1963.08.20
3.658 στίχοι · 26.554 λέξεις · 106 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η
Τρίτη 20 Αὐγούστου 1963
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λούλης, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας.
§6Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.
§8Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν 12ην Αὐγούστου ἀπηύθυνα μίαν ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ὡς συνήθως αἱ ἐρωτήσεις παραδιδόμεναι εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν πρωτοκολλῶνται καὶ διαβιβάζονται εἰς τὰ πρὸς ἅ ἀπευθύνονται Ὑπουργεῖα. Τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἠθέλησε νὰ πρωτοκολληθῇ καὶ μοῦ ἔδωσε τὴν ἑξῆς ἔγγραφον ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Αὐγούστου 1963 Πρὸς Τὸν κύριον Ἰάκωβον Διαμαντόπουλον Βουλευτὴν Ἐνταῦθα Ἡ κρατοῦσα ἐν Ἑλλάδι ἐλευθεροτυπία δὲν ἐπιτρέπει νὰ θεωροῦνται ἀστεῖα τὰ γραφόμενα ὡς ἔγκυρα καὶ ἄξια προσοχῆς. Δὲν φρονοῦμεν συνεπῶς, ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται ν’ ἀσχολῆται διαρκῶς μὲ ὅσα γράφονται ἑκάστοτε ἀνεύθυνα ἢ καὶ λιβελλογραφήματα. Τὸ ἐναντίον μάλιστα, ἡ ἀπασχόλησις τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἐπαναλήψεως αὐτῶν ἐνισχύει τὸ κακόν. Συμφώνως τῷ Κανονισμῷ ἡ ἐρώτησίς σας δὲν στηρίζεται εἰς αὐτόν. Ἄν, ἀντιθέτως, ἐπιθυμῆτε νὰ διωχθῇ ἡ ἐφημερὶς ἢ ὁ Εἰσαγγελεύς, ὡς μὴ ἀσκήσας τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν.
Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς
Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ
Κατ’ ἀρχὴν δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω ἀπὸ ποῦ ἀντλεῖ τὸ δικαίωμα ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ κρίνῃ ἐὰν ἕνας βουλευτὴς ἔχῃ δικαίωμα νὰ καταθέσῃ μίαν οἱανδήποτε ἐρώτησιν. Λέγει ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ διωχθῇ ἡ ἐφημερὶς τότε θὰ πρέπει νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μία ἁπλῆ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἔλυε τὸ θέμα, ἐνῷ διὰ τῆς ἐπερωτήσεως τὸ κακὸν θὰ ἐγίνετο χειρότερον. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τὴν φράσιν τῆς ἐπιστολῆς του, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἀσχολῆται διαρκῶς μὲ ὅσα γράφονται ἑκάστοτε ἀνεύθυνα ἢ καὶ λιβελλογραφήματα. Λυποῦμαι, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς παραβιάζει πρῶτος τὸν Κανονισμὸν καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ εὐθέως· παρὰ γράφει ὅ,τι θέλει.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος, ὑπεύθυνος ὢν διὰ τὰς ἐν γένει συζητήσεις καὶ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ ἐὰν ἕν ἔγγραφον εἶναι σύμφωνον πρὸς τὰς Διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν οὕτως ἔκρινεν ὁ κ. Πρόεδρος, καλῶς ἔκρινεν. Διότι δὲν ἠμπορεῖ ὁ κάθε βουλευτὴς νὰ γράφῃ ὅ,τι θέλει εἰς κἄθε ἐρώτησιν.
§10Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέγνωσα τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ ἴδω βάσει ποίας διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ ὁ κ. Πρόεδρος ἠρνήθη τὴν πρωτοκόλλησιν τῆς ἐρωτήσεώς μου. Δὲν ἀνεῦρον σχετικὴν διάταξιν. Ἐὰν θέλατε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἐρώτησίν μου διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113616)3.8.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ποινικὴν δικογραφίαν κατὰ τῶν κ.κ. Ν. Λιανοπούλου τέως Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Π. Καλογεροπούλου τέως Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Δεδομένου, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος καὶ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νόμου ΦΠΣΤʹ)1877 «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» ἁρμοδία ὅπως ἀποφανθῇ περὶ τῆς διώξεως ἢ μὴ τυγχάνει ἡ Βουλὴ προτάσει 20 τοὐλάχιστον βουλευτῶν, παρακαλοῦνται οἱ ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἐπιθυμοῦντες νὰ λάβωσι γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τῆς σχετικῆς δικογραφίας, ὅπως διέλθωσιν ἐκ τοῦ Τμήματος τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ σήμερον. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63404)3.8.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ποινικὴν δικογραφίαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ψαρρέα αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120770)1961) 31.7.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ζησιάδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72573)1.8.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 77771)12.8.63 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75224)14.8. 1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90634)31.7.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§12Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 203452)14.8.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ παράδοσιν ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς πρὸς κάλυψιν τοῦ 1% ἀξίας μηχανικοῦ συγκροτήματος ἠλεκτρονικοῦ ὑπολογισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προτάσεις νόμων 1) «περὶ ὀργανώσεως Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Μεταφορῶν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἀντιμετωπίσεως ἀναγκῶν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Σωματείων Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, αἰτουμένης ἐπίλυσιν αἰτημάτων μελῶν της. Οἱ Ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ Ἑλλάδος διαμαρτύρονται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας καὶ αἰτοῦσιν, ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἴσοδος τούτου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γῆν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Οἰνοπαντοπωλῶν Πειραιῶς, αἰτουμένου ἄνοδον ταμείου ΤΕΒΕ Νοσοκομειακὴν καὶ Ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ὡς καὶ παροχὴν ἀξιολόγου συντάξεως. Ὁ Πρόεδρος Συν)σμοῦ Μηχανημάτων Νίψης Ἀλεξανδρουπόλεως διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Βυθοῦ Βοΐου, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας Κρήτης, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἐργαζομένων καὶ ἐφαρμογὴν τῶν νόμων 1846)51 καὶ 1404)60 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀρφανοτροφείου Νιγρίτης «Ὁ Λευκὸς Σταυρός», αἰτουμένου αὔξησιν τῆς Κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως ἀπὸ 38.000 εἰς 112.000 πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐργατῶν Μεταλλευτῶν καὶ Λατόμων Σερίφου ἀναφορικῶς μὲ τὴν πτώχευσιν τῆς Ἑταιρείας Μεταλλείων Σερίφου καὶ αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας ἀνέργων. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Κυκλάδων, αἰτουμένου ἐπέκτασιν ἐπιδόματος τριετιῶν, ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Κώδικος Νόμου 1854)51 κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσιν ἀντικατάστασιν ἐκτιμητικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ ἀπαλλοτριουμένων κτημάτων Κοινότητος Διαβατῶν Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖ λῆψιν μέτρων ἐπὶ τῷ τέλει μὴ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Καπνοβιομηχανίας Ματσάγγου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Βιταλάδων Κερκύρας, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος πρὸς κατασκευὴν γεφυρῶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Λευκάδος διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας καὶ αἰτεῖται ἀπαγόρευσιν εἰσόδου τούτου εἰς Ἑλλάδα. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Ἐορδαίας διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου ἐπιστημονικοῦ Διοικητικοῦ Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α., διαμαρτυρομένου δι’ ἀπάλειψιν τροπολογίας περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖ ἐκλογικὴν καὶ Διοικητικὴν ὑπαγωγὴν Νήσου Σαλαμῖνος εἰς Πειραιᾶ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Πτυχιούχων ἐργοληπτῶν Πρωτευούσης, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τροπολογιῶν προταθεισῶν διὰ τοῦ ἀπὸ 15.7.63 κοινοῦ ὑπομνήματος τεχνικοῦ ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος, κλπ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Νέστου διαμαρτύρεται διὰ τὰς προδοτικὰς δηλώσεις τὰς γενομένας εἰς Μόσχαν ὑπὸ τοῦ Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας καὶ δηλοῖ, ὅτι ποτὲ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ πραγματοποίησιν τοιούτου ἐγκληματικοῦ σχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ φατριάζοντος Προέδρου Κοινότητος Παλαιοχωρίου–Χαλκίδος κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Φραντζεσκιανῶν Μετοχίων Ρεθύμνου διαμαρτύρεται ἐξ ὀνόματος κατοίκων Κοινότητός του διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Γωνιᾶς Ρεθύμνης, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ ἀντεθνικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου, περὶ αὐτονομήσεως Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Ἀγραπιδίων Φλωρίνης, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου, περὶ αὐτονομήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Ἀμυνταίου, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐν Μόσχᾳ προδοτικὰς δηλώσεις Ἐμμ. Γλέζου, περὶ αὐτονομήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργείας ὀργάνων ἀσφαλείας Γιαννιτσῶν εἰς βάρος ὀπαδῶν ΕΔΑ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9377)63 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 167 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, περὶ τῶν μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου ᾠοπαραγωγῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ὡς εἶναι γνωστόν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 94)29.5.1963 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαγωγὴ μέχρι 5 ἑκατομμυρίων ᾠῶν πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς ἀγορᾶς, δι’ ἐπιδοτήσεως αὐτῶν διὰ ποσοῦ μέχρι 0,30 δραχμῶν ἑκάστου. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως ἀνεστάλη ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, διότι ἐκρίθη, ὅτι ἡ ποσότης τῶν ᾠῶν τούτων δὲν πλεονάζει πραγματικῶς τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἔτος παρίσταται ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ᾠῶν, ἀλλὰ ἡ παρατηρουμένη πτῶσις τῶν τιμῶν ὀφείλεται εἰς ἐποχικὴν ὑπερπαραγωγὴν καὶ ὑπερπροσφοράν των. Διὰ τοῦτο ἀντ’ αὐτοῦ διὰ νεωτέρας πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ πιστοδότησις τῶν πτηνοτροφικῶν ὀργανώσεων δι’ ἀτόκου δανείου ἑξαμήνου διαρκείας, μέχρι 4 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς ἐξαγορὰν καὶ ἀποθήκευσιν τῶν ἐποχικῶς πλεοναζόντων ᾠῶν διὰ τὴν πώλησίν των εἰς εὐθετώτερον χρόνον, ὅτε λόγῳ μειώσεως τῆς ᾠοτοκίας θὰ ηὔξανον αἱ τιμαὶ αὐτῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ αἱ τιμαὶ τῶν ᾠῶν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν ἀνῆλθον εἰς 0,85 λεπτὰ κατὰ τεμάχιον, δὲν παρέστη ἀνάγκη ἐξαγορᾶς καὶ ἀποθηκεύσεως καὶ δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον χρῆσις τοῦ χορηγηθέντος ἀτόκου δανείου ὑπὸ τῶν πτηνοτροφικῶν ὀργανώσεων. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γενομένην κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα εἰσαγωγὴν ᾠῶν αὕτη ἐπεβλήθη, διότι ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθῶσιν αἱ ηὐξημέναι ἀνάγκαι μας ἐκ τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, λόγῳ μειωμένης ᾠοτοκίας συνεπείᾳ τοῦ χειμῶνος. Αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν πτηνοτρόφων καίτοι ἐπανειλημμένως κληθεῖσαι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προβῶσιν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὠῶν μὲ χρηματοδότησιν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ὡς ἐγένετο κατὰ τὸ 1962. Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ὠῶν ἐγένετο πρὸ τοῦ Πάσχα καὶ ἀνῆλθε συνολικῶς εἰς 6,7 ἑκατομμύρια τεμάχια, τὰ ὁποῖα καὶ διετέθησαν σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου. Ἡ παραμείνασα ἀδιάθετος ποσότης 400 χιλ. περίπου ὠῶν ἐκ τῶν εἰσαχθέντων, ἀπέβη εἰς βάρος τῶν εἰσαγωγέων, διότι τὸ κόστος τῶν ὠῶν παρὰ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγήν των, ἦτο ἀνώτερον τῆς 1 δραχμῆς κατὰ τεμάχιον, ἐνῷ αἱ διαμορφωθεῖσαι μετὰ τὸ Πάσχα τιμαὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν ἦσαν αἰσθητῶς χαμηλότεραι κυμανθεῖσαι εἰς 0,65–0,80 δραχ. κατὰ τεμάχιον. Τὸ ὅτι δὲν ἐπέδρασε δυσμενῶς ἡ γενομένη εἰσαγωγὴ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς ἐγχωρίου ᾠοπαραγωγῆς ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐτῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα δὲν ἐσημείωσαν κάμψιν, ἀλλὰ διετηρήθησαν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα τῆς 1,20–1,40 δραχμῶν, κατὰ τεμάχιον λιανικῶς. Κατὰ τὸ Πάσχα τοῦ 1962 ἐγένετο ὁμοίως εἰσαγωγὴ ὠῶν ἀλλὰ μόνον τριῶν ἑκατομμυρίων τεμαχίων, διότι εἶχεν ἐπιτευχθῆ ἡ συγκέντρωσις ἑτέρων 2.750.000 τεμαχίων ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἡ ὁποία ἦτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην ηὐξημένη λόγῳ ἠπιωτέρου χειμῶνος. γ) Τὸ ζήτημα τῆς συστάσεως φορέως ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ ἐμπορίας τῶν ὠῶν καθὼς καὶ τοῦ κρέατος τῶν πουλερικῶν, εὑρίσκεται πάντοτε ὑπὸ μελέτην ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν, διότι εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένον μὲ τὴν ἐν γένει ἀνάπτυξιν τοῦ κλάδου αὐτοῦ τῆς γεωργίας μας. Τελικῶς ὅμως ἡ ἐπίλυσίς του ἐξαρτᾶται κατὰ κύριον λόγον καὶ ἀπὸ τὴν συμβολὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἰδίων τῶν πτηνοτρόφων, τοὺς ὁποίους καὶ ἀφορᾷ ἀμέσως. Πρωτοβουλία τοῦ Κράτους ἐγένετο ἤδη ὡς πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν ὠοσκοπικῶν κέντρων καὶ τῶν βελτιωμένων ἐγκαταστάσεων ὠοσκοπήσεως καὶ ἀποθηκεύσεως τῶν ὠῶν καὶ τοῦ σφαγείου πουλερικῶν, εἰς τὴν νέαν μεγάλην Κεντρικὴν Λαχαναγορὰν τῶν Ἀθηνῶν, τῆς ὁποίας ἔναρξις λειτουργίας θὰ γίνῃ λίαν προσεχῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ
ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 8 Ἰουνίου ἐ. ἔ. ὑπ’ ἀριθ. 120 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ὅτι: 1) Ὁ τέως Ἀρχηγὸς Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἀντ)γος κ. Καρδαμάκης, εὑρισκόμενος εἰς ἐξωτερικὸν οὐδεμίαν κυβερνητικὴν ἀποστολὴν ἔχει. Οὗτος ὡς ἐπίτιμος Α)ΓΕΣ, εἶναι ἐφωδιασμένος διὰ διπλωματικοῦ καὶ οὐχὶ ὑπηρεσιακοῦ διαβατηρίου. 2) Οὐδέποτε ὁ Ἀντ)γος κ. Καρδαμάκης, ἀφ’ ἧς μετέβη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐχρησιμοποίησεν ὑπηρεσιακὸν αὐτοκίνητον. Οὗτος διαθέτει ἰδιωτικὸν ὄχημα κατασκευῆς FIAT τύπου 1800 ἀριθ. κυκλ. Ι.Χ. 115401, ἀγορασθὲν παρ’ αὐτοῦ προσφάτως. Σημειωτέον ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς δὲν διαθέτει αὐτοκίνητα τοῦ ἀνωτέρω ἐργοστασίου. 3) Βάσει τοῦ Β.Δ. 870)62, δι’ οὗ καθορίζεται ὅτι οἱ ἐπίτιμοι Ἀρχηγοὶ τῶν Γενικῶν Ἐπιτελείων κλπ., διατηροῦν ἰσοβίως ἐπίτιμον τὸν τίτλον τῆς ὀργανικῆς θέσεως ἣν κατεῖχον, ἀπολαμβάνοντες τῶν προνομίων τῶν καθοριζομένων ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Β.Δ., τὸ ΓΕΣ διέθεσεν εἰς τοῦτον ὁδηγὸν τῆς δυνάμεώς του. Αἱ δαπάναι ταξειδίου καὶ διαμονῆς τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ὁδηγοῦ βαρύνουν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν Ἀντ)γον κ. Καρδαμάκην. Ὁ ὁδηγὸς λαμβάνει μόνον τὸ ἡμερομίσθιον ἐσωτερικοῦ, ἄνευ οὐδεμιᾶς προσαυξήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
ΓΡ. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα περὶ τῆς ἐκτελέσεως τουριστικῶν ἔργων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν πέριξ Δήμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ ἐκτέλεσις τοιούτων ἔργων εἰς τ’ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει σημεῖα τῆς πόλεως, καθόσον τὰ ἔργα ταῦτα κεῖνται ἐκτὸς τῶν πλαισίων τοῦ προγράμματος τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου καὶ διότι προβλέπεται ἡ πλήρης ἐξυπηρέτησις τῶν ἀναγκῶν τοῦ Πειραιῶς διὰ τῆς ἐκδηλώσεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς καλύψεως τῆς τάφρου «Καναπιτσερὶ» Νικαίας σημειοῦμεν ὅτι τοῦτο ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μερίμνης τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
ΓΡ. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9797)20.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 201)16.7.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ΕΟΤ διορίζεται διὰ Β.Δ., δυνάμει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. 1624)51 καὶ ἐπὶ τριετεῖ θητείᾳ. Ὁ κ. Φωκᾶς διωρίσθη διὰ Β. Διατάγματος, δημοσιευθέντος εἰς τὸ Φ.Ε.Κ. (Πράξεις Ν.Π.Δ.Δ.) ὑπ’ ἀριθ. 15 τῆς 8.2.61. Ἡ θητεία του λήγει τὴν 10ην Φεβρουαρίου 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
ΓΡ. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
ΙΙΙ. Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8502 ἀπὸ τῆς 5ης Ἰουνίου 1963 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἀμίσθου Προξενείου Ζυρίχης Ἑλλήνων κυμαίνεται πέριξ τῶν τριῶν χιλιάδων. Ἐξ ἄλλου ἡ ἐν Ζυρίχῃ ἡμετέρα Προξενικὴ Ἀρχὴ εἶναι ὡς ἀναφέρεται καὶ ἀνωτέρω, ἄμισθος κατὰ δὲ τὸν Ὀργανικὸν νόμον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ ἄμισθα Προξενεῖα ὑπάλληλοι προσλαμβάνονται καὶ ἀμείβονται παρὰ τῶν ἀμίσθων προϊσταμένων αὐτῶν. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον ἔχον ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως, ἔχει ἤδη προβλέψει εἰς τὸν ὑπὸ κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν νέον Ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τὴν ἀνάγκην μετατροπῆς τοῦ ἀμίσθου Προξενείου Ζυρίχης εἰς ἔμμισθον καὶ τὴν ἀνάλογον σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουνίου 1963 Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως
καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν
Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ
IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα, Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 26 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου κλπ. ἐπὶ τῶν φορολογικῶν ἐν γένει ὑποχρεώσεων τῆς Ἀνωνύμου ἑταιρείας «ΕΛΒΙΕΜΕΚ» ἀσχολουμένης μὲ τὴν κατασκευὴν καὶ ἐμπορίαν ἐκκρηκτικῶν ὑλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἑταιρεία αὕτη, συνεστήθη τὸ ἔτος 1960, μέχρι δὲ τοῦ ἔτους τούτου ἐλειτούργει ὡς ὁμόρρυθμος ἐμπορικὴ ἑταιρεία, μὲ μέλη τοὺς Χρῆστον Φασέαν καὶ Χρῆστον Λάμπρου, ὑπαχθέντας εἰς φορολογίαν ὡς ἀκολούθως: 1) Κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1955)56 (διαχ. περίοδος 1)1– 31.12.54) τὰ ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως τηρηθέντα βιβλία καὶ στοιχεῖα ἐκρίθησαν ὑπὸ τοῦ φορολογικοῦ ἐλέγχου ἀνεπαρκῆ, προσδιορισθέντων κατόπιν τούτου ἐξωλογιστικῶς τῶν καθαρῶν κερδῶν αὐτῆς εἰς δρχ. 1.577.000, ἅτινα περιωρίσθησαν κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς 1.300.000 δρχ., ἔναντι δηλωθέντων τοιούτων δρχ. 1.041.760. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος, πλὴν τοῦ ἀναλογοῦντος ἐπὶ τῶν κερδῶν τούτων φόρου καὶ προσαυξήσεως, ἐπεβλήθη καὶ πρόστιμον ἐκ δρχ. 50.000 (περιορισθὲν ὑπὸ τοῦ φορολογικοῦ Δικαστηρίου εἰς δρχ. 20.000), διὰ τὰς διαπιστωθείσας ἀνακριβείας τῶν τηρηθέντων βιβλίων. 2) Διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1957 (διαχ. 1.1.55–30.6.56) ἐδηλώθησαν κέρδη 2.431.459 δρχ. Ταῦτα ὑπὸ τοῦ ἐλέγχου ηὐξήθησαν λογιστικῶς, προσδιορισθέντα εἰς 2.987.662 περιορισθέντα τελικῶς κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς 2.767.664 ἐν συνεχείᾳ διὰ τὸ ἑπόμενον ἑξάμηνον χρονικὸν διάστημα (1.7–31.12.56) προσδιωρίσθησαν ὁριστικῶς κέρδη ἐκ δρχ. 1.269.082. 3) Τὸ οἰκον. ἔτος 1958 (διαχ. 1.1–31.12.57) ἐδηλώθησαν κέρδη 2.028.958 δρχ. Ταῦτα ηὐξήθησαν ὑπὸ τοῦ ἐλέγχου προσδιορισθέντα λογιστικῶς εἰς δρχ. 2.249.914 δρχ. περιορισθέντα τελικῶς κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς δραχμὰς 2.136.940. 4) Κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1959 (διαχ. 1.1–31.12.1958) ἐδηλώθησαν κέρδη 1.471.984 δρχ. ὁ ἔλεγχος δὲ προσδιώρισεν ταῦτα λογιστικῶς εἰς 1.505.156 δρχ. ἅτινα περιωρίσθησαν κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς 1.475.961. δρχ. 5) Διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1960 (διαχ. 1.1.—31.12.1959) τὰ κέρδη ἐξήχθησαν λογιστικῶς ὑπὸ τοῦ ἐλέγχου, προσδιορισθέντα εἰς 2.226.920 καὶ περιορισθέντα, κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς 2.208.732 δρχ. ἔναντι δηλωθέντων τοιούτων 2.139.735. 6) Κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1961 (διαχ. 1.1–30.6.1960) ἐδηλώθησαν κέρδη 439.942 δρχ. ἅτινα ὑπὸ τοῦ ἐλέγχου ηὐξήθησαν ἐξωλογιστικῶς, περιορισθέντα εἰς δραχμὰς 1.182.930. Κατὰ τῆς σχετικῆς ἐγγραφῆς ἠσκήθη προσφυγὴ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοβαθμίου Φορολογικοῦ Δικαστηρίου, μὴ ἐκδικασθεῖσα εἰσέτι. 7) Τὸ οἰκον. ἔτος 1962 (διαχ. περίοδος 1.7.60–31.12. 61) τὰ ἀποτελέσματα ἐξήχθησαν ὑπὸ τοῦ ἐλέγχου λογιστικῶς προσδιορισθέντα εἰς 2.401.461 δρχ. περιωρίσθησαν δὲ τελικῶς κατόπιν συμβιβασμοῦ εἰς 2.371.471 δρχ. ἔναντι δηλωθέντων τοιούτων εἰς δρχ. 2.363.071. Τὸ οἰκον. ἔτος 1963 (διαχ. 1962) δὲν ἠλέγχθησαν εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΣΩΦΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9643)16.7.63 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 196 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν φορολόγησιν τῶν μηχανουργῶν Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, ἐφ’ ὅσον ὑπὸ τοῦ ὑποχρέου τηροῦνται βιβλία καὶ στοιχεῖα, ἐξ ὧν προκύπτουν οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ βιβλία καὶ τὰ στοιχεῖα ταῦτα κρίνονται εἰλικρινῆ, τὰ καθαρὰ κέρδη τῆς ἐπιχειρήσεως προσδιορίζονται λογιστικῶς, μετὰ τῶν προβλεπομένων, βεβαίως, φορολογικῶν προσαρμογῶν. Ἐὰν ὅμως ὑπὸ τοῦ ὑποχρέου δὲν τηροῦνται βιβλία καὶ στοιχεῖα ἢ τὰ τηρούμενα κρίνονται ἀνειλικρινῆ ἢ βάσει τῶν τηρουμένων δὲν προκύπτουν οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ καθαρὰ κέρδη τῆς ἐπιχειρήσεως προσδιορίζονται τεκμαρτῶς, δι’ ἐφαρμογῆς συντελεστοῦ καθαροῦ κέρδους ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, καταβάλλεται προσπάθεια, ὅπως ὁ χρησιμοποιούμενος συντελεστὴς καθαροῦ κέρδους ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πραγματοποιηθέντα ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔξοδα καὶ ἔσοδα καὶ μὴ ἀπέχῃ τῆς πραγματικότητος. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, σαφεῖς καὶ λεπτομερεῖς ὁδηγίαι ἐδόθησαν, κατὰ καιρούς, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, αἵτινες πιστῶς ἐφηρμόσθησαν ὑπὸ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφόρων, δι’ ὃ καὶ δὲν ἐδημιουργήθησαν παράπονα. Τὰ ἀνωτέρω, ἔχουν, ὡς εἰκός, ἐφαρμογὴν καὶ προκειμένου περὶ τῶν μηχανουργικῶν ἐπιχειρήσεων Πειραιῶς. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν στοιχείων, τὰ καθαρὰ κέρδη τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων προσδιωρίσθησαν εἴτε βάσει τῶν βιβλίων των εἴτε τεκμαρτῶς διὰ χρησιμοποιήσεως καταλλήλου συντελεστοῦ καθαροῦ κέρδους, κατὰ τὴν πρόκρισιν τοῦ ὁποίου, σοβαρῶς ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἐργάζονται αὗται, χωρὶς νὰ δημιουργηθοῦν οἱαδήποτε παράπονα, σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν ὑποθέσεων ἐπεραιώθη κατόπιν διοικητικῆς ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς. Μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἀπετέλεσαν ἡ περίπτωσις τῆς ἐπιχειρήσεως Ὀδ. Μακρυδάκη, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε.11034)23.7.63 πρὸς ὑμᾶς ἡμέτερον ἔγγραφον ἐπὶ τῆς συστάσεως (ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. βιβλ. ἐπερωτήσεων 2) τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐγγράφου προκύπτει σαφῶς τὸ ἀβάσιμον τῶν παραπόνων του. 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν παροχὴν φορολογικῆς φύσεως εὐεργετημάτων εἰς τὰς μηχανουργικὰς ἐπιχειρήσεις Πειραιῶς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ὑφιστάμενα τοιαῦτα, ὡς ἡ ἐνέργεια προσθέτων ἀποσβέσεων (ἄρθρα 9 καὶ 11 Ν.Δ. 3765)57) ἡ ἔκπτωσις ἐκ τῶν εἰς φόρον ὑποκειμένων κερδῶν καὶ δαπανῶν διὰ γενομένας παραγωγικὰς ἐπενδύσεις (Ν.Δ. 4002)59) καὶ ἡ ἔκπτωσις ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων ἐξ ἐξαγωγῶν (παρ. 3 ἄρθρ. 35 Ν.Δ. 3323)1955, ὡς ἰσχύει) διὰ τῶν ὁποίων ἀποσκοπεῖται ἡ διευκόλυνσις τῆς ἀνανεώσεως καὶ τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τοῦ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἡ ὑποβοήθησις τῶν ἐπενδύσεων καὶ τῶν ἐξαγωγῶν, ἀφοροῦν καὶ τὰς ἀνωτέρω ἐπιχειρήσεις. Ἰδιαιτέρα μεταχείρισις τούτων διὰ παροχῆς ἐξαιρετικῶν εὐεργετημάτων, δὲν εἶναι ἔργον Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον, κατόπιν τῆς εἰσόδου τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ χάριν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως αὐτῆς, ληφθοῦν καὶ ἕτερα μέτρα, ταῦτα θὰ ἀφοροῦν καὶ τὰ μηχανουργεῖα Πειραιῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΣΩΦΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κιτσίκη, Εὐαγγελίδη, Ἡλιοπούλου, Ἐφραιμίδη καὶ Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ καταστρατηγήσεις τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων Ἔργων, αἵτινες ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 337311)10.12.62 ἐγκυκλίου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους, διεπιστώθησαν κατὰ τὸν ἔλεγχον τῆς ἐν γένει διαχειρίσεως τῆς παγίας προκαταβολῆς τοῦ ΓΕΝ, ὅστις διετάχθη εὐθὺς ἅμα τῇ ἀποκαλύψει τῶν γνωστῶν καταχρήσεων εἰς βάρος τῆς προκαταβολῆς ταύτης, ἀναφέρονται δὲ εἰς τὸν ἀνοίκειον τρόπον πληρωμῆς ναυτικῶν τινῶν ἔργων, διὰ τῆς συντάξεως εἰκονικῶν πιστοποιήσεων βεβαιουσῶν τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων μὴ ἐχόντων εἰσέτι ἐκτελεσθῇ κατὰ τὸν χρόνον τῆς συντάξεως τῶν πιστοποιήσεων. Ὁ τρόπος οὗτος, ὡς δικαιολογία τοῦ ὁποίου προεβλήθη ἡ μέριμνα τῆς μὴ ἐφέσεως ἀχρησιμοποιήτων τῶν ὑπολοίπων ὡρισμένων πιστώσεων, ἐπέτρεψε τὴν ἀνάληψιν καὶ διαχείρισιν παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ Ναυτικοῦ Ταμείου διαφόρων χρηματικῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἔν τινι μέτρῳ διηυκόλυναν τὴν προσωρινὴν ἀναπλήρωσιν καὶ συγκάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τῆς διαχειρήσεως ταύτης. Κατὰ τὸν διεξαχθέντα ἔλεγχον ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων προσδιωρίσθησαν τὰ ἐλλείμματα τῆς παγίας προκαταβολῆς καὶ αἱ συνθῆκαι δημιουργίας αὐτῶν καὶ ἐξεδόθησαν αἱ προσήκουσαι καταλογιστικαὶ ἀποφάσεις διὰ τὰ διαπιστωθέντα ἐλλείμματα καὶ γενικῶς ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τοῦ Δημοσίου. Συγχρόνως ἐτηρήθησαν ἐνήμεροι τῶν πορισμάτων τοῦ γενομένου ἐλέγχου αἱ οἰκεῖαι δικαστικαὶ ἀρχαί, αἵτινες εἶχον παραλλήλως ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως τῶν καταχρήσεων τούτων καὶ αἵτινες παρέπεμψαν τοὺς ὑπευθύνους εἰς τὰ ἁρμόδια Ποινικὰ Δικαστήρια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΣΩΦΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, κατατεθείσης τῆς 4.6.63 ἐρωτήσεως καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 106 καὶ πρακτικῶν ἡμερησίας διατάξεως ὑπ’ ἀριθ. 90 σχετικῶς μὲ τὸν ἐνεργηθέντα φορολογικὸν ἔλεγχον τῆς Α.Ε. Ἑλληνικῆς Ζυθοποιΐας, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΑΛΦΑ» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τοῦ ἐνεργηθέντος τὴν 19.4.63 αἰφνιδιαστικοῦ ἐλέγχου τῆς Ἑταιρείας ταύτης ὑπὸ τοῦ Εἰδικοῦ Συνεργείου Ἐλέγχου Ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων Κώδικος Φορολογικῶν Στοιχείων, παρουσίᾳ καὶ ἀνακριτικοῦ ὑπαλλήλου, διεπιστώθησαν τυπικαὶ καὶ οὐσιαστικαὶ παραβάσεις εἰς τὰ τηρούμενα, ὑπὸ ταύτης, βιβλία καὶ στοιχεῖα, ἤτοι: 1) Μὴ ἐνημέρωσις τοῦ βιβλίου ταμείου ἐπὶ 7 ἡμέρας. 2) Μὴ ἐνημέρωσις Γενικοῦ Καθολικοῦ καὶ συγκεντρωτικοῦ ἡμερολογίου. 3) Μὴ καταχώρησις συναλλαγματικῶν καὶ ἐπιταγῶν πελατῶν συνολικῆς ἀξίας δραχμῶν 544.634. 4) Μὴ τήρησις ὑπὸ τῶν πρατηρίων ἐπισήμου βιβλίου χρεωστῶν — πιστωτῶν καὶ δοσοληπτικοῦ λογαριασμοῦ. 5) Ἔκδοσις στοιχείων ἀνακριβοῦς περιεχομένου. 6) Ἡ καταρτισθεῖσα ἔκθεσις ἐλέγχου, διεβιβάσθη εἰς τὴν Μηχανογραφικὴν Ὑπηρεσίαν Φορολογίας ἁρμοδίαν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων, ὡς καὶ εἰς τὸν Οἰκον. Ἔφορον Α.Ε. Ἀθηνῶν, ἵνα κατὰ τὸν τακτικὸν φορολογικὸν ἔλεγχον, τῆς τρεχούσης χρήσεως, εἰς ἣν ἐμπίπτουσιν αἱ διαπιστωθεῖσαι παραβάσεις, συνεκτιμηθῇ αὕτη μετὰ τῶν λοιπῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ κτηθέντος εἰσοδήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΣΩΦΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
V. Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9364)7405)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 153)1.7.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἀφορῶσα εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ χειμάρρου Μπουκλατζᾶ καὶ τὴν διαμόρφωσιν τῆς περιοχῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ συναφὴς μελέτη τροποποιήσεως τοῦ σχεδίου πόλεως συνταχθεῖσα ἀπεστάλη εἰς τὸν Δῆμον Κομοτινῆς πρὸς τήρησιν τῆς κατὰ νόμον διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9553)63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ὁδὸν Χαλκίδος–Ἀφρατίου συνετάχθη μερίμνῃ τοῦ ἁρμοδίου Νομαρχιακοῦ Ταμείου Εὐβοίας μελέτη προϋπολογισμοῦ δαπάνης δρχ. 1.300.000 δι’ ἧς προβλέπονται ἐργασίαι ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ ταύτης καὶ ἥτις ἐτέθη ἤδη ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Νομάρχου ὡς Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Συμβουλίου πρὸς εἰσήγησιν, δι’ ἀνάληψιν τῆς σχετικῆς πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ
VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 10.6.63 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 135 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἔχει συσταθῆ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ καθηγητοῦ κ. Τσιριντάνη διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς ὅλης ἀσφαλιστικῆς νομοθεσίας, μετὰ δὲ τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων τῆς ὁποίας θέλει κατατεθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9372)7413)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Νομοῦ Χανίων, εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5 θέμα τῆς ὁποίας θίγεται τὸ ζήτημα τῆς ὑπάρξεως ἀποθεμάτων οἴνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀπορροφήσεως τῶν εἰς χεῖρας τῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων οἴνων καὶ ἀπελευθερώσεως τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων πρὸς ὑποδοχὴν τῆς νέας ἐσοδείας ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 120)27.7. 63 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ οἰνοπνευματοποίησις ἢ ἡ ἀπόσταξις ποσότητος 15.000 τόννων οἴνων κατὰ τὰ δι’ αὐτῆς ὁριζόμενα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8733 τῆς 11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 16.4.63 ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Στ. Ἡλιοπούλου ἐπὶ τοῦ θέματος καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τῆς ρητίνης καὶ προστασίας τῶν ρητινοσυλλεκτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις πρὸς διατήρησιν τῆς τιμῆς τῆς ρητίνης εἰς ἐπίπεδα ἐπιτρέποντα τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν παραγωγῶν προέβη, λόγῳ ἐπειγούσης ἀνάγκης εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 119)27.7.63 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς εἰδικώτερον προβλέπεται ὅτι: α) Ἡ τιμὴ τῆς ρητίνης θὰ καθορίζεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ ἐγκρίνεται ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, μὲ γνώμονα τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ παραγωγοῦ ἐν συναρτήσει μὲ τὸ κόστος τῶν ἐξαγομένων βιομηχανικῶν ρητινικῶν προϊόντων καὶ τὴν εὐχέρειαν τοποθετήσεώς των εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς ἀλλοδαπῆς. β) Εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀγορὰ ὑπὸ τῶν βιομηχάνων πάσης προσφερομένης ποσότητος ρητίνης καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα ἀγορᾶς τῆς ρητίνης ἢ συγκεντρώσεως αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους, καὶ γ) Εἰς τὴν συνιστωμένην Ἐπιτροπὴν διαχειρίσεως ρητινικῶν προϊόντων μετέχουν καὶ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Τσιαπάρα, Κ. Δημοπούλου, Ν. Ἰντζὲ καὶ Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8743)6868)11.6.63 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Τσιαπάρα, Κ. Δημοπούλου, Ν. Ἰντζὲ καὶ Α. Ἀγγελούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Α) Τὰ ἐν αὐτῇ ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 3, 5, 6 καὶ 7 ἐρωτήματα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Β) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρωτήματος παρέχομεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας: α) Διὰ τὴν πλήρη ἐξυγίανσιν τοῦ κυκλώματος «Σῖτος– Ἄλευρον–Ἄρτος» ἀπαιτεῖται ἡ λῆψις σκληρῶν καὶ ριζικῶν μέτρων, ἅτινα σταδιακῶς δύνανται νὰ ληφθῶσιν. Ταῦτα κρίνονται ὡς σκληρὰ καθ’ ὅσον, σὺν τοῖς ἄλλοις, πρόκειται νὰ θίξουν ἐργαζομένας τάξεις, ὡς τοὺς μυλεργάτας, ἀρτεργάτας κλπ. β) Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς λαθραλέσεως ἐκτὸς τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ν. 3986)1959, δι’ οὗ προβλέπονται αὐστηραὶ ποινικαὶ διατάξεις κατὰ τῶν παραβατῶν ἐξεδόθη καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1)1963 Ἀγορανομικὴ διάταξις, δι’ ἧς θεσπίζονται διάφοροι ὑποχρεώσεις τῶν ἐπ’ ἀλεστικῷ ἀλευρομύλων διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ὑπὸ τούτων ἀλέσεως τῶν σιτηρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑφυπουργὸς
Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὴν δοτέαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Θ. Παππᾶ σχετικῶς μὲ ληπτέα μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων ὑπὸ περονοσπόρου καπνοπαραγωγῶν Σάμου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9357)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 33891)1137)26.6.63 ἡμετέρου ἐγγράφου ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐκ νέου διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Ἀριθ. Πρωτ. 33891)1137. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1963 Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Περὶ μέτρων ὑπερπληγέντων ἐκ περονοσπόρου καπνοπαραγωγῶν Σάμου. Ἐπὶ τοῦ ἀπευθυνθέντος καὶ ὑμῖν ἀπὸ 20.6.1963 τηλεγραφήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Θ. Παππᾶ σχετικῶς μὲ ληπτέα μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ περονοσπόρου καπνοκαλλιεργητῶν Σάμου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐχορήγησε κατὰ τὴν τρέχουσαν καλλιεργητικὴν περίοδον εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Σάμου ἐπὶ πλέον τοῦ ἐκ 250 δραχμῶν κατὰ στρέμμα κανονικοῦ καλλιεργητικοῦ δανείου καὶ πρόσθετον τοιοῦτον ἐκ δραχμῶν 80 κατὰ στρέμμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν καταπολεμήσεως τοῦ περονοσπόρου. Τὸ ὕψος τοῦ ἐν λόγῳ προσθέτου δανείου καθωρίσθη ἐπὶ τῇ βάσει γενομένης ἐκτιμήσεως ὑπὸ τῶν τεχνικῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ τῶν πραγματικῶν δαπανῶν καταπολεμήσεως τοῦ περονοσπόρου εἰς τὰς ὁποίας σημειωτέον δὲν περιλαμβάνεται ἡ ἀξία τῶν γεωργικῶν φαρμάκων, καθόσον ταῦτα χορηγοῦνται δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. 2) Τὸ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου χρησιμοποιηθὲν γεωργικὸν φάρμακον Μανὲβ ἐχορηγήθη ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς δωρεάν, ἐπιβαρυνθεὶς ὁ ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸς μὲ τὸ κόστος ἀγορᾶς τοῦ ἀνωτέρω φαρμάκου ἀνερχομένου εἰς δραχμὰς 25 κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ καταβαλλόμεναι ὑπὸ τῶν παραγωγῶν 4 δραχμ. κατὰ χιλ)μον χορηγουμένου Μανὲβ καὶ οὐχὶ 5,5 ὡς ἀναγράφεται εἰς τὸ τηλεγράφημά σας, ἀφορῶσιν ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ διανομῆς εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐξ αὐτῶν δὲ ὁ Ε.Ο.Κ. εἰσπράττει μόνον δραχμ. 2,50 τὰς δὲ ὑπολοίπους 1,50 εἰσπράττουν οἱ Συνεταιρισμοὶ τῶν παραγωγῶν. 3) Τὸ ποσοστὸν τῶν προξενηθεισῶν ἐκ περονοσπόρου ζημιῶν εἰς τοὺς καπναγροὺς τῆς Σάμου ὑπολογίζεται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 7–10% μὲ μέγιστον ποσοστὸν ζημιῶν 50% ὅπερ ἐσημειώθη εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Βλαμάρι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6848)11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 99 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν κρεάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25674)23.5.63 ἡμέτερον ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8735)6860)11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, σχετικῶς μὲ τὸν καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ βαλανιδοκάρπου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ λῆψις τοιούτου μέτρου καθ’ ὅσον, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ τὴν πρόσθετον ταύτην δαπάνην, τὰ ἀποθέματα τοῦ εἴδους τούτου ἔχουν ἀπορροφηθῆ ἐξ ὁλοκλήρου παρὰ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τιμὰς ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσοδ. 1961 κλπ. διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9352)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα, ὅσον ἀφορᾷ τὰ θέματα ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ὡς γνωστὸν αἱ τιμαὶ τῶν χωρικῶν καπνῶν ποικίλλουν κατὰ περιοχήν, ποικιλίαν καὶ ποιότητα αὐτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθοῦν αἱ αὐταὶ τιμαὶ δι’ ἅπαντα τὰ συγκεντρούμενα ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδ. 1961. Ἐπειδὴ κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν συγκεντρώσεως τῶν ὡς ἄνω καπνῶν περιοχῶν Λαμίας, Ἀταλάντης, Ἀμφικλείας καὶ Λεβαδείας, οἱ παραγωγοὶ τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν προέβαλον ἀξιώσεις δι’ ὑψηλοτέρας τιμάς, ἡ ἁρμοδία ἐπιτροπὴ ἀνέβαλεν τὴν λῆψιν ἀποφάσεως ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ τιμῶν μέχρι συγκεντρώσεως περισσοτέρων στοιχείων περὶ τῆς παραγωγῆς, ποιότητος κλπ. τῶν ἀνωτέρω καπνῶν, ἵνα δυνηθῇ νὰ καθορίσῃ δικαίας διὰ τοὺς παραγωγοὺς τιμάς. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχάνων διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδ. 1962 ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων δεδομένων τῆς ἀγορᾶς αὐτῶν καὶ θὰ προέλθῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ
VII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 7184)63 καὶ 8039)63 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν κατατεθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφοραὶ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ κατεδαφίσεως τῶν παραπηγμάτων τῶν παραπηγματούχων κάτω Τούμπας Θεσσαλονίκης κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς θιγομένου ζητήματος παρεσχέθησαν ὑμῖν σχετικαὶ πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ5) 6206)434)13.5.63 ἀπαντητικοῦ ἐγγράφου ἡμῶν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4205)63 ὑμετέρου τοιούτου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὁμοίου περιεχομένου ἐρώτησις τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ
VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. ... Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9973)24.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9)26.7.63 τοιούτου τοῦ Γραφείου κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας μετὰ συνημμένης ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου σχετικῶς πρὸς τὸ ἐν Πειραιεῖ καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀριστείδου καὶ Ἀθηνῶν Ὑφαντήριον τοῦ Ι. Κούρταλη, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς περὶ οὗ πρόκειται βιομηχανίας ἵνα δυνηθῇ νὰ μετατεθῇ εἰς κατάλληλον περιοχὴν ἐχορηγήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1823)18.6.63 ἀποφάσεως ἡμῶν κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ Τεχνικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπ. Βιομηχανίας ἐτησία προθεσμία πρὸς μεταφορὰν ὑπὸ τοὺς ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένους ὅρους ἤτοι: 1) Ὅπως διακόπτηται ἡ λειτουργία τῆς ἐγκρίσεως τὰς ὥρας τῆς κοινῆς ἡσυχίας. 2) Ὅπως τὰ ἐκ διπλῶν ὑαλοστασίων παράθυρα, παραμένουσιν κλειστὰ κατὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐγκρίσεως. 3) Ὅπως διανοιχθῇ τάφρος πέριξ τῶν μηχανολογικῶν ἐγκ)σεων βάθους 1,60 καὶ πλάτους 0,30 ἐντὸς μηνός. Ἡ χορήγησις τοιούτων προθεσμιῶν συνολικῆς διαρκείας μέχρι μιᾶς τριετίας κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ὑπηρεσίας προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νόμου 3214)55. Ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4558)30.7.63 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐχορηγήθη ἄδεια κατ’ ἀρχὴν ἐγκ)σεως ἐκ μεταφορᾶς τοῦ ἀνωτέρω Ὑφαντηρίου εἰς τὴν περιοχὴν διασταυρώσεως τῆς Λεωφόρου Πέτρου Ράλλη καὶ Κηφισσοῦ Ποταμοῦ. Ἐλπίζεται δὲ ὅτι εἰς εὔλογον χρονικὸν διάστημα θέλει πραγματοποιηθῆ ἡ μεταφορά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
IX) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10272)30.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 249 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως τοῦ αἰτήματος τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ., «περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112)20». Αἱ συμβατικαὶ ὅμως διατάξεις ἑρμηνευθεῖσαι ἐσχάτως παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐμφανίζουσιν ἐμπόδιον διὰ τὴν εὐνοϊκὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ ἄποψις, ὅτι ὑφίσταται εὐχέρεια ρυθμίσεως τοῦ θέματος διὰ τροποποιήσεως τοῦ οἰκείου Κανονισμοῦ δὲν εὐσταθεῖ καθ’ ὅσον τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ μονοπλεύρως, συνεπαγομένην οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς ἑταιρείας, θίγει τὴν οἰκονομικὴν αὐτοτέλειαν ταύτης περὶ ἧς τὸ ἄρθρον 12 τῆς μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Συμβάσεως τῆς Η. Ε.Μ. (ἀριθ. Γνωμ. Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους 253)27.3.63). Πάντως παρὰ τὰς ἐξ ἀντικειμένου ὑφισταμένας δυσχερείας συνεχίζονται αἱ προθεσμίαι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀκανθώδους τούτου αἰτήματος τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ 2) Αὔξησις ἀποδοχῶν. Τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ εἶναι θέμα γενικωτέρας κυβερνητικῆς μερίμνης καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ μεμονωμένως παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 3) Ἐπαναφορὰ ἀπολυθέντων. Πρὸς ἀποτροπὴν τῶν ἀπολύσεων, τὸ Ὑπουργεῖον ἀφ’ ἧς ἔλαβον γνῶσιν τούτων, παρενέβη παρὰ τῇ ΗΕΜ ἐν ᾧ μέτρῳ ἐπιτρέπουσιν αὐτῷ αἱ μετ’ αὐτῆς συμβατικαὶ διατάξεις. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, δι’ ὑπὸ ἔκδοσιν Β. Δ)τος ρυθμίζεται ἱκανοποιητικῶς τὸ θέμα δοθέντος ὅτι παρέχεται δυνατότης ἀποκτήσεως ἀδείας ὁδηγοῦ ἠλεκτρικῶν Λεωφορείων ἐπιβατικῆς ὑπηρεσίας εἰς εἰσπράκτορας εἴτε ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν Η.Ε.Μ. εἴτε ἀπολυθέντας ἢ ἀπολυθησομένους ἐντὸς τοῦ ἔτος 1963, λόγῳ καταργήσεως θέσεως τῆς ΗΕΜ ἐφ’ ὅσον οὗτοι κατέχουσιν ἄδειαν ὁδηγοῦ θερμικῶν λεωφορείων πρᾶγμα ὅπερ θὰ ἐπιτρέψῃ εἴτε τὴν παραμονήν των εἴτε τὴν ἐπαναφοράν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ὡς ὁδηγῶν μὲ ὅριον πάντως ἡλικίας 52ον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ
Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9798)7848)20.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 202 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διάθεσις στρατιωτικῶν αὐτοκινήτων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπεργιακῶν στάσεων τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ καὶ τῶν ἀνταπεργιῶν (λὸκ ἄουτ) τῆς Ἑταιρείας ταύτης, ἀποβλέπει οὐχὶ εἰς τὸν στραγγαλισμὸν τῶν δικαίων τῶν ἀπεργῶν, ὡς ὑποστηρίζεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ μόνον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9800)7850)20.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 204 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν Ἁγ. Παρασκευῇ Ἀττικῆς ἑδρεῦον 253 Ε.Τ.Π. (Εἰδικὸν Τάγμα Πεζικοῦ) ὡς ἐκ τῆς ἀποστολῆς του (Τάγμα ἀποδόσεως Τιμῶν) δὲν δύναται ν’ ἀπομακρυνθῇ ἐκ τῆς περιοχῆς τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς. 2. Ἡ μεταστάθμευσις τούτου εἰς ἑτέραν περιοχὴν καθίσταται ἀνέφικτος καθ’ ὅσον ἅπαντα τὰ ἐν τῇ Ἀττικῇ Στρατόπεδα ἀσφυκτιοῦν. 3. Τὰ περὶ ἐξυπηρετήσεως κομματικῶν συμφερόντων ἐκ τῆς παρουσίας τοῦ Τάγ)τος εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγ. Παρασκευῆς δὲν δύνανται νὰ ἐξετασθῶσιν ὡς ἐκ τῆς ἀοριστίας των ἥτις προκειμένου περὶ τοιούτων χαρακτηρισμῶν διὰ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις δὲν κρίνεται ὡς δικαιολογημένη κατὰ κανένα τρόπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
XI) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Παπαρρηγοπούλου, Γ. Σταμάτη καὶ Β. Βολουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10027)8064)26.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐν αὐτῷ ἐπισυναπτομένη ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Β. Παπαρρηγοπούλου, Γ. Σταμάτη, Β. Βολουδάκη, διεβιβάσθη πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης ἵνα ἐξετάσῃ καὶ ἐν καιρῷ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Ἀριθ. πρωτ. 77236. Ἀθῆναι τῇ 30 Ἰουλίου 1963 Πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσ)νίκης Διαβιβάζομεν συνημμένως τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10027) 8064)26.7.63 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν Β. Παπαρρηγοπούλου, Γ. Σταμάτη καὶ Γ. Βολουδάκη καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως μετ’ ἐξακρίβωσιν ἐὰν ἔχωνται ἀληθείας τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ διαλαμβανόμενα ἀναφέρητε ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου, καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 54292 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερεν ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, κατὰ τὸ δίμηνον Ἀπριλίου–Μαΐου ἐ.ἔ. διεπιστώθησαν 17 παραβάσεις ὡρῶν ἐργασίας ἐν τοῖς περὶ ὧν πρόκειται ὑποκαταστήμασι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ὑπεβλήθησαν ἰσάριθμοι μηνύσεις, κατ’ αὐτῆς, προσδιορισθεῖσαι ἅπασαι ἐνώπιον τοῦ Βʹ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Ἀθηνῶν εἰς τὴν δικάσιμον αὐτοῦ τῆς 21.9.63. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9475 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ἵνα ἀναφέρῃ σχετικῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 90199 τῆς 11.8.1962 ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Σύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκτὸς δύο ἐργατικῶν ἀτυχημάτων, ἅτινα ἤχθησαν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐφ’ ὧν ἐξεδόθησαν μία καταδικαστικὴ καὶ ἑτέρα ἀπαλλακτικὴ ἀπόφασις, δι’ οὐδὲν ἕτερον περιστατικὸν συντρέχει περίπτωσις κινήσεως ποινικῆς διώξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9368 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ λοιπῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ὅπως ἀναφέρῃ σχετικῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9374 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ λοιπῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ὅπως ἀναφέρῃ σχετικῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9370 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου καὶ λοιπῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, ὅπως ἀναφέρῃ σχετικῶς τῷ Ὑπουργείῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9642 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἅπαντες οἱ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 Ὑπουργοὶ ἀπολύουσι καταδίκους βάσει τοῦ νόμου 2058)1952 «περὶ μέτρων Εἰρηνεύσεως» τὰ ὀνόματα δὲ τῶν ἀπολυομένων καταδίκων λαμβάνονται ὑπὸ τῶν δημοσιογράφων καὶ δημοσιεύονται διὰ τοῦ τύπου. Οὕτως ἐγένετο καὶ εἰς τὴν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις περίπτωσιν, καὶ οὐδεμία ἰδιαιτέρα δημοσίευσις ἐξεδόθη εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται καταδίκων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανόμενα θέματα, ἁρμόδιον ὅπως ἀπαντήσῃ εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 54297 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον, νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 50367 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ
Ἀριθμ. ἐρωτ. 50367. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1963 Πρὸς Τὸ Σὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργεῖον Τμῆμα Ποιν. Ὑποθέσεων καὶ Μελετῶν Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54296) 11.6.63 παραγγελίας ὑμῶν ν’ ἀναφέρω ὅτι πράγματι ἔλαβον χώραν παράνομος κατοχὴ ὅπλου καὶ ὁπλοφορίας ὡς καὶ ἄσκοποι πυροβολισμοὶ ἐκ μέρους τοῦ Ἰωάννου Σπανέα τὴν 19ην Μαΐου 1963 ἐν Ν. Λιοσίοις. Τὸ ἐν Νέοις Λιοσίοις Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Χωρ)κῆς ἐπελήφθη τῶν ἀνακρίσεων τὴν ἑπομένην τῆς πράξεως 20ῆς Μαΐου 1963 χωρὶς νὰ κατορθώσῃ νὰ συλλάβῃ τὸν δράστην τὴν δὲν σχηματισθεῖσαν δικογραφίαν ὑπέβαλεν τῇ Εἰσαγγελίᾳ τὴν 23ην Μαΐου 1963. Ἀκολούθως ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Ποινικῆς Ἀγωγῆς ἐχαρακτηρίσθησαν αἱ πράξεις ὡς ἀνωτέρω καὶ παρηγγέλθη ἡ συμπλήρωσις τῆς προανακρίσεως καὶ ἡ λῆψις τῆς ἀπολογίας τοῦ κατηγορουμένου, ἀναμένεται δὲ ἡ περάτωσις τῆς ἐνεργείας ταύτης διὰ τὴν εἰς σύντομον χρόνον εἰσαγωγὴν εἰς δίκην τοῦ εἰρημένου δράστου. Εὐπειθέστατος Ὁ Προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγ. Πρωτοδικῶν
Ὑπογραφὴ
ΘΩΜΑΣ ΧΑΤΖΙΚΟΣ
Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9468 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν ἵνα ἀναφέρῃ σχετικῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9470 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημ)κῶν Ροδόπης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9551 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν ἵνα ἀναφέρῃ σχετικῶς τῷ Ὑπουργείῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9376)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 166)5.7.63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. αἰτήματος, ὅτι ἁρμόδιον, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. βʹ αἴτημα, περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου Πυροπαθῶν Προσφύγων Ἄνω Παλαιῶν Σφαγείων ἐκ τῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ ὀφειλομένων εἰσφορῶν ἐπὶ ἀνεγειρομένων οἰκοδομῶν των, ὅτι ἐκ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τῆς διεπούσης τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας, τοιαύτη ἀπαλλαγὴ δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ εἰμὴ μόνον συνεπείᾳ ἀποδεδειγμένης προσωπικῆς ἀπασχολήσεως εἰς τὸ ἔργον, τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ τῶν πρώτου βαθμοῦ συγγενῶν του, εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς εἴτε ἡ συνολικὴ ἀξία τοῦ ἔργου ἐξικνεῖται μέχρι 50.000 δραχμῶν, εἴτε οὗτος τυγχάνει κατὰ κύριον ἐπάγγελμα οἰκοδόμος ἀσφαλιζόμενος ὡς τοιοῦτος εἰς τὸ ΙΚΑ. Σημειωτέον, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἤχθη παρομοία ὑπόθεσις περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἐκ τῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ εἰσφορῶν, ἐπὶ ἀνεγειρομένων ὡσαύτως ἰδιοκτήτων οἰκοδομῶν των, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 658)1962 ἀποφάσεώς του (Ὁλομελείας) ἐδέχθη, ὅτι οὗτοι δὲν ἀπαλλάσσονται τούτων. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ τῶν μελῶν τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51909)12.6.63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 260 Φ.Ε.Κ. τεῦχος Βʹ αἱ καθυστερούμεναι ἀσφαλιστικαὶ εἰσφοραὶ ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ μέχρι 30.4.63 κεφαλαιοποιούμεναι μετὰ ποσοστοῦ 5% ἐκ τῶν προσθέτων τελῶν, ἐξοφλοῦνται εἰς 60 μηνιαίας δόσεις τῆς πρώτης τούτων καταβλητέας μέχρι 20 Αὐγούστου 1963 ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἤθελε καταβληθῇ μέχρι 20.7.63 ὡρισμένον ποσὸν ἐκ τῆς κεφαλαιοποιουμένης ὀφειλῆς προβλεπόμενον ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ὁρίζεται, ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τῶν προσθέτων τελῶν, θέλει καταβληθῇ ὡσαύτως εἰς μηνιαίας δόσεις μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἐκ κυρίας εἰσφορᾶς ὀφειλῆς καὶ τοῦ ἐκ 5% ποσοστοῦ τῆς ὀφειλῆς ἐκ προσθέτων τελῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Πρὸς Τοὺς κ.κ. Προέδρους τῶν Διαιτητικῶν Δικαστηρίων α) Πρωτοβαθμίου Ἀθηνῶν καὶ β) Δευτεροβαθμίου Ἀθηνῶν (μέσῳ Γραμματέως κ.κ. α) Ν. Τσιγάντες, β) Ι. Ποτήρη, παρ’ ἡμῖν). Ἐκ μέρους Ὀργανώσεων ἐνδιαφερομένων κλάδων τῶν μισθωτῶν ὑπεβλήθησαν ἡμῖν ἀθρόαι διαμαρτυρίαι διὰ τὴν παρατηρουμένην βραδύτητα, περὶ τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεων τῶν ὑμετέρων Διαιτητικῶν Δικαστηρίων ἐπὶ τῶν παραπεμπομένων ὑμῖν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας ἀναφερομένων εἰς τοὺς ὅρους ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν μισθωτῶν. Ἡ καθυστέρησις αὕτη ὀφειλομένη ἐν πολλοῖς ὁσάκις τοῦτο ἀπαιτεῖται εἰς διαφόρους τεχνικοὺς λόγους καὶ αἰτίας, ἐφ’ ὅσον ἐφ’ ἑκάστης περιπτώσεως ἐρευνῶνται τὰ οὐσιαστικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν ἀντικειμενικὴν καὶ δικαίαν κρίσιν τῶν αἰτημάτων τῆς συλλογικῆς διαφορᾶς, συνάγεται ὅμως, ὡς εἰκός, πλὴν τῶν εὐλόγων διαμαρτυριῶν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τὴν δημιουργίαν, λόγῳ τῆς ἐκ τοῦ νόμου ἐπιτασσομένης ἀναδρομικῆς ἰσχύος τῆς Διαιτητικῆς ἀποφάσεως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν σοβαρᾶς οἰκονομικῆς δυσχερείας τῶν ὑποχρέων ἐπιχειρήσεων, ἐπικινδύνου διὰ τὴν περαιτέρω λειτουργίαν αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νέων προστριβῶν καὶ διενέξεων μεταξὺ τῶν ἐργοδοτῶν καὶ μισθωτῶν, πρᾶγμα ὅπερ ἀντιβαίνει εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου 3239)55 ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Ἔχομεν ὅθεν, τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν ταχυτέραν κατὰ τὸ δυνατόν, ἔκδοσιν σχετικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τῶν ἐκκρεμουσῶν ἐνώπιον ὑμῶν ὑποθέσεων συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8041)17.5.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρωτήσεως κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ ΙΚΑ τῶν μελῶν οἰκογενείας τῶν θυμάτων ἐκ τῆς ἐκρήξεως εἰς τὸ ἐργοστάσιον ΕΛΒΙΕ-ΜΕΚΑΣ (Βοιωτίας), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις τούτων παρὰ τοῦ Ἱδρύματος δὲν καθίσταται δυνατή, καθ’ ὅσον δὲν εἶχεν ἐπεκταθῆ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἡ ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ καθ’ ὃν χρόνον συνέβη τὸ ἀτύχημα καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο ἀπασχολούμενοι δὲν ἦσαν ἠσφαλισμένοι παρ’ αὐτῷ. Ἤδη διὰ τῆς ἀπὸ 18.6.63 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΚΑ δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 290 Φ.Ε.Κ. τῆς 1.7.63 τεῦχος Βʹ ἐπεκτείνεται ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ἱδρύματος εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ μηνὸς τοῦ μεθεπομένου τῆς δημοσιεύσεως τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9372)7413)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 162)2.7.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου καὶ ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνεργίας, τὰ ἀναφερόμενα ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν στοιχεῖα ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων ἐν τῷ Νομῷ Χανίων δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων κατὰ τὸ Βον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1962 ἀνήρχετο εἰς 718, κατὰ δὲ τὸ Αον τρίμηνον τοῦ 1963 εἰς 846 καὶ οὐχὶ εἰς 1.100 καὶ 1.250 ἀντιστοίχως, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονεύεται. Ἡ κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1963 παρατηρηθεῖσα αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνέργων ἐν σχέσει μὲ τὸ Βον τρίμηνον τοῦ ἔτους 1962, τυγχάνει κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον φυσιολογική, ὀφειλομένη κυρίως εἰς ἐποχιακοὺς παράγοντας. Πράγματι κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας πλεῖσται ἐπιχειρήσεις ἀναστέλλουν τὰς ἐργασίας των καὶ λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν εἰς πλεῖστα ἄλλα ἐπαγγέλματα παρατηρεῖται κάμψις τῆς δραστηριότητος αὐτῶν (οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι, χωματουργικαὶ κλπ.). Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς παρατηρουμένης εἰς διαφόρους περιοχὰς χώρας ἀνεργία, καθόσον ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου διατίθενται ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας κονδύλια διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων. Εἰδικώτερον διὰ τὸν Νομὸν Χανίων, ἐχορηγήθη κατὰ τὸ ἔτος 1959–60 ποσὸν δραχ. 990.000 κατὰ τὸ τοιοῦτον 1960 –1961 ποσὸν δρχ. 1.000.000 καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1961–1962 900.000 δρχ. Ἤδη κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 155) 11.12.62 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἐνεκρίθη ἡ χρηματοδότησις τοῦ Δήμου Χανίων διὰ ποσοῦ δρχ. 600.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων. Σημειωθήτω δέ, ὅτι ἐναπομένει ὑπόλοιπον ἐκ τῆς διὰ τὸν εἰρημένον Νομὸν προβλεφθείσης πιστώσεως ἀνερχόμενον εἰς δρχ. 120.000 ὅπερ θέλει χρησιμοποιηθῆ διὰ τὴν χρηματοδότησιν καὶ ἑτέρων φορέων τοῦ Νομοῦ τούτου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν μετακίνησιν ἐργατῶν ἐκ τῆς περιφερείας Νομοῦ Χανίων πρὸς ἀπασχόλησιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ πεντάμηνον ἀπὸ Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Μαΐου 1963 μετεκινήθησαν πρὸς ἀπασχόλησιν εἰς Δ. Γερμανίαν 128 ἐργάται καὶ 35 ἐργάτριαι μόνον. Συνεπῶς τὰ περὶ αὐξήσεως τοῦ ρυθμοῦ τῆς μεταναστεύσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκ τῆς περιφερείας Χανίων εἰς ἐπικίνδυνον βαθμὸν εἶναι τοὐλάχιστον ὑπερβολικά. Ἐξ ἄλλου διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν προγραμμάτων περιφερειακῆς ἀναπτύξεως θὰ ἀνακοπῇ ἡ ροπὴ τῆς μετακινήσεως τῶν ἐργατῶν ἐκ τῆς ὑπαίθρου πρὸς ἄλλα Κέντρα τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα. Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9471)7533)10.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 176)6.6. 1963 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς νήσου Μυκόνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55030)10199)1.7.63 ὑμετέρας ἀποφάσεως, ἥτις ἐστάλη εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον τὴν 6.7.63 πρὸς δημοσίευσιν αὐτῆς εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεξετάθη ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀνεργίας εἰς τὴν νῆσον Μύκονον καὶ εἰς ἀντίστοιχον περιοχὴν τῆς τοιαύτης τοῦ ΙΚΑ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9370 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 159 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., σχετικῶς μὲ ἐνέργεια τῆς Διευθύνσεως Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας εἰς βάρος τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ της, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52552)4903 ἐ.ἔ. ἡμετέρας διαταγῆς, διετάχθη ἡ ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Ἐλευσῖνος ὅπως ἐξετάσῃ τὰ καταγγελλόμενα καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς, εὐθὺς δὲ μετὰ τὴν ἀναφορὰν ταύτης θέλομεν ἐνημερώσει καὶ ὑμᾶς. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπεστάλη πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Χαλυβουργίαν καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 57136–5709 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον οὗ ἀντίγραφον διαβιβάζομεν ὑμῖν, διὰ τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν παρὰ ταύτης ὅπως ἐπανεξετάσῃ τὰς σχέσεις μετὰ τοῦ προσωπικοῦ της ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀποκαταστάσεως, ἁρμονικῆς συνεργασίας σας μετὰ τῆς συνδικαλιστικῆς ἐκπροσωπήσεως τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
Πρὸς Τὴν Διεύθυνσιν τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας Ἐλευσῖνα Τόσον αἱ εὐρύτεραι ἐργατικαὶ ἐπαγγελματικαὶ ὀργανώσεις ὅσον καὶ τὰ διάφορα αὐτόθι ἐργατικὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα, διαμαρτύρονται ἐντονώτατα δι’ ἀλλεπαλλήλων πρὸς ἡμᾶς ἀναφορῶν των, καταγγέλλοντα ἡμῖν, ὅτι ἡ Διεύθυνσις τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας, παρεμβαίνει εἰς τὰ τῆς νομίμου συνδικαλιστικῆς δράσεως τοῦ προσωπικοῦ της, ὄχι μόνον παρεμποδίζουσα τοῦτο, εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν νομίμων συνδικαλιστικῶν καθηκόντων του, ἀλλὰ προβαίνουσα καὶ εἰς ἀθρόας ἀπολύσεις ἐργαζομένων μὲ τὴν αἰτίαν, ὅτι οὗτοι ἀνήκουσιν εἰς σωματεῖα, παροτρύνουσα τούτους ἐπὶ ποινῇ ἀπολύσεως νὰ μὴ μετέχωσιν εἰς τὰ οἰκεῖα σωματεῖα ἢ καὶ νὰ διαγραφῶσιν ἐξ αὐτῶν. Ἐπειδὴ αἱ τοιαῦται ἐνέργειαι, ἐφ’ ὅσον πράγματι λαμβάνουν χώραν, παρουσιάζουσιν ὑμᾶς ἀφ’ ἑνὸς μὲν παρεμποδίζοντας τὴν νόμιμον συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν τοῦ προσωπικοῦ σας, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων τούτου, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον τῆς συνδικαλιζομένης ἐργατικῆς τάξεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν δημιουργίαν προστριβῶν καὶ διενέξεων μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν διὰ τῆς κηρύξεως ἀπεργιῶν ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, σκόπιμον κρίνεται, ὅπως ἐπανεξετάσητε τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τηρουμένην ὑφ’ ὑμῶν τακτικὴν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀποκαταστάσεως ἁρμονικῆς συνεργασίας καὶ μετὰ τῆς συνδικαλιστικῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ προσωπικοῦ ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9378)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 168)63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἐπὶ αἰτήματος τῶν ἐργατοτεχνιτῶν λεβητοποιῶν, περὶ καθιερώσεως 7ώρου ἐργασίας εἰς τὸν κλάδον των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ αἴτημα μόνον νομοθετικῶς δύναται νὰ ρυθμισθῇ. Πλὴν ὅμως, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, καθ’ ἃς ἡ συμπίεσις τοῦ κόστους παραγωγῆς ἀποτελεῖ ζωτικὴν ἀνάγκην διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ δεδομένου μάλιστα, ὅτι καὶ εἰς χώρας οἰκονομικῶς καὶ βιομηχανικῶς ἀνεπτυγμένας δὲν καθιερώθη εἰσέτι ἡ 7ωρος ἐργασία, καθ’ ἡμᾶς ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν ἐνδείκνυται ἡ μείωσις τῆς 8ώρου ἐργασίας τῶν λεβητοποιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9551 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 183 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ. σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῆς Δ)νσεως τοῦ Ἐργοστασίου Ἐπίπλων «Ἀθηναῖος καὶ Βαράγκης» αἰτουμένας ἀπὸ τοῦ προσωπικοῦ του ὑπευθύνους δηλώσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Ροὺφ κατόπιν ἐπεμβάσεώς της ἡ ὡς ἄνω ἐπιχείρησις ἀπήλειψεν ἤδη ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτῆς αἰτουμένης ὑπευθύνου δηλώσεως τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸν συνδικαλιστικὸν τομέα ἐρώτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Γ. Στεργίου καὶ Α. Γιάννου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7185)7.5.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2094 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ Α. Γιάννου, σχετικῶς μὲ παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἰς τὸ Ξενοδοχεῖον «Μεγάλη Βρεταννία» καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45082)2584)63 ἡμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ἡ ὁποία διηνήργησε τοὺς σχετικοὺς ἐλέγχους ἀνέφερεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ διατυπωθεισῶν παραβάσεων τοῦ νομίμου ὡραρίου ἐργασίας, τῆς ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως θεωρημένου πίνακος προσωπικοῦ τοῦ Μπουφὲ ὑπεβλήθησαν μηνύσεις κατὰ τῆς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεως. 2) Ἄν καὶ δὲν διεπιστώθη ἀνάρμοστος συμπεριφορὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεως, ἐν τούτοις ἐγένοντο αἱ δέουσαι συστάσεις. 3) Ἀναπροσηρμόσθησαν αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ προσωπικοῦ, ἐφαρμοσθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7)1963 Διαιτητικῆς Ἀποφάσεως καὶ κατεβλήθησαν τὰ ἀναδρομικά. Ἐπίσης ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως δὲν ἐνεργοῦνται πλέον κρατήσεις εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ δι’ ἐνδυμασίας, καὶ 4) Τὸ ζήτημα τῆς ἀμοιβῆς τῶν «Ντεμὶ σὲφ» εἰδικότητος μὴ διαλαμβανομένης εἰς τὴν οἰκείαν συλλογικὴν σύμβασιν, ὡς σερβιτόρων, καθ’ ὅ πραγματικόν, ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τῶν δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου κλπ. μετὰ τῆς προσηρτημένης ἀναφορᾶς τοῦ Συνδικάτου Ἐργατοτεχνιτῶν Λατομείων Πέτρας Μαρμάρων καὶ Ἀσβεστοποιείων «Η ΕΝΩ-ΣΙΣ», δι’ ἧς καταγγέλλονται παραβάσεις τῆς νομοθεσίας εἰς τὰς ἐν τῇ ἀναφορᾷ ταύτῃ διαλαμβανομένας Λατομευτικὰς καὶ Ἀσβεστοποιΐας Ἐπιχειρήσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὰ ὄργανα τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των διενεργοῦσιν ἐλέγχους εἰς τὰς πάσης φύσεως ἐργασίας, ἐν αἷς καὶ εἰς τὰς τῶν λατομείων καὶ τῶν ἀσβεστοποιείων, οἴκοθεν κατὰ κανόνα πάντοτε δὲ κατόπιν συγκεκριμένης καταγγελίας, προσφάτως κατόπιν καταγγελίας Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τῶν 4β συνεργαζομένων σωματείων Λατόμων, Ἀσβεστοποιῶν Ἀττικῆς — Πειραιῶς–Ἐλευσῖνος καὶ Μεγάρων, ἅπασαι αἱ Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας τῆς περιφερείας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Κατόπιν εἰδικῆς ἐντολῆς μας, διενεργήσασαι ἐλέγχους εἰς τὰς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεις, ἐνήργησαν τὰ νόμιμα κατὰ τῶν παραβατῶν τῶν ἐργατικῶν διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1963
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΡΟΚΚΑΣ
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνακοινῶ τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας: Ἀθῆναι, τῇ 12.8.1963 Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ κλπ.», διετυπώθη ὑπὸ πλείστων κ.κ. βουλευτῶν ἡ ἐπιθυμία τῆς ἀπὸ κοινοῦ μεθ’ ἡμῶν μελέτης καὶ νομοθετικῆς ρυθμίσεως ἐπειγόντων θεμάτων, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἔχω τὴν τιμήν, κύριε Πρόεδρε, νὰ δηλώσω πρὸς Ὑμᾶς καὶ διὰ τῆς παρούσης, ὅτι εἶμαι ἕτοιμος διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ἀνωτέρω θέματος καὶ νὰ παρακαλέσω Ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε τοῦτο εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους βουλευτάς. Μετὰ τιμῆς Ὁ Ὑπουργὸς Ἑπομένως, οἱ ἐπιθυμοῦντες δύνανται νὰ μεταβῶσι καὶ συνεργασθῶσι πρὸς ρύθμισιν ἐπειγόντων θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ ἀνωτέρω Ὑπουργείου.
§14Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ρύθμισις καὶ ἡ μελέτη ἐπειγόντων θεμάτων, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῶσι διὰ τῆς συστάσεως Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀφοῦ θὰ μελετᾷ τὸ θέμα, θὰ εἰσηγῆται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐρχόμενον εἰς τὴν Βουλὴν, θὰ ὑφίσταται, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ λόγος, τροπολογίας καὶ νὰ καθίσταται νόμος.
§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδή, ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ πρότασις νόμου ἢ σχέδιον νόμου. Καλῶς. Δὲν ὑπάρχει θέμα συζητήσεως.
§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ οἰκονομίαν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν, ὅπως διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἐπειγόντων θεμάτων ἁρμοδιότητος οἱουδήποτε Ὑπουργείου, νὰ συγκροτῆται ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην καὶ θεραπείαν των, τὰ ὁποῖα θὰ συζητοῦνται εἰς τὴν Βουλὴν ἐν συνεχεία. Νὰ μεταβαίνουν ὅμως οἱ κ.κ. βουλευταὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ρύθμισιν τοιούτων θεμάτων, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶμεν.
§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἄλλο. Ἡ θέσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸν ἐπισκέπτωνται οἱ κ.κ. βουλευταὶ καὶ νὰ τοῦ εἰσηγοῦνται τὸ θέμα. Ὅμως τὰ θέματα αὐτά, τὰ χρήζοντα νομοθετικῆς ρυθμίσεως, θὰ πρέπει νὰ τὰ χειρίζεται ἡ ἁρμοδία πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπή.
§18Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ νὰ μεταβαίνῃ ὁ βουλευτὴς εἰς οἱονδήποτε Ὑπουργεῖον πρὸς ρύθμισιν ἐπείγοντος θέματος εἶναι κανονικόν. Τὸ ἄλλο ὅμως, τὸ νὰ ἀφεθῇ δηλαδὴ ἡ διαχείρισις ἐπείγοντος ζητήματος εἰς τὸν πατριωτισμὸν ἑνὸς ἑκάστου διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ μέρους μέριμνα καὶ στοργὴ δι’ ἐξέτασιν ζητημάτων τοῦ ἐργατικοῦ τομέως, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀμεσώτερα καὶ περισσότερον ἐπείγοντα, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ τίθεται ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν ἐκ συναδέλφων Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἀφοῦ θὰ μελετᾷ, θὰ εἰσηγῆται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐρχόμενον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν καὶ ἀφοῦ ὑποστῇ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ λόγος, τροπολογίας, θὰ ψηφίζεται.
§19Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ παρεκάλεσα τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ ἀναπτύξω, ὅπως δεχθῆτε νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἐφ’ ὅσον ἤδη διαπιστώνω, ὅτι δὲν ἔχετε δώσει ἐντολήν, ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἔχω ὅλο τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ τὴν ἀναγνώσω. Δὲν δικαιοῦσθε νὰ μοῦ στερήσητε αὐτὸ τὸ δικαίωμα, δὲν δικαιοῦσθε νὰ μοῦ στερήσητε τὸ δικαίωμα, ὅπως ἀναπτύξω ἐρώτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς......
§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, ἡ ἀπάντησις θὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Διὰ τὴν ἐρώτησιν ἐφ’ ὅσον δὲν ἐγένετο δεκτὴ δὲν εἶναι δυνατόν...... (Θόρυβος).
§21Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μοῦ ἀρνηθῆτε, ὅπως ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου. Ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῆτε νὰ τὴν ἀναγνώσω...... (Θόρυβος). Νὰ μοῦ εἴπητε εἰς ποῖον ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ στηρίζετε τὴν γνώμην σας...... Ἔχετε ἀποχαλινωθῆ τελείως...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὴν τακτικήν σας γίνεσθε νούμερο...... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).
§23Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε κακοηθέστατος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ντάγγας, ἔχει τὸν λόγον.
§25Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. ...... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν μὴ ἀκουόμενος).
§26Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ὑπέπεσεν εἰς βαρύτατον παράπτωμα. Ἀπεκάλεσε συνάδελφον «νούμερο». Αὐταὶ αἱ ἐκφράσεις δὲν εἶναι ἐπιτετραμμέναι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλετε νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν σας αὐτὴν καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσητε τὴν λύπην σας.
§27Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὸ ἐπεισόδιον. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ προκαλέσας τὸ ἐπεισόδιον, ἀπηυθύνθη πρὸς τὸ Προεδρεῖον κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν νομίζω, ὅτι συμβιβάζεται πρὸς τὸν Κανονισμὸν καὶ ἐχρησιμοποίησεν ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιοῦνται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐπίσης ἐχρησιμοποίησε καὶ ὕβρεις ἀπολύτως ἀπαραδέκτους. Ἐὰν πλέον καὶ ἡ ἐξωτερικὴ διαγωγὴ τοῦ κ. συναδέλφου ὑπῆρξεν ἡ μὴ πρέπουσα. Ἥρπασε τὸ μικρόφωνον, ἤρξατο χειρονομῶν καὶ ὑβρίζων. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔπραξέ τι πέραν τῶν συνήθως συμβαινόντων ὅταν βουλευτὴς ὑπερβῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ προσῆκον μέτρον τῆς εὐπρεπείας.
§28Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας ὑπάρχῃ ἡ ἔννοια, ὅτι ὁσάκις τὸ Προεδρεῖον ἀποκαλεῖ βουλευτὴν «νούμερο», διότι ἐνδεχομένως ὑπέπεσεν εἰς παράπτωμά τι, τοῦτο εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸν Κανονισμὸν τοῦ Σώματος, τότε λυποῦμαι πολύ. Ἐὰν βουλευτὴς ὑποπέσῃ εἰς παράπτωμα, κ. Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς προβλέπει μίαν διαδικασίαν κυρώσεων. Εἶναι ὅμως πρωτάκουστον καὶ οὐδέποτε ἔχει συμβῆ ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος νὰ ἀποκαλῇ βουλευτὴν «νούμερο». Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ὅπως μετὰ γενναιότητος ἀνακαλέσητε τὴν ἔκφρασιν καὶ ἐκφράσητε τὴν λύπην σας.
§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἐπιμονήν σας καὶ διότι ἐπιμένετε χωρὶς νὰ εἶσθε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως παρών. Ὁ κ. συνάδελφος μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ προβλέπει τὴν διαδικασίαν, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθῇ αἴτησις ἀπὸ δύο βουλευτὰς διὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος. Ἔκαμον τὴν παραχώρησιν πρὸς τὸν κ. Διαμαντόπουλον νὰ λάβῃ τὸν λόγον, χωρὶς τὴν τήρησιν τῆς διαδικασίας αὐτῆς. Ἀρχίζει καὶ διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Προεδρείου, διότι δὲν ἐδέχθη μίαν ἐρώτησιν. Ἔδωσε τὴν ἐξήγησιν τὸ Προεδρεῖον. Τί ἄλλο ἤθελεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος; Ἐπιμένει καὶ ἀπασχολεῖ τὸ Κοινοβούλιον καὶ τοὺς κ.κ. βουλευτὰς καὶ καθυστερεῖ τὴν διαδικασίαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τί ἠθέλατε νὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον; Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἀντὶ ὁ κ. Διαμαντόπουλος τοὐλάχιστον πρὸς τὸν προεδρεύοντα νὰ ἐκφράσῃ τὰς εὐχαριστίας του, διότι παρὰ τὸν Κανονισμὸν τοῦ ἔδωσε τὸν λόγον, ἤρχισε νὰ ὑβρίζῃ τὸ Προεδρεῖον, νὰ κτυπᾷ τὸ ἔδρανον. Τί θέλετε νὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον;
§30Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τερματίζομεν τὸ ἐπεισόδιον κακῶς. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ διεμαρτυρήθη κατὰ ἑνὸς πρωτακούστου συμβάντος, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ Προεδρεῖον ἀπέκτησε τὸ δικαίωμα νὰ λογοκρίνῃ τὰς ὑποβαλλομένας ἐρωτήσεις ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν καὶ δὴ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ μὴ τὰς ἀποδέχεται καὶ μάλιστα μὲ αἰτιολογικὸν ἄλλο ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ ὑβριστικαὶ ἐκφράσεις κλπ. κλπ. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς μὴ παραδοχῆς τῆς ἐρωτήσεως, ὅτι δηλαδὴ αὐτὰ ἐγράφησαν εἰς ἐφημερίδα καὶ ὅτι στεροῦνται σοβαρότητος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἀποδοχὴ μιᾶς ἐρωτήσεως ἀπὸ τοῦ ἐὰν τὸ περιεχόμενόν της ἀνεγράφη εἰς ἐφημερίδας ἢ ὄχι. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν βαρεῖαν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία δημιουργεῖ μεγίστους κινδύνους καὶ ἐὰν τύχῃ ἐφαρμογῆς θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐλέγχου. Πέραν αὐτοῦ, ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὁ κ. Διαμαντόπουλος ὑπερέβη τὰ ὅρια, ἔχετε τὸ δικαίωμα, βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ τὸν ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν. Δὲν προβλέπεται ὅμως ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἡ περίπτωσις συμψηφισμοῦ ὕβρεων. Ὅταν ὁ Πρόεδρος ἀποκαλῇ ἕνα βουλευτὴν «νούμερο», τοῦτο ἀποτελεῖ δεινοτάτην ὕβριν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζω διατὶ δὲν ἔχετε τὴν γενναιότητα νὰ ἀνακαλέσητε.
§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι. Γνωρίζετε τὸν χαρακτῆρα μου καὶ τὴν προσπάθειάν μου νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ δὲν παύω ἀπὸ τὸ νὰ εἶμαι καὶ ἄνθρωπος καὶ ἐγὼ καὶ μέσα εἰς στιγμὴν ἀγανακτήσεως ἠμπορεῖ νὰ εἶπον μίαν λέξιν προσβλητικήν, διὰ τὴν ὁποίαν πρῶτος ἐγὼ λυποῦμαι. Ἀλλὰ νὰ μάθῃ καὶ ὁ κ. Διαμαντόπουλος νὰ σέβεται καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ τοὺς συναδέλφους, διότι ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία συζήτησις.
§32Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω πρῶτος τὴν λύπην μου ἐὰν παρεφέρθην καὶ εἶπον φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔπρεπε νὰ εἴπω. Παρακαλῶ ὅμως, νὰ μὲ παρακολουθήσετε εἰς τὴν ἑξῆς σκέψιν. Ὅταν ὡρκίσθην βουλευτής, πιστεύω, ὅτι μὲ τὸν ὅρκον ποὺ ἔδωσα ὑπεσχέθην εὐσυνειδήτως νὰ ἐκπληρῶ τὰ καθήκοντά μου. Εἰς τὴν ἐκτέλεσιν δὲ τῶν καθηκόντων μου περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐλέγχου. Ὅταν διεπίστωσα, ὅτι τὸ Προεδρεῖον κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὴν ἐρώτησίν μου, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς ὑμᾶς καὶ νὰ ζητήσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Δυστυχῶς, δὲν μοῦ ἐπιτρέψατε. Συνεπῶς, μὲ ὑποχρεώνετε νὰ παραβῶ τὸν ὅρκον ποὺ ἔδωσα νὰ ἀγωνισθῶ δι’ ἐκεῖνο ποὺ πιστεύω. Κατόπιν αὐτοῦ, παρακαλῶ καὶ πάλιν, ἀφοῦ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι παρεφέρθην, νὰ μοῦ εἴπητε βάσει τίνος ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ δὲν πρωτοκολλᾶται ἡ ἐρώτησίς μου, ἄλλως νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν διαβάσω διὰ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἢ νὰ δώσετε ἐντολὴν σεῖς νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον, καλῶς ἢ κακῶς, δὲν τὸ ἐξετάζω αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἐδέχθη τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς σας ὡς ἐρώτησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Μοῦ ζητεῖτε κάτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε προβλέπεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Βεβαίως, αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινε περιληπτικῶς, ὅπως ὅλαι αἱ συζητήσεις, θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ νὰ δώσω ἐντολὴν ἐγὼ ὡς ὑπεύθυνος νὰ καταχωρηθῇ κἄτι εἰς τὰ πρακτικὰ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποτελῇ ἐρώτησιν, δὲν εἶναι δυνατόν, διότι εἶναι παρὰ τὸν Κανονισμόν.
§34Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σκεφθῆτε τί θὰ εἴπῃ αὔριον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ καταχωρηθῇ ἡ ἐρώτησίς μου καὶ παρακαλῶ νὰ δώσετε ἐντολὴν νὰ καταχωρηθῇ.
§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅ,τι ἐλέχθη ἐδῶ, κατὰ ὑποχρέωσιν οἱ πρακτικογράφοι θὰ τὸ διατυπώσουν καὶ θὰ τὸ καταχωρήσουν εἰς τὰ πρακτικά. Ὅ,τι ἀπετέλει ἐρώτησιν σχετικὴν μὲ τὴν ἀναφοράν σας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω ἐντολὴν νὰ καταχωρηθῇ.
§36Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔκαμε ἀνησυχίαν καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς πολλοὺς πολίτας, ὅταν ἐδιαβάσαμεν μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι ὁ τέως Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆς ἦλθεν εἰς ρῆξιν ..... (κωδωνοκρουσίαι)..... καὶ ἔδωσε διαταγάς, καὶ ἐνόμισα, σύμφωνα μὲ τὸν ὅρκον ποὺ ἔδωσα, ὅτι εἶχα τὸ δικαίωμα...... (Κωδωνοκρουσίαι).
§37Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν συζήτησιν παρῆλθε τὸ ἡμίωρον καὶ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς αὐτὴν τὴν τακτικὴν τὸ Προεδρεῖον κάμνει ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Εἰσήλθομεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν καὶ ἐξακολουθοῦμεν ἀκόμη νὰ ἀσχολούμεθα μὲ ἕνα θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον παραπονεῖται, εὐλόγως ἢ ἀδίκως, ὁ κ. Διαμαντόπουλος, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον πάντως ἔληξε.
§39Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὁ διακεκριμένος συνάδελφος καὶ πρώην Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Παπαληγούρας εἶναι εἰθισμένος ὡς πρώην Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μὲ τοὺς ἀριθμούς, δι’ αὐτὸ δὲν μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ ὀνοματολογία, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποιήσατε διὰ τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Διαμαντοπούλου. Καὶ ὅμως τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν προσβολὴν τελείως ἀπρεπῆ καὶ ἐκτὸς τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐθίμων. Διὰ τοῦτο δὲν εἶναι κατώτερον τῆς θέσεώς σας νὰ κάμετε μίαν σχετικὴν ἐπανόρθωσιν.
§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤδη τὸ θέμα αὐτὸ ἔληξε.
§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ ἐτελείωσε.
§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Δ. Ντάγγας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα προνοίας εἰς τὴν βʹ ἐκλογικὴν περιφέρειαν Πειραιῶς.
§43Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ δευτέρα ἐκλογικὴ περιφέρεια Πειραιῶς περιλαμβάνει ἑπτὰ Δήμους, Νικαίας, Κερατσινίου, Κορυδαλλοῦ, Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, Νέου Φαλήρου, Δραπετσώνας καὶ Περάματος. Τὸ πλεῖστον τῶν κατοίκων εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι μισθοσυντήρητοι καὶ ἐργατικοί, τὸ πλεῖστον τῶν γυναικῶν ἐργάζεται καὶ θὰ πρέπει κατὰ τὸν χρόνον τῶν ἐργασιῶν τῶν μητέρων τὰ τέκνα των νὰ περιορίζωνται εἰς ὡρισμένους βρεφοκομικοὺς ἢ παιδικοὺς σταθμούς. Ἐπανειλημμένως ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς τέως καὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως τὸ βασικὸν καὶ κύριον αὐτὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῶν ἑπτὰ τούτων Δήμων διὰ τὴν ἵδρυσιν παιδικῶν καὶ βρεφικῶν σταθμῶν, διότι πρόκειται περὶ μέτρου ὑψίστης κοινωνικῆς ἀνάγκης καὶ κοινωνικῆς προνοίας. Ἐπίσης, ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ ἁρμοδίου κ. Ὑπουργοῦ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἕνα ἄλλο βασικὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας, τὸ ὁποῖον, πράγματι, προκαλεῖ καὶ πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ὅλων μας. Πρόκειται περὶ προσώπων ἀστέγων μέχρι τοῦ 1950, οἱ ὁποῖοι κατεπάτησαν οἰκόπεδα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα καὶ τοὺς παρεχωρήθησαν ἤδη. Τὸ ἄτοπον εἶναι τοῦτο, ὅτι χρεώνονται τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ μὲ 400–450 δραχμὰς τὸ τετραγωνικὸν μέτρον εἰς τὴν περιφέρειαν Νικαίας, Κερατσινίου καὶ Κορυδαλλοῦ, καθ’ ὃν χρόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τοῦ Μακρυγιάννη καὶ εἰς τὸ Κουκάκι τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ σήμερον δὲν ἔχουν 400 δραχμὰς τὸ μέτρον. Ἐὰν πρόκειται τοὺς ἀστέγους αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀποστεγάσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα κοινωνικῆς προνοίας, ἀλλὰ κοινωνικῆς ἀπρονοησίας. Τοῦτο θέτομεν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ.
§44Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς παιδικοὺς καὶ βρεφικοὺς σταθμούς, ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς: Ἐκτὸς τοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939 λειτουργοῦντος παιδικοῦ σταθμοῦ Νέας Κοκκινιᾶς, ἱδρύθησαν προσφάτως δύο νέοι ἐθνικοὶ παιδικοὶ σταθμοὶ εἰς τοὺς συνοικισμοὺς Περάματος καὶ Δραπετσώνας, τῶν ὁποίων ἡ ἔναρξις λειτουργίας θὰ γίνῃ ἐντὸς τῶν προσεχῶν μηνῶν. Συγχρόνως μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν παιδικῶν τούτων σταθμῶν, θὰ λειτουργήσῃ καὶ ὁ ἀπὸ ἐτῶν ἱδρυθεὶς παιδικὸς σταθμὸς Ἁγίου Γεωργίου Κερατσινίου. Ἐκτὸς τούτων, λειτουργοῦν ἤδη ἀπὸ ἐτῶν τὸ Νηπιαγωγεῖον Νικαίας καὶ τὸ Ἀλτζιτσίγλειον τοιοῦτον. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς αὐθαιρέτως καταλαβόντας οἰκόπεδα τοῦ Δημοσίου καὶ μὴ δικαιούχους ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως, ὡς τίμημα ὁρίζεται ἡ τρέχουσα ἀξία τοῦ καταληφθέντος οἰκοπέδου, καταβαλλομένη ἀτόκως εἰς δόσεις. Τὸ ποσὸν ἐκ τῆς εἰσπράξεως τῶν δόσεων διατίθεται διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παραπηγματούχων προσφυγικῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι δικαιοῦνται ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ στεγασθῶσι μέχρι σήμερον λόγῳ ἀκριβῶς τῆς αὐθαιρέτου καταλήψεως ὑπὸ τρίτων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των οἰκοπέδων. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὰς ἐκτάσεις ταύτας τὰς ἔχουν ἀξιοποιήσει, οἱ παρανόμως καταπατήσαντες ταύτας, εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμος, δεδομένου, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ ἀξιοποιήθησαν καὶ ἀξιοποιοῦνται διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐκτελέσεως διαφόρων πολεοδομικῶν ἔργων καὶ στεγαστικῶν προγραμμάτων.
§45Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον καὶ ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι οἱ παιδικοὶ σταθμοὶ ποὺ πρόκειται νὰ λειτουργήσουν ἐντὸς τῶν προσεχῶν μηνῶν εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ λειτουργήσουν καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν, ἄλλωστε εἶναι ἀνεπαρκέστατοι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τίμημα τῶν οἰκοπέδων, ἔχω νὰ τονίσω, εἰδικῶς διὰ τὴν περιοχὴν Ἁγίας Τριάδος Νικαίας, ὅτι τὸ Δημόσιον ἀπεζημίωσε τοὺς ἰδιοκτήτας μὲ 25 δραχμὰς κατὰ τετραγωνικὸν μέτρον καὶ ζητεῖ 400 δραχμὰς τὸ μέτρον. Ἡ ἄποψις τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι ἡ τρέχουσα τιμὴ εἶναι ἡ ἑκάστοτε τιμὴ τῆς ἀποτιμήσεως εἶναι πεπλανημένη. Ὁ νόμος ἀπέβλεψεν εἰς τὴν τρέχουσαν τιμὴν τοῦ ἔτους 1950 καὶ γίνεται ἐν προκειμένῳ καταστρατήγησις καὶ καταδυνάστευσις τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀστέγων ἀνθρώπων.
§46Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν τὸ ὡρίσαμεν ἡμεῖς ὡς Ὑπουργεῖον, ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ τὸ Δικαστήριον τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως.
§47Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἀπὸ τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον καὶ ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Πηγαίνει ὁ Ἔφορος καὶ λέγει 500 δραχμὲς τὸ μέτρον.
§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τοὺς ὅρους νοσηλείας τῶν ἠσφαλισμένων εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς.
§49Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.
§50Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, προκειμένου περὶ νοσηλείας ἠσφαλισμένων ἀσθενῶν εἰς ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα καὶ ἰδιωτικὰς κλινικάς, τὰ πέραν τῶν νοσηλείων καταβλητέα ποσὰ διὰ παρακλινικὰς ἐξετάσεις καθορίζονται δι’ εἰδικῆς συμβάσεως ἢ συμφωνίας μεταξὺ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ νοσηλευτικοῦ ἱδρύματος ἢ ἰδιωτικῆς κλινικῆς. Καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν παρέχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ δυνατότης παρεμβάσεως.
§51Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, νὰ δώσῃ δὲ τὴν ἐπιβαλλομένην λύσιν. Ὁ κ. Ὑπουργός, προερχόμενος μάλιστα ἐκ τῆς ἰατρικῆς τάξεως, γνωρίζει ὅτι αἱ ἰδιωτικαὶ κλινικαί, καίτοι πληρώνουν φόρους καὶ οὐδεμίαν ἀτέλειαν ἔχουν, εἰσπράττουν νοσήλεια κατὰ 20% ὀλιγώτερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἰσπράττει «ὁ Εὐαγγελισμὸς» καὶ τὰ ἄλλα ἱδρύματα τὰ ὁποῖα οὔτε φόρους πληρώνουν καὶ ἀπολαμβάνουν καὶ ἀτελειῶν. Ὅταν εἰς τὰς κλινικὰς δίδωνται 70 δρχ. ἡμερησίως ὡς νοσήλεια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχωνται φάρμακα τὰ ὁποῖα εἰς πολλὰς περιπτώσεις κοστίζουν περισσότερον τῶν 70 δραχ. καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ ταμεῖα πληρώνουν ἰδιαιτέρως τὰ φάρμακα εἰς τὰ ἱδρύματα. Κατ’ ἀνάγκην, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν ἰατρὸς μὲ ἐλαστικὴν συνείδησιν νὰ προέλθῃ εἰς συμφωνίαν μὲ τὸν νοσηλευόμενον ἢ ἐν συννενοήσει μὲ ἀρχίατρον, ταμίαν καὶ φαρμακοποιὸν διὰ τὴν ἐξαπάτησιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἀφοῦ ἀναγράψῃ ἀντιβιοτικὰ εὐρέους φάσματος νὰ χορηγήσῃ κοινὰ εὐθηνὰ ἀντιβιοτικά. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑμεῖς ποὺ προέρχεσθε ἀπὸ τὴν ἰατρικὴν τάξιν θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῆτε δι’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νὰ δώσητε τὴν ἐπιβαλλομένην λύσιν, πρὸς ὄφελος πρὸ παντὸς τῶν ἀσθενῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον.
§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ ἰατροῦ Ν. Κάρναβα εἰς τὴν θέσιν τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Χειρουργικῆς Κλινικῆς τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Γρεβενῶν.
§53Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπειδὴ κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης δὲν κατεχωρήθη πιστὴ περίληψις καὶ δὲν δύνανται ὁ ἀναγινώσκων ταύτην νὰ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀναγνώσω τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: «Τὴν 6ην Μαρτίου 1963 ὑπέβαλον τὴν κατωτέρω ἐρώτησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας μὴ εὐαρεστηθέντα νὰ ἀπαντήσῃ. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους τῆς σιωπῆς του, διὰ νὰ μὴ παραταθῇ ὅμως αὕτη ὑποβάλλω ἐκ νέου τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην, ἔχουσαν οὕτω»: Διὰ κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρωτήσεώς μου ἠσκήσαμεν ἔλεγχον κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας διὰ τὸν δημοσιευθέντα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 94 τῆς 29.7.50 Φ.Ε.Κ. διορισμὸν τοῦ ἰατροῦ Ν. Κάρναβα εἰς τὴν θέσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Χειρουργικῆς Κλινικῆς τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Γρεβενῶν, καθ’ ὃν χρόνον δὲν ὑπῆρχε χειρουργεῖον εἰς τὸ εἰρημένον Νοσοκομεῖον ὄχι μόνον κατὰ τὸν χρόνον διορισμοῦ τούτου, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰ μετέπειτα ἔτη καὶ μέχρι τῆς 4.2.1963 καθ’ ἣν ὁ ἰατρὸς Γ. Βλαμίδης Διευθυντὴς Κλινικῆς τοῦ εἰρημένου Νοσοκομείου εἰς τὸ περιοδικὸν «Ταχυδρόμος» τῆς 2.3.1963 ἐδήλωνεν ὅτι, «τὸ χειρουργεῖον δὲν λειτουργεῖ εἰσέτι διότι δὲν συνεπληρώθη ὁ ἀρξάμενος ἤδη ἐξοπλισμός του. Λείπει ὁ ἀκτινολόγος ἐνῷ ὑπάρχει ἀκτινολογικὸν μηχάνημα». Ὁ τύπος ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἐπαρχιωτῶν προέβη εἰς τὴν δημοσίευσιν τῆς κατατεθείσης ἐπερωτήσεώς μας. Ἐν τῷ μεταξὺ πρὶν συζητηθῇ ἐν τῇ Βουλῇ ἡ ἐπερώτησίς μας αὕτη παραδόξως καὶ κατὰ ἀήθη καὶ πρωτοφανῆ τρόπον ὁ Διευθυντὴς τῆς χειρουργικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Γρεβενῶν κ. Καρνάβας ἀπήντησε διὰ τοῦ τύπου διὰ ὑβρεολογίου καὶ ἀβασίμων αἰτιάσεων ὑποκαταστήσας οὕτω τὸν προϊστάμενόν του ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Καὶ διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας ἁρμόδιον εἶναι νὰ τὴν ἐξετάσῃ οὗτος. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ δημοσίευμα τοῦ ἐν λόγῳ κρατικοῦ ὀργάνου γέμει ὕβρεων καὶ συκοφαντιῶν εἰς βάρος μας θέτομεν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος συνυποβάλλοντες ἀντίτυπον τοῦ ἀπὸ 17.2.63 ὑπ’ ἀριθ. 655 φύλλου ἐφημερίδος Ἕνωσις Κοζάνης καὶ ἀναμένομεν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα ἅτινα θέλει λάβῃ ἐπὶ τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς ἀσχημίας δημοσίου ὑπαλλήλου καθυβρίζοντος ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἔθνους ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός του. Ἐπίσης παρακαλοῦμεν ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἂν ἐπὶ τέλους ἤρχισε νὰ λειτουργῇ κανονικῶς τὸ χειρουργεῖον τοῦ ἐν λόγῳ Νοσοκομείου Γρεβενῶν ἢ ἀργεῖ ἀκόμη λόγῳ ἐλλείψεων. Ἐν περιπτώσει δὲ καθ’ ἣν λειτουργεῖ τοῦτο νὰ καταθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀνομαστικὸν πίνακα τῶν ἐγχειρηθέντων καὶ τῆς ἀσθενείας αὐτῶν ἀπὸ 1.1.1963 μέχρι σήμερον.
§54Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μόλις ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ παρὰ τῆς δ)νσεως τοῦ Νοσοκομείου Γρεβενῶν τὶ μέτρα ἔχει λάβει διὰ τὸν ἰατρὸν αὐτόν. Καίτοι δὶς ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας, οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔλαβον ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Δ)ντὴν τοῦ Νοσοκομείου καὶ ἠναγκάσθην νὰ τὸν εἰδοποιήσω διὰ τρίτην φοράν, καλῶν τοῦτον εἰς ἀπολογίαν διὰ παράλειψιν καθήκοντος. Ὅταν θὰ ἔχω τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἁρμοδίου Δ)ντοῦ θὰ ἐνεργήσω δεόντως καὶ θὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ προσήκοντα καὶ θὰ ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις.
§55Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ πλέον ἤθελα νὰ πληροφορήσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ εἰρημένος ὑπάλληλος, ἰατρός, κατέστη μάστιξ τῆς περιοχῆς ἐκείνης, διότι οὐδεμία ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς κάμνει λόγῳ τῆς ἁρμοδιότητός του, μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐγχειρήσῃ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, ἀναγκάζει τοὺς ἀσθενεῖς νὰ εἰσαχθοῦν πρὸς νοσηλείαν εἰς τὴν ἰδιωτικήν του Κλινικήν.
§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κυρία Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ρεύματος τῆς προεκτάσεως τῆς ὁδοῦ Ρόδου–Ἀθηνῶν.
§57Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς καλύψεως τοῦ ρεύματος τῆς ὁδοῦ Ρόδου, τὸ ὁποῖον εἶναι μόνον 700 μέτρων καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἑστίαν μολύνσεως τῆς συνοικίας καὶ παγίδα δι’ ἀτυχήματα, διότι εὑρίσκεται κοντὰ εἰς μίαν σχολὴν τυφλῶν, εἰς ἕνα δημοτικὸν σχολεῖον καὶ εἰς μίαν παιδικὴν στέγην, τὸ εἴχομεν φέρει ἐπανειλημμένως εἰς τὴν προτέραν Βουλήν. Ἀπηυθύνθημεν τότε, διὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀλλὰ καὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἀπήντησεν, ὅτι ἔχει ἀναθέσει εἰς τὸν Νομάρχην τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀπαντῶν εἰς ἡμᾶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὅτι ἡ κάλυψις, ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἀμέσως τὸν Μάρτιον τοῦ 1963. Ὅμως παρῆλθον δύο ἔτη καὶ δὲν ἔγινε. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς εἶναι ἀνάστατοι διὰ τὴν μὴ κάλυψιν τοῦ ρεύματος τούτου. Θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀναλάβετε, ὡς Ὑπουργὸς Προνοίας ὑπεύθυνος καὶ διὰ τὴν ὑγιεινήν, νὰ προωθήσετε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου καὶ ἐὰν ὑπάρξουν τυχὸν τεχνικαὶ δυσκολίαι θὰ πρέπει νὰ παρακαμφθοῦν τῇ ἐπιμονῇ σας.
§58Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. (Ὑπ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον.
§59Γ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἀναγράφεται καὶ εἰς ἀπάντησίν μας, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῆς κ. συναδέλφου, ἡ τάφρος εἶναι ἀνοικτὸς ἀγωγός. Μέσα εἰς τὴν τάφρον αὐτήν, πέραν τῶν ἄλλων συγκεντρώνονται καὶ ἀκάθαρτα ἀντικείμενα. Κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται διὰ τῆς καλύψεως νὰ ἐπέλθῃ καμμία βελτίωσις. Πράγματι εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ὑπάρχει μία σοβαρὰ κατάστασις. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀποχέτευσις τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων. Τὸ θέμα εἶναι πρὸς μελέτην καὶ εἶναι ἐκ τῶν θεμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ προγραμματισθοῦν λίαν συντόμως.
§60Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ἀσφαλῶς, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει καὶ ἔγγραφος ἀπάντησίς σας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλ’ εἴχομεν ἀπευθυνθῆ καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ὄχι μόνον μελέτη, ἀλλὰ τὸ ταχύτερον καὶ ἡ ἀποχέτευσις, διότι ὡς προεῖπον ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἔχει καταστῆ ἑστία μολύνσεως καὶ πρόκειται περὶ κεντρικῆς καὶ πυκνοκατῳκημένης. Τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ θὰ μελετηθῇ ἐκ τῶν πρώτων, ἀποτελεῖ ἕνα τρόπον ὑπεκφυγῆς. Ἐπεσκέφθην τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς ἐπικρατούσης ἐκεῖ οἰκτρᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τερματισθῇ.
§61Γ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κυρία Σβώλου, ἐπεσκέφθην καὶ ἐγὼ τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ ἔδωσα ἐντολὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ κατάστασις θὰ βελτιωθῇ πάρα πολὺ μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀγωγοῦ.
§62Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντελήφθην, ὅτι καὶ εἰς τὴν μίαν ἐρώτησιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην ἔχει δοθῆ ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡ συζήτησις τῶν ἐρωτήσεων αὐτῶν, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, γίνεται παρὰ τὸν Κανονισμόν.
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸν λόγον ἔχει, κατὰ σειράν, ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος.
§64Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διὰ τὰ λυπηρὰ ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα συνέβησαν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς νὰ ἀρχίσῃ κἂν τὴν ὁμιλίαν του. Ὁμιλῶ διὰ τὸ ἐπεισόδιον μεταξὺ τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἰωάννου καὶ Παπαδημητρίου. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, δὲν συμβαίνουν διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπεισόδια. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Συνέβησαν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲ ἄμεσον ἀποτέλεσμα τὴν διαρκῆ μείωσιν καὶ τοῦ προσωπικοῦ μας κύρους, ἀλλὰ κυρίως καὶ τοῦ κύρους τοῦ κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ προτάσσωμεν τὰ στήθη μας. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς παρομοίαν περίπτωσιν τοιούτων ἐπεισοδίων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, κ. Ροδόπουλον, δι’ ἐπιστολῆς μου καὶ νὰ ζητήσω τότε, καὶ τώρα ἐπαναλαμβάνω τὴν πρότασίν μου αὐτήν, τὴν δημιουργίαν Συμβουλίου Τιμῆς μεταξύ μας, ὥστε νὰ μὴ συνεχίζεται ἡ ἀκατανόητος αὐτὴ κατάστασις. Ἐκτὸς αὐτοῦ τότε, κ. βουλευταί, εἶχον ζητήσει, ἐπειδὴ δυστυχῶς, καὶ πάλιν εἰς βάρος καὶ ἡμῶν τῶν ἰδίων καὶ εἰς βάρος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, καὶ ἐπειδὴ δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν ἐξ ὅσων φαίνεται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀρχὴ τοῦ πόθεν ἔσχες, διαρκῶς βαλλόμεθα ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἀπὸ τοὺς ἐπιπολαίους ψηφοφόρους ὡς οἰκονομικῶς ἀσχημονοῦντες κτλ., εἶχον προτείνει τότε τὴν ὑποχρεωτικὴν ὑποβολὴν ἀντιγράφων τῶν φορολογικῶν δηλώσεων εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὥστε ὄχι μόνον εἴμεθα τίμιοι, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποδεικνυώμεθα ὅτι εἴμεθα τίμιοι. Καὶ τρίτον εἶχον ζητήσει, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ δημοσιεύσῃ πίνακα τῶν ἀποδοχῶν τῶν ξένων βουλευτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων βουλευτῶν, ὥστε νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ διαρκὴς ὑπονόμευσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας. Ἐπαναλαμβάνω τὴν πρότασίν μου καὶ δίδω τὴν ἀποσταλεῖσαν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐπιστολὴν καὶ ἤδη ἰσχύουσαν κατ’ ἐμὲ καὶ πρότασιν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.
Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΟΙΚ. ΕΜΠ. ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ
Πειραιεύς, 2 Μαρτίου 1959 Ἀξιότιμον Κύριον Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Τὰ προχθεσινὰ λυπηρὰ ἐπεισόδια τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐν ὀλίγοις διετύπωσα κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, μοῦ ἐδημιούργησαν σοβαρὰς ἀνησυχίας διὰ τὸ μέλλον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ εἰς τὴν Πατρίδα μας, ἡ ἐκμηδένισις τοῦ ὁποίου περικλείει φοβεροὺς κινδύνους διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ γενικῶς διὰ τὸ Ἔθνος. Ὡς γνήσιος κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, ὡς Ἕλλην πιστεύων μετὰ τὸν Θεὸν τὴν ἱερότητα τῶν ἐννοιῶν Πατρὶς καὶ Δημοκρατία, σπεύδω νὰ διατυπώσω μερικὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας παρακαλῶ θερμῶς, νὰ ἀνακοινώσητε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἄν καὶ νέος ἀκόμα εἰς ἡλικίαν εἶμαι πλέον παλαιὸς βουλευτὴς μὲ σχετικὴν πεῖραν, λόγῳ δὲ τῆς διαρκοῦς ἐπαφῆς μου μὲ ὅλα τὰ κοινωνικὰ στρώματα καὶ κυρίως μὲ τὰς ἐγκαταλελειμμένας εἰς τὴν τύχην των λαϊκὰς τάξεις, ἀπέκτησα σαφῆ ἀντίληψιν τοῦ τί νομίζει δι’ ἡμᾶς ὁ λαὸς καὶ τοῦ τί ἐπιθυμεῖ ἀπὸ ἡμᾶς. Δυστυχῶς, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, τὸ ὕψιστον ἐθνικὸν λειτούργημα τοῦ βουλευτοῦ, χάνει καθημερινῶς τὴν αἴγλην του. Οἱ ἐχθροὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ἀφ’ ἑνός, ἡ ἰδική μας ἀβελτηρία καὶ ἀδιαφορία ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τὴν διατήρησιν τῆς αἴγλης αὐτῆς —σᾶς εἶναι ἀσφαλῶς γνωστὸν τὸ τί ὑφίστανται εἰς τὰς διαφόρους κοινωνικὰς ἐκδηλώσεις ἀπὸ ἀπόψεως ἐθιμοτυπικῆς οἱ βουλευταί, σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ κλητῆρες ἀκόμη τῆς Βουλῆς δὲν ἐγείρονται κἂν τῶν καθισμάτων των ὅτε διέρχωνται βουλευταὶ— ἔχουν δημιουργήσει τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν πολὺ κόσμον, ὅτι τὸ λειτούργημα τοῦ βουλευτοῦ δὲν εἶναι παρὰ ἕνα προσοδοφόρον ἐπάγγελμα. Τὰ χθεσινὰ ἐπεισόδια ὡλοκλήρωσαν, ὅπως διεπίστωσα ἐρωτῶν ἀντικειμενικοὺς κριτάς, τὴν εἰς βάρος τοῦ κοινοβουλευτικοῦ θεσμοῦ κακὴν ἐντύπωσιν τῶν λαϊκῶν τάξεων. Εἶμαι συντετριμμένος ἀπὸ τὴν νέαν αὐτὴν διαπίστωσιν, ὑποχρεωμένος δὲ ταὐτοχρόνως νὰ ζητήσω τὴν προσωπικήν σας παρέμβασιν πρὸς διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἀναστήλωσιν τοῦ κύρους τοῦ ἱεροῦ βουλευτικοῦ λειτουργήματος. Ἔχετε τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύητε τοῦ Σώματος. Ἔχετε ὅμως ταὐτοχρόνως καὶ τὰς περισσοτέρας εὐθύνας ἀπὸ ὅλους μας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους αὐτοῦ. Λυποῦμαι, ἂν σᾶς δημιουργῶ ζητήματα. Δυστυχῶς, ὅμως, τοῦτο ἐπιβάλλει ἡ πραγματικότης. Ὀφείλετε νὰ ἡγηθῆτε ἐκστρατείας διαφωτίσεως τῆς κοινῆς γνώμης κατ’ ἀρχὴν περὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν βουλευτῶν, ὥστε νὰ παύσῃ κυκλοφοροῦσα ἡ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ ἐπίτηδες δημιουργηθεῖσα διάδοσις, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἀμείβονται ἡγεμονικά. Δημοσιεύσατε συγκριτικοὺς πίνακας ἀποδοχῶν (περιλαμβανομένων τῶν ἀποδοχῶν διὰ συμβούλια, ἔξοδα κινήσεως, ἔξοδα παραστάσεως κλπ.) τῶν ἀνωτάτων Κρατικῶν λειτουργῶν μονίμων καὶ ἐπὶ συμβάσει. Διὰ νὰ παύσῃ δὲ ὀργιάζουσα ἡ φήμη, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν πληρώνουν φόρους καὶ ἐπειδὴ δυστυχῶς δὲν ὑφίσταται διάθεσις δημιουργίας νόμου περὶ τοῦ «πόθεν ἔσχες», τοὐλάχιστον δι’ ἡμᾶς τοὺς δημοσίους ἄνδρας, προτείνω ὅπως τεθῇ διάταξις εἰς τὸν νέον Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, διὰ τῆς ὁποίας θὰ καθίσταται ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς βουλευτὰς ἡ κατάθεσις τῶν φορολογικῶν μας δηλώσεων καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Πρέπει, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀποδείξωμεν πρὸς πάντας, ὅτι πιστεύομεν καὶ ἐφαρμόζομεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τόσον σοφὰ γράφει ὁ Πλάτων εἰς τὴν Πολιτείαν του καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον «ἐν οὐδεμιᾷ ἀρχῇ, οὐδεὶς καθ’ ὅσον ἄρχων ἐστὶ τῷ αὑτοῦ συμφέρον σκοπεῖ οὐδ’ ἐπιτάττει ἀλλὰ τὸ τοῦ ἀρχομένου». Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ λυπηρὰ ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα δυστυχῶς πυκνοῦνται τελευταίως, νομίζω, ὅτι δύνανται νὰ προληφθοῦν. Τὸ ἄρθρον 62 τοῦ Συντάγματος κατοχυρῶνον τὴν βουλευτικὴν ἐλευθερίαν λόγου καὶ ψήφου, ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου διὰ τῶν «βουλευτὴς δὲν καταδιώκεται οὐδ’ ὁπωσδήποτε ἐξετάζεται ἕνεκα γνώμης ἢ ψήφου δοθείσης παρ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν βουλευτικῶν του καθηκόντων» ἀποτελεῖ ἐγγύησιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐλευθερίας. Ἐπειδὴ ὅμως, δυστυχῶς, τινὲς ἐξ ἡμῶν ποιοῦνται κακὴν χρῆσιν τῆς ἀπαραιτήτου ταύτης διὰ τὸν κοινοβουλευτισμὸν ἐλευθερίας καὶ ἀσυλίας πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ προσθήκη εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς εἰδικοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβάλλῃ τὴν δημιουργίαν ἐκ βουλευτῶν ὅλων τῶν κομμάτων, ὄχι φυσικὰ βάσει τῆς ἀριθμητικῆς των δυνάμεως διὰ νὰ μὴ ἐξελιχθῇ τοῦτο εἰς κομματικὸν ὄργανον, Συμβουλίου Τιμῆς τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ περὶ τῆς καλῆς ἢ κακῆς χρήσεως τοῦ Συνταγματικοῦ μας τούτου προνομίου καὶ περὶ τῶν ἀγαθῶν ἢ μὴ προθέσεών μας. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο θὰ εἰσηγῆται πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὰς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένας διὰ τοὺς βουλευτὰς ποινὰς ἐπιμελούμενον καὶ εἰς δημοσιότητα αὐτῶν. Νομίζω, δεδομένου, ὅτι πιστεύω εἰς τὴν ἐντιμότητα τῶν Ἑλλήνων βουλευτῶν καὶ εἰς τὴν εὐγενῆ των φιλοδοξίαν νὰ ἐγγραφοῦν ὡς δημιουργοὶ καλοῦ εἰς τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας μας, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ γίνωμεν, ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, περισσότερον προσεκτικοὶ καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν διανοημάτων μας καὶ εἰς τὰς ἀντιδράσεις μας. Πιστεύω, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ εἰσηγήσεις μου αὐταὶ τύχουν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Σώματος καὶ ὑμῶν, θὰ βελτιωθῇ κατὰ πολὺ ἡ περὶ ἡμῶν ἀντίληψις τῶν παρασυρομένων διαρκῶς, ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, λαϊκῶν τάξεων, καὶ θὰ ἀρχίσῃ ἡ πλήρης ἐξυγίανσις τῆς κοινοβουλευτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου πρὸς χάριν τῆς Ἑλλάδος. Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς Μὲ αὐτὰ τὰ ἐπεισόδια, κ. βουλευταί, δικαιολογοῦμεν μίαν ἀρνητικὴν φήμην τῆς θαυμασίας μας φυλῆς, μίαν φήμην τὴν ὁποίαν καλλιεργοῦν ἐντέχνως οἱ πάσης φύσεως καὶ πάσης ἐθνικῆς προελεύσεως μισέλληνες. Ἡ φήμη αὐτὴ εἶναι, ὅτι ἐνῷ λόγῳ τῆς εὐφυΐας μας, λόγῳ τῆς ἐργατικότητός μας εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ δημιουργήσωμεν Παρθενῶνας, ἡμεῖς οἱ ἴδιοι λόγῳ τῆς ἐπιπολαιότητός μας καὶ τοῦ εὐερεθίστου τοῦ χαρακτῆρος μας κατακρημνίζομεν τοὺς Παρθενῶνας. Ἐνθυμοῦμαι μίαν φράσιν ποὺ εἶπεν ὁ Βίσμαρκ, ὅταν ὁ ... (δὲν ἠκούσθη) ... τοῦ ἀπέστειλεν ἀντίτυπα τῆς περὶ τῆς Ἑλλάδος ἱστορίας του. Εἶπε τότε ὁ Βίσμαρκ, ὅτι ἐὰν ὁ λαὸς αὐτὸς δὲν ἐσπαράσσετο ἐσωτερικῶς ἀπὸ τὰς μικρὰς ἢ μεγάλας ἔριδας, θὰ ἠμποροῦσε μίαν ἡμέραν νὰ κυριαρχήσῃ τοῦ κόσμου. Κύριοι αὐτὸ εἶναι μία ἀλήθεια ἀπόλυτος. Ἐν ὀνόματι τῆς ἀληθείας αὐτῆς, κύριοι, ἂς προσπαθήσωμεν νὰ περιορίσωμεν καὶ τὸ λόγῳ κλίματος σπασμένον νευρικόν μας σύστημα, ἀλλὰ καὶ τὰς προσωπικὰς ἀντεγκλήσεις. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ἀκριβῶς πρὶν ἀνέλθω προχθὲς εἰς τὸ βῆμα ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἐχειρίσθη κακῶς τὴν θέσιν ὅλων ἡμῶν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν ἀντίπαλον ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν παράταξιν. Ὁ κ. Ἰωάννου ἐχρησιμοποίησεν ἕνα ἀσύλληπτον συλλογισμόν, τὸν συλλογισμὸν βάσει τοῦ ὁποίου μία δολοφονία, πρέπει νὰ καλυφθῇ δι’ ἄλλης δολοφονίας. Τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐπειδὴ ὁ κομμουνισμὸς ἔκαμεν ὅσα ἔκαμε κατὰ τὸν Δεκέμβριον, τοῦτο δὲν δικαιολογεῖ εἰς ἡμᾶς νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰ ἴδια. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, μία φράσις ἑνὸς ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε πολὺ σοφώτερος ὅλων ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ. Ὑπάρχει μία φράσις τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν, τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ὁ ὁποῖος λέγει: «Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν ἀγαθῷ τὸ κακόν». Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ φράσις αὐτὴ ἀποδίδει ἀπολύτως τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ἔναντι τῆς ὡς ἔχει καταστάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐπίσης ὁ κ. Ἰωάννου προχθὲς εἶπεν —λυποῦμαι, διότι δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν— καὶ τὸ πιστεύει ὅπως τὸ πιστεύομεν ὅλοι, ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ ὀπαδοὶ τῆς εἰρήνης ποὺ θέλουν τὴν εἰρήνην, Τὴν εἰρήνην τὴν θέλομεν ὅλοι. Τοῦτο εἶναι ἀληθές, πλὴν ὅμως οἱ συγκεντρωθέντες ἔξω τοῦ Γραφείου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδολοφονήθη ὁ ἀείμνηστος Λαμπράκης, ὡς σύνθημά των εἶχον τὴν λέξιν «εἰρήνη». Καὶ ἐρωτᾶται: Πῶς εἶναι δυνατὸν ἄτομα τὰ ὁποῖα πιστεύουν ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πιστεύομεν ἡμεῖς, δηλ. τὴν εἰρήνην, νὰ τίθενται ὑπὸ τὴν προστασίαν ἡμῶν τῶν ἰδίων; Εἶπε δὲ καὶ κἄτι ἄλλο ὁ κ. Ἰωάννου προχθές, ἀναφερόμενος εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Τσιριμῶκον. Δὲν ὑπῆρξα φίλος ποτὲ τοῦ κ. Τσιριμώκου. Κοινωνικὸς φίλος του εἶμαι —μὲ τιμᾷ διὰ τῆς φιλίας του—ἀλλὰ δὲν εἶμαι πολιτικός του φίλος. Πλὴν ὅμως ὀφείλω νὰ ἀποδίδω τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι. Ἐκατηγορήθη προχθὲς ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ διὰ τὰ θέματα τῆς Δημοκρατίας, δεδομένου, ὅτι συμμετεῖχε Ἐαμικῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω κ. βουλευταὶ καὶ τὸ λέγω ἐγώ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξα ἀντίπαλος καὶ ἀντίδικος τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ δὴ τοῦ Κομμουνισμοῦ, ὑπὸ οἱανδήποτε ὀνομασίαν ἐμφανιζομένου, ὅτι οἱ χρησιμοποιηθέντες ἀπὸ τὸ ΕΑΜ, οἱ εἰσελθόντες εἰς τὸ ΕΑΜ, δὲν εἶναι ὅλοι χολερόβλητοι. Καὶ τοῦτο δικαιολογεῖται ἀπόλυτα, διότι καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν Παπάγου εἴχαμεν Στρατηγὸν τοῦ ΕΛΑΣ ὡς Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἡ ἀπελθοῦσα δὲ Κυβέρνησις τοῦ κυρίου Καραμανλῆ, εἶχεν Ὑπουργόν της τὸν ἀξιότιμον κύριον Κούνδουρον, ὁ ὁποῖος μόνος του εἶπεν, ὅτι ἀνῆκεν εἰς τὸ ΕΑΜ. Κύριοι ἕνας μέγας φιλόσοφος, ὁ Νίτσε, ἔχει γράψει, ὅτι «διαρκὴς ἀναπόλησις εἰς τὸ παρελθὸν σημαίνει ἀπονέκρωσιν διὰ τὸ μέλλον». Καὶ «ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀλλάζουν ἰδέας καὶ δὲν προσαρμόζονται εἰς τὰς νέας καταστάσεις —τὰς ζωντανὰς καταστάσεις— εἶναι καταδικασμένοι νὰ πεθαίνουν σὰν τὸ φίδι ποὺ δὲν ἀλλάζει πουκάμισο». Κύριοι, ὑπῆρξα ἀντίπαλος τοῦ ΕΑΜ. Εἶμαι ἀντίπαλος τοῦ ὑπὸ οἱανδήποτε ὀνομασίαν ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀντίπαλος δέ, ὁ ὁποῖος κατ’ ἔτος παρουσιάζει καὶ μίαν ἐπιστημονικῆς μελέτης ἀντιδικίαν μὲ τὰς κοσμοθεωρίας τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς —τοῦ Κομμουνισμοῦ. Πλὴν ὅμως ἀνήκω εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καὶ ὁ Ἀρχηγός μου εἶπε, πιστεύουν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς λήθης. Ἡ δὲ λήθη κ. βουλευταί, δὲν δημιουργεῖται, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον πιστεύωμεν, ὅτι ὁ εἷς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἢ ὁ ἄλλος ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, ὀφείλει, διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὴν κοσμοθεωρίαν του, νὰ ἐξαφανίσῃ τὸν ἄλλον. Κύριοι βουλευταὶ καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ κύριον θέμα, εἰς τὸ θέμα τῶν τραγικῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν εὐθῦναι. Ὑπάρχουν αἱ εὐθῦναι — διὰ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξουν— αἱ ποινικαί. Τὰς ποινικὰς εὐθύνας τὰς ἐρευνᾷ ἡ δικαιοσύνη. Δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται ἐμένα, ἐφ’ ὅσον ἡ δικαιοσύνη ἔχει τὸ ὅλον θέμα εἰς τὰ χέρια της, νὰ προχωρήσω. Ὑπάρχουν αἱ διοικητικαὶ εὐθῦναι. Τὰς διοικητικὰς εὐθύνας τὰς ἐρευνᾷ ἡ Κυβέρνησις, τὰς ἐρευνοῦν δὲ δύο Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἰδιότητός των, ὁ εἷς εἶναι Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ ἕτερος Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, εἶναι δὲ ἀνώτεροι πάσης ὑποψίας. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν εἶναι, αἱ εὐθῦναι ἀπέναντι τῆς λογικῆς. Κύριοι, εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ παράρτημα Ἀσφαλείας χωρὶς νὰ ἔχῃ πράκτορας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἦσθε Προϊστάμενος Παραρτήματος Ἀσφαλείας, ἐὰν δὲν ἔχετε πράκτορας εἰς ὅλα τὰ κοινωνικὰ στρώματα, εἰς ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις. Πλὴν ὅμως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς ἡγέτης Παραρτήματος Ἀσφαλείας ὀργανώσῃ τοὺς πράκτορας αὐτός, τοὺς κάμῃ ὁμάδα, τοὺς συνδέσῃ μεταξύ των, παύσῃ νὰ ἔχῃ πράκτορας, δημιουργεῖ ὁμάδα τραμπούκων — κακοποιῶν. Ἄρα, λογικῶς οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἤδη νὰ ἔχουν ἀποταχθῆ, λόγῳ βλακείας. Δὲν ἐρευνῶ σᾶς εἶπον τὰς εὐθύνας τὰς διοικητικὰς καὶ ποινικάς, ἀλλὰ ὡς ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει —ὑποτίθεται— τὸν κοινὸν νοῦν. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. Μήτσου νὰ παραμένῃ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καθ’ ὃν χρόνον ὡς ἡγέτης τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἔκαμε τὴν βλακείαν αὐτήν, τῆς δημιουργίας ἑνὸς Συνδικάτου ἀνθρώπων, τὸ ὁποῖον κάθε ἄλλο παρὰ χρήσιμον ἀπεδείχθη ὅτι ὑπῆρξε διὰ τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν βεβαίως καὶ αἱ Κυβερνητικαὶ εὐθῦναι τῆς ἀπελθούσης Κυβερνήσεως. Αἱ εὐθῦναι, ὄχι διότι ἐνέκρινε καὶ ὑπῆρξαν ὁμάδαι Ἐθνικαὶ —τρόπος τοῦ λέγειν— ἀποτελούμεναι ἀπὸ τοὺς ἄλφα, ἢ τοὺς βῆτα ἀνθρώπους. Ὑπάρχουν εὐθῦναι, διότι ἐξ ὅσων μέχρι σήμερον ἤκουσα — ἡ ἀνάκρισις θὰ ἀποδείξῃ, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν μετὰ βεβαιότητος νὰ εἴπω ναί, ἢ ὄχι, σέβομαι ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐψεύσθη ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, ἢ ὁ ἄλφα, ἢ ὁ βῆτα, εἶμαι ἐκ κατασκευῆς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος σέβομαι τοὺς συνανθρώπους καὶ τοὺς συναδέλφους καὶ θὰ πρέπει νομίζω νὰ ἀναμείνωμεν καὶ ἐδῶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνακρίσεως, ἡ ὁποία εὔχομαι ὡς Ἕλλην νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ δὲν ἐχρηματοδότησε τὰς ὀργανώσεις, διότι, ἐὰν τὰς ἐχρηματοδότησε προσέφερεν ἐξόχως ἀρνητικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος, ὑπηρεσίαν τοιαύτην ἡ ὁποία ἔκαμε πάρα πολὺ κακόν, ἀντὶ νὰ κάμῃ ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστον καλόν. Ὕστερα ἓν ἄλλον διὰ τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. Καραμανλῆς ἐξεβιάσθη ἴσως εἶναι, τὸ ὅτι ὁ Ὑποστράτηγος Μήτσου εὐθὺς ὡς ἀπεδείχθη ὅτι παρίστατο εἰς τὰ γεγονότα, δὲν ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, ἀλλὰ παρέμενε ἐν ὑπηρεσίᾳ, φωτογραφιζόμενος μάλιστα εἰς τὸ Γραφεῖον του, ὡσὰν μόνον αὐτὸς νὰ εἶναι ὀπαδὸς τῆς Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Ἐτίθετο δίπλα εἰς μίαν φωτογραφίαν τῆς Βασιλίσσης, κακότεχνον διότι ἦτο εἰς ἕνα χαρτόνι καὶ τὴν εἶχεν εἰς τὸ Γραφεῖον του, γράφων ἀπὸ κάτω «Ζήτω ἡ Βασίλισσα», ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ κρεοπωλείου συνοικιακοῦ τῆς τελευταίας γειτονιᾶς. Ἤθελε νὰ βάλῃ τὸν Βασιλέα, νὰ τὸν ἔβαζε εὐπρεπῶς. Ἀλλὰ μόνον τὰ φαναράκια καὶ οἱ σημαιοῦλες δὲν ἔλλειπαν ἀπὸ τὸ Γραφεῖον του, ποὺ ἀποδεικνύει, τὴν πνευματικότητα τοῦ ἀνδρός. Ἀλλὰ κ. βουλευταὶ καὶ ἐδῶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, εἶχε κακομάθει ὡρισμένους, ὄχι καλούς, ἀλλὰ κακοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, διότι τὸ Σῶμα τῆς Β. Χωροφυλακῆς, ὅπως ὅλοι γνωρίζωμεν, κατὰ τὸ μέγιστον αὐτῆς ποσοστὸν διοικεῖται καὶ εἶναι στελεχωμένον ἀπὸ ἀνθρώπους μορφωμένους, ἀνωτέρους πάσης ὑποψίας καὶ εὐγενεῖς. Πλὴν ὅμως φαίνεται, ὅτι οἱ εὐγενεῖς παρεμερίσθησαν καὶ προεβλήθησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν ὡς προορισμὸν τῆς ζωῆς των, συνέδεσαν μὲ ἄλλους λόγους τὴν σταδιοδρομίαν των, τὴν προώθησίν των μὲ τὸ κυβερνῶν τότε Κόμμα. Ἔχομεν τὸ πρόσφατον γεγονὸς μιᾶς ἄλλης βλακείας —ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι τὰ θέματα τὰ τοποθετῶ κοινοβουλευτικῶς, λογικῶς καὶ ὄχι διοικητικῶς καὶ ποινικῶς— τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἕνας ταγματάρχης, νομίζω κἄποιος κ. Πετρόπουλος, τελευταῖα εἰς τὸ Κιλκίς, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε διεθνῆ γελοιοποίησιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἓν ἀκόμη τραῦμα εἰς βάρος τοῦ ὡραίου, τοῦ ἐντίμου Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον ὁ κ. Πετρόπουλος πρέπει νὰ ἀποσταλῇ σπίτι του καὶ νὰ γράψῃ τὰ ἀπομνημονεύματά του, ὥστε νὰ φωτισθῶμεν καὶ ἡμεῖς, οἱ μὴ φωτισμένοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ὑγιὴς ἐθνικὴ προπαγάνδα. Ἐπίσης, ἔχω νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅτι ζῶμεν εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι μίαν κοσμογονίαν, ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δύο κόσμοι ὁ ἀνατολικὸς καὶ ὁ δυτικὸς ἐξ ἀνάγκης —διότι εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν ὑπάρχουν αἰσθήματα, ἀλλὰ ὑπάρχουν συμφέροντα— προτίθενται νὰ συνδέσουν κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς τύχας των. Δὲν εἶναι νοητὸν λοιπὸν ἡμεῖς μὲ τὸν οἱονδήποτε κ. Πετρόπουλον νὰ δημιουργοῦμεν πάσης φύσεως θέματα, ἀντιδρῶντες εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ κάμωμεν ἡμεῖς ἦτο νὰ ἔχωμεν ἀνοικτὰ τὰ μάτια μας, ὥστε ἡ συνεννόησις αὐτὴ τῶν δύο κόσμων νὰ μὴ γίνῃ καὶ πάλιν εἰς βάρος τοῦ ἀτυχοῦς, ἀπὸ ἀπόψεως ἡγεσίας τόπου. Κύριοι βουλευταί, βλέπομεν μίαν προσπάθειαν τῶν Ἀμερικανῶν νὰ δημιουργήσουν νέους φίλους εἰς τὴν Βαλκανικήν, προσπάθειαν περαιτέρω διεισδύσεως τῆς πολιτικῆς των καὶ φυσικὰ τῶν συμφερόντων των εἰς τὸν βαλκανικὸν χῶρον. Βλέπομεν περιποιήσεις πρὸς τὸν Στρατάρχην Τίτο, πρὸς τοὺς Βουλγάρους, δυστυχῶς ἐν ἀγνοίᾳ μας, διότι κατωρθώσαμεν νὰ εἴμεθα οἱ πτωχοὶ καὶ ἀπίθανοι συγγενεῖς, ἐνῷ νομίζω ὅτι δὲν εἴμεθα οὔτε πτωχοί, οὔτε ἀπίθανοι συγγενεῖς, ἀλλὰ καλοὶ συγγενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχωμεν δακτυλίδια, ἀλλὰ ἔχομεν ἀρχοντικὰ δάκτυλα. Καὶ αὐτὴν τὴν Ἑλληνικὴν ἀρχοντιὰν τὴν παρεμέρισαν οἱ φίλοι μας οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ προχωροῦν, διὰ νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προσπάθειάν των, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἰδίων συμφερόντων των. Καὶ πολὺ καλὰ κάμνουν, διότι κἄθε Κράτος ὀφείλει τὰ ἴδια συμφέροντα νὰ ἐπιδιώκῃ καὶ νὰ κυνηγᾷ. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν βλέπομεν τοὺς Ρώσους, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ προσπαθοῦν νὰ διατηρήσουν τὰς φιλίας των καὶ τὰς ἐπιρροάς των εἰς τοὺς χώρους, εἰς τοὺς ὁποίους διεισδύουν οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ ἀπὸ τὴν τρίτην πλευρὰν βλέπομεν τὴν Μ. Βρεταννίαν, ἡ ὁποία, μὴ ἐπιθυμοῦσα τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῶν Η.Π.Α. εἰς τὴν Εὐρώπην, ἀκολουθεῖ καὶ αὐτὴ ἰδίαν πολιτικήν. Ἡμεῖς εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν παραμένομεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑβρίζοντες οἱ μὲν τοὺς δὲ προδότας. Καὶ ἐπειδὴ ἐχρησιμοποίησα τὸν ὅρον, θὰ μοῦ τεθῇ φυσικὰ τὸ ἐρώτημα; Ποίαν γνώμην ἔχω περὶ Γλέζου. Δὲν εἶναι ὁ Γλέζος προδότης; Μά, εἶπον πρὸ ἡμερῶν ὅτι πᾶς τις, ὁ ὁποῖος πράγματι θὰ ἀποδειχθῇ ἀληθῶς ὅτι ἀποδέχεται τὴν κατάτμησιν τοῦ πατρικοῦ ἐδάφους ἢ προπαγανδίζει τὴν κατάτμησιν αὐτοῦ δι’ ἐμὲ εἶναι προδότης. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ κάμω ἕνα συλλογισμόν, χωρὶς νὰ θέλω νὰ κάμω τὸν προφήτη καὶ χωρὶς νὰ συγχύσω τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ἡ Ἀμερικὴ προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ φίλους εἰς τὸ Ἀνατολικὸν μπλόκ. Ἡ Ρωσία ὀφείλει νὰ πράξῃ τὸ ἴδιον εἰς τὸ Δυτικὸν μπλὸκ πλὴν ὅμως ἰδοῦσα ὅτι διὰ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία ἔχει καλῶς ἢ κακῶς —δὲν εἶναι τοῦ παρόντος καὶ δὲν θέλω νὰ ἀντιδικήσω μετ’ αὐτῆς— ἔχει ὑποστῆ μίαν κάμψιν, τοὐλάχιστον εἰς τὸν ἐθνικὸν τομέα, προσπαθεῖ καὶ αὐτὴ νὰ δημιουργήσῃ φίλους πέραν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ πῶς θὰ τοὺς δημιουργήσῃ; Πρέπει κατ’ ἐμὲ νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ σφικταγκαλιάσματος μετὰ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ αὐτοῦ τοῦ σφικταγκαλιάσματος ἔκαμε τὰς δηλώσεις ὁ Γλέζος καὶ τὴν ἑπομένην διαψεύδεται. Ἡμεῖς εἴμεθα ἐναντίον τοῦ Μακεδονικοῦ, ὁ Γλέζος ἐμμένει εἰς τὸ Μακεδονικόν. Τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον, ἄλλο πρᾶγμα. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ εἶναι χαμένη. Θὰ μοῦ εἴπητε πῶς τὴν μίαν ἡμέραν λέγουν....
§65Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὶ λέγουν;
§66Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι δὲν δεχόμεθα Μακεδονικὸν καὶ τὴν ἑπομένην γίνεται ἡ ἀπονομὴ τοῦ βραβείου Λένιν εἰς τὸν σύντροφον Γλέζον καὶ ἐκεῖ ἐκφωνεῖται ἕνας περίφημος λόγος καὶ ἐκεῖ συγκρίνεται μὲ τὸν Προμηθέα. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ βάζει εἰς ἐνδοιασμούς. Ὁποτεδήποτε οἱ ξένοι συγκρίνουν κανένα ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους μὲ κἄποιον ἥρωα ἢ διδάσκαλον πρόγονόν μας καὶ ὁ τόπος παθαίνει ζημίας καὶ ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον συγκρίνουν. Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς Περικλῆς εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Ὁ κ. Γλέζος Προμηθεὺς εἰς τὴν Μόσχαν. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάῃ. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν οἱ Ἀμερικανοὶ εἶπαν τὸν κ. Καραμανλῆν Περικλῆν, ἀποτέλεσμα: Κατάρρευσις καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν Προμηθέα τὸν Γλέζον, ἀποτέλεσμα: Κατάρρευσις.
§67Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Διὰ τὴν κατάρρευσιν τοῦ κ. Καραμανλῆ ἀπατᾶσθε.
§68Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀγαπητέ μου φίλε, ἐὰν ἡμεῖς δὲν συνεννοηθῶμεν, ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε κατάρρευσιν. Ἐὰν ὅμως ἡμεῖς συνεννοηθῶμεν καὶ δὲν ἔχωμεν μεταξύ μας ἔριδας τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ πιστεύσω ὅτι ὑπάρχει κατάρρευσις εἰς τὴν πλευράν σας. Ἡμεῖς θὰ εἴμεθα ἢ οἱ καταλυταί σας ἢ ἐὰν δὲν συνεννοηθῶμεν, δὲν θὰ εἴμεθα οἰκοδόμοι. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ εἴμεθα καταλυταὶ ἰδικοί σας, ἀλλὰ καταλυταὶ μιᾶς κουρασμένης καταστάσεως, οἱ οἰκοδόμοι μιᾶς καταστάσεως ἐξ ἴσου ἐθνικῆς, διότι δὲν νομίζω νὰ ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐθνικῶς ἀπέχετε σεῖς ἀπὸ ἡμᾶς. Καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ ἕτερον θέμα, τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ προσωπικῶς καὶ ἐμέ. Πρό τινος χρόνου μία ὀργάνωσις Λάμπρος Κατσώνης κυκλοφορεῖ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἐκυκλοφόρησε τρία κείμενα. Τὸ κείμενον τῆς πρώτης προκηρύξεως λέγει:
ΣΗΜΑ.
ΑΠΟ: ΟΑΑΕΕ–Λάμπρος Κατσώνης–ΙΙ ΠΡΟΣ: Ἅπαντας Ἕλληνας Πολίτας Ἐλευθερία; Ναί, ὑπάρχει ἐλευθερία στὸν τόπον μας ἀλλὰ δὲν κάμνουν χρῆσιν αὐτῆς, δὲν τὴν χαίρονται ἐξ ἴσου ὅλοι οἱ πολῖτες, σήμερα ἡ ἐλευθερία εἶναι κἄτι ποὺ ἀνήκει σχεδὸν μονοπωλιακὰ στὴν ἀριστερὴ παράταξη. Ἂν εἶσθε μέλος τῆς Νεολαίας τῆς ΕΔΑ, τοῦ Συνδέσμου τῶν Φιλειρηνιστῶν τοῦ Ράσσελ, τοῦ Ἑλασιτοσοβιετικοῦ, τότε ἡ ἐλευθερία εἶναι ἀπόλυτα δική σας. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς θίξῃ οὔτε κατὰ διάνοιαν, χωρὶς νὰ βρῇ κυριολεκτικὰ τὸν μπελᾶ του. Στὰς συγκεντρώσεις, προβολὲς κομμουνιστικῶν ταινιῶν, κλπ., κλπ. καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἀνταλλάσσετε ἐγκάρδιες χειραψίες μὲ τοὺς ἐπισήμους καὶ Πρεσβευτὰς ἐκ τοῦ παραπετάσματος, τὰ ὄργανα τῆς τάξεως θὰ τρέμουν κυριολεκτικῶς, μήπως κανένας ἀνόητος φασίστας σᾶς προσβάλῃ, γιατὶ τότε ἀλλοίμονό τους. Θὰ κινδυνέψουν νὰ χάσουν τὰ γαλόνια τους, τὴν θέσιν τους καὶ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν τους. Ἀλλοίμονο καὶ τρισαλλοίμονο ὅμως ἂν ἐσεῖς ἀνήκετε εἰς τὴν λεγομένην δεξιὰν παράταξιν. Καλύτερα νὰ μὴ εἴχατε γεννηθῆ. Διότι διὰ νὰ πιστεύετε σὲ τόσον ἀναχρονιστικὰ πράγματα ὅπως: Πίστις, Πατρίς, Βασιλεύς, Οἰκογένεια, Ἔννομος Τάξις, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶσθε ὀπισθοδρομικός, πουλημένος, προδότης, μαῦρος φασίστας, εἶσθε ἕνας ἄνθρωπος ἐκτὸς νόμου καὶ χρόνου καὶ γιὰ σᾶς καὶ τὴν οἰκογένειαν σας δὲν ὑπάρχει τόπος στὴ σημερινὴ κοινωνία. Δὲν ἔχετε δικαιώματα γιὰ τίποτα. Ὡς καὶ αὐτὸ τὸ Σύνταγμα δὲν ἔγινε γιὰ σᾶς, ἀλλὰ ἀνήκει μονοπωλιακῶς εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν ἡ ὁποία μετὰ ζήλου τὸ προστατεύει ἀπὸ ἄτομα ὅπως ἐσεῖς... Ἀλλάξατε λοιπόν, ἐγκαίρως τὰς ἀνοήτους ἰδέας σας, διότι ἄλλως καὶ ἐσεῖς θὰ γίνετε καταζητούμενος ἀπὸ τὰς ἀρχάς, παράνομος ἀγωνιστὴς ὅπως ἀναγκαστήκαμε νὰ γίνουμε καὶ ἐμεῖς, διότι τολμοῦμε ὄχι μόνο νὰ πιστεύωμεν ἀλλὰ καὶ νὰ βροντοφωνοῦμεν: Ζήτω ἡ Ἑλλάς, ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ στρατός, ζήτω τὰ ἔνδοξα Σώματα Ἀσφαλείας...
Ο.Α.Α.Ε.Ε.
«ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ ΙΙ»
ΣΗΜΑ
Ἀπό: ΟΑΑΕΕ — «ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ» — ΙΙ Πρός: Ἅπαντας Ἕλληνας πατριώτας. Σὲ λίγο θὰ ἔχουμε ἐκλογές. Ὁ γνωστὸς βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ὑπὸ τὰς σημαίας ἑνὸς ἐκ τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων καὶ κατόπιν ἔσπευσε νὰ ἀποσκιρτήσῃ διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ κἄποια ἄλλη γραμμή, δὲν ἐσεβάσθη ὄχι μόνον τὴν παράταξίν του, ἀλλὰ οὔτε κἂν καὶ τοὺς ἁπλοϊκοὺς ψηφοφόρους του ποὺ τὸν ἔστειλαν στὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τοὐλάχιστον αὐτοὺς καὶ ὄχι τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του... Ὁ πολιτευτὴς λοιπόν, αὐτὸς ἐφαντάστηκε τὸν ἑαυτόν του γιὰ φωστῆρα καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους γιὰ κορόϊδα, σὲ λίγο καὶ πάλιν θὰ ζητήσῃ τὴν ψῆφον τῶν συμπολιτῶν του, προβάλλοντας τὶς μεγάλες του «ἐπιτυχίες» στὸ ἐξωτερικὸ κλπ. κλπ. Τώρα ὅμως τὰ πράγματα ἄλλαξαν ὁλότελα. Ὁ κόσμος δὲν κοροϊδεύεται πλέον μὲ τὴν πολιτικὴν «μιὰ στὸ καρφὶ καὶ μιὰ στὸ πέταλο», καὶ οἱ ψηφοφόροι ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ λαός μας θὰ ἤθελαν νὰ ξεύρουν μερικὲς λεπτομέρειες, μερικὲς ἐξηγήσεις πρὶν δώσουν καὶ πάλιν τὴν ψῆφο τους σ’ ὁποιονδήποτε. Νὰ γιατὶ σήμερα, ἐμεῖς οἱ ψηφοφόροι, οἱ ἐργαζόμενοι ψηφοφόροι, παρακαλοῦμεν τὸν ἀξιότιμον κύριον πολιτευτὴν αὐτὸν νὰ μᾶς πῇ, ἂν τοῦ εἶναι δυνατὸν, γύρω ἀπὸ ποιὰ ζητήματα συνομιλοῦσε κατὰ τὶς συναντήσεις του στὸ παρελθὸν τοῦ Τουρκολίμανο μὲ τούς: ΑΝΙΣΙ, ΧΟ, καὶ ΠΑΝ; Αὐτὸ βεβαίως πρὶν κάμει τὸ γνωστὸ ταξίδι του γιὰ τὸ ἐξωτερικό. Ἄν ἡ ἀπάντησίς του θὰ εἶναι ἱκανοποιητική, τότε δὲν θὰ τοῦ ὑποβάλωμεν ἄλλην ἐρώτησιν. Ἄς μᾶς συγχωρέσῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος πολιτευτὴς διὰ τὴν ἐνέργειάν μας αὐτήν, ἀλλὰ ὕστερα ἀπὸ τόσα καὶ τόσα ποὺ συνέβησαν καὶ συμβαίνουν γίναμε χωρὶς νὰ τὸ θέλουμε καχύποπτοι... Ζήτω ὁ Βασιλεὺς–Ζήτω τὸ Ἔθνος–Ζήτωσαν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας–Ζήτω ὁ στρατός μας, ὁ φρουρὸς τῆς τιμῆς καὶ ἐλευθερίας μας.
Ο.Α.Α.Ε.Ε.
«ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ» — ΙΙ
Φοβοῦμαι, ὅτι οἱ συντάκται τῆς προκηρύξεως αὐτῆς δὲν ἔχουν σαφῆ συναίσθησιν τῆς ἐννοίας «Σύνταγμα» καὶ τῆς ἐννοίας «Ἐλευθερία». Τὸ Σύνταγμα εἶναι δι’ ὅλους τοὺς πολίτας καὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι δι’ ὅλους τοὺς πολίτας, ἀρκεῖ νὰ μὴ βλάπτουν. Καὶ νομίζω, ὅτι ὀψέποτε ἔβλαψαν οἱ κομμουνισταὶ τὸ Κράτος κατώρθωσε νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Ἀπορῶ, λοιπόν, πῶς εὑρίσκει, ὅτι τὸ Σύνταγμα λειτουργεῖ μόνον διὰ τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν καὶ δὲν λειτουργεῖ διὰ τοὺς ὑπολοίπους Ἕλληνας. Εἶναι, κύριοι, μιὰ ἐκδήλωσις ἐξτρεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο, παρὰ ὑπηρεσίαν προσφέρουν εἰς τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας καὶ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς προσωπικῶς πιστεύομεν. Ἡ δευτέρα προκήρυξις ἐστάλη μὲ τὸν ἴδιον φάκελλον, ἀλλὰ δὲν ὑπογραμμίζεται αὕτη ἀπὸ τὸν «Λάμπρον Κατσώνην», ἀλλὰ ἀπὸ τὸν «Νηρέα 4». Ὁ «Νηρεὺς» τὰ βάζει μὲ τοὺς δημοσιογράφους. Ἡ τρίτη προκήρυξις, ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀναξιότητά μου ὡς βουλευτοῦ.
ΣΗΜΑ
ΑΠΟ Ο.Α.Α.Ε.Ε. — «ΝΗΡΕΥΣ» — 4
Πρὸς ἅπαντας Ἕλληνας πολίτας. Ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἑκατὸν χρόνια πρίν, στὶς μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις προσετέθη καὶ μία ἄλλη μεγάλη δύναμις — Ὁ Τύπος. Μπροστὰ στὸν Τύπο ἔτρεμαν καὶ τρέμουν κι’ αὐτοὶ οἱ ἰσχυροὶ τῆς Γῆς. Ὁ τύπος εἶναι λειτούργημα ὑψηλόν. Δυστυχῶς ὅμως στὸν τόπον μας ἡ δύναμις αὐτὴ ἔχει ἀπὸ καιροῦ ὑπονομευθῆ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ λαοῦ μας μέχρι σημείου ποὺ νὰ μὴν ὑπάρχῃ σήμερον σχεδὸν καμμία Ἑλληνικὴ ἐφημερίδα ἢ περιοδικὸ ποὺ νὰ μὴν ἔχουν μεταξὺ τῶν συντακτῶν τους καὶ ἐργατῶν τύπου γέρους κομμουνιστάς, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, τὸ μέγιστον ποσοστὸν τῶν ἐκδοτικῶν μας οἴκων συναγωνίζεται τὸ πῶς νὰ ξεπεράσῃ τὸν ἄλλον σὲ ποσότητα (τρομοκρατικὴ) καὶ ποιότητα τῶν ἐκδιδομένων καθαρῶς κομμουνιστικῶν ἢ φιλοκομμουνιστικῶν βιβλίων καὶ περιοδικῶν. Νὰ γιατὶ προσεχῶς θὰ κυκλοφορήσωμεν λεπτομερεῖς καταστάσεις μὲ τὰ ὀνόματα τῶν κομμουνιστῶν συντακτῶν καὶ ἐργατῶν τύπου, τῶν ἐφημερίδων ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν ὡς καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐκδοτικῶν οἴκων οἱ ὁποῖοι πλημμυρίζουν προδοτικὰ τὴν πατρίδα μας μὲ τὴν θανατηφόρον κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν, εἰς βάρος τοῦ μέλλοντος καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ μας. Ἂς προσέξουν αὐτοὶ διὰ τὰ ἀργύρια μὲ τὰ ὁποῖα γεμίζουν τώρα τὶς τσέπες τους. Ὁ λαός μας πρέπει νὰ μάθῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ θὰ τὴν μάθῃ. Ἦλθεν ὁ καιρὸς νὰ παύσῃ ἡ ἀδιαφορία τῶν πάντων. Ὡς πότε θὰ συνεχίσουμε νὰ παίζουμε τὸν βλάκα; Τὸ ΚΚΕ εἶναι ἐκτὸς νόμου. Ἡ ΕΔΑ δὲν εἶναι.... Ἀπαγορεύεται ἡ ἔκδοσις τοῦ «Ριζοσπάστη» ἀλλὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἔκδοσις τῆς «Αὐγῆς» ποὺ εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ.... Κάτω ἡ κομμουνιστικὴ διάβρωσις.— Κάτω ἡ ἀδιαφορία τῶν ἁρμοδίων.— Ζήτω ἡ ΕΛΛΑΣ–Ζήτω ὁ Βασιλεύς.— Ζήτωσαν αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις τῆς Χώρας μας.—Ζήτωσαν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας.
Ο.Α.Α.Ε.Ε.
«ΝΗΡΕΥΣ» — 4
Ἡ τρίτη ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐλαχιστότητά μου. Γράφει
λοιπόν. «ΣΗΜΑ. ΑΠΟ: ΟΑΑΕΕ–ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑ-
ΤΣΩΝΗΣ» ΙΙ. ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑ-
ΤΡΙΩΤΑΣ». Σὲ λίγο θὰ ἔχουμε ἐκλογές. Ὁ γνωστὸς βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ὑπὸ τὰς σημαίας ἑνὸς τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων καὶ κατόπιν ἔσπευσε νὰ ἀποσκιρτήσῃ διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ κἄποια ἄλλη γραμμὴ δὲν ἐσεβάσθη ὄχι μόνον τὴν παράταξίν του ἀλλὰ οὔτε κἂν καὶ τοὺς ἁπλοϊκοὺς ψηφοφόρους του ποὺ τὸν ἔστειλαν στὴν Βουλὴ διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τοὐλάχιστον αὐτοὺς καὶ ὄχι τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του». Ὁ πολιτευτὴς λοιπόν, αὐτὸς ἐφαντάστηκε τὸν ἑαυτόν του γιὰ φωστῆρα καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους διὰ κορόϊδα. Σὲ λίγο καὶ πάλιν θὰ ζητήσῃ τὴν ψῆφον τῶν συμπολιτῶν του, προβάλλοντας τὶς μεγάλες του «ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ» στὸ ἐξωτερικὸν κλπ. Τώρα ὅμως τὰ πράγματα ἄλλαξαν ὁλότελα ὁ κόσμος δὲν κοροϊδεύεται πλέον μὲ τὴν πολιτικὴν «μιὰ στὸ καρφὶ καὶ μιὰ στὸ πέταλο». Καὶ οἱ ψηφοφόροι ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Λαός μας θὰ ἤθελαν νὰ ξεύρουν μερικὲς λεπτομέρειες, μερικὲς ἐξηγήσεις πρὶν δώσουν καὶ πάλιν τὴν ψῆφον τους σὲ ὁποιονδήποτε. Νὰ γιατὶ ἐμεῖς οἱ ψηφοφόροι, παρακαλοῦμεν τὸν ἀξιότιμον κ. πολιτευτὴν αὐτὸν νὰ μᾶς πῇ, ἂν τοῦ εἶναι δυνατὸν γύρω ἀπὸ ποῖα ζητήματα συνωμιλοῦσε κατὰ τὰς συναντήσεις του στὸ παρελθὸν στὸ Τουρκολίμανο μὲ τοὺς ΑΝΙΣΙ, ΧΟ, ΚΑΙ ΠΑΝ. Ἐν συνεχείᾳ τὸ κείμενον τῆς προκηρύξεως λέγει: «Αὐτὸ βεβαίως πρὶν κάνῃ τὸ γνωστὸ ταξίδι του γιὰ τὸ ἐξωτερικό. Ἂν ἡ ἀπάντησίς του θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ τότε δὲν θὰ τοῦ ὑποβάλωμεν ἄλλην ἐρώτησιν. Ἂς μᾶς συγχωρέσῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος πολιτευτὴς διὰ τὴν ἐνέργειάν μας αὐτὴν ἀλλὰ ὕστερα ἀπὸ τόσα καὶ τόσα ποὺ συνέβησαν καὶ συμβαίνουν γίναμε χωρὶς νὰ τὸ θέλωμεν καχύποπτοι... Ζήτω ὁ Βασιλεύς.— Ζήτω τὸ Ἔθνος, Ζήτωσαν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, Ζήτω ὁ στρατός μας ὁ φρουρὸς τῆς τιμῆς καὶ ἐλευθερίας μας». Τώρα ἂς προβῶμεν εἰς ἀνάλυσιν τοῦ κειμένου τοῦ δυσφημιστικοῦ ἐντύπου, τὸ ὁποῖον γράφεται τὸ ἔτος 1963, καθ’ ὃν χρόνον ἐγὼ ἀπεσκίρτησα τὸ 1958 ἀπὸ τὴν ΕΡΕ καὶ προσεχώρησα εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην, τὸν ὁποῖον τὸ ἔντυπον αὐτὸ παρουσιάζει ὡς τοὐλάχιστον πνευματικὸν ἡγέτην τοῦ Κ.Κ. διὰ τῆς φράσεως «νὰ ἀκολουθήσῃ κἄποιαν ἄλλην γραμμήν». Γράφουν οἱ συντάκται τοῦ ἀηδοῦς αὐτοῦ κειμένου τὸ 1963 διὰ τὴν ἀποσκίρτησίν μου τοῦ 1958 λησμονοῦντες ἐκ προθέσεως τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961 κατὰ τὰς ὁποίας ἔλαβα 57% περισσοτέρας ψήφους ἀφ’ ὅσας εἶχα λάβει τὸ 1958 συμμετέχων εἰς τὴν ΕΡΕ. Καὶ συνεχίζει ὁ ψυχικὸς λεπρὸς συντάκτης τοῦ ἐντύπου αὐτοῦ τὴν προσπάθειαν δυσφημήσεώς μου θέτων ἐντὸς εἰσαγωγικῶν τὰς γνωστὰς εἰς τὴν Αἴθουσαν αὐτὴν ἐπιτυχίας μου εἰς τὸ θέμα τῶν ἀποζημιώσεων, ἐπιτυχίας ἀναγνωρισθείσας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἡ ὁποία, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐπρότεινε τὴν παρασημοφορίαν μου, παρασημοφορία ἡ ὁποία ἐγένετο προσωπικῶς ἀπὸ τὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα. Ἡ συκοφαντία συνεχίζεται. Ἐρωτοῦν οἱ συντάκται τοῦ κειμένου. Τὶ ἔλεγα συντρώγων εἰς τὸ Τουρκολίμανο μὲ τοὺς ΑΝΙΣΙ, ΧΩ καὶ ΠΑΝ. Πρόκειται περὶ τῶν Πρέσβεων Οὐγγαρίας, Τσεχοσλοβακίας καὶ Ρουμανίας μὲ τοὺς ὁποίους συνδέομαι φιλικῶς καὶ μὲ τοὺς ὁποίους συνεζήτησα τὰ θέματα τῶν ἀποζημιώσεων ποὺ ὤφειλαν αἱ χῶραι των πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐπιτυχία τῶν συζητήσεων αὐτῶν εἶναι εἰς ὅλους γνωστή, δεδομένου, ὅτι αἱ χῶραι αὐταὶ προέβησαν εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλομένων. Τὰ γεύματα αὐτὰ ἔλαβον χώραν εἰς τὸ Τουρκολίμανο, τῇ παρακλήσει μου, ὥστε ν’ ἀποφευχθοῦν παρεξηγήσεις. Ἀφίστανται δὲ ἀλλήλων τρεῖς μῆνας, τὸ ἓν τοῦ ἄλλου. Ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὄργανον τῆς ἀσφαλείας ποὺ νὰ μὴ εἶναι ἀνεμεμιγμένον εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ κειμένου, ὄργανον τὸ ὁποῖον γνωρίζει πότε ἔλαβον χώραν τὰ γεύματα; Ἐρωτῶμαι περαιτέρω διὰ τὸ «ταξίδιόν μου» εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅμως ἐπραγματοποίησα πολλὰ ταξίδια. Τὸ πρῶτον ταξίδιον ποὺ ἐπραγματοποίησα τὸ 1953 προσκεκλημένος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἐγένετο ὁμοῦ μετὰ τῆς κ. Ἑλένης Βλάχου, τοῦ τέως Ὑπουργοῦ κ. Κασιμάτη καὶ τοῦ κ. Δρόσου, δημοσιογράφου. Αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτο ταξίδι. Τὸ 1956 ἤμην προσκεκλημένος ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ μετέβην εἰς Ἀμερικήν. Λυποῦμαι διότι δὲν παρευρίσκεται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ διὰ νὰ καταστήσῃ γνωστὸν ποίας ἐπιτυχίας ἐθνικὰς εἶχε τὸ ταξίδιόν μου αὐτό. Αὐτὰ γράφονται τὸ 1963, καθ’ ὃν χρόνον τὸ 1961, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ὑμᾶς ἐπανεξελέγη βουλευτὴς λαβὼν 57% περισσοτέρους ψήφους ἀπὸ ὅσας εἶχε λάβει τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀνῆκεν εἰς τὴν ΕΡΕ. (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν τῆς προκηρύξεως). Ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ ἐπιτυχίαι, θὰ μὲ ἐκάλει ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεύς, νὰ μὲ παρασημοφορήσῃ τῇ ὑποδείξει τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔφυγα; «...(ἀναγινώσκει)...». Αὐτὰ τὰ τρία πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀναφέρει εἶναι τρεῖς Πρέσβεις ἀνατολικῶν χωρῶν. Πρόκειται περὶ τῶν Πρεσβευτῶν τῆς Οὐγγαρίας, τῆς Τσεχοσλοβακίας καὶ τῆς Ρουμανίας μὲ τοὺς ὁποίους συνεδεόμην καὶ οἱ ὁποῖοι ἐβοήθησαν, νὰ εἰσπράξωμεν τὰς γνωστὰς ἀποζημιώσεις. Τὰ γεύματα δὲ ἐγένοντο εἰς τὸ Τουρκολίμανο καὶ τὸ ἓν ἀπὸ τὸ ἄλλο τὰ ἐχώριζε διάστημα 2–3 μηνῶν, καὶ ἐδίδοντο ἐκεῖ διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῶν συζητήσεων. Καὶ ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δικαστικοί, εἶναι δυνατὸν πέραν ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν νὰ μὴ εἶναι κἄποιο ὄργανον τῆς ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον νὰ συνέταξε τὴν προκήρυξιν; Ἔχομεν ἐπίσης καὶ τὸ γνωστὸν ταξίδιόν μου εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Εἶναι μιὰ ὡραιοτάτη δυσφημηστικὴ τοποθέτησις. Εἶχον τότε τὴν τιμὴν μαζὶ μὲ τὴν κ. Βλάχου, τὸν κ. Κασιμάτην πρώην Ὑπουργόν, τὸν κ. Δρόσον δημοσιογράφον καὶ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, νὰ κληθῶμεν τὸ 1950 εἰς τὴν Ρωσίαν. Ἀνήκων τότε εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον. Ἐπῆγα καὶ ἐγύρισα. Τὸ 1956 καλοῦμαι ἀπὸ τοὺς Ἀμερικάνους καὶ πηγαίνω εἰς τὴν Ἀμερικήν. Λυποῦμαι ποὺ δὲν εὑρίσκεται ἐδῶ, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, διὰ νὰ εἴπῃ, τὶ ὑπηρεσίας προσέφερον καὶ τὶ καλὰς ἐπιτυχίας ἐθνικὰς εἶχε τὸ ταξίδιόν μου αὐτό. Τὸ 1959 μετέβην ἐκ νέου, εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ ἀντίπαλος ὢν τοῦ κ. Καραμανλῆ, διαφωνήσας διὰ φράσεις λεχθείσας ἐναντίον του ἀπὸ Ἕλληνας διέκοψα τὴν ἐπίσκεψίν μου καὶ ἐπανῆλθον. Τὸ ταξίδιόν μου εἰς τὴν Οὐγγαρίαν ὠφέλησε κατὰ τὸ ὅτι ἐπληρώθησαν τὰ ὅσα ὤφειλεν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἡ χώρα αὐτή, ἐκ πολεμικῶν ἀποζημιώσεων. Τὸ ταξίδιόν μου εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κοθρῆ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν διευθέτησιν τῶν συναλλαγῶν μας μετὰ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀτονίσει κατόπιν τοῦ δημιουργηθέντος γνωστοῦ ζητήματος μὲ τὸ πλοῖον «Μάρθα». Ἐρωτῶ, λοιπόν, φρονῶν λίαν δεδικαιολογημένως, ποῖον εἶναι τὸ ταξίδιον ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον προσπαθοῦν νὰ ἀφίσουν κενὰ εἰς βάρος μου οἱ ὑπὸ ψευδώνυμον κρυπτόμενοι αὐτοὶ ὑπερπατριῶται οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸν μανδύα τῆς ἐθνικοφροσύνης δημιουργοῦν ζητήματα τὰ ὁποῖα ἂν μὴ τί ἄλλο μᾶς ἐνοχλοῦν ἡμᾶς τοὺς παλαιοὺς ἁγνοὺς ἀγωνιστὰς τοὺς πιστοὺς τῆς ἰδεολογίας τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὰ γεγονότα αὐτά, τὰ ὁποῖα θίγουν τὸν μηχανισμὸν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, ἂν δὲν ἔλθουν εἰς φῶς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κύριοι συνάδελφοι, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ τὸ ἄτομόν μου, διότι ὡς εἶπεν ὁ Λυσίας «ὅστις κατηγορεῖται ὄχι μόνον τοῦ ἐπιτρέπεται ἀλλὰ ἐπιβάλλεται εἰς αὐτὸν νὰ ὁμιλῇ διὰ τὸν ἑαυτόν του χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ περιαυτολογίαν». Ἐγὼ ἀσκῶν πολιτικὴν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀναλώνω ἀνέκαθεν ἐκ τῆς πατρικῆς μου περιουσίας, αἱ δὲ πρὸς τὴν πατρίδα μου ὑποχρεώσες μου, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μου, ἐξεπληρώθησαν ὁσάκις εἶχεν ἀνάγκην ἡ Πατρὶς καὶ θὰ ἐκπληροῦνται πάντοτε ἐφόσον θὰ τὸ ἔχῃ ἀνάγκη. Κατὰ τὴν κατοχὴν συνέστησα μετὰ τῶν Στρατηγῶν Λάβδα, Τρύφωνα, Ματάλα, Μπούφη, τῶν κ.κ. Ἀνδρεοπούλου, Ροδάκη, Ἀδελφῶν Καταβούλια, Ποταμιάνου, Παλάντιου, Μπράβου, Βασιλείου, Βιτσικουνάκη κλπ. τὴν δημοκρατικὴν νεοπολιτικὴν ἕνωσιν, ἀγωνισθέντες καὶ λυσσωδῶς καταδιωχθέντες ἀπὸ τοὺς κατακτητάς. Ἤμην εἰς τὴν ὁμάδα τῆς Ἀντιστάσεως, ἐπίτιμος Πρόεδρος τῶν Τυπογράφων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἱδρυτικὸν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἑλληνικῶν δικαίων, συνεργασθεὶς μὲ τοὺς Μητροπολίτην Ἀργυροκάστρου κ. Παντελεήμονα, τοὺς καθηγητὰς Κεραμμόπουλον, Μέγαν, Κεραμιδᾶν, τοὺς Ἀδελφοὺς Σαμαρτζῆ, τὸν συνταγματάρχην Βασιλειάδην κλπ., Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς δημοψηφίσματος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, στρατευθεὶς ἐν συνεχείᾳ καὶ διατελέσας προϊστάμενος τῆς διαφωτίσεως τῆς ΑΣΔΑΝ. Πέραν αὐτῶν ἠγωνίσθην διὰ τὸ Κυπριακὸν εἰς τὸ Συμβούλιον Εἰρήνης, διεπραγματεύθην δὲ τὰς γερμανικάς τὰς οὐγγρικὰς καὶ τὰς αὐστριακὰς ἀποζημιώσεις ἐπιτυχῶς. Μέχρις ἑνὸς σημείου ἡ ἀνοχὴ εἶναι χριστιανικὴ πρᾶξις, ἀλλὰ ἡ ἀνοχὴ πέραν ὡρισμένου σημείου μεταβάλλεται εἰς βλακείαν. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, σᾶς ἐρωτῶ ἐὰν ἡ Ἀστυνομία δὲν ἀνεύρῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι μὲ συκοφαντοῦν καὶ τοὺς ἀνεύρω ἐγὼ καὶ κάμω ὡς ἄνθρωπος τὸ καθῆκον μου, θὰ μὲ δικάσετε; Ἔρχεται ἐδῶ οἱοσδήποτε ψυχικῶς λεπρὸς καὶ λέγει, ὁ Σαββόπουλος εἶναι πράκτωρ τοῦ Ἀνατολικοῦ μπλόκ.
§69Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν τοὺς ἀνεύρητε αὐτοὺς θὰ αὐτοδικήσητε ἢ θὰ τοὺς παραδώσητε εἰς τὴν δικαιοσύνην νὰ τιμωρηθοῦν;
§70Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὑπευθύνως τὶ θὰ κάμω, ὑπέβαλον μήνυσιν, ἡ ἀστυνομία εἶναι ἐν γνώσει τοῦ θέματος καὶ εὑρισκόμεθα ἐν πλήρει σκότει. Κύριοι βουλευταί, βαδίζωμεν πρὸς ἐκλογάς, ἀλλ’ ἐρωτᾶται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βαδίσωμεν πρὸς ἐκλογάς, ὅταν ὁ οἱοσδήποτε καλῆς ἢ κακῆς πίστεως νομίζῃ, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀσκεῖ ἐθνικὴν πολιτικήν; Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὸ τὸ σύστημα τοῦ μηχανισμοῦ, ὅταν κατὰ κἄποιον τρόπον γίνωνται αὐτά, κ. Πετρόπουλε, νομίζω, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν αὐτῶν ποὺ θὰ γίνουν, θὰ εἶναι παραπλήσια ἐκείνων διὰ τὰς ὁποίας ἡμεῖς σήμερον διαμαρτυρόμεθα.
§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πλατῆς ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Κατσώτας ἔχει τὸν λόγον, ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.
§72Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. ἀναφέρεται εἰς τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν θίγει ὁλόκληρον τὸ πολιτικὸν πρόβλημα τῆς χώρας καὶ ἀναφέρεται εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν καὶ τοὺς σκοποὺς τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ πολιτικὸν πρόβλημα συνίσταται εἰς τοῦτο. Ἐὰν ὑπάρχουν συνθῆκαι διὰ τὴν διεξαγωγὴν τιμίων ἐκλογῶν καὶ ἂν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐκπληροῖ τὴν ἀποστολήν της καὶ συνεπῶς ἐὰν ἔχῃ λόγον ὑπάρξεως. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σημερινὴν κρίσιν πρέπει κἄτι νὰ συμβαίνῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ ἐρώτημα εἶναι τί συμβαίνει. Ἐὰν αὐτά, ὅσα συνέβαινον, τὴν στιγμὴν ποὺ παρῃτήθη ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἔπαυσαν νὰ συμβαίνουν, ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ σήμερον ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις μόνον δι’ ἕνα ἁπλὸν τύπον ἢ διὰ νὰ κάμῃ κἄτι καὶ ἐὰν αὐτὸ τὸ πράττῃ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν της, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ξεύρῃ ποία εἶναι ἡ σήμερον κρατοῦσα κατάστασις καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ τὴν θέλησιν νὰ θεραπεύσῃ ὅσα ἄτοπα ὑπάρχουν καὶ νὰ ὁδηγήσῃ τὴν χώραν εἰς τιμίας ἐκλογάς. Ἡ Ε.Κ. ἔχει καταγγείλει ἀπὸ 2ετίας, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι παρῳδία δημοκρατικῆς χώρας, ὅτι τὸ κράτος ἔχει ὑποταχθῆ εἰς τὸ κόμμα, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1961 ὑπῆρξαν προϊὸν ὀργίου, νοθείας καὶ βίας, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ κράτος δροῦν παρακρατικαὶ ὀργανώσεις καὶ συμμορίαι αἱ ὁποῖαι εἰς ὡρισμένους τομεῖς ἔχουν ὑποκαταστήσει τὴν κρατικὴν δραστηριότητα. Καὶ ἐρωτᾶται, πιστεύει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅτι ὅλα αὐτὰ ὅσα εἶπον ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰ πράγματα, ἢ μήπως πιστεύει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι πρότυπον κράτους, ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρακρατικαὶ ὀργανώσεις καὶ ὅτι τὰ μυστικὰ κονδύλια δὲν διοχετεύονται διὰ σκοποὺς ἀλλοτρίους ἀπὸ ἐκείνους διὰ τοὺς ὁποίους ἔχουν θεσπισθῆ; Διότι ἐὰν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι ἡ σημερινὴ Ἑλληνικὴ Πολιτεία εἶναι ἰδεώδης πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, δὲν δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν μὲ αὐτήν, τότε δὲν δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν μὲ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης ἦλθαν νὰ βεβαιώσουν ὅσα περιεῖχον τὰ δημοσιευθέντα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. κ. Παπανδρέου εἰς τὴν ἀγόρευσίν του εἰς τὴν Συμπρωτεύουσαν. Τὶ ἀποδεικνύουν τὰ ἔγγραφα αὐτὰ καὶ τὶ ἀπέδειξαν τὰ μέχρι τοῦδε ἐλθόντα εἰς φῶς στοιχεῖα διὰ τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης; Ἀποδεικνύουν, ὅτι συμμορίαι ὑποκόσμου, παρακρατικαὶ ὀργανώσεις ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ἀρχὰς ἀνεμείχθησαν εἰς εἰδεχθεῖς πράξεις. Ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ κυριώτερος ἔνοχος τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης κατεδικάσθη καὶ ἐξετέλεσε ποινὴν 8μήνου φυλακίσεως διὰ παρὰ φύσιν ἀσέλγειαν καὶ εἶχεν σχέσεις μὲ τὸν κομματικὸν μηχανισμὸν τοῦ κρατοῦντος κόμματος. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ ἀνάμιξις εἰς τὸ ἔγκλημα ἑνὸς προσώπου τὸ ὁποῖον εἶχε θέσιν ἐπιτελοῦς εἰς τὴν κομματικὴν διάρθρωσιν τοῦ κρατοῦντος κόμματος. Ὁ Ἐμμανουηλίδης ἀπολογούμενος ἐπεκαλέσθη ὡς ἐλαφρυντικόν, ὅτι τὸν κατηγοροῦν διότι εἶναι ἄνθρωπος τοῦ κόμματος, τὸ ἐπεκαλέσθη αὐτὸ εἰς τὸ δικαστήριον ποὺ τὸν ἐτιμώρησεν εἰς 8μηνον φυλάκισιν τὴν ὁποίαν καὶ ἐξέτισεν. Τὰ δημοσιευθέντα ἔγγραφα εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» ἀπέδειξαν τὴν ἐκτέλεσιν μιᾶς σειρᾶς ἀξιοποίνων πράξεων ὅπως παραβιάσεις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ὑπεξαιρέσεις δημοσίου χρήματος, ἀπιστίας, παραβάσεως καθήκοντος. Διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ διεξάγεται ἀνάκρισις καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Θέλω νὰ προσθέσω μόνον, ὅτι ὅταν ὁ ἐπιθεωρητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ γνωστὸς ἀντιστράτηγος Μήτσου, εὑρισκόμενος εἰς τὸν τόπον τοῦ ἐγκλήματος οὐδὲν πράττει, δὲν εἶναι ἁπλὸς ἔνοχος παραβάσεως καθήκοντος, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς συναυτουργὸς τῆς πράξεως κατὰ μίαν σύγχρονον θεωρίαν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Ὁ ἀντιστράτηγος Μήτσου συμπεριεφέρθη ὡς ἐὰν εὑρίσκετο ἐκεῖ οὐχὶ διὰ νὰ προλάβῃ ἀλλὰ διὰ νὰ ἐποπτεύσῃ διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐγκλήματος. Ἀπὸ τὰ ἔγγραφα ἀπεδείχθη, ὅτι αἱ ὀργανώσεις —αἱ συμμορίαι— ἐδέχοντο ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Διὰ τὸ θέμα αὐτὸ διεξάγεται ἀνάκρισις—ὡς διεβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης— εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν του. Εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου —ἐπὶ ἄλλου θέματος —ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν μὲ τὰ ἀποκαλυφθέντα ἐκ τῶν δημοσιευθέντων ἐγγράφων θὰ διαταχθῇ γενικῶς ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν, ἐὰν ἔχω στοιχεῖα νὰ τὰ καταθέσω διὰ νὰ κινηθῇ ἡ Δικαιοσύνη. Δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μου οὔτε ἔχω καὶ τὴν δυνατότητα νὰ προσκομίσω στοιχεῖα διότι τὰ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεως τῶν μυστικῶν κονδυλίων φυλάσσονται ὡς κόρη ὀφθαλμοῦ καὶ πρέπει νὰ φυλάσσονται, ἀλλὰ τὸ πράττουν κυρίως οἱ ἔνοχοι τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν τῶν κονδυλίων ὁσάκις ὑπάρχουν ἀνωμαλίαι διὰ λόγους προστασίας των. Συνεπῶς πῶς εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ ἔχω στοιχεῖα; Μοῦ εἶναι ἀρκετὸν ὅτι ἀπεκαλύφθη, ὅτι ὀργανώσεις ἐλάμβανον χρήματα ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια. Αὐτὸ δίδει εὐλόγως ἀφορμὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρήσεως τῶν κονδυλίων αὐτῶν νὰ διατάξῃ γενικὸν ἔλεγχον ἀπὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀδιάβλητον. Κύριοι βουλευταί, ἔχει ἀνακύψει ἕνα μεγάλο θέμα ἠθικῆς τάξεως. Κατηγορεῖται ἡ ΕΡΕ ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία εἰς τὰ μυστικὰ κονδύλια. Ποῖον εἶναι τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, κυρίως τοῦ κόμματος τὸ ὁποῖον κατηγορεῖται; Τὰ θέματα αὐτὰ εἰς τὰς Δημοκρατίας λύονται οὐχὶ διὰ τῆς πλήρους καλύψεως, ἀλλὰ διὰ τῆς πλήρους ἐρεύνης. Φαντασθῆτε ἐὰν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἢ εἰς ἄλλο Κοινοβούλιον τῆς Εὐρώπης, ὁ ἡγέτης τοῦ Κόμματος ἀπηύθυνεν τοιαύτην μομφὴν ἐναντίον τοῦ κρατοῦντος κόμματος. Θὰ τὸ ἄφηνε τὸ θέμα ἀνοικτὸν καὶ δὲν θὰ ἔδιδε πλῆρες φῶς διὰ τὴν προστασίαν αὐτῶν τούτων τῶν ὑπευθύνων διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν μυστικῶν κονδυλίων; Δὲν εἶναι μόνον ἡ προστασία τοῦ δημοσίου χρήματος, εἶναι καὶ ἡ προστασία τῆς τιμῆς τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα κάμουν αὐτὴν τὴν διαχείρισιν. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἐξέφρασεν τὴν ἀπορίαν του πῶς τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος. Δὲν εἶναι τὸ πρόβλημα αὐτὸ πῶς τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ἦλθον εἰς τὴν δημοσιότητα, τὸ θέμα εἶναι τὶ περιέχουν τὰ ἔγγραφα αὐτὰ καὶ ἐὰν εἶναι ἀληθῆ. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὁ κ. Γεροκωστόπουλος εὑρίσκεται εἰς δύσκολον θέσιν μὲ ὅσα εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἠμφισβητήσατε τὴν ὕπαρξιν τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος διηύθυνεν αὐτήν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐδημοσιεύθησαν στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα, ὅτι ὄχι μόνον ἐγνώριζε τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὸν ὑπάλληλον, ἀλλὰ καὶ ὅτι εἶχε πολλάκις συνεργασθῆ μὲ αὐτόν.
§73Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συνεχίσετε ἐπικαλούμενος ἀνακριβείας. Ἔχετε πάρει ἕναν ὀλισθηρὸν δρόμον.
§74Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, κατὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ἐγγράφων ἐδήλωσεν ὅτι οὐδένα ἐκ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν ἔφθασε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἰς τὴν Βουλὴν ἠναγκάσθη νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι τέσσαρα (4) εἶχον ληφθῆ. Ὁ ἀποστολεὺς τῶν ἐγγράφων ὀνόματι Κωστάκος, μὲ ἐπιστολήν του εἰς τὰς ἐφημερίδας λέγει, ὅτι οὐχὶ μόνον δὲν ἦτο ἄγνωστος εἰς τὸν κ. Γεροκωστόπουλον, ἀλλὰ ἀντιθέτως εἶχεν συνεργασθῆ μαζί του παρουσίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ τελικῶς ἠναγκάσθη ὁ κ. Γεροκωστόπουλος νὰ εἴπῃ, ὅτι πράγματι ὑπῆρξε αὐτὴ ἡ Ὑπηρεσία καὶ ἡ συνεργασία.
§75Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κ. Μαῦρε μίαν διακοπήν, διότι λίαν ἐπιδεξίως προσπαθεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι διεψεύσθην εἰς τὴν Βουλήν.
§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γεροκωστόπουλε, παρακαλῶ μὴ βιάζεσθε θὰ σᾶς δοθῇ ὁ λόγος.
§77Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ θέμα ὀρθῶς τὸ θέτετε, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἐπιτρέψω διακοπήν, διότι εἰς τὸ προσωπικὸν θέμα ἔχετε δικαίωμα νὰ λάβητε τὸν λόγον μετὰ ἀπὸ ἐμέ, ἀλλὰ θὰ σᾶς δώσω τὴν εὐχέρειαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας μου νὰ τὸ πράξετε πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, ὥστε νὰ γίνῃ ὁ διάλογος τὸν ὁποῖον ἐπιθυμεῖτε. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ ἡ περίφημος ὑπηρεσία πληροφοριῶν Βορείου Ἑλλάδος ἔχει δρᾶσιν πολὺ σπουδαιοτέραν ἀπὸ ὅ,τι καὶ ἡμεῖς ὑποπτευόμεθα. Ἔχω εἰς χεῖρας μου φωτοτυπημένον ἔγγραφον ἀπευθυνόμενον ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Κωστάκον πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐξαίρει τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸ Κόμμα. Λέγει: «Τὸ εἰς χεῖρας μου ἀρχεῖον ἀποδεικνύει τὰς ἐπιτεύξεις εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, ὡς τοῦ φοιτητικοῦ, τοῦ παλαιοπολεμικοῦ, τοῦ ἐργατικοῦ, τῆς νεολαίας, ὡς ἐπίσης τὰς ἐπιτεύξεις εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 καὶ εἰς τὰς ἀναπληρωματικάς». Αὐτὰ εἶναι κομματικὰ ἐπιτεύγματα τὰ ὁποῖα ἔκαμε μία δημοσία ὑπηρεσία λειτουργοῦσα εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπίσης ἔχω ἑτέραν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν θὰ καταθέσω φωτοτυπημένην τοῦ ἰδίου πρὸς τὸν ὑποστράτηγον Βέρρον, ὁ ὁποῖος μετέβη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ λύσῃ διαφορὰς μεταξὺ τῶν τοπικῶν ὀργανώσεων τῆς ΕΡΕ καὶ τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου. Εἶναι ὁ γνωστὸς στρατηγὸς τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀπεσπασμένον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ ὁ ὁποῖος οὐσιαστικῶς ἐπόπτευε τῶν κομματικῶν πραγμάτων τῆς ΕΡΕ. Αὐτὸς μετέβη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ λύσῃ τὰς διαφορὰς μεταξὺ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ κομματικῶν ὀργανώσεων καὶ διαμαρτύρεται ὁ Κωστάκος διατὶ δὲν ἐδέχθη νὰ ἀκούσῃ καὶ αὐτόν. Κύριοι βουλευταί, εἶχε τεθῆ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, τὸ θέμα ἂν τὴν εὐθύνην φέρῃ ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἢ ὁ κ. Μακρῆς. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος εἶχε τὴν γενναιότητα νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην ὁ ἴδιος καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Μάλιστα διετύπωσε κατὰ τρόπον σόλοικον λέγων, ὅτι τὴν εὐθύνην φέρει ὁ ὑποφαινόμενος, ἐνῷ ὁ ἀγορεύων δὲν εἶναι ὁ ὑποφαινόμενος ἀλλὰ ὁ ὁμιλῶν. Ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἂν ὁ Α ἢ ὁ Β ἢ ὁ Γ Ὑπουργὸς ἔχῃ τὴν εὐθύνην, ἡμεῖς ἀδιαφοροῦμεν δι’ αὐτὴν τὴν τυπικὴν προσωπικὴν εὐθύνην τῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡμεῖς ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν ἐν τῷ συνόλῳ καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶμεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Γεροκωστοπούλου, ὅτι ὁ ἴδιος ἀναλαμβάνει ὅλην τὴν εὐθύνην. Αὐτὸ μᾶς εἶναι τελείως ἀδιάφορον. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ὅταν ἔλαβε τὸν λόγον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς μίαν διακοπὴν τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ράλλη, ὡμίλησε περὶ δυσχερειῶν τοῦ ἀνακριτικοῦ ἔργου, ἐξῆρεν ὀρθῶς τὴν προσωπικότητα τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μετέβη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἔλαβε γνῶσιν τῆς καταστάσεως, καὶ εἰσηγήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέτρα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀρθοῦν τὰ ἐμπόδια τὰ ὁποῖα παρεμβάλλονται εἰς τὴν ἀνάκρισιν. Ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς προσέθεσεν ὀρθῶς, ὅτι δὲν δύναται νὰ εἴπῃ τι πλέον, διότι ἄλλως ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ βλάψῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως. Ὅταν διεκόπη ἀπὸ τὸν βουλευτὴν Ἀθηνῶν κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἐζήτει ἐπιμόνως νὰ μάθῃ ποίας φύσεως ἦσαν αὐταὶ αἱ δυσχέρειαι, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ δυσχερειῶν ἐγγενῶν ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ὑποθέσεως. Νομίζω καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὀρθῶς μὲ αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ περαιτέρω συζήτησιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως διὰ τὸν ἴδιον λόγον, ὅτι δηλ. ἦτο κίνδυνος νὰ βλάψῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως. Εἶναι ὅμως προφανές, ὅτι τὸ νόημα τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, δὲν εἶναι ὅτι αἱ δυσχέρειαι αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν ἦσαν δευτερευούσης σημασίας, δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται συνήθως εἰς τὸ ἔργον τῶν ἀνακριτῶν, διότι αὐτοῦ τοῦ εἴδους δὲν εἶναι τὰ ἐμπόδια τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν εἰς τὸ ἔργον τοῦ ἀνακριτοῦ τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅταν, κ. βουλευταί, παριστάμενος ἀντιστράτηγος ἐπιθεωρητὴς τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τὴν πρόληψιν τοῦ ἐγκλήματος, ὅταν οἱ εἰς οὓς ἀποδίδεται ἡ δολοφονικὴ πρᾶξις δὲν συλλαμβάνωνται ἀπὸ τὰς ἀρχὰς ἀλλὰ ἀπὸ ἰδιώτας, ὅταν καὶ ἡ ἀναζήτησις τῶν μαρτύρων γίνεται ἀπὸ ἰδιώτας, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ἀνάκρισιν, εἶναι προφανές, ὅτι αὐταὶ αἱ δυσχέρειαι δὲν εἶναι συνήθεις, ἀλλὰ εἶναι ἐξαιρετικαὶ καὶ χρειάζονται τὴν ἐντελῶς ἰδιαιτέραν ἐπιμέλειαν καὶ ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἴδιος ἀσκεῖ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὁ κ. Ράλλης ὁμιλῶν περὶ τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων, ἠρώτησε: «Ξεύρετε πόσαι παράνομοι ὀργανώσεις ὑπάρχουν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς αἱ ὁποῖαι ὑπονομεύουν τὴν Δημοκρατίαν»; Ἠθέλησε περίπου νὰ ἐξηγήσῃ καὶ ἴσως νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ὕπαρξιν τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων τῆς δεξιᾶς. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ἡμᾶς τοὐλάχιστον μᾶς χωρίζει ἄβυσσος. Ἔναντι τῶν τρομοκρατικῶν καὶ παρακρατικῶν ὀργανώσεων εἰς οἱονδήποτε κόμμα καὶ ἂν ἀνήκουν, ἡμεῖς ἀντιτάσσομεν τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Ἀλλοίμονον ἂν θὰ ἔφθανεν ἡ Ἑλλὰς κἄποτε εἰς τὸ κατάντημα ἕκαστον κόμμα, ἑκάστη πολιτικὴ παράταξις νὰ διαθέτῃ ἰδίας μαχητικὰς ὀργανώσεις ἐνόπλους πρὸς ἐξισορρόπησιν τυχὸν ὀργανώσεων ἄλλων κομμάτων. Τότε τὶ ρόλον παίζει τὸ Κράτος; Ὁ κ. Ράλλης εἶπεν ἐπίσης, ὅτι ἀντικειμενικός μας σκοπὸς εἶναι νὰ μειώσωμεν πάσῃ θυσίᾳ τὸ ποσοστὸν τῶν ψήφων τὰς ὁποίας λαμβάνει ἡ ἄκρα ἀριστερά. Ἔλαβε εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 25% τὸ 1961 τὸ κατεβάσαμεν 15%, αὐτὸ εἶναι λογικὸν ποσοστόν, ὄχι καὶ πάρα κάτω, διότι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ γίνῃ πιστευτόν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ καταλάβω αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν. Ἄν, κ. βουλευταί, ὅσοι ψηφίζουν τὴν ἄκραν ἀριστεράν, δηλ. ὅσοι ψηφίζουν ὑπὲρ τῆς ἀνατροπῆς τοῦ ἰσχύοντος καθεστῶτος καὶ οἱ ὁποῖοι δέχονται κατάργησιν τῶν προσωπικῶν ἐλευθεριῶν, τὸ πράττουν διότι ἔχουν περιέλθει εἰς τοιαύτην ἀπόγνωσιν, ὥστε νὰ ἐπιθυμοῦν τὴν πλήρη ἀνατροπὴν τῆς ἰσχυούσης τάξεως, ἂν αὐτὸ συμβαίνῃ, τότε τὸ ποσοστὸν τοῦ 15% τὸ ὁποῖον θεωρεῖ λογικὸν ὁ κ. Ράλλης, δι’ ἡμᾶς εἶναι μέγιστον. Πῶς εἶναι δυνατὸν 1,5 ἑκατομμύριον Ἕλληνες πολῖται νὰ εὔχωνται τὴν ἀνατροπὴν καὶ νὰ ψηφίζουν ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς των ὑποδουλώσεως, διότι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν; Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι νὰ ἐξαπατήσωμεν τὸν λαόν, ἢ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους διὰ τῆς βίας καὶ νοθείας μειώνοντες διὰ τεχνητῶν μέσων τὸ ποσοστὸν τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ψηφίζουν τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Τὸ πρόβλημα εἶναι νὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ ἐλάττωσις τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ καὶ ὄχι συγκάλυψις, διότι ἡ συγκάλυψις ὁδηγεῖ εἰς καταστάσεις τῶν ὁποίων τὸν ἔλεγχον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πάντοτε εἰς χεῖρας μας. Ὅταν τὸ 1951 καὶ 1952 ἐγένοντο ἐκλογαὶ τῶν ὁποίων τὸ ἀποτέλεσμα οὐδόλως διεβλήθη ὡς προϊὸν βίας καὶ νοθείας, τὸ ποσοστὸν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἐκυμαίνετο μεταξὺ 7–9%. Τοῦτο ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας Κυβερνήσεων. Τὸ 25% τοῦ 1958 εἶναι προϊὸν τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε.
§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Μαῦρο, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ κάμω μίαν ὑπόμνησιν; Θὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι μεταξὺ τοῦ 1951...
§79Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι ἐντόνως. Δὲν εἶναι ἐν τάξει οὔτε τὸ Προεδρεῖον.
§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ρήτωρ θέλει νὰ κάμῃ διακρίσεις, εἶναι δικαίωμά του.
§81Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἄλλωστε, ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. δὲν καταπολεμεῖ τὸν κομμουνισμόν, δὲν ἔχει λόγον νὰ τὸ πράξῃ διότι ἀπὸ αὐτὸν συντηρεῖται. Τὶ θὰ συνέβαινεν ἂν εἰς μίαν προσεχῆ ἐκλογὴν τὸ ποσοστὸν τοῦ κόμματος τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς κατήρχετο εἰς 2–3%, ὅπως εἰς τὸ Δυτικὸν Βερολῖνον ἢ εἰς 4% ὅπως εἰς τὴν Αὐστρίαν; Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τὴν τέως κυβερνητικὴν παράταξιν θὰ ἐφώναζον «βάστα Ρόμμελ», τὶ θὰ γίνωμεν τώρα ἂν δὲν ὑπάρχουν κομμουνισταί. Πόσον αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς προκύπτει ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας παράταξιν. Ἡ φράσις «ἐν ὀνόματι ἀδιαλλάκτου ἐθνικοφροσύνης» ἐχάλκευσεν ἡ Ε.Ρ.Ε. συνειδητῶς τὴν πόλωσιν καὶ χάριν τῆς παντὶ τρόπῳ διατηρήσεως τῆς ἐξουσίας δὲν ἐδίστασεν τὸ κυβερνῶν κόμμα, ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ νὰ θέσῃ τὸν λαὸν πρὸ διλήμματος τῆς ἐπιλογῆς μεταξὺ Ε.Ρ.Ε. καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ. Αὐτὸ τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἀναγινώσκω καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναγνωσθῆ καὶ ἄλλην φορὰν εἰς τὴν Βουλὴν φέρει τὰς ὑπογραφὰς ἐπιτελῶν τῆς παρατάξεώς σας καὶ μελῶν τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Κόμματός σας. Ἐτονίσθη, κ. βουλευταί, κατὰ τὰς προηγουμένας συζητήσεις ἐπὶ τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως, ὅτι διὰ νὰ εἰσέλθῃ ἡ χώρα εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ὁμαλότητος εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν δρακόντεια μέτρα πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ Κράτους τοῦ νόμου καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν, νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πράττει τι—δὲν λέγω ἀπολύτως, ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα—ἀλλὰ δὲν πράττει ὅ,τι χρειάζεται, διὰ νὰ εἰσέλθῃ ἡ χώρα εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ὁμαλότητος. Θίγω ἐπ’ εὐκαιρία ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι ἰδιαιτέρως ὀδυνηρὸν διὰ τὸν παριστάμενον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀναγινώσκω μὲ κατάπληξιν εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ γίνεται συζήτησις ἂν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν ἢ ὄχι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ εἶδον σήμερον, ὅτι ἐδόθη μία λύσις συμβιβαστική, ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἀκύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Βεβαίως, ἀντιλαμβάνομαι τὴν δυσχέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπὸ τὴν δικαστικήν του ἰδιότητα. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ κατέχετε αὐτὴν τὴν θέσιν, ὅταν ὑπάρχῃ καὶ μία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἔχει ἀκυρώσει πρᾶξιν τῆς διοικήσεως καὶ ἡ ὁποία μένει ἀνεκτέλεστος; Τότε, τί παριστάνει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις; Τὶ πρόκειται νὰ πράξετε, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ ἐγκαταλείψετε τὰ ἑδώλια τὰ ὑπουργικά; Θὰ ἐπανέλθετε εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ νὰ συνεχίσετε τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεων ἀκυρωτικῶν πράξεων τῆς διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι νὰ μὴ ἐκτελοῦνται; Ἰδοὺ τὶ ἀνεμένομεν ἡμεῖς καὶ τὶ ἀνέμενεν ἡ κοινὴ γνώμη τὴν ἑπομένην τῆς ὁρκωμοσίας ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Διὰ μιᾶς πράξεως νὰ διαταχθοῦν αἱ Ὑπηρεσίαι νὰ ἐκτελέσουν συλλήβδην ὅλας τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι ἀκυρώνουν πράξεις τῆς διοικήσεως.
§82Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὶ θέλετε νὰ εἴπητε μὲ τὴν φράσιν «συμβιβαστικὴ λύσις». Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐκ τῶν πρώτων ἀποφάσεων τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ εἶναι ἡ ἐκτέλεσις πασῶν τῶν ἐκκρεμῶν ἀκυρωτικῶν πράξεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι πᾶσαι ἐκτελοῦνται. Ἔχουν μείνει μερικαὶ ἀνεκτέλεστοι, ἀλλ’ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ αὐταί. Αὐτὸ ἔχω νὰ δηλώσω ἐπισήμως, ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχω.
§83Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, χαίρω δι’ αὐτὴν τὴν δήλωσίν σας, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ἀργά, κατόπιν πολλοῦ θορύβου.
§84Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη δηλώσεως.
§85Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κατόπιν πολλοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος ἔγινεν εἰς τὸν Τύπον καὶ κατόπιν ἐρωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὁ ἴδιος κατέθεσα πρὸ τριῶν ἑβδομάδων εἰς τὴν Βουλὴν ὅπου ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν ἔχῃ τὴν πρόθεσιν νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτέλεσιν ὅλων τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν, τὴν λαμβάνω καθυστερημένην σήμερον. Χαίρομαι διὰ τοῦτο, ἀλλ’ ἐρωτῶ μήπως ἐτάξατε προθεσμίαν πρὸς ἐκτέλεσιν καὶ ἀναφορὰν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ὅτι συνεμορφώθησαν εἰς τοῦτο ἢ μήπως θὰ συμβῇ ὅ,τι καὶ εἰς τὸ παρελθόν; Διότι διαταγαὶ ἐκτελέσεως ὑπῆρχον, ἀλλὰ δὲν ἐξετελοῦντο αἱ διαταγαί. Ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ πληροφορήσετε τὴν Βουλήν, ὅτι μέχρι τὴν 1ην Σεπτεμβρίου δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ ἐκτελεσθῇ.
§86Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶπον ὅτι ἐλάχισται ἀποφάσεις μένουν ἀνεκτέλεστοι καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἐκτελοῦνται καὶ αὐταί.
§87Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Μαῦρος ἰσχυρίσθη ὅτι ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἀπεδείχθη ὅτι ἐχρηματοδοτήθησαν, μέσῳ τῆς Ὑπηρεσίας πληροφοριῶν ὀργανώσεις παρακρατικαί, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἄμεσον ἀνάμιξιν εἰς τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον διεπράχθη ἐν Θεσσαλονίκη εἰς βάρος τοῦ συναδέλφου Λαμπράκη. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν καλὴν πίστιν τοῦ κ. Μαύρου νὰ μοῦ κατονομάσῃ ἕν ἐκ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, τὸ ὁποῖον νὰ κατονομάζῃ ὀργάνωσιν ἡ ὁποία νὰ ἐχρηματοδοτήθη ἐκ τῶν κατηγορουμένων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ ἔγκλημα Λαμπράκη. Ἡ μόνη ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰ ἔγγραφα ὡς χρηματοδοτηθεῖσα εἶναι ἡ Ἕνωσις Ἐθνικοφρόνων Ἐλασιτῶν περὶ τῆς ὁποίας γίνεται λόγος εἰς τὸ ἔγγραφον καὶ ἡ ὁποία κατ’ οὐδένα τρόπον ἀπεδείχθη ὅτι ἔχει ἀνάμιξιν εἰς τὸ ἔγκλημα Λαμπράκη. Ἐγὼ δὲν ἠμφεσβήτησα τὴν ὕπαρξιν Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν. Ἀντιθέτως, ὡμίλησα περὶ τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν καὶ εἶπον, ὅτι ὄχι μόνον ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία, ἀλλ’ ἀνέφερον καὶ διὰ ποῖον λόγον ἱδρύθη καὶ ἐπεξετάθην καὶ εἰς τὸ ἱστορικόν της. Ἠμφεσβήτησα, κ. συνάδελφοι, τὴν ὕπαρξιν τοῦ προϊσταμένου τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν Βορείου Ἑλλάδος, διότι οὐδέποτε συνεστήθη τοιαύτη Ὑπηρεσία εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ οὐδέποτε ὑπῆρξεν προϊστάμενος τῆς Ὑπηρεσίας ὁ κ. Κωστᾶκος. Ἐπίσης οὐδέποτε ἠμφεσβήτησα τὴν ὕπαρξιν τοῦ κ. Κωστάκου. Ἀντιθέτως, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ἀνέφερον τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον προσελήφθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἐκλήθη νὰ προσφέρῃ. Καὶ ἐδήλωσα ὅτι ὅταν ὁ κ. Κωστᾶκος διεπιστώθη ἀπὸ τὰ ἔγγραφα ὅτι παρέβαινε τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας εἶχεν ὅτι ἐπολυπραγμονοῦσεν καὶ ὅτι προέβαινεν εἰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν σύμφωνοι εἰς τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν εἶχε χαράξει ἡ Κυβέρνησις, ὡς πρὸς τὴν διαφώτισιν τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, ἐκλήθη ἀμέσως νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν θέσιν του. Ὡς πρὸς τὴν συνεργασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω μὲ τὸν κ. Κωστᾶκον φαντάζομαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῆτε ὡς στοιχεῖον τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν μόνον ὁ κ. Κωστᾶκος. Καὶ θὰ πρέπει κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον νὰ δεχθῆτε καὶ τὴν ἰδικήν μου ἀντιδήλωσιν. Τὸν κ. Κωστᾶκον τὸν εἶδον τρεῖς φορὰς παρουσία τοῦ κ......... Ἦλθε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐζήτησε βελτίωσιν τῆς ὑπηρεσιακῆς του καταστάσεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ κ. Μακρῆ καὶ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ ὑπερασπίσω τὴν τέως Κυβέρνησιν καὶ τὸν τέως Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆν, ἤθελον νὰ ἀποκαταστήσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἀπεπειράθη νὰ δημιουργήσῃ ὁ κ. Ἐφραιμίδης διὰ τὸν κ. Μακρῆν, ὅτι φυγομαχῶν δὲν προσῆλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅτι καὶ σεῖς τὸ ἴδιον θὰ ἐκάματε. Τώρα ἐὰν ἔχῃ εὐθύνας ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἢ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος καλεῖται διὰ τῆς ἐτυμηγορίας του νὰ ἐπικυρώσῃ, ἢ νὰ ἀποδοκιμάσῃ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν.
§88Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ δὲν εἶπον συγκεκριμένως, ὅτι ἔλαβον χρήματα ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια ὡρισμέναι ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔκαμον τὸ ἔγκλημα. Εἶπον ὅτι ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια χρηματοδοτοῦνται τρομοκρατικαὶ ὀργανώσεις καὶ αὐτὸ μοῦ ἀρκεῖ.
§89Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ὁμιλοῦν. Εἴπατε ἐπὶ λέξει, ὅτι ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ἀναγνωσθέντων ἐγγράφων, ὅτι παρακρατικαὶ ὀργανώσεις....
§90Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Καὶ τρομοκρατικαὶ ὀργανώσεις ἐλάμβανον χρήματα...
§91Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ὁποῖαι κατηγορήθησαν διὰ τὸ ἔγκλημα Λαμπράκη ἐχρηματοδοτοῦντο ἀπὸ τὸ Κράτος. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, καὶ δὲν προκύπτει ἀπὸ κανένα ἔγγραφον ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸ «ΒΗΜΑ».
§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶπον τρομοκρατικαὶ καὶ παρακρατικαὶ ὀργανώσεις ἐλάμβανον χρήματα ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια...
§93Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διαστρέφετε τὰ πράγματα.
§94Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν θέλω ἄλλην διακοπήν. Διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον κατήγγειλα διεξάγονται ἀνακρίσεις. Ἐγὼ ἐτόνισα, ὅτι ὑπάρχει ὑπεξαίρεσις δημοσίου χρήματος καὶ διεξάγεται ἀνάκρισις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀδίκημα ὑπάρχει. Ἐὰν τὰ χρήματα τὰ ἔλαβεν ἡ Α, ἢ ἡ Β ὀργάνωσις, ἢ ἡ ὀργάνωσις τῶν Ἐθνικοφρόνων Ἐλασιτῶν, ἢ τῶν Βασιλοφρόνων Κομμουνιστῶν, ἢ τῶν ἐγγυητῶν τοῦ Βασιλέως, ἢ τῆς καρφίτσας, τοῦτο δὲν ἐνδιαφέρει ἡμᾶς, ἡμᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι χρήματα τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τρόπον μὴ φανερὸν ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια ἐδόθησαν εἰς ὀργανώσεις παρακρατικὰς καὶ αὐτὸ δὲν καλύπτεται μὲ τὸ ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν τὰ ἔλαβον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὸ ἔγκλημα. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἐπαφὰς τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ μετὰ τῆς Ὑπηρεσιακῆς, ἐκ τῆς ὁποίας προΐστατο ὁ κ. Γεροκωστόπουλος καὶ μὲ τὰς ὑπηρεσίας Βορείου Ἑλλάδος, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν τὴν ἔκτασιν τῆς ἀποσυνθέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε περιέλθει τὸ Κράτος ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἐδῶ λέγει, ὅτι δὲν ἐγνώριζε τὸν προϊστάμενον αὐτῆς τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι οὐδενὸς ἐγγράφου ἔλαβεν γνῶσιν, ὅτι οὐδὲν ἔγγραφον ἔφθασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀποδεικνύεται τώρα, ὅτι πολλὰ ἔγγραφα ἔφθασαν, ὅτι συνειργάσθη παρόντος τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος μὲ τὸν προϊστάμενον τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς τὸν ὁποῖον διώρισεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἄλλος Ὑπουργὸς τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ὅλα αὐτὰ δὲν δικαιολογοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ὡς νὰ μὴ ἦτο προϊστάμενος Ὑπουργὸς καὶ ὑπεύθυνος ....
§95Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὰς ἀνακριβείας.
§96Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν εἶσθε Ὑπουργὸς Πληροφοριῶν νὰ λέγετε, ὅτι δὲν ἐλάβατε ἔγγραφα, ἢ δὲν ἐγνωρίζατε ὅτι ὁ Κωστάκος αὐτοτιτλοφορεῖται διευθυντής. Ὑπῆρξεν ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα προϊστάμενος ὑπηρεσίας, ὁ ὁποῖος ἐτιτλοφορεῖτο ὅτι εἶναι διευθυντής. Ἀποτελεῖ πλήρη διάλυσιν τοῦ Κράτους ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισεν ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν διευθύνατε ὅταν μετείχατε τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ χώρα φαίνεται, ὅτι ὁδηγεῖται εἰς ἐκλογάς, ἔχει δὲ τεθῆ ὡς ἡμερομηνία ἐκλογῶν ἡ 3 Νοεμβρίου. Διὰ νὰ γίνουν ἐκλογαὶ αἱ ὁποῖαι θὰ λύσουν τὸ πολιτικὸν θέμα καὶ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχομεν περιπλακῆ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις τῆς τιμίας ἀναμετρήσεως τῶν κομμάτων. Οἱ ἑπτὰ ὅροι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀποτελοῦν ἓν ἐλάχιστον τμῆμα, ἓν ἐλάχιστον ὅριον καὶ οἱαδήποτε ὑποχώρησις ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐσήμαινε διὰ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου συνθηκολόγησιν ἐπὶ θεμάτων ἠθικῆς τάξεως καὶ τοιαύτην συνθηκολόγησιν ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ κάμῃ. Ἐὰν δὲν δοθοῦν αἱ ἐλάχιστοι ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἐζητήσαμεν διὰ τὴν ἐπάνοδον τῆς χώρας εἰς τὴν ὁμαλότητα, ἐὰν πρόκειται εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς νὰ διαπραχθοῦν τὰ αἴσχη καὶ τὰ ὄργια τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961, ἐὰν πρόκειται τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν νὰ κρίνῃ οὐχὶ ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἡ δραστηριότης τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων, αὐταὶ αἱ ἐκλογαί, κ. βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ δώσουν λύσιν εἰς τὸ πολιτικὸν πρόβλημα. Τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν αὐτῶν θὰ ἐκραγῇ νέα κρίσις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ καὶ ἐσωτερικῶς καὶ διεθνῶς μία Κυβέρνησις τῆς ὁποίας ἡ πλειοψηφία θὰ προέρχεται ἀπὸ βίαν καὶ νοθείαν ὁμοίαν πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἠσκήσατε εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961.
§97Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ἠσκήσαμεν καμμίαν βίαν.
§98Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐδηλώθη εἰς ὅλους τοὺς τόνους ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι εἰς παρῳδίαν ἐκλογῶν ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν πρόκειται νὰ μετάσχῃ. Πρέπει ν’ ἀναλογισθοῦν τὰς εὐθύνας των ὅλοι καὶ νομίζω, ὅτι μέγα μέρος τῶν εὐθυνῶν ὑπέχει καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἀρχήν, ὅταν παρασκευάζεται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐκλογὰς ὁμοίας μὲ ἐκείνας ποὺ ἔλαβον χώραν τὸ 1961 καὶ αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν εἰς τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν ζῶμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).
§99Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐπεκαλέσθη δύο ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καταθέσῃ εἰς τὸ Προεδρεῖον διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν.
§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ καταθέσητε, κ. Μαῦρο, τὰ ἔγγραφα;
§101Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Βεβαίως. Καταθέτω τὰ ἔγγραφα: Σεβαστέ μου, κ. Ὑπουργέ, Συντετριμμένος ἠθικῶς ἐκ τῶν τελευταίων ἀτυχῶν, γνωστῶν εἰς Ὑμᾶς γεγονότων, θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ σᾶς ἀπευθύνω τὴν ἐπιστολήν μου ταύτην, ἵνα σᾶς ἐκφράσω τὴν ἀπογοήτευσίν μου καὶ λυποῦμαι διὰ τὸν χαρακτηρισμόν, τὴν ἀηδίαν ἥτις μὲ κατέχει, διὰ τὰς πράξεις ὡρισμένων κακῶν καὶ ἐπιβούλων ἀνθρώπων. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ μίαν διετίαν σχεδόν, καθ’ ἣν προΐστασθε τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος, συνειργάσθην μεθ’ Ὑμῶν ἐπὶ Ὑπηρεσιακῶν καὶ Κομματικῶν θεμάτων, τῶν πλείστων ἐμπιστευτικῶν, θέλω δὲ νὰ πιστεύω ὅτι καθ’ ὅλον τοῦτο τὸ διάστημα, δὲν ἔδωσα εἰς Ὑμᾶς ἢ τῇ Ὑπηρεσίᾳ ἀφορμήν τινα. Ἐξεπλάγην τὰ μέγιστα διὰ τὴν λῆψιν μίας δυσμενοῦς δι’ ἐμὲ ἀποφάσεως, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πιστεύω ποτέ, ὅτι οὕτως ἐπιβραβεύονται ἐθνικοὶ ἀγῶνες, προσφορὰ αἵματος, ἄοκνος καὶ ἔντιμος ἐργασία, ἀνιδιοτέλεια, προσήλωσις τῇ Ὑπηρεσίᾳ καὶ πίστις πρὸς τὸν κ. Κ. Καραμανλῆν. Προέρχομαι ἐκ Στρατιωτικῆς Οἰκογενείας, ἥτις προσέφερε δύο ἀδελφούς μου εἰς τοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνας, ὁ εἷς ἐφονεύθη ὡς ἀξιωματικὸς τοῦ Στρατοῦ εἰς Ἀλβανίαν καὶ ὁ ἕτερος ὡς Ἀξιωματικὸς τοῦ Ναυτικοῦ εἰς Μέσην Ἀνατολὴν τὸ 1942 ὑπηρετῶν ἐπὶ τοῦ ὑποβρυχίου
ΓΛΑΥΚΟΣ.
Τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, συμμετέχων ἐκ τῶν πρώτων εἰς τὸ Κίνημα Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, παρὰ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας μου, ἐφυλακίσθην ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ ἐτιμήθην διὰ δύο Ἑλληνικῶν καὶ ἑνὸς Ἀγγλικοῦ παρασήμου, διὰ τὴν μέχρι τὸ 1945 ἐθνικήν μου δρᾶσιν. Κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν Κίνημα, κατετάγην ὡς ἐθελοντὴς εἰς τὴν Ἐθνοφυλακὴν τραυματισθεὶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν μαχῶν τῶν Ἀθηνῶν. Ἀποφοιτήσας ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων τὸ 1948, συμμετέσχον εἰς τὰς ἐναντίον τῶν Κομμουνιστοσυμμοριτῶν ἐπιχειρήσεις, τραυματισθεὶς δὶς καὶ τιμηθεὶς διὰ πλείστων τιμητικῶν διακρίσεων. Πλὴν τῆς καθαρῶς στρατιωτικῆς μορφώσεως, ἔλαβον καὶ εἰδικὴν τοιαύτην εἰς Σχολὰς τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ Ἐσωτερικοῦ εἰς θέματα Ψυχολογικοῦ Πολέμου, Διαφωτίσεως καὶ Προπαγάνδας, ὑπηρετήσας εἰς συναφεῖς Ὑπηρεσίας τῆς Κ.Υ.Π. καὶ ἀλλαχοῦ. Ἀποστρατευθεὶς ἐθελουσίως, ἐκλήθην ὑπὸ τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλοπούλου καὶ τοῦ τ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, κ. Τριανταφυλλάκου καὶ μοὶ ἐπροτάθη ἡ σημερινή μου θέσις, πολλῶν ὑποσχέσεων δοθεισῶν, πλὴν ὅμως μὴ πραγματοποιηθεισῶν. Ἐπὶ μίαν διετίαν ἐργασθεὶς ἀόκνως καὶ μοχθήσας εἰς τὸ ἔπακρον, περιήγαγον τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ Κλιμάκιον τῆς Ὑπηρεσίας εἰς ἐπίπεδον ὑψηλῆς παραγωγικότητος καὶ ἀποδόσεως εἰς τοὺς τομεῖς τῆς Ἐθνικῆς Διαφωτίσεως. Τὸ εἰς χεῖρας μου ἀρχεῖον, ἀποδεικνύει τὰς ἐπιτεύξεις εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ὡς τοῦ Φοιτητικοῦ, τοῦ παλαιοπολεμιστικοῦ, τοῦ ἐργατικοῦ, τοῦ ἀγροτικοῦ, τῆς νεολαίας γενικῶς κλπ., ὡς ἐπίσης καὶ τὴν δραστηριότητα κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 καὶ τῶν ἀναπληρωματικῶν, τῶν ἐπιτεύξεων εἰς τὰς προσπαθείας διασπάσεως πολιτικῶν καὶ ἄλλων συγκεντρώσεων καὶ τέλος τὴν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκπροσώπου σας συμμετοχήν μου εἰς τὴν Δ.Ε.Θ. ὅπου περιεστάλη ἡ ἀλόγιστος διασπάθισις τοῦ Δημοσίου χρήματος, ἀλλὰ καὶ κάθε ἀπόπειρα χρηματισμοῦ πολλῶν παραγόντων ἀπεφεύχθη. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ ἄδολος καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἰδιοτελείας πίστις καὶ ἀγάπη πρὸς τὴν Ἐθνικὴν ἰδέαν καὶ τὸν ἐνσαρκωτὴν ταύτης Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ τὰ ἐπιτεύγματα εἰς τοὺς προαναφερθέντας τομεῖς, εἶχον τὰ εἰς βάρος μου γνωστὰ εἰς Ὑμᾶς ἀποτελέσματα. Κύριε Ὑπουργέ, Ἐὰν τὸ νὰ εἶναι τὶς τίμιος, ἠθικός, ἐργατικός, θετικὸς εἰς τὰς πεποιθήσεις του καὶ ἀδιάβλητος, εἶναι ἠθικαὶ ἀξίαι ἐπιδεχόμεναι κολασμόν, ἀποδέχομαι ἀσμένως τὴν εἰς βάρος μου κατάστασιν. Πιστεύω ὅμως, ὅτι ἕνας νέος ἄνθρωπος μὲ μίαν σχετικὴν πεῖραν, μόρφωσιν καὶ ἔντιμον παρελθόν, δύναται νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸ Ἔθνος, ὡς ἐπίσης ὅτι εἶναι καθῆκον του νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καὶ τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 20 Μαρτίου 1963
Μετ’ ἀπείρου ἐκτιμήσεως
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΣΤΑΚΟΣ
Στρατηγέ μου, Ἄν καὶ προσωπικῶς δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίζω, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν, ἀποχωρῶν ἐκ τῆς Ὑπηρεσίας μου, νὰ ἐπικοινωνήσω μεθ’ ὑμῶν, διότι, καὶ ὑμεῖς εἶσθε ἐνήμερος τῶν τελευταίων γεγονότων. Νομίζω, ὅτι παρέλκει ἡ ἐξιστόρησις τῶν γεγονότων τούτων ἐκ νέου, καὶ ὅτι τὰ ἐπισυναπτόμενα ἀντίγραφα ἐπιστολῶν καλύπτουν τὸν σκοπόν. Πιστεύω, ὅτι σὰν στρατιωτικός, θὰ κρίνετε ἀντικειμενικῶς τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὡς γνωστὸν ἀποδεικνύονται ἐξ ἐπισήμων ὑπηρεσιακῶν ἐγγράφων, ἐκθέσεων καὶ ἐπιτεύξεων καὶ οὐχὶ διὰ τῶν εἰς τὰ ὦτα ψιθύρων. Ἀντίγραφα τῶν ἐγγράφων τούτων καὶ τῶν ἐκθέσεων, ἀποδεικνυόντων τὴν δραστηριότητα καὶ τὰς ἐπιτεύξεις, ὑπεβλήθησαν κατὰ καιροὺς εἰς τὸν τότε προϊστάμενόν μου Στρατηγὸν Γωγούσην καὶ εὑρισκομένων εἰς τὴν διάθεσιν ὑμῶν ὡς καὶ εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς ἄλλου ὅστις θὰ ἐπεθύμει νὰ ἐνημερωθῇ καὶ νὰ κρίνῃ ἀμερολήπτως, πρὸς ἀπόδοσιν Δικαιοσύνης καὶ ἀποκαταστάσεως τοῦ τρωθέντος ἠθικοῦ γοήτρου, ἐντίμων καὶ ἀνιδιοτελῶν στελεχῶν ἐκ μέρους ἀνεντίμων καὶ ἰδιοτελῶν συκοφαντῶν. Εὔλογον παράπονον, διατί, ἐφ’ ὅσον ἀφίχθητε ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἠκούσατε μονομερεῖς ἀπόψεις καὶ δὲν κατεδέχθητε νὰ ἔλθητε εἰς ἐπαφὴν καὶ νὰ ἀκούσητε καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν συκοφαντηθέντων. Ἰκανοποιητικὴ ὅμως ἡ προσμονή, διότι ἐκ τῶν προσεχῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης, θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ ταξιδεύσητε ἐκ νέου πρὸς Βορρᾶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 29 Μαρτίου 1963
Μετὰ τιμῆς
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΣΤΑΚΟΣ
§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.
§103Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, ἡ χώρα εἰσῆλθεν εἰς πολιτικὴν κρίσιν. Παρὰ ταῦτα δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πληροφορηθῇ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους εἰσήλθομεν εἰς τὴν κρίσιν αὐτήν. Ἐλέχθη, ὅτι ὡς ἀφορμὴ τῆς κρίσεως ὑπῆρξεν ἡ διαφωνία τοῦ τέως Πρωθυπουργοῦ κ. Καραμανλῆ μὲ τὸ Στέμμα, διὰ τὸ ταξίδιον τῶν Βασιλέων εἰς τὸ Λονδῖνον. Τοῦτο ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτὸν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι τὴν ἑπομένην τῆς ἐκρήξεως, ὁ τέως Πρωθυπουργός, ὑπεδείκνυεν εἰς τὸν Βασιλέα τὸν διάδοχόν του, στέλεχος προερχόμενον ἐκ τοῦ κόμματός του, ὡς Πρωθυπουργὸν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ ταὐτοχρόνως ἔδιδεν ἐντολὴν εἰς τὸ κόμμα του νὰ παράσχῃ ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν κ. Πιπινέλην καὶ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ Βασιλικὸν ταξείδιον. Ἐκ τῆς κρίσεως ταύτης ἡ χώρα ὡδηγήθη εἰς τὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς κρίσεως, διότι ἀνεξέσθησαν ἐν τῷ μεταξὺ βαθεῖαι ἐθνικαὶ πληγαί, αἱ ὁποῖαι κατακαίουν τὸν κορμὸν τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ ἡ χώρα εὑρίσκεται ἀνίσχυρος νὰ προβῇ εἰς λῆψιν μέτρων πρὸς θεραπείαν των. Κύριοι βουλευταί, εἶναι σύνηθες τὸ φαινόμενον, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διαφωνῇ πρὸς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα. Ἀλλὰ Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς του, σπεύδει νὰ διαφωτίσῃ τὸν λαὸν ἐπὶ τῶν λόγων τῆς διαφωνίας, οἱ ὁποῖοι συνήθως ἀνάγονται εἰς ἐθνικὰ θέματα. Ὅταν τὸ 1914 ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος διεφώνησε μὲ τὸν τότε Βασιλέα Κωνσταντῖνον, ἔσπευσε νὰ διαφωτίσῃ τὸ Ἔθνος καὶ ἐπειδὴ εἶχε ἀπόλυτον πίστιν, ὅτι τὸ δίκαιον ἦτο μὲ τὸ μέρος του, ἐξώθησε τὸν λαὸν εἰς διχασμὸν καὶ ἐπανάστασιν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν πολιτικήν του. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀντὶ νὰ διαφωτίσῃ τὸν λαὸν ἔκρινεν ὀρθὸν νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς ξένην χώραν, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν τοῦ παρακλήτου, ὁ ὁποῖος ὅταν θὰ ἐπιστρέψῃ θὰ σώσῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν δίνην μιᾶς πολιτικῆς κρίσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος τὴν ἐβύθισεν. Ὀφείλει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ ὁμιλήσῃ εὐθέως καὶ δὴ ἐγκαίρως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ τὸν διαφωτίσῃ ἐπὶ τῶν λόγων τῆς παραιτήσεώς του, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ὁ πᾶς πολίτης θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύσῃ εἰς ὅσα διαδίδονται καὶ γράφονται περὶ τῶν λόγων τούτων, ὅτι δηλαδὴ ἡ διαφωνία δὲν ὠφείλετο εἰς τὸ ταξείδιον τῶν Βασιλέων πρὸς τὸ Λονδῖνον, ἀλλὰ κατ’ ἄλλους, εἰς τὴν ἔξαρσιν τῆς κρίσεως τοῦ Κυπριακοῦ καὶ κατ’ ἄλλους εἰς τὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος τῆς Ε.Ρ.Ε. Θεσσαλονίκης, τὸν «Ἑλληνικὸν Βορρᾶν», εἰς τὸ ζήτημα τῶν Ἑλληνοβουλγαρικῶν σχέσεων, ὅπου ἐγένετο λόγος, ὅτι ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, εἶχεν ἀναλάβει ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Βουλγαρίαν ἔξοδον εἰς τὸ Αἰγαῖον. Ὁ κ. Ἀβέρωφ εἰς σχετικὸν ἄρθρον του ἀνεφέρθη εἰς θέμα νέων συμφωνιῶν μετὰ τῆς Βουλγαρίας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μεγάλως ἀνησύχησε τὸ Ἔθνος, ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἡ ἀπελθοῦσα Κυβέρνησις ἀνέλαβε. Λέγεται ἀκόμη καὶ ἐγράφη, ὅτι ὁ κ. Καραμανλῆς, ἐπρόβαλε τὸ ταξείδιον τοῦ Λονδίνου, ὡς πρόφασιν διὰ τὴν παραίτησίν του, διότι ᾐσθάνετο ἑαυτὸν ἀδύνατον, ὅπως κρατηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, λόγῳ τῶν εὐθυνῶν της, αἱ ὁποῖαι συνεσωρεύθησαν ἀπὸ τὸ ἔγκλημα τῆς Θεσσαλονίκης. Αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐκδοχαὶ ἀναφέρονται, ὡς τὰ αἴτια τῆς πτώσεως τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῆς εἰσόδου τῆς χώρας εἰς πολιτικὴν κρίσιν. Ἐὰν αὐτὴν τὴν κρίσιμον ὥραν δὲν εὑρεθοῦν ἐθνικοὶ ἄνδρες ἱκανοὶ νὰ καθοδηγήσουν τὸ Ἔθνος, εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ κρίσις αὕτη νὰ ἐξελιχθῇ εἰς ἐθνικὴν κρίσιν, μὲ ἀπροβλέπτους καὶ ἀπροσδιορίστους συνεπείας. Ἔχει ὑποχρέωσιν, λοιπὸν ὁ κ. Καραμανλῆς, νὰ ἐξηγήσῃ πρὸς τὸ Ἔθνος τοὺς λόγους τῆς παραιτήσεώς του. Ἀφήνομεν ἐκκρεμεῖς πρὸς συζήτησιν τὰς δύο ἀναφερομένας ὡς αἰτίας τῆς κρίσεως, τὴν ἀναζωπύρωσιν τῆς κρίσεως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, καὶ τὴν ἔξοδον τῆς Βουλγαρίας πρὸς τὸ Αἰγαῖον. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ τὸ ἔγκλημα τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν εἶναι σπάνιον φαινόμενον εἰς ὅλα τὰ Κράτη νὰ λαμβάνουν χώραν πολιτικαὶ δολοφονίαι. Καὶ ἡ χώρα μας ἔχει τὴν ἱστορίαν της εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό. Τὸ 1830 ἐδολοφονήθη, ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, Ἰωάννης Καποδίστριας. Ὅταν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος τὸ 1919 ἔφερεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν συνθήκην τῶν πέντε θαλασσῶν καὶ τῶν δύο Ἠπείρων, ἐδέχθη τὰς δολοφονικὰς σφαίρας. Καὶ τὸ 1933 ἐν μέσαις Ἀθήναις ἐδέχετο σφαίρας δολοφόνων. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα διελευκάνθησαν. Ὁ Καποδίστριας ἐδολοφονήθη, διότι μία μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διεφώνει πρὸς τὴν ἐξωτερικήν του πολιτικὴν καὶ αἱ δύο ἀπόπειραι κατὰ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἔλαβον χώραν, διότι ἕνα μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ συλλάβῃ τὸ μέγα νόημα τῆς ἀποστολῆς του, ἀλλὰ κατείχετο ἀπὸ μίση καὶ ψυχώσεις ἐναντίον του. Ἤθελον νὰ τὸν ἐξαφανίσουν ἀπὸ τὸ πολιτικὸν πεδίον τῆς χώρας διὰ νὰ ἔχουν ἐλευθερίαν δράσεως. Διὰ τὸ σημερινὸν ἔγκλημα ἐρωτᾶ ὁ λαός. Διατὶ ἐδολοφονήθη ὁ Λαμπράκης; Ὁ ἀείμνηστος Λαμπράκης ἦτο εἷς τίμιος Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ἔχων τὴν ψυχοσύνθεσιν τοῦ πρωταθλητοῦ ἤθελεν ὅ,τι ἀνελάμβανεν νὰ τὸ φέρῃ εἰς ἐπιτυχὲς πέρας. Κανεὶς δὲν δύναται νὰ τὸν κατηγορήσῃ δι’ αὐτό. Καὶ ὅμως ἐδολοφονήθη ὑπὸ περιστάσεις ἐκ τῶν ὁποίων καταφαίνεται ἡ προμελέτη. Ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ὅπου ὡμίλει προειδοποίησε τὰς ἀρχὰς διὰ τὸ προετοιμαζόμενον ἔγκλημα. Διατὶ λοιπὸν ἐδολοφονήθη; Μήπως διότι εἶχεν ἐνστερνισθῆ τὴν ἰδέαν τῆς εἰρήνης; Ἀλλὰ μετά τινας ἡμέρας αἱ τρεῖς μεγάλαι Δυνάμεις ὑπέγραψαν εἰς τὴν Μόσχαν σύμφωνον παύσεως τῶν πυρηνικῶν δοκιμῶν, ὅπερ ἐχαιρετίσθη ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον ὡς προμήνυμα τῆς αἰωνίας εἰρήνης. Διατὶ λοιπὸν ὑπὸ αὐτὸ τὸ διεθνὲς κλῖμα νὰ δολοφονηθῇ ὁ ἐπιδιώκων τὴν παγίωσιν τῆς εἰρήνης ἀείμνηστος Λαμπράκης; Καὶ μάλιστα τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν τὴν προάσπισιν τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν ἔμειναν ἀπαθῆ ἐμπρὸς εἰς τὸ διαπραχθὲν ἔγκλημα. Ὀφείλω νὰ διαχωρίσω τοὺς 2, 3 ἢ 5 ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς ποὺ ἐνέχονται κατὰ κάποιον τρόπον εἰς τὸ ἔγκλημα τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸ ἡρωϊκὸν Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον τιμᾶ τὸ ἔθνος μὲ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρει. Ἡ κακὴ διαγωγὴ μερικῶν ἀξιωματικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμαυρώσῃ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον πρὸς τιμήν του — εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἀφῆκεν ἀνεξιχνίαστον ἔγκλημα διαπραχθὲν εἰς περιφέρειαν ποὺ ἀστυνομεύει, ἐνῷ δὲν συνέβη τὸ αὐτὸ μὲ τὴν ἀστυνομίαν πόλεως ἴσως λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς πόλεις ἀνεξιχνίαστα ἐγκλήματα ὡς τὸ τῆς Ν. Σμύρνης, τῆς κλοπῆς τῆς ΔΕΗ κλπ. Ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ καὶ λόγῳ παραδόσεως καὶ λόγῳ μορφώσεως τῶν στελεχῶν της καὶ λόγῳ πείρας αὐτῶν εἶναι πάντοτε ἐνήμερος καὶ διὰ τὸ παραμικρὸν ἀδίκημα ποὺ διαπράττεται εἰς τὸν τόπον τῆς δικαιοδοσίας της, καὶ πάντοτε ἐπεμβαίνει καὶ προληπτικῶς καὶ κατασταλτικῶς. Εἰδικῶς ὅμως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Θεσσαλονίκης βλέπομεν μίαν ἀδράνειαν τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, μίαν ἀδράνειαν τῶν ὀλίγων ὀργάνων της, διότι ἐπαναλαμβάνω δὲν δυνάμεθα νὰ κατηγορήσωμεν ὁλόκληρον τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, διότι τινὰ τῶν ὀργάνων αὐτῆς ἠδράνησαν. Δὲν δύναμαι νὰ πιστέψω, ὅτι τὰ ὄργανα αὐτὰ δὲν ἦσαν ἐνήμερα τοῦ σχεδιασμένου ἐγκλήματος καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ τὸ προλάβουν ἢ τοὐλάχιστον νὰ συλλάβουν ἀμέσως τοὺς ἐνόχους. Ὡς ἐξειλίχθησαν τὰ γεγονότα, θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι τὰ ὄργανα αὐτὰ τῆς Χωροφυλακῆς εἶχον ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς κακοποιοὺς καὶ ὅτι συνεπῶς συμμετέσχον εἰς τὸ διαπραχθὲν ἔγκλημα. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, διοικήσασα ἐπὶ 8 ἔτη τὸν τόπον, παρέδωκεν τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν εἰς τοιαύτας συνωμοτικὰς ὀργανώσεις, εἰς Μαφίας. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν δικαίωμα νὰ κατηγορήσωμεν εὐθέως τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., διότι ἐδημιούργησεν τὸ κλῖμα τὸ ὁποῖον ἐπέτρεψεν νὰ διαπραχθῇ τὸ ἔγκλημα τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ νὰ μὴ ὑπέχῃ εὐθύνας διὰ τὸ ἔγκλημα τοῦτο. Διὰ ποῖον εἰδικώτερον σκοπὸν ἐγένετο τὸ ἔγκλημα αὐτό, θὰ τὸ ἀποδείξῃ ὁ χρόνος. Ὡς πρώτη ὅμως, ἐκδοχὴ εἶναι ἡ ἑξῆς. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰθισμένη εἰς τὴν ἐξουσίαν δὲν ἠδύνατο νὰ πιστέψῃ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δὲν γνωρίζει τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ὁ εὐεργετικὸς διὰ τὴν καρποφορίαν θεσμὸς ἀγραναπαύσεως εἶναι ἀπαραίτητος καὶ εἰς τὰ κόμματα διὰ τὴν ζωὴν τῆς Δημοκρατίας. Προβλέπουσα, λοιπόν, ἡ ΕΡΕ μίαν ἐκλογικὴν ἧτταν, ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ κλῖμα φοβίας μὲ τὰς παρακρατικὰς ὀργανώσεις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ καὶ πάλιν μίαν ἐκλογικὴν νίκην μὲ τὴν ἄσκησιν βίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἐκδοχή. Αἱ εὐθῦναι συνεπῶς ἐκ τοῦ λόγου τούτου, τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι αὐταπόδεκτοι. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔπεσε λόγῳ τῆς διαφωνίας της διὰ τὸ Βασιλικὸν ταξίδιον. Ἀλλὰ ἡ διαφωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἄνακτος ἐπὶ Ἐθνικῶν θεμάτων, δὲν εἶναι θέμα προσωπικὸν τοῦ ἑκάστοτε Πρωθυπουργοῦ. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν λαὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ περὶ αὐτοῦ ὁ κ. Καραμανλῆς, διότι ἄλλως δικαιούμεθα νὰ τὸν κατηγορήσωμεν ὡς ὑπεύθυνον τοῦ ἐγκλήματος Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀνέλαβεν ἱστορικὰς εὐθύνας. Ὡς πρώτιστον καθῆκον ἔχει νὰ ἐξαγάγῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν κρίσιν, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν ὡδήγησεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ. Θὰ πρέπει ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπουλώσῃ τὴν ἀνοιγεῖσαν αὐτὴν πληγὴν μὲ ἡμίμετρα. Θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἡρωϊσμὸν νὰ λάβῃ μέτρα σοβαρὰ διὰ νὰ δημιουργηθῇ τὸ κλῖμα τῆς διενεργείας ἐλευθέρων ἐκλογῶν. Μὲ ἐπίπασιν κόνεως δὲν θεραπεύονται πληγαὶ μὲ βαθεῖαν ρίζαν. Ἄς μὴ θελήσῃ λοιπόν, καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις μὲ ἐπίπασιν κόνεως νὰ θεραπεύσῃ τὴν πληγὴν ἡ ὁποία ἠνοίχθη εἰς τὸ Ἔθνος λόγῳ τῆς κακῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει συναίσθησιν τῶν καθηκόντων της καὶ τῆς ἀποστολῆς της, ἂς παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν της ἄλλως εἶναι ἀνάγκη νὰ παραιτηθῇ. Ἐὰν παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν της, ὀφείλει νὰ λάβῃ μέτρα σοβαρὰ διὰ τὴν θεραπείαν τῆς βαθυτάτης πολιτικῆς νόσου, ἡ ὁποία ἄλλως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξελιχθῇ εἰς Ἐθνικὴν συμφοράν. Τὸ πολιτικὸν πρόβλημα ὡς ἔχει ἐξελιχθῆ, ἔχει ρίζας βαθυτάτας καὶ διὰ τὴν θεραπείαν του θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ριζικά. Εἰδικώτερον τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν βαρύνει ἡ εὐθύνη τῆς ταχείας ἐξιχνιάσεως τοῦ ἐγκλήματος, ὄχι τῶν συνθηκῶν, ὄχι τῶν αὐτουργῶν οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν, ἀλλὰ τῶν ἠθικῶν αὐτουργῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς εἶναι ἀκόμη ἀσύλληπτοι. Νὰ μὴ διστάσῃ, νὰ ἀποκαλύψῃ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς τοῦ ἐγκλήματος καὶ νὰ τοὺς παραδώσῃ εἰς τὴν δικαιοσύνην, διὰ νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο αὐτὴ ἡ πολιτικὴ δολοφονία καὶ ποῖοι τὴν διέπραξαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν κ. συνάδελφοι, νὰ παραμείνῃ τὸ θέμα αὐτὸ μυστικὸν οὔτε εἰς τοὺς φακέλλους τῆς Ἀστυνομίας οὔτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀνάκρισις ἐλεύθερα καὶ ταχυτάτη, διὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν πιὸ σύντομα τὸ μέγα αὐτὸ θέμα. Αὐτὴ ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν. Ἔχουν περάσει τρεῖς μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ διεπράχθη τὸ ἔγκλημα. Ἦτο ἀρκετὸς χρόνος διὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν τὰ πάντα καὶ οἱ πάντες. Βραδύνει ἡ ἐξιχνίασις τοῦ ἐγκλήματος καὶ οὕτω παραμένουν ἀσύλληπτοι οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ συντομεύσῃ τὴν ἀνάκρισιν. Οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης, γνωστοὶ εἰς τὸ Πανελλήνιον, ὡς ἔγκριτοι καὶ ἔντιμοι δικασταί, ἐκπροσωποῦν ἕνα θεσμόν, τὸν Δικαστικὸν εἰς τὸν ὁποῖον πιστεύει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τὴν ὥραν αὐτὴν εὑρισκόμενοι εἰς τοὺς Ὑπουργικοὺς θώκους, ἔχουν ἀναλάβει τὴν εὐθύνην νὰ ἐκκαθαρισθῇ μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη καὶ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι θὰ κρατήσουν ὑψηλὰ τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν πρὸς τὴν Δικαιοσύνην καὶ τὴν ὁποίαν ὑπηρετοῦν. Ἔχουν τὸ πρόσθετον καθῆκον, χάριν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ νὰ ἀγωνισθοῦν, ἵνα τὸ ταχύτερον ἐξακριβώσουν καὶ τὰς ἀφορμὰς καὶ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς τοῦ ἐγκλήματος. Διότι θὰ εἶναι τρομερὸν καὶ ἀδιανόητον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ γίνῃ νοητόν, ὅτι οἱ μετέχοντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν θὰ προσπαθήσουν νὰ ἀποδειχθῇ ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὸ ἔγκλημα τῆς Θεσσαλονίκης. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὁ λόγος του εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν δυσχερανθῇ ἡ ἀνάκρισις ἐπὶ τοῦ ἐγκλήματος τῆς 22 Μαΐου, θὰ παραιτηθῇ, εἶχεν ἐξαιρετικὴν ἀπήχησιν καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ εἰς τὸν λαόν. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἔχετε ἀναλάβει, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, μεγαλυτέρας εὐθύνας ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶσθε, ἐξ ἐπαγγέλματος πολιτικός. Ἔχετε ὅμως καταλάβει ὑψηλοὺς θώκους, ἔχετε ἀναλάβει ὑψηλὰ καθήκοντα καὶ πρέπει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ δώσητε ἕνα μεγάλο μάθημα εἰς ἡμᾶς τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, καὶ ν’ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων μας νὰ παρεμβάλλωνται προσκόμματα. Καὶ ὅταν παρεμβάλλωνται νὰ παραιτούμεθα τῶν ἀξιωμάτων. Ἐπανειλημμένως ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ λέγεται καὶ ἀπὸ τὸν λαόν, τὸ γεγονὸς τῆς παραιτήσεως ἑνὸς Ὑπουργοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ὅταν δὲν ἠδυνήθη νὰ συλλάβῃ διὰ τῶν ὀργάνων του τὸν λήσταρχον Καραθανάσην διὰ τὴν κατὰ τὸ 1933 ἀπόπειραν ἐναντίον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου παρητήθη. Τὸ παράδειγμα αὐτὸ τοῦ ἀειμνήστου Δημ. Γιαννοπούλου, παραμένει εἰς τὴν μνήμην ὅλων μας. Μᾶς τὸ ὑπενθυμίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ὅταν δὲν δυνάμεθα νὰ φέρωμεν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν μας, μᾶς λέγει νὰ παραιτηθῶμεν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν κυρίαν εὐθύνην τῆς ἀνακαλύψεως τῶν ἐνόχων τῆς ἐγκληματικῆς ἐνεργείας τῆς Θεσσαλονίκης, νὰ σημειώσουν αὐτὰς τὰς παραινέσεις μας, αἱ ὁποῖαι ἐκ καθήκοντος πολιτικοῦ καὶ ἐθνικοῦ, λέγονται ἐκ τοῦ βήματος αὐτοῦ, καὶ λέγονται διὰ νὰ τοὺς ἐνθαρρύνωμεν εἰς τὴν ἐνάσκησιν τοῦ μεγάλου καθήκοντός των. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπαιτεῖ τὴν ταχυτάτην διαλεύκανσιν τοῦ ἐγκλήματος καὶ τὴν ἀποκάλυψιν τῶν αἰτίων τῆς δολοφονίας. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν διὰ τὴν χώραν μας νὰ ὑπάρχῃ ἡ κατηγορία, ὅτι εὑρέθησαν Ἑλληνικαὶ χεῖρες διὰ νὰ δολοφονήσουν ἕνα ἀπόστολον τῆς εἰρήνης. Μᾶς ἐκθέτει διεθνῶς. Ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε νὰ ὁδηγήσῃ τὴν χώραν εἰς ἐλευθέρας καὶ ἀδιαβλήτους ἐκλογάς. Πρέπει νὰ διαλύσῃ ὅλας τὰς παρακρατικὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι δροῦν καὶ ἀναπτύσσουν τὴν ἰδίαν δραστηριότητα, οἵαν εἶχον κατὰ τὸ παρελθόν. Τὴν δραστηριότητα αὐτήν, ἐὰν τὴν ἐπεδείκνυον αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, ἐγὼ θὰ ἤμουν ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ τὰς ὑπεστήριζα. Δυστυχῶς, αἱ ὀργανώσεις αὗται δὲν ἀγωνίζονται διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, ἀλλὰ ἀγωνίζονται διὰ νὰ δημιουργήσουν εἰς τὴν χώραν μας ἕνα κλῖμα ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι τὸ περιούσιον κόμμα, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ κυβερνᾷ αἰωνίως τὴν χώραν. Ἐὰν πλησιάσητε οἱονδήποτε ἐκ τῶν μετεχόντων τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν καὶ τοὺς ὁμιλήσητε περὶ ἐθνικῶν κινδύνων, ἀδιαφοροῦν. Ἐὰν ὅμως τοὺς ὁμιλήσητε περὶ ἀποτυχίας τῆς Ε.Ρ.Ε., τότε σηκώνονται αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς των. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ διαλύσῃ τὰς ὀργανώσεις αὐτάς. Ἐὰν φοβῆται τὴν ἀριστεράν, τὴν πληροφοροῦμεν, ὅτι αὕτη δὲν περιορίζεται μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ πολιτικήν, ἡ ὁποία συντελεῖ εἰς τὴν κατάκτησιν τῶν ψυχῶν τῶν παραπονουμένων πολιτῶν. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔκαμε τὸ πᾶν διὰ νὰ τὰς ἀπωθήσῃ, διότι νομίζει, ὅτι μόνον μὲ τὰ μέτρα τῆς βίας εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμήσῃ τὴν ἀριστεράν. Πληροφοροῦμεν τὴν Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σπείρουν ἀνέμους θερίζουν θυέλλας, καὶ εἶναι γνωστὸν αἱ θύελλαι ποῦ ὁδηγοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1951, ὅτε τὸ πρῶτον ἐμετρήθησαν αἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α. εἰς 12 περιφερείας εὑρέθησαν ἐν συνόλῳ 180.000. Κατὰ τὸ 1952 αἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α. ἐμειώθησαν εἰς 150.000. Ἐρωτᾶται, διατὶ ἐμειώθησαν αἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α.; Μήπως ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τότε κανένα μέτρον κατ’ αὐτῶν; Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐψήφισε τότε δύο νόμους. Τὸν νόμον περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὁ ὁποῖος ἐστερέωσε τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς πόλεις καὶ τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεων ποὺ ἀνεκούφισε 200.000 ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Δύο κοινωνικὰ μέτρα ἐλήφθησαν τότε καὶ ἐμειώθη τόσον πολὺ ἡ δύναμις τῆς Ε.Δ.Α. Ἐρωτῶμεν, ἔκτοτε, ἐλήφθησαν μέτρα παρόμοια ὥστε νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ νὰ παύσῃ νὰ πιστεύῃ εἰς τὰ συνθήματα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς; Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔπραξε τὸ ἀντίθετον. Ἔχει λοιπὸν καθῆκον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ τὰ σκεφθῇ ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της. Ἂν οἱ ὦμοι της εἶναι ἱκανοί, ἂς παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἂν οἱ ὦμοι της ὅμως δὲν εἶναι ἱκανοί, ὀφείλει νὰ παραιτηθῇ. Ταῦτα ὡς πρὸς τὰς γενικωτέρας εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἀναληφθέντος ὑπ’ αὐτῆς ἔργου. Εἰδικώτερον ὅμως, καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ ταχέως εἰς πέρας τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως καὶ τὴν σύλληψιν ὅλων τῶν ὑπαιτίων τοῦ ἐγκλήματος τῆς Θεσσαλονίκης καθὼς καὶ τῶν συνεργῶν των, ἵνα ἀποκαλυφθῇ ὁ λόγος τῆς ἐγκληματικῆς ταύτης ἐνεργείας ποὺ ἐξέθεσε τὴν χώραν διεθνῶς. Ἐὰν ἀδρανήσῃ θὰ φέρῃ βαρυτάτας εὐθύνας ἐξ ἴσου σοβαράς, ὅσας καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας διεπράχθη τὸ ἔγκλημα. (Χειροκροτήματα).
§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)