1964.04.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

Παρασκευὴ 17 Ἀπριλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. Θ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλκάνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Καλεῖται ἀκολούθως ὁ ἀνακηρυχθεὶς καὶ μὴ ὁρκισθεὶς βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Μᾶρκος Νομικὸς καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 64 τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Μᾶρκος Νομικὸς καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω:) «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς δικαιούχων δανείων αὐτοστεγάσεως, αἰτουμένης ἀποστολὴν ἁρμοδίου ὑπαλλήλου διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν σχετικῶν συμβολαίων πρὸς διευκόλυνσίν των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Αὐτοκινητιστῶν ἀγόνων γραμμῶν, αἰτουμένης κατοχύρωσιν τῆς θέσεως τῶν ὡς ἄνω αὐτοκινητιστῶν εἰς τὰς γραμμὰς των καὶ μετὰ τὸν χαρακτηρισμόν των ὡς ὑπεραστικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μαιῶν Ἐφετείου Λαρίσης, αἰτουμένων ἔνταξίν των εἰς ὑπαλλήλους Αʹ Κατηγορίας εἰς οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν καὶ ἐὰν ἐργάζωνται, τὴν μονιμοποίησίν των εἰς τὰ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα καὶ Ὑγειονομικοὺς Σταθμοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μ. Κωνσταντουράκη, συνταξιούχου τελώνου αʹ τάξεως, κατοίκου Ἀθηνῶν, παραπονουμένου διὰ προσγενομένην εἰς αὐτὸν ἀδικίαν καὶ αἰτουμένου βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Μικροπωλητῶν «Ὁ Ἅγιος Παντελεήμων» Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένου ἄρσιν ἀπαγορεύσεως πωλήσεως παγωτῶν εἰς χωνία κατὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Φερῶν, αἰτουμένου ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα σφαγὴ ζώων ἐν τῷ σφαγείῳ Φερῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν Διευθύνσεως Γεωργίας Ἔβρου, αἰτουμένων λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου πρὸς ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Φερῶν Ἔβρου, αἰτουμένου ὅπως κατασκευασθῇ ἡ γέφυρα πρὸς Γκιαοὺρ–Ἄντα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Κάτω Κλειτορίας, Ἁρμπούνων καὶ Πλανητεροῦ, αἰτουμένων ὅδευσιν Ἐθνικῆς ὁδοῦ «56» διὰ τῆς πυκνοκατωκημένης περιοχῆς Κλειτορολευκασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀντ)ρχου Κολόζη Ἰωάννου, ἀναπήρου Ν. 2588, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ὑπαγωγήν του εἰς πολεμικὴν διαθεσιμότητα, χορήγησιν ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀντίγραφον τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τοῦ κτηνοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Χαλανδρίου, αἰτουμένου διάψευσιν τῆς εἰς ἐφημερίδα «Ναυτεμπορικὴν» ἀναγραφείσης εἰδήσεως περὶ εἰσαγωγῆς ὠῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Ε. Σακελλάρης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἁγίου Σπυρίδωνος, Ράχης, Καλοβάτου, Πολυδρόσου καὶ Ἀνέζης Νομοῦ Ἄρτης, αἰτουμένων ρύθμισιν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν ΑΤΕ τῆς περιόδου 1963. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Νέας Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατοϋπαλλήλων Ἑλλάδος, αἰτουμένης μονιμοποίησιν τῶν μέχρι τοῦδε οἰκειοθελῶς προσληφθέντων πολεμιστῶν εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Πατρῶν, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ νόμου 2087)52 ὡς πρὸς τὸ ἀπεριόριστον τῶν μεταθέσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ὀξυλίθου, Κύμης καὶ Μύτικα, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ χωρίων πληγέντων ἐκ τοῦ προσφάτου παγετοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀπολυθέντων Ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, αἰτουμένων ἀποκατάστασιν δι’ ἐπαναφορᾶς των ἐν ὑπηρεσίᾳ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ἐργοδηγῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένων τὸν καθορισμὸν πλήρους τῆς ἰσχύος τοῦ πτυχίου των, ἐν μέσῳ τοῦ τεχνικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας, τὴν δημιουργίαν ὀργανικῶν θέσεων εἰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ Ὀργανισμοὺς Δημοσίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ἔνταξιν τῶν Τεχνικῶν Σχολῶν εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ε.Μ. Π. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσολογγίου, αἰτουμένης συγκέντρωσιν παρὰ τοῦ Κράτους τῶν καπνῶν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Βονίτσης, αἰτουμένου προαγωγὴν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς Δῆμον. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἑσπεριδοκαλλιεργητῶν Παντανάσσης παραπονουμένων διὰ κακὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐκ τοῦ παγετοῦ ἐπελθούσης ζημίας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑορδαίας, διαμαρτυρομένων διότι οὐδεμία πρᾶξις ἀγοραπωλησίας καπνῶν ἔλαβεν μέχρι τοῦδε χώραν εἰς περιφέρειαν Ἑορδαίας καὶ αἰτουμένων κρατικὴν μέριμναν πρὸς ἀποφυγὴν ποιοτικῆς ἀλλοιώσεως καπνῶν ἐκ τῆς ἐπιδράσεως καιρικῶν συνθηκῶν κλπ. Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται τὰ ἑξῆς: Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κίνιας, Φ. Βουνάτσος Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Τσιαπάρας καὶ Ι. Σακελλαρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς «περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Βγενόπουλος καὶ Ι. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν νομοθεσίας». Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1832)11.4.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀπήντησεν ἤδη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20665)ΚΠ 900 τῆς 28.3.64 ἐγγράφου του, πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, ἀποδεχθὲν τὴν περὶ ἧς πρόκειται σύστασιν καὶ τὴν συνεργασίαν διὰ τὰς παρασκευαστικὰς ἐργασίας πρὸς σύγκλησιν τῆς «Εὐρωπαϊκῆς Δημογραφικῆς Συνδιασκέψεως», ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συνέλθῃ εἰς τὸ Στρασβοῦργον τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1965, πρὸ τοῦ Διεθνοῦς Συνεδρίου Πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ συνέλθῃ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1965 εἰς Βελιγράδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσιάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1768)1047)10.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 180)8.4.64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσιάρα, σχετικῶς μὲ δημοσιευθέντα εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ναυτεμπορικὴ» περὶ εἰσαγωγῆς ᾠῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Πάσχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θὰ ἀπαντήσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (Γεν. Δ)νσις Ἀγορανομίας). Πάντως ἐπὶ τῆς ἀνάγκης μὴ εἰσαγωγῆς ᾠῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου πτηνοτροφικῆς παραγωγῆς ἐγένετο ἐνέργεια πρὸς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71250)861) 4.4.64 ἡμετέρου ἐγγράφου, οὗ ἀντίγραφον ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέτασιν τῶν θεμάτων πτηνοτροφίας ἐπὶ διακυβερνητικοῦ ἐπιπέδου, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβάνεται, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐνδιαφέρεται καὶ ἐξετάζει ταῦτα πάντοτε μὲ πνεῦμα κατανοήσεως καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἐξυπηρετήσεως τῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 71250)861. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου 1) Γραφεῖον κ. Ὑφυπουργοῦ 2) Αʹ Δ)νσιν Ἀγορανομίας 3) Δ)νσιν Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Περὶ μὴ εἰσαγωγῆς ᾠῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ηὐξημένων ἀναγκῶν τοῦ Πάσχα εἰς ὠά, ἐχρηματοδοτήθησαν αἱ πτηνοτροφικαὶ ὀργανώσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν 10 ἑκατομμυρίων ὠῶν, μὲ τιμὴν διὰ τοὺς παραγωγοὺς 0,85–0,80 λεπτῶν. Κατὰ σύσκεψιν λαβοῦσαν χώραν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου τὴν 3.4.1964, εἰς ἣν ἔλαβον μέρος ἀντιπρόσωποι τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων, τῶν ἐμπόρων Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, τῆς Ἐποπτείας Ἀγορανομικοῦ Ἐλέγχου, τῆς καθ’ ὑμᾶς Δ)νσεως Ἀγορανομίας καὶ τῆς ἡμετέρας Δ)νσεως Κτηνοτροφίας, ἐξετιμήθησαν αἱ ἀνάγκαι τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης εἰς 26 ἑκατομμύρια ὠὰ περίπου, διὰ τὴν προσεχῆ περίοδον τοῦ Πάσχα. Ὡσαύτως ἐξετιμήθη ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐμπόρων, ὅτι σήμερον ὑπάρχουσιν ἀποθέματα ἐξ 11 ἑκατομμυρίων περίπου ὠῶν ἐξ ὧν 7 εἰς χεῖρας τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων, καὶ ὅτι μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ταῦτα θὰ ἀνέλθωσιν εἰς 16 ἑκατομμύρια καὶ πλέον. Ἐξ ἄλλου ὑπὸ τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων ἐξετιμήθησαν τὰ σημερινὰ ἀποθέματα ὠῶν εἰς 10 ἑκατομμύρια ἐνῷ ἐθεωρήθη ὡς βέβαιον, ὅτι μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ταῦτα θὰ ὑπερβῶσι τὰ 20 ἑκατομμύρια ἐξ ὧν τὰ 9–10 ἑκατομμύρια θὰ εἶναι εἰς χεῖρας τῶν Πτηνοτροφικῶν Ὀργανώσεων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ τῆς διαπιστώσεως ὑφ’ ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ἀνέρχονται εἰς 16 ἑκατομμύρια, προκύπτει ὅτι, δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ πλήρης ἐπάρκεια ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἐν ὄψει τούτων, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα ἐν πνεύματι τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1492)6.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 124 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μετακινήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν κατοίκων τῶν κατολισθησάντων χωρίων Μπαουσιῶν, Ἀσπροχωρίου, Δρίσκου καὶ Ραφταναίων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ ἐν λόγῳ θέμα, τόσον πρὸς ἐξεύρεσιν καταλλήλων οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων πρὸς ἀνέγερσιν νέου Συνοικισμοῦ, ὅσον καὶ πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων ἐκτάσεων πρὸς κάλυψιν τῶν εἰς χεῖρας ἀναγκῶν των, μελετᾶται ἤδη ἐξ ὑπαρχῆς. Ἅμα τῇ ἐξευρέσει τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον καταλλήλων οἰκοπεδικῶν καὶ καλλιεργησίμων ἐκτάσεων, θὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν λῆψιν σχετικοῦ νομοθετικοῦ μέτρου, διὰ τὴν ὁριστικὴν πλέον ρύθμισιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Καραπιπέρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1489) 875)6.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Εὐρυτανίας κ. Χρ. Καραπιπέρη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν συνεχίσεως τῆς καταβολῆς χρηματικῶν βοηθημάτων, πρὸς πληρωμὴν ἐνοικίων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν κατολισθήσεων τοῦ ἔτους 1963 κατοίκους Νομοῦ Εὐρυτανίας μέχρι τέλους Ἰουνίου 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1553)7.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 4.4.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Βρανοπούλου, ἀφορώσης εἰς τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν τουριστικῶν ἀρτηριῶν τῆς χώρας διὰ τηλεφωνικῶν θαλάμων καὶ συνεργείων ἐπισκευῆς αὐτοκινήτων, συνεχοῦς λειτουργίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη οἰκονομικὴ δαπάνη προϋπελογίσθη εἰς 60.000.000 δραχμάς, μόνον διὰ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Λαμίας– Θεσσαλονίκης–Εὐζώνων (ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 154523) 6.6.62 τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τηλεπικοινωνιῶν). Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις θέλει ἐν καιρῷ ἀντιμετωπίσει τὸ ἀνωτέρω πρόβλημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1720)1024)9.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 163)7.4.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἀφορώσης τὴν αὐτοματοποίησιν τοῦ τηλεφωνείου Θολοποτάμου Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ πληροφορίας, ὅτι αὕτη δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατή, καθ’ ὅσον ἡ ἀπόστασις τούτου ἀπὸ τὸ πλησιέστερον αὐτόματον ἀστικὸν κέντρον Χίου, ὑπερβαίνει τὰ 10 χιλιόμετρα. Διὰ τὴν αὐτοματοποίησιν ἀπαιτεῖται ἡ ὕπαρξις ἰδίου κυκλώματος, μὴ καθισταμένης ἐφικτῆς τῆς μέσῳ τῆς Κοινότητος Εὐφημιανῶν αὐτομάτου ζεύξεως τῆς εἰρημένης κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1552 ἀπὸ 7.4. 1964 ἡμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐγκατάστασις ἐν Ἑλλάδι τηλεοράσεως, μολονότι ἔκτοτε ὑπεδείχθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἡ προμήθεια καὶ ἐγκατάστασις κατ’ ἀρχὴν πομποῦ μικρᾶς ἰσχύος εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τεχνικοοικονομικῶν δεδομένων, βάσει τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος καὶ ἀπόκτησιν πείρας διὰ τὴν βαθμιαίαν ὀργάνωσιν εὐρέος Ἐθνικοῦ δικτύου. Ἡ προϋπολογισθεῖσα ἀξία διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ πομποῦ τούτου, μετὰ τῶν συναφῶν μηχανημάτων Στούντιο Τηλεοράσεως, ἦτο τῆς τάξεως τῶν 300.000 δολλαρίων. 2) Τὸν Ὀκτώβριον 1962 ἀπεφασίσθη ἡ σύνταξις πλήρους μελέτης ἐκ μέρους τοῦ ΕΙΡ, ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας δικτύου τηλεοράσεως καὶ ραδιοφωνίας ὑπερβραχέων κυμάτων, διαμορφώσεως συχνότητος, δι’ οὗ ἐπετυγχάνετο πλήρης σχεδὸν κάλυψις τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου, διὰ τὴν ἀσφαλῆ λῆψιν τῶν τηλεοπτικῶν καὶ ραδιοφωνικῶν προγραμμάτων ἐκ μέρους τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἡ μελέτη αὐτὴ περιελάμβανε τὴν προμήθειαν καὶ ἐγκατάστασιν 17 πομπῶν τηλεοράσεως, 37 πομπῶν ραδιοφωνίας ὑπερβραχέων κυμάτων, 2 πομπῶν βραχέων κυμάτων διὰ ἐκπομπὰς πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς καὶ τὴν ἀνέγερσιν ραδιομεγάρου. Ἡ συνολικῶς ἐκτιμηθεῖσα δαπάνη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ συνόλου τῶν ἔργων, ἦτο τῆς τάξεως τῶν 25.000.000 δολλαρίων. 3) Λόγῳ τοῦ μεγάλου ὕψους τῆς δαπάνης τὸ ὅλον ἔργον ἀπεφασίσθη ὅπως ἐκτελεσθῇ εἰς τρία στάδια, τριετοῦς διαρκείας ἑκάστου. Τὸ πρῶτον στάδιον, περιελάμβανε: α) 3 πομποὺς τηλεοράσεως ἐγκατεστημένους εἰς τὰς περιοχὰς Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Πατρῶν. β) 8 πομποὺς ραδιοφωνίας, ὑπερβραχέων, ἐγκαταστημένους εἰς τὰς περιοχὰς τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πατρῶν, Θεσσαλονίκης καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Μακεδονίας. γ) Συναφὲς ὑλικὸν στούντιο ραδιοφωνίας καὶ τηλεοράσεως. δ) Κτιριακὰς κατασκευὰς ἀπαραιτήτους διὰ τὰ στούντιο (τμῆμα τοῦ ραδιομεγάρου). 4) Μὲ βάσιν τὴν συνταχθεῖσαν μελέτην τοῦ ΕΙΡ ἐν συνδυασμῷ πρὸς ὑποβληθεῖσαν σχετικὴν μελέτην τῆς Ἰταλικῆς ὀργανώσεως Ραδιοφωνίας καὶ Τηλεοράσεως (R.A.I.) εἰς ἐκτέλεσιν ὑπογραφείσης, κατόπιν κυβερνητικῆς ἀποφάσεως, σχετικῆς συμβάσεως μετὰ τῆς (R.A.I.) διεκηρύχθη σχετικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν προμήθειαν καὶ ἐγκατάστασιν τοῦ ὑλικοῦ τοῦ πρώτου σταδίου (παρ. 3). Ὁ διαγωνισμὸς διενηργήθη τὴν 30.9.1963, ὑπεβλήθησαν δὲ κατ’ αὐτὸν 16 ἐν συνόλῳ προσφοραί, ἐκ τῶν ὁποίων ἐγένοντο δεκταὶ 6 μόνον, τῶν λοιπῶν ἀπορριφθεισῶν, ὡς μὴ πληρουσῶν τοὺς ὅρους τῆς διακηρύξεως. 5) Πόρισμα ἐπὶ τῆς καταλληλοτέρας τῶν προσφορῶν διὰ τὴν κατακύρωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ, θὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ὑπὸ τῆς ὁρισθείσης πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς Κρίσεως τῶν προσφορῶν εἰς τὸ Δ.Σ. τοῦ Ε.Ι.Ρ., τὸ ὁποῖον θέλει εἰσηγηθῇ ἁρμοδίως εἰς τὰ ἐποπτεύοντα Ὑπουργεῖα Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Συγκοινωνιῶν, διὰ τὴν κατακύρωσιν ἐν τῷ συνόλῳ ἢ ἐν μέρει τοῦ διακηρυχθέντος ὑλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου, Μ. Θεοδωράκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1387)809)2.4.64 καὶ 1436) 852)4.4.64 ὑμετέρων σχετικῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 102 καὶ 108 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου, Μ. Θεοδωράκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθεισῶν ἐνόρκων προανακρίσεων, ὁ στρατιώτης Μυλωνᾶς Μιχαὴλ τοῦ Κων)νου, ὑπηρετῶν εἰς τὴν Κ.Υ.Π., ηὐτοκτόνησε τὴν 1.3.1963, διὰ λόγους αἰσθηματικούς. Ἡ διαγωγή του ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ὑπῆρξεν ἀρίστη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1388)810)2.4.64 ὑμετέρου, ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἀνέφερον ἡμῖν ἡ VII Μεραρχία, κατόπιν ἐνεργηθείσης ἐπιτοπίου ἐξετάσεως, διεπιστώθη, ὅτι ὁ Διμοιρίτης ΤΕΑ τοῦ χωρίου Γρῖζανον–Τρικάλων, Πάσχας Δημήτριος, τὴν 25.3.64 ἐπυροβόλησεν ἅπαξ ἀσκόπως, ἐνθουσιασθεὶς ἐκ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἐπετείου. Τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα περὶ τρομοκρατήσεως ἐγκύων γυναικῶν κλπ., τυγχάνουν ὑπερβολικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1137) 657) 30.3.1964 ἐγγράφου σας, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ καταρτισθέντος καὶ προσεχῶς κατατεθησομένου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν νόμου, καθορίζεται, ὅπως ἡ ἄδεια γάμου χορηγεῖται εἰς τοὺς ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 30οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, ἄνευ ἑτέρου περιορισμοῦ. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐκρίθη ὡς ἐξυπηρετοῦν ἀπολύτως καὶ τὸ συμφέρον τοῦ Σώματος καὶ τῶν ὀργάνων αὐτοῦ. Διὰ τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ μεταβολὴ τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως, δεδομένου, ὅτι τὸ ὅριον ἡλικίας γάμου διὰ τοὺς ἀρχιφύλακας, ὑπαρχιφύλακας καὶ ἀστυφύλακας, εἶναι τὸ 29ον καὶ διὰ τοὺς ὁμοιοβάθμους των τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, εἶναι τὸ 28ον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΑΧ. ΕΞΑΡΧΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ὑπ’ ἀριθ. 60 ἐρώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὴν μετάθεσιν ἐκ Κερκύρας εἰς Πρέβεζαν τοῦ Νομάρχου κ. Ἡλ. Παπαγιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἕδρα τοῦ Νομάρχου Πρεβέζης ἦτο κενὴ ἀπὸ τριμήνου, κατέστη δὲ ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα ἡ πλήρωσις τῆς θέσεώς του κατόπιν τῆς ἀσθενείας τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας καὶ τῆς ἀποφασισθείσης μεταθέσεως τοῦ Τμηματάρχου καὶ συνεπῶς ἀδυναμίας λειτουργίας τῆς ὑπηρεσίας. Εἰς Κέρκυραν ὑπηρετεῖ Διευθυντὴς τῆς Νομαρχίας, ὅστις δύναται νὰ ἀναπληρώσῃ τὸν Νομάρχην μέχρι πληρώσεως τῆς θέσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1146) 656)30.3.1964 ἐγγράφου σας, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ περίπτωσις ἀναγνωρίσεως τῶν ἄνευ ἀδείας τελεσθέντων γάμων τῶν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπηρεσίας καὶ μελετᾶται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Θ. Παππᾶ. Πρὸς τὸν κ. Μιχ. Καροῦσον Γενικὸν Γραμματέα τῆς Βουλῆς Ἐνταῦθα Κύριε Γενικὲ Γραμματεῦ, Ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἀπὸ 10 Ἀπριλίου 1964 αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων καὶ τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Θ. Παππᾶ, τὴν κοινοποιηθεῖσαν μοι ὑφ’ ὑμῶν τὴν 11ην Ἀπριλίου 1964, ἀπαντῶ ὡς κάτωθι: 1. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ἄμεσον κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, καθ’ ὅσον ἡ ἔρευνα ὑπὸ τοῦ Εἰδικοῦ Συμβούλου κ. Γ. Μπέρτσου εἰς τὴν Διεύθυνσιν Διαφωτίσεως τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου συνεχίζεται καὶ ἡ πρόωρος κατάθεσις ἐγγράφων καὶ στοιχείων δυνατὸν νὰ βλάψῃ τὸ ἔργον τῆς διοικητικῆς ἀνακρίσεως. 2. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. βουλευτῶν, παρέχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας: α) Τὸ παρὰ τῇ Διευθύνσει Διαφωτίσεως λειτουργοῦν ἄλλοτε Συμβούλιον Μελετῶν, κατηργήθη ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1963. β) Οἱ ἐν τῇ ἐκθέσει Μπέρτσου ἀναφερόμενοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τοῦ Συμβουλίου Μελετῶν, ἀπελύθησαν κατὰ τὰς κάτωθι διακρίσεις: Γ. Γεωργαλᾶς, ἀπεμακρύνθη τῆς ὑπηρεσίας κατὰ Μάρτιον 1964. Ἐλ. Σταυρίδης, ἀπεμακρύνθη τῆς ὑπηρεσίας τὴν 30ὴν Νοεμβρίου 1963. Ἀντ. Μαντούβαλος, ὑπάλληλος ἐπὶ συμβάσει τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως ἀπὸ ἔτους, μὴ ὑπηρετῶν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Διαφωτίσεως. Ἡ σύμβασίς του λήγει τὴν 31ην Μαΐου 1964 καὶ ἀπεφασίσθη ἡ μὴ ἀνανέωσίς της. Π. Ἀντωνέλλος, ἡ σύμβασίς του ἔληξε τὴν 31ην Μαρτίου 1964, μὴ ἀνανεωθεῖσα. Γραμματικόπουλος, ἀπεμακρύνθη τῆς ὑπηρεσίας τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1963. γ) Ἡ Διεύθυνσις Διαφωτίσεως (παλαιοτέρα Ὑπηρεσία Πληροφοριῶν) παρεξέκλινε τελείως τοῦ σκοποῦ της καὶ ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς τύχης της κατὰ τὴν περάτωσιν τοῦ διενεργουμένου διοικητικοῦ ἐλέγχου. δ) Ἀντίγραφον τῆς ἐκθέσεως Μπέρτσου ἐπεδόθη εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα Ἀθηνῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 228 τῆς 2 Ἀπριλίου 1964 ἐγγράφου του. ε) Ἀφοῦ περατωθῇ ἡ διεξαγομένη διοικητικὴ ἀνάκρισις καὶ ἀφοῦ ἡ δικαιοσύνη κατανείμῃ τὰς τυχὸν ὑπαρχούσας ποινικὰς εὐθύνας, ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀποφασίσῃ, ἔχουσα ὅλα τὰ στοιχεῖα ὑπ’ ὄψει της, διὰ τὴν τυχὸν ἐπιβολὴν κυρώσεων, βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 149)6.4.64 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 130)3.4.64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἐκ τῶν κατασκευαζομένων ἀρδευτικῶν δικτύων περιοχῆς Ἀξιοῦ καὶ Ἀλιάκμονος θιγέντας ἰδιοκτήτας τῆς Κοινότητος Πύργου καὶ ἄλλων χωρίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι προϋπόθεσις τῆς ἐκτελέσεως παντὸς ὑδραυλικοῦ ἔργου, ἰδίᾳ ἀρδευτικοῦ δικτύου, εἶναι ὡς γνωστόν, ἡ κατάληψις τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς τοῦτο ἐκτάσεων, αἵτινες συνήθως ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦ 6– 8% τῶν ἀξιοποιουμένων ἐκτάσεων. Ἐν προκειμένῳ, αἱ ὑπηρεσίαι ἐγκαίρως προέβησαν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἀναγκαιούσης ἐκτάσεως καὶ ἤδη ἔχουσι, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἔργων, παρακατατεθῆ αἱ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων δικαστηρίων καθορισθεῖσαι ἀποζημιώσεις καὶ ἔχουσιν οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν θιγέντων ἰδιοκτητῶν ἱκανοποιηθῆ. Ἐν τῷ μεταξὺ παρενεβλήθη τὸ θέμα τοῦ ἀναδασμοῦ καὶ τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν ἰδιοκτησιῶν, δι’ ὅπερ ἐκτενῶς θέλει γνωρίσει ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πρὸς ὃ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν τὸ παρόν, ὡς ἁρμόδιον. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως λόγῳ καταστροφῆς τῆς ἠρτημένης ἐσοδείας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει γίνει ἀπαλλοτρίωσις τοῦ κτήματος, ἐφαρμόζεται τὸ ὑπ’ ἀριθ. 344) 1962 Β. Δ)γμα ὅπερ ἔχει συντομεύσει τὴν ὅλην διαδικασίαν ἥτις μάλιστα διενεργεῖται ἤδη ὑπὸ τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τρόπον, ὥστε ἡ πληρωμὴ νὰ καθίσταται ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρα. Τέλος, ἐπιθυμοῦμεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται συγκεκριμέναι περιπτώσεις διαμαρτυριῶν τῶν θιγέντων ἐκ τῶν ἔργων ἰδιοκτητῶν, αὗται, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναφερθῶσιν ἡμῖν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, πρὸς ἐξέτασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΧΟΥΤΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν κ.κ. Ἡλιοῦ, Παπαδημητρίου, Μπριλλάκη, Ἡλιοπούλου καὶ Ἐφραιμίδη περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Συνταξιούχων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§6Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρηκολούθησα, κ.κ. συνάδελφοι, μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεων τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων τῆς ἀριστερᾶς ἐπὶ τῆς συζητηθείσης ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἀφεώρα θέματα μισθολογίου καὶ συντάξεων. Θὰ ἠδυνάμην καὶ αὐτὸ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας, νὰ προσυπογράψω σχεδὸν εἰς τὸ σύνολον τὴν κατατεθεῖσαν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν μορφὴν συστάσεως. Ἀναντιρρήτως πάρα πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται μέσα εἰς τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν εἶναι σωστά. Ἄλλως τε δὲ ἡ Κυβέρνησις, τόσον ἡ προηγουμένη, ἡ προελθοῦσα ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὅσον καὶ ἡ σημερινὴ εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις καὶ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων ἐξέθεσε διὰ μακρῶν τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τῶν συζητουμένων θεμάτων, ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι συμπίπτουν κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος, μὲ τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐὰν ὅμως δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι συμφωνῶ μὲ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἀπόψεων αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται εἰς τὸ γραπτὸν κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν τοποθέτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προφορικῆς ἀναπτύξεως. Φοβοῦμαι, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς, εὑρέθησαν ἐνώπιον δυσχερείας. Ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἔχει ἤδη προσπεράσει εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας γραπτῶς εἶχον διατυπώσει καὶ προέβησαν εἰς μίαν νέαν τοποθέτησιν, ἡ ὁποία δὲν νομίζω ὅτι ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα. Ὁ ἔλεγχος ὁ ὁποῖος ἠσκήθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προφορικῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἐστηρίχθη κατὰ βάσιν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. δὲν ἔδωσε γενικὰς αὐξήσεις τῆς τάξεως τῶν 25% ἢ τῶν 20% ἢ τῶν 15%, ὅπως ἡ ἀριστερὰ ἐζήτει. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι προφανές, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις οἱασδήποτε ἐπιλύσεως εἰς τὴν βάσιν ὅλων τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν ἀπὸ ἀπόψεως μισθολογίου τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπορευθῇ μὲ μίαν αὔξησιν, ἡ ὁποία ἀσχέτως τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς τὰ ἐφετεινὰ περιθώρια τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἐμονιμοποίει καὶ θὰ καθίστα ὁριστικὴν τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τὸ μισθολόγιον τῶν κρατικῶν λειτουργῶν. Διότι ἐὰν ἐπρόκειτο ὅλα τὰ διαθέσιμα τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ Κράτος —καὶ περὶ αὐτῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμῶν θὰ ὁμιλήσω ἀμέσως μετὰ— νὰ τὰ διαθέσωμεν ἀποκλειστικῶς διὰ νὰ αὐξήσωμεν ποσοστιαίως τὰς σημερινὰς ἀποδοχάς, χωρὶς νὰ ἐπιδιώξωμεν βελτίωσιν καὶ διόρθωσιν τῶν κακῶς κειμένων, τὰ ὁποῖα μὲ τόσην γλαφυρότητα ἐμνημόνευσαν καὶ εἰς τὴν γραπτὴν ἐπερώτησιν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν λέγω ἐπρόκειτο νὰ συντηρήσωμεν τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον ἀπαράδεκτον κατάστασιν, ἀναντιρρήτως θὰ εἴχομεν ἀποτύχει. Ἡ δὲ ἰδική μας Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ διατηρήσῃ, νὰ συντηρήσῃ αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐπανειλημμένως καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχεν εἰς τὸ παρελθὸν κατακρίνει καὶ καταγγείλει καὶ νὰ τὴν συνεχίσῃ ἀκόμη καὶ σήμερον ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου Κυβερνητικῆς θέσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἄνετος ἡ συζήτησις ὅταν ἁπλῶς περιορίζεται εἰς ἐπιχειρήματα. Εἶναι ὅμως δυσχερὴς ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων, ὅταν αὐτὰ τοποθετοῦνται εἰς ἀριθμούς, εἰς συγκεκριμένα δεδομένα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω καὶ πάλιν —καὶ ἄλλοτε τὸ ἔχω πράξει καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἡ καλυτέρα μέθοδος συνεννοήσεως— νὰ θέσω καὶ πάλιν τὰ ἀριθμητικὰ δεδομένα, τὰ πραγματικὰ δεδομένα ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Τὰ πραγματικὰ δεδομένα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ πολιτική μας. Ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ βασικὸν πρόβλημα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀντιμετώπισε προσωρινῶς καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων τὸ πρόβλημα τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν συντάξεων, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1964, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐδημιούργησεν ἢ ἤρχισε νὰ οἰκοδομῇ, νὰ δημιουργῇ τὰς προϋποθέσεις τῆς ὁριστικῆς λύσεως. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔδωσε γενικὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῆς τάξεως τῶν 5%, καὶ ηὔξησεν εἰδικῶς τὰς ἀποδοχὰς ὡρισμένων κατηγοριῶν κρατικῶν λειτουργῶν οὐσιωδῶς καὶ οὐσιαστικῶς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προέβλεψε κονδύλιον διὰ τὰς συντάξεις 150 ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιηθῇ ἐν μέρει μόνον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ὅλων τῶν συνταξιούχων. Πρὸς τοῦτο θὰ δώσῃ ἐκ τοῦ κονδυλίου τούτου εἰς ὅλους τοὺς συνταξιούχους ἓν ἐπὶ πλέον 15θήμερον συντάξεως κατ’ ἔτος, ἀντὶ τοῦ δοθέντος εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ κρατικοὺς λειτουργοὺς ἐπιδόματος ἀδείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προέβλεψε καὶ ἕνα ποσὸν 60.000.000 διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων ἀδικιῶν. Διετέθη, κύριοι συνάδελφοι, συνολικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως ἀποδοχῶν καὶ συντάξεων, ποσόν, τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὸ ἕνα δισεκατομμύριον δραχμάς, ποσὸν τὸ ὁποῖον οὐδέποτε εἶχε διατεθῆ εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς μόνον ἔτους. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας, μέρος μόνον τοῦ ποσοῦ διέθεσε διὰ γενικὰς αὐξήσεις καὶ ἔδωσε τὴν γενικὴν αὔξησιν τοῦ 5%, ἡ ὁποία ἐντάσσεται εἰς τὸν βασικὸν μισθόν, κατὰ τὸ ὑπόλοιπον δὲ μέρος, διέθεσε τὰ χρήματα αὐτὰ διὰ νὰ διορθώσῃ καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ ὡρισμένας ἀδικίας, ἢ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὡρισμένα δίκαια κλαδικὰ αἰτήματα κρατικῶν λειτουργῶν. Ἀξίζει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σημειώσω —διότι εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸν— ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησίς μας διέθετεν ἐφέτος εἰς γενικὰς αὐξήσεις τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ, χωρὶς νὰ ἱκανοποιήσῃ εἰδικωτέρας κατηγορίας κρατικῶν λειτουργῶν, ὅπως εἶναι οἱ ἐκπαιδευτικοί, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, οἱ δικαστικοί, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ ἄλλοι, ἐὰν λέγω, τὸ διέθετε διὰ γενικὰς αὐξήσεις, θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ γενικὰς αὐξήσεις. Θὰ καταθέσω σχετικὸν σημείωμα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διὰ νὰ μὴ κάμω ἀχάριστον ἀνάλυσιν ἀριθμῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ γενικὴ αὔξησις μισθῶν μὲν 12%, συντάξεων δὲ 12,93, ἤτοι 13%. Κατὰ συνέπειαν, ἡ Κυβέρνησίς μας θὰ ἠδύνατο ἀνέτως εἰς δύο χρόνια νὰ δώσῃ τὰς αὐξήσεις, τὰς ὁποίας ἡ Ε.Δ.Α. ζητεῖ. Ἀλλά, δὲν θὰ τὰς δώσῃ, κύριοι συνάδελφοι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι ἐπρόκειτο νὰ δώσῃ ἐφέτος τὰς γενικὰς αὐξήσεις, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἀπεδέχετο καὶ θὰ ἐμονιμοποίει ἓν ἀπαράδεκτον καθεστώς, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν ἡμεῖς τοὐλάχιστον, καμμίαν διάθεσιν νὰ μονιμοποιήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ βασική μας ἐπιδίωξις εἶναι νὰ δημιουργηθῇ μισθολόγιον. Δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν μὲ ἱκανοποίησιν, ὅτι ἡ ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις συνέστησεν, ἐργάζεται μὲ ρυθμὸν ταχὺν καὶ εἶμαι βέβαιος πλέον, δὲν λέγω ὅτι ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς τῆς προθεσμίας, ἡ ὁποία ἐτάχθη, θὰ δώσῃ ἕνα προσχέδιον μισθολογίου εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, κύριοι, τὸ θέμα τοῦ μισθολογίου ἔχει δυσχερείας καὶ ὑπάρχουν ἀναντιρρήτως ἀντιτιθέμεναι ἀπόψεις καὶ μέσα εἰς τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς ὑπάρχουν κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι ὑποστηρίζουν μὲ φανατισμὸν κλαδικὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εὑρίσκουν τοὺς ἄλλους συμφώνους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μισθολόγιον ἐὰν δὲν δημιουργηθῇ μία συνισταμένη, ἐὰν δὲν ἐπέλθῃ, ἐὰν δὲν δημιουργηθῇ, ὅπως ἐγὼ νομίζω καὶ ἐκφράζω δημοσίᾳ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, μία συνισταμένη ἀπόψεων, ἐὰν δὲν ἐπικρατήσῃ πέραν καὶ ὑπεράνω τῶν κλαδικῶν ἐπὶ μέρους συμφερόντων καὶ ἐπιδιώξεων, ἡ αἴσθησις τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τοῦ συνόλου τῶν κρατικῶν λειτουργῶν τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, ἐὰν αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα δὲν δημιουργηθῇ καὶ ἂν μέσα εἰς μίαν τοιαύτην ἀτμόσφαιραν δὲν γίνουν αἱ συζητήσεις τοῦ μισθολογίου νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀποτελέσματα. Πάντως διὰ τὴν καθησύχασιν τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐξέφρασαν ἀνησυχίας, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διαμορφοῦται μέσα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μισθολογίου, εἰς τὴν ὁποίαν παρὰ τὸν φόρτον τῶν ἐργασιῶν μου, προσωπικῶς προεδρεύω σχεδὸν εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι, δηλαδὴ πνεῦμα ἀνωτέρας ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων ἐν ὄψει τῶν γενικωτέρων ἀναγκῶν τῶν κρατικῶν λειτουργῶν καὶ ἐν ὄψει τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς χώρας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι ἑτοίμη ἐντὸς τῆς προθεσμίας, ἡ ὁποία ἀρχικῶς ἐτέθη καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο πραγματοποιηθῇ, ὅπως ἐλπίζω, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐντὸς τοῦ θέρους θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ μισθολόγιον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους, εἰς ἐφαρμογὴν ἐννοεῖται σταδιακήν, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἀδυναμίαι τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν καὶ μισθολογίου εἶναι γνωσταί. Ὑπάρχουν ἀνισότητες, ὑπάρχουν ἀδικίαι, ὑπάρχουν ἀπαράδεκτοι εὔνοιαι, ὑπάρχουν κοντὰ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα χάος, ἀναρχία καὶ σύγχυσις. Εἰλικρινῶς ἐκπλήσσεται κανείς, τρομάζει καὶ ἀγανακτεῖ ἐὰν ἴδῃ πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ἀπὸ τὸ μισθολόγιον τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη δὲν ἔχει ἀπομείνει οὔτε ὠχρὰ ἀνάμνησις. Σήμερον οὐσιαστικῶς ὑπάρχει διακεκριμένον μισθολόγιον διὰ κάθε κλάδον τῶν κρατικῶν λειτουργῶν. Καὶ δυστυχῶς προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου ὑπάρχει διακεκριμένον κατὰ περίπτωσιν μισθολόγιον. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι τοιαύτη ἡ σύγχυσις καὶ τοιοῦτον τὸ χάος καὶ ἡ ἀναρχία, ὥστε καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ πλήρη εἰκόνα τοῦ τὶ συμβαίνει μὲ τὸ μισθολόγιον. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἤδη ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς πρώτης μου Ὑπουργίας, ἐζήτησα δι’ ἐγκυκλίου ἀπὸ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου μου νὰ μοῦ ἀναφέρουν τὰς ἀποδοχάς, τὰς ὁποίας λαμβάνουν ἐκ πάσης πηγῆς οἱ ὑπάλληλοι. Συνεκέντρωσα τὰς δηλώσεις τῶν ὑπαλλήλων τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν, τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Φορολογίας, ὡς καὶ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἀλλά, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος οὔτε δύναμαι νὰ κάμω τὸν ἔλεγχον ἐὰν αἱ δηλώσεις αὗται, τὰς ὁποίας ἔχω εἰς χεῖρας μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον, παρόμοιαι ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα, δίδουν τὴν εἰκόνα τοῦ χάους περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα. Δὲν ὑπάρχει καμμία σύγκρισις καὶ ἀναλογία καὶ στοιχειῶδες μέτρον ἰσότητος. Ἄλλοι περισσότερα καὶ ἄλλοι ὀλιγώτερα καὶ πάντως αἱ ἀποδοχαὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν συγκρινόμεναι μὲ τὸν βασικὸν μισθόν, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται ὅτι ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ μισθολογίου. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῶν βασικῶν ἐπιδομάτων τὰ ὁποῖα εἶναι συντάξιμα καὶ τὰ ὁποῖα ἰσχύουν δι’ ὅλους, ὑπάρχουν ἄπειροι τρόποι καταστρατηγήσεως τοῦ μισθολογίου διὰ προσθέτων παροχῶν περὶ τῶν ὁποίων ἐπανειλημμένως ἐγένετο λόγος καὶ ὑπάρχουν ἀκόμη τὰ λεγόμενα ἔξοδα κινήσεως τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἔξοδα κινήσεως, ἀλλὰ εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπαύξησις τῶν ἀποδοχῶν καὶ τὰ ὁποῖα κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα δημιουργοῦν μίαν ἄλλην ἀνισότητα διότι δὲν φορολογοῦνται καὶ κατὰ συνέπειαν δημιουργοῦν καὶ ἀπὸ φορολογικῆς ἀπόψεως ἀνισότητας καὶ ἀπαραδέκτους διακρίσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησίς μας εἰς τὴν ἐπιδίωξίν της νὰ δημιουργήσῃ μισθολόγιον, βαδίζει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου καὶ βαδίζει μὲ πρόθεσιν νὰ καταργήσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ποικιλώνυμα ἐπιδόματα. Θὰ συζητήσῃ βεβαίως καὶ θὰ ἀποφασίσῃ τόσον ἡ ἐπιτροπὴ μισθολογίου ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ περὶ τῶν κλαδικῶν ἐπιδομάτων, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖα, νὰ διατηρηθοῦν. Θὰ συζητήσῃ ἐνδεχομένως περὶ τῶν ὑπερωριῶν ἐφ’ ὅσον πράγματι καλύπτουν προσθέτους παρεχομένας ἐργασίας πρὸς ἀντιμετώπισιν πραγματικῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ δὲν ἀποτελοῦν τρόπον περιγραφῆς τοῦ μισθολογίου. Θὰ συζητήσῃ περὶ τῶν ὁδοιπορικῶν, ἐφ’ ὅσον ὅμως δικαιολογοῦνται κατὰ περίπτωσιν, ἀποδεικνύονται μὲ δικαιολογητικὰ καὶ δὲν ἀποτελοῦν τρόπον περιγραφῆς τοῦ μισθολογίου. Δὲν θὰ συζητήσῃ ὅμως καὶ δύναμαι αὐτὸ νὰ τὸ εἴπω ἀπὸ τοῦδε, περὶ τῶν συμβουλίων, διότι τὰ ἀμειβόμενα συμβούλια ἀποτελοῦν τὴν μεγάλην κατάραν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐὰν ἴδητε ἀπὸ κοντὰ τὰ συμβούλια τὰ ὁποῖα ὡρισμένοι κρατικοὶ λειτουργοὶ ἔχουν, θὰ ἀγανακτήσητε καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ λόγος δημιουργίας τῶν περισσοτέρων συμβουλίων εἶναι ἡ ἀμοιβή. Δημιουργοῦνται τὰ συμβούλια ὄχι διότι χρειάζονται, ἀλλὰ διότι ἀμείβονται καὶ οὕτω, σὺν τοῖς ἄλλοις, διασπᾶται ἡ ἔννοια τῆς εὐθύνης καὶ γίνονται ἀνεύθυνα τὰ συμβούλια. Ὑποτίθεται ὅτι καλύπτουν τὰς εὐθύνας τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἐνῷ οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Οὕτω ἀφ’ ἑνὸς μὲν γίνεται διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ ἄδικος διάκρισις ἐξ ἀπόψεως ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀφ’ ἑτέρου λειτουργεῖ κατ’ ἀνεύθυνον σύστημα ἡ διοίκησις. Δι’ αὐτὸ εἰς τὴν πρόθεσίν μας εἶναι νὰ καταργήσωμεν ὄχι ὅλα τὰ συμβούλια, ἀλλὰ τὴν ἀμοιβὴν λόγῳ συμμετοχῆς εἰς ταῦτα, ὁπότε εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ καταργηθοῦν τὰ συμβούλια ἀφ’ ἑαυτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀξίζει νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα δι’ ὡρισμένους βασικοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν τὴν ἀντιστοιχίαν τῶν παροχῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν συνιστοῦν τὸν βασικὸν μισθὸν καὶ τῶν ἐπὶ πλέον ἐπιδομάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι συντάξιμα. Μετὰ τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου μέτρα συνυπολογίζω καὶ τὰ μέτρα περὶ τῶν ὁποίων ἤδη ἐγένετο λόγος καὶ τὰ ὁποῖα ἐφηρμόσθησαν ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου, μετὰ δηλαδὴ τὰ νέα ἐπιδόματα τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν λόγῳ καταργήσεως ἐξετάστρων πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ἢ πρὸς τοὺς μετεκπαιδευομένους διδασκάλους καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὸ σύνολον τῶν μὴ συνταξίμων ἐπιδομάτων ἀνέρχεται εἰς 1.798.500.000 δραχ. ἔναντι μισθοῦ μετὰ τῶν δώρων ἑορτῶν καὶ ὅλων τῶν συνταξίμων ἐπιδομάτων τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 4.984.000.000. Θὰ σᾶς δώσω τὸν ἀκριβῆ πίνακα, ὁ ὁποῖος θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Δηλαδὴ τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὰς συνταξίμους ἀποδοχὰς καὶ ἐδῶ ἀμέσως εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν συντάξεων ἀντιπροσωπεύει μόνον τὸ 73,4% τοῦ συνόλου τῶν ἀποδοχῶν τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι τὸ 80% τοῦ συνταξίμου μισθοῦ κατὰ μέσον ὅρον περιορίζεται εἰς 58,7% μὲ τὸ σημερινὸν καθεστώς. Περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν οἱ ὁποῖοι παίρνουν τοιαῦτα μὴ συντάξιμα ἐπιδόματα μεγαλύτερα καὶ σημαντικώτερα ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον αὐτὸ τὸ 58,7% κατέρχεται εἰς πολλὰς περιπτώσεις κάτω τοῦ 40%, δηλαδὴ κάτω τοῦ ἡμίσεος. Ἔτσι δημιουργεῖται μία πρόδηλος ἀδικία ἔναντι ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας καὶ οἱ ὁποῖοι κοντὰ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα βλέπουν ἀνατρεπομένην ἐκ βάθρων τὴν οἰκονομίαν των. Ἐνῷ ἔπρεπε τὸ 80% τοῦ συνταξίμου μισθοῦ μαζὶ μὲ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον, νὰ ἐγγίζῃ τὰ ὅρια τοῦ μισθοῦ, ἀποτόμως πίπτουν εἰς τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας, τὰς ὁποίας εἶχον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν πεποίθησίν μου, παραλλήλως μὲ ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα τῶν συνταξιούχων, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸ τὸ βασικὸν αἴτημα, νὰ ἀποκαταστήσωμεν δηλαδὴ τὴν ἔννοιαν τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ καὶ ἡ ἀντιστοιχία τῆς συντάξεως καὶ μισθοῦ, ἡ ὁποία σήμερα ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι μόνη μέθοδος μὲ τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τοῦτο, εἶναι νὰ κάμωμεν μισθολόγιον, ὥστε δημιουργουμένου βασικοῦ μισθοῦ νὰ δώσωμεν καὶ μίαν δικαίαν ἱκανοποίησιν πρὸς τοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τώρα τοὺς ἀποκλήρους τοῦ Κράτους. Καὶ ἔχουν δίκαιον οἱ συνάδελφοι ὅταν λέγουν ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἄστοργον ἔναντι ἀνθρώπων ἀδυνάτων, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀσκήσουν πίεσιν. Καὶ τοῦτο βεβαίως δὲν χαρακτηρίζει καλῶς τὸ σημερινὸν Κράτος, διότι οὔτε νὰ ὑποκύπτῃ εἰς πίεσιν ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ οὔτε καὶ ν’ ἀγνοῇ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι καταφόρως ἔχουν δίκαιον καὶ δὲν εὑρίσκουν τὸ δίκαιον, διότι δὲν δύνανται νὰ ἀσκήσουν πίεσιν. Κύριοι συνάδελφοι, πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεώς μας εἶναι παραλλήλως πρὸς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ βασικοῦ θέματος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, τοῦ μισθολογικοῦ, καὶ ἡ ὁποία ἐπίλυσις κατ’ ἴδιον λόγον ὑπηρετεῖ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συνταξιούχους, παραλλήλως νὰ ἐπιληφθῇ καὶ τῶν ἄλλων θεμάτων τῶν συνταξιούχων. Ἤδη διὰ πρώτην φορὰν διετέθη ποσὸν 150 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πιστεύω ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ χρήματα θὰ ἐπιλύσωμεν ὅλα τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων. Ὅμως θὰ δώσωμεν ἕνα δεκαπενθήμερον ἐπὶ πλέον καὶ ἀπὸ πλευρᾶς αὐτῆς θὰ ἐξισώσωμεν τοὺς συνταξιούχους μὲ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ. Καὶ ἐπίσης θὰ ἐπανορθώσωμεν ὡρισμένας ἀδικίας τοῦ κώδικος τῶν συντάξεων. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη προσεχῶς, πιθανὸν τὸν Ἰούλιον, νὰ συστήσῃ εἰδικὴν ἐπιτροπὴν διὰ τοὺς συνταξιούχους, ἀνάλογον μὲ τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ μισθολογίου, ἡ ὁποία νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἀκούσῃ κατὰ τρόπον δημοκρατικὸν ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν ἑνὸς πορίσματος περὶ τῶν μεταβολῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὸν κώδικα τῶν συντάξεων. Τὰς μεταβολὰς αὐτὰς δὲν δύναται, βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντιμετωπίσῃ μὲ τὰ 60 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφήσῃ ὁ ἐφετεινὸς προϋπολογισμός, ἀλλὰ θὰ τὰς κλιμακώσῃ, ὥστε εἰς τὰ ἑπόμενα ἔτη νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασισθῇ ἐν προκειμένῳ. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι βέβαιον, τοὐλάχιστον ἐγὼ συμμερίζομαι ὡρισμένα ἀπὸ τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων, ὡς εἶναι τὸ αἴτημα τῶν πολεμικῶν ἐτῶν, καὶ ἄλλα τινὰ αἰτήματα τῶν παλαιῶν συνταξιούχων, ὅτι ταῦτα θὰ εὕρουν τὴν λύσιν των. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι συμμερίζομαι ἐπίσης τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν διὰ τὰς ἀπαραδέκτους διακρίσεις, αἱ ὁποῖαι γενικώτερον ἠκολουθήθησαν ἀπὸ τὰς κυβερνήσεις τῆς παρελθούσης 10ετίας, ἔναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Συμμερίζομαι τὰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν διὰ τὸν κομματισμόν, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθεν εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ εἶναι βέβαιον, καὶ τὸ λέγω ἐν πλήρει συνειδήσει τῆς δηλώσεώς μου, ὅτι ὁ κῶδιξ περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας ἀνεξαρτήτους ἀπὸ τὰ κόμματα, μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, δὲν ἔτυχεν ἐφαρμογῆς. Δὲν ἐξασφαλίζει εἰς τίποτε τὸν ὑπάλληλον. Τὰ συμβούλια κρίσεως καὶ προαγωγῶν, τὰ ὁποῖα ὁ κῶδιξ δημοσίων ὑπαλλήλων ἠθέλησεν ἀνεξάρτητα ὑπηρεσιακὰ ὄργανα, διὰ νὰ κρίνουν τὸν δημόσιον ὑπάλληλον, σύμφωνα μὲ τὴν ἱκανότητα, τὸ ἦθος, καὶ τὴν ἐπαγγελματικήν του ἐπίδοσιν, ὑπηρέτησαν τὰ τελευταῖα ἔτη τὸ κυβερνῶν κόμμα. Ὁ Ὑπουργὸς διέτασσε τὰ συμβούλια διὰ τὰς προαγωγὰς καὶ τὰς κρίσεις. Εἶναι ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν καὶ ἔχομεν χρέος ὅλοι νὰ βοηθήσωμεν νὰ μεταβληθῇ διὰ νὰ καταστήσωμεν τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς ἀνεξαρτήτους ἀπὸ τὸ κυβερνῶν κόμμα. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀπαντήσω εἰς δύο εἰδικώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν. Τὸ πρῶτον θέμα ἀφορᾷ τὰς μεγάλας ἀποδοχάς, τὰς ὁποίας λαμβάνουν οἱ Διοικηταὶ Τραπεζῶν καὶ ὡρισμένων ἄλλων ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας ἐν Ἑλλάδι. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας τὸ κράτος δὲν ἐλέγχει, δὲν εἴμεθα ἁρμόδιοι νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἄλλο θέμα εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀποδοχῶν τῶν Διοικητῶν τῶν Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ δύο προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπισημάνει καὶ προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ὑπερβολικὸν ὕψος, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν κρατικῶν λειτουργῶν καὶ τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι ὁ μισθὸς ὁ ὁποῖος δίδεται εἶναι ἀφορολόγητος. Δηλαδή, πληρώνονται οἱ φόροι αὐτῶν, ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἐργοδότην. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι πρόθεσίς μου εἶναι νὰ καταργήσωμεν γενικώτερον τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ μείωσιν τῶν ἀποδοχῶν εἰς τὴν πρώτην φάσιν, καὶ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ζητήσω ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τοῦτο καὶ εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Οἱ μισθωτοί, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ὑποστοῦν οἱανδήποτε περικοπὴν τῶν σημερινῶν των ἀποδοχῶν. Ἡ Κυβέρνησις δέχεται, ὅτι ὑπάρχει θέμα διὰ τὰς ηὐξημένας ἀποδοχὰς τῶν Διοικητῶν τῶν Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων, καὶ θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ προσεχῶς.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀκούσωμεν τὰ νούμερα.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχομεν πρόθεσιν νὰ ἀποκρύψωμεν τίποτα. Ἄλλως τε, δὲν ἀποτελεῖ μυστικόν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ ἐπιθυμῇ, θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει της ἀκριβῆ στοιχεῖα περὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν Διοικητῶν καὶ τῶν Ὑποδιοικητῶν ὅλων τῶν Τραπεζῶν. Ἐπίσης ὀφείλω ἀπάντησιν εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὸν ἀντιπτέραρχον κ. Μαργαρίτην, ὁ ὁποῖος ἦτο στρατιωτικὸς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος εἰς Οὐάσιγκτων καὶ ὁ ὁποῖος προσφάτως ἀνεκλήθη. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ θέσις αὐτή, εἰς τὴν ὁποίαν μεταγενεστέρως ἐτοποθετήθη ὁ ἀντιπτέραρχος Μαργαρίτης, συνεστήθη ἀρχικῶς διὰ τὸν ἀντιστράτηγον κ. Γρηγορόπουλον. Καὶ συνεστήθη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἔδωσεν ηὐξημένας καὶ πέραν τῶν συνήθων ὁρίων ἀποδοχὰς εἰς τὸν κ. Γρηγορόπουλον, διορισθέντα τότε ὡς στρατιωτικὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἡνωμένας Πολιτείας Ἀμερικῆς. Αἱ ἀποδοχαὶ ὡρίσθησαν εἰς τὸ ὕψος τῶν 40 δολλαρίων ἡμερησίως, προσετίθετο δὲ ποσὸν 500 δολλαρίων κατὰ μῆνα δι’ ἀπροβλέπτους ἀνάγκας–ἔξοδα καὶ ἐπὶ πλέον ἐλάμβανε καὶ τὰς κανονικάς του ἀποδοχάς. Οὕτω, πράγματι, ἐπλησίαζεν ἡ μηνιαία ἀποζημίωσίς του ἢ καὶ ἐνδεχομένως ἔφθανε τὰ 2.000 δολλάρια. Καὶ εἶχε γίνει μάλιστα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν συζήτησις καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν τύπον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ κ. Γρηγοροπούλου, τὴν θέσιν αὐτὴν κατέλαβεν ὁ ἀντιπτέραρχος κ. Μαργαρίτης, ὁ ὁποῖος ἐστάλη εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα μὲ τὰς αὐτὰς ἀποδοχάς, μὲ μόνον τὴν διαφοράν, ὅτι τὰ 500 δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἔπαιρνεν ὁ κ. Γρηγορόπουλος, πέραν τῆς κανονικῆς ἀποζημιώσεώς του, ἐμειώθησαν εἰς 200. Αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη ἡ θέσις αὐτή, ἡ μία πρᾶξις διὰ τὸν κ. Γρηγορόπουλον καὶ ἡ ἄλλη διὰ τὸν κ. Μαργαρίτην ἀνέφερον ρητῶς, ὅτι θὰ κυρωθοῦν νομοθετικῶς. Δηλαδὴ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὰς ἐξέδωσε, παρεδέχετο τὸ ἴδιον, ὅπως προκύπτῃ ἀπὸ τὸ κείμενον τῆς πράξεως, ὅτι ἦσαν νομοθετικοῦ περιεχομένου, ἀφοῦ θὰ ἐχρειάζοντο ἐκ τῶν ὑστέρων κύρωσιν. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν συνεμερίσθη καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἠρνήθη νὰ θεωρήσῃ καὶ νὰ ἐγκρίνῃ τὰ ἐντάλματα πληρωμῆς. Ὁ ὑπηρεσιακὸς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Γαζῆς, εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἠρνήθη νὰ ἐγκρίνῃ τὴν περαιτέρω πληρωμὴν τοῦ κ. Μαργαρίτη. Τὸ αὐτὸ ἔπραξα ἀμέσως καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος τὸν διεδέχθην εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς παρελθούσης περιόδου τῆς Βουλῆς. Ἠρνήθην νὰ πληρώσω τὸν κ. Μαργαρίτην, διότι ἡ πληρωμὴ δὲν ἦτο νόμιμος ἐφ’ ὅσον ἡ πρᾶξις δὲν εἶχεν ἐγκριθῆ. Ἐν συνεχείᾳ τὸ ΓΕΑ ἐζήτησε τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη, ἀρχικῶς ὡς Τμῆμα καὶ ἐν συνεχείᾳ ὡς Ὁλομέλεια καὶ ἔκρινεν, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἦτο νομοθετικοῦ περιεχομένου παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἰδία ἀνέφερεν, ὅτι χρειάζεται νομοθετικὴν κύρωσιν. Ἔκρινεν, ὅτι ἐκινήθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐντὸς τῶν ἐξουσιοδοτήσεων τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν. Εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς ἀναφέρω πολλὰς λεπτομερείας ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μία ὁμόφωνος ἀπόφασις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον δέχεται, ὅτι δὲν εἶναι καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νόμου ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τρόπον τινὰ νομιμοποιεῖ τὴν πληρωμὴν τοῦ κ. Μαργαρίτη. Παρὰ ταῦτα ἐγὼ δὲν ἀπεδέχθην τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ὁ κ. Μαργαρίτης, ὅπως ἤδη ἀνεκοινώθη, ἀνακαλεῖται καὶ ἐπιστρέφει ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτων, ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. (Χειροκροτήματα).

§9Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως θὰ ἠμπορούσατε νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖα εἶναι τὰ καθήκοντα τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ, τοῦ στρατιωτικοῦ, εἰς τὴν Οὐάσιγκτων;

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος. Παρακαλῶ, νὰ ἐρωτήσητε τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ εἴπω, ἐὰν ἡ θέσις αὐτή, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ τὸν κ. Γρηγορόπουλον ἀρχικῶς καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τὸν κ. Μαργαρίτην, ἦτο χρήσιμος ἢ ὄχι, ὅπως δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ εἴπω, ἐὰν ἐπετέλεσαν οὗτοι τὴν ἀποστολήν των. Σᾶς ἀπήντησα ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα, ποὺ εἶμαι ἁρμόδιος.

§11Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Καὶ ὅσα ἐπῆραν παρανόμως, τί θὰ γίνουν;

§12Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐτερμάτισα τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, εἰς ἀπάντησιν τῶν ἐπερωτήσεων τῶν κ.κ. συναδέλφων. Νομίζω, ὅτι δύναμαι ἀνακεφαλαιώνων καὶ συμπεραίνων νὰ εἴπω, ὅτι ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησίς μας ἀκολουθεῖ εἰς τὰ θέματα τόσον τοῦ μισθολογίου, ὅσον καὶ τῶν συντάξεων, εἶναι γραμμὴ σωστή, εἶναι γραμμὴ δικαία. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι εὑρίσκει τὴν πρόθυμον συμπαράστασιν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁλοκλήρου. Εἶμαι ἀκόμη ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, δήλωσιν, ἡ ὁποία ἄλλως τε ἐπανειλημμένως ἐγένετο καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι ἀναγνωρίζοντες εἰς τὴν βάσιν τὴν ἀνάγκην τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος καὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ κρατικῶν λειτουργῶν καὶ τῶν συνταξιούχων, νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν των, εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ διαθέσωμεν πρὸς τὸ σκοπὸν αὐτὸν ὅ,τι μᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσωμεν περισσότερον ἀπὸ τὰ κρατικὰ ἔσοδα, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὡς ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἔχομεν χρέος προκειμένου περὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος, τὸ ὁποῖον ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει ἅπτεται τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, νὰ ἐξισορροπήσωμεν τὰ αἰτήματα καὶ τὰς ἀνάγκας ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ στοργή μας πρὸς τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ συνταξιούχους, θὰ εἶναι μὲν ἀμέριστος, ἀλλὰ θὰ περιορίζεται μέσα εἰς τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἡ οἰκονομία τῆς χώρας ἔχει καὶ τὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας ποὺ ἔχει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ σημερινὸν κράτος, παραλλήλως δὲ καὶ ἄλλα δίκαια αἰτήματα, ἐπίσης συμπαθῶν καὶ ἐπίσης μεγάλων, ἢ καὶ μεγαλυτέρων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεώς μας εἶναι νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα μὲ τὴν καλυτέραν δυνατὴν διάθεσιν, ἀλλὰ παραλλήλως καὶ διὰ δημοκρατικῆς μεθόδου, ὅπερ σημαίνει ἐλευθέραν συζήτησιν καὶ σημαίνει, ἐπίσης, νὰ ἀκούωνται ὅλαι αἱ ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων προθύμως. Εἴμεθα, πρὸ παντός, ἀποφασισμένοι νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλα μὲ ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν, μὲ ἀποφασιστικότητα. Ἐπειδή, ἔστω καὶ ἐμμέσως, διετυπώθη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐπερώτησαν, ἡ ἀμφιβολία, ὄχι ἐλπίζω ὡς πρὸς τὰς προθέσεις μας, ἀλλὰ τοὐναντίον ὡς πρὸς τὰς δυνατότητάς μας, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παρελκύσωμεν τὸ θέμα καὶ ἐζητήθη νὰ δοθοῦν ταχέως λύσεις, θὰ τερματίσω τὴν σημερινήν μου ὁμιλίαν μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ καταστῇ δυνατὸν μέσα εἰς τὰ χρονικὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα, νὰ δώσῃ τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν θεωρεῖ δικαίαν καὶ τὴν ὁποίαν νομίζει ὅτι δύναται νὰ δώσῃ εἰς τὰ θέματα αὐτά. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ κριτικὴ ἀνήκει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ διακόψω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ μίαν πληροφορίαν καθ’ ὃν χρόνον ὡμίλει. Τώρα ὅμως, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Κύριε Ὑπουργέ, πράγματι τὸ Σῶμα μετὰ μεγάλης προσοχῆς παρηκολούθησε τὴν ἀγόρευσίν σας. Καὶ ὅλο τὸ Σῶμα νομίζω εἶναι σύμφωνον εἰς τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀδικίαν αὐτὴν ποὺ γίνεται τῶν διαφόρων μισθῶν. Εἴπατε πολὺ ὀρθῶς καὶ ἐχειροκροτήθητε, ὅτι ἀνεκαλέσατε τὸν Ἀντιπτέραρχον Μαργαρίτην διὰ τὸ ὑπερβολικὸν ποσὸν τῶν 2.000 δολλαρίων ποὺ ἐλάμβανε κατὰ μῆνα, ποσὸν ἀπαράδεκτον. Θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς κάμω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἤθελα μία συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Ἐὰν τὰ 2.000 δολλάρια ποὺ ἐλάμβανεν ὁ Ἀντιπτέραρχος κ. Μαργαρίτης, καὶ τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν 60.000 δρχ. τὸν μῆνα, ἦτο ὑπερβολικὸν εἰς τὴν Οὐάσιγκτων, τὶ μέτρα σκέπτεσθε νὰ λάβητε διὰ τὸ αὐτὸ ποσὸν ἢ περισσότερα τῶν 2.000 δολλαρίων τὸν μῆνα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ὡρισμένοι διοικηταὶ διαφόρων ὀργανισμῶν; Εἴπατε ἀκόμη, ὅτι θὰ ὑποχρεώσητε τοὺς ἐργοδότας νὰ μὴ πληρώνουν αὐτοὶ τὸν φόρον, ἀλλὰ νὰ πληρώνῃ τὸν φόρον ὁ ἀμειβόμενος. Εἶναι ὅμως ἐπιτρεπτὸν μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχουν μισθοί, ἔστω καὶ ἐὰν τὸν φόρον τὸν πληρώνει ὁ μισθωτός, τόσον ὑψηλοί, 60.000 δρχ. τὸν μῆνα ἢ περισσότερον; Θὰ ἤθελα τὴν γνώμην σας ἐπ’ αὐτοῦ. Διότι εἶναι νομίζω, ἀπαράδεκτον μέσα εἰς τὴν πτωχὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχουν μισθοὶ τοιούτου ποσοῦ, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὴν ἀγανάκτησιν τῆς κοινῆς γνώμης.

§15Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἁπλῶς θέλω νὰ ἐπαναλάβω, διὰ τὸν κ. συνάδελφον, ἴσως δὲν μὲ ἤκουσε μετὰ προσοχῆς προηγουμένως, ὅτι ἐπεσήμανα τὴν ὕπαρξιν θέματος καὶ τοῦ γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε καὶ ὅτι εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Προσέθεσα δὲ ὅτι, εὐχαρίστως θὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν στοιχεῖα, ἐφ’ ὅσον μοῦ ἐζητήθησαν ἤδη, ἀπὸ συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας μου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§17Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τόσον ἀπὸ τὸ γραπτὸν κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως—συστάσεως, ἡ ὁποία κατετέθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς—ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν προφορικὴν ἀνάπτυξιν ἡ ὁποία ἐγένετο τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος, ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δημοσίων λειτουργῶν, ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, τὸ θέμα ἔχει φωτισθῆ. Καὶ νομίζω, ὅτι μὲ τὴν σημερινὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ὡλοκληρώθη ἡ τοποθέτησις τοῦ ὅλου προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Θὰ ἐπιχειρήσω συνεπῶς νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ὡρισμένας περαιτέρω σκέψεις ἐπὶ τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, καὶ νὰ δώσω ὡρισμένας ἀπαντήσεις ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὡς ἔκαμνε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ συμφωνήσω καὶ μάλιστα νὰ ἐπικροτήσω καὶ ἐπαινέσω ὡρισμένας πρωτοβουλίας, τὰς ὁποίας ἔχει ἤδη διατυπώσει ἡ Κυβέρνησις καὶ συγκεκριμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται καθ’ ὅλον εἰς τὴν κατάστασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Διότι βεβαίως τὸ πρόβλημα τῆς δημιουργίας ἑνιαίου μισθολογίου, τῆς πλήρους ἀναμορφώσεως τοῦ καθεστῶτος μισθοῦ καὶ ἀποδοχῶν ἐν γένει, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εὑρίσκει συμφώνους καὶ τοὺς συναδέλφους, ὑποθέτω, ὅλων τῶν παρατάξεων τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, πλὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον νὰ διατηρηθῇ τὸ χάος αὐτό, τὸ ὁποῖον πράγματι ὑπάρχει εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν δημοσίων λειτουργῶν, διότι ἐξ αὐτοῦ τοῦ χάους πράγματι ἐπωφελοῦνται οἱ ὡρισμένοι αὐτοὶ κύριοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς καιρίας θέσεις εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Ἑπομένως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, οὔτε διὰ τοῦ κειμένου τοῦ γραπτοῦ, οὔτε διὰ τῆς προφορικῆς ἀναπτύξεως, οὔτε τώρα καὶ δι’ ἐμοῦ ὑπάρχει οἱαδήποτε ἀντίθεσις ἢ διαφωνία πρὸς τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν διαγράφει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν βασικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, διὰ τὴν δημιουργίαν ἑνιαίου μισθολογίου, μὲ βάσιν τὴν ὕπαρξιν μισθοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελῇ τὴν βάσιν καὶ διὰ τὴν περαιτέρω συνταξιοδότησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Ὅ,τι ὅμως οὔτε τώρα νομίζω, ὅτι ἱκανοποιητικῶς ἀντιμετώπισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν—καὶ τὸ ὁποῖον πάντως εἶναι ἕνα θέμα ὑπαρκτὸν—εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὴν διαφωνίαν μας μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὁ τρόπος δηλαδὴ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἤδη ἐκθέσει κατὰ τὴν ὁμιλίαν του εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, αὐτὴν τὴν προγραμματικὴν κατεύθυνσιν νὰ συντάξῃ μισθολόγιον. Μᾶς ἱκανοποιεῖ, ἡ δήλωσις, ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι ἕτοιμον καὶ θὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τοῦ θέρους. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἱκανοποιῇ ὅλους. Εἶπεν ὅμως, περαιτέρω, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965 καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ κλιμακωδῶς. Ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ μυστικόν, ὅτι σήμερον ὑπάρχει μία κατάστασις ἀπαράδεκτος, τόσον διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους—δι’ ἕνα μεγάλο μέρος τοὐλάχιστον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων—ὅσον ἰδίως διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ δημοσίου. Ὅταν εἶναι δεδομένον ὅτι ὑπάρχουν συνταξιοδοτούμενοι τοῦ δημοσίου, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν κάτω τῶν 1.000 δραχ., μερικοὶ καὶ 500 δραχμάς, ἴσως καὶ πάρα κάτω, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένα μισθολόγια συνταξιούχων. Ὅταν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ δεδομένα, εἶναι πράγματι μία κατάστασις ἀφόρητος, ἀπαράδεκτος, μία κατάστασις, ἡ ὁποία προσβάλλει τὸν πολιτισμόν μας ὡς Κράτος. Διότι πράγματι προσβάλλεται ὁ πολιτισμός, ὅταν ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, ἀπολακτῶνται οἱ ἐργαζόμενοι εὐθὺς ὡς, εἴτε διὰ λόγους ἀτυχήματος, εἴτε διὰ λόγους γήρατος, ἡλικίας, περιέλθουν εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐργασθοῦν, καὶ ἀγνοοῦνται καὶ ἀφήνονται κυριολεκτικῶς νὰ λιμοκτονοῦν, ὅταν ἔχουν προσφέρει ὁλόκληρον τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, εἴτε τοῦ Κράτους, εἴτε εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον χρῄζει ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως. Καὶ ἐδῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπάρχει ἡ διαφωνία μας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Τὴν πρότασιν περὶ αὐξήσεως κατὰ 15% τῶν μισθῶν καὶ 25% τῶν συντάξεων, τὴν ὁποίαν κάμνομεν δὲν τὴν θεωροῦμεν ὡς ἀντιστρατευομένην πρὸς τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Καὶ δὲν ἀντιλαμβάνομαι, πῶς τὸ συνδέει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ παραχώρησις αὐτῆς τῆς αὐξήσεως, ἡ ὁποία εἶναι δυνατή, θὰ ἐτορπίλλιζε τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας ἑνιαίου μισθολογίου.

§18Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές. Ἐὰν εἶναι κανεὶς μάγος ἢ Θεὸς καὶ ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ ἀπείρους δυνατότητας, βεβαίως ἠμπορεῖ παραλλήλως νὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὰ δύο. Ἐπειδὴ ὑποθέτω ὅτι πᾶσα Κυβέρνησις, καὶ ἡ ἰδική μας καὶ οἱαδήποτε ἄλλη, πρέπει νὰ κινηθῇ ἐντὸς τῶν ὑπαρχουσῶν δυνατοτήτων, ἡ πρώτη ἀπόφασις θὰ εἶναι νὰ καθορίσῃ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ποσὸν εἶναι πεπερασμένον ἀσχέτως τοῦ ὕψους του, δὲν ἠμποροῦν νὰ συνυπάρξουν αἱ δύο αὐταὶ ἐπιδιώξεις. Τὸ πρᾶγμα νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως σαφές.

§19Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πέραν τῶν δυνατοτήτων, εἴπατε ὅτι αἱ ὑποστηριζόμεναι παρ’ ἡμῶν νὰ δοθοῦν προσωριναὶ αὐξήσεις θὰ ἐπιδράσουν δυσμενῶς ἐπὶ τῆς καθιερώσεως τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου καὶ θὰ συντελέσουν εἰς τὴν μονιμοποίησιν τοῦ ἀπαραδέκτου σημερινοῦ καθεστῶτος. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐν τῇ οὐσίᾳ αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες εἶναι ἡ πυρῖτις τῆς γνωστῆς ἱστορίας. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν αἱ δυνατότητες πρὸς τί ἡ συζήτησις; Ὑποθέτω, ὅτι θὰ παραδεχθῆτε ὅτι αἱ γενικαὶ αὐξήσεις ὄχι μόνον δὲν διορθώνουν τὰς ἀδικίας καὶ τὰς ἀνισότητας, ἀλλὰ τὰς ἐπιτείνουν, διότι αἱ γενικαὶ αὐξήσεις θὰ δοθοῦν ἐπὶ δικαίων καὶ ἀδίκων. Διὰ τοῦτο ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν. Διατί ὁ ὑπάλληλος ποὺ παίρνει ἐπὶ πλέον τοῦ μισθοῦ του π.χ. εἴκοσι χιλιάδας ἀπὸ συμβούλια καὶ γενικῶς μὴ συντάξιμα ἐπιδόματα καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι ποὺ δὲν παίρνουν δραχμὴν θὰ πάρουν τὴν ἰδίαν αὔξησιν; Αὐτὸ ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν ὡς δίκαιον καὶ ὀρθόν.

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μετὰ τὴν διασαφήνισιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ συνεννοηθῶμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ τὴν διασαφήνισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ὑπάρχουν σήμερον δυνατότητες πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἐργαζομένων, τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ σύστασίς μας. Τὸ θέμα ἀφορᾷ ὅλους τοὺς μισθοβιώτους, γενικῶς. Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἐργαζομένων μόνον ὡς κοινωνικὸν θέμα καὶ ὄχι ὡς θέμα δημιουργίας ἀνθρώπων ἐπιστρατευομένων, τῶν μὲν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Κράτους, τῶν δὲ λοιπῶν ἐργαζομένων εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, τότε νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχῃ εἰς τοὺς προγραμματιζομένους σκοπούς. Τὸ λέγω αὐτὸ καὶ φοβοῦμαι, διότι, τόσον κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ σήμερον σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ἐμμέσως, ἐξηρτήσατε τὸ ὕψος τῶν αὐξήσεων ἐκ τοῦ ὕψους τοῦ περισσεύματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, εἶπεν, ὅτι θὰ ἐπιδιώξητε αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία θὰ συνδυασθῇ μὲ δικαιοτέραν κατανομήν του, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων. Καὶ προσέθεσεν, ὅτι ἕκαστον ἀπὸ τὰ δύο αὐτὰ θέματα ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν διὰ τὸ ἕτερον. Πιστεύομεν, ὅτι αἱ δαπάναι διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς εἶναι παραγωγικαί, διότι οὕτω θὰ αὐξήσουν τὰς δυνατότητας τῶν δημοσίων λειτουργῶν, νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν ἀπόδοσιν. Χωρὶς αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, φοβοῦμαι, ὅτι ἔχει χαθῆ ὁ στόχος. Καὶ τὸ λέγω αὐτό, διότι ἐνθυμοῦμαι ἐκείνην τὴν ὡραίαν ἐποχὴν τῆς 8ετίας τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅπου εἰς κἄθε αἴτημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, ἠκούαμεν στερεοτύπως: Ἡ νομισματικὴ σταθερότης καὶ ὁ ἰσοσκελισμὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἐπιτρέπουν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν, τὴν ἐμποδίζουν.

§22Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν ηὐξήθησαν αἱ ἀποδοχαί, κ.κ. συνάδελφοι; Μὰ ὑπάρχουν ἀριθμοὶ καὶ μάλιστα ἀριθμοὶ ἠλεγμένοι.

§23Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ὑπῆρξαν ὅμως, ἀφοῦ θέλετε, αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅστις ηὐξήθη εἰς τὸ πολλαπλάσιον τοῦ 1955 ὅτε ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ποὺ δὲν ἠκολουθήθη ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν ἀμοιβῶν τῶν ἐργαζομένων. Συνεπῶς, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξεν αὔξησις διὰ τοὺς μισθοβιώτους γενικῶς, ἀλλ’ ὑπῆρξε καθήλωσις καὶ τὴν καθήλωσιν ταύτην ἠθέλησε νὰ δικαιολογῇ μὲ τὰ στερεότυπα ἐπιχειρήματα ποὺ ἀνέφερα, ἡ Ε.Ρ.Ε.

§24Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. ... Καὶ κἄθε αὔξησις ποὺ ἐδόθη, ἐδόθη ὅταν ἔμπαινε τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό.

§25Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὑπῆρξε τόσον τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς 8ετίας καὶ εἶναι ἀπόδειξις ἡ ἀποψινή. Χθὲς συνεζητεῖτο ἓν ἄρθρον περὶ σταυρῶν διὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, σήμερον συζητεῖται μία ἐπερώτησις ἐκτάκτου σοβαρότητος, ὑπῆρξεν ὁμολογουμένως ἐκτάκτως ἱκανοποιητικὴ ἡ ἀγόρευσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις: Ἂν δὲν ἀπατῶμαι τέσσαρες εἶναι παρόντες ἐκ μέρους τῆς δεξιᾶς, καὶ ἀπουσιάζουν ἐκεῖνοι οἱ παράγοντες τῆς δεξιᾶς οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 8ετίαν ἐφρόντισαν τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας ὅπως τὴν ἐφρόντισαν.

§26Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιμένω, εἰς τὸ σημεῖον, ὅτι πρέπει νὰ τοποθετῆται ὀρθῶς καὶ πλήρως εἰς τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως τὸ πρόβλημα τὸ πῶς ἀντιμετωπίζονται αἱ δαπάναι προκειμένου περὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ δυναμικοῦ, τοῦ ἀνθρωπίνου τῆς χώρας. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι σήμερον καὶ εἰς τὰ τελευταῖα χρόνια συνηθίσαμεν, πρῶτον ἀκριβῶς λόγῳ τῆς μεταχειρίσεως ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸς τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς, συνηθίσαμεν μίαν δυσκολίαν καὶ μίαν ἄρνησιν ἀνθρώπων ἱκανῶν οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ βοηθήσουν τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν νὰ ἀποδώσουν περισσότερον. Τεχνικοί, ποὺ τόσον ἔχει ἀνάγκην τὸ Κράτος σήμερον, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔλθουν διὰ νὰ πλαισιώσουν τὰς ἀνάγκας μὲ αὐτὴν τὴν τεχνολογικὴν ἀνάπτυξιν, τὴν τεχνικὴν πρόοδον ἡ ὁποία ἔχει σημειωθῆ καὶ ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸ πηδάλιον εἰς τὰ θέματα τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν τεχνικά, ἀκόμη καὶ ἐπιστημονικὰ στελέχη, ἀπέφυγον καὶ ἀποφεύγουν νὰ μπαίνουν εἰς τὸν Κρατικὸν μηχανισμόν. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα πρόβλημα πληθωρισμοῦ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ λυθῇ διὰ τοῦ Κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ἀναφέρομαι εἰς τοὺς ἀσκουμένους δικηγόρους οἱ ὁποῖοι κάθε τόσον δικαίως ἐγείρουν τὸ πρόβλημα, ἐσπουδάσαμεν, ὀφείλετε νὰ μᾶς δώσετε τὴν ἄδειαν νὰ δικηγορήσωμεν, καὶ δὲν δίδεται ἡ ἄδεια νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των. Ἐν τούτοις θὰ ἠδύνατο αὐτὸς ὁ κόσμος νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν Κρατικὸν μηχανισμόν, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ πλαισιώσουν τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ νὰ γίνουν πράγματι ἀποδοτικοὶ παράγοντες. Ἀλλὰ δὲν προσέρχονται εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν μέσα τους κἄποιαν ζωντάνιαν, ἐκεῖνοι ποὺ ἠμποροῦν νὰ δημιουργήσουν κἄτι τι. Ἐφθάσαμεν εἰς νομοσχέδιον τῆς ΕΡΕ ποὺ ἔγινε νόμος καὶ ἐμειώσαμεν τὰ προσόντα τῶν δικαστῶν, διότι δὲν προσήρχοντο νομικοὶ διὰ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν κλάδον τῶν δικαστῶν. Ἀκόμη ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, μέσα εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, ὡς πρὸς τὸν ποῖον ρόλον παίζουν οἱ ὑπάλληλοι μὲ τὴν νοοτροπίαν τὴν κομματικήν, τὴν ἀνέφερεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὡμίλησε περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀθλίου καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ, ἀπομακρύνει κάθε ἄνθρωπον σεβόμενον ἑαυτὸν ἀπὸ τοῦ νὰ προσέλθῃ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἐὰν αὐτὸ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν ΕΡΕ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὀκταετίας δὲν ἐξοβελισθῇ μὲ μίαν ἐπανάστασιν πραγματικὴν εἰς τὴν νοοτροπίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, τὰς δυνάμεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι θὰ βοηθήσουν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ἡ ὑποταγὴ εἰς τὸ Κόμμα, τὸ πνεῦμα τῆς συνεργασίας τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, πράγματι ἔχει φθάσει εἰς ἀπίθανα σημεῖα, ἔχει προχωρήσει εἰς ἀπίθανον βάθος. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αὐτὰ τὰ ἐπιδόματα τῶν Συμβουλίων, καὶ τὰ συμβούλια ἐδίδοντο καὶ ἐγένοντο ὄχι διὰ νὰ καλύψουν καμμίαν ἀνάγκην, ἀλλὰ διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν ὡρισμένα πρόσωπα. Ἐγὼ θὰ προχωρήσω ἀκόμη περισσότερον διὰ νὰ εἴπω, ὄχι διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν ὡρισμένα πρόσωπα, ἐγένοντο διὰ νὰ ἐξαγορασθοῦν κρατικοὶ λειτουργοί, καὶ ἐφθάσαμεν νὰ γίνουν πράγματι στελέχη κρατικά, ὄργανα κομματικὰ τὰ ὁποῖα ὠργίασαν κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ὠργίασαν κατὰ τὴν 8ετίαν. Ἀλλά, ἀκόμη ἐφθάσαμεν εἰς τὸ φαινόμενον νὰ μὴ ὑπάρχῃ κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἡ ἀντίδρασις ἡ ἠθικὴ τοῦ συνόλου τῶν ὑπαλλήλων. Ἂν παρουσιάσθησαν φαινόμενα ἀντιδράσεως ἢ διαμαρτυρίας εἶναι ζήτημα νὰ μετρῶνται εἰς τὰ δάκτυλα μιᾶς χειρός. Οἱ κρατικοὶ λειτουργοὶ ἀναγκάζονται νὰ σιωποῦν πρὸ αὐτοῦ τοῦ φαινομένου τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε κατὰ τὴν περίοδον τῆς 8ετίας καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀναστολὴ τῆς πορείας ποὺ εἶχε διαγραφῆ ἐπὶ τῆς ΕΡΕ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπελευθερώσωμεν αὐτὸν τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀπογοητευτικὴν κατάστασιν ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει ἂν δὲν ὑπάρξῃ ἐπανάστασις μέσα εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, νὰ γίνῃ τὸ ὄργανον ὅπως τὸ θέλει καὶ τὸ ὑπογραμμίζει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὴν ὑψηλὴν ἀποστολήν του. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσῃ μὲ μέτρα πράγματι θαρραλέα, ἔντονα, ἐπαναστατικὰ διὰ νὰ ἐξυγιάνῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ ἓν ἀπὸ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἡ ἀπὸ τοῦδε οἰκονομικὴ ἱκανοποίησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσητε ὑπηρεσίας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ὅταν ἀπὸ τὸ πρωῒ ὡς τὸ βράδυ τοὺς βασανίζῃ ἡ σκέψις πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῆς ζωῆς.

§28Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ ἐπιδόματα δὲν ἐδίδοντο εἰς πρόσωπα ἀλλὰ εἰς Συμβούλια.

§29Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§30Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἕνα ἄλλο ἐρώτημα θέλω νὰ ὑποβάλω. Δὲν νομίζετε ὅτι ὑβρίζετε ὅλον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος ἂν πιστεύετε σοβαρῶς ὅτι ἐξηγοράζοντο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ; Καὶ νομίζετε ὅτι αὐτὸς ὁ ὑπαλληλικὸς κόσμος τὸν ὁποῖον σεῖς τόσον τοποθετεῖτε χαμηλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ ἀπὸ μίαν ἄλλην Κυβέρνησιν;

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ τελευταῖον διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Πρῶτον, δὲν ἐτοποθέτησα καθόλου χαμηλὰ τὸν ὑπάλληλον, ὅπως δὲν ἐτοποθετήσαμεν ποτὲ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν χαμηλά, ὅταν κάτω ἀπὸ τὴν βίαν τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἡ ΕΡΕ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ ἠναγκάζετο νὰ ψηφίζῃ τὴν ΕΡΕ. Τὸ ἴδιον λέγω προκειμένου περὶ τῶν δημοσίων λειτουργῶν, δὲν τοὺς μειώνω, γνωρίζω ὅτι ζοῦν εἰς ἕνα χαμιτικὸν καθεστώς, γνωρίζω ὅτι ἂν ἀντιδράσουν εἰς κἄποιον εὐνοούμενον τοῦ καθεστῶτος δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν θέσιν εἰς τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν ζωήν. Καὶ θέλετε νὰ προχωρήσω περαιτέρω; Θὰ ἀναφέρω πράγματα ἀνατριχιαστικὰ φαινόμενα αὐτοῦ τοῦ χαμιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπικρατήσει εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Ἐπῆγα εἰς τὰς φυλακὰς διὰ νὰ ἐπισκεφθῶ φυλακισμένους. Τοὺς ἐδέχθην εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Διευθυντοῦ. Τρεῖς μόνον ἐπετρέπετο, διότι ἔτσι εἶναι ὁ νόμος. Παρεκάλεσα νὰ ἴδω καὶ κἄποιον ἄλλον ἐπειδὴ ἦτο πατριώτης μου. Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ Δ)ντὴς ἐπὶ λέξει: «Τὸν εἴδατε αὐτὸν ποὺ μπῆκε μέσα; Αὐτὸς —ἦτο φύλαξ τῶν φυλακῶν— εἶναι ὁ χαφιὲς ὁ ὁποῖος μᾶς παρακολουθεῖ, ἅμα σὲ ἀφήσω νὰ δεχθῇς τὸν τέταρτον, αὔριον τὸ πρωῒ ἡ ἀναφορὰ θὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον». Αὐτὸ τὸ καθεστὼς εἴχατε δημιουργήσει εἰς ὅλας τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας· εἴχατε τὸν χαφιὲ τοῦ Κόμματος διὰ νὰ παρακολουθῇ καὶ ἐλέγχει τὰς κινήσεις τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Δὲν κατηγορῶ λοιπὸν τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους ἀλλὰ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἴχατε δημιουργήσει, καὶ ζητῶ μὲ πλήρη συναίσθησιν καὶ συνείδησιν τῆς πραγματικότητος ἡ ὁποία ὑπῆρχε, νὰ ὑπάρξῃ πράγματι τὸ ζωογόνον καὶ ἀναγεννητικὸν πνεῦμα τὸ ὁποῖον νὰ φέρῃ τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν εἰς τὸν προορισμόν του.

§32Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀπάντησις δὲν ἐδόθη ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὕβρεως ποὺ ἀπηυθύνατε κατὰ τοῦ συνόλου τοῦ κόσμου τῆς Διοικήσεως τῆς χώρας. Δὲν ἀνεφέρθητε εἰς μέτρα ἀστυνομικά, ἀλλὰ ὑπεγραμμίζατε τὴν ὑποταγὴν εἰς τὴν γοητείαν τοῦ χρήματος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὀφείλετε ἀπάντησιν, κ. Ἡλιόπουλε. Ὀφείλετε ἀπάντησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὀφείλετε ἀπάντησιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὀφείλετε ἀπάντησιν εἰς τὸ Σῶμα. Δὲν ὑπάρχει σῶμα Ἑλλήνων Ὑπαλλήλων τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ ποτὲ νὰ ὑποταγῇ εἰς τὴν γοητείαν τοῦ χρήματος. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον ὑπάρχουν ἄθλιαι ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ ἄθλιαι ἐξαιρέσεις ὑπάρχουν παντοῦ. Γενικοὶ ἀφορισμοὶ περὶ ἀθλίου ἐπιπέδου ἀποδεικνύουν τὸ ὕψος τῶν προθέσεών σας.

§33Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅταν ὡμιλήσατε περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἐξηγοράσθησαν διὰ παροχῶν καὶ διὰ τοποθετήσεων εἰς Συμβούλια, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐννοῆτε ὄχι τὸ σύνολον τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἀλλὰ οὔτε κἂν ἕνα μεγάλο ποσοστὸν αὐτοῦ. Διότι προφανῶς —καὶ τὸ ἤκουσα μάλιστα— ἐφ’ ὅσον ὡμιλήσατε περὶ ἐξαγορᾶς διὰ τοποθετήσεώς των εἰς Συμβούλια, εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἐτοποθετοῦντο καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν εἰς Συμβούλια παρὰ μόνον ἕνα 3% τοῦ συνόλου τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Καὶ προφανῶς ἐπίσης θὰ ἐννοῆτε τοὺς Μανδαρίνους, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατεδυνάστευσαν μέσῳ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι τὸ σύνολον τῶν πτωχῶν καὶ ἐντίμων Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὑπῆρξε Γενικὸς Δ)ντὴς Ὑπουργείου ὁ ὁποῖος ἔγινε καὶ Ὑπουργὸς εἰς Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, ἀρνηθεὶς καὶ μὲ ἀπεργίαν παροχὴν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους αὔξησιν 3% ἐνῷ ἐλάμβανε 50 καὶ 60 χιλιάδας δραχμῶν —καὶ τὸ καταγγέλλω ὑπευθύνως καὶ τὸ εἶχον καταγγείλει καὶ τότε— εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ὑπαλλήλων.

§34Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ποῖος εἶναι αὐτός; Νὰ μᾶς τὸν ὀνομάσητε διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσι ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν παράταξιν τῆς Κυβερνήσεως.

§35Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ὑποθέτω ὅτι ἐννοεῖτε, κ. συνάδελφε ἐπὶ τοῦ βήματος, αὐτοὺς καὶ μόνον. Καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Πανελλήνιον ποῖοι εἶναι αὐτοί.

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἦτο σαφὴς ἡ τοποθέτησίς μου. Ὡμίλησα περὶ τῶν ὀλίγων οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ὄργανα τοῦ Κόμματος λαμβάνοντες πλουσιοπαρόχους παροχάς, ὑπὸ τὴν μορφὴν διαφόρων παροχῶν —καὶ πέραν τῶν Συμβουλίων— οἱ ὁποῖοι δὲν ἀναγράφονται, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποιοῦντο εἰς τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν ὡς ὄργανα τοῦ Κόματος, περὶ τῶν ὀλίγων λοιπῶν, περὶ τῶν προνομιούχων τοῦ Κόματος ὡμίλησα καὶ ἀφεώρα ἡ παρατήρησίς μου. Ὅ,τι εἶπον διὰ τὸ ὑπόλοιπον Δημοσιοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐτέλουν ὑπὸ ἀστυνόμευσιν ὄχι δι’ ἀστυνομικῶν πλέον, ἀλλὰ δι’ ἐγκαθέτων ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι καθ’ ὑπέρβασιν διωρίζοντο εἰς τὰς ὑπηρεσίας μὲ μόνην ἀποστολὴν νὰ παρακολουθοῦν καὶ τρομοκρατοῦν τοὺς ὑπαλλήλους. Τὸ μέγα πλῆθος, τὸ σῶμα τῶν Ὑπαλλήλων ἠγωνίζετο, ἐπάλαιεν ἀλλὰ δὲν εὗρε τὸν σωστὸν δρόμον του, διότι δὲν τοῦ τὸν ἔδειξαν αἱ ὑπεύθυνοι Κυβερνήσεις, διὰ νὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖνο ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ.

§37Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ἡ συνδικαλιστική του ἡγεσία, ἡ ΑΔΕΔΥ ἡ ὁποία ἠνείχετο τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ βασικὸν θέμα τὸ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὰ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται: Εἰς τὴν ἐξέτασιν, ἀναμφισβητήτως, τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, πρῶτον, καὶ δεύτερον εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀπὸ τὸ ἄγχος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐκυριαρχοῦντο μέχρι σήμερον, τὸ ἄγχος τοῦ νὰ μὴ γνωρίζῃ ἐὰν εἶναι ἀσφαλὴς ὁ ὑπάλληλος ποὺ κάμνει τὸ καθῆκον του ἀδιαφορῶν διὰ τὸ Κόμμα. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ ὑπάρξῃ μία ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ περαιτέρω ἱκανοποίησις τῶν εὐρυτέρων ἀναγκῶν μὲ τὰ μέτρα τὰ γενικώτερα τὰ ὁποῖα σκέπτεται καὶ μελετᾶ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὑπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν νομίζω ὅτι τὸ αἴτημά μας, πού εἶναι καὶ διαφωνία μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ὅτι πρέπει πρὶν ἀκόμη νὰ ἀρχίσῃ ἡ σταδιακὴ ἐφαρμογὴ καὶ ἀκόμη κατὰ τὴν σταδιακὴν αὐτὴν ἐφαρμογήν, τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν δημοσίων λειτουργῶν, νὰ ὑπάρξῃ ἡ στοιχειώδης αὐτὴ αὔξησις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀνακόψῃ οὔτε θὰ ματαιώσῃ τὴν προσπάθειαν ἐξυγιάνσεως τοῦ μισθολογίου. Πιθανῶς, δι’ ἕνα–δύο–τρεῖς–πέντε μῆνες νὰ ἐπιτείνῃ τὴν ὑπάρχουσαν ἀνισότητα, ἀλὰ ὅταν τὰ μέτρα τὰ ὁριστικὰ θὰ τεθοῦν εἰς ἐφαρμογήν, ὅταν θὰ παύσουν αἱ παροχαὶ αὐταὶ αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τοὺς ὀλίγους, ἀλλὰ εἰς ὄγκον εἶναι πάρα πολλαί, διότι φθάνουν τὰ δύο δισεκατομμύρια περίπου, τότε θὰ εἶναι δυνατὸν πράγματι νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἰσότητα καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον ἡ ἀνισότης αὐτή. Καὶ θὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ τὸ αἴτημα τῆς ἰσότητος, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ τελειώνω, κ. συνάδελφοι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προέβαλε τὴν ἀδυναμίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Νομίζω ὅτι ἐὰν ἱεραρχηθοῦν αἱ δαπάναι ὑπὸ τὸ πνεῦμα ποὺ ἡμεῖς σήμερον τὰς ἐτοποθετήσαμεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καταναλωτικῶν ἀλλὰ περὶ παραγωγικῶν δαπανῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν οἰκονομίαι εἰς ἄλλα κεφάλαια τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι αὐταί. Βεβαίως αὐτὰ ὅλα τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε καὶ σεῖς, τὰς ὑπερόγκους ἀμοιβὰς ὡρισμένων μανδαρίνων τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ἄλλας ὡρισμένας δαπάνας αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς αὐτὰ τὰ περίφημα συνεργεῖα, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς ἀνάγκας ὑπηρεσιακάς, ἀλλὰ δίδονται ἀκριβῶς διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία βελτίωσις, καὶ δι’ αὐτά, διὰ νὰ καθησυχάσω τὸν κ. συνάδελφον ποὺ διεμαρτυρήθη, τοῦ λέγω ὅτι ἀκόμη καὶ εἰς τὰ συνεργεῖα ἐγένοντο κομματισμοί, διότι ὡς δῶρον ἐδίδετο ἀπὸ τὸ συνεργεῖον εἰς τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους, εἰς τοὺς ἰδικούς των, τοὺς ἐκλεκτούς. «Θὰ σὲ βάλλω καὶ σὲ τοῦτο καὶ σὲ κεῖνο τὸ συνεργεῖον». Μερικοὶ δὲν ἐδούλευαν κἂν εἰς τὰ συνεργεῖα καὶ ἐπληρώνοντο. Ἁπλῶς ἀνεγράφετο εἰς τὰς καταστάσεις. Πέραν αὐτῶν τῶν οἰκονομιῶν ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς μίαν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία τελευταίως ἐδημοσιεύθη, ἐλέγχου διοικητικοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Μπέρτσου ἀναφέρεται ὅτι ὁλόκληρος διεύθυνσις ἐλειτούργει διὰ τοῦ Κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ὁλόκληρος διεύθυνσις Ὑπουργείου, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν ἠσχολεῖτο μὲ προσφορὰν ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Κράτος, ἀλλὰ ἐνεφάνισε τὸ Κράτος ὡς εὐνοοῦν, ὡς δημιουργοῦν ἕνα γκαγκστερικὸν καρκίνωμα εἰς τὸν ὀργανισμόν του. Αὐτὸ τὸ αἶσχος θὰ μείνῃ στίγμα εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου, ὅτι ὑπῆρξε, πράγματι, εἰς τὸ Κράτος μηχανισμὸς καὶ ὀργανισμὸς ἐπιδοτούμενος ὑπὸ τοῦ Κράτους, δρῶν κατὰ τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὰ ἐπληρώνοντο ἀπὸ τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Ἀκόμη ὑπῆρχον ἑκατοντάδες ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπιστρατευθῆ διὰ νὰ παρακολουθοῦν τοὺς ἀντιπάλους τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ λεγόμενοι χαφιέδες οἱ γνωστοὶ μὲ τὰ τόσα ὀνόματα καὶ ἐπληρώνοντο ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν, ἀντιμετωπίζεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Ἐπὶ μιᾶς ἐρωτήσεως εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Μπέρτσου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν ὅτι οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἔκθεσιν ἐκείνην ὡς ἀποτελοῦντες «τὸ συμβούλιον τῶν μελετῶν» διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐπιθέσεων, ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει ὅμως μία πληροφορία, δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα μίαν ὑπεύθυνον ἀπάντησιν. Εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, καὶ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν; Διότι ἡ πληροφορία εἶναι ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ κάμνουν τὰ καθήκοντά των. Αὐτοὶ ποὺ ὠργάνωσαν τὴν βίαν ἐξακολουθοῦν νὰ κάμνουν τὸν καθηγητὴν καὶ τινὲς ἐξ αὐτῶν εἶναι καὶ σύμβουλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ ἀναφέρω, τὸ καταγγέλλω ὡς πληροφορίαν, διὰ νὰ δειχθῇ ὅτι ἂν πράγματι αὐτὸ συμβαίνει σημαίνει ὅτι ὑπάρχει ἕνα μεγάλο πρόβλημα ἐκκαθαρίσεως αὐτοῦ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ὑπ’ αὐτὰ τὰ δεδομένα νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης, πέραν τῶν ἄλλων οἰκονομιῶν, πέραν τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ περαιτέρω μὲ τὰς μειώσεις τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, νὰ καλυφθοῦν ὡρισμέναι ἄλλαι ἀνάγκαι ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ.

§39Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἐπ’ αὐτοῦ, διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι, ὄντως, ἀπεμακρύνθησαν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως τὰ ἐν λόγῳ πρόσωπα. Ὡς πρὸς τὴν ἄλλην ἐρώτησίν σας σᾶς ἀναφέρω ὅτι δὲν γνωρίζω ἂν ὑπηρετοῦν ἀλλοῦ, καὶ βεβαίως δὲν θὰ ἦτο τῆς ἁρμοδιότητός μου νὰ τοὺς ἀπολύσω. Πάντως, θὰ ἐρευνήσω τὸ θέμα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ λάβετε ἀπάντησιν.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸν κατάλογον τῶν παρακρατικῶν νὰ μᾶς δώσετε.

§41Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Αὐτὸ δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μας ἁρμοδιότητος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται, κύριε Πρόεδρε, νὰ δευτερολογήσω, διότι νομίζω ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συστάσεώς μας καὶ τὸ περιεχόμενόν σας, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, ἐξήντλησε τὸ θέμα, κυρίως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ὅτι τὸ ἐτοποθέτησεν, ἔδειξε τὴν ἔκτασίν του, τὰ συστατικά του στοιχεῖα καὶ κατέστη περισσότερον ἀναγκαῖον καὶ ἐπεῖγον νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ πραγματοποίησις τῶν ὅσων καὶ εἰς τὴν σύστασίν μας διαλαμβάνονται καὶ περὶ ὅσων ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει ὑποσχεθῆ ἡ Κυβέρνησις καὶ προεκλογικῶς καὶ κατὰ τὴν ἀποψινὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν τούτοις ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὡρισμένα εἰδικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν εἴτε καταφώρους ἀδικίας, εἴτε ἔχουν προσλάβει τὴν μορφὴν τοῦ σκανδάλου. Διὰ τοῦ Β.Δ. 602)1962 χορηγεῖται ἤδη εἰς τοὺς ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοὺς μισθὸς ἀνώτερος κατὰ δύο βαθμοὺς ἐκείνου, τὸν ὁποῖον φέρουν καὶ δυνάμει τοῦ αὐτοῦ διατάγματος ἀπονέμεται καὶ σύνταξις ἀνωτέρα κατὰ δύο βαθμοὺς εἰς ὅσους ἐξέρχονται μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ. Ἡ σύνταξις ὅμως αὐτή, ἡ ἀνωτέρα κατὰ δύο βαθμούς, δὲν χορηγεῖται εἰς ὅσους ἐξῆλθον πρὸ τῆς Δημοσιεύσεως τοῦ Συντάγματος, διότι δὲν ἐδόθη εἰς τοῦτο ἀναδρομικὴ ἰσχύς. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικίας. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν ἐξαντλεῖται μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου. Ἀρχίζει πλέον ἡ σκανδαλώδης ἐκμετάλλευσις τοῦ Διατάγματος. Ἐπὶ τῶν δύο Ὑπηρεσιακῶν Κυβερνήσεων, τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη, δηλαδὴ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ καὶ τῆς ἄλλης ὑπὸ τὸν κ. Μαυρομιχάλην, οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ Ὑφυπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀνεκάλεσαν εἰς τὴν ἐνέργειαν ὡρισμένας, κατ’ ἐπιλογήν, δεκάδας ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐξέλθει πρὶν δημοσιευθῇ τὸ Διάταγμα καὶ παρέμειναν ἐπὶ τόσον, ὥστε νὰ ἐπανεξέλθουν καὶ νὰ ἀπολαύσουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ Β.Δ. 602)1962. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ περὶ σκανδάλου, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ὁποῖον διεπράχθη, διότι αὐτὴ ἡ ἀνάκλησις εἰς τὴν ἐνέργειαν ἔγινε χωρὶς νὰ ὑπάρχουν πραγματικὰ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἀνακληθέντων μόνον ἀπὸ τὴν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐξέλθει πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος, καθιστᾷ κατάδηλον, ὅτι ἔγινε, διὰ νὰ ὑπεισέλθουν εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ. Τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὥστε κατὰ τὴν μελέτην, ἡ ὁποία γίνεται περὶ μισθολογίου καὶ ἄλλων τινῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, νὰ τακτοποιηθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτή. Ὑπάρχει μία δευτέρα περίπτωσις. Ἀφορᾷ, κύριε Πρόεδρε, τοὺς πυροσβέστας καὶ συγκεκριμένως τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Σώματος. Εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων παρεχωρήθη τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐπὶ τριετίαν παραμονῆς των ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, μετὰ τὴν κατάληψίν των ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὥστε νὰ συμπληρώσωσι συντάξιμα ἔτη. Δίκαιον καὶ ὀρθὸν τὸ μέτρον. Τοῦτο ὅμως ἰσχύει μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατελήφθησαν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ τοὺς ἐδόθη ἡ τριετία, ἀφ’ ἧς ἐδημοσιεύθη τὸ σχετικὸν Διάταγμα, δὲν παρεχωρήθη ὅμως τὸ εὐεργέτημα τοῦτο εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατελήφθησαν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὶν δημοσιευθῇ τὸ Διάταγμα. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἀδικίας. Τὸ δεύτερον. Εἰδικῶς διὰ τοὺς πυροσβέστας καὶ διὰ καμμίαν κατηγορίαν των δὲν ἐλήφθη τὸ ἀνάλογον μέτρον, ἐνῷ ἐλήφθη διὰ τὰ ἄλλα δύο Σώματα, τῶν ὁποίων ἡ ὑπηρεσία καὶ κατὰ τὰ ἔθιμα καὶ κατὰ τὴν νομοθεσίαν θεωρεῖται, ὅτι εἶναι τῆς αὐτῆς φύσεως καὶ πάντοτε, ὅταν λαμβάνεται ἕνα μέτρον διὰ τὸ ἓν Σῶμα, λαμβάνεται καὶ διὰ τὰ ἄλλα δύο Σώματα. Ἀλλὰ εἰς βάρος τῶν πυροσβεστῶν, κύριε Πρόεδρε, εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τῆς συντάξεώς των ἔχει γίνει καὶ μία ἄλλη ἀδικία. Ἡ φύσις τοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι τοιαύτη, σκληρὰ ἐννοῶ, ὥστε τὸ ὅριον ὑπηρεσίας εἶναι τριακονταετία καὶ ὄχι ἡ τριακονταπενταετία. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ 35 χρόνια νὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπάγγελμα ὁ πυροσβέστης. Ἐπομένως ὁ πυροσβέστης ἐξέρχεται —δὲν μπορεῖ νὰ κάμῃ διαφορετικά, ἐφ’ ὅσον εἶναι τριακονταετία— ἐξέρχεται μετὰ ὑπηρεσίαν 30 ἐτῶν καὶ οὕτω στερεῖται τὰ 3)50 τῆς συντάξεως τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ἓν σεβαστὸν ποσόν, διότι τὰ πέντε τελευταῖα ἔτη εἶναι τὰ περισσότερον παραγωγικὰ ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτήσεως. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, κατὰ τὴν μελέτην, ἡ ὁποία γίνεται ἐπὰ τῶν θεμάτων αὐτῶν, νὰ ἐπανορθωθῇ ἡ ἀδικία. Ἀνέφερα τὰ περιστατικά, κ. Πρόεδρε, προλαμβάνων ἐνδεχομένην σκέψιν ἢ ἀπάντησιν ὅτι ἐφ’ ὅσον γίνεται μελέτη, θὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ μελέτη. Ὑπάρχει κ. Ὑπουργέ, τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον διατυπώνει τὸ σύνολον τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κόσμου, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταφεύγουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ νὰ ζητήσουν στοιχεῖα, ἔγινε λόγος ἐπανειλημμένως περὶ μανδαρίνων, οἱ ὁποῖοι καὶ λόγῳ συντηρητικῆς παραδόσεως καὶ λόγῳ ἰδίων συμφερόντων δὲν παρέχουν τὰ πλήρη, τὰ ἀκριβῆ στοιχεῖα εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὥστε αὐτοὶ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι πρόκειται περὶ περιπτώσεως καταφώρου ἀδικίας, ὁπότε νὰ εἰσηγηθοῦν ἀνάλογα μέτρα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔκρινα σκόπιμον ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συστάσεως ἔπρεπε τὰ δύο αὐτὰ θέματα νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τρόπον ὥστε ἡ ὁρισθεῖσα ἢ μέλλουσα νὰ συσταθῇ ἐπιτροπὴ μελέτης τῶν θεμάτων αὐτῶν, νὰ τὰ ἔχει ὑπ’ ὄψει της. Προχωρῶ ἀκόμη εἰς μίαν πρότασιν ἡ ὁποία γίνεται ἐκ μέρους τῶν συνταξιούχων, πολλοὶ τούτων εἶναι εἰδικοὶ εἰς τὰ συνταξιοδοτικὰ θέματα καὶ τὴν κίνησιν στατιστικῶν στοιχείων καὶ προσφέρονται νὰ ἐργασθοῦν παρὰ ταῖς Ἐπιτροπαῖς αὐταῖς, διὰ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον ἡ μελέτη καὶ νὰ μὴ στοιχίσῃ οἰκονομικῶς. Ἀκόμη εἰς τὴν πρότασίν των περιλαμβάνουν καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ μελέτη ἀποδείξῃ, ὅτι ὑπάρχουν ἀδικίαι, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανορθωθοῦν, διὰ νὰ μὴ ἐπιπέσῃ ἀποτόμως τὸ βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν, δέχονται νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ θέματα αὐτὰ κατὰ μίαν σταδιακὴν διαδικασίαν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἄνεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπωφεληθοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ γίνῃ ἡ μελέτη ἡ ὁποία θὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τὰ θέματα αὐτά.

§44Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, εἰς ἀπάντησιν τῶν τελευταίων παρατηρήσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὅτι αἱ δύο παρατηρήσεις, αἱ συγκεκριμέναι, εἶναι ἄξιαι πολλῆς προσοχῆς καὶ θὰ τύχουν τῆς δεούσης μελέτης κατὰ τὸν κατάλληλον χρόνον. Θὰ ἠδυνάμην νὰ προσθέσω, ὅτι ἀποτελοῦν μόνον δύο χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας. Ὑπάρχουν καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ προστεθοῦν ἄπειροι, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τῆς παρούσης συζητήσεως ἡ ἀναφορὰ εἰς τοιαύτας συγκεκριμένας περιπτώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δικονομίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχον εἴπει, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ καταρτισθῇ θὰ περιλάβῃ καὶ ἐκπροσώπους τῶν συνταξιούχων διὰ νὰ μελετήσῃ τὰς ἀδικίας καὶ νὰ ἐπανορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα. Φυσικὰ θὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις ὅλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μας θέσιν ὡς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως, δύναμαι νὰ προσθέσω κἄτι τὸ ὁποῖον θεωρῶ αὐτονόητον, ὅτι βεβαίως τιμῶμεν τοὺς ὑπευθύνους ὑπηρεσιακούς μας συμβούλους, ἀλλὰ ὑποθέτω ὅτι θὰ μᾶς ἀδικήσετε ἐὰν ὑποθέσετε ὅτι ἡ εἰσήγησις ἐπὶ νομοθετικῶν θεμάτων τοιαύτης σημασίας θὰ ὑπαγορευθῇ ἀπὸ τὰς ἰδικάς των καὶ μόνον εἰσηγήσεις. Θὰ εἶναι ὑπεύθυνος πολιτικὴ εἰσήγησις, ἡ ὁποία θὰ ἐκφράζῃ τὰς ἀπόψεις καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κόμματος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶμεν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν κ.κ. Ἠλιοῦ, Μπριλλάκη κλπ. περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, δι’ ἧς ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, διότι δὲν παρέσχε τὰς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83)8)30.3.64 ἐρωτήσεως πληροφορίας ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν Ἰαματικῶν Πηγῶν Νιγρίτης, οὐδὲ κατέθεσε τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα καίτοι παρῆλθεν ἡ νόμιμος προθεσμία. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ γνωρίσητε ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις ἀπόψε, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν ἀποζημιώσεων δι’ ἀπαλοτριώσεις πρὸς κατασκευὴν τοῦ φράγματος Καστρακίου Ἀχελώου.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητηθῇ, κύριε συνάδελφε, πρῶτον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 καὶ κατόπιν ἡ ἰδική σας.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ παροῦσα ἐπερώτησις ἔρχεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι ἀναφέρεται εἰς θέμα μὲ βεβαρημένο καὶ ἁμαρτωλὸν παρελθὸν καὶ εἰς θέμα παρόν, τὴν διακήρυξιν ὅτι θὰ κτυπηθῇ τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθόν. Φαίνεται ὅμως ὅτι τὸ σκανδαλῶδες παρελθόν, λόγῳ κεκτημένης ταχύτητος συνεχίζεται καὶ σήμερον. Ἕτερος λόγος ὁδηγήσας εἰς τὴν παροῦσαν συζήτησιν εἶναι, ὅτι ἐσημειώθη καὶ ἐπὶ σημερινῆς Κυβερνήσεως τὸ πρῶτον κροῦσμα —καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ προσέξωμεν— ἐλλείψεως τῆς ἀπαιτουμένης εὐαισθησίας ἀπὸ πλευρᾶς τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργοῦ καὶ Ὑφυπουργοῦ τῆς Προεδρίας. Διότι ἀμφότεροι ὤφειλον ἐντὸς τῆς τασσομένης προθεσμίας τῶν ἄρθρων 50 καὶ 51 τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἔχουν ἀπαντήσει ἢ νὰ ἔχουν καταθέσει τὰ σχετικὰ ἔγγραφα περὶ τῶν ὁποίων εἶχε καταστῆ ἡ ἐρώτησις αἴτησίς μας. Ἀτυχῶς ὅμως οἱ δύο ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ οὔτε ἀπήντησαν εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησιν, ἀλλ’ οὔτε δὲ καὶ ἐδικαιολόγησαν τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων. Κατόπιν τούτων εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους μας ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς θέμα: Εἰς τὴν Κοινότητα Θερμῶν τῆς ἐπαρχίας Βισαλτίας Σερρῶν ὑπάρχουν δύο σπουδαῖαι ἰαματικαὶ πηγαί. Ἡ μία εἶναι θερμὴ καὶ ἡ ἄλλη ψυχρή. Ἡ θερμὴ πηγὴ προσφέρεται δι’ ἐπιτόπιον λουτροθεραπείαν διὰ τὴν ἴασιν διαφόρων ἀσθενειῶν. Τῆς ψυχρᾶς πηγῆς τὸ ὕδωρ ἐμφιαλόμενον διατίθεται πρὸς ποσιθεραπείαν. Καὶ αἱ δύο πηγαὶ εἶναι πολύτιμοι. Θὰ ἦτο δυνατὸν π.χ. τῆς ψυχρᾶς ἡ παραγωγὴ νὰ κατακλύσῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ ἐξάγεται καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὐχερέστατα. Τοῦτο ὅμως δὲν συμβαίνει σήμερον, διότι λόγῳ τῶν ὑπόπτων ἀνωμαλιῶν περὶ τὰς πηγὰς αὐτὰς δὲν ἔχουν αὗται ἀξιοποιηθῆ ἐπαρκῶς. Οὕτω δὲ ἀντὶ νὰ ἐξάγεται τὸ νερὸ Νιγρίτης, λόγῳ τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως εἰς τὴν περιοχήν, ἔχομεν διὰ τῆς μεταναστεύσεως ἐξαγωγὴν τοῦ πολυτίμου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ἡ ὑπολειτουργία καὶ τῶν δύο πηγῶν συνεχιζομένη καὶ μέχρι σήμερον, ὀφείλεται ὡς προανέφερον, εἰς ἀνωμαλίας ἐπὶ Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ. Συγκεκριμένως δὲ ἐνῷ ὁ Ε.Ο.Τ. εἶχεν ὑποχρέωσιν καθοριζομένην διὰ νόμου νὰ προκηρύξῃ δημοπρασίαν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν πηγῶν αὐτῶν, δὲν τὸ ἔπραξε. Παρεβίασε τὸν νόμον καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ εἶχε καὶ ἐπὶ ὁλόκληρον διετίαν ἀνέβαλε τὴν προκήρυξιν τῆς δημοπρασίας. Ἐπὶ δὲ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὁ Ε.Ο.Τ. προεκήρυξε μὲν δημοπρασίαν διὰ τὴν 5ην Μαρτίου 1964, ἀλλὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀντὶ νὰ διεξαχθῇ ἡ δημοπρασία ἀνηγγέλθη ἀπόφασις ἀναβολῆς της διὰ τὴν 14ην Μαρτίου 1964. Τὴν 14ην Μαρτίου πάλιν, ἀντὶ νὰ διεξαχθῇ ἡ δημοπρασία, ἀπεφασίσθη ἡ ἐπ’ ἀόριστον νέα ἀναβολή της! Οἱ λόγοι τῆς ἀναβολῆς ἢ δὲν ἀναφέρονται ἤ, ὡρισμένοι τοὐλάχιστον ποὺ ἀναφέρονται, καταρρίπτονται καὶ ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ ἀπὸ τὰ πράγματα. Οἱ λόγοι αὐτοὶ μᾶς ὡδήγησαν νὰ καταθέσωμεν τὴν ἐρώτησίν μας καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν συζητουμένην σήμερον ἐπερώτησιν. Κύριοι βουλευταί, αἱ διαρκεῖς καὶ ἀδικαιολόγηται ἀναβολαί, ὑπηγορεύθησαν ἀπὸ ὕποπτα συμφέροντα. Τὰ ἐπισημαίνω καὶ εἰς τὴν ὁμιλίαν μου θὰ ἐπανέλθω πληρέστερον. Ὅσον αἱ πηγαὶ τῆς Νιγρίτης εὑρίσκονται εἰς ὑποανάπτυκτον κατάστασιν, τόσον ἄλλαι πηγαὶ εὑρίσκουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ μονοπωλοῦν τὴν κατανάλωσιν ποσιθεραπευτικῶν νερῶν. Αἱ ἄλλαι πηγαὶ εὑρισκόμεναι κυρίως εἰς Βορ. Ἑλλάδα, τελοῦν ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν παραγόντων τῆς ἐπὶ ΕΡΕ εὐνοιοκρατίας. Αὐτοὶ ἔχουν συμφέρον νὰ ὑπολειτουργῇ ἡ «Νιγρίτα» νὰ μὴ τοὺς ἀνταγωνίζεται διὰ νὰ εἰσάγουν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐμφιαλωμένον ὕδωρ τῶν ἰδικῶν των πηγῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ κατώτερον τῶν πηγῶν τῆς Νιγρίτης. Φυσικά, δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει ὅτι ἐκ τῆς μὴ ἀξιοποιήσεως τῆς «Νιγρίτας», αἱ ἐκ τῆς σχετικῆς συμβάσεως πρόσοδοι τῆς Κοινότητος «Θερμῶν» ἐκμηδενίζονται. Οὔτε ὅτι λόγῳ τῆς ὑπολειτουργίας δὲν γίνεται ἐξαγωγὴ τῆς «Νιγρίτας» εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν ἀπορροφῶνται καὶ ὑποαπασχολούμενοι διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἐπίσης δέ, ὅτι οἱ ἀσθενεῖς οἱ ὁποῖοι μεταβαίνουν πρὸς λουτροθεραπείαν εἰς τὴν θερμὴν πηγήν, διότι δὲν ἔχουν τὰς ἀπαιτουμένας ἀνέσεις, κινδυνεύουν νὰ χειροτερεύσῃ ἡ ὑγεία των. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἁμάρτημα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἁμάρτημα προϋπῆρχεν. Ἁμάρτημα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἀναβολὴ τῆς δημοπρασίας. Ποία εἶναι ἡ ἱστορία διὰ τὴν μὴ ἀξιοποίησιν τῶν πηγῶν. Τὸ 1950, παρεχωρήθη ἡ ἐκμετάλλευσις εἰς ἕνα ἀνάδοχον, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν εἶχε τὰ προσόντα οὔτε καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς πηγάς. Κατόπιν τῆς ἀδυναμίας τοῦ ἀναδόχου αὐτοῦ, κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. παρεχωρήθησαν αἱ δύο πηγαὶ εἰς δύο ἄλλας ἀναδόχους, πρὸς χωριστὴν ἐκμετάλλευσιν. Τὸ 1954, βάσει τοῦ νόμου 2804)54, ὅλαι αἱ συμβάσεις ἰαματικῶν πηγῶν ἀνεμορφώθησαν. Ἡ ἀναμόρφωσις ἔγινε καὶ διὰ τὴν «Νιγρίτα» καὶ παρετάθη ὁ χρόνος τοῦ προνομίου μέχρι τοῦ 1980. Ἔναντι δὲ ταύτης, ὁ νέος ἀνάδοχος, βάσει τῆς ἀναμορφώσεως τῆς συμβάσεως, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐγκαταστήσῃ νέα μηχανήματα καὶ νὰ προβῇ εἰς νέας ἐγκαταστάσεις πρὸς πληρεστέραν ἀξιοποίησιν τῶν πηγῶν. Ἡ ἀναμόρφωσις τῆς συμβάσεως γίνεται μὲ τὸν νέον ἀνάδοχον τὸν ὑποκαταστήσαντα τὸν ἀρχικόν. Πρὸς αὐτὸν τὸν ὑποκαταστήσαντα κοινοποιεῖται ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ., αὐτὸς δὲ ἀποδεχόμενος καταθέτει καὶ τὴν ἐγγύησιν τῶν 200.000 δραχμῶν καὶ προσέρχεται νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἀναμορφωθεῖσαν σύμβασιν. Τί γίνεται ὅμως; Ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ἀναμορφουμένων συμβάσεων, αὗται ὑπογράφονται μὲ τοὺς ὑποκαθιστῶντας ἀναδόχους, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ο.Τ., ἀπαιτεῖ νὰ συνυπογράψῃ τὴν σύμβασιν καὶ ὁ ἀρχικὸς ἀνάδοχος, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐζήτησε καὶ αὐτὸς διὰ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἐκβιάζῃ τοὺς ὑποκαταστήσαντας αὐτὸν νὰ τὸν πληρώσουν. Τί ἀπεκαλύφθη ὅμως, κ. συνάδελφοι. Ὅτι ὁ ἀρχικὸς ἀνάδοχος ἦτο πρόσωπον ἀνύπαρκτον νομικῶς, ἦτο πτωχεύσας. Κατὰ συνέπειαν ὡς ἀνύπαρκτον πρόσωπον δὲν ἠδύνατο ἐγκύρως νὰ ὑπογράψῃ. Παρὰ ταῦτα ὁ Ε.Ο.Τ. ἐπέμεινεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ παρὰ τοῦ ἀρχικοῦ ἀναδόχου. Ἀποτέλεσμα ἦτο ὁ νέος ἀνάδοχος νὰ προβῇ εἰς σωρείαν διαμαρτυριῶν καὶ ὁ ΕΟΤ νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι πράγματι τὸ δίκαιον ἦτο μὲ τὸ μέρος τοῦ νέου ἀναδόχου, ἀλλὰ ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ ἀνωμαλία προέκυψεν ἐκ σφάλματος τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2804)54, ἐπειδὴ δὲ αὐτὴ ἔπαυσεν ὑφισταμένη, ὁ ΕΟΤ ὑπεσχέθη τακτοποίησιν τοῦ θέματος διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ (ἐπιψηφίσεως δηλαδὴ διατάξεως ἐπιτρεπούσης τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μεταξὺ ΕΟΤ καὶ νέου ἀναδόχου). Ἐβεβαίωσεν μάλιστα ὁ ΕΟΤ τὸν νέον ἀνάδοχον ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἕτοιμον νομοσχέδιον μὲ τὴν σχετικὴν διάταξιν. Ἐπηκολούθησε συνέχεια περὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν «φάντασμα» διότι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἀπὸ τοῦ 1957 μέχρι 1960 ἐκκρεμοῦσε μεταξὺ Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ Βουλῆς καὶ δὲν ἐψηφίζετο. Τοῦτο διότι παρενέβησαν τὰ ὕποπτα ἀνταγωνιστικὰ τῆς «Νιγρίτης» συμφέροντα μέσῳ τοῦ πολιτικοῦ γραφείου καὶ ἄλλων πολιτικῶν παραγόντων. Ὁ δὲ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἐξακολουθεῖ βεβαιώνων ὅτι τὸ θέμα ὡς ἐντελῶς τυπικὸν θὰ τακτοποιηθῇ. Ἀλλ’ ἡ διαδικασία αὐτὴ τῶν διαρκῶν ἀναβολῶν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας ἀπεκαλύφθησαν καὶ οἱ ἐπεμβαίνοντες διὰ τὴν μὴ ψήφισίν της, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ καὶ νὰ κρατήσῃ, διότι πλέον τὸ σκάνδαλον θὰ ἀπεκαλύπτετο πλήρως. Διὰ ταῦτα κατὰ Μάϊον τοῦ 1960 ἀντὶ τῆς ὑπεσχημένης διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἐρρύθμιζε τὸ θέμα, ψηφίζεται ἄλλη διάταξις. Εἰς τὸ πρῶτον στάδιον ἡ ὑπόσχεσις, αἱ ἀναβολαί· εἰς τὸ δεύτερον, ἡ πλήρης ἐπίθεσις. Ψηφίζεται, λοιπόν, ἄλλη διάταξις ἀντὶ ἐκείνης, τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποσχεθῆ. Καὶ τὶ λέγει ἡ διάταξις αὐτή; Ὅτι ἀνατίθεται ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πηγῶν αὐτῶν εἰς μίαν κοινοπραξίαν τῆς Κοινότητος Θερμῶν καὶ τοῦ Δήμου Νιγρίτης. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ἐδῶ, διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν πραγμάτων, ὅτι αἱ πηγαὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπόστασιν 50 μέτρων ἀπὸ τὸ Κοινοτικὸν Κατάστημα τῆς Κοινότητος Θερμῶν καὶ 5 χιλιομέτρων ἀπὸ τὰ σύνορα τοῦ Δήμου Νιγρίτης. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτὸ τὸ οὐσιῶδες. Ἀναθέτει, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ διάταξις αὐτὴ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἐκμετάλλευσιν τῶν πηγῶν εἰς τὴν Κοινοπραξίαν Δήμου Νιγρίτης–Κοινότητος Θερμῶν, μὲ ποσοστὰ 65% διὰ τὸν Δῆμον Νιγρίτης καὶ 35% διὰ τὴν Κοινότητα Θερμῶν. Ἀλλ’ ἡ ἀνάθεσις εἰς Κοινοπραξίαν τῆς ἐκμεταλλεύσεως γίνεται ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Ὁ πρῶτος, ὅτι εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ε.Ο.Τ. θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαπιστώσῃ ἐὰν ἡ Κοινοπραξία αὐτὴ ἦτο εἰς θέσιν δι’ αὐτεπιστασίας νὰ προχωρήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐὰν τὸ πόρισμά της ἦτο ὅτι ὑπάρχει ἀδυναμία τῆς Κοινοπραξίας, τότε ἔπρεπεν ἀμέσως ὁ Ε.Ο.Τ. νὰ προκηρύξῃ δημοπρασίαν διὰ τὴν ἀνάδειξιν νέου ἀναδόχου ἐκμεταλλεύσεως τῶν πηγῶν. Τόσον τοῦτο εἶχε σημασίαν καὶ τόσον εἶχε καταστῆ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, κ.κ. βουλευταί, φανερὸν ὅτι κἄτι τὸ ὕποπτον συμβαίνει περὶ τὴν ὑπόθεσιν, ὥστε κατὰ τὴν συζήτησιν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος ἠρώτησεν ἤ, μᾶλλον, ἐπέμεινε καὶ ἐζήτησε νὰ διευκρινίσῃ σχετικῶς, τότε ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ κ. Τσάτσος. Λέγει ὁ κ. Μπακόπουλος: Πέστε, κ. Ὑπουργέ, σαφέστερα, πότε θὰ ἐνεργηθῇ ἡ δημοπρασία; Ἀπαντᾷ ὁ κ. Τσάτσος: Ἐπαναλαμβάνω, ἀμέσως μόλις ὑπάρξῃ ἀπόφασις τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πηγῶν ἀπὸ τὴν Κοινοπραξίαν. Αὐτὴ ἦτο ἡ διάταξις, ποὺ ἐψηφίσθη. Ὑπεχρέωνεν ἐπίσης ἡ διάταξις τὸν ἀνάδοχον κατὰ τὴν δημοπρασίαν νὰ καταβάλῃ ἕνα 10% τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων. Τί ἀντάλλαγμα θὰ εἶχεν ὁ Ε.Ο.Τ. κατὰ τὴν διάταξιν; Τὸ ἀντάλλαγμα ἦτο ὁ διὰ τῆς δημοπρασίας ἀναδειχθησόμενος νέος ἀνάδοχος ὑπεχρεοῦτο νὰ ἐξαγοράσῃ ὅλες τὶς ἐγκαταστάσεις ποὺ ἔκαμεν ὁ προκάτοχος. Καί, δεύτερον, διὰ νὰ εἶναι ἀσφαλὲς ὅτι θὰ εἰσπράξῃ ὁ προηγούμενος ἀνάδοχος ὅσα θὰ τοῦ ἐπιδικάσουν τὰ δικαστήρια διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἐγκαταστάσεών του, ὑπεχρεοῦτο ὁ ἀναδειχθησόμενος ἀνάδοχος νὰ καταθέσῃ καὶ 15% τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων μέχρις ὅτου ἐκδοθῇ δικαστικὴ ἀπόφασις ἡ ὁποία θὰ καθορίσῃ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀποζημίωσις, διὰ νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἀσφάλειαν τὸ ποσὸν αὐτό. Αὐτὴ ἡ διάταξις, κ.κ. βουλευταί, ἐψηφίσθη ὅπως εἶπα τὸν Μάϊον 1960. Ἑπομένως πρόκειται περὶ τῆς διατάξεως τοῦ νόμου 4086) 1960 καὶ βάσει αὐτῆς ἔπρεπεν ἀμέσως νὰ γίνῃ δημοπρασία, ἀλλὰ τὸ ἀμέσως εἶχεν ὡς προϋπόθεσιν ὅτι εἰδικὴ ἐπιτροπὴ θὰ διεπίστωνε τὴν ἀδυναμίαν τῆς κοινοπραξίας. Ἐπακολουθεῖ ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς καὶ λέγει, ὅτι ἀπὸ τὴν μελέτην διαπιστώνω ὅτι εἶναι ἀδύνατον καὶ ἀσύμφορον ἐντελῶς ἡ κοινοπραξία νὰ ἔχῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δύο πηγῶν. Προσωπικῶς δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὸ ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄποψις τοῦ ἰδικοῦ μας κόμματος εἶναι, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ποὺ ὑπάρχει ὑπόγειος πλοῦτος ὀρθότερον εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις νὰ ἀνατίθεται εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἐδῶ κρίνομεν βάσει τῶν κριτηρίων, βάσει τῶν νόμων καὶ βάσει τῶν διατάξεων ποὺ ἐψήφιζεν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ καὶ ἐκληρονόμησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Ἔλεγε, λοιπόν, ἡ Ἐπιτροπή, ἀδύνατος ἡ ἐκμετάλλευσις ἀπὸ τὴν κοινοπραξίαν. Ἔπρεπεν ἑπομένως νὰ ἐπακολουθήσῃ ἀπὸ τὸν Μάϊον 1960 ἀμέσως — ὁ κ. Τσάτσος πρὸς κ. Μπακόπουλον — ἀμέσως ἡ δημοπρασία. Ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν 1962–1963 δὲν προκηρύσσεται ἡ δημοπρασία. Διατί, κ.κ. βουλευταί; Διότι ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἡ ἐκκρεμὴς αὐτὴ κατάστασις, ὁ ἀνάδοχος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διακινδυνεύσῃ νὰ ἀξιοποιήσῃ πλήρως τὰς πηγάς. Ἑπομένως εἰς ὑπολειτουργίαν αἱ πηγαὶ αὐταί, ἑπομένως μονοπώλιον τῶν ἐνδιαφερομένων κύκλων, ποὺ εἶχον ἄλλας χειροτέρας πηγάς, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὁ οὐσιώδης ἀνταγωνιστὴς εὑρίσκετο εἰς ὑπολειτουργίαν ἠδύναντο αὐτοὶ νὰ μονοπωλήσουν τὴν ἀγορὰν διὰ νὰ κερδίσουν καὶ νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ βλάβη ἀκόμη τῆς ὑγείας τοῦ κοινοῦ. Λέγεται, κ.κ. βουλευταί, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἐπίσημα καὶ ὑπεύθυνα καὶ ἐνυπόγραφα χαρτιά, ὅτι αἱ ἐπεμβάσεις διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς δημοπρασίας ἐγένοντο καὶ ἀπὸ τὸ πολιτικὸν γραφεῖον μὲ προσωπικὸν ἐνδιαφέρον τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ καὶ ἄλλων παραγόντων τῆς ΕΡΕ καὶ ὡρισμένου κύκλου συμφερόντων. Ἐὰν ἔθετα ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὀνόματα, στοιχεῖα περιπτώσεις κλπ., ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ θεωρηθῇ ὅτι γίνεται προσπάθεια προσωπικῶν ἐπιθέσεων ἢ σκανδαλοθηρίας. Δὲν θὰ τὸ ἐπιχειρήσω διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ καθυστέρησις, μόνον θὰ διατυπώσω ἐρωτηματικὰ πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ἔχει λάβει τὰς καταγγελίας αὐτὰς ὑπευθύνως ἡ Κυβέρνησις, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι τὰς ἔχει λάβει καὶ γνωρίζει ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν ἐπεμβάσεων καὶ τοὺς λόγους καὶ τὰ συμφέροντα ποὺ ἤθελαν νὰ προστατεύσουν τί ἐπεδίωκαν, κύριοι βουλευταί;

§49Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐὰν δὲν λεχθοῦν αὐτὰ τὰ κύρια σημεῖα, κύριε συνάδελφε, τί ἀξίαν θὰ ἔχῃ ὁλόκληρος ἡ ὁμιλία σας;

§50Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἕνας τρόπος νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν ἀξίαν τοῦ περιεχομένου μιᾶς ὁμιλίας. Μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς ἐγὼ θὰ περιορισθῶ ἐκεῖ ποὺ ἐτοποθέτησα τὸ θέμα, ὑπάρχει ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἔχει εὐθύνην καὶ θὰ ἀπαντήσῃ. Ἡ συνέχεια ἐξαρτᾶται.

§51Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁλοκληρώσετε.

§52Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δι’ ἕνα ἠμπορεῖ νὰ ἦσθε βέβαιος, ὅτι ὅσα εἶναι ἀναγκαῖα νὰ ἀποκαλυφθοῦν, θὰ ἀποκαλυφθοῦν. Ἀλλὰ κρίνω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι εἶναι ὀρθότερον καὶ καλύτερον αὐτὰ νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ἐὰν δὲν λεχθοῦν, ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη καὶ πρέπει νὰ ἀποκαλυφθοῦν, θὰ ἀποκαλυφθοῦν. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ ἡ ἀναβολὴ τῆς δημοπρασίας σκοπὸν εἶχεν ἀφ’ ἑνὸς νὰ διατηρήσῃ ἐν ὑπολειτουργίᾳ τὰς πηγὰς αὐτὰς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐγένετο κατεργασία καὶ προσπάθεια νὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 4086, ὥστε εἰς τοὺς ὅρους τῆς δημοπρασίας νὰ μὴ ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐπιτάσσει εἰς τὴν διακήρυξιν τὸ ἄρθρον 28. Συγκεκριμένως, δηλαδή, ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἐγκαταστάσεων, ἡ καταβολὴ ἀπὸ τὸν νέον ἀνάδοχον τοῦ 15% τῶν ἀκαθαρίστων δι’ ἐνδεχομένην ἀποζημίωσιν μετὰ τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν. Τοῦτο τὸ τελευταῖον ἔχει σημασίαν. Ἤθελε δηλαδὴ ἢ νὰ κρατοῦμεν τὰς πηγὰς εἰς ὑπολειτουργίαν ἢ νὰ δημοπρατηθοῦν αὐταὶ μὲ τοιούτους ὅρους, ὥστε νὰ τὰς ἁρπάξῃ καὶ τότε ἐὰν μᾶς συνέφερε νὰ τὰς ἀξιοποιήσωμεν ἡμεῖς, ἄλλως θὰ τὰς καταχωνιάζαμεν διὰ νὰ συνεχίζαμεν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς μὲ ἄλλα κατώτερα νερὰ ποὺ ἔχομεν. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις τὰ συμφέροντα αὐτὰ εἶχον τὴν δύναμιν καὶ ἐπεβάλλοντο. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ ὑπεσχέθην ἀρχικῶς, ὅτι αἱ αἰτιολογίαι περὶ τὴν ἀναβολὴν εἶναι ἀσύστατοι. Λέγουν π.χ. ὅτι ἀνεβλήθησαν αἱ δημοπρασίαι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, διότι οἱ ὅροι τῆς δημοπρασίας ἦσαν κάπως βαρεῖς καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε προσέλευσις ὑποψηφίων ἀναδόχων. Μὲ τὴν λογικὴν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ μὴ διενεργοῦνται καὶ πάντοτε νὰ ἀναβάλλωνται αἱ δημοπρασίαι. Ἀπόδειξις περὶ τούτου ἐὰν εἶναι βαρεῖς καὶ δὲν θὰ προσέλθουν, δὲν εἶναι ἄλλη παρὰ ἡ διενέργεια τῆς δημοπρασίας καὶ ἐκεῖ θὰ φανῇ ἐὰν θὰ προσέρχωνται ἢ ὄχι. Ἐὰν καὶ εἰς κυβερνητικὰς ἐφημερίδας «Βῆμα» καὶ «Ἐλευθερία» κλπ., ἐδιάβασα ἐπιστολὰς πολλῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ παραπονοῦνται ὅτι ἔκαμαν προπαρασκευάς, συνεκέντρωσαν κεφάλαια, ἔκαμαν προμελέτας διὰ τὰς πηγὰς αὐτὰς ἐν ὄψει ὅτι θὰ πάρουν μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκουν ὅτι ἔχει ἐνδιαφέρον. Πῶς λοιπὸν ἀναβάλλομεν τὴν δημοπρασίαν μὲ τὸ αἰτιολογικόν, «βαρεῖς οἱ ὅροι, δὲν θὰ προσέλθουν», ὅταν ἔχωμεν δημοσίαν κατακραυγὴν τῶν ἐνδιαφερομένων ὅτι ὑπεβλήθησαν εἰς ταλαιπωρίαν καὶ εἰς δαπάνας καὶ εἰς ἔξοδα. Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ εἶναι τὸ ἱστορικόν, τὸ θέμα, εἶναι ὅτι δὲν κατετέθησαν ἔγγραφα, δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις; Τὸ θέμα εἶναι βαρύ, κύριοι βουλευταί. Ἐδῶ ὑπάρχει μία κατάστασις σκανδαλώδης, ἡ ὁποία διαρκεῖ ἐπὶ μίαν ἑπταετίαν ὁλόκληρον, ἔρχεται καὶ συνεχίζεται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δὲν λήγει τὸ θέμα ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς π.χ. μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἤδη προεκήρυξε δημοπρασίαν. Πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ, διατὶ ἀνεβλήθησαν αἱ προηγούμεναι, τὶ μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν, δι’ ὅσα ἔγιναν εἰς τὸ παρελθὸν εἰς βάρος τῶν πηγῶν αὐτῶν, εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, εἰς βάρος εἰδικώτερον τῆς περιοχῆς Νιγρίτης, καὶ ποῖαι κυρώσεις θὰ ἐπιβληθοῦν. Κύριοι βουλευταί, θὰ μᾶς εἴπῃ, ἴσως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπῆρξαν παρεμβάσεις, ὅτι περὶ αὐτῶν ἐζητήσαμεν ἡμεῖς νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος, καὶ θὰ κατατεθῇ. Εἰς τὸν φάκελλον αὐτόν, ὅμως, ὑπάρχουν καὶ ὑπηρεσιακὰ ἔγγραφα καὶ ἐπιστολαί, κ. Ὑπουργέ, τῶν ὑπευθύνων, τῶν ἐπισήμων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐζήτουν τὰς ἀναβολὰς τῆς δημοπρασίας. Ζητοῦμεν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ, ἐπὶ τέλους, μία κύρωσις, διὰ τῆς δημοσιότητος περὶ τὰς σκανδαλώδεις αὐτὰς παρεμβάσεις, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ, ἐὰν θέλετε, παράδειγμα, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν ἐφεξῆς τοὐλάχιστον, αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ συμφεροντολογικαὶ ἐπεμβάσεις, νὰ μὴ διστάσετε, νὰ μὴ συγκαλύψετε. Δὲν προχωρῶ περισσότερον, κύριοι βουλευταί, ἔχω, ὅμως, τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν νὰ διαφωτίσῃ τὸ Σῶμα. Ἄλλωστε, ἡ ἐπερώτησίς μας δὲν εἶναι ἐπὶ τῆς οὐσίας, εἶναι ἐπὶ τῆς μὴ καταθέσεως ἐγγράφων καὶ δὲν πρέπει νὰ καταχρασθῶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐπερωτήσεως. Ὁ λόγος τῆς καθυστερήσεως καταθέσεως τῶν ἐγγράφων ἦτο ἁπλῶς καὶ μόνον, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν κατετέθη ἡ ἐρώτησις ἀντικαθίστατο ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ. Δύο ἡμέρας ἀργότερον ἀνέλαβεν ὁ πτέραρχος κ. Παπαπαναγιώτου καὶ ἐζήτησε χρόνον διὰ νὰ μελετήσῃ ὅλα τὰ θέματα τῆς ὑπηρεσίας. Θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἐκφράσω τὴν θλῖψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ, διότι ἀφέθη νὰ παρέλθῃ ἡ προθεσμία ἡ τασσομένη ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων καὶ τῆς γραπτῆς ἀπαντήσεως εἰς τὴν ἐρώτησιν. Εὐχαριστῶ δὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἐφραιμίδην, διότι μετὰ περισσῆς λεπτότητος ἐχειρίσθη τὸ θέμα αὐτό. Μακρὰν ἀπὸ ἡμᾶς ἡ διάθεσις περιφρονήσεως τῆς Βουλῆς ἢ οἱουδήποτε εἰς οἱονδήποτε τομέα, ἀπόκρυψις τῶν μυστικῶν ἐγγράφων ποὺ ἀποκαλύπτουν τὰ ἀνομήματα τοῦ παρελθόντος. Δηλῶ δὲ ὅτι τὰ ἔγγραφα αὐτὰ καὶ ὁ φάκελλος κατατίθενται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐξ αὐτῶν θὰ δύνασθε νὰ πληροφορηθῆτε ἅπαντες πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ἔρχομαι εἰς τὴν ἐρώτησιν καὶ σπεύδω νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ κοινοβουλευτικὴν εὐθιξίαν ἤλθομεν ἀμέσως νὰ ἀπαντήσωμεν καὶ δὲν ἐζητήσαμεν, ἐνδεχομένως, μίαν ἀναβολήν, καίτοι ὁ ἔλεγχος διὰ τὴν ὑπόθεσιν δὲν ἔχει περατωθῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι τὴν 10ην Ἀπριλίου, κατὰ σύμπτωσιν μία ἀπὸ τὰς πρώτας πράξεις τοῦ νέου Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Τουρισμοῦ, ἦτο ἡ προκήρυξις τῆς δημοπρασίας διὰ τὴν 28ην Ἀπριλίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι. Τώρα ἔρχομαι ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐρωτήσεως. Ἡ γενομένη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἐφραιμίδη ἀνάπτυξις, ἀνταπεκρίνετο ἐν τῷ συνόλῳ πρὸς τὰ πράγματα. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι, ὡς πρὸς ἡμερομηνίας, ἀλλὰ ἡ ἀνάπτυξις εἶναι ὀρθή. Πράγματι, ὑπῆρξε λίαν ἁμαρτωλὸς καὶ μακρὰ ἡ ἱστορία τῶν πηγῶν τῆς Νιγρίτης. Ὑπάρχουν, ὡς γνωρίζετε, θερμαὶ καὶ ψυχραὶ πηγαί. Ὑπῆρξεν ἕνας ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβεν ἀμφοτέρας καὶ ἀργότερον, ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ κηρυχθῇ ἐν πτωχεύσει, ὀρθὸν αὐτό, διεπραγματεύετο τὴν ὑπομίσθωσιν τῶν πηγῶν εἰς δύο διαφορετικὰ πρόσωπα καὶ τὸ ἐπέτυχεν αὐτό. Ὑπῆρξε μία Ἐπιτροπή, συσταθεῖσα τὸ 1954 ὑπὸ τὴν Προεδρίαν ἀρεοπαγίτου, ἡ ὁποία ἠρεύνησε τὸ θέμα. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μακρηγορήσω. Θεωρῶ τὸ Κράτος ἑνιαῖον καὶ ὅτι ἀντιπροσωπεύετο ὑπὸ τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, διότι αἱ Κυβερνήσεις, τοὐλάχιστον ἀπὸ μίαν ἔννοιαν τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου, λογοδοτοῦν διὰ τὸ Κράτος, ἀσχέτως ἐὰν ἀντιπροσωπεύωνται ὑπὸ τῶν αὐτῶν φυσικῶν προσώπων ἢ ὄχι. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἴμεθα ἀπολύτως ἕτοιμοι νὰ δώσωμεν ὅλα τὰ στοιχεῖα. Θὰ ἤθελον, κυρίως, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ πεπραγμένα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Νιγρίτης, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Πράγματι ὑπῆρχε μία δημοπρασία διὰ τὰς 15 Φεβρουαρίου, ὁρισθεῖσα τὴν προτεραίαν τῶν ἐκλογῶν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον δικαιολογῶν τὴν ἐνέργειαν τῆς προκατόχου Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπω, ὅτι τὴν ἀνέβαλε λόγῳ τοῦ γεγονότος τῶν ἐκλογῶν τῆς ἑπομένης, ὅταν μάλιστα ἐλήφθη καὶ τηλεγράφημα εἰς τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ ΕΟΤ, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: Θεωροῦμεν σκόπιμον ἀναβολὴν διαγωνισμοῦ διὰ πηγὰς Νιγρίτης ὡρισθέντος διὰ 15 Φεβρουαρίου, λόγῳ τῶν ἐκλογῶν, τῆς 16ης ἐπανερχόμενοι, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐπὶ προηγουμένων ἀπόψεων Νομαρχίας, θεωροῦμεν εὐκταῖον διαχωρισμὸν δημοπρασίας θερμῆς καὶ ψυχρᾶς πηγῆς, ὅπερ καὶ δημοπρασίας θὰ διευκολυνθῇ καὶ καλύτερον ἀποτέλεσμα ὑπὲρ ΕΟΤ θὰ ἀποδώσῃ. Νομάρχης Β. Παπακώστας». Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς. Ἐκρίθη, συμβουλεύοντος καὶ τοῦ Γεν. Γραμματέως, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμος ἡ ἀναβολή. Καὶ ἡ ἀναβολὴ ἐγένετο, διὰ μίαν περαιτέρω ἡμέραν τοῦ Μαρτίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὴν 14ην. Καὶ πάλιν ἡ Ὑπηρεσία εἰσηγήθη ὅτι δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι. Καὶ ἐν τέλει ἀφέθη τὸ θέμα διὰ νέας ἀναβολῆς νὰ ρυθμισθῇ ὑπευθύνως ὑφ’ ἡμῶν μόνον, ἀφοῦ ὁ νέος Γεν. Γραμματεὺς Τουρισμοῦ δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐνεργήσῃ πλήρως ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὀφείλω νὰ εἴπω, καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Παπαπαναγιώτου, ὅτι μᾶς εἶπεν ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ ἀνωμαλίαι καὶ ὅτι ἴσως θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἀναμόρφωσις τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἄνοιξις ἔρχεται ταχέως καὶ θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πηγῶν, ἐδέχθη νὰ προκηρυχθῇ ἡ δημοπρασία μὲ ὅλας τὰς δυνατὰς ἐγγυήσεις διὰ τὴν 28ην Ἀπριλίου, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Θὰ καταθέσωμεν ὅλα τὰ ἔγγραφα καὶ θὰ τὰ μελετήσωμεν καὶ ἡμεῖς περαιτέρω. Ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, καὶ ἠρώτησεν ἐὰν θὰ ἐπιβάλλωμεν κυρώσεις. Πρέπει νὰ σημειώσω διὰ τὴν τάξιν, ὅτι τὸ ἐρώτημα αὐτὸ δὲν περιλαμβάνεται, νομίζω, εἰς τὴν ἐρώτησίν του, οὔτε βεβαίως καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Παρ’ ὅλα ταῦτα, δὲν μὲ κωλύει νὰ εἴπω, ὅτι ἀσφαλῶς θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις ἐκεῖ καὶ ὅπου πρέπει, ἀφοῦ βεβαιωθοῦμεν δικαστικῶς, ἀλλὰ καὶ διοικητικῶς, ποῦ εὑρίσκονται αἱ εὐθῦναι. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἐκ μέρους μου ἐπίδειξις ὑπερβολικῆς σεμνότητος ἐὰν εἴπω ὅτι τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἠρώτησε διακόψας συνάδελφος τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορα, ποῖα εἶναι, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἀνακοινώσω, ὄχι διότι ἀποκρύπτω κανέναν, ἀλλὰ διότι πράγματι καὶ νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν τόνον μου θέλω νὰ τελειώσω, κοινοβουλευτικὴ εὐθιξία μὲ ὡδήγησεν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν ἐνῷ πράγματι δὲν εἴμεθα ἴσως ἀπολύτως ἕτοιμοι νὰ ἀπαντήσωμεν, διότι δὲν γνωρίζομεν ὅλας τὰς λεπτομερείας τῆς ὑποθέσεως. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπάρξῃ λόγος μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων καὶ τὴν μελέτην αὐτῶν, ὥστε νὰ δώσωμεν οἱανδήποτε συμπληρωματικὴν πληροφορίαν καὶ βεβαίως νὰ μὴ φοβηθῶμεν καμμίαν δημοσιότητα. Τὸ ἐδείξαμεν καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς αὐτὸ καὶ βεβαίως ὅποια ἀνωμαλία ὑπάρξῃ θὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ δὲν πρόκειται αὐτὸ νὰ ἀφορᾷ μόνον τὸ παρελθὸν ἄλλων Κυβερνήσεων, ἀλλὰ δὲν θὰ φοβηθῶμεν νὰ ὁμολογήσωμεν καὶ οἱανδήποτε ἀνωμαλίαν ἐὰν συμβῇ καὶ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε ἐδώσαμεν ἕνα τοιοῦτον παράδειγμα μόλις πρὸ τριῶν ἡμερῶν ὅταν μὲ μίαν καταγγελίαν ἐφημερίδος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως ἀμέσως διέταξεν ἔρευναν καὶ ἀνεκάλεσεν ἕνα διορισμὸν εἰς τὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν καὶ αὐτὸ ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ γίνουν δεκταὶ καὶ αἱ παραιτήσεις ὁλοκλήρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ σημερινοῦ διευθυντοῦ τῆς Ραδιοφωνίας. Ὥστε μπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ εὐθιξία θὰ μᾶς συνοδεύῃ πάντοτε καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ἐφ’ ὅσον διὰ μιᾶς ἐρωτήσεως μετατραπείσης εἰς ἐπερώτησιν κατὰ σύμπτωσιν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω τὸν παρθενικόν μου λόγον, θέλω νὰ διαβεβαιώσω ὅτι ὡς κόμμα καὶ ὡς Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ὡς ἄτομον ἐγὼ ὅποτε ὑπάρξῃ περίπτωσις οἱασδήποτε ἀνωμαλίας δὲν θὰ φοβηθῶμεν τὰς εὐθύνας, θὰ τὰς ὁμολογήσωμεν καὶ πιστεύω εἰς τὴν θεωρίαν, ὅτι ὁ καλύτερος πολιτικὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν παραίτησίν του εἰς τὴν τσέπην του πάντοτε καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἀποστροφή μου αὐτὴ δὲν σημαίνει βεβαίως ὅτι ὑπάρχουν οἱαιδήποτε εὐθῦναι αὐτοῦ τοῦ εἴδους διὰ τὴν περίοδον τῆς ἰδικῆς μας διακυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Αἱ ἀναβολαὶ ἐδόθησαν ἀκριβῶς διότι φοβούμεθα ὅτι πολλὰ κρύπτονται ὄπισθεν αὐτῆς τῆς Δημοκρατίας καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ μόνος λόγος τῶν ἀναβολῶν. Δὲν ξεύρω ἐὰν θεωρῇ ἐπαρκεῖς εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ τὰς ἐξηγήσεις μου ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγὼ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τερματίζω καὶ εὐχαριστῶ. (Χειροκροτήματα).

§55Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἔχει θετικὰ στοιχεῖα. Τὸ θετικώτερον ὅλων εἶναι ὅτι τὸ θέμα ἄγεται πρὸς τὴν φυσιολογικήν του ἐξέλιξιν τὴν προβλεφθεῖσαν ἄλλωστε καὶ ὑπὸ τοῦ νόμου. Δηλαδή, προεκηρύχθη ἡ δημοπρασία — ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν 28ην Ἀπριλίου. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ θετικὰ στοιχεῖα τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Νομίζω, ὅτι ἐξ ἴσου θετικὸν στοιχεῖον — καὶ τὸ σημειοῦμεν — εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπογραμμίζων τὴν εὐθιξίαν, ἡ ὁποία διέπει τὴν ἐνέργειάν του καὶ ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος καὶ γενικώτερον. Φυσικὰ ἐδῶ ὑπάρχει μία ἐπιφύλαξις, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν προσωπικῆς αἰχμῆς, διότι τὸ θέμα εἶναι πολιτικόν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἀνωμαλιῶν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν περίοδον τῆς 8ετίας, ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς συνεχείας τοῦ Κράτους, ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὸς θὰ λογοδοτοῦν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν λαόν. Εἶναι πολὺ βαρύ, βαρύτατον, κ. Ὑπουργέ, ἔργον ἡ λογοδοσία δι’ ὅσα διεπράχθησαν κατὰ τὴν 8ετίαν. Ἀπαιτεῖ δὲ νὰ κινηθῇ ὁ Εἰσαγγελεύς, χρειάζεται παραλλήλως νὰ ἀναλάβητε καὶ τὸν ρόλον τοῦ Εἰσαγγελέως.

§56Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐτὸν περιμένομεν τὸν ρόλον τοῦ Εἰσαγγελέως.

§57Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καλά, κ. κατηγορούμενε, λέγω, ὅτι θὰ χρειασθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ νὰ προετοιμασθοῦν διὰ νὰ ἀναλάβουν καὶ τὸν ρόλον τοῦ Εἰσαγγελέως. Φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σημειώνονται βήματα, σημειωτὰ καὶ βήματα ὀπισθοδρομήσεως. Περαίνων θὰ ἤθελα νὰ συγκεκριμενοποιήσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπηνίχθην ἐπὶ εὐθυνῶν προσώπων. Δὲν θὰ τὸ πράξω ὅμως, καὶ πιστεύω, ὀρθῶς διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὅσα κατέχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχουν διασταυρωθῇ μὲ μίαν διοικητικὴν ἢ δικαστικὴν ἔρευναν. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐπὶ τὰ ἴχνη τῆς ὑποθέσεως καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διασταυρώσῃ μὲ τὴν διοικητικὴν καὶ δικαστικὴν ἔρευναν αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλομεν. Ὑπόσχεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὰ τῆς ἐρεύνης θὰ δοθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν δημοσιότητα. Καλύτερον θὰ εἶναι νὰ δοθοῦν ὅταν θὰ εἶναι πλήρης ἡ ἔρευνα, ὥστε νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι τὰ καταγγελλόμενα εἶναι μονόπλευρα. Ἄλλωστε βλέπω, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους δὲν εἶναι παρόντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ ἐὰν κατονομασθοῦν τώρα δὲν θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀμέσου ἀπαντήσεως.

§58Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ Σύνταγμά μας προβλέπει μίαν ὡρισμένην διαδικασίαν διώξεως τῶν Ὑπουργῶν διὰ κολασίμους πράξεις. Διατί λοιπὸν μᾶς ὁμιλεῖτε περὶ δικαστικῶν ἐρευνῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δικαστικαὶ ἔρευναι καὶ περὶ διοικητικῶν ἐρευνῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι διοικητικαὶ ἔρευναι; Ὑπάρχει διαδικασία διώξεως τῶν Ὑπουργῶν. Ἂς τὴν ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§59Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Τύπου). Βλέπω μετὰ χαρᾶς ὅτι ἡ ΕΡΕ ἀφοῦ ἐγκατέλειψε τὸ δικαστικὸν ἔλεγχον, τώρα ἀποποιεῖται καὶ τὸν διοικητικὸν ἔλεγχον καὶ ζητεῖ τὸν ἔλεγχον τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου. Ἔχετε ὑπομονήν, κύριοι, καὶ θὰ ἔλθῃ καὶ αὐτό. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, εἶναι ὅτι εἰς πράγματα τὰ ὁποῖα εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον ἐνεποίησαν καταπληκτικὴν ἐντύπωσιν ὅταν μοῦ τὰ ἀπεκάλυπτον, δὲν ὑπῆρξεν οὔτε μία διαμαρτυρία ἀπὸ τῆς πλευρᾶς σας. Ἡ σιωπή σας πρὸς ἀπάντησίν μας. Ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀπάντησιν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ διαφωτισθῇ διὰ τὴν καταπληκτικὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν διαφωτίσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἐξέλθω τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ ἡ ἐπίκλησις τοῦ Εἰσαγγελέως ἐκ μέρους τοῦ κ. Λύχνου μὲ ἔκαμε νὰ εἰσέλθω εἰς αὐτὰ τὰ θέματα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ἐφραιμίδη περὶ ἰαματικῶν πηγῶν Νιγρίτης. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)