1963.04.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Παρασκευὴ 26 Ἀπριλίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Π. Πιπινέλη.

§4Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, κ. Πρόεδρε. Νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ρουσσόπουλε, σᾶς παρακαλῶ. Θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§6Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου.

§7Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐμφάνισις τῆς Βουλῆς, αὐτὴ ἡ ὁποία παρατηρεῖται σήμερον. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Δὲν εἶναι Βουλὴ ἡ ὁποία νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρῶς μὲ θέματα ἐνδιαφέροντα τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, ποὺ τὸ λέγω, ἀλλὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἔχετε εὐθύνας. Ἔχω ριζικὰς ἐπιφυλάξεις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι λέγει ὁ Κανονισμός, ὅτι ἡ ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας δέον νὰ ὑποβάλλεται ὑπὸ 10 βουλευτῶν. Λέγει ὅμως ἐπίσης ὁ Κανονισμός, ὅτι ὁ Πρόεδρος, διαπιστῶν τὴν ὕπαρξιν τῆς ἀπαρτίας, κηρύσσει τὴν ἔναρξιν τῆς Συνεδριάσεως. Ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι, ὅτι ἡ διαπίστωσις τῆς ἀπαρτίας ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ἡ δὲ ἔνστασις τῆς ἐλλείψεως ἀπαρτίας, διὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ Κανονισμὸς τὰς ὑπογραφὰς 10 βουλευτῶν ὑποβάλλεται μόνον ὁσάκις ὑπάρχει ὁριστικὴ ἀμφισβήτησις περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παρόντων ἂν εἶναι 95 ἢ 105. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἀρχίζῃ ἡ Συνεδρίασις μὲ ψευδῆ βεβαίωσιν τοῦ Προέδρου, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία. Εἶναι κακὴ ἡ συνήθεια τῆς ἐνάρξεως τῆς Συνεδριάσεως διὰ τῆς ψευδοῦς δηλώσεως, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία. Τὸ κακὸν αὐτό, ὁδηγεῖ εἰς πλεῖστα ὅσα ἄλλα κακά. Αὐτὸ ὁδηγεῖ εἰς τὸν ἐκφυλισμὸν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὁδηγεῖ εἰς τὰς ἀπεραντολογίας τῶν βουλευτῶν, διότι ἕκαστος βουλευτὴς ἀνερχόμενος εἰς τὸ Βῆμα, ἀγορεύει ὥρας ἐνώπιον 10 βουλευτῶν, ἀγνοῶν ἢ ἀκούσας τί ἐλέχθη παρ’ ἄλλου συναδέλφου, ἐπαναλαμβάνει τὰ αὐτὰ πράγματα, διὰ νὰ γραφοῦν αὐτὰ εἰς τὸν Τύπον. Ἐπισημαίνω τὸ κακὸν τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως τοῦ Σώματος ἄνευ ἀπαρτίας καὶ μὲ τὴν ψευδῆ δήλωσιν τοῦ Προεδρείου, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία, τὸ ὁποῖον κακὸν καθίσταται ἔτι χειρότερον σήμερον εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρώτατα θέματα καὶ φθείρομεν οὕτω καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ ἡμᾶς αὐτούς. Δὲν δύνασθε νὰ στηριχθῆτε εἰς τὸ ἔθιμον, διότι διὰ τοῦ ἐθίμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογῆται ἔγκλημα ἢ ψεῦδος.

§8Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Μόνον μὲ τὴν διάλυσιν τῆς παρούσης Βουλῆς καὶ τὴν διενέργειαν τιμίων ἐκλογῶν θὰ προστατεύσωμεν τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν Δημοκρατίαν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, καθήσατε κάτω, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§10Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰλικρινῶς λυποῦμαι δι’ ὅσα ἐλέχθησαν προηγουμένως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ὁ ἀξιότιμος καθηγητὴς κ. Ρουσσόπουλος καὶ ὁ κ. Μπρεδήμας, παρουσίασαν μίαν εἰκόνα ὄχι καλὴν διὰ τοὺς βουλευτάς, τὴν ὁποίαν αὔριον διὰ τοῦ Τύπου θὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἰκόνα ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Πράγματι, τελευταίως παρατηρεῖται κάμψις τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Καὶ οἱ πολῖται ἔχουν ἀσφαλῶς δίκαιον, ὅταν ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἰδίων βουλευτῶν λέγωνται τοιαῦται αὐτοκατηγορίαι, ἐμφανίζουσαι ἑαυτοὺς ὡς ἀποφεύγοντας τὸ ἔργον των κλπ. Κύριε Πρόεδρε, συνεχίζων, θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου δι’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἐὰν ἔχουν ἐπισκεφθῆ ξένα Κοινοβούλια, θὰ ἔχουν διαπιστώσει ὅτι ταῦτα δὲν παρουσιάζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Βουλῇ ἐργαζομένων βουλευτῶν, ἀλλὰ πολὺ μικρότερον. Τέλος, φρονῶ ὅτι τοιαῦται φράσεις, ὡς αἱ λεχθεῖσαι ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κ.κ. συναδέλφων, ὑποσκάπτουν τὰ θεμέλια αὐτοῦ τούτου τοῦ οἰκοδομήματος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἀγνοῶ ποίαν ἐξέλιξιν δύνανται νὰ ἔχουν. Ὁ ὁλοκληρωτισμὸς ἀναμένει νὰ δολοφονήσῃ Κοινοβουλευτισμὸν καὶ Δημοκρατίαν. Ἐγώ, ὡς παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ ἀγωνιστὴς τῆς Δημοκρατίας, δὲν ἀνέχομαι αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Βεβαίως, καθένας ἔχει τὰς εὐθύνας του ἐν τῇ αἰθούσῃ καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα προσεκτικώτεροι, ἰδίᾳ οἱ θητεύοντες ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἐν αὐτῇ.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει καθιερωθῆ νὰ μὴ γίνεται συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἄνευ προσυνεννοήσεως τοῦ Προεδρείου μετὰ τῶν αἰτούντων τὴν συζήτησιν βουλευτῶν. Ὑπῆρξε τοιαύτη προσυνεννόησις; Ἔπρεπε, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴχατε προσέξει καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψητε τὴν συζήτησιν, ὁπότε δὲν θὰ συνέβαινον αὐτά, τὰ ὁποῖα συνέβησαν. Αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἐναντίον τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος καὶ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους, εἶναι εἰς βάρος τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Καὶ σᾶς μέμφομαι, διότι ἐπετρέψατε τὴν συζήτησιν αὐτὴν καὶ μάλιστα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§12Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν, καθιστοῦν ἐπιτακτικωτέραν τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δοθῇ ἡ πρέπουσα λύσις, πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Διότι, ἂν ψηφισθῇ ὁ νέος Κανονισμός, ἀσφαλῶς θὰ συμπεριλάβῃ διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιβάλλεται εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς, τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ αὐτὸν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἀκόμη, νὰ παρευρίσκωνται εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὰς συνεδριάσεις καὶ νὰ μὴ ἐμφανίζεται ἡ ἀποψινὴ εἰκών. Εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Σαββόπουλος, ὅτι διὰ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, αὐτοκατηγορούμεθα. Δὲν αὐτοκατηγορούμεθα, διότι αἱ συνεδριάσεις εἶναι δημόσιαι καὶ ὁ λαὸς δύναται νὰ παρίσταται εἰς αὐτὰς καὶ νὰ κρίνῃ. Ἡ ἀπουσία, κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, πολλῶν βουλευτῶν, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν συνεδριάζουν καὶ αἱ ἐπιτροπαὶ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀπουσία των κατὰ τὴν ἔναρξιν, εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Τελευτῶν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι καθαρῶς ζήτημα Κανονισμοῦ καὶ καθίσταται ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ ἡ συνήθεια, ἡ οὐχὶ καλὴ ἂν θέλετε, τὴν ὁποίαν ἔχουν πολλοὶ βουλευταί, νὰ προσέρχωνται μετὰ τὴν ἔναρξιν, εἴτε διότι εἶναι εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, εἴτε διότι εἶναι ἀπησχολημένοι εἰς ἄλλην ἐργασίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει γίνει πλέον δεκτὸν ἐκ τῆς πράξεως ὅτι ἀρχίζει ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς καὶ σὺν τῷ χρόνῳ συμπληροῦται ἡ ἀπαρτία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστῶμεν ἀπὸ τὴν συνήθειαν αὐτὴν ἁπλῶς διότι ἔτυχε νὰ διαπιστωθῇ ὅτι δὲν εἶναι παρόντες πολλοὶ βουλευταί. Ἐγὼ βλέπω ὅτι εἶναι ἀρκετοὶ βουλευταὶ παρόντες καὶ ἤδη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, προσῆλθον καὶ ἄλλοι καὶ σχετικῶς ἐπυκνώθησαν αἱ τάξεις περισσότερον τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως καὶ ὀλιγώτερον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι σήμερον ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφέρῃ περισσότερον τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Προεδρεῖον ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐξεφράσθη κατηγορία, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λάβῃ σαφῆ θέσιν. Εἶναι λυπηρὰ βεβαίως ἡ συζήτησις καὶ ὡς ἐκ τῆς αἰτίας, ἡ ὁποία τὴν ἐγέννησεν, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκ τῶν λεχθέντων κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῆς. Πείθεται διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὸ Προεδρεῖον ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ προβῶμεν εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ θεραπεύσωμεν ἀνάγκας τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ὡς ἐμφανίζονται αὗται εἰς τὸ Κοινοβούλιόν μας. Περὶ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς καὶ περαιτέρω, χωρὶς νὰ λαμβάνω θέσιν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, περὶ τῆς τροποποιήσεως καὶ τοῦ Συντάγματος, διότι ἡ ἀπαρτία προβλέπεται ἀπὸ συνταγματικὴν διάταξιν, μὲ ἔπεισεν ἀπολύτως ὁ κ. Ρουσσόπουλος καὶ θὰ τὸν παρεκάλουν, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι πρόθυμοι νὰ συμβάλουν εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ἀπευθύνῃ τοὺς λόγους του καὶ ὄχι εἰς ἐμέ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, διὰ τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως λυποῦμαι ὅτι μὲ ἐμέμφθη, ἐνῷ ξεύρει ὅτι τὸν ἐκτιμῶ καὶ γνωρίζω ὅτι καὶ αὐτὸς μὲ ἐκτιμᾷ. Ἡ συζήτησις ἐγεννήθη ἐξ αἰτίας ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συνεδρίασις. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἀκούσω τὰς ἀντιρρήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπ’ αὐτοῦ, ὅταν μάλιστα ἡ ἔνστασις ὑπεβλήθη ἐκ μέρους συναδέλφου του, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰδικῶς εἰς τὴν παράταξίν του. Τὸ Προεδρεῖον κατηγορεῖται ἄλλας φορὰς διὰ δικτατορικὰς διαθέσεις, ὅταν δὲν δίδῃ τὸν λόγον, τηροῦν τὸν Κανονισμόν. Ὅταν δίδῃ τὸν λόγον, ἐπίσης κατὰ τὸν Κανονισμόν, κατηγορεῖται διότι τὸν ἔδωσε. Καὶ ἀπορῶ τί πρέπει νὰ κάμωμεν διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὴν παράταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία πολλὰς ἰδιοτροπίας ἐμφανίζει τελευταίως. Τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν ἦτο κομματικόν, ὅπως πολλὰς φορὰς κατηγορήθη, θὰ ἔπρεπεν ἐν ὄψει τοῦ περιστατικοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἡμέρας ἐλέγχου, καὶ ἑπομένως θὰ ἦτο πρόθυμον νὰ διευκολύνῃ τὴν Κυβέρνησιν, συμφωνοῦν μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ βουλευτὴς νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν διὰ νὰ ἀπελευθερώσῃ πολλοὺς τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν παρισταμένων ἐδῶ, διὰ νὰ ὑποστοῦν τὸν ἔλεγχον. Πρόθυμον ὅμως νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀφοῦ ἤκουσε μετὰ προσοχῆς τοὺς λόγους τοῦ κ. Ρουσσοπούλου καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων ἐπειδὴ ἀναμένει νὰ προσέλθουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, διότι εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, καὶ τὸ πιστεύει ὅτι θὰ προσέλθουν, ἐπειδὴ ἔχει ἐπίσης ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν συνήθειαν, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ προσέρχωνται οἱ βουλευταὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως, θὰ κάμῃ κατάχρησιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον τοῦ παρέχει ὁ Κανονισμός, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀπαρτίας καὶ θὰ διαπιστώσῃ ἀπαρτίαν διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συνεδρίασις.

§15Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ζορμπᾶν. Ὑπεπέσατε εἰς ὀλίσθημα. Καὶ τὸ ὀλίσθημα ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἐδώσατε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ρουσσόπουλον ἐνῷ γνωρίζετε καλύτερον ἐμοῦ ὅτι ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως δίδεται ἐφ’ ὅσον αἰτηθῇ τὴν μεσημβρίαν ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν κόμματος ἢ ἐκπρόσωπον κόμματος. Ἑπομένως, ἔπρεπε νὰ διερευνήσητε καὶ νὰ ἐρωτήσετε τὸν συνάδελφον ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα ἐζήτει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ρουσσόπουλος δὲν ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλὰ ὑπέβαλεν ἔνστασιν ἐπειδὴ κατὰ τὴν γνώμην του ἡ Βουλὴ δὲν εὑρίσκετο ἐν ἀπαρτίᾳ.

§17Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, ἐδώσατε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἡ ἡμέρα τοῦ ἐλέγχου ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δὲν θὰ ἔπρεπε συνεπῶς νὰ δημιουργηθῇ θέμα διότι παρευρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν ἀρκετὸς ἀριθμὸς συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶπεν ὅτι εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν περισσότεροι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας. Ἔπρεπεν ὅμως νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅτι πρόκειται περὶ εἰδικῆς περιπτώσεως, διότι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. περιοδεύει τὴν Θεσσαλίαν καὶ φυσικὴ συνέπεια εἶναι νὰ ἀκολουθῆται ἀπὸ μέγαν ἀριθμὸν συναδέλφων τῆς παρατάξεώς μας. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν. Καὶ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἡμεῖς οἱ ἀποτελοῦντες τὴν Ε.Κ. παρακαλοῦμεν ὅπως συνεχισθῇ ἡ συνεδρίασις.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐλέχθησαν πολλὰ σχετικῶς μὲ τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν περὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, τὸ Προεδρεῖον συνηθίζει νὰ τὰ συσχετίζῃ μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅτι συνεχῶς δὲν πρέπει νὰ συσχετίζωνται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς μὲ τὸν Κανονισμόν. Διότι, κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀπροθυμίαν τῆς προσελεύσεως εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Ὑπουργῶν. Ὡς δικαιολογία τῆς ἀπροθυμίας νὰ παρευρίσκωνται εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ Ὑπουργοί, προβάλλεται πάντοτε ἡ ὕπαρξις διαφόρων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν. Καὶ παλαιότερον, κύριε Πρόεδρε, εἰς ἄλλας Κυβερνήσεις ὑπῆρχον αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀσχολίαι. Ἀλλὰ καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν τότε Κυβερνήσεων καὶ οἱ Ὑπουργοὶ ἔδιδον τὸ προβάδισμα εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος καὶ παρευρίσκοντο ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως. Λόγῳ δὲ τῆς παρουσίας των εἴχομεν καὶ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος. Πέραν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ἓν ἄλλο θέμα. Ὑπολείπονται δέκα ἡμέραι λειτουργίας τῆς Βουλῆς, διότι, ὡς ἐπληροφορήθην, ἡ Βουλὴ θὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της μετὰ δεκαήμερον διὰ νὰ τὰς ἐπαναλάβῃ δι’ ἐθιμοτικὴν συνεδρίασιν πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ Προέδρου τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος ἀφικνεῖται εἰς τὴν χώραν μας τὴν 18ην τρέχοντος μηνός. Ἀσχέτως, ὅτι δι’ ἐμὲ ἡ ἐπίσκεψις αὐτὴ εἶναι ἄνευ πολιτικῆς σημασίας, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της. Εἰς ἰδιωτικὴν συνομιλίαν τὴν ὁποίαν εἶχον μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ διακοποῦν αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς Πέμπτης διότι μεσολαβεῖ ἡ Πρωτομαγιὰ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φέρωμεν τοὺς βουλευτὰς ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας των διὰ δύο ἡμέρας. Διετύπωσα τὴν ἀντίρρησίν μου εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ὑπενθύμησα ὅτι οὐδέποτε διέκοψεν ἡ Βουλὴ τὴν Πρωτομαγιάν. Πέρυσι διέκοψε μόνον διότι ἐμεσολάβει τὸ Πάσχα. Προπέρυσι τὴν ἡμέραν τῆς Πρωτομαγιᾶς συνεζήτει ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς Πέμπτης. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι τὴν συνεσχέτισε μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐργατικῆς Πρωτομαγιᾶς, καὶ τὴν συνεσχέτισε διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον. Ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ὑπονομεύει τὸ ἔργον τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐπίσης, θέλω νὰ θίξω ἕνα πολιτικὸν θέμα. Κατὰ τὴν παροῦσαν σύνοδον ἡ Βουλὴ διέκοψε δύο φορὰς. Καὶ ἡ ἐπανάληψις τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ὡρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡμέραν Τετάρτην. Καὶ ξεύρετε διατὶ ὡρίσθη ἡμέρα Τετάρτη; Διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον, διότι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως ἀποτελεῖ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ διακοπαὶ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος πρέπει νὰ συσχετισθοῦν μὲ γενικώτερον σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐμφανίσῃ εἰς τὸν λαὸν ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἐργάζεται. Ἡ εὐθύνη βαρύνει τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν διακοπὴν τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς διότι ὡς ἐτόνισα καὶ προηγουμένως αἱ συνεχεῖς διακοπαὶ τοῦ Κοινοβουλίου ἐκθέτουν τὸν κοινοβουλευτισμὸν εἰς τὸν λαόν.

§19Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀπόψε, ὁ ὁποῖος προεφυλάχθη εἰς τὸ νὰ κάμῃ χαρακτηρισμούς, θὰ μὲ ἀναγκάσῃ νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ προσεκτικός, στερεῖται ἀντικειμενικότητος εἰς ὅσα εἶπεν. Ἐγεννήθη ζήτημα ἀπαρτίας, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε— δὲν ἤμην παρὼν— ὁ βουλευτὴς κ. Ρουσσόπουλος καὶ ἐκεῖθεν ἐπεξετάθημεν εἰς θέματα τελείως ἄσχετα, πότε θὰ διακόψῃ ἡ Βουλή, ἐὰν θὰ διακόψῃ, τί θὰ κάμωμε καὶ ἐβάλομεν ὀλίγον Πρωθυπουργὸν διὰ νὰ τὸν θίξωμεν ὅτι ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν σπουδαίαν αὐτὴν συζήτησιν. Εἶναι τὸ σύνηθες αὐτό, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λέγεται, διὰ νὰ διαβάλεται καὶ συκοφαντῆται ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας.

§20Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Συνήθως ἀπουσιάζει.

§21Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Δὲν ἀπαντῶ εἰς σᾶς. Ἀφήσατέ με ἥσυχον.

§22Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν μοῦ ἀπαντᾶτε;

§23Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Δὲν εἶσθε δι’ αὐτά. Ἐγὼ ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν σοβαρῶς. Λοιπόν, θὰ ἤθελον, ὅταν τίθενται θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξόχως σοβαρά, διότι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, ὅσοι λαμβάνουν τὸν λόγον, νὰ προσέχουν καὶ νὰ ἔχουν ἀντικειμενικότητα. Διὰ τὸ θέμα τῆς ἀπαρτίας δεκάκις–εἰκοσάκις, εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ἐδήλωσα, ὅτι τὸ προσέχω ὅσον ἠμπορῶ, διότι τὸ ἐπιτάσσει τὸ Σύνταγμα. Ἐὰν τροποποιηθῇ τὸ Σύνταγμα, εἶμαι κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι πιστεύω, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν τιμὴν νὰ θέλουν νὰ ἐκπροσωποῦν τὸν λαὸν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον αὐτὴν τὴν τιμὴν ἀπὸ τὸν λαόν, εἶναι οἱ ἴδιοι κριταὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν θὰ ἀσκήσουν τὰ καθήκοντά των. Δὲν χρειάζεται ἀστυνόμευσις τῶν βουλευτῶν. Ἡ Ἡμερησία Διάταξις διανέμεται πάντοτε. Αἰφνιδιαστικῶς, θέματα, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προεδρείου, δὲν τίθενται. Ἐὰν εἶναι παρόντες, ἢ ἐὰν δὲν εἶναι παρόντες οἱ βουλευταί, ἐὰν ἔλαβον γνῶσιν, ἐὰν μετέσχον, ἐὰν ἐψήφισαν, ἢ ἐὰν δὲν ἐψήφισαν, τοῦτο ἀφορᾷ τὴν συνείδησίν των καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀπέστειλον εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι παγία ἡ ἄποψίς μου αὐτὴ καὶ ἰσχύει εἰς πολλὰ ἄλλα Κράτη. Ἐδῶ ὅμως τὸ Σύνταγμα ἄλλως ἐπιτάσσει. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσωμεν συνταγματικὰ θέματα. Κατὰ τὰ ἔτη τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, πολλάκις εὑρέθην καὶ ἐγὼ πρὸ δισταγμῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαρτίαν, καὶ ἠρώτουν τὰ Κόμματα διὰ νοήματος ἐκ τῆς ἕδρας, ἢ διὰ τοῦ Γραμματέως μου, ἐὰν ἠμποροῦμε νὰ ἀρχίσωμε, μέχρις ὅτου συμπληρωθῇ ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμός, διὰ τὴν ἀπαρτίαν. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι οὐδέποτε εὑρέθην πρὸ ἀρνήσεως τῶν κομμάτων τὰ ὁποῖα μὲ ἐβοήθησαν οὕτω. Ὑπάρχει ἕν εἶδος συνεργασίας, ἐκ τῆς ὁποίας ἐδημιουργήθη ἕνα μόντους βιβέντι. Ἐρχόμεθα σήμερον εἰς ἡμέραν ἐλέγχου, ἡμέραν ἡ ὁποία ἀνήκει ἀπολύτως εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν —ὡς ἰσχυρίζονται —ἐγὼ δὲν τὸ θεωρῶ αὐτὸ ἀκριβὲς καὶ αἱ ἡμέραι ἐλέγχου ἀνήκουν καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως καὶ αἱ τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἀνήκουν εἰς ἀμφοτέρους, δὲν ὑπάρχουν ἡμέραι τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου—ἐρχόμεθα λέγω εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, νὰ κάμωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Κύριοι, πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἐλάχιστα κοινοβουλευτικός, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ πόσον βαρὺ εἶναι τὸ σφάλμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Δὲν θὰ δημιουργήσω προσωπικὸν ζήτημα μὲ τὸν κ. Ρουσσόπουλον. Ὁ κ. Ρουσσόπουλος δὲν εἶναι κοινοβουλευτικός. Εἶναι βουλευτὴς—καὶ ἐξελέγη νομίμως—ἐγὼ ἄλλωστε τὴν λέξιν νόθον δὲν τὴν μεταχειρίζομαι ποτέ, δὲν τὴν παραδέχομαι. Ἐξελέγη καὶ καλῶς ἐξελέγη καὶ καλῶς ἴσως δὲν εἶναι κοινοβουλευτικός, διότι χρειάζονται ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἄνθρωποι, πρακτικοὶ ἔστω καὶ ἂν διαπράττουν κοινοβουλευτικὰ σφάλματα. Καὶ διέπραξεν ἀπόψε βαρύτατον σφάλμα ὁ κ. Ρουσσόπουλος. Ἐὰν δὲν ἦτο τόσον γνωστὴ ἡ προσήλωσίς του εἰς τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ἦτο «βαλμένος» νὰ κάμῃ τὴν πρότασιν αὐτήν. Ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀποφεύγωνται παρόμοια σφάλματα τὰ ὁποῖα πλήττουν εὐθέως τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Καὶ ἂν ἀκόμη ὑπολείπωνταί τινες πρὸς συμπλήρωσιν τῆς νομίμου, ἄρχεται ἡ συνεδρίασις, διότι ἐπιτέλους δὲν πρόκειται νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις, δὲν πρόκειται νὰ ἐκφρασθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Σώματος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τόσον ὥστε μὲ μίαν προσεγγίζουσαν ἢ καὶ εὑρισκομένην εἰς τὰς αἰθούσας εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, νὰ ὑφαρπάσωμεν ἀποφάσεις μελλούσας νὰ βλάψουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἢ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐλέγχου. Τοὐναντίον ὅμως, ἐδώσαμεν λαβὴν ἀκόμη μίαν φορὰν νὰ γράφουν αὔριον ὡρισμέναι ἐφημερίδες, ὅτι πάλιν ἡ Βουλὴ δὲν ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον της, ὅτι πάλιν οἱ βουλευταὶ δὲν ἐργάζονται. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κύριοι δὲν ἔχει σημασίαν εἰς ποίαν πολιτικὴν παράταξιν ἀνήκουν αἱ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι γράφουν αὐτά. Δὲν ἔχει σημασίαν καὶ ἡ ἀναμφισβήτητος ἐγκυρότης τῶν φύλλων αὐτῶν. Θέλω νὰ εἴπω ὅμως, ὅτι τοιαῦτα γραφόμενα σείουν τὰ θεμέλια τῆς Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν, ἡ παράταξις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν αἱ αὐταὶ ἐφημερίδες, ἐμφανίζουν ὡς κινδυνεύουσαν. Μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς Δημοκρατίας ἀπὸ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος γράφει αὐτὰ τὰ πράγματα, δηλαδὴ ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν συνεδριάζει νομίμως, ὅτι ἡ Βουλὴ συνήθως δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, ὅτι οἱ βουλευταὶ εἶναι ὀκνηροί, ὅτι οἱ βουλευταὶ εἶναι ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των εἴτε τοῦ ἑνὸς κόμματος, εἴτε τοῦ ἄλλου, δὲν ὑπάρχει. Κύριοι, αὐτὰ ὑπονομεύουν τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ αὐτὸ τὸ λέγω μὲ ὅλον τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐκ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μὲ ἐτάξατε. Δι’ αὐτὸ ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ γινώμεθα συνεργοὶ καὶ νὰ δίδωμεν ἐκ νέου ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ γράφωνται καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνωνται αὐτά. Τί θέλομεν; Τί ἐπιδιώκομεν; Νὰ χρεωκοπήσῃ ὁ Κοινοβουλευτισμός; Καὶ τί ἀναμένετε μετὰ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν ὅταν χρεωκοπήσῃ; Τὸ γνωρίζετε ὅσον καὶ ἐγώ. Θὰ ἤθελον λοιπόν, ἀπευθυνόμενος ὄχι μόνον πρὸς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ πέραν τῆς Βουλῆς, πρὸς συνετοὺς καὶ ἐμπείρους δημοσιογράφους, ποὺ ἐπηρεάζουν τὴν κοινὴν γνώμην, οἱ ὁποῖοι ἐκφράζουν τὰς σκέψεις των καὶ τὰς εἰδήσεις δι’ ἐγκυροτάτων ὀργάνων, νὰ εἴπω: Προσέξατε, κύριοι, διότι ὁ ὁλοκληρωτισμὸς εἴτε δεξιός, εἴτε ἀριστερός, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κερδίζει ἀπὸ αὐτὸν τὸν φανατικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Αὐτὰ ποὺ λέγετε σήμερον ἐδῶ καὶ αὐτὰ ποὺ γράφετε, δὲν πλήττουν τὴν μίαν παράταξιν ἢ τὴν ἄλλην ἀλλὰ τὸ σύνολον, ὅλους ἡμᾶς, τὴν Βουλήν, τὸ Πολίτευμα, τὴν Δημοκρατίαν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπ’ αὐτῶν, διότι ἐὰν κλονισθῇ ὁ Κοινοβουλευτισμὸς ὅλοι θὰ συγκαταποντισθῶμεν. Μία εἶναι ἡ Ἐλευθερία καὶ μία ἡ Δημοκρατία. Καὶ τὴν στηρίζει ἡ Βουλή. Θὰ ἤθελον ἐν τέλει νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Ἔχομεν μίαν συνήθειαν νὰ λέγωμεν διαρκῶς, ὅτι ἀπουσιάζουν οἱ μὲν καὶ δὲν ἀπουσιάζουν οἱ δέ. Δὲν θὰ κάμω σήμερον χρῆσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παρόντων. Διότι ὁ κ. Τοῦμπας ἔφερε μίαν δικαιολογίαν, ἡ ὁποία κοινοβουλευτικῶς εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ δι’ ὅσους εἶναι ἄκαμπτοι κριταὶ τοῦ Κανονισμοῦ δὲν εἶναι ὀρθή. Διότι καθῆκον τῶν βουλευτῶν εἶναι νὰ εἶναι ἐδῶ. Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν οἱ βουλευταὶ τῆς Ε. Κ., οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν, μοῦ κάμουν τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἐπισκέπτωνται εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Εἶναι αὐτὸ μεγάλη μου τιμή. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει δύναταί τις νὰ εἴπῃ καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ ὁ ἐχθρὸς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, τὶ δουλειὰ ἔχουν νὰ πᾶνε ἐκεῖ, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ. Ὄχι, κύριοι, καλὰ ἔκαμον. Καὶ λέγω καὶ εἰς σᾶς τῆς Ε.Κ. τοὺς ὀλίγους ποὺ εἶσθε ἐδῶ, ὅτι ἔπρεπε νὰ πᾶτε καὶ ὑμεῖς. Καὶ διὰ νὰ τελειώνωμεν, ἐπανέρχομαι εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ. Ἐὰν θέλετε, κύριοι, νὰ ἐργασθῶμεν, ἐὰν θέλετε τέλος πάντων αὐτὰς τὰς ὀλίγας συνεδριάσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν μέχρι τοῦ Ἰουνίου, νὰ τὰς καταστήσωμεν ἀποδοτικάς, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος νὰ καθορίσω πότε ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία θὰ θεωρήσῃ τερματισθὲν τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, δὲν πρέπει νὰ τὰ λέγωμεν αὐτά. Βεβαίως εἰς μίαν ἰδιωτικὴν συνομιλίαν ἔκαμον μίαν βολιδοσκόπησιν. Πρῶτον, δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ κ. Ἡλιοῦ νὰ φέρῃ τὴν βολιδοσκόπησιν αὐτὴν εἰς δημοσιότητα. Αὐτὴ εἶναι μία πρᾶξις, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον ἀντικειμενικῶς νὰ κρίνῃ ὁ ἴδιος. Δεύτερον, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ αὐτό, οὔτε εἶναι εἰς τὰς προθέσεις μας νὰ γίνῃ αὐτὸ ἐὰν λείψῃ μία ἡμέρα ἐλέγχου ἢ ὄχι. Ἄλλως τε, ἐὰν τὴν Τρίτην δὲν γίνῃ ἔλεγχος, θὰ γίνῃ τὴν Πέμπτην καὶ τὴν Παρασκευήν. Δηλαδὴ ἡ προσεχὴς ἑβδομὰς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθῇ μόνον μὲ ἔλεγχον. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι, κακὴ πίστις. Ὑπάρχει μία τάσις, νὰ νομίζωμεν ἑαυτοὺς ἱκανούς, ἑαυτοὺς πλήρης προσόντων, ἑαυτοὺς ἐμπνευσμένους διὰ τὴν Δημοκρατίαν, ἑαυτοὺς ἐμπνευσμένους διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι χάρις εἰς τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ χάρις εἰς τὴν ψῆφον μιᾶς μεγάλης μερίδος τῶν βουλευτῶν καὶ δύναμαι νὰ εἴπω καὶ εἰς μίαν ψῆφον ἐκτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἀτυχῶς δίδουν μόνον ἐκ τῆς συνειδήσεώς των πολλοὶ ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡμεῖς εἴμεθα πλήρεις ἐλαττωμάτων καὶ κακῶν προθέσεων. Ἀγωνιζόμεθα, κύριοι, διότι εἴμεθα τίμιοι ἄνθρωποι, διότι ἔχομεν παραδόσεις ἀπὸ τὰς οἰκογενείας μας καὶ διότι ἔχομεν ἕνα παρελθὸν ἄμεμπτον, ἀπὸ ἀπόψεως Κοινοβουλευτισμοῦ. Δὲν κάμομεν πονηρίας, ὡς ὑπαινίχθη ὁ κ. Ἡλιοῦ. Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον διὰ μίαν ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ γίνεται συζήτησις. Διότι θὰ εἴπω ὡς μέλος τοῦ Κόμματος εἰς ὅ ἀνήκω καὶ ὄχι ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, δὲν εἶμαι ἄλλωστε εἰς τὴν ἕδραν μου, ὅτι τὸ Κόμμα ἡμῶν δὲν φοβεῖται τὸν ἔλεγχον. Διότι ὅλαι μας αἱ πράξεις εἶναι διαυγεῖς εἴτε ὡς Προεδρεῖον, εἴτε ὡς Κόμματος, εἴτε ὡς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Καὶ ἑπομένως τὸ νὰ λέγουν ὅτι θὰ πηδήσωμεν δῆθεν καὶ μίαν ἡμέραν ἐλέγχου δὲν ἔχει σημασίαν. Ἔ, τὶ ἔγιναν ὅλαι αἱ ἡμέραι ἐλέγχου; Τὸ εἴδατε, κύριοι. Αἱ περισσότεραι ἡμέραι δὲν ἀπέδωκαν τίποτε. Κρατοῦμεν τὸν ἔλεγχον μὲ 20 βουλευτὰς τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ 5 βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μέχρι πρωΐας. Αὐτὸ ἔκαμε καὶ κάμει τὸ λεγόμενον κομματικὸν Προεδρεῖον, ἔναντι τοῦ ὁποίου μεμψιμοιρίαι ἐκφράζονται ἀντὶ εὐχαριστῶ. Λοιπόν, δὲν φοβούμεθα τὸν ἔλεγχον καὶ δυνάμεθα νὰ κάμωμεν συνεδριάσεις, ὁπότε θέλετε καὶ ὅσας θέλετε. Τὸ Προεδρεῖον, ἐπανειλημμένως, ἐδήλωσε κατὰ τὰς ἡμέρας Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὅτι εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μέχρι πρωΐας νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του. Καὶ ἐκάμομεν χρῆσιν αὐτοῦ καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι τὸ ἐκάμαμεν. Καὶ τότε, τὰ περὶ ἀπαρτίας λησμονοῦνται ἀπὸ ὅλους. Οὔτε τὸν ἔλεγχον ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἀποφύγωμεν, οὔτε αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, θέλομεν νὰ διακοποῦν, οὔτε φυγόπονοι εἴμεθα, οὔτε ἐπιλήσμονες τοῦ καθήκοντός μας. Πιστεύοντες εἰς τὸ βαρὺ ἔργον ποὺ μᾶς ἐνεπιστεύθη τὸ Σῶμα, θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὸ κῦρος αὐτοῦ, διότι μόνον ἡ Βουλὴ στηρίζει τὸ Πολίτευμα τῆς χώρας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§24Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν ὡς ἔχουν. Κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μοῦ ἔκαμε βολιδοσκοπήσεις εἰς τὸ παρελθόν, καὶ οὐδέποτε ἐνόμισα, ὅτι τὰς κατ’ ἰδίαν βολιδοσκοπήσεις πρέπει νὰ τὰς φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Σήμερον, ὅμως, δὲν ἐπρόκειτο περὶ βολιδοσκοπήσεως, ἀλλὰ περὶ εἰλημμένης ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν μοῦ ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος. Ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἦτο διὰ νὰ τονίσω, ὅτι τελευταίως ἐπὶ 4 Τετάρτας εὑρέθη τρόπος ματαιώσεως τῆς συνεδριάσεως καὶ ἀποφυγῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καταθέσει. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἐνομίσαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς εἰλημμένης ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι βολιδοσκοπήσεως. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν τὸ ἂν φοβούμεθα ἢ ὄχι τὸ ἂν δεχώμεθα ἔλεγχον ἢ ὄχι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὰ ἐνθυμίζουν τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον ἅλτην, ὅστις ἔκαμεν εἰς Ρόδον τὸ μέγα ἅλμα. Κατὰ συνέπειαν ἂν δὲν φοβῆσθε ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα, ἂν πράγματι δὲν φοβῆσθε, διατὶ ματαιώνονται αἱ συνεδριάσεις; Διότι ἄλλως λέγετε κἄτι εἰς τὸ κενόν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ τονίσω, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Καλὸν θὰ εἶναι νὰ μὴ μεταχειρίζεσθε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐπιδεικτικὰς ἐκφράσεις.

§25Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν θὰ ἐπεθύμουν νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας, σεῖς, οἱ Κοινοβουλευτικοί, ὅτι ἐὰν πράγματι ἐπιθυμῆτε νὰ διατηρηθῇ ὁ Κοινοβουλευτισμὸς εἰς τὴν χώραν μας πρέπει ὁ Κοινοβουλευτισμὸς αὐτὸς νὰ εἶναι οὐσιαστικὸς καὶ ὄχι ψευδής. Δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ σεβασμοῦ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ νὰ συζητῶμεν ἐδῶ δευτερευούσης σημασίας ἐπερωτήσεις. Ὀφείλομεν νὰ σεβώμεθα πραγματικῶς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἄλλως ἑτοιμάζομεν τὸν ὁλοκληρωτισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τὴν πραγματικότητα. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐργάζεται, ἔστω καὶ ὀλίγας ὥρας, ἀλλὰ ἀποδοτικῶς καὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ σπουδαῖα θέματα καὶ δὲν πρέπει οὔτε ὁ Κανονισμὸς οὔτε διάφοροι μέθοδοι νὰ περιγράφουν τὰ δικαιώματα αὐτά. Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῇ τὸ Προεδρεῖον, ὅτι οὐδὲν οὐσιαστικὸν θέμα συνεζητήθη, καὶ ὅτι ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος δὲν ἔχομεν κάνει τίποτε παρὰ ἀσχολούμεθα μὲ προσωπικὰς ἀντεγκλήσεις.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ρουσσόπουλε, παρακαλῶ τελειώνετε, διότι αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῶν ἐρωτώντων καὶ ἐπερωτώντων συναδέλφων.

§27Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ εἶπα καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ Κέντρου, τὰ λέγω καὶ ἐδῶ, τὰ εἶπα εἰς τοὺς ἰδικούς μας, τὰ λέγω καὶ διὰ τοὺς ἰδικούς σας. Πρέπει νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὰς ἀπόψεις καὶ νὰ μὴ ἀγνοήσωμεν τὴν πραγματικότητα.

§28Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι, ὁμολογουμένως, ἀσυνήθης ἡ περίπτωσις βουλευτοῦ, διαχωρίζοντος τὴν θέσιν του ἀπὸ τὴν βουλευτικήν του ἰδιότητα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν ἀκούσει τόσα πολλά, ἕως τώρα καὶ συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ἐντυπωσιαζώμεθα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Αἱ συνεδριάσεις Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, κατ’ ἀνάγκην, κατευθύνονται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι στηρίζονται εἰς τὰς ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται, κατὰ κανόνα, ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν. Αὐτά, λοιπόν, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ρουσσόπουλος ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν προηγουμένως, πρέπει νὰ τὰ εἴπῃ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὸ ἐπεκύρωσε εἰπών, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ εἶπεν καὶ εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, ἀναμένει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Συμπολίτευσις ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ὑποβάλῃ ἐρωτήσεις διὰ σοβαρώτερα θέματα. Ἐφ’ ὅσον ὑποβάλλωνται ἐπερωτήσεις, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§29Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος σχετικῶς μὲ τὸν ἔλεγχον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸν ἀποφεύγει, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸν ἐπιζητεῖ. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποφεύγει τὸν ἔλεγχον. Διότι τὰς τελευταίας ἡμέρας διεβιβάσθη διὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως τῶν τριῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τῆς Ε. Κ., τῶν Προοδευτικῶν καὶ τῆς ΕΔΑ, ἐπιθυμία αὐτῶν εἶναι νὰ συζητηθοῦν αἱ 4 ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸν Λοχαγὸν Πασᾶν, τῆς Πτολεμαΐδος, τῆς Αἰγιαλίτιδος ζώνης καὶ τῶν συνταξιούχων. Ἤδη ἐχάσαμεν προχθὲς μίαν ἡμέραν ἐλέγχου, διότι ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν πορείαν εἰρήνης. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς ὑπολειπομένας ἡμέρας. Βεβαίως σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφιερωθῇ ὅλη ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν ἐπερώτησιν τὴν ἀφορῶσαν τὸν Λοχαγὸν Πασᾶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς Πτολεμαΐδος, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει βλέπω ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Ποῦ εἶναι λοιπὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιζητεῖ τὸν ἔλεγχον;

§30Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐδώσατε ἕνα σημείωμα τὸ ὁποῖον ἐδιάβασα. Δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν, οὔτε διὰ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε διὰ τὸ Προεδρεῖον. Ἐν τούτοις τὸ Προεδρεῖον σᾶς διηυκόλυνε. Διὰ τὴν ἐπερώτησιν τῆς Πτολεμαΐδος εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν σας τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ προχθές. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη μὲ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐνδιέφερεν ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Ὁ κ. Παπαληγούρας σήμερον δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ λόγῳ εἰδικῆς ἀπασχολήσεως. Ἐὰν δὲν ἐξαντληθῇ ὁλόκληρος ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βασιλάτου, εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Ταλιαδοῦρος δι’ ὡρισμένας ἐπερωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ὁ κ. Παπαληγούρας ὡς εἶπον δὲν ἠδύνατο νὰ παραστῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Ἀβέρωφ εἶναι ἀσθενής. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἑκάστην συνεδρίασιν νὰ παρίσταται ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἀπασχολήσεις τῶν Ὑπουργῶν, ἐπίσημοι ἐπισκέψεις, συμβούλια, διασκέψεις κλπ. Πάντως ὁ ἔλεγχος διεξάγεται. Χάνομεν τόσην ὥραν ὁμιλοῦντες ἐπὶ ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, διότι οὐδαμοῦ λέγει ὁ Κανονισμὸς ὅτι ὁρίζονται αἱ προτετιμημέναι ἐπερωτήσεις, διότι ὅλαι αἱ ἐπερωτήσεις εἶναι προτετιμημέναι καὶ ἔχουν σειράν. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἄς συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν κ. Πασᾶν καὶ τὸν ὑπόλοιπον χρόνον ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ὅταν ὁ κ. Παπαληγούρας ἔχῃ τὸν χρόνον θὰ ἔλθῃ διὰ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν τῆς Πτολεμαΐδος. Πάντως δὲν νομίζω ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν δικαίῳ, διότι βαδίζομεν περίπου εἰς τὸν αὐτὸν δρόμον. Τὶ παραπονεῖσθε; Συζητῶμεν ἀπόψε μίαν ἀπὸ τὰς ἐπερωτήσεις ποὺ ἐζητήσατε. Κύριε Τούμπα, νὰ εἴμεθα καὶ ὀλίγον προσεκτικοί. Εἶναι σαφές. Σήμερον συζητοῦμεν ἀπὸ τὰς ἐπερωτήσεις ποὺ ἐζητήσατε.

§31Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε μία παρεξήγησις. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσουν τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ποίας ἐπερωτήσεις θέλουν νὰ συζητήσουν. Μεταξὺ τῶν προτετιμημένων ἐπερωτήσεων εἶναι καὶ αἱ 4 ἐπερωτήσεις, τὰς ὁποίας θέλει νὰ συζητήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§32Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Εἴπατε, ὅτι θὰ παραιτηθῆτε τῶν ὑπολοίπων ἐπερωτήσεων. Νὰ κάμετε τὴν ἔγγραφον παραίτησιν οἱ ὑποβαλόντες τὰς προτετιμημένας διὰ νὰ ἀρχίσωμεν. Ἤδη ἐκ τῶν τριῶν ἐπερωτήσεων ποὺ ἐζητήσατε, πρόκειται νὰ συζητήσωμεν τὰς δύο, τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη καὶ τοῦ κ. Παπαληγούρα.

§33Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀνήκομεν εἰς συντεταγμένα κόμματα καὶ ὅταν τὰ κόμματα προβαίνουν εἰς τὴν ἐπίσημον δήλωσιν ποίας ἐπερωτήσεις θέλουν νὰ συζητήσουν, δὲν χρειάζεται ἔγγραφος δήλωσις ἑκάστου βουλευτοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κωλύεται σήμερον, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑφυπουργός, διὰ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὴν Πτολεμαΐδα.

§34Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑπάρχῃ κωλυσιεργία, εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Προεδρεῖον. Διότι ἐὰν ἐρευνήσετε τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς θὰ ἴδητε ὅτι ὁμιλοῦν διαρκῶς οἱ Ὑπουργοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούωμεν 7 Ὑπουργοὺς ὁμιλοῦντας συνεχῶς. Δι’ αὐτὸ ἡμεῖς ὡς βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχομεν τὸ δικαίωμα διαμαρτυρόμενοι νὰ φύγωμεν. Ἀλλὰ οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ δὲν ἔχουν αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Ὅταν δεχώμεθα τὴν ἐπίθεσιν 7 Ὑπουργῶν εἶναι φυσικὸν νὰ ἀγανακτῶμεν καὶ νὰ ἀποχωρῶμεν. Νομίζω, ὅτι πταίει ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία τορπιλλίζει τὸ ἔργον τοῦ Σώματος.

§35Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Διότι καταβάλλεται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως μεγάλη προσπάθεια διὰ ν’ ἀνθέξουν εἰς τὴν ἀνίαν τὴν ὁποίαν προκαλοῦν αἱ ἐπερωτήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Γαληνὸς καὶ λέγει ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προκαλεῖ συζητήσεις ἄνευ ἐνδιαφέροντος. Αἱ ἡμέραι τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου εἶναι θέμα Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς συζητήσεως. Ἰδοὺ εἶναι παρόντες σήμερον 50 βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Πόσοι εἶναι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως;

§36Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῶν 180 παρίστανται μόνον 50.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γραμματεὺς παρακαλεῖται ν’ ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὸ Σῶμα ἀναφοράς.

§38ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων, διότι παρῆλθεν ἡ ὥρα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τηρήσῃ τὸν Κανονισμόν.

§40Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, διότι εἶχε παρέλθει ἡ ὥρα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω παράπονα ἐκ μέρους βουλευτῶν, διότι δὲν συζητοῦνται αἱ ἐρωτήσεις των. Ἑπομένως τὶ θέλετε νὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητον καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ν’ ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὸ Σῶμα ἀναφορὰς κλπ.

§42Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστρίας συμφωνίας, περὶ τῆς ὁδικῆς μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων», καὶ 2) «περὶ κυρώσεως μορφωτικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰράν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 18 Φεβρουαρίου 1957 συναφθείσης συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, περὶ ἐκκαθαρίσεως λογαριασμῶν διακινηθέντων ἐφοδίων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου». 2) «Περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 1) ὑπ’ ἀριθ. 1575)23.12.53 πρᾶξις περὶ καταβολῆς χρηματικῶν παροχῶν εἰς χήραν τοῦ ἀποθανόντος Διευθυντοῦ Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου W. LIBBEY, 2) ὑπ’ ἀριθ. 2118)4.12.54 καὶ 202)26.1.55 πράξεις περὶ καταβολῆς εἰς Ν. Ἀλεξανδράκην τῶν μηνιαίων του ἀποδοχῶν ὡς διερμηνέως Ὑπουργείου Ἐμπορίου, 3) ὑπ’ ἀριθ. 1917)10.12.56 καὶ 126)24.1.57 πράξεις περὶ μεταβάσεως εἰς Μόσχαν Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ἀντιπροσωπείας, 4) ὑπ’ ἀριθ. 2)3.1.58 πρᾶξις περὶ ἀναπροσαρμογῆς ἀποδοχῶν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τοῦ ἐν Οὐασιγκτῶνι Γραφείου Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, 5) ὑπ’ ἀριθ. 1038) 18.12.58 πρᾶξις περὶ διορισμοῦ ὑπαλλήλου ἐπὶ συμβάσει παρὰ τῷ Γραφείῳ Ἐμπορικοῦ Συμβούλου Ἑλληνικῆς Β. Πρεσβείας ἐν Λονδίνῳ», καὶ 3) «περὶ α) προσχωρήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἀπὸ 20 Μαρτίου 1883 Διεθνῆ Σύμβασιν Παρισίων «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως πρὸς Προστασίαν τῆς Βιομηχανικῆς Ἰδιοκτησίας», ὡς ἀνεθεωρήθη ἐν Λισσαβῶνι τὴν 31ην Ὀκτωβρίου 1958 καὶ κυρώσεως τοῦ κειμένου ταύτης καὶ β) τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1998)1939 «περὶ σημάτων», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ Ν. 3205) 1955». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων». Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Δ. Πατέρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἀστικῶν Γραμμῶν Χίου, αἰτουμένου ἔκδοσιν ἀποφάσεως δι’ ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 71 τοῦ Κ.Ο.Κ. ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Νομοῦ Πρεβέζης, αἰτούντων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεών των βάσει τοῦ σημερινοῦ μισθολογίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Θεμελῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας, αἰτουμένου ἄρσιν ἀδικιῶν ἐπενεχθεισῶν διὰ τοῦ Ν. Δ. 3355)55 διὰ τῆς ἀποδοχῆς σχετικῆς τροπολογίας εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχετικὸν νομοσχέδιον. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Θηλέων Καλαμάτας, αἰτουμένου τοποθέτησιν ἐν τῷ ἐν λόγῳ Γυμνασίῳ καθηγητῶν Φυσικομαθηματικῶν καὶ Ἑλληνικῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου ἄρσιν ἀδικιῶν δημιουργηθεισῶν βάσει διατάξεων Α. Ν. 1854)51 περὶ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Διδασκαλικῶν Συλλόγων «Κλεόβουλος» καὶ «Ἀπόλλων» Ρόδου, αἰτούντων, ὅπως ἀναγνωρισθῇ ὡς συντάξιμος ὁ κατὰ τὴν διάρκειαν κατοχῆς χρόνος ἐκτὸς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καρότσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Προσωπικοῦ Α. Ε. ΛΙΠΤΟΛ Πτολεμαΐδος, αἰτουμένης βαθμολογικὴν κατάταξιν, χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν καὶ κράτησιν Τάκη Πέτρου παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Σταθμοῦ Πολυδρόσου Χαλανδρίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πλανοδίων Ὑφασματοπωλῶν Ἑλλάδος «Ὁ Ἑρμῆς», αἰτουμένου, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ καταρτισθὲν σχέδιον νόμου περὶ τρόπου ἀσκήσεως πλανοδίου ἐμπορίου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5097)22.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1808 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ὑπηρετοῦντος ἰατρικοῦ προσωπικοῦ τῶν κρατικῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ τῶν Πανεπιστημιακῶν Κλινικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὸ ἰατρικὸν προσωπικὸν τῶν Πανεπιστημιακῶν Κλινικῶν καὶ Νοσοκομείων ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 799) 1961 (Φ.Ε.Κ. 205 τ. Αʹ) Β. Δ)γμα, δι’ οὗ ἐχορηγήθη ἐπὶ πλέον τῶν, ὑπὸ τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος μισθολογίου, προβλεπομένων ἀποδοχῶν, καὶ εἰδικὸν ἐπιστημονικὸν ἐπίδομα ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ αὐτοῦ ἐκ δραχμῶν 40% διὰ τοῦ μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ, 25% διὰ τοὺς λοιποὺς καὶ ἐξ 100% διὰ τοὺς ἀναισθησιολόγους ἰατροὺς τῶν Πανεπιστημιακῶν Νοσοκομείων. Κατόπιν τούτου, αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ ἀνωτέρω ἰατρικοῦ προσωπικοῦ ἀνέρχονται: Ἐπιμελητοῦ Ἐργαστηρίου Κλινικῆς, ἐπὶ βαθμῷ 5ῳ, εἰς δραχμὰς 3.734, Ἐπιμελητοῦ Κλινικῆς καὶ Βοηθοῦ Ἐργαστηρίου Κλινικῆς, ἐπὶ βαθμῷ 7ῳ, εἰς δραχμὰς 3.085, Βοηθοῦ Κλινικῆς, ἐπὶ βαθμῷ 9ῳ, εἰς δραχμὰς 2.565 καὶ ἰατροῦ ἀναισθησιολόγου Πανεπιστημιακοῦ Νοσοκομείου, ἐπὶ βαθμῷ 4ῳ, εἰς δραχμὰς 6.746. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐκτάκτους βοηθοὺς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐντελῶς προσωρινῶν ὑπαλλήλων προσλαμβανομένων βάσει εἰδικῆς διατάξεως (ἄρθρον 3 Ν. 3472)1955) διὰ 10 συνεχεῖς μῆνας καθ’ ἕκαστον πανεπιστημιακὸν ἔτος καὶ ἐπ’ ἀμοιβῇ δραχμῶν 50 διὰ 30 ἡμέρας κατὰ μῆνα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1837 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι διὰ τῶν προσεχῶς γενησομένων διορισμῶν χιλίων λειτουργῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, δι’ οὓς ἐνεγράφη καὶ ἡ σχετικὴ πίστωσις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1963, θέλουσι καλυφθῆ τὰ ὑπάρχοντα ἐν τῇ ἐκπαιδεύσει κενά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6135 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 205)1962 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ παράγραφοι 1, 3, 4, 7 καὶ 8 τῆς ἐρωτήσεως ταύτης εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον ἀπήντησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 153)143) 2267 ἀπὸ 22.4.63 ἐγγράφου του. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν παραγράφων ἀπαντῶμεν ὡς κάτωθι: Ι. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως: 1) Εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως ὑπηρετοῦν κατ’ ἀπόσπασιν οἱ κάτωθι ἐν ἐνεργείᾳ καὶ πολεμικῇ διαθεσιμότητι ἀξιωματικοί: Ἐν ἐνεργείᾳ: Ἀντισυνταγματάρχης Χασάπης Ἄγγελος. Ἐπίλαρχος Σάλτας Ἀθανάσιος. Πολεμικῆς Διαθεσιμότητος: Ταξίαρχος Κωνσταντᾶς Βασίλειος. Ταξίαρχος Ἀγγελιδάκης Λάμπρος. 2) Εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας ὑπηρετοῦν ἐπίσης οἱ κάτωθι ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικοί: Ταξίαρχος Δημητρόπουλος Ἀθανάσιος. Ταξίαρχος Πυλορὼφ Κλήμης. Συνταγματάρχης Βαλσαμάκης Ἀλέξανδρος. Ἀντισυνταγματάρχης Σαρρῆς Δημήτριος. Ταγματάρχης Κουταλίδης Ἀγαθόνικος. 3) Οἱ ἀνωτέρω ἀναφερόμενοι ἐν ἐνεργείᾳ, πολεμικῇ διαθεσιμότητι καὶ ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικοί, ἐκτελοῦν τὰς ἀκολούθους ἐργασίας: α) Ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Χασάπης, χρησιμοποιεῖται ὡς σύνδεσμος μετὰ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. β) Ὁ ἐπίλαρχος Σάλτας, ἀπασχολεῖται εἰς τὴν κατάταξιν, παρακολούθησιν καὶ φύλαξιν τῶν ἀπορρήτων καὶ ἄκρως ἀπορρήτων ἐγγράφων στρατιωτικοῦ περιεχομένου. γ) Ὁ Ταξίαρχος ἐν π.δ. Κωνσταντᾶς καὶ ὁ ἐ.ἀ. Συνταγματάρχης Βαλσαμάκης, προΐστανται τοῦ συνεργείου λήψεως ξένων ἐκπομπῶν. δ) Ὁ Ταξίαρχος ἐν π.δ. Ἀγγελιδάκης, τελεῖ ὑπὸ μετάθεσιν. ε) Ὁ ἐ.ἀ. Ταξίαρχος Δημητρόπουλος, ὑπηρέτει μέχρι παρελθόντος Αὐγούστου κατ’ ἀπόσπασιν, ἔκτοτε δὲ παραμένει ὡς συνεργάτης τῆς Ὑπηρεσίας, ἀσχολούμενος εἰς θέματα ψυχολογικοῦ πολέμου. στ) Ὁ ἐ.ἀ. Ἀντισυνταγματάρχης Σαρρῆς, πρώην βουλευτὴς καὶ Ὑπουργός, εἶναι ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας ἐπὶ συμβάσει Δημοσίου Δικαίου νομοτύπως συναφθείσης καὶ ἐπὶ ἀποδοχαῖς 2ου βαθμοῦ. ζ) Ὁ ἐ.ἀ. Ταξίαρχος Πυλορὼφ καὶ ὁ ἐ.ἀ. Ταγματάρχης Κουταλίδης, ἀμφότεροι ρωσομαθεῖς, παρακολουθοῦν τὸν Ρωσικὸν Τύπον, ἐκτελοῦντες ὄγκον μεταφραστικῆς ἐργασίας, λαμβάνουν διὰ μεταφραστικὰ ὁ μὲν πρῶτος μέχρι δραχ. 3.000 μηνιαίως, ὁ δὲ δεύτερος μέχρι δραχ. 2.000. Ἅπαντες οἱ ὑπὸ ψηφία αʹ ἕως εʹ ἀναφερόμενοι οὐδὲν ἐπίδομα λαμβάνουν πέραν τῶν νομίμων ἀποδοχῶν των. 4) Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν χρησιμοποιοῦνται κατὰ προτίμησιν ἀξιωματικοί, ἀνήκοντες εἰς τὸ Ἱππικὸν ἢ προερχόμενοι ἐξ αὐτοῦ. Οὕτω εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν ὑπηρέτησαν κατὰ καιροὺς οἱ: α) συντ)ρχης πυροβολικοῦ Στεφανίδης Γεώργιος, β) συντ)ρχης πεζικοῦ Μουστακόπουλος Δημήτριος, γ) συντ)ρχης πεζικοῦ Μαντούβαλος Ἀντώνιος, δ) ἀντισυντ)ρχης πεζικοῦ Τζαβέλλας Γεώργιος, ε) ἀντισυνταγματάρχης πεζικοῦ Σαμπατακάκης Ἰωάννης, στ) ταγματάρχης πεζικοῦ Λαχανᾶς Παναγιώτης, ζ) ταγματάρχης πεζικοῦ Βεστάκης Δημήτριος, η) ταγματάρχης πεζικοῦ Γεωργακόπουλος Ἡλίας, θ) ταγματάρχης πεζικοῦ Καραϊωσήφογλου Χαράλαμπος καὶ ι) λοχαγὸς Σ.Ε.Μ. Μοιράγιας Ἀλέξανδρος, ὑπηρετοῦν δὲ εἰσέτι οἱ: ια) συντ)ρχης Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν Βαλσαμάκης Ἀλέξανδρος, ιβ) ἀντισυνταγματάρχης πεζικοῦ Σαρρῆς Δημήτριος καὶ ιγ) ταγματάρχης πεζικοῦ Κουταλίδης Ἀγαθόνικος. Ἔναντι τούτων ἐχρησιμοποιήθησαν ἢ εἰσέτι χρησιμοποιοῦνται οἱ ἑξῆς ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἱππικοῦ: α) ταξίαρχος Δημητρόπουλος Ἀθανάσιος, β) ταξίαρχος Κωνσταντᾶς Βασίλειος, γ) ταξίαρχος Πυλορὼφ Κλήμης, δ) ταξίαρχος Ἀγγελιδάκης Λάμπρος, ε) ἀντισυντ)ρχης Σοῦτσος Δημήτριος, στ) ἀντισυντ)ρχης Χασάπης Ἄγγελος καὶ ζ) ἐπίλαρχος Σάλτας Ἀθανάσιος. 5) Ἅπαντες οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν εἶναι καθ’ ἑκάστην παρόντες εἰς τὸ Γραφεῖον ἀπὸ 08.10′ μέχρι 14.40′ ὥρας. Ὡς πρὸς τὸ ἐρώτημα τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ περὶ προσφορᾶς ἰδιωτικῶν ὑπηρεσιῶν, ὡς τοῦ θυρωροῦ εἰς πολυκατοικίαν, ἐκ μέρους προσώπου ἀμειβομένου ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠδυνήθημεν νὰ ἐξακριβώσωμεν εἶναι, ὅτι ἡ σύζυγος τοῦ Ζωΐτου Νικολάου, ἑνὸς τῶν κλητήρων τῆς Ὑπηρεσίας, παλαιοῦ πολεμιστοῦ, τραυματίου, τιμηθέντος διὰ τριῶν πολεμικῶν σταυρῶν, ἐργάζεται ὄντως ὡς θυρωρὸς εἰς πολυκατοικίαν ἰδιώτου. ΙΙ. Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων. Τὸ σχετικὸν αἴτημα τοῦ κ. βουλευτοῦ ἱκανοποιεῖται πλήρως διὰ τῶν ἐν τμήματι Ι τῆς παρούσης παρεχομένων ὑπευθύνως στοιχείων καὶ οὕτω παρέλκει ἡ κατάθεσις τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5207)26.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1820)21.3. 63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη καὶ Ε. Κοθρῆ, ἐν σχέσει μὲ τὸν ὑπὸ μετάθεσιν κατολισθαίνοντα οἰκισμὸν Χριστοῦ Ἱεραπέτρας–Λασηθίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 1817)10.3.55 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἐνεκρίθη ἡ μεταφορὰ τοῦ κατολισθαίνοντος οἰκισμοῦ Χριστὸς Ἱεραπέτρας εἰς νέαν τοποθεσίαν, κειμένην ἐν συνεχείᾳ τοῦ οἰκισμοῦ Μαλλιῶν Ἱεραπέτρας ἐπὶ ἐκτάσεως 80 περίπου στρεμμάτων, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι τόσον ὁ Γεωλόγος ὅσον καὶ ἡ εἰδικῶς πρὸς τοῦτο συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθησαν κατηγορηματικῶς, ὅτι ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ εὑρίσκεται ἐπὶ ἐπισφαλοῦς γεωλογικῶς ἐδάφους καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου ἐνδείκνυται ἡ μετάθεσίς του. Παρὰ τὰς καταβληθείσας ἔκτοτε προσπαθείας, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία δὲν ἠδυνήθη μέχρι τοῦδε νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν μεταφορὰν τοῦ οἰκισμοῦ λόγῳ ἀρνήσεως τῶν κατοίκων του, ὅπως ἐγκαταλείψωσι τὸν οἰκισμόν. Ἄλλωστε ἡ ἐξασφάλισις τῶν ἐν τῇ νέᾳ θέσει οἰκοπέδων ἔδει ὅπως γίνῃ διὰ τῆς ἐπιβολῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως δαπάναις ὅμως τῶν ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενειῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξαναγκάσῃ τούτους πρὸς μετακίνησιν, ἐφ’ ὅσον προϋπόθεσις διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως ἦτο ἡ ὑποβολὴ ἐκ μέρους τῶν ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενειῶν ὑπευθύνων δηλώσεων περὶ ἀποδοχῆς καταβολῆς ὑπὸ τούτων τῆς σχετικῆς δαπάνης. Ἐπειδὴ κατόπιν προσφάτου ἐπανεξετάσεως τῶν κατολισθήσεων τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ ὑπὸ Γεωλόγου προέκυψεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος ἐγκατάλειψις τῆς σημερινῆς θέσεώς του, προέβημεν ἤδη εἰς τὴν διάθεσιν τῆς σχετικῆς δαπάνης διὰ τὴν κτηματογράφησιν τῆς νέας θέσεως, προκειμένου μετὰ ταῦτα νὰ προτείνωμεν τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἀπαλλοτριώσεως δαπάναις τοῦ Δημοσίου καὶ οὐχὶ τῶν κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5222)4022)26.3.63, ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1835 τοῦ βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸν Δῆμον Ἀνωγείων τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης ἔχει ἱδρυθῆ καὶ λειτουργεῖ κανονικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 Ὑγειονομικὸς Σταθμός, δυνάμεως ἓξ (6) κλινῶν, ὅστις ἐξυπηρετεῖ τὰς νοσηλευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Ἀνωγείων ὡς καὶ τῶν κατοίκων τῶν πρὸς τὸν ἀνωτέρω Δῆμον ὁμόρων Κοινοτήτων. Εἰς τὸν ἀνωτέρω Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν ὑπηρετοῦν σήμερον δύο ἰατροί, μία ἐπισκέπτρια ἀδελφὴ ὡς καὶ τὸ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπόμενον βοηθητικὸν προσωπικόν. Ἡ θέσις τῆς μαίας παραμένει πρὸς τὸ παρὸν κενὴ μετὰ τὴν πρὸ μηνῶν ἀποχώρησιν τῆς μαίας, ἔχει δὲ γίνει ἡ σχετικὴ προκήρυξις ἐκ μέρους τοῦ Νοσοκομείου Ρεθύμνης, εἰς ὃ ὑπάγεται ὁ Σταθμός. Αὔξησις τῶν κλινῶν τοῦ ἐν λόγῳ Σταθμοῦ δὲν εἶναι δυνατὴ πρὸς τὸ παρόν, καθ’ ὅσον ὁ διὰ τοῦ Ν. Δ. 4111)60 προβλεπόμενος ἀριθμὸς ηὐξημένης δυνάμεως κλινῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν ἔχει ἤδη καλυφθῆ. Συναφῶς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῶν ὑποβαλλομένων ἡμῖν μηνιαίων στατιστικῶν δελτίων νοσολογικῆς κινήσεως τοῦ σταθμοῦ τούτου, προκύπτει, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται πρὸς τὸ παρὸν ἡ αὔξησις τῶν κλινῶν αὐτοῦ, καθ’ ὅσον αἱ πραγματοποιούμεναι ἡμέραι νοσηλείας κατὰ μῆνα ἀποδεικνύουν ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι κλῖναι δὲν καλύπτονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5019)20.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 18.3.1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως εἰς ὃ γίνεται μνεία τῆς παραπομπῆς τοῦ ἐν θέματι διὰ βουλεύματος ἐνώπιον τοῦ Πενταμελοῦς Ἐφετείου Πατρῶν ἐπὶ ὑπεξαιρέσει, ἀπάτῃ κλπ. ἀδικήματα δι’ ἃ οὗτος ἐν συνεχείᾳ ἀπηλλάγη, τὸ ἄρθρον 177 τοῦ Ν. 1811)51 τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται διὰ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ ἐν λόγῳ Νομιάτρου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, ἀπαιτεῖ διὰ τὴν αὐτοδικαίαν ἔκπτωσιν καταδίκην δι’ ἀμετακλήτου ἀποφάσεως. Κατὰ συνέπειαν τὰ ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερόμενα περὶ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος καὶ περὶ ἐνδείξεων, οὐδεμίαν ἐπίδρασιν βάσει τοῦ ἄρθρου 177 δύνανται νὰ ἔχουν ἐπὶ τῆς καταστάσεως ἑνὸς ὑπαλλήλου. 2) Ἐπὶ τοῦ σημείου εἰς ὃ γίνεται μνεία περὶ καταδίκης τοῦ ἀνωτέρω ὑπαλλήλου εἰς διετῆ φυλάκισιν διὰ διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ποινὴ αὕτη ἐπεβλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50)1952 ἀποφάσεως τοῦ Πενταμελοῦς Ἐφετείου Πατρῶν μὲ διετῆ ἀναστολὴν ἐκτελέσεως, κατὰ τὴν διάρκειαν δὲ τῆς ἀναστολῆς, οὗτος δὲν ὑπέπεσεν εἰς ἕτερον ποινικὸν ἀδίκημα, δι’ ὃ κατὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, ἡ ἀνασταλεῖσα ποινή, θεωρεῖται, ὡς μὴ καταγνωσθεῖσα, ἀφιεμένων μετ’ αὐτῆς καὶ τῶν παρεπομένων συνεπειῶν ταύτης. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδὲ ἡ περίπτωσις αὕτη ἐμπίπτει εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 177 τοῦ Ν. 1811)51, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, οὐδὲ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ ἀδίκημα τῶν διαχειριστικῶν ἀνωμαλιῶν περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 18 τοῦ ὡς ἄνω Νόμου. 3) Κατὰ τὸ ἔτος 1960, ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου τούτου, κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ τριμελοῦς Ἐφετείου Ναυπλίου καταδίκης του εἰς ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν, ἠσκήθη πειθαρχικὴ ἀγωγὴ ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον τῷ ἐπέβαλε τὴν ποινὴν τῆς δυσμενοῦς μεταθέσεως εἰς τὸ Ὑγειον. Κέντρον Λακωνίας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, προκύπτει σαφῶς, ὅτι οὐδεμία παράλειψις ὀφειλομένης ἐνεργείας ἐγένετο ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, δυναμένη νὰ θεωρηθῇ ὡς εὐνοοῦσα τὸν ὑπάλληλον τοῦτον. Ἀντιθέτως ἐτηρήθησαν πιστῶς αἱ κείμεναι διατάξεις, ὡς ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῆς ὡς ἀνωτέρω ἀναφερθείσης πειθαρχικῆς διώξεως τούτου ἐνώπιον τοῦ πενταμελοῦς Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ὅπερ ἀποτελούμενον ὑπὸ ἀνωτάτων δημοσίων ὑπαλλήλων, κρῖνον βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων καὶ κατόπιν τῆς τηρήσεως τῆς νομίμου πειθαρχικῆς διαδικασίας ἐπέβαλεν εἰς τὸν ἐν λόγῳ ὑπάλληλον, τὴν κατὰ τὴν κρίσιν του ἐπιβαλλομένην ποινήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4021)2919)4.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωστοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1682 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν ἡμῖν ἐκθέσεων, κατόπιν ἐνεργηθέντων διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἐλέγχων εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Ναυπλίου, δὲν προέκυψαν εὐθῦναι κατὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Διὰ τὴν γενομένην δίκην εἰς Καλαμάταν, ἐζητήθησαν παρ’ ἡμῶν τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης, ἵνα ἐφ’ ὅσον ἐξ αὐτῶν προκύψουν εὐθῦναι καί τινων ἐκ τῶν διοικούντων σήμερον τὸ Ἵδρυμα, προβῶμεν εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4715)3592)15.3.63 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1758 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν ἡμῖν ἐκθέσεων, κατόπιν τῶν ἐνεργηθέντων διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἐλέγχων εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Ναυπλίου, δὲν προέκυψαν εὐθῦναι κατὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας, αἵτινες βαρύνουν ὑπαλλήλους, ἔχει ἤδη ἐπιληφθῆ ἡ Δικαιοσύνη, μετὰ δὲ τὸ πέρας τοῦ ἔργου αὐτῆς καὶ ἀναλόγως τῆς ἐκδοθησομένης ἀποφάσεως, θέλουσιν ἐπιβληθῆ αἱ ἀνάλογοι πειθαρχικαὶ κυρώσεις κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Διὰ τὴν γενομένην δίκην εἰς Καλαμάταν, ἐζητήθησαν παρ’ ἡμῶν τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης, ἵνα ἐφ’ ὅσον ἐξ αὐτῶν προκύψουν εὐθῦναι ἐπί τινων ἐκ τῶν διοικούντων σήμερον τὸ Ἵδρυμα, προβῶμεν εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Γιάννου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1766)15.3.63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Γιάννου καὶ Ν. Τσόχα περὶ τῶν ἀπειλουμένων ἐκ τῶν κατολισθήσεων τοῦ ἐδάφους οἰκισμῶν Μπαουσιοί, Ἀσπροχωρίου, Χρυσοβίτσα, Ἄριστος καὶ ἄλλων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ οἰκισμοὶ Μπαουσιοὶ καὶ Ἀσπροχωρίου καί τινες ἄλλοι οἰκισμοὶ τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, εὑρίσκονται ἐπὶ κατολισθαίνοντος ἐδάφους καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐπροτάθη ὑπὸ τοῦ Γεωλόγου καὶ Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν ἡ ἐγκατάλειψις τῆς σημερινῆς θέσεώς των καὶ ἀνοικοδόμησίς των εἰς ἑτέραν ἀσφαλῆ περιοχὴν τοῦ Νομοῦ, καθ’ ὅσον τοιαύτη θέσις δὲν ἀνευρέθη ἐντὸς τοῦ κοινοτικοῦ των χώρου. Ἐπειδὴ μεταστέγασις τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν λόγῳ οἰκισμῶν εἰς ἑτέραν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν ἐκμεταλλευομένων νῦν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν ἐκτάσεων, ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι τὸ στεγαστικὸν θέμα τῶν ὑπὸ μετακίνησιν ἐν λόγῳ οἰκογενειῶν δὲν εἶναι ἁπλοῦν, ἀλλὰ σύνθετον, ὡς στενώτατα συνδεδεμένον μὲ τὸ ὅλον χωροταξικὸν καὶ ἐποικιστικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Λόγῳ, ὅμως, τῆς κατεπειγούσης ἀνάγκης ἐπιλύσεως τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων, συνεκροτήσαμεν εἰδικὴν συντονιστικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀντιπροσώπων καὶ ἄλλων Ὑπουργείων, ἁρμοδίων καθ’ ὕλην, διὰ τὴν ἐπίλυσιν ἀναφυομένων ἐπὶ μέρους ζητημάτων, ἥτις ἐπελήφθη ἤδη τῆς μελέτης τοῦ θέματος τῶν κατολισθαινόντων τούτων οἰκισμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἰκισμοὺς Ἄριστος καὶ Χρυσοβίτσα, γνωρίζομεν ὅτι διὰ μὲν τὸν οἰκισμὸν Ἄριστος δὲν ἀνεφέρθησαν ἡμῖν ζημίαι ἐκ κατολισθήσεων, διὰ δὲ τὸν οἰκισμὸν Χρυσοβίτσα ἀνεφέρθησαν ζημίαι εἰς τὸν συνοικισμὸν Γιαννοῦλα καὶ ἐδόθη ἐντολὴ ἀφ’ ἑνὸς μὲν μεταβάσεως γεωλόγου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ συγκροτήσεως τῆς εἰδικῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασίν του καὶ ὑπόδειξιν τῆς ἐνδεδειγμένης λύσεως. Διὰ τὴν προσωρινὴν περίθαλψιν τῶν πληγέντων ἐκ κατολισθήσεως κατοίκων περιοχῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἰωαννίνων τὰ ἑξῆς: α) Ποσὸν 175.000 δραχ. β) 1.400 κλινοσκεπάσματα. γ) 3 τόννοι ἀλεύρου. δ) 700 χιλιόγραμμα ἐλαίου. ε) 700 χιλιόγραμμα ὀσπρίων, καὶ στ) 500 δέματα τροφίμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Τσαντούλα, Δ. Καρατζένη, Μ. Ξυλούρη, Ν. Ἀθανασίου, Σ. Ἀλλαμανῆ, Κ. Παληοῦ, Θ. Λυμπερίδη καὶ Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Τσαντούλα, Δ. Καρατζένη, Ν. Ἀθανασίου κλπ. περὶ τῶν λόγων δι’ οὓς δὲν ἐμονιμοποιήθησαν εἰσέτι οἱ πρὸ 8ετίας προσληφθέντες ὡς ἔκτακτοι ἢ ἡμερομίσθιοι ἐπόπται ἐξυγιάνσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Οἱ προσληφθέντες κατὰ καιροὺς ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμερομίσθιοι ἢ ἔκτακτοι ἐπόπται ἐξυγιάνσεως διὰ τὴν κάλυψιν διαφόρων ἐκτάκτων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, δὲν ἐμονιμοποιήθησαν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4193)61 διότι ὁ νόμος οὗτος δὲν προέβλεπε τὴν κατηγορίαν τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ μονιμοποίησις τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν. 4193)61 ἀποτελεῖ ἀντικείμενον νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4654)15.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1745 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἐν σχέσει μὲ τυχὸν παράβασιν ὑπὸ τοῦ 42ου ΚΤΕΛ Νομοῦ Σερρῶν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2025)16.3.63 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν κεκυρωμένῳ ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀρ. 14614)30.3.63 ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 14614. Σέρραι τῇ 30 Μαρτίου 1963 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ὁδὸς Νικηφόρου 15 Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2025)16.3.63 ὑμετέρας διαταγῆς δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1745 ἐρώτησις βουλευτῶν περὶ παραβάσεων ὑπὸ τοῦ 42ου ΚΤΕΛ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ εἰδικώτερον τῶν ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένων, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὸ 42ον ΚΤΕΛ ἐνετάχθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. 3990)59 ἐν συνόλῳ ἑξήκοντα ὀκτὼ (68) εἰσπράκτορες, ἐκ τῶν ὁποίων παρουσιάσθησαν καὶ ἀνέλαβον ὑπηρεσίαν οἱ πεντήκοντα δύο (52) σήμερον δὲ ὑπηρετοῦσιν ἐξ αὐτῶν μόνον οἱ τριάκοντα (30). Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ 42ου ΚΤΕΛ, πρὸ κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν του εἰς εἰσπράκτορας, προσέλαβε δι’ ἀποφάσεώς του τεσσαράκοντα ἑπτὰ (47) τοιούτους ἐκτὸς δὲ τῶν ἀνωτέρω προσλαμβάνονται ὡς ἔκτακτοι ἢ ἡμερομίσθιοι ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἑκάστοτε ἀναγκῶν, ὡς δὲ προκύπτει ἐκ τοῦ ἐλέγχου τῶν καταστάσεων πληρωμῆς τοῦ 42ου ΚΤΕΛ ὁ ἀριθμὸς τούτων ποικίλει κατὰ μῆνα. Εἰδικώτερον α) τὸν μῆνα Ἰανουάριον προσελήφθησαν τεσσαράκοντα (40) ἔκτακτοι εἰσπράκτορες, ἐκ τῶν 40 τούτων εἰργάσθησαν Κυριακὰς ἢ ἑορτὰς οἱ δέκα (10), β) τὸν μῆνα Φεβρουάριον προσελήφθησαν ὡς ἔκτακτοι τριάκοντα ἑπτὰ (37) εἰσπράκτορες, γ) τὸν μῆνα Μάρτιον ἐπίσης 37. Τὸ Δ.Σ. τοῦ 42ου ΚΤΕΛ δι’ ἀποφάσεώς του καθώρισεν ἕδρας ἐπαγγελματικῆς κατοικίας ἑκάστου εἰσπράκτορος, ἀναλόγως τῆς ἕδρας ἑκάστου λεωφορείου, ἤτοι ἕκαστος εἰσπράκτωρ ἔχει καὶ τὴν ἕδραν του εἰς τὴν ὁποίαν παραμένει δεδομένου δὲ ὅτι τὰ πλεῖστα τῶν λεωφορείων τῆς δυνάμεως τοῦ 42ου ΚΤΕΛ ἔχουν ἕδραν τὰ διάφορα χωρία τοῦ Νομοῦ, ἐκ τῶν ὁποίων ἀναχωροῦν καὶ ἐπιστρέφουν εἰς τὴν ἀφετηρίαν των πρὸς διανυκτέρευσιν πραγματοποιοῦντα κατὰ κανόνα μίαν (1) διαδρομὴν ἡμερησίως. Οὕτω λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς διαδρομῆς τὴν ὁποίαν ἐκτελεῖ τὸ λεωφορεῖον ἐπὶ μεγίστῃ ἀποστάσει 85 χιλ. ἐκτὸς τῆς Θεσσαλονίκης ἥτις ἀνέρχεται εἰς 95 χιλ. ἡ ἀπασχόλησις τοῦ εἰσπράκτορος δὲν ὑπερβαίνει τὸ 8ωρον ἡμερησίως. Οἱ εἰσπράκτορες ἀπασχολοῦνται μόνον εἰς τὸν καθαρισμὸν τοῦ δαπέδου, τῶν καθισμάτων καὶ ὑαλοπινάκων τῶν λεωφορείων. 2) Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐλέγχου τῶν καταστάσεων ἡ Διεύθυνσις τοῦ 42ου ΚΤΕΛ καταβάλλει ἁπάσας τὰς ὑπὸ τῶν κειμένων συλλογικῶν συμβάσεων προβλεπομένας ἀποζημιώσεις, ἤτοι πεντήκοντα ἑπτὰ δραχμὰς (57) κανονικοῦ ἡμερομισθίου, ὁσάκις δὲ ὑποχρεοῦται νὰ ἐκτελέσῃ ἔκτακτον δρομολόγιον καταβάλλει εἰς μὲν τὸ τακτικὸν προσωπικὸν τὸ 1)25 τοῦ μισθοῦ τῶν πλέον 75%, εἰς δὲ τὸ ἔκτακτον 75% εἰς τοὺς τυχὸν δὲ διανυκτερεύοντας εἰς ἕτερον τόπον ἐκτὸς τῆς ἐπαγγελματικῆς των κατοικίας καταβάλλεται ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις ἤτοι τὸ 1)25 τοῦ μισθοῦ των. 3) Ἐπίδομα οἰκογενειακῶν βαρῶν καταβάλλεται εἰς πάντας τοὺς δικαιουμένους εἴτε εἰσπράκτορες εἶναι, εἴτε ἕτεροι ὑπάλληλοι. 4) Ἡ πολυετία δὲν χορηγεῖται, δεδομένου ὅτι ἀπὸ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὸ 42ον ΚΤΕΛ δὲν παρῆλθε τριετία. Ἐπὶ τῶν ἰσχυρισμῶν των ὅτι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπασχολοῦνται ὡς εἰσπράκτορες καὶ ὡς ἐκ τούτου δικαιοῦνται ἐπιδόματος πολυετίας, ὑπόχρεοι πρὸς τοῦτο τυγχάνουσιν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν λεωφορείων εἰς οὓς μέχρι τῆς ἐντάξεώς των ἀπησχολοῦντο καὶ προσελαμβάνοντο ὑπ’ αὐτῶν.

Ὁ Νομάρχης

Β. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ματζαπετάκη, Μ. Ξυλούρη καὶ Ε. Λουλακάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5459)29.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1842 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ματζαπετάκη, Μ. Ξυλούρη καὶ Ε. Λουλακάκη ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν καταλήψεως τῶν πεζοδρομίων Δήμου Ἡρακλείου Κρήτης πρὸς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας τῶν πεζῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ἐγένοντο συστάσεις πρὸς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Ἡρακλείου διὰ τοῦ συναποστελλομένου ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 126940)30.3.1963 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Δ)ΝΣΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 126940)1963 Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963 Πρὸς Τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Ἡρακλείου Ἡράκλειον–Κρήτης Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1916)18.3.1963 ὑπομνήματος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνιῶν Ἡρακλείου. Α. Κατόπιν τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1916)18.3.1963 ὑπομνήματος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος ἐκ τῆς ἀπαγορεύσεως καταλήψεως τῶν πεζοδρομίων πρὸς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας τῶν πεζῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Βεβαίως ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος Ὁδικῆς Κυκλοφορίας ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ ἀσφαλεστέραν τὴν κυκλοφορίαν ἐπὶ τῶν ὁδῶν καὶ νὰ περιορίσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐντεῦθεν θυμάτων. 2) Πᾶν μέτρον ἀποβλέπον εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ ἔχει προτεραιότητα ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων προϋποθέσεων καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα γνώμη. 3) Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ὑπομνήματος, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν πεζοδρομίων κατὰ τρόπον καθολικὸν δημιουργεῖ θέμα τοιαύτης ἐκτάσεως ὀξύτητος, πρέπει νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὥστε, τηρουμένων τῶν ἀναγκαίων μέτρων ἀσφαλείας, νὰ μὴ διαταραχθῇ κατὰ τρόπον ὁλοκληρωτικὸν τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς, καίτοι κρίνεται τοῦτο ἀπαράδεκτον, παρὰ μόνον ὅπου αἱ συνθῆκαι ἀσφαλείας τῆς κυκλοφορίας ἐπιβάλλουσι τοῦτο. 4) Πρὸς τοῦτο ἐφιστᾶται ὅπως ληφθῶσι τὰ κάτωθι κατὰ σειρὰν μέτρα, ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. α) Περιορισμοὶ εἰς τὴν κυκλοφορίαν τῶν ὀχημάτων, ἢ ὡρισμένης κατηγορίας ὀχημάτων, ἐπὶ ὁδῶν τινων κατὰ τὴν αἰχμὴν τῆς κυκλοφορίας τῶν πεζῶν, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Κώδικος. β) Περιορισμοὶ εἰς τὰ ὅρια ταχύτητος, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Κώδικος. γ) Ἐκκαθάρισις τῶν πεζοδρομίων ἢ περιορισμὸς τῆς χρήσεως αὐτῶν κατὰ περίπτωσιν εἰς τὰ νευραλγικὰ σημεῖα κυκλοφορίας (ἐγγὺς διασταυρώσεων, κόμβων κλπ.) ὅπου τοῦτο ἐπιβάλλεται ἐκ τῆς ἀνάγκης πρὸς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας καὶ τηρήσεως τῶν ἀναγκαίων ὅρων ἀσφαλείας. Β. Ἐνεργοῦντες συμφώνως ὡς ἀνωτέρω, πιστεύομεν ὅτι θὰ παρακαμφθῇ τὸ ἀναφερθὲν πρόβλημα, περὶ οὗ τὸ ὡς ἄνω ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Ἡρακλείου, χωρὶς νὰ ἀγνοηθῶσιν αἱ στοιχειώδεις ἀπαιτήσεις ἀσφαλείας τῆς κυκλοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5216)26.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1829 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων: Α) Τὰ πλεονάσματα τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ΣΕΚ, τόσον τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ προσωπικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ τοιούτου τῶν συνταξιούχων κατατίθενται εἰς τὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος οἰκεῖον τοκοφόρον λογαριασμόν. Ὁ λογαριασμὸς οὗτος διὰ τὰς χρήσεις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 μέχρι τοῦ 1961 ἀπέφερεν ἐν συνόλῳ τόκους ἀνερχομένους εἰς δραχμὰς 574.960, ἐξ ὧν, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας, εἰς τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν συνταξιούχων ἀναλογεῖ ποσὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὰς 200.000 δραχμὰς ἐν συνόλῳ. Τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν φέρεται εἰς ἰδιαίτερον λογαριασμὸν ὑπὸ τῆς λογιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου, καθ’ ὅσον ὑπερκαλύπτεται ὑπὸ τῶν δαπανῶν προμηθείας ἀκτινογραφικῶν φίλμς, ἀντιδραστηρίων, ὑλικῶν μικροβιολογικῶν ἐργαστηρίων καὶ συντήρησιν μηχανημάτων, καὶ ἐν γένει ἐξοπλισμοῦ τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἰατρείων, αἵτινες ἀφοροῦν τόσον τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ, ὅσον καὶ τοὺς συνταξιούχους ἠσφαλισμένους καὶ βαρύνουν καθ’ ὁλοκληρίαν τὸν λογαριασμὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων, καθ’ ὅσον εἶναι λίαν δυσχερὴς ὁ διαχωρισμὸς τῶν δαπανῶν τούτων κατὰ λογαριασμόν. Εἰς περίπτωσιν διαχωρισμοῦ τῶν ὡς ἄνω δαπανῶν ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων θὰ ἀνήρχετο εἰς ποσὸν διπλάσιον τοὐλάχιστον τῶν ὡς ἄνω τόκων. Β) Ἐπιβαρύνσεις τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων: α) Δαπάναι διάφοροι: Πρόκειται περὶ δαπανῶν εἰδικῆς περιθάλψεως, ἀντιπροσωπευούσης τὰς κάτωθι παροχάς: Φακοί, ἠλεκτροκαρδιογραφήματα, ὀδοντιατρικὴ περίθαλψις, μαλαξοθεραπεία, κηλεπίδεσμοι, διαθερμίαι, ἀκτινοβολίαι, μεταβολισμοί, ὑπνοθεραπεῖαι, εἰδικαὶ θεραπεῖαι. (Γυναικολογικά, παθολογικά, χειρουργικά, ὀφθαλμολογικὰ κ.λ.π.). Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρεται ἡ ἀνάλυσις τοῦ ἀντιστοίχου ποσοῦ τοῦ ἔτους 1960 ἐκ δραχμῶν 166. 661,29.

β) Γενικὰ ἔξοδα: Ὑπὸ τῶν ὑφισταμένων διατάξεων ναὶ μὲν δὲν προβλέπεται ρητῶς ἐπιβάρυνσις τοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων μὲ γενικὰ ἔξοδα διοικήσεως, οὐδαμοῦ ὅμως ὑφίσταται διάταξις καθορίζουσα ὅτι τὰ ἔξοδα ταῦτα βαρύνουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸν λογαριασμὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς πᾶσαν λογικὴν ἔννοιαν. Ἀντιθέτως, ἐκρίθη δικαία καὶ λογικὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ λογαριασμοῦ τῶν συνταξιούχων ἔναντι τῶν γενικῶν ἐξόδων μὲ δαπάνην ἀνάλογον πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἡ ἀναλογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένοι καὶ μέλη οἰκογενειῶν αὐτῶν, περίπου 26.000. Συνταξιοῦχοι καὶ μέλη οἰκογενειῶν αὐτῶν, περίπου 12.000. Κατὰ τὰ ἀνωτέρω, θὰ ἔπρεπεν οἱ μὲν ἐν ἐνεργείᾳ νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ 67,5% τῶν γενικῶν ἐξόδων Διοικήσεως, οἱ δὲ συνταξιοῦχοι μὲ 32,5%. Ἀντὶ τούτου, ἐπιβαρύνονται μὲ 30%, ὅπερ μειοῦται εἰς 18% περίπου, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὸ σύνολον δαπανῶν Διοικήσεως, ἐφ’ ὧν ὑπολογίζεται ἡ κατὰ 30% ἐπιβάρυνσις τῶν συνταξιούχων δὲν ὑπολογίζονται αἱ κάτωθι δαπάναι Διοικήσεως, συμποσούμενοι εἰς δραχ. 1.000.000 περίπου ἐτησίως: Ἀποζημίωσις Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Ἐξελεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς, Νομικοῦ Συμβούλου, Ἀκτινολόγων καὶ Μικροβιολόγων Ἰατρῶν, δῶρον ἑορτῶν, συμπληρωματικῶν ὡρῶν καὶ ἐξόδων κινήσεως προσωπικοῦ. Ἄλλωστε εἶναι αὐταπόδεικτον, ὅτι τὸ Ταμεῖον ὑποβάλλεται εἰς δαπάνας ἀντιμετωπίσεως ηὐξημένου κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἔργου διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν συνταξιούχων. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρεται, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῶν γενικῶν ἐξόδων προσέφυγον οὗτοι εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὰ Πολιτικὰ Δικαστήρια καὶ τὴν μὲν προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπέσυρον πρὸ τῆς ἐκδικάσεώς της, τὴν δὲ τοιαύτην πρὸς τὰ Πολιτικὰ Δικαστήρια ἀπώλεσαν ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14202)62 ἀπορριπτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν. γ) Συμμετοχὴ συνταξιούχων εἰς δαπάνας λειτουργίας παιδικῶν ἐξοχῶν. Ἐκτὸς τῶν τέκνων τῶν ἐν ἐνεργείᾳ μετόχων συμμετέχουν εἰς τὰς Παιδικὰς Κατασκηνώσεις τοῦ Ταμείου καὶ τέκνα τῶν συνταξιούχων κατὰ ποσοστὸν 10% περίπου ἐτησίως, μὲ ὅπερ ποσοστὸν ἐπὶ τῶν σχετικῶν δαπανῶν χρεοῦται ὁ λογαριασμὸς τῶν συνταξιούχων. Οὕτω ἐπὶ συνόλου 1.000 κατασκηνωτῶν ἐτησίως, μετέσχον εἰς τὰς κατασκηνώσεις:

Κατὰ τὰ αὐτὰ ἔτη, αἱ δαπάναι ἔχουν ὡς ἀκολούθως:

Γ) Δαπάναι ἐνέσεων. Αἱ οἴκοι ἐκτελούμεναι ἐνέσεις ἀνέρχονται εἰς 300.000 ἐτησίως περίπου, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ λογιστηρίου τοῦ Ταμείου, ὁπότε διὰ τὴν ὑπὸ κρίσιν περίοδον τοὐτέστιν 1956–61, ἐπὶ συνολικῆς δαπάνης δραχ. 1.312.020 διαιρουμένης διὰ τοῦ 180.000 (ἀριθμὸς ἐνέσεων 30.000Χ6), προκύπτει κόστος ἑκάστης ἐνέσεως δραχ. 7,30 κατὰ μέσον ὅρον καὶ ἀνώτατον ὅριον. Πλέον τῶν ὡς ἄνω ἐνέσεων, ἐκτελοῦνται τοιαῦται καὶ εἰς τὰ ἰατρεῖα τοῦ Ταμείου, αἵτινες δὲν χρεοῦνται ἰδιαιτέρως ὡς δαπάναι ἐνέσεων καὶ δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς συνταξιούχων διὰ τοιούτων δαπανῶν. Κατὰ ταῦτα, οὐδὲ τὸ σύνολον τῶν ἐνεργουμένων οἴκοι ἐπὶ πληρωμῇ ἐνέσεων ἀνέρχεται εἰς τὸν ἀναφερόμενον ἀριθμόν, οὐδὲ τὸ κόστος ἑκάστης ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 19.20 ἀλλ’ εἰς δραχμὰς 7.30. Δ) Λοιπαὶ αἰτιάσεις. Οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπάλληλοι ἀποστερούμενοι λόγῳ ἀσθενείας τοῦ ἡμερομισθίου αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου λαμβάνουν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας μέρος αὐτοῦ, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν τοῦ Ταμείου καὶ τὰς γενικὰς ἀσφαλιστικὰς διατάξεις, ὑπὸ μορφὴν ἐπιδόματος ἀσθενείας. Τοιοῦτον θέμα δὲν ὑφίσταται διὰ τοὺς συνταξιούχους, οἵτινες εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν λαμβάνουν ἀκεραίαν τὴν σύνταξίν των. Ἡ δαπάνη ἄλλωστε ἐξ ἐπιδόματος ἀσθενείας δὲν βαρύνει τὸν λογαριασμὸν τῶν συνταξιούχων. Ε) Ἔλεγχος διαχειρίσεως. Ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας καὶ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τῶν συνταξιούχων ἐνεργεῖται κατὰ νόμον ἔλεγχος ἑκάστης διαχειρίσεως παρ’ ἐπιτροπῆς ἀπαρτιζομένης ἐξ ἀντιπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν, Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ Δικτύου καὶ τῶν ἐργαζομένων. Ἐπίσης, ἐνεργεῖται προληπτικὸς ἔλεγχος ἐπὶ ἑκάστης δαπάνης παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. II. Αἰτήματα. α) Ἔλεγχος διαχειρίσεως. Παραπέμπομεν εἰς τὴν παράγρ. 1 ἐδάφ. εʹ, ὡς ἀνωτέρω ἀπάντησίν μας. β) Μείωσις εἰσφορῶν ἢ καὶ κατάργησις τῆς συμμετοχῆς εἰς δαπάνην φαρμάκων κατὰ 20% μὲ ἀντίστοιχον ἐπαύξησιν ἢ ἐπέκτασιν τῶν παροχῶν εἶναι αὐτονόητον, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι νοητή, ἔστω καὶ ἐὰν ὑφίσταται τὸ συνολικὸν πλεόνασμα τοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων μέχρι 31.12.1961 ἐκ δραχ. 1.160.000, διότι ἀσφαλῶς ὁ λογαριασμὸς θὰ καταστῇ ἐλλειμματικός. γ) Ἡ συγχώνευσις τῶν λογαριασμῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων μετὰ τῶν εἰδικῶν λογαριασμῶν τῶν συνταξιούχων προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν.Δ. 4246) 62, βάσει τοῦ ὁποίου καὶ προχωρεῖ ἡ σχετικὴ ἐργασία. δ) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῶν συνταξιούχων ἐν τῷ Διοικητικῷ Συμβουλίῳ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας προβλεπόμενον δυνητικῶς ὑπὸ τοῦ ἄρθρ. 9 τοῦ Ν.Δ. 1648)51 ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου πρὸ πολλοῦ ἔχει ἀπασχοληθῆ καὶ ἀπασχολεῖται νῦν ἐν ὄψει τῆς, ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν.Δ. 4246)62% «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων τῆς χώρας», θεσπιζομένης συγχωνεύσεως καὶ τῶν Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ ΣΕΚ–ΣΠΑΠ, ὡς καὶ τῶν εἰδικῶν λογαριασμῶν τῶν συνταξιούχων καὶ θέλει διατυπώσει τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις εἰς τὸ ἐκδοθησόμενον Β. Διάταγμα. ε) Ἡ σύνθεσις τῆς Ἐξελεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς καθορίζεται βάσει τῶν ἰσχυουσῶν καταστατικῶν διατάξεων τοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4856)19.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1772 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ προσθήκη ἢ κατάργησις κλιναμαξῶν εἰς τὰς διεθνεῖς ἁμαξοστοιχίας ἀποφασίζεται ὑπὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Διασκέψεως Δρομολογίων, εἰς ἣν μετέχουν τὰ ἐνδιαφερόμενα Σιδηροδρομικὰ Δίκτυα καὶ ἧς αἱ ἀποφάσεις εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὰ Δίκτυα ταῦτα καὶ τὴν Ἑταιρείαν Κλιναμαξῶν. 2) Ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς Μαΐου ἡ Ἑταιρεία Κλιναμαξῶν παραιτεῖται τοῦ παραχωρηθέντος αὐτῇ ἀποκλειστικοῦ δικαιώματος ἐκμεταλλεύσεως τῶν πάσης φύσεως ὑπηρεσιῶν ἑστιάσεως ἐπὶ τοῦ δικτύου τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ ἀπαλλάσσεται τῶν ἀντιστοίχων ὑποχρεώσεών της, λόγῳ τοῦ σημαντικοῦ ἐλλείμματος, ὅπερ καταλείπει ἡ ἐκμετάλλευσις αὕτη. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτου, τὸ εἰς τὰς ὑπηρεσίας ταύτας ὑπηρετοῦν προσωπικὸν θ’ ἀπολυθῇ, ἀποζημιούμενον ἢ συνταξιοδοτούμενον, συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. 3) Ἡ σύμβασις μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν ὑπεγράφη τὴν 30ὴν Νοεμβρίου 1950 καὶ ἐκυρώθη ὑπὸ τοῦ νόμου 2133 τῆς 24.5.1952. Διὰ τῆς συμβάσεως ταύτης ἐξεχωρεῖτο εἰς τὴν εἰρημένην ἑταιρείαν τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑπηρεσιῶν ἑστιάσεως καὶ κατακλίσεως ἐπὶ τοῦ δικτύου τῶν Σ.Ε.Κ. 4) Δὲν ὑφίσταται ζήτημα καταβολῆς εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀποζημιώσεως διὰ προσθήκην ἢ κατάργησιν ὀχήματος αὐτῆς εἰς τὰς ἁμαξοστοιχίας. 5) Ἡ Ἑταιρεία θεωρεῖ ἀσύμφορον τὴν σύμβασιν μόνον ὡς πρὸς τὸν κλάδον ἑστιάσεως, οὐχὶ δὲ καὶ τὸν κλάδον κατακλίσεως, δι’ ὅ καὶ ἐζήτησε τὴν ἀπαλλαγήν της ἀπὸ τοῦ πρώτου κλάδου. Τὸ Ὑπουργεῖον φρονεῖ, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι ἑστιάσεως τῆς Ἑταιρείας εἶναι παθητικαὶ λόγῳ τῆς πολυετοῦς ὀργανώσεώς των (ἕλξις ὀχημάτων– ἑστιατορίων, πολυδάπανον προσωπικόν, παροχὴ πλήρους γεύματος κλπ.) καὶ ὅτι δύναται νὰ ὑποκατασταθῶσιν ὑπὸ λιτοτέρων καὶ ἀνταποκρινομένων καλύτερον εἰς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ἕλληνος ταξιδιώτου, δι’ ὅ καὶ ἀπεδέχθη τὸ ἐν προκειμένῳ αἴτημα τῆς Ἑταιρείας. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θεωρεῖ σκόπιμον τὴν ὁλοκληρωτικὴν καταγγελίαν τῆς συμβάσεως, διότι ὑπὸ τὰ σημερινὰ δεδομένα, δὲν ὑφίστανται δυνατότητες ὑποκαταστάσεως τῶν ὑπηρεσιῶν κατακλίσεως τῆς Ἑταιρείας δι’ ἄλλων τοιούτων. 6) Τὰ γραφεῖα ΚΟΥΚ ἐκδόσεως εἰσιτηρίων, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἐν λόγῳ σύμβασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6092)10.4.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1949 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαδρομὴν τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ὁμονοίας– Μαρασλείου, ἥτις ἀπὸ τοῦ τέρματος Πατριάρχου Ἰωακεὶμ παύει νὰ γίνεται ἐπὶ μιᾶς ὁδοῦ, χωριζομένη διὰ τὴν ἄνοδον καὶ κάθοδον μέχρι τῆς ὁδοῦ Ἀναπήρων Πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ διαδρομὴ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχει καθορισθῆ ὡς ἀνωτέρω, ἀκριβῶς διότι εἶναι στενοὶ οἱ δρόμοι καὶ δέον νὰ ὑπάρχῃ μοναδικὴ κατεύθυνσις διὰ τὰ λεωφορεῖα. Μεταβολὴ τῆς διαδρομῆς δὲν εἶναι δυνατή, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι ὁδοί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6325)19.4.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1972 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἐπάνδρωσις τοῦ Ταχ. Γραφείου Πετρίλου Καρδίτσης δὲν εἶναι δυνατή, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἐλλείψει προσωπικοῦ, ἐξ ἧς αἰτίας πλεῖστα ὅσα Ταχ. Γραφεῖα στεροῦνται προϊσταμένου. Ἡ τοποθέτησις ὑπαλλήλου Αʹ Κατηγορίας, παρὰ τῷ ὡς ἄνω Ταχ. Γραφείῳ, θὰ ἀντιμετωπισθῇ μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισιν τοῦ καταρτισθέντος σχεδίου νόμου, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ αὔξησις τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως τοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6319)4839)19.4.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1966 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 4193)1961 ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, τοῦ ἀπασχολουμένου εἰς ἐργασίας σχετιζομένας ἀμέσως μὲ τὴν ἄσκησιν διοικητικῆς λειτουργίας. β) Κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. ἐξεδόθη διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Κλάδος Στρατοῦ Ξηρᾶς, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 544)1962 Β. Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. 133), ὅπερ προσέθεσεν εἰς τὰς κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις προβλεπομένας θέσεις μονίμου προσωπικοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. τὰς ἐν αὐτῷ λεπτομερῶς ὁριζομένας. Εἰς τὰς προστιθεμένας δι’ αὐτοῦ θέσεις δὲν περιλαμβάνονται τοιαῦται νοσοκόμων, μαγείρων, κουρέων, ραπτῶν κλπ. καὶ τοῦτο διότι αἱ ἐργασίαι τούτων δὲν σχετίζονται ἀμέσως μὲ τὴν ἄσκησιν διοικητικῆς λειτουργίας. Ἑπομένως, κατὰ νόμον, δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ μονιμοποίησις τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5498)4166)30.3.63 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1858 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Λ. Κύρκου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Διὰ τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας αὐτοκτονίας ἓξ (6) ὁπλιτῶν διετάχθησαν ἔνορκοι προανακρίσεις, ἐκ τῶν πορισμάτων τῶν ὁποίων προκύπτει ὅτι αὗται ὀφείλονται εἰς λόγους προσωπικοὺς καὶ τελείως ξένους πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν. β) Δυστυχῶς καὶ εἰς ἄλλας χρονικὰς περιόδους καὶ διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας ἔχει σημειωθῆ ἀριθμὸς αὐτοκτονιῶν εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ὡς ἐνδεικτικῶς ἀναφέρεται κατωτέρω: Εἴκοσι πέντε (25) κατὰ τὸ 1951, 23 κατὰ τὸ 1952, 15 κατὰ τὸ 1953, 15 κατὰ τὸ διάστημα 29.10.59)29.10.62 καὶ αἵτινες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προληφθῶσι καθ’ ὅσον τὰ αὐτοχειριαζόμενα ἄτομα δὲν ἐξωτερικεύουν τοὺς ἐκ τῶν ὑστέρων ἐξηκριβωμένους λόγους αὐτοκτονίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6135)4690)11.4.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ τοῦ θέματος διαθέσεως ἀξιωματικῶν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 192)2)Υ.499)15.2.63 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 159)8. 2.63 ἐρωτήσεως καὶ αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς τοὺς ἀνωτέρω οὐδὲν ἐπίδομα καταβάλλεται πέραν τῶν ἀποδοχῶν των. β) Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀνακαλουμένους εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐφέδρους ἐκ μονίμων ἀξιωματικοὺς γνωρίζεται ὅτι πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν ἢ δι’ εἰδικοὺς ἑτέρους λόγους καὶ ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἀνακαλεῖται καὶ ὑπηρετεῖ ἤδη ἀριθμός τις ἐκ τούτων (τὸ πόσοι δὲν δύναται νὰ ἀνακοινωθῇ) μὲ κριτήρια τὴν ἐπαγγελματικὴν κατάρτισιν καὶ εἰδικὰς γνώσεις καὶ οἵτινες ἀπολύονται εὐθὺς ὡς ἐκλείψουν οἱ λόγοι οὗτοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5031)3881)21.3.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1797 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς ἃς περιπτώσεις ἡ προαγωγὴ τῶν ὑπαξιωματικῶν ἐνεργεῖται κατόπιν καὶ βάσει διαγωνισμοῦ, οἱ ἐπιτυγχάνοντες διατηροῦν μεταξύ των τὴν ἣν εἶχον πρὸ τοῦ διαγωνισμοῦ σειράν. 2. Οἱ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προαγόμενοι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ φοιτῶσιν ὑποχρεωτικῶς εἰς τὸ τμῆμα ἐκπαιδεύσεως ἀξιωματικῶν τῆς Σχολῆς τοῦ οἰκείου Ὅπλου, Σώματος ἢ Ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον οὕτως εἰπεῖν ἀποτελεῖ ἀφετηρίαν διὰ τὴν νέαν σταδιοδρομίαν, ὡς ἀξιωματικῶν πλέον, τῶν ἐπιτυχόντων ὑπαξιωματικῶν, ὁπότε ὀρθῶς ὁ ἰσχύων νόμος 4105)60 ὁρίζει ὡς σειρὰν τῶν ἐξερχομένων τῆς ὡς ἄνω Σχολῆς, τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐξόδου ἐκ τῆς Σχολῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5462)4096)29.3.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1845 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, περὶ παροχῆς στρατολογικῶν διευκολύνσεων εἰς τοὺς σπουδαστὰς ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐγένετο σχετικὴ ἀνακοίνωσις εἰς τὸν Τύπον, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5456)4090)29.3.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1839 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 602)1962 Β. Δ)τος εἰς τοὺς Ναυάρχους χορηγεῖται ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς (ἐξαντλήσεως τῆς Ἱεραρχίας) 10% καὶ 20% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ τούτων μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἀπὸ Α.Ν. 1502)50 ὡς ἐτροποποιήθη, προβλεπομένου χρόνου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. β) Ὡσαύτως δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2015)1952 νόμου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 602)1962 Β. Δ)τος εἰς τοὺς Πλοιάρχους τοὺς ἐξαντλοῦντας τὴν Ἱεραρχίαν των χορηγεῖται, ἀντὶ ἐπιδόματος ἐξαντλήσεως ἱεραρχίας 10% καὶ 20%, ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς ἴσον μὲ τὴν διαφορὰν τοῦ μισθοῦ τοῦ ἑπομένου καὶ μεθεπομένου βαθμοῦ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Β. Δ)τος χρόνου τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτερον τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἐπιδόματος. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τοὺς ἐξελισσομένους (μὴ ἐξαντλοῦντας ἱεραρχίαν) πλοιάρχους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. 1) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3496)4164)30.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1856 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς καὶ διὰ τοῦ Τύπου ἀνεκοινώθη, συνεδυάσθη ἡ μεταφορὰ καλλιτεχνικοῦ συγκροτήματος, κατόπιν αἰτήσεως τῆς διλοχίας ΤΕΑ Λήμνου μὲ τὴν μεταφορὰν ἐκεῖσε καὶ ἐκεῖθεν ἀεροπορικοῦ ὑλικοῦ. 2) Οὐδεμία ἐπὶ πλέον δαπάνη προέκυψεν ἐκ τῆς ἐπιβιβάσεως ἐπὶ τοῦ ἀεροσκάφους καὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5464)4098)29.3.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1847 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, περὶ ζητημάτων τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ζʹ Ψηφίσματος ἐξεδόθησαν τὰ κάτωθι νομοθετήματα: α) Ὁ Ν. 840)58 «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμάχους Στρατοὺς καὶ τὰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν (ΕΟΕΑ) ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης» (287) 1948 Φ.Ε.Κ., τεῦχος Αʹ). β) Ὁ Α.Ν. 971)49 «περὶ ἀπονομῆς Ἠθικῶν Ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» ὅστις ἐκυρώθη καὶ ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 1104)49 (226)1949 Φ.Ε.Κ., τεῦχος Αʹ). γ) Ὁ Α.Ν. 2855)1951 «περὶ συνταξιοδοτήσεων τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν, τῶν παθόντων εἰς μάχην κατὰ τοῦ ἐχθροῦ» (183)1951 Φ.Ε.Κ., τεῦχος Αʹ). δ) Ν.Δ. 4185)61 (ἄρθρον 1ον). 2) Διὰ τῶν ἀνωτέρω νομοθετημάτων προβλέπονται ὑπὲρ τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τὰ κάτωθι εὐεργετήματα: α) Ἀναγνωρίζεται ὡς χρόνος στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας καὶ προσμετρᾶται εἰς τὰς ὑπὸ τῆς ἰσχυούσης στρατολογικῆς νομοθεσίας ἐπιβαλλομένας ὑποχρεώσεις, ὁ χρόνος ὑπηρεσίας εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας (ἄρθρον 2 παρ. 1 τοῦ Ν. 840)48). β) Ἀνεγνωρίσθησαν Ὀργανώσεις Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ὡς καὶ οἱ Ἀρχηγοί, Ὁπλαρχηγοὶ καὶ μέλη τούτων (ἄρθρα 1 ἕως 8 τοῦ Α.Ν. 971)49 ὡς οὗτος νῦν ἰσχύει). γ) Ἀνεγνωρίσθη ὡς Ἐθνικὸς ἀγὼν καὶ συνέχισις τοῦ πολέμου 1940–41 ὁ ἀγὼν τῶν κατὰ τὴν περίοδον 1941–45

δρασασῶν ὀργανώσεων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως (ἄρθρον 9,

Α.Ν. 971)49).

δ) Θεωρεῖται ὡς στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ζώνης ἐπαφῆς ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀγωνιστῶν τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὰς Ὀργανώσεις Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως (ἄρθρον 9 Α.Ν. 971)49). ε) Ἀνεγνωρίσθησαν τὰ ἀπονεμηθέντα μετάλλια (Χρυσοῦν Ἀριστεῖον Ἀνδρείας–Ἀργυροῦν Ἀριστεῖον Ἀνδρείας — Πολεμικὸς Σταυρὸς–Μετάλλιον Ἐξαιρέτων Πράξεων) ὁμοίως δὲ ἀπενεμήθη ἀναμνηστικὸν μετάλλιον μετὰ διπλώματος (ἄρθρον 10 Α.Ν. 971)49). στ) Ἐδικαιώθησαν πολεμικῆς συντάξεως οἱ παθόντες ἢ θανόντες ἐν μάχῃ κατὰ κατακτητῶν καὶ οἵτινες ἦσαν μέλη ἀνεγνωρισμένων Ἐθνικῶν Ὀργανώσεων (Α.Ν. 1855)51 ἄρθρον μόνον). ζ) Τὰ ἔνοπλα μέλη τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 1836)51 «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ προστασίας ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ καὶ λαβόντων μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν» (Ν. Δ. 4185)1961, ἄρθρον 1, παρ. 2).

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

§43Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διότι ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 3ης Ἀπριλίου τὰ ὁποῖα ἐκυκλοφόρησαν προχθές, προκύπτει ἕνα προσωπικὸν θέμα δι’ ἐμὲ ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Κύρκου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ν’ ἀναπτύξητε προηγουμένως ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§45Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Κύρκος, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 3ης Ἀπριλίου, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀλλὰ μὲ μεγάλην ἀνησυχίαν ἤκουσεν ἡ ἀριστερὰ τὴν σημερινὴν παρέμβασιν τοῦ βουλευτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε.... ἡ ὁποία ἦτο μία κραυγὴ μίσους». Εἶναι πολλαπλὸν τὸ προσωπικὸν θέμα διότι περαιτέρω ἐπίσης λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀπὸ αὐτὴν ὅμως τὴν ἀπυρόβλητον θέσιν μὴ κάμετε τοὺς λεονταρῆδες». Εἶπεν, δηλαδή, ὅτι ἐγὼ λέγω ὅ,τι θέλω, διότι τὸ βῆμα εἶναι ἀπυρόβλητον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὸ δεύτερον αὐτὸ θέμα, ἐπενέβη τὸ Προεδρεῖον καὶ παρετήρησεν, ὅτι τὸ βῆμα εἶναι ἀπυρόβλητον δι’ ὅλους τοὺς κυρίους βουλευτάς.

§47Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Ἐπίσης, ὁ κ. Κύρκος, εἶπεν τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει). Καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς διακοπῆς καὶ ἐκ τοῦ ἰσχυρισμοῦ τοῦ κ. Κύρκου ὅτι ἡ ἔκθεσις ἀπόψεων ἐπὶ τῶν κομμουνιστικῶν ἐνεργειῶν συνιστᾷ πολιτικὴν ἀνανδρείαν, δημιουργεῖται προσωπικὸν δι’ ἐμὲ ζήτημα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ παρεκάλουν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως νὰ μὴ ἐπιμείνετε νὰ γίνῃ σήμερον συζήτησις ἀλλὰ εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν.

§49Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα; Κατ’ ἐμὲ ὑπάρχει. Ἄλλο θέμα εἶναι ἂν θὰ πρέπει ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἐφ’ ὅσον δεχθῆτε ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα, ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ, διότι δέχεσθε νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν.

§51Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος νομίζει, ὅτι ὑφίσταται προσωπικὸν θέμα, νὰ διευκολυνθῇ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον νὰ τὸ θέσῃ ὥστε, ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἔχῃ καὶ τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μείνωμεν σύμφωνοι ὅτι ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ εἰς ἄλλην ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§53Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Τί σχέσιν ἔχει τὸ προσωπικὸν ζήτημα μὲ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ὥστε ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ νὰ γίνῃ εἰς ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου; Αὐτὸ εἶναι μία προσπάθεια παρεμποδίσεως ἀσκήσεως τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τούμπα, εἴδατε ὅτι παρεκάλεσα τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις διὰ νὰ γίνῃ ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Εἶπον νὰ γίνῃ εἰς ἄλλην ἡμέραν, διότι ἐὰν ἐγένετο σήμερον, θὰ ἐματαιοῦτο ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος.

§55Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὰ ἐλέχθησαν εἰς ἡμέραν Νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ πρέπει καὶ πάλιν εἰς ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου θὰ ἠδύνατο τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐκτιμήσῃ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παγίας τακτικῆς τοῦ Σώματος, ὅτι δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα, διότι δὲν χαρακτηρίζεται τὸ πρόσωπον ὡς ἄνανδρον, ἀλλὰ μία συγκεκριμένη ἐνέργεια. Καὶ αὐτὸ ἐγένετο δεκτὸν ὅτι δὲν συνιστᾷ προσωπικὸν ζήτημα. Ἀνεξαρτήτως ὅμως οὐσίας, ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην ὅτι ὑπάρχει ἐνδεχομένως προσωπικὸν ζήτημα. Δὲν θέλω νὰ φθάσω εἰς τὴν ἀκραίαν διατύπωσιν ὅτι ἐπειδὴ ὡμίλησε τὴν ἰδίαν ἑσπέραν, ὁ ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας συνάδελφος θὰ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὅτι θέλομεν μίαν ἀπάντησιν καὶ νὰ μὴ ἀπουσίαζε. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀκραία διατύπωσις. Λέγει ὅτι ἀπουσίαζεν. Οὐδαμόθεν προκύπτει. Τὸ δεχόμεθα, ὡς ἀληθές, καίτοι δὲν προκύπτει οὐδαμόθεν. Καὶ διανέμονται τὰ πρακτικά, κυρωθέντα εὐθύνῃ τοῦ Προεδρείου πρὸ ὡρῶν 48 ἢ 50 ἀπὸ τῆς ὥρας αὐτῆς. Τὸ προσωπικὸν ζήτημα τίθεται ἀμέσως. Ἂν ἀρχίσωμεν νὰ ἀναδιφῶμεν τί ἐλέχθη περὶ ἑκάστου ἐξ ἡμῶν καὶ μάλιστα οὐχὶ περὶ τοῦ προσώπου, ἀλλὰ περὶ μιᾶς ἐνεργείας, ὁπότε κατὰ τὴν κρατοῦσαν γνώμην δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα, τί ἐλέχθη πρὸ ἑνὸς μηνὸς πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, δὲν θὰ εἰργάζετο ἡ Βουλή, δι’ ἄλλο τι, παρὰ διὰ νὰ συζητῇ ἐπὶ προσωπικῶν ζητημάτων. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔλαβε γνῶσιν τῶν πρακτικῶν πρὸ 50 ὡρῶν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης καὶ δὲν τὸ φέρει, ἐφ’ ὅσον τὸ προσωπικὸν θέμα ἄγεται ἀμέσως, ὡς προκύπτει, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἀνοίγωμεν μίαν πόρταν, διότι οὕτω δὲν θὰ συζητῶμεν διὰ τίποτε ἄλλο ἀπὸ προσωπικὰ ζητήματα.

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, τί θέλετε τώρα; Ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος λαμβάνει τὸν λόγον ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ, καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Δὲν ἔχομεν θέμα Κανονισμοῦ.

§59Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐδημιουργήθη τὴν Τετάρτην, ὅταν συνεζητοῦντο τὰ μέτρα ἀσφαλείας. Τὴν Τετάρτην πρέπει νὰ συζητηθῇ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, τότε θὰ κρίνῃ τὸ Προεδρεῖον.

§61Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχήν, δημιουργεῖται προσωπικὸν θέμα δι’ ἐμέ. Εἶμαι ὁ μόνος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπαγορεύεται νὰ ὁμιλῇ. Εἶπε τὴν γνώμην του ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὡς ἐκπρόσωπος Κόμματος καὶ διετύπωσεν, ὅτι ἔπρεπε πρὸ 50 ὡρῶν νὰ φέρω τὸ προσωπικὸν θέμα. Σᾶς λέγω ὅτι ἔλαβα πρὸ 48 ὡρῶν γνῶσιν τῶν πρακτικῶν. Ἀλλ’ ὁ κ. Κύρκος καὶ προχθὲς καὶ χθὲς ἀπουσίαζεν ἐκ τῆς αἰθούσης. Ἦλθε χθὲς ἀργά, ὁπότε δὲν ἠδύνατο νὰ τεθῇ προσωπικὸν θέμα. Προκύπτει δὲ καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι χθὲς τὸν εἰδοποίησα τὸν κ. Κύρκον, ἢ μᾶλλον τοῦ ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἓν προσωπικὸν θέμα καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ παρευρίσκεται σήμερον ἐδῶ, διότι χθὲς καὶ προχθὲς δὲν ἦτο ἐδῶ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἔφερα τὸ προσωπικὸν θέμα. Διότι ὑποτίθεται ὅτι ὅταν φέρῃς ἕνα προσωπικὸν θέμα, πρέπει νὰ εἶναι καὶ ὁ ἄλλος παρών. Τώρα, ἂν αὐτὴ ἡ πρᾶξις τάξεως καὶ ἐθίμου, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα, πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ ἐμπόδιον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ προσωπικοῦ θέματος, τότε, λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, διότι ἠκολούθησα τὴν τάξιν. Ἑπομένως, ἀναμένω ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον νὰ μᾶς ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν συζητήσεως τοῦ προσωπικοῦ θέματος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Τετάρτην θὰ ὁρισθῇ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἔχετε ὑποβάλει μίαν αἴτησιν καὶ σεῖς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν πταίει τὸ Προεδρεῖον, λοιπόν. Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Ναύαρχον.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελον, διὰ τὴν μεθόδευσιν τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως νὰ ἐρωτήσω, διότι εἴχομεν συμφωνήσει νὰ συζητηθοῦν αἱ τέσσαρες ἐπερωτήσεις κατὰ σειράν, ἐφ’ ὅσον κωλύεται νὰ προσέλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν τῆς Πτολεμαΐδος, μήπως θὰ ἦτο δυνατόν, μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως καὶ ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Βασιλάτου, νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις τῆς Αἰγιαλίτιδος ζώνης;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀσθενής.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνεπῶς, καὶ ἂν ἀπουσιάσῃ κανεὶς ἐξ ἡμῶν, λόγῳ ταξιδίου, δὲν πρόκειται νὰ διαγραφῇ ἡ ἐπερώτησις.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἤδη, εὑρισκόμεθα εἰς τὴν 9ην ὥραν καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρξῃ χρόνος διὰ τὴν συζήτησιν καὶ δευτέρας ἐπερωτήσεως. Ἀνεξαρτήτως, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ ἔλθῃ ἢ ὄχι ὁ κ. Ὑπουργός, ἡ ὥρα εἶναι 9 καὶ θὰ εἰσέλθωμεν τώρα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, χωρὶς νὰ πταίῃ εἰς τοῦτο οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§69Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν παρέλθῃ ἡ ὥρα, παραλείπονται αἱ ἐρωτήσεις, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἐδώσατε τὸν λόγον καὶ ἔγινε συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν. Ἐφθάσαμεν εἰς τὰς 9 ἡ ὥρα. Νὰ συζητήσωμεν μόνον ἐπερωτήσεις.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λυκουρέζου;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τοῦ ἀφορῶντος τὸν ὑπολοχαγὸν Πασσᾶν τελοῦντα εἰς ἀπόταξιν.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐὰν μία ἐπερώτησις εἶναι σοβαρά, ἐναπόκειται εἰς ἐκεῖνον νὰ κρίνῃ, ὁ ὁποῖος τὴν καταθέτει καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ τὴν ἀναπτύξῃ, ἐκ τῆς προόδου δὲ τῆς ἀναπτύξεως θὰ ἀποδειχθῇ ἡ σοβαρότης ταύτης ἢ ὄχι. Εἶναι δὲ ἀπαράδεκτον νὰ ἐγκαλοῦνται οἱ ἐπιμελεῖς βουλευταί, διότι ἐμερίμνησαν, κατὰ τὴν κρίσιν των, νὰ καταθέσουν τὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐπιμεληθοῦν καὶ διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν συζήτησιν αὐτῆς. Ὅπως εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀπὸ συναδέλφους, τοὺς ὁποίους σπανίως βλέπομεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μένουν καὶ μέχρι τῆς 8.30′ πρωϊνῆς καὶ δὲν ἀπουσιάζουν κατὰ κανόνα, νὰ ἐλέγχωνται κατὰ τρόπον παράδοξον καὶ ἀπαράδεκτον. Ἐπίσης, ἐὰν αἱ ἐπερωτήσεις ἢ ἡ ἐπερώτησις προκαλῇ ἀνίαν, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργός, πάλιν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως θὰ ἀποδειχθῇ καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ὄχι ἀνίαν προκαλοῦν αἱ ἐπερωτήσεις, ἀλλ’ ἀντιθέτως πολλοὺς ἐφιάλτας ἔχουν δημιουργήσει διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, συνεχίζουσα τὸ σύστημα τῶν ἀπορρήτων, ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ καὶ τὸν φάκελλον τοῦ ὑπολοχαγοῦ Πασσᾶ, ἀποταχθέντος, διότι, κατὰ τὸ σκεπτικὸν τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου, οὗτος κατεφέρθη κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁδηγεῖ τὴν χώραν εἰς τὸν ὄλεθρον. Καὶ ἐὰν μὲν εἰς ἄλλην περίπτωσιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἢ ἄλλοι κ.κ. Ὑπουργοὶ ἠρνοῦντο τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν θέματα καὶ νὰ προκληθῶσι δυσχέρειαι εἰς ἐκεῖνον τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ κατάθεσις τοῦ φακέλλου, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀφωπλισμένη, διότι τὸν ἐν λόγῳ ὑπολοχαγόν, τοῦ ὁποίου κάμνω τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, οὔτε γνωρίζω, οὔτε συνήντησα ποτέ, οὔτε οἱανδήποτε μετ’ αὐτοῦ ἐπαφὴν ἔσχον τὸν διέσυρε, τὸν συνέλαβεν ἀδίκως καὶ τὸν ἀπεμόνωσεν ἐπὶ 60 ἡμέρας, παραβιάζουσα καὶ κανονισμοὺς καὶ νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ἐν κατακλεῖδι, ἐνῷ δι’ ἀλλεπαλλήλων ἀνακοινώσεων δημοσίᾳ τόσον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅσον καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., ἐρρίφθη ἡ δικαιολογία ὅτι ἐνημερώθη πειθαρχικῶς καὶ ἀπεμονώθη ἐπὶ 60 ἡμέρας διὰ βαρὺ πειθαρχικὸν παράπτωμα, τὸ ὁποῖον ἦτο, κατὰ τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον του, λαβὼν 10ήμερον ἄδειαν, κατέληξαν νὰ τὸν ἀποτάξουν, διότι, τάχα, ἀληθὲς ἢ ὄχι, δὲν δύναμαι νὰ τὸ κρίνω, οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει, ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μὲ ἐξωστρατιωτικοὺς παράγοντας καὶ κατεφέρετο κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, τόσον διὰ τὸ Κυπριακόν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀλγεινὴν σπατάλην τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἰδού, κ. βουλευταί, πῶς ἔχει ἐν ὀλίγοις τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Δυστυχῶς, κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν ἐγκαινιάσθη εἰς τὸ Στράτευμα ἡ ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὅστις δὲν θὰ εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν, εἶναι καθ’ ἡμῶν καὶ πρέπει νὰ ἐξοντωθῇ. Ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἑνὸς ἐλαφροτάτου πειθαρχικοῦ παραπτώματος ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς ἐδοκιμάσθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οὐδεὶς τοῦ λοιποῦ νὰ τολμήσῃ νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὰ κυβερνητικὰ σχέδια. Πᾶς ὅστις θὰ τολμήσῃ νὰ ἀντισταθῇ εἰς ὅσα ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπιδιώκει θὰ ἐξευτελισθῇ, θὰ ἀποταχθῇ καὶ ἠθικῶς θὰ μειωθῇ διότι καὶ τὸ τελευταῖον αὐτὸ συνέβη μὲ τὸν ὑπολοχαγὸν Πασσᾶν, κατηγορηθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ ἀναξιοπρεπῆ συμπεριφοράν, χωρὶς μάλιστα νὰ δοθοῦν μέχρι σήμερον ἐξηγήσεις εἰς τί ὠφείλετο ἡ ἀναξιοπρεπὴς αὐτὴ συμπεριφορὰ τοῦ ὑπολοχαγοῦ, ὅταν ἐξ οὐδενὸς στοιχείου προκύπτῃ τοιοῦτόν τι. Ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς, κ. βουλευταί, ὑπηρέτει εἰς τὴν 20ὴν Τεθωρακισμένην Μεραρχίαν καὶ ἔλαβε, κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον 1960 ἄδειαν δι’ Ἀθήνας καὶ Πύργον. Ληξάσης τῆς ἀδείας του τὴν 21.10.1960 ἐπανῆλθεν εἰς τὴν μονάδα του καὶ τότε ἀκριβῶς διετάχθη ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιόν του εἰς τὰς Ἀθήνας. Τὴν 22αν Ὀκτωβρίου, ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἑπομένη ἡμέρα ἦτο Κυριακὴ ἀπεφάσισε νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., τὴν ἑπομένην ἡμέραν, ἤτοι τὴν Δευτέραν 24 Ὀκτωβρίου. Τὴν πρωΐαν, λοιπόν, τῆς 24ης Ὀκτωβρίου 1960 ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν οἰκίαν τοῦ ἀδελφοῦ του, ὅπου διέμενε διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ Γ.Ε.Σ., πλὴν ὅμως ἔκτοτε ἐχάθησαν τὰ ἴχνη του. Ὁ ἀδελφός του ὑπέθεσεν ὅτι παρουσιάσθη εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ., ὅτι ἐτελείωσε τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ ὅτι ἀπῆλθε διὰ τὴν Μονάδα του. Ἐπειδὴ ὅμως οὐδεμίαν εἴδησιν εἶχε περὶ αὐτοῦ, τὴν 27ην Ὀκτωβρίου ἀπέστειλε τηλεγράφημα εἰς τὴν Μονάδα του αἰτῶν πληροφορίας περὶ τῆς τύχης τοῦ ἀδελφοῦ του. Εἰς τὸ τηλεγράφημά του οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη, καίτοι ἡ ἀπάντησις ἦτο πληρωμένη καὶ κατόπιν τούτου φυσικὸν ἦτο νὰ ἀνησυχήσῃ. Μὴ ἔχων τί ἄλλο νὰ πράξῃ κατέφυγεν εἰς τὸν γνωστόν του ἀπόστρατον Στρατηγὸν κ. Μπενηψάλτην καὶ τοῦ ἀνέφερε τὸ περιστατικὸν αὐτό. Ὁ κ. Μπενηψάλτης ἐνεφανίσθη αὐθημερὸν ἤτοι τὴν 2.11.60 εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κ. Θεμελῆν, καὶ ἔλαβε τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς ἐκτίει πειθαρχικὴν ποινήν, διότι δὲν ἐθεώρησε κατὰ τὴν ἄδειαν τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ φύλλον πορείας. Μετὰ 5 ἡμέρας ὁ ἀδελφὸς τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἔλαβεν ἕνα μυστηριῶδες τηλεφώνημα νὰ συναντήσῃ κἄποιο πρόσωπον πρὸ τῆς στρατιωτικῆς Λέσχης διὰ νὰ τοῦ δώσῃ πληροφορίας περὶ τοῦ ἀδελφοῦ του. Πράγματι, ὁ ἀδελφὸς τοῦ ὑπολοχαγοῦ μετέβη εἰς τὸν ὁρισθέντα χῶρον καὶ ἐκεῖ συνήντησεν ἓν ἄτομον, τὸ ὁποῖον τοῦ συνεστήθη ὡς ὑπολοχαγὸς καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ ἀδελφός του ὑγιαίνει καὶ ὅτι εἶχε τιμωρηθῆ διὰ τὸν λόγον ποὺ προανέφερον μὲ φυλάκισιν ἑνὸς μηνὸς ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. Θὰ πρέπει, κ. βουλευταί, νὰ σημειωθῇ πέραν τῶν ἄλλων, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ., δὲν δικαιοῦται νὰ τιμωρήσῃ ἀξιωματικὸν μὲ φυλάκισιν μεγαλυτέραν τῶν 15 ἡμερῶν καὶ μάλιστα διὰ βαρέα πειθαρχικὰ παραπτώματα καὶ οὐχὶ διότι εἷς ἀξιωματικὸς δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον πορείας. Ἡ 24η Νοεμβρίου ὅτε ἔληγε ἡ ποινή του παρῆλθε καὶ ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς δὲν ἐνεφανίσθη. Κατόπιν τούτου ὁ ἀδελφός τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἐζήτησεν ἀκρόασιν ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς ΑΣΔΑΝ, ὁ ὁποῖος ὅμως τὸν παρέπεμψεν εἰς τὸν ὑποδιοικητήν, πλὴν ὅμως καὶ ὁ ὑποδιοικητὴς δὲν τὸν ἐδέχθη. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ὁ ἀδελφὸς τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἀνησυχῶν διὰ τὴν ζωὴν τοῦ ἀδελφοῦ του κατέφυγεν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ κατήγγειλεν ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπαράδεκτα διὰ μίαν Δημοκρατίαν πράγματα. Ὁ ἐν λόγῳ ὑπολοχαγὸς συνελήφθη καὶ ἀπεμονώθη ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον πορείας. Ἀπεμονώθη μάλιστα κατὰ τρόπον ποὺ δὲν συμβαίνει οὔτε μὲ τοὺς κρατουμένους ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου 375 «περὶ κατασκοπείας», διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου 375 ὁ κατηγορούμενος δύναται νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ συγγενεῖς του μέχρι καὶ τοῦ τρίτου βαθμοῦ, μὲ τὸν συνήγορόν του, ἐὰν οὗτος δὲν εἶναι ὕποπτων ἐθνικῶν φρονημάτων. Ὁ ὑπολοχαγὸς ὅμως Πασσᾶς ἀπεμονώθη τελείως καὶ εἰς οὐδένα ἐπετράπη νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ. Καὶ ἀπεμονώθη ἐπὶ 60 ὁλοκλήρους ἡμέρας μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον πορείας!! Ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης τὴν 6.12.1960 κατέθεσε μίαν ἐρώτησιν συντεταγμένην εἰς τόνον αὐστηρόν, ἡ ὁποία ἐρώτησίς του ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἤτοι, ἐζήτησε νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἐν Ἑλλάδι νὰ ὑφίστανται παρομοίαν μεταχείρισιν ἀξιωματικοί. Καὶ ἐξιστορεῖ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Μητσοτάκη ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω μὲ ἡμερομηνίας καὶ ἐνεργείας. Ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ὅτι ἐτιμωρήθη διότι δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον πορείας καὶ διότι ὑπέβαλεν ἀντιπειθαρχικὴν ἀναφοράν. Ὅπως εἴδατε δὲν ἀναφέρει ποῖον ἦτο τὸ παράπτωμα καὶ ἐπιβάλλει ποινὴν 30 ἡμερῶν φυλακίσεως διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. Ἑπομένως παρενόμησε. Προσάπτεται δὲ εἰς τὴν οἰκογένειάν του ἡ κατηγορία ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν συγγενῶν του ἐνδιεφέρθη, ἐνῷ ὡς ἐλέχθη ἀγωνιοῦσεν ὁ ἀτυχὴς ἀδελφός του καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται ὅτι διώκεται δι’ ἀναξιοπρέπειαν. Ἐπιπροσθέτως τοῦ ἐπιβάλλεται καὶ νέα ποινὴ 30 ἡμερῶν διότι ἠξίωσε νὰ καταβάλῃ τὸ Δημόσιον τὴν δαπάνην τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τὴν θέσιν του εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ διότι εἶχε ἀφήσει ἐκκρεμότητας λόγω τῆς κλήσεώς του εἰς Ἀθήνας καὶ ὑπηρεσιακῶς ἐκλήθη εἰς Ἀθήνας. Ἐτιμωρήθη καὶ ἐν προκειμένῳ μὲ 30 ἡμέρας φυλάκισιν παρανόμως, διότι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα ἐπιβολῆς μεγαλυτέρας ποινῆς τῶν 15 ἡμερῶν. Περαιτέρω ἡ ἀνακοίνωσις λέγει: Ὅτι οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς οἰκείους ὑπέβαλεν αἴτησιν ἐπισκέψεώς του καὶ διὰ νὰ ἴδητε τὴν ἀντίθεσιν εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτήν, περαιτέρω ἀναφέρεται ὅτι ὁ στρατηγὸς Μπενηψάλτης ἐπεσκέφθη τὸν Ὑφυπουργὸν κ. Θεμελῆν τὴν 15ην Νοεμβρίου. Φάσκουν καὶ ἀντιφάσκουν. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ προκύπτει ὅτι ἐνῷ δι’ ἄλλους λόγους τὸν συνέλαβον δὲν ἔλεγον τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐρρίφθη ἐναντίον του αὐτὸ τὸ πάρθειον βέλος τῆς ἀναξιοπρεπείας. Οἱοσδήποτε πολίτης βλέπων ὅτι ἕνας κατηγορεῖται δι’ ἀναξιοπρέπειαν τί θὰ σκεφθῇ περὶ αὐτοῦ τοῦ νέου; Τί ἐντύπωσιν θὰ σχηματίσῃ διὰ τὸν νέον αὐτόν; Δύνασθε νὰ κρίνετε, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ μεγέθους τῆς δυσφημήσεως κατὰ τοῦ νέου αὐτοῦ.

§74Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς ἐρωτῶ, ὁμιλεῖτε περὶ ἀναξιοπρεπείας, ὁμιλεῖτε περὶ τῆς ἐντυπώσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ ἀναξιοπρεπείας ἀξιωματικοῦ. Τί ὑπεθέσατε σεῖς ὅτι περιέχει ἡ λέξις ἀναξιοπρέπεια, διότι, ὁμιλοῦμεν περὶ ἀναξιοπρεπείας ἀξιωματικοῦ.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ λέξις ἀναξιοπρέπεια εἶναι ἕνας βαρὺς χαρακτηρισμὸς εὐρυτάτης ὑβριστικῆς συνθέσεως ποὺ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν καθένα νὰ κάμῃ τὴν σκέψιν του καὶ ἐπειδὴ ὁ ψίθυρος εἶναι τόσον εὔκολος εἰς τὴν Πατρίδα μας καθένας ἔκανε τὴν σκέψιν του. Ἄλλος, ὅτι πιθανὸν νὰ ἦτο χαρτοπαίκτης, ἄλλος ἄλλα κλπ. Πάντως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπηκολούθησε καμμία διαπίστωσις καὶ ἐτιμωρήθη δι’ ἐντελῶς διαφόρους ἐνεργείας καὶ πράξεις ἡ κατηγορία παραμένει καὶ ἐὰν δὲν ἀποκατασταθῇ θὰ τὸν παρακολουθῇ ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Ἀφοῦ ἐξέτισε τὰς δύο πειθαρχικὰς ποινὰς ἀπελύθη καὶ ὥδευσε πρὸς Θεσσαλονίκην. Διὰ νὰ ἴδητε κατὰ ποῖον τρόπον προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκρύψῃ τὴν πραγματικότητα, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀπὸ 4 Ἀπριλίου 1961 ἀπόφασιν τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐθν. Ἀμύνης κ. Θεμελῆ «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐκ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἡ ὁποία κλείει τὴν ὑπόθεσιν προκύπτει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλεγεν ἀνακριβείας, ὅτι ἀνακριβῶς ὑπεστήριζε ὅτι τὸν ἐτιμώρησε διότι δὲν ἐθεώρησε τὸ φύλλον πορείας κλπ, διότι τὰ πραγματικὰ αἴτια τὰ ἀναφέρει ἡ ἀπόφασις, ἥτις λέγει ὅτι ἐκινήθη ὑπόπτως καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Λαβὼν ὑπ’ ὄψει πόρισμα ἐνεργηθείσης ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως τοῦ ὑπολοχαγοῦ Πασσᾶ Δανιὴλ τιμωρῶ διὰ 30θημέρου φυλακίσεως διότι κατελθὼν εἰς Ἀθήνας μὲ ἄδειαν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὑπήκων εἰς ἐξωστρατιωτικοὺς παράγοντας προέβη εἰς ἐνεργείας διὰ τὰς ὁποίας ἀνακρινόμενος ὑπέπεσεν εἰς πλῆθος ἀντιφάσεων δώσας τὴν ἐντύπωσιν ὅτι συνωμοτεῖ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως». Ποῦ εἶναι ἡ μὴ θεώρησις τοῦ φύλλου πορείας; Ποῦ εἶναι ἡ βαρυτάτη κατηγορία περὶ ἀναξιοπρεπείας; Ἀναφέρεται ὡς λόγος τιμωρίας, ὅτι ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ ἐξωστρατιωτικοὺς παράγοντας. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ κατηγορία δυνατὸν νὰ εἶναι ἔργον τῶν χαφιέδων δι’ ἀναγνώρισιν εἰς αὐτοὺς ὑπηρεσιῶν, διὰ νὰ παρουσιάσουν ἑαυτοὺς ὡς προσφέροντας σοβαρὰς ὑπηρεσίας. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς ἀληθείας ἢ μή, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ὑπέπεσεν εἰς αὐτὸ τὸ παράπτωμα ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς, γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις ἀναφέρει, ὅτι συνελήφθη καὶ ἐκρατήθη καὶ τοῦ ὑπεβλήθη ποινὴ συμπληρωματική, διότι ὑπέβαλεν ἀναφοράν, αἰτιολογία ἥτις πόρρῳ ἀπέχει τῆς πραγματικότητος. Εἰς τὰς 4 Ἀπριλίου τοῦ ἐπεβλήθη ἡ πειθαρχικὴ ποινή. Εἰς τὰς 16 Ἰουνίου παραπέμπεται εἰς Πειθαρχικὸν Συμβούλιον. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης συνιστᾷ πρωτοβάθμιον ἀνακριτικὸν συμβούλιον μὲ τὴν ἑξῆς αἰτιολογίαν, ὅτι: «Ἐξ ὑποβληθείσης εἰς Γ.Ε.Σ.)1ον Ε.Γ. ἀλληλογραφίας προκύπτει ὅτι ὁ ὑπηρετῶν εἰς 777 Μ.Λ.Μ. Ὑπ)γὸς ΣΕΜ Πασσᾶς Δανιὴλ τοῦ Διονυσίου, ἐν Θεσσαλονίκῃ κατὰ τὸ τρίτον δεκαήμερον Δεκεμβρίου 1960 προέβη εἰς πολιτικὰς συζητήσεις, ἐκφραζόμενος ἀνοικείως καὶ ὑβριστικῶς κατὰ τῆς νομίμου Κυβερνήσεως τῆς χώρας, διαδίδων ἅμα καὶ προπαγανδίζων διαφόρους ἀνατρεπτικὰς ἰδέας μεταξὺ συναδέλφων του, ἐπιδιώκων τὴν δημιουργίαν ἐν τῷ στρατεύματι πνεύματος ὁμαδικῆς ἀπειθαρχίας καὶ προσεταιρισμοῦ ἀξιωματικῶν εἰς δημιουργίαν ἑνώσεως σκοπούσης τὴν βιαίαν ἀνατροπὴν τῆς ὑφισταμένης νομίμου καταστάσεως καὶ διακυβερνήσεως τῆς χώρας, ἤτοι ἀπευθυνόμενος τὴν 24.12.1960 πρὸς τὸν Ὑπ)γὸν Νιάρχον Διαμαντῆν καὶ τὴν 25.12.1960 πρὸς τὸν Ὑπ)γὸν Τενὲν Κωνσταντῖνον καὶ ΔΕΑ Κάπαρην Σπυρ. πολιτικολογῶν καὶ καταφερόμενος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἀνοικείων καὶ ὑβριστικῶν φράσεων ὡς κατασπαταλούσης τὸ δημόσιον χρῆμα καὶ ὁδηγούσης τὴν χώραν πρὸς ὄλεθρον καὶ καταστροφὴν καὶ ἐξωτερικεύων ἀνατρεπτικὰς ἰδέας, προσεπάθησε νὰ προσηλυτίσῃ τούτους εἰς τὰς τοιαύτας ἰδέας του καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς ὅπως προσχωρήσωσιν εἰς αὐτὰς καὶ παράσχωσι τὴν βοήθειάν των πρὸς συγκρότησιν ἑνώσεως ἀξιωματικῶν διὰ βιαίαν ἀνατροπὴν τῆς νομίμου Κυβερνήσεως. Ἐπειδὴ αἱ ἀνωτέρω πράξεις τοῦ εἰρημένου Ὑπ)γοῦ συνιστῶσι βαρέα παραπτώματα περὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ πειθαρχίαν....». Δηλαδή, ὅταν ἀφέθη ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν χαμητικὴν ἐν τῇ ἀπομονώσει του φυλακήν. Αὐτό, εἶναι κύριοι συνάδελφοι τὸ κατηγορητήριον. Ἐν πρώτοις παρατηρῶ ὅτι ἀπὸ τὴν κατηγορίαν στοιχειοθετοῦν τὰ ἄρθρα 64 καὶ 65 τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος δι’ ἀπόπειραν συνωμοσίας. Διερωτῶμαι, διατὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἐπέβαλε τὴν ποινὴν τῆς ἀποτάξεως. Διατί, ἀφοῦ ἔχῃ στὰ χέρια της τὸ πόρισμα τῆς ἀνακριτικῆς ἐξετάσεως δὲν τὸν παραπέμπει εἰς τὸ Στρατοδικεῖον; Δὲν τὸν παραπέμπει διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα τοῦ ἐσκηνοθέτησαν εἶναι ψευδῆ. Ἐὰν αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς ἦσαν ἀληθῆ (ἄλλο τὸ ζήτημα, ἐὰν ὡς Ἕλλην πολίτης εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφρασθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον), διατὶ δὲν ἐτόλμησαν νὰ τὸν παραπέμψουν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω τὸ Πρωτοβάθμιον Πειθαρχικὸν Συμβούλιον, ἔχω τὸ δευτεροβάθμιον. Προκύπτουν ἀπὸ τὸ σκεπτικὸν τοῦ Δευτεροβαθμίου Ποινικοῦ Συμβουλίου ταῦτα τὰ ἀπαράδεκτα. Δηλαδή, ὅταν ἔφυγεν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς μετὰ τὴν δίμηνον ἀπομόνωσίν του, τὴν παράνομον ἀντισυνταγματικὴν καὶ ἀπαράδεκτον γιὰ ἐλευθέρας χώρας, εὑρέθη εἰς Θεσσαλονίκην ὁμιλῶν μετὰ τριῶν συναδέλφων του, οἱ ὁποῖοι τὶς οἶδε πῶς εὑρέθησαν ἐκεῖ. Διερωτῶμαι, ἦτο τυχαία ἡ συνάντησίς του μετὰ τῶν τριῶν αὐτῶν συναδέλφων του, ἢ ἦσαν οἱ κύριοι αὐτοὶ βαλτοί; Ὅταν κάμῃ τὴν ἀνακοίνωσιν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. εἰς τὰς 8–12, ὁμιλεῖ ὅτι θὰ προκύψουν ἐναντίον τοῦ ὑπολοχαγοῦ Πασσᾶ καὶ ποινικαὶ εὐθῦναι. Μέχρι τῆς στιγμῆς, ὅταν κρατῆται κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ δὲν ὑπάρχουν ποινικαὶ εὐθῦναι. Αἱ ποινικαὶ εὐθῦναι γεννῶνται τὴν 24 Δεκεμβρίου, κατὰ τὴν συνάντησίν του μετὰ τῶν τριῶν συναδέλφων του εἰς Θεσσαλονίκην. Ἐγώ, κάμνω μίαν σκέψιν, καὶ διερωτῶμαι: Ποῦ ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ὅτι μετὰ 14 ἡμέρας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην θὰ συνηντᾶτο ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς μετὰ τῶν τριῶν συναδέλφων του καὶ θὰ τοὺς προσηλύτιζε; Ἐνῷ αὐτὸ τοῦ ἀνηγγέλθη καὶ ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ. — ἀσφαλῶς αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης — ἔχει τὸ δικαίωμα πᾶς τις νὰ διερωτηθῇ ποὺ τὰ ἤξευρεν αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ.; Ποῦ ἤξευραν ὅτι συναντώμενοι οἱ τρεῖς ὑπολοχαγοὶ μὲ τὸν δυστυχῆ αὐτὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἦτο πληγωμένος καὶ καταπικραμένος ἀπὸ τὴν σκευωρίαν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἐνέπλεξαν ὅτι θὰ ὡμίλει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὡς κατηγορεῖται, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως; Κύριοι συνάδελφοι, τὸν ὑπολοχαγὸν Πασσᾶν, τὸν ὁποῖον οὔτε κατ’ ὄψιν γνωρίζω, τὸν ἀπεμόνωσαν καὶ προσεπάθησαν ἐπὶ 60 ἡμέρας νὰ τοῦ ἀποσπάσουν τὸ μυστικόν. Ἐπειδὴ ἀπέτυχαν, ἐπειδὴ ἀνεμίχθη ὁ Τύπος καὶ κατετέθη ἐρώτησις ὑπὸ ἐξαιρέτου συναδέλφου, καὶ εἶχεν ἐκτεθῆ ἀνεπανορθώτως ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐψεύσθησαν, διότι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐκρατεῖτο διὰ τὴν μὴ θεώρησιν τοῦ φύλλου πορείας. Ἐσκέφθησαν, ἐπαναλαμβάνω, δεδομένου, ὅτι εὑρίσκετο ἐν ἀπομονώσει ὁ ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς, νὰ τοῦ ἀποσπάσουν τὸ μυστικὸν διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτόν. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν τὸ ἐπέτυχαν ἐπαγίδευσαν τὸν δυστυχῆ αὐτὸν ἄνθρωπον μὲ τοὺς τρεῖς ὑπολοχαγοὺς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἰδοὺ τὶ προκύπτει ἀπὸ τὸ σκεπτικὸν τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἐξάγωμεν τὰ συμπεράσματά μας .... ...................................... Μετὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν κλητευθέντων ἀτόμων ὁ Πρόεδρος προσκαλεῖ τὸν ἐγκαλούμενον ν’ ἀπολογηθῇ καὶ νὰ διασκευάσῃ ἂν ἐπιθυμῇ τὰ ὑπὸ τῶν ἐξετασθέντων κατατεθέντα. Οὗτος ἀπεκρίθη ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν ἐδημιουργήθη ἕνας δημόσιος θόρυβος περὶ τὸ ὄνομά του, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ὑπεύθυνος ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ἀπέδωσεν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς βάρος μου διενεργεῖται ἔνορκος διοικητικὴ ἐξέτασις διὰ λόγους ἀξιοπρεπείας μου. Οὕτω παρεδόθη ὁ Ὑπ)γὸς Πασσᾶς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην διὰ τῆς δημοσιότητος, ὡς κατηγορούμενος δι’ ἀναξιοπρέπειαν, εἰς τὴν ἀντίληψίν μου δὲν ὑπέπεσεν ἀκόμη τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ δημιουργεῖται εἰς βάρος μου ἔνορκος διοικητικὴ ἐξέτασις διὰ λόγους ἀξιοπρεπείας μου. Ὁ θόρυβος ὅστις προανεφέρθη εἶχε δημιουργηθῆ ὅταν ἐγένοντο αἱ συζητήσεις μετὰ τῶν ἐξετασθέντων μαρτύρων. Εἰς τὰς συζητήσεις ἦτο ἀδύνατον νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ ἡ συνείδησίς του τοῦ οὕτω παραδοθέντος ἀξιωματικοῦ καὶ νὰ μὴ βάλῃ μὲ θεμιτὰ ἢ ἀθέμιτα μέσα ἐναντίον αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἐχάλκευσαν εἴτε υἱοθέτησαν τὸ γεγονὸς (τὸ ὁποῖον εἶναι φανερὸν ὅτι ἦτο τελείως ἀνύπαρκτον), ὅτι ὁ Ὑπουργὸς κατηγορεῖται δι’ ἀναξιοπρέπειαν. Εἰς τὰς συζητήσεις μου μὲ τοὺς μάρτυρας ἤμην δριμὺς καὶ περισσότερον ἴσως ἀπὸ ὅτι πρὸς ὑμᾶς κατέθεσαν οἱ μάρτυρες προηγουμένως. Μία ὅμως ἦτο ἡ αἰτία: Ἡ πληγωμένη ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀξιωματικοῦ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱαδήποτε τυπική μου ἐνέργεια διὰ τὴν ἄρσιν τοῦ ἀτόπου θὰ ἀπέβαινεν ἐπὶ ματαίῳ. Κατεβλήθη προσπάθεια καὶ ἔνιοι τῶν μαρτύρων, εἰς τὴν πρώτην κατάθεσίν των νὰ μὲ παρουσιάσουν ὡς διαπνεόμενον ἀπὸ ἀνατρεπτικὰς ἰδέας. Ὅταν ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, εἰς ἐπήκοον τοῦ ἐγκαλουμένου προεκλήθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου νὰ ὑποστηρίξῃ ὅσα εἰς τὴν πρώτην του κατάθεσιν, κατέθεσεν ἢ προσεπάθησε νὰ ὑπεκφύγῃ, ἢ προσεποιήθη ἀμνησίαν. Τὸ νὰ ἐπικαλῆται, καταθέσας τοιαύτας κατηγορίας ἐναντίον συναδέλφου του, συνάδελφος ἀμνησίαν περὶ τὰ ὅσα κατέθεσεν ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς ὅτι διστάζει καὶ νὰ τὰς προφέρῃ ἀκόμη τοιαύτας κατηγορίας, τὰς ὁποίας εἴτε ἐξ ἐπιπολαιότητος, εἴτε ἐξ ὑπερβολικοῦ ζήλου πρὸς τὸ κακῶς ἐννοούμενον καθῆκον εἴτε δι’ ἄλλους λόγους, οὓς δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω κατέθεσε. Δὲν ἔχω τὶ ἄλλο νὰ προσθέσω, ἐφ’ ᾧ καὶ ὑπογράφω. Μεθ’ ὅ ὁ Πρόεδρος ἐρωτᾶ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου καὶ τὸν ἐγκαλούμενον ἂν ἔχωσι νὰ προσθέσωσί τι, ἢ νὰ ζητήσωσιν ἐξήγησίν τινα καὶ τούτων ἀποκριθέντων ἀποφατικῶς ἐκήρυξε περαιωμένην τὴν ἀνάκρισιν καὶ διέταξε τὸν ἐγκαλούμενον ν’ ἀποσυρθῇ. ............................................. Διαλογῆς δὲ γενομένης τῶν ψήφων ὑπὸ τοῦ Προέδρου, ἡ γνώμη τοῦ Συμβουλίου ἀνεδείχθη κατὰ τοῦ ἐγκαλουμένου τεσσάρων κατὰ μιᾶς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Διαμαρτύρεται ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸς διότι τὸν ἔπληξαν εἰς τὴν ἀξιοπρέπειάν του. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ τὸν καίει. Εἰς τὰς συζητήσεις μου μὲ τοὺς μάρτυρας ἤμουν δριμύς... Εἶπε...... Κύριοι, λέγει ὁ νέος αὐτὸς ὅτι μὲ τὰς ἐνεργείας αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις ἐτραυμάτισε τὴν ἀξιοπρέπειαν ἑνὸς ἀξιωματικοῦ. Καὶ δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ παρασιωπηθῇ τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἕνας νέος ἀξιωματικὸς εἰς τὸν ὁποῖον— ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἄλλους— τὸ Κράτος ἐστήριξε τὰς ἐλπίδας του, ἔχει τὸ θάρρος νὰ φωνάζῃ «μὲ ἐνδιαφέρει ἡ πληγωμένη ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀξιωματικοῦ». Ἐνῷ γνωρίζει, ὅτι δὲν σώζεται, ἐνῷ δὲν θέλει νὰ ἀνακαλέσῃ ἐν τούτοις διαψεύδει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸν κατηγόρησαν ὡς συνωμοτικῶς δρῶντα. Καὶ ὅταν εἷς ἐξ αὐτῶν προεκλήθη νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου, ὅσα προηγουμένως εἶχε καταθέσει, προσεποιήθη ἀμνησίαν. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἀνένηψε τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ ἀντελήφθη εἰς ποῖον ἀτόπημα τὸν παρέσυραν ἢ καὶ ὁ ἴδιος ὠλίσθησεν. «Τὸ νὰ ἐπικαλῆται... ἀμνησίαν λέγει ὁ Πασσᾶς σημαίνει ὅτι τὸν ἐξώθησαν. Βλέπετε ὅτι ἔχει τὴν ὑποψίαν, ὅτι τὸν ἐπαγίδευσαν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου ἀνέλαβε τὴν ὑπόθεσιν. Καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν τὸ Πειθαρχικὸν δὲν ἀναβάλλει εἰμὴ μόνον ὅταν πρόκειται νὰ συμπληρώσῃ τὸν φάκελλον διὰ νέων στοιχείων ἢ μαρτύρων, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀποφανθῇ ἐγκύρως. Καὶ ἡ ἐκδοθεῖσα ἀπόφασις εἶναι τέσσαρες ἐναντίον ἑνός. Εὑρέθη καὶ ἕνας ἀξιωματικὸς —πρὸς τιμήν του— ὁ ὁποῖος ἐσχημάτισε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ προσκομισθέντα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεμελιώσουν τὴν καταδίκην τοῦ νέου αὐτοῦ. Καὶ ὅμως ὁ νέος αὐτὸς ἀπετάχθη μὲ τὸ δικαιολογητικὸν ὅτι ἠθέλησε νὰ ὀργανώσῃ ἀνατρεπτικὴν κίνησιν. Ἀλλὰ ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἀπεδείχθη πλήρως τὸ ἀδίκημα τοῦ ἄρθρου 64 καὶ 65, ἤτοι ἡ ἀπόπειρα ὀργανώσεως ἀνατρεπτικῆς ὁμάδος τότε διὰ τίνα λόγον τοῦ ἐφέρθησαν ἐπιεικῶς καὶ δὲν τὸν παρέπεμψαν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον ὅπερ θὰ τοῦ ἐπέβαλεν κάθειρξιν; Καὶ ὁ συγγραφεὺς τοῦ κατηγορητηρίου, ἀλλὰ καὶ οἱ κρίναντες αὐτὸν παρέβησαν τὸ καθῆκον των, διότι δὲν τὸν παρέπεμψαν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον διὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Δὲν τὸν παρέπεμψαν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον καὶ δὲν τὸ ἔπραξαν φοβούμενοι τὰς συνεπείας τῆς δίκης ἐπ’ ἀκροατηρίῳ, φοβούμενοι τὴν δημοσιότητα, διότι εἰς τὴν δίκην ἐκείνην ἀσφαλῶς θὰ ἐνεφανίζοντο ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπεστήριζον ὅσα καὶ ὁ ὑπολοχαγὸς ὑπεστήριξε, διότι ὅσα εἶπε δὲν ἀπετέλουν ἰδικήν του γνώμην, ἀλλὰ τὴν γνώμην πολλῶν Ἑλλήνων. Μὴ λησμονῆτε εἰς ποῖον σημεῖον ἔχουν φθάσει τὰ θέματα τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς καὶ θὰ ἀναπτυχθῇ συντόμως καὶ τὸ πρόσφατον ζήτημα τῆς αἰγειαλίτιδος ζώνης. Εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται, κ. συνάδελφοι, νὰ κρίνετε πλέον ἐὰν εὐσταθῇ ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τινὲς τῶν ἐπερωτήσεων δημιουργοῦν ἀνίαν. Εἶναι ἐν τούτοις βέβαιον, ὅτι πολλαὶ ἐξ αὐτῶν δημιουργοῦν ἐφιάλτας, διότι ἐφιάλτας πρέπει νὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀπέδωσαν τοιαύτην σημασίαν εἰς τὰς ἐνεργείας ἑνὸς νεαροῦ ὑπολοχαγοῦ καὶ κατωλίσθησαν εἰς τοιαύτας πράξεις μὴ ὑπολογίσαντες ὅτι τὸ ἀτελεύτητον κομβολόγιον τῶν ψευδολογιῶν θὰ τοὺς ἐξέθετε καὶ τὰς συνεπείας τὰς ὁποίας αἱ πράξεις των θὰ εἶχον. Ἐκατηγόρησαν τὸν νέον ὑπολοχαγὸν δι’ ἀναξιοπρέπειαν, ἐπλήγωσαν τὴν ψυχήν του, διὰ νὰ καταλήξουν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι συνωμότης, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐν τούτοις τὸ θάρρος νὰ τὸν παραπέμψουν ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου ὡς ὤφειλον, παραβαίνοντες οὕτω τὸ καθῆκον των. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν συνάγεται τὸ συμπέρασμα διὰ μίαν ἄλλην φορὰν περὶ τῆς ὠμῆς καὶ ἀπροκαλύπτου κομματικῆς ἐπεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Στράτευμα. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σωρείαν παρομοίων ἐπεμβάσεων. Ὁ Στρατηγός, ὁ ὁποῖος ἀνεμίχθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, γράφει εἰς ἄρθρον του τῆς 13.12 εἰς τὴν Ἐλευθερίαν, ὁ Στρατηγὸς Μπενιψάλτης καὶ καταρρίπτει τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Γ.Ε.Σ. κρούων τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Ἀπὸ τοῦ 1958 ὅτε ἐτέλει ἐν ἐνεργείᾳ εἶχεν ὁ ἴδιος ὑποδείξει ἐγγράφως καὶ διὰ τῶν ἀναφορῶν του ὅτι ὁ κομματισμὸς εἰς τὸ στράτευμα εἶναι ἄκρως ἐπιζήμιος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπεβεβαίωσεν ὁ νῦν Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ὅτε ὡμίλει περὶ νοσηρότητος τοῦ Στρατεύματος ἐπαληθεύσας πλήρως, ὅσα ὁ κ. Μπενιψάλτης παλαιότερον ἰσχυρίσθη, ὅτι ἔκρουε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Μέχρι τοῦ 1963 ἔχουν δημοσιευθῆ 12 ἄρθρα εἰς τὴν Ἑστίαν, Ἐλευθερίαν καὶ ἄλλας ἐφημερίδας καὶ ἄλλων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεσήμαναν τοὺς κινδύνους καὶ τὴν ἐθνικὴν συμφοράν, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ, ὅταν εἰς τὸ Στράτευμα ἐπεμβαίνει ἡ πολιτική, ὅταν ὑπάρχουν κλίκες καὶ δημιουργῆται ἡ φοβία καὶ ἐμπεδώνεται ἡ πεποίθησις ὅτι ἵνα σταδιοδρομήσῃ τις πρέπει ν’ ἀνήκῃ στὴν κλίκα. Θέλω τοῦτο νὰ εἴπω. Ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ παρανομίαι καὶ ἀπρέπειαι τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. δὲν βαρύνουν τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§76Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὅταν ἀπετάχθη ὁ στρατηγὸς Μπενιψάλτης ποῖος ἦτο Ὑπουργός;

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸν ἀπέταξεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Ὁ στρατηγὸς Μπενιψάλτης ἦτο ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους ποὺ δὲν κύπτουν τὸν αὐχένα... Ἦτο ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος προσέφερε πλείστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ στράτευμα. Ἐπίστευεν εἰς τὸ δόγμα, ὅτι πᾶς τις ὀφείλει νὰ μὴ εἶναι εὐχάριστος, ἀλλὰ ὠφέλιμος. Ὁ στρατηγὸς Μπενιψάλτης ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ἐὰν ἤθελε νὰ εἶναι εὐχάριστος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ὁ στρατηγὸς Μπενιψάλτης ἀνησυχοῦσεν ἀπὸ τὰς κομματικὰς ἐπεμβάσεις ἐντὸς τοῦ στρατεύματος ἐπεσήμανε τὶς κλίκες καὶ τὶς φατρίες καὶ ἐπειδὴ ἐπεσήμανε τὰς κομματικὰς ὑπερβάσεις καὶ τὰς κομματικὰς αὐθαιρεσίας ἀπεστρατεύθη. Αὐτὸ ἦτο μία παρένθεσις. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως διαγράφεται ἡ ὑπόθεσις τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπανεξετασθῇ. Αἱ μέθοδοι ποὺ ἐκρίθη εἶναι ἀπαράδεκτοι. Αὐτὴ ἡ συνομιλία μὲ τοὺς τρεῖς ὑπολοχαγοὺς καὶ ποὺ ὁ ἕνας ἔπαθεν ἀμνησίαν σᾶς δίδει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως ἐπανεξετάσετε τὸ θέμα, τοσούτῳ μᾶλλον ἀφοῦ ὑπάρχῃ καὶ μία ἀθωωτικὴ ψῆφος τοῦ Δευτεροβαθμίου.

§78Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ συνεζητήθη πρὸ δύο καὶ πλέον ἐτῶν περίπου ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου καὶ δὲν μᾶς εἶπεν τίποτε νεώτερον ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἀπ’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχον τότε δημοσιευθῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του ὁ κ. Βασιλᾶτος, καὶ ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως, ὅτι δὲν θεωρεῖ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ βαρύνει ἐμένα. Ὁμολογῶ ὅτι αὐτὸ εἶναι περίεργος σκέψις. Ἔλεγχος τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ συγχρόνως ἀνάπτυξις ἐπερωτήσεως δι’ ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι, καθὼς εἶπεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Βασιλᾶτος δὲν βαρύνουν τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν. Κατέληξεν εἰς μίαν σύστασιν. Νὰ ἐπανεξετάσω τὸ θέμα. Ἀλλ’ ἡ σύστασις αὐτή, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐλέγχου. Ἕκαστος βέβαια ἀντιλαμβάνεται τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ τὰ βουλευτικά του καθήκοντα, ὅπως τὸν ὁδηγεῖ ἡ συνείδησίς του. Ἀλλὰ πρέπει νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ἀπορία μου. Τὶ εἴδους ἔλεγχος εἶναι αὐτὸς τὸν ὁποῖον ἤσκησεν σήμερον ὁ κ. Βασιλᾶτος; Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, ἀφ’ οὗ πρῶτον ἀπαντήσω εἰς τὴν παρένθεσιν ποὺ ἔκαμεν διὰ τὸν στρατηγὸν Μπενιψάλτην. Μοῦ εἶπεν, πῶς ἐσεῖς, ὁ ὁποῖος προέρχεσθε ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ἐγνωρίζατε ὅτι καὶ ὁ στρατηγὸς Μπενιψάλτης προέρχεται ἐπίσης ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, πῶς τὸν ἀπετάξατε; Πρῶτον, ἔχω τονίση, κ. Πρόεδρε, ὅτι κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων μου ὡς Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οὐδέποτε λαμβάνω ὑπ’ ὄψει μου ἀπὸ ποῖον κόμμα προέρχονται οἱ ἀξιωματικοί. Τὸ μόνον ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει, εἶναι νὰ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των εὐόρκως καὶ ἀδιαφορῶ ποῖα πολιτικὰ φρονήματα ἔχουν. Ἄλλη ἀνακρίβεια, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κύριος Βασιλᾶτος, εἶναι ὅτι τὸν ἀπέταξα, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἀποστρατείας, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν λόγῳ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀπόφασις τοῦ Α.Σ.Σ. ἐλήφθη ἐν προκειμένῳ παμψηφεί. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω περισσότερα διὰ τὸν στρατηγὸν Μπενιψάλτην, καὶ διατὶ τὸ Α.Σ.Σ. ἔλαβεν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται, ὅτι ὁ Ὑπουργός, ὄχι ἐγὼ ὁ Ὑπουργός, ἀλλ’ ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπεστράτευσεν, ἀπέταξεν, διότι ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν παρέχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργόν. Ὅλαι αἱ ἀποστρατεῖαι καὶ αἱ ἀποτάξεις, ὅπου ὑπάρχουν, γίνονται μὲν διὰ τυπικῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ πάντοτε στηρίζονται ἐπὶ ἀποφάσεων τῶν κατὰ νόμον συμβουλίων. Εἶπεν, ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὅτι παρανόμως ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ἐπέβαλεν ποινὴν φυλακίσεως 30 ἡμερῶν εἰς τὸν ἀξιωματικὸν αὐτόν, διότι, εἶπεν, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ μόνον 15 ἡμερῶν φυλάκισιν. Ὁ νόμος 2005 τοῦ 1939 εἰς τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 4 ἐδάφιον δ — καὶ αὐτὸ μόνον θὰ ἀναγνώσω— λέγει διὰ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ. «Ἀλληλογραφεῖ μετὰ πασῶν τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, ὡς προϊσταμένη Ἀρχή, ὢν μετὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὸν Ὑφυπουργὸν Στρατιωτικῶν ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ ἀνώτερος ὅλων. Ἡ ποινικὴ καὶ πειθαρχικὴ δικαιοδοσία αὐτοῦ εἶναι ἡ τοῦ διοικητοῦ Σώματος Στρατοῦ. Κατὰ δὲ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμὸν τῆς ὑπηρεσίας Σωμάτων καὶ στρατιωτικῶν καταστημάτων, «δικαιοδοσίαν ἐπιβολῆς ποινῆς, κρατήσεως καὶ φυλακίσεως ἔχει πρὸς πάντα ἀξιωματικὸν καὶ ἀνθυπασπιστὴν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν —τότε— μέχρι δύο μηνῶν, οἱ Ὑποστράτηγοι καὶ Ἀντιστράτηγοι μέχρι 15 ἡμερῶν. Ἔχουσι πρὸς τούτοις δικαιοδοσίαν ἐπιβολῆς ποινῆς κρατήσεως καὶ φυλακίσεως ἐπὶ πάντων τῶν ὑπὸ τὰς ἀμέσους ἢ ἐμμέσους διαταγάς των διατελούντων ἀξιωματικῶν, ὁ διοικητὴς Σώματος Στρατοῦ μέχρι 50 ἡμερῶν». Ἀνέγνωσα προηγουμένως, ὅτι ἡ ποινικὴ καὶ πειθαρχικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. εἶναι ἡ τοῦ Διοικητοῦ Σώματος Στρατοῦ. Ἀνέγνωσα τώρα, ὅτι ἡ δικαιοδοσία αὐτὴ τοῦ Διοικητοῦ Σώματος Στρατοῦ ἐξικνεῖται μέχρι κρατήσεως ἢ φυλακίσεως 50 ἡμερῶν. Καὶ τὸ μόνον ἐρώτημα ποὺ γεννᾶται εἶναι ἐὰν ὁλόκληρος ὁ στρατός, ναὶ ἢ ὄχι, ὑπάγεται εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. Τὸ θέμα συνεζητήθη καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νόμου 2387 περὶ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὁρίζει ποίας ἁρμοδιότητας ἔχει ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ λέγει, ὅτι τὰς ἁρμοδιότητας αὐτὰς ἀσκεῖ διὰ τοῦ οἰκείου Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἐφόσον ὁ Ὑπουργὸς κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους διοικεῖ τὸν στρατόν, ἀλλὰ τὸν διοικεῖ διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., τί εἶναι αὐτὸς ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ.; Εἶναι ἁπλοῦς διαβιβαστής; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία καὶ περὶ τῆς θέσεως τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ἄλλων Ἐπιτελείων. Ὑπάρχουν ἀνάλογοι διευκρινιστικαὶ διαταγαὶ καὶ διὰ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν ἄλλων Γενικῶν Ἐπιτελείων. Διὰ τὸ Ναυτικὸν ὑπάρχει σχετικὴ διαταγὴ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959. Καὶ μία παρένθεσις, κ. Πρόεδρε. Διατὶ αἱ διαταγαὶ αὗται; Πρὸς διευκρίνισιν, ὄχι πρὸς ἑρμηνείαν τοῦ νόμου. Οὔτε διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου χρειάζονται αἱ διαταγαί. Ἀλλὰ πρὸς διευκρίνισιν, πρὸς κατανόησιν τοῦ νόμου, πρὸς κατανόησιν τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα προηγουμένως. Ἀποσαφηνίζει, λοιπόν, ἡ σχετικὴ διαταγὴ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ: «Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἢ ὁ κατ’ ἐξουσιοδότησιν αὐτοῦ Ὑφυπουργός, προΐσταται τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, ἀσκεῖ ἁπάσας τὰς ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας προβλεπομένας ἁρμοδιότητας καὶ ἐξουσίας τοῦ τέως Ὑπουργοῦ καὶ Ὑφυπουργοῦ Ναυτικῶν διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ. Ἑπόμενον κλιμάκιον τῆς διοικήσεως ἐν τῷ Βασιλικῷ Ναυτικῷ μετὰ τὸν Α.Γ.Ε.Ν. εἶναι ἅπαντες οἱ τοποθετούμενοι κλπ.». Συνεπῶς καὶ δι’ αὐτῆς τῆς διαταγῆς θεωρεῖται αὐτονόητον, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Ν. εἶναι κλιμάκιον τῆς διοικήσεως μετὰ τὸν Ὑπουργόν. Εἰς τὴν Ἀεροπορίαν τὸ ἴδιον. Ὁ λόγος περὶ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Α. «Ὁ Α.Γ.Ε.Α. εἶναι ὑπεύθυνος ἀπέναντι τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κλπ. Οὗτος ἀσκεῖ διοίκησιν ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». Εἶναι λοιπὸν σαφές. Ἄλλωστε καὶ ἡ πρακτικὴ τὸ ἀποδεικνύει, πρακτικὴ ἐτῶν πολλῶν, ὅτι καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. ἀσκεῖ πράγματι διοίκησιν ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς. Εἶναι Ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς. Καὶ ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς, ὡς διοικητής του, εἶχε προφανῶς τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐξουσίαν ποὺ εἶχε, νὰ ἐπιβάλῃ δηλαδὴ ποινὴν φυλακίσεως μέχρι 50 ἡμερῶν εἰς οἱονδήποτε Ἀξιωματικόν. Καὶ κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Συνεπῶς, τὰ περὶ παρανόμου δῆθεν ἐνεργείας τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. δὲν εὐσταθοῦν. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. οὔτε παρενόμησε, οὔτε αὐτοπροήχθη, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος. Περαιτέρω, δὲν ὑπῆρχε ὑποχρέωσις νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν στοιχείων ποινικῆς διώξεως τοῦ Ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ, διότι ἤρκεσε ἡ πειθαρχική του δίωξις, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τὸ στράτευμα ἀπὸ ἕνα Ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἐκινεῖτο ἀντιπειθαρχικῶς, σύμφωνα μὲ τὰ πορίσματα δύο Ἀνακριτικῶν Συμβουλίων, τῶν ὁποίων τὰ κείμενα εἶναι ταυτόσημα. Καὶ τὰ δύο ἀνέγνωσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν περιελήφθησαν εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Βασιλάτου τὰ κείμενα αὐτὰ καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ καταχωρηθῶσι εἰς τὰ πρακτικά. Ἀναγινώσκω τὸ πρακτικὸν τοῦ Πρωτοβαθμίου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου, τοῦ δὲ Δευτεροβαθμίου εἶναι ταυτόσημον: «Ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Συνταγματάρχου Α. συνῆλθε τὸ Πρωτοβάθμιον Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον παμψηφεὶ ἀπεφάνθη, ὅπως οὗτος τεθῇ εἰς ἀπόταξιν διὰ βαρέα πταίσματα περὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν πειθαρχίαν καὶ μὲ τὸ αἰτιολογικόν, διότι: Ἐν Θεσσαλονίκῃ, κατὰ τὸ τρίτον δεκαήμερον Δεκεμβρίου 1960 προέβη εἰς πολιτικὰς συζητήσεις, ἐκφραζόμενος ἀνοικείως καὶ ὑβριστικῶς κατὰ τῆς νομίμου Κυβερνήσεως τῆς χώρας, διαδίδων ἅμα καὶ προπαγανδίζων διαφόρους ἀνατρεπτικὰς ἰδέας μεταξὺ τῶν συναδέλφων του ἐπιδιώκων τὴν δημιουργίαν ἐν τῷ στρατεύματι πνεύματος ὁμαδικῆς ἀπειθαρχίας καὶ προσεταιρισμὸν Ἀξιωματικῶν εἰς δημιουργίαν ἑνώσεως σκοπούσης τὴν βιαίαν ἀνατροπὴν τῆς ὑφισταμένης νομίμου καταστάσεως καὶ διακυβερνήσεως τῆς χώρας. Ἤτοι, ἀπευθυνόμενος τὴν 24.12.60 πρὸς τὸν Ὑπολοχαγὸν Βῆτα καὶ τὴν 25.10.1960 πρὸς τὸν Ὑπολοχαγὸν Γ καὶ Δ, πολιτικολογῶν καὶ καταφερόμενος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἀνοικείων ὑβριστικῶν φράσεων, ὡς κατασπαταλούσης τὸ δημόσιον χρῆμα καὶ ὁδηγούσης τὴν χώραν πρὸς ὄλεθρον καὶ καταστροφὴν καὶ ἐξωτερικεύων ἀνατρεπτικὰς ἰδέας, προσεπάθησε νὰ προσηλυτίσῃ τούτους εἰς τὰς τοιαύτας ἰδέας του καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς, ὅπως προσχωρήσωσι εἰς αὐτὰς καὶ παράσχωσι τὴν βοήθειάν των πρὸς συγκρότησιν Ἑνώσεως Ἀξιωματικῶν διὰ τὴν βιαίαν ἀνατροπὴν τῆς νομίμου Κυβερνήσεως». Ἤρκει αὐτό, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἀποταχθῇ ὁ Ἀξιωματικὸς αὐτὸς καὶ δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἂς τὸ εἴπω οὕτω, στοιχείων διὰ τὴν ποινικήν του δίωξιν. Δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία, ἅπαξ ἀπηλλάγη ἑνὸς κακοῦ Ἀξιωματικοῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ Ἀξιωματικὸς αὐτὸς δὲν ὑπέπεσεν εἰς ἔγκλημα βαρύ, δὲν ἔχει λόγον ἡ Ὑπηρεσία νὰ ἀπασχολῆται περαιτέρω μὲ αὐτόν. Εὑρίσκει ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὅτι τὸ αἰτιολογικὸν δὲν εἶναι ἐπαρκές, διὰ νὰ ἐκδιωχθῇ ἕνας Ἀξιωματικὸς ἀπὸ τὸν στρατόν. Τὰ ἔχω ζήσει, τὰ ἔχομεν ζήσει καὶ τὰ ἔχει ζήσει καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἀπὸ τὴν πλευρὰν ποὺ τὰ ἔχω ζήσει καὶ ἐγώ. Δὲν τοῦ ἀρκοῦν ὅσα συνέβησαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Ἀξιωματικάκηδες ποὺ λησμονοῦν τί ὡρκίσθησαν, ὥστε νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν ὑποστήριξίν των καὶ νὰ τοὺς συμπονῇ, καθ’ ὃν τρόπον ἐξεδηλώθη; Ἔχομεν διάφορον ἀντίληψιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ τὸν κ. Βασιλᾶτον. Ὁ ἀνθρωπισμὸς τοῦ κ. Βασιλάτου, ἔτσι περίπου ἐξεδηλώθη, συγκινεῖται ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ καὶ συγκινεῖται ἐπὶ τῇ βάσει ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, νὰ μὴ συγκινῆται ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀπὸ τὰ ἐνδεχόμενα κακά, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ προκύψουν εἰς τὸν τόπον, ἐφ’ ὅσον παραμένουν τοιοῦτοι τύποι εἰς τὸ στράτευμα. Λυποῦμαι, διότι διὰ νὰ κλονίσῃ ὁ κ. Βασιλᾶτος τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων τῶν δύο Ἀνακριτικῶν Συμβουλίων, ἐχαρακτήρισε τοὺς μὲν Ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν τὰ δύο αὐτὰ Συμβούλια, ἀνωτάτους καὶ ἀνωτέρους, ὡς παραβιάσαντας τὸ καθῆκον των, τοὺς δὲ 3 Ὑπολοχαγούς, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν ἐναντίον τοῦ ἤδη ἀποτάκτου Ὑπολοχαγοῦ, τοὺς ἐχαρακτήρισε σχεδὸν ὡς χαφιέδες. Παρεσύρθη ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀπὸ τὴν συμπόνοιάν του δι’ αὐτὸν τὸν Ἀξιωματικόν. Δικαίωμά του. Ἀλλά, λυποῦμαι, διότι δὲν ἔθεσε τὸν φραγμὸν ποὺ ἔπρεπε νὰ θέσῃ εἰς τὸν ἑαυτόν του. Ἠσχολήθη ὁ κ. Βασιλᾶτος πολὺ καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς ἀξιοπρεπείας, ἢ ἀναξιοπρεπείας τοῦ ἐν ἀποτάξει Ὑπολοχαγοῦ. Δὲν ἐνδιαφέρει, κ. Πρόεδρε. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τὸ ἐξήτασε καὶ ἡ Ὑπηρεσία περαιτέρω. Ἀξιοπρέπεια Ἀξιωματικοῦ εἶναι μία ἔννοια πολὺ εὐρεῖα. Ὁ ἴδιος ἀνέφερε μερικὰς περιπτώσεις. Δὲν σημαίνει, ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ ὁ ὅρος ἀναξιοπρέπεια Ἀξιωματικοῦ, ὅτι σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει μία προσβολὴ κατὰ τῆς τιμῆς του ὡς ἀνδρός, διότι ἀνέφερε καὶ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ὡς δυναμένην νὰ ἐμπίπτῃ εἰς τὸν ὅρον ἀναξιοπρέπεια. Ἀλλὰ ἀναξιοπρέπεια Ἀξιωματικοῦ εἶναι π.χ., ὅταν ἕνας Ἀξιωματικὸς δὲν ὑφίσταται μίαν ποινήν, ἡ ὁποία τοῦ ἐπεβλήθη μὲ τὴν δέουσαν ἀξιοπρέπειαν, ὅταν π.χ. ὁ Ἀξιωματικὸς αὐτὸς θελήσῃ νὰ κάμῃ οἱονεὶ ἀπεργίαν πείνης. Καὶ αὐτὸ θεωρεῖται διὰ τὸν Ἀξιωματικὸν ἀναξιοπρεπές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀρνοῦμαι νὰ ἐνδιαφερθῶ διὰ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ, δὲν ἔχω ἄλλωστε ἁρμοδιότητα πλέον, διότι εἶναι ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος. Ἐὰν ἡ ὑπόθεσις ἐνδιαφέρῃ τὸν κ. Βασιλᾶτον δικαίωμά του εἶναι.

§79Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Σᾶς πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ. Τὸν ἐθίξατε. Πρέπει νὰ τὸν ἀποκαταστήσητε.

§80Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι ἰδική μου ὑπόθεσις. Δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Βασιλᾶτος δὲν ἔχει ἄλλα θέματα, δυνάμενα νὰ ἐνδιαφέρουν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀποτάκτου Ὑπολοχαγοῦ Πασᾶ. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Βασιλᾶτος ἔχει τὰ πνευματικὰ ἐκεῖνα προσόντα, τὰ ὁποῖα νὰ τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐνδιαφέρει ἡ περίπτωσις τοῦ ἀποτάκτου ὑπολοχαγοῦ Πασᾶ, περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐνδιαφέρει ἡ ἠθικὴ ὑπόστασις τοῦ ἀποτάκτου αὐτοῦ ὑπολοχαγοῦ Πασᾶ κλπ. κλπ. Δικαίως, λοιπόν, ὡμίλησα προηγουμένως περὶ ἀνίας, προκαλουμένης ἀπὸ τὰς ἐπερωτήσεις, τὰς ὁποίας ἀναπτύσσει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Δὲν ἔχει ἄλλα θέματα ὁ κ. Βασιλᾶτος, γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος, μὲ τὰ ὁποῖα νὰ δύναται νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ νὰ κινήσῃ πράγματι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Καὶ εἶναι ὀρθόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀπασχολῆται ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀπασχολοῦνται οἱ βουλευταί, νὰ ἀπασχολῆται ὁ ἴδιος, νὰ ἀπασχολῆται ἡ Ἀντιπολίτευσις μὲ θέματα τόσον τιποτένια —ἂς μὴ εἴπω τιποτένια— τόσον ἐξειδικευμένα ἐπὶ τέλους; Νὰ μὴ παραπονῆται λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν παρίσταται, διότι αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ἐνδιαφέρουσαι. Ἀκόμη καὶ σήμερον, ὁπότε ἀνεπτύχθη αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου, ἀπὸ τὸ κόμμα του εἶναι παρόντες 2 ἢ 3 καὶ ἀπὸ τὴν Ε.Κ. 2 μόνον συνάδελφοι. Παρὰ ταῦτα, ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν ὑπάρχουν οἱ βουλευταὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἐπὶ τέλους, παρουσιάζουν καὶ τὴν αἴθουσαν κατεχομένην ἀπὸ βουλευτάς. Δὲν θὰ ἐπέμενα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἀπάντησίν μου τόσον πολύ, ἐὰν δὲν ἐπεθύμουν νὰ διευκρινίσω ἅπαξ διὰ παντὸς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ οἱουδήποτε Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας. Καὶ μόνον δι’ αὐτὸ ἐπέμενα τόσον πολύ. Διότι ἡ ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν ἐχειρίσθη ὁ κ. Βασιλᾶτος, εἶναι ὑπόθεσις κεκλεισμένη κατὰ νόμιμον τρόπον, δι’ ἀποφάσεων δύο Ἀνακριτικῶν Συμβουλίων. Ἀδιάφορον —καὶ τοῦτο παρέλειψε νὰ τὸ εἴπῃ ὁ κ. Βασιλᾶτος—ἐὰν ἔχῃ προσφύγει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τοῦτο δὲ παρ’ ὅλον, ὅτι ἔχει δηλώσει ἐγγράφως, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διεκδικήσῃ κανένα δικαίωμα. Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, διότι ἀπησχόλησα τόσον πολὺ διὰ τὸ θέμα αὐτὸ τὴν Βουλήν. Ἐξανίσταμαι, διότι ἀπησχολήθημεν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ μὴ ἐκτεθῶ περισσότερον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος.

§82Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὑποβάλητε σημείωμα. (Κωδωνοκρουσίαι).

§84Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ κτυπᾶτε τὰ κουδούνια, κ. Πρόεδρε; Δὲν εἶναι τρόπος αὐτός. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι οἱ βουλευταὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ε.Κ. ἀπουσιάζουν εἰς Θεσσαλίαν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε ἐφ’ ὅσον δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Σᾶς παρακαλῶ μὴ θορυβῆτε. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§86Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑποστηρίξας, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα διὰ τοῦ Τύπου ἐδημοσιεύθησαν, καὶ ἄρα ἐπερίττευεν ἡ συζήτησις αὐτῶν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλοίμονον ἐὰν τὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολεῖται ὁ τύπος ἀπαγορεύεται νὰ συζητοῦνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὐδέποτε εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἀνακριτικῶν Συμβουλίων, ἐκ τῶν ὁποίων προέκυψεν ἡ τερατώδης ἀδικία, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος τοῦ ἐν λόγῳ λοχαγοῦ. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπῆρξε μία ἀθωωτικὴ ψῆφος, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς πάντα ἀμερόληπτον κριτὴν νὰ πιστεύῃ, ὅτι κἄτι ἀνώμαλον ὑπῆρξεν εἰς αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις. Ἐγὼ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγξω τὰς ἀποφάσεις τῶν Συμβουλίων. Τοὺς ἐλέγχω ὅμως, διότι δὲν ὑπέδειξαν τὴν ἔγερσιν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς καὶ παρεσιώπησαν κολάσιμον ἀδίκημα. Ἐδήλωσα, ὅτι αὗται αἱ ἀπρέπειαι δὲν βαρύνουν τὸν ἤδη Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἀλλὰ ἑνιαία εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν Κυβερνήσεων. Ἀρνηθεὶς δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ καταθέσῃ τὸν σχετικὸν φάκελλον κατέστησεν ἑαυτὸν ἀλληλέγγυον μὲ τοὺς προκατόχους του καὶ συνυπεύθυνον. Δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ αἰτιᾶται ἐμὲ ποὺ κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ ἑαυτόν, διότι δὲν κατέθεσε τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὸ στράτευμα μὲ παρεκίνησεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ὄχι τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὸν ἐν λόγῳ λοχαγόν, τὸν ὁποῖον ἀγνοῶ. Τὸ πρῶτον ἤδη πληροφοροῦμαι, ὅτι ἔχει κάνει προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, δὲν τὸν ἔχω ἴδη ποτέ, οὔτε κατ’ ὄψιν, οὔτε ἀπὸ τηλεφώνου. Ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι ἀφοῦ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης προέρχεται ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὁ κ. Μπενιψάλτης ἐπίσης ἔχει τὴν αὐτὴν προέλευσιν, θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ κ. Μπενιψάλτης δὲν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δέχονται συμβιβασμούς. Ὁ κ. Μπενιψάλτης εἰς τὴν ἀναφορὰν ὑπεδείκνυεν, ὅτι ἔπρεπε κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἀξιωματικῶν πρὸς προαγωγὴν νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν ὄχι τὰ κομματικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἡ ἱκανότης, τὸ ἦθος καὶ ἡ προσήλωσις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος. Τὴν ἀναφορὰν ὑπέβαλεν εἰς ἕνα ἕκαστον τῶν Ἀντιστρατήγων. Καὶ ἐκεῖνοι, ἐπίσης, τὴν ὑπέβαλον καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Καὶ ὁ κ. Μπενιψάλτης ἀπεστρατεύθη ὄχι διὰ τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς του, ἀλλὰ διότι τὴν ὑπέβαλεν οὐχὶ ἱεραρχικῶς. Ἐν σπουδῇ δὲ συνῆλθεν τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον καὶ τὸν ἀπεστράτευσεν. Τὴν 11ην Φεβρουαρίου ὑπέβαλεν τὴν ἀναφορὰν καὶ τὴν 13ην Φεβρουαρίου συνεκλήθη τὸ Συμβούλιον καὶ τὴν 1ην Μαρτίου ἐδημοσιεύθη τὸ Διάταγμα τῆς ἀποστρατείας. Ἠλεκτρική, πράγματι, ταχύτης προδίδουσα μῆνιν. Ἠσχολήθη διὰ μακρῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. εἶχε δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ ποινὴν 30 ἡμερῶν. Ἔχω ἐδῶ ἀναφορὰν τοῦ τότε Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., ὁ ὁποῖος ἔλαβε διαταγὴν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ἀναφέρῃ τὰ διατρέξαντα. Ἰδοὺ τί ἀναφέρει: «Ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ διαμαρτύρομαι κλπ.». Τότε ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ. Ἐρωτῶ, ἐὰν ἦτο πράγματι Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ καὶ ὡς διοικῶν τὸ Στράτευμα ὁλόκληρον εἶχε τὰ δικαιώματα τοῦ Διοικητοῦ Σώματος Στρατοῦ ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ Στρατοῦ, διατὶ μετὰ 4 μῆνας εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ὁ τότε Ὑφυπουργὸς κ. Θεμελῆς νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν, δι’ ἧς ἀνέθετεν εἰς αὐτὸν καθήκοντα Ἀρχηγοῦ τοῦ Στρατοῦ; Ἤτοι τὸν προήγαγεν εἰς Ἀρχιστράτηγον. Διότι ἀφοῦ κατὰ τὸν νόμον, ἵνα μετατεθῇ ἕνας Ἀντιστράτηγος ἀπαιτεῖται ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου προεδρευομένου ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ Πρωθυπουργοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον συμμετέχει μὲ μίαν ψῆφον καὶ ὁ Ὑφυπουργός, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ μία ψῆφος τοῦ Ὑφυπουργοῦ νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ προάγῃ τὸν Ἀντιστράτηγον εἰς Ἀρχιστράτηγον; Παρανόμως συνεπῶς ἰδιοποιήθη τὸν τίτλον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Στρατοῦ ὁ τότε Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ παρανόμως ἐξεδόθη, ἵνα τὸν καλύψῃ ἡ ἐν λόγῳ διαταγὴ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ.

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἴπατε, ὅτι αὐτὴ ἡ διαταγὴ διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ. ἐξεδόθη διὰ νὰ καλύψῃ τὴν παρανομίαν. Σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην σας, ἡ διαταγὴ αὕτη ἐξεδόθη διὰ νὰ καλύψῃ τὴν δῆθεν παρανομίαν τοῦ Α)Γ.Ε.Σ., αἱ ἄλλαι διαταγαί, αἱ καθορίζουσαι ἀντιστοίχως ἁρμοδιότητας τῶν Ἀρχηγῶν τοῦ Γ.Ε.Ν. καὶ τοῦ Γ.Ε.Α., διατί ἐξεδόθησαν; Ποῖος ὁ σκοπός των; Νὰ καλύψουν καὶ αὐταὶ μίαν παρανομίαν;

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ παρανομία ὑπάρχει.

§89Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὰς ἁρμοδιότητας τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, δὲν τὰς καθορίζουν αἱ διαταγαί, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, ἀλλὰ τὰς ὁρίζει ὁ νόμος περὶ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ αἱ διαταγαὶ αὐταὶ ἔρχονται ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ διευκρινήσουν τὰ πράγματα καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι, ὅμοιαι πρὸς αὐτὰς τὰς ὁποίας διατυπώνετε.

§90Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, τοῦτο δὲ προκύπτει ἀπὸ αὐτὴν τὴν παράνομον διαταγήν, τὴν ἐκδοθεῖσαν διὰ τὴν κάλυψιν τῆς παρανομίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. Ὁ Διοικητής του εἶχε δικαίωμα νὰ τοῦ ἐπιβάλῃ 50 ἡμέρας φυλάκισιν. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ., ὅμως, δὲν εἶχεν. Ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ μόνον 15 ἡμέρας φυλάκισιν, διὰ νὰ καλυφθῇ δὲ ἡ παρανομία ἐξεδόθη ἡ διαταγὴ αὐτή. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀνεκινήθη δι’ ἐνυπογράφων ἄρθρων εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» καὶ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ σιωπὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύει τὸ ἀληθὲς τῶν λεγομένων ὑπ’ ἐμοῦ.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀπὸ πότε ἡ δημοσίευσις ἑνὸς ἄρθρου δημιουργεῖ ὑποχρέωσιν πρὸς ἀπάντησιν; Δύνασθε νὰ μοῦ τὸ εἴπητε;

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν βλέπουν τὸ φῶς τοιαῦτα δημοσιεύματα, ὑπογραφόμενα παρ’ ἀξιωματικῶν καὶ δημοσιευόμενα εἰς ἔγκυρα φύλλα, εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλῆται ἀνησυχία εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἕνεκα τούτου ὑπάρχει ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ δίδῃ ἀπάντησιν.

§93Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οὐδεμία ἀνησυχία προεκλήθη εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην, ἐξ ἑνὸς ἄρθρου τοῦ κ. Μπενιψάλτη. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνησυχία, θὰ εἶναι βεβαίως μικρά, διότι μικρὸν εἶναι καὶ τὸ Κόμμα σας, θὰ ὑπάρχῃ, ὅμως, ἀνησυχία, διότι ὑποστηρίζετε τοιαύτας ἀντιλήψεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν τὰς υἱοθετῇ τὸ Κόμμα σας, ἢ ἐὰν εἶναι ἁπλῶς προσωπικαί σας ἀντιλήψεις.

§94Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω. Γνωρίζετε, ὅτι ἕνας βουλευτὴς ἐπὶ ἐπερωτήσεων, ἐκθέτει τὰς προσωπικάς του γνώμας. Σεῖς, ὅμως, ὑποστηρίζετε ὅτι εἶναι βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ.

§95Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι. Ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ βάσει τοῦ νόμου.

§96Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρέβητε τὸν νόμον καὶ ἐπειδὴ δὲν δίδεται διὰ τοῦ νόμου αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἐξεδώσατε αὐτὴν τὴν διαταγήν.

§97Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ ἐπρόσεξα τί εἴπατε καὶ ἀπήντησα εἰς ὅσα εἴπατε. Λυποῦμαι, διότι δὲν μοῦ ἀνταπεδώσατε τὴν αὐτὴν προσοχήν. Ἀπ’ ὅσα λέγετε βλέπω, ὅτι δὲν μὲ ἐτιμήσατε διὰ τῆς προσοχῆς σας.

§98Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐπρόσεξα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἰσοτιμίαν δικαιοῦμαι ἐγὼ νὰ ζητήσω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόπτετε εἰς κᾶθε λόγον μου, διότι καταστρέφετε τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα. Ἐνῷ μὲ τὰς συνεχεῖς ἐπεμβάσεις καταστρέφετε καὶ τὴν ἀρχιτεκτονικὴν τοῦ λόγου μου καὶ ἐξασθενεῖτε καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν μου.

§99Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐνόμισα, ὅτι αἱ διακοπαί μου δὲν σᾶς ἐνοχλοῦν.

§100Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐκ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα, κ. Ὑπουργέ, ἐδημιουργήθησαν πολλὰ ἄλλα ζητήματα καὶ βγῆκαν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν πολλὰ ἐπεισόδια. Ἀπὸ τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ ἐπληροφορήθημεν τότε, ὅτι κρατοῦνται καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ παρανόμως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρῶ περισσότερον τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ὑπομονὴν νὰ μᾶς ἀκούσουν, ἕνα μόνον θὰ προσθέσω. Κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὸν στρατόν. Ἔχομεν δικαίωμα ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν αὐτὴν τὴν φράσιν, διότι εἰσηγάγατε τὸν κομματισμὸν εἰς τὸν στρατόν. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα, περισσότερον τούτου ἐνδιαφέροντα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὸ Ἔθνος, ὅπως εἶναι τῆς αἰγειαλίτιδος ζώνης καὶ ἄλλα. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθορίζομεν τὴν σειρὰν τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων. Ἔχω π.χ. καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος σοβαρώτερον θέμα πρὸς συζήτησιν. Εἶναι τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως, τὸ μισθολόγιον τοῦ Κλήρου κλπ. Ἦλθεν, ὅμως, πρῶτον τὸ θέμα τοῦτο, διότι δὲν κατεθέσατε τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις προετιμήθη.

§101Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ κ. Βασιλᾶτος, διεπίστωσε τὴν ἀλληλεγγύην μου πρὸς τοὺς προκατόχους μου ἐκ τοῦ ὅτι δὲν κατέθεσα τὸν φάκελλον. Δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἀναμείνῃ ὁ κ. Βασιλᾶτος νὰ μὴ καταθέσω τὸν φάκελλον διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἀλληλεγγύην μου πρὸς τοὺς προκατόχους μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὅλοι μας εἴμεθα ἀλληλέγγυοι ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα στοιχεῖον τῆς δυνάμεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀνέτρεψε τὸ ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Γενικῶν Ἐπιτελείων εἶναι συγχρόνως καὶ Ἀρχηγοὶ τῶν οἰκείων Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐγὼ τὸν ἠρώτησα ὄχι ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα θέματα διὰ νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλή, διότι προφανῶς ὑπάρχουν. Τὸν ἠρώτησα ἂν ὁ ἴδιος δὲν εἶχε θέμα περισσότερον ἐνδιαφέρον ἀπὸ τὴν ἀξιοπρέπειαν ἢ μὴ τοῦ ἀποτάκτου ὑπολοχαγοῦ Πασᾶ διὰ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Αὐτὸ τὸν ἠρώτησα. Καὶ τοῦ ἐπαναλαμβάνω τὴν ἐρώτησιν. Ἐλπίζω, ὅτι ἔχει καὶ ἄλλα θέματα εἰς τὴν σκέψιν του, εἰς τὸν νοῦν του, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἶναι γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος.

§102Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν σᾶς ἤκουσα. Ἀνεβῆτε εἰς τὸ βῆμα νὰ ὁμιλήσητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει βέβαιον εἶναι, ὅτι τὴν Βουλὴν τὴν ἐνδιαφέρουν τὰ γενικώτερα θέματα, δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ἡ ἀξιοπρέπεια ἢ μὴ τοῦ ἀποτάκτου ὑπολοχαγοῦ.

§104Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐνδιαφέρει τὸ στράτευμα νὰ μείνῃ μακρὰν τῶν κομματικῶν ἐπεμβάσεων. Ἐκεῖ τὸ τοποθετῶ ἐγὼ τὸ ζήτημα.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ χαρακτηριστικὸν δὲ εἶναι, ὅτι καὶ ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν παρίσταται εἷς μόνον ἀκόμη βουλευτής, ὁ συμπολίτης καὶ φίλος κ. Ἀλαβᾶνος, εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἡ ἔκφρασις εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς ἀνίας ποὺ προεκάλεσε καὶ εἰς τὸ ἴδιον τὸ θέμα τὸ συζητούμενον.

§106Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ὄχι δά. Ἄν μοῦ ἐπιτρέπετε, ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν παρηκολούθησαν τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Βασιλάτου πολλοὶ συνάδελφοι.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. Πάντως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, κ. Πρόεδρε, τὴν σύστασιν τοῦ κ. Βασιλάτου νὰ κρατηθῇ ὁ κομματισμὸς μακρὰν ἀπὸ τὸ στράτευμα εἶναι σύστασις τελείως περιττή. Ἀφ’ ἧς — ἀλλὰ καὶ προηγουμένως ἐπὶ Στρατάρχου Παπάγου — ἀφ’ ἧς ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχει ἀναλάβει ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς τὰς εὐθύνας τῆς διακυβερνήσεως τοῦ τόπου, καμμία ποτὲ δὲν ἔχει γίνει διάκρισις διὰ τοὺς φίλους ἢ μὴ φίλους τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ πλεῖστα ὅσα στοιχεῖα καὶ ἀπὸ τὰς ἀναλογίας μεταξὺ τῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν 7–8 ἐτῶν ἀποστρατευθέντων ἀντιστρατήγων.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ ἀστεῖα.

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Ἠλιόπουλε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶσθε ἁρμόδιος σεῖς, ἡ ΕΔΑ πρὸ παντός, νὰ ὁμιλῇ διὰ τὸ στράτευμα, διότι σεῖς ἔχετε ἐγκολπωθῆ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ στρατεύματος.

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τουλάχιστον ὅσον καὶ σεῖς.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔχετε ἐγκολπωθεῖ τοὺς ἐγκληματίας τοὺς ὁποίους ὁ στρατὸς ἐπολέμησε. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν σεῖς νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὸ στράτευμα. Σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὸν ΕΛΑΣ, ἀλλὰ διὰ τὸ στράτευμα, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν, τὸ Ἑλληνικὸν Ναυτικόν, τὴν Ἑλληνικὴν Ἀεροπορίαν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε σεῖς.

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς παρεδώσατε τὸν Ἑλληνικὸν Στρατὸν εἰς τοὺς ξένους.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε; Αὐτὰ εἶναι ἄρρητ’ ἀθέμιτα. Ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ ἄλλο τι. Καὶ τὸ καλύτερον εἶναι νὰ μὴ λέγῃ τίποτε διὰ τὸν στρατόν. Συνεπῶς ἦτο τελείως περιττή, κ. Πρόεδρε, ἡ σύστασις τοῦ κ. Βασιλάτου περὶ μὴ κομματισμοῦ εἰς τὸ στράτευμα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, αὐτὴ εἶναι ἡ ὁποία ἔχει θεμελιώσει τὴν ἀρχὴν αὐτὴν εἰς τὸ στράτευμα ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ ὅλας της τὰς πράξεις. Καὶ πάλιν, κ. Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν σύστασιν φιλικὴν πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι πολύτιμος ὁ χρόνος τῆς Βουλῆς. Ὅταν θέλετε νὰ ἀπασχολῆτε τὴν Βουλήν, νὰ τὴν ἀπασχολῆτε μὲ θέματα σοβαρώτερα καὶ γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βασιλάτου τῆς ἀφορώσης τὴν μὴ κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τοῦ τελοῦντος ἐν ἀποταξίᾳ ὑπολοχαγοῦ Πασᾶ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ.μ.)