1964.04.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Τρίτη 14 Ἀπριλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Θ. Ρέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Θ. ΡΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, μὲ διορθώσεις τινὰς τοῦ κ. Στράτου. Ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ τὴν σημειωθεῖσαν βραδύτητα προσελεύσεως. Συνεδρίαζεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, τῆς ὁποίας αἱ ἐργασίαι ἐπισπεύδονται καὶ παρεσύρθημεν ἐπ’ ὀλίγα λεπτὰ τῆς ὥρας, διὰ νὰ τελειώσωμεν ὡρισμένα κυρίου ἐνδιαφέροντος ἄρθρα. Δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ τοιαύτη βραδύτης.

§4Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔδωσα ἐξηγήσεις. Κύριε Γραμματεῦ, ἀναγνώσατε, παρακαλῶ, τὰς πρὸς τὸ Σῶμα ἀναφοράς.

§6Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, θέλω νὰ ὁμιλήσω.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Μὴ ἐπιμένετε, κύριε συνάδελφε. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς σᾶς ἔδωσεν ἐπαρκῆ ἐξήγησιν καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ καθυστέρησις. Ἐφεξῆς, θὰ ἀποφύγωμεν νὰ ὁρίσωμεν ἄλλην συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸ τῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς. Κατόπιν τούτου, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα πρὸς συζήτησιν.

§8Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἢ ἐπὶ ἄλλου θέλετε νὰ ὁμιλήσετε;

§10Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀμέσως, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀκούσητε. Διατί βιάζεσθε; Ἡμεῖς δὲν βιαζόμεθα, ποὺ περιμένομεν ἐπὶ τόσην ὥραν τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί τόση νευρικότης; Ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον.

§12Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν συμβαίνει αὐτὴ ἡ καθυστέρησις. Καὶ χθὲς ἐσημειώθη. Ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω, νὰ μᾶς εἴπητε ποίαν ὥραν θὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις, διὰ νὰ ξεύρωμεν ποίαν ὥραν θὰ ἐρχώμεθα. Διότι εἴμεθα ἀπὸ τὰς 6½ καὶ ἀρχίζομεν 8 παρὰ 20′. Καὶ χθὲς ἀρχίσαμεν 7.20′.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως γνωρίζετε, ἐπὶ πλέον τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον, εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου καὶ συνεδριάζουν καθ’ ἑκάστην τρεῖς ἐπιτροπαί, προκειμένου νὰ συγκροτηθοῦν εἰς Σῶμα.

§14Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς προηγουμένης Βουλῆς ἀρχίζαμεν τὴν 7ην μ.μ. καὶ ἐγένοντο διαμαρτυρίαι.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλκάνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§16Α. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κωστῆς καὶ Θ. Δεσύλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Μυροφύλλου, αἰτουμένων χορήγησιν πιστώσεως διὰ περαιτέρω διάνοιξιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Μυροφύλλου, Πολυνερίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἐκ καθιζήσεων πληγέντων κατοίκων Μυροφύλλου, αἰτουμένης περαιτέρω οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ ἀγροτικοῦ συλλόγου Τρικάλων, αἰτουμένου ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ εἰσαγωγῆς διακοσίων χιλιάδων ζώντων ἀμνῶν ἐκ Βουλγαρίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, αἰτουμένης θέσπισιν διοικητικῆς αὐτοτελείας ἐλεγκτικοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν ΣΕΚ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ σωματείου ζυγιστῶν δημοτικοῦ στατῆρος Πειραιῶς, αἰτουμένου ἀπορρόφησιν τῶν ὡς ἄνω ζυγιστῶν εἰς τὴν νέαν λαχαναγορὰν ἄλλως καταβολὴν αὐτοῖς ἀποζημιώσεως, λόγῳ καταργήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ἱδρυτῶν Ἰδιωτικῶν Τεχνικῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, αἰτουμένης ἀνάθεσιν ἐποπτείας εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ψηφίσματα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς, αἰτουμένου δημιουργίαν Ἐφετείου ἐν τῇ ὡς ἄνω πόλει, ἵδρυσιν Νομοῦ Πειραιῶς, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς νήσου Σαλαμῖνος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, αἰτουμένων ἐπίλυσιν αἰτημάτων τοῦ κλάδου ὑπαλλήλων ἁμαξοστοιχιῶν ΣΕΚ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικισμοῦ Ν. Ζωῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, αἰτουμένων προστασίαν ἔναντι ὑπερόγκων ἀξιώσεων τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Α. Παπαλουκᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν περιφερείας Ὑπάτης, αἰτουμένων καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀγορᾶς καπνοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Περρωτῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐπιτροπῆς πληγέντων ἐκριζωτῶν σταφιδαμπέλων Κοινοτήτων Ἀντικαλάμου καὶ Μικρομάνης, αἰτουμένης ἀποζημίωσιν παρὰ τοῦ ΑΣΟ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Βορ. Ἑλλάδος, αἰτουμένων ἀποκατάστασίν των δι’ αὐτοδικαίας ἐπαναφορᾶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἐλαιοχωρίου Καβάλας, αἰτουμένης ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἐλαιοχωρίου–Νέας Περάμου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ σωματείου ἁλιεργατῶν Νομοῦ Καβάλας, αἰτουμένου ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τοὺς μὴ ἐπιδοτουμένους ἀνέργους ἁλιεργάτας. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μαριῶν Θάσου, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς ΑΤΕ μελισσοκομικῶν δανείων ἐπὶ μίαν πενταετίαν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μαριῶν Θάσου, αἰτουμένου ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἐν τῇ ἐν λόγῳ νήσῳ ἀργούντων μεταλλείων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Ἑλλήνων Σπουδαστῶν Ἐξωτερικοῦ, παραρτήματος Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένου στρατολογικὴν τακτοποίησιν σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νικησιάνης, αἰτουμένης ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν παιδικοῦ σταθμοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω Κοινότητι. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντης, καταθέτει ψηφίσματα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς, αἰτουμένου ἵδρυσιν Νομοῦ Πειραιῶς, δημιουργίαν Ἐφετείου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Κλωστοϋφαντουργῶν Λαναριστηρίων καὶ Βαφείων Λαρίσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν τακτικὴν τῶν ἐργοδοτῶν βιομηχάνων εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ὑπογραφῆς νέων κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, αἰτουμένης θέσπισιν διοικητικῆς αὐτοτελείας Ἐλεγκτικοῦ Προσωπικοῦ Ἁμαξοστοιχιῶν ΣΕΚ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Μουσικοῦ Συλλόγου, αἰτουμένου μὴ διάλυσιν τῶν δύο (2) ὀρχηστρῶν τοῦ Ε.Ι.Ρ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μαιῶν Λαρίσης, αἰτουμένου μονιμοποίησιν τῶν ἐργαζομένων μαιῶν εἰς ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Καρραγωγέων Λαρίσης, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν λόγῳ ἀφανισμοῦ τοῦ κλάδου των ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Πολυνερίου Φαρσάλων, αἰτουμένου ρύθμισιν ἀγροτικῶν χρεῶν 1963. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἀμπελουργῶν Τσαριτσάνης, διαμαρτυρουμένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν πωλήσεως στεμφυλοπνεύματος εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Α. Τσιάρας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Φυτιῶν Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγελίαν μέτρων διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Βασιλείου Λαμπρινάκου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος κοινοποίησιν ἀδείας λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων Παλαμᾶ, αἰτουμένων ἀναστολὴν τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς, περὶ πωλήσεως ἀμνῶν εἰς κρεοπώλας μέχρι 15 Ἀπριλίου ἐ.ἔ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἀντιπροσώπων 12 χωρίων περιοχῆς Παγγαίου, αἰτουμένων ἐξαγγελίαν τιμῶν ἀσφαλείας ἀγορᾶς καπνοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Γανίτης, διὰ τηλεγραφήματός του παραπονεῖται δι’ ἐκτοξευθείσας κατ’ αὐτοῦ ὕβρεις παρὰ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου Σταθμοῦ Μυρίνης Λήμνου καὶ αἰτεῖ λῆψιν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Πανάγος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἐργαζομένων Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων ἵδρυσιν παραρτημάτων Ι.Κ.Α. εἰς Πολύγυρον, Βάβδον, Γερακίνη κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀντιπροσώπου τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, αἰτουμένων ψήφισιν νόμου ἐπαναπροσλήψεώς των. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ἱδρυτῶν Ἰδιωτικῶν Τεχνικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, αἰτουμένης ἀνάθεσιν ἐποπτείας Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν Ξένων Γλωσσῶν εἰς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ἱδρυτῶν Ἰδιωτικῶν Τεχνικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, αἰτουμένης ἀνάθεσιν ἐποπτείας τῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν Ξένων Γλωσσῶν εἰς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα ἐμπόρων ὑαλικῶν Πύργου, αἰτουμένων ρύθμισιν τοῦ θέματος ἀθεμίτων κερδῶν ὑπὸ ὡρισμένων βιομηχανιῶν εἰς βάρος τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, αἰτουμένης παράτασιν προθεσμίας συγκεντρώσεως ἐλαίου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Α. Τσιάρας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γ. Π. Συνεταιρισμοῦ Μαχαιρᾶ–Βονίτσης, αἰτουμένου αὔξησιν τιμῆς ἀγορᾶς καπνοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Α. Τσιάρας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν ΤΟΕΒ Αʹ καὶ Βʹ Ζώνης Λούρου Ἄρτης, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ ΓΟΕΒ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Π. Δούκας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ τὴν διαγραφὴν ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνικῶν Δημοσίων καὶ Δημοτικῶν Ἔργων Ξάνθης, τῶν μελῶν αὐτοῦ Μ. Καραχριστιανοῦ καὶ Δ. Δαμιανοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη, καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, αἰτουμένης ρύθμισιν ἐξοφλήσεως ἀγροτικῶν δανείων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Π. Παρασκευόπουλος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ ἐργοστασίου Χαρτοποιΐας Λαδοπούλου Πατρῶν, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 20%, χορήγησιν οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν ἐκ τῶν ἐκτελέσεως ἔργων τοῦ Ἀχελώου θιγομένων κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Καστρακίου, Ματσουκίου, Σπολαΐτης καὶ Σοργιάδος, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1219)717)31.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐν τῇ χώρᾳ ἐνεργουμένων ὑπὸ ἀλλοδαπῶν δικαιοπραξιῶν, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Ν. Γανίτη καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1219)717)31.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 86)30.3.1964 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, περὶ τοῦ ὑπὸ μετάθεσιν κατολισθήσαντος οἰκισμοῦ Λεπετύμνου–Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀπευθυνθέντος ὑμῖν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω θέματος ὑπ’ ἀριθ. Δ4γ)4641)2402)4.7.63 ἐγγράφου μας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς καὶ διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ἡμῶν ἐγνωρίσαμεν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ4β)631)289)14.2.64 ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ μεταφορὰ τοῦ κατολισθήσαντος οἰκισμοῦ Λεπετύμνου–Λέσβου, εἰς ἑτέραν ἀσφαλῆ τοποθέτησιν, ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων. 2. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκινήθη καὶ προωθεῖται κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως πρὸς κατάληψιν τῆς ἐκτάσεως. Παραλλήλως, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας Λέσβου, ὡλοκλήρωσε τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν τῆς ἐπιλογῆς καὶ κρίσεως τοῦ στεγαστικοῦ δικαιώματος τῶν πληγεισῶν ἐκ τῆς κατολισθήσεως οἰκογενειῶν. 3. Μετὰ τὴν ἐπιβολὴν καὶ συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, θέλομεν ἀποστείλει τὰς σχετικὰς διὰ τὴν δανειοδότησιν τῶν δικαιούχων πιστώσεις, πρὸς ἔναρξιν τοῦ ἔργου ἀνοικοδομήσεως τοῦ οἰκισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γιανίτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1220)31.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 87 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γιανίτη, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων Νεοχωρίου, Παρακοίλων, Λουτρῶν Ἁγ. Εὐστρατίου καὶ Ἀτσικῆς–Λήμνου, τοῦ Νομοῦ Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐν τῷ Νομῷ Λέσβου, ἐπὶ 35 ἐν συνόλῳ Ἰατρείων τοῦ θεσμοῦ ὑγείας ἀγροτικῶν, εὑρίσκονται ἤδη ἐν λειτουργίᾳ 32 τοιαῦτα, μὴ λειτουργούντων τριῶν ἰατρείων, ἐλλείψει ἰατρῶν. 2) Κατὰ ταῦτα, ἐκ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ὡς μὴ λειτουργούντων 6 ἰατρείων, τὰ ἰατρεῖα Ἱππείου, Λουτρῶν καὶ Ἀτσικῆς Λήμνου, εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ τὰ 2 πρῶτα ἀπὸ Ἰανουαρίου 1964, τὸ δὲ τελευταῖον ἀπὸ 1.12.63 καὶ μόνον τὰ ἰατρεῖα Νεοχωρίου, Παρακοίλων καὶ Ἁγίου Εὐστρατίου, δὲν λειτουργοῦν, διὰ τὸν προαναφερθέντα λόγον. 3) Δυσχέρειαι ἐξευρέσεως ἰατρῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν, αἵτινες εἶναι ὀξύτεραι εἰς ὡρισμένας περιοχάς, βεβαίως, ὑφίστανται ἃς προτιθέμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν διὰ σειρᾶς μέτρων, ὥστε νὰ κινηθῇ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἰατρῶν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Ὡσαύτως, πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἤδη παρεχομένης διὰ τῶν ἰατρείων ἀνοικτῆς περιθάλψεως, εἰς τοὺς ἀγρότας, ἥτις ἐντὸς εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος θέλει τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν συμφώνως πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑποχρεώσεως ὑποβολῆς ὑπὸ τῶν πρὸς πρόσληψιν ἰατρῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, γνωρίζομεν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον οἱ ἰατροὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας των, ἔχουν δημοσιοϋπαλληλικὴν ἰδιότητα, ὑφίστανται εἰς τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀπευθυνόμενον καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 553) 923. ἀπὸ 7.4.1964 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις (αὔξ. ἀριθμ. βιβλ. ἐρωτήσεων 138) τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ τῆς τηλεπικοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως ἐθνικῶν ὁδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως, καθ’ ἁρμοδιότητα, παράσχητε ὑμεῖς τὴν δέουσαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἀνωτέρω θέματος, θεωροῦμεν σκόπιμον νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ὅτι ἀπηυθύνθη εἰς τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Τηλεπικοινωνιῶν (Διεύθυνσιν Τεχνικὴν) τὸ ὑπ’ ἀριθμ. Γ. 18363)10.6.1963 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου (Διευθύνσεως Ὁδοποιΐας Γ3), δι’ οὗ ἐζητήθη ἡ προώθησις τῆς μελέτης διὰ τὸ τμῆμα ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Λαμίαν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν Συνόρων, ἵνα βάσει ἀκριβῶν δεδομένων ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν πρόβλεψιν σχετικῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)485)20.3.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνακατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Καβάλας παρὰ τὴν λίμνην Βόλβην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὑφίσταται διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν τοῦ τμήματος τούτου τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης Καβάλας (χ.θ. 37–53–500) συνεστημένη ἐργολαβία Ἰάσωνος Γεωργιάδη. 2) Ἐπειδὴ αἱ ἐργασίαι δὲν ἐπροχώρουν κανονικῶς, ἡ 7η Ε.Τ.Ε.Ο. Θεσσαλονίκης, ἐκήρυξεν ἔκπτωτον τὸν ἐργολάβον Δημ. Ἔργων κατὰ τὸ ἔτος 1963. 3) Τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 4216)5.2.64 ἀποφάσεως ἦρε τὴν ἔκπτωσιν καὶ καθωρίσθησαν νέαι προθεσμίαι ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου μὲ ἀποπεράτωσιν ἁπασῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐργολαβίας τὴν 30.10.1964. 4) Ὁ ἐργολάβος Ἰάσων Γεωργιάδης ὑπέβαλε δήλωσιν, ὅτι θὰ προβῇ εἰς ἔναρξιν ἐργασιῶν συντηρήσεως τοῦ τμήματος τὴν 3.2.64. 5) Ἐπειδὴ δὲν προέβη εἰσέτι εἰς οὐσιαστικὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν, παρὰ τὴν δήλωσίν του, ἡ 7η Ε.Υ.Ε.Ο. ἔταξεν αὐτῷ δι’ εἰδικῆς προσκλήσεως, προθεσμίαν μέχρι 10.4.64. 6) Εἰς περίπτωσιν μὴ συμμορφώσεως τοῦ ἐργολάβου πρὸς τὴν πρόσκλησιν ταύτην, ἡ Ὑπηρεσία θὰ κηρύξῃ τοῦτον ἔκπτωτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1280)1.4.64 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 98 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου, ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ κάτωθι: 1) Ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νόμου συμμετοχὴ τῶν ὠφελουμένων ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἰς τὰς δαπάνας κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως αὐτῶν, δὲν παρέχει βεβαίως, τὸ δικαίωμα εἰς αὐτάς, ὅπως μετέχουν εἰς τὰς δημοπρασίας ἢ εἰς τὸν ἔλεγχον κατασκευῆς τῶν ἔργων. Τοιαύτη συμμετοχὴ ἰδιωτῶν εἰς τὴν διοίκησιν ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, μὴ προβλεπομένη ὑπὸ οὐδεμιᾶς διατάξεως νόμου, θὰ κατέλυε προφανῶς τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον διὰ τῶν ὀργάνων του ἔχει τὴν εὐθύνην τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων. 2) Τὸ ἀγροτικὸν ὁδικὸν δίκτυον τῆς περιοχῆς Πύργου Θεσσαλονίκης, δὲν ἔχει εἰσέτι περαιωθῆ πλήρως, οὔτε ἐγένετο ἡ παραλαβὴ του ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς, δοθέντος ὅτι εἶναι ἐντεταγμένον εἰς τὰς ἐργολαβίας κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ δικτύου Χαλάστρας, ὅπερ εὑρίσκεται εἰσέτι ἐν ἐκτελέσει. Συνεπῶς, οἱαδήποτε ἀτέλεια ἢ φθορὰ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, ὀφειλομένη εἰς ἐλλιπῆ ἐκτέλεσιν ἢ συντήρησιν τῶν ἔργων ὑπὸ τῶν ἀναδόχων, θὰ ἐξετασθῇ καὶ ἀποκατασταθῇ πρὸ τῆς ὁριστικῆς παραδόσεως τῶν ἔργων. Σημειωτέον, ὅμως, ὅτι σημαντικὸν μέρος τῆς φθορᾶς τῶν ἐν λόγῳ ὁδῶν, ὀφείλεται εἰς τὴν κυκλοφορίαν ἐπ’ αὐτῶν βαρέων ἀγροτικῶν μηχανημάτων, δεδομένου ὅτι αἱ ὁδοὶ αὐταὶ παρεδόθησαν εἰς τὴν κυκλοφορίαν τῶν καλλιεργειῶν, πρὸ τῆς πλήρους περαιώσεως τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς τοῦ δικτύου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 84 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου, ἀναφορικῶς μὲ τοὺς ἀκτήμονας περιοχῆς Ἀκρωτηρίου Χανίων, γνωρίζομεν ὑμῖν, τὰ κάτωθι: Πρόκειται περὶ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἢ ἐμφυτευτῶν, ἀποκατασταθέντων ἐπὶ κτημάτων τῶν τέως Ἐφεδρικῶν Ταμείων Κρήτης καὶ περὶ ὧν κτημάτων τὰ ἄρθρα 1 ἕως καὶ 13 τοῦ Ν. 3194)55, 7 Ν. 3679)57 καὶ 33 τοῦ Ν.Δ. 3784) 57 καὶ τὰ εἰς ἐκτέλεσιν τούτων ἐκδοθέντα Β. Διατάγματα. Διὰ τοὺς κατὰ τ’ ἄνω ἀποκατασταθέντας ἀνέκυψε πράγματι θέμα ἀναζητήσεως ἀποζημιώσεως χρήσεως (μισθώματος) καὶ δὴ ἀναδρομικῶς, πλὴν ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ὀφείλονται τόκοι ἐπὶ τοῦ καθορισθέντος τιμήματος τοῦ κλήρου (5%) δὲν ἐνέκρινε τὴν ἀναζήτησιν ταύτην τῆς ὀφειλῆς, συμψηφιζομένης εἰς τοὺς τόκους, καὶ ἀντιθέτως ἐζήτησε τὴν ἐπιτάχυνσιν τῶν σχετικῶν ἐνεργειῶν, διὰ τὴν χρέωσιν τῶν κληρούχων πρὸς ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων καὶ ἤδη ἡ χορήγησις τῶν τίτλων συντελεῖται κανονικῶς. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι κληροῦχοι συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, θὰ χρεωθοῦν μὲ τὴν ἀξίαν τῶν κλήρων, ὡς αὕτη ἁρμοδίως καθωρίσθη πλέον 5% τόκου καὶ ἡ ὀφειλή των αὕτη θὰ ἐξοφληθῇ τοκοχρεωλυτικῶς εἰς 10 ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις, προκειμένου δὲ περὶ ἐμφυτευτῶν εἰς 5 δόσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 828)20.3.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δὲν καθωρίσθη εἰσέτι τὸ ὕψος τοῦ προγράμματος ὀρεινῆς οἰκονομίας. Θ’ ἀπαιτηθῇ ὀλίγος εἰσέτι χρόνος. Δυνάμεθα, ἐν τούτοις, νὰ βεβαιώσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο εἶναι ζωηρὸν ὡς ἐπίσης ζωηρὸν εἶναι καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῶν νήσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1391)2.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 106 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σπύρου, περὶ τροποποιήσεως τῶν βασικῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι αὕτη ἀπαιτεῖ τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 4104)1960, ἥτις δὲν καθίσταται δυνατὴ δοθέντος, ὅτι θὰ ἀνετρέποντο αἱ βάσεις ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη ἡ διὰ τοῦ νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος γενομένη ἀναμόρφωσις τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ. Πάντως, δι’ ὡρισμένας εἰδικότητας οἰκοδόμων, ἡ πλήρης συνταξιοδοτικὴ προστασία ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας ἐξησφαλίσθη, βάσει τεθέντος ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ 1.1.1964 Κανονισμοῦ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101960)1.653)16.12.63 ἀποφάσεως ἡμῶν (ΦΕΚ 567)21.12.63 τεῦχος Βʹ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου καὶ Λ. Τσιάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 904)1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 48 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πανάγου καὶ Λ. Τσιάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 θέματος περὶ μονιμοποιήσεως τῶν λόγῳ ἀναπηρίας συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, ὅτι, ὑποβληθεῖσα ἡμῖν πρὸς ἔγκρισιν ἀπόφασις τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΚΑ περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Κανονισμοῦ Ἀσφαλιστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος, ἀνεπέμφθη εἰς τὸ ΙΚΑ πρὸς ἐπανεξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος, ἐν ὄψει ὑποβληθέντων ὑπομνημάτων ἐνδιαφερομένων ὀργανισμῶν. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2, 3 καὶ 4 αἰτημάτων ὅτι, ταῦτα θέλουσι μελετηθῆ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ ἐν συσχετίσει μὲ τὸν ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν τῆς ἐν γένει παροχῆς πλήρους ἀσφαλιστικῆς προστασίας εἰς ἅπαντα τὰ καλυπτόμενα ὑπὸ τῆς ἀσφαλίσεως τούτου πρόσωπα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5 αἴτημα, ὅτι ἐθέσαμεν ἤδη τοῦτο ὑπὸ ἐξέτασιν, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως ἐξαντλουμένων τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων, ἀντιμετωπισθῇ ἡ λῆψις παντὸς δυνατοῦ μέτρου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9 αἴτημα περὶ παροχῆς πλήρους συντάξεως εἰς τοὺς λαμβάνοντας μειωμένην τοιαύτην, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των, ὅτι τοῦτο δὲν καθίσταται δυνατόν, καθ’ ὅσον θὰ ἀπέληγεν οὐσιαστικῶς εἰς μείωσιν τοῦ διὰ τὴν χορήγησιν πλήρους συντάξεως τεθεσπισμένου ὁρίου ἡλικίας καὶ εἰς σημαντικὴν διὰ τὸ ΙΚΑ ἐπιβάρυνσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 αἴτημα, ὅτι τὸ ἐπίδομα ἀναπροσαρμογῆς χορηγεῖται ἐπὶ μίαν διετίαν τὸ πολὺ καὶ εἶναι ἴσον πρὸς τὸ ποσὸν τῆς ἧς θὰ ἐδικαιοῦτο ὁ ἠσφαλισμένος πλήρους συντάξεως, λόγῳ ἀναπηρίας. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12 αἰτήματος τῆς συμμετοχῆς ἐκπροσώπου τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ εἰς συλλογικὰ ὄργανα τοῦ ΙΚΑ καὶ ἐπιτροπάς, ὅτι, τοῦτο εἰς οὐδὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς συνταξιούχους ἀφοῦ τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τούτους ἔχουν τὴν τυπικὴν πρόβλεψιν τῶν διατάξεων τῶν νόμων καὶ κανονισμῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 13 αἴτημα περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ΙΚΑ δι’ εἰσφορᾶς τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅτι κατόπιν τῶν διὰ τοῦ Ν.Δ. 4104)60 ληφθέντων μέτρων, δὲν δύναται νὰ τεθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος θέμα τοιαύτης ἐπιβαρύνσεως τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 6, 7 καὶ 8 αἰτήματα, ἅτινα συνεπάγονται οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις διὰ τὸ ΙΚΑ ὅτι, ἐζητήθησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ Ἱδρύματος, θέλομεν δὲ γνωρίσει ὑμῖν, ἐν συνεχείᾳ, σχετικῶς. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11 αἴτημα περὶ συστάσεως Δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς Ἐκρέσεων τοῦ ΙΚΑ, καὶ εἰς Θεσσαλονίκην, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας ἐζητήθησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ ΙΚΑ τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς ἀπαντήσεως τούτου καὶ ἐν συνεχείᾳ θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 991)560 ἀπὸ 27.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, δὲν ἀντιμετωπίζει περίπτωσιν ὁμαδικοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τῶν διαβιούντων εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος Ἑλλήνων Κ)Σ, αἰτήσει, ὅμως, τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐπιλαμβάνεται τῆς ἐξετάσεως ἀτομικῶν περιπτώσεων καὶ ἐφ’ ὅσον συντρέχουσιν αἱ ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις, ἀποφασίζει ἐπὶ τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ μεμονωμένων προσώπων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1214)712 ἀπὸ 31.3.1964 ὑμετέρου, καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἐν θέματι βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης, προέκυψαν τὰ ἑξῆς: 1. Δὲν διεπιστώθη παρακολούθησις τῶν γραφείων ΕΔΑ Καβάλας ἐκ μέρους ἀστυνομικῶν ὀργάνων, οὐδὲ ἐλέγχου τῶν εἰς αὐτὰ εἰσερχομένων ὀπαδῶν της. 2. Ἐκ τῆς αὐτῆς ἐρεύνης προέκυψεν, ὅτι, τὴν 27.3.1964, ὁ Γραμματεὺς τῆς Ν.Ε. τῆς ΕΔΑ Καβάλας Σωτ. Μπαρμπουνάκης, ἀναιτίως καὶ ἀπροκλήτως, ἐπλησίασε τὸν εἰς ἀπόστασιν 100 μέτρων ἀπὸ τῶν γραφείων τῆς ΕΔΑ ἐκτελοῦντα ὑπηρεσίαν σκοποῦ χωρ)κα Κοκτσίδην Δημοσθένην, πρὸς ὃν εἰς ἀνεπίτρεπτον ὕφος ὑπέβαλε τὴν ἐρώτησιν, «ἐὰν παρακολουθῇ τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ καὶ παρὰ τίνος διετάχθη». Ἀντ’ αὐτοῦ, παρεμβὰς ὁ παρατυχὼν Ἐνωμοτάρχης Καλαντζῆς Κων)νος, τὸν ἠρώτησεν «τί συμβαίνει», ἵνα ἐπιληφθῇ ἀναλόγως. Ὁ προρρηθεὶς Μπαρμπουνάκης, ἀντὶ ἐξηγήσεως, ἀπήντησε διὰ τῆς φράσεως «ποιὸς σὲ λογαριάζει ἐσένα» καὶ εἰς προσπάθειαν τοῦ Ἐνωμ)ρχου νὰ διακριβώσῃ τί συνέβαινε, τῷ ἐπανέλαβεν ἐκ νέου «ἐσένα δὲν σὲ λογαριάζω γιὰ τίποτε, θὰ σὲ κανονίσω ἐγώ». Κατόπιν τούτου, συνελήφθη ὁ ἐν λόγῳ Μπαρμπουνάκης καὶ ὁδηγηθεὶς εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, ἀπεστάλη μετὰ τῆς σχηματισθείσης δικογραφίας, τῷ κ. Εἰσαγγελεῖ Πλημμελειοδικῶν Καβάλας, ὅστις ἀφήσας ἐλεύθερον τὸν συλληφθέντα παρέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν Ἀνακριτὴν πρὸς ἐνέργειαν κυρίας ἀνακρίσεως. 3. Τὰ κατὰ τοῦ Ὑπομ)ρχου Μπραβάκου Παναγιώτου, ἀναφερόμενα, περὶ ἐκνόμου δράσεως τούτου, δὲν ἐπιβεβαιοῦνται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1636)8.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 150 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα τῆς λειτουργίας τῶν λεγομένων ἐπαγγελματικῶν σχολῶν ἀγγλικῆς γλώσσης, ἐρευνᾶται ἐπισταμένως παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἥτις καὶ συγκεντρώνει τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ληφθοῦν συντόμως αἱ τελικαὶ ἀποφάσεις, αἵτινες καὶ θὰ ἀνακοινωθοῦν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Λούκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1491)887)6.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Λούκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, τὰ κάτωθι: Ἡ προαγωγὴ τοῦ νηπιαγωγείου Νέου Πετριτσίου τῆς Ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως Συντικῆς, θέλει ἐξετασθῆ κατόπιν τῆς ὑποβολῆς ὑπὸ τῶν Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως τῶν νέων προτάσεων τοῦ ἔτους 1964 περὶ ἱδρύσεως, προαγωγῆς κλπ. δημοτικῶν σχολείων καὶ νηπιαγωγείων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν διατεθησομένων πιστώσεων, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως ἢ μὴ Νηπιαγωγείου θ’ ἀντιμετωπισθῇ ἀφοῦ ὁλοκληρωθῇ ἡ μελέτη τοῦ προγράμματος ἀνεγέρσεως νέων διδακτηρίων ἀνὰ τὴν χώραν. Ἐξετάζεται ἀπὸ τεχνικῆς καὶ στατιστικῆς πλευρᾶς τὸ θέμα τῆς προσθήκης καὶ ὀρόφου αἰθουσῶν διδασκαλίας, ἀναμένεται δὲ ἡ ὑποβολὴ τῶν στοιχείων πρὸς μόρφωσιν γνώμης ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἢ δι’ ἑτέρας λύσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν νέων Γυμνασίων πλήρων ἢ πρώτης βαθμίδος, ἐν προκειμένῳ κρατικοῦ Γυμνασίου εἰς τὴν Κοινότητα Πετριτσίου, αὕτη θὰ ἀποφασίζεται τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἱεραρχήσεως τῶν ἐκπ)κῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, περὶ ὧν θὰ προβλέπῃ ὁ καταρτιζόμενος Ἐκπαιδευτικὸς χάρτης καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίζονται αἱ προϋποθέσεις (διδακτικοῦ προσωπικοῦ, διδακτηρίων κλπ.) τῆς ὁμαλῆς καὶ ἀποδοτικῆς λειτουργίας τῶν νέων σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Κωνιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1642)953)8.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 156 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Κωνιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν μεταθέσεων τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως προέβημεν εἰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις, ὧν ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν ἐξ ὁλοκλήρου τοῦτο. «Εἰς ἓξ χιλιάδας περίπου ἀνέρχονται αἱ αἰτήσεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν τῆς χώρας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν μετακίνησιν ἀπὸ μιᾶς περιφερείας εἰς ἄλλην ἢ διὰ τὰς πόλεις Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι τὸ ἓν πέμπτον τοῦ συνόλου τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἐπιθυμεῖ νὰ μετατεθῇ ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχει σήμερον. Εἶναι πράγματι ἐκπληκτικὸν τὸ ὅτι δὲν κατεβλήθη ἡ δέουσα φροντὶς κατὰ τὸ παρελθόν, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ζωτικαί, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀνάγκαι τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ οὕτω παρουσιάζεται σήμερον ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν αἰτούντων μετάθεσιν. Ἀναγνωρίζοντες τὴν σπουδαιότητα τοῦ ζητήματος διὰ τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν καὶ γενικώτερον διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν: α) Ἐλήφθη μέριμνα νὰ ὑπολογισθοῦν ὡς κεναὶ καὶ αἱ 2.000 περίπου θέσεις τῶν διδασκάλων καὶ καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ διορισθοῦν κατὰ τὸ προσεχὲς σχολικὸν ἔτος, ὥστε νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ παράδοξον, ἤτοι οἱ διοριζόμενοι νὰ καταλαμβάνουν θέσεις τὰς ὁποίας διεκδικοῦν ἐπὶ ἔτη παλαιότεροι ἐκπαιδευτικοί. β) Γίνεται σκέψις νὰ προηγηθῇ τῶν διορισμῶν τούτων καὶ ἄλλη περίοδος μεταθέσεων. Δηλαδὴ νὰ γίνῃ κἄτι παρόμοιον μὲ τὸ υἱοθετηθὲν διὰ τοὺς γυμνασιάρχας μέτρον. γ) Γίνεται, ἐπίσης σκέψις νὰ συνταχθῇ καὶ συμπληρωματικὸς πίναξ διὰ τὰς Ἀθήνας, δεδομένου ὅτι αἱ ἐλλείψεις εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν τῆς Τ.Π.Δ. καὶ ἰδίᾳ τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν συνοικισμῶν εἶναι μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου. Καὶ τέλος: δ) Ἐλήφθη πρόνοια νὰ διπλασιασθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν περιλαμβανομένων καθηγητῶν εἰς τοὺς πίνακας μεταθετέων. Αὐταὶ εἶναι, αἱ καταβαλλόμεναι σήμερον φροντίδες διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιλυθοῦν κατὰ 50% περίπου. Θὰ προτιμηθοῦν ἀσφαλῶς, ὅσοι ὑπερέχουν ποιοτικῶς, ἔχουν μεγαλύτερον χρόνον ὑπηρεσίας καὶ οἰκογενειακὰς ἀνάγκας, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἔχουν 3ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὴν τελευταίαν θέσιν, ὡς ὁ νόμος ἀπαιτεῖ, καὶ ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις των ἐμπροθέσμως. Οὕτω θὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρεῖαν κλίμακα ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐκπαιδεύσεως, τηρουμένων δὲ τῶν νόμων θὰ ἱκανοποιηθοῦν πρῶτοι οἱ δικαιούμενοι προτιμήσεως». Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1493)881)6.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 127 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἀνέγερσις τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Μυτιλήνης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντελεσθῇ πρὸς τὸ παρόν, καίτοι ἔχει ἐκπονηθῆ μελέτη, διατίθεται δὲ παρὰ τῶν ὁμογενῶν Λεσβίων, τὸ ποσὸν τῶν 50.000 δολλαρίων, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) Οἱ ἰδιοκτῆται τῆς ἀπαλλοτριωθείσης διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐκτάσεως, ᾐτήσαντο ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας οὐ μόνον τὴν ἀκύρωσιν τῆς οἰκείας ὑπ’ ἀριθ. 1877)645)7.3.63 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναστολὴν αὐτῆς μέχρι τῆς ἐκδικάσεως τῆς αἰτήσεώς των. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 132)10.7.63 ἀποφάσεώς του, ἀνέστειλε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς προαναφερομένης ἀπαλλοτριωτικῆς πράξεως, ὡς πρὸς τὴν κατάληψιν τοῦ χώρου τῶν αἰτούντων. Ἀκολούθως τὸ ἀνωτέρω Συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 570)64 ἀποφάσεώς του μὴ κοινοποιηθείσης ἡμῖν εἰσέτι, ἠκύρωσε τὴν προειρημένην κοινὴν πρᾶξιν ἡμῶν καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συναδέλφου. Μετὰ τὴν κοινοποίησιν ἡμῖν τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἀποφάσεως, θέλομεν προέλθει ἐπειγόντως εἰς τὰς προσηκούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τοῦ γηπέδου καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1554)7.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 139 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33694)13.3.64 ἀποφάσεως ἡμῶν συνεκροτήθη ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τῶν ἀφορώντων τὴν ἰδιωτικὴν ἐν γένει ἐκπαίδευσιν θεμάτων καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν ἀντιστοίχων πορισμάτων της, ἵνα ταῦτα ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει πρὸς λῆψιν τῶν τελικῶν ἀποφάσεών μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1500)6.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 16 τοῦ Συντάγματος, τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα αὐτοδιοικοῦνται καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐδεμία ἐπέμβασις καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, δικαιολογεῖται παρ’ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Θεοδωράκη, Ἰ. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1490)876)6.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 122 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Θεοδωράκη, Ἰ. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ μελέτη τῆς ὅλης διαρθρώσεως καὶ ὀργανώσεως τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν σαφῆ καθορισμὸν τῶν ἐπαγγελματικῶν προσόντων καὶ δικαιωμάτων τῶν ἀποφοίτων, ἔχει ἀνατεθῆ εἰς δύο ἐπιτροπάς, ἐργαζομένας παραλλήλως, ἐξ εἰδικῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ παραγωγικῶν τάξεων. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων τῶν ἐπιτροπῶν τούτων, ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις της καὶ θὰ εἰσηγηθῇ τὴν ψήφισιν τῶν ἐνδεικνυομένων νομοθετημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ παρὰ τὴν λίμνην Βόλβην τμήματος τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Καβάλας.

§18Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁδὸς Θεσ)κης — Καβάλας–Κομοτηνῆς–Τουρκικῶν συνόρων, εἶναι ἡ μόνη ὁδικὴ ἀρτηρία ἡ διερχομένη ἐξ Ἑλλάδος καὶ ὁδηγοῦσα εἰς Τουρκίαν καὶ Μέσην Ἀνατολήν, ἐκεῖθεν δὲ διέρχονται ὅλοι οἱ τουρίσται, οἱ ὁποῖοι κατεβαίνουν τόσον ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Ἕνα τμῆμα τῆς ὁδοῦ μεταξὺ Θεσ)κης Καβάλας καὶ παρὰ τὴν λίμνην Βόλβην, περίπου εἴκοσι χιλιόμετρα, ἔχει ἀνασκαφῆ πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως ἔτους. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐδημιουργήθησαν λάκκοι καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ διέλθουν τὰ αὐτοκίνητα. Σχεδὸν εἰς ἡμέρας βροχερὰς διακόπτεται ἡ συγκοινωνία τοῦ ἀνατολικοῦ τμήματος τῆς λίμνης Βόλβης μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔργον ἀνέλαβεν ἕνας ἐργολάβος ὀνόματι Γεωργιάδης, ὁ ὁποῖος ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ἐντὸς τοῦ ἔτους 1963 καὶ μετὰ ἀπὸ μῆνας τοῦ ἐπανετέθη τὸ ἔργον. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1964 τοῦ ἀνετέθη καὶ πάλιν τὸ ἔργον καὶ τοῦ ὡρίσθη προθεσμία διὰ νὰ τὸ τελειώσῃ. Ἐνῷ τοῦ ὡρίσθη προθεσμία διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ ἔργον καὶ τοῦ εἶπαν νὰ κάμῃ ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν ἀμέσως, ἤδη παρῆλθον δύο μῆνες καὶ ἀκόμη δὲν ἤρχισε τὸ ἔργον. Ἁπλούστατα δὲ ἡ ὑπηρεσία, τοῦ ἔκαμε, λέγει, ὑπόμνησιν νὰ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω τὴν δυναμικότητά σας καὶ ἀπορῶ πῶς ὑπεγράψατε τοιαύτην ἀπάντησιν πρὸς ἐμέ. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ εἶναι τελείως ἀνεπαρκής. Πρῶτον μέν, διότι ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος ὁ συντάξας τὴν ἀπάντησιν δὲν λέγει πότε ἀνέλαβε τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ. Τὸ ἀφήνει φλοῦ τὸ ζήτημα. Δὲν λέγει πότε ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὁ ἐργολάβος, ἀλλὰ λέγει ἐντὸς τοῦ ἔτους 1963, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρῃ ἡμερομηνίαν ἐκπτώσεως διὰ νὰ ἴδω πόσον καιρὸν ἔκαμε ἡ ὑπηρεσία ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὁ ἐργολάβος μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ τοῦ ἐπανετέθη τὸ ἔργον αὐτό, νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ τμήματος αὐτοῦ τῆς ὁδοῦ. Τρίτον, κ. Ὑπουργέ, ἐνῷ ὁ ἐργολάβος αὐτὸς ἀνέλαβεν εἰς τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου ξανὰ τὸ ἔργον, σήμερον ἔχομεν 14 Ἀπριλίου καὶ ἀκόμη δὲν ἐποιήσατο ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν. Καὶ ἀπορῶ κ. Ὑπουργέ, πῶς νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἐργολάβος, εἰς τὴν προθεσμίαν ἡ ὁποία τοῦ ἐτάχθη, νὰ ἔχῃ τελειώσει τὸ ἔργον αὐτό. Νομίζω ὅτι θὰ παρέλθῃ ἡ ἡμερομηνία, ἡ ὁποία ἐτάχθη εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ τότε θὰ διαπιστωθῇ ὅτι ὁ ἐργολάβος δὲν ἐτελείωσε τὸ ἔργον καὶ θὰ ξανακηρυχθῇ ἔκπτωτος. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τῶν πραγμάτων ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ ἰδίᾳ δι’ ἐργολάβου ὁ ὁποῖος δὲν ἐφάνη συνεπὴς πρὸς τὴν ἐργολαβίαν τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§20Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς ὁδοῦ πρὸς Καβάλαν, εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι εἶχε συσταθῆ δημοπρασία ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1963 ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς ἐργολάβου Γεωργιάδη. Ὁ ἐργολάβος αὐτὸς δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς συμβατικάς του ὑποχρεώσεις καὶ ἡ ὑπηρεσία τὸν ἐκήρυξεν ἔκπτωτον. Ἐπανῆλθεν, ὅμως, ὑπέβαλεν αἴτησιν θεραπείας, ὅπως λέγεται, ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τὰς 3.2.1964, τοῦ ἐδόθη νέα προθεσμία νὰ ἀναλάβῃ ἐκ νέου τὸ ἔργον καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς πέρας. Ἡ νέα προθεσμία ἔληξε προχθὲς εἰς τὰς 10 τρέχοντος μηνός. Ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία σᾶς ἐδόθη, ἐδόθη βάσει παλαιοτέρων στοιχείων, δηλαδὴ εἶχε συνταχθῆ πρὸ τῆς 10ης Ἀπριλίου, ἀσχέτως ἐὰν σᾶς ἐπεδόθη τώρα. Προχθὲς ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ ἐργολάβος αὐτὸς καὶ πάλιν δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς συμβατικάς του ὑποχρεώσεις. Ἀπέστειλεν ἐκεῖ μερικὰ μηχανήματα καὶ ἤρχισε δῆθεν νὰ ἐργάζηται πρὸς ἐπισκευήν. Αὐτὸ διεπίστωσα ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀπὸ τὴν περιφερειακὴν διεύθυνσιν κατασκευῶν. Κατόπιν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, ἐξέδωσα ἀμέσως διαταγὴν καὶ ὁ ἐργολάβος ἐκηρύχθη ἔκπτωτος μὲ ὅλας τὰς συνεπείας τῆς ἐκπτώσεως εἰς βάρος του. Θὰ ἀπωλέσῃ τὴν ἐγγύησιν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 600.000 δραχμῶν καὶ πέραν τούτου θὰ ὑπάρξῃ καὶ πειθαρχικὴ εἰς βάρος του ποινή, ἡ ὁποία συνεπάγεται καὶ θὰ ἐπιβληθῇ, συνεπάγεται, λέγω, ἀφαίρεσιν τοῦ διπλώματός του δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ προσδιορίσω, διότι θὰ προηγηθῇ σχετικὴ πρότασις τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου. Ὀφείλω μόνον νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν, ὅτι κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἡ μὲν ἐγγυητικὴ ἐπιστολὴ τῆς Τραπέζης βεβαίως ἀπὸ αὐτῆς τῆς στιγμῆς εὑρίσκεται εἰς χεῖρας μας, ἐδόθη ὅμως ἐντολὴ ὅτι δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἀνάληψιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ὁ ἐργολάβος. Αἱ κείμεναι ὅμως διατάξεις ἐπιβάλλουν τὴν ἑξῆς διαδικασίαν. Γίνεται νέα δημοπρασία καὶ ὁ νέος ἐργολάβος ἀναλαμβάνει τὸ ἔργον, ἀλλὰ δαπάναις ἐκείνου εἰς τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη ἡ ποινὴ τῆς ἐκπτώσεως. Δι’ αὐτὸ εἶπα προηγουμένως ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ χάσῃ τὰς 600.000 δραχμάς, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ νέος ἐργολάβος δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ὑποχρέωσιν καὶ κανένα ἐνδιαφέρον νὰ φεισθῇ τῶν 600.000 δραχμῶν τὰς ὁποίας θὰ πληρώσῃ ὁ ἔκπτωτος. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἡ ἐρώτησις, καίτοι διετυπώθη, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, εἰς τὸν τόνον ἐπερωτήσεως, δὲν ἔχει περαιτέρω νόημα διότι αἱ ποιναὶ αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν εἰς τὸν ἐργολάβον αὐτόν, ἦσαν αἱ ἀνώταται ποὺ ἠμποροῦσαν νὰ ἐπιβληθοῦν βάσει τῶν κειμένων νόμων.

§21Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὶ ποσὸν εἰσέπραξε;

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ ζητῆτε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος σᾶς ὑπενθυμίζει, ὅτι δὲν ἔχετε δικαίωμα δευτερολογίας. Θὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν Κανονισμὸν ἢ ὄχι; Γνωρίζετε ἐπὶ πλέον ὅτι ἔχετε 5 λεπτὰ εἰς τὴν διάθεσίν σας κατὰ τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ ἀναπτύξετε τὴν ἐρώτησίν σας. Καὶ λέγω τοῦτο διὰ νὰ τὸ ὑπενθυμίσω εἰς ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, πολλοὶ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ νέοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐὰν καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς δευτερολογίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Νομίζω ὅτι καὶ σεῖς ἐξηντλήσατε τὸ θέμα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν ἐπαρκῶς ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας.

§23Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου νὰ ζητήσω διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ ποὺ εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, εὐσταθεῖ ἐν προκειμένῳ, ὁπότε ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει ὅτι ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ μίαν διευκρίνισιν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι ἅπαξ διὰ παντὸς ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δίδει ἀπάντησιν καὶ ὅτι ἐὰν θεωρηθῇ ἐπαρκής, δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσετε ἐκ νέου. Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ κρίνω καὶ ἐγὼ ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις ὁμιλίας ἰδικῆς σας. Ἐπανέρχομαι, ἀφοῦ διακρίνω ὅτι τὸ προτιμᾷ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ παλαιὸν ἔθιμον, τὸ νὰ ἀναπτύσσουν πρῶτον τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις των οἱ κ.κ. βουλευταί, καὶ ἔπειτα νὰ ὁμιλοῦν οἱ κ.κ. βουλευταί, ἀλλὰ νὰ μὴ καθιερώσωμεν τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς καὶ τριπλῆς ἀγορεύσεως, διότι δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν ποτὲ νὰ τελειώσωμεν.

§25Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν κάμνω διπλῆν οὔτε τριπλῆν ἀγόρευσιν, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὶ ποσὸν εἰσέπραξεν ὁ ἐργολάβος ἀπὸ τὴν ἐργολαβίαν αὐτήν. Διότι τὸ ἔργον εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω ὅτι ὁ ἐργολάβος αὐτὸς εἶναι ὑπὸ χρεωκοπίαν, ἀπορῶ ἐὰν εἰσέπραξε περισσότερα τοῦ ὅσου ἔργου ἐξετέλεσεν, ἐὰν αἱ 600.000 δρχ. θὰ εἶναι ἐπαρκὴς ποινή.

§26Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐργολάβος δὲν εἰσέπραξε τίποτε, ἁπλῶς κατέβαλε μίαν ἐγγύησιν ὅπως εἶπα 600.000 δραχμῶν, τὰς ὁποίας καὶ χάνει σήμερον. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεώς μου, ἡ ὁποία καὶ ἐδόθη τηλεγραφικῶς, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἡ προθεσμία ἔληξε προχθὲς εἰς τὰς 10 τοῦ μηνὸς καὶ μόλις ἐπληροφορήθην ὅτι καὶ πάλιν δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς συμβατικάς του ὑποχρεώσεις ἐξ ὁλοκλήρου, ἀλλὰ ἐν μέρει, διέταξα τὴν ἔκπτωσίν του. Χάνει δὲ καὶ τὰς 600.000 δραχμάς. Ἐὰν καὶ αὐτὸ δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ, κ. συνάδελφε, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει τίποτε ἄλλο ποὺ νὰ δύναται νὰ σᾶς ἱκανοποιήσῃ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ σᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἀπαντήσετε.

§27Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μὲ ἱκανοποιεῖ ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσέπραξε τίποτε, ἐὰν δὲν εἰσέπραξε χρήματα ὁ ἐργολάβος διὰ νὰ χαλάσῃ τὸν δρόμον.

§28Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Θὰ κάμῃ δήλωσιν πτωχεύσεως καὶ δὲν τὸν πιάνεις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς, κ. Τσιαπάρα, εἶσθε παλαιὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ γνωρίζετε ὅτι δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ Προέδρου. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὸ κατασκευαζόμενον φράγμα εἰς τὸν ποταμὸν Νέστον, διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν πεδιάδων Χρυσουπόλεως καὶ Ξάνθης.

§30Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν ποταμὸν Νέστον κατὰ τὰ ἔτη 1952–1954 ἐπρογραμματίσθη νὰ γίνῃ ἕνα φράγμα διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος Νέστου καὶ τῆς πεδιάδος Ξάνθης. Τὴν μελέτην τοῦ φράγματος αὐτοῦ ἀνέλαβε νὰ τὴν κάμῃ μία ἀμερικανικὴ ἑταιρεία ὑπὸ τὰ ἀρχικὰ ΚΤΑΜ. Ἀφοῦ ἐπερατώθη ἡ μελέτη, ἔγινεν ἡ δημοπρασία διὰ ποσὸν 42.000.000 δραχμῶν καὶ ὡς μειοδότης ἀνεδείχθη ἡ Ἑταιρεία «Ἁλιάκμων–ΕΤΕ». Ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἐγκατεστάθη τὸν Μάρτιον τοῦ 1960 εἰς τὸ ἔργον διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὸ φράγμα. Παραλλήλως πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ φράγματος ἤρχισαν νὰ κατασκευάζωνται ἀπὸ ἄλλας ἑταιρείας τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα τόσον εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Ξάνθης ὅσον καὶ εἰς τὴν πεδιάδα τοῦ Νέστου. Τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα μαζὶ μὲ τὸ φράγμα ὑπολογίζεται ὅτι θὰ στοιχίσουν περισσότερον ἀπὸ ἥμισυ δισεκατομμύριον δρχ. Ἐν τῷ μεταξὺ τὰ ἔργα τὰ ἀρδευτικὰ εὑρίσκονται εἰς τὸ τέλος, τὸ ἔργον ὅμως τοῦ φράγματος εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὰ σπάργανα. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα τελειώνουν ἐνῷ τὸ φράγμα ἀκόμη δὲν ἤρχισε κατασκευαζόμενον μοῦ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν νὰ ὑποβάλω αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν καὶ νὰ ζητήσω νὰ πληροφορηθῶ τὶ γίνεται ἐν προκειμένῳ, διότι καὶ διὰ τὸ φράγμα, καθὼς πληροφοροῦμαι, ἐξωδεύθησαν περισσότερα ἀπὸ 100.000.000 δρχ. ἐνῷ ὅλα– ὅλα ποὺ ἔκαμεν ὁ ἐργολάβος εἶναι μόνον ἕνα βάθρον τῆς γεφύρας ἐκεῖ καὶ τίποτε ἄλλο. Κατόπιν τούτου καὶ ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐὰν τελειώσουν τὰ ἔργα τοῦ Νέστου τρία ἔτη πιὸ μπροστὰ ἀπὸ τὸ φράγμα εἶναι πλέον ἢ βέβαιον ὅτι τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα θὰ τὰ χαλάσουν οἱ γεωργοὶ ὡς ἄχρηστα, ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχουν νερὸ νὰ ποτίζουν θὰ βάλουν τὰ βώδια τους νὰ περάσουν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ θὰ τὰ κρημνίσουν καὶ ἐὰν ποτὲ κατασκευασθῇ τὸ φράγμα θὰ χρειασθῇ νὰ ξανακατασκευάσωμεν καινούργια ἀρδευτικὰ ἔργα. Βλέπω ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν μοῦ δίδει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ τὴν ὁποίαν εὐτυχῶς ὑπογράφει ὁ διευθυντὴς κ. Τριανταφυλλίδης καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐν προκειμένῳ, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα μέγιστον σκάνδαλον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἐὰν δι’ ἕνα ἔργον δὲν ὑπάρχῃ μελέτη, δὲν πρέπει νὰ ἀρχίζῃ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου. Ἐδῶ μᾶς λέγει ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἑταιρεία ΚΤΑΜ ἔκαμε μίαν μελέτην τοῦ ἔργου τὸ 1952–1954. Ἐὰν πράγματι ἔγινε μελέτη ἐπαρκὴς καὶ θὰ πρέπει ἐὰν εἶναι σοβαρὰ ἡ Ἑταιρεία ΚΤΑΜ, νὰ ἔκαμε μίαν μελέτην ἐπαρκῆ. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι ἔγινε βάσει τῆς μελέτης αὐτῆς. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ ἡ γέφυρα καὶ τὸ φράγμα, διότι ἡ μελέτη εἶναι ἄνευ πασσαλώσεως τοῦ ἔργου καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων εἶδον, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ πασσάλωσις. Κατόπιν ἔγινε δευτέρα μελέτη καὶ βάσει τῆς μελέτης αὐτῆς ἔγινε νέα δημοπρασία καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν νέαν δημοπρασίαν ἄλλα ἑκατομμ. δραχμαί, καὶ ἀνεδείχθη ἄλλος τελευταῖος μειοδότης. Ἔρχεται κατόπιν τρίτη μελέτη διὰ τὸ φράγμα, διὰ τὰ κιγκλιδώματα τοῦ φράγματος. Ἐὰν ἓν ἔργον δίδεται κατόπιν σοβαρᾶς μελέτης διὰ κατασκευὴν ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς μίαν ἑταιρείαν σοβαράν, εἶναι δυνατὸν ἐπὶ 3ετίαν νὰ μᾶς κοπανᾶτε ὅτι ἐγένετο μελέτη διὰ τὸ φράγμα; Μὲ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Τριανταφυλλίδη φαίνεται, ὅτι τὸ ἔργον ἔχει τελειώσει, ἐνῷ τὸ ἔργον, δὲν ἔχει ἀκόμη ἀρχίσει. Ἀπορῶ πῶς θεωρεῖ σοβαρὸν ὁ κ. Δ)ντὴς νὰ ἀπευθύνῃ τοιοῦτον ἔγγραφον. Ἐγὼ ἐζήτησα τὴν μελέτην τῶν φακέλλων καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν μελέτην αὐτὴν καὶ θὰ μετατρέψω τὴν ἐρώτησίν μου εἰς ἐπερώτησιν. Εἶναι πράγματι σκανδαλῶδες νὰ ἐξοδεύωνται ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων διὰ τὸ φράγμα τοῦ Νέστου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔργον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ στοιχίσῃ οὔτε δύο ἑκατομμ. δραχμάς. Ὀφείλει ὁ ἐργολάβος νὰ μᾶς εἴπῃ, ποῦ ἐξώδευσε τὰς ἑκατοντάδας τῶν ἑκατομμυρίων;

§31Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι ὁ κ. συνάδελφος πάλιν ὡμίλησε εἰς τόνον, ὁ ὁποῖος δὲν προσήκει εἰς μίαν ἐρώτησιν. Καὶ πέραν τούτου θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον ἐὰν τὸ ἔργον αὐτὸ εἶχε συντελεσθῇ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§32Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πᾶμε νὰ βγάλωμεν τὴν βρωμιά.

§33Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ λέγετε ὅμως παρεπιμπτόντως αὐτὸ ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ κύριον σημεῖον τῆς ἀγορεύσεώς σας. Τὸ ἔργον αὐτό, ἐγένετο πρὸ 3ετίας ἐπὶ ἄλλων Κυβερνήσεων. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ὁ τόνος τὸν ὁποῖον προσέδωσεν εἰς τὴν ἐρώτησίν του ὁ κ. συνάδελφος, ὡς ἐὰν ἡμεῖς ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ εἴμεθα κατηγορούμενοι δι’ ἓν ἔργον τῶν πρὸ ἡμῶν Κυβερνήσεων. Κύριε συνάδελφε, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλήρης διευκρίνισις. Δὲν μᾶς ἀφορᾷ προσωπικῶς, ἀλλὰ καὶ ὡς Κυβέρνησιν τὸ θέμα αὐτό. Διὰ τὸ ἔργον αὐτό, διετάξαμεν ἔλεγχον καὶ τὸν ἐξακολουθοῦμεν, κ. βουλευτά. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεώς σας, τὸ νὰ σᾶς δοθῇ ὁ φάκελλος πρὸς μελέτην, λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι ἐπαναφέρετε τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἀπασχολεῖτε τὸ Σῶμα καθ’ ἣν στιγμὴν προχθὲς σᾶς ἐδήλωσα ὅτι εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας, μόνον σᾶς παρεκάλεσα, ἐπειδὴ ἡ ὑπηρεσία ἐπιμένει, διότι εἶναι ὀγκώδης ὁ φάκελλος καὶ τὸν χρειάζεται ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, διότι εὑρίσκεται ἐν ἐκτελέσει τὸ ἔργον, ἐὰν σᾶς εἶναι δυνατόν, σᾶς παρεκάλεσα, ἀντὶ νὰ ἔλθῃ ὁ φάκελλος καὶ νὰ περιφέρεται εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Βουλῆς καὶ τὸ ἰδικόν σας, νὰ λάβητε τὸν κόπον νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς παραχωρήσω καὶ δωμάτιον διὰ νὰ μελετήσητε τοὺς φακέλλους. Μὲ ξενίζει πράγματι τὸ ὅτι ἠγνοήσατε τὸ πρῶτον μέρος. Δὲν τὸ ἐτονίσατε εἰς ὃ σημεῖον ἔπρεπε νὰ τὸ τονίσητε. Τὸ δὲ δεύτερον μέρος ὁλοσχερῶς τὸ ἠγνοήσατε καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε μὲ ὅλην τὴν ἀγάπην μὲ τὴν ὁποίαν σᾶς περιβάλλω, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἀνέμενον αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς ὁμιλίας σας, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, ὅπως εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον.

§34Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε, ὅτι θὰ καθιερώσωμεν πλέον τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ;

§36Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, ἐκτιμῶ ἐξαιρετικὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ τὸν ἐκτιμῶ καὶ τὸν σέβομαι. Πράγματι, ἡ ἐρώτησίς μου, δὲν ἀφεώρα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ τὸ φράγμα τοῦ Νέστου. Ὑπάρχει βρωμιά, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παρελθοῦσαν Κυβέρνησιν καὶ αὐτὴν τὴν βρωμιὰ ἀκριβῶς θέλω νὰ βγάλω εἰς φῶς. Τὸ θέμα αὐτό, ἔχει, ὡς πρὸς ἐμέ, ὡς ἑξῆς: Μετατρέπω τὴν ἐρώτησίν μου εἰς ἐπερώτησιν, διότι, κ. Πρόεδρε, μετὰ τὴν μελέτην τοῦ φακέλλου, θέλω νὰ φέρω τὴν ὅλην ὑπόθεσιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ ἴδῃ ἡ σημερινὴ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πῶς οἱ εὐνοούμενοι ἐργολάβοι ἔπαιρνον τὰ ἑκατομμ. χωρὶς νὰ κάμνουν ἔργα ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργός, πράγματι ἔχει δίκαιον. Μοῦ παρεχώρησεν καὶ εἰδικὴν αἴθουσαν διὰ νὰ μελετήσω τοὺς φακέλλους, τὸν εὐχαριστῶ. Κἄτι, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω, εἶναι ἡ ἀσάφεια τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Τριανταφυλλίδη, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τέσσαρας σελίδας καὶ ἡ ὁποία εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν λέγει τίποτα, ἢ μᾶλλον μᾶς λέγει, ὅτι τὸ φράγμα κατεσκευάσθη.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἴπατε αὐτό.

§38Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἐκπλήττομαι καὶ πάλιν. Δὲν μὲ στενοχωρεῖ καθόλου ἡ μετατροπὴ τῆς ἐρωτήσεώς σας εἰς ἐπερώτησιν. Ἡ ἐπερώτησις εἶναι κατηγορητήριον τῶν ἀπελθουσῶν Κυβερνήσεων καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἐδῶ ἰδική σας ἐπερώτησις. Διετάξαμεν ἔλεγχον τοῦ παρελθόντος εἰς ὅλα τὰ ἔργα καὶ εἰς τοὺς εἰδικοὺς τομεῖς τοὺς ὁποίους διευθύνω. Ἐπερωτῶνται παλαιαὶ Κυβερνήσεις. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ἔργον. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ μοῦ εἶναι ἀκατανόητος. Παρὰ ταῦτα ἐφ’ ὅσον ἐδηλώσατε ὅτι θὰ τὴν μετατρέψετε εἰς ἐπερώτησιν, τὸ ἀποδέχομαι.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν ἐν Πειραιεῖ οἰκοδομῶν.

§40Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Τοὺς Πειραιεῖς ἀπασχολεῖ σοβαρῶς, τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν, διότι διὰ τῆς ἀνεγέρσεως καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ περισσοτέρων ὀρόφων θὰ δημιουργηθῇ ἐργασία καὶ κίνησις εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωσταὶ αἱ καταστροφαὶ κατὰ τὴν κατοχήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δύνανται νὰ ἀντιληφθοῦν καὶ νὰ ἀνεχθοῦν εἶναι ἡ ἐμμονὴ τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων εἰς τὴν περίεργον ἀντίληψιν περὶ ἰσοϋψοῦς τῶν οἰκοδομῶν, καὶ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν ὀρόφων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ὅλους τοὺς μεγάλους λιμένας τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς Γαλλίας, δὲν ὑπάρχουν τοιοῦτοι περιορισμοί. Θὰ πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ Πειραιεὺς ἔχει ὑψώματα, ὥστε νὰ μὴ καταστρέφεται τὸ τοπίον καὶ ἀκόμη ὅτι ἔχει πολλὰς λεωφόρους, πλατείας καὶ εὐρεῖς δρόμους, ὥστε νὰ μὴ ἐμποδίζεται ὁ ἀέρας, καὶ τὸ φῶς διὰ τῆς ἀνεγέρσεως περισσοτέρων ὀρόφων. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς Πειραιεῖς.

§41Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Σαββόπουλε.

§43Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει παρομοίαν ἐρώτησιν καὶ νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς ἀφορώσης τὰ ὕψη οἰκοδομῶν τοῦ Πειραιῶς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἄλλοτε ἔχω ἀπασχολήσει τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ἀπησχόλησε ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ὅλους τοὺς Πειραιεῖς καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ κατασκευάσουν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀγοράσουν, διότι δεδομένου τοῦ μικροῦ ὕψους τῶν Πειραϊκῶν οἰκοδομῶν, αἱ ἀγοραπωλησίαι εἶναι περιωρισμέναι, διότι εἶναι εἰς ὑψηλὰς τιμάς, ἡ πώλησις τῶν διαφόρων διαμερισμάτων. Πλήν, ὅμως καὶ σήμερον, πρὸς τιμὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Οἰκισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὅταν τὸν ἐπεσκέφθην καὶ τὸ συζητήσαμεν τὸ θέμα, μοῦ ὑπεσχέθη ὅτι συντόμως θὰ τὸ μελετήσῃ καὶ θὰ δώσῃ λύσιν, καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ κατέβωμεν εἰς τὸν Πειραιᾶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐπὶ τρίωρον νὰ περιοδεύσωμεν ὅλας τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς λεωφόρους συνοδευόμενοι, ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον διευθυντήν, τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ τὸν κ. Βασιλειάδην. Ἔλαβον δὲ τὴν ὑπόσχεσιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Οἰκισμοῦ, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν τοῦ Πειραιῶς, πρόκειται συντόμως νὰ λάβῃ μίαν εὐνοϊκὴν λύσιν. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν ἤδη εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ὅτι θὰ δώσῃ καὶ νὰ εὐχαριστήσω ὄχι μόνον διὰ λογαριασμόν μου, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς. Ἐπὶ τόσα ἔτη, παρὰ τὰς διαρκεῖς προσπαθείας μας δὲν ἔτυχον καὶ τῆς παραμικρᾶς στοργῆς.

§44Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὄντως τὸ ζήτημα τῶν ὑψῶν διὰ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸ 1958 διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Διατάγματος τῆς 18 Φεβρουαρίου 1958. Ἔκτοτε, ὅσοι ἀγαποῦν καὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν Πειραιᾶ, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρουν τὸ ζήτημα, ἀλλὰ παρῆλθεν ἔκτοτε μία ἑξαετία καὶ μοῦ προξενεῖ ἐντύπωσιν τὸ γεγονὸς ὅτι οὐδεὶς μέχρι σήμερον, οὐδὲ ὁ ἀξιότιμος ἐρωτῶν συνάδελφος ἔφερε τὸ ζήτημα, εἴτε δι’ ἐρωτήσεως, εἴτε δι’ ἄλλου τρόπου. Μοῦ προξενεῖ ἐντύπωσιν ὅτι ἔφερε τὸ θέμα ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν γνωρίζω ποῖαι σκέψεις ἐπεκράτουν τότε εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ θέμα ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὄντως ὑπάρχει τὸ θέμα καὶ διὰ τοῦτο εἴπομεν ὅτι θὰ δώσωμεν τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν. Εἰς τὸν Πειραιᾶ, διὰ τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ τὸ πρῶτον καθωρίσθησαν τομεῖς δομήσεως, ὡς καὶ οἱ ὄροφοι καὶ τὰ ὕψη καὶ καθωρίσθησαν ὀκτὼ τομεῖς δομήσεως μὲ διάφορον ὕψος εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν μὲ ἀνώτατον ὕψος 31 μέτρα καὶ ὀρόφους ἐννέα. Θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι καὶ τὸ ὕψος καὶ οἱ ὄροφοι, εἶναι ἀρκετοὶ διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν ὡρισμένους τομεῖς τοῦ Πειραιῶς. Ἐπειδὴ ὅμως ἠγέρθησαν παράπονα καὶ πράγματι ὑπῆρχεν ἄνισος μεταχείρισις τῶν διαφόρων τμημάτων ἐθεωρήσαμεν σκόπιμον καὶ ἐκρίναμεν δίκαιον ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ νὰ ἐπανορθωθῇ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὸν Πειραιᾶ τὸ 1958. Καὶ ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Σαββόπουλος, ἐλάβαμεν τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπιλύσωμεν τὸ ζήτημα, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ κανένα παράπονον εἰς τὴν ψυχὴν οὐδενὸς ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ Πειραιῶς πρὸς τὸ συμφέρον τῆς πόλεως καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν κατοίκων.

§45Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔχω τὴν ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν δήλωσίν σας, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Σαββοπούλου, ὅτι κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησίς του σχετικῶς μὲ τὸ ὕψος τῶν ἐν Πειραιεῖ οἰκοδομῶν. Ἀποτελεῖ αὐτὸ θέμα ἠθικῆς τάξεως καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω εὐθεῖαν ἀπάντησιν. Περαιτέρω, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπιθυμῶ νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι ἐὰν ἀνατρέξῃ εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὰς περιόδους 1956–58 καὶ 1961–63 ὅτε ἤμην βουλευτής, θὰ εὕρῃ ἐρώτησίν μου σχετικὴν μὲ τὸ ὕψος τῶν ἐν Πειραιεῖ οἰκοδομῶν. Ἔτι, κ. Πρόεδρε, τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀπόψεως δεοντολογίας, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἀπεφάσισε νὰ κατέλθῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, νὰ καλέσῃ καὶ τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, τὴν ἐλαχιστότητά μου, ἐφ’ ὅσον κατῆλθεν εἰς τὸν Πειραιᾶ διὰ τὴν ἔρευναν τῶν θεμάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἐρώτησίν μου καὶ οὐχὶ νὰ ἐμφανισθῇ μόνον μὲ τὸν κ. Σαββόπουλον ὡς ἐὰν ὁ κ. Σαββόπουλος εἶχε προσκαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὴν ἔρευναν.

§46Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ φίλος κ. Σκορδίλης ἔθεσε τὸ ζήτημα κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν μου, καὶ ἔχω ἀρκετὴν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκλεγόμενος βουλευτής, μοῦ συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὁ κ. Σκορδίλης ἔθεσεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν τιμήν. Δύο τινὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἢ νὰ κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν ὡς ἐδήλωσα, ὁπότε ὀφείλει ὁ κ. Σκορδίλης νὰ ἀνακαλέσῃ τὰ ὅσα εἶπε, ἢ ἐγὼ εἶπα ψέμματα εἰς τὴν αἴθουσαν. Πρᾶγμα ἀνέντιμον. Γνωρίζει ὁ φίλος μου κ. Σκορδίλης, ὅτι δὲν συμμετέχω εἰς συνωμοσίας καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ὅταν ἔφυγα ἀπὸ τὴν ΕΡΕ ἔφυγα εὐθαρσῶς καὶ δὲν ὕβρισα εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος, ἐν ἀντιθέσει μὲ ἄλλους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὸ κόμμα ἀλλ’ ὕβριζον τὸν ἀρχηγὸν εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν. Τὸ θάρρος μου καὶ ἡ πολιτική μου ἱστορία εἶναι πράγματα γνωστὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω ὁ φίλος μου κ. Σκορδίλης νὰ τὰς ἐνθυμηθῇ καὶ νὰ ἀνακαλέσῃ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὅτι ἂν εἶχον προσκαλέσει ἢ ὄχι τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸν Πειραιᾶ, νομίζω ὅτι τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐξ αὐτῆς τῆς καθόδου τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Οἰκισμοῦ μετὰ τοῦ Δ)ντοῦ κ. Βασιλειάδη, ὡς ἀνέφερον.

§47Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ὁ κ. Σαββόπουλος εἶναι φίλος μου ἔντιμος βουλευτὴς καὶ λυποῦμαι διότι ἐτοποθέτησε τὸ θέμα ὡς τὸ ἐτοποθέτησε. Δὲν ἀποκλείεται ὅμως ὁ κ. Σαββόπουλος νὰ κατέθεσε τὴν ἐρώτησίν του χθὲς ἢ σήμερον ὁπότε ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ ἐρώτησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον ἔχει κἄποιον νόημα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐλέγξω ἐὰν κατετέθη ἢ ὄχι ἐρώτησις. Ὅπως γνωρίζετε συντάσσεται περιωρισμένος πίναξ, πρὸς διευκόλυνσιν καὶ τῶν κ.κ. βουλευτῶν καὶ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, προκειμένου νὰ εἶναι ἐγκαίρως ἐνήμεροι διὰ νὰ μετάσχουν τῆς συζητήσεως. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὁλόκληρον τὴν σειρὰν τῶν ἐρωτήσεων, ἀλλὰ μόνον τὸν ὑπ’ ὄψει καὶ ὑμῖν πίνακα. Ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ θέμα, θὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν, ἂν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὑπάρχει κατατεθειμένη ἐρώτησις ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Σαββόπουλος. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§49Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀγρόται τῆς περιοχῆς Πύργου Θεσσαλονίκης ὅπου γίνεται τὸ ἀρδευτικὸν δίκτυον, παραπονοῦνται ὅτι ἐνῷ μετέχουν εἰς τὴν δαπάνην ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου κατὰ τὸ ἥμισυ, δὲν λαμβάνουν γνῶσιν τῶν ὅρων ἐκτελέσεως. Παραπονοῦνται, ἐπίσης ὅτι δρόμοι οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, παρουσιάζουν ἐλαττώματα πρὶν ἀκόμη παραδοθοῦν εἰς χρῆσιν. Ζητεῖται ἑπομένως ἔρευνα, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ κατὰ πόσον ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν ἐγένετο συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Παρακαλῶ, ἐπίσης, ὅπως εὑρεθῇ τρόπος, ὥστε νὰ λαμβάνουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι γνῶσιν τῶν ὅρων ἐκτελέσεως διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθοῦν τὸ ἔργον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δαπανῶνται ἑκατομμύρια χωρὶς νὰ γίνωνται ἔργα.

§50Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐκτελέσεως, σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ ὁδικὸν ἀγροτικὸν δίκτυον τοῦ Πύργου Θεσσαλονίκης, εἶναι ἐντεταγμένον εἰς τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Χαλάστρας. Τοῦ ἀρδευτικοῦ αὐτοῦ ἔργου, συνεχίζονται ἀκόμη αἱ ἐργασίαι. Ὅταν δὲ παραδοθῇ τὸ ἔργον αὐτό, θὰ γίνῃ συγχρόνως καὶ ἡ παράδοσις τοῦ Ἀγροτικοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς αὐτῆς, ὁπότε καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργηθῇ καὶ ὁ σχετικὸς ἔλεγχος. Ἡ ὑπηρεσία μοῦ ἀνέφερεν, ὅτι πράγματι τὸ ἀγροτικὸν ὁδικὸν δίκτυον ἔχει ὑποστῆ ὡρισμένας καταστροφάς. Ἀποδίδει, ὅμως, τοῦτο ἡ ὑπηρεσία, εἰς τὸ ὅτι χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ ἀρδευτικὸν δίκτυον βαρέα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ὁδηγούμενα διὰ τοῦ ἀγροτικοῦ αὐτοῦ δρόμου, φυσικὸν ἦτο νὰ ἐπιφέρουν ὡρισμένας ζημίας. Πάντως, εἶναι ὑποχρεωμένος ἐκ τῆς συμβάσεως, ὁ κατασκευαστὴς τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου, νὰ παραδώσῃ καὶ τὸ ἀγροτικὸν ὁδικὸν δίκτυον εἰς καλὴν κατάστασιν. Ἐφ’ ὅσον δέ, ἔχει συμβατικὴν πρὸς τοῦτο ὑποχρέωσιν μὴ σᾶς μένῃ ἀμφιβολία, ὅτι θὰ τὸ παραδώσῃ εἰς ἀρίστην κατάστασιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, ἐὰν θὰ δύνανται οἱ ὠφελούμενοι ἐκ τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου κάτοικοι τῆς περιοχῆς, διὰ τὸν λόγον ὅτι μετέχουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν δαπάνην τοῦ ἔργου νὰ λαμβάνουν γνῶσιν τῆς δημοπρασίας, τοῦτο εἶναι αὐτονόητον. Ὁ διαγωνισμὸς εἶναι δημόσιος. Ἡ διακήρυξις δημοσιεύεται καὶ συνεπῶς, δύνανται νὰ λαμβάνουν γνῶσιν τῶν ὅρων. Ἐκεῖνο ποὺ ὑποστηρίζετε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μετέχουν καὶ εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου, αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὁ ἔλεγχος κατασκευῆς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος καὶ θὰ ἀπετέλει κατάργησιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους, ἐὰν οἱ ὠφελούμενοι πολῖται ὑπὸ ἑνὸς ἔργου ὑποκαθιστοῦσαν τὸ Κράτος εἰς τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον μόνον τὸ Κράτος δύναται νὰ ἐνεργῇ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλωστε διάταξις νόμου ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς ἰδιώτας νὰ ἐλέγχουν δημόσια ἔργα. Βεβαίως δικαίωμά των εἶναι νὰ καταγγέλλουν ὡρισμένας ἀνωμαλίας ὄχι ὅμως καὶ νὰ μετέχουν ἐπισήμως καὶ εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ ἔργου. Τοῦτο θὰ ἀπετέλει τὸ ὀλιγώτερον δυσπιστίαν πρὸς τὴν ἐντιμότητα τοῦ Κράτους. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ σημερινὸν Κράτος, τὸ Κράτος ὑπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπέδειξεν ὅτι παρέχει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις, αὐστηροῦ ἐλέγχου τῶν δημοσίων ἔργων καὶ πέραν τούτου ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι καλὸς καὶ ἄγρυπνος φρουρὸς τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου χρήματος. Δὲν νομίζω, ὅτι καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐπιτρέπεται κἂν συζήτησις, περὶ τῆς συμμετοχῆς τῶν ἁπλῶν ἰδιωτῶν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἔργων.

§51Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα νὰ μετέχουν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν Δημοσίων ἔργων οἱ ἀγρόται. Ἐζήτησα νὰ λαμβάνουν γνῶσιν τῶν ὅρων διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὴν ἐκτέλεσιν. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι οἱ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο εἶναι ἀκατάλληλοι.

§52Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Νομίζω, ὅτι ἀπήντησα ἐπ’ αὐτοῦ. Τῶν ὅρων τῆς δημοπρασίας καὶ διακηρύξεως δύνανται νὰ λαμβάνουν γνῶσιν. Ἐπίσης τὴν παρακολούθησιν τῶν ἔργων, οὐδεὶς τοὺς ἐμποδίζει νὰ κάμνουν, τοὐναντίον δεχόμεθα ἂν πολίτης τις παρακολουθῶν ἔργον διαπιστώσῃ ἀνωμαλίας, νὰ τὰς καταγγείλῃ εἰς ἡμᾶς. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτὸν εἶναι ἡ παραχώρησις ἐπισήμως τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλέγχου.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν ἀκόμη τρεῖς ἐρωτήσεις ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἐὰν θὰ ἤθελον νὰ λάβουν μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν χωρὶς νὰ παραταθῇ περαιτέρω ἡ συζήτησις, διότι ἄλλως θὰ παρακληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔλθῃ καὶ αὔριον.

§54Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ παρεκάλουν κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πρόκειται νὰ ἔλθω καὶ αὔριον νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τώρα. Βεβαίως εἶχα παρακαλέσει νὰ ἀναβληθοῦν ὅλαι αἱ ἐρωτήσεις, διότι εἶχον ἐπείγουσαν ἐργασίαν, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ἔλθω καὶ αὔριον παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ τώρα ἡ συζήτησις.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι δὲν θέλουν νὰ ἐνθυμηθοῦν ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἐφ’ ὅσον λάβουν ἔγγραφον ἀπάντησιν τοῦ ἐρωτωμένου Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπανέρχωνται καὶ νὰ παίρνουν μέρος εἰς συζήτησιν διὰ τὸ αὐτὸ θέμα ἐν τῇ Βουλῇ.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα τῶν ἐρωτήσεων παρῆλθε καὶ μάλιστα ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη μὲ διπλάσιον χρόνον ἀπὸ τὸν ὁριζόμενον ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ συζήτησις ἑκάστης ἐρωτήσεως ἀπησχόλησε ἐπὶ 20λεπτον περίπου τὴν Βουλήν. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων.

§57Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θέλῃ, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς 3ης ἐρωτήσεώς μου διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσω ἐγὼ καὶ ἀναπτύξω ταύτην. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, δι’ ἐρώτησίν μου, δι’ ἧς ζητῶ νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων κοινῆς ὠφελείας ἐν τῇ νήσῳ Θάσῳ. Πρόκειται συγκεκριμένως περὶ τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ τῆς Θάσου.

§58Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μὲ συγχωρεῖτε διότι ἐνόμιζα, κύριε συνάδελφε, πὼς πρόκειται δι’ ἐρώτησιν ἄλλου συναδέλφου τῆς ΕΔΑ. Θὰ σᾶς δώσω ἔγγραφον ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησίς σας.

§59Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ. Θὰ ἀναμείνω τὴν ἔγγραφον ἀπάντησίν σας, ἡ ὁποία πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι καὶ ἱκανοποιητική.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἠλιοῦ, Παπαδημητρίου, Μπριλλάκη, Ἠλιοπούλου καὶ Ἐφραιμίδη, ἀφορῶσα μισθοδοσίαν δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§61Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ΕΔΑ ἀπηύθυνε τὴν σύστασιν, τὴν ὁποίαν πρόκειται σήμερον νὰ ἀναπτύξωμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην βελτίωσιν ἀποδοχῶν καὶ συντάξεων τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου καὶ ἐν συνεχείᾳ σχετικῶς μὲ τὸ ὅλον δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα. Αὐτὸ ἀνταποκρίνεται καὶ πρὸς βασικὴν προγραμματικὴν ἀρχὴν καὶ τὰς ἐπαγγελίας τῆς παρατάξεώς μας. Κατὰ τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., τὴν ἀποκληθεῖσαν Κυβέρνησιν τῶν 50 ἡμερῶν, ἀπεφασίσθη μία γενικὴ αὔξησις ἀποδοχῶν καὶ συντάξεων μὴ ἀνταποκρινομένη πρὸς τὸ ὕψος τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐπιτακτικῶν καὶ ἰσχύσασα ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου, κατὰ 5%. Ἔγινεν, ἐπίσης, ἐπὶ τῆς πρώτης αὐτῆς Κυβερνήσεως μία ἀποσπασματική, θὰ ἔλεγον αὐθαίρετος ἰδιαιτέρα μεταχείρισις ὡρισμένων κατηγοριῶν. Τὸ αὐθαίρετον δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν ὅσαι ἔγιναν αὐξήσεις, ἀλλά, ὅτι αἱ παραλείψεις τῶν ὑπολοίπων δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἰδίαν θέσιν κατὰ τὴν γνώμην μου, παρεισήγαγον διακρίσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν συμβάλλουν εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν τοῦ ὅλου δημοσιοϋπαλληλικοῦ προβλήματος. Καὶ ἐδηλώθη τότε τὸ «τέρμα εἰς τὰς παροχάς» μέχρι τέλους τοῦ 1964. Μὲ τὸ νὰ ἐξαγγείλῃς φυσικὰ ἕνα τέρμα, δὲν ἕπεται καὶ ὅτι ἕνα ζήτημα ἠμπορεῖ νὰ τερματισθῇ, ὅταν αἱ ἀνάγκαι δὲν ἔχουν ἱκανοποιηθῆ. Ὁπωσδήποτε ἡ νέα Κυβέρνησις ἀνέλαβεν ὡρισμένας συγκεκριμένας δεσμεύσεις διὰ τὸ μέλλον. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι αἱ δεσμεύσεις, τὰς ὁποίας ἀνέλαβε καὶ συγκεκριμένως διὰ τῆς ἀγορεύσεως τῆς 2)4 τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας καὶ πρὸς τὸ κατεπεῖγον αὐτῶν. Συνδυάζονται πρῶτα–πρῶτα αἱ ἐπαγγελίαι μὲ τὸ μέγιστον πράγματι θέμα τοῦ μισθολογίου. Τὴν σοβαρότητα τοῦ προβλήματος τοῦ μισθολογίου τὴν ἀναγνωρίζομεν. Ἡ ἐπιχειρηματολογία μας κατὰ τὸ βασικόν της μέρος βασίζεται εἰς αὐτὴν τὴν μέσα εἰς 12, 13 ἔτη διάλυσιν καὶ τρόπον τινὰ κατάλυσιν τοῦ μισθολογίου, ὅπως τὸ εἶχε συλλάβει, ὀρθῶς, ὁ Κῶδιξ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἡμεῖς ἀναγνωρίζομεν τὴν σημασίαν τῆς ρυθμίσεως τοῦ μισθολογίου. Ἡ Κυβέρνησις πάλιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνεγνώρισε καὶ τὰς δυσχερείας καὶ τὰς ἀνισότητας, ἀντιθέσεις καὶ διαφορὰς ἀπόψεων, ποὺ ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν διαφόρων δημοσιοϋπαλληλικῶν κλάδων, πρᾶγμα ποὺ θὰ κάμνῃ νὰ βραδύνῃ ἡ ρύθμισις τοῦ μισθολογίου, καὶ μάλιστα προβλέπει μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι μακροτέρα τῆς συνήθους νομοθετικῆς. Ἐξήγγειλε, πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρόκειται, ἀφοῦ ἐκπονηθῇ τὸ σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ρύθμισιν ἐξ ὑπαρχῆς τοῦ μισθολογίου, νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ ὡς προσχέδιον πρὶν εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ εἶναι λογικὸν αὐτό. Μὴ λησμονοῦμεν, ὅμως, ὅτι ἡ ἐπεξεργασία ἐνώπιον τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς γνώμης, καὶ ἰδίως κατὰ κλάδους, θὰ γεννήσῃ καὶ ἔριδας καὶ ἀμφισβητήσεις καὶ αὐταὶ θὰ μεταφερθοῦν καὶ μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς διαδικασίας, ἔχομεν μίαν βραδύτητα ἀπὸ τώρα βεβαίαν. Πέραν, ὅμως, αὐτῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνταποκρινόμενος ἐνδεχομένως εἰς τὸ «τέρμα» ποὺ εἶχεν εἴπει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν πρώτην συγκρότησιν, τὴν προεκλογικὴν τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου, εἶπεν, ὅτι ἅμα ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτός, θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογή του τὸ προσεχὲς ἔτος 1965 καὶ θὰ ἀρχίσῃ καὶ θὰ κλιμακωθῇ εἰς σειρὰν ἐτῶν, ἐξέφρασε δὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ μέσα εἰς τὴν 4ετίαν ἀπὸ 1.1.65 μέχρι τέλους 1968. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἐν τούτοις ἕνα ζήτημα, ὅτι τώρα καὶ οἱ μισθοὶ καὶ αἱ συντάξεις εἶναι βασικῶς ἀνεπαρκεῖς. Ὑπάρχει ἕνα ζήτημα, ἐπίσης, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, προκειμένου περὶ μισθωτῶν, ἄλλων κλάδων, ἀναπροσαρμογῆς τῶν ὀνομαστικῶν ἀποδοχῶν, ποὺ σιγὰ–σιγὰ παύουν νὰ ἔχουν τὴν ἰδίαν ἀγοραστικὴν ἀξίαν. Πέραν τούτου, δὲν ἀντιμετωπίσθη ἓν οὐσιωδέστατον θέμα. Ὁ Δημόσιος τομεύς, μαζὶ μὲ τὰς ἀποκεντρωμένας εἰς Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καὶ εἰς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεις θέσεις ἀπασχολήσεως ἐργαζομένων ἐν Ἑλλάδι —βέβαια χωρὶς νὰ ἔχωμεν πληρεστέρας στατιστικάς, καθ’ ὑπολογισμούς, ὅμως, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπαρχόντων στατιστικῶν δεδομένων, χωρὶς νὰ ἀποκλείω νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἀπόστασις πρὸς τὰ ἐπάνω ἢ πρὸς τὰ κάτω μικρὴ— νομίζω, ὅτι καλύπτει περίπου τὸ 20 τοῖς ἑκατόν, τὸ ⅕ δηλαδὴ τοῦ ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, τοῦ ἀποκερδαίνοντος τὰ πρὸς τὸ ζῆν, διὰ παροχῆς μισθωτῆς ἐργασίας. Πρόκειται περὶ ἑνός, ἑπομένως, πολὺ μεγάλου τομέως, ὁ ὁποῖος μάλιστα, μὲ τὴν ὁλονὲν εὐρυτέραν ἁρμοδιότητα τοῦ συγχρόνου Κράτους, μὲ τὴν ἐπέκτασιν καὶ τοῦ τομέως τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τοῦ Κράτους καὶ τῶν Δημοσίων Ἐπιχειρήσεων, ἔχει τάσιν σταθερῶς αὐξητικήν. Λοιπόν, πρέπει νὰ ἴδωμεν, ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ δύο ἢ αὐτὸ τὸ σημαντικὸν κομμάτι τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἀργόμισθοι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποκρούομεν καὶ ὑποθέτω ὅτι κανεὶς δὲν τὸ δέχεται αὐτό, ἢ εἶναι πολύτιμα στελέχη τοῦ Κράτους καὶ ὀργανωτικὰ καὶ παραγωγικὰ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, οἰκονομικόν, πολιτιστικόν, κοινωνικόν. Ἐὰν αὐτό, τὸ δεύτερον, εἶναι σωστόν, ἀφοῦ εἶναι δεδομένον ὅτι ὑπάρχει ἤδη μία ἀνισότης εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς βάρος τῶν μισθοβιώτων γενικῶς καὶ ὅτι, ἑπομένως, εἶναι ἔργον Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῆς Δημοκρατίας, μέσα εἰς τὴν πορείαν τῆς σταθερᾶς αὐξήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος νὰ βελτιώνεται ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ πραγματικοῦ μισθοῦ των, ὄχι τοῦ ὀνομαστικοῦ. Τὸ νὰ ἀναβάλλεται εἰς ἕνα ἄδηλον χρόνον ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν ποὺ ἤθελον ἀναγνωρισθῆ διὰ τῆς ἐπεξεργασίας ἑνὸς νέου μισθολογίου, συνεπιφέρει ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι μετατίθεται ἀκόμη παραπέρα ἡ ἔναρξις τοῦ χρόνου, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἀρχίσῃ ἡ δικαιοτέρα καὶ πρὸς ὄφελος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων ἀναπροσαρμογή, βάσει τοῦ αὐξανομένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐὰν αὐτὰ ἰσχύουν διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, διὰ τοὺς συνταξιούχους, τῶν ὁποίων ἡ θέσις εἶναι δυσχερεστέρα αἱ προοπτικαὶ εἶναι ἀκόμη πιὸ δυσμενεῖς. Εἰς τὴν ἰδίαν ἀγόρευσίν του, τῆς 2ας Ἀπριλίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προβλέπει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 150.000.000 δραχμὰς διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἀπ’ αὐτά, τὰ 90.000.000 διατίθενται δι’ ἕνα 15θήμερον παραπάνω σύνταξιν καὶ τὰ 60.000.000 πρὸς ρύθμισιν ἀκραίων τινῶν καὶ κραυγαλέων ἀδικιῶν, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην αὐτὰ ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν εἴπει. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἀποτελῇ, καὶ ὄντως ἀναγνωρίζομεν ὅτι ἀποτελεῖ, ἐπὶ τέλους, μίαν ἐπίδειξιν ἐνδιαφέροντος, νομίζω, ὅτι περιορίζεται περίπου εἰς ὅρια συμβολικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ὄχι εἰς ἐκεῖνα ποὺ ἀντιστοιχοῦν καὶ εἰς τὶς ἀνάγκες τὶς πελώριες, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Δι’ ἡμᾶς σύμφωνα μὲ τὶς διακηρύξεις μας καὶ μὲ τὸ πρόγραμμά μας, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἕως ὅτου ἔλθουν ὅλα αὐτά, μισθολόγια κ.λ.π., πρέπει ὡς ἄμεσος προσωρινὴ ἀντιμετώπισις ἀπὸ τοῦδε νὰ ἀποφασισθῇ μία αὔξησις 15 τοῖς ἑκατὸν τῶν μισθῶν καὶ 25 τοῖς ἑκατὸν τῶν συντάξεων. Λέγομεν εἰς τὸ πρόγραμμά μας 20 καὶ 30 τοῖς ἑκατόν. Ἀλλὰ ἤδη τὸ 5 τοῖς ἑκατὸν παρεχωρήθη. Φυσικὰ δὲν ὑποτιμῶμεν τὶς δημοσιονομικὲς δυσχέρειες, τὶς Ταμειακὲς δυσχέρειες ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ πολιτική μας περὶ τῆς διαθέσεως τῶν Δημοσίων ἐσόδων εἶναι γνωστή. Ἐὰν εἴμεθα ἡμεῖς Ἐξουσία αὐτὴν θὰ ἐφαρμόζαμεν. Περιορισμὸν πολεμικῶν δαπανῶν, πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, κατάργησιν ἀδικαιολογήτων φοροαπαλλαγῶν, συμπίεσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ ἕνα ὁλοὲν ἐνισχυόμενον δημόσιον τομέα τῆς οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος νὰ προκαλῇ μίαν σώρευσιν εἰσοδήματος, σώρευσιν κεφαλαίου. Κυβερνᾷ ἓν ἄλλο Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἄλλην πολιτικήν. Αἱ ἀνάγκαι ὅμως ὑπάρχουν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν δέχεται αὐτὸν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν ἡμεῖς τὶς δυνατότητες δημοσιονομικῆς ἀντιμετωπίσεως ἔχει καὶ τὴν εὐθύνην νὰ εὕρῃ τοὺς ἰδικούς του τρόπους ἀφοῦ ὑπάρχουν αἱ ἀνάγκαι. Θὰ ἤθελα ἐπὶ πλέον νὰ τονίσω καὶ τὸ μοναδικὸν δυστύχημα ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὑποφέρουν οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ οἱ Συνταξιοῦχοι. Ὅταν ὑπάρχῃ μία οἱαδήποτε ἄλλη κρατικὴ ἀνάγκη καὶ χρειάζεται π.χ. νὰ γίνουν δικαστήρια, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παλεύει μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διεκδικεῖ πιστώσεις. Δὲν ἐπιτυγχάνει τὸ 100%, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει κἄτι τι. Ὅταν ὑπάρχῃ ἢ προτείνωνται στρατιωτικαὶ δαπάναι, ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κάνει τὸ ἴδιο. Ὅταν ὑπάρχῃ ἀνάγκη Ἐκπαιδευτηρίων, ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κάνει ἐπίσης τὸ ἴδιο κ.ο.κ. Διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὄχι βεβαίως ὁ ἐξόχως ἀγαπητὸς κ. Μητσοτάκης ὡς πρόσωπον, ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡς λειτούργημα, χαρακτηρίζεται κατὰ παράδοσιν εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια ὡς ἀντιπαθής, τσιγγούνης, δύστροπος Ὑπουργός. Τώρα τὶ συμβαίνει μὲ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους. Οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι, ἔχουν τὸν ἴδιον τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τοὺς κηδεμονεύῃ τὰ συμφέροντα, νὰ εἶναι τὸ φερέφωνον τῶν ἀναγκῶν των. Δὲν ὑπάρχει δηλαδὴ ἕνας ἄλλος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος νὰ συμπλακῇ—ἐν ἀνάγκη— μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ διεκδικήσῃ, ὅπως θὰ διεξεδίκει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἀμύνης ἢ τῆς Δικαιοσύνης κλπ., κατὰ τὰ παραδείγματα ποὺ σᾶς ἀνέφερα. Ὁπωσδήποτε ἡ οὐσία τῆς συστάσεώς μας εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Πρῶτα–πρῶτα, πρέπει νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι εἰς τὸ διάστημα τῆς 12ετίας τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν Δεξιὰν ἐφθάσαμεν ἀπὸ προσβολὴν εἰς προσβολὴν τοῦ μισθολογίου, ὅπως εἶχε θεσπισθῆ καὶ ρυθμισθῆ ἀπὸ τὸν Κώδικα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, τοῦ μισθολογίου τοῦ ἐντίμου, τοῦ ὁμοιομόρφου, τοῦ εὐθέως, ἐφθάσαμεν ἀπὸ προσβολῆς εἰς προσβολὴν εἰς τὴν κατάστασιν, ὥστε σήμερον οἱ μὲν Δημόσιοι Ὑπάλληλοι, οἱ ἐν ἐνεργείᾳ, λαμβάνουν χρήματα κάθε μῆνα ὑπὸ ποικίλας κατηγορίας χαρακτηρισμῶν ἔξω μισθολογίου. Αὐτὸ δὲ ἔχει καὶ συνέπειαν εἰς τὶς συντάξεις των. Διότι ἐνῷ εἶναι ἀναγνωρισμένη ἀρχὴ τῆς συνταξιοδοτικῆς μας νομοθεσίας, ὅτι ὁ συμπληρώνων 35 ἔτη ὑπάλληλος λαμβάνει πλήρη σύνταξιν, ἴσην πρὸς τὰ 80 τοῖς ἑκατὸν τῶν ἀποδοχῶν του μὲ τὸ νὰ ἔχουν κερματισθῆ αἱ ἀποδοχαὶ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐν μέρει μὲν ὡς ἀποδοχαί, ἐν μέρει δὲ ὡς πολυώνυμα ἐπιδόματα μὴ ὑπολογιζόμενα εἰς τὰς ἀποδοχάς, καταντᾷ νὰ πάρῃ τὴν ἡμέρα ποὺ παύει νὰ ἐργάζεται 40% ἀντὶ τοῦ 80%. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ὅλοι μας τὸ ξέρουμε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῇ ἕνας οἰκογενειακός, ἀκόμη καὶ ἕνας ἀτομικὸς προϋπολογισμὸς εἰς τοιαύτην ἀπότομον μείωσιν. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἐξέλθῃ τῆς ὑπηρεσίας περιορίζονται τὰ εἰσοδήματα ὄχι κατὰ 20%, ἀλλὰ κατὰ 60%, διότι κατὰ μέσον ὅρον παίρνει 40% ἀντὶ τοῦ 80% ποὺ προβλέπει ἡ συνταξιοδοτικὴ νομοθεσία. Παίρνει 40% ὁ ἐξερχόμενος τῆς Ὑπηρεσίας Δημόσιος Ὑπάλληλος, διότι τὰ ἄλλα 40% χαρακτηρίζονται ὡς ὑπερωρίαι, ὡς ἐπιδόματα κλπ. Αὐτὰ χαρακτηρίζονται ὡς μὴ ἀποτελοῦντα ἀντιμισθίαν ἐνῷ ἀντὶ ἀντιμισθίας δίδονται, καὶ δὲν ἀποτελοῦν βάσιν διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συντάξεως. Ἡ ἔλλειψις γενναιότητος εἰς τὰς Κυβερνήσεις τῆς δεξιᾶς νὰ προβαίνουν σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ κώδικος, εἰς μίαν αὔξησιν τοῦ μισθολογίου κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον, ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν ἀνομοιομορφίαν, τοῦ μισθολογίου. Ὅταν αἱ Κυβερνήσεις ἐπιέζοντο ἀπὸ μίαν κατηγορίαν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι εἶχον δυναμισμὸν καὶ ἔκαμαν ἀπεργίαν, τοὺς ἔδιδεν ἓν ἐπίδομα. Τοῦτο ἐγένετο ἀναλόγως τοῦ δυναμισμοῦ. Ὅταν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἔκαναν ἀπεργίαν, ἡ ΕΡΕ ἔκλεινε τὰ σχολεῖα. Ὅταν ἔκαναν οἱ ἐφοριακοί, ἐφεύρισκεν ἓν ἐπίδομα δι’ αὐτοὺς ὥστε νὰ μὴ εἶναι γενικὴ αὔξησις δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους.

§62Ε. ΒΑΝΤΑΛΗΣ. Δὲν ἔχω διάφορον γνώμην ἀπὸ ὑμᾶς, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ ἀνήκων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν συνταξιούχων καὶ ἐγώ, ἔχω πικρὰν πεῖραν αὐτῆς τῆς ἐπιδείξεως πνεύματος, ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τοὺς συνταξιούχους, ἐφεύρισκον τὴν μέθοδον τῆς παροχῆς ἐπιδομάτων, διὰ νὰ μὴ συνεπάγεται ὑποχρέωσις διὰ τὰς συντάξεις, καὶ κατήντησεν ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν εἴπει, ἀντὶ τοῦ 80% ποὺ ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ πολιτεία νὰ παρέχῃ εἰς τοὺς συνταξιούχους, ὅταν συμπληρώνουν 35ετῆ ὑπηρεσίαν, νὰ δίδουν μόνον τὰ 40%. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ δεῖγμα τῆς τακτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀμυνθοῦν ἢ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἀσκήσουν πίεσιν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διὰ τὰ ὅσα εἶπεν, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ μία πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Ἡ ἄλλη πλευρὰ εἶναι ὅτι ὄχι μόνον εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων ἠσκήθη αὐτὴ ἡ πολιτική, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἄλλων κατηγοριῶν ὑπαλλήλων, ἐκτὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσουν πίεσιν ἢ πρὸς φατριασμόν, διὰ νὰ ἔχῃ περιθώρια ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ εἰδικὴν μεταχείρισιν προσώπων. Μία τελευταία περίπτωσις πολλάκις εὔλογος, διότι εἰς ὡρισμένας καιρίας δημοσίας θέσεις π.χ. τεχνικούς, οἰκονομικούς, μηχανικοὺς κλπ., τὰ χαμηλὰ ἐπίπεδα τῶν ἀποδοχῶν δὲν προσείλκυον τὰ ἀναγκαῖα στελέχη τῆς διοικήσεως. Ἡ στατιστικὴ τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ 1961 μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ὑπῆρχον 23 γενικὰ καὶ εἰδικὰ ἐπιδόματα, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλα ἐνσωματοῦνται εἰς τὸν βασικὸν μισθὸν καὶ ἄλλα δίδονται ὡς πρόσθετα. Αὐτὰ εἶναι ὁ βασικὸς μισθός, τὰ γενικὰ ἐπιδόματα πολυετοῦς ὑπηρεσίας, εὐδόκιμος παραμονή, αἱ 3ετίαι, τὸ ἐπίδομα ἀκριβείας τῆς ζωῆς, τὰ εἰδικὰ κλαδικὰ ἐπιδόματα, τὰ ἔξοδα παραστάσεως, τὰ ἔξοδα κινήσεως, αἱ ἀντιμισθίαι ὑπερωριακῆς ἐργασίας, τῶν ἐξαιρεσίμων ἡμερῶν, ἐπίδομα ἐκτὸς ἕδρας, ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι τὸ σύστημα ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀμοιβῆς ὑπερωριακῆς ἐργασίας, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ὅτι αὕτη ὀφείλεται, ἀλλὰ ὅταν διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν κάποιαν πιεστικὴν ἀνάγκην ἑνὸς κλάδου ἢ μιᾶς ὑπηρεσίας ποὺ ἀναγνωρίζουν προσθέτους ἀμοιβάς, τὰς ὁποίας βαπτίζουν ὑπερωρίαν αὐτὸ εἶναι παραβίασις τῆς ἀρχῆς τοῦ μισθολογίου. Ὁπωσδήποτε αἱ ἀποδοχαὶ εἶναι εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον καὶ αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ πίνακα τὸν ὁποῖον θὰ καταθέσω ἢ μᾶλλον ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐνσωματωμένος εἰς τὸ Σῶμα τῆς συστάσεώς μας. Παρεβιάσθη ἡ ἀρχὴ τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος ἡ ὁποία ἦτο νὰ μὴν παρέχωνται ἐπιδόματα πέραν τοῦ μισθοῦ καὶ νὰ γίνεται ἔλεγχος εἰς τὰς ὑπερωρίας, ἐὰν πράγματι καταβάλλωνται. Ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται, εἶναι μπαλώματα τοῦ ἀνεπαρκοῦς μισθολογίου. Καὶ συνέπειαι εἶναι ὅτι μεταξὺ τῶν κλάδων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐδημιουργήθησαν τρομακτικαὶ ἀνισότητες. Ἀκόμη καὶ μεταξὺ ὑπαλλήλων τοῦ ἰδίου κλάδου καὶ οὕτω παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ δημιουργῆται συναλλαγὴ μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Παράδειγμα. Τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα τὸ παίρνουν οἱ γεωπόνοι, ἀλλὰ ὄχι οἱ δασικοὶ καὶ οἱ κτηνίατροι. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνατρέπεται ἡ ἱεραρχία καὶ τὸ μισθολόγιον. Καὶ πολλὲς φορὲς εἰς τὸ γραφεῖον ἕνας κατώτερος ὑπάλληλος λαμβάνει λόγῳ ἐπιδομάτων μεγαλυτέρας ἀποδοχὰς ἀπ’ ὅ,τι παίρνει ὁ προϊστάμενός του. Αὐτὰ κατηγγέλθησαν ὄχι μόνον ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς Ε.Κ. καὶ ὑπὸ αὐτὸν ἀκόμη τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 4201)59 «περὶ συμμετοχῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπάς». Μὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐφθάσαμεν εἰς ἀνατροπὴν τῆς συνταγματικῶς καθιερωμένης μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Μία δυσμένεια ὡς πρὸς τὴν προαγωγὴν ἢ καὶ ἡ περιαγωγὴ εἰς κατωτέραν τῆς γενικῆς μισθολογικῆς καταστάσεως, δημιουργεῖ ντὲ φάκτο ἕναν ὑποβιβασμόν. Ἄλλο ζήτημα εἶναι ἐὰν δὲν ἔπαιρνε συγκεκριμένην νομικὴν μορφὴν ὑποβιβασμοῦ. Ἡ ἄνισος μεταχείρισις, δημιουργεῖ ντὲ φάκτο ὑποβιβασμὸν καί, φυσικά, δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κρίνουν καὶ τὰ συμβούλια εἰσακούουν εἰς τὰς πιέσεις τῶν κυβερνήσεων. Ἀλλὰ ὡρισμένα ἐπιδόματα, δὲν χρειάζονται καὶ ἀποφάσεις συμβουλίων ἀλλὰ ἀποφάσεις μόνον τῶν Ὑπουργῶν. Ἕν ἄλλο φαινόμενον αὐτῆς τῆς καταργήσεως τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἦτο ὅτι τὰ ἔξοδα κινήσεως τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς πραγματικὴν κίνησιν ἐξαιροῦνται τῆς φορολογίας καὶ ἔτσι ὑπάλληλοι μὲ μικροτέρας συνολικὰς ἀποδοχάς, πληρώνουν μεγαλύτερον φόρον ἀπὸ ἄλλους οἱ ὁποῖοι παίρνουν περισσότερα ὑπὸ μορφὴν ἐξόδων κινήσεως ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἔτσι οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει μισθολόγιον δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ἀμοιβαί των ἐν τῷ συνόλῳ εἶναι ἐξωμισθολογικαί. Μαζὶ μὲ τὸ θέμα τῶν ἀποδοχῶν συνδέεται καὶ τὸ θέμα τῆς σταδιοδρομίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Κατὰ τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι σταδιοδρομοῦν μὲ κριτήρια σταθερὰ καὶ ἀντικειμενικά, χωρὶς κομματισμούς, ἐφ’ ὅσον ὁ Κῶδιξ θὰ ἐφηρμόζετο εὐστόχως μὲ εὐθύτητα καὶ ἀγαθὴν προαίρεσιν. Ἀλλά, κατὰ τὴν 12ετίαν ποὺ πέρασε τὰ κριτήρια δὲν ἦσαν ἐκεῖνα ποὺ ζητεῖ ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, τὸ ἦθος, ἡ ἐπίδοσις, ἡ ἐπαγγελματικὴ κατάρτισις, ἡ μόρφωσις. Τὰ κριτήρια ἦσαν καθαρὰ κομματικά, τὰ κριτήρια ἦσαν ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὸν κομματάρχην. Καὶ αὐτὰ καθώριζαν ἐὰν τοποθετηθοῦν ὑπάλληλοι εἰς ἐπικερδεῖς ἢ ἐπικαίρους θέσεις ἢ θὰ μετατίθεντο εἰς κἄποιαν ἐπαρχίαν μὲ οἰκονομικὰς βλάβας καὶ συνεπείας ἰδίως ὅταν ἐπρόκειτο περὶ οἰκογενειαρχῶν. Εἰς τὸ τέλος ἐμπῆκε καὶ τὸ κριτήριον τῆς ΚΥΠ διὰ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπῆρξαν εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας κατώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ τρομοκρατοῦν καὶ νὰ καταπιέζουν τοὺς προϊσταμένους των ἐπὶ τῇ βάσει κριτηρίων τῆς ΚΥΠ. Ἔγιναν μὲ τὸν νόμον 2500 ἀθρόαι ἀπολύσεις. Αὐτὸς ὁ νόμος, ὅπως καὶ τὰ ψηφίσματα Θʹ καὶ ΜΘʹ, ἀπεμάκρυνον ἀπὸ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κλάδον κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν τοὺς ἀριστεῖς τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ εἶναι φυσικὸν μέσα εἰς μίαν γενικωτέραν ρύθμισιν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ θέματος ἐφ’ ὅσον δὲν κατελήφθησαν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἐφ’ ὅσον συγκατατίθενται νὰ ληφθῇ πρόνοια ἀποκαταστάσεως ὅλων αὐτῶν τῶν κομματικῶν προγραφῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνάγκη τακτοποιήσεως τοῦ μισθολογίου καὶ ἀναπροσαρμογῆς, ὅπως συνεστήσαμεν, τοῦ ὕψους τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν συντάξεων, ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὰς αὐξήσεις ποὺ ἐδόθησαν εἰς εἰδικὰς κατηγορίας ὑπαλλήλων, ὅπως εἰς τοὺς δικαστικούς, ἐκπαιδευτικούς, ἀστυνομικούς. Αὐτὴ εἶναι μία ἐπὶ μέρους ἐπιβεβαίωσις τῆς γενικωτέρας ἀνεπαρκείας τῶν ἀποδοχῶν. Ἕνα σπουδαιότατον θέμα, συναφές, εἶναι ὅτι πρέπει ὅλα τὰ ἐπιδόματα αὐτὰ ὅσα δὲν εἶναι παράλογα, ὑπέρμετρα καὶ καταργητέα, νὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς τὰς ἀποδοχὰς ἅπαξ διὰ παντός. Διότι αὐτὰ ὅπως εἴπομεν ἐπηρεάζουν τὸ ὕψος τῶν συντάξεων. Πράγματι, εἰς τὰς συντάξεις ἔχομεν μίαν ἐπίπτωσιν τῆς ἐξαρθρώσεως τοῦ μισθολογίου καὶ τῆς ἀνατροπῆς, τῶν ἀρχῶν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κώδικος. Ἐπειδὴ ἡ σύνταξις ἀντὶ τοῦ 80% φθάνει μόνον εἰς τὰ 40%, προκειμένου δὲ περὶ χήρας, ἐὰν δηλαδὴ ἡ λύσις τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς σχέσεως ἐπέλθῃ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ ὑπαλλήλου φθάνει εἰς τὸ 20% ἀναγκάσθηκαν νὰ εὕρουν διάφορα τεχνάσματα, διότι ἄλλως ἔφθαναν εἰς τὸ ἀπροχώρητον, τὸ ὁποῖον καμμιὰ φορὰ τὸ καταλάβαιναν ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐφήρμοζον τὴν συχνὴν ἀντιλαϊκὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς ἕνα τραγέλαφον. Ἐὰν ἴδητε τοὺς πίνακας τοὺς στατιστικοὺς τῶν συνταξιοδοτουμένων θὰ διαπιστώσητε ὅτι σχεδὸν ὅλοι, ἀκόμη καὶ οἱ κλητῆρες συνταξιοδοτοῦνται τελικῶς μὲ τὸν βαθμὸν Διευθυντοῦ Βʹ ἢ Αʹ τάξεως. Ἐπειδὴ δὲν ἠδύναντο νὰ δώσουν τὶς πρέπουσες ἀποδοχὲς εἰς κάθε βαθμὸν ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἐντεταγμένος ἕνας ὑπάλληλος, ἐνόμιζον ὅτι κατὰ κἄποιον τρόπον θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ζήτημα μὲ τὴν προώθησιν ὅλων εἰς βαθμοὺς Δ)ντοῦ κατὰ τὴν συνταξιοδότησίν των. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτὴ ἡ πρέπουσα λύσις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δίδεται πρέπει νὰ εἶναι σοβαρόν. Εἶναι ὡσὰν εἰς ἕνα στρατὸν νὰ εἶναι ὅλοι στρατάρχαι ἢ εἰς ἕνα ναυτικὸν ὅλοι ναύαρχοι. Εἶναι κἄτι τὶ τὸ ὁποῖον δείχνει ἀκριβῶς πῶς ἡ ἀκραία ἀδιαφορία διὰ τὴν λογικὴν καὶ ἴσην μεταχείρισιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ζητῶντας διέξοδον καὶ συμψηφισμὸν κατέληγεν εἰς τὸ τραγελαφικὸν αὐτὸ σχῆμα τοῦ νὰ ἐξέρχωνται τῆς ὑπηρεσίας ὅλοι μὲ βαθμὸν Διευθυντοῦ. Ἐπίσης ἐδόθησαν κατ’ ἐπανάληψιν ἐθελούσιαι ἔξοδοι διὰ τὰς ὁποίας ἐπλήρωσε τὸ δημόσιον. Διατί; Διὰ νὰ κενωθοῦν θέσεις διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ προαχθοῦν εἰς Διευθυντὰς καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀφοῦ θεραπεία ριζικὴ γενναία, εὐθεία εἰλικρινὴς τοῦ ζητήματος δὲν ἐγένετο. Ὑπῆρξεν ἐπίσης μία σωρεία ἀνισοτήτων καὶ ἀδικιῶν ἡ ὁποία διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω ἔχει ταξινομηθῆ ἀπὸ ἐμένα εἰς 4 πίνακας ἐξαγομένους ἀπὸ δημοσίας στατιστικὰς τοὺς ὁποίους καταθέτω εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ κατακυρωθοῦν. Οἱ πίνακες εἶναι οἱ ἀκόλουθοι: (Ἀναγινώσκει). ΠΙΝΑΞ I Γενικὸς μέσος ὅρος συνταξιοδοτηθέντων 1961 συντάξιμος

Κατὰ κατηγορίας ἐξόδου

Συμπέρασμα τὰ πεντηκοστὰ πλήττουν κατὰ μεγαλύτερον ποσοστόν: α) Ἀνικανότης β) Καταργήσεως θέσεως γ) Χήρας–Ὀρφανὰ δ) Ἄλλων αἰτίων ΠΙΝΑΞ II. Μέσος ὅρος συνταξίμου ὑπηρεσίας κατὰ βαθμοὺς καὶ αἰτίας ἐξόδου.

Εἰς τὸν Ἀνώτερον τοῦ Δ)ντοῦ Βʹ βαθμὸν ἡ συντάξιμος ὑπηρεσία (μέσος ὅρος) ὑπερβαίνει τὰ 35 ἔτη εἰς οἱανδήποτε αἰτίαν ἐξόδου. ΠΙΝΑΞ III. Δικαιωθέντων βοηθήματος ἀπὸ Ταμεῖον Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων 1961

Ποσοστὸν κατὰ αἰτίαν ἐξόδου

Ὁ πίναξ ἀναφέρεται εἰς Πολιτικοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους ἠσφαλισμένους εἰς τὸ Ταμεῖον ἤτοι Διοικητικούς, Ἐκπαιδευτικούς, Δικαστικούς, Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Δὲν περιλαμβάνει στρατιωτικούς. ΠΙΝΑΞ IV. Στατιστικὴ τοῦ Δελτίου Ταμείου Προνοίας Δημ. Ὑπαλλήλων ἐπὶ 1.260 συνταξιοδοτηθέντων τῆς Διοικητικῆς ἱεραρχίας τὸ 1961.

Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ἐπίσης συναφῶς ὅτι ὁ ἄμεος συνεργάτης καὶ συνάδελφος τοῦ κ. Μητσοτάκη Ὑφυπουργὸς κ. Στεφανίδης, ὡς βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς 20.6.62, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συντάξεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐτόνισε τὰ ἑξῆς: «Ἡ Κυβέρνησις ἀφήνει ὅλα τὰ συναφῆ μεγάλα θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον, πολυαρίθμων κατηγοριῶν συνταξιούχων βιοπαλαιστῶν καὶ ἀξίων πάσης κρατικῆς στοργῆς καὶ μερίμνης εἰς διαρκῆ ἐκκρεμότητα καὶ δὲν ἐκπληροῖ κατ’ ἐπανάληψιν διδομένας καθ’ ὅλα τὰ τελευταῖα ἔτη ὑποσχέσεις της περὶ ριζικῆς καὶ δικαίας ἀντιμετωπίσεώς των. Προδήλως δὲν ἔχει σαφῆ πολιτικὴν γραμμήν, δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ δώσῃ τὰς ἐνδεδειγμένας λύσεις εἰς τὰ προβλήματα καὶ προσπαθεῖ διὰ διαφόρων νομοσχεδίων περιεχόντων ἐνίοτε καὶ δικαίας διατάξεις, ὡς ἐν προκειμένῳ νὰ δώσῃ ἐμβαλωματικὰς λύσεις καὶ τῆς καταλογίζω βαρυτάτην εὐθύνην διότι διατηρεῖ εἰς ἀγωνίαν καὶ οἰκονομικὴν ἀπόγνωσιν χιλιάδας ἀναξιοπαθοῦντας Ἕλληνας συνταξιούχους. Εἰς τὸν τομέα τῆς περιθάλψεως τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ὑγειονομικῆς κλπ. εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων γίνεται μία τρομερωτάτη ἀδικία. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ συνάδελφοι βουλευταὶ τῆς παρατάξεώς μας κ.κ. Ἡλιόπουλος, Καραγιώργη καὶ Παππᾶς κατέθεσαν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἡ ὁποία θὰ συζητηθῇ ἀσφαλῶς προσεχῶς, ἐκτὸς ἐὰν δοθῇ γραπτὴ ἀπάντησις. Ἐξ αὐτῆς συνάγω, διότι ἐκτίθενται λεπτομερῶς τὰ πράγματα, ὅτι ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος θὰ καταστῇ συνταξιοῦχος, ἐνῷ ἀπελάμβανον μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὑγειονομικῆς περιθάλψεως δαπάναις τοῦ δημοσίου ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας του ἀφ’ ἧς καταστῇ συνταξιοῦχος, καθίσταται ἄνευ ἀσφαλίσεως, ὡς ἐὰν ὁ ὑπάλληλος ἐπλούτισε διὰ τῆς ἀπολύσεώς του ἀπὸ τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν θέσιν καὶ πρέπει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ πληρώνῃ αὐτός. Δηλαδὴ τὰ προστατευόμενα μέλη τῆς οἰκογενείας του δὲν ἔχουν τὰ πλεονεκτήματα ποὺ ἔχουν τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ὅλας τὰς ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, ἀκόμη καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως. Ἓν ἄλλο ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι συναφὲς καὶ τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις καίτοι δὲν φαίνεται ὅτι ἀναφέρεται εἰς τὴν κατάστασιν τῶν οἰκονομικῶν διεκδικήσεων, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι οὐσιωδέστατον. Εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Πιστεύομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος νὰ προβῇ εἰς τὰς ρυθμίσεις ταύτας τὰς ὁποίας ὑποδεικνύομεν καὶ συνιστῶμεν διὰ νὰ ἐξοπλίσῃ τὸ Κράτος μὲ στελέχη οὐσιαστικῆς ἀποδόσεως εἰς ἓν ἐγχείρημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἀπὸ ἐδῶ καὶ μπρὸς τὸ ἐγχείρημα τῆς χώρας, εἰς μίαν γενικὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῆς βιοτικῆς στάθμης τῶν Ἑλλήνων, ἐκλεκτὸν τμῆμα τῶν ὁποίων εἶναι καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸν δημόσιον τομέα.

§64Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, μίαν ἐρώτησιν ἠμπορῶ νὰ σᾶς κάμω;

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἐμπῆκα εἰς λεπτομερείας, κ. συνάδελφε. Βεβαίως ἠμπορεῖτε νὰ θέσετε διὰ τῆς ἐρωτήσεώς σας ἕνα σωρὸ θέματα, ὡς θὰ ἠμποροῦσα καὶ ἐγὼ νὰ τὸ πράξω.

§66Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελα, ἀφοῦ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι συμφωνῶ μὲ τὰς περισσοτέρας τῶν διαπιστώσεων ποὺ ἐκάματε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀποτυχίας τοῦ μισθολογίου τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ τῶν Συνταξιούχων, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἀντελήφθην τὶ προτείνετε ὡς λύσιν τοῦ προβλήματος, πλὴν ἂν ἐννοῆτε λύσιν τοῦ προβλήματος τὴν παροχὴν 15% αὐξήσεως ἐπὶ τῶν ἰδίων μισθῶν καὶ 25% ἐπὶ τῶν συντάξεων ἀφ’ ἑνός. Ἀφ’ ἑτέρου, ἐπαναλαμβάνω, εἶμαι σύμφωνος μὲ ὅλα ὅσα εἴπατε, μὲ τὴν προσθήκην ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων ἔχει ἔλλειμμα 1000 τοὐλάχιστον δραχμὰς κατὰ μῆνα διὰ νὰ ζήσῃ στοιχειωδῶς τὴν οἰκογένειάν του. Θέλω νὰ σᾶς προσθέσω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίθαλψιν τὴν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικήν, ὄχι μόνον πλὴν τοῦ γεγονότος ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι στεροῦνται περιθάλψεως τῶν τέκνων —ὄχι τῶν συζύγων, κατὰ περίεργον τρόπον— ἡ Κυβέρνησις καθὼς γνωρίζω εἶναι ἀποφασισμένη νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό. Σᾶς πληροφορῶ ὅμως, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, κτηθεὶς μὲν μὲ κόπους καὶ μὲ ἱδρῶτα καὶ μὲ μόχθον καὶ μὲ αἷμα, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς τελειοτέρους θεσμοὺς τῶν μισθωτῶν ποῦ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης, κ. Ἠλιοῦ, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐλέγατε, τὸ 15% ἢ 25% ποὺ προτείνετε τὸ θεωρεῖτε ὡς λύσιν τῆς ὑποθέσεως;

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εὐχαριστῶ πρῶτα πρῶτα διὰ τὴν παρέμβασίν σας, ἡ ὁποία ἂν καὶ διετυπώθη ὑπὸ μορφὴν ἐρωτήσεως πρὸς ἐμέ, παρέσχε μίαν συμβολήν, ἐπλούτισε τὸ θέμα ὁμολογουμένως. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἴσως δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ προσέξετε τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν μου ἢ ἴσως ἐγὼ δὲν ὑπῆρξα σαφής. Ἔθεσα ὡς ἑξῆς τὸ ζήτημα. Ὅτι τὸ δημοσιοϋπαλληλικόν, τόσον διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὅσον καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους, εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον πράγματι χρῄζει μονιμωτέρας ρυθμίσεως μισθολογίου καὶ ἀκόμη καὶ συμμετοχῆς καὶ εἰς τὸ μέλλον εἰς τὸ συνεχῶς αὐξανόμενον ἐθνικὸν εἰσόδημα αὐτοῦ τοῦ μεγάλου τμήματος τοῦ πληθυσμοῦ ποὺ ἀποζῇ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν του καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀδικημένον, καὶ συμμετοχῆς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῶν ἐξαγγελθεισῶν τῆς οἰκονομικῆς Δημοκρατίας καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Ἀλλὰ ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀπαιτοῦν μίαν διαδικασίαν βραδεῖαν, ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀγόρευσίν του μᾶς εἶπεν, ὅτι θ’ ἀρχίσουν ἐφαρμοζόμενα τὸ 1965, ὄχι ὅλα αὐτά, ἀλλὰ μόνον τὸ ζήτημα τακτοποιήσεως μισθολογίου θὰ ἀρχίσῃ ἐφαρμοζόμενον τὸ 1965 καὶ θὰ κλιμακωθῇ ἔτσι, ὥστε, ὡς ἐλπίζει, νὰ ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ πλήρως τὸ 1968. Αἱ ἐλπίδες δέ, καμμιὰ φορὰ εὑρίσκονται εἰς κἄποιαν ἀπόστασιν ἀπὸ τὰς πραγματοποιήσεις. Ἐπειδὴ λέγω αὐτὸ συμβαίνει, τοὐλάχιστον, χωρὶς νὰ παύωμεν νὰ διεκδικῶμεν καὶ τὴν τακτοποίησιν τοῦ μισθολογίου καὶ τὴν παραπέρα ηὐξημένην συμμετοχὴν εἰς τὸ αὐξανόμενον ἐθνικὸν εἰσόδημα, τοὐλάχιστον ὡς ἄμεσον μέτρον διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἐλαχίστου αὐτοῦ ὁρίου, ὡς κατωτάτην ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, ἐπροτείναμεν τὸ 20% καὶ 30%, ἐδόθη ἤδη τὸ 5%. Ἑπομένως, φθάνομεν εἰς τὸ 15% καὶ 25%. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐλέχθη τοῦτο, ὄχι ὡς ὁριστικὴ λύσις τοῦ ζητήματος.

§68Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς βοηθήσω καὶ εἰς τοῦτο, ὅτι ἂν δοθῇ εἰς συνταξιοῦχον, θῦμα πολέμου ποὺ παίρνει 500 δραχμὰς ἢ εἰς ἕνα ἀστυφύλακα ποὺ παίρνει 1.300 δραχμάς, αὔξησις 25%, δηλαδή, αἱ 500 νὰ γίνουν 625 καὶ αἱ 1.300, 1.600, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν σημαίνει τίποτε. Εἶμαι πεπεισμένος καὶ δι’ ἐμοῦ ὅλοι οἱ συνταξιοῦχοι καὶ ὑπάλληλοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα ριζικῶς. Προσωπικῶς ἐγὼ καὶ οἱ ὑπάλληλοι, ἔχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκην καὶ εὑρισκόμεθα συγχρόνως εἰς ἀναμονὴν καὶ εἰς ἐπιφυλακήν. Δηλαδή, ζητοῦμεν κατώτατον ὅριον συντηρήσεως ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων καὶ πέραν τούτου νὰ ὑπάρξῃ ἡ γνωστὴ καὶ ἡ ἐπιβεβλημένη διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ἔχομεν πλήρη πεποίθησιν καὶ εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ διὰ τὴν ριζικὴν λύσιν ποὺ πρόκειται νὰ δοθῇ διὰ τῆς συγκροτηθείσης Ἐπιτροπῆς, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον διὰ πρώτην φορὰν Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξιν θέματος μισθολογίου καὶ συνεκρότησεν Ἐπιτροπὴν ποὺ τόσον ἐντόνως εἶχεν ἀρνηθῆ ἐπὶ μίαν 5ετίαν ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις τῆς

Ε.Ρ.Ε.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε αὐτὴν τὴν φορὰν νὰ μὴ εἶναι ἀμιγὴς ἡ ἀπεύθυνσις εὐχαριστιῶν εἰς σᾶς. Κατὰ ἕνα τμῆμα σᾶς εὐχαριστῶ. Πάλιν ἐφωτίσατε τὴν συζήτησιν καὶ μοῦ ἐδώσατε τὴν εὐκαιρίαν, ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν περαιτέρω ἐπεξεργασίαν τῆς συστάσεώς μας καὶ ἐπρόκειτο ἄλλοι συνάδελφοι τῆς παρατάξεώς μας νὰ χειρισθοῦν, νὰ τὰ θέσω ἀπὸ τώρα εἰς ἀπάντησίν σας. Εἰδικῶς, πράγματι, προκειμένου περὶ τῶν συνταξιούχων μὲ τὰ χαμηλὰ αὐτὰ ἐπίπεδα, εἶμαι ἐνήμερος ὅτι ὑπάρχει ζήτημα καὶ μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τῆς συστάσεώς μας, ὅπως θὰ ἀνεπτύσσετο ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, εἶναι ὅτι πρῶτα πρῶτα πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐπιτέλους, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ ΙΚΑ, τοῦ ΝΑΤ κλπ. Νὰ ὑπάρξῃ ἕνα κατώτατον ὅριον συντάξεως, τὸ ὁποῖον νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ στοιχειώδη δικαιώματα συντηρήσεως κάθε ἀνθρώπου ἐξερχομένου τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ γήρατος, λόγῳ ἀνικανότητος ἢ οἱουδήποτε ἄλλου λόγου καὶ ἀδυνατοῦντος νὰ πορίζεται τὰ πρὸς τὸ ζῆν διὰ τῆς ἐργασίας του. Δεύτερον, ὡς μέσον προτείνομεν ἐπίσης καὶ ὑποστηρίζομεν τὰς ἀπόψεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀντὶ νὰ ὑπολογίζεται ἡ σύνταξις εἰς πεντηκοστά, νὰ ὑπολογίζεται εἰς τριακοστὰ πέμπτα. Καὶ φυσικὰ καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν τριετιῶν τῆς εὐδοκίμου ὑπηρεσίας. Ὡς ἐκεῖ σᾶς εὐχαριστῶ καὶ πάλιν. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα μοῦ ἀπηντήσατε ὡς ἐὰν ἦσθε ὁ Ὑπουργὸς πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται ἡ σύστασις, δηλαδὴ μοῦ παρέσχετε καθησυχαστικὴν διαβεβαίωσιν καὶ φυσικὰ σεῖς μὲν καλῶς ἐξεφράσατε τὰς ἀτομικάς σας ἀπόψεις. Ἀλλά, δὲν νομίζω, ὅτι οὔτε σεῖς μολονότι ἐδράσατε ὡς συνδικαλιστὴς εἰς τὸν δημόσιον τομέα, οὔτε ἐγὼ οὔτε κανεὶς ἄλλος εἶναι δυνατὸν νὰ μονοπωλήσῃ τὴν ἔκφρασιν τῆς γνώμης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ νὰ τοὺς ἐκπροσωπήσῃ. Ἄλλωστε πιστεύω ὅτι ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου σας κατὰ κἄποιον τρόπον διωρθώσατε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον στὴν ἀρχὴν εἴπατε. Πράγματι εἴπατε μὲν «ἀποβλέπομεν μετ’ ἐμπιστοσύνης», εἴπατε ὅμως ἐν συνεχείᾳ, ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς στάσιν ἐπιφυλακῆς. Ἀλλ’ ἐὰν ἦτο τόσον πλήρης ἡ ἐμπιστοσύνη σας, ὅπως διεδηλώσατε, θὰ παρεῖλκε νὰ εἶσθε ἐν ἐπιφυλακῇ.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§71Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θέλω νὰ προσθέσω, κ. Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις εἰς ὅσα ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιοῦ ἐξέθεσεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ σύστασις ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Ἡλιοῦ κατετέθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1963 καὶ ἀνεκατετέθη, διότι δὲν θεωροῦμεν μὲ τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις ἢ καὶ τὴν μικρὰν παροχὴν τοῦ 5% ὅτι ἐξέλιπον οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους εἴχομεν καταθέσει τὴν σύστασίν μας τὸν Αὔγουστον τοῦ 1963. Ἡ σύστασίς μας ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις πέραν τῶν σχεδίων καὶ τῶν ὑποσχέσεων, τὴν ἀνάγκην ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀμέσου βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀμέσου βελτιώσεως τῶν συντάξεων καὶ τῆς ἄρσεως τῆς σωρείας τῶν ἀδικιῶν εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων. Πρόκειται δηλ. περὶ μιᾶς ἀνάγκης ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀμέσως. Πέραν αὐτοῦ, τὸ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐκτίθεται εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ΕΔΑ. Καὶ ἂν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τοῦ κλάδου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἔκαμε προηγουμένως τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ἡλιοῦ, εἶχε τὴν καλωσύνην, πέραν τοῦ προγράμματος τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει νὰ μελετᾷ καὶ τὰ προγράμματα τῶν ἄλλων κομμάτων, διότι εἰς ὅλα τὰ προγράμματα ὑπάρχουν χρήσιμα θέματα τὰ ὁποῖα ὠφελοῦν, θὰ εἶχεν ἐκεῖ παρατηρήσει ὅτι ἡ ΕΔΑ καὶ κατώτατον ὅριον βασικὸν συντηρήσεως ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους προβλέπει, ἀλλὰ καὶ προβλέπει τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀποδοχῶν. Ἐπομένως, ὅ,τι ζητοῦμεν σήμερον εἶναι κἄτι τὸ ἐπεῖγον, εἶναι κἄτι τὸ προσωρινόν, μία βελτίωσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ, διότι δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολήν, καὶ πέραν αὐτοῦ νὰ δοθοῦν αἱ ὁριστικαὶ λύσεις. Φυσικά, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ μισθολογίου, θὰ δοθῇ εὐχέρεια ὁ καθένας νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ τὸ κόμμα τὸ ἰδικόν μας θὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του. Πάντως, ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἐπιδέχεται μελέτην καὶ ἀναβολὴν ὅσον ἀφορᾷ μίαν ἄμεσον οἰκονομικὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τόσον τῶν ἐργαζομένων ὅσον καὶ τῶν συνταξιούχων. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν σύστασίν μας ὑπάρχουν ὡρισμένα στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, τὰ ὁποῖα εἶναι τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1961 καὶ ὅταν τὰ μελετήσῃ κανεὶς θὰ ἴδῃ, ὅτι πράγματι τὸ Κράτος εἶναι πολὺ ἄσχημος ἐργοδότης. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, σύμφωνα μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα 13.422 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡς σύνολον ἀποδοχῶν καὶ ὄχι βασικὸν μισθὸν 2.099 δραχμάς, σὲ αὐτὰς πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ 10%. Τὸ 5% καὶ αἱ αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., θὰ σᾶς κάνουν 2.300. Μὲ αὐτὰς τὰς 2.300 εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ζοῦν 13.422 ὑπάλληλοι, δὲν ὁμιλῶ περὶ βασικῶν μισθῶν. Ὑπάρχουν 24.079 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 3.100– 4.099, προσθέσατε καὶ τὸ 10% δὲν θὰ μᾶς δώσουν πάρα πάνω ἀπὸ 3.300–4.500 δραχμάς. Ἐλάχιστοι εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν τοὺς μισθοὺς στοιχειώδους συντηρήσεως, διότι ἂν παρακολουθήσωμεν ὡρισμένα στατιστικὰ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, —ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., βεβαίως, εὑρίσκεται σὲ μίαν διαμάχην μὲ τοὺς ἐργάτας καὶ πρέπει νὰ φύγῃ καὶ δικαίως πρέπει νὰ φύγῃ ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὰς μελέτας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην ἂν ἀναφέρωμεν, ὅτι πάντοτε ὑπῆρχε μελέτη σὲ ἕνα πολὺ μεγάλον βαθμὸν μὲ ἀκριβῆ στοιχεῖα— ἂν παρακολουθήσωμεν ὡρισμένα στατιστικὰ στοιχεῖα θὰ ἴδωμεν, ὅτι ὑπολογίζει, ὅτι διὰ τὴν συντήρησιν μιᾶς τετραμελοῦς ἐργατικῆς οἰκογενείας ἀπαιτεῖται ἡ διάθεσις 3.553 δραχμῶν κατὰ μῆνα διὰ στοιχειώδη συντήρησιν. Ἡ σύγκρισις αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ μὲ τὴν σύγκρισιν τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἀνέφερον, ἀποδεικνύουν, ὅτι οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἐξασφαλίζουν στοιχειῶδες ὅριον συντηρήσεως. Ἔτσι παρουσιάζεται ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἂς ἴδωμεν τί ἔχει κάμει ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τὸ 5% ὡς αὔξησιν ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἔτους. Πέραν αὐτῆς ὑπάρχει ὑπόσχεσις, ἀμφιβόλου πραγματοποιήσεως, διότι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων: Ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων θὰ συντελεσθῇ μὲ τὸ νέον μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον καταρτίζει ἡ συσταθεῖσα εἰδικὴ ἐπιτροπή. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, εἶπεν, ὅτι ἐλπίζομεν, ὅτι ἐντὸς τῆς 4ετίας, τὸ νέον μισθολόγιον θὰ γίνῃ πραγματικότης. Ἐλπίζομεν ὅμως, ὅτι θὰ γίνῃ, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀκριβὴς φράσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπομένως, ἔχομεν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν καὶ ὑπόσχεσιν καὶ ἐλπίδας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔχομεν καὶ μίαν ἄλλην ὑπόσχεσιν, ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ διατεθῇ τὸ ⅓ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὑπάρχει αἵρεσις, θὰ αὐξηθῇ αὐτὴ ἡ ἀπόδοσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ δὲν θὰ αὐξηθῇ. Τί ἔχουν εἰς τὸ χέρι σήμερον οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἕνα 5%, τὸ ὁποῖον παίρνουν, αὐτὸ τὸ 5% ἐπὶ τῶν γλίσχρων ἀποδοχῶν των, καὶ πέραν αὐτοῦ ἔχουν ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ ἐντὸς τῆς 3ετίας. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἑπομένως, ὅλα αὐτὰ καθιστοῦν ἀπαραίτητον ὅπως ἡ Κυβέρνησις προχωρήσῃ εἰς μίαν ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἡ σύστασίς σας ἀναφέρει 20%, ἐν πάσῃ περιπτώσει χρειάζεται νὰ δοθῇ ὡς αὔξησις εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἕνα 15% καὶ φυσικὰ νὰ καθορισθῇ ἕνας ἀνεκτός, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συντήρησιν, βασικὸς μισθὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Διότι καὶ τὸ 15% ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ μισθοῦ τόσον μικροῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσῃ τὴν κατάστασιν. Ἂν ἡ Κυβέρνησις δώσῃ αὐτὴν τὴν αὔξησιν θὰ ἐπέλθῃ μία ἀνακούφισις εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, θὰ ἔχῃ δὲ ὅλον τὸν καιρὸν διὰ τὴν μελέτην τοῦ μισθολογίου, διὰ τὴν τακτοποίησιν ἐπὶ ὀρθοτάτων βάσεων τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ φυσικὰ πρέπει οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ ἀναπροσαρμόζωνται μὲ βάσιν τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ὄχι μὲ βάσιν τὴν καλὴν ἢ κακὴν διάθεσιν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἐπ’ αὐτοῦ ὅμως, θὰ συζητήσωμεν ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ μισθολογίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἐπείγει νὰ δοθῇ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, διότι καὶ τὰ ὀλίγα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον προηγουμένως ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἐπιδέχεται κωλυσιεργείας, δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολάς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει, κ.κ. συνάδελφοι, καὶ τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων. Ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων εἶναι πολὺ χειροτέρα τῆς καταστάσεως τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ὅταν λέγωμεν, ὅτι ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἐξερχόμενος τῆς ὑπηρεσίας του λαμβάνει τὸ 80% τοῦ μισθοῦ του ὡς σύνταξιν, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι μὲ ὅλα ὅσα ἔγιναν ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κώδικος, αὐτὸ τὸ 80% δὲν εἶναι παρὰ τὸ 40% τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίου ὑπαλλήλου. Ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιοῦ σειρὰν ἐπιδομάτων καὶ σειρὰν παροχῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῆς συντάξεως. Καὶ ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους καὶ δῶρον, ἄλλη ἀδικία. Τὸ ὅτι ἀδικοῦνται οἱ συνταξιοῦχοι τὸ γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἀνεγνώρισε πρῶτος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ θέμα εἶναι, πέραν τῆς ἀναγνωρίσεως νὰ δοθῇ λύσις. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις δίδεται λύσις εἰς τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων. Προβλέπει τὴν διάθεσιν 150 ἑκατομμυρίων, τὰ 90 ἐξ αὑτῶν θὰ χορηγηθοῦν διὰ τὸ 15%, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ δὲν λαμβάνουν οἱ συνταξιοῦχοι. Ἀπομένουν 60 ἑκατομμύρια, μὲ τὰ 60 δὲν θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις, δὲν διορθώνονται αἱ ἀδικίαι. Εἶναι πολλὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς συνταξιούχους. Αὐτὴν τὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον προηγουμένως, ὄχι εἰς τὸ 80% τῶν ἀποδοχῶν, τῶν πραγματικῶν ἀποδοχῶν, ἀλλὰ τὸ 40%, ὅπως εἶπον, τὴν λαμβάνουν μόνον αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν συμπληρώσει 35 ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Καὶ ὑπάρχει ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν παρατηρεῖται εἰς ἄλλον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν. Ἂν ἔχῃ 25 χρόνια ὑπηρεσίαν, δὲν θὰ πάρῃ τὰ 25)35, ἀλλὰ θὰ πάρῃ τὰ 25)50, δηλαδὴ τὸ ἥμισυ τῆς πλήρους συντάξεως. Ἂν ἐργασθῇ ἀκόμη 10 χρόνια, ὁπότε θὰ ἔχῃ καὶ ἀνώτερες ἀποδοχές, θὰ εἶναι κἄπως βελτιωμένη καὶ ἡ σύνταξίς του, τότε θὰ πάρῃ ἄλλα 25%, δηλαδὴ ἡ σύνταξίς του θὰ εἶναι πλήρης. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἀντὶ νὰ ἐνισχύσωμεν τὶς μικρὲς συντάξεις μέχρι τῶν 25 ἐτῶν, περιορίζομεν αὐτὲς τὶς συντάξεις, καὶ ἀπὸ τὰ 25 ἕως τὰ 35 γίνεται ἕνα ἅλμα κατὰ ἄλλα 25%. Εἶναι ἑπομένως ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διορθωθῇ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ μία βασικὴ σύνταξις, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας νὰ ζοῦν στοιχειωδῶς. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα. Δὲν ἰσχύουν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 4202)61 περὶ διατηρήσεως τῶν ἐκ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δικαιωμάτων εἰς τὴν περίπτωσιν μεταβολῆς ἀσφαλιστικοῦ φορέως. Ὁ νόμος 4202)61 καθώρισεν ὅτι ἡ ἀσφάλισίς σου σὲ παρακολουθεῖ. Ἂν ἐπὶ παραδείγματι εἶσαι ἠσφαλισμένος σὲ κλαδικὸν ταμεῖον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀσφαλισθῇς εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ εἶσαι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀσφαλισθῇς σὲ κλαδικὸν ὀργανισμόν, δὲν χάνονται τὰ ἔτη ἀσφαλίσεως. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἂν ἐξέλθῃ τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἀσφαλισθῇ εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου διὰ νὰ λάβῃ σύνταξιν, δὲν θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει τὰ χρόνια τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ὑπάρχουν πάρα πολλὲς περιπτώσεις, εἶναι θέματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διορθωθοῦν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς νοσοκομειακῆς, ὑγειονομικῆς γενικὰ περιθάλψεως, ὅταν ἐξέρχεσαι ὡς συνταξιοῦχος μειώνονται αἱ ἀποδοχαί, ἡ σύνταξις εἶναι σύνταξις, ὅπως ἀνέφερον προηγουμένως, ἡ ὁποία δὲν ἐξασφαλίζει τὰ ὅρια συντηρήσεως. Δὲν ἔχεις τὴν αὐτὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχεις ὡς ἐργαζόμενος. Ἐπίσης δὲν προστατεύονται τὰ τέκνα καὶ οἱ γονεῖς τοῦ συνταξιούχου. Ἂς ἴδωμεν ἕνα παράδειγμα. Διὰ τὸν διδάσκαλον, ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν εἰς τὴν στέγην τοῦ σχολείου, διὰ νὰ τὴν ἐπισκευάσῃ καὶ κατέπεσε καὶ ἐφονεύθη, ἀπενεμήθη σύνταξις εἰς τὴν σύζυγόν του. Τὰ τέκνα του δὲν δικαιοῦνται περιθάλψεως. Διὰ ποῖον λόγον; Διατὶ ἐπίσης ὁ συνταξιοῦχος νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὰ ἔξοδα περιθάλψεως, ἐνῷ ὁ ἐν ἐνεργείᾳ δὲν εἰσφέρει; Κύριοι συνάδελφοι, τὰ προβλήματα τῶν συνταξιούχων εἶναι πολλά. Ὑπάρχουν πολλαὶ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπίλυσιν αὐτῶν. Συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ προβλήματα τῶν συνταξιούχων. Νὰ καθορισθῇ κατώτατον ὅριον συντάξεως καὶ νὰ δοθῇ μία αὔξησις 25% ἀπὸ τώρα εἰς τὰς συντάξεις. Ἡ Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἔργα. Ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ μόνον ὑποσχέσεις. Ὑποσχέσεις ἀμφιβόλου πραγματοποιήσεως. Καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι συζητοῦν καὶ διατηροῦν ἀμφιβολίας περὶ πραγματοποιήσεως τῶν ὑποσχέσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνα καλὸν δεῖγμα ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους θὰ εἶναι ἡ ἄμεσος ἐνίσχυσις τῶν μὲν ἐργαζομένων μὲ ἕνα 15% ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν των, τῶν δὲ συνταξιούχων μὲ 25% ἐπὶ τῶν συντάξεων. Οὕτω θὰ πεισθοῦν οἱ ὑπάλληλοι, ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συνταξιοῦχοι, ὅτι ὑπάρχει πράγματι θέλησις βελτιώσεως τῆς σημερινῆς ἀπαραδέκτου μισθολογικῆς καταστάσεως τούτων. Πρέπει, βέβαια, νὰ ὑπάρχουν χρήματα διὰ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά. Αὐτὸ μπορεῖ νὰ γίνῃ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις περικόψῃ τὰς ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας. Καὶ ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι μὲ τὴν φιλότιμον, ὅπως πάντοτε, ἐργασίαν των θὰ τὰ ἀποδώσουν πολὺ περισσότερον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ πολὺ σοβαρὰ μὲ τὸ πρόβλημα δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ 41% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δίδεται σήμερον εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ τὸ 59% εἰς τοὺς ἐργοδότας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ φέρῃ ἔστω καὶ ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης, ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ ἡ τόσον ἄδικος αὐτὴ κατανομὴ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἐκτὸς τῶν χωρῶν τῆς Ἰβηρικῆς Χερσονήσου. Ἡ μεγαλυτέρα ἀδικία, εἰς τὸν τομέα τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος παρατηρεῖται στὴ χώρα μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ πεινασμένους δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ πεινασμένους, γενικῶς ἐργαζομένους, ν’ ἀνοικοδομήσωμεν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀπαιτουμένην οἰκονομικὴν πρόοδον, ὥστε νὰ ἐξέλθωμεν τοῦ καταλόγου τῶν ὑπαναπτύκτων χωρῶν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει της τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ νὰ δώσῃ τὰς ἀπαιτουμένας λύσεις. Διατηρῶ ὅμως, σοβαρὰς ἀμφιβολίας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἔχῃ συναισθανθῆ τὴν ἔκτασιν τοῦ προβλήματος τούτου καὶ τὸ μέγεθος τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία προσγίγνεται εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐὰν θὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ ἀπαραίτητα μέτρα βελτιώσεως τῆς καταστάσεως.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§73Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναφέρομαι, κ. Πρόεδρε, εἰς ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ λαβόντες τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ συνάδελφοι καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ προσθέσω ὀλίγα τινά, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς).

§75Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὡς διετυπώθη, κ.κ. βουλευταί, ἡ ὑπὸ συζήτησιν σύστασις ἐξαντλεῖ νομίζω τὸ θέμα καὶ δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἰς ὀλίγα τινά, πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ λαβόντες τὸν λόγον πρὸ ἐμοῦ κ.κ. συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν λίαν ἐπιτυχῶς τὸ θέμα. Ἄλλωστε κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν συστάσεως δὲν εἴθισται νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπιμονή, ἡ ὁποία εἶναι καθῆκον τοῦ βουλευτοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀναπτύξεως ἐπερωτήσεως. Θὰ περιορισθῶ, συνεπῶς, εἰς ὀλίγα τινά, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ διευκολύνουν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἔκτασιν τοῦ προβλήματος τούτου. Ἡ ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων, ἀποτελεῖ θέμα κοινῆς ἀναγνωρίσεως. Ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Κράτους ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς γενναίας αὐξήσεις παρὰ τὰς δυσκολίας ποὺ ἐπικαλεῖται. Ὅταν μάλιστα ἔχῃ διαπιστωθῆ, ὅτι καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας, ἔχει συναρτηθῆ μὲ τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς, αἱ αὐξήσεις τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι ἀπαραίτητοι, διότι μόνον οὕτω θὰ κεντρισθῇ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτῶν καὶ θὰ πολλαπλασιασθῇ ἡ ἀπόδοσίς των. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅσοι ὑπηρετοῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχομεν ἐμπειρίαν τοῦ προβλήματος τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ λαοῦ ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς δραστηριότητός του ὁ βουλευτὴς τὸ καταναλίσκει διὰ τὴν προώθησιν αἰτημάτων τοῦ λαοῦ εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, τὰ ὁποῖα αἰτήματα θὰ ἔπρεπε νὰ λύωνται χωρὶς τὴν παρέμβασίν των. Τοῦτο δὲν σημαίνει μομφὴν κατὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἐπιχείρημα τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των καὶ τῆς ἐπιλύσεως τῶν λοιπῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀπασχολοῦν, εἰς τρόπον ὥστε αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι νὰ λειτουργήσουν κατὰ τρόπον καλύτερον, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ οἱ πολῖται νὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ ἡμεῖς νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸ ἄχαρι ἔργον τῆς προωθήσεως τῶν νομίμων αἰτημάτων τοῦ λαοῦ καὶ ν’ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὰ κύρια καθήκοντά μας. Εἰς τὸ κεφάλαιον, λοιπόν, «ἀμοιβαί», δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω περισσότερα. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συντάξεων ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς μίαν περικοπὴν ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, κ. Μαύρου, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως ἑνὸς φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ἑξῆς ἔλεγεν ὁ κ. Μαῦρος: «Γ. Μαῦρος. Κύριε Πρόεδρε, ἀποτελεῖ ζήτημα τιμῆς διὰ τὸ Κράτος νὰ συμπαρίσταται κυρίως πρὸς τὰς τάξεις ἐκείνας τοῦ πληθυσμοῦ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὸ μέσον ἀσκήσεως πιέσεως πρὸς ἱκανοποίησιν δικαίων αἰτημάτων των. Ἐννοῶ τοὺς συνταξιούχους. Οὗτοι, δὲν δύνανται νὰ ἀπεργήσουν, δὲν δύνανται νὰ ἐξαναγκάσουν τὸ Κράτος. Ἡ ἀνυπαρξία αὐτῆς τῆς δυνατότητος προεκάλεσε δυσμενεῖς καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν τιμοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Συνέβαινεν, ὁσάκις ηὐξάνοντο οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ μὴ γίνεται παράλληλος αὔξησις καὶ τῶν μισθῶν τῶν συνταξιούχων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις, εἶχε καθιερώσει τὴν σύνταξιν εἰς ποσοστὸν τοῦ μισθοῦ. Ἀποτελεῖ βαρεῖαν παράλειψιν τὰ παρεχόμενα προνόμια νὰ μὴ παρασχεθοῦν καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους». Ὅσα ἔλεγε τότε ὁ κ. Μαῦρος ἰσχύουν, νομίζω, καὶ σήμερον καὶ ἡ συνέπεια ἐπιβάλλει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, κατὰ τὰς ἀπόψεις του αὐτάς.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως, ἰσχύουν καὶ ἐπανελάβομεν ἐπὶ λέξει, τὴν δήλωσιν ταύτην, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως.

§77Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος. Ἐὰν τὸ ἀνέφερον αὐτό, τὸ ἔκαμα διὰ νὰ διευκολύνω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνθυμηθῇ ἀπόψεις τῶν Ὑπουργῶν της, νὰ ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος καὶ νὰ τὸ ἐπιλύσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ τῆς ἀσθενείας, ἐλέχθη, ὅτι παρ’ ἡμῖν ἰσχύει ἀριστοτεχνικὸν σύστημα ἀντιμετωπίσεως τοῦ κινδύνου «ἀσθένεια». Δὲν γνωρίζω, ἐπακριβῶς, τὸ σύστημα καὶ δὲν ἔχω κάμει σύγκρισιν αὐτοῦ μὲ τὰ λοιπὰ συστήματα, ὥστε νὰ σχηματίσω γνώμην ἐὰν εἶναι τὸ καλύτερον σύστημα ἢ ὄχι. Πάντως γνωρίζω, ὅτι τὸ σύστημα τῆς δι’ ἀτομικῶν βιβλιαρίων περιθάλψεως τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ Β. Δ. 665)62, ἰσχύει μόνον διὰ τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὴν Θεσσαλονίκην. Δὲν ἰσχύει διὰ τὰ λοιπὰ διαμερίσματα τῆς χώρας. Ἀκόμη δὲ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος μετατιθέμενος ἐκ τῶν πόλεων τούτων χάνει τὴν πλήρη προστασίαν. Πρόκειται περὶ ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ νομίζομεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ μελετήσῃ σοβαρῶς καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ δεόντως. Προεῖπον, ὅτι δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἀναφέρω ὀλίγα τινὰ σχετικῶς μὲ τὰς δυσχερείας τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ἔχει μελετήσει ἡ Κυβέρνησις τὴν περιστολήν, ἢ καὶ τὴν ἐντελῆ κατάργησιν ὡρισμένων ἀχρήστων δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι, ἐπὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων ἐδημιουργήθησαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν σκοπῶν τῆς Ε.Ρ.Ε.; Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω τὴν μισθοδότησιν ὡρισμένων ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Σχετικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Κωστοπούλου, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἑξῆς εἶπεν ὁ κ. Κωστόπουλος: «Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 6 θὰ ἦτο ὀρθὴ καὶ ἀδιάβλητος ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ παλαιὰ διάταξις, ἡ ὁποία καθώριζε τὰς ἀμοιβὰς τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, βάσει τῶν ἀντιστοίχων βαθμῶν καὶ θέσεων. Ἀτυχῶς ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν τηρεῖται πλέον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἔχουν ἐξευρεθῆ διάφοροι τρόποι παραβάσεώς της καὶ διάφοροι τρόποι κατασπαταλήσεως τοῦ δημοσίου χρήματος εἰς ὡρισμένους κομματικοὺς φίλους. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, δὲν τηρεῖται ἑνιαῖος κανών, ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν εἶναι ἐν τάξει. Ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία καθώριζε τὰς ἀμοιβὰς τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐχαρακτήριζε τὰς ἀμοιβὰς αὐτὰς ὡς ἔξοδα παραστάσεως διὰ νὰ ἀπαλλάσσωνται πάσης φορολογίας. Ἀλλὰ σήμερον πέραν τῶν ἀμοιβῶν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι, διὰ τὰς ὁποίας εὐλόγως γεννᾶται ἡ ὑπόνοια, ὅτι διατίθενται δι’ ἄλλους σκοπούς». Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ «ὑποτίθεται, ὅτι διατίθενται δι’ ἄλλους σκοποὺς» μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ διετίθεντο διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀντιλαϊκῶν σκοπῶν τῆς τότε καταστάσεως, δύναται ν’ ἀντικατασταθῇ μὲ τὰς λέξεις «βεβαίως διατίθενται...». Θὰ πρέπει, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ἀπαραδέκτων αὐτῶν δαπανῶν καὶ ἄλλων ὁμοίων, διὰ τὸν σχηματισμὸν τῶν ἀπαραιτήτων χρηματικῶν μέσων διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μαῦρος, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Αἱ ἀμοιβαὶ τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστελλομένων ὑπαλλήλων καθορίζονται ἑκάστοτε ἀναλόγως τῶν δαπανῶν διαβιώσεως ἑκάστης χώρας. Παρ’ ἡμῖν αὐτὸ δὲν συμβαίνει καὶ ἔχομεν περιπτώσεις ὑπαλλήλων καὶ πρευσβευτῶν ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ καταβάλουν καὶ ἐλάχιστα ἀκόμη ἔξοδα διὰ τὴν κοινωνικήν των ἐμφάνισιν. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τεθῇ ὑπὸ διακομματικὸν ἔλεγχον, διότι εἰς ἄλλας περιπτώσεις αἱ παροχαὶ εἶναι λίαν ὑψηλαὶ ἀφήνουσαι περιθώρια νὰ σχηματισθοῦν ὁλόκληροι περιουσίαι καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις αἱ παροχαὶ εἶναι τόσον μικραί, ὥστε νὰ ἐκτιθέμεθα ὡς Κράτος εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Τὸ θέμα, κ.κ. συνάδελφοι, ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπόγειον τῆς ρουσφετολογίας, εἰς τὸ ἀπόγειον τῆς διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος, μὲ τὴν τοποθέτησιν ὡς στρατιωτικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἐνῷ ὑπῆρχε ναυτικὸς ἀκόλουθος, ἐνῷ ὑπῆρχε στρατιωτικὸς ἀκόλουθος, καθὼς καὶ ἀεροπορικὸς ἀκόλουθος, καὶ οὐδεμία ἀνάγκη ὑπῆρχε τοποθετήσεώς του, ἐν τούτοις ἐτοποθετήθη.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περὶ τίνος πρόκειται, τὸ ὄνομά του.

§79Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ λεγόμενον αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν στρέφεται κατὰ τοῦ προσώπου τοῦ στρατηγοῦ Γρηγοροπούλου, ἀλλὰ στρέφεται κατὰ τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, ἐνέπλεκε πάντα ἀντιτιθέμενον πρὸς αὐτὴν διὰ νὰ τὸν καταστήσῃ ὑποχείριον τῶν ἐπιδιώξεών της. Μετὰ τὸν κ. Γρηγορόπουλον, ἐτοποθετήθη ἄλλος εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, ἑπομένως, δὲν εἶναι ζήτημα προσώπου, ἀλλὰ συστήματος τῆς τότε Κυβερνήσεως. Τὸ περίεργον εἰς τὴν ὑπόθεσιν εἶναι, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῶν 500 δολλαρίων κατὰ μῆνα πέραν τῶν τακτικῶν ἀποδοχῶν του καὶ 40 δολλαρίων ἡμερησίας ἀποζημιώσεως, ἡ ὁποία ἀργότερον περιωρίσθη εἰς 200 δολλάρια, κατεβάλλετο, ἐνῷ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἠρνεῖτο νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀμοιβὴν αὐτήν, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ θέσεως νενομοθετημένης. Τὸ θέμα ὅμως, ἔχει ἀνάγκην διευρύνσεως, διευρύνσεως μέχρι τῶν πολιτικῶν καὶ ποινικῶν ἀκόμη εὐθυνῶν τῶν τότε Ὑπουργῶν, διασπαθιζόντων κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ δημόσιον χρῆμα, ὅταν ἔχωμεν —καὶ εἴχομεν καὶ τότε— τέτοιους μισθοὺς πείνης εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων θέσεων. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν Διοικηταί, Διευθυνταὶ Τραπεζῶν ἀμειβόμενοι μὲ μηνιαίας ἀποδοχὰς τόσας, τὰς ὁποίας δὲν φθάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, δὲν συγκεντρώνουν οὔτε ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον ἔτος. Εἶχεν ἔλθει τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶχε τεθῆ θέμα περιορισμοῦ τῶν ἡγεμονικῶν αὐτῶν μισθῶν, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη συνέχεια. Ἐὰν ἤθελα, κ.κ. βουλευταί, νὰ παρατείνω τὴν ὁμιλίαν μου, θὰ σᾶς ἀνεγίνωσκα ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς τί ἐλέγοντο κατὰ τὰς συζητήσεις ἐπὶ τῶν μισθῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μελανὸν στίγμα διὰ τὴν ἱστορίαν τῶν ἀμοιβῶν τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ.κ. συνάδελφοι, 100–200 ἄτομα νὰ ἀμείβωνται τόσον ἡγεμονικῶς ὅταν οἱ ὑπάλληλοι γενικῶς πένωνται. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει ὁ Διευθυντὴς τῆς Οὖλεν, Ἀμερικανὸς ὑπήκοος —ὁ γνωστὸς κ. Μποὺθ— τοῦ ὁποίου αἱ ἀποδοχαὶ ἀνέρχονται ἐτησίως εἰς 2.100.000 δραχμάς. Εἶχεν ἔλθει τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ πάλιν δὲν ἐδόθη συνέχεια. Νομίζω —καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ γνώρισμα τῆς συστάσεώς μας— ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ ὅσα προεκλογικῶς καὶ μετεκλογικῶς ἐπηγγέλθη, ἐδεσμεύθη διὰ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, πρέπει ἑπομένως νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ συνεχίσῃ τὴν τακτικὴν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὑπάρχουν τεράστια περιθώρια, ἱκανὰ νὰ καλύψουν τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων καὶ γενικώτερον τῶν ἐργαζομένων εἰς βαθμὸν κἄποιας εὐπρεποῦς καὶ ἀνθρωπίνης διαβιώσεως. (Χειροκροτήματα).

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον συμφωνῇ, νὰ διακόψωμεν λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη καὶ ἡ Βουλὴ ἔχει καταπονηθῆ, καὶ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν κ.κ. συναδέλφων τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἡ σημασία τοῦ θέματος εἶναι μεγάλη. Ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν καὶ τὰ ὁποῖα, ἄλλωστε, ἀπησχόλησαν διὰ μακρῶν τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμὲ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θὰ ἐπεθύμουν, λοιπόν, νὰ δώσω διεξοδικῶς ἀπάντησιν εἰς τὴν σύστασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἂν συμφωνῆτε, τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)