΣΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ

α) Ἄνευ χρήσεως δικαιώματος εἰσαγωγῶν 15%:

β) Διὰ τῆς χρήσεως τοῦ δικαιώματος εἰσαγωγῶν 15%:

ΠΙΝΑΞ 4ος Ἐμφαίνων τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου βάσει τῆς ἀρχικῆς Συμβάσεως PAPPAS ἐκ $ 0,55 ἀνὰ βαρέλιον ὡς ταῦτα ἀναμορφοῦνται βάσει τῶν σημερινῶν τιμῶν EX FARTORY καὶ τῶν ἐν τῇ ἀρχικῇ Συμβάσει καθοριζομένων βασικῶν τιμῶν ἀνὰ βαρέλιον. Τιμαὶ EX FACTORY ἀνὰ βαρέλιον

ΠΙΝΑΞ 5ος Ἐμφαίνων τὴν κατανομὴν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἰς πετρελαιοειδῆ προϊόντα μεταξὺ τῶν Διϋλιστηρίων Ἀσπροπύργου καὶ Θεσσαλονίκης βάσει της διὰ τῆς γενομένης ἀναθεωρήσεως τῆς Συμβάσεως PAPPAS ἐπιτευχθείσης αὐξήσεως ἀπὸ 10% εἰς 15% τοῦ δικαιώματος τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν πραγματοποίησιν εἰσαγωγῶν ἑτοίμων προϊόντων κατὰ τὴν τριετίαν 1966 ἕως 1968. (Ποσὰ εἰς χιλιάδας μετρ. τόννων)

Καταθέτω ἐπίσης καὶ ἕνα ἕκτον πίνακα πρὸς δημοσίευσιν, μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τόσον ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἰσαγάγει ἡ ΣΟΚΟΝΥ ὡς μισθωτὴς τοῦ πρώτου Διϋλιστηρίου, ὅσον καὶ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προμηθεύεται ἀπὸ τὴν Ρωσίαν δυνάμει τῆς συμβάσεως 30% ἢ 24% τῶν αʹ Διϋλιστηρίου: ΠΙΝΑΞ 6ος Ἐμφαίνων τὰς διαμορφωθείσας βάσει τῆς Συμβάσεως μισθώσεως τιμὰς ἀργοῦ πετρελαίου SOCONY καὶ Δημοσίου κατὰ τὰ ἔτη 1959 ἕως καὶ 1964 (ποσὰ εἰς δολλάρια ἀνὰ μ.τ.)

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§101Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει πλέον φωτισθῆ ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως, καὶ ἤθελον ἁπλῶς νὰ κάμω μερικὰς δευτερευούσης σημασίας παρατηρήσεις. Οἱ πίνακες, τοὺς ὁποίους κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ μελετηθοῦν καὶ ἐὰν ἔχω νὰ κάμω παρατηρήσεις χρησίμους, θὰ ἐπωφεληθῶ ἄλλης εὐκαιρίας διὰ νὰ τὰς κάμω. Χαίρω, ὅμως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ἐπεβεβαίωσε κἄτι, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὰς κρισίμους συνεδριάσεις τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶχον εἴπει καὶ ἐγώ. Ἐδέχθη, ὅτι ἐὰν ξεκινήσῃ κανεὶς μὲ βάσιν τὰ 50 σέντς, θὰ προκύψῃ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ὠφέλεια ἀπὸ τὴν σύμβασιν Τὸμ Πάππας 8,5 ἕως 9 ἑκατομμύρια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προσέθεσε μίαν ἀπόσβεσιν τοῦ διϋλιστηρίου 8ετῆ. Ἐγὼ ὑπῆρξα μετριοπαθέστερος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅταν ὡμίλουν. Εἶχον προσθέσει ἀπόσβεσιν τοῦ διϋλιστηρίου 10ετῆ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπληροφόρησε τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ τιμαὶ ἔπεσαν κατὰ 10 σέντς, τὰ 50 ἔγιναν 40. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ προσπορισθῶμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν μεταβολὴν δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ πλησιάσουν ἐκείνους τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἐπιεικῶς εἶχον δεχθῆ ἐγὼ χθές. Καὶ δι’ οὓς λόγους καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν πρὸς τὸν κ. Ἡλιοῦ ἀνεφέρθη. Ἐξηγοῦμαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ἔτος 1966 θὰ εἶναι ἡ κατανάλωσις ἴση πρὸς τρία ἑκατομμύρια. Ἀπὸ αὐτά, τὰ δύο ἑκατομμύρια θὰ διϋλίζῃ τὸ Διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου, καὶ δὲν ἀφοροῦν εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν.

§102Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Αὐτοὶ εἶναι στρογγυλοὶ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον ὡς παράδειγμα. Νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει τοὺς πίνακας.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τότε νὰ διαγραφοῦν αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε πρὸς τὸν κ. Ἡλιοῦ; Ἐγὼ ἔκαμα τοὺς ὑπολογισμοὺς βάσει τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε πρὸς τὸν κ. Ἡλιοῦ καὶ ὄχι βάσει τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους δὲν εἶδον.

§104Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰς τοὺς πίνακας ὑπάρχει λεπτομέρεια μέχρι γραμμαρίου.

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀφοῦ θέλετε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα μέχρι γραμμαρίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ γνωρίζω αὐτά, διότι καὶ ἠλεκτρονικὸν ἐγκέφαλον ἐὰν εἶχον, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλέγξω τοὺς πέντε αὐτοὺς πίνακας, χωρὶς νὰ τοὺς ἀναγνώσω. Ἡ διαφορὰ εἶναι 10 σέντς. Νὰ κάμετε μόνος σας τὸν ὑπολογισμόν. Ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν ἐννοῶ καθόλου τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ περίφημον 50%, τὸ ὁποῖον ἀπέσπασε μὲ τὴν συμφωνίαν τὴν νεωτέραν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον. Τί θὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ 50% τοῦ πετρελαίου ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀπέσπασεν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον μὲ τὴν τροποποίησιν τῆς συμβάσεως; Τί θὰ συνέβαινε, ἀγαπητὲ κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν δὲν ἐκάναμεν τὴν τροποποίησιν; Ποία θὰ ἦτο ἡ διαφορά; Τὴν εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος προχθές. Τὰ εἶπε καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ αὐστηρότερον. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἡ διαφορὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνωτέρα ἀπὸ τὸν λόγον τοῦ ἀριθμοῦ 10 πρὸς 15. Ἐὰν εἶναι 50%, τοῦτο ὀφείλεται ἁπλούστατα, εἰς τὴν σχετικὴν κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἀπραξίαν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν ἠθέλωμεν νὰ τὸ εἴπωμεν σήμερον ποὺ δὲν ὑπάρχει τὸ διϋλιστήριον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ἀπεσπάσατε ἄπειρον τοῖς ἑκατόν. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἰς δεδομένην στιγμὴν τὸ διϋλιστήριον θὰ διΰλιζε ἕνα γραμμάριον, τότε θὰ εἴχατε ἀποσπάσει 9 ἑκατομμύρια τοῖς ἑκατόν. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ 50% ἢ τὸ 40%, εἶναι ποσοστὸν ἐπὶ ἑνὸς ἀσημάντου ἀριθμοῦ. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκτιμήσωμεν τὰς μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἐπήνεγκεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦ Χαλυβουργείου. Ὅταν θὰ προσαγάγῃ τὴν σχετικὴν σύμβασιν ἢ ὅταν θὰ ἔχῃ ἐκδώσει τὰ σχετικὰ διατάγματα ἢ τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις, βάσει τῶν νόμων 4171 καὶ 2687. Ἐγώ, ὅμως, γνωρίζω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γράφουν αἱ ἐπιστολαί. Καὶ γνωρίζω καὶ ἄλλα τινὰ τὰ ὁποῖα ἐξ’ ἴσου καλὰ γνωρίζουν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ. Γνωρίζω τὶ εἶπεν ὁ ἀνάδοχος εἰς τὰ ἐγκαίνια, διότι οἱ ἀμερικανοὶ ἔχουν τὴν συνήθειαν νὰ τυπώνουν καὶ νὰ μοιράζουν τοὺς λόγους των. Κἄποιος φίλος μου, παρέστη εἰς τὰ ἐγκαίνια καὶ μοῦ ἔφερε τὸ τὶ εἶπεν ὁ κ. Στόϊ περὶ τοῦ Χαλυβουργείου.

§106Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ 1966.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἐννοῶ τὸ 1966. Καὶ ἰσχυρίζομαι, ὅτι τὸ 1966 θὰ κάμετε ἕνα χαλυβουργεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 250.000 ἕως 300.000 τόννων, δηλαδή, τὸ Χαλυβουργεῖον ποὺ προβλέπει ἡ μετατροπή, ὑπῆρξε ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ἴδιον παλαιὸν ἰδικόν μας Χαλυβουργεῖον. Περὶ τοῦ ἰδίου ἔργου πρόκειται. Ἁπλῶς δίδεται εὐχέρεια νὰ ἐφαρμόσῃ ὁ ἀνάδοχος ἄλλην βιομηχανικὴν μέθοδον, ἴσως ὀρθῶς, καὶ διεπιστώθη ἐν τῷ μεταξύ, ὅτι δὲν βγαίνει μὲ 45 ἑκατ. δολλάρια, ἀλλὰ μὲ 89. Θὰ μοῦ εἴπητε ἴσως σεῖς: «Δὲν ἔπρεπεν ἀφοῦ ξεύρατε καὶ εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένας μελέτας αἱ ὁποῖαι ἀνεβάζουν τὸ ἔργον εἰς μεγαλύτερον ποσὸν νὰ τὸ γράψετε ἐξ ἀρχῆς, ὅτι αὐτὸ τὸ ἔργον θὰ στοιχίσῃ 89 ἑκατομμύρια»; Ἀλλὰ διατί νὰ τὸ γράψω; Ἐγὼ ὑπερησπιζόμην ἐκείνην τὴν ὥραν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Ὁ ἀνάδοχος εἶχε συμφέρον νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι αὐτὴ ἡ δουλειά, ἔστω καὶ τῶν 250.000 τόννων, δὲν βγαίνει μὲ αὐτὸ τὸ ποσόν. Δὲν μοῦ εἶπε. Ἐπειδὴ εἶχον τὴν μελέτην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, ἔπρεπε νὰ πάω καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι σεῖς ἐζητήσατε τόσα καὶ ἐγὼ σᾶς ἀναγνωρίζω περισσότερα; Διεπίστωσε, τώρα, ὁ ἴδιος ὁ ἀνάδοχος καὶ εἶπον καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι φαίνεται ἀντικειμενικὴ ἡ διαπίστωσις, διότι ὅλαι αἱ μελέται ἀνεβάζουν εἰς πολὺ μεγαλύτερον ποσὸν τὸ κόστος καὶ ἐζήτησεν αὐτὴν τὴν τροποποίησιν. Θὰ ἐμφανίσωμεν αὐτὴν τὴν τροποποίησιν ὅτι εἶναι αὔξησις τῶν ἐπενδύσεων; Ὄχι, κύριοι, δὲν εἶναι. Τὸ ἴδιον ἔργον πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῇ, τὴν ἰδίαν δυναμικότητα θὰ ἔχῃ. Καὶ δικαίως ἢ ἀδίκως, ἐγὼ δὲ λέγω, ἔστω δικαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀναγνωρίζει μίαν ἐπωφελῆ ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου προσθήκην. Δὲν ἀπορῶ διότι τὸ ἀναγνωρίζει. Τὸ ἀνέφερον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ προτείνω στηριζόμενος καὶ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐπιστολῶν καὶ ἐπὶ ὅσων εἶπεν ὁ ἴδιος ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ἀμερικανικῆς ἑταιρείας ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τριῶν μελετῶν τὰς ὁποίας ἔχω ἰδῆ καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς συναδέλφου. Ὑπῆρξαν λοιπὸν βάσιμα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον εἰς τὴν Βουλήν. Βεβαίως, λέγει ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν ἐπιστολήν του, ὅτι ἔκαμα μελέτας περὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς Ἀγορᾶς, ἐρεύνας τὰς ὁποίας ἀνέθεσεν ὄντως εἰς μίαν διεθνοῦς φήμης ἑταιρείαν καὶ ἡ ὁποία ὑπολογίζει τὴν κατανάλωσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν παραγωγὴν ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον θὰ δύναται νὰ ἐξαχθῇ κατὰ τὸ 1970 καὶ 1975, εἰς ἐκείνους τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Τί σημαίνει αὐτὸ νομικῶς, τίποτε. Λέγει, ὅτι ἐὰν μὲ συμφέρῃ, σὲ πληροφορῶ δὲ ὅτι ἔχω κάμει καὶ μερικὰς πρὸς τοῦτο μελέτας, τὸ 1970 καὶ 1975 θὰ σοῦ ζητήσω ἄδειαν ἐπεκτάσεως τοῦ χαλυβουργείου. Ἐγὼ συμφωνῶ, ὅτι ἕνα χαλυβουργεῖον 250.000 τόννων εἶναι μικρόν. Καὶ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε δὲν εἶναι πλῆρες χαλυβουργεῖον. Ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς τὸ ἐξήγησα, ὅταν ὡμιλοῦσα ἐπὶ τῆς συμβάσεως, ὅτι δὲν εἶναι. Σᾶς εἶπον, ὅτι πρόκειται νὰ παραγάγῃ εἰδικῶς πλατειὰ προϊόντα θερμῆς ἐξελάσεως καὶ ἀποδεικνύεται τοῦτο ἐγγράφως καὶ ὅτι σιγὰ–σιγὰ πρόκειται νὰ γίνῃ χαλυβουργεῖον. Δὲν δέχομαι τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι δὲν τὴν δέχεται καὶ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐγγύησις τῶν 12,5 ἑκατομμ. δολλαρίων δὲν σημαίνει τίποτε. Τί θὰ εἴπῃ αὐτό; Τὰ 12,5 ἑκατ. δολλάρια δὲν εἶναι καμμία ἁπλῶς ἐγγυητικὴ ἐπιστολή. Τὰ 12,5 ἑκατ. δολλάρια, ἐὰν περάσῃ ἡ προθεσμία καὶ ἔχῃ παραβῆ τὰς ὑποχρεώσεις του ὁ ἀνάδοχος, θὰ εἶναι χρήματα κατατεθειμένα εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ μόνον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ ἠμπορῇ νὰ τὰ ἀποδεσμεύσῃ. Θὰ ἀνήκουν εἰς τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πῶς εἶναι ἀπόθεμα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ;

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ ἀνήκουν εἰς τὴν νομισματικὴν πρακτικὴν καὶ θεωρίαν τοῦ 16ου αἰῶνος. Ἡ Τράπεζα θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της 12,5 ἑκατομμ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ τὰ ἔχῃ ἀποστερηθῆ ὁ ἀνάδοχος.

§110Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τί κέρδος θὰ ἔχωμεν ἡμεῖς;

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Αἱ Τράπεζαι καὶ δὴ αἱ κρατικαί, ὅταν ἔχουν ἀπόθεμα τὸ χρησιμοποιοῦν ὅσον καὶ ἂν εἶναι καὶ ὅποιο καὶ ἂν εἶναι, ἀναλόγως τῆς ἐσωτερικῆς νομισματικῆς καταστάσεως. Εἶπον, ὅτι θὰ μποῦν καὶ θὰ μποῦν καὶ ὀρθῶς εἰς τὸ ἀπόθεμα εἰς τὸ ὁποῖον μπαίνει κᾶθε τι τὸ ὁποῖον εἰσάγεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔστω καὶ ἂν ἐξαχθῇ τὴν ἑπομένην. Αὐτὸς ἢ θὰ κατασκευάσῃ τὸ χαλυβουργεῖον ἢ δὲν θὰ τὸ κατασκευάσῃ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, δὲν πρόκειται νὰ εὑρεθῇ ἴσα–ἴσα εἰς τὰ 12 ἑκατ. δολλάρια.

§112Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ποῖος θὰ παίρνῃ τοὺς τόκους;

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀφ’ ἧς στιγμῆς κατατεθοῦν. Εἶναι κουβέντα αὐτή;

§114Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μάλιστα εἶναι κουβέντα.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τότε διατί δὲν τὸ διορθώνατε εἰς τὴν σύμβασιν;

§116Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἦτο τσαπατσούλικη ἡ σύμβασις ἀπὸ τὴν ἀρχήν.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Πράγματι διὰ τὰ πρῶτα ἔτη τοῦ ἦτο πολὺ εὐκολώτερον νὰ προτιμήσῃ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας τὴν πρώτην λύσιν παρὰ τὴν δευτέραν καὶ διότι δὲν πάει κανεὶς κατὰ τρόπον περιττὸν νὰ ἐπιβαρύνῃ μίαν ἐπιχείρησιν ἐὰν ἐξασφαλίζηται ἐξ ἴσου μὲ τὴν πρώτην. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ πετροχημικά. Ἐκεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι μετεκάλεσεν ἕνα Ἄγγλον εἰδικόν, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν, ὅτι ὅλα τὰ πετροχημικὰ εἶναι 30.

§118Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὸ διϋλιστήριον.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν ὑπάρχουν πετροχημικὰ μὴ ἔχοντα σχέσιν μὲ διϋλιστήριον. Πετροχημικὰ λέγονται ἐκεῖνα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγονται εἴτε ἀπὸ ἀέρια τὰ ὁποῖα ἀντικαθιστοῦν πετρέλαιον, εἴτε ἀπὸ πετρέλαιον ἀργόν, εἴτε ἀπὸ νάφθαν ἢ καὶ ἄλλα. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ δακτυλογράφος παρέλειψε νὰ γράψῃ τὸ ἕνα πετροχημικὸν καὶ ἔτσι εὑρέθη νὰ εἶναι μόνον 29 τὰ γραμμένα πετροχημικά. Πόσα λέγετε νὰ εἶναι τὰ πετροχημικά; Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι φίλος μου καθηγητὴς ἀνωτάτης σχολῆς μοῦ ἔδωσε βιβλίον ἐκδοθέν.

§120Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πότε;

§121Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ 1959.

§122Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἔστω καὶ σήμερον, ἀλλὰ καὶ ἐγὼ σήμερον καὶ σεῖς χθές, ἐμάθαμεν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠξεύραμεν. Σεῖς ἐτηλεγραφήσατε στὴν Ἀγγλία διὰ νὰ τὸ μάθετε, καὶ ἐγὼ τὸ ἐπληροφορήθην ἀπὸ ἐδῶ. Καὶ μοῦ ἔφερεν αὐτὸ τὸ βιβλίο περὶ πετροχημικῶν καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω 116 πετροχημικά. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ΒΡ — καὶ τὸ στοιχεῖον αὐτὸ μοῦ τὸ ἔφερεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς — παράγει 55 βασικὰ καὶ 60 μὴ βασικὰ πετροχημικά. Πάντως, ἐὰν ὁ Ἄγγλος αὐτὸς εἶναι ὁ ἐμπειρογνώμων, θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ συστήσητε νὰ λάβῃ βραβεῖον «Νόμπελ» Χημείας. Συνεπῶς, τὰ πετροχημικὰ δὲν εἶναι 30, ἀλλὰ 116 καὶ ὄχι ἁπλῶς θεωρητικῶς κατασκευαζόμενα. Ἀναφέρονται εἰς τὸ τεῦχος καὶ αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι τὰ παράγουν καὶ αἱ ποσότητες αἱ ὁποῖαι καταναλίσκονται. Ὥστε καὶ αὐτὸ δὲν ἦτο ἀκριβές. Σημασίαν, κύριοι ἔχει ἡ Βουλὴ νὰ σχηματίσῃ μίαν γενικὴν ἐντύπωσιν περὶ τῆς ὅλης ὑποθέσεως καὶ αὐτὴ εἶναι ὅτι ἐὰν μὲν συζητοῦμεν περὶ μιᾶς μεταβολῆς, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ 2½ πρῶτα ἔτη, εἶναι μία μεταβολὴ τόσον ἀσήμαντος, ὥστε δὲν θὰ ἤξιζε τὸν κόπον νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Ἐὰν πάλιν ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν 10ετίαν, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει προσθήκη τις οἱαδήποτε προσθέτουσα ὑποχρεώσεις διὰ τὸν ἀνάδοχον καὶ προκύπτουσα ἐκ τῶν τροποποιητικῶν ἐπιστολῶν. Διότι ὁ ἀνάδοχος δὲν λέγει τίποτα ἄλλο, παρὰ ὅτι σᾶς πληροφορεῖ ὅτι, μετὰ τὸ 1968 «ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς συμβάσεως», θὰ ἰδῇ ἐὰν δύναται νὰ δώσῃ καὶ ποίας προσθέτους ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας ὠφελείας. Αὐτὸ εἴτε τὸ γράψῃ, εἴτε ὄχι, εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό. Διότι πάντοτε, ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ ἔχῃ τὸν τρόπον ἐὰν βλέπῃ ὅτι ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ πραγματοποιεῖ ὑπερκέρδη, θὰ ἔχῃ καὶ δικαστικὰς προσβάσεις ἀλλὰ καὶ θὰ δύναται νὰ ἀσκήσῃ καὶ ἠθικὴν πίεσιν ὄχι διὰ νὰ ἀδικήσῃ τὸν ἀνάδοχον —διότι εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ποτὲ οἱαδήποτε Κυβέρνησις δὲν θὰ πράξῃ τοῦτο — ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν ἀναγκάσῃ νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὸ προσῆκον μέτρον. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐσχημάτισε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγένετο ἓν ἔργον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀξιόλογον καὶ ἐγένετο μία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνδέσῃ κατὰ κἄποιον τρόπον τὸ ὄνομά της μὲ αὐτὸ τὸ ἔργον. Ἐγένετο ἀκόμη προσπάθεια νὰ λησμονηθῇ, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ ἔργον εἰργάσθημεν ἡμεῖς καὶ ὑπέστημεν κἄποιαν πικρίαν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, μὲ τὰς ἀδίκους ἐπικρίσεις αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καταλήγων, ὅτι — καὶ θὰ τελειώσω μὲ τὴν ἰδίαν φράσιν ποὺ τελείωσα χθὲς— ὅτι θὰ γίνῃ ἓν ἔργον καὶ ὅτι ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ θὰ λησμονηθοῦν. Τοῦ καθενός μας ἡ προσφορὰ θὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν συμβολήν του εἰς τὴν πραγματοποίησιν ἑνὸς χρησίμου ἔργου τοῦ ὁποίου τὴν σημασίαν αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλυσεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Δι’ ἐμὲ ἡ μεγαλυτέρα ἱκανοποίησις εἶναι, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ ὑμνήθη ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὸν κ. Παπανδρέου, τοῦ ὁποίου ὅλοι θαυμάζομεν καὶ τὰς ρητορικὰς καὶ τὰς ἄλλας ἱκανότητας.

§124Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ὥρα νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν ἀκόμη ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἡ Βουλὴ ἀπὸ μίαν δεδικαιολογημένην πλάνην ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπαληγούρα καὶ κ. Ἡλιοῦ, οἱ ὁποῖοι εἰς ἕνα σημεῖον συνεφώνησαν ἐν τῇ προσπαθείᾳ των νὰ ἐκμηδενίσουν τὴν σημασίαν τῶν μεταρρυθμίσεων, ἀπὸ διαφορετικοὺς λόγους ὁρμώμενος ἕκαστος. Ἐλέχθη ἀπὸ ἀμφοτέρους, ὅτι τὸ 5%, δηλαδὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ 10% καὶ 15% ἀπὸ τὸν κ. Παπαληγούραν, ὁλόκληρον τὸ ποσοστὸν ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιοῦ δὲν ἔχει σημασίαν, διότι ἁπλούστατα τὸ διϋλιστήριον δὲν θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὰ πρῶτα ἔτη τὴν δυνατότητα νὰ μᾶς δώσῃ τὸ πετρέλαιον αὐτό. Συνεπῶς, τί ἐπετύχατε; Διὰ νὰ ἔχῃ ἀξίαν ὁ συλλογισμὸς αὐτὸς πρέπει νὰ ἔχῃ σχηματισθῆ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι διὰ λόγους τεχνικοὺς τὸ διϋλιστήριον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ μὲ πλήρη ἀπόδοσιν, εὐθὺς ὡς ἀρχίσῃ ἐργαζόμενον. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβὲς καὶ ἴσως νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ εὐθύνην, διότι δὲν τὸ διευκρίνισα ἐξ ἀρχῆς καλῶς. Τὸ διϋλιστήριον δυναμικότητος 2.500 τόννων, τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ κάμῃ τὰ ἐγκαίνιά του θὰ μπορῇ νὰ διϋλίζῃ 2.500.000 τόννους καὶ θὰ τοὺς διϋλίζῃ ἐξ ὁλοκλήρου. Ἁπλῶς ἀπὸ αὐτὰ τὰ 2½ ἑκατομμύρια δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα, δυνάμει τῆς νέας Συμβάσεως νὰ τροφοδοτῇ τὴν ἐγχώριον ἀγοράν, παρὰ μόνον μὲ 450.000 ἢ 550.000 τὸ πρῶτον ἔτος, 700.000 τὸ δεύτερον καὶ 1.000.000 τὸ τρίτον. Τὸ Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης θὰ ἐργάζεται μὲ 2½ ἑκατομμύρια τόννους ἔναντι τῶν τριῶν ἑκατομμυρίων τῆς συνολικῆς καταναλώσεως. Δύο ἑκατομμύρια ἀπὸ αὐτὰ θὰ δίδῃ ὁ Ἀσπρόπυργος, 450.000 θὰ εἰσάγωνται καὶ τὰ ὑπόλοιπα μόνον θὰ δίδῃ τὸ Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης. Τὶ σημαίνει αὐτό; Ὅτι τὰ ὑπερκέρδη ἀπὸ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ὁσαδήποτε κι’ ἂν εἶναι, ἀφοροῦν μόνον 500–600.000 τόννους διὰ τὴν χρῆσιν 1966. Τὰ ὑπόλοιπα προϊόντα των δὲν θὰ δύναται νὰ δώσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τί θὰ κάμῃ; Θὰ τὰ ἐξαγάγῃ. Ἡ ΕΣΣΟ ἔχει δυνατότητας. Ἔχει δίκτυον εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην. Ἡ Ἰταλία ἔχει διπλασίας–τριπλασίας ἱκανότητας παραγωγῆς ἀπὸ τὴν κατανάλωσίν της. Καὶ ἐξάγει τὸ πλεόνασμα. Θὰ ἔλθῃ, λοιπόν, συνάλλαγμα εἰς τὸν τόπον ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν ποὺ θὰ κάμῃ ἡ ΕΣΣΟ. Ὅτι αὐτό, ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως πρὸς τὰ πράγματα, προκύπτει ἀπὸ τὸν πίνακα τῶν ποσοτήτων, τὰς ὁποίας διΰλισε τὸ Κρατικὸν Ἐργοστάσιον Ἀσπροπύργου. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἔγινε, τὸν πρῶτον χρόνον, διΰλισεν 1.731.000 — ἀφορᾷ περίοδον 14 μηνῶν. Τὸ 1960 1.729.000. Τὸ 1961 1.804.000. Τὸ 1962 1.814.000 καὶ τὸ 1933 1.850.000. Καὶ ταῦτα μολονότι πρόκειται περὶ Διϋλιστηρίου, τὸ ὁποῖον κατεσκευάσθη διὰ ποσότητα 1.500.000 τόννων. Ἀπὸ τὴν πρώτης δηλαδὴ στιγμῆς τῆς λειτουργίας του, διϋλίζει τὰ ποσὰ αὐτά. Συνεπῶς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη θὰ λειτουργήσῃ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν εἰς πλήρη ἀπόδοσιν, ὄχι ὅμως διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Παπαληγούρας ἐπανῆλθεν ἀπόψε ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐγγυήσεως, ἀλλὰ ὀρθῶς τοῦ εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος: Διατί δὲν ἐζητήσατε νὰ γίνῃ ἔκπτωσις; Διὰ νὰ καταλάβετε τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει αὐτὴ ἡ ἐγγύησις, ὑποθέσατε ὅτι τὰ χρήματα παραμένουν εἰς λογαριασμὸν μπλοκὲ εἰς Τράπεζαν ἐν Ἑλλάδι, χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδεσμεύσῃ οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, οὔτε καὶ ὁ ἀνάδοχος. Ἔπρεπε νὰ ζητήσετε ἔκπτωσιν. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν καὶ ἐπετύχαμεν ἔκπτωσιν 5.000.000 δολλαρίων. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἐκ Κορινθίας συνάδελφος, εἶναι προσωπικὸς φίλος μου. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ εὑρίσκωμαι ἀπόψε εἰς τὴν θέσιν του. Ἡ θέσις του ὑπῆρξε δυσχερής. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐξεμεταλλεύθη τὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν τὸ 1963. Ἦτο δικαίωμά της καὶ ὤφειλε νὰ τὸ πράξῃ. Ἀλλὰ ὑποθέσατε ὅτι ἀντὶ ἐμοῦ, εὑρισκομένου αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ βῆμα, εὑρίσκετο ἄλλος Ὑπουργὸς.....

§125Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄλλος.

§126Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ)..... ἕνας ἐκ τῶν νέων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν μέλη τῆς Βουλῆς τῆς προηγουμένης καὶ δὲν εἶχον ὁμιλήσει. Ἀφαιρέσατε ἀπὸ τὴν σημερινὴν συζήτησιν τὶ εἴπομεν τὸ 1963 καί, συγκρίνατε τὰ δύο κείμενα, τὸ κείμενον τῆς Συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τότε ἀπὸ τὴν ΕΡΕ καὶ τὸ κείμενον τῆς Συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκάναμεν ἡμεῖς. Εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι αἱ ἐπιτευχθεῖσαι μεταβολαί......

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐλάχιστοι καὶ ἀσήμαντοι.

§128Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ)...... εἶναι μέγιστοι. Διὰ τὴν τριετίαν 1966–68 ἐξηφανίσθησαν ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ὑπερκέρδη ἀπὸ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, λόγῳ τῆς αὐξήσεως εἰς 15% τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῆς καθιερώσεως ὡς ἐλαχίστου δικαιώματος τοῦ Δημοσίου εἰς 50 σέντς κατὰ βαρέλιον. Τί θὰ συμβῇ τὸ 1968, εἶναι θέμα τῶν τότε διαπραγματεύσεων. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ ἡ Βουλὴ — τοῦτο ἔχει ἀπόλυτον σημασίαν — ὅτι τὰς διαπραγματεύσεις τοῦ 1968 θὰ τὰς κάμωμεν ἡμεῖς καὶ ὄχι σεῖς. (Χειροκροτήματα).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς Συμβάσεως τοῦ Διϋλιστηρίου ΕΣΣΟ–ΠΑ-ΠΑΣ κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)