1964.04.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12η

Παρασκευὴ 10 Ἀπριλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ φραστικὰς τινὰς διορθώσεις τοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Κιτσίκης, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, ζητεῖ πενθήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλκάνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Παπαηλίας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Φροντιστής, Γ. Λούλης, Σ. Ἐλαφρὸς καὶ Ι. Γκλαβάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Καμπερίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀρτοποιῶν ὑπαίθρου Μεσσηνίας, αἰτουμένων συνταξιοδότησιν τῶν ἀρτοποιῶν χωρίων καὶ κωμοπόλεων, ἐχουσῶν πληθυσμὸν κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Καρίτσης Ἐπαρχίας Δωδώνης, αἰτουμένης τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ ρευστοποιήσεως ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων Βʹ καὶ Γʹ Κατηγορίας Ἠπείρου, αἰτουμένου τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Δρίσκου, αἰτουμένης τὴν ἀπαλλοτρίωσιν περιοχῆς «Καρυὲς» καὶ «Πριτσινέλλα» διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν κατολισθήσεων πληγέντων κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν, αἰτουμένης τὴν θέσπισιν διοικητικῆς αὐτοτελείας Ἐλεγκτικοῦ Προσωπικοῦ Ἁμαξοστοιχιῶν ΣΕΚ καὶ βελτίωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀποδόσεως αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ἱδρυτῶν Ἰδιωτικῶν Τεχνικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, αἰτουμένης ρύθμισιν ζητημάτων ἀφορώντων τὰς ἐπαγγελματικὰς σχολὰς Ξένων Γλωσσῶν. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης καταθέτουν ψήφισμα Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν ὑπαλλήλων ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων καὶ Μαγειρείων Πειραιῶς, αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου εἰς τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, τὴν μείωσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὰ 55 ἔτη κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης καταθέτουν ψήφισμα Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Μηχανοξυλουργῶν καὶ Κιβωτοποιῶν Πειραιῶς, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 20% καὶ τῶν συντάξεων κατὰ 30% κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Ε. Σακελλάρης καὶ Α. Τσιάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Στάνου– Βάλτου, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον ἐξαγορὰν καπνῶν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένης τὴν ἄρσιν τοῦ περιορισμοῦ τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀμπελίων, αἰτουμένου ἐπανάληψιν τῆς διακοπείσης χορηγήσεως τροφίμων, προερχομένων ἐκ τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων, Συνεταιρισμῶν καὶ Καπνικῶν Συλλόγων Γαβαλοῦς, Γραμματικοῦ καὶ Μεσσαρίστης, αἰτουμένων τὸν καθορισμὸν ὡς κατωτέρας τιμῆς ἀγορᾶς καπνοῦ τὴν τῶν 45 δραχμῶν τὸ κιλόν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πλανοδίων Μικροπωλητῶν Λαρίσης «Ἅγιος Χαράλαμπος», αἰτουμένου ἄρσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΕΙγ)4040)30.3.1963 Ὑγειονομικῆς Διατάξεως περὶ ὅρων ὑγιεινῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καρραγωγέων Λαρίσης, αἰτουμένου συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων καρραγωγέων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης, αἰτουμένου ἐξυγίανσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος τῆς πόλεως Λαρίσης, κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς Ἐργατικῆς Ἑστίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν καὶ Ἐργατριῶν Κλωστοϋφαντουργίας–Λαναριστηρίων καὶ Βαφείων Λαρίσης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των, βάσει ἀποφάσεων τῆς Ὁμοσπονδίας, τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Λαρίσης– Περιχώρων, αἰτουμένου ρύθμισιν χορηγήσεως ἀδειῶν αὐτοκινήτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμπελῶνος, αἰτουμένου τὸν διορισμὸν ἰατροῦ εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας, Καβάλας καὶ Γ. Πανάγος, Θεσσαλονίκης, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Κλαδικῶν Συνταξιούχων Νομοῦ Καβάλας «Ἡ Ἐνσωμάτωσις», αἰτουμένης τὴν αὔξησιν κατὰ 30% τῶν συντάξεων τοῦ κλάδου Καπνεργατῶν καὶ τὸν καθορισμὸν εἰς δραχ. 1.000 τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῆς συντάξεώς των. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κ.κ. Θ. Παππᾶς καὶ Ν. Γανίτης καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μυτιληνῶν–Σάμου, αἰτουμένου τὴν ἀγορὰν καπνοῦ εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Θεσ)νίκης κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Ἀπ. Μάσσιου, Σάββα Ἐλευθεριάδη, Κ. Βιολιστῆ καὶ ἄλλων συνταξιούχων κατοίκων Σωχοῦ–Θεσ)νίκης, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Οἱ βουλευταὶ Θεσ)νίκης κ.κ. Γ. Πανάγος καὶ Α. Τσιάρας καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν κατοίκων Κοινοτήτων Γάβρας, Ἀποστόλων καὶ Μαυρονερίου–Κιλκίς, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ὅλων ἀδιακρίτως τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, τὴν χορήγησιν Γενικῆς Ἀμνηστίας κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Παρασκευόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Ἑνώσεως Τρικύκλων Ἀττικῆς Δημ. Χρήσεως, αἰτουμένης ἐλευθέραν μεταβίβασιν ἀδειῶν Δ. Χ. τρικύκλων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Οἰκιστῶν Καραβᾶ–Πειραιῶς «Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ», αἰτουμένης τὴν ἐπίλυσιν ὁδικοῦ, συγκοινωνιακοῦ, ὑγειονομικοῦ, διδακτηριακοῦ καὶ ἄλλων ζητημάτων τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου Ἀρτεργατῶν Αἰγίου ἡ «Ἁγία Παρασκευή», αἰτουμένου τὴν μείωσιν τῆς ἡμερησίως κατεργαζομένης ποσότητος ἀλεύρου κατ’ ἀρτεργάτην ἀπὸ 90 ὀκάδας εἰς 76 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ὑπόμνημα Συνδέσμου ὑπαλλήλων Καφενείων, Ζαχαροπλαστείων, Γαλακτοπωλείων οὐζερὶ Πατρῶν ἡ «ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ», αἰτουμένου τὴν ὑπαγωγὴν τῶν περιποιητῶν (σερβιτόρων) εἰς κανονισμὸν τοῦ ΙΚΑ, τὴν μείωσιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας τῶν σερβιτόρων κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39112) 24.2.64 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν σπογγαλιέων ἔτους 1964. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25669) 10.2.1964 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέχεται ἐγγύησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ τὴν Ἀγροτικήν, διὰ τὴν δανειοδότησιν τῆς «ΣΥ-ΚΙΚΗΣ» μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 20.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 257761) 14.10.53 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικὴν διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς ἐπαναπατρισθέντας καὶ ἐπαναπατριζομένους ἐκ τοῦ παραπετάσματος ἀγρότας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 268770) 30.10.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Α.Ε.Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου, διὰ συμπληρωματικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 25.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 237117) 14.10.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικὴν διὰ τὴν ὑπὸ τῆς τελευταίας δανειοδότησιν τῆς «ΣΥΚΙΚΗΣ» μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 30.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 303758) 11.12.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ε.Τ.Ε. διὰ τὴν δανειοδότησιν τῆς ΛΙΠΤΟΛ μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 42.000.000 διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς πληρωμὴν τῆς ληξάσης τὴν 30.9.63 πέμπτης δόσεως, ἐκ τῶν χορηγηθεισῶν Γερμανικῶν πιστώσεων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 299507) 11.12.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχ. Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας, μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 2.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 271110) 20.11.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχ. Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας μέχρι ποσοῦ 2.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 266940) 1.11.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 462.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 243789) 27.9.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικὴν διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς ἐπαναπατρισθέντας καὶ ἐπαναπατριζομένους ἐκ τοῦ παραπετάσματος ἀγρότας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 224173) 20.9.63 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸν AGENCY FOR INTERNATIONAL DEVELOPMENT (A.I.D) διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ δανειοδότησιν τῆς Δ.Ε.Η. πρὸς κατασκευὴν ὑδροηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ εἰς Καστάκι Ἀχελώου. Ὁ Θύμης Σπυρίδων τοῦ Παναγιώτου ταγματάρχης ἐ. ἀ., Α.Μ. 18914, κάτοικος Ἀθηνῶν, παραπονεῖται διὰ τὴν ἄδικον ἀποστρατείαν του καὶ αἰτεῖ ἀποκατάστασιν δι’ ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 2523)1955 περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως κ.λ.π. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ μισθωτῶν αὐτοκινητιστῶν Φθιώτιδος αἰτεῖ τροποποίησιν τοῦ Ν. 2119)1952 «περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν ἐπὶ τῷ τέλει ρυθμίσεως ἐκδόσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων κλπ». Οἱ ἐν Κολωνίᾳ Δυτικῆς Γερμανίας κατοικοῦντες Ἕλληνες διὰ λόγους σπουδῶν ἢ ἐργασίας, αἰτοῦν τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος ἀσκήσεως δικαιωμάτων τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπηρεσιῶν ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Π. Παρασκευοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Στ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1101)30.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 69 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Π. Παρασκευοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Στ. Ἡλιοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν περιοχὴν Βέλο–Κορινθίας ὅπου λειτουργεῖ ἡ Χαρτοποιΐα «ΠΑ-ΚΟ–Α. Κολιοπούλου καὶ Σία» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἀγροτικὰς περιοχὰς δὲν εἶναι συνήθως εὐχερὴς καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς προηγουμένης μελέτης, καθ’ ὅσον λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων ἃς συνεπάγεται μία τοιαύτη ἐπέκτασις εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ ἡ διαπίστωσις τῆς συνδρομῆς ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀποτελεῖ πάντοτε ἡ κάλυψις τῶν περισσοτέρων κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ ΙΚΑ, ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μητακίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1282)1.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 100)64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μητακίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξετάζεται ἤδη ἡ περίπτωσις τῆς, διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ, ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν τῶν κέντρων μὲ μικρὸν ἀριθμὸν κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Π. Παρασκευοπούλου καὶ Στ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 907)516)24.3.64 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 51)21.3.64 ἐρώτησιν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου καὶ καθ’ ὅσον αὕτη ἀφορᾷ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Σμίλα Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος ταύτης καὶ κατόπιν προτάσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἠλείας, ἐπρογραμματίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε1β981)7.4.62 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἡ ἐκτέλεσις γεωτρήσεως διὰ τὴν ἐξασφάλισιν καταλλήλου ὕδατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1224)722)31.3.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 91)31.3.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐν Κερκύρᾳ διενεργουμένη συγκέντρωσις ἐλαιολάδου δὲν διεκόπη, ὡς τοῦτο ἄλλωστε ἐβεβαίωσεν ἡμῖν τηλεφωνικῶς καὶ ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἑνώσεως Ἐλαιοπαραγωγικῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας. Ἡ πορεία τῆς συγκεντρώσεως ἐν Κερκύρᾳ, ἔχει ὡς ἀκολούθως: 1) Μέχρι τῆς 31.1.1964 Μ.Τ. 513 ἐν τῷ συνόλῳ. 2) Μέχρι τῆς 29.2.1964 Μ.Τ. 968,5 ἐν τῷ συνόλῳ. 3) Μέχρι τῆς 31.3.1964 Μ.Τ. 1.677 ἐν τῷ συνόλῳ. Ὁ ἀποθηκευτικὸς χῶρος, μέχρι τῆς 31.3.1964, ἀνήρχετο εἰς 1.400 Μ.Τ., ἐπὶ πλέον δέ, ἐκ τῶν προωθηθέντων εἰς Κέρκυραν κενῶν βαρελίων κυριότητος Δημοσίου, ὑφίσταντο 1.500 τοιαῦτα, χωρητικότητος ἑκάστου 200 χιλιογράμμων, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ἐπικουρικῶς τῶν ἀναγκῶν τῆς συγκεντρώσεως καὶ τὴν προώθησιν μετὰ προηγουμένην πλήρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς Ἐλευσῖνα. Πέραν τοῦ ὡς ἄνω ἀποθηκευτικοῦ χώρου (δεξαμενῶν καὶ βαρελίων), τὸ Ὑπουργεῖον παρεχώρησεν εἰς τὴν Ἕνωσιν Ἐλαιοπαραγωγικῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, πρὸς χρῆσιν ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1964, τὸ ἄρτι εἰς Κέρκυραν ἀνεγερθὲν συγκρότημα μεταλλικῶν ἐλαιοδεξαμενῶν, κυριότητος Δημοσίου, χωρητικότητος 1.100 Μ.Τ., διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Αἱ ἐκ Κερκύρας εἰς Ἐλευσῖνα προωθήσεις ἐλαιολάδου, αἵτινες μέχρι τῆς 31.3.1964 ἀνῆλθον εἰς 300 Μ.Τ. περίπου, ἤρχισαν ἀπὸ τῆς 10.3.1964, καθ’ ἣν τὸ συνολικὸν ὕψος τῆς συγκεντρώσεως ἀνήρχετο εἰς 1.200 Μ.Τ. Γνωρίζομεν, ἐπίσης, ὅτι δι’ ὑπογραφείσης ἀποφάσεως παρετάθη ἡ προθεσμία λήξεως τῆς συγκεντρώσεως μέχρι τῆς 15ης Μαΐου 1964. Σημειοῦμεν, ὅτι ἡ ὑπεύθυνος διὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου ἐν τῷ Νομῷ Κερκύρας Ἕνωσις Ἐλαιοπαραγωγικῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, δι’ ἀποσταλέντων ἡμῖν τηλεγραφημάτων, ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας της διὰ τὰ ληφθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου μέτρα, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ τῆς συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 891)500)24)3)64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 153602) 30.4.64 ἡμέτερον πρὸς τὸν ΟΤΕ ἔγγραφον, ἀνακοινωθὲν καὶ ὑμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ πληροφορίας ὅτι, ἐκ τῶν ἀναμενομένων περὶ τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος ἔτους πέντε πομπῶν ραδιοτηλεφωνίας 500 W ἕκαστος, θὰ μελετηθῇ ἡ σκοπιμότης ἐγκ)σεως εἰς Χίον πομποῦ μεγαλυτέρας ἰσχύος, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐν τέλει ληφθησομένην ἀπόφασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργίαν ἀνεξαρτήτου τῶν λοιπῶν κτιρίων τοῦ ΟΤΕ ἐν Χίῳ κέντρου ἐκπομπῆς καὶ πιθανῶς ἀλλαγῆς τῆς σημερινῆς θέσεως παρακτίου Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18)19.3.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 831)20.3.64 ἐγγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Χίου–Βολισσοῦ περιλαμβάνεται εἰς τὰς προτάσεις νέων ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας μὲ προϋπολογισμὸν 30.000.000 δραχμῶν καὶ πίστωσιν διὰ τὸ ἔτος 1964 4.000.000 δραχμῶν. 2) Διὰ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Χίου–Καρδαμύλων διετέθη πίστωσις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δραχμ. 3.000.000 δι’ ἀνακαίνισιν τοῦ ὁδοστρώματος αὐτῆς, ἐπὶ πλέον δὲ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν αὐτὴν ὁδὸν καὶ μέρος τῆς ἐκ δραχ. 1.465.000 διὰ στοιχειώδη συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν Χίου διατεθείσης πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22 ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου, διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 835)480)20.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς παραγωγῆς καὶ κυκλοφορίας εἰς τὴν χώραν μας τῶν ἀναψυκτικῶν «Κόκα–Κόλα» καὶ «Πέψι–Κόλα» γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 42774)2414)4.3.64 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ἐζητήσαμεν ὅπως μεριμνήσῃ τοῦτο ἁρμοδίως, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ καὶ κυκλοφορία παρ’ ἡμῖν τῶν προμνησθέντων ἀναψυκτικῶν «Κόκα–Κόλα» κλπ. πρὸς ὄφελος τῶν καλλιεργητῶν καὶ καταναλωτῶν μας, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Τοῦτο διότι ἐν τῇ χώρᾳ μας εὐνοεῖται κατ’ ἐξοχὴν ἡ ἀνάπτυξις καὶ παραγωγὴ μεγάλης ποικιλίας ὀπωρῶν—σημαντικὸν ποσοστὸν τῶν ὁποίων, ἰδίᾳ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ὁποῖον δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ ἄλλως—καταναλίσκεται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὑπὸ μορφὴν χυμῶν ἢ ἀναψυκτικῶν, ἤτοι ὑπὸ τὴν μορφὴν ὠφελίμου καὶ εὐχαρίστου διὰ τοὺς καταναλωτὰς προϊόντος, ὅπερ ἔχει ἄλλωστε εὐρυτάτην κυκλοφορίαν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ κυκλοφορία κατὰ συνέπειαν τῶν ἀναψυκτικῶν «Κόκα–Κόλα» κλπ. θὰ εἶχε δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τῶν ὡς ἄνω προϊόντων μας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας μας. Τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους διεβίβασεν ἐν συνεχείᾳ τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφόν μας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10250) 10.3.64 ἐγγράφου του εἰς τὸ Συμβούλιον Φορολογίας Οἰνοπνεύματος ἵνα ἔχῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΙΑΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19.3.64 ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου περὶ αὐξήσεως τῆς κατωτάτης τιμῆς προβείου γάλακτος τυροκομίας ἀπὸ 3.60 εἰς 5 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἀπευθυνομένης εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, Ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου καὶ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 836) 481)20.3.64 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, ἀπήντησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 138325)5205)4.4.64 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Βουλήν. Γνωρίζομεν σχετικῶς, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7)2.4.64 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως ηὐξήθη ἡ κατωτάτη τιμὴ προβείου γάλακτος τυροκομίας ἀπὸ 3.60 εἰς 4 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, κατόπιν καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 51413)157)5.3. 64 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΙΑΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 821)20.3.64 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Γενικῶς αἱ ἐξαγωγαὶ σταφίδων σουλτανίνας, κορινθιακῆς καὶ σύκων ἐξελίσσονται ὁμαλῶς καὶ μὲ τὰς τιμὰς σταθερῶς ἱκανοποιητικὰς ἔναντι τῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἡ σημειωθεῖσα πράγματι ποσοτικὴ μείωσις εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τῶν σταφίδων σουλτανίνας καὶ κορινθιακῆς συγκριτικῶς πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους ὀφείλεται κυρίως εἰς τοὺς κάτωθι εἰδικοὺς λόγους: 1) Διὰ τὴν κορινθιακήν. α) Εἰς τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς ἥτις ἀνῆλθεν εἰς 74.500 τόννους ἔναντι 109.000 τόννων τοῦ ἔτους 1962. β) Εἰς τὴν κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον τοῦ 1963 ἐξαγωγὴν εἰς Ἀγγλίαν καὶ Ὁλλανδίαν, πέραν τῆς συνήθους ἐξαγωγῆς 11.000 τόννων ἐσοδείας 1962, αἵτινες ἄλλως θὰ ἐκαλύπτοντο διὰ σταφίδος ἐσοδείας 1963. Πρὸς τούτοις παρέχομεν ὑμῖν πρὸς ἐνημέρωσίν σας τὰ κάτωθι στοιχεῖα: Ἡ ἐξαγωγικὴ ποσότης ἐκ τῆς συνολικῆς παραγωγῆς τοῦ 1963 ἀνέρχεται εἰς 57.000. Ἡ ἐξαχθεῖσα ποσότης μέχρι 31.3.1964 ἀνῆλθεν εἰς 39.200 τόννους, ἤτοι ἐναπομένουσα πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότης 17.800 τόννους. Ἀντιστοίχως κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος:

Οὕτω ἡ ἐναπομείνασα κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότης τῶν 17.800 τόννων περίπου (ἔναντι 40.000 τόννων περίπου τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς περιόδου) προβλέπεται βασίμως, ὅτι θὰ διοχετευθῇ ὁμαλῶς ἐν τῷ συνόλῳ της κατὰ τὸ ἐναπομένον χρονικὸν διάστημα μέχρι τέλους Αὐγούστου ἐ.ἔ. καὶ εἰς τιμὰς ἐπίσης ἱκανοποιητικάς. 2) Διὰ τὴν σουλτανίναν. Εἰς τὴν κατὰ τὸ ἔτος 1963 μείωσιν τῆς παραγωγῆς κατὰ 35.000 τόννους ἔναντι τῆς τοιαύτης τοῦ παρελθόντος ἔτους.

Πάντως ἡ πορεία τῆς ἐξαγωγῆς σταφίδος σουλτανίνας ἐμφανίζεται ἐξελισσομένη ὁμαλῶς ὡς κάτωθι:

ἔναντι 21.500 τόννων τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς περιόδου. Προβλέπεται δὲ ὅτι μέχρι τέλους τῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου θὰ ἐξαχθῇ αὕτη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ εἰς καλὰς ἐπίσης τιμάς. 3) Διὰ τὰ σῦκα. Ἐκ τῶν προσωρινῶν στοιχείων ἐξαγωγῆς προκύπτει ὅτι, μέχρι τῆς 31.3.64 ἐξήχθησαν 13.453 τόννοι ἔναντι 13.312 τόννων τῆς ἀντιστοίχου περιόδου τοῦ ἔτους 1963, ἤτοι ποσότης κατά τι μεγαλυτέρα τῆς τοῦ παρελθόντος. 4) Ὅσον ἀφορᾷ τέλος τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ἡ σημειωθεῖσα μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν ὀφείλεται εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν σχεδὸν καταστροφὴν τῆς παραγωγῆς συνεπεία τῶν ἀλλεπαλλήλων παγετῶν τοῦ Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΙΑΚΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ράλλη καὶ Γ. Βασιλάτου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 1.4.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη καὶ τῆς ὁμοίας ἀπὸ 3.4.64 τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἐν σχέσει μὲ τὸ δημιουργηθὲν θέμα ἀπαγορεύσεως ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων ἐκτὸς σχεδίου πόλεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8)1964 γνωμοδοτήσεώς του, ἀπεφήνατο ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δικαιοῦται νὰ ἀρνηθῇ τὴν σύνταξιν δικ. πράξεως ἀπαγορευομένης ὑπὸ τοῦ νόμου ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπαγόρευσις ἀντίκειται εἰς διάταξιν νόμου δημοσίας τάξεως ἢ εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ σύγκρουσις τῆς δικαιοπρακτικῆς βουλήσεως πρὸς νόμον δημοσίας τάξεως προκύπτει καταφανῶς, σαφῶς καὶ εὐθέως ἐξ αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου καὶ εἶναι ἀθεράπευτος. Εἰς τὴν ἐρευνομένην ὅμως περίπτωσιν δὲν συντρέχουσιν αἱ προϋποθέσεις αὗται, ἀλλὰ ἀντιθέτως παρίσταται ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς γεγονότα κείμενα ἐκτὸς τῆς διατάξεως τοῦ νόμου ἢ τῆς δηλουμένης βουλήσεως, ἡ δὲ κρίσις περὶ τοῦ παρανόμου τῆς δικαιοπραξίας ἀνήκει κατὰ νόμον, εἰς τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν καὶ ἡ ἀκυρότης θεραπεύεται ἐξ ἄλλων μεταγενεστέρων γεγονότων. Συνεπῶς κατὰ τὴν γνωμοδότησιν ταύτην ἣν ἡμεῖς ἀποδεχόμεθα δὲν δύναται ὁ συμβολαιογράφος νὰ ἀρνηθῇ τὴν σύνταξιν συμβολαίων ἀγοραπωλησίας ἀγροτεμαχίων ἢ ἄλλων ἀκινήτων κειμένων ἐκτὸς τῶν σχεδίων πόλεως, ἐφ’ ὅσον ἡ περὶ δημοσίας τάξεως διάταξις δὲν εἶναι ἀθεράπευτος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 Ν. 1478)1950. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἀπευθυνόμεναι εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ Συγκοινωνιῶν. Διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησιν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ τὴν σχετικὴν μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἄνετον ἐπικοινωνίαν κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας τῆς Χίου μετὰ τοῦ Πειραιῶς, νομίζω κ. Μπουρνιᾶ, ὅτι ἔχει δοθῆ ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἀναγινώσκονται ἀναφοραί). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Κιτσίκης, παρακαλεῖ ὅπως τοῦ χορηγηθῇ δεκαπενθήμερος ἄδεια ἀπουσίας του εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2 ἔχει δοθῆ ἀπάντησις.

§12Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα γενικώτερον καὶ ὄχι μόνον διὰ τὴν νῆσον τῆς Χίου. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, ὄχι μόνον εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τῆς συγκοινωνίας τῆς Χίου, ἀλλὰ γενικώτερον. Ἐπειδή, ὑπάρχει ἀκτοπλοϊκὸν πρόβλημα καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀπὸ ἐτῶν μελέτη χωρὶς νὰ γίνεται τίποτε διὰ αὐτό, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω μερικὰς ἀπόψεις μου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§14Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν μελετᾶται τὸ ἀκτοπλοϊκόν μας πρόβλημα καὶ δυστυχῶς ἐνῷ ἀπὸ δεκαετίας ὑπάρχουν μελέται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, καὶ ἐπειδὴ προστίθενται πλοῖα εἰς τὸν ἐπιβατηγὸν στόλον, τὸ θέμα ὑφίσταται πάντοτε καὶ χειροτερεύει. Πέρυσιν, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔκαμε μίαν αὔξησιν σημαντικὴν τῶν ναύλων τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων. Οὔτε καὶ αὐτὸ ἔφερεν ἀποτέλεσμα. Ἀθλιέσταται εἶναι αἱ συνθῆκαι ὡρισμένων νήσων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῆς Χίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς λέγει, ὅτι πάλιν μελετᾶται τὸ θέμα, δὲν μᾶς δίδει ὅμως τίποτε τὸ συγκεκριμένον, καὶ δὲν πρόκειται περὶ τῆς τουριστικῆς ἀνάγκης ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ ταξιδεύοντος κοινοῦ, καὶ πρόκειται περὶ τῆς ἀσφαλείας τοῦ κοινοῦ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς διαβεβαιώνῃ, ὅτι ὑφ’ ἃς συνθήκας διεξάγεται κατὰ τὸ θέρος ἡ ἀκτοπλοϊκὴ συγκοινωνία, δὲν ὑφίσταται κίνδυνος μεγάλος, θὰ ἱκανοποιηθῶ, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ μίαν τοιαύτην δήλωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν εἰς ἕνα πλοῖον ἐπιβιβάζωνται χίλιοι ἐπιβάται ὡρισμένες φορές, ἐσκέφθητε τί θὰ συμβῇ, ἐὰν πάρῃ φωτιά; Αὐτὴ δὲ ἡ κατάστασις ὑφίσταται ἀπὸ ἐτῶν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω.....

§15ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. (Ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Τώρα ὑπάρχει αὐτὸ τὸ θέμα; Παλαιότερον δὲν ὑπῆρχε;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφοι, ἐγὼ εἶπα, ὅτι τὸ θέμα ὑφίσταται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Σεῖς δὲν θέλετε νὰ γίνῃ; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀντιπολιτεύομαι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐδήλωσα, ὅτι θὰ συμπαρασταθῶ καὶ ὅτι θὰ βοηθήσω κάθε προσπάθειαν καὶ ἐνέργειαν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ναυτιλίας μας. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω, σήμερον, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ εἶχεν ἀποφασίσει νὰ μὴ κατασκευάσῃ ἄλλο ἀεροδρόμιον εἰς τὴν χώραν, ἐν τούτοις εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐνέκρινε καὶ ἐχορήγησε τὰς ἀπαραιτήτους πιστώσεις διὰ τὴν κατασκευὴν ἀεροδρομίου, εἰς τὴν Χίον, ἀκριβῶς, διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀκαταστασία εἰς τὰς συγκοινωνίας τῆς νήσου Χίου μὲ τὸν Πειραιᾶ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§18Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Εὐχαριστῶ θερμῶς τὸν κ. συνάδελφον διὰ τὸν ἀπολογισμὸν τῆς δωδεκαετίας τῆς Δεξιᾶς εἰς τὸ θέμα τῆς ἀκτοπλοΐας. Μὲ ἀπήλλαξε τοῦ κόπου νὰ προβῶ εἰς τὸ δικαιότερον κατηγορητήριον ἐναντίον τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀκτοπλοΐας παραμένει περισσότερον φοβερὸν σήμερον ἀπ’ ὅ,τι τὸ εὗρεν ἡ Δεξιὰ πρὸ δωδεκαετίας. Προπολεμικῶς ὑπῆρχον 28 ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ σήμερον εὕρομεν μόνον 17. Τὸ 1939 διὰ τῶν 28 πλοίων ἐξυπηρετεῖτο 1.5 ἑκατ. διακινουμένων ἐπιβατῶν, σήμερον οἱ διακινούμενοι ἔφθασαν πέραν τῶν 5 ἑκατ. καὶ ἐξυπηρετοῦνται μόνον μὲ τὰ 17 πλοῖα. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα. Ἡ τεραστία αὔξησις τῶν ἐπιβατῶν καὶ ἡ μείωσις τῶν πλοίων διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ὁποίων δὲν ἔπραξεν ὅ,τι ἔπρεπε ἡ Ε.Ρ.Ε. Κατὰ τὸ μικρὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ε.Κ. εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐπραγματοποίησε τέσσαρας εἰδικὰς συσκέψεις, εἰς τὰς ὁποίας παρευρέθησαν ἁρμόδιοι παράγοντες ὅλων τῶν κλάδων τῆς ναυτιλίας, ἐφοπλισταί, ἐργαζόμενοι ὅλων τῶν κατηγοριῶν, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Τὸ θέμα ἐμελετήθη. Εἶναι ὅμως δεδομένα τὰ πλοῖα ὡς εἶπον. Εἶναι ὅμως βέβαιον ὅτι ἡ Χίος, ὅπως καὶ αἱ νῆσοι τῶν Κυκλάδων, διὰ τὰς ὁποίας ἔχει καταθέσει ἐρώτησιν ὁ κ. Ἀνερούσης, θὰ εὕρουν τὴν θέσιν των μέσα εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἀκτοπλοϊκῶν Συγκοινωνιῶν. Θὰ προσπαθήσωμεν ὅσον εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς τὰ πλαίσια αὐτὰ νὰ ὑπηρετήσωμεν ὅλας τὰς νήσους, βάσει καὶ τῶν ηὐξημένων ἀναγκῶν διακινήσεως, αἱ ὁποῖαι κάθε ἔτος γίνονται μεγαλύτεραι. Ἐλπίζω, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ὑπογράψω διάταγμα κατ’ ἐξουσιοδότησιν ὑπάρχοντος νόμου τοῦ 1938 — μέχρι στιγμῆς δὲν ἐξεδόθη τοιοῦτον διάταγμα— διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐντάσσωνται τὰ κατάλληλα πλοῖα εἰς τὰς καταλλήλους γραμμάς, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἕνα πρόγραμμα, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ κινηθοῦν καὶ θὰ προγραμματίσουν τὰς ἐργασίας των αἱ ἀκτοπλοϊκαὶ ἐπιχειρήσεις.

§19Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσητε τοιαύτην ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν. Ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσητε περὶ κατηγοριῶν κατὰ τῆς ΕΡΕ, διότι δὲν ἔπραξε τίποτε διὰ τὰς συγκοινωνίας.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διδάξατε παρακαλῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὸν Κανονισμόν. Ἐγώ, ἔκαμα διαμαρτυρίας διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν συγκοινωνιῶν καὶ πρὸς τὰς Κυβερνήσεις τὰς ἰδικάς μας καὶ ἰδιαιτέρως ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω φαντασθῆτε τί ἔχει νὰ συμβῇ, εἰς περίπτωσιν δυστυχήματος, ἐὰν 1.000 ἄνθρωποι εὑρεθοῦν εἰς τὴν θάλασσαν. Ἐλάχιστοι θὰ διασωθοῦν ἀπὸ πνιγμόν. Δὲν ἔχει συνεπῶς δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν ἐκάμαμεν τίποτε. Ἄλλως τε καὶ αὐτὰ τὰ τρία νέα πλοῖα ποὺ ἀναμένονται ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τὰς ἰδικάς μας παρηγγέλθησαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ δρομολογηθῇ ἕνα πλοῖον πάρα πάνω εἰς τὴν γραμμὴν Χίου–Μυτιλήνης ἀπὸ τοῦδε.

§21Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Δὲν εἶπον, ὅτι δὲν ἔγινε τίποτε. Εἶπον, ὅτι δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἐὰν θὰ ὑπάρξουν νέα πλοῖα ἢ ὄχι, εἶναι πρὸς τὸ παρὸν θέμα τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ὄχι ἰδικόν μας θέμα. Δὲν ὑπάρχουν κρατικὰ πλοῖα οὔτε κρατικὴ ἢ ἄλλη ὀργάνωσίς των. Βεβαίως, μᾶς ἐδόθησαν πληροφορίαι, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ δρομολογήσουν πλοῖα. Δὲν μᾶς ἐδόθησαν ὅμως συγκεκριμέναι ἡμερομηνίαι δρομολογήσεώς των, ὥστε νὰ ἠμπορῶ ὑπευθύνως νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν. Τὸ δυστύχημα εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς δωδεκαετίας δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀκτοπλοΐας. Κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὸ διάστημα τοῦ ἑνὸς μηνὸς ἀντιλαμβάνεσθε πόσον ἦτο ἀδύνατον νὰ γίνῃ ὅ,τι ἔπρεπε νὰ γίνῃ.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ μέθοδος τῆς ἐπιτάξεως;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἀρθῇ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπηγορεύθη ἡ ναυτολόγησις τῶν λευκοφυλλαδιτῶν κλπ.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ θέματος λίαν σοβαροῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχή. Κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου ἀπηγορεύθη ἡ ναυτολόγησις τῶν λευκοφυλλαδιτῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συμπληρώσει δίμηνον τοὐλάχιστον θαλασσίαν ὑπηρεσίαν. Ἐπειδή, τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως, ἐφαρμοσθὲν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐδυσχέρανε τὴν ναυτολόγησιν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν, ἰδίᾳ τῶν νήσων, οἵτινες ἤθελον νὰ σταδιοδρομήσουν εἰς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κατέστησε πολλοὺς ἐξ αὐτῶν θύματα ἐκμεταλλεύσεως διαφόρων ἐπιτηδείων, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν σκέπτεται νὰ ἄρῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ τυχὸν διατήρησίς της μόνον δυσχερείας θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὴν ναυτιλίαν καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἀφοῦ μόνον ἐν ὥρᾳ κρίσεως τῆς ναυτιλίας θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ θέσπισίς του πρὸς προστασίαν τῶν προσοντούχων. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, διὰ νὰ μὴ ἐμποδίζωνται οἱ νέοι τῶν ναυτικῶν περιοχῶν νὰ σταδιοδρομήσουν εἰς τὰ θαλάσσια ἔργα. Ἀπὸ λευκοφυλλαδίτας ἐξεκίνησαν οἱ σημερινοὶ θαυμάσιοι πλοίαρχοι καὶ μηχανικοί μας διὰ τοὺς ὁποίους ἐλέχθησαν προχθὲς τόσοι ἔπαινοι καὶ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§25Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Συμφωνῶ καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις. Ἐν τῷ μεταξύ, ὑπάρχουν τὰ μικρὰ ἀκτοπλοϊκὰ φορτηγά, τὰ ὁποῖα κάμνουν καὶ τὰς κρατικὰς μεταφοράς, πλὴν τῶν ἄλλων μεταφορῶν. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἐπὶ μῆνας ἐλλείψει, ναυτικῶν, ἔμειναν φορτία καὶ κρατικὰ ἀκόμη εἰς λιμένας, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διακινηθοῦν. Τὰ μικρὰ ἀκτοπλοϊκά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ δημοτικὸν σχολεῖον τῆς Ναυτιλίας— διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον εἰς τὴν μεγάλην Ναυτιλίαν, πρέπει νὰ περάσωμεν ἀπὸ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον— ἔπεισαν τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐθέσπισεν αὐτὸν τὸν περιορισμὸν τῶν δύο μηνῶν. Τώρα ζητοῦν ἀπὸ ἡμᾶς— διότι πράγματι δὲν ἠμποροῦν νὰ κινηθοῦν, δὲν εὑρίσκουν αὐτὴν τὴν ὥραν ναύτας— μᾶς ζητοῦν τὸ δίμηνον νὰ γίνῃ τρίμηνον. Καὶ αἱ δύο πλευραὶ ἔχουν δίκαιον. Μελετῶμεν ὅμως τὸ θέμα καὶ ἐλπίζομεν νὰ δυνηθῶμεν νὰ δώσωμεν τὴν καλυτέραν λύσιν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἡ ἀπόφασις περὶ ἱδρύσεως Σχολῆς Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ εἰς Χανιά, ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐγκαταλείψεως τῆς νήσου Χίου κλπ.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προχθές....

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐδόθη ἀπάντησις.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐδόθη ἀπάντησις ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἐὰν θέλετε θὰ ἐπανέλθω δι’ ἐπερωτήσεως, διότι, ὡς εἶπον, δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προχθὲς ἔδωσε μίαν ὑπόσχεσιν σοβαρωτάτην. Εἶπε, θὰ ἱδρύσωμεν Σχολὰς καὶ ἔλαβον ὑπὸ σημείωσιν αὐτὴν τὴν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ καὶ ἡμᾶς καὶ ὅλας τὰς ναυτικὰς περιοχάς. Καὶ ἠρώτησα τί θὰ γίνῃ ἡ Χίος. Θὰ ἱδρύσητε Σχολὴν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ εἰς τὴν Μητρόπολιν τῆς Ναυτιλίας; Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε ἐπ’ αὐτοῦ. Μοῦ ἐδικαιολογήσατε διατί ἔγινε εἰς τὰ Χανιά. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει διατί ἔγινε εἰς τὰ Χανιά. Καλῶς ἔγινε ἀφοῦ ἔκρινεν ἡ Πολιτεία ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἰς τὰ Χανιά. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι καὶ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν θὰ γίνῃ εἰς τὴν Χίον, ἡ ὁποία κατὰ τὰς τελευταίας στατιστικὰς ἔρχεται πρώτη εἰς χωρητικότητα πλοίων καὶ ἀριθμὸν ναυτικῶν. Θὰ ἔχῃ τὴν Σχολήν της. Λάβετε ὑπ’ ὄψει τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἔχει προσφέρει ἡ Χίος, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ Σχολὴ Μηχανικῶν ἔχει γίνει ἀπὸ Χίους. Ὑπάρχουν τρία Ναυτικὰ Γυμνάσια εἰς τὴν Χίον. Θὰ πρέπει συνεπῶς, ἡ Πολιτεία νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν Χίον. Ὑπόσχεσιν εἶχε δώσει ὁ κ. Κωτιάδης. Ἐμεσολάβησεν ἡ Κυβερνητικὴ μεταβολή. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημά μου μετὰ τὴν δήλωσιν τὴν προχθεσινὴν καὶ ἀναμένω ν’ ἀκούσω τὸ ναί.

§30Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμ. Ναυτ.). Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι τιμῶμεν τὴν Χίον διὰ τὴν μεγίστην προσφοράν της εἰς τὴν Ναυτιλίαν, ὅπως τιμῶμεν καὶ τοὺς ἀξίους ναυτικοὺς ἐκπροσώπους της. Ἐκτιμῶ βεβαίως καὶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἔκαμε τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν ὁ κ. Μπουρνιᾶς. Πράγματι ἠναγκάσθην ν’ ἀναφερθῶ εἰς τὰ Χανιὰ διότι ἐκεῖνος ἀνεφέρθη εἰς τὴν ἐρώτησίν του εἰς τὰ Χανιά, ἐκεῖνος ἀνέφερε διατί ἐξηγγέλθη ἡ ἵδρυσις Σχολῆς εἰς τὰ Χανιὰ καὶ ὄχι εἰς τὴν Χίον.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγκαταλείπεται ἡ Χίος.

§32Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Ὄχι. Ἀντιθέτως, θὰ ἐπεκταθῇ τὸ δίκτυον τῶν ὑπαρχουσῶν Σχολῶν, διότι καὶ εἰς τὴν Χίον ὑπάρχουν τὰ στελέχη τὰ ἐκπαιδευτικὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν ἵδρυσιν Σχολῶν. Διότι αἱ Σχολαὶ εἶναι εὔκολον νὰ ἱδρυθοῦν, κτίρια εἶναι εὔκολον ν’ ἀνοικοδομηθοῦν, ἀλλὰ πέραν αὐτῶν χρειαζόμεθα στελέχη ἐκπαιδευτικὰ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔγινε εἰς τὰ Χανιὰ ἡ Σχολὴ ὅπου ὑπάρχει ὁ Ναύσταθμος καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ νέα Σχολὴ μὲ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Ναυστάθμου.

§33Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§35Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν ὁ τρόπος τῶν ἐρωταπαντήσεων κατὰ τὰς συζητήσεις τῶν ἐρωτήσεων γίνεται κατὰ τρόπον διάφορον τοῦ Κανονισμοῦ. Δεδομένου, ὅτι ἅπαξ καὶ ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα ν’ ἀπαντήσῃ καὶ ἐκ νέου νὰ ἐρωτήσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία ἔχει ἰσχύσει καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐθιμικῶς ἐπεκράτησε τοῦτο καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον. Διότι ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὅτι ὑπῆρχον δύο καὶ τρεῖς ἐρωτήσεις ἐπὶ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον ἐκτὸς ἐὰν τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἦσαν ἐγγεγραμμέναι, διότι δὲν εἶχε ληφθῆ ἀπάντησις.

§37Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ὁ προηγούμενος Πρόεδρος, κ. Ροδόπουλος, οὐδέποτε μᾶς ἐπέτρεπε νεωτέραν ἐρώτησιν μετὰ τὴν πρώτην ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀσφαλῶς ἔχετε δίκαιον. Δὲν πρέπει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος νὰ ὁμιλοῦν συνάδελφοι δὶς καὶ τρίς. Ἐξ ἄλλου, ὁ Κανονισμὸς δίδει τὸ δικαίωμα ἐὰν δὲν δοθῇ ἀπάντησις εἰς μίαν ἐρώτησιν νὰ μετατρέψῃ τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν εἰς ἐπερώτησιν. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ ἀντιμετώπισιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῶν νήσων Κυκλάδων κλπ.

§39Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ἀκτοπλοϊκὸν καὶ συγκοινωνιακὸν μελετᾶται ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ἦτο Πρωθυπουργὸς ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος συνέστησε μίαν μεγάλην ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ τότε Ἀντιπροέδρου ἀειμνήστου Μιχαλακοπούλου, τῆς ὁποίας γενικὸς εἰσηγητὴς ὑπῆρξεν ὡς γνωστὸν ἓν ἔγκριτον μέλος τὸ ὁποῖον δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Δυστυχῶς, ὅμως, τὸ πρόβλημα τὸ συγκοινωνιακὸν καθίσταται ὁσημέραι ὀξύτερον ἡ δὲ περιοχὴ τῶν νήσων τῶν Κυκλάδων μαστίζεται κατὰ τρόπον τὸν ὁποῖον γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, οὕτως ὥστε ὁ τουρισμὸς νὰ ὑφίσταται μίαν φοβερὰν μείωσιν διότι πηγαίνουν τουρίσται καὶ ἀποκλείονται εἰς τὰ νησιά. Προσφάτως δέ, τουρίσται προερχόμενοι ἀπὸ ἐδῶ εἶχον ἀποκλεισθῆ εἰς τὴν Σαντορίνην καὶ ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ διάβημα, ὥστε νὰ περάσῃ τὸ ἀτμόπλοιον «Γαλαξίας», τὸ ὁποῖον εἶχε 30 τουρίστας, διὰ νὰ τοὺς παραλάβῃ. Ἑπομένως, δυσφημεῖται ὄχι μόνον ἡ Ἑλλὰς ἀλλὰ ὑφίσταται καὶ ὁ Τουρισμὸς τόσον ὁ ἐσωτερικὸς ὅσον καὶ ὁ ἐξωτερικὸς φοβερὰν δυσφήμησιν εἰς τὴν Ἑλλάδα λόγῳ τῆς κακῆς διακινήσεως τῶν τουριστῶν. Εἶναι λοιπόν, ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν μέτρα. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὰς 7 Μαρτίου ἐγένετο μία εἰδικὴ σύσκεψις εἰς τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν ἀντεμετωπίσθη τὸ πρόβλημα, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν λύεται εὐκόλως τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα. Καὶ σήμερον, τοὐλάχιστον ἡμεῖς εἰς τὰς Κυκλάδας νοσταλγοῦμεν τὴν ἐποχὴν τοῦ 1900 ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1964. Καταθέτω καὶ τονίζω τὴν ἀπήχησιν ἑνὸς σοβαρωτάτου ὑπομνήματος τῶν 150.000 παροικούντων εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ μελῶν τῶν Κυκλαδικῶν Σωματείων, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ ὑπομνήματος αὐτοῦ—τὸ ὁποῖον πάλλεται ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω νὰ καταχωρηθῇ ὁλόκληρον εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ μὴ σᾶς καταπονήσω μὲ τὴν ἀνάγνωσίν του— διατρανώνουν τὴν ἀπόγνωσίν των καὶ ζητοῦν νὰ ληφθοῦν ἄμεσα καὶ ριζικὰ μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοπικὴν συγκοινωνίαν Σύρου — ἀνατολικῶν καὶ δυτικῶν Κυκλάδων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν νήσων αὐτῶν, αὐτὸ τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα ποτὲ δὲν θὰ θελήσουν νὰ τὸ λύσουν οἱ ἐφοπλισταί. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ λυθῇ. Ἐγὼ ἔθεσα σωρείαν ὑπομνημάτων καὶ θὰ ὑποβοηθήσω τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι καὶ πεῖραν ἔχω, εὐτυχῶς, ἀπὸ τὸ 1944, ὅτε συνειργάσθην μὲ τὸν ἀναδημιουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸν ἀείμνηστον Ν. Ἀβραάμ, εἰς τὴν πλήρη ἀνασυγκρότησίν της. Ὅταν μετὰ τὸ 1946, μετὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς προσεφέρθη ὁλοκαύτωμα, τόσον εἰς ἔμψυχον, ὅσον καὶ εἰς ἄψυχον ὑλικόν, κατωρθώθη ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς Ναυτιλίας, δὲν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ μὴ ἔχῃ ἐπιλυθῇ καὶ τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῶν Κυκλάδων καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ὑφίσταται αἱμορραγίαν ἐκπατρισμοῦ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐμβάλλῃ τὸ Κράτος εἰς ἀνησυχίαν. Διότι κινδυνεύουν νὰ μετατραποῦν αἱ νῆσοι τῶν Κυκλάδων εἰς γλαροφωλιάς. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπιθεωρήσεις πλοίων καὶ τὰς ἐπισκευάς, πρέπει νὰ γίνωνται διότι εἶναι θέμα ἀσφαλείας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρα ἀντικαταστάσεως τῶν πλοίων, τόσον τῶν ἐκτελούντων τὰς τακτικὰς συγκοινωνιακὰς γραμμάς, ὅσον καὶ τὰς ἀγόνους. Εἶναι ζήτημα ἐθνικοῦ καθήκοντος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος.

§40Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελον νὰ δώσω συγκεκριμένας ὑποσχέσεις ἢ νὰ ἀναφερθῶ σὲ συγκεκριμένα γεγονότα. Ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει, ὅτι ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κατωρθώσαμεν, τὴν 25ην Μαρτίου νὰ πραγματοποιήσωμεν μίαν ἀπὸ τὰς πλέον ἀνέτους μεταφορὰς ἐπιβατῶν — διὰ τὰ τελευταῖα τοὐλάχιστον ἔτη — κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Παναγίας μετεκινήθησαν μὲ ἄνεσιν πολλαὶ χιλιάδες προσκυνητῶν εἰς διάστημα μιᾶς ἡμέρας. Ἀφοῦ, πάντως, ἐπιμένει ὁ κ. συνάδελφος, τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἐλπίζομεν νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν, νὰ πραγματοποιήσωμεν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀκτοπλοΐας ὅ,τι ἴσως δὲν ἐπραγματοποίησεν εἰς τὸ διάστημα τῆς 12ετίας ἡ δεξιά.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Παρίσταται ὁ Ὑφυπουργὸς κ. Ἀρβανιτάκις καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐκφωνήσω μόνον τὰς ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὸν πομπὸν Ραδιοτηλεφωνίας Χίου.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔλαβον, κ. Πρόεδρε, ἀπάντησιν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ νὰ προσθέσῃ τι, εὐχαρίστως θὰ τὸ ἀκούσω.

§43Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Δὲν ἔχω τίποτε τὸ νεώτερον. Ἐπαναλαμβάνω μόνον, ὅτι ἤδη παρηγγέλθησαν τοιοῦτοι πομποὶ καὶ ἐντὸς τοῦ 1964 θὰ ἔχουν παραληφθῆ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις, ἡ ἀφορῶσα τὰ αὐτοκίνητα ἀγόνων γραμμῶν, διαγράφεται, ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Γ. Σταμάτη. Ὁ κ. Χ. Γραμματίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν ἑλκυστήρων ὡς μέσου μεταφορᾶς τῶν ἰδίων προϊόντων τοῦ ἰδιοκτήτου ἑλκυστῆρος.

§45Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ τοὺς Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Συγκοινωνιῶν κ.κ. Μπαλτατζῆν καὶ Ἀλλαμανῆν, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§46Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν πρακτικῶν συμβαίνουν πράγματα ἀπαράδεκτα. Παρατηρῶ, ὅτι τινά, λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, καὶ καταχωρηθέντα ἐν ἀρχῇ εἰς τὰ πρακτικά, διαγράφονται ἐκ τῶν ὑστέρων, διότι ταῦτα ὑποχρεοῦν τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἄλλους παράγοντας τῆς Βουλῆς εἰς ἀπάντησιν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ παρακαλῶ πολὺ εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ ἀναγράφεται πᾶν ὅ,τι λέγεται εἰς τὴν Βουλήν.

§47Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἡ ἡμερησία διάταξις τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, πρέπει νὰ συντάσσεται ἀναλόγως τοῦ χρόνου καταθέσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Παρὰ ταῦτα ἐπὶ Προεδρίας τοῦ κ. Ροδοπούλου, ἠκολουθήθη ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία καὶ ἐξακολουθεῖ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ Προεδρείου νὰ ἐφαρμόζεται ἡ ἡμερησία διάταξις τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων νὰ συντάσσεται ἀναλόγως τοῦ θέματος ποὺ ἀφοροῦν αὐταί, δηλαδὴ κατὰ Ὑπουργεῖα, καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ εἶναι παρόντες ἅπαντες οἱ Ὑπουργοί, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Νομίζω ὅμως, ὅτι προκειμένου νὰ ἔλθῃ ἓν θέμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατὰ κύριον λόγον ἡ σπουδαιότης τοῦ θέματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 ἐρωτήσεις ἀφοροῦν τὸν καπνόν, δηλαδὴ ἀφοροῦν τὰ συμφέροντα 1.000.000 Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι σήμερον μὲ ἄδειον τὸν στόμαχον, ἀναμένουν κἄποιαν συζήτησιν περὶ τοῦ προϊόντος των εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ κρίνουν ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ὑποκύψουν εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των εἰς τὰς προσφερομένας σήμερον ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἢ θὰ πρέπει νὰ ἀναμείνουν ἐπ’ ὀλίγον, ὥστε νὰ ἐπιτύχουν κἄποιαν καλυτέραν τιμήν. Θὰ πρέπει συνεπῶς νὰ δίδεται προτεραιότης ἀνάλογος τῆς σοβαρότητος καὶ ἐπικαιρότητος ἑκάστου θέματος καὶ τῆς σειρᾶς καταθέσεως.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§49Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἡ ὑπὸ συζήτησιν σύστασίς μας κ. βουλευταί, ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα τῶν μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων, θέμα δηλαδὴ ὑψίστης σημασίας, διότι ἀφορᾷ τὸ ⅓ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἡ ἐργασία εἶναι ὁ κυριώτερος παράγων ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνθέτουν αὐτὸ ποὺ λέγομεν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν, κ. βουλευταί, ἀσχολεῖσθε μὲ θέματα τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε διαπιστώσει τὰ ἀπαραδέκτως χαμηλὰ ἐπίπεδα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν εἰκόνα τῆς ἀπαραδέκτου, ἐπαναλαμβάνω, καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον καὶ προηγουμένως οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Μέχρι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὰ κατώτατα ὅρια τῶν μισθῶν τῶν ἀνδρῶν ἐκυμαίνοντο μεταξὺ 730 καὶ 1.430 δραχμῶν, τῶν δὲ γυναικῶν μεταξὺ 730 καὶ 1.150 δραχμῶν. Τὰ κατώτατα ἡμερομίσθια ἀνήρχοντο τῶν μὲν ἀνδρῶν εἰς 57 δραχμάς, τῶν δὲ γυναικῶν εἰς 44 δραχμὰς καὶ τῶν μαθητευομένων ἀπὸ 22–24 δραχμάς. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ηὐξήθησαν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 κατὰ 12%. Οὕτω οἱ μισθοὶ τῶν ἀνδρῶν καθωρίσθησαν εἰς δραχμὰς ἀπὸ 818–1.600 καὶ τῶν γυναικῶν ἀπὸ 818–1.290, τὰ δὲ ἡμερομίσθια καθωρίσθησαν τῶν ἀνδρῶν εἰς 64 δραχμάς, τῶν γυναικῶν εἰς 50 καὶ τῶν μαθητευομένων εἰς 25–33 δραχμάς. Συμφώνως μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, κατὰ τὸ ἔτος 1962 τὸ μέσον ἡμερομίσθιον ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 68,48 κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1963, εἰς δραχμὰς 72,22. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια ποὺ ἀνέφερον εἶναι μόνον ὀνομαστικά. Τὰ ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα λαμβάνουν εἰς χεῖρας των οἱ μισθωτοὶ εἶναι πολὺ μικρότερα, διότι ἐπ’ αὐτῶν γίνονται κρατήσεις ὑπὲρ διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὑπερβαίνουσαι τὸ 10%. Ἐὰν λάβωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψει μας, καὶ ἀκόμη τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὰς καλυτέρας τῶν περιπτώσεων ὁ ἐργάτης δὲν πραγματοποιεῖ περισσότερα ἀπὸ 24 ἡμερομίσθια τὸν μῆνα, καταλήγομεν εἰς τὰ ἑξῆς ἐξευτελιστικὰ ἐπίπεδα ἡμερομισθίων. Διὰ τὸν ἄνδρα εἰς 46 δραχμάς, διὰ τὴν γυναῖκα 36 δραχμὰς καὶ διὰ τὸν μαθητευόμενον 20–27 δραχμάς. Ποῖα εἶναι τώρα τὰ αἴτια τῶν ἀπαραδέκτως χαμηλῶν αὐτῶν ἡμερομισθίων, νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ὅλοι τὰ γνωρίζετε. Αἰτία εἶναι ἡ κακὴ ἐργατικὴ πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ, ὁ θεσμὸς τῶν λεγομένων κατ’ εὐφημισμὸν ἐλευθέρων Συλλογικῶν Συμβάσεων καὶ ἡ κακὴ διοίκησις τῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας, ἡ ὁποία κατέληξε νὰ εἶναι οὐχὶ προστάτις τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ τυφλὸν ὄργανον τοῦ Κόμματος τῆς

Ε.Ρ.Ε.

Πέραν τοῦ ζητήματος τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὑπάρχει ὡς ἰδιαίτερον πρόβλημα καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀμοιβῆς, τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Αἱ γυναῖκες ὑφίστανται τὴν πλέον αἰσχρὰν καὶ ἀπάνθρωπον ἐκμετάλλευσιν τοῦ κεφαλαίου. Ἰδοὺ μία εἰκὼν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν του ἔκθεσιν πρώην Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὁ κ. Γονῆς. Πρόκειται περὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ Νόμου 2348, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη τὸ Ταμεῖον Καπνεργατῶν καὶ 7.000 καπνεργάται ὑπήχθησαν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἰδού, κ.κ. βουλευταί, τί προβάλλει ὡς δικαιολογίαν τῆς καταργήσεως τοῦ Ταμείου τούτου, ὁ κ. Γονῆς, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται, ὅτι ἀπὸ τὸ Κράτος ἐπεφορτίσθη μὲ τὸ ἔργον τῆς προστασίας τοῦ ἐργάτου:.... (ἀναγινώσκει ἀπόσπασμα ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ Νόμου 2348)....». Μετὰ τὸν νόμον αὐτόν, ἕνα μέρος ἀνδρῶν δὲν ἐργάζονται πλέον εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ, καὶ ἀντ’ αὐτῶν ἐργάζονται γυναῖκες λαμβάνουσαι ὡς ἡμερομίσθιον 44–50 δραχμάς. Αὐτὴ ἡ ἀπαράδεκτος κατάστασις δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ. Εἶναι ἀνάγκη, κ.κ. βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ ὅλως ἰδιαιτέρως τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Ἐξ ἄλλου, ὑπάρχει καὶ διεθνὴς σύμβασις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀμοιβὴ τῆς γυναικὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἴση μὲ τὴν ἀμοιβὴν τοῦ ἀνδρός. Αὐτὸ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Σχετικῶς μὲ τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις του, ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τῆς ὑπ’ αὐτὸν Κυβερνήσεως θὰ εἶναι, ὅπως τὸ ὕψος τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας φθάσῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἰδοὺ ὁ σχετικὸς πίναξ τῆς ἀμοιβῆς ἐργασίας εἰς τὰς διαφόρους χώρας: Εἰς Ἰταλίαν 155 δρχ., Ὁλλανδίαν 165, Γαλλίαν 184, Δυτ. Γερμανίαν 185, Βέλγιον 184, καὶ Ἑλλάδα 68 δρχ. τὸ μέσον ἡμερομίσθιον. Αὐτὴ εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ ἀμοιβὴ ἐργασίας εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις του, ἀνέφερεν, ὅτι θὰ διευκολύνῃ τὴν εἴσοδον τῶν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται τὰ ἡμερομίσθια νὰ διατηρηθοῦν εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος τότε ἐρρέτω παρομοία ἀνάπτυξις. Ποῖα ὅμως εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, τὰ κέρδη κεφαλαίου καὶ ἐργοδοτῶν; Ὅλοι οἱ ἰσολογισμοὶ ἀποδεικνύουν αὔξησιν τὸ 1963 ἐν σχέσει μὲ τὸ 1962. Ἐπίσης ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς σοβαρὸν περιοδικὸν παρετηρήθη αὔξησις καὶ τοῦ Φ.Κ.Ε. κατὰ τὸ δίμηνον τοῦ 1964 κατὰ 16% καὶ ὅτι ὁ καταβληθεὶς φόρος τοῦ ἔτους 1963 ἦτο 143.000.000 καὶ τὸ 1964 166.000.000. Ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ἦτο τὸ δίμηνον τοῦ 1963 91.000.000 καὶ τὸ 1964 102.000.000. Σύμφωνα μὲ ἔρευναν τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, κατὰ τὴν τριετίαν 1958–1961, ἡ μέση ἀμοιβὴ (αὔξησις) κατὰ ἀπασχολούμενον ἐργάτην ἦτο 6,4%, ἐνῷ ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ἦτο 8,9%–9,5%. Καὶ εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς. Ἡ παραγωγὴ ἐργασίας κατὰ ἀπασχολούμενον ἐργάτην ηὐξήθη ἀπὸ 3496–4218 καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας κατὰ ἀπασχολούμενον ἐργάτην ἦτο δρχ. 1.523. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ἀνίσου αὐτῆς κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, ὁ μισθωτὸς ἐπιβαρύνεται καὶ μὲ τὴν ἄμεσον καὶ ἔμμεσον φορολογίαν, διότι καὶ ἄμεσον καὶ ἔμμεσον φόρον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ. Εἰς δημοσιευθεῖσαν στατιστικὴν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ σχέσις μεταξὺ ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας εἶναι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἡ ἔμμεσος 14%, εἰς Σουηδίαν 38%, εἰς Βέλγιον 59% καὶ εἰς Ἑλλάδα 82%. Π.χ. εἷς ἐργαζόμενος μὲ ἡμερομίσθιον 50 δραχμῶν ἀγοράζοντας ἕνα πακέτο τσιγάρα πληρώνει φόρον 5 δραχ., δηλαδὴ 10% ἐνῷ εἷς ἄλλος ἔχων ἡμερησίας ἀποδοχὰς 500 δραχ. καὶ ὑπάρχουν πολλοί, κύριοι, μὲ αὐτὰς καὶ μεγαλυτέρας ἀποδοχάς, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν πληρώνει φόρον 1%. Οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, κ.κ. συνάδελφοι, διατηροῦνται εἰς πολὺ χαμηλὰ ἐπίπεδα καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἐπιβαρύνονται μὲ ὑψηλὰ ποσοστὰ φορολογίας. Εἰς τὸ θέμα αὐτό, τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας, ὁ κ. Πιπινέλης, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου τῆς αὐξήσεως τοῦ καταναλωτικοῦ τομέως καὶ ἐπεσήμανε τὸν κίνδυνον τοῦ πληθωρισμοῦ, ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἀλλά, ἕτερον ἐπίλεκτον μέλος τῆς Ε.Ρ.Ε., εἶπεν, ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα. Ὁ κ. Κασιμάτης ὑπεστήριξε, διὰ καθαρῶς λόγους βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, τὴν αὔξησιν τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων, εἰς 2.000 δραχμὰς κατώτατος μισθὸς καὶ 1.500 κατώτατον ὅριον συντάξεως. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Κασιμάτης δὲν ἀνέφερεν, ὅσα ἀνέφερε, κινούμενος ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ διότι γνωρίζει τὴν κατάστασιν. Ἡ αὔξησις, ὅμως, τῶν μισθῶν, τῶν ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων δὲν ὁδηγεῖ εἰς τὸν πληθωρισμόν, ἀλλὰ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὡς πρὸς τὰς συντάξεις, κ.κ. συνάδελφοι, μερικαὶ τῶν ὁποίων κυμαίνονται εἰς τὸ ὕψος τῶν 300–400 δραχμῶν......

§50Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Εἶναι συντάξεις ἀργοῦ θανάτου, κ. συνάδελφε.

§51Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, ἔχετε δίκαιον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, καμμία Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε μέτρα ἐνισχύσεως αὐτῶν, παρ’ ὅλον, ὅτι ἅπαντα τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἀπώλεσαν τὰ κεφάλαιά των, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ μέτρα καὶ ὑπὲρ αὐτῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις. Ἀλλὰ ὅταν τὸ ἴδιον τὸ Κράτος δὲν τηρῇ τοὺς νόμους καὶ δὲν ἐκπληρώνῃ τὰς ἰδικάς του ὑποχρεώσεις ἔναντι τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν των Ταμείων, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἀπαιτήσεις ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους νὰ σέβωνται τοὺς νόμους. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μπορέσουν νὰ σταθοῦν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί, ὅπως π.χ. τὸ Ι.Κ.Α., ὅταν δὲν ἔχουν κοινωνικοὺς πόρους ἢ τὴν κρατικὴν εἰσφοράν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη δικαίαν ἀμοιβὴν καὶ δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Πῶς, ὅμως, σκέπτεται νὰ πραγματοποιήσῃ τὰ ἀνωτέρω; Διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι φυσικὰ πληρώνονται ἀπὸ τὸ Κράτος, συνέστησεν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐκ τῶν πορισμάτων της πρόκειται νὰ λάβῃ ἀποφάσεις. Βεβαίως καὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν, διὰ νὰ μπορέσουν νὰ ζήσουν ἀνθρωπινώτερα. Καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα, διὰ τὰ ἐξαγόμενα ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ τὰς τιμὰς ἀσφαλείας. Διὰ τοὺς μισθωτούς, ὅμως, δὲν ἀνεκοίνωσε τί μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ. Θὰ πρέπει νὰ δώσῃ αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου κατὰ 20% τοὐλάχιστον εἰς τοὺς μισθωτοὺς καὶ 30% εἰς τοὺς συνταξιούχους. Αὐτό, ἄλλωστε, ἦτο καὶ τὸ πανελλήνιον αἴτημα τῆς μεγαλειώδους πορείας τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Τὸ θέμα αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ μὲ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις. Δι’ αὐτῶν ἐμπαίζεται ἡ ἐργατικὴ τάξις, ὅτι ὑφίσταται θεσμὸς ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, ἀφοῦ, πλὴν τῶν ἄλλων, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς τροποποιήσεως τῶν ἀποφάσεων τῆς διαιτησίας. Ἀλλά, ἐκτὸς αὐτοῦ, ἡ λύσις τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων, μέσῳ συλλογικῶν συμβάσεων, ἀποτελεῖ καθαρὸν ἐμπαιγμόν. Ἀπὸ στατιστικήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον, ὁ ὀλιγώτερος χρόνος, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἀπὸ τὰ Δευτεροβάθμια Δικαστήρια, εἶναι ἕξη μῆνες καὶ ὁ μακρότερος 19 μῆνες.

§52Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ ἄλλος ἕνας χρόνος, κ. συνάδελφε, ἐὰν θελήσουν νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§53Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο γεγονὸς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ...... Ὁ ἐργάτης τῶν 57 δραχμῶν θὰ λάβῃ ἤδη 64. Ἀλλὰ οἱ ἄλλοι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σήμερον 65 δραχμάς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αὔξησιν μιᾶς δραχμῆς; Εἶναι μοιραῖον ὅλοι, οἱ τῆς δευτέρας περιπτώσεως, εἴτε νὰ καταγγείλουν τὰς συμβάσεις, εἴτε νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια αἰτοῦντες τὴν δικαίωσίν των. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, τόσον ὅσον καὶ εἰς τὴν πρώτην, αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ θὰ εἶναι περισσότεραι τῶν 400–500 καὶ εἶναι βέβαιον, ὡς ἐκ τούτου, διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεων ἐπ’ αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ παρέλθουν δύο καὶ περισσότερα χρόνια. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων νὰ γίνῃ διὰ νομοθετικοῦ μέτρου. Δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέτρον, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε., εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταθέσῃ νόμον διὰ νὰ κυρώσῃ ἀποφάσεις ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, κατόπιν προσφυγῆς των, ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἡ Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις δηλαδή, πρέπει νὰ φέρῃ νόμον διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζωτικωτάτου αὐτοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζουν οἱ μισθωτοί, ζητήματος αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των, διότι ἡ παράτασις τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἐγκυμονεῖ κινδύνους. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἔχει χρέος νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, διότι ἄλλως, θὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἡ ὁποία δημιουργεῖ κινδύνους. Ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ μίαν εὔρυθμον κατάστασιν τῶν σχέσεων μεταξὺ ἐργασίας καὶ κεφαλαίου. Ἄλλως ἡ ἐργατικὴ τάξις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταυρώσῃ τὰ χέρια της. Θὰ ἔχωμεν σειρὰν ἀπεργιῶν. Τοῦτο, δὲν ἀποτελεῖ ἀπειλήν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ μείνῃ μὲ τὰ σημερινὰ ἡμερομίσθια. Καὶ τότε, θὰ ἔχωμεν ζημίαν διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἀπὸ τὴν ἀπώλειαν τῶν ἡμερῶν ἀπεργίας παρὰ ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Δι’ αὐτό, ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν της περὶ δικαίας ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τὸ ταχύτερον. Δὲν πρέπει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τοὺς κρωγμοὺς τῶν κοράκων. Ἂς προχωρήσῃ μὲ σύνεσιν καὶ θάρρος. Ἡ ὑπόσχεσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν Δημοκρατίαν δὲν εἶναι νοητή, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ σημερινὴ κατάστασις ὡς πρὸς τὸ ζήτημα ἀμοιβῆς ἐργασίας. Αὐτὰ εἶχα νὰ τονίσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία ἐλπίζω, νὰ ἱκανοποιῇ τὴν ἐργατικὴν τάξιν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδημητρίου διαγράφεται, καθ’ ὃ ἀπουσιάζων. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, συζητεῖται σήμερον ἕνα μεγάλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν βασικὴν τάξιν τοῦ Ἔθνους, τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Αὐτὸ τὸ φύτρο τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους τὴν τάξιν αὐτὴν ποὺ παράγει τὰ πάντα καὶ στερεῖται πάρα πολλά. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς μετρώμενον εἰς ἀριθμὸν παρόντων, δὲν εἶναι ἀντίστοιχον πρὸς τὴν σπουδαιότητα τοῦ θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐσημειώσαμεν καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς Κυβερνήσεως τῶν 50 ἡμερῶν τῆς οὐσιαστικῶς προεκλογικῆς, ὅτι ἐκ τῶν διακηρύξεων τοῦ ἀξιοτίμου τότε καὶ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ ἕνα τρόπον σχεδὸν ταξικοῦ χαρακτῆρος εἶχε παραλειφθῆ τελείως ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν αἰτημάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἀλλὰ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται καὶ μὲ τὴν νέαν μετεκλογικὴν πλέον καὶ εὐλόγως ἀποβλέπουσαν εἰς μακρὰν περίοδον διακυβερνήσεως Κυβέρνησιν. Ἐκτὸς μιᾶς γενικῆς καὶ ἀφηρημένης διατυπώσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔλειψε, νομίζω, ποτὲ ἀπὸ καμμίαν προγραμματικὴν δήλωσιν καμμίας Κυβερνήσεως, μιᾶς διατυπώσεως περὶ δικαίας ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας καὶ περὶ δικαίας κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, μία δηλαδὴ κἄποια συγκεκριμενοποίησις τῆς γενικῆς ρήτρας περὶ Κοινωνικῆς Δημοκρατίας, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὸ δὲν ἐξηγγέλθη τίποτε τὸ συγκεκριμένον. Ἀκούσαμεν δὲ ἀντιστοίχως ἀπὸ τὸν Νοέμβριον, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς βροχῆς μικρῶν ἢ μεγάλων παροχῶν, τὸ «τέρμα εἰς τὰς παροχάς» πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀποκλεισμὸν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Βεβαίως ὡς πρὸς μὲν τὰ κατώτατα ὅρια τῶν ἡμερομισθίων ἐτερματίσθη ἤδη μία διαδικασία ἀπὸ μακροῦ ἀρξαμένη καὶ ὑπῆρξε μὲν ὡς πρὸς τὰ κατώτατα ὅρια τῶν ἡμερομισθίων ἡ αὔξησις τοῦ 12 τοῖς ἑκατὸν δι’ ἀποφάσεως τῆς διαιτησίας, σημειώνομεν ὅμως ὅτι μόνον τὸ ⅓ τῶν ἐργαζομένων καλύπτεται ἀπ’ αὐτὴν τὴν αὔξησιν τῶν κατωτάτων ὁρίων. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐνθυμῆσθε βέβαια, ὅτι οἱ δύο εἰδικώτερον ἐκφράζοντες τὰς ἀπόψεις ἐπὶ ἐργατικῶν θεμάτων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μέλη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὁ ἐκ τῶν Ὑφυπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Στεφανίδης κατὰ τὴν 12ετίαν τῆς ἀσκήσεως Ἀντιπολιτεύσεως ὑπὸ τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου πόσα διεκήρυξαν, ἐκφράζοντες τὴν πολιτικὴν ἐπὶ ἐργατικῶν ζητημάτων. Ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν, ὅτι κατόπιν τῆς παραμελήσεως ἐπαγγελιῶν καὶ ἐργατικῶν αἰτημάτων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ καὶ ἔλεγχος δι’ ἐπερωτήσεως. Προετιμήσαμεν ὅμως τὸν δρόμον τῆς συστάσεως. Δὲν εἶναι σκοπός μας, δὲν εἶναι ἡ πρόθεσίς μας νὰ ἱκανοποιηθῶμεν ἀποκαλύπτοντες μίαν ἀδιαφορίαν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἰς ἕνα τομέα, τὸν ὁποῖον θεωροῦμεν ἐκ τῶν βασικωτέρων καὶ ἐν σχέσει πρὸς μίαν τάξιν ὄχι μόνον πολυάριθμον, ἀλλὰ βασικὰ ὑψίστης σημασίας διὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν κοινωνιῶν καὶ ὑψίστης σημασίας διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Διότι ἐὰν τὸ οὐσιαστικὸν οἰκονομικὸν περιεχόμενον τῆς Δημοκρατίας εἶναι νὰ γίνεται νόμος τὸ δίκαιον τῶν πολλῶν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ὀλιγαρχικὰ καθεστῶτα, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν νόμον τὰ προνόμια τῶν ὀλίγων, ἡ τάξις ἐκείνη, ἡ ὁποία οὔτε ἔχει προνόμια οὔτε διεκδικεῖ νὰ ἔχῃ, ἡ τάξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀντιτάσσεται καὶ μάχεται λόγῳ τῆς θέσεώς της μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν ἐκ φύσεως ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ἄλλως, ἀντιτάσσεται κατὰ τῶν προνομίων τῶν ὀλίγων, εἶναι ἡ τάξις, ἡ ὁποία εἶναι ἐξ αὐτῆς τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων ἡ δημοκρατικὴ τάξις. Ὅταν λοιπὸν ἡ τάξις αὐτὴ καὶ θυσίας ἔδωσε καὶ ἀγῶνας κατέβαλε καὶ δὲν ὑπεχώρησε, δὲν συνεβιβάσθη διεξάγουσα σκληρὰν μάχην καὶ ἐπέμεινε ἐν μέσῳ στερήσεων εἰς μίαν δημοκρατικὴν ἀντίστασιν καὶ πάλιν κατὰ τοῦ παλαιοτέρου ὀλιγαρχικοῦ καθεστῶτος, ὅταν συνέβαλον ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν ἐπελθοῦσαν πολιτικὴν μεταβολήν, τὴν ὁποίαν ἡ τάξις αὐτὴ καὶ ὁ λαὸς τὴν ἠθέλησεν ὡς στροφὴν δημοκρατικήν, ὅταν ἡ τάξις αὐτὴ παραγνωρίζεται, εἶναι μεγάλη ἡ ἀνησυχία μας, ὅτι ὑπάρχει μία τοιαύτη ἀπόστασις μεταξὺ ἐπαγγελιῶν καὶ ἐπιταγῶν λαϊκῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πραγματοποιήσεων ἀφ’ ἑτέρου, ὥστε θὰ ἦτο πολὺ ταπεινὸν καὶ ξένον πρὸς τὰς ἀρχάς μας νὰ αἰσθανώμεθα τάχα ἱκανοποίησιν ἀποκαλύπτοντες τὴν ἀσυνέπειαν. Αἰσθανόμεθα βαθυτάτην ἀνησυχίαν διότι καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὸν βασικὸν ἐκδηλώνεται μία ἐγκατάλειψις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφελήσῃ οὔτε τὴν Δημοκρατίαν οὔτε εὐρύτατα τὴν δημοκρατικὴν παράταξιν ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι συνάδελφοι, διεκδικοῦσα καὶ ἄλλα καὶ τὴν αὔξησιν, ἡ ἐργατικὴ τάξις τὴν Δευτέραν ὥδευσεν εἰς μίαν συγκλονιστικὴν πορείαν ἑκατὸν χιλιάδων ἀνθρώπων, ἡσύχως, εἰρηνικῶς. Συγκεντρώθησαν εἰς τὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως, ἔφθασαν μέχρι τῆς Βουλῆς καὶ ἔφερον τὸ ψήφισμα τὸ ἐκφράζον τὰς ἀνάγκας καὶ τοὺς πόθους τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τὸ θέμα νομίζω, ὅτι εἰς κάθε περίπτωσιν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀντικείμενον συζητήσεως πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, νὰ εἶχε προκαλέσει τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν πτερύγων. Εἶχε προαγγελθῆ καὶ ἦτο γνωστή. Πῶς ἀντιμετωπίσθη; Λυποῦμαι, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ ὑπενθυμίσω. Ἡ προαναγγελθεῖσα διὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην συνεδρίασίς μας πρὸς ἀπότισιν φόρου τιμῆς εἰς τὴν μνήμην Σ. Βενιζέλου, ἀνεβλήθη διὰ τὴν ἑπομένην. Οὐδεὶς Ὑπουργὸς ἦτο ἐδῶ. Τὸ ψήφισμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε, ἐὰν καλῶς ἐκτιμᾶται τὸ βάρος καὶ ἡ σημασία τῶν διαφόρων πραγμάτων, νὰ ἐνεγράφετο πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ νὰ συνεζητεῖτο ἀμέσως, οὔτε κἂν ὡς ἀναφορὰ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἔχει ἐκφωνηθῆ, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ καταστῇ ἀντικείμενον συζητήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἡ προσποίησις ἀγνοίας ἑνὸς θέματος ὀρθὴ ἀντιμετώπισίς του, προκειμένου μάλιστα περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ καὶ μεγάλου θέματος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δεχθεὶς ἀντιπροσωπείαν τῶν ἐργαζομένων τὴν ἑπομένην, εἶπεν ὅτι παραβιάζουν ἀνοικτὰς θύρας, διότι τὰ αἰτήματα πρόκειται νὰ γίνουν δεκτά. Δὲν βλέπομεν ὅμως παρὰ μόνον θύρας κλειστὰς μέχρι τῆς στιγμῆς εἰς τὰ αἰτήματα καὶ εἰς τὰς κρούσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἀνοικτὰς εἰς περιπτύξεις μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐγκάθετοι τῆς ἐργοδοσίας εἰς τὰ Συνδικᾶτα ἔπραξαν ὅσα ἔπραξαν, ὡς σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφός σας κ. Στεφανίδης ἐν ἐκτάσει καὶ ἐπιτυχῶς εἴχατε καταγγείλει κατ’ ἐπανάληψιν. Εἶναι νομίζω χρέος τοῦ Προέδρου, ἀμέσως κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, νὰ φέρῃ τὸ ψήφισμα ἔστω καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν ποὺ ἔρχονται αἱ ἀναφοραὶ οἱουδήποτε ἰδιώτου, δι’ οἱονδήποτε ζήτημα.

§56Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πολὺ δὲ περισσότερον ὀφείλει νὰ τὸ κάμῃ ὁ κ. Πρόεδρος, διότι φημολογεῖται ὅτι εἶναι κουμπάρος τοῦ Φ. Μακρῆ.

§57Η. ΗΛΙΟΥ. Πνευματικὴ συγγένεια. Ποῦ νὰ εὕρῃς ἄκρη; Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πέραν τῶν ἀνοικτῶν θυρῶν εἶχε νὰ ἀνοίξῃ καὶ μίαν θύραν συζητήσεων συνταγματολογικῶν ἐπὶ τοῦ ἐὰν τὸ Σύνταγμα προβλέπῃ ἢ ὄχι τὴν πορείαν. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι καὶ ἀντίστοιχος πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος ἀντιμετώπισις. Ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς, ἄλλοτε Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἐκλεχθεὶς ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ὄχι ὅπως οἱ ἐγκάθετοι τῆς ἐργοδοσίας ἐπεβλήθησαν καὶ λυμαίνονται ἀπὸ 18ετίας τὸν ἐργατικὸν κόσμον, παλαιὸς συνδικαλιστής, ἐξέθεσεν ἱκανῶς τὰ δεδομένα τοῦ ζητήματος, ὥστε, θὰ δυνηθῶ ἐλάχιστα μόνον προσθέτων ἐπ’ αὐτῶν νὰ προχωρήσω εἰς ὑποδείξεις. Αὐτὸ δὲ εἶναι καὶ τὸ σωστὸν περιεχόμενον μιᾶς συστάσεως, ἡ ὑπόδειξις τῶν τρόπων καὶ τῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ἐργαζομένων, τῆς αὐξήσεως τῆς γενικῆς, ὄχι μόνον τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 20% καὶ τῶν συντάξεων κατὰ 30% καὶ νὰ ἀνασκευάσῃ ἐκεῖνα τὰ γνωστὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα πάντοτε οἱ ἰσχυροί, ἡ πλουτοκρατία, ἀνασύρουν ἀπὸ τὴν φαρέτραν των καὶ ἐκτοξεύουν, διὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι τάχα πᾶσα αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν ἐργαζομένων εἶναι κίνδυνος διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους καὶ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ταυτίζουν βεβαίως πάντοτε τὸ συμφέρον τῆς τάξεώς των, μὲ τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ θεωροῦν σκάνδαλον νὰ ζητῆται κἄτι τι, τὸ ὁποῖον, ἐνδεχομένως, ὄχι θὰ τοὺς ὑπέβαλλεν εἰς θυσίας ὅπως θὰ ἀποδείξω, ἀλλὰ θὰ ἐμείωνε κατά τι τὰ προνόμιά των. Κατὰ τὸ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχομεν μέσον ἡμερομίσθιον 64 δραχμάς, εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς 195, μὲ κατωτάτην βαθμίδα τὴν Ἰταλίαν, ὅπου εἶναι 165, ἀλλὰ καὶ αἱ κοινωνικαὶ πάσης φύσεως παροχαὶ ὑπερβαίνουν σχεδὸν τὸ 57–58 τοῦ ἡμερομισθίου. Ἐρωτῶμεν διατὶ φεύγουν διὰ τὴν Γερμανίαν, ἀνησυχοῦμεν, διατὶ φεύγουν διὰ τὴν Γερμανίαν. Πέραν τοῦ τομέως τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ ὑπάρξεως ἀπασχολήσεως, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ ἔλλειψις κινήτρων ποὺ νὰ τοὺς συγκρατήσῃ ἐδῶ δίδει τὴν ἐξήγησιν. Ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Λέγει, τὶ θὰ γίνῃ; Φεύγουν οἱ ἐργάται, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ὅτι οἱ ἐργάται διὰ νὰ μείνουν πρέπει νὰ πληρωθοῦν καλύτερα ἐδῶ. Προτείνει μεθόδους, αἱ ὁποῖαι ἐνθυμίζουν τὴν δουλείαν καὶ τὴν καταναγκαστικὴν ἐργασίαν, μεθόδους ὑπαγορεύσεως διακινήσεως τῶν ἐργαζομένων, αἰχμαλωσίας των τρόπον τινά. Ὅταν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπάρχει ἡ κράτησις τοῦ 19% ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων, ὅτι 24 τὸ πολὺ ἡμέραι ἐργασίας τὸν μῆνα καλύπτουν τὰς ἀνάγκας 30 ἢ 31 ἡμερῶν, καταλήγει εἰς τὸ ὅ,τι τὸ μέσον ἡμερομίσθιον σήμερον εἶναι καθαρὰ 46 δραχμαὶ διὰ τοὺς ἄρρενας, 36 διὰ τὰς γυναῖκας, 15 δραχμαὶ διὰ τοὺς μαθητευομένους. Αἱ συντάξεις εἶναι ἀνατριχιαστικῶς ἀνεπαρκεῖς. Κατηγορίαι δὲ εὐρύτατα ἐργαζομένων ὅπως οἱ οἰκοδόμοι, οἱ ἐπισιτισταὶ καὶ ἄλλοι, λόγῳ τῶν συνθηκῶν τοῦ ἐπαγγέλματός των, λόγῳ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον γίνονται ἢ δὲν γίνονται καὶ καταλογίζονται ἢ δὲν καταλογίζονται, ἀναγνωρίζονται ἢ δὲν ἀναγνωρίζονται αἱ κρατήσεις, ἀτομικῶς δι’ ἓν ἕκαστον, οὐσιαστικῶς, στεροῦνται τῆς προσδοκίας ὅτι θὰ προφθάσουν ποτὲ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Κατὰ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα τοῦ Ο.Η.Ε. τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἕλληνος ἐργαζομένου, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸ ὅ,τι ἡ Ἑλλὰς ἔρχεται πρώτη ὕστερα ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν εἰς τὴν Εὐρώπην εἰς τὴν κατανάλωσιν δημητριακῶν, ποὺ εἶναι χαμηλῆς θρεπτικῆς ἀξίας τροφὴ καὶ τελευταία εἰς τὴν κατανάλωσιν σακχάρεως, ποὺ εἶναι ὑψηλῆς θρεπτικῆς ἀξίας τροφή. Ἐπίσης εἴμεθα τελευταῖοι μὲ ἐξαίρεσιν τὴν Ἱσπανίαν καὶ Πορτογαλίαν — καὶ ἂς ὑπενθυμίσω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τὶ ἔλεγε πρὸ ὀλίγων μηνῶν κυβερνῶσα ἡ ΕΡΕ— ὅτι χρειάζεται κατάργησις τῆς Δημοκρατίας, διὰ νὰ βελτιωθῇ ἡ ζωὴ τῶν ἐργαζομένων, λοιπόν, εἴμεθα οἱ τελευταῖοι, ἐξαιρουμένης τῆς Ἱσπανίας καὶ Πορτογαλίας εἰς κατανάλωσιν κρέατος καὶ γενικώτερον θερμίδων ἐκ ζωϊκῶν πρωτεϊνῶν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι ἐγκάθετος τῆς ἐργοδοσίας, καὶ κάμνει πολλὲς προσπάθειες, διὰ νὰ νοθεύσῃ τὰς στατιστικάς, μὴ ἐκπίπτουσα τὰς κρατήσεις 10% ἀπὸ τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθοὺς κλπ., ἐν τούτοις κρατοῦσε μίαν στατιστικὴν τοῦ πόσον ἔλλειμμα ἔχει κάθε ἐργατικὴ τετραμελὴς οἰκογένεια μὲ λελογισμένην δαπάνην, ὅπως τὴν ἐχαρακτήριζε, πόσον ἔλλειμμα ἔχει τὸν μῆνα, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐργάζεται ὁ ἄνδρας 25 ἡμέρας καὶ ἡ γυναίκα 15 ἡμέρας τὸν μῆνα. Τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ ὑπολογίζεται τὸ 1955 εἰς 865 δραχμάς, τὸ 1956 εἰς 794, τὸ 1957 εἰς 905, τὸ 1958 εἰς 992, τὸ 1959 εἰς 1106, τὸ 1960 εἰς 1133, τὸ 1961, νέον ἅλμα, εἰς 1313. Καὶ ἐπειδὴ πλέον μὲ ὅλας τὰς νοθεύσεις καὶ παραποιήσεις δὲν ἐξυπηρετοῦσε τὰ συμφέροντα τῆς ἐργοδοσίας, τὴν ὁποίαν ἡ παρέα τοῦ Μακρῆ ἐτάχθη καὶ πληρώνεται διὰ νὰ ἐξυπηρετῇ, ἀπὸ τὸ 1961 ἔπαυσε νὰ δημοσιεύῃ στατιστικήν. Ἔσπασεν, εἶχα εἴπει καὶ ἄλλοτε τὸ θερμόμετρον ἀλλ’ ὁ πυρετὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀνεβαίνῃ. Ὁ φίλος Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Στεφανίδης, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν εἶχεν ἀναφέρει τὴν διαπίστωσιν τοῦ ἐπισκεφθέντος τὴν χώραν μας, τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1961 κλιμακίου τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐργατοϋπάλληλοι τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν χαμηλὸν ἐπίπεδον καὶ ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς τελευταίας 10ετίας δὲν ἐπωφελήθησαν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ὃ μέτρον ἐδικαιοῦντο. Κύριοι συνάδελφοι, μόνον μία νομοθετικὴ ρύθμισις, ὅπως ἐξέθεσε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Μόνον μία νομοθετικὴ ρύθμισις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσοβήσῃ ἐκτεταμένους καὶ μακροὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπονείμῃ κἄτι τὸ στοιχειωδῶς δίκαιον, ὄχι τὸ πλήρως δίκαιον. Καὶ μὴ διστάσῃ, ἐν τῷ ἀκράτῳ φιλελευθερισμῷ, τὸν ὁποῖον διεκήρυξε δι’ ἄλλων Ὑπουργῶν ἡ Κυβέρνησις, πρὸ τῆς νομοθετικῆς ἐπεμβάσεως. Ὅπου ἡ συναλλαγή, ὅπου ἡ σύμβασις συνάπτεται μεταξὺ ἑνὸς ἰσχυροῦ οἰκονομικῶς καὶ ἑνὸς ἀδυνάτου, ἡ ἐλευθερία τῆς συμβάσεως εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀδικεῖ καὶ καταδυναστεύει, καὶ ὁ νόμος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπεμβαίνει καὶ περιορίζει τὴν ἀδικίαν. Εἶναι ἀλήθειαι, αἱ ὁποῖαι διεκηρύχθησαν τὸ 1830 ἤδη εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ μάλιστα ἀπὸ γνωστὸν κληρικὸν προοδευτικὸν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸν Λακορνταίρ. Ἡ αἰτιολογία τῆς αὐξήσεως εἶναι πρῶτον ἡ ἐκτεθεῖσα ἀνεπάρκεια τῶν ἀποδοχῶν. Δεύτερον, εἶναι ὁ ὑψηλὸς βαθμὸς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας, βαθμός, ὁ ὁποῖος ἐκφράζεται μὲ τὶς ἑξῆς ἀναλογίες: Ἀφοῦ ὑπολογισθοῦν ὑλικά, πρῶται ὗλαι, καύσιμα, μηχανήματα κλπ. κλπ. ὅ,τι ἄλλο παράγεται εἰς τὴν βιομηχανίαν χαρακτηρίζεται ὡς προστιθεμένη ἀξία, προστιθεμένη δηλαδὴ εἰς τὴν πρώτην ὕλην ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν. Λοιπὸν ἡ προστιθεμένη αὐτὴ ἀξία, ἡ ὁποία εἶναι ὁλόκληρος, εἰς ἀκέραιον, δημιούργημα τῶν χεριῶν καὶ τοῦ μόχθου τοῦ ἐργάτου, εἰς τὰς χώρας τῆς κοινῆς ἀγορᾶς μεταφέρεται κατὰ τὸ 60–62% εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ κατὰ τὸ 38–40% εἰς τὴν ἐργοδοσίαν. Εἰς ἡμᾶς, ἦτο τὸ 1958 τὸ μερίδιον τῶν ἐργαζομένων 44% καὶ ἔφθασε τὸ 1961, (ἡ τελευταία δημοσιευθεῖσα ἐπὶ τοῦ θέματος στατιστική), εἰς 40% μόλις. 40% παίρνουν οἱ ἐργαζόμενοι, 60 ἢ, διὰ τὴν ἀκρίβειαν 59,8% παίρνει ἡ ἐκμεταλλεύσεως, ἀλλ’ ἔχομεν καὶ ἐπιδείνωσιν τοῦ βαθμοῦ ἐργοδοσία. Ἑπομένως δὲν ἔχομεν μόνον ἕνα ὑψηλὸν βαθμὸν ἐκμεταλλεύσεως μὲ ραγδαίους ρυθμούς. Συγκεκριμένως τὸ 1958 ἡ Ἐθνικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία ἐξετίμησεν, ὅτι προσετέθη διὰ τῆς βιομηχανοποιήσεως τῶν πρώτων ὑλῶν ἀξία 8.600.000.000 εἰς τὸ βιομηχανικὸν προϊόν. Καὶ ἐπῆρεν ἡ ἐργατικὴ τάξις 44% καὶ ἡ ἐργοδοσία 56%. Τὸ 1960 προσετέθη ἀξία 10 δισεκατομμύρια. Καὶ ἐπῆρεν ἡ ἐργατικὴ τάξις 40% καὶ ἡ ἐργοδοσία 60%. Καὶ ὅταν λέγω ἐργατικὴ τάξις μὴ νομίζετε ὅτι πρόκειται μόνον γιὰ τοὺς μεροκαματιάρηδες καὶ τοὺς ἐπὶ μηνιαίῳ μισθῷ ἐργαζομένους ὑπαλλήλους. Σύμφωνα μὲ τοὺς ὁρισμοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν, εἰς τὸ διανεμηθὲν εἰς τοὺς παλαιοτέρους βουλευτὰς τεῦχος Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν 1958 –61, σελὶς 61, προσδιορίζει ὡς εἰσόδημα ἐργασίας κάθε εἰσόδημα ποὺ πληρώνεται μὲ τὴν ἡμέρα ἢ τὸν μῆνα. Δηλαδὴ καταλογίζονται ὡς ἀμοιβὴ ἐργασίας ἡ Βασιλικὴ χορηγία, ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις, οἱ μισθοὶ τῶν Ἀρχιερέων, τῶν Στρατηγῶν, τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, ἰδίως οἱ μισθοὶ τῶν Διοικητῶν τῶν Προέδρων καὶ Ἐντεταλμένων Συμβούλων τῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης εἰς μίαν δίκην πρὸ δύο ἐτῶν εἶπεν, ὅτι ἀπὸ μισθοὺς ἔχει 6% τὸν χρόνον. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἴδητε, ὅτι μέσα εἰς τὰ 40% δὲν ὑπάρχουν μόνον οἱ μισθοὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ τῶν ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι φθάνουν εἰς πολὺ ὑψηλὰ ἐπίπεδα καὶ ἀνεβάζουν τοὺς μέσους ὅρους, ἐνῷ ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων εἶναι πολὺ πιὸ κάτω. Κατὰ τὸ Κέντρον τῶν Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, ἡ ἀναλογία εἰς τὴν ἐξορυκτικήν, τὴν μεταλλευτικὴν βιομηχανίαν, ὅπου τὰ 37,7% μόνον τῆς προτιθεμένης ἀξίας τὰ ἀποκερδαίνει ἡ ἐργασία καὶ τὰ 62,3 ἡ ἐργοδοσία. Ἤδη οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι, εἰς τὴν ἔκδοσιν τὴν ἐτησίαν τοῦ συνδέσμου των λέγουν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1962 ἡ παραγωγικότης ἐν τῇ βιομηχανίᾳ φέρεται ηὐξημένη. Ἡ προστιθεμένη ἀξία ποὺ προσφέρει ἕκαστος ἀπασχολούμενος ἐργάτης, ηὐξήθη ἀπὸ τὰ 40.800 διὰ τὸ 1958, εἰς 43.200 διὰ τὸ 1959, εἰς 51.400 διὰ τὸ 1960, καὶ εἰς 55.600 διὰ τὸ 1961. Βάσει δὲ προσωρινῶν στοιχείων φαίνεται, ὅτι τὸ 1963 ἔχει φθάσει εἰς 65.000 περίπου. Ὅταν ὑπολογίσωμεν, ὅτι τὸ μέσον ἡμερομίσθιον ἦτο, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ι.Κ.Α. τὸ 1962 67,30 καὶ μὲ ἀνώτατον ὅριον, ποὺ δὲν πραγματοποιεῖται συνήθως, 280 ἡμερομισθίων τὸν χρόνον, ἔπαιρνε ὁ ἐργάτης 18.800 δραχμὰς τὸν χρόνον. Οὕτω, βλέπομεν, ὅτι κατὰ ἡμερομίσθιον ἐργάτου ὁ βαθμὸς ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ τὸ 1958–62 ηὐξήθη κατὰ 24.200, διότι ἐνῷ τὸ 1958 ὁ ἐργάτης προσέθετεν ἀξίαν 40.800 ἐτησίως, τὸ 1962 προσέθετε ἀξίαν 65.000. Ἑπομένως, ὑπάρχει μία αὔξησις τοῦ βαθμοῦ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐργάτου κατὰ 24.200 μεταξὺ τοῦ 1958–63. Ἑπομένως, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι περιήρχετο τὸ ἥμισυ εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς τοὺς ἐργοδότας, θὰ ἔπρεπε ἡ αὔξησις νὰ φθάσῃ τὸ 80%. Νὰ τὸ ἴδωμεν σαφέστερον, ὅτι πρέπει νὰ πεισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ δημοσία γνώμη καὶ νὰ ξεσκεπασθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προβάλλουν νομισματικοὺς κινδύνους καὶ προβάλλουν ὡς σοφίαν, ὅ,τι τοὺς συμφέρει, ὅτι ὑπάρχουν τὰ περιθώρια τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἐλαχίστων αὐτῶν αἰτημάτων, καὶ παραμένει ἡ μερὶς τοῦ λέοντος εἰς τὴν ἐργοδοσίαν. Τὸ 1961, οἱ ἐργασθέντες εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐργάται ἦσαν 161.677 καὶ ἐπῆραν 2 δισεκ. 953 ἑκατομμύρια, οἱ ἔμμισθοι ὑπάλληλοι τῆς βιομηχανίας ἦσαν 33.443. Εἰς αὐτοὺς περιλαμβάνονται ἀπὸ τοῦ Διευθυντοῦ–Ἐπιχειρηματίου μέχρι τοῦ κλητῆρος. Καὶ ἔλαβον 1 δισεκ. 88 ἑκατομμύρια. Ὁ μέσος ὅρος διὰ τοὺς πρώτους ἡμερησίως εἶναι 50 δραχ. καὶ διὰ τοὺς δευτέρους 89 δραχ. ἡμερησίως, ἐνῷ εἰς 5.869 βιομηχάνους ἔμεινεν ὡς κέρδος τὸ ποσὸν τῶν 5 δισεκ. 998 ἑκατομμυρίων, δηλαδὴ μέσος ὅρος ἡμερησίας ὠφελείας 2.821 δραχμαί. Ἑπομένως, ἀφοῦ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι ὁμοῦ ἐπῆραν 4 δισεκ. 41 ἑκατομύρια, ἐὰν τοὺς δοθῇ αὔξησις 20% θὰ ἦτο μία πρόσθετος ἀμοιβὴ 800 ἑκατομμυρίων. Δηλαδὴ ἁπλῶς οἱ βιομήχανοι θὰ εἰσέπραττον ὡς κέρδος 5 δισεκ. 198 ἑκατομμύρια ἀντὶ τῶν 5 δισεκ. 998 ἑκατομμυρίων. Δηλαδὴ ἡμερησίως ἕκαστος βιομήχανος 2.440 ἀντὶ τοῦ 2.821. Ὁ μῦθος, ὅτι αὔξησις τῶν ἡμερομισθίων ἀνατρέπει τὰς τιμὰς καὶ φέρει νομισματικὴν ἀναστάτωσιν, Ο ΣΕΡΚΛ ΕΝΦΕΡΝΑΛ, ὁ κύκλος τῆς κολάσεως, ὁ μῦθος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἄνοδος τῶν ἡμερομισθίων φέρει ἄνοδον τῶν τιμῶν ποὺ ἐξουδετερώνει τὰς αὐξήσεις, αἱ κραυγαί, ὅτι μπορεῖτε νὰ ἀναβιβάσετε πάντα τὰ κέρδη τῶν βιομηχάνων, τὰ εἰσιτήρια, τὴν ζάχαρη κλπ. Πρὸς Θεοῦ, ὅμως, ὄχι τὰ ἡμερομίσθια, διότι ἐπέρχεται ἀναστάτωσις, ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένος, καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν αὐξήσεις. Ἄλλως τε, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἐπίπτωσις, ποία θὰ ἦτο αὕτη; Τὸ 1961 ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ ἦτο 31 δισεκ. 377 ἑκατομμύρια, ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας 4 δισεκ. 41 ἑκατομμύρια. Δηλαδή, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας καλύπτει τὰ 12,9% τοῦ κόστους τοῦ κάθε βιομηχανικοῦ προϊόντος, ἐὰν τὸ 12,9% αὐξηθῇ κατὰ 20%, ἡ αὔξησις θὰ εἶναι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος 2,5%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀναστάτωσις. Ἐὰν μία νύκτα ἀπεφασίζετο ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων ἢ τῶν τροφίμων ἢ τῶν λιπασμάτων κλπ. κατὰ 4–5%, τότε δὲν κινδυνεύει ἀπὸ τὰς αὐξήσεις αὐτὰς ἡ νομισματικὴ σταθερότης. Ἀπὸ τὴν ἐνδεχομένην, ὅμως, αὔξησιν τοῦ 2,50% τῶν ἀνεπαρκῶν καὶ γλίσχρων ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, θεωρεῖται, ὅτι κινδυνεύει. Δὲν θὰ ἔχωμεν μὲ τὰς αὐξήσεις πληθωρισμόν, θὰ ἔχωμεν διεύρυνσιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ κατώτερα εἰσοδηματικὰ ἐπίπεδα, ὅπως τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, ὅ,τι εἰσπράττουν τὸ καταναλίσκουν. Ἑπομένως, τροφοδοτοῦν τὴν ἀγοράν, κινοῦν τὴν ἀγοράν, ἑπομένως, ὅσον ζητοῦνται περισσότερα προϊόντα, τόσον οἱ ἐπιχειρηματίαι ἐνδιαφέρονται νὰ παραγάγουν καὶ ἑπομένως κάμνουν ἐπενδύσεις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε συμπίεσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καὶ συγχρόνως νὰ προσδοκᾶται λύσις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 Ἑλληνικοῦ προβλήματος, τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως ἀπὸ ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις. Δὲν ὑπάρχει ἀντίθεσις, ὑπάρχει μία ἑνότης, ἕνας ἀλληλοεπηρεασμός. Τὶς χρονιὲς ποὺ ὑπάρχει ἐλαιοεσοδεία ἢ διὰ ἄλλον λόγον, εἶναι ηὐξημένη ἡ ἀγροτικὴ παραγωγή, ἀνεβαίνουν αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις τῶν βιομηχάνων. Νὰ τὸ καταλάβουν αὐτὸ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἑρμηνεύουν τὰ φαινόμενα ἑκάστοτε πρὸς τὸ συμφέρον των, ὅτι δὲν εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν εἰσοδημάτων τῶν χαμηλῶν εἶναι εἰς βάρος τῆς ἐπενδυτικῆς προσπαθείας καὶ εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ἀποτελεῖ τὸ θερμοκήπιον μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἑδραιώνεται καὶ ὑποβοηθεῖται ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις.

§58Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἐπὶ πλέον γίνεται καὶ ἀποδοτικωτέρα.

§59Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Εἰς εἴδη πρώτης ἀνάγκης διατίθενται αὐτὰ τὰ ποσά.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, διὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης. Ὑπάρχει μία μελέτη τοῦ ἀνωτάτου οἰκονομικοῦ συμβουλίου παλαιά, ποὺ δείχνει, ὅτι τὸ 35% ξαναγυρίζει εἰς τὸ δημόσιον ὡς φόρος καταναλώσεως. Καὶ τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, τὸ ὁποῖον διηύθυνε μέχρι πρό τινος ὁ νῦν Ὑπουργὸς Προεδρίας, κατ’ ἄλλους ὑπολογισμούς, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1958 καὶ 1961 διαπιστώνει, ὅτι ἡ ἄνοδος τῆς λεγομένης παραγωγικότητος δι’ ἕκαστον ἀπασχολούμενον ἦταν ἐτησίως κατὰ διαφόρους κλάδους μεταξὺ 3.500 καὶ 4.200 δραχ., ἐνῷ ἡ αὔξησις τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἀπασχολουμένων ἦταν μόνον 1.523 δραχ. ἐτησίως. Ἀπὸ ἄλλους λογαριασμούς, διότι τὸ ἕνα ἐπαληθεύει τὸ ἄλλο, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ 1955 ὁ μέσος ὅρος ἀμοιβῆς ἐργασίας ἦταν 48,20, τὸ 1957 ἦταν 67,30, αὔξησις 42% εἰς τρεχούσας τιμὰς καὶ 24% εἰς σταθεράς. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 1955 ἦταν 59 δισεκ. καὶ τὸ 1962 100 δισεκ. Δηλαδὴ αὔξησις 92% εἰς τρεχούσας τιμὰς ἢ 50% εἰς σταθερὰς τιμάς.

§61Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὑπῆρξεν αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη;

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, ἀλλὰ δὲν παρηκολούθησε οὔτε τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν, οὔτε τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος, οὔτε τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, δηλαδὴ ὅσον προοδεύει ἡ Ἑλλὰς τόσον μικρότερον μερίδιον παίρνει ἡ ἐργατικὴ τάξις ἐπὶ τῇ βάσει πάντοτε στοιχείων ἐπισήμων κρατικῶν στατιστικῶν.

§63Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὰ στοιχεῖα σας μόνον ὑποστηρίζω, ὅτι κάθε κοινωνικὴ τάξις καὶ κάθε κόμμα διαθέτει ἄλλα στοιχεῖα καὶ νομίζω, ὅτι ἕνα τελικὸν συμπέρασμα θὰ ἠμποροῦσε νὰ προέλθῃ ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι συντεθειμένη ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις, τοὐλάχιστον τὰς ἐνδιαφερομένας, αἱ ὁποῖαι νὰ καταλήξουν εἰς ἕνα θετικὸν συμπέρασμα διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖον εἶναι τὸ κέρδος τοῦ ἐπιχειρηματίου καὶ ποῖον εἶναι τὸ κέρδος τῆς ἐργασίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία δικαία κατανομή, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ μὲ συγχωρήσῃ ὁ κ. συνάδελφος, δὲν θέλω νὰ τοῦ ἀποδώσω πρόθεσιν. Διατυπώνω μίαν σκέψιν, ποῦ θὰ ὁδηγήσῃ ἡ πρότασίς του; Μὲ μεγάλην χαρὰν θὰ ἐδεχόμεθα —καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι παράλειψις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ὅτι δὲν τὸ ἔκαμε ἕως τώρα— νὰ συγκροτηθῇ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι τὰ ἄμεσα καὶ μὴ δυνάμενα νὰ ἀντιμετωπισθοῦν κατ’ ἄλλον τρόπον αἰτήματα τῶν ἐργατῶν, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύονται ὄχι διὰ στοιχείων τῆς τάξεώς μας, ἀλλὰ διὰ στοιχείων τῆς τάξεως τῶν βιομηχάνων, ἐκφραζόμενα εἰς τὰς ἐτησίας ἐπισήμους ἐκθέσεις τοῦ Συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων, θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἡ πρότασίς σας περὶ ἐρεύνης ἱκανοποιεῖ τὸν σκοπόν. Ὑπάρχει πορεία εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ πρέπει καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀνάπτυξις καὶ δικαιοτέρα ἀνακατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὸ τὸ δέχομαι, ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν αὐτήν. Ἐάν, ὅμως, τυχὸν καταλήξωμεν ἀντὶ τῶν χρεωκοπησάντων Διαιτητικῶν Δικαστηρίων νὰ διευκολυνθῇ ἡ παραπομπὴ τῶν αὐξήσεων εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας διὰ τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς — δὲν λέγω, ὅτι εἶναι ἡ πρόθεσίς σας αὐτή, τὸ ἐπαναλαμβάνω, δὲν διατυπώνω προσωπικὴν αἰχμὴν— νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία σύμφωνος, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ προσήκουσα ἀντιμετώπισις τοῦ μεγάλου αὐτοῦ σπουδαίου ζητήματος.

§65Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. συνάδελφος ἐτάχθη κατὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων.

§66Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ὁ θεσμὸς τοῦ τιμαριθμικοῦ μισθολογίου καὶ τιμαριθμικοῦ ἡμερομισθίου.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Τερματίζων, ἐντὸς ὀλίγου, θὰ φθάσω καὶ εἰς τὸ τιμαριθμικὸν ἡμερομίσθιον. Θὰ ἀποδείξω, ὅτι εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Τώρα, ὅλη αὐτὴ ἡ ἄνισος κατανομή, μεταξὺ ἐργοδοσίας καὶ ἐργαζομένων, ἐκφράζεται εἰς μίαν καταπληκτικήν, εἰς μίαν μυθώδη αὔξησιν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τῶν κερδῶν, ὄχι τῶν κερδῶν τῶν ἀδιερευνήτων, τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν φοροδιαφυγήν, ἀλλὰ τῶν κολοσσιαίων κερδῶν ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποκρυβοῦν. Καὶ παρουσιάζεται εἰς τοὺς ἰσολογισμοὺς ὅλων τῶν τραπεζικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων μία κολοσσιαία αὔξησις τῶν κερδῶν. Καὶ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ποὺ ἀντιστοιχεῖ εἰς αὔξησιν τοῦ κύκλου ἐργασιῶν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, εἰς πελώρια κέρδη, τὰ ὁποῖα, εἴτε διανέμονται, εἴτε ἀποθεματοποιοῦνται, εἴτε γίνονται ἀποσβέσεις, προσαυξάνοντα τὴν περιουσίαν τῶν μετόχων. Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ ἐξηγηθῶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Κουτσοχέραν καὶ οἱονδήποτε ἄλλον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος τυχὸν θὰ εἶχεν ἐπὶ τοῦ θέματος οἱανδήποτε χονδρικήν, μὴ διαφοροποιουμένην ἀντίληψιν περὶ τῶν αὐξήσεων καὶ τῶν αἰτίων τῶν αὐξήσεων. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, —καὶ δὲν εἶναι ἄποψις ἰδική μας, ἄποψις τῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν πιστεύομεν, ὅτι ἐκφράζομεν, ἄποψις τοῦ κόμματός μας, ἀλλὰ γενικώτερον παραδεδεγμένη ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια— ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ αὔξησις τῶν πραγματικῶν ἡμερομισθίων, δηλαδὴ τῶν τιμῶν διατηρουμένων ἢ ὑποτιθεμένων, ὅτι διατηροῦνται εἰς τὰ ἴδια ἐπίπεδα, ἡ αὔξησις τῶν πραγματικῶν ἡμερομισθίων. Εἰς μίαν χώραν πτωχὴν καὶ ὑποανάπτυκτον, εἶναι φυσικόν, εἰς ἕνα σημεῖον ἐκκινήσεως, τὰ ἡμερομίσθια νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης. Αὐξάνεται τὸ εἰσόδημα, αὐξάνεται ἡ ἀπόδοσις ἐργασίας, πρέπει καὶ μὲ ἀπόλυτον σταθερότητα τῶν τιμῶν, δηλαδὴ ὅταν ἡ δραχμὴ εἶναι καὶ ἀγοραστικῶς δραχμή, ἀπὸ τὸ ἓν ἔτος εἰς τὸ ἄλλο, νὰ ὑπάρχῃ αὔξησις τῶν πραγματικῶν ἡμερομισθίων, ὥστε τὸ αὐξανόμενον εἰσόδημα νὰ μὴ τὸ σφετερίζεται μία τάξις προνομιούχων. Ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον πρᾶγμα, ὅτι τὸ μέτρον τῶν ἡμερομισθίων, ἡ δραχμὴ ἢ τὸ φράγκον ἢ τὸ μάρκον ἢ τὸ δολλάριον, κατὰ περιόδους μικρὰς ἢ μεγάλας ἢ ἐκτάκτως, εἴτε διὰ τοῦ λεγομένου ἕρποντος πληθωρισμοῦ βαθμιαίως, εἴτε μὲ μίαν ἀπότομον ἀναπροσαρμογήν, παύει νὰ ἐκφράζῃ τὴν αὐτὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν. Τότε δὲν πρόκειται πλέον, ἐὰν ἐκεῖ στηρίζεται τὸ αἴτημα αὐξήσεως, δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῶν πραγματικῶν ἡμερομισθίων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ αὐξήσεως, περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ὀνομαστικῶν ἡμερομισθίων, ὥστε νὰ φθάσουν τὴν παλαιοτέραν ἀγοραστικήν των ἀξίαν. Εἰς τὸ δεύτερον αὐτὸ σημεῖον, βεβαίως, ὑστεροῦμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν, φέρ’ εἰπεῖν, ποὺ ἔχει δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καθιερώσει τὴν κινητὴν κλίμακα αὐτομάτου ἀναπροσαρμογῆς εἰς κάθε τιμαριθμικὴν μεταβολήν. Ἔχει δὲ μεγάλην σημασίαν εἰδικῶς διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, διότι μᾶς ὁμιλοῦν πάλιν οἱ ἐναντίον τῶν αὐξήσεων μὲ ἕνα ἰσοπεδωτικὸν μέσον ὅρον ὅλων τῶν δαπανῶν, μᾶς ὁμιλοῦν διὰ σημαντικῆς διαρκείας νομισματικὴν σταθερότητα, ὅτι αὔξησις τῶν τιμῶν ἀξιόλογος δὲν ἔγινε κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Ἂν πάρετε ὅμως τὸν τιμάριθμον εἰδῶν διατροφῆς θὰ ἴδητε, ὅτι ηὐξήθη σημαντικῶς, μόνον κατὰ τὸ 1961–62 ηὐξήθη κατὰ 17%. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰς τὰ μικρὰ εἰσοδήματα ἡ δαπάνη διατροφῆς καλύπτει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐξόδων. Εἰς ἡμᾶς εἰς τοὺς ἐργάτας φθάνει τὸ 65–70%. Ἀλλοῦ, εἰς χώρας ὅπου ἡ ἐργασία πληρώνεται καλύτερον, ὁ Γάλλος διαθέτει τὰ 33,5%, ὁ Ὁλλανδὸς 29,9%, Βέλγος 25,5% διὰ διατροφὴν καὶ ἔτσι ἔχει εὐρυχωρότερον περιθώριον διὰ δαπάνας πολιτιστικοῦ χαρακτῆρος ποὺ ἀνυψώνουν γενικώτερον τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον. Εἰς ἡμᾶς, ὅπου ἡ διατροφὴ καλύπτει τὸ 65%, ἡ ἄνοδος τῶν τιμῶν εἰς τὸν τομέα τῶν εἰδῶν διατροφῆς εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπηρεάσει καὶ τὰ ὀνομαστικὰ ἡμερομίσθια, δηλαδὴ τὰ ὀνομαστικὰ ἡμερομίσθια δὲν ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰ πραγματικά. Ἀγοράζει λιγώτερο κρέας, ἢ λιγώτερο τυρί, ἢ λιγώτερο μπακαλιάρο, ἢ ζάχαρι μὲ τὶς ἴδιες δραχμὲς ὁ ἐργάτης. Αὐτὸς εἶναι ἕνας τομεύς, διὰ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε ἴσως καλύτερα νὰ ἐμπνευσθῶμεν ἀπὸ τὸ Γαλλικὸν παράδειγμα. Ὁ ἄλλος τομεὺς εἶναι ἡ ἀπόδοσις τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ σφετερίζεται ὁ ἐργοδότης, ἢ μόνον ὁ ἐργοδότης.

§68Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω καὶ σᾶς καὶ τὸν κ. συνάδελφον ὅστις νομίζει, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας πραγματικὸς τιμάριθμος ποὺ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν πραγματικὸν τιμάριθμον κόστους ζωῆς; Διότι ὁ ἐργοδότης μᾶς λέγει αὐτό, 0,3 αὔξησιν ὁ τιμάριθμος. Ποῖος τιμάριθμος; Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐκδίδει τιμάριθμον. Ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ θέματα αὐτά, ἔχουν ἀποφανθῆ ὅτι εἶναι εἰκονικὸς ὁ τιμάριθμος καὶ ψεύτικος.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι ἕνα θέμα ἐξόχου ἐνδιαφέροντος. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει κἄποτε, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις, ἡ Βουλὴ πιέζουσα τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τιμάριθμος ἀκριβὴς νὰ κρατῆται καὶ νὰ ἐλέγχεται, ὅπως ἐπίσης καὶ στατιστικὴ ἐργασίας, ἀνεργίας, ἀπασχολήσεως κλπ., τὰ ὁποῖα καθ’ ὑπολογισμὸν μόνον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει δειγματοληψιῶν ἐκφράζονται σήμερον μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι καὶ εἰς τὰς νέας δημοκρατίας τῆς μαύρης Ἀφρικῆς, εἰς τὸ Μαλὶ λ.χ., ἐδιάβαζα προχθὲς συγκεκριμένους ἀριθμοὺς ἀνέργων, ὑποαπασχολήσεως ἀμοιβῆς ἐργασίας κλπ. Εἶναι ἄλλος τομεύς.

§70Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Στρατῆς, ἐπιβεβαιώνει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐτόνισα προηγουμένως. Τὴν ἀνάγκην κἄποιας συνεννοήσεως, διότι ἐδῶ φθάνομεν μέχρι τοῦ σημείου, ἑκάστη τάξις καὶ ἕκαστον κόμμα καὶ ἕκαστος ἀπὸ ἡμᾶς, νὰ ἔχῃ τὸν ἰδιαίτερον ἀτομικόν, κομματικὸν ἢ ταξικόν του τιμάριθμον.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἐκεντρήθη τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Σώματος καὶ πράγματι εἶναι κἄτι εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλει τὸ Σῶμα νὰ δείξῃ ὅτι ἐνδιαφέρεται, τὸ πρόβλημα τῶν ἐργαζομένων, αὐτῶν ποὺ παράγουν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον. Διὰ νὰ διευκρινήσωμεν τὰ πράγματα, ὀρθότερον εἶναι νὰ δεχθῶμεν ὅτι κἄθε στοιχεῖον καὶ κάθε δεδομένον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἀμφισβητήσεως ὡς πρὸς τὴν ἀκρίβειάν του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγώ, δηλῶ κατηγορηματικῶς καὶ νομίζω ἐκ τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Στρατῆ ἐπίσης προκύπτει ὅτι ἐπειδὴ δὲν μᾶς ἀρέσει ὁ τιμάριθμος ποὺ μᾶς δίδουν ἄλλαι πηγαί, ἄλλα κόμματα, ἄλλαι τάξεις, δὲν φτιάχνομεν ἕνα ἄλλον ἰδικόν μας, ἁπλῶς παραθέτομεν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδονται ἐκεῖθεν καὶ ἐκφράζομεν τὴν ἀμφιβολίαν μας καὶ τοὺς λόγους τῆς ἀμφιβολίας μας διὰ τὴν ἀκρίβειάν των. Ἐπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάνετε νὰ λέγετε, ὅτι ἀναλόγως τῆς κομματικῆς τοποθετήσεως δημιουργοῦμεν στοιχεῖα ἀνύπαρκτα. Ἁπλῶς μὴ ἔχοντες ἄλλα στοιχεῖα ἠλεγμένα, χρησιμοποιοῦμεν ἐκεῖνα εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὁποίων δὲν πιστεύομεν, ἐκφράζομεν δὲ συγχρόνως τὴν ἀμφιβολίαν καὶ τοὺς λόγους τῆς ἀμφιβολίας μας.

§72Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Ἡλιοῦ πρῶτον, ὅτι οἱ τιμάριθμοι τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀκριβέστατοι ὅπως καὶ ὅλοι οἱ τιμάριθμοι. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἀλλοῦ. Δὲν λαμβάνονται τὰ αὐτὰ εἴδη καὶ τὰ αὐτὰ στοιχεῖα. Ὅταν τὸ πρῶτον ἐθεσπίσθη ἡ τιμαριθμικὴ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἡμερομισθίων εἰς τὴν Γαλλίαν ἐν ἔτει 1952, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἰδικαὶ ἐπιτροπαὶ συνεστήθησαν διὰ νὰ καθορίσουν τὰ εἴδη βάσει τῶν ὁποίων θὰ προσδιορίζεται ὁ τιμάριθμος. Καὶ καθωρίσθη ἡ αὐτόματος αὔξησις νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 5% τοῦ τιμαρίθμου τὸν ὁποῖον ἀπὸ κοινοῦ ἐργοδόται καὶ ἐργάται καθώρισαν. Ἐπομένως δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι οἱ ἑκάστοτε τιμάριθμοι, οἱ ὁποῖοι δίδονται, εἴτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Εἶναι διάφορος ὁ τρόπος συνθέσεως τῶν τιμαρίθμων.

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Δηλαδὴ αἱ ἀριθμητικαὶ πράξεις εἶναι ἀκριβεῖς καὶ εἰς αὐτὸ συμφωνῶ, ἀλλὰ τὰ δεδομένα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζονται αὗται αἱ πράξεις μερικὲς φορὲς δὲν εἶναι μόνον ἀνακριβῆ, ἀλλὰ καὶ φαυλότατα. Διότι λ.χ., ὡς στοιχεῖον τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, ἐπειδὴ ὄχι μόνον δὲν ὑπερετιμήθη, ἀλλὰ ὑποθέτω σήμερον στερεῖται ἀγοραστικῆς ἀξίας ὑπάρχει μεταξὺ ἄλλων ἐν μακρῷ καταλόγῳ καὶ τὸ ψάθινο καπέλλο, δηλαδὴ τὸ παγιασόν. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ποὺ φοροῦσαν ψαθάκια κατεψυγμένο κρέας δὲν ὑπῆρχε, ἀλλὰ τίθεται διὰ τὴν εὕρεσιν τῆς ἀξίας τοῦ κρέατος διὰ τὸν λαὸν ἡ τιμὴ τοῦ κατεψυγμένου, ὥστε ἐκεῖ ποὺ μᾶς συμφέρει παίρνομεν εἴδη τῶν ὁποίων ἡ χρῆσις ἔπαυσε καὶ συγχρόνως εἴδη τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν ἀγορὰν τὴν ἐποχὴν ποὺ κατηναλίσκοντο τὰ ἄλλα, προστίθενται ἂν εἶναι εὐθηνότερα. Αὐτὸς ὁ χειρισμὸς εἶναι γνωστός. Δι’ αὐτὸ ἕνας παραδοξολόγος εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο εἰδῶν ψεύδη. Τὰ κοινὰ καὶ τὰ στατιστικά.

§74Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Νοθεύονται. Ἀλλοῦ ὑπάρχουν 150 εἴδη, ἀλλοῦ 230.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀρκετὰ τὸ συνεζητήσαμεν αὐτὸ τὸ θέμα. Ἀλλά, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ κύριον θέμα, κύριοι συνάδελφοι. Ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἀντιπολιτευόμενος τότε, ἐλέγχων τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, εἶχεν εἴπει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πράγματι ἐπέτυχε τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος, ἀλλὰ ἡ ὠφέλεια ποὺ προέκυψεν ἐξ αὐτῆς περιῆλθεν ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς ἐργοδότας. Ὁ ἐργαζόμενος λαὸς οὐδὲν ὠφελήθη ἐξ αὐτῆς. Τώρα ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ παραγωγικότητος ἐργασίας καὶ περὶ αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος ἐργασίας, τοῦτο κατὰ κυριολεξίαν εἶναι μόνον, ὅ,τι προκύπτει ἀπὸ νέας ἐπενδύσεις καὶ μὲ τὴν ἀγορὰν νέων τεχνικῶν μέσων παραγωγῆς, τὰ ὁποῖα αὐξάνουν τὴν ἀπόδοσιν μὲ ἴσην καταβολὴν ἐργασίας. Ἐλάχισται ἐπενδύσεις αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἔχουν γίνει εἰς τὸν τόπον μας, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ στατιστικάς. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία ἄλλη στατιστικὴ τοῦ συνδέσμου βιομηχάνων, ἡ ὁποία μᾶς δίδει τὸ κλειδὶ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος: (Ἀναγινώσκει). «Τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα ποὺ συνέβησαν τὴν τελευταίαν 5ετίαν ἦσαν τὸ 1957 33.000, παραλείπω τὰς ἑκατοντάδας, τὸ 1958 34.000 τὸ 1959 32.000, τὸ 1960 36.000 καὶ τὸ 1961 42.000. Ἔχομεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ χονδρικῶς ἀριθμοῦ ἐργαζομένων μίαν ἀπόδειξιν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας, ἀλλὰ περὶ ἐντατικοποιήσεως τῶν ρυθμῶν ἐργασίας, περὶ ὑποχρεωτικῆς μὲ τὰ ἴδια τεχνικὰ μέσα πιέσεως καὶ ὑποχρεώσεως τῶν ἐργαζομένων νὰ παράγουν περισσοτέρας μονάδας εἰς ἴσον χρόνον ἐργασίας. Μία προσπάθεια, δηλαδή, ἡ ὁποία τοὺς ἐξαντλεῖ νευρικῶς, ψυχικῶς καὶ σωματικῶς καὶ τοὺς περιάγει ὕστερα ἀπὸ ὡρισμένας ὥρας ἐργασίας εἰς κατάστασιν ἠλαττωμένης προσοχῆς, ἥτις αὐξάνει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀτυχημάτων καὶ ἔτσι ποτίζει μὲ αἷμα τὰ κέρδη ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Κύριοι συνάδελφοι, πάρα πέρα ἀδικεῖται ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ δὲν βελτιώνονται οἱ ὅροι ζωῆς της, ὅπως τὸ προεβλέψαμεν ἀπὸ τοῦ 1962 συζητουμένης τῆς συμβάσεως τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν κοινὴν ἀγοράν, ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς δεινῆς περιπετείας, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσῆλθεν ἡ Χώρα μας. Ξηλεύοντας τὰς κατακτήσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως ποὺ εἶχον καθιερωθῆ πρὸ 50 ἐτῶν, ὅπως ἡ ἀποζημίωσις διὰ καταγγελίαν τῆς συμβάσεως ἐργασίας τοῦ Νόμου 2112, ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τῆς εἰσφορᾶς εἰς περιπτώσεις ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων. Πρέπει νὰ καταλάβωμεν ὅτι ἐὰν αὐτὰ εἶναι κίνητρα ποὺ βοηθοῦν τοὺς βιομηχάνους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πληρώσῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις. Ἐὰν θέλωμεν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὅπως εἶχεν εἴπει καὶ κατὰ τὸ 1951 ὁ ἴδιος καὶ σήμερον Ὑπουργός, πρέπει νὰ συμμετάσχῃ καὶ ὁ προϋπολογισμὸς εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ βάρη, διότι διαφορετικὰ θὰ φθάσωμεν μὲ τὰς ἐπιστροφὰς καὶ τὰς μειώσεις τῶν εἰσφορῶν νὰ χρεωκοπήσουν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ ἀντὶ νὰ βελτιωθοῦν νὰ χειροτερεύσουν αἱ συντάξεις τῶν ἐργαζομένων.

§76Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ. Εἰς ὡρισμένα Ταμεῖα, προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν, οὔτε οἱ ἐργάται πληρώνουν. Ὑπάρχει εἰδικὸς νόμος, ὅπως διὰ τὸ ΝΑΤΟ.

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Προκειμένου διὰ τὸ ΝΑΤΟ συντρέχουν λόγοι ὑποτελείας καὶ ὄχι λόγοι ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ οἱ ἐργάται εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐξαντλήσουν τὴν ἱκανότητά των πρὸς ἐργασίαν πρὶν παραδώσουν τὸ πνεῦμα. Καὶ πάντως θ’ ἀφήσουν ἀπροστάτευτα τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των. Ἑπομένως τὸ πρόβλημα συνταξιοδοτήσεώς των ὑπάρχει, δὲν λύεται, μετατίθεται. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, εἶναι βραδὺς ὁ ρυθμὸς τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως καὶ βαρύνει τὴν ἐργατικὴν τάξιν, διότι ἐλλείψει ἀπασχολήσεως πιέζεται ἡ προσφορὰ ἐργασίας καὶ ὑπάρχουν χαμηλὰ ἡμερομίσθια. Ἐὰν ἔχωμεν τὴν γνωστὴν ὑψηλὴν μετανάστευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχομεν ἴσην καὶ μεγαλυτέραν ἐσωτερικὴν μετανάστευσιν μεταξὺ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν βιομηχανικῶν κέντρων, ἰδίως δὲ τῆς πρωτευούσης. Αὐτὸ πιέζει τὰ ἡμερομίσθια καὶ δὲν δημιουργοῦνται τὰ κίνητρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ συγκρατήσουν τοὺς βιομηχανικοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν ὁλονὲν καὶ ὑψηλότερον ποσοστὸν τῶν μεταναστῶν. Σᾶς ἐκαλέσαμεν, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραματικῶν δηλώσεων νὰ υἱοθετήσωμεν ὅλοι καὶ νὰ ἀποδυθῶμεν εἰς ἕνα ρωμαλέον πρόγραμμα διὰ τὴν δημιουργίαν 500.000 εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως μέσα εἰς τὰ πέντε προσεχῆ ἔτη μὲ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Ἀντὶ τούτου ὅμως ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι θὰ περιορίσῃ τὸν δημόσιον τομέα ἐπενδύσεων μόνον εἰς ἔργα ὑποδομῆς καὶ ὄχι καὶ εἰς βιομηχανικὰ ἔργα. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο λάθος ἐὰν νομίζετε, ὅτι δὲν σχετίζεται ἀμέσως μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ σύστασίς μας. Διότι ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν ἱκανοποιήσεως τῶν οἰκονομικῶν αἰτημάτων. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργατῶν. Εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ δύο αἰτήματα, τὰ ὁποῖα προεβλήθησαν κατὰ τὴν συγκλονιστικὴν πορείαν τῆς Δευτέρας, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ἐχάθησαν μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς στιγμῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἡ θεωρία ἡ λιμπεριαλιστική, τὴν ὁποίαν τόσον εὐγλώττως κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἀνέπτυξεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἡ ἐλευθερία τῶν συναλλαγῶν, ἡ ἐλευθερία τῶν συμβάσεων. Ὅμως μεταξὺ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν ποὺ κερδίζουν 2.800 δραχμὲς τὴν ἡμέραν ἀπὸ τὰ φανερὰ στοιχεῖα καὶ τῶν ἀδυνάτων, οἱ ὁποῖοι κερδίζουν 46 δραχμὰς τὴν ἡμέραν καὶ οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν ἐὰν δὲν συνάψουν τὴν σύμβασιν νὰ παύσουν νὰ τὶς κερδίζουν, ἀλλὰ καὶ νὰ παύσουν νὰ τρῶνε καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ οἰκογένειά τους, δὲν ὑπάρχει ἡ ἰσότης, ἡ ὁποία θὰ προϋπέθετε μίαν ἐλευθέραν σύναψιν καὶ συνομολόγησιν συμβάσεως. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνισότης ἀντιμετωπίζεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον μὲ τὸν συνασπισμόν, μὲ τὸν συνεταιρισμόν, μὲ τὸν συνδικαλισμὸν τῶν ἐργαζομένων. Μόνον ὅταν ὁ ἕνας σταθῇ ἀλληλέγγυος εἰς τὸν ἄλλον, δεδομένου ὅτι ἡ ἐργοδοσία δὲν εἶναι καμμία ἐπιχείρησις φιλανθρωπίας, εἶναι ἐπιχείρησις κερδοσκοπικὴ καὶ λίαν κερδοφόρος, ὅπως ἀποδεικνύει τὸ ὕψος εἰσοδημάτων τῶν ἐργοδοτῶν, μόνον ὅταν ὑπάρχῃ συνασπισμός, ἕνωσις τῶν ἐργαζομένων, εἶναι δυνατὸν ἀποτελεσματικῶς μέχρις ἕνα βαθμὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ ἐργαζόμενοι τὴν πίεσιν, τὴν καταδυνάστευσιν, τὴν ἐκμετάλλευσιν, τῆς ὁποίας τυγχάνουν. Δι’ αὐτὸ οἱ κρατοῦντες βάλλουν ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τῶν Σωματείων καὶ τῆς ἀπεργίας. Ἕως τὴν μεταπολίτευσιν τοῦ 1909 ἢ ὀλίγον ἐνωρίτερα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ σωματεῖα κατεδιώκοντο καὶ ἡ ἀπεργία ἦτο ἀδίκημα. Ἦτο τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου τοῦ Ποινικοῦ Νόμου περὶ θρασύτητος κατὰ τῆς Ἀρχῆς. Μετὰ τὸ παγκόσμιον ἐργατικὸν κίνημα τὰ πράγματα ἔχουν νομικῶς κάπως ἀλλάξει. Εἰς τὴν οὐσίαν ὅμως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν γίνεται τώρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, νὰ ἐξασφαλισθῇ μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα καὶ μὲ μέτρα ἐπιβολῆς ποινῶν. Ἐξασφαλίζεται ἢ ἐπιδιώκεται νὰ ἐξασφαλισθῇ μὲ τὴν διάβρωσιν, τὴν διαφθοράν, τὴν ἐπιβολὴν ἐγκαθέτων, τὴν ἀστυνόμευσιν τοῦ συνδικαλισμοῦ, τὴν δημιουργίαν Μακρήδων. Αὐτοὺς δὲν τοὺς θέλει ἡ ἐργατικὴ τάξις, τὸ διεδήλωσεν εἰς τὴν πορείαν της. Ἡ ἀποκατάστασις τῆς Δημοκρατίας εἰς τὰ συνδικᾶτα εἶναι τὸ ἄρθρον 1 τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας, τὸ ἄρθρον 1 τῆς ἐπιβεβαιώσεως τοῦ ὡραίου συνθήματος, ὅτι ἡ Δημοκρατία ἐνίκησε. Δὲν ξεύρω, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ κανεὶς ἀπὸ τοῦδε, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς ἀποκαταστάσεως συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ποὺ εἶναι προωρισμένος νὰ εὐχεράνῃ τοὺς ἀγῶνας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ποὺ εἶναι ἀγῶνες διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸ Ἔθνος, ἀγῶνες διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαιωμάτων της, δὲν ξεύρω ποίαν θέσιν τελικῶς πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβερνῶσα παράταξις. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἀνησυχαστικαὶ ἐνδείξεις. Ἀντὶ τοῦ διμετώπου φέρεται —ἐπεβεβαιώθη ὑπὸ τῶν κυβερνητικῶν ἐφημερίδων— ὁ ἑνιαιομετωπικὸς ἀγὼν Μακρῆ καὶ Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἰδεολογικὴ ὁμοιογένεια. Ὁμοιογένεια μὲ τοὺς ἐγκαθέτους τῆς ἐργοδοσίας; Ὁμοιογένειαν μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποστολὴν ἔχουν καὶ ἔργον των, νὰ προδίδουν τὴν ἐργατικὴν τάξιν; Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁμοιογένεια πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ ἡ τριχοτόμησις τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ συνένωσις τῶν δύο ἐθνικῶν παρατάξεων.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἀπόκομμα τῆς «Αὐγῆς» ἀλλὰ αἱ δηλώσεις εἶναι τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸ «Βῆμα» καὶ εἰς τὴν «Ἐλευθερία». «Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ...(ἀναγινώσκει)...». Κύριοι συνάδελφοι, εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ, εὔχομαι νὰ δικαιωθῆτε. Ἡ ἔρις δὲν εἶναι διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξωμεν ὅτι κακῶς πράττετε. Εἶναι σύστασις, διὰ νὰ βοηθήσωμεν νὰ πράξετε καλῶς. Διότι πολὺ ἀνησυχοῦμεν ἀπὸ πολλὰς ἀπομακρύνσεις καὶ ἀπὸ ἐπαγγελίας καὶ λαϊκὰς ἐντολάς. Δὲν πρόκειται νὰ βλαβῇ μόνον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ κυβερνῶσα παράταξις. Θὰ βλαβῇ ἡ δημοκρατικὴ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ, θὰ βλαβῇ ἡ ἰδία ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ σύστασίς μας ἀπηχεῖ μίαν εἰλικρινῆ διάθεσιν. Ὄχι νὰ ἐκθέσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀποκαλύψῃ ὅτι δὲν κάμνει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη, ἀλλὰ νὰ τὴν βοηθήσῃ καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὴν καλὴ τοῦ ὅρου ἔννοιαν νὰ τὴν πιέσῃ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὠφέλιμον εἰς τὸν λαόν, εἰς τὸ Ἔθνος, εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς συστάσεώς μας. Δὲν θὰ χαροῦμεν ἡμεῖς ἐὰν χρεωκοπήσετε, ὡς πρὸς τὴν τήρησιν τῶν ἐπαγγελιῶν σας. Θὰ εἶναι καθ’ ἡμᾶς μεγάλη ζημία εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§81Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μήπως θὰ ἦτο φρονιμώτερον καὶ ὠφελιμώτερον νὰ σταματήσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως, ὥστε ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μελετήσῃ τὰς συστάσεις, τὰς ὁποίας ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει του ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιοῦ;

§82Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶμαι ἕτοιμος νὰ ὁμιλήσω. Ἐξ ἄλλου σεῖς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλεῖτε περὶ συστάσεως. Ἐδῶ βλέπω ὅτι ἀναπτύσσετε ἐπερώτησιν καὶ κωλυσιεργεῖτε ἀπὸ τριώρου καὶ πλέον. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται περὶ συστάσεως.

§83Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου δὲν ὑπάρχει θέμα κωλυσιεργίας, διότι ὁ ἔλεγχος ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§84Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἀπαντήσω.

§85Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἠθελήσαμεν νὰ φέρωμεν τὸ μέγα θέμα τῶν αὐξήσεων τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὑπὸ τὴν μορφὴν περισσότερον τῆς συστάσεως καὶ ὀλιγώτερον τῆς ἐπερωτήσεως. Αὐτὰ πρὸ 15 ἡμερῶν. Ἐὰν ἐπρόκειτο σήμερον νὰ ἀποφασίσωμεν περὶ τῆς μορφῆς, ὑπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐφέραμεν τὸ θέμα, θὰ τὸ ἐφέραμεν περισσότερον ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ὀλιγώτερον ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς συστάσεως. Διότι εἰς τὸ χρονικὸν διάστημα, ποὺ ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τῆς ἀναδείξεως τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Παπανδρέου μέχρι σήμερον, ὑπάρχουν μερικαὶ ἐνδείξεις, μερικὰ δείγματα, ὡς ἐσημειώθη καὶ εἰς τὸν τύπον καὶ φοβούμεθα μήπως γίνομεν μάντεις κακῶν, ἀλλὰ ἐνθυμούμεθα πάντοτε τὸ ἀρχαῖον ρητὸν ὅτι: «....... ὁ λέων». Μέσα εἰς αὐτὰς τὰς ὀλίγας ἡμέρας ἡ Κυβέρνησις ἀπέρριψεν οὐσιαστικὰ τὸ αἴτημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἀξίζει νὰ σημειωθῇ ὅτι δὲν ἦτο αἴτημα μιᾶς πτέρυγος τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἦτο καθολικὸν αἴτημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 20% καὶ τῶν συντάξεων κατὰ 30%. Ἡ Κυβέρνησις ἐμπῆκεν ἐπίσης εἰς ἕνα παιχνίδι μὲ τοὺς ἐγκαθέτους τῆς ἐργοδοσίας καὶ ὄχι μόνον τῆς ἐργοδοσίας, διότι ἤδη ἔχουν ἀποκαλυφθῆ εἰς τὸν τύπον καὶ εἶναι δημοσίως γνωσταὶ αἱ σχέσεις, ποὺ αὐτὴ ἡ περιβόητη τάχατες ἡγεσία τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἔχει καὶ μυστικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἑλληνικὰς καὶ ὑπερατλαντικάς. Τρίτον θέμα εἶναι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τοῦ θέματος τῶν λαϊκῶν ἀγώνων, ἀπέναντι τοῦ θέματος τῆς μεγάλης πορείας, τὴν ὁποίαν ὅλος ὁ τύπος ἐσημείωσε καὶ ἡ ὁποία θέτει καὶ μερικὰ εὐρύτερα προβλήματα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν δημοκρατικὴν Κυβέρνησιν καὶ μὲ τὰς μάζας. Εἶναι πολὺ ἐνθαρρυντικὴ ἡ ἀνησυχία, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τοὺς κόλπους τῆς πλειοψηφίας. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι πολλὰ ἀπὸ αὐτά, ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπηχοῦν ἀναμφισβητήτως τὰς σκέψεις καὶ τὰς προσδοκίας πολλῶν ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας. Διότι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν ἀγώνων τῶν τελευταίων χρόνων κοινὸν ὑπῆρξε τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως κατὰ 20 καὶ 30 τοῖς ἑκατόν. Καὶ ἐνθυμούμεθα ἀκόμη τὴν ἀπήχησιν ἀπὸ τὰς συγκεντρώσεις, τὰ ἐργατικὰ συλλαλητήρια, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ προτροπὴ εἰς τοὺς ἐργάτας νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων δὲν προήρχετο μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας. Συνεπῶς ὀρθῶς ἐκδηλώνομεν τὴν ἀνησυχίαν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ σᾶς περιαγάγῃ εἰς μίαν ἀντιδικίαν πρὸς ἡμᾶς. Διότι θέτομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐθέτομεν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων χρόνων. Ἡ ἀνησυχία σας ὀφείλει νὰ στραφῇ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ νὰ ἀποτελέσῃ στοιχεῖον πιέσεως πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία νὰ παραμείνῃ ἐντὸς τῶν πλαισίων ἐκείνων διὰ τὰ ὁποῖα ἐδεσμεύθη ἐνώπιον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω αὐτὸ τὸ φαινόμενον τῆς πορείας. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων ἐζητοῦσε μίαν συνέντευξιν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸν συναντήσῃ; Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐδέχετο τὸν σύνδεσμον τῶν βιομηχάνων. Ἐὰν ἡ Ἕνωσις τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν ἐζητοῦσε μίαν συνέντευξιν, θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἀμφιβάλῃ ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ τὴν ἔδιδεν αὐτοστιγμεί; Ὄχι. Ὅταν ξεκινοῦν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, 60.000 ἐργάτες καὶ ὑπάλληλοι ποῦ εὑρίσκεται πρῶτον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας;

§86Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὸ γραφεῖον του.

§87Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Καὶ δεύτερον, δικαιούμεθα νὰ θέσωμεν τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἰς τὴν συνείδησιν αὐτῶν τῶν 60.000 ἢ 100.000 ἐργατοϋπαλλήλων, εἰς τὴν συνείδησιν αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωσε δείγματα εἰς αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα, ἐδέχετο τοὺς πολίτας, ἤνοιξεν ὑπηρεσίας. Ὅταν ἕνας ὁλόκληρος κόσμος 60 ἢ 100 χιλιάδων ἐργατοϋπαλλήλων ξεκινάει, θὰ ἦτο ὑπερβολὴ νὰ θεωρήσῃ ὅτι ἦτο ὑποχρέωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοὺς δεχθῇ, διότι ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως; Καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, κακῶς ἐκάματε καὶ εἶσθε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καὶ περιβάλλεσθε ἀπὸ τοὺς μανδαρίνους τῆς ὑπηρεσίας σας. Σεῖς ὠφείλατε νὰ ἦσθε ἐκεῖ διὰ νὰ παραλάβετε τὸ ψήφισμα καὶ διὰ νὰ δώσετε μίαν ἀπάντησιν εἰς τοὺς ἐργάτας. Καὶ διὰ νὰ παίξῃ ὁ κ. Νόβας αὐτὸ τὸ παιγνίδι, δὲν θέλω νὰ τὸ χαρακτηρίσω, νὰ παίξῃ αὐτὸ τὸ παιγνίδι τὸ τόσον κατώτερον καὶ τοῦ εὐγενοῦς κ. Νόβα, νὰ ὑποσχεθῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι διαλυθῆτε ἡσύχως τὸ αἴτημά σας θὰ διαβιβασθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐγὼ ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ τὸ φέρω αὔριον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς τὸ θέμα ἔχει εὐρυτέραν σημασίαν, ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἐσκεμμένης ἐνεργείας. Ἠμπορεῖ νὰ ὑποθέσῃ κανείς, ὅτι κανεὶς ἐκ τῶν κ. Ὑπουργῶν δὲν συνέλαβε τὴν ἀξίαν ποὺ θὰ εἶχεν αὐτὴ ἡ συμπεριφορά. Δὲν θέλω νὰ τῆς ἀποδώσω ἔννοιαν μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ περιέχεται εἰς τὴν λέξιν «ἐσκεμμένη». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν εἶναι 60.000 ἐργατοϋπάλληλοι, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ διὰ νὰ τοὺς δεχθῇ; Συνεπῶς ἡ ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως ἔχει μίαν ἔννοιαν, δι’ αὐτὸ λέγω ἐσκεμμένη καὶ ἡ ἔννοια αὐτὴ δὲν τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ εἰλικρινῶς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, διότι οἱ ἐργάται ἔδωσαν τὸ αἷμα τους διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς κοινωνικῆς προόδου εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅποιος νομίζει ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ κοινωνικὴ πρόοδος χωρὶς τοὺς ἐργάτας, αὐτὸς ἀπατᾶται. Καὶ ὁ μεγάλος ἀγὼν διὰ τὴν Δημοκρατίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐγνώρισε τὴν ἀφετηρίαν του ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ξηλώθηκαν τὰ πεζοδρόμια τῆς «Ὁμονοίας», ἀπὸ τὴν ἱστορικὴν ἀπεργίαν τῶν οἰκοδόμων, διότι τὸ ἀστυνομικὸν αὐτὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν ἀπεργίαν τῶν μαζῶν, διότι οἱ ἐργάται αὐτοὶ ἔδωσαν τὸ αἷμα τους καὶ διεκδικοῦν θέσιν εἰς τὴν ζωήν. Σεῖς ἠθελήσατε νὰ ἀναφερθῆτε εἰς τὸ αἴτημα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ ἤλθατε καὶ ἐπαρουσιάσατε καὶ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ φαντάζεσθε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κοινωνικὴ δικαιοσύνη μὲ αὐτὸ τὸ ἄθλιον ἐπίπεδον τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῆς ἐργατικῆς τάξεως; Στοιχειώδης ἔλλειψις πολιτικότητος καὶ δημοκρατικῆς συνεπείας ἀπέναντι εἰς τὴν τάξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐπρωτομάχησεν εἰς τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς καὶ ἔδωσε τὸν τόνον εἰς τὴν σκληρὰν φάσιν τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ. Σήμερον καὶ ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς εἶναι ἀνένδοτος, ἀλλὰ εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ΕΡΕ οἱ ἐργάτες ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ ἔδωσαν τὸ παρὸν εἰς τὴν μάχην καὶ δὲν πρόκειται αὐτὸ νὰ τὸ ξεχάσετε καὶ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τοῦτο, διότι ὀφείλετε νὰ ἦσθε καὶ σύμβουλοι τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ θέματα αὐτὰ καὶ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι αὐτὸ τὸ καταγράφει ἡ ἐργατικὴ τάξις εἰς τὸ παθητικόν σας. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς ὅλους τοὺς λόγους τῆς Κυβερνήσεως ἀκούει κανεὶς μὲ ἱκανοποίησιν νὰ ἀναφέρεται, ὅτι εἰς τὸ ἐπίκεντρον τῆς πολιτικῆς της εὑρίσκεται ὁ παράγων ἄνθρωπος. Εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ ἀνεκαλύφθη ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ τέλους, ὕστερα ἀπὸ ὅλα τὰ σοσιαλιστικὰ κράτη καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ στραφῇ ἡ στοργὴ καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπον. Ἀλλὰ ποῖος ἄνθρωπος καὶ πῶς θὰ ἐκφρασθῇ ἡ στοργὴ πρὸς τὸν ἄνθρωπον, δηλαδὴ ἡ ἀντιστοιχία τῶν ἐπαγγελιῶν πρὸς τὴν πρᾶξιν; Ὅταν αἱ μέχρι τοῦδε ἐνέργειαί σας παγιοποιοῦν οὐσιαστικὰ ἕνα καθεστώς, ποὺ ὑφίσταται, μικρὰν ἀπόκλισιν ἀπὸ τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐμφανίζουν αἱ ἐνέργειαί σας, ποῦ εἶναι ἐπὶ τέλους αὐτὸς ὁ παράγων ἄνθρωπος; Προχθὲς ὑπῆρξε μία ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τοῦ ἐργοστασίου Τσαούσογλου καὶ σᾶς ἐπεσκέφθη μία ἐπιτροπὴ ἐργατῶν καὶ ἐδέχθητε τοὺς ἐργάτας τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ καὶ ὀρθῶς ἐπράξατε. Γνωρίζετε περὶ τίνος ἐπρόκειτο; Εἶχον ξεκινήσει τὴν ἀπεργίαν τὰ 59 παιδιὰ τοῦ μηχανουργείου, μαθητευόμενοι, οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔπαιρναν ἡμερομίσθιον 24 δραχμῶν καὶ μὲ ὅλον τὸν φόβον τῆς ἐργοδοτικῆς τρομοκρατίας καὶ μὲ ὅλην τὴν ἱστορίαν ποὺ ἐπηκολούθησε τὴν ἐργατικὴν κινητοποίησιν καὶ νὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, αὐτὰ τὰ παιδιὰ ἔκαμαν ἀπεργία. Ἐζοῦσαν μὲ τὶς 24 δραχμὲς καὶ ἐσπούδαζαν πρὸς δόξαν τῆς δωρεὰν παιδείας καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ σπουδάζοντας εἰς τὰ νυκτερινὰ σχολεῖα ἐπλήρωναν 2.500 δραχμὰς τὸ χρόνο καὶ μὲ τὶς 24 δραχμὲς ἐκάλυπταν ὅλες τὶς ἀνάγκες, τὸ πῶς, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Καὶ τὶ ἐζητοῦσαν; Μίαν αὔξησιν 4 δραχμῶν καὶ δὲν τοὺς δίδουν, τοὺς δίδουν τὸ 12%. Διότι ἀπὸ τὰς 24 ἕως τὰς 28 δρχ. αἱ 4 δραχμαὶ εἶναι πολλαί. Καὶ λέγομεν, ὅτι εἶναι μαθητευόμενοι. Αἱ στατιστικαὶ δείχνουν ὅτι τὰ παιδιὰ τῆς ἡλικίας κάτω τῶν 16 ἐτῶν τὰ ἐργαζόμενα εἶναι 40.000. Καὶ ξεύρετε τὶ μαθητευόμενοι εἶναι αὐτοί; Εἶναι μαθητευόμενοι ποὺ οὐσιαστικὰ ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρονικὸ διάστημα ἀσκήσεως 6 μηνῶν ἕως ἓν ἔτος κάμνουν τὴ δουλειὰ τοῦ τεχνίτου. Ὁ Μπουκουβάλας ὁ Μιχάλης, κύριοι συνάδελφοι εἶναι ἄνθρωπος καὶ εἶναι 16 χρόνων. Διότι πρέπει νὰ ἀκοῦμε εἰς τὸν παράγοντα ἄνθρωπον. Αἱ στατιστικαὶ εἶναι κάτι γενικόν, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν συγκεκριμενοποίησιν καὶ τῶν ἀνθρώπων. Ἐπαναλαμβάνω ὁ Μιχαὴλ Μπουκουβάλας εἶναι ἄνθρωπος καὶ ἔχει προϋπηρεσίαν δύο χρόνων. Δηλαδὴ ἐργάζεται ἀπὸ 14 χρόνων καὶ ἔχει τὴν εἰδικότητα τοῦ ὀξυγονοκολλητοῦ μὲ ἡμερομίσθιον 25 δραχμῶν καὶ εἶναι ἡ ἐργασία αὐτὴ ἀπὸ τὰς πλέον ἐπικινδύνους ἐργασίας. Καὶ ὅμως τὸ παιδὶ αὐτὸ τῶν 14 ἐτῶν ἢ τῶν 16 ἐτῶν ζῆ μὲ αὐτὸ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 25 δραχμῶν καὶ κάμνει μίαν ἀπὸ τὶς δυσκολώτερες δουλειὲς καὶ οὐσιαστικὰ εἶναι εἰς τὴν θέσιν τοῦ τεχνίτου. Ἀλλὰ μήπως εἶναι μόνον ὁ Μιχάλης Μπουκουβάλας; Ἑκατοντάδες χιλιάδες ἄνθρωποι ἐργάζονται ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ποὺ ἐργάζεται ὁ Μιχάλης Μπουκουβάλας.

§88Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Μιχάλης Μπουκουβάλας, ὄνομα ὡραῖο καὶ ἡρωϊκό!...

§89Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι θὰ ἀποτελέσουν τὸ ἐπίκεντρον τῆς προσοχῆς της. Ὁ Ἀνδρέας Γιαννόπουλος, ἐργάζεται καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἰδίαν ἐπιχείρησιν. Εἶναι τώρα 14 ἐτῶν καὶ ἔχει ἓν ἔτος προϋπηρεσίαν. Ἀπὸ 13 ἐτῶν, δηλαδή, ἐργάζεται ὡς χειριστὴς πρέσσας. Ὁ Ἀνδρέας Γιαννόπουλος, λαμβάνει μόνο 24 δρχ. τὴν ἡμέρα. Τί κάμνει ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτὰ τὰ παιδιά; Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει μία τεραστία ἀντίφασις μεταξὺ τῶν ὡραίων λόγων τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν πράγματι συμβαινόντων. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀναφέρω αὐτὰ ὠθούμενος ἀπὸ ἐλατήρια κακοπιστίας. Ὡς κακοπίστους δὲν θὰ μᾶς πιάσετε ποτέ. Κἄθε θετικὸν μέτρον τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὸ ἐπαινοῦμεν. Θὰ στηλιτεύωμεν, ὅμως, κᾶθε παράλειψιν καὶ μὲ δριμύτητα θὰ σᾶς κατηγοροῦμεν ὅταν λησμονῆτε τὰς ὑποσχέσεις σας, ὅπως συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὸ θέμα τῶν νέων ἐργαζομένων. Πράγματι προχθές, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐξέφρασε τὴν ἀνησυχίαν του, ὅταν ἐπληροφορήθη ὅτι οἱ μαθητευόμενοι λαμβάνουν ἡμερομίσθιον 24 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Δὲν θὰ ἐξετάσω τώρα διατὶ ἡ ἀνησυχία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μετεφράσθη εἰς συγκεκριμένα μέτρα. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ συζητήσωμεν εἰς ἄλλην στιγμήν. Θέλω νὰ θίξω μόνον τὸ ἑξῆς: Οἱ νέοι ἐργαζόμενοι ἀνέρχονται εἰς 340.000. Οἱ ἡμίσεις ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἡλικίαν κάτω τῶν 19 ἐτῶν. Εἶναι δυνατὸν δηλαδή, νὰ εἶναι καὶ 15 καὶ 14 καὶ 13 ἐτῶν. Δύνασθε νὰ ἀντιληφθῆτε ποία ἐκμετάλλευσις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται εἰς βάρος αὐτῶν τῶν παιδιῶν, ὅταν μάλιστα εἶναι δεδομένον ὅτι οἱ Ἐπιθεωρηταὶ Ἐργασίας κάνουν πάντοτε στραβὰ μάτια, ὅταν πλησιάζουν εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἢ τὴν ἐπιχείρησιν. Συνήθως οἱ ἐργοδόται εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἀποκρύπτουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ διὰ νὰ μὴ προβληθοῦν τὰ αἰτήματά των. Ὁ ἀριθμὸς 340.000 εἶναι ἕνα στατιστικὸν δεδομένον ποὺ δύναται νὰ ἀναφερθῇ χωρὶς νὰ συγκινήσῃ ἰδιαιτέρως. Γιὰ σκεφθῆτε, ὅμως, πόσα δράματα κρύβονται πίσω ἀπὸ κᾶθε παιδὶ ἐκ τῶν 340.000 παιδιῶν ποὺ ἐργάζονται. Δύνασθε νὰ φαντασθῆτε ποῖον εἶναι τὸ δρᾶμα τῶν παιδιῶν ποὺ ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ ἐργασθοῦν καὶ διὰ νὰ σπουδάσουν; Ἔρχονται μὲ ὄνειρα εἰς τὴν Πρωτεύουσαν διὰ νὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ πιστεύουν ὅτι κἄποιαν θέσιν δικαιοῦνται νὰ εὕρουν εἰς τὴν κοινωνίαν τῆς αὔριον. Ἀφήνουν πίσω, ἀδελφές, ἀνημπόρους γονεῖς καὶ πιστεύουν ὅτι ἐδῶ θὰ εὕρουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ τοὺς ἐνισχύσουν. Ἔρχονται, ὅμως, ἐδῶ καὶ λαμβάνουν ἡμερομίσθιον 24 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Ποία, λοιπόν, εἶναι ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως δι’ αὐτὰ τὰ παιδιά; Ἰδοὺ ποία εἶναι. Ἓξ φορὰς ἐζήτησαν οἱ μαθηταὶ τῆς νύκτας, ἡ συμπαθεστάτη, αὐτὴ τάξις, νὰ ἴδουν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ δὲν τὰ κατάφεραν. Τὰς τρεῖς μάλιστα φορὰς εἶχον—μὲ πληροφόρησαν—συγκεκριμένο ραντεβοῦ καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν τοὺς ἐδέχθη. Πληροφοροῦμαι, ὅτι τώρα, κατῆλθον εἰς ἀργίαν πείνης.

§90Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἦτο διὰ τὸ 7ον ἔτος!

§91Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, ὅτι δὲ θὰ πρέπει νὰ μὴ μάθουν ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μάθουν. Ἡμεῖς στουρνάρια δὲν τοὺς θέλομεν καὶ οἱ τελευταῖοι ποὺ δὲν θὰ τὸ ἤθελαν εἶναι οἱ ἴδιοι. Ὑπάρχουν, ὅμως καὶ ἄλλαι λύσεις πέραν ἀπὸ τὸ 7ον ἔτος τῶν σπουδῶν. Νὰ προστεθῇ π.χ. μία ὥρα διδασκαλίας τὴν ἡμέρα. Νὰ καταργηθῇ τὸ μάθημα τῆς γυμναστικῆς ἀφοῦ εἶναι δεδομένον ὅτι τὰ παιδιὰ αὐτὰ ὅλην τὴν ἡμέρα ἐργάζονται καὶ συνεπῶς γυμνάζονται.

§92Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καθιεροῦται ἡ 9ετὴς ὑποχρεωτικὴ Παιδεία.

§93Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸν ὕμνον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ποὺ ἔπλεξε προχθές, προκειμένου περὶ τῶν ἐφοπλιστῶν. Ἐγένετο ὑπὸ τύπον εὐφυολογήματος. Ἀλλὰ ὑπὸ τὸν τύπον αὐτὸν πολλάκις λέγονται τὰ σοβαρώτερα πράγματα. Διὰ τοὺς ἐφοπλιστάς, λοιπόν, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ πλέξῃ ὕμνον. Δὲν ἠκούσαμεν, ὅμως, ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ὕμνον καὶ διὰ τοὺς ναυτεργάτας. Ἔκαμεν ὕμνον διὰ τοὺς ναυτεργάτας ὁ κ. Μπίρης καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν του. Ἀλλὰ δὲν δίδω εἰς τὸ ἐπεισόδιον ἰδιάζουσαν σοβαρότητα. Ποῦ εἶναι ὁ ὕμνος πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν; Ποῦ ἡ στοργὴ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου; Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει, εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἐργάτης, ὁ ἄνθρωπος δηλαδή, ἀποτελεῖ τὸ ἐπίκεντρον τῆς προσοχῆς της. Εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, ἀφιερώθη ἕνα τμῆμα διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Καὶ ἀνεγράφησαν εἰς αὐτὰς διὰ τοὺς ἐργάτας ὡραῖα λόγια ἂν καὶ ἐν πολλοῖς εἶναι κάπως ἀόριστα. Ὅταν ὅμως ἦλθον πρὸ τοῦ Πρωθυπουργικοῦ Γραφείου 60–100 χιλιάδες ἐργάται, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν τοὺς ἐδέχθη. Νὰ λοιπὸν ποῦ ἔγκειται ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, εὐθύνη ἀνακύπτουσα ἐκ τῶν ἰδίων αὐτῆς διακηρύξεων καὶ ἐπαγγελιῶν. Θὰ φέρω ἀκόμη ὡς ἕνα παράδειγμα τὴν κατηγορίαν τῶν νέων ἰατρῶν. Ὡς γνωρίζετε, ὁ ἰατρὸς σπουδάζει ἐπὶ 6 ἔτη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ 3 ἢ 4 ἔτη διὰ νὰ λάβῃ μίαν εἰδικότητα. Ἀκοῦστε ποῖον εἶναι τὸ οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα τῆς μακροχρονίου αὐτῆς σπουδῆς. Οἱ Ἐπιμεληταὶ λαμβάνουν 2.300 δρχ. τὸν μῆνα καὶ ἐργάζονται FOOLTIME, δηλαδὴ ἡμέρα καὶ νύκτα. Ὅσοι εἴχατε τὴν ἀτυχίαν νὰ καμφθῇ ἡ ὑγεία σας καὶ νὰ εἰσέλθετε εἰς Νοσοκομεῖον, ἀσφαλῶς ἐγνωρίσατε ὑπὸ ποίας σκληρὰς συνθήκας ἐργάζονται οἱ ἰατροὶ αὐτοί. Πρόκειται πράγματι περὶ ἡρωϊκῶν σκλάβων ποὺ μαζὶ μὲ τὸ κατώτερον ὑγειονομικὸν προσωπικὸν εἶναι ἄγγελοι στοργῆς πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς. Καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ τυχεροί. Διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νέοι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς εἰδικεύσεώς των δὲν λαμβάνουν οὔτε μίαν δραχμήν. Θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸν χρόνον νὰ λύσῃ αὐτὰ τὰ ζητήματα. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶχε τὸν χρόνον εἰς τὴν διάθεσίν της νὰ λύσῃ αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἔπρεπε, ὅμως, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ τὰ θέσῃ, καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς γενναίας λύσεις καὶ νὰ μὴ μένῃ ὠχυρωμένη πίσω ἀπὸ προσχήματα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ὑπονομεύσουν τὸ ἱερώτατον αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὅλοι ἀκούσαμεν προχθὲς τὸν κ. Ζίγδην, λέγοντα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ζήσῃ μέσα εἰς τὰ πλαίσια μιᾶς ἐκβιομηχανίσεως. Ἡ παράταξίς μας μάχεται ἀπὸ ἐτῶν διὰ νὰ γίνῃ συνείδησις ἡ ἀλήθεια αὐτή. Ἔφθασεν ἡ ὥρα νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ ἀλήθεια αὐτὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§94Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Εἰρωνεύεσθε, κ. συνάδελφε, τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ζίγδη, ὅπως εἰρωνευθήκατε καὶ προχθὲς παρομοίαν δήλωσιν περὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅμως, ὅτι ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, συντηρεῖται χωρὶς καμμίαν ἐνίσχυσιν καὶ εἶναι ὁ μόνος κλάδος τῆς οἰκονομίας ὅπου καταβάλλονται ἱκανοποιητικὰ ἡμερομίσθια.

§95Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡμεῖς, ποτὲ δὲν εἰρωνευθήκαμε καμμίαν προσπάθειαν τείνουσαν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἁπλῶς ἐπισημαίνομεν τὰς παραλείψεις σας καὶ λέγομεν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνωνται μόνον πρὸς τοὺς ἐφοπλιστάς.

§96Σ. ΜΠΙΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Καὶ τώρα εἰρωνεύεσθε τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας ἡ ὁποία προσπάθεια, ὅπως ξεύρετε, εἶναι ἐν τῇ γενέσει της.

§97Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ θὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς ἄλλην ὥραν. Πρέπει ὅμως νὰ εἴπω μίαν ἀλήθειαν. Ὅτι τὸ ἔργον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, βασίζεται εἰς τὴν σκληροτάτην ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν οἱ ἐφοπλισταὶ ἐπὶ τοῦ πληρώματος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα. Ὅταν συμφωνοῦμεν μὲ τὸν κ. Ζίγδην, ὅτι τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος ἀνήκει εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν, ἐρωτῶμεν, ποῖος θὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐκβιομηχάνισιν ταύτην; Κάποτε ἀπὸ τῆς θέσεως τῆς δεξιᾶς ἐξεπέμπετο ἡ ἀντίληψις ὅτι ἀποτελεῖ εὐλογίαν διὰ τὸ Ἔθνος ἡ μετανάστευσις. Καὶ ἦλθεν ἤδη ἡ στιγμὴ νὰ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης, ὅτι ἡ μετανάστευσις ἀποτελεῖ αἱμορραγίαν. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων συνάπτεται ἀμέσως μὲ τὸ θέμα τῆς ἐκβιομηχανίσεως καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Καὶ ποία λύσις δίδεται;

§98Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅπως θέτετε γενικῶς τὸ θέμα μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τάχιστα. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν ἑξῆς περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν γνωρίζω ἐκ πείρας, διότι ἤμην δικηγόρος τῆς ὑποθέσεως, ὅτι ἕνας τσαγκάρης ἀνήκων μάλιστα εἰς τὸ κόμμα σας, θέλων νὰ μάθῃ τὴν τέχνην εἰς 5 νεαρούς, προσέλαβε αὐτοὺς καὶ μετὰ διετίαν κατέθεσεν ἀγωγήν, διότι δὲν εἶχε νὰ τοὺς πληρώσῃ καὶ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ χάσῃ καὶ τὶς μηχανές του καὶ τὸ μαγαζί του ὁλόκληρον. Καὶ αὐτὸ διότι δὲν εἶχεν οὔτε καὶ τὰς 24 δραχ. νὰ τοὺς καταβάλῃ. Τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἱδρύσεως ἐπαγγελματικῶν σχολῶν καὶ τὴν δαπάνην τῆς μαθητεύσεως νὰ τὴν λαμβάνῃ τὸ Κράτος.

§99Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ παράδειγμά σας πιθανὸν νὰ ἀποτελῇ ἐξαίρεσιν. Τὸ κόμμα μας ἔχει ἐπεξεργασθῆ ἀπόψεις διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιοτεχνίας. Τὸ ὅλον θέμα δι’ ἡμᾶς δὲν τερματίζεται εἰς τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Αἱ σκέψεις αὐταὶ ὁδηγοῦν εἰς ἕνα πρῶτο συμπέρασμα. Καὶ τὸ συμπέρασμα αὐτὸ εἶναι ὅτι εἰς τὰ πλαίσια τῆς σημερινῆς πορείας πρὸς δημοκρατικὴν ἀναγέννησιν τῆς πατρίδος, εἶναι ἀνάγκη τὰ αἰτήματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διαφορετικὰ νὰ γίνουν ἀντιληπτὰ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι αἱ ἐργατικαὶ διεκδικήσεις πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὄχι ὡς φιλανθρωπικὰ αἰτήματα, ἀλλὰ ὡς δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων. Ὡς ἱερὰ διεκδίκησίς των, ποὺ τοὺς παρέχει ἡ σύγχρονος ἐξέλιξις τῆς ζωῆς. Εἴμεθα εἰς τὸ 1964 καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις παίζει ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὰς ὑποθέσεις τῆς πατρίδος. Ἀνάλογος δὲ θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἡ συμμετοχή της εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, καὶ εἰς ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ἐθνικῆς δραστηριότητος. Ἡ μεταβολὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, ὥστε νὰ περάσωμεν εἰς τὴν σφαῖραν τῶν πραγματοποιήσεων μέσα εἰς τὴν ζωήν. Καὶ τοῦτο δὲν προέρχεται μόνον ἀπὸ τὰ σοσιαλιστικὰ κράτη, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἀνεπτυγμένα καπιταλιστικὰ κράτη, ὅπως ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς δρόμον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὅπου ἡ ἐργατικὴ τάξις παίζει ἕναν ἰδιόρρυθμον ρόλον. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὰ κυβερνητικὰ μέτρα πρέπει νὰ ἐκδηλωθοῦν ἐπὶ 4 ἐπιπέδων. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῶν αὐξήσεων δὲν θὰ πρέπει, ὡς ὀρθῶς ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Στρατῆν, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας, ἀλλὰ ὀφείλει νὰ ἔλθῃ διὰ νόμου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ ἀναλάβῃ τὸ θέμα αὐτὸ πρὸς λύσιν ὑπὸ τὴν γενικὴν ἀξίωσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας εἰς τοὺς συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμούς, διὰ τοὺς ὁποίους εἰδικώτερον θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λόγια. Τὸ τρίτον εἶναι ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις ὡρισμένων ἐκκρεμοτήτων ἀπὸ ἕνα παρελθὸν ὀξύτατα ἀντεργατικὸν καὶ ἀντιδημοκρατικόν, ὅπως εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ Ν. 2039. Καὶ τὸ τέταρτον ἡ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἔχετε καλυτέραν ἀπὸ ἐμὲ ἀντίληψιν περὶ τοῦ ποῦ εὑρίσκεσθε, ἐκάματε μίαν μεταβολὴν εἰς τὰς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ δὲν ἐλύσατε τὸ πρόβλημα. Καὶ εἶναι γενικὴ ἡ πεποίθησις καὶ θὰ ἦτο τίτλος τιμῆς διὰ σᾶς, ἐὰν ἠμπορέσετε νὰ τὴν μεταβάλετε. Καὶ δὲν θὰ ἦτο τίτλος τιμῆς διὰ σᾶς, ἐὰν αὐτὴν τὴν κατάστασιν τὴν ἀνεχθῆτε. Ὑπάρχει ἡ γενικὴ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ δὲν εἶναι Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἀλλὰ Ὑπουργεῖον Ἐργοδοσίας. Εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, εἶναι ὑπάλληλοι τῶν μεγάλων συμφερόντων, μὲ φωτεινὰς βεβαίως ἐξαιρέσεις. Συνεπῶς ἕνα πρῶτον πρόβλημα εἶναι ἡ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὰς ἐξυγιασμένας ἐργατικὰς ὀργανώσεις, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπίλυσις τῶν ποικίλων προβλημάτων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον προηγουμένως καὶ τὸ ἐσημείωσαν καὶ ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόκλισις ἀπὸ τὰς κυβερνητικὰς ἐπαγγελίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ αἴσχους αὐτοῦ ποὺ λέγεται ἡγεσία Συνδικάτων. Ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς, τῆς πλειοψηφίας. Κρίνετε μὲ τὸ κριτήριον τοῦ ἀνενδότου τὰς δηλώσεις αὐτὰς ποὺ προέρχονται ἀπὸ κυβερνητικῶν πηγῶν. Τί κατηγγέλθη; Καὶ τί ἐγράφη εἰς τὸν τύπον; Ὅτι ὀλίγην ὥραν πρὶν ἀπὸ τὴν συνάντησιν μὲ τὰ 115 Σωματεῖα ἐγένετο δεκτὴ ἀντιπροσωπεία τῶν Μακρήδων καὶ ἐγένετο συζήτησις περὶ τῶν ἰδεολογικῶν ὁρίων τοῦ ἀγῶνος, περὶ τοῦ ὅ,τι πρέπει νὰ τεθῇ ἕνας φραγμὸς εἰς τὴν διείσδυσιν τοῦ Κομμουνισμοῦ. Καὶ εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν τῶν φρικτῶν καταγγελιῶν, τοὺς αἱμοσταγεῖς αὐτοὺς τυράννους, τοὺς λωποδύτες, τοὺς Μακρῆδες, τοὺς ἐγκαθέτους, ἔναντι αὐτῆς τῆς καταπληκτικῆς πληροφορίας, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ τὴν ὀργὴν οἱουδήποτε ἀνθρώπου, ὑπῆρξεν ἡ δήλωσις αὐτή. (Ἀναγινώσκει).

§100Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ νὰ ἐπαναλάβετε καὶ σεῖς μίαν πληροφορίαν τοῦ τύπου, ἡ ὁποία εἶναι νὰ διαμορφώσῃ εἰς τὴν αἴθουσαν μίαν ψευδῆ ἐντύπωσιν καὶ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν μίαν ἐντύπωσιν καθ’ ὅλα ἀνακριβῆ. Εἶναι γεγονός, ὅτι παρουσιάσθησαν πρόεδροι ἐργατικῶν κέντρων καὶ ὁμοσπονδιῶν, συνοδευόμενοι ἀπὸ δύο συναδέλφους τῆς Ε.Κ., ποὺ κατὰ σύμπτωσιν εἶναι καὶ αὐτοὶ ἐκπρόσωποι ὀργανώσεων καὶ τότε ἐδέχθη ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ πληροφορία ἐταυτίσθη μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. ἐπὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ θέματος. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ μακρὰν τῆς ἀληθείας τοῦτο καὶ διαμορφώνει μίαν κατάστασιν ἀπαράδεκτον. Ἐπιθυμῶ, λοιπόν, νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἡ Ε.Κ. ἔχει διακηρύξει σαφῶς τὴν ἐκδημοκράτησιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Θέλω δὲ νὰ τονίσω, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶπεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὸν τύπον ἀλλὰ εἶπεν ἐπὶ λέξει καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς ἀντικαταστήσῃ εἰς τὸ βῆμα, νὰ κάμῃ κατηγορηματικὴν δήλωσιν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶπε: Πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα πρέπει νὰ μείνῃ μακρὰν ἀπὸ κάθε κόμμα καὶ ἐξωσυνδικαλιστικὴν ἀνάμιξιν. Ἐν συνεχείᾳ εἶπεν, ὅτι τὸ 53%, τὸ ὁποῖον ἐψήφισε τὴν Ε.Κ. ἐμπεριέχει εἰς τοὺς κόλπους του καὶ συνδικαλιστικὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Δὲν ἐταυτίσθη λοιπὸν μὲ τὸν κ. Μακρῆν καὶ μὲ τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ. Ε.Ε., ἀλλὰ ὡμίλησε περὶ μὴ ἐπεμβάσεως τῆς πολιτικῆς.

§101Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος κάμνει σύγχυσιν. Ὑπάρχουν δύο ζητήματα. Ἕνα ζήτημα εἶναι ἡ ἐπίσκεψις στελεχῶν, ἀπὸ τὴν παρέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. συνοδευομένων ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ε.Κ. Τὸ γνωρίζει. Καὶ αὐτὸ δὲν τιμᾷ καθόλου τοὺς συναδέλφους τῆς Ε.Κ., ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πρὶν γίνουν βουλευταὶ συνειργάζοντο μὲ τὸν κ. Μακρῆ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἦσαν συνένοχοι. Δὲν ξεύρω τὶ διημείφθη κατ’ ἐκείνην τὴν συνάντησιν. Ἡ ἀπάντησις ἀφορᾷ συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ὀλίγον προτοῦ δεχθῇ ὁ κ. Παπανδρέου τοὺς ἐκπροσώπους τῶν 115 Σωματείων. Καὶ εἰς τὴν ἁπλῆν Ἑλληνικήν, ἡ ἀπάντησις λέγει: «Κύριοι, τὰ ἔχετε κάμει θάλασσα, κατὰ κἄποιον τρόπον. Πρέπει νὰ γίνῃ κἄποιος ἐξωραϊσμός, Ἐλᾶτε μαζί μου, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐσιαστικὴ ἀλλαγή».

§102Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, τί ἐγένετο κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν. Αὐτὰ ποὺ ἀνεγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας δὲν εἶναι ἀληθῆ καὶ οὔτε ἐλέχθησαν.

§103Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πράγματι δὲν ἐλέχθη αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ ἀνακοίνωσις. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θέλει ἐξυγίανσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν θέλομεν, ὡς Κυβέρνησις καὶ ὡς παράταξις, εἶναι τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα νὰ πάῃ εἰς ὡρισμένον κόμμα. Μακρὰν ἡ πολιτικὴ ἀπὸ τὸν συνδικαλισμόν. Αὐτὸ θέλει ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ αὐτὸ διεκήρυξεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωσις εἰς τὴν πραγματικότητα εἶναι ψευδής.

§104Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε, θὰ πρόκειται περὶ διακοπῆς καὶ ὄχι περὶ ἀγορεύσεως ὅπως εἴδατε νὰ γίνεται σήμερον. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη, κ. Πρόεδρε, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιοῦ καὶ ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Κύρκον, ἐδημοσιεύθη καὶ χθὲς καὶ σήμερον εἰς τὰς πρωϊνὰς καὶ ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ χρησμοῦ, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη ἑρμηνείας τοῦ περιεχομένου του. Λέγει καθαρῶς τὸ δημοσίευμα, ὅτι αὐτὰ ἀνεκοίνωσεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ φέρεται εἰπὼν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐρωτῶμεν, κ. Πρόεδρε, ἔχουν ἐξουσιοδοτηθῆ οἱ κ. συνάδελφοι νὰ ἑρμηνεύουν αὐθεντικῶς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως; Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, πῶς εἶναι δυνατόν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἔχει μίαν εὐαισθησίαν, δι’ ὅ,τι δημοσιεύεται καὶ ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ σπεύδει πάντοτε καὶ ὅταν ἀκόμη εἶναι μεσάνυκτα νὰ κάμῃ δηλώσεις διὰ τῶν ὁποίων εἴτε ἐπιβεβαιώνει, εἴτε διαψεύδει, πῶς γίνεται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ μὴ ἔχωμεν ὑπεύθυνον διάψευσιν. Ἀλλὰ εἶναι ἔγκυρα καὶ προσωπικῶς ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἰς αὐτὸν ἀποδίδει τὸ δημοσίευμα τὰ λεχθέντα. Πῶς θέλετε ἐσεῖς κ. συνάδελφε, νὰ διασκεδάσητε τὴν ἐντύπωσιν, ποὺ ἐδημιουργήθη, ὅταν δὲν ἀποδίδεται εἰς ἐσᾶς τὸ δημοσίευμα, ἀλλ’ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως;

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώνωμεν κύριοι.

§106Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν.

§107ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μόνον ἡ «Αὐγὴ» τὸ γράφει.

§108Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ ποὺ διαβάζετε τὴν «Αὐγήν». Ἄς μὴ προσπαθοῦμεν νὰ δώσωμεν τὰς ἑρμηνείας μας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως οὐδέποτε θὰ ἐδέχετο νὰ τὸν ὑποκαταστήσῃ κανεὶς τοὐλάχιστον εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν δηλώσεων. Καὶ ἐκεῖ εἶναι «Μαέστρος». Ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πράγματι ριζικῶς ἀντίθετος πρὸς αὐτὸ ποὺ ἐγράφη ἤξερε τὸν τρόπον νὰ τὸ διαψεύσῃ. Ἡ ἀνακοίνωσις ἐγράφη. Ἐδόθη ἀπὸ τὸ Πρωθυπουργικὸν Γραφεῖον. Ἡ ἀνακοίνωσις εἶναι σαφής. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν —καὶ ὀρθῶς καὶ τιμῶμεν τὴν εὐαισθησίαν σας— ὅτι ἐξετέθη ἡ παράταξίς σας εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, διότι ἄλλα εἴχατε ὑποσχεθῆ. Ἠγέρθη μέγα θέμα εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς «Μακρῆδες». Οἱ «Μακρῆδες» θὰ σαρωθοῦν. Καμμία δύναμις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρατήσῃ τοὺς «Μακρῆδες». Θὰ σαρωθοῦν ἀπὸ τὸν ἑνιαῖον ἀγῶνα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐργατῶν τῶν ἀριστερῶν, τῶν κεντρώων καὶ τῶν δεξιῶν, διότι ἔχει σαπίσει αὐτὴ ἡ βρωμερὰ ὑπόθεσις τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας.

§109Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ μᾶς εὑρίσκετε συμφώνους.

§110Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Σᾶς εὑρίσκομεν συμφώνους. Σημειοῦμεν τὴν συμφωνίαν αὐτὴν καὶ περιμένομεν τοὺς καρπούς της. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀγανακτεῖτε, μὴ ἀγανακτεῖτε ἐναντίον ἡμῶν. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Εἶναι ἢ ὄχι γεγονός, ὅτι ἔδωσεν ἑκατοντάδας χιλιάδας δραχμῶν προερχομένας ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν ἐργατικῆς κατοικίας εἰς τοὺς «Μακρῆδες»; Εἶναι γεγονὸς ἢ ὄχι ὅτι διωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου ὁ κ. Φωτιάδης;

§111Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μάλιστα, ἀπὸ τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου.

§112Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀπὸ τὴν πρώτην Κυβέρνησιν. Αὐτὸ δὲν ἐλαφρύνει τὴν περίστασιν. Ἡ μεγίστη εὐθύνη τοῦ κ. Μπακατσέλου εἶναι ὅτι διωρίσθη ὁ κ. Φωτιάδης. Ζητήσατε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι εἶναι ἐγκάθετος τοῦ Μακρῆ.

§113Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ κ. Φωτιάδης, κ. συνάδελφε, δὲν ἔχει διορισθῆ ὑπ’ ἐμοῦ. Εἶναι ὑποχρέωσίς μου νὰ διορίσω ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Αὐτὸ λέγει ὁ νόμος σήμερον. Περιμένετε νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας, νὰ ἴδητε τὶ θὰ κάμωμεν καὶ μὴ σπεύδετε.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ μὴ ὑβρίζετε, κ. Κύρκο. Ὡμιλήσατε περὶ βρωμερῶν πραγμάτων.

§115Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὑβρίζω. Ἐν πλήρει συνειδήσει σᾶς λέγω ὅτι συμμετεῖχεν ὁ Φωτιάδης εἰς τὰς πλέον βρωμερὰς πράξεις τοῦ Μακρῆ. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἦτο ὑποχρεωμένος ἀπὸ τὸν νόμον. Κύριε Ὑπουργὲ συζητοῦμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐὰν δὲν θέλατε, δὲν ἠμπορούσατε νὰ καταστήσετε σαφές, ὅτι δὲν θέλετε; Δὲν τὸ ἐπράξατε. Ἀνελάβατε τὴν εὐθύνην καὶ δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους συνεργάτας τοῦ Μακρῆ. Ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε ὅτι «περιμένετε νὰ ἴδητε τὶ θὰ γίνῃ αὔριον». Θὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ τὶ θὰ γίνῃ αὔριον. Αὔριον θὰ πεταχτοῦν κλωτσηδὸν οἱ «Μακρῆδες». Διότι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εἶναι ἀπολύτως ἡνωμένη. Καὶ διότι ξεύρετε ποῦ στηρίζεται; Στηρίζεται εἰς τὰ σωματεῖα–σφραγῖδες. Καὶ κυττάξατε τὴν ἀπόδειξιν. Κατηγορήθη κἄποτε ἡ ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τὸ 1945–1946, ἡ ὁποία ἄφησε ἐποχὴν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐργατικὴν τάξιν. Ἀλλὰ εἰς τὸ 8ον συνέδριον ὑπῆρξαν 1.750 ἀντιπρόσωποι, ἐκλεγόμενοι καὶ ἐκπροσωποῦσαν 258.000 μέλη συνδικαλισμένα. Νὰ ἡ διαφορὰ ἑνὸς ἐργατικοῦ συνεδρίου καὶ μιᾶς παρασυναγωγῆς. Καὶ εἰς τὸ 14ον συνέδριον τὸ περιβόητον, τὴν ἡγεσίαν τὴν ἐξέλεξαν 258 ἀντιπρόσωποι. Καὶ ἐὰν θελήσετε διαψεύσατε καὶ ἓν ἐπὶ πλέον στοιχεῖον. Μεταξὺ τοῦ 13ου καὶ 14ου συνεδρίου, τὰ ἔξοδα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀνῆλθον εἰς 8.800.000, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Κατοικίαν, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον εἰσέπραξεν 7.400.000, ἀπὸ τὴν διεθνῆ τῶν Συνδικάτων 200.000. Καὶ ἀπὸ τὰ μέλη της, τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι συνδικαλισμένα, εἰσέπραξεν 450.000, δηλαδὴ μόνον τὰ 5%. Νὰ ποία εἶναι, ἡ κλίκα τῶν «Μακρήδων». Καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ κλίκα τῶν «Μακρήδων» ἔχει ἐφευρεθῆ ὁ ἀστυνομικὸς συνδικαλισμός. Ὑπάρχουν τὰ τμήματα ἀσφαλείας, τὰ ἐξειδικευμένα εἰς τὴν παρακολούθησιν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Λέγετε, ὅτι τὰ διαλύσατε. Αὐτὸ θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας. Ἐὰν τὰ διαλύσατε, θὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν. Καὶ τώρα, κύριοι, διὰ νὰ ἀφυπνίσωμεν τὰς ἀνησυχίας καὶ εἰς τὰς ἰδικάς σας συνειδήσεις, καὶ ξεύρομεν, ὅτι πολλὰς ἀπὸ τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας κάμνομεν ἡμεῖς, τὰς συμμερίζεσθε ἀπολύτως, διότι πράγματι, τὰς πιστεύετε, τὰς ἔχετε ἐλέγξει εἰς τὴν καθημερινὴν ζωήν, καὶ διότι πιστεύομεν εἰς τὴν καλὴν πίστιν τῶν μαζῶν, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Κέντρον, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο.

§116Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Μὲ μίαν διαφοράν... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§117Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου, νομίζει, ὅτι ἀφ’ ἧς ἔγινε Κυβέρνησις, τὰ πάντα ἠρέμησαν, ἀφ’ ἧς ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἠρέμησεν τὸ ἀστυνομικὸν κράτος, τὸ εἶπεν καὶ ὁ ἴδιος, καὶ ἔρχεται ὕστερα ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς ἐξουσίαν ὁ κόλαφος. Ἀπὸ τὰ χέρια τῆς ἐξουσίας τῆς Ε.Κ. παραδίδονται τὰ ἀρχεῖα καὶ τὰ μηχανήματα τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας μὲ τὰ ὁποῖα παρηκολουθοῦντο τὰ τηλεφωνήματα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, καὶ θὰ εἶχεν ἀξίαν πράγματι, νὰ διαβάσωμεν κάποτε τὰς μαγνητοφωνημένας ταινίας τῶν συνομιλιῶν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ —οἱ ὁποῖες— σημειώσατε καὶ αὐτὸ — δὲν ἐπῆγαν σὲ Ἑλληνικὰ χέρια. Ποία εἶναι ἡ ἀνησυχία μας, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἤρκεσεν ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐξουσίας εἰς τὴν Ε.Κ. διὰ νὰ ἠρεμήσουν τὰ πάντα, διατί δὲν ἠρέμησε καὶ ὁ Μακρῆς; Ὁ Μακρῆς εἶναι ἀνένδοτος, ὅπως ἦτο ἀνένδοτος καὶ ἐχθρὸς τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὁ Μακρῆς εἶναι ἀνένδοτος καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ ὑπάρξουν φωνὲς καὶ ἐκ τῆς παρατάξεώς σας — καὶ μὴ σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν — περὶ τοῦ ποίου τὰ συμφέροντα ὑποστηρίζει. Τὰ συμφέροντα τῆς ὀχλοκρατίας, τῆς ὀλιγαρχίας. Μήπως κακὴ εἶναι ἡ ὀλιγαρχία καὶ ὄχι ὁ Μακρῆς; Ἂς μὴ ὀχυρώνεται ἡ Κυβέρνησις πίσω ἀπὸ τυπικὰ στοιχεῖα καὶ μὴ ἰσχυρίζεται τάχα, ὅτι θὰ ἔχῃ κάποιαν διαδικασίαν, θέλομεν νὰ πᾶμε μὲ τὴν νόμιμον διαδικασίαν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν ἐπέμβασιν. Μὰ μὲ ἐπέμβασιν ἐγκατεστάθη ὁ Μακρῆς εἰς τοὺς ὤμους τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ σεῖς διὰ τῆς ἐπεμβάσεώς σας σὲ πρᾶξιν καταλυτικὴν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν θὰ κάμνετε πρᾶξιν ἄρσεως τῆς πράξεως καταλύσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Μή ὀχυρώνεσθε, ἐπαναλαμβάνω, πίσω ἀπὸ τυπικὰ στοιχεῖα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας. Κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ παταχθῇ ἡ κλίκα τοῦ Μακρῆ; Ἂν θέλετε αὐτό, ἂν θέλετε νὰ ὑπάρξῃ πράγματι ἐλευθερία τοῦ δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ, ὅπως ἐπηγγέλθητε, τὰ πράγματα εἶναι πολὺ ἁπλᾶ: Κόψετέ τους τὴ μάσα πρῶτα, ὅπως χαρακτηριστικὰ λέγουν οἱ ἐργάται, φέρτε τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, πᾶρτε τὰ προνόμια τοῦ διορισμοῦ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν διαιτητικῶν δικαστηρίων καὶ ξέρει ἡ ἐργατικὴ τάξις, πῶς θὰ ἀποκαταστήσῃ δημοκρατικὸν συνδικαλισμὸν ποὺ δὲν ἐκπορεύεται ἀπὸ κανένα συγκεκριμένον κόμμα, τὸν συνδικαλισμὸν αὐτὸν ποὺ ἡ ἰδία ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ ἡμεῖς οἱ ἀκολουθοῦντες τὴν φωνήν της, ὑποστηρίζομεν.

§118Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω καμμίαν συμπάθειαν οὔτε διὰ τὸν Μακρῆν, οὔτε διὰ τοὺς Μακρῆδες. Ἐβεβαιώσατε ἐπανειλημμένως, ὅτι οἱ Μακρῆδες θὰ σαρωθοῦν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον διεξάγετε αὐτὴν τὴν ὥραν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀποβαίνει εἰς ἐνίσχυσιν τῶν Μακρήδων. Διότι ἂν σεῖς θελήσητε νὰ ἀνέλθητε ὡς κόμμα εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν τῶν ἐργατῶν, εἶναι φυσικὸν ὅλοι οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι νὰ ἀμυνθοῦν ἐναντίον τῆς ἐπεμβάσεως, τὴ ὁποίαν προπαρασκευάζετε ἀπὸ μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος. Ἂν, λοιπόν, θέλετε νὰ ἐξοντωθοῦν πράγματι οἱ Μακρῆδες, πρέπει νὰ ἐγκαταλείψητε αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν.

§119Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Σεῖς ὀξύνετε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς σας τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιβάλλεται μία ἀπάντησις. Τὸ τί θὰ κάμωμεν ἡμεῖς, δὲν εἶσθε σεῖς ὁ ἁρμόδιος ὁ ὁποῖος θὰ κάμετε ὑποδείξεις. Ἴσως, ἡ παρατήρησίς σας ἦτο βραδυφλεγὴς καὶ κατὰ τοῦτο ἀτυχής, ἂν σᾶς ἔδιδον τὴν διακοπὴν τὴν ὥραν ποὺ μοῦ ἐζητήσατε, θὰ εὐσταθοῦσε, τώρα ποὺ τὴν κάνετε, δὲν ἔχει ἀξίαν, διότι εἶπον ἐκ τῶν προτέρων, δὲν εἴμαστε ἡμεῖς ποὺ θὰ κάμωμεν τὴν ἀνατροπήν, ἀλλὰ ἀνέλαβεν ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ ἡ ἀριστερὰ καὶ ἡ κεντρῶα καὶ οἱ ἰδικοί σας ὀπαδοί, ὄχι διότι τοὺς τὸ λέγει ἕνα κόμμα, ἀλλὰ διότι τοὺς τὸ λέγει ἡ ἰδική τους, ἡ ἐργατικὴ συνείδησις, ἡ συνείδησις νὰ προαχθοῦν τὰ συμφέροντά τους. Ἀκολουθοῦντες συνεπῶς τὴν φωνὴν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, εἴμεθα εἰς τὸ πλευρόν της καὶ τὴν βοηθοῦμεν. Εἶναι ζήτημα τιμῆς καὶ δὲν ὑπάρχουν περιθώρια ἐκμεταλλεύσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀποκατάστασις τῆς Δημοκρατίας εἰς τὰ συνδικᾶτα καὶ εἶναι αἴτημα ὄχι τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὄχι αἴτημα κομματικόν, εἶναι αἴτημα πράγματι, ἐθνικὸν καὶ λαϊκὸν ἂν θέλωμεν νὰ ἀνοίξῃ ὁ δρόμος πρὸς τὴν κοινωνικὴν πρόοδον. Ἡ κατάστασις ποὺ ὑπῆρξεν ἀπότοκος σειρᾶς ἀνωμαλιῶν μέσα στὰ συνδικᾶτα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἂν τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς ἐκκαθαρίσεως δὲν τὴν ἀναλάβῃ ὁλόκληρος ὁ λαός. Πέραν τούτου, εἶναι ἀντίληψις ὅλων γενικῶς ἀποδεκτή, ὅτι αὐτοὶ οἱ συνδικαλιστικοὶ ὀργανισμοί, τόσον γνήσιοι ἐκφρασταὶ τῶν συνδικαλισμένων ἐργατῶν, πέραν κομματικῆς τοποθετήσεως, ἀποτελοῦν σημαντικοὺς μοχλοὺς τῆς σημερινῆς προόδου. Εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῇ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρόοδος εἰς τὸν τόπον μας, καὶ πραγματοποίησις τῆς ἐπαγγελίας τῆς δημοκρατικῆς ἀνανεώσεως, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ συνεργασία μὲ ἐκπροσώπους τῶν ἐργατῶν, χωρὶς ἡ φωνὴ τῶν ἐργατῶν νὰ ἀκούεται καὶ νὰ ἀποκτήσῃ μεγαλύτερον ἠθικὸν βάρος εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν πραγμάτων εἰς τὴν πατρίδα μας. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ὁδηγήσῃ τὰ πράγματα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Φεβρουαρίου, μπαίνομεν σὲ νέαν φάσιν, ὁ λαὸς ἀπέκτησε μίαν ἐμπειρίαν, ὅτι δὲν εἶναι ὁ παθητικὸς παράγων τῶν ἐξελίξεων, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἐνεργητικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος συμμετέχει εἰς τὰς ἐξελίξεις. Ἀλλά, ἐὰν ἕνα ὑπῆρξε τὸ μέγα δίδαγμα, τὸ ὁποῖον ἐσφράγισε τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξεχασθῇ, εἶναι τὸ δίδαγμα, ὅτι μὲ τὴν πίεσιν τῆς πάλης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἑνότητος τοῦ λαοῦ, ὅλων τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ἀνοίγουν οἱ μεγάλοι δρόμοι διὰ τὴν δημοκρατικὴν ἀνάπτυξιν τῆς πατρίδος. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέγα ὅπλον ὁ λαὸς δὲν θὰ παραιτηθῇ. Ὑπῆρξεν δυστύχημα, ὅτι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς πορείας τῶν ἐργαζομένων ὑπῆρξε τοιαύτη — ἀλλὰ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν εἶναι οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταβάλουν τὰς ἀπόψεις των — ὑπῆρξεν δυστύχημα ἐπίσης, ὅτι ἐθεωρήθη, ὅτι ἡ πορεία αὐτὴ ἠνώχλησε μερικούς. Ἐγὼ δὲν ξεύρω νὰ ἠνωχλήθη κανεὶς ἀπὸ τὸ θέμα, ὅτι 100 χιλιάδες, 60 χιλιάδες ἄνθρωποι, ἔθεσαν μὲ τόσην μαχητικότητα, μὲ τόσην παλληκαριὰ καὶ εὐθύτητα τὸ δικαίωμά τους νὰ ζήσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ οἰκογένειές τους. Θὰ ἀποτελοῦσε τιμὴν καὶ διὰ σᾶς, ἂν τὸ νόημα αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐνστερνισθῆτε. Θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, ἡ πρώτη δημοκρατικὴ Κυβέρνησις, ἔπειτα ἀπὸ τόσα χρόνια, νὰ μὴ περιμένῃ τὰς ὑποδείξεις μας προκειμένου νὰ προχωρήσῃ εἰς ἕνα δρόμον, ποὺ διὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τὸν εἶχεν ἡ ἰδία προτιμήσει. Ἂν θὰ θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μείνῃ συνεπὴς εἰς τὰς ἐπαγγελίας της, ἓν εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ πορεία αὐτὴ θὰ ἔχῃ μεταβάλει τὴν στάσιν ἐπίσης τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἑνιαίων ἀγώνων, τῆς κοινῆς θελήσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως, νὰ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν της, ποὺ περιβάλλεται ἀπὸ τὴν στοργὴν ὅλου τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Δ.Α.).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§121Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη κοινωνικὴν δικαιοσύνην, ὑπεσχέθη διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεών της δικαίαν ἀμοιβὴν εἰς τοὺς ἐργαζομένους, δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὰς ὑποσχέσεις αὐτὰς καὶ τὰς ἐπαγγελίας της ἡ Κυβέρνησις τηρεῖ καὶ θὰ τηρήσῃ. Εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1963, εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ διαπιστώσῃ ποία θὰ εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀμοιβὴ τῆς δικαίας ἐργασίας, ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, ὅτι καὶ οἱ τιμάριθμοι καὶ αἱ στατιστικαὶ δὲν ἔχουν ἀπόλυτον ἀξίαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἐγγύησις τῆς ἀμοιβῆς των. Ἡ Κυβέρνησις ἀπηυθύνθη εἰς τὸ Κέντρον τῶν Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν διὰ νὰ ζητήσῃ συγκεκριμένως τὴν γνώμην του, ποία εἶναι ἡ δικαία ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας σήμερον καὶ ποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὔξησις. Τὸ Κέντρον τῶν Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, εἶπε: Ἡ παραγωγικότης εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν ἀνῆλθε κατὰ τὴν περίοδον, ὅπως τὸ ἀνέφερον καὶ οἱ συνάδελφοι, 1951–1961, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν στοιχεῖα εἰς 9,5% ἐτησίως. Κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, ἡ μέση ἀμοιβὴ ἀπασχολήσεως ἐσημείωσε ρυθμὸν αὐξήσεως 7% ἐτησίως, ἤτοι ἡ χορηγηθεῖσα αὔξησις μισθῶν ἦτο κατὰ 45% μικροτέρα τῆς βελτιώσεως τῆς παραγωγικότητος καὶ ἐζήτησε νὰ καθορίσῃ τὸ Κέντρον τῶν Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, ποία, ἀκριβῶς, θὰ ἦτο ἡ δικαία ἀμοιβὴ καὶ μᾶς εἶπε τότε, ὅτι ἐὰν ἐδίδομεν 12% θὰ ὑπερεκαλύπταμεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος. Ἡ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὴν πολιτικήν της, ἐνέκρινεν ὅλας τὰς συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ὅλας τὰς διαιτητικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν καὶ ἐξεδόθησαν τότε περίπου 30 συλλογικαὶ συμβάσεις καὶ 34 διαιτητικαὶ ἀποφάσεις. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Νόμου 3239, τὸ ὁποῖον δίδει δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐν ᾗ περιπτώσει συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας ἢ ἀπόφασις διαιτησίας ἀντιτίθεται εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, δύνανται νὰ τροποποιοῦν ἢ νὰ μὴ ἐγκρίνουν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, τὰς συλλογικὰς συμβάσεις ἢ ἀποφάσεις διαιτησίας. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν διάταξιν αὐτήν, τὰς ἐδημοσίευσε καὶ τὰς ἐκήρυξεν ὅλας ἐκτελεστάς, οὐσιαστικῶς ἠχρηστεύθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Ε.Κ., τὸ ἄρθρον αὐτὸ τοῦ Νόμου 3239 «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων». Ἐδόθησαν αὐξήσεις, ἐπαναλαμβάνω, διὰ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτητικῶν ἀποφάσεων. Αἱ κυριώτεραι ρυθμίσεις τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτητικῶν ἀποφάσεων εἶναι: α) Προσωπικοῦ γραφείων τῶν πάσης φύσεως ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἁπάσης τῆς χώρας. Ἐχορηγήθησαν αὐξήσεις μεταξὺ 12–22%. β) Προσωπικοῦ κινήσεως ἀστικῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς: Αὔξησις εἰς μὲν τοὺς βασικοὺς μισθοὺς ἐκ 10%, προσετέθησαν δὲ εἰς τὸ ἐπίδομα πολυετοῦς ὑπηρεσίας δύο, εἰσέτι, κλιμάκια τριετιῶν ἐκ 5% ἑκάστης, γ) Μυλεργατῶν ἁπάσης τῆς χώρας: Αὔξησις ἐκ ποσοστοῦ 7%. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ μισθολογίου τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ ἢ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. δ) Ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ἁπάσης τῆς χώρας: Ηὐξήθησαν κατὰ 10% οἱ βασικοὶ μισθοί, ὡς καὶ τὸ ἐπίδομα κατὰ τριετίας ἐκ 5% ἑκάστης. ε) Προσωπικοῦ Καταστημάτων Ἐμπορίου Τροφίμων: Αὐξήσεις μεταξὺ 12–15% καὶ καθιερώθη ἡ χορήγησις ἀδείας 3 ἡμερῶν, λόγῳ γάμου. στ) Ἐργατῶν Βιομηχανίας Ἐλαστικοῦ ἁπάσης τῆς χώρας: Αὔξησις ἐκ 14% καὶ παροχὴ γάλακτος εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς ἀνθυγιεινοὺς χώρους. ζ) Προσωπικοῦ Φαρμακείων ἁπάσης τῆς χώρας: Ἐχορηγήθησαν αὐξήσεις ἐκ 12–15% καὶ καθιερώθη ἡ παροχή, λόγῳ γάμου, ἀδείας ἐκ τριῶν ἡμερῶν. η) Λογιστῶν ἁπάσης τῆς χώρας: Ἐχορηγήθη αὔξησις 12–15%. θ) Ἠλεκτροτεχνιτῶν βιομηχανίας, βιοτεχνίας καὶ ἐπιχειρήσεων ἠλεκτρισμοῦ ἁπάσης τῆς χώρας: Αὔξησις 12,5%. ι) Ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων ἁπάσης τῆς χώρας: Ἀπὸ 10–14%. Χθὲς ὑπεγράφη ἐνώπιόν μου σύμβασις ἐργασίας τῶν μακαρονοτεχνιτῶν ἁπάσης τῆς χώρας. Διὰ ταύτης ἐχορηγήθη αὔξησις εἰς τοὺς ἐργαζομένους 13–15%. Ὁ ὑπογράψας ἐκπρόσωπος, ὁ ὁποῖος μετεῖχε τῶν 115 σωματείων, ὁ ὁποῖος μετεῖχε καὶ τῆς πορείας, ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν φιλεργατικὴν πολιτικήν, διότι ἀντιμετωπίζει τὰ θέματα τὰ ἐργατικὰ μὲ στοργήν, διότι πράγματι προσπαθεῖ νὰ δώσῃ τὴν δικαίαν ἀμοιβήν. Σήμερον, δι’ ἀποφάσεώς μου, ἐκηρύχθη ὑποχρεωτικὴ δι’ ἅπαντας τοὺς ἐργοδότας καὶ μισθωτούς, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς της εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἀπὸ 24 Ἰανουαρίου 1964 συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας βυρσοδεψεργατῶν ἁπάσης τῆς χώρας. Διὰ ταύτης ἐχορηγήθη αὔξησις εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἐν τῷ ἐπαγγέλματι 12–13%. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἤδη τοῦ Νοεμβρίου, εἶχεν ἀποφανθῆ, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ συλλογικὴ σύμβασις νὰ αὐξηθοῦν τὰ κατώτατα ὅρια τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 12% τοὐλάχιστον, δὲν συνεφώνησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐργοδόται καὶ ἐργάται καὶ παρέπεμψαν τὴν ὑπόθεσιν εἰς διαιτησίαν πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἢ μᾶλλον πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς ἄλλης Βουλῆς. Καὶ ἐνῷ ἀκόμη συνεζητοῦντο αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις, εἶχεν ἐκδοθῆ ἀπόφασις τοῦ Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ἡ ὁποία ἀπεδέχετο τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως. Μετεκλογικῶς, σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ἡ ὁποία ἀπεδέχθη τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐστηρίζετο, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν καὶ τὸ ὁποῖον Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, λέγει, ἐπὶ λέξει, τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῆς διενεργηθείσης ὑπὸ τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν μελέτης, προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1) Κατὰ τὴν περίοδον 1958–1961 ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ἐν τῷ συνόλῳ λαμβανομένη, ἀνῆλθεν εἰς 9,5% κατ’ ἔτος. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις εἶχε προέλθει εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ δώσῃ καὶ κἄτι ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς ἐργάτας, αὐτὸ τὸ ἐπὶ πλέον οἱ καλόπιστοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α., περιέργως, τὸ παρέλειψαν. Ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίζῃ πόσον τοῖς ἑκατὸν ἀνεβαίνουν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια μὲ τὴν προσθήκην τοῦ 15θημέρου. Καὶ ἀπαντᾷ τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν: Ἐξ ἄλλου, κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, ἡ μέση ἀμοιβὴ ἀνὰ ἀπασχολούμενον, ἐσημείωσε ρυθμὸν αὐξήσεως 7% κατ’ ἔτος. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι κατὰ τὴν τετραετίαν 1959–1961 ἡ αὔξησις τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας ἦτο μεγαλυτέρα τῆς αὐξήσεως τῆς ἀμοιβῆς αὐτῆς. 2) Ἡ ἀποφασισθεῖσα ἤδη αὔξησις ἐκ 12% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ἡμερομισθίων, ὁμοῦ μετὰ τοῦ ζητουμένου «ἐπιδόματος ἀδείας» θὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τοῦ συνολικοῦ κόστους ἐργασίας κατὰ 15,98% κατὰ γενικὸν μέσον ὅρον. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐξανομένη, μὲ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω ρυθμόν, (9,5% κατ’ ἔτος), εἶναι προφανές, ὅτι ἐντὸς τοῦ πρώτου ἔτους θὰ ἔχωμεν ἐν τῷ συνόλῳ αὔξησιν τοῦ κόστους ἐργασίας κατὰ 16%, μὲ ταὐτόχρονον αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος κατὰ 9,5%, ἤτοι θὰ σημειωθῇ, τελικῶς, μία πραγματικὴ αὔξησις τοῦ κόστους ἐργασίας κατὰ 6,5% (16% μεῖον 9,5%). Καὶ ἐδόθησαν διὰ τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου αἱ ἀκόλουθοι αὐξήσεις, σύμφωνα μὲ τὸν ἀκόλουθον πίνακα, τὸν ὁποῖον καταθέτω, διὰ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά:

ΠΙΝΑΞ

1. Διὰ τῆς ἐκδοθείσης ὑπὸ τοῦ Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν ἀποφάσεως ηὐξήθησαν ἀπὸ 1–1–64 τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια ἡμερομισθίων τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν ὡς ἑξῆς: Αʹ. Ἐργατοτεχνῖται

Βʹ. Ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι Ἄρρενες:

Θήλεις:

§122Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὑπάρχουν κατηγορίαι ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν λάβει οὐδεμίαν αὔξησιν, θὰ περιληφθοῦν καὶ αὐταί;

§123Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐδῶ αὐξάνονται τὰ κατώτατα ὅρια καὶ θὰ ἐπακολουθήσουν αἱ κλαδικαὶ συμβάσεις.

§124Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Αὐτὰ τὰ κατώτατα ὅρια θὰ ἐπεκταθοῦν εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων;

§125Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μετὰ τὸν καθορισμὸν τῶν κατωτάτων ὁρίων θὰ ἐπακολουθήσουν αἱ κλαδικαὶ συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι εἰς ἕνα χρονικὸν διάστημα ὀκτὼ μηνῶν θὰ ἀναπροσαρμόσουν ὅλους τοὺς μισθοὺς καὶ ὅλα τὰ ἡμερομίσθια πρὸς τὴν δοθεῖσαν αὔξησιν. Τὸ δεκαπενθήμερον θὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως. Κατὰ τὴν περίοδον 1956 μὲ 1964 ἐπηκολούθησαν αἱ κάτωθι μεταβολαὶ κατωτάτων ὁρίων ἀμοιβῶν, συμφώνως πρὸς τὸν κατωτέρω πίνακα:

ΠΙΝΑΞ 3

Μεταβολαὶ κατωτάτων ὁρίων ἀμοιβῶν κατὰ τὴν περίοδον 1956–1964

Δηλαδὴ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1956 μέχρι τοῦ 1962 ἐδόθησαν αὐξήσεις ἐν συνόλῳ 37,71 τοῖς ἑκατόν, ἤτοι περίπου 7 τοῖς ἑκατὸν ἐτησίως, ἐνῷ κατὰ τὴν βραχεῖαν περίοδον ποὺ εἴμεθα Κυβέρνησις ἐδώσαμεν αὔξησιν ἀπὸ 12 μέχρι 13 τοῖς ἑκατὸν διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ τὰς θήλεις καὶ 25 μέχρι 40 τοῖς ἑκατὸν διὰ τοὺς ἀνηλίκους. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τοῦδε ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Μᾶς συνιστοῦν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ περαιτέρω αὔξησις. Δηλαδὴ ζητοῦν ἐκεῖνοι αὔξησιν 20% καὶ ἡμεῖς δίδομεν αὔξησιν κατὰ 16%. Δηλαδὴ ὑπερβαίνομεν τὴν παραγωγικότητα καὶ δίδομεν περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται. Ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ στερήσῃ ποτὲ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας τὰς αὐξήσεις, τὰς ὁποίας δικαιοῦνται λόγῳ αὐξήσεως εἰς τὸ μέλλον τῆς παραγωγικότητος. Ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς ἰδιαιτέρως ἐτόνισεν ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις κατὰ 30%. Ὅπως γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, βεβαίως ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὴν χώραν μας ἀσκεῖται μὲ κύριον φορέα τὸ ΙΚΑ καὶ μὲ ἄλλα 65 περίπου Ταμεῖα Κυρίας Ἀσφαλίσεως. Κάθε ταμεῖον ἔχει μίαν νομοθεσίαν καὶ σὲ κάθε ταμεῖον ὑπάρχει διαφορὰ προϋποθέσεων καὶ διαφορὰ ἐσόδων. Δὲν ἠμπορεῖ συνεπῶς νὰ ἰσχύσῃ γενικὸς κανών. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὸν νόμον 1846, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη τῇ εἰσηγήσει μου τὸ 1951, εἶχον μεριμνήσει ὥστε νὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Κράτος νὰ εἰσφέρῃ καὶ ἔχω ζητήσει ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σεβασθῶμεν τὴν διάταξιν αὐτήν. Μοῦ ὑπεσχέθη ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ καταθέσῃ ἐντὸς ὀλίγου, ἀλλὰ ἐὰν τοῦτο δὲν καταστῇ δυνατὸν εἶμαι βέβαιος ὅτι κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ ἐγγράψῃ ἀνάλογον κονδύλιον διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα προβλέπουν αὐτόματον αὔξησιν τῶν συμβάσεων, ἀναλόγως τῶν αὐξήσεων τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, ὅπως εἶναι τῶν Τραπεζῶν κλπ.

§126Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀφοῦ δὲν λαμβάνουν αὐξήσεις οἱ ἐν ἐνεργείᾳ.

§127Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐμεριμνήσαμεν νὰ αὐξηθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν μὲ τὰς ὑπαρχούσας οἰκονομικὰς δυνατότητας αἱ συμβάσεις τῶν ἀπομάχων τῆς ἐργασίας. Ἐγένοντο αἱ ἀκόλουθοι αὐξήσεις: α) Αὐξήσεις τῶν συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ Ὑπαλλήλων Πρακτορείων κατὰ 10%. β) Αὔξησις κατὰ 20% τῶν συντάξεων τοῦ Ταμείου Κεραμοποιῶν διὰ τὸ μέχρι 350 δραχμῶν τμῆμα τούτων. γ) Αὔξησις κατὰ 15% τῶν συντάξεων τῶν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν χορηγουμένων εἰς συνταξιούχους μὴ πληροῦντας τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν. 4197) 1961 καὶ καθορισμὸς τῶν κατωτάτων ὁρίων συντάξεως εἰς δραχ. 750 τῶν λόγῳ ἀναπηρίας, 600 τῶν λόγῳ γήρατος καὶ 500 τῶν λόγῳ θανάτου. δ) Καθορισμὸς κατωτάτων ὁρίων συντάξεων τοῦ Ταμείου Τυπογράφων εἰς δραχμὰς 680 διὰ τὰς συντάξεις λόγῳ ἀναπηρίας καὶ γήρατος καὶ 550 διὰ τὰς συντάξεις λόγῳ θανάτου. ε) Καθορισμὸς κατωτάτων ὁρίων συντάξεως τοῦ ΤΕΒΕ εἰς δραχμὰς 500 τῶν λόγῳ ἀναπηρίας καὶ γήρατος καὶ 400 τῶν λόγῳ θανάτου. στ) Αὔξησις κατὰ 10% τῶν συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἐργατῶν Μετάλλου. Ἐγένετο ἐπίσης αὔξησις τοῦ κατωτάτου ὁρίου τοῦ ΤΕΒΕ. Ἐπίσης ἔχομεν καὶ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος 4404) 60 τῶν παλαιῶν συντάξεων. Ἐπετεύχθη ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων τούτων κατὰ 8 τοῖς ἑκατόν, ὡς καὶ ἡ αὔξησις τῶν κατωτάτων ὁρίων συντάξεως κατὰ 9 τοῖς ἑκατὸν μὲν διὰ τοὺς συνταξιούχους ἀναπηρίας καὶ γήρατος, κατὰ 12 τοῖς ἑκατὸν δὲ διὰ τοὺς συνταξιούχους λόγῳ θανάτου. Βεβαίως αἱ συντάξεις δὲν εἶναι ἱκανοποιητικαὶ καὶ αἱ δοθεῖσαι αὐξήσεις δὲν ἱκανοποιοῦν τοὺς ἐργαζομένους. Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων νὰ βελτιώσῃ τὰς συντάξεις τῶν ἀπομάχων τῆς ἐργασίας. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ δοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν κἄποια πίστωσις χρόνου. Πέραν τῶν μέτρων αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον οἱ ἀγαπητοὶ φίλοι τῆς ΕΔΑ, οἱ ὁποῖοι συνιστοῦν ὅτι πρέπει νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τοὺς ἐργαζομένους παρέλειψαν νὰ ἀναφέρουν. Εἶναι τὸ μέτρον τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐργαζομένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα κατὰ 5 ἔτη. Διὰ διατάξεως, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸν νόμον 1846)1951, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐκδοθῆ ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου–Παπανδρέου τῇ εἰσηγήσει μου, ὡς Ὑπουργοῦ Ἐργασίας προβλέπεται ὅτι δύναται διὰ Κανονισμοῦ τοῦ ΙΚΑ ἐγκρινομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἐργαζομένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα κατὰ 5 ἔτη, νὰ δοθῇ δηλαδὴ σύνταξις πλήρης διὰ μὲν τοὺς ἄρρενας εἰς τὸ 60 ἔτος, ἀντὶ τοῦ 65, διὰ τὰς θήλεις εἰς τὸ 55, ἀντὶ τοῦ 60οῦ. Ἀπὸ τὸ 1951 ἐπέρασαν 12 χρόνια μέχρι τοῦ 1963 καὶ παρέμεινεν ἡ διάταξις αὐτὴ ἀνενεργὸς καὶ ἐδέησε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸ Κέντρον καὶ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Ἤδη ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ 150.000 ἐργαζομένους κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ ΙΚΑ. Βεβαίως ὑπάρχουν αἰτήματα καὶ ἄλλων ἐργαζομένων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν Κανονισμὸν αὐτόν. Κατέστη δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Νοεμβρίου νὰ ἐξεύρῃ τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Πρῶτον, πρέπει τὸ Ι.Κ.Α. νὰ γνωμοδοτήσῃ ὅτι πράγματι ἐργάζονται οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης, εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν ἀποφασισθῆ ἡ ἐπέκτασις τοῦ κανονισμοῦ καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας ἐργαζομένων. Ἀλλὰ διὰ νὰ συμβῇ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητος κάποιος χρόνος διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ συνάδελφοι κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐνῷ προηγουμένως ὡς Ἀντιπολίτευσις ἠγωνίζετο διὰ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ Δημοκρατία εἰς τὰ Συνδικᾶτα, τώρα λέγουν δὲν βλέπουν νὰ λαμβάνῃ σχετικὰ μέτρα. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει δηλώσει καὶ διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προσφάτως, ἀλλὰ καὶ παλαιότερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Νοεμβρίου, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πράγματι ἐκδημοκράτησις τῶν Συνδικάτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι δὲν θὰ ἐπέμβῃ ὑπὲρ ἢ ἐναντίον οὐδενός. Οἱ ἐργάται ἐλεύθεροι κατὰ τρόπον δημοκρατικὸν τὸν ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίσῃ μὲ τὰ μέτρα της ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀποφασίσουν ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἡγέται. Ὁ κ. Στρατῆς καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ὁ κ. Κύρκος, εἶπον ὅτι πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια κατὰ 20%. Ἀνέφερα ὅτι σήμερον ἡ οἰκονομία ἀντέχει αὐτὰ ποὺ σᾶς ἐξέθεσα προηγουμένως. Ἀλλὰ καὶ ἂν κατέθετα νόμον τότε θὰ ἐρχώμεθα εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν συλλογικὴν σύμβασιν τὴν διεθνῆ, τὴν ὁποίαν ἐκύρωσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ὁποία ἐκυρώθη διὰ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι θὰ ἔρχωνται εἰς ἐλευθέρας διαπραγματεύσεις. Ἡ διὰ νόμου ρύθμισις ἔρχεται ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς τὴν διεθνῆ αὐτὴν σύμβασιν καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ παραβῇ τὴν σύμβασιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψε καὶ τὴν ὁποίαν ἐκύρωσεν ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία διὰ νόμου. Ἀνέφερεν ὁ κ. Κύρκος πῶς διωρίσατε τὸν Φωτιάδην; Ὑπάρχει, κύριοι, ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ὅτι ὅποιον ὑποδείξει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ὅποιον ὑποδείξει ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν νὰ διορίζεται. Βεβαίως ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ ὑποδειχθῇ ἄλλος ἀντὶ τοῦ κ. Φωτιάδη, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθωμεν εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὸν κ. Μακρῆν. Διαπραγματεύσεις μὲ τὸν κ. Μακρῆν μᾶς συνιστᾷ ὁ κ. Κύρκος; Καὶ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μὲ τὰ συνδικαλιστικὰ ὅτι μᾶς ἐγένετο καὶ τοιαύτη πρότασις καὶ δὲν τὴν ἀπεδέχθημεν, διότι δὲν ἠθέλαμεν νὰ ἔχωμεν καμμίαν σχέσιν. Μᾶς κατηγορεῖ ὁ κ. Κύρκος, διὰ τίνα λόγον δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Βουλήν; Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ δὲν εἰργάζετο. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εὑρίσκετο εἰς τὸ Γραφεῖον του καὶ παρέμεινε μέχρι τῆς 10ης νυκτερινῆς. Ἀλλοίμονον ἐὰν ὁ λαὸς θὰ καθορίζῃ ποὺ θὰ εὑρεθῇ ὁ Ὑπουργός. Ἔχομεν δημοκρατικὸν πολίτευμα. Ἀπεκτήσαμεν τὴν πλειοψηφίαν χάρις εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς δημοκρατικούς. Ἔχομεν Κυβέρνησιν καὶ θὰ σεβασθῶμεν τὸ Σύνταγμα. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι γνωστὸν ποὺ εὑρίσκεται καὶ ποὺ θὰ εὑρίσκεται. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ προσφύγουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐκεῖνοι ὀφείλουν νὰ τὴν ἐπισκεφθοῦν. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἡμεῖς ἐλαμβάνομεν ὑπ’ ὄψει τὰς ὑποδείξεις τοῦ κ. Κύρκου. Τότε θὰ εἴμεθα ἀνάξιοι νὰ εἴμεθα Κυβέρνησις, θὰ ἦσαν ἄλλοι ποὺ θὰ ἐκυβερνοῦσαν. Ἐνῷ ὁ λαός, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, μᾶς ἔδωσε τὴν ψῆφον του διὰ νὰ κυβερνήσωμεν διὰ μίαν 4ετίαν ὁλόκληρον καὶ θὰ κυβερνήσωμεν, σεβόμενοι τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα. Εἶπον ἀκόμη οἱ κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Κύρκος, ὅτι διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καθορίζεται μία ὁμοιογένεια μεταξὺ Μακρήδων καὶ μεταξὺ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδέχθη μίαν ἐπιτροπὴν ἐκπροσώπων ἐργατικῶν κέντρων καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐδέχθη ἄλλην ἐπιτροπήν, τῶν 115, τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ὠργάνωσαν τὴν πορείαν. Συνέβη νὰ εἶμαι παρὼν καὶ ὅταν ἐδέχθη τὴν μίαν ἐπιτροπὴν καὶ ὅταν ἐδέχετο τὴν δευτέραν. Οὐδέποτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δι’ ὅσων εἶπεν ἄφησε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ὑπάρχει ταύτισις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Μακρῆ. Εἶναι μία σκόπιμος διαστρέβλωσις τῶν ὅσων ἐλέχθησαν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς, δὲν ἐπεμβαίνομεν καὶ ὅτι κατὰ τρόπον δημοκρατικὸν θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐκλογὴν τῶν ἡγετῶν των. Αὐτὸ ἦτο τὸ νόημα τῶν λόγων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Μὲ κατηγόρησαν ἀκόμη, ὅτι ἐναγκαλίζομαι τοὺς Μακρῆδες. Ἐγὼ δέχομαι τοὺς πάντας, εἴτε ἀνήκουν εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, εἴτε ἀνήκουν εἰς τὸ Κέντρον, εἴτε ἀνήκουν εἰς τὴν δεξιάν, εἴτε λέγονται Μακρῆδες, εἴτε λέγονται ὅ,τι δήποτε, θὰ δέχωμαι τοὺς πάντας, ἀλλὰ θὰ ἀποφασίσω σύμφωνα μὲ τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μία καὶ μόνη: Νὰ ἐξασφαλισθοῦν ἐλεύθερες ἐκλογὲς εἰς τὰ Συνδικάτα, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ θέλησις τῶν ἐργατῶν καὶ ὄχι τὸ τὶ θέλει ἡ Κυβέρνησις ἢ τὸ τί θέλουν ἄλλα κόμματα. Ἐξ ὅσων εἶχον τὴν τιμήν, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ἡμῶν προκύπτει, ὅτι ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι θὰ ἐπερίττευεν ἡ σύστασις τῆς Ε.Δ.Α. ζητοῦσα περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι πρόκειται νὰ δώσωμεν ἡμεῖς. Ἂς εἶναι βεβαία ἡ Ε.Δ.Α., ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἂς εἶναι βεβαία ἡ Ε.Δ.Α., ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν, θὰ εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ἴσως εἰς τὸ μέλλον νὰ λυπηθῇ περισσότερον ἀπὸ ὅσον ἐλυπήθη κατὰ τὰς ἐκλογὰς τὰς τελευταίας, ποὺ εἶδε μειωμένην τὴν δύναμίν της. (Χειροκροτήματα).

§128Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁμιλῶν, παρέθεσεν ὡρισμένας αὐξήσεις δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ἐργαζομένων. Ἐπίσης μᾶς εἶπεν, ὅτι κατόπιν ἐρωτήματος πρὸς τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ ὑπερβαίνει τὴν παραγωγικότητα κατὰ 6,5%. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δύναμαι νὰ διαψεύσω τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα ὅμως μένει, ὅτι οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια μένουν εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα. Ἐρωτῶμεν, εἶναι δυνατὸν ἕνας ἐργάτης καὶ μὲ τὴν δοθεῖσαν ἀκόμη αὔξησιν νὰ ζήσῃ; Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι αὐτὰ εἶναι βασικὰ ἐρωτήματα καὶ δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων, καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ αἰτηθεῖσα αὔξησις τοῦ 20% εἶναι ὀλίγον ἱκανοποιητική. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ κάμῃ αὐξήσεις, διότι ὑπάρχουν περιθώρια καὶ δύνανται νὰ βελτιωθοῦν αἱ συντάξεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅριον ἡλικίας, τὸ ὁποῖον ἐμειώθη, τοῦτο ἐγένετο εἰς ὡρισμένους κλάδους. Θὰ ὑπενθυμίσω ὅμως εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι αὐτὸ ἔγινεν εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων, διότι πέραν τῆς μειώσεως, τὴν ὁποίαν λέγει ὅτι ἔκαμεν εἰς ὡρισμένους κλάδους ἐργαζομένων, ηὐξήθη ἡ εἰσφορὰ των πρὸς τὸ ΙΚΑ. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ διὰ νόμου αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ παραβῇ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις ἐργασίας. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διεθνὴς σύμβασις ἐργασίας, δὲν ἀπαγορεύει, εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, τὴν αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔγινε σκόπιμος διαστρέβλωσις τῶν δηλώσεων αὐτῶν. Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐκ μέρους μας νὰ δεχθῶμεν τὰς ἐξηγήσεις αὐτὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς ἐργαζομένους ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν στελεχῶν των καὶ θὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐργαζομένους διὰ τὴν ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν τοῦ φρονήματός των. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι τώρα δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἐκλογαί. Αἱ ἐκλογαὶ θὰ γίνουν μετὰ 2ετίαν. Ἐπίσης, γνωρίζετε, ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐγένοντο αἱ ἐκλογαὶ ἐκεῖναι. Ἐρωτῶ, θὰ ἀνεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν τῶν πρὸ 2ετίας γενομένων ἐκλογῶν; Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἱκανοποιήσατε οὐδεμίαν ἀπαίτησίν μας, δὲν ἱκανοποιήσατε τὸ σύνολον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἡ παράκλησίς μας εἶναι νὰ ἐνδιαφερθῆτε διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἡ ὁποία εἶναι ὁ στυλοβάτης τῆς Δημοκρατίας.

§129Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἀνέφερεν, ὁ κ. Στρατῆς, ὅτι ἔχει ἐπέλθῃ μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐργαζομένων εἰς βάρος αὐτῶν, καθ’ ὅσον οὗτοι καταβάλλουν εἰσφοράν. Δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές. Ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι καταβάλλουν 1,5% μόνον, τὰ ἄλλα δὲ χρήματα θὰ καταβάλλουν οἱ ἐργοδόται, κ. Στρατῆ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ προσεχῶς πρὸς κρίσιν, ἐξευρέθησαν τὰ μέσα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας κατὰ 5 ἔτη. Διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθωρίσθη, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι, ὄχι τὸ σύνολον αὐτῶν, ἀλλὰ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἰδιαζόντως βαρέα ἐπαγγέλματα, καταβάλλουν 1,5%, ἐνῷ τὸ ὑπόλοιπον τῆς εἰσφορᾶς, θὰ καταβάλλεται ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας, ἐπὶ πλέον δὲ ἐδόθη καὶ ἕνα ποσὸν ἐφ’ ἅπαξ 60 ἑκατ. δραχμῶν. Τώρα θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ σχετικὸν νομοθέτημα καὶ θὰ πληροφορηθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Στρατῆς, βεβαίως, ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἐλαχίστη ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Στρατῆς, δηλαδὴ ἐὰν θὰ γίνουν, καὶ πῶς θὰ γίνουν ἐλεύθεραι ἐκλογαί, ἂς ἀναμένῃ ὁ κ. Στρατῆς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τότε ἐλπίζω, ὅτι θὰ πεισθῇ πλήρως πλέον, ὅτι θὰ γίνουν ἐλεύθεραι ἐκλογαὶ διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)