1964.04.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Σάββατον 25 Ἀπριλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 10.30′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα.

§2Η. ΗΛΙΟΥ. Μίαν πληροφορίαν. Προβλέπεται, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία συνεδρίασις τῆς Βουλῆς σήμερον, μήπως πρόκειται νὰ κατατεθοῦν νομοσχέδια;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμέσως......

§4Κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμέναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν αἱ ἐρωτήσεις διὰ τὸν καπνόν. Χθὲς τὸ βράδυ ὁ Προεδρεύων κ. Μπακλατζῆς διέκοψε τὴν συνεδρίασιν χωρὶς κἂν νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὰς ἐρωτήσεις. Ποίαν ἡμέραν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν; Ἡ παράκλησίς μας εἶναι κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν μετὰ τὰς ἑορτὰς νὰ συζητηθῇ τὸ καπνικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρόν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θεωρῇ, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ συζητηθῇ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν, μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ὁπωσδήποτε θὰ συζητηθῇ καὶ τὸ καπνικόν. Ἄλλωστε, ὁ κ. Μιχαηλίδης, μετέτρεψε τὴν ἐρώτησίν του εἰς ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία καὶ θὰ συζητηθῇ μετὰ τῶν ἄλλων ἐρωτήσεων. Πέραν τούτου, ὑπάρχει συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως τὸ θέμα συζητηθῇ καὶ μάλιστα τότε θὰ εἶναι ὥριμον καὶ ἡ συζήτησις δὲν θὰ ὑπάρχῃ φόβος νὰ βλάψῃ. Δὲν συνεζητήθη χθές, διότι ἡ ὥρα ἦτο 12 νυκτερινὴ καὶ ὅπως ἠξεύρετε ἕνα τοιοῦτον θέμα δὲν ἠμποροῦσε νὰ συζητηθῇ εἰς τοιαύτην ὥραν καὶ μὲ Βουλὴν καταπεπονημένην. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου τὸ πρῶτον θέμα θὰ εἶναι αὐτό. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶναι τότε τὸ θέμα ὥριμον, διότι ὅπως γνωρίζετε, θὰ ἐγγίζῃ καὶ ἡ 15 Μαΐου, ἡμέρα λήξεως τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ συζήτησις θὰ εἶναι ἐποικοδομητική.

§6Κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, διὰ τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσίν σας, ὅτι τὸ καπνικὸν θὰ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ μετὰ τὸ Πάσχα. Ὁ κ. Μπακλατζῆς, δὲν μᾶς εἶπε τίποτε χθὲς διὰ τὸ ζήτημα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτυχε νὰ ἀπουσιάζω ἐγὼ ἐκείνην τὴν ὥραν καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος δὲν ἦτο κατατοπισμένος. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας, αἰτουμένου χορήγησιν συντάξεων εἰς τοὺς στερηθέντας ταύτης βάσει τοῦ Ν. 617, ἐπαναπρόσληψιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Σ.Ε.Κ. ἁπάντων τῶν μὴ καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δημοσιοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσ)νίκης, αἰτουμένης χορήγησιν δανείου ἐκ δώδεκα ἑκατομμυρίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, αἰτουμένων θέσπισιν Διοικητικῆς αὐτοτελείας Ἐλεγκτικοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν Σ.Ε.Κ. καὶ βελτίωσιν ἐπαγγελματικῆς ἀποδόσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων τοῦ Νοσοκομείου Σανατορίου Ἀσβεστοχωρίου, αἰτουμένου χορήγησιν εἰδικοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν εἰς τοὺς πάσης φύσεως ἐργαζομένους εἰς τὸ Σανατόριον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀξιωματικῶν ἐθελουσίας ἐξόδου Ν. 102)60 καὶ φίλων αὐτοῦ Βορ. Ἑλλάδος, αἰτουμένων ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν δι’ ἐπαναφορᾶς των εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κατοχῆς, αἰτουμένων ὅπως μὴ πραγματοποιηθῇ εἰσαγωγὴ φασολίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Βονίτσης, αἰτουμένων προαγωγὴν τῆς Κοινότητος Βονίτσης εἰς Δῆμον. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Νέας Ἀβώρανης, παραπονουμένων δι’ ἄρνησιν παραλαβῆς παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. πιστοποιητικῶν ἀγοραπωλησίας καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐπαγγελματιῶν ὁδηγῶν ταξὶ καὶ ἀγοραίων «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», αἰτουμένου ἀναγνώρισιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος διὰ νόμου, ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεως Αὐτοκινητιστῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ν. Μαγνησίας, Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν μὴ καταβολὴν εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἁγ. Βασιλείου, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ὑπόμνημα αἰγοτρόφων, κατοίκων Κοινότητος Λαμπιρίου Τριχωνίας, αἰτουμένων τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν διατάξεων τῶν Α.Ν. 875)1937 καὶ Α.Ν. 2124)1939 περὶ αἰγοβοσκῆς, αἰγοπλήκτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ε. Σακελλάρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Τσαριτσάνης Λαρίσης, αἰτουμένων τὸν διορισμὸν Κοινοτικοῦ Ἰατροῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω Κοινότητι. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Ἠλιοῦ, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τῆς Ε.Δ.Α., αἰτουμένης συμμετοχὴν καὶ θηλέων ὑπαλλήλων εἰς διαγωνισμὸν τῆς Δ.Ε.Η. τὴν 26ην τρέχοντος μηνός. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κατοχῆς Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου τὴν μὴ εἰσαγωγὴν φασολίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ρύθμισιν καὶ ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ περὶ Ἐπιμελητηριακῆς Νομοθεσίας νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν ὑγραερίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς στρατεύσεως, μείωσιν εἰσφορᾶς ἀνεργίας ἀπὸ 4% εἰς 2% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ὅπως τὸ μελετώμενον σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως αἰτημάτων Τ.Ε.Β.Ε.» κοινοποιηθῇ εἰς τὰ Ἐπαγγελματικὰ Ἐπιμελητήρια πρὸ τῆς ψηφίσεώς του, ἵνα οὕτω συμβάλῃ εἰς τὴν καλυτέραν κατάρτισιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ἀπαλλαγὴν φορολογίας ἰδιοκατοικήσεως καὶ αὔξησιν ἀφορολογήτου ὁρίου ἐπαγγελματιῶν — βιοτεχνῶν καὶ τῶν προστατευομένων μελῶν τούτων. Ὁ κ. Κ. Κτενᾶς Α.Κ.Φ., αἰτεῖ τὴν παρ’ ἁρμοδίων ἀπαγόρευσιν διαφοροποιήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς, καὶ ὅπως ὁ Πειραιεὺς ἀποκτήσῃ αὐτοτέλειαν Νομοῦ τιμῆς ἕνεκεν διὰ τὸν δημότην αὐτοῦ Ἐλευθ. Βενιζέλον, κατασκευαζομένου ὡσαύτως τοῦ ἀνδριάντος τούτου. Ἡ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παπαγιαβῆ Γ., Γραφάκου Γ. κλπ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶς (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), Ι. Τούμπας (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), Σ. Μπίρης (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας), Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν) καὶ Μ. Στεφανίδης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2579)21.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ἀστυν. Δ)ντοῦ Πειραιῶς ἀνεφέρθη ἡμῖν, ὅτι πράγματι τὴν ἐν λόγῳ ἡμερομηνίαν καὶ ὥραν ἔλαβε χώραν ἡ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ ἀναφερομένη περιύβρισις τοῦ ἐμβλήματος τοῦ Βασιλέως. Ἐπειδὴ τοῦτο ἀποτελεῖ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 181 παρ. 2 τοῦ Ποιν. Κώδικος ὁ ἐν λόγῳ Ἀστυν. Δ)ντὴς Πειραιῶς ἐπιληφθεὶς τῆς ἐρεύνης διετάχθη καὶ παρ’ ἡμῶν νὰ συνεχίσῃ ταύτην ἐντατικῶς διὰ τὴν ἀνακάλυψιν, σύλληψιν καὶ παραπομπὴν τῶν ἀγνώστων δραστῶν εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2239)1507)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπασπύρου, κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 311 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι «θέμα λιμενοποιήσεως τοῦ Φαλήρου οὔτε ὑπῆρξεν, οὔτε ὑπάρχει» καὶ συνεπῶς ὁ ἐγερθεὶς περὶ τὸ θέμα αὐτὸ θόρυβος εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2234)1502)17.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 306 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι «θέμα λιμενοποιήσεως τοῦ Φαλήρου οὔτε ὑπῆρξεν οὔτε ὑπάρχει» καὶ συνεπῶς ὁ ἐγερθεὶς περὶ τὸ θέμα αὐτὸ θόρυβος εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1779)1058)10.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 192 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία πρότασις παρὰ τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ ὑπεβλήθη εἰς Γ.Ε.Σ. περὶ μετασταθμεύσεως εἰς Ἄρταν μονάδος Καταδρομῶν καὶ συνεπῶς ἡ πληροφορία τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ δὲν τυγχάνει ἀκριβής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1773)1052)10.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 186 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ περιοχὴ ΑΓΚΙΣΤΡΟΥ–ΠΑΛΑΙΟΥ ΛΕΧΟ-ΒΟΥ–ΚΡΑΣΟΧΩΡΙΟΥ–ΠΡΟΜΑΧΩΝΟΣ ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ἀπηγορευμένη ζώνη καὶ ἰσχύουν ἐν αὐτῇ περιορισμοὶ τῶν κατοίκων κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν Α.Ν. 376) 1936, Α.Ν. 1839 καὶ τοῦ ἀπὸ 30.4.1952 Β.Δ. (137 Φ.Ε.Κ.). β) Οἱ ὡς ἄνω περιορισμοὶ ἔχουσι περιορισθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον μὴ ὑφισταμένης δυνατότητος περαιτέρω μειώσεώς των διὰ λόγους στρατιωτικῆς ἀσφαλείας. γ) Αἱ ἀνάγκαι ὑλοτομίας τῶν κατοίκων ἱκανοποιοῦνται δι’ ὁμαδικῆς εἰσόδου των εἰς τοὺς χώρους ὑλοτομίας ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν τμημάτων προκαλύψεως καὶ τοῦ Δασαρχείου ὡς προβλέπεται ὑπὸ τῶν σχετικῶν νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2223)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 295 τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα σοβαρῶς ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐξετάζεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς πραγματοποιηθείσης Κοινωνικῆς Πολιτικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2479 ἀπὸ 20.4.64 ὑμετέρου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 344 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Ν. 5351)1932 «περὶ ἀρχαιοτήτων» ἔχουν θεσπισθῆ τὸ πρῶτον ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, ἀνάλογοι δὲ διατάξεις καὶ δὴ καὶ αὐστηρότεραι, θέτουσαι ὑπὸ ἔλεγχον τὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα εἰς τὸ περιβάλλον τῶν μνημείων, καὶ τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων, ἰσχύουν εἰς ἅπαντα γενικῶς καὶ ἄνευ ἐξαιρέσεως τὰ πεπολιτισμένα κράτη. Ὅθεν ἡ ζητουμένη κατάργησις τῆς διατάξεως ταύτης θὰ ἐσήμαινε μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοῦ κανόνος τούτου, ἡ ὁποία προκειμένου μάλιστα περὶ τῆς κατ’ ἐξοχὴν ἱστορικῆς ταύτης χώρας, οὐδόλως θὰ ἦτο τιμητική. Ὅθεν πρὸς τὸν ἔλεγχον τῆς μορφῆς καὶ τοῦ ὕψους τῶν εἰς τὰς ἀρχαιολογικὰς καὶ μνημειακὰς ζώνας τῶν Ἀθηνῶν κατασκευαζομένων οἰκοδομῶν, δίκαια παράπονα διατυποῦνται παρὰ τῶν πολιτῶν, ὅτι ἄλλοι κανόνες ἰσχύουν ἀπὸ ἀπόψεως πολεοδομικῆς νομοθεσίας καὶ ἄλλοι ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιολογικῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκαλεῖ σοβαρὰς δυσχερείας, ἐνίοτε δὲ καὶ ζημίας εἰς τοὺς ἰδιώτας. Πρὸς ἄρσιν τοῦ ἀτόπου τούτου ἐδόθη ἐντολή, τόσον εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ὑπηρεσίαν, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Πολεοδομικήν, ἵνα μελετήσουν τὸ θέμα τῆς ἑνοποιήσεως τῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιολογικοῦ νόμου καὶ πολεοδομικῆς νομοθεσίας σχετικῶς ἰσχυόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2572)21.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 356 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ μετὰ προσοχῆς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ὅλης καταστάσεως, ἐν ὄψει τῆς ἀσκουμένης πιέσεως ἐκ μέρους τῶν Τούρκων τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου τῆς Κωσταντινουπόλεως καὶ ἔχει δώσει τὰς ἀναγκαίας ὁδηγίας διὰ τὴν πιστὴν τήρησιν τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΝΔΡ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2575)21.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου (ὑπ’ ἀριθ. 359) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ ξενοδοχείου Μεσολογγίου θέλει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα μελετῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων θὰ ἀποφασισθῇ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2193)16.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 289 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα ἐρευνᾶται καὶ θὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὸ γενικώτερον πλαίσιον τῆς ἀναδιαρθρώσεως καὶ λειτουργίας τῶν Ὀργανισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Δούκα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1491)6.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 123 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Δούκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδὲν ἐκ τῶν θεμάτων τῆς ἐρωτήσεως ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰδικὴν ἁρμοδιότητα ἡμῶν. Τὸ ἐν ταύτῃ ἀναφερόμενον τουριστικὸν περίπτερον τῆς Κοινότητος Νέου Πετριτσίου ἐχρηματοδοτήθη κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Σερρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τσιριμώκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 13 Ἀπριλίου 1964 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ι. Τσιριμώκου βουλευτοῦ Ἀθηνῶν (κοινοποιηθείσης μοι τὴν 17ην Ἀπριλίου 1964) ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τοῦτον, ὅτι διέταξα τὴν ἄμεσον συγκέντρωσιν στοιχείων ἐπὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν διετέθησαν τὰ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ ΠΡΟ–ΠΟ μέχρι σήμερον ἔσοδα. Ἡ συγκέντρωσις, ἡ παραβολὴ καὶ ὁ ἔλεγχος αὐτῶν τῶν στοιχείων εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον (πρόκειται περὶ ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων) νὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τοῦ τασσομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἑξαημέρου καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτὴν ὅπως θεωρήσῃ τὴν ὡς ἄνω ἀπάντησιν ὡς ἱκανοποιητικήν, ἀναμένων τὴν ἐν τῷ μεταξὺ συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων. Ἐπὶ τῶν δύο ἑπομένων ἐρωτημάτων του, ἤτοι τὰς ἐνδεχομένας ὑπερβάσεις καὶ καθυστερήσεις εἰς τὰ ἀθλητικὰ ἔργα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ καὶ τοῦ Παλαὶ ντὲ Σπὸρ Θεσσαλονίκης διέταξα ἐπίσης τὴν συγκέντρωσιν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐπίσης εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχω εἰσέτι πλήρη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη, περὶ τῆς νήσου Θάσου καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς ἀντικείμενα ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ κατασκευὴ νέων τουριστικῶν ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων ἐν Θάσῳ θέλει ἐξετασθῆ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ προγράμματος ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῶν προσεχῶν ἐτῶν, τοῦ ὁποίου τὴν ἐκπόνησιν ἤρχισεν ἤδη ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ. Δέον πάντως νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς Θάσον κατεσκευάσθη καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν τουριστικὸν ξενοδοχεῖον 42 κλινῶν, εὑρίσκεται δὲ ὑπὸ κατασκευὴν συγκρότημα ἐγκαταστάσεων τύπου μοτέλ, δυνάμεως 140 κλινῶν. Ὡς πρὸς τὴν περιφερειακὴν ὁδὸν τῆς νήσου Θάσου, ἀναμφισβητήτου τουριστικῆς σημασίας, θέλει καταβληθῆ προσπάθεια συντόμου ἐντάξεως αὐτῆς εἰς τὸ οἰκεῖον πρόγραμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, περὶ τῶν ἐξωραϊστικῶν ἔργων περιοχῆς Γαρίτσης–Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι αἱ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἀναληφθεῖσαι ἐργασίαι τῆς πρώτης σειρᾶς τῶν ἐξωραϊστικῶν ἔργων Γαρίτσης ἐπερατώθησαν, ἐκτὸς τῶν ἐργασιῶν ἀναπτύξεως πρασίνου, τὰς ὁποίας ἀνέλαβε νὰ ἐκτελέσῃ ὁ Δῆμος Κερκυραίων, ἐπὶ τούτῳ χρηματοδοτηθείς. Δεδομένου, ὅτι τὰ ἔργα ἀφεώρων εἰς τὴν βελτίωσιν κοινοχρήστων χώρων τοῦ Δήμου, ἁρμόδιος διὰ τὴν συντήρησίν των καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν σχετικῶν ἐγκαταστάσεων τυγχάνει ὁ Δῆμος. Πρὸς τοῦτο θέλει γίνει σύστασις ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν ἐπιμελῆ παρακολούθησιν καὶ συντήρησιν τῶν ἔργων. Ὁ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ δὲν ἔχει πλέον ἀνάμιξιν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως ἐπεκτάσεως τῶν ἐξωραϊστικῶν ἔργων δι’ ἣν ἔχει μὲν ἐκπονηθῆ μελέτη, ἀλλὰ δὲν ἔχει ληφθῆ εἰσέτι ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 13 Ἀπριλίου 1964 (κοινοποιηθείσης μοι τὴν 16ην Ἀπριλίου ἐ.ἔ.) ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου, ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω τὰ κάτωθι: Δὲν πρόκειται περὶ διαμάχης μεταξὺ τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ Ἑλληνικῆς Ποδοσφαιρικῆς Ὁμοσπονδίας, ἀλλὰ περὶ ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων κατὰ νόμον ὀργάνων ἐπὶ θέματος τηρήσεως τοῦ φιλάθλου πνεύματος. Ἡ παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, Ἐπιτροπὴ Φιλάθλου Ἰδιότητος (Ε.Φ.Ι.) (ἄρθρον 4 τοῦ Ν. 3148)55 καὶ Β. Διάταγμα «περὶ Κανονισμοῦ Φιλάθλου ἰδιότητος» τῆς 26.9.1955, Φ.Ε.Κ. 274)7.10.1955, τεῦχος Αʹ), ἔκρινε τὴν Ἑλληνικὴν Ποδοσφαιρικὴν Ὁμοσπονδίαν (Ε.Π.Ο.) ὡς μὴ φίλαθλον δι’ ᾐτιολογημένης ἀποφάσεως (22)1962 τῆς 25ης Συνεδρίας τῆς 23.10.1962). Ἡ Ε.Π.Ο. ἤσκησε «τὴν προσφυγὴν δι’ ᾐτιολογημένης ἀποφάσεώς της (2)28.1.64 τῆς 26ης Συνεδρίας τῆς 28.1.1963). Ἡ Ε.Π.Ο. προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἡ Ὁλομέλεια τούτου ἀπέρριψε τὴν προσφυγὴν τῆς Ε.Π.Ο. (714)1964) καὶ ἐδέχθη ὡς νόμιμον καὶ καλῶς ἔχουσαν τὴν ἀπόφασιν τῆς

Ε.Ο.Α.

Κατόπιν τούτων, ἡ Ε.Ο.Α. ἀπολύτως καὶ ἀποκλειστικῶς ἁρμόδια ἐπὶ τοῦ θέματος κατὰ τὸν νόμον, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν κρατικὴν παρέμβασιν δέχονται σχετικῶς, ἀρνεῖται εἰς τὴν κηρυχθεῖσαν μὴ φίλαθλον Ε.Π.Ο. τὴν ἄδειαν, ὅπως συμμετάσχῃ περαιτέρω εἰς Προολυμπιακοὺς Ἀγῶνας. Ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἀνάγκην κρατικῆς παρεμβάσεως, ἣν ἐπικαλεῖται ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, παρατηρῶ, ὅτι αὕτη θὰ ἐκδηλωθῇ ὡς ρυθμιστική, ἐνδεχομένως καὶ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ, εὐθὺς ὡς ἤθελε περατωθῇ ἡ ἀρξαμένη ἐν συννενοήσει μὲ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους, μελέτη τοῦ προβλήματος, καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς κατεύθυνσιν τὴν προφανῆ πλέον ἀνάγκην διαχωρισμοῦ τοῦ ἐπαγγελματικοῦ ἀπὸ τοῦ ἐρασιτεχνικοῦ ποδοσφαίρου ἐν Ἑλλάδι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1885)ΕΕ ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ βοειδῶν, ὡς γνωστόν, δὲν δύναται νὰ καλύψῃ πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, αἵτινες συμπληροῦνται δι’ εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀπὸ πενταμήνου διεκόπησαν αἱ εἰσαγωγαὶ ἐκ Γιουγκοσλαβίας, Οὐγγαρίας καὶ Βουλγαρίας, ἐξ ὧν ἐφοδιάζεται ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ διὰ βοειδῶν σφαγείων καὶ ἐξητάσθη ἡ περίπτωσις εἰσαγωγῆς ζώων ἐκ Τουρκίας, πλὴν ὅμως δὲν ἐπραγματοποιήθησαν εἰσαγωγαὶ λόγῳ τοῦ ἐνδημοῦντος ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ ἀφθώδους πυρετοῦ. Ἐπίσης δὲν πραγματοποιοῦνται εἰσαγωγαὶ κατεψυγμένων κρεάτων ἐξ Ἀργεντινῆς, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ. 2) Ἡ διατυπουμένη ἐν τῇ ἐρωτήσει ἑτέρα ἄποψις περὶ εἰσαγωγῆς μεγάλων ποσοτήτων ἀμνῶν διὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα δὲν τυγχάνει ἀληθής, διότι, ὡς προβλέπεται, αἱ ηὐξημέναι διὰ τὴν περίοδον ταύτην ἀνάγκαι θέλουσι καλυφθῇ εἰς τὸ μεῖζον μέρος ἐκ τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 186)8.4.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα ἄρσεως τῆς ἀπαγορευτικῆς διατάξεως, εἰς τὴν στρατιωτικὴν ζώνην Ἀγκίστρου–Προμαχῶνος Ἐπαρχίας Σιντικῆς Σερρῶν, τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐν περιπτώσει ἄρσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀπαγορεύσεως, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον θὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων ἐπανεποικισμοῦ καὶ γεωργικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ἰσχυούσης σχετικῆς νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΙΑΚΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1730)9.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Πανάγου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀσκουμένων δικηγόρων μελετᾶται ἐν ὄψει τῆς ἱκανοποιητικῆς ἀντιμετωπίσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2074)1312)15.4. 64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πανάγου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψει της τὰ ἐν αὐτῇ ἐκτιθέμενα, σχετιζόμενα πρὸς τὴν ἀσκηθεῖσαν ἤδη πειθαρχικὴν δίωξιν καὶ μελετᾷ τὸ ζήτημα ἀπὸ πάσης αὐτοῦ πλευρᾶς καὶ τῆς ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἐκτιθεμένης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1638)949)8.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 152 ἀπὸ 7.4.1964 ἐρώτησις τοῦ κ. Σ. Μερκούρη, βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων βάσει τοῦ νόμου 516)1948 ὑπαλλήλων τῶν Σιδηροδρόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῶν ἀπολυθέντων βάσει τοῦ νόμου 516)1948 ὑπαλλήλων ἐν γένει καὶ τῶν σιδηροδρομικῶν ἀπὸ πλευρᾶς ἐπανορθώσεως τυχὸν προσγενομένων ἀδικιῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 516)1948, ἀσχέτως τῶν γενικωτέρας μορφῆς κυβερνητικῶν μέτρων, ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 622)24.10.1964 Β. Διατάγματος, βάσει τῶν ὁποίων δύναται πᾶς ἀπολυθεὶς ὑπάλληλος καὶ ἑπομένως καὶ ὁ σιδηροδρομικὸς νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀποκατάστασίν του, παρακαλῶν διὰ σχετικῆς αἰτήσεώς του τὴν ἐκ νέου κρίσιν ὑπὸ τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 516)1948 προβλεπομένων καὶ ὑφισταμένων Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1492)878)64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη, ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 124)3.4.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σακελλάρη ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ κατολισθήσεων πληγεισῶν οἰκογενειῶν Ἀσπροχωρίου καὶ Ραφταναίων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης ἐκ τῶν κατολισθήσεων τῆς χειμερινῆς περιόδου ἔτους 1962 καταστάσεως ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων συνεπεία τῶν ὁποίων ἐπλήγησαν διάφοροι ἀγροτικοὶ οἰκισμοί, ἐνεκρίθη ἡ ἐφαρμογὴ στεγαστικοῦ προγράμματος ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ κατολισθήσεων πληγεισῶν οἰκογενειῶν τῶν οἰκισμῶν Δρίσκου, Μπαουσιῶν, Ἀσπροχωρίου καὶ Ραφταναίων, ὧν αἱ οἰκίαι κατέρρευσαν ἢ κατέστησαν ἀκατάλληλοι πρὸς οἴκησιν καὶ ἐκρίθησαν ὑπὸ τῆς εἰδικῆς πρὸς τοῦτο συσταθείσης συντονιστικῆς ἐπιτροπῆς, ὡς ἔχοντες ἀνάγκην ἀνοικοδομήσεως κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, κριθέντων δὲ τῶν δικαιωμάτων τῶν ὑπὸ μεταφορὰν οἰκογενειῶν, ἀνεγνωρίσθησαν δικαιοῦχοι 262. Ἐν συνεχείᾳ οἱ ἁρμόδιοι τοπικοὶ παράγοντες ὡς καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένη Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν κατολισθαινόντων οἰκισμῶν ἐπιληφθεῖσα τοῦ ἔργου τῆς ἐξευρέσεως τοῦ καταλλήλου χώρου διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν πληγέντων κατοίκων τῶν προμνησθέντων οἰκισμῶν καθώρισεν ὡς πλέον ἐνδεδειγμένην θέσιν μεταφορᾶς των τὴν κοινόχρηστον ἔκτασιν ἀγροκτήματος Πετσάλης μεταξὺ τῶν Κοινοτήτων Ἀσφάκας καὶ Πετσάλης, ἐκτάσεως 677 στρεμμάτων. Ἡ λύσις αὕτη διηυκολύνετο ἔτι μᾶλλον καὶ ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ παραχωρήσεως εἰς τοὺς μεταφερομένους τῶν ἀγροτικῶν οἰκισμῶν Δρίσκου Μπαουσιῶν ὡς ἄνω κατοίκους 2.000 περίπου στρεμμάτων ἀγροτικοῦ κλήρου ἐκ τοῦ ἀποξηραθέντος ἕλους Λαψίστης. 3) Ἡ ὡς ἄνω νέα θέσις ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως καὶ ὑπὸ τῆς διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Βιομηχανίας εἰδικῶς συσταθείσης ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ἐκτελέσεως ὡρισμένων τεχνικῶν ἔργων, δι’ ἃ ἐζητήθη ἡ σύνταξις τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης πρὸς διάθεσιν τῆς σχετικῆς πιστώσεως. 4) Μετὰ ταῦτα παραχωρηθείσης ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)28067)30.7.63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργείου Γεωργίας τῆς κοινοχρήστου ἐκτάσεως Πετσάλης πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεώς της εἰς τὰς μεταφερομένας οἰκογενείας τῶν ὡς εἴρηται οἰκισμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν νέων οἰκιῶν ἤρξαντο αἱ προκαταρτικαὶ ἐργασίαι κτηματογραφήσεώς της, διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ προώθησιν τῶν λοιπῶν ἐργασιῶν συντάξεως τῆς ρυμοτομικῆς καὶ οἰκιστικῆς μελέτης ταύτης. 5) Ἐπειδὴ ὅμως κατὰ τὸ στάδιον τοῦτο ἠγέρθησαν ὀξεῖαι ἀντιδράσεις, τόσον ὑπὸ τῶν μεταφερομένων Κοινοτήτων Δρίσκου καὶ Μπαουσιῶν αἵτινες προτείνουσι ἑτέρας καταλλήλους κατὰ τὴν γνώμην των τοποθεσίας πρὸς μεταφοράν των ἐξυπηρετούσας τοὺς κατοίκους των ὅσον καὶ τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πετσάλης οἵτινες ἀντιδροῦν εἰς τὴν τοιαύτην μετακίνησιν ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι διὰ τῆς καταλήψεως τοῦ κοινοχρήστου κτήματος Πετσάλης θὰ ἀποστερηθοῦν τῶν ἀπολύτως ἀναγκαίων εἰς τούτους γεωργικῶν ἐκτάσεων, ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Λαϊκῆς Στέγης τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐπανεξετάζεται τὸ ὅλον θέμα πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως δοθῇ λύσις ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξυπηρετοῦσα τὰς μεταστεγαζομένας οἰκογενείας τῶν μετακινουμένων οἰκισμῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἱκανοποιοῦσαν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὰς ἀντιρρήσεις τῶν κατοίκων Πετσάλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2225)17.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 15.4.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ Τ.Α.Ε. χορηγουμένων παροχῶν, θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ μελέτην θέματος τῆς διαρρυθμίσεως τῶν ὑπὲρ αὐτῶν πόρων. Πάντως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ καταρτισθέντος Β. Δ)τος καθορίζεται ὡς κατώτατον ὅριον τῶν ὑπὸ τοῦ Τ.Ε. Β.Ε. καταβλητέων συντάξεων τὸ ποσὸν τῶν 500 δραχμῶν διὰ τοὺς συνταξιούχους λόγῳ γήρατος ἢ ἀνικανότητος καὶ τὸ τοιοῦτον τῶν 400 δραχμῶν διὰ τοὺς συνταξιούχους λόγῳ θανάτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1845)11.6.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 208 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ ΙΚΑ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 517)63 ἀπόφασις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐξετελέσθη παρ’ αὐτοῦ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας (Αον Τμῆμα) ἐπελήφθη ἐκ νέου τοῦ γενικωτέρου θέματος τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τοῦ χρόνου στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας ἐφέδρων παλαιῶν πολεμιστῶν καὶ ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 857)64 ἀπόφασιν, δι’ ἧς ἀποδέχεται μὲν τὰς ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ ἐκτεθείσας ἀπόψεις, καθ’ ἑρμηνείαν πλέον τῶν νόμων περὶ προστασίας παλαιῶν πολεμιστῶν, κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 516 καὶ 517)63 ἀποφάσεων τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου, παραπέμπεται ὅμως καὶ αὖθις τὸ θέμα πρὸς ἐπίλυσιν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν αὐτοῦ. Κατόπιν τούτου καὶ λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας σοβαρότητος καὶ τῆς γενικωτέρας σημασίας τοῦ θέματος τούτου, τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2231)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 15.4.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξετάζεται ἤδη ἡ περίπτωσις τῆς διὰ νομοθετικῆς ὁδοῦ, διαρρυθμίσεως τῶν πόρων τοῦ ΤΕΒΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2236)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 16.4.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγουμένων παροχῶν, θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ μελέτην θέματος τῆς διαρρυθμίσεως τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ πόρων. Πάντως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ καταρτισθέντος Β. Διατάγματος καθορίζεται ὡς κατώτατον ὅριον τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕ ΒΕ καταβλητέων συντάξεων τὸ ποσὸν τῶν 500 δραχ. διὰ τοὺς συνταξιούχους λόγῳ γήρατος ἢ ἀνικανότητος καὶ τὸ τοιοῦτον τῶν 400 δραχ. διὰ τοὺς συνταξιούχους λόγῳ θανάτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ σημειώσω μίαν παράλειψιν καὶ νὰ προτείνω δι’ ὑμῶν ἕνα μέτρον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπαγγελία προεκλογικὴ—μετεκλογικὴ διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων ἦτο, ὅτι μεταξὺ τῶν πρώτων κατεπειγόντων πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα θὰ κατετίθεντο, ἦτο ἐκεῖνα τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ παρελθόντος, τῶν μέτρων διὰ τὴν ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἐνῷ ἐπέρασαν σχεδὸν δύο μῆνες, δὲν κατετέθη ἀκόμη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον εἶναι διακηρυγμένη ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ, ὑπὸ τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους διεκήρυξεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἰς τὴν ἀπόλυσιν, ὑπάρχει ἰσχύων νόμος, ὁ 2058, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὸ μέτρον τοῦτο. Τὸ νὰ περάσῃ ἓν ἀκόμη Πάσχα, τὸ 18ον ἢ τὸ 19ον πάλιν εἰς τὰς φυλακάς, ὄχι μόνον ἀντιτίθεται εἰς τὰς ἐφέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς διακηρύξεις της, ἀλλὰ ἐνέχει εἰς μίαν σκληρότητα, μίαν ἀπανθρωπιάν, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω: Καὶ νομίζω, ὅτι σωστὸν ἦτο νὰ μεταφέρω τὴν εὐχὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐφ’ ὅσον πρόκειται ὄχι νὰ παραβῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σκέπτεται νὰ νομοθετήσῃ, τὸ ἐφαρμόσῃ. Ἔχει εἰς τὴν διάθεσιν τὴν νομικὴν εὐχέρειαν ἐκ τοῦ Ν. 2058, νὰ προβῇ τώρα πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μοῦ ἀνεκοινώθη ἐπισήμως. Ἀλλὰ γνωρίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον. Ὅπως γνωρίζετε παρενέπεσαν πολλὰ ἐπείγοντα θέματα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ πάῃ τὸν Ἰούνιον ἡ ψήφισις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμμερίζομαι τὸ χριστιανικόν σας αἴσθημα ἐξ ὁλοκλήρου.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ τὸ μεταφέρετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§14Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἤθελον νὰ δηλώσω, χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν ἐπὶ τῶν λεγομένων παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡ κατάθεσις τῶν νομοσχεδίων δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν πρὸς τὴν σειρὰν συζητήσεων. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ κατατεθῇ ἕνα νομοσχέδιον μετὰ 10 ἡμέρας καὶ νὰ συζητηθῇ πρὸ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον κατετέθη πρὸ 10 ἡμερῶν. Αὐτὴν καὶ μόνον τὴν διαπίστωσιν ἤθελον νὰ κάμω.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν τίθεται ζήτημα, ἀλλὰ ἐὰν εἶχε κατατεθῇ πρῶτον, θὰ εἶχεν ἤδη ψηφισθῆ. Τὸ ὅτι δὲν κατετέθη, αὐτὴν τὴν στιγμὴν, δὲν ἀποκλείει νὰ εἶναι τὸ πρῶτον συζητηθησόμενον. Θὰ τελειώσῃ ὅμως τὸν Ἰούνιον. Καὶ ἔχομεν ἑορτὰς τοῦ Πάσχα. Ἀφοῦ ὑπάρχει ἐκ τοῦ νόμου εὐχέρεια — εἶναι ἀνθρωπιστικὴ ἡ ἀντιμετώπισις αὐτοῦ τοῦ ζητήματος — ζητοῦμεν νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐχὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐπαγγελιῶν της.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκλογῆς Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχόντων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§17Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου περὶ ἀναδείξεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη κατὰ τρόπον τελείως διεξοδικὸν καὶ ἐξονυχιστικόν, ἔγιναν δεκταὶ ὅλαι ἐκεῖναι αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἐθεώρησε τὸ Σῶμα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπενεχθοῦν εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου. Ἡ συζήτησις— ἐπαναλαμβάνω— ὑπῆρξε διεξοδικὴ καὶ ἐξόχως ἐξονυχιστική. Ἀνεπτύχθησαν ἅπασαι αἱ ἀπόψεις καὶ μάλιστα διὰ μακρῶν καὶ ἑπομένως πιστεύω, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μείνῃ κανένα κενὸν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον, μετὰ τὴν διαπίστωσίν μου αὐτήν, νὰ ἀναφέρω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐφ’ ὅσον διεξήχθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ μέχρι τοῦδε συζήτησις, μοῦ εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε τροπολογίαν. Διότι δὲν ἔχει οὐδεμίαν θέσιν πλέον τροπολογία μετὰ συζήτησιν διαρκέσασαν ἐπὶ τόσας ἡμέρας. Πέραν τούτου καὶ διὰ λόγους τεχνικοὺς δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, διότι ὡς γνωρίζετε οἱαδήποτε τροπολογία θὰ ἐσήμαινε τὴν ἐπὶ 48ωρον ἀναβολὴν τῆς εἰς τὸ σύνολον ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδὴ δὲ συμπίπτει νὰ εἰσερχόμεθα καὶ εἰς τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἔχω τὴν σκληρότητα νὰ κρατήσω μακρὰν τῶν ἑστιῶν των τοὺς κυρίους βουλευτάς, ἰδίως τῶν ἐπαρχιῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἤθελα νὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸ Σῶμα, ἂν ἔχῃ τὴν καλωσύνην, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἤθελα, νὰ παρατηρήσω, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ— νομίζω— οὐδεμία πρόθεσις συστηματικῆς ἀντιδράσεως εἰς τὴν ψήφισιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐὰν ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ τίποτε, ἐμπεριέχει ἀναίρεσιν ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὸ Σύνταγμα παρέχεται εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν ἡ δευτέρα ἀνάγνωσις ἐκ τῶν προτέρων διὰ δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καθίσταται ματαία, τότε ἀμέσως ἀνατρέπεται ἕνα προνόμιον τῆς Βουλῆς— τὸ λέγω, ὄχι διὰ τὸ συγκεκριμένον νομοσχέδιον, ἀλλὰ ὡς ἀρχὴν—ἕνα προνόμιον τῆς Βουλῆς κατωχυρωμένον ὑπὸ τοῦ Συντάγματος. Δὲν θὰ ἦτο σωστόν. Νομίζομεν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκταὶ βασικαὶ ἀπόψεις μας, τὰς ὁποίας ἐν τέλει τῆς συζητήσεως θὰ συνοψίσωμεν, διὰ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν συνολικὴν ἐκτίμησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν ὑπάρχουν δυσχέρειαι ὡς πρὸς τὴν παραδοχὴν τροπολογιῶν. (Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος ὁμιλεῖ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, μὴ ἀκουόμενος). Ὁ κ. πρώην Πρόεδρος τῆς Βουλῆς παραβιάζει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐφήρμοζε.

§21Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν μοῦ ἐπιτρέπετε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔψαχνα νὰ εὕρω μέσην λύσιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον.

§23Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ζητῶ τὸν λόγον. Δὲν φαντάζομαι νὰ μὴ μοῦ τὸν δώσητε. Ἀφήσατε τὸν κ. Ἡλιοῦ νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς ἐμὲ παρὰ τὸν Κανονισμόν. Συνεπῶς ἔγινε καὶ αὐτὸ μὲ τὸν συνάδελφόν σας. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν προκύψῃ δυσχέρεια — καὶ νομίζω, ὅτι ἐκφράζω τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας ἐν προκειμένῳ — νὰ ἔλθωμεν τὴν Δευτέραν τὴν 11ην πρωϊνὴν διὰ νὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ πρακτικά.

§24Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ, νὰ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ ἴδωμεν τώρα, πέραν ἀπὸ τὸ θεωρητικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, τὸ κατ’ ἀρχὴν ζήτημα καὶ τὸ πρακτικόν. Ὑπάρχουν ἕνα–δύο σημεῖα. Ἡμεῖς ἔχομεν ἐπισημάνει ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ δι’ ἁπλῆς ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως νομίζομεν, ὅτι διευκρινίζεται. Ἐὰν ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ περίπτωσις, δὲν χρειάζεται νέα συνεδρίασις. Ἀρκεῖ ἁπλῶς μία καταχώρησις εἰς τὰ πρακτικὰ ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τῆς διατάξεως, ἐὰν ὑπάρξῃ συμφωνία, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια.

§25Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἡλιοῦ, ὅτι δὲν μὲ ἐπρόσεξε. Διότι ἐδήλωσα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔγινε διεξοδικὴ καὶ ἐξονυχιστικὴ συζήτησις, τὸ ἐπανέλαβα μάλιστα ἐπανειλημμένως, νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι εἰς ἄλλας τροπολογίας. Ἑπομένως, δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν λέγω, ὅτι δὲν δέχομαι οὐδεμίαν τροπολογίαν. Γνωρίζετε ἄλλωστε ὅτι ἐδέχθην πλείστας ὅσας τροπολογίας, τινὲς τῶν ὁποίων ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω τώρα, ὅτι μὲ εὑρίσκουν ὄχι σύμφωνον. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον τὸ Σῶμα τὰς ἠθέλησε, τὰς περιέλαβεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν δὲ εἶχα κάμει τὴν δήλωσιν, ὅτι πᾶσα γνώμη ἡ ὁποία θὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν ἢ τελειοποίησιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ αὐτὸ ἔπραξα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§27Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτιμῶ βεβαίως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ μεταβῶσιν οἱ κ. συνάδελφοι εἰς τὰς ἰδιαιτέρας πατρίδας των διὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα. Ἄλλως θὰ εἶχα νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συζητήσωμεν καὶ μάλιστα εὐρέως ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου, ὅπως τροποποιηθῶσιν αἱ διατάξεις τῆς Νομοθεσίας διὰ τῶν ὁποίων ἀποκλείονται τῆς συμβολῆς των εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς αὐτοδιοικήσεως οἱ πλέον ἐνδεδειγμένοι διὰ τοῦτο, οἱ δικηγόροι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου.

§29Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ τάξις τῶν δικηγόρων, ἡ μόνη τάξις μὲ προπαίδευσιν εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ δημοτικοῦ ἀξιώματος, ἀποκλείεται τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως διὰ τῆς μέχρι τοῦδε ἰσχυούσης ἀπαγορεύσεως, ὅπως οἱ δικηγόροι Δήμαρχοι ἢ Πρόεδροι Κοινοτήτων ἀσκοῦν συγχρόνως καὶ τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμά των. Ἐὰν ἐνδιαφερώμεθα νὰ ἴδωμεν ἀνερχομένην τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν τάξιν τῶν δικηγόρων καὶ νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἀνάμιξιν των εἰς τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν. Τὰ ἀνωτέρω ἐξέθεσα ἐπὶ σκοπῷ ὡριμάνσεως τοῦ θέματος καὶ ἐν καιρῷ ἐπιλύσεώς του νομοθετικῶς.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§31Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι ὅταν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶπεν ὅτι ἐπιθυμῶ καλοπροαίρετον συζήτησιν, ὅτι ζητῶ τὴν συμπαράστασιν τῶν Κομμάτων καὶ ἐπεκαλέσθη μάλιστα καὶ τὸν παράγοντα ἄνθρωπον διά τήν, ὡς εἶπεν, ἐπιτυχίαν ὁλοκληρώσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ βελτιώσεώς του εἰς περίπτωσιν ἀτελειῶν. Ἐὰν ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπίστευεν εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ εἰς ὅσα διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν τόνωσιν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐξήγγειλε θὰ ἐδέχετο ὡρισμένας δικαίας τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου. Ἀντιθέτως, ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἔκαμεν, ἀλλὰ συμπεριέλαβε διατάξεις μακρὰν ἀπεχούσας τῶν δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν καὶ τῆς ἐν γένει βελτιώσεως τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σκορδίλη, ὄχι μόνον δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καθυστερεῖτε καὶ τὸν ἐγγεγραμμένον νὰ ὁμιλήσῃ, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου κ. Κ. Ράλλην.

§33Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ μὴ δεχθῇ τροπολογίας. Καὶ λέγω ὄχι μόνον δὲν ἐδέχθη δικαίας τροπολογίας, ἀλλ’ ἀντιθέτως εἰσηγήθη διατάξεις ἀντιδημοκρατικάς. Ἐνίσχυσε τὴν βιομηχανίαν τῶν ἀσυμβιβάστων, ὅπως τοῦ ἀσυμβιβάστου βουλευτικοῦ ἀξιώματος καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔτσι καταφέρομεν συνεχῶς πλήγματα κατὰ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος.

§34Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιθυμία ὅλων μας, κ. Πρόεδρε, εἶναι νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις καὶ μάλιστα ἐντὸς τῆς σήμερον. Πιστεύω ὅμως, ὅτι συζήτησις ἐπὶ ὡρισμένων λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἐπιβεβλημένη, διότι ἐξ αὐτῆς θὰ προκύψουν ἀσφαλῶς ὠφέλη διὰ τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν. Ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν βʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Γίνεται συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ ψήφισις εἰς τὸ σύνολον.

§36Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Συμφωνῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις γενικὰς καὶ δὴ εἰς τὸ ἄρθρον 1. Ὀφείλω ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου, μὲ τὴν πλήρη ἔννοιαν τῆς λέξεως, εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν ἐδέχθη τροπολογίας — οὔτε μία — ξένας πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Παρὰ τὴν ὀξύτητα τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν, διὰ τὴν ὁποίαν πιθανὸν νὰ πταίω καὶ ἐγώ, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐδέχθη νὰ ἐκφύγωμεν τοῦ πνεύματος τοῦ νομοσχεδίου, ἀντιθέτως δὲ ἐδέχθη συνεργασίαν μὲ τὴν Βουλήν. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι ἐκείνη δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν ὑπῆρχον μερικαὶ καλαὶ διατάξεις, ἐφρόντισεν ἡ Βουλὴ νὰ τὰς ἐξοστρακίσῃ. Τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἐξῆλθε, δὲν εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς μας, ἀλλ’ ἔργον ὡρισμένων βουλευτῶν χωρὶς νὰ ἐξαιρῶ τὸν ἑαυτόν μου. Εἶναι ὑπεύθυνοι 25 ἕως 30 βουλευταὶ δι’ αὐτό.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ἦσαν ἐδῶ νὰ ὑποστηρίξουν τὰς ἀπόψεις των.

§38Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λησμονεῖ ὁ κ. Ράλλης ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν εἴμεθα ἐλάχιστοι βουλευταί.

§39Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν μέμφομαι τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, μέμφομαι τοὺς ἑαυτούς μας (θόρυβος). Ἐὰν σᾶς πειράζῃ, ὅτι αὐτοκατηγορούμεθα, λυποῦμαι. Ἐὰν δὲν σᾶς πειράζῃ, λυποῦμαι ἀκόμη περισσότερον διότι ὅλοι μας γνωρίζομεν, ὅτι ἔξωθεν ὑφίσταται ἐπιθέσεις τὸ Κοινοβούλιον καὶ ἡμεῖς νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ πᾶν διὰ νὰ μὴ ἐνισχύωμεν καὶ δικαιώνωμεν τὰς ἐπιθέσεις αὐτάς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε, κ. Ράλλη, νὰ προσθέσωμεν διάταξιν εἰς τὸ 1ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ παρίστανται ὅλοι οἱ βουλευταὶ κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς; Σᾶς παρακαλῶ περιορισθῆτε εἰς τὰ θέματα τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§41Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις θὰ προσθέσω. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ δὲν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατὰ τὸ μεγαλύτερον αὐτοῦ μέρος τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας ὑπὸ ἐλαχίστων συναδέλφων θὰ προσδιωρίζετο π.χ. εἰς τὸ ἄρθρον 1 τί εἶναι ὁ ὑποψήφιος Δήμαρχος.

§42Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖνοι ποὺ ἀπουσίαζον δὲν ἐνδιαφέροντο, τί θὰ προσέφερον ἐὰν ἦσαν παρόντες;

§43Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν λέγει, ὅτι μετέχουν εἰς τὰς συνεδριάσεις ὅσοι ψηφίζουν. Ἀντιθέτως οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ παρίστανται καὶ νὰ δίδουν τὴν γνώμην των, διότι ἐὰν ὑπῆρχεν ὁ νόμιμος ἀριθμὸς βουλευτῶν, πολλαὶ διατάξεις δὲν θὰ ἦσαν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ψηφίζονται τελικῶς.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο λίαν εὐτυχὴς ἐὰν μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς θὰ ἐφέρατε τὸ θέμα αὐτό, τῆς ἀνάγκης τῆς παραστάσεως, ὅλων τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα.

§45Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπανέρχομαι, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν, θὰ εἴχωμεν ξεκαθαρίσει τί εἶναι ὁ ὑποψήφιος Δήμαρχος.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Τὰ ἠκούσαμεν αὐτά.

§47Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγνώριζον ὅτι ὑπάρχει Πρόεδρος...

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς εὑρίσκεσθε ἐν ἀταξίᾳ μὲ τὸν τρόπον ποὺ χειρίζεσθε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§49Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Γεγονὸς εἶναι τοῦτο, ὅτι ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον 1, βεβαίως σήμερον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει ψηφισθῆ, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι θὰ ἔχωμεν πολλὰς ἐκπλήξεις ἀπὸ τὰς Δημοτικὰς ἐκλογάς. Ἕνα ἠμπορεῖ νὰ μᾶς σώσῃ, ὅτι εἶναι νωπὴ ἀκόμη ἡ λαϊκὴ ἐτυμηγορία ἐκ τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν καὶ ἠμπορεῖ νὰ συγκρατήσῃ πάντως νὰ μὴ γίνουν ἀκρότητες. Πάντως, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ξαναφέρῃ νομοσχέδιον περὶ Δημοτικῶν ἐκλογῶν διὰ νὰ εἶναι πάγιον καὶ διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ἄποψίν μου πόσον ἐξέφυγαν αἱ διατάξεις, διότι ἐφθάσαμεν τὸ πρωΐ νὰ ψηφίζεται ὁ νόμος, θὰ κάμω μνείαν τοῦ ἄρθρου 21, ὅτι δωρηταὶ περιουσίας....

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 21, διότι ὅλοι οἱ ὁμιληταὶ ἀνατρέχουν καὶ εἰς ἑπόμενα ἄρθρα.

§51Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθησαν συγκεκριμένα ἄρθρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁμολογῶ, ὅτι γνωρίζετε ὅτι σπανίως ἀπασχολῶ τὴν Βουλήν. Ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, διότι ἔχω εἰδικότητα εἰς τὰ νομοσχέδια αὐτά. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω αὐτό, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 21 δωρηταὶ περιουσίας δύνανται νὰ ἐκλεγοῦν Δήμαρχοι, ἀκριβῶς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ ἐκλεγοῦν καὶ δι’ αὐτὸ ὁ ἐκλογικὸς νόμος θεωρεῖ ἀδίκημα τὸ νὰ διορίζωνται εἰς δημοτικὰ ἢ ἄλλα κοινωφελῆ ἱδρύματα. Νομίζω, ὅτι αὐτὰ εἶναι κατασκευάσματα τῶν νυκτερινῶν ὡρῶν καὶ δὲν γνωρίζω πῶς θὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αὐταί.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἔχει;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 2, 3, 4 καὶ 5). Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Ἠ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν ἄρθρων 6 καὶ 7 ὑπογραμμίζομεν ἐντόνως τὴν ἀπόλυτον διαφωνίαν μας, ὡς πρὸς τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν μερίδων, αἱ ὁποῖαι ἐξεφράσθησαν μὲ κἄτι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ 10% καὶ ὡς πρὸς τὴν ἄνισον κατανομὴν τῶν ⅔ τῶν ἑδρῶν, τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν ἀντιδημοκρατικήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ζήτημα ἐλύθη καὶ ἐψηφίσθη ὀνομαστικῶς τὸ θέμα, ἀλλὰ θέλομεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὴν ἀπόλυτον ἀντίθεσίν μας πρὸς τὰς δύο αὐτὰς διατάξεις.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6, δεκτόν;

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Γ. Καστανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τοῦ ἄρθρου 7 καὶ τοῦ ἄρθρου 13 ὑπάρχει μία ἀντινομία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε βεβαίως ὅτι διὰ τὰς Κοινότητας, πλὴν τῆς περιπτώσεως τοῦ 40%, ἰσχύει ὅ,τι καὶ διὰ τοὺς Δημάρχους. Διαβάζω εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρ. 7, «ἐὰν ὁ πλειοψηφήσας ἔν τινι Δήμῳ ἢ Κοινότητι συνδυασμὸς συγκεντρώσῃ τὸ 40% κλπ.». Εἶναι μία ἀντινομία, ἡ ὁποία παρατηρεῖται μεταξὺ τῶν δύο ἄρθρων καὶ φρονῶ ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ διαγραφῇ ἐκεῖνο τὸ διαζευκτικὸν «ἢ Κοινότητι», διότι ἀφορᾷ μόνον τοὺς Δήμους, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 13 ρυθμίζεται ἡ κατάστασις τῶν Δήμων ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ αὐτοῦ θέματος.

§60Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, σᾶς διέφυγεν ὅτι τὸ ἄρθρον 7 δὲν ὁμιλεῖ περὶ ἐκλογῆς Δημάρχου ἢ Προέδρου Κοινότητος, ἀλλὰ περὶ συμβούλων καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τηροῦνται αἱ αὐταὶ διατάξεις.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἔχει;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 8 ἔχει ἀνάγκην μιᾶς διευκρινίσεως καὶ συμπληρώσεως. Ἡ διευκρίνισις εἶναι εὐχερής, ἀναφέρεται εἰς τὸ γʹ ἐδάφιον τῆς πρώτης παραγράφου, «ὁ κατὰ τὴν παροῦσαν παράγραφον ἐκλεγόμενος Δήμαρχος ἀνακηρύσσεται ὑπὸ τοῦ οἰκείου δικαστηρίου, πρὸ τῆς ἀνακηρύξεως τῶν τακτικῶν καὶ ἀναπληρωματικῶν δημοτικῶν συμβούλων διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως». Νομίζω, ὅτι ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀνακηρύσσεται πρῶτον ὁ Δήμαρχος καὶ ἔπειτα οἱ σύμβουλοι διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτυχὴς ἡ διατύπωσις αὐτή, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα εἰς τὴν ἐφαρμογήν. Τὸ ἄρθρον 74 ὁρίζει καὶ δὲν συμπληροῦνται αἱ διατάξεις αὐταὶ ἀπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἐδαφίου γʹ τῆς παραγράφου 1, ὅτι τὸ δικαστήριον, εἴτε τὸ Πρωτοδικεῖον προκειμένου περὶ τῶν Δήμων, εἴτε τὸ Εἰρηνοδικεῖον προκειμένου περὶ τῶν Κοινοτήτων, θὰ ἀνακηρύξῃ τοὺς ἐπιτυχόντας δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς συμβούλους κατ’ ἀναλογίαν τῆς δυνάμεως ὅλων τῶν συνδυασμῶν τῶν μετεχόντων εἰς τὴν κατανομὴν τῶν ἑδρῶν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν καθιέρωσε τὸ νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καταστῇ ἐντὸς ὀλίγου νόμος τοῦ Κράτους, μετὰ δηλαδὴ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προεχούσης θέσεως τοῦ ὑποψηφίου Δημάρχου καὶ μετὰ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀρχῆς, ὅτι ὁ Δήμαρχος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλεγῇ μόνον μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποψήφιοι Δήμαρχοι καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος μόνον μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων προέδρων τῶν Κοινοτήτων, εἶναι ἀνάγκη τὸ δικαστήριον κατὰ τὴν ἀνακήρυξιν τῶν ἐπιτυχόντων δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων διὰ τῆς ἀποφάσεώς του νὰ προσδιορίσῃ ποῖοι εἶναι καὶ οἱ ὑποψήφιοι Δήμαρχοι οἱ ἐκλόγιμοι καὶ ἑπομένως, οἱ ὄντες ἐκλόγιμοι διὰ τὴν θέσιν τοῦ Δημάρχου καὶ ποῖοι οἱ κοινοτικοὶ σύμβουλοι οἱ ἐκλόγιμοι καὶ ὄντες ἐκλόγιμοι διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ προέδρου τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ καμμίαν πολιτικὴν ἡ παρατήρησίς μου αὐτή, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ, διότι ἀσφαλῶς θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα, δὲν θὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλέγεται Δήμαρχος πρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ προκύπτῃ ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου, τῆς ἀνακηρύξεως.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσάτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκριβῶς εἰς τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀσάφεια, ἡ ὁποία χρειάζεται ἁπλῶς μίαν ἀποσαφήνισιν, δὲν εἶναι θέμα τροπολογίας, ὅτι «ὁ κατὰ τὴν παροῦσαν παράγραφον ἐκλεγόμενος Δήμαρχος ἀνακηρύσσεται ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου πρὸ τῆς ἀνακηρύξεως τῶν τακτικῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων». Τὸ «πρὸ» καὶ τὸ «διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως» δημιουργεῖ μίαν ἀσάφειαν. Θὰ εἴπητε, διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως οἱ πρῶτοι κατὰ σειρὰν ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως, κἄτι τι νὰ εἴπητε, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι σαφές. Ἐὰν εἶναι ὁ Δήμαρχος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνακηρυχθῇ, τότε δὲν ἠμπορεῖ «διὰ τῆς ἀποφάσεως». Ἐὰν εἶναι διὰ τῆς ἀποφάσεως, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἴπωμεν «πρό». Ἢ τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος ποὺ ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. Παπακωνσταντίνου, καὶ τὸν κ. Τσάτσον νομίζω, ὅτι ἀρκεῖ μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς διατάξεως. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ὑπάρχει κενόν, διότι ἡ ἀνακήρυξις τοῦ ὑποψηφίου Δημάρχου, δηλαδὴ ὁ προσδιορισμὸς τοῦ Δημάρχου, γίνεται ἐκ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 1, ποὺ λέγει, ὅτι τὸ πρῶτον ὄνομα εἶναι τοῦ ὑποψηφίου Δημάρχου. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον ἀνακηρύσσει τὰς ὑποψηφιότητας καὶ ἀναφέρει κατὰ τὴν σειρὰν τὴν ἐπιδοθεῖσαν ὡς πρῶτον ὄνομα, θὰ ἀναφέρῃ τὸ ὄνομα τοῦ ὑποψηφίου Προέδρου τῆς Κοινότητος ἐξ αὐτοῦ τούτου ἐπέρχεται ἡ εἰδικὴ ἀνακήρυξις καὶ ὁ προσδιορισμός, ὅτι αὐτὰ τὰ πρόσωπα τὰ προτασσόμενα κατὰ τὴν σειράν, θὰ εἶναι οἱ ἐκλεγόμενοι ὡς Δήμαρχοι.

§69Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Παπακωνσταντίνου καὶ Τσάτσος, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὀρθῶς ἔχει διατυπωθῆ ἡ διάταξις διότι σᾶς διαφεύγει ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου ἀπ’ εὐθείας τότε τὴν θέσιν τοῦ συμβούλου τὴν ἐγκαταλείπει καὶ τὴν καταλαμβάνει ἕνας ἄλλος σύμβουλος, ἄρα διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως, πρέπει ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀνακηρυχθῇ ὁ Δήμαρχος καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ σύμβουλοι, ἀλλὰ οἱ σύμβουλοι σὺν αὐτόν, ὁ ὁποῖος θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Δημάρχου.

§70Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νὰ σβήσητε τὸ «πρό».

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν εἶναι ἐπιτυχὴς ἡ διατύπωσις. Τὸ «πρὸ» νὰ γίνῃ «πρῶτον».

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁπότε πρόκειται περὶ ἁπλοῦ γραφικοῦ λάθους καὶ δὲν χρειάζεται ἀναβολὴ διὰ τὸ σύνολον.

§73Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, περιλαμβάνεται εἰς τὸν νόμον καὶ εἶναι ὑποχρεωτικὸν τῶν δικαστηρίων, νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους, ὅτι δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐκλογῆς θὰ ἀνακηρύξουν τὰ δικαστήρια διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκλογῆς ποὺ θὰ εἶναι κάτω τοῦ 50% διὰ τοὺς κοινοτικοὺς ἄρχοντας ἢ κάτω τοῦ 40% διὰ τοὺς δημοτικοὺς ἄρχοντας, τότε βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ ψηφιζομένου νόμου θὰ γνωρίζουν ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ὑποψήφιοι Δήμαρχοι.

§74Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν συμφωνῶ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προσδιορίζεται αὐτὸ διότι θὰ ἔχετε περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ προσδιορισθῆ καὶ τότε θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις. Δὲν εἶναι πλήρης ὁ νόμος.

§75Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν περιττεύει, διότι θεωρεῖται ὁ πρῶτος ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ ψηφοδέλτιον ὑποψήφιος, Δήμαρχος ἢ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Οἱ νόμοι προβλέπουν τί θὰ περιλαμβάνῃ μία ἀπόφασις ἀνακηρύξεως ἐπιτυχόντων.

§77Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ νόμος τὸ λέγει καθαρά. Τὸ προτασσόμενον πρόσωπον καὶ ἀκολουθοῦν οἱ ὑπόλοιποι κατὰ ἀλφαβητικὴν σειράν.

§78Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον μία περίπτωσις ὑπάρχει, ἡ ὁποία νὰ μὴ εἶναι γνωστὴ ἐκ τῶν προτέρων, ἐφ’ ὅσον πεθάνῃ ὁ ὑποψήφιος.

§79Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ προβλέπει ὁ νόμος καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§80Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀσάφεια ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς μετὰ τὴν ἐκλογὴν ἀνακηρύξεως τῶν ἐκλεκτόρων.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ρητὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4. Περὶ αὐτοῦ δὲν θὰ διαλάβητε ἀπόφασιν περὶ ἀνακηρύξεως;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§84Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν θέματα κατὰ τὴν ἀνακήρυξιν. Ἂς δώσωμεν ἡμεῖς τὴν ἑρμηνείαν, ὥστε νὰ μὴ προκύψουν ἀμφισβητήσεις ποὺ θὰ ὑποχρεοῦνται νὰ ἐπιλύσουν τὰ Δικαστήρια.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9. Ὁ κ. Δ. Ἀντωνιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 9 εἶχον παρατηρήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν ὑπάρχει μία ἰδιάζουσα περίπτωσις καὶ συγκεκριμένα εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης ἡ μειονότης ὑπερέχει τῶν Ἑλλήνων. Εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ εἰδικὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ μὴ ἐκλέγεται Δήμαρχος ἐκ τοῦ πλειοψηφοῦντος ψηφοδελτίου, διότι ἔτσι θὰ ἔχωμεν Δήμαρχον προερχόμενον ἐκ τῆς μειονότητος.

§89Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, εἶχον δεχθῆ τὴν πρότασίν σας, ἀλλὰ ἡ Βουλὴ τὴν ἐτροποποίησεν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ἔχει τὸν λόγον.

§91Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω τὰς περιπετείας, τὰς ὁποίας ὑπέστη τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον 9, σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον ἐκλογῆς τῶν ἀναπληρωτῶν Δημάρχων. Ἄλλον τρόπον εἰσηγεῖτο ἀρχικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν, ἄλλον τρόπον ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἄλλον τρόπον ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τέλος ἄλλως ἐψηφίσθη ὑπὸ τοῦ Σώματος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον τοιαύτην. Τὸ γεγονὸς τοῦτο μαρτυρεῖ πλήρως, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ νεοεισαγομένου θεσμοῦ τοῦ ἀναπληρωτοῦ Δημάρχου δὲν ὑπῆρξε πλήρης καὶ ἀρτία. Νομίζω δέ, ὅτι ὁ τελικὸς ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθεὶς τρόπος ἐκλογῆς τῶν ἀναπληρωτῶν Δημάρχων εἶναι ὁ χειρότερος ἐξ ὅλων καὶ φοβοῦμαι, ὅτι αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας θὰ ἐπισύρῃ εἰς βάρος τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως θὰ εἶναι βαρύταται.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινός, ἔχει τὸν λόγον.

§93Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ παράγραφος 6 ἀφήνει ἀμφιβολίας ἂν ἡ ἀνάθεσις τῶν καθηκόντων εἰς τὸν ἀναπληροῦντα τὸν Δήμαρχον εἶναι ὑποχρεωτική. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι ὁ Δήμαρχος ἀναθέτει εἰς ἀναπληρωτήν, ἀφήνομεν κενόν. Ἐὰν δηλαδή, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Δήμαρχος ἢ ἐὰν θέλῃ. Πρέπει νὰ ἐπιφέρωμεν διόρθωσιν καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ὁ Δήμαρχος ὑποχρεοῦται. Ἐπίσης, εἰς τὸ προηγούμενον ἄρθρον 8 παρ. 1 καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ εἴπωμεν: Ἐκλέγεται αὐτοδικαίως.

§94Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε. Εἶσθε νομικὸς καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐκπλήσσομαι διότι δὲν βλέπετε ὅτι ἡ διάταξις τῆς πραγράφου 6, εἶναι σαφὴς καὶ ἀρτία. Λέγει «ἀναθέτει» ἐνῷ προηγουμένως ἦτο «δύναται νὰ ἀναθέτῃ». Τώρα εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ διάταξις καὶ ὑποχρεωτική. Ἑπομένως δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§95Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἡ παράγραφος 7 λέγει «ἐφ’ ὅσον ἀσκεῖ ἁρμοδιότητας». Ἐὰν δὲν ἀσκῇ ἁρμοδιότητας;

§96Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι καὶ ἄλλοι δῆμοι ποὺ ἔχουν κάτω τῶν 50.000 κατοίκων.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§98Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἡ ἑρμηνεία ποὺ ἔδωσεν ὁ κ. Αὐγερινός, εἶναι πολὺ σωστή, διότι ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις εἶναι δυνητική.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§100Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἀκριβὴς θέλησις τῆς Βουλῆς εἶναι ἡ ἑξῆς: Δι’ ἄνω τῶν 50.000 κατοίκων, Δήμους ἡ ἀνάθεσις καθηκόντων εἰς τὸν ἀναπληρωτὴν Δήμαρχον εἶναι ὑποχρεωτική. Διὰ κάτω τῶν 50.000 δύναται ὁ Δήμαρχος νὰ ἀναθέτῃ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Κιτσίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Χ. ΚΙΤΣΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ κριτήριον ποὺ καθωρίσθη, δηλαδὴ ὁ ἀριθμὸς τῶν 50.000 κατοίκων, ὥστε νὰ δύναται ὁ Δήμαρχος νὰ ἀναθέτῃ καθήκοντα εἰς ἀναπληρωτήν, δὲν εἶναι σωστό. Ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ καθορισθοῦν ἄλλα κριτήρια, ὡς τὸ ὕψος τοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ νὰ ἀναφέρωνται εἰς πρωτευούσας Νομῶν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§104Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπιμείνω ἀλλὰ εἰς τὴν παρ. 6 ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς εἶναι ὅτι εἰς Δήμους ἄνω τῶν 50.000 κατοίκων ὁ Δήμαρχος ὑποχρεοῦται νὰ ἀναθέτῃ καθήκοντα εἰς ἀναπληρωτήν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. Αὐγερινὸς ἔχει δίκαιον. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δι’ ἑρμηνευτικῆς δηλώσεώς του ἀποσαφηνίσῃ τὸ θέμα.

§105Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσίν μου τὴν ὁποίαν εἶπα καὶ προηγουμένως, ὅτι ἐκ τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 9, φαίνεται ὅτι εἶναι ἀπολύτως σαφὴς ἡ διάταξις, ὅπως ὁ Δήμαρχος ἐκχωρῇ εἰς τὰς πόλεις ἄνω τῶν 50.000 κατοίκων ἁρμοδιότητας εἰς τὸν ἀναπληρωτήν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμιζον, ὅτι ἡ παραχώρησις ἁρμοδιοτήτων εἰς τὸν ἀναπληρωτὴν ἀποτελεῖ εὐχέρειαν τοῦ Δημάρχου. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι εἰς πόλεις ἄνω τῶν 50.000 κατοίκων ἡ παραχώρησις εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀλλὰ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς δὲν προσδιορίζεται καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐκχωρήσεως. Καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναθέτῃ ὁ Δήμαρχος εἰς τὸν ἀναπληρωτήν του τὴν ὑποχρέωσιν νὰ περιέρχεται τὴν Δημοτικὴν Ἀγορὰν ἑκάστην πρωΐαν διὰ νὰ πληροφορῆται περὶ τῆς καθαριότητος ἢ νὰ ὑπογράφῃ ὡρισμένης κατηγορίας πιστοποιητικά. Παραλλήλως ἰσχύει καὶ σήμερον διάταξις τοῦ Κώδικος καθ’ ἣν ὁ Δήμαρχος δύναται νὰ ἀναθέτῃ εἰς σύμβουλον τῆς ἐμπιστοσύνης του ἢ εἰς προϊστάμενον τῆς Ὑπηρεσίας ὡρισμένα ἐκ τῶν καθηκόντων αὐτοῦ. Ἑπομένως βάσει αὐτῆς τῆς διατάξεως δύναται ὁ Δήμαρχος νὰ παραχωρήσῃ ὡρισμένας ἐκ τῶν ἁρμοδιοτήτων του εἰς προϊστάμενον Ὑπηρεσίας ἢ εἰς Σύμβουλον, ἐφ’ ὅσον εἶναι τῆς ἐμπιστοσύνης του καὶ νὰ ἀγνοῇ οὐσιαστικῶς τὸν ἀναπληρωτήν, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφυλάσσῃ ἀσημάντους καὶ ἄνευ περιεχομένου ἀποστολάς.

§108Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ παραχώρησις ἁρμοδιοτήτων εἰς ἀναπληρωτὴν Δήμαρχον ἦτο δυνητική. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν κατέστη ὑποχρεωτικὴ τότε νομοτεχνικῶς ἡ παρ. 7 δέον νὰ διορθωθῇ παραλειπομένων τῶν λέξεων «ἐφ’ ὅσον ἀσκεῖ ἁρμοδιότητας τοῦ Δημάρχου κατὰ τὴν παράγραφον 6».

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ 12).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 13. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§113Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ὑπάρχει μία ἀντινομία. Ἐνῷ εἰς τὸ ἄρθρον 7 ὁ συνδυασμὸς ἑνὸς ὑποψηφίου Προέδρου Κοινότητος, ἐφ’ ὅσον ὑπερβαίνει τὸ 40% τῶν ψήφων λαμβάνει τὰ ⅔ τῶν συμβούλων, εἰς τὸ ἄρθρον 15 ἀναφέρεται. «...(ἀναγινώσκει)...». Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα κοινοτικὸν συμβούλιον ἡ πλειοψηφία νὰ λαμβάνῃ 6 ἕδρας ἡ δὲ μειοψηφία 3 νὰ δίδεται θεωρητικῶς ἡ δυνατότης νὰ ἐκλεγῇ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ὁ ἔχων δύο ἢ ἕνα σύμβουλον. «...(ἀναγινώσκει)...». Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσωμεν τὴν ἀντινομίαν αὐτὴν χωρὶς νὰ νοηθῇ τροποποίησις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐπιψήφισις καὶ εἰς τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου σήμερον; Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις καθ’ ἣν, «...(ἀναγινώσκει)...».

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Θὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ διάταξις, ἡ προβλέπουσα τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, εἶναι ἀτελὴς καὶ εὑρίσκεται εἰς ἀντίφασιν μὲ ὅσα ὁρίζονται περὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου. Ἡ διάταξις περὶ ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου ὁρίζει. «...(ἀναγινώσκει)...». Ἀρκεῖ ἢ τὸ 40% τῶν ἐγκύρων ψηφοδελτίων ἢ ἡ ἀπόλυτος πλειοψηφία τῶν συμβούλων, προκειμένου, ὅμως περὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ὁρίζεται ὅτι ἐκλέγεται ἀμέσως μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ συνδυασμός του ἤθελε λάβει τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν ἐγκύρων ψηφοδελτίων. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ συνδυασμὸς τοῦ Προέδρου δὲν λάβει τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν ψηφοδελτίων, συγκεντρώνει ὅμως τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου τότε θὰ ἐπακολουθήσῃ ἐκλογή. Διατὶ αὐτὴ ἡ διαφορά;

§115Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι προφανές, διότι ἄλλην μεταχείρισιν ἠθέλησε τὸ νομοσχέδιον διὰ τὸν Δήμαρχον καὶ ἄλλην διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος. Ἡ ἐκλογὴ προκειμένου περὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος εἶναι ἔμμεσος καὶ ὄχι ἄμεσος ὡς συμβαίνει ἐπὶ τοῦ Δημάρχου. Ἡ βασικὴ σκέψις τοῦ νόμου εἶναι νὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ δύο συστήματα. Τὸ ἄμεσον ὅπου νομίζει ὅτι εἶναι ἀποδοτικὸν καὶ τὸ ἔμμεσον εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ θεωρεῖ τοῦτο ἐπίσης ἀποδοτικόν. Προκειμένου περὶ Προέδρων Κοινοτήτων ἡ Κυβέρνησις προτιμᾷ τὸ ἔμμεσον σύστημα. Ἐδώσαμεν ἐν προκειμένῳ ὡρισμένα παραδείγματα καὶ ἐδηλώσαμεν ὅτι προχωροῦμεν μὲ μεγάλην προσοχὴν ἐπὶ τοῦ θέματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά.

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, εἶχε καθιερωθῆ διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ἡ ἔμμεσος ἐκλογὴ δὲν θὰ προέβαινον εἰς τὰς παρατηρήσεις ταύτας. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει διατυπωθῆ, προκειμένου περὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, καθιερώνει καὶ τὴν ἄμεσον ἐκλογήν. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὴν ἀπορίαν μου. Ἀφοῦ καθιερώνει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν ἄμεσον ἐκλογήν, ἐφ’ ὅσον τὸ ψηφοδέλτιον συγκεντρώσει τὸ 50%, διατὶ προκειμένου περὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος θὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἄμεσος ἐκλογὴ καὶ ὅταν ὁ ὑποψήφιος Πρόεδρος συγκεντρώσῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν συμβούλων; Διατὶ τότε θὰ πρέπει νὰ συγκληθῇ τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐνδεχομένως ἡ ὑπαναχώρησις ἑνὸς τῶν συμβούλων τοῦ πλειοψηφήσαντος ψηφοδελτίου; Ἐὰν ἐπαναλαμβάνω ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε καθιερώσει μόνον τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν δὲν θὰ ἔκαμναν τὰς παρατηρήσεις αὐτάς. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἀναγνωρίζεται ἡ σκοπιμότης καὶ ἐν προκειμένῳ τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἄμεσος ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, ὅταν οὗτος συγκεντρώσῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου.

§117Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον καθιεροῖ καὶ τὴν ἄμεσον ἐκλογήν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφορά μας. Τὸ νομοσχέδιον καθιεροῖ τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν καὶ ὑφ’ ὡρισμένας προϋποθέσεις τὴν ἄμεσον. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς ὁρίζομεν τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν ὡς τρόπον ἐκλογῆς τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων ἐμμέσως θὰ πᾶμε εἰς τὴν ἐκλογὴν αὐτῶν διὰ τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημάρχων ὅπου προβλέπεται ἡ ἄμεσος ἐκλογὴ προβλέπεται καὶ ἡ ἔμμεσος.

§119Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν μὲ ἔπεισεν. Ἐὰν μοναδική σας προσπάθεια εἶναι ὁ ἔμμεσος τρόπος τῆς ἐκλογῆς δὲν ἔπρεπε διὰ τοῦ ἄρθρου 7 νὰ δοθῇ πριμοδότησις 40% ὑπὲρ τοῦ ὑποψηφίου Προέδρου. Ἢ εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἐμμέσου ἐκλογῆς ἢ ὑπὲρ τῆς ἀμέσου. Ἄν εἰς ἕνα χωριὸ ἐπὶ 9 συμβούλων ἕνα ψηφοδέλτιον λάβῃ 41%, τὸ ἄλλο 30% καὶ τὸ ἄλλο 29% θὰ λάβῃ ἕκαστος συνδυασμὸς τοὺς ἑξῆς συμβούλους: Ἕξ, δύο καὶ ἕνα. Καὶ ὁ οὕτω πριμοδοτηθεὶς μὲ τοὺς ἕξ, θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν διὰ νὰ γίνῃ ἑτέρα συναλλαγὴ ἐκ τοῦ παραθύρου;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 14. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ διαγραφὴ τοῦ ἄρθρου 14 καὶ ὅπως ἐπ’ αὐτοῦ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§123Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν πρὶν ἀναγνώσητε τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. συναδέλφων, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μίαν παρατήρησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 παρ. 1 λέγει τὸ νομοσχέδιον ὅτι τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα εἶναι ἀσυμβίβαστον πρὸς τὰ ἔργα τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ Συμβούλου. Εἰς τὴν παρ. 2 λέγει ὅτι, βουλευτὴς ἐκλεγεὶς Δήμαρχος Δημοτικὸς ἢ Κοινοτικὸς Σύμβουλος, ὑποχρεοῦται, ἐντὸς 8 ἡμερῶν κλπ.: «...(ἀναγινώσκει)...». Ὑποθέσετε κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔχει συνέλθει τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἢ ἔχει καθυστερήσει νὰ συνέλθῃ, ὁπότε τὸ 8ήμερον δὲν εἶναι ἐπαρκὲς καὶ θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν:

§124Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ θὰ συνέβαινεν ἐὰν παρέμενε τὸ ἀσυμβίβαστον ὡς πρὸς τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου. Ἤδη ὅμως ἐπεκτείνεται καὶ εἰς ὅλους τοὺς Συμβούλους ὁπότε δὲν ὑπάρχει θέμα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκω τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 14 καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν. Πρὸς Τὸν Σὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ αἰτοῦμεν, ὅπως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν νομοθεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν αʹ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων συζήτησιν, διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, αἰτούμενοι τὴν διαγραφὴν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1964 Οἱ αἰτοῦντες βουλευταὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Α. Κωνσταντινίδης, Χ. Κιτσίδης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Χρ. Μπουγᾶς, Ἀθ. Φροντιστής, Στ. Ἐλαφρός, Κ. Ἀποσκίτης, Ἐμμ. Κεφαλογιάννης, Ἠλ. Παπαηλιοῦ, Ἀχ. Γεροκωστόπουλος, Ἱππ. Ἰορδάνογλου, Ἀθαν. Φιλιππίδης, Εὐάγγ. Ἀνερούσης, Ἐμμ. Σκορδίλης, Κ. Παπαδημητρίου, Ν. Στειρόπουλος, Ι. Σπύρου, Νικηταρᾶς Βαρβιτσιώτης, Σ. Περτσινίδης, Π. Τσακιρίδης, Γερ. Λύχνος. Ἐρωτῶ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἢ θὰ ἐδέχοντο ἡ ψηφοφορία νὰ γίνῃ δι’ ἀναστάσεως.

§126Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν ὅσοι ὑπεβάλαμεν πρότασιν, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων εἶναι ἀπωτέρα. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου, δὲν ὑπάρχει περαιτέρω θέμα συζητήσεως. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐξ ἀντιθέτου ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν, τότε τὸ ἄρθρον παραμένει καὶ θὰ κληθοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτοῦ ὅσοι ζητήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον.

§128Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι, πρὶν ἢ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, πρέπει νὰ συζητήσωμεν τὰς τυχὸν τροποποιήσεις τοῦ ἄρθρου.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ συζήτησις, ἀφοῦ ἡ πρότασίς σας ὁμιλεῖ περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου;

§130Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, πρῶτον, πρέπει νὰ συζητηθοῦν αἱ τροπολογίαι καὶ μετὰ νὰ γίνῃ ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, διότι αἰτεῖτε τὴν διαγραφὴν ὁλοκλήρου τοῦ ἄρθρου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ὑποβάλλω πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους τὴν παράκλησιν, ὅπως ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία γίνῃ δι’ ἀναστάσεως.

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων περὶ ἀπορρίψεως τοῦ ἄρθρου; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων ἀπερρίφθη. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§134Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει διατυπωθῆ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἰσαγάγωμεν τὴν πολιτικὴν εἰς τοὺς Δήμους. Αὐτὸ εἶναι ἐπιθυμία ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, πλὴν τῆς Ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶχεν ἀντίθετον γνώμην. Ἐτονίσθη, πάντοτε, ἰδίως ὅμως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς, πλὴν τῆς Ἀριστερᾶς, ὑπεστήριξαν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσαγάγωμεν τὴν πολιτικὴν εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας. Ὁ βουλευτής, εἴτε θέλει εἴτε δὲν θέλει, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξεχάσῃ τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει. Τούτου, λοιπόν, τεθέντος, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον, ὡς ἔχει, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην.

§135Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι καὶ οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι καὶ δημοτικοὶ σύμβουλοι. Αὐτὸ τὸ θεωρῶ ὡς ἕνα θέμα βασικόν, διότι θὰ εἶναι ἀκριβῶς ὁ σύνδεσμος μεταξὺ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῆς Πολιτείας, τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπὶ δύο ἑβδομάδας ποὺ συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, τί ἐτονίσαμεν; Ἐτονίσαμεν, ὅτι ἡ αὐτοδιοίκησις εἶναι τραυματισμένη. Συνεπῶς, δὲν θὰ ἔχωμεν τοὺς φορεῖς τῶν δικαιωμάτων τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ μεταφέρουν τὰς ἀνάγκας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ συνέπειαν, κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου καὶ ὑπὲρ τῆς συμμετοχῆς τῶν βουλευτῶν εἰς τὰ δημοτικὰ πράγματα.

§136Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεστήριξα εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ θεωρία περὶ ἀπομακρύνσεως τῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν ἢ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀποτελεῖ ὑποκρισίαν. Οὕτως ἢ ἄλλως ὑπάρχει πολιτικὴ εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἂς ὑποστηρίζωμεν ἡμεῖς, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Διατί, ἄλλωστε, νὰ λέγωμεν ψέματα εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ἑαυτούς μας; Διότι ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιμένομεν νὰ ὑπάρχῃ πολιτικὴ εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Καὶ περὶ μὲν τοῦ ἀσυμβιβάστου μεταξὺ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ βουλευτοῦ δὲν δύναμαι νὰ ὁμιλήσω διότι ἀναγράφεται εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἂν ἐπεκταθῇ ὅμως τὸ ἀσυμβίβαστον καὶ μεταξὺ τοῦ βουλευτοῦ καὶ τοῦ δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ ἄρχοντος, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν μεγάλην ὑπερβολήν. Τί ἐξυπηρετεῖ αὐτὴ ἡ διάταξις, κύριε Πρόεδρε; Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω τί εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσουν, ἔστω καὶ ἂν ὑποστηρίζεται ἀκόμη, ὅτι ἡ πολιτικὴ δὲν πρέπει νὰ εἰσέρχεται εἰς τὰ κοινοτικὰ συμβούλια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ εἶναι μόνον ἕνα πρᾶγμα, τοὺς ἤδη ἐκλεγομένους βουλευτὰς ὡς ἐπαγγελματικὸν σῶμα ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν ἄλλων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν μίαν δημοτικότητα διὰ τῆς δράσεώς των εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε ἠθικόν, οὔτε ὠφέλιμον, διότι προφανῶς ἐὰν καταργήσωμεν αὐτὰ τὰ φυτώρια τῆς ἀναδείξεως πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ μελλόντων ὑποψηφίων βουλευτῶν, νομίζω, ὅτι θὰ ἀπολιθωθῇ αὐτὸ τὸ Σῶμα καὶ θὰ χάσῃ πᾶσαν ἀξίαν καὶ πᾶσαν ὠφελιμότητα τὴν ὁποίαν σήμερον ἐξυπηρετεῖ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δαμιανός, ἔχει τὸν λόγον.

§138Κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 14 εἰς τὴν παράγραφον 2 λέγει: «Βουλευτὴς.... (ἀναγινώσκει)....». Κύριε Ὑπουργέ, ἀκριβῶς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι, ἴσως, χειρότερα ἀπὸ ὅ,τι ἔγιναν εἰς τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς τῶν βουλευτῶν. Καὶ παίρνω ἕνα παράδειγμα. Εἰς μίαν μικρὰν πόλιν, διὰ τοῦ κύρους του ὁ βουλευτὴς βγαίνει Δήμαρχος καὶ βγάζει καὶ ὅλον τὸν συνδυασμόν του καὶ παραιτεῖται ἀμέσως τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος, διότι ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ βγάλῃ τὸ ψηφοδέλτιόν του εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς καὶ νὰ ἔχῃ τὸν Δήμαρχον μαζί του. Ποίαν ἔννοιαν ἔχει τὸ νὰ ἐκτεθῇ ὡς Δήμαρχος, νὰ ἐκλεγῇ καὶ νὰ παραιτηθῇ μετὰ 8 ἡμέρας; Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἅπαξ καὶ ἐκλεγεῖ ὡς Δήμαρχος δὲν πρέπει νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποποιηθῇ τὴν ἐκλογήν, δηλαδή, ὁ ἐκλεγόμενος Δήμαρχος θὰ ἐκπίπτῃ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος. Ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ. Ἄλλως, θὰ συμβαίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἰς τὰς μικρὰς ἰδίως πόλεις. Οἱ βουλευταί, λοιπόν, οἱ ἐκλεγόμενοι Δήμαρχοι νὰ παραιτοῦνται διὰ νὰ μὴν ἐκμεταλλεύωνται τὸ κῦρος των καὶ νὰ βγάλουν τὸ ψηφοδέλτιόν των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν ἠμπορῇ, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§139Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Εὑρίσκω μίαν αἰτιολογίαν πλήρη τοῦ ἀποκλεισμοῦ τοῦ βουλευτοῦ ἀπὸ δημοτικοῦ συμβούλου ἢ Δημάρχου ἢ Προέδρου κοινότητος, διότι οἱ βουλευταὶ εἰσέρχονται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ θέσις των τοὺς παρέχει πλήρη δυνατότητα καὶ ἀσυλίαν, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ ἀσκοῦν ἔλεγχον ἐναντίον τῶν δημοτικῶν συμβουλίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν βουλευτὴν τὴν εὐχέρειαν νὰ εἶναι μέλος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου καὶ συγχρόνως νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ κάμῃ τὴν πολιτικήν του ἐναντίον τοῦ Δημάρχου. Δηλαδή, πλεονεκτεῖ καὶ ἔχομεν διάσπασιν τῆς ἰσότητος, ἡ ὁποία πρέπει νὰ χαρακτηρίζῃ τὸν δημόσιον βίον. Καὶ αὐτὸς ὁ λόγος συνηγορεῖ εἰς τὸν ἀποκλεισμόν των ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ συμβούλου.

§140Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Σύνταγμα νομίζω σαφῶς ὁρίζει τὸ ἀσυμβίβαστον τοῦ ἀξιώματος τοῦ βουλευτοῦ πρὸς ὡρισμένα ἄλλα ἔργα. Μεταξὺ τῶν ἔργων αὐτῶν εἶναι καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου. Ἤδη, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς βουλευτάς, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Δαμιανός, νὰ ἐκτίθενται ὡς ὑποψήφιοι Δήμαρχοι, νὰ ἐκλέγεται ὁλόκληρον τὸ ψηφοδέλτιόν των καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ παραιτοῦνται τῆς ἐκλογῆς των ὡς Δημάρχων. Θὰ πρέπει νὰ ἐκπίπτουν αὐτοδικαίως τοῦ ἑνὸς ἀξιώματος, πρᾶγμα ποὺ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 15. Ὁ κ. Τ. Κεφαλληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§144Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον σήμερον. Ἔχω ὅμως ὑπ’ ὄψει μου καὶ μίαν ἄλλην δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ προσπάθειά του εἶναι νὰ δοθῇ τὸ καλύτερον δυνατὸν νομοσχέδιον. Ἀκολουθῶ τὴν πρώτην δήλωσιν καὶ ὄχι τὴν δευτέραν, διότι πιστεύω— καὶ μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Τούμπα νὰ τὸ πιστεύω— ὅτι θὰ εἴμεθα ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων μας, ἐάν, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν μίαν ἀκόμη συνεδρίασιν, ψηφίσωμεν κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ θεωροῦμεν ἀπολύτως ὀρθόν. Ὑπάρχουν πολλὰ σφάλματα εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἂν ἀντιληφθῶμεν τὰ σφάλματα αὐτὰ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ διορθώσωμεν. Τί θὰ εἴπωμεν ἡμεῖς οἱ ἐπαρχιῶται εἰς τὰς ἐπαρχίας μας, ὅτι διὰ νὰ πᾶμε μίαν ἡμέραν ἐνωρίτερα στὸ χωριό μας θὰ ἀφήσωμεν κἄτι στραβὸ ἐνῷ τὸ εἴδαμεν, ὅτι εἶναι στραβό; Ἡ περίπτωσις αὐτὴ ποὺ θυμίζει τὸν δικαστὴν ποὺ περιγράφει ὁ Τολστόϊ εἰς τὴν «Ἀνάστασιν», ὅτι ἐπειδὴ ἐκοίταζε τὸ ρολόϊ καὶ εἶχε ραντεβοὺ εἶπε νὰ τὸν καταδικάσουν τὸν κατηγορούμενον. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν δέσμευσιν χρόνου, ἔχομεν δέσμευσιν συνειδήσεως. Αὐτὰ ὡς πρόλογον. Εἰς τὸ ἄρθρον 15 ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ διότι θὰ προκαλέσῃ σάλον, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ὑπεστήριξα εἰς μίαν ἀγόρευσίν μου, καὶ διὰ τῆς ὁποίας οἱ συνήγοροι ἀποκλείονται τοῦ δημαρχιακοῦ ἀξιώματος, διότι οὐδεὶς δικηγόρος εἰς τὴν ἐπαρχίαν θὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ Δήμαρχος ὅταν ὑπάρχῃ τὸ ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος, τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος. Ἤδη, μὲ τὸ ἄρθρον 15 ἀποκλείονται καὶ οἱ ἰατροί. Μὴ παίρνομεν ὑπ’ ὄψει μόνον τὰς Ἀθήνας. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν οὐδεὶς ἰατρὸς ὑπάρχει, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι ὑπάλληλος εἰς τὸ Ι.Κ.Α., εἰς Νοσοκομεῖον, εἰς κἄποιον ἵδρυμα Δημοσίου Δικαίου. Ἤδη, διὰ τοῦ ἄρθρου 15 ἀπαγορεύεται νὰ θέσουν ὑποψηφιότητα Δημάρχου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς δέχεται κατὰ βάσιν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ ἀποκλεισμὸς αὐτός. Καὶ εἶμαι βέβαιος διὰ τοῦτο διότι καὶ εἰς τὸ βασικὸν νομοσχέδιον δὲν προέβλεψε τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν. Ἐπομένως καταλήγω εἰς τὸ σημεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἤρχισα, ὅτι ἐὰν πεισθῶμεν ὅτι μία διάταξις δὲν εἶναι ὀρθή, ἐὰν σεβώμεθα τὴν ἀποστολήν μας, διαπιστοῦντες ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀδιαφοροῦμεν, διότι βιαζόμεθα, ἀλλὰ ἔχομεν καθῆκον νὰ τὴν διορθώσωμεν. Καὶ ἀπευθύνω ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ διορθώσωμεν τὰ κακῶς ἔχοντα, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι σεβόμεθα τὴν ἀποστολήν μας καὶ δὲν φοβούμεθα διὰ τὴν κούρασιν. Ὁ λαὸς μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ διὰ νὰ τὸν προστατεύσωμεν καὶ ὄχι νὰ ἀδιαφορήσωμεν. Καὶ πρέπει νὰ ἐνθυμούμεθα πάντοτε τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§146Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πράγματι τὸ 2ον ἐδάφιον τῆς συζητουμένης 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 15, μὲ μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν θὰ ἀπεδέχετο, καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ φθάσῃ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκφράζει καὶ τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐν ὄψει τοῦ ρόλου της. Καὶ ὁ ρόλος της στρέφεται ἐπὶ τοσοῦτον καὶ εἰς σημαντικὴν ἔκτασιν εἰς ζητήματα ὑγείας, προνοίας, καθαριότητος ὥστε ἡ προγραφὴ τοῦ στοιχείου «Ἰατρὸς» δὲν θὰ ἦτο ἐποικοδομητικὴ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως. Βεβαίως δὲν ἀγνοῶ πόσοι κοινοτικοὶ ἰατροί, ἰατροὶ διωρισμένοι εἰς δημοσίας θέσεις ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ ἐφατρίασαν καὶ ἐκομματίσθησαν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψουν διὰ τῆς ἀναμίξεώς των τὴν λειτουργίαν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐπομένως, καὶ ἡμεῖς ἐπεμείναμεν καὶ κατεθέσαμεν τροπολογίαν καὶ νομίζω, ὅτι ἀπὸ διαφορετικὰς ἀπόψεις καὶ ἐλατήρια κινούμενοι ἐθίξαμεν αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἐζητήσαμεν νὰ ἀποκλεισθοῦν ἢ μᾶλλον νὰ κηρυχθῇ τὸ ἀσυμβίβαστον ὡς πρὸς τοὺς ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ ἰατρούς. Ἐδῶ ὅμως ἡ διατύπωσις ἐπῆρε μίαν ἔκτασιν ἡ ὁποία ὑπερηκόντισεν ὅσα ἐζητήθησαν καὶ συνεζητήθησαν. Διότι λέγει «ὑπηρετοῦντες καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε σχέσιν Δημοσίου ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου». Μία ἑρμηνεία ὄχι ἐξεζητημένη, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἀβίαστος, θὰ ἦγε τὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ δικάσουν περὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς, εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ οἱ ἰατροὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ εἰσπράξει ἀντιτίμου ἐπισκέψεως εἶναι συμβεβλημένοι μὲ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ περιορισμοῦ μόνον τῆς διατιμήσεως, ὅτι καὶ αὐτοὶ ἀποκλείονται. Ἐὰν ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἑρμηνείαν αὐτήν, τότε βέβαια προγράφομεν ὅλον τὸν ἰατρικὸν κόσμον. Διότι, δὲν ὑπάρχει ἰατρὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου, μέχρι τοῦ νεωτέρου, Ἀσκληπιάδου, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ νὰ μὴ ἔχῃ μίαν σχέσιν μὲ κἄποιο ταμεῖον ἐξετάσεως, ἐπὶ μειωμένῃ ἀμοιβῇ, ἀσθενῶν. Ὅλοι οἱ ἰατροί. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως ἐξαίρεσις. Θέλομεν νὰ προγράψωμεν τὸν ἰατρικὸν κόσμον; Νομίζω, ὅτι ἀδικοῦμεν τὴν αὐτοδιοίκησιν, τῆς ὁποίας τὰ θέματα σχετίζονται μὲ θέματα ὑγείας. Ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ τὸν προγράψωμεν, νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ὅτι ἀφορᾷ μόνον εἰς τοὺς ἐπ’ ἀντιμισθίᾳ καὶ ὄχι εἰς τοὺς συμβεβλημένους, νὰ δέχωνται ἐπισκέψεις, θὰ ἐτακτοποίει τὸ θέμα περιορίζον τὸ ἀσυμβίβαστον εἰς τὰς εὐλόγους ἐκείνας περιπτώσεις, διὰ τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ δὲν θὰ τὸ ἐπεκτείνῃ πέραν πάσης ἐκλογῆς καὶ πάσης ἄλλης ἀναγκαιότητος.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§148Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι συμφωνῶ μὲ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς ἰατροὺς ἀπὸ τὰ ἀξιώματα τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Κοινοτάρχου, ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ 3ον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 15 μία ἀσάφεια καὶ θὰ ἤθελον νὰ δηλωθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ποία εἶναι ἡ ἔννοιά του. Τὸ 3ον αὐτὸ ἐδάφιον λέγει τὰ ἑξῆς: «Οἱ ἀνωτέρω μὴ ἐκλόγιμοι καὶ παραιτούμενοι, ἔστω καὶ τῆς θέσεώς των κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 3, δὲν δύνανται νὰ ἐκλεγοῦν ἐν ᾧ Δήμῳ ἢ Κοινότητι ὑπηρετοῦν, εἰμὴ ἀπὸ τῶν μεταπροσεχῶν, ἀφ’ ἧς παρῃτήθησαν ἢ ὁπωσδήποτε ἄλλως ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας, γενικῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν». Ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ μὴ ἐκλόγιμοι; Εἶναι οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὰ προηγούμενα δύο ἐδάφια; Δηλαδή, εἶναι οἱ Δημόσιοι, οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι, ὅλος ὁ κόσμος; Ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ 3ου ἐδαφίου; Εἶναι ὅτι ὅσοι ἀπεχώρησαν ἀπὸ Δημοσίαν ὑπηρεσίαν, δημοτικὴν ὑπηρεσίαν κλπ. μετὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1959, δὲν δύνανται νὰ ἐκλεγοῦν, νὰ εἶναι ὑποψήφιοι διὰ τὰ ἀξιώματα τοῦ Δημάρχου καὶ Κοινοτάρχου; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια; Ἀφοῦ ἀπεκλείσαμεν, δηλαδή, τοὺς ἰατρούς, ἀποκλείομεν καὶ τοὺς συνταξιούχους δημοσίους καὶ δημοτικοὺς ὑπαλλήλους; Ποῦ πᾶμε, ὅμως, τότε; Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον μίαν διευκρίνισιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Καὶ ἐὰν τυχὸν εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως, τότε εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς αὐτήν. Ἐὰν ὅμως, ἡ ἔννοια εἶναι, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ παραιτηθοῦν, ἔστω καὶ κατὰ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος, μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου, τότε, εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Διότι, ἐὰν ἀποκλείσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν μετὰ τὰς τελευταίας δημοτικὰς ἐκλογάς, τότε δὲν ἠξεύρω, ποῖοι θὰ πολιτευθοῦν εἰς τὰ χωριά. Διότι, ἐμένα ἐνδιαφέρει περισσότερον τὸ χωριό. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δημοτικοὶ ἄρχοντες οἱ ἰατροὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, τότε ποῖοι θὰ διοικήσουν τὰ χωριά; Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διευκρινίζετε τὰ πράγματα.

§149Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) Εὐχαρίστως, προβαίνω καὶ εἰς τὰς δύο ἑρμηνευτικὰς δηλώσεις καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Εἶναι ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου, καὶ ἐπέκεινα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1959.

§150Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δηλαδή, ὅσοι θὰ ἔχουν παραιτηθῆ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐνάρξεως ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου, θὰ δύνανται νὰ πολιτευθοῦν;

§151Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§152Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνατρέπετε, τότε, τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴν αὐτὴν δήλωσιν, κύριε Ὑπουργέ.

§153Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἰσχὺς καὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅπως καὶ ὅλων τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸν παρόντα νόμον, θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ συνεπῶς, αὐτονόητον εἶναι, ὅτι θὰ ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τῆς ἰσχύος του καὶ ἐφ’ ἑξῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως.

§154Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴν αὐτὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐσπεύσατε νὰ κάμετε, κύριε Ὑπουργέ, ἀνατρέπετε τὸ νομοσχέδιον.

§155Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ ποῖον λόγον;

§156Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι τὴν δευτέραν αὐτὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, δὲν πρέπει νὰ τὴν κάμετε τώρα. Ἐπιφυλαχθῆτε νὰ τὴν κάμετε μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως, ἐὰν νομίζετε.

§157Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ διάταξις ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν εἰς χρόνον ἀνύποπτον.

§158Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἔχῃ καὶ τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην ἔννοιαν. Δι’ αὐτό, ὀρθῶς ἐκάματε καὶ τὴν διηυκρινίσατε κατὰ τρόπον μὴ ἐπιδεχόμενον ἀντίρρησιν. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, συνεπῶς, ὁ παραιτηθεὶς τὸ ἔτος 1952, θὰ δύναται νὰ εἶναι ἐκλόγιμος εἰς τὰς ἐπικειμένας δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς.

§159Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀπαντῶ εὐθέως, ὅτι θὰ δύναται. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποκλείσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν εἰς ἀνύποπτον χρόνον.

§160Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διευκρινίζεται, συνεπῶς, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τοὺς παραιτηθέντας, ἀλλὰ τοὺς παραιτουμένους ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου καὶ ἐφεξῆς.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§162Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Ἀναγκάζομαι, κ. Πρόεδρε, νὰ λάβω καὶ πάλιν τὸν λόγον καὶ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν ἰδίων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξα, ὁμιλῶν εἰς τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐνῷ μετὰ τὴν τότε ὁμιλίαν μου, ἠρνήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν, κατόπιν, περὶ τὴν 3.30′ πρωϊνὴν καὶ παρουσίᾳ 20 καὶ μόνον βουλευτῶν, ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν ἐκείνην, παραδόξως καὶ παρουσιάζεται τώρα ὡς ταυρομάχος, μὲ μίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἐπικρίνουν ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, δὲν βλάπτομεν τοὺς ἰατρούς, βλάπτομεν τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Γνωρίζετε, ποῖος εἶναι ὁ ἄρχων τοῦ χωριοῦ; Εἶναι ἀπὸ παλαιοτάτων ὁ ἰατρός, ὁ ὁποῖος πράγματι διὰ τὸ ἰδανικὸν καὶ μόνον τοῦ χωριοῦ του, θυσιάζεται καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς. Δυστυχῶς, σήμερον, ὅπως γνωρίζετε, δὲν ὑπάρχουν παρὰ μόνον ἐλάχιστοι ἰατροὶ εἰς τὰ χωριά. Ζητοῦμεν ἰατροὺς διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ δὲν εὑρίσκομεν καὶ θέλετε τώρα, κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὺς τοὺς ἐπιστήμονας νὰ τοὺς ἀποκλείσετε ἀπὸ ἄρχοντας τοῦ χωριοῦ καὶ ἀποκλείοντες τοὺς ἐπιστήμονας νὰ καταστήσετε ἄρχοντας ἀνθρώπους κατωτέρους πνευματικῶς. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, διαγράψατε τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον, ἄλλως τε, δὲν ὑπῆρχε κἂν εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον νόμου σας. Καὶ εἰδικῶς στὸ Σχηματάρι, δὲν μποροῦμεν νὰ βροῦμε ἰατρόν. Εἶναι ὡρισμένοι ἰατροὶ ποὺ θὰ θυσιάζωνται μὲ ἰδανικὸ τὸ χωριό. Καὶ ἔρχεται σήμερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τοὺς ἐπιβάλλει νὰ μὴ εἶναι ὑποψήφιοι Δήμαρχοι. Ἀπεκλείσαμεν ὅλους τοὺς ἐπιστήμονας, ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ὑποψήφιοι Δήμαρχοι ἢ Πρόεδροι Κοινοτήτων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποῖος θὰ διευθύνῃ τὸ χωριό;

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§164Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ πολιτικὴ πρέπει νὰ μείνῃ μακρὰν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀγωνίζονται νὰ ἀποξενώσουν τοὺς φορεῖς τῶν πολιτικῶν ἰδεῶν, ἀπὸ τοῦ νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὰ δημοτικὰ πράγματα. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ ὅτι ἔχει τάξει ὡς σκοπόν του τὴν καλλιτέρευσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἀλλά, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ φροντίσωμεν νὰ τὸν ὑποβοηθήσωμεν εἰς τὴν προσπάθειάν του αὐτήν. Πρέπει νὰ σκεφθῶμεν καλῶς, ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι εἰς τὰς μικρὰς πόλεις ποὺ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσουν καλῶς τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν Βουλήν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἀποκεφαλίζει τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι μοναδικοὶ εἰς τὰ χωρία, διὰ νὰ δημιουργήσουν κἄτι τὸ ὡραῖον, κἄτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἄφηνε μίαν ἐποχήν. Οἱ ἰατροί, οἱ δικηγόροι, εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται, εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ πειθαρχήσουν οἱ ἄλλοι, διότι ἔχουν καὶ τὰς γνώσεις, ἔτι δὲ περισσότερον ἔχουν καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλουν εἰς τοὺς συνδυασμούς των, εἰς τοὺς συμβούλους των, νὰ δημιουργήσουν ἔργα. Ἕνας ἰατρός, ὅταν εἶναι ἰατρός, βεβαίως, τὸν δέχονται πάντες οἱ τοῦ χωρίου καὶ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς των καὶ αὐτὸς φιλοδοξεῖ νὰ προσφέρῃ καλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον. Σήμερον ἡμεῖς μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸν ἀποκεφαλίζομεν καὶ ἀφήνομεν νὰ γίνῃ κοινοτικὸς Πρόεδρος ἢ Δήμαρχος μιᾶς μικρᾶς πόλεως, ὁ μπακάλης ἢ ὁ γελαδάρης ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος. Ἔρχομαι καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι φιλοδοξοῦν νὰ προσφέρουν καλὰς ὑπηρεσίας καὶ τοὺς ἔχομεν ἀνάγκην, διότι εἶναι τὸ πρῶτον στάδιον τῆς πολιτικῆς των σταδιοδρομίας. Διότι, ἂν ἐπιτύχουν, θὰ τοὺς δώσῃ ὁ λαὸς τὴν δεδηλωμένην καὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν αὔριον, ἄξιοι συνεχισταὶ τοῦ ἔργου ποὺ τὸ πρῶτον ἀνέλαβον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν, ὅτι οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ δικηγόροι, πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθεροι νὰ προσφέρουν τὰς καλὰς ὑπηρεσίας των. Διότι, προσφέρουν ἕνα μεγάλο καὶ τεράστιον ἔργον εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, πράγματι, ἀγωνίζεται διὰ νὰ ἐπιφέρῃ μίαν καλυτέραν αὔριον.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζώρτζης, ἔχει τὸν λόγον.

§166Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, ἐλπίζω βασίμως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ δημοσιευθῇ τὴν Δευτέραν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀποκλεισθοῦν ὡρισμένοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν λάβει γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ἰατροὶ ὀργανισμῶν, φερ’ εἰπεῖν, δὲν θὰ ἔχουν τὸν καιρὸν νὰ ἔχουν παραιτηθῆ, ὅταν θὰ δημοσιευθῇ ὁ νόμος. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὺς ἀποκλείετε εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, νὰ εἶναι ὑποψήφιοι. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς φέρω ἕνα συγκεκριμένον παράδειγμα. Δήμαρχος Θηβαίων, 13 χρόνια συνεχῶς, εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ ἰατρὸς ὀργανισμοῦ. Ἂν δὲν παραιτηθῇ ἕως τῆς σήμερον, ἢ αὔριον, ποὺ εἶναι ἀργία, θὰ ἀποκλεισθῇ τοῦ νὰ εἶναι ὑποψήφιος. Παρακαλῶ, ἡ διασάφισίς σας, νὰ εἶναι μὲ διάφορον περιεχόμενον, μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ ἔχουν βάλει ὑποψηφιότητα ὅλοι οἱ νέοι ὑποψήφιοι. Ἄλλως, δὲν θὰ προλάβῃ. Πρέπει νὰ τὸν εἰδοποιήσω τηλεγραφικῶς, νὰ παραιτηθῇ.

§167Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σᾶς εἶπον, δὲν δέχομαι.

§168Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου διὰ τὸν μὴ ἀποκλεισμὸν τῶν ἰατρῶν καὶ δικηγόρων ἀπὸ τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια, ὅπως καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Ὅταν, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, εἶπον, ὅτι δὲν πταίει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσαμεν κακὴν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, μερικοὶ συνάδελφοι διεμαρτυρήθησαν. Δὲν ἐπέρασε μία ὥρα καὶ ἡ διαπίστωσίς μου ἐπηληθεύθη ὑπ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς. Διότι, ἔχουν ὁμιλήσει περὶ τοὺς 10 μέχρι στιγμῆς καὶ ὅλοι στρέφονται ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς. Καὶ ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν πέραν τῶν 15 βουλευτῶν, διὰ τὴν δαιγραφὴν τοῦ ἐδαφ. 2 τῆς παρ. 1. Βεβαίως, ἡ ἔννοια τῆς προτάσεως, δὲν εἶναι, ὅτι θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἡ ἔννοια τῆς προτάσεως εἶναι, ὅτι πρέπει τυπικῶς νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Δι’ ἀναστάσεως θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία. Ἐπίσης, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν, καὶ νομίζω ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνοι ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς, ὅτι διαγραφομένης τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν θὰ ἐμποδισθῇ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου.

§169Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ παραβιάσωμεν τὸ Σύνταγμα;

§170Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νὰ ἔλθωμεν τὸ βράδυ μετὰ τὰς 12 νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἢ τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ.

§171Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δίδομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καὶ τὸ ὅτι ψηφίζεται τὸ σύνολον σήμερον, ἐνῷ ψηφίζεται ἐπὶ τῆς δευτέρας συζητήσεως, εἶναι παράτυπον. Διότι ὁ Κανονισμὸς λέγει, μετὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, ψηφίζεται εἰς τὸ σύνολον. Διότι, οὕτως ἢ ἄλλως, ἐκάμαμεν τὴν παρατυπίαν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τροπολογίαι ἠμπορεῖ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις εἰς τὸ σύνολον. Ἂν δὲν διατυπωθῇ τροπολογία, εἴμεθα ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§173Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θὰ θεωρηθῇ ὡς τροπολογία. Κατ’ ἄκραν οἰκονομίαν καὶ ἐπιτρέποντος τοῦ σεβαστοῦ κ. Μπακοπούλου, θὰ θεωρήσωμεν, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ τροπολογίαν ἀλλὰ μίαν διόρθωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§174Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ συναινέσω ἐγὼ νὰ παραβιάσωμεν τὸ Σύνταγμα;

§175Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἡ ἔννοια αὐτή. Νὰ ἔχουν τὸ ἀσυμβίβαστον οἱ ἰατροί. Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, θὰ μᾶς τινάξῃ εἰς τὸν ἀέρα. Διότι, δὲν ἀρκεῖ ἡ δήλωσίς σας, ὅτι ἀναφέρεσθε εἰς τοὺς ἤδη παραιτηθέντας μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Ἐδῶ εἶναι σαφὴς ἡ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. «Ἡ ἰσχὺς «...(ἀναγινώσκει)...». Ὅποιαν δήλωσιν καὶ ἂν κάμετε, τὸ Πρωτοδικεῖον θὰ ἀκυρώσῃ τὴν ἐκλογὴν παντὸς προσώπου ποὺ ὑπηρετεῖ ὡς ἰατρός. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνατραπῇ μὲ τὴν δήλωσίν σας. Καὶ ἀπὸ τοῦδε δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Νὰ διορθώσωμεν τὸ ἄρθρον, καὶ συναινούσης τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ ὑπάρξουν ἀντιρρήσεις. Νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὰ περιθώρια τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ σύνολον. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τίθεται ἡ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§177Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οὐσιαστικῶς, δύο διατάξεις περιλαμβάνει τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Καθιερώνει ἀπόλυτον κώλυμα ὅλων τῶν προσώπων, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ, προκειμένου περὶ Δήμων καὶ πάσης Κοινότητος τῆς χώρας, «ἐφ’ ὅσον ὑπηρετοῦν κτλ....» καὶ καθιερώνει ἐπίσης κώλυμα διὰ τὸν Δῆμον ἢ τὴν Κοινότητα, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτησαν καὶ μετὰ τὴν παραίτησίν των, προκειμένου περὶ τῶν ἀμέσως, μετὰ τὴν παραίτησίν των, ἐκλογῶν. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, πρόκειται περὶ ἐπαναλήψεως ἰσχυούσης διατάξεως, μὲ ἐπέκτασιν ὅμως τοῦ κύκλου τῶν περιλαμβανομένων προσώπων. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ ποίαν σημασίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ ἰδιότης τοῦ ὑπαλλήλου ἐπὶ συνεταιρισμοῦ ἢ τοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του εἰς ὀργανισμόν, ὅπως τὸ ΙΚΑ, ἢ εἰς τὸ ΠΙΚΠΑ, ποίαν σημασίαν δύναται νὰ ἔχῃ, προκειμένου νὰ εἶναι ἢ νὰ μὴ εἶναι ἐκλόγιμον εἰς ἄλλον, ξένον, Δῆμον; Διότι αὐτὸ καθιεροῦται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ὁ ἰατρός, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ὁπωσδήποτε καὶ ὑφ’ οἱανδήποτε ἰδιότητα εἴτε δημοσίου δικαίου, εἴτε ἰδιωτικοῦ, εἴτε ἐπὶ συμβάσει, εἴτε ὡς ἔκτακτος, εἴτε ὡς ἡμερομίσθιος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐκλόγιμος ὁπουδήποτε τῆς Ἑλλάδος. Τοῦτο καθορίζεται νῦν διὰ τῶν νέων διατάξεων. Ὑποθέτω ὅτι καθιεροῦται ἢ ἐπιζητεῖται ἡ καθιέρωσις ἑνὸς ἀσυμβιβάστου ἢ ἑνὸς κωλύματος διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ὁ ὑποψήφιος ἰατρὸς νὰ ἐπηρεάσῃ τοὺς ψηφοφόρους του, λόγῳ τοῦ λειτουργήματος, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ καὶ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρει εἰς τοὺς δημότας. Ἀλλὰ ὅταν αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ προσφέρωνται εἰς ἄλλους δημότας, εἰς ἄλλους πολίτας, οἱ ὁποῖοι δὲν πρόκειται νὰ τὸν ψηφίσουν, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, διατὶ θὰ καθιερωθῇ κώλυμα καὶ ἀσυμβίβαστον. Καὶ ὅμως φθάνει μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου ἡ ἀπαγόρευσις, ἡ ὁποία καθιεροῦται διὰ τῆς διατάξεως τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Αὐτὴ εἶναι γενικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Σώματος καὶ νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ τὴν προσέξῃ ἡ Βουλή, ἔστω καὶ ἐὰν θὰ εἶχεν ....

§178ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν περαιτέρω παράγραφον;

§179Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Βεβαίως.

§180Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. «...(ἀναγινώσκει)...».

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Διαβάσατε παρακαλῶ ὁλόκληρον τὸ κείμενον.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ κείμενον εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους.

§183Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς ἔθεσα τὰ ζητήματα. Εἰς μὲν τὴν κοινότητα καὶ τὸν Δῆμον, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπηρέτησαν, δὲν δύνανται νὰ ἐκλεγοῦν, ἔστω καὶ ἂν παραιτηθοῦν, εἰς τὰς ἀμέσως προσεχεῖς ἐκλογάς, παρὰ μόνον εἰς τὰς μεταπροσεχεῖς ἀπὸ τῆς παραιτήσεως ἐκλογάς. Εἰς ἄλλον δῆμον ἢ κοινότητα δύνανται, παραιτούμενοι, νὰ ἐκλεγοῦν. Ἀλλὰ διερωτῶμαι: Διατὶ πρέπει νὰ παραιτηθῇ ὁ ἰατρός, ὁ ἰατρός, ὁ ὁποῖος προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του εἰς ἄλλους πολίτας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν πρόκειται νὰ ζητήσῃ ψῆφον, ὅτι δὲν ἔχῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου ἢ τοῦ ὑπαλλήλου νομικοῦ προσώπου δημοσίου δικαίου κατὰ τὰ μέχρι σήμερον κρατοῦντα. Δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω τὴν ἀπαγόρευσιν, ὅταν ἔχῃ τὴν κατοικίαν του εἰς τὴν πόλιν, εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐκλεγῇ δημοτικὸς σύμβουλος καὶ προσφέρει δὲ τὰς ὑπηρεσίας του ἀλλαχοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐκ καταγωγῆς καὶ ἐκ παραδόσεως ἔχω γνωρίσει τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν καὶ ἔχουν προσφέρει οἱ ἰατροὶ εἰς τὰς μικρὰς περιφερείας, εἰς τὰς ἀγόνους καὶ εἰς τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, εἰς τὰ μικρὰ καὶ τὰ πτωχὰ χωρία, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι σκόπιμον νὰ ἀποστερηθῇ ἡ διοίκησις τῶν μοναδικῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀπομείνει πλέον, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, εἰς τὰ ἀπομεμονωμένα διαμερίσματα τῆς χώρας; Εἶναι τὰ μόνα ἴσως πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μείνει εἰς τὰ μικρὰ χωριὰ καὶ τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, εἰς τὴν ἐποχήν μας, κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶς, ὁ γνωρίζων ἀνάγνωσιν καὶ γραφὴν ἢ εἶναι κἄπως περισσότερον καλλιεργημένος ἐπιζητεῖ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἀπομακρυνθῇ τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον ἐγεννήθη καὶ ἀναζητεῖ τύχην εἰς ἄλλον τόπον. Ἀντιθέτως εὑρίσκεται ριζωμένος εἰς τὸν τόπον του ὁ ἰατρός, ὁ ὁποῖος συνδέει τὴν τύχην του ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς γεννήσεώς του μέχρι τοῦ θανάτου του καὶ συνδέεται καὶ ψυχικῶς μὲ τοὺς κατοίκους, εἰς τοὺς ὁποίους παρέχει τὰς ὑπηρεσίας του ἀπὸ τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγκαθίσταται μεταξὺ τῶν συμπολιτῶν του μέχρι τοῦ θανάτου του, μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνδημόται του θὰ τοῦ κλείσουν τὰ μάτια του εἰς τὸ κρεββάτι τοῦ θανάτου. Εἶναι σκόπιμον νὰ ἀποστερηθῇ τὸ χωρίον, ἡ περιοχὴ ἐκείνη τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἰατροῦ αὐτοῦ, καὶ μάλιστα εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἰατρός, ἐπὶ τέλους δὲν προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸ χωρίον, ἀλλὰ εἰς τοὺς κατοίκους καὶ τοὺς δημότας ἄλλης περιφερείας;

§184Α. ΓΚΙΛΑΣ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γκίλα, σᾶς παρακαλῶ, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος.

§186Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία βασικὴ παρανόησις. Τὸ ἄρθρον 15 τροποποιεῖ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 35, τὸ ὁποῖον ἀναφέρον ὡρισμένα κωλύματα ὑποψηφίων, λέγει: «...(ἀναγινώσκει)...». Λέγει, λοιπόν, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὑπηρετοῦν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, λοιπόν, εἰς τὴν καθιερωμένην αὐτὴν διάταξιν νὰ ἐπέλθῃ ἀλλαγὴ τοῦ παγίου νόμου καὶ πολὺ ὀρθῶς δὲν ἐπιφέρει ἀλλαγήν, ἀλλὰ ἐπέκτασιν. Ἂς δοῦμε τώρα ποία εἶναι ἡ ἐπέκτασις ἡ ἐπερχομένη καὶ ἂς δοῦμε τὶ ἐπιπτώσεις ἐπέρχονται διὰ τῆς ἐπεκτάσεως.

§187ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀναγνώσατε παρακάτω.

§188Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέτε νὰ μὴ γνωρίζω ἀνάγνωσιν; Ε! Ὄχι δά! Αὐτὴν τὴν ἱκανότητα, νομίζω, ὅτι θὰ μοῦ τὴν ἀναγνωρίζετε. Ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ δικηγόροι. Πρῶτον, τοὺς ἰατροὺς δὲν τοὺς ἀποκλείει. Δεύτερον, τοὺς δικηγόρους τοὺς ἀποκλείει ὁ Κῶδιξ τῶν δικηγόρων. Τὸ νομοσχέδιον δὲν περιλαμβάνει διατὶ ἀποκλείονται οἱ δικηγόροι, καθ’ ὅσον ὁ ἀποκλεισμὸς τούτων ἰσχύει ἀπὸ μακροῦ. Ἐλέχθη ὅτι θὰ ἀποκλείσῃ τοὺς ἰατρούς. Δὲν ἀποκλείει τοὺς ἰατροὺς ὅλους, ἀλλ’ ἀποκλείει τοὺς ἰατροὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των, εἰς τὸν τόπον ποὺ ὑπηρετοῦν καὶ λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν θὰ ἐπηρεάσουν τὴν ἐκλογήν. Καὶ τὸ νομοσχέδιον ἀντιθέτως μὲ τὸν κώδικα Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὁ ὁποῖος δὲν ὁρίζει ποῖοι κωλύονται, λέγει ...(ἀναγινώσκει)...». Περιορίζει λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν περιορίζει ὁ κῶδιξ. Ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὅτι ὁ ἰατρός, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ μίαν κοινότητα, διατὶ νὰ μὴ δύναται νὰ εἶναι ἐκλόγιμος εἰς ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικεῖ καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐργάζεται. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἔλεγεν ὁ κῶδιξ, τὸ λέγει τώρα τὸ νομοσχέδιον, ὁρίζον ὅτι δύναται παραιτούμενος, νὰ καθίσταται ἐκλόγιμος κατὰ τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς. Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 35, δὲν μεταβάλλεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Λέγει αὕτη «...(ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως δὲν χρειάζεται ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Οἱοσδήποτε ἔχει παραιτηθῆ τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἐμποδίζεται νὰ εἶναι ἐκλόγιμος, διότι ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του. Πᾶς λοιπὸν ἰατρός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐκθέσῃ ὑποψηφιότητα, θὰ παραιτηθῇ τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν προσφέρει καὶ θὰ κατέλθῃ εἰς τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς.

§189Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Σᾶς ἀνέφερε συνάδελφος τοῦ Κέντρου ὅτι ......

§190Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σέβομαι ἁπάσας τὰς γνώμας καὶ ἀναπτύσσω τὴν ἰδικήν μου, ὑποστηρίζω δὲ ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπηρετεῖ σήμερα, θὰ δύναται νὰ ἐκλεγῇ. Ἀλλὰ καὶ ὑπηρετῶν σήμερα, θὰ δυνηθῇ παραιτούμενος, νὰ καταστῇ ἐκλόγιμος ἀπὸ τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς. Δὲν εἰσάγει κοινὰ δαιμόνια τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θέλετε τώρα νὰ ἐκμαιεύσητε ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐὰν παραιτηθῇ σήμερον νὰ εἶναι ἐκλόγιμος εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς; Ἀλλά, κύριοι, τότε πίπτει τὸ νομοσχέδιον. Διότι ἐφ’ ὅσον ἔχει θεσπισθῆ, ὅτι παραιτούμενος θὰ δύναται νὰ ἐκθέσῃ ὑποψηφιότητα κατὰ τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς, ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; Ἐδῶ εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, πέφτει τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, μὴ προβῆτε εἰς τοιαύτην ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν διότι ἀντίκειται εἰς ρητὸν γράμμα τοῦ νόμου. Ὁ προηγούμενος ἐκλογικὸς νόμος ἀπέκλειε τοὺς ἰατρούς, ἐφ’ ὅσον κατεῖχον θέσιν ἐπηρεάζουσα τοὺς ψηφοφόρους. Δι’ αὐτὸ καὶ μόνον, διότι ἄλλως θὰ ἦτο ὡσὰν νὰ εἴχομεν πρόθεσιν νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς μορφωμένους νὰ κατέλθουν εἰς τὰς ἐκλογάς. Φαντασθῆτε τὸν Ἔφορον τὸν Γυμνασιάρχην ἢ καὶ λοιποὺς νὰ κατήρχοντο εἰς τὰς ἐκλογάς. Νὰ παραιτηθοῦν πρῶτα καὶ εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, ἐὰν θέλουν νὰ κατέλθουν ἔχει καλῶς. Νομίζω, κ. Πρόεδρε ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον ἔχει καλῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπογραφεῖσαν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας δικαίωμα 15 συναδέλφων εἶναι νὰ ζητήσουν αὐτήν. Ἀλλὰ νὰ τὴν ὑπογράφουν καὶ νὰ τὴν καταθέτουν χωρὶς νὰ τὴν ὑποστηρίζουν δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σωστόν. Ἐλέχθη κ. Πρόεδρε, ὅτι δυνάμεθα ἐὰν συμφωνήσωμεν ὅλοι ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων νὰ τροποποιήσωμεν διάταξιν χωρὶς τοῦτο νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἀποτελεῖ ἀποδοχὴν τροπολογίας. Τὸ Σύνταγμα ὅμως λέγει: Ἄν καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν ...(ἀναγινώσκει)...». Μποροῦμε ἡμεῖς κ. Πρόεδρε νὰ συμφωνήσωμεν καὶ νὰ σχίζουμεν ἔτσι διατάξεις τοῦ Συντάγματος;

§191Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κίνια, ἐπιμένετε νὰ ὁμιλήσετε διὰ δευτέραν φοράν.

§193Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν σεβαστὸν μου κ. Μπακόπουλον....

§194Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Πῶς θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κίνιας διὰ δευτέραν φοράν; Ἐγὼ ὡμίλησα μίαν μόνον.

§195Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν σεβαστόν μου κ. Μπακόπουλον καὶ εἰς τὸν ἀγαπητόν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὸ ἄρθρον 15. Τὸ ἄρθρον 15 ὡς διετυπώθη, διετυπώθη ὡς τροπολογία εἰς τὰς 3.30′ τὴν νύκτα προχθὲς καὶ ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπε νὰ μὴ κωλυσιεργῶμεν, ὅτι ἦσαν 20 βουλευταὶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν δέχεται αὐτήν τὴν τροπολογίαν

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ εἴπατε αὐτά, κ. Κίνια. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§197Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν μὴ ἀποδοχὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπακοπούλου καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, παραδόξως ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας, εὐθύς κατόπιν, παρεδέχθη τὴν τροπολογίαν ταύτην. Μὲ τοῦτο θέλω νὰ εἴπω ὅτι τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅσον καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀνεύθυνοι διὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου 15 καὶ θὰ παρεκάλουν τοὐλάχιστον τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὅπως εἰς τὰ μικρὰ χωρία τῶν 4000 ἢ 5000 κατοίκων μὴ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου ἀποκλείονται οἱ ἐπιστήμονες ἰατροὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ δυνηθοῦν οὕτω νὰ τεθοῦν ἐπικεφαλῆς τῶν Κοινοτήτων ἀνεκπαίδευτα πρόσωπα.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, ἔχει τὸν λόγον.

§199Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐκπλήσσομαι διότι ἡ συζήτησις διηυρύνθη ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Δὲν ἐκπλήσσομαι διότι διηυρύνθη ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀναπολήσω τὶ ἔλεγεν ὁ ἀείμνηστος Σαρρίπολος, ὅτι εἰς τὴν πολιτικὴν ὑπάρχει καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ κωδωνοστασίου καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ θερμομέτρου. Εἶναι γνωστὴ ἡ δύναμις τοῦ θερμομέτρου, καὶ ἀσφαλῶς ὁ προλαλήσας, ἀγαπητὸς συνάδελφος, φαίνεται πὼς ἔχει γνῶσιν ταύτης. Δὲν δικαιολογεῖται, ὅμως, ἡ διεύρυνσις τῆς συζητήσεως, διότι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλήν, οὐσία δὲν τροποποιεῖ τίποτε ἀπὸ τὴν ἰσχύουσαν κατάστασιν, ἁπλῶς ἔρχεται νὰ θεραπεύσῃ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ΕΡΕ, ἔρχεται νὰ κλείσῃ παράθυρα, ἔρχεται νὰ κλείσῃ διεξόδους, τὰς ὁποίας ἔθεσεν ἡ ΕΡΕ καὶ διὰ τὴν νόθευσιν τὴν κοινωνικὴν καὶ διὰ τὴν νόθευσιν τὴν πολιτικήν. Καὶ εἶναι γνωστὸν πάλιν, ὅτι συνάδελφος ἐκ Κυκλάδων, ὑπεστήριξεν, ὅπως οἱ ἀγροτικοὶ ἰατροὶ ἀναμειγνύωνται εἰς τὰς ἐκλογάς, μὴ θεωροῦνται, ὅτι ἐπέχουν θέσιν δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπέχουν ποινικὰς κυρώσεις. Ταῦτα ἔπρεπε νὰ γίνουν καὶ ἐνομοθετήθη ἡ διάταξις. Τὸ ἄρθρον 35, τοῦ ἰσχύοντος κώδικος, ρητῶς περιλαμβάνει αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἰατρῶν, διότι λέγει, ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστος ἡ ἰδιότης καὶ δὲν δύναταί τις νὰ ἐκλεγῇ, ὅταν κατέχῃ δημοσίαν, δημοτικὴν ἢ κοινοτικὴν θέσιν. Ὁ ἰατρός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται εἴτε εἰς τὸ ΙΚΑ, εἴτε εἰς τὸ ΠΙΚΠΑ, εἴτε εἰς δημοτικὴν θέσιν, ἀποκτᾷ τὴν θέσιν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ εἶναι ἀσυμβίβαστος ἡ ἰδιότης του. Μία ὑπῆρξεν ἐξαίρεσις ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ. Ἔχω τηλεγράφημα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Γ. Ράλλη, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δίδει ὁδηγίας καὶ λέγει, ὀρθότατα, ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστος ἡ ἰδιότης. Τί ἔκαμεν ἡ ΕΡΕ; Διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὰς συνεπείας τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκλογοδικείων, ἤρχισε νὰ διορίζῃ τοὺς ἀγροτικοὺς ἰατροὺς εἰς τὸ ΙΚΑ ἢ τὸ ΠΙΚΠΑ, ἐπὶ συμβάσει. Ἦλθε, λοιπόν, τὸ ἐκλογοδικεῖον καὶ εἶπεν: Ἄν ὑπάρχῃ σύμβασις ὡρισμένου χρόνου, τότε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ σχέσις εἶναι ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις ταύτας. Αὐτὸ ἠθελήσαμεν νὰ καταργήσωμεν ἡμεῖς. Αὐταὶ αἱ συμβάσεις ἀνανεοῦνται συνεχῶς καὶ ἔχουν ὑπερβῆ τὴν δεκαετίαν. Ἰδοὺ κατάχρησις τοῦ δικαιώματος. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἀνήκω εἰς ἰατρικὴν οἰκογένειαν καὶ μὲ συγκίνησιν ἤκουσα, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Παπακωνσταντίνου, ἀνεφέρθη καὶ ἐκεῖνος εἰς τὸν ἀείμνηστον πατέρα του. Ἀλλά, θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Παπακωνσταντίνου, ὅτι παρῆλθεν ἡ εἰδυλλιακὴ ἐκείνη ἐποχὴ τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, παρῆλθεν, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε, ἡ ἐποχὴ ποὺ βλέπατε τὸν πατέρα σας νὰ γυρίζῃ μὲ ὑποζύγια τὰ χωριά, μὲ ἀλτρουϊσμόν, χωρὶς νὰ πληρώνεται καὶ νὰ ἀσκῇ τὴν ἰατρικήν. Σήμερον εἶναι διαφορετικά, σήμερον οἱ ἰατροὶ ἀμείβονται, οἱ ἰατροὶ ἐν τῷ συνόλῳ των, οἱ κατέχοντες τὰς θέσεις ταύτας, ἀμείβονται ἱκανοποιητικῶς εἰς τὰς ἐπαρχίας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§200Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἡ ὕπαιθρος δὲν ἔχει ἰατρούς, διότι δὲν ἀμείβονται.

§201Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα καμμίαν διάθεσιν — καὶ ξέρει μάλιστα, ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Κρήτης συνάδελφος, ὅτι ἀνήκω εἰς ἰατρικὴν οἰκογένειαν — νὰ θίξω τὸ ἰατρικὸν σῶμα, τὸ σέβομαι ἀπολύτως. Δὲν ἀντελήφθη, τί ἤθελα νὰ εἴπω, καὶ τὸ διευκρινίζω: Σήμερον οἱ ἰατροί, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἕνα Δῆμον, ἀμείβονται, δὲν παρέχουν, λοιπόν, δωρεὰν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς. Ἐν τούτοις, σκοπίμως δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν τῆς δωρεὰν περιθάλψεως. Ἡ σημερινὴ εἰκών, κ. Ὑπουργέ, εἶναι νὰ ὑπάρχῃ σύγχυσις, ἂν τὸ ἰατρεῖον εἶναι Δημαρχεῖον, ἢ ἂν τὸ Δημαρχεῖον εἶναι ἰατρεῖον. Τὰ βιβλία τῶν Κοινοτήτων, ἐξ ὅσων ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, εἰς τὸν Νομὸν Κυκλάδων, ὑπάρχουν εἰς τὸ σπίτι τοῦ ἰατροῦ, ἐκεῖ ἐκδίδονται καὶ τὰ πιστοποιητικὰ τῆς ἐφορίας. Δὲν προσβάλλω τὸ σῶμα τὸ ἰατρικόν, προσβάλλω τὰς κακὰς ἐξαιρέσεις. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἔρχεται ἡ σημερινὴ διάταξις καὶ ὁρίζει τὸ ἀσυμβίβαστον καὶ τὸ κώλυμα τῆς ἐκλογιμότητος καὶ ὀρθῶς ὁρίζει, ὅτι εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ πολιτευθοῦν, διὰ νὰ ἐπέλθῃ μία ἀποτοξίνωσις ἐκ τῆς ἀπαραδέκτου παρεμβάσεώς των καὶ νὰ κατέλθουν εἰς τὸν πολιτικὸν στίβον μὲ ἴσους ὅρους νὰ πολιτευθοῦν, διότι, σκοπὸς βασικὸς τοῦ νομοθετήματος εἶναι τὸ νὰ ἐκλέγωνται ἄρχοντες ἀνταποκρινόμενοι εἰς τὸ ἐλεύθερον φρόνημα καὶ οὐχὶ εἰς ἄλλους ὑπολογισμοὺς τῶν ψηφοφόρων. Νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου, ὅτι τὸ κώλυμα αὐτὸ ἰσχύει μόνον εἰς ὃν Δῆμον ἢ Κοινότητα ὑπηρέτησαν, εἶναι ὀρθοτάτη, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησις αὐτὴ παραβιάζει ἀνοικτὰς θύρας, διότι εἰς τὴν τροπολογίαν μου ἀναφέρεται, ὅτι δὲν δύναται ἐν ᾧ Δήμῳ ἢ Κοινότητι ὑπηρέτησεν ἢ ὑπηρετεῖ, νὰ ἐκλεγῇ, ὄχι εἰς ἄλλον Δῆμον, ὅπου, βέβαια, δὲν ἀσκεῖ τὴν ἰδιάζουσαν αὐτὴν ἐπιβολήν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, δι’ οὓς κατέθεσα τὴν τροπολογίαν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐν τῇ μεγάλῃ της πλειονότητι, ἡ Βουλή, θὰ τὴν ψηφίσῃ.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἐπιμένει νὰ ὁμιλήσῃ διὰ πολλοστὴν φοράν;

§203Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Παρὰ τὴν σύστασίν σας, δὲν ἀντέχω εἰς τὸν πειρασμόν, καὶ θὰ ὁμιλήσω διὰ δευτέραν φορὰν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§204Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διάλογος μεταξὺ ὡρισμένων βουλευτῶν. Ἐνεγράφημεν καὶ περιμένομεν ὅλοι τὴν σειράν μας. Ἂν εἷς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, θέλῃ νὰ δευτερολογήσῃ, θὰ δευτερολογήσῃ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ καταλόγου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται αὐτὸς ὁ διάλογος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν προνομιοῦχοι ἐδῶ καὶ κάθε τόσο νὰ ξεπετάγωνται καὶ νὰ ἐπεμβαίνουν στὴν συζήτησιν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος, κύριε Μερκούρη.

§206Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ ἐμοῦ, πρόκειται περὶ ὅλων τῶν συναδέλφων. Ἐδῶ ἔχει καταντήσει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἔχῃ μεταβληθῆ εἰς ἕνα διάλογον μεταξὺ ὡρισμένων βουλευτῶν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ράλλη, ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ὀρθή. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ νὰ δευτερολογήσετε εἰς τὸ τέλος.

§208Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν στέκεται, κ. Πρόεδρε, λογικῶς, ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου, διότι ἐὰν τοιοῦτον συνέβαινε, τότε ὅταν κανεὶς θὰ ἤθελε νὰ ὁμιλήσῃ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνῃ τὸ τέλος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ λάβουν τὸν λόγον, δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ ὁμιλήσῃ.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ λέγει ὁ Κανονισμός.

§210Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, διότι, ἐὰν οἱ συνάδελφοι ἐγγράφωνται ἐν συνεχείᾳ διὰ νὰ τὸν παρακωλύσουν νὰ λάβῃ τὸν λόγον, τοῦτο σημαίνει οὐσίᾳ μὲ ἀφαίρεσιν τοῦ λόγου. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ὅταν ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, εἶχον ἀρχίσει τὴν ὁμιλίαν μου.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ράλλη, θὰ σᾶς παρακαλοῦσα νὰ ἐξαντλήσωμεν τὸν κατάλογον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν διὰ πρώτην φοράν, καὶ μετὰ ταῦτα νὰ λάβετε ἐκ δευτέρου τὸν λόγον.

§212Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον, ὅτι ἡ ἀφαίρεσις τοῦ λόγου, εἶναι παράνομος.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι ὁ Κανονισμὸς σαφῶς διαγράφει τὴν σειράν, ἥτις δέον νὰ τηρηθῇ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§214Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα τὴν πρόθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ συζήτησις ἐξακολουθεῖ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω, διότι ὅταν ἐψηφίσθη ἡ τροπολογία τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἀλαβάνου καὶ Ἀντωνίου, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον καὶ ἡ ὁποία τροπολογία ὑπηγορεύθη ἐκ καθαρῶς κομματικῶν σκοπῶν, δὲν ἀναφέρεται οὔτε εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε εἰς τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, συνέβη κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας, παρουσίᾳ ἐλαχίστων βουλευτῶν. Οἱ προτείνοντες τὴν τροπολογίαν εἶχαν, ἐπαναλαμβάνω, λόγους κομματικοὺς νὰ ἀποκλείσουν εἰς τὰς περιφερείας των καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Κυκλάδων, ὡρισμένους πολίτας. Οὕτω, ἐπέβαλον τὴν τροπολογίαν των, παρουσίᾳ, ἐπαναλαμβάνω, ἐλαχίστων βουλευτῶν, νύκτωρ. Καὶ εἶναι κατάδηλον, ὅτι καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων δὲν ἐπιθυμοῦν τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως, καὶ πρέπει αὕτη νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἀποκεφαλίζει ἐπιφανῆ στελέχη τοῦ κοινωνικοῦ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ μας συνόλου, ὡς εἶναι οἱ ἰατροί, οἱ δικηγόροι καὶ ἄλλοι. Ἀντιθέτως, πρέπει νὰ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Σημειώνω, ὅτι ὡς ἔλαβον γνῶσιν τῆς τροπολογίας, κατέθεσα σχετικὴν τροπολογίαν, ἥτις, δυστυχῶς, δὲν διενεμήθη, οὔτε κἂν ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ σώματος.

§215Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν παρεξηγῶ τὸν κ. συνάδελφον, λόγῳ τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἀπειρίας του καὶ διότι δὲν εἶναι νομικός, πολὺ δὲ περισσότερον, διότι ὑπῆρξα ἀνάδοχός του εἰς τὴν πολιτικήν. Δι’ ὃ δὲν ἀσχολοῦμαι μὲ τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ὁμιλίας του. Ὑποχρεοῦμαι, ὅμως, νὰ τοῦ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ δευτέρου. Τίνα ἰδιοτελῆ κομματικὸν λόγον ἔχω; Ὁ κ. Ἀνερούσης, ὅστις μετὰ προσοχῆς παρακολουθεῖ τὰ ἐκλογικὰ ζητήματα τῶν Κυκλάδων, γνωρίζει, ὅτι κατάγομαι ἀπὸ τὴν νῆσον Τῆνον, ὅπου τυγχάνω τῆς ὑποστηρίξεως τῆς πλειοψηφίας τῶν κατοίκων τῆς νήσου, τελευταίως δέ, τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῆς πόλεως τῆς Τήνου, τοῦ μόνου Δήμου τῆς νήσου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα περὶ τῆς δῆθεν καταθέσεως νύκτωρ τῆς τροπολογίας μου, φαίνεται, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Ἀνερούσης, ἀσχολούμενος μὲ τὴν ἀλληλογραφίαν του, δὲν παρηκολούθησεν, ὅτι ἡ πρώτη τροπολογία, ἡ ὁποία κατετέθη ἦτο ἡ ἰδική μου, ἀλλὰ κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν συζητήσεων, ἦλθε πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ τέλος. Ἄλλως τε, κύριε Πρόεδρε, πλὴν ἐμοῦ, τὴν τροπολογίαν μου ὑπεστήριξαν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν καὶ οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ζορμπᾶς, Βασιλᾶτος, Κωστῆς, Ἐφραιμίδης καὶ ἄλλοι. Πιθανῶς, ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἐννοῇ κἄποιαν πρωΐαν, ὅτε ἀπεχώρησε διαμαρτυρόμενος, διότι δῆθεν, δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος, εἶχε παρακολουθήσει εὐρύτερον, τί συμβαίνει, θὰ εἶχε βεβαιωθῆ, ὅτι εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια τοῦ κόσμου, ἡ συζήτησις ἐξακολουθεῖ παρουσίᾳ καὶ ὀλίγων βουλευτῶν. Πάντως, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, εἰς τὴν Βουλὴν πολλοὶ βουλευταὶ εὑρίσκοντο.

§216Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν. Σέβομαι, κύριε Πρόεδρε, τὴν Βουλήν, καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶμαι ἐκ τῶν ἐλαχίστων βουλευτῶν ἐκείνων, ποὺ ἔρχομαι πρῶτος εἰς τὴν συνεδρίασιν καὶ φεύγω τελευταῖος. Συνεπῶς, μαθήματα κοινοβουλευτισμοῦ, δὲν δέχομαι ἀπὸ κανένα. Βεβαίως, εἶμαι νέος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν πολιτικὴν ἀπὸ πολὺ νέος. Εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ θητεύσω ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, πλησίον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν τὴν πολιτικὴν καὶ τὸ Κοινοβουλευτικὸν σῶμα, καὶ δὲν δέχομαι, ἐπαναλαμβάνω, μαθήματα ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θίγουν συναδέλφους των, διότι δὲν δέχονται αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται εἰς τὰς ἀπόψεις των. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτά, τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι εἶχα καταθέσει, καὶ ἐγὼ τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν διενεμήθη, καὶ τῆς ὁποίας τώρα μόλις λαμβάνω γνῶσιν. «...(ἀναγινώσκει)...». Λυποῦμαι, καὶ δὲν δέχομαι νὰ ὑβρίζωνται οἱ ἔντιμοι ἰατροί, οἵτινες εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, προσφέρουν ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Δενδρινός.

§218Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν διετέλεσα, κατ’ ἐπανάληψιν, Δήμαρχος τῆς Πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, ἀντελήφθην, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, ἔχουν ἀπομακρυνθῆ, σχεδὸν ὅλες οἱ προσωπικότητες καὶ ἔχουν ἀπομείνει ἄνθρωποι πολὺ χαμηλοῦ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου. Κατ’ ἐξοχὴν παραμένουν οἱ ἰατροὶ καὶ δικηγόροι. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλα πρόσωπα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ ἐλέχθησαν καὶ εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστά. Παρακαλῶ, συνοψίσατε τὴν γνώμην σας.

§220Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν θὰ μοῦ περιορίσετε τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν δικαίωμα νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅταν ἄλλοι ὁμιλοῦν δύο καὶ τρεῖς φοράς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, φρονῶ, ὅτι διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ αὐτοδιοίκησις, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρθοῦν ὅλοι οἱ περιορισμοί, διότι ὁ δικηγόρος, φέρ’ εἰπεῖν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, δὲν δύναται νὰ ἀσκῇ τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα καὶ νὰ εἶναι καὶ Δήμαρχος;

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ Κώδικος τῶν δικηγόρων, δὲν ἀφορᾷ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§222Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, μήπως δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τροποποιήσωμεν καὶ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κώδικος; Μήπως ὁ Κῶδιξ εἶναι Σύνταγμα; Ἔχομεν δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τροποποιοῦμεν ὡρισμένα ἄρθρα τοῦ Κώδικος. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ δημαρχιακὸν ἀξίωμα εἰς ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα, εἶναι ἀξίωμα κατ’ ἐξοχήν, ποὺ τὸ προβάλλουν πάντες, ὁπουδήποτε καὶ ἂν πᾶτε, εἰς ὅλην τὴν Εὐρώπην, τὴν Ἀμερικήν, παντοῦ ὁ Δήμαρχος, εἶναι τὸ πᾶν μιᾶς πόλεως. Τὰ ἀξιώματα, λοιπόν, αὐτὰ ἔχουν περιέλθει εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, πολὺ χαμηλοῦ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου. Διότι, ὅταν ὁ ἰατρὸς ἢ ὁ δικηγόρος δὲν ἔχῃ δικαίωμα νὰ εἶναι ὑποψήφιος Δήμαρχος εἰς τὴν ἐπαρχίαν, θὰ προσφύγωμεν εἰς τοὺς μπακάληδες, εἰς τοὺς καφετζῆδες. Δὲν συμφωνῶ, λοιπόν, μὲ τοὺς περιορισμοὺς τοῦ ἄρθρου 15 καὶ δηλώνω, παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν καὶ τὴν ἰδιαιτέραν ἀγάπην, ποὺ ἔχω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ ἄρθρον 15, διότι τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξυψώσωμεν, τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως, ἐναντίον κάθε περιορισμοῦ. Διότι, ἐὰν ὑπάρχουν ἰατροὶ καὶ δικηγόροι εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἀσκοῦν ἐπάγγελμα ἢ εἰς ὀργανισμοὺς δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου, αὐτοὶ οἱ ἰατροὶ ἢ οἱ δικηγόροι, δὲν ἀνήκουν μόνον εἰς τὴν ΕΡΕ ἢ εἰς τὸ Κέντρον ἢ τὴν ΕΔΑ, ἀλλὰ ἀνήκουν εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις. Καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατί θὰ ὑπάρξῃ ὁ περιορισμὸς αὐτός. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀσκῇ κανεὶς πολὺ μεγάλο λειτούργημα, ὥστε νὰ ἐπηρεάζῃ πράγματι τὸ σύνολον τῆς κοινῆς γνώμης, ἐκ τοῦ λειτουργήματός του, βεβαίως θὰ ἤμην σύμφωνος νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ πολιτευθῇ, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀσκῇ ἕνα τεράστιον λειτούργημα. Ἀλλά, διότι ἕνας θὰ εἶναι ἰατρὸς εἰς τὴν Κοινότητα, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ εἶναι ὑποψήφιος Πρόεδρος τῆς Κοινότητος; Αὐτὸς ὁ περιορισμὸς ἔπρεπε νὰ τεθῇ διὰ ἕνα πρόσωπον μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἐνθυμοῦμαι τότε, ὅταν ἤμην βουλευτὴς καὶ ἐλέχθη αὐτό, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μόνον διὰ τὸν Στρατάρχην Παπάγον, ὁ ὁποῖος εἶχε δικαιώματα περισσότερα τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου, εἶχε δικαίωμα νὰ ἐπαναφέρῃ στρατηγοὺς ἀπὸ τὸ καφενεῖον εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ νὰ λέγωμεν τώρα, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ τεθῇ περιορισμὸς διὰ τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς ἰατρούς, ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον θὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ ἄρθρον, νὰ μὴ ἔχουν δικαίωμα νὰ καταλάβουν τὸ δημοτικὸν καὶ τὸ κοινοτικὸν ἀξίωμα, ποὺ εἶναι τεράστιον καὶ μέγα καὶ πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὸ ἐξυψώσωμεν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ ὁ περιορισμὸς αὐτός, διὰ νὰ μὴ περιέλθῃ τὸ ἀξίωμα αὐτὸ εἰς χεῖρας τῶν καφεπωλῶν καὶ τῶν μπακάληδων.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὑπάρχουν ἐπαγγελματίαι, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ εἶναι πολῖται τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι νὰ θεωροῦνται ὡς πολῖται δευτέρας κατηγορίας. Εἴμεθα ὅλοι ἴσοι ἔναντι τῶν νόμων καὶ ἔναντι τῶν συμπολιτῶν μας, ἔχοντες ὅλοι τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ἀποστερηθῆ αὐτοῦ κατὰ τοὺς κειμένους νόμους.

§224Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἔναντι τῶν νόμων, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὅλοι ἴσοι, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τοὺς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ τοὺς ἀποκλείσωμεν νὰ καταλάβουν τὸ δημοτικὸν ἀξίωμα.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε τὴν γνώμην σας τετράκις.

§226Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νὰ μὲ κάμετε ἀκαδημαϊκόν, παρακαλῶ, ἔναντι τῆς ἰσότητος τοῦ νόμου.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαρότσης, ἔχει τὸν λόγον.

§228Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμία μου εἶναι νὰ διευκολύνω, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ λάθος δὲν εἶναι ἰδικόν μας, ὅτι συζητοῦμεν σήμερον, διότι ἐὰν προχθὲς εἶχε συζητηθῆ τὸ ζήτημα, βεβαίως, νομίζω, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἀντιδικία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εὕρωμεν μίαν λογικὴν λύσιν καὶ θὰ ἐβλέπαμεν, τί θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Δὲν ἔχω κανένα κακὸν συναίσθημα διὰ τοὺς ἰατρούς. Ἀνέκαθεν, ἡ τάξις τῶν ἰατρῶν, προσφέρει τὰς πολυτιμοτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὴν κοινωνίαν. Πλήν, ὅμως, πρέπει νὰ τονισθῇ τὸ τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἰατροὺς εἰς τὰ μικρὰ χωρία, εἰς τὰ μικρὰ μέρη διότι κἄποια σοβαρὰ σύγχυσις ἐπικρατεῖ. Σεβαστὸν εἶναι τὸ λειτούργημα τοῦ ἰατροῦ, ὅπως ἠσκεῖτο εἰς τὸ παρελθόν, τοῦ ἔδιδεν τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν νὰ ἀναμυγνύεται, διότι τὸ ἔκαμνεν ἐπὶ θυσίᾳ τῶν συμφερόντων του. Καὶ ἔναντι οὐδενὸς εἶχε δέσμευσιν, διότι δὲν ἐλάμβανε ἀμοιβὴν οὔτε ἀπὸ τὸ Κράτος, οὔτε ἀπὸ Ὀργανισμούς. Σήμερον οἱ ἰατροί, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὰ μικρὰ μέρη, κατὰ κανόνα, πληρώνονται ἀπὸ τὸ δημόσιον ἢ ἀπὸ ἄλλους ὀργανισμούς, δὲν φθάνει δὲ μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἐπειδὴ συνήθως εἰς τὰ μικρὰ μέρη, ὅταν ὑπάρχῃ ἔμμισθος ἰατρός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ἄλλος ἰατρὸς ἐλεύθερος ἐπαγγελματίας, καταντᾷ, ὁ ἔχων μισθὸν ἰατρός, νὰ ἔχῃ καὶ μονοπώλιον, νὰ εἶναι μόνος του εἰς τὴν περιφέρειαν καὶ εἶναι εὐνόητον, ὅτι ἐὰν πρῶτα ὑπῆρχεν εὐχέρεια νὰ ἐπιβληθῇ πολιτικῶς ὁ ἰατρὸς εἰς τὸ μικρὸ χωριό, σήμερον μὲ ἐξησφαλισμένον μισθὸν καὶ μόνος του, ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ εἰς τὸ χωριό, εἶναι, νομίζω, ἀντιληπτόν, ὅτι ἡ εὐχέρεια τῆς ἐπιβολῆς του, εἶναι τεραστία. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ τὸ ὅτι, ὅτι ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις ἐπὶ πολλὰ χρόνια, τώρα τελευταῖα, ὅλοι οἱ ἀσκοῦντες δημόσια λειτουργήματα, δὲν ὁμιλῶ βεβαίως διὰ τοὺς τιμίους, τοὺς ἠθικούς, τοὺς μὴ ἐπιλήσμονας τῶν καθηκόντων των, νὰ θεωροῦν ὑποχρέωσίν των καὶ τὴν ἀνάμιξιν εἰς τὴν πολιτικήν, κατήντησε νὰ μὴ εἶναι θέμα διαθέσεως ἡ ἀνάμιξις εἰς τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ νὰ θεωρῆται ὑποχρέωσις τοῦ ἀμειβομένου ἀπὸ τὸ δημόσιον. Κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη αὐτὰ ὅλα ἔδωσαν τὴν ἀφορμὴν τῆς ὑποβολῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία βασικῶς εἶναι δικαία. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον σήμερον νὰ μὴ βαρύνῃ τὸ παρελθὸν τόσον πολύ, νὰ δεχθῶμεν ὡς γεγονός, ὅτι αὐτὸ τὸ πλαίσιον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ἡ δραστηριότης αὐτὴ τῶν ἰατρῶν τῶν ἀπομεμονωμένων χωρίων, ὅτι αὐτὸ τὸ πλαίσιον ἠτόνησε, δὲν ὑπάρχει πλέον αὐτὴ ἡ τάσις τοῦ κομματισμοῦ τῶν πάντων, ἀπεναντίας σήμερον φιλοδοξοῦμεν νὰ πνεύσῃ διαφορετικὸς ἄνεμος ὑγιῶν ἀντιλήψεων πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ὅταν δεχθῶμεν αὐτὸ καὶ δὲν θέλομεν νὰ μνησικακοῦμεν —καὶ τὸ λέγω ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι ἀπὸ τοὺς πλέον δεινοπαθήσαντας ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν κοινοτικῶν–ἀγροτικῶν ἰατρῶν — θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὁ ἰατρός, ἐφ’ ὅσον θὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὴν ἀμειβομένην θέσιν του, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, διότι ἀναμφιβόλως εἶναι πολύτιμον στοιχεῖον, διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὰς ὑπηρεσίας του. Ἂς εἶναι ἰατρὸς εἰς τὴν γειτονικὴν κοινότητα. Ἐκεῖ βεβαίως, ὅταν θὰ εἶναι κοινοτικὸς ἄρχων, νὰ μὴ εἶναι καὶ ἀμειβόμενος ἀπὸ τὸ Δημόσιον ἰατρός, διότι σήμερον ἰατροὶ εἶναι παντοκράτορες εἰς τὴν ὕπαιθρον. Αὐτὰ ἐν ὀλίγοις, διὰ τοὺς ἰατρούς. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐπέκτασις τῶν κωλυμάτων θὰ δημιουργήσῃ ὄχι μόνον καλὴν κατάστασιν ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ καταντήσῃ νὰ μὴ ἔχωμεν ἀνθρώπους εἰς τὰ χωριὰ νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Καὶ οἱ δικηγόροι, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξαιροῦνται, θὰ ἦτο πολύτιμος ἡ παρουσία των εἰς τὸ δημοτικὸν συμβούλιον. Ἀλλὰ αὐτοί, ὅμως ἀποκλείονται ὑπὸ τοῦ Κώδικος τῶν δικηγόρων. Ἐπίσης ἀποκλείονται καὶ αἱ διοικήσεις τῶν γεωργικῶν ὀργανώσεων καὶ οἱ συμβολαιογράφοι καὶ οἱ ἀρχειοφύλακες, οἱ ὁποῖοι, τέλος πάντων, ἔχουν καὶ προσόντα καὶ ἱκανότητες νὰ διευθύνουν τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ πράγματα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὸ τὸ «ἀπὸ τὴν μεταπροσεχῆ», δὲν χρειάζεται 4ετία νὰ ἔχῃ παραιτηθῆ τοῦ ἀξιώματος ὁ ἀσκῶν κἄποιο λειτούργημα. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν καὶ τοῦ Σώματος.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοΐνης, ἔχει τὸν λόγον.

§230Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπακόπουλος, ὁμιλῶν προηγουμένως, εἶχε τοποθετήσει ὀρθῶς τὸ θέμα. Ἐὰν δὲν ἐπηκολούθει συζήτησις, ὅτι τἄχα τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐναντίον τῶν ἰατρῶν, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον. Κύριε Πρόεδρε, ὑφίσταται μία κατάστασις ἔκπαλαι εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, ὅτι ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν δύνανται νὰ πολιτευθοῦν. Συνέβη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη νὰ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ καταστήσῃ καὶ τοὺς ἰατροὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἀπεχωρίσθησαν τῶν ἰατρῶν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἰατροί. Ποῖος θὰ ἐτόλμα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀρνηθῇ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν οἱ ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον; Ποῖος ἐπίσης διενοήθη νὰ μειώσῃ τὴν ἄνευ ἀξιολόγου ἀμοιβῆς μεγίστην ὑπηρεσίαν, ἣν προσφέρουν οἱ ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ ἀφοῦ εἶναι δημόσιος ὑπάλληλος ὁ ἰατρὸς καὶ μισθοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Κράτος, διατὶ νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ προνομιακὴ μεταχείρισις, νὰ ἐπιτρέπεται, δηλαδὴ ἡ ἀνάδειξίς του εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ δημάρχου ἢ τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέπωμεν τοῦτο καὶ εἰς τὸν παππᾶ, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται δημόσιος ὑπάλληλος, διατὶ νὰ μὴν εἶναι καὶ ὁ ἀστυνόμος, ὁ δήμαρχος, ὁ συμβολαιογράφος, ὁ εἰρηνοδίκης κ.ο.κ. Δι’ ὃν λόγον ἐθεσπίσθη ἡ ἀπαγόρευσις διὰ ὅλους τοὺς μισθοδοτουμένους, οὕτω σοφώτατα ὁ κ. Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον ἀντὶ νὰ ἐπαινέσωμεν, ἐσκέφθη, ὅτι καὶ οἱ ἰατροὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τυγχάνουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Μήπως εἶναι ἄγνωστον εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, τὸ τί συμβαίνει εἰς τὴν ὕπαιθρον με τοὺς ἰατρούς;

§231Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ Πρόεδροι Κοινοτήτων.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δενδρινέ, μὴ ἐπιμένητε εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, διότι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω ἐγώ.

§233Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἐτοποθέτησεν ἕνα θέμα λεπτόν, νομικόν. Διατηρῶ μίαν ἐπιφύλαξιν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἄνευ τῆς ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οἱ παραιτούμενοι μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου νὰ ὑποβάλουν ὑποψηφιότητα. Ὁ κ. Μπακόπουλος ὑπεστήριξεν, ὅτι συνάγεται ἐκ τῶν γενικῶν διατάξεων τῆς νομοθεσίας «περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων», ὅτι οἱ παραιτούμενοι δύνανται νὰ ἐκθέσουν ὑποψηφιότητα. Μᾶλλον ἔχει δίκαιον, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἀπολύτως σαφὴς ἡ διάταξις, νομίζω, ὅτι δὲν βλάπτει ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ διχογνωμία τῶν δικαστηρίων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἀπαγορεύεται εἰς ὅλους τοὺς ἰατροὺς νὰ εἶναι ὑποψήφιοι, ἀλλὰ μόνον εἰς τοὺς ὀλίγους, οἱ ὁποῖοι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Προσθέτω ἀκόμη, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον μὲ τὸ κρατοῦν πνεῦμα τῆς ἀστυφιλίας καὶ τῆς φυγῆς πρὸς τὴν πρωτεύουσαν, ἀτυχῶς ἀπέμειναν ἐλάχιστοι ἐντόπιοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνδεδεμένοι καὶ προτίθενται νὰ μεταβληθοῦν εἰς κομματάρχας. Οἱ περισσότεροι τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου ἰδίᾳ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, διότι περὶ αὐτῶν πρόκειται, δὲν νὰ ἀποκλεισθοῦν, διότι δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἰατροί, οἱ κοπτόμενοι ἐναντίον τῆς διατάξεως, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν, οἱ παλαιότεροι ἰδίᾳ, ὅ,τι ἔλεγεν ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Μέρμηγκας εἰς τοὺς μὴ ἐπιμελεῖς, ὅτι μόνον διὰ κομματάρχαι εἰς τὰ χωριὰ ἦσαν ἱκανοί. Προσθέτω ἀκόμη, ὅτι ἐνῷ διὰ τοὺς δικηγόρους ἐλευθέρους ἐπαγγελματίας ὑπάρχει ρητὴ ἀπαγόρευσις ἐκ τοῦ Κώδικος τῶν δικηγόρων, διὰ τοὺς ἐλευθέρους ἰατρούς, ὡς προεῖπον, οὐδεμία τοιαύτη θεσπίζεται.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§235Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι τὸ σοβαρώτερον, διότι ἐνδιαφέρει κυρίως τοὺς ἐπαρχιώτας βουλευτάς. Καὶ ἐγὼ ἑνώνω τὴν φωνήν μου μὲ τοὺς συναδέλφους τῆς ὑπαίθρου, διότι τὸ πρῶτον ἐξελέγην βουλευτὴς τῆς ὑπαίθρου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον, τόσον ὁ ἰατρός, ὅσον καὶ ὁ ἱερεύς, ἔχουν κἄποιαν ὑπεροχήν. Ἡ παράγραφος, ὅμως 1, τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος εἶναι σαφής. Διατὶ θέλομεν νὰ τὴν ἐπαυξήσωμεν μὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρον; Ἐπίσης, συμφωνῶ μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι εἶναι ἀφέλεια νὰ πιστεύωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομακρύνωμεν τὴν πολιτικὴν ἀπὸ τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Ἡ πολιτικὴ μέσα εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ὑπάρχῃ. Συνεπῶς, μὴ εἴμεθα ὑποκριταὶ καὶ νὰ μὴ λέγωμεν ὅτι ἡ προσπάθειά μας εἶναι νὰ ἀπομακρύνωμεν τὴν πολιτικὴν ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον καὶ νὰ παραμείνῃ ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, τότε νὰ γίνῃ ἀπολύτως διευκρινιστικὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἂν χρειασθῇ, νὰ ἔλθωμεν καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Τὸ ἄρθρον αὐτό, ἂν τελικῶς ψηφισθῇ, νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰς μεθεπομένας ἐκλογάς. Θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ στερήσωμεν πρὸ πάντων τοὺς μικροὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας τῶν χρησίμων αὐτῶν ἀνθρώπων. Ὁ ἰατρὸς θὰ προστατεύσῃ πολυπλεύρως τοὺς δήμους ἢ τὰς κοινότητας, διότι ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του γνωρίζει ἀπολύτως, ὄχι μόνον πρόσωπα καὶ πράγματα, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον. Καὶ πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν γνωστὴν περιληπτικὴν του δεινότητά του, θὰ εἶναι σύντομος.

§237Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 1, ἀναφέρεται ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐκθέσουν ὑποψηφιότητα καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν τοῦ Κράτους. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις καὶ διὰ τοὺς ἰδιωτικοῦ δικαίου συνεταιρισμοὺς ὑπαλλήλων τούτων. Ὁ Ὀργανισμὸς Κωπαΐδος, διὰ νὰ φέρω ἕνα παράδειγμα, εἶναι Ὀργανισμὸς ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ οἱ ὑπάλληλοί του πηγαίνουν εἰς τὰς κοινότητας τὰς πέριξ τῆς περιφερείας καὶ ἐκθέτουν ὑποψηφιότητα. Ἀντιλαμβάνεσθε τί ὄργιον συναλλαγῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεως γίνεται. Θὰ παρεκάλουν νὰ προστεθῇ εἰς τὴν ἀνωτέρω παράγραφον, ὅτι εἰς τὴν ἐξαίρεσιν ὑπάγονται καὶ οἱ παντὸς εἴδους ὑπάλληλοι γεωργικῶν συνεταιρισμῶν. Πέραν αὐτῶν, ἤκουσα μεταξὺ ἄλλων καὶ δύο συναδέλφους ὑπεραμυνομένους διὰ τὴν ὑποψηφιότητα τῶν διωρισμένων ἰατρῶν εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Εἶμαι ἀντίθετος μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, οὐδὲ νοητὸν νὰ δημιουργοῦμεν προνομιούχους θέσεις. Κύριε Πρόεδρε, ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κἄποιο θέμα καὶ θὰ ἰδῆτε τί ἐκμετάλλευσις γίνεται ἐκεῖ ὅπου θεραπεύεται ὁ ἀνθρώπινος πόνος. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ ὑψωθῇ ὁ δημόσιος βίος. Καὶ ἂν θέλωμεν νὰ τὸν ἀνυψώσωμεν, πρέπει νὰ πατάξωμεν κατὰ βάσιν τὰς συναλλαγὰς καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου βίου ἐπιβάλλει ὄχι μόνον ἡ διάταξις νὰ γίνῃ δεκτή, ἀλλὰ νὰ περιορίσωμεν καὶ τὸν ἀγῶνα εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Ὄχι, ἐκμεταλλευόμενοι ὡρισμένοι τὴν θέσιν των, νὰ προσπαθοῦν νὰ ἀνέλθουν εἰς βάρος ἄλλων.

§238Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ἀντισυνταγματικὰ ποὺ λέγετε.

§239Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καθεὶς δύναται νὰ εἶναι ὑποψήφιος Δημοτικὸς Ἄρχων καὶ δικαιοῦται τοῦτο, ὄχι ὅμως καὶ ὁ λαμβάνων μισθὸν ἀπὸ τὸ Δημόσιον. (Χειροκροτήματα).

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Κιτσίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§241Χ. ΚΙΤΣΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διερευνηθῇ ἡ ἑξῆς περίπτωσις. Ὁ Κῶδιξ περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων ὁρίζει καὶ περιγράφει τὰ ἀσυμβίβαστα διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ ἄρχοντος. Ὁρίζει, ὅμως, ὅτι δύναται νὰ παραιτηθῇ τῆς ἀσυμβιβάστου θέσεως καὶ τότε πλέον ἔχει δικαίωμα ἐκλογῆς. Ἡ ὑπὸ συζήτησιν διάταξις καθιερώνει τὴν ἀρχήν, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν μία ὁμὰς ἀνθρώπων, ἐκ τῶν ὑστέρων, στερεῖται ἐκλογιμότητος. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντιτίθεται καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ πολῖται εἶναι ἴσοι, ἀλλὰ ἀντιστρατεύεται καὶ τὸ πολίτευμα. Δὲν εἶναι ὀρθὸν μίαν τάξιν ἀνθρώπων νὰ τὴν ἀποστεροῦμε τοῦ ἀξιώματος τοῦ τοπικοῦ ἄρχοντος. Δι’ ὃ θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως μὴ ἰσχύσῃ αὐτὴ ἡ ἀπαγορευτικὴ διάταξις. Εἰδικώτερον τὸ Σῶμα τῶν ἰατρῶν πρέπει νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῶν κοινῶν, ἐπιτρεπομένης τῆς εἰς τὰ τῆς αὐτοδιοικήσεως ἀξιώματα εἰσόδου του. Ταῦτα πάντα ὑπὸ τὴν διερεύνησιν ἂν εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος καὶ τῆς Πολιτείας.

§242Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας, διετυπώθησαν πολύπλοκοι παρερμηνεῖαι. Πρῶτον, ἐλέχθη, ὅτι ἐγένετο ἐξ ὑφαρπαγῆς. Δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἀπόδειξις τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης ὡμίλησαν 7 ρήτορες, ἄλλοι ὑπὲρ καὶ ἄλλοι κατά. Δὲν βλέπω, λοιπόν, ποῦ ἡ ὑφαρπαγή. Δεύτερον, ἡ τροπολογία ἔχει ἐκτυπωθῆ ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου. Ὅσοι ὀψίμως ἐνδιεφέρθησαν περὶ διαφόρων προστασιῶν τῶν χωρίων τῶν κοινοτήτων των κλπ., νομίζω, ὅτι εἶχον τὸν χρόνον ἀπὸ τότε νὰ μελετήσουν τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ψήφισίν της, ἢ νὰ ἀφήσουν τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ βασίμου τῶν ἰσχυρισμῶν των. Ἀλλά, ὑπάρχει καὶ τὸ ἑξῆς περίεργον. Ἐλέχθη, ὅτι ἐὰν ὁ ἰατρός, ὁ κατέχων καὶ δημοσίαν θέσιν, δὲν δύναται νὰ γίνῃ καὶ δήμαρχος, τότε τὸ πᾶν καταστρέφεται. Καὶ ἠκούσθη, ὅτι εἰς ποίους θὰ ἀφήσωμεν τὴν Κοινότητα, εἰς τοὺς μπακάληδες, εἰς τοὺς κτηνοτρόφους, εἰς τοὺς ἀγελαδάρηδες; Εἶναι ἄξιαι στιγματισμοῦ αἱ κατηγορίαι αὗται, αἱ ὁποῖαι ἐκτοξεύονται ἐναντίον τῶν ἀξιολόγων αὐτῶν συνανθρώπων μας. Καλοὶ οἱ ἰατροί, καλοὶ οἱ δικηγόροι, ἀλλὰ καλοὶ καὶ οἱ ἀγρόται μας καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀσφαλῶς εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσουν τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Δημάρχου.

§243Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, εἰλικρινῶς ἐκπλήσσομαι, διότι βλέπω, ὅτι ἀρκετοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ τί λέγει ἡ τροπολογία αὐτή. Πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰς εὐθυτέρας, τὰς χρησιμωτέρας καὶ σωφρονεστέρας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.). Διότι τί λέγει ἡ τροπολογία αὐτή; Ἀποκλείει τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἀπὸ τὸ νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὸν κομματισμὸν καὶ τὴν πολιτικήν. Καὶ ἀποκλείει ποίους; Ὄχι τοὺς ἰατροὺς —ὅπως εἶπον, ὅτι εἴμεθα ἰατρομάχοι— ἀλλὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἰατρούς, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι συμβεβλημένοι μὲ τὸ Κράτος καὶ οἱ ὁποῖοι παίρνουν χρήματα καὶ τὰ ἀξιοποιοῦν κομματικῶς καὶ μάλιστα ὄχι κομματικῶς, ἀλλὰ κομματαρχικῶς. Διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ ὑποστηριχθῇ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἢ ἡ Ε.Κ. ἢ οἱονδήποτε ἄλλο Κόμμα, τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ὑποστηρίζονται κομματαρχικῶς οἱ ἴδιοι. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν τοιαύτην κατάστασιν; Διὰ ποῖον λόγον, ὅπως εἶπον διάφοροι ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν ἀφήνομεν τὸν δημόσιον ὑπάλληλον νὰ κληθῇ εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ δημάρχου ἢ τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν προνομιοῦχον τάξιν. Λυποῦμαι, διότι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν ἀντελήφθησαν τί ὑποστηρίζουν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑποστηρίζεται αὐτό, ὅταν πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν προνομιοῦχον τάξιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ αὐτό. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων ἐξ ἐπαρχιῶν, διότι ἡμεῖς εἰς τὰς Ἀθήνας δὲν ἔχομεν τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει. Δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ δι’ ὑμᾶς τοὺς ἰδίους, διότι ἡ ἐκλογή σας θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώνωνται πρὸς κομματικὸν ὄφελος ἰδικόν των. Ποῖος εἶπεν, ὅτι θέλομεν νὰ κτυπήσωμεν τοὺς ἰατρούς; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ σοβαρευώμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ὡρισμένον κόσμον νὰ δρᾷ κατὰ τρόπον ἰδιοτελῆ, διότι πρόκειται σαφῶς περὶ ἰδιοτελείας καὶ χρηματικῆς καὶ κομματικῆς. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον σκέλος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεσπίσωμεν ἀντισυνταγματικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ προγενεστέραν, ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κυκλάδων βουλευτοῦ, διασαφηνίζεται ἀπολύτως τὸ θέμα. Ἐάν τις παραιτηθῇ εἰς ἀνύποπτον χρόνον, ὡς εἶναι σήμερον ἀνύποπτος ὁ χρόνος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλεισθῇ ἀπὸ τὰς μελλούσας ἐκλογάς. Βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει πλήρης εὐθύνη ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως ἐκ μέρους τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐδόθη σαφῶς ἡ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ὁμιλῶ. Θὰ ἤθελον, ἐπίσης, νὰ ἀπευθυνθῶ εἰς τοὺς κυρίους συνεδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ νὰ τοὺς παρακαλέσω ὅπως θελήσουν νὰ μὴ ἐπιμείνουν καὶ νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, διότι ἀπαρτία ὑπάρχει, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιταχύνωμεν τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ὑποβάλλω εἰς τοὺς ἀγαπητοὺς συναδέλφους. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριοι.

§244Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, συμφωνῶ νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§246Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως εἶναι τόσον ἁπλῆ, ὅσον ἠθέλησε νὰ τὴν παραστήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ καθιερώσωμεν ἀπαγόρευσιν ἀναμίξεως εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογὰς τῶν δημοσίων καὶ δημοτικῶν ὑπαλλήλων, ἦτο περιττὴ ἡ ἔννοια τοῦ νομοθέτου, διότι ἤδη περὶ τούτου ἔχει ληφθῆ πρόνοια. Καὶ τὸ ἄρθρον 35 ὁρίζει σαφέστατα, ὁρίζει σαφέστερον ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον νομοθετοῦμεν ἡμεῖς σήμερον, ὁρίζει ποῖα εἶναι τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς. Δὲν θὰ χρειάζεται ἐπανάληψις τῆς ἰσχυούσης διατάξεως, ὅταν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν νομικῶν προσώπων δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς, διότι καὶ οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰδιότητα δημοσίου ὑπαλλήλου ἐμπίπτουν εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 κατὰ τὴν ὁποίαν «........ (ἀναγινώσκει) ........». Δὲν ἐχρειάζετο, συνεπῶς, περὶ τούτου νομοθετικὴ μέριμνα. Καὶ περὶ τούτου διαλαμβάνει ἡ πρώτη παράγραφος, ἀντιγράφουσα τὴν ἰσχύουσαν διάταξιν, ἡ ὁποία, ὅμως, προσθέτει καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἑνώσεων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, διότι φαίνεται, ὅτι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἀσκοῦν Ἰμπέριουμ, καὶ ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς συνειδήσεως τῶν δημοτῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ μετέχουν εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων. Καὶ πέραν αὐτοῦ, εἰσάγεται δευτέρα παράγραφος εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι οἱ ἰατροὶ οἱ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ὑφ’ οἱανδήποτε ἰδιότητα προσφέροντες τὰς ὑπηρεσίας των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετήσουν, ἐφ’ ὅσον διατηροῦν τὴν ἰδιότητα τὴν ὁποίαν ἔχουν. Καὶ περαιτέρω ὁρίζεται, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ περὶ ὧν ἡ προηγουμένη διάταξις καὶ παραιτούμενοι τυχὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐκλόγιμοι παρὰ μόνον ἀπὸ τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς. Αὐταὶ εἶναι αἱ νέαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται διὰ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Ἐπαναλαμβάνω, πρῶτον, ἐπεκτείνεται τὸ ἀσυμβίβαστον προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Δεύτερον, καθιεροῦται κώλυμα καὶ διὰ τοὺς ἰατροὺς τοὺς συνδεομένους μὲ οἱανδήποτε σχέσιν, ἔστω καὶ ἂν προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἀλλαχοῦ καί, τρίτον, καθορίζεται, ὅτι οἱ παραιτούμενοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλέγωνται εἰς τὸν τόπον ποὺ προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των, παρὰ ἀπὸ τὰς μεταπροσεχεῖς ἐκλογάς. Ἤθελα νὰ διευκρινισθῇ, ὅ,τι διαλαμβάνει τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ νὰ μὴ μείνωμεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις ἡ ὁποία θὰ ὁρίζῃ, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, συμβολαιογράφοι κλπ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλεγοῦν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐὰν περὶ αὐτοῦ ἐπρόκειτο, θὰ ἦτο περιττὴ ἡ μέριμνα τοῦ νομοθέτου. Δὲν θὰ ἐπανέλθω εἰς ὅσα εἶπον προηγουμένως περὶ τῶν ἰατρῶν. Προσωπικῶς, ἡ μοῖρα ἠθέλησε νὰ μοῦ ἀποκόψῃ πάντα δεσμὸν μὲ παλαιοτέρους ἢ νεωτέρους ἰατρούς. Καὶ ἤδη ἔχει παύσει ἡ οἰκογένειά μου νὰ συγκαταλέγῃ εἰς τοὺς κόλπους της ἰατρούς. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, ἐπειδὴ γνωρίζω τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ καὶ γνωρίζω τὰς ἀνάγκας του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσω τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναμίξεως τοῦ ἰατροῦ εἰς τὴν ζωὴν τοῦ τόπου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ πρακτικὴ ζωή, δηλαδὴ διοίκησις καὶ λειτουργία τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, χωρὶς τὴν συμμετοχὴν καὶ ἀνάμιξιν τῶν ἰατρῶν.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Προκειμένου νὰ διεξαχθῇ ψηφοφορία, ἐρωτῶ τοὺς ὑπογράψαντας βουλευτάς, ἐὰν ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς προτάσεώς των.

§248Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15. Ὅπως βλέπετε, τὸ θέμα δὲν εἶναι κομματικόν. Βλέπετε, ὅτι ὑποστηρίζεται ἡ ἄποψις τῆς ἀπαλείψεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15, ὄχι μόνον ἀπὸ βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ε. Κ. Συνεπῶς, πρέπει νὰ γίνῃ ψηφοφορία διὰ νὰ ἀποφανθῇ καθένας ἐλευθέρως. Εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι δὲν ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς καὶ ἀνέγνωσε τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται εἰς ὅλους αὐτοὺς νὰ πολιτεύωνται. Παρέλειψεν, ὅμως, νὰ σημειώσῃ, ὅτι ἡ ἰσχύουσα διάταξις δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος, ἀλλὰ τοῦ Ν. Δ. 3735, ὅπου ἀποσαφηνίζεται «........ (ἀναγινώσκει) ........». Δηλαδή, δικαίωμα νὰ γίνουν δημοτικοὶ σύμβουλοι ἔχουν οἱ ἰατροί, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἄλλος. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου, κατ’ ἀνάγκην ἀναμιγνύονται, διότι ὅλοι τους ἔχουν μισθὸν καὶ δι’ αὐτὸ μένουν εἰς τὰ χωρία. Πρέπει νὰ ἔχωμεν συναίσθησιν τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπαγορεύομεν εἰς τοὺς ἰατροὺς τὴν ἀνάμιξιν εἰς τὰ κοινά. Εἶναι ἀληθές, ὅτι παλαιότερον οἱ ἰατροί, ὅτε ἠμείβοντο ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν πελατῶν των, ἦσαν κομματάρχαι. Ἀφ’ ὅτου, ὅμως, οἱ ἰατροὶ ἔγιναν ὑπάλληλοι, ἔπαυσαν νὰ εἶναι κομματάρχαι, διότι πλέον οἱ πολῖται ἀξιοῦν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν ἀπὸ τὸν ἰατρὸν καὶ δὲν τὴν ζητοῦν ἁπλῶς ἀπὸ τοῦτον, νομίζοντες, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ δικαίωμα τοῦ ἰατροῦ. Εἶπεν ὁ κ. Ἀλαβάνος, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀνερούσην, ὅτι δὲν εἶναι κομματικὰ τὰ αἴτια ποὺ τὸν ἤγαγον εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Πιστεύω καὶ ἐγώ, ὅτι πράγματι δὲν εἶναι κομματικὰ τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἤγαγον τὸν κ. Ἀλαβάνον εἰς τὸ νὰ ὑποβάλῃ τὴν τροπολογίαν, ὀφείλω, ὅμως, διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως ἡ περίπτωσις, νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν πόλιν τῆς Τήνου, Δήμαρχος ἐπὶ ἔτη πολλὰ εἶναι ἰατρός, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπάλληλος τοῦ ΠΙΚΠΑ καὶ ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι φίλος τοῦ κ. Ἀλαβάνου. Ὅτι, ἐπίσης, ὁ κ. Ἀλαβάνος, πέραν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ποὺ ὑπέβαλε μαζὶ μὲ τὸν κ. Ἀντωνίου, ὑπέβαλε καὶ ἄλλην τροπολογίαν, περὶ μετατοπίσεως ἑνὸς συνοικισμοῦ ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ Δήμου Τήνου εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Τραντάρου. Εὐλόγως, λοιπόν, νομίζω, ὅτι ἤχθη εἰς τὸ συμπέρασμα ὁ κ. Ἀνερούσης, ὅτι εἶναι κομματικὰ τὰ αἴτια. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀνερούσην. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ἀλαβάνος, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ κομματικοὺς ὑπολογισμούς, ὑπέβαλεν αὐτὰς τὰς δύο τροπολογίας, ἀλλὰ εὔλογον εἶναι νὰ ὑποθέσῃ καὶ ὁ συνάδελφος, ὅτι ἦσαν κομματικὰ τὰ αἴτια. Ἐν τέλει, χαίρομαι ἰδιαιτέρως, διότι ἀπεσαφήνισε καὶ πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὸ 3ον ἐδάφιον δὲν ἀφορᾶ τοὺς παραιτηθέντας πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, διὰ νὰ ἠμπορέσουν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ τοῦτο δὲν σημαίνει οἱανδήποτε μορφῆς πρότασιν ἐλλείψει ἀπαρτίας, διότι ὑπάρχει αὕτη. Συνεπῶς ἠμποροῦμε νὰ προχωρήσωμεν ταχέως.

§249Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυκλάδων συνάδελφος ἐπεκαλέσθη καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν μου καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι παρητήθην, δι’ ἔλλειψιν καθ’ ὕλην ἁρμοδιότητος τοῦ νομοσχεδίου καὶ πρόκειται μετὰ παρρησίας νὰ τὴν φέρω, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ διοικητικὸν νομοσχέδιον. Εἶπεν ὁ ἐκ Κυκλάδων κ. συνάδελφος, ὅτι ζητῶ τὴν ἀπόσπασιν. Ὄχι. Ζητῶ τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τοῦ 1951. Ὑπάρχει ἕνα χωριὸ καὶ ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὴν Κοινότητα Τραντάρου, ποὺ ἀπέχει 500 μέτρα καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν ποὺ ἀπέχει 5.000 μέτρα. Ἡ Βουλὴ ἠμπορεῖ νὰ ἀντιληφθῇ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κομματίζεται.

§250Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς κατηγοροῦν... Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ ὁ συνοικισμὸς αὐτὸς προσετέθη εἰς τὸν Δῆμον Τήνου κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Κώδικος, ἀφοῦ ἡ πλειοψηφία τοῦ Συμβουλίου καὶ τὸ σύνολον τῶν κατοίκων συνεφώνησε. Ἐπὶ πλέον δὲ καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ Μοντάνου καὶ τῆς πόλεως τῆς Τήνου, λαβόντες γνῶσιν περὶ τῆς τροπολογίας, ἔστειλαν τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν καὶ ἐλάβατε καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Ἀλαβάνος... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου.

§252Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι οἱ συνάδελφοι ἐκ Κυκλάδων ἀπεθρασύνθησαν...

§253Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτυρόμεθα. Ἀκούσατε τί εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος;

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἤκουσα τὴν φράσιν.

§255Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπον, ὅτι μᾶς ταλαιπωροῦν οἱ συνάδελφοι Κυκλάδων ἐπὶ δίωρον. Νὰ σταματήσουν τὰ προσωπικά των. Καὶ εἶπον, ὅτι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀπεθρασύνθησαν...

§256Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἤκουσα καὶ πάλιν τὴν τελευταίαν φράσιν σας. Κατὰ περίεργον, ὅμως, σύμπτωσιν, βλέπω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη ἐπὶ δίωρον μὲ τὰς Κυκλάδας.

§258Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ὕβριν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ λέξις ἀπεθρασύνθησαν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀξία οὔτε διὰ σᾶς, οὔτε διὰ τὸ Κοινοβούλιον.

§260Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐγὼ εἶπον ὄχι ἀπεθρασύνθησαν, ἀλλὰ παρεθρασύνθησαν καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν σας, ἡ ὁποία θίγει τοὺς βουλευτὰς τῆς περιφερείας αὐτῆς.

§262Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐὰν ἐκεῖνοι ζητήσουν συγγνώμην ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, διὰ τὴν ταλαιπωρίαν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ὑπέβαλον ἐπὶ τρίωρον, θὰ ἀνακαλέσω καὶ ἐγώ.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀναγνώσω, λοιπόν, τὸν κατάλογον. Ὁ κ. Κ. Ράλλης...

§264Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι παρών, ἀλλὰ δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ δι’ ἀναστάσεως.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε οἱ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου 2...

§266Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ ἐρωτηθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπογράψαντες;

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κ. Ράλλης.

§268Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ γίνῃ δι’ ἀναστάσεως.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης ...«...... (ἀναγινώσκει) ......».

§270Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεβασθῆτε τὴν κόπωσιν τοῦ Σώματος. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Μὲ διακόπτετε κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου. Διακόπτετε τὸν Πρόεδρον; Σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§272Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ καθήσητε εἰς τὴν θέσιν σας.

§274Τ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ. Χωριζόμεθα οἱ βουλευταὶ εἰς κατηγορίας. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἐκφράζω τὴν λύπην μου. Καθήσατε εἰς τὴν θέσιν σας. Διακόπτετε τὸν Πρόεδρον ἀναγινώσκοντα τὸν κατάλογον. Ἔχετε ὀλίγον σεβασμὸν πρὸς τὸν Πρόεδρον. Σᾶς παρακαλῶ. Δὲν ἐσεβάσθητε οὔτε τὸν Πρόεδρον, οὔτε τὸ Σῶμα. Λοιπόν, παρακαλῶ, οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου 2, τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 15, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Ἄρα ἡ πρότασις δὲν ἐγένετο δεκτή. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15, ὡς ἔχει;

§276ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 16. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§278Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐπιθυμῶ μίαν διευκρίνισιν, κ. Ὑπουργέ. Αἱ διατάξεις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 93 τοῦ δημοτικοῦ κώδικος ὁρίζουν, ὅτι «τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον συνεδριάζει δημοσίᾳ ....... (ἀναγινώσκει) ........».

§279Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἔννοια. Διότι τὰ δικαστήρια εἶχον ἐκφράσει δι’ ἀποφάσεων ἀμφιβολίας, ἐὰν ἡ παράγραφος αὐτὴ ἰσχύει διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκλογῆς τῶν δημάρχων.

§280Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δηλαδή, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ δημάρχων εἰς μυστικὴν συνεδρίασιν;

§281Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀκριβῶς, μάλιστα.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16;

§283ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 17. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§285ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πάλιν!

§286Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ θίγει, οὔτε μὲ ἐκπλήσσει τὸ ἐπιφώνημα τοῦ κ. συναδέλφου. Διότι ὡρισμένοι εἶναι εὐρείας ἀντιλήψεως καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσουν τὰ κείμενα καὶ νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην διευκρινίσεως. Ἀντιθέτως, ὡρισμένοι ἄλλοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς παρακολουθήσουν εἰς τὰς ὑψοπετεῖς ἐνατενίσεις καὶ κατὰ συνέπειαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν αἴτησιν διευκρινίσεων.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι διευκρινισμένον, κ. Παπακωνσταντίνου.

§288Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Βεβαίως ταλαιπωροῦμεν καὶ τοὺς ἔχοντας τὴν ἐξαιρετικὴν ἀντίληψιν. Ἀλλὰ τί νὰ γίνῃ. Εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Σῶμα νὰ παρακολουθήσῃ καὶ τοὺς βραδύνους. Κύριε Ὑπουργέ, δημότης κατὰ τὴν ἔννοιαν τῶν ἄρθρων 30 καὶ 34 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ Κώδικος διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος καὶ τὴν ἐκλογιμότητα, ὁρίζεται «...... (ἀναγινώσκει) ......». Τὰ ἄρθρα 30 καὶ 34 εἶναι γνωστὸν τί ὁρίζουν. Λέγουν: «Οἱ δημόται, οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῶν Δήμων ἢ Κοινοτήτων δικαιοῦνται ........ (ἀναγινώσκει) ........». Τὸ ἄρθρον 17 λέγει: «....... κατὰ τὴν ἔννοιαν τῶν ἄρθρων 30 καὶ 34 τοῦ Κοινοτικοῦ καὶ Δημοτικοῦ Κώδικος ...... (ἀναγινώσκει) ........». Μὰ αὐτὸ ὁρίζουν τὰ ἄρθρα 30 καὶ 34, ὅτι οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς καταλόγους ἔχουν δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Μήπως ὁρίζει τι διάφορον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ;

§289Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ πλεονασμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπεβλήθη κατόπιν διευκρινίσεων ἐπὶ ἀποφάσεων δικαστηρίων διὰ τοὺς ἐφεξῆς ἐγγεγραμμένους.

§290Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι περιττόν.

§291Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐὰν εἶναι περιττόν, τότε νὰ τὸ διαγράψωμεν. Ἐὰν ὑπεβλήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου, τί προστίθεται;

§292Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, πλεονασμός, ὁ ὁποῖος ἐπεβλήθη δυνάμει μιᾶς ἀποφάσεως δικαστικῆς.

§293Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἑπομένως, τὰ δικαστήρια θὰ κρίνουν, ὅτι ὡρισμέναι κατηγορίαι δημοτῶν ἢ ψηφοφόρων δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις. Ποῖαι εἶναι αἱ περιπτώσεις τῶν ψηφοφόρων αὐτῶν ἢ τῶν δημοτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις; Πρέπει νὰ τὰς γνωρίζωμεν πρὶν ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν.

§294Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὡς μοῦ ἀναφέρει ἡ ὑπηρεσία —ἐγὼ ὁ ἴδιος δὲν ἔχω ἐξετάσει τὸ θέμα— ὁ ἐγγραφόμενος εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ Μητρῷον ἀρρένων, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ δημότου.

§295Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ μητρῷον ἀρρένων εἶναι καὶ δημότης.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 17;

§297ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 18. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§299Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ διευκρινίσεως. Ζητῶ εὐθέως τροπολογίαν. Εἶναι γνωστή, κ. Πρόεδρε, ἡ διάταξις τοῦ Κώδικος, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν παρουσίαν εἰς τὸ Δημοτικὸν καὶ εἰς τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον προσώπων συνδεομένων δι’ ὡρισμένου βαθμοῦ συγγενείας. Εἰς δὲ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κώδικος ὁρίζεται, ὅτι μόνον προκειμένου περὶ τῶν Κοινοτήτων πληθυσμοῦ μέχρι 1.000 κατοίκων, ἐπιτρέπεται ἡ συνυπηρεσία συγγενῶν εἰς κωλυόμενον βαθμόν. Προφανῶς, διότι εἰς τὰς μικρὰς αὐτὰς κοινότητας μέχρι 1000 κατοίκων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθῇ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἄρτιον ἀπὸ ἀπόψεως ἐκπροσωπήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ χωρίου ἐκ τῆς συμμετοχῆς τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεισφέρουν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν τοπικῶν συμφερόντων, ἐὰν ἀποκλεισθοῦν πρόσωπα συνδεόμενα διὰ συγγενικοῦ δεσμοῦ, δεδομένου, ὅτι εἰς τὰ μικρὰ χωρία, ὅλοι οἱ κάτοικοι συνδέονται μεταξὺ των διὰ βαθμοῦ συγγενείας. Δι’ αὐτὸ ζητῶ εἰς τὸ ἄρθρον 18 νὰ τεθῇ τροπολογία διὰ προσθήκης. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ἔχουν καταθέσει, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Βαρβιτσιώτης, Πετρόπουλος καὶ Τσιριμῶκος. Ζητεῖται δὲ διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐξαιρέσεως καὶ εἰς τὰς κοινότητας πληθυσμοῦ μέχρι 2000 κατοίκων, διότι καὶ εἰς αὐτὰς τὰς κοινότητας οἱ αὐτοὶ συντρέχουν λόγοι, δηλαδὴ ἡ σύνδεσις τῶν κατοίκων διὰ δεσμῶν συγγενικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καθιστᾷ δυσχερῆ τὸν ἀποκλεισμόν των. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς εἰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πληθυσμὸν ἀπὸ 1000–2000 κατοίκους, δὲν εἶναι νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν συγκρότησιν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ἀξίου τοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον συνιστᾶται ἡ Κοινότης. Καὶ ὑπάρχουν τοιαῦται Κοινότητες. Καὶ διὰ νὰ συνοψίσω καὶ διὰ νὰ μὴ μακρηγορῶ. Ὅπως εἰς τὰ χωρία μέχρι τῶν 1000 κατοίκων, οἱ κάτοικοι συνδέονται μεταξὺ των διὰ δεσμῶν συγγενείας καὶ ὁ νόμος ἐπρονόησε καὶ ὥρισεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τὸ κώλυμα τῆς συγγενείας, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον πρέπει καὶ μέχρι 2000 κατοίκων νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἐξαίρεσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον συγγενῶν, ὅπως ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὰς Κοινότητας μέχρι 1000 κατοίκων.

§300Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς χωρία μέχρι πληθυσμοῦ δύο χιλιάδων κατοίκων νὰ εἶναι τόσον ἐπικίνδυνοι οἱ δεσμοὶ συγγενείας.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 18, δεκτόν;

§302ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19). Ἄρθρον 20. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§304Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον 20, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, δὲν εἶναι ὀρθόν. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, ὅτι προκειμένου περὶ δωρητῶν νοοῦνται οἱ προβαίνοντες εἰς σοβαρὰς δωρεάς.

§305Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ ἐμέ, κύριε συνάδελφε, μὲ ἀπησχόλησεν ἡ περίπτωσις, διότι εἶναι δυνατὸν μὲ χιλίας δραχμὰς νὰ θεωρηθῇ κανεὶς δωρητής. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, πρέπει νὰ κρίνωνται αἱ προϋποθέσεις, ὡς δωρητοῦ ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, τοῦ Διευθυντοῦ Νομαρχίας καὶ τοῦ Προέδρου ἑκάστης Κοινότητος, καὶ βάσει τῆς προσθήκης αὐτῆς τοῦ ἐδαφίου 2 ὑποθέτω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν ἡ δωρεὰ εἶναι σοβαρά.

§306Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κάμετε μίαν δήλωσιν, κ. Ὑπουργέ.

§307Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως, ἡ δωρεὰ πρέπει νὰ εἶναι σοβαρὰ καὶ ὄχι 1000 ἢ 2000 δραχ.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§309Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Εἰς Μυτιλήνην δωρητὴς εἶχε προσφέρει εἰς Κοινότητα ἰδιόκτητον πηγὴν καὶ ὡρισμένην ποσότητα ὕδατος ἐκράτει δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα κατέστη κώλυμα ἐκλόγιμον διὰ τὸν δωρητήν. Ἡ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀναφέρει «....... (ἀναγινώσκει) .......». Αὐτὰ ὑπεστήριξεν ὁ χαλκέντερος κ. Ζορμπᾶς, μὲ τὴν ἐπιμέλειαν ποὺ τὸν διακρίνει. Παραδόξως ἡ διατύπωσις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὁμιλεῖ περὶ διαφόρου πράγματος καὶ τοῦτο, διότι, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἴπω, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐψηφίσθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Καὶ θὰ ἔπρεπε αἱ τροπολογίαι νὰ διατυπωθοῦν ἐγγράφως. Ἄλλως, λοιπόν, ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις, διότι ὡς ἀναφέρεται «...... (ἀναγινώσκει) .....». Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ ἄρσεως κωλύματος, ἀλλὰ καθιεροῦται προνόμιον νὰ ἠμπορῇ νὰ εἶναι ἐκλόγιμος καὶ εἷς ὑποψήφιος, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι δημότης καὶ δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ ὅ,τι παρεδέχθη ἡ Βουλή. Εἶναι δὲ καὶ ἀντισυνταγματικόν. Ἐδῶ καθιεροῦται προνόμιον νὰ δύναται ὁ δωρητὴς νὰ μετέχῃ κατ’ ἐξαίρεσιν, χωρὶς νὰ εἶναι δημότης ἢ νὰ εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς κοινοτικοὺς καταλόγους. Νομίζω, ὅτι διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς λόγους πρέπει νὰ γίνῃ διόρθωσις.

§310ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§311Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παραβλέπω ἐπιφωνήματα συναδέλφων, δεκτόν, δεκτόν. Ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, εἴτε ψηφισθῇ, εἴτε ὄχι, ἡ διάταξις, ὡς ἔχει.

§312Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἀναγινώσκεται, ἡ διάταξις ἔχει ἀπολύτως δίκαιον ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅπως μοῦ εἶχεν ὑποβληθῇ ἡ τροπολογία, εἶδον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ φωτογραφίας, καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δέχομαι φωτογραφίας, ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ πάρῃ τὴν γενικὴν μορφὴν τῆς δωρεᾶς. Ὅπως εἶπον δὲ προηγουμένως διὰ τῶν ἰδίων μου χειρῶν συνεπλήρωσα τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι δὲν ἐπεθύμουν νὰ εἶναι φωτογραφία ἑνὸς οἱουδήποτε, ὁ ὁποῖος ἐπειδὴ ἐχάρισε τὸ Α ἢ Β θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐκλόγιμος ἀπαραιτήτως. Συμβαίνει ὅτι παρεισέφρυσε κατὰ τὴν ἀντιγραφὴν ἕνα γραφικὸν σαφῶς σφάλμα. Καὶ λυποῦμαι ἰδιαιτέρως δι’ αὐτό. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶναι ἀδιάβλητον κάθε τι τὸ ὁποῖον φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ δεχθῶ ὅ,τι ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ γραφικὸν σφάλμα. Ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐδάφιον (ἀναγινώσκει): «Δωρηταὶ περιουσίας κινητῆς ἢ ἀκινήτου ἢ ἄλλων οἰκονομικῶν στοιχείων...». Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν εἶχον ὑπ’ ὄψει εἶχεν εὐρυτέραν τὴν μορφὴν καὶ δὲν ἤθελον νὰ δώσω εὐρεῖαν μορφήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἑπομένως, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλὴ νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «χωρὶς νὰ» δηλαδὴ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θεωρῶ ὅτι εἶναι γραφικὸν σφάλμα, διότι ἐγὼ τὸ ἀντίστροφον ἠθέλησα, νὰ περιορίσω τὰ δικαιώματα τοῦ δωρητοῦ. Καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ ποὺ λόγῳ τοῦ γραφικοῦ τούτου σφάλματος ἐγένετο συζήτησις καὶ ἀνέπτυξε δικαίως καὶ ὀρθότατα τὰς ἀπόψεις του ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας κύριος συνάδελφος.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 20;

§314ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 21 καὶ 22). Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται καὶ τὸ ἄρθρον 23 μετὰ τὰς φραστικὰς διορθώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§316ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 23 ἐγένετο δεκτὸν ὡς διωρθώθη φραστικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 24. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἡλιοῦ.

§318Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 24 εἶναι τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ ψηφιζομένου εἰς βʹ ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὸ σύνολον νομοσχέδιον. Δικαιοῦμαι συνεπῶς νὰ διατυπώσω ὡρισμένας ἀπόψεις τῆς Ε.Δ.Α. Πρῶτον: Ὅτι βεβαίως πλεῖσται διατάξεις ἐψηφίσθησαν ἀντιθέτως πρὸς τὰς ἀπόψεις μας. Δεύτερον, δύο διατάξεις, ὁ ἀποκλεισμὸς τοῦ 10% καὶ ἡ πριμοδότησις τοῦ 40% καθιστοῦν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀντιδημοκρατικὸν καὶ ἀντίθετον πρὸς τὰς περὶ Δημοκρατίας διακηρύξεις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὡς τοιοῦτον τὸ καταγγέλλομεν. Τρίτον: Παραμένει μία ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ κατεπείγοντος ζητήματος δι’ ἄλλου νομοσχεδίου. Καὶ τὸ κατεπεῖγον ζήτημα εἶναι τὸ τῶν οὐσιαστικοῦ περιεχομένου μεταρρυθμίσεων τῆς νομοθεσίας περὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ πρώτιστον καὶ πρωταρχικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι τὸ διαχωρίζει διὰ νὰ τὸ φέρῃ τελειότερον. Προβλέπομεν ὅμως ὅτι ὑπάρχει, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, παραπομπὴ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας καὶ ζητοῦμεν διὰ τῆς ἀναγραφῆς τῶν παρατηρήσεών μας αὐτῶν εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον καὶ πότε ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ οὐσιαστικὴν ἀνακαίνισιν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης.

§320Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον ἓν ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐξουσιοδοτῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ κωδικοποίησιν τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔχει σκοπὸν νὰ φέρῃ νέον κώδικα ἀλλὰ μέχρις ὅτου ψηφισθῇ ὁ νέος κῶδιξ, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ὑπάρξῃ μία κωδικοποίησις τοῦ βασικοῦ κώδικος καὶ τῶν ἑπομένων νόμων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ παρόντος, πρὸς εὐκολίαν τῶν πολιτῶν.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 24.

§322ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 24 ἐγένετο δεκτόν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ Νομοσχέδιον εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§324ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§325ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§326ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν νομοθεσίας». Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ νὰ ἐπικυρώσω ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς καὶ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§328ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπερχομένων τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα καὶ προκειμένου νὰ διακόψωμεν σήμερον τὰς ἐργασίας μας εὔχομαι πρὸς ὅλους ὑμᾶς ὅπως διέλθητε τὸ Πάσχα μὲ ὑγείαν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 12ην Μαΐου ἡμέραν Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 2.40′ μ.μ.)