1963.04.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

Τετάρτη 24 Ἀπριλίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), Λ. Μπουρνιᾶς (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας), Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Σ. Ι. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας, ἀναπτύξεως καὶ ἐλέγχου τῆς ἐν Ἑλλάδι, ἰδιωτικῇ πρωτοβουλίᾳ, ἀσκουμένης ὑποβρυχίου δραστηριότητος». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 346704) 62)8.4.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου εἰς Α.Ι.Δ. Η.Π.Α. διὰ τὴν χορήγησιν δανείου πρὸς Ο.Χ.Ο.Α. κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71841)8.4.63 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν ἰσχὺν τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν προθεσμίαν ἐνάρξεως ἐξοφλήσεως δανείου χορηγηθέντος ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Σῶμα Ὁρκωτῶν Λογιστῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56000)8.4.63 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν ἰσχὺν ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καλυπτούσης δάνεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Τουριστικῆς Πίστεως. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἰδιοκτητῶν καὶ ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξὶ ἑπταθεσίων «Ὁ Βάκων», αἰτουμένου τροποποίησιν διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων τὰς δι’ αὐτοκινήτων μεταφοράς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Περρωτῆς, Β. Πανούσης καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395) 1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Λαμπράκης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν καὶ κατακράτησίν του παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ τὴν πορείαν εἰρήνης ἀπὸ Μαραθῶνος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Λαμπράκης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται δι’ εἴσοδον ἀστυνομικῶν εἰς Πολιτικόν του Γραφεῖον καὶ ἀφαίρεσιν πανώ, προοριζομένων διὰ τὴν πορείαν εἰρήνης. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πλανοδίων ὑφασματοπωλῶν Ἑλλάδος «Ὁ Ἑρμῆς», αἰτουμένου, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ καταρτισθὲν Σ. Ν. περὶ τρόπου ἀσκήσεως πλανοδίου ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ», αἰτουμένης τὴν οὐσιαστικωτέραν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων Ναζισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Δρακοπούλου, κατοίκου Καλυβιῶν–Ἀγρινίου, αἰτουμένου παροχὴν ἀποζημιώσεως εἰς πληγέντας ἐκ κονιορτοῦ πορτοκαλλιεργητὰς κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀεροδρομίου τοῦ ΝΑΤΟ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν Στιβαδόρων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγ. Χριστόφορος», αἰτουμένου ἔναρξιν ἀγορᾶς καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Ἀγοραίων Αὐτοκινήτων Ἰωαννίνων, αἰτουμένου τὴν μὴ ἀποδοχὴν οἱασδήποτε διοικητικῆς ποινῆς ἐναντίον τῶν αὐτοκινητιστῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Βρυσοχωρίου Ἰωαννίνων κλπ., διαμαρτυρομένου διὰ μετάθεσιν Οἰκοκυρικῆς Σχολῆς (Α.Μ.Ο.Σ.) εἰς Δίστρατον Κονίτσης. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑγειονομικοῦ Προσωπικοῦ καὶ λοιπῶν εἰδικοτήτων Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αἰτουμένου μονιμοποίησιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Βρεττοῦ καὶ Η. Γλένη, ἡμερομισθίων ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, παραπονουμένων διὰ μὴ μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Καραγκιώζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Βιοτεχνῶν τῆς Κοινότητος Ἐπανομῆς–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ν. 4169)61 «περὶ γεωργικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ, αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ἀπὸ 17.3.63 ὑπομνήματι διαλαμβανομένων αἰτημάτων του, ἤτοι διαφώτισιν τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ψήφισιν τῆς σχετικῆς διὰ τοῦ Ζʹ Ψηφίσματος τῆς 23ης Ἰουλίου 1946 νομοθεσίας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3997)4.3.1963 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1672 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἕνεκεν τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς πατάτας, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, αἵτινες ἐπεκράτησαν, ἐδόθησαν ὁδηγίαι καὶ ἐντολαὶ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., ὅπως εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας καλλιεργητὰς παρέχωνται πιστωτικαὶ διευκολύνσεις καὶ συνεχισθῇ ἡ δανειοδότησίς των. Παροχὴν ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐπιχορηγήσεως πρὸς τοὺς καλλιεργητὰς δὲν βλέπομεν σκόπιμον, διότι λόγῳ τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς, αἱ τιμαὶ διαθέσεως τοῦ προϊόντος ὑπῆρξαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλαὶ καὶ ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς καλλιεργητάς, καλύψασαι τὴν γενομένην ζημίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12081)12.2.1963 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν κοινοποιούμενον καὶ ὑμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Καναλίων–Φθιώτιδος ἐκτελοῦνται δασοτεχνικὰ ἔργα ὀρεινῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Ρουστιανίτου εἰς τὴν λεκάνην τοῦ ὁποίου κεῖται τὸ ἐν λόγῳ χωρίον. Ἡ λεκάνη τοῦ ἐν λόγῳ χειμάρρου ἔχει τεθῆ ὑπὸ διευθέτησιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957. Ἐν ὄψει τῆς διατεθειμένης ἐτησίως συνολικῆς διὰ τοὺς χειμάρρους Σπερχειοῦ πιστώσεως, ὁ ρυθμὸς ἐτησίας χρηματοδοτήσεως τῶν ἔργων Ρουστιανίτου εἶναι μέχρι τοῦδε τῆς τάξεως τῶν 900.000 δραχμῶν, προβλέπεται δὲ ἔντασίς του κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη. Ταῦτα εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ πρόγραμμα τῶν δασοτεχνικῶν ἔργων ὀρεινῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Ρουστιανίτου, ἔνθα κεῖται τὸ χωρίον Κανάλια, εἰς ὅ,τι δὲ ἀφορᾷ τὰ ἔργα τῆς πεδινῆς διευθετήσεως τοῦ ἐν λόγῳ χειμάρρου, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4652)3496)15.3.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἄρδευσιν τῶν κτημάτων Σκαφιδακίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ κτηματικὴ περιοχὴ τῆς Κοινότητος Σκαφιδακίου κεῖται ἀφ’ ἑνὸς εἰς θέσεις κάτωθεν τοῦ ὑψομέτρου +25, εἰς ἃς ἔχουσι περαιωθῆ τὰ σημαντικώτερα ἀρδευτικὰ ἔργα καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς θέσεις ἄνωθεν τοῦ ὡς ἄνω ὑψομέτρου, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ὁποίων, ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9089)1119)492)27.2.63 ἡμετέρου ἀνεφέρθη ὑμῖν, ἐκπονεῖται μερίμνῃ ἡμῶν σχετικὴ μελέτη ἀρδευτικῶν ἔργων. 2. Ἡ κατασκευὴ τῶν ὡς ἄνω ἔργων θέλει ἀρχίσει μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς ὡς ἄνω μελέτης, ἥτις καὶ προβλέπεται νὰ γίνῃ περὶ τὰ μέσα Ἰουνίου ἐ.ἔ. 3. Ἡ μὴ περαίωσις τῆς ὡς ἄνω μελέτης εἰς συντομώτερον χρόνον, ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν ἐκτέλεσιν κατὰ τὴν ἐκπόνησιν ταύτης συμπληρωματικῶν ἐργασιῶν (τοπογραφικαὶ ἐργασίαι, ἐδαφολογικὴ μελέτη) καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν ἐπίλυσιν δυσχερῶν προβλημάτων, ὡς τοῦ τῆς ἀποχετεύσεως τῶν διασχιζόντων τὴν περιοχὴν χειμάρρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1692)5.3.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα κατὰ παρασχεθείσας ἐκ τοῦ Α.Σ.Ο. πληροφορίας: 1) Ἡ κωμόπολις Λαγκᾶ–Πυλίας, ὑπαγομένη εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Α.Σ.Ο. Κορώνης, ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὰ κέντρα Ἁγίου Ἀνδρέου καὶ Ν. Κορώνης, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἀνεγερθῆ προσφάτως ἰδιόκτητοι ἀποθηκευτικοὶ χῶροι τοῦ Α.Σ.Ο. δυναμικότητος 450 καὶ 600 τόννων ἀντιστοίχως. 2) Ἡ παραγωγὴ σταφίδος τῆς ἐν λόγῳ κωμοπόλεως ἀνέρχεται εἰς 400 τόννους καὶ μετὰ τῶν γειτονικῶν Κοινοτήτων φθάνει εἰς 800 περίπου τόννους. 3) Ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τοῦ Κέντρου Λαγκᾶς μέχρι τῆς Ν. Κορώνης ἀνέρχεται εἰς 2 χιλιόμετρα. 4) Πλὴν τῶν ἀνωτέρω ἀποθηκευτικῶν χώρων, ὑπάρχουν καὶ ἕτεροι τοιοῦτοι ἐκ 1.700 εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ὑποκαταστήματος Κορώνης. 5) Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἔχει προγραμματισθῆ ἡ ἀνέγερσις νέων ἀποθηκῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, καθ’ ὅσον οἱ ὡς ἄνω ἰδιόκτητοι χῶροι τοῦ Α.Σ.Ο. ὁμοῦ μετὰ τῶν μισθουμένων παρὰ τρίτων τοιούτων καλύπτουν σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας Κορώνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀναγνωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4211)8.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Οὐδεμία ἔλλειψις ζωοτροφῶν παρετηρήθη εἰς τὸν Νομὸν Καρδίτσης καὶ γενικώτερον εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, καθ’ ὅσον τὰ ὑποκαταστήματα καὶ τὰ κέντρα ἐφοδιασμοῦ τῆς Α.Τ.Ε. ἦσαν καὶ εἶναι συνεχῶς ἐφωδιασμένα διὰ ζωοτροφῶν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος θέρους μέχρι σήμερον. 2) Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐνσκηψάσης κακοκαιρίας κατὰ τὴν περίοδον τῆς αἰχμῆς τοῦ χειμῶνος, εἰς ἃς περιπτώσεις ἐδημιουργήθη κατάστασις ἐκτάκτου ἀνάγκης, ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐν κατακλεῖδι, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος, διότι ἡ ἐνσκήψασα κατὰ τὴν περίοδον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου ἀνὰ τὴν χώραν θεομηνία, ἀντιμετωπίσθη λίαν ἐπιτυχῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐνῷ ὑπὸ ἄλλων χωρῶν πλέον προηγμένων τῆς ἡμετέρας, ἀντίστοιχοι περιπτώσεις ἀντιμετωπίσθησαν ὀλιγώτερον ἐπιτυχῶς καὶ διότι εἶχε ληφθῆ πρόνοια διὰ τὴν πλήρη ἐπάρκειαν ἐφοδίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4315)9.3.63 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1712 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον λόγῳ τῶν ἐπικρατησασῶν ἀντιξόων καιρικῶν συνθηκῶν μέγα ποσοστὸν τῶν εἰς τὰ θερμοσπορεῖα εὑρισκομένων φυτῶν τῶν πρωΐμων κηπευτικῶν ὑπέστησαν σοβαρὰς ζημίας. Τοῦτο δὲν συνέβη μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν Πρεβέζης. Οἱ καλλιεργηταὶ προέβησαν εἰς τὴν δι’ ἐπανασπορᾶς ἀντικατάστασιν τῶν καταστραφέντων φυτῶν, ἤδη δὲ συνεπληρώθη ἡ ἀνάπτυξις τῶν νέων φυτῶν, τὰ ὁποῖα ἤρχισαν νὰ φυτεύωνται εἰς τὴν ὁριστικήν των θέσιν. Ἔκτακτος ἐνίσχυσις πρὸς τοὺς καλλιεργητὰς εἰς παρομοίας περιπτώσεις δὲν παρέχεται διότι ἡ ἀξία τοῦ σπόρου καὶ τῶν ἐργατικῶν διὰ τὴν διενεργηθεῖσαν ἐπανασπορὰν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῶν ἰδίων καλλιεργητῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν ἐρώτησιν ζημίας εἰς τὸν πατατόσπορον, ὁ εἰς τὴν περιφέρειαν Πρεβέζης διατεθεὶς πατατόσπορος προέρχεται ἀπὸ ἑνιαίαν εἰσαγωγὴν διενεργηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ διατεθεῖσαν εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἀπὸ οὐδεμίαν ὅμως ἑτέραν περιοχὴν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἢ πρὸς τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. παράπονα ἀκαταλληλότητος ἢ προσβολῆς τοῦ εἰσαχθέντος πατατοσπόρου. Ἀπὸ τὴν περιοχὴν Πρεβέζης τὸ πρῶτον διὰ τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως πληροφορούμεθα περὶ ζημιῶν λόγῳ σήψεως τοῦ πατατοσπόρου. Πιθανῶς μερικαὶ μικροποσότητες νὰ ὑπέστησαν ζημίας ἐκ τοῦ ψύχους εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν παραγωγῶν ἢ εἰς τὸ ἔδαφος μετὰ τὴν φύτευσίν των, ἀλλὰ διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδοθῇ εὐθύνη εἰς τὸν σπόρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4793)18.3.1963 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, ὡς καὶ τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4554)764)13.3.63 καὶ 4841)845)18.3.63 ὑμετέρων διαβιβασθέντων ἡμῖν τηλεγραφημάτων τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Φιλιατρῶν, σχετικῶς μὲ τὴν συγκέντρωσιν 20.000 τόννων γεωμήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πρότασις τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων τῶν παραγωγῶν διὰ συγκέντρωσιν 20.000 τόννων γεωμήλων εὐθηνοτέρων κατὰ 0,50 δραχμὰς τῶν εἰσαχθησομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι σήμερον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπεβάλετο δὲ θὰ ἦτο πραγματοποιήσιμος, διότι ἐνῷ δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις καὶ συγκέντρωσις τόσον μεγάλης ποσότητος γεωμήλων καὶ μάλιστα εἰς τιμὴν τόσον χαμηλήν, ἀντιστοίχως θὰ ἐπέδρα ἐπὶ τῶν τιμῶν πωλήσεως ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, οἵτινες ὑποστάντες σοβαρωτάτας ζημίας, λόγῳ τῆς κακοκαιρίας, τῆς παραγωγῆς των, ἐδικαιοῦντο νὰ ἀπολαύσουν τὰς τιμὰς εἰς ἃς διεθνῶς ἐπωλεῖτο ἡ πατάτα, καθ’ ἣν ἐποχὴν αἱ τιμαὶ τῶν γεωμήλων εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, λόγῳ μειωμένης προσφορᾶς, ὑπῆρξαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλαὶ καὶ ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς καλλιεργητάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1536 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ὁμαδικὴν δηλητηρίασιν τοῦ χωρίου Ρητίνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τυγχάνει κατ’ ἀρχὴν γνωστὸν ὅτι ἡ δημοσιογραφικὴ εἰδησεογραφία ἔχει ὑπερβάλει εἰς μέγαν βαθμὸν τὰ σημειούμενα ἐκ τῆς χρήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων περιστατικὰ δηλητηριάσεων. Εἰς πλείστας μάλιστα περιπτώσεις διεπιστώθη ὅτι θάνατοι ἐξ ἀγνώστων ἢ ἄλλων αἰτίων ἔχουν ἀποδοθῆ, ἐσφαλμένως ἢ ἀνακριβῶς, εἰς τὰ γεωργικὰ φάρμακα. Διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῆς ὁμαδικῆς δηλητηριάσεως κατοίκων τοῦ χωρίου Ρητίνη οὐδὲν κατ’ ἀρχὴν ὑπάρχει συμπέρασμα ὅτι αὕτη ὀφείλεται εἰς γεωργικὸν φάρμακον, δοθέντος ὅτι, δὲν ἐπερατώθη εἰσέτι ἡ διεξαγομένη διοικητικὴ καὶ ἐργαστηριακὴ ἔρευνα. Ὑπάρχουν μάλιστα ἐνδείξεις περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Οὕτω ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Πιερίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13958)7.2.63 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς (ἧς ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον) ἀναφέρει ἡμῖν ὅτι τὸ ἐπισυμβὰν ἀτύχημα δὲν ὀφείλεται εἰς ψεκασμὸν γεωργικῶν φαρμάκων οὐδὲ εἰς κατανάλωσιν ψεκασθέντων γεωργικῶν προϊόντων καὶ ὅτι αἱ ἀνακρίσεις στρέφονται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἐγκληματικῆς ἐνεργείας. Αἱ ἀκολουθήσασαι τηλεφωνικαὶ ἀναφοραὶ τῆς ἐν λόγῳ Διευθύνσεως Γεωργίας ἀναφέρουν προσέτι ὅτι, ὁ γεωργὸς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ὁποίου ἔλαβε χώραν τὸ ἀτύχημα δὲν ἦτο οὔτε καπνοκαλλιεργητής, οὔτε δενδροκαλλιεργητής, ὥστε νὰ χρησιμοποιηθῇ παραθεῖον ἢ ἄλλο τοξικὸν γεωργικὸν φάρμακον, οὐδὲ ἀνευρέθη οὐδαμοῦ ποσότης τοῦ φαρμάκου τούτου, οὔτε εἶδος τῆς συσκευασίας του. Δὲν εἶναι ὅθεν ἀπίθανον καὶ τὸ ἀτύχημα τοῦτο νὰ προεκλήθη ἐξ ἄλλων αἰτίων ὡς ἔχει διαπιστωθῆ καὶ διὰ πλείστας ἄλλας περιπτώσεις. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τούτων, κρίνομεν, ἀπαραίτητον ὅπως πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι, ὁ ἀριθμὸς τῶν δηλητηριάσεων ἐκ τῆς χρήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων εἶναι λίαν περιωρισμένος συγκριτικῶς πρὸς τὴν καθημερινῶς ἐπεκτεινομένην χρῆσιν των, προσέτι δὲ ἀσυγκρίτως μικρότερος τῶν ἀτυχημάτων τῶν προκαλουμένων ἐκ τῆς χρήσεως ἑτέρων μέσων τοῦ συγχρόνου τεχνικοῦ πολιτισμοῦ. Οὕτω, συμφώνως πρὸς ἐπίσημα στοιχεῖα παρασχεθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐσημειώθησαν καθ’ ὅλην τὴν χώραν κατὰ τὸ 1962 ἐν συνόλῳ 369 περιστατικὰ δηλητηριάσεων ἐκ γεωργικῶν φαρμάκων ἐκ τῶν ὁποίων, μάλιστα, τὰ 97 δὲν εἶναι σαφῶς καθωρισμένων αἰτίων. Ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 369 περιστατικῶν ἰαθέντα τὰ 349, τὰ δὲ ὑπόλοιπα 20 θανατηφόρα. Ἐκ τῶν τελευταίων τούτων τὰ 9 ὀφείλονται εἰς αὐτοκτονίας, 2 εἰς ἄγνωστα αἴτια καὶ μόνον τὰ ὑπόλοιπα 9 προεκλήθησαν εἰς παραγωγοὺς ἐξ ἀμελείας τηρήσεως τῶν ὁδηγιῶν προφυλάξεως ἢ ἐκ λάθους. Ἤτοι ἀντιστοιχεῖ 1 θάνατος ἀνὰ ἑκατομμύριον γενικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας ἢ 1, 8 θάνατοι ἀνὰ ἑκατομμύριον ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἰς τὰς Η.Π.Α. σημειοῦται κατ’ ἔτος ἐκ τῆς αὐτῆς αἰτίας (καθ’ ἃ ἀνεκοινώθη εἰς τὸ ἐν Ρώμῃ συνελθὸν τὸ 1962 διεθνὲς συνέδριον τῶν φυτοφαρμάκων) 0,9 θάνατοι ἀνὰ ἑκατομμύριον γενικοῦ πληθυσμοῦ ἢ 7,3 θάνατοι ἀνὰ ἑκατομμύριον ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἔναντι 1,8 τῆς χώρας μας παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς ἀγρότης εὑρίσκεται εἰς ὑψηλότερον τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου ἐπίπεδον ἐπαγγελματικῆς καὶ γενικωτέρας μορφώσεως οἱ δὲ ψεκασμοὶ ἐνεργοῦνται εἰς Η. Π.Α. παρὰ εἰδικευμένων ἰδιωτικῶν μεγαλοεπιχειρηματιῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1962, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς χώρας μας (ἐκ 4.747.000 περίπου κατοίκων) ἐχρησιμοποίησε γεωργικὰ φάρμακα ἀξίας 270 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἡ διασωθεῖσα δὲ παραγωγὴ ὑπολογίζεται εἰς δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν. Τὸ ἐπιτελεσθὲν μέγιστον τοῦτο ἔργον ἐστοίχισεν τὴν ζωὴν 9 παραγωγῶν. Τοιαῦτα θύματα καὶ δὴ ἀσυγκρίτως πολυαριθμώτερα, σημειοῦνται ἐκ τῆς χρήσεως ἢ ἐφαρμογῆς ἑτέρων μέσων τῶν ὁποίων ἡ σημασία διὰ τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας δὲν δύναται κἂν νὰ προσεγγίσῃ τὴν τῶν γεωργικῶν φαρμάκων, ἄνευ τῶν ὁποίων τὸ ⅕ ἕως ¼ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς θὰ κατεστρέφετο ἐκ τῶν φυτοπαρασίτων, προσέτι δὲ καὶ ἡ ἐναπομένουσα παραγωγὴ θὰ ἦτο ποιοτικῶς ἀκατάλληλος δι’ ἐξαγωγήν. Καίτοι, ὅμως, τὰ ἐκ γεωργικῶν φαρμάκων ἀτυχήματα δὲν εἶναι, εὐτυχῶς ὅσα φοβούμεθα, ἐν τούτοις δὲν παύουν νὰ κινοῦν ἄγρυπνον τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τῇ συνεργασίᾳ δὲ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας θεσπίζονται ἑκάστοτε καὶ νέα μέτρα διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀτυχημάτων εἰς τὸν δυνατὸν μικρότερον ἀριθμόν. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 τὰ τοξικὰ γεωργικὰ φάρμακα (μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ παραθεῖον) δὲν πωλοῦνται εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐλευθέρως, ἀλλὰ ἐπὶ ἀποδείξει καὶ κατόπιν συνταγῆς ἐκδιδομένης ὑπὸ ἁρμοδίως ἐξουσιοδοτημένων Γεωπόνων, μὲ σαφεῖς ὁδηγίας χρήσεως καὶ αὐστηρὰς συστάσεις περὶ τῶν κινδύνων οὓς διατρέχουν ἐκ τῆς κακῆς χρήσεως. Διὰ τὴν ἔτι εὐρυτέραν ἐπισήμανσιν τῶν ἐν λόγῳ κινδύνων, χορηγοῦνται ἀνὰ διετίας καὶ ἔντυποι συστάσεις ἀναγεγραμμέναι ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἀντιτύπου τῆς συνταγῆς, ἥτις μετὰ τοῦ ἀγοραζομένου φαρμάκου παραδίδεται εἰς τὸν παραγωγόν. Ἐπὶ τῷ αὐτῷ σκοπῷ ἔχει ἀναληφθῆ εὐρεῖα διαφώτισις ὑπὸ τῶν Γεωπόνων καὶ ὑπαλλήλων ἀγροτικῆς οἰκοκυρικῆς εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἐλάχιστοι τῶν χειριζομένων τοιαῦτα φάρμακα ἀγνοοῦν τοὺς κινδύνους, διότι ὡς ἔχει διαπιστωθῆ, οἱ δηλητηριάσεις σημειοῦνται, εἰς τὰς πλείστας ἂν μὴ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, οὐχὶ ἐξ ἀγνοίας ἀλλ’ ἐξ ὑποτιμήσεως τῶν κινδύνων. Ἐπὶ τοῦ βʹ ἐρωτήματος τοῦ κ. βουλευτοῦ, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι τὰ τοξικὰ φάρμακα πωλοῦνται εἰς συσκευασίας φερούσας τὰς ἐνδείξεις τοῦ δηλητηρίου, τὰς ὁδηγίας χρήσεως, τὰ μέτρα προφυλάξεως καὶ λοιπά. Προσθέτως λαμβάνεται μέριμνα προμηθείας ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ προσωπίδων, ἀδιαβρόχων στολῶν καὶ χειροκτίων πρὸς χρῆσιν των ὑπὸ τῶν χειριζομένων τὰ λίαν ἐπικίνδυνα φυτοφάρμακα παραγωγῶν. Τέλος, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου Γεωργικῶν Φαρμάκων μελετᾶται ἡ θέσπισις καὶ ἑτέρων συμπληρωματικῶν μέτρων, καὶ ἰδίως προσθήκη χρωστικῆς ἢ δυσόσμου οὐσίας εἰς τὰ τοξικὰ φάρμακα, ἵνα προδίδεται ἡ παρουσία των εὐκόλως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1298)16.1.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1085)708)19.1.1963 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ προτεινομένη μεταβολή, δηλαδὴ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, ἀντὶ τοῦ διὰ τοῦ Νόμου 4169)1961 καθιερωθέντος ὁρίου τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας τῶν ἀνωτέρω. Ἡ διὰ τὸ θέμα ἀναλογιστικὴ μελέτη ἐγένετο μὲ βάσιν τὸ 65ον ἔτος καὶ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῆς ἔχουν καθορισθῆ τόσον αἱ παροχαὶ πρὸς τοὺς ἀγρότας, ὅσον καὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Τυχὸν ἀνατροπὴ τῶν θεσπισθέντων καὶ αὔξησις τῶν ὑποχρέων τοῦ Ο. Γ.Α. θὰ ἐπιφέρῃ κατὰ κύριον λόγον αὔξησιν τῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἀγροτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5505)30. 3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα ὑπ’ ἀριθ. 1865)28.3. 63 ἐρώτησιν περὶ τῆς ἐκτελέσεως ἀποχετευτικῶν ἔργων ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Δήμου Νικαίας κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἀνάγκαι εἰς ἀποχετευτικὰ ἔργα τοῦ Λεκανοπεδίου τῆς Πρωτευούσης εἶναι τεράστιαι, αἱ δὲ ἀπαιτούμεναι σημαντικώταται δαπάναι διὰ τοιαύτης φύσεως ἔργα, ἀναγκάζουν τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον νὰ περιορίζεται εἰς τὴν σταδιακὴν ἐκτέλεσιν τῶν πλέον ἐπειγόντων ἐκ τούτων, λόγω τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης οὗτινος οἱ πόροι ὡς γνωστὸν προέρχονται κυρίως ἐκ τοῦ ποσοστοῦ 2% τῆς ἐκ 3% εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἐνοικίων τῶν οἰκοδομῶν. Διὰ τὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς Νικαίας ἐκ τῆς ὑπερχειλίσεως τῆς τάφρου Καναπιτσερῆ πλησιάζει ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ ἀγωγοῦ Κορυδαλλοῦ–Αἰγάλεω μετὰ τὴν πλήρη λειτουργίαν τοῦ ὁποίου θὰ περιορισθῇ ἡ ποσότης τῶν ὀμβρίων τῶν προερχομένων ἐκ τῆς τῆς ὀρεινῆς λεκάνης, ἅτινα μέχρι τοῦδε, ρέοντα ἐπιφανειακῶς καταλήγουν εἰς τὴν τάφρον Καναπιτσερῆ. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ ἐπείγοντος τῆς κατασκευῆς ὁριστικῶν ἔργων ἀποχετεύσεως τῶν διὰ τῆς τάφρου Καναπιτσερῆ ρεόντων ὀμβρίων, ἤτοι συστήματος συλλεκτήρων ὀμβρίων καὶ δευτερευόντων ἀγωγῶν δικτύου ὀμβρίων ὡς καὶ ἀκαθάρτων συνολικῆς δαπάνης περίπου 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, θέλει δὲ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τοῦτο εὐθὺς ὡς θὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ δυνατότης, δι’ ἣν ἐπιδιώκεται ἤδη ἀπό τινος ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας, διὰ τὴν σταδιακὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τούτων. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ συνεχίζῃ ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία συντηρήσεως τῶν ἔργων, τὸν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν καθαρισμὸν τῆς ρηθείσης τάφρου, πρὸς ἐξασφάλισιν ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέρας ἀποχετευτικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1807)20.3.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, πρωτόκολλον κακοτεχνίας συνετάγη καὶ ἐκοινοποιήθη ἤδη τοῦτο εἰς τὸν ἐργολάβον πρὸς ἐκτέλεσιν ἀποκαθισταμένων οὕτω τῶν κακοτέχνων κριθεισῶν ἐργασιῶν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Καβάλας μέχρι τοῦ χιλ. 9.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5503)30.3.1963 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1863)28.3.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου σχετικῶς μὲ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ οἰκεῖα Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια ἐπελήφθησαν καὶ συνεχίζουν ἐντατικῶς τὰς ἐργασίας ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου π.ἔ. διὰ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος προσωπικοῦ. Ἤδη ἡ ἐργασία αὕτη εὑρίσκεται ἐν τῷ περαιοῦσθαι, παρ’ ὅλας τὰς παρουσιασθείσας δυσχερείας, συνεπείᾳ τοῦ μεγάλου πρὸς μονιμοποίησιν ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων καὶ τῆς ἐξετάσεως μιᾶς ἑκάστης τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰδικῶν περιπτώσεων τῶν πρὸς κρίσιν ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1812)20.3.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ τῶν ἐν θέματι ὁδῶν, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5101)22.3.63 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Διὰ τὴν πρώτην ὁδὸν (Ἐπαρχιακήν). Αὕτη συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸ πολυετὲς πρόγραμμα ἔργων Ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας τὸ ἐκτελούμενον ὑπὸ τῶν Μ.Ο. Μ.Α. Τὸ ἁρμόδιον Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑποχρεώσεώς του συμβολῆς εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦτο, ἐξήγγειλε τὴν σύναψιν δανείου 3 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, πλὴν ὅμως οὐδὲν ποσὸν ἀνελήφθη ἐκ τοῦ δανείου τούτου διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ, καθ’ ὅσον αὕτη δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὰ καταρτισθέντα μέχρι σήμερον ἐτήσια προγράμματα τῶν Μ.Ο.Μ.Α. Τὸ αὐτὸ Νομ. Ταμεῖον κατὰ τὰ ἔτη 1959–60 ἐδαπάνησε περὶ τὸ 1,5 ἑκατομ. δραχμῶν διὰ τὴν διάνοιξιν κανονικῆς ὁδοῦ μήκους 7 χλμ. περίπου, ἀπὸ σημείου μεταξὺ Κεφαλοβρύσου καὶ Δούκα καὶ πέραν τούτου μέχρις αὐχένος Δούκα, ἀποδοθέντος οὕτω κατὰ πάντα ὠφελίμου ἔργου. Ἀπὸ αὐχένος Δούκα μέχρι συναντήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24 Ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἄργους–Λυρκείας, ὑφίσταται στενὴ διάβασις διανοιγεῖσα κατὰ τὰς ὑπαρχούσας πληροφορίας ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς, κυκλοφορουμένη δυσχερῶς. Τῆς διαβάσεως ταύτης προβλέπεται παραλλαγή. Ἐξ ἄλλου, ἡ Μ.Ο.Μ.Α. κατήρτισε μελέτην διὰ τὴν βάσει κανονικῆς χαράξεως κατασκευὴν τῆς ὑπολοίπου ὁδοῦ ἐκ τῆς ὁποίας κυκλοφορεῖται σήμερον μόνον κατὰ τὴν ξηρὰν ἐποχὴν τὸ ἡμιτελοῦς διανοίξεως τμῆμα Σκοτεινῆς–Ἀλέας. Ἕτερον τμῆμα μεταξὺ Φρουσιάνας καὶ Κεφαλοβρύσου μήκους 2 χλμ. περίπου ἔχει διανοιγῆ ὑποτυπωδῶς ὑπὸ τῶν Κοινοτήτων ἐκ πιστώσεων Μικρῶν Κοινωφελῶν ἔργων. Ἡ προαναφερθεῖσα μελέτη τῆς ΜΟΜΑ περιλαμβάνει πρὸς τὸ παρὸν τμῆμα Σκοτεινῆς–Ἀλέας–Φρουσιάνας, προβλεπομένης μεταβολῆς τῆς ὁδοῦ ἐν ὁριζοντιογραφίᾳ καὶ ὑψομετρικῶς ἀπὸ Σκοτεινῆς μέχρις Ἀλέας πρὸς ἐξασφάλισιν ἀπὸ κατακλύσεως ὑπὸ τῶν ὑδάτων. Κατὰ ταῦτα πλὴν τοῦ ἀπὸ αὐχένος Δούκα πρὸς Κεφαλόβρυσον τμήματος μήκους 7 χλμ., ἡ ὑπόλοιπος ὁδός, διερχομένη κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπὶ ὀρεινοῦ ἐδάφους, εἶναι ἀκατασκεύαστος, ἀπαιτουμένης διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν διανοίξεως αὐτῆς σημαντικῆς δαπάνης. 2. Διὰ τὴν ἑτέραν ὁδὸν Δούκα–Ἐξοχῆς. Αὕτη εἶναι Κοινοτική, ἔχει διανοιγῆ διὰ τοῦ προγράμματος Πρόνοια καὶ Ἐργασία ἐπὶ λίαν ὀρεινοῦ ἐδάφους καὶ παρουσιάζει 8 ἀνακάμπτοντας δυσχερεῖς ἑλιγμούς. Σκόπιμος δέον νὰ θεωρῆται ἡ ἐν καιρῷ βελτίωσις τῆς ὁδοῦ ταύτης, ὡς ἐξυπηρετούσης ἀποκλειστικῶς τὴν Κοινότητα Ἐξοχῆς, οὐχὶ ὅμως καὶ ἡ κανονικὴ κατασκευὴ καὶ ἐπέκτασις αὐτῆς μέχρι τῆς Ἀλέας, διότι αὕτη θὰ εἶναι λίαν δαπανηρὰ καὶ μὴ δικαιολογημένη, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀλέα θὰ ἐξυπηρετῆται μέσῳ Κεφαλοβρύσου καὶ Φρουσιάνας διὰ τῆς προαναφερθείσης ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ, διερχομένης δι’ ὁμαλωτέρου ἐδάφους ἄνευ ἀνακαμπτόντων ἑλιγμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1832)1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ἐκτελοῦνται τὰ μεγάλα ἀρδευτικὰ ἔργα τῆς πεδιάδος Νέστου προϋπολογισμοῦ 710.000.000 δραχ. μὲ χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὸ 1963 130.000.000 δραχ. Τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα χειμάρρου Δράμας 8.500.000 δρχ. τὰ ὁποῖα θὰ περατωθοῦν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Διὰ τὴν συντήρησιν καὶ συμπλήρωσιν ὑφισταμένων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, διὰ τὸ ἔτος 1963 4.000.000 δρχ. Συγκεκριμένως ἐπὶ τῆς τελευταίας ταύτης παραγράφου θὰ χορηγηθῇ πίστωσις 1.000.000 δρχ. διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἔργων τῆς πράγματι δοκιμαζομένης ὑπὸ τῶν πλημμυρῶν περιοχῆς Νευροκοπίου. Τὰ ἔργα ταῦτα θὰ συνίστανται κυρίως εἰς τὸν ἐκ νέου καθαρισμὸν τῶν καταβοθρῶν καὶ τὴν διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου Πότικα. Εἰδικῶς διὰ τὴν κλειστὴν περιοχὴν Νευροκοπίου εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἀποχέτευσις τῶν ὑδάτων λαμβάνει χώραν μόνον μέσῳ τῶν ὑφισταμένων καταβοθρῶν. Κατὰ τὸν τρέχοντα χειμῶνα ἡ πτῶσις χιόνων καὶ βροχῶν, ὑπερέβη τὰ συνήθη ὅρια μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατάκλυσιν γονίμων ἐκτάσεων 8–10.000 περίπου στρεμμάτων. Δεδομένου δὲ ὅτι ἡ ἀποχετευτικὴ ἱκανότης τῶν καταβοθρῶν εἶναι περιωρισμένη, ἡ κατάκλυσις ἐσυνεχίσθη ἐπὶ ἱκανὸν χρονικὸν διάστημα. Ἡ μελετηθεῖσα λύσις κατασκευῆς σήραγγος λύει κατὰ καλύτερον τρόπον τὸ πρόβλημα ἀποχετεύσεως τῶν ὑδάτων τοῦ κλειστοῦ λεκανοπεδίου. Βεβαίως καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην θὰ λάβῃ πάλιν χώραν κατάκλυσις ἐδαφῶν, διότι ἡ διοχετευτικότης τῆς σήραγγος θὰ εἶναι πολὺ μικροτέρα τῆς τοιαύτης τῶν χειμάρρων, ἀλλὰ ὁ χρόνος καὶ ἡ ἔκτασις τῶν κατακλύσεων θὰ εἶναι περιωρισμένη. Ἡ δαπάνη ὅμως κατασκευῆς τῆς σήραγγος καὶ τῶν συναφῶν πρὸς αὐτὴν ἔργων ὑπερβαίνουσα τὰ 80.000.000 δρχ. ἐκρίθη, ὅτι εἶναι δυσαναλόγως μεγάλη ἐν σχέσει μὲ τὴν ὠφελιμότητα ἥτις θὰ προέκυπτε δι’ ἀπαλλαγῆς περιοδικῶν κατακλύσεων ἐκτάσεως μὴ ὑπερβαινούσης τὰ 10–15.000 στρέμματα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ λύσις κατασκευῆς σήραγγος μελετᾶται ἤδη μὲ τὴν κατασκευὴν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων, ὥστε ἡ δαπάνη κατασκευῆς νὰ ἀντισταθμίζεται οὐχὶ μόνον μὲ τὴν γεωργικὴν ὠφελιμότητα ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν παραγωγὴν ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Τὸ περὶ οὗ πρόκειται τμῆμα περιλαμβάνεται εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα Ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ἐκτελούμενον παρὰ τῶν μονάδων τῆς ΣΥΚΕΑ. Δὲν περιελήφθη εἰς τὰ μέχρι τοῦδε καταρτισθέντα ἐτήσια προγράμματα καθ’ ὅσον ἡ ὀργάνωσις τῶν ΜΟΜΑ δὲν εἶχεν ἀναπτυχθῆ ἐπαρκῶς εἰς κατασκευὰς ἀσφαλτικῶν ὁδοστρωμάτων, ὡς ἡ τῆς προκειμένης περιπτώσεως. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Φλωρίνης ἐπειγόμενον διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ, ἀπεφάσισεν ὅπως ἐνεργήσῃ ταύτην διὰ τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ, χρησιμοποιοῦν τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὸ ἔργον τοῦτο ποσοστὸν τοῦ συναφθέντος δανείου χρηματοδοτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5510)30.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1870 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ σημειωθεῖσαι κατακλύσεις παραλιμνίων ἐκτάσεων ἐκ τῆς ἀνυψώσεως τῆς στάθμης τῶν λιμνῶν Ἁγίου Βασιλείου καὶ Βόλβης ὀφείλονται εἰς τὰς ἐξαιρετικῆς ἐντάσεως βροχοπτώσεις καὶ χιονοπτώσεις τῆς παρελθούσης χειμερινῆς περιόδου καὶ οὐχὶ εἰς ἐλλιπῆ συντήρησιν ἢ μὴ ἐκβάθυνσιν τῶν ἀποχετευτικῶν τάφρων τῶν δύο λιμνῶν διὰ τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἁρμόδιος τυγχάνει ὁ Γ.Ο.Ε.Β. Λαγκαδᾶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1046 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)46 Ν. Δ)τος φοιτητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐρωτήσεώς του ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22767)27.2.63 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1618)1173 ἀπὸ 29.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1355 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας προσελεύσεως εἰς πτυχιακὰς ἐξετάσεις τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ)τος 3974)59 ὑπαγομένων φοιτητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 4263) 2962 ὁρίζεται, ὅτι δι’ ἀποφάσεων ἡμῶν, ἐκδιδομένων προτάσει τῶν οἰκείων Σχολῶν καὶ τῶν συγκλήτων τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, ρυθμίζονται τὰ περὶ τὰς σπουδὰς καὶ τὴν ἐν γένει φοίτησιν τῶν φοιτητῶν ζητήματα. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, αἵτινες ἐθεσπίσθησαν πρὸς καλυτέραν καὶ ταχυτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐν λόγῳ ζητημάτων, ἐγένοντο ἐνέργειαι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις αἰτήματος φοιτητῶν παρελθόντων ἐτῶν καὶ ἀναμένονται αἱ σχετικαὶ προτάσεις τῶν ἱδρυμάτων διὰ τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐνέργειαν τῶν δεόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Θ. Παππᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14781)12139)14.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ περιῆλθεν ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 13.12.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Θ. Παππᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν Τήνῳ Πανελλήνιον Ἱερὸν Ἵδρυμα τῆς Εὐαγγελιστρίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 491)1.2.63 ἐγγράφου του παρέχει λεπτομερῆ ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν τιθεμένων ἐπὶ μέρους ἐρωτημάτων τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, συναποστεῖλαν καὶ κεκυρωμένα ἀντίγραφα εἰς ἀπάντησιν τῶν ἐπαναλαμβανομένων ἐν τῇ ὡς εἴρηται ἐρωτήσει ἐρωτημάτων. Κατωτέρω παρέχομεν περιληπτικὰς πληροφορίας ἀφορώσας εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, βάσει τῶν εἰς χεῖρας μας ὡς ἄνω στοιχείων, ἅτινα δυνάμεθα νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν, ἐφ’ ὅσον ἡ διδομένη ἀπάντησις δὲν θὰ ἐκρίνετο παρ’ αὐτῶν ἱκανοποιητική. 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος, τὸ ἔργον τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς νήσου, ἀποφασισθὲν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, ἐκρίθη καὶ εἶναι κεφαλαιώδους σημασίας καθ’ ὅσον πλὴν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῶν χωρίων καὶ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησίν των, θὰ κινήσῃ ἐντατικῶς καὶ τὰ λατομεῖα καὶ δὴ πρασίνου μαρμάρου γνωστοῦ διὰ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ζήτησίν του. 2) Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τούτου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. 3) Τὸ ἐκ δραχ. 5.000.000 δάνειον συνῆψε τὸ Ἱ. Ἵδρυμα μὲ ἐπιτόκιον 12% ὅπερ προοδευτικῶς ἐμειώθη εἰς 8% τὸ δὲ συνολικὸν ποσὸν τῶν τόκων μέχρι 31.12.62 ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 738.807,60. Οὐδεμία ἐγένετο δέσμευσις τῶν πόρων τοῦ Ἱδρύματος διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἐν λόγῳ δανείου εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρακωλυθῇ ἡ δραστηριότης τοῦ Ἱεροῦ Ἱδρύματος καὶ τοῦτο διότι: α) Ἐξετελέσθησαν ἔργα ὑδρεύσεως πόλεως ἀξίας δρχ. 2.500.000. β) Ἐπανοικοδόμησις κτιριακοῦ συγκροτήματος Ἱ. Ἱδρύματος ἀξίας δρχ. 1.725.660. γ) Καταβολὴ εἰς Ἀποστολικὴν Διακονίαν δρχ. 800.000 δι’ ἀνέγερσιν ἐν Τήνῳ Ἐκκλησιαστικοῦ Φροντιστηρίου κλπ. 4) Περὶ τοῦ διορισμοῦ τοῦ Προέδρου τῆς Δ. Ἐπιτροπῆς κ. Ἰωάννου Κρικελῆ οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχομεν καθ’ ὅσον ὁ ὡς ἄνω διορισμὸς ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ οἰκείου Νομάρχου, συμφώνως τῷ Ν. 3200)55 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως. 5) Ἐπὶ τοῦ ἰσχυρισμοῦ περὶ καταδολιεύσεως καὶ κατασπαταλήσεως τῆς περιουσίας τοῦ Ἱ. Ἱδρύματος, δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν, ἐφ’ ὅσον οὐδεμία σχετικὴ πρὸς τοῦτο καταγγελία ἐγένετο εἰς ἡμᾶς. 6) Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης μηνύσεως παρὰ τοῦ τέως Ἐπιτρόπου κ. Παντελῆ Μαρκουΐζου, οὐδὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἔκβασιν τῆς ὑποθέσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπελήφθη ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5100)3965)22.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1811 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ καθυστέρησις ἀνεγέρσεως Τεχνικῆς Σχολῆς εἰς Ἄργος ὀφείλεται εἰς τὴν μὴ παραχώρησιν εἰσέτι παρὰ τοῦ Δήμου Ἄργους τοῦ καταλλήλου γηπέδου. Σημειοῦται, ὅτι κατὰ νόμον (Ν. Δ. 4247)62) τὰ γήπεδα διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων πρέπει νὰ παραχωροῦνται δωρεὰν παρὰ τῶν οἰκείων Δήμων ἢ Κοινοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4709)3586)15.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1752 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι οὐδὲν αἴτημα ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι τοῦδε ἀφορῶν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν χώρου ἐπὶ σκοπῷ κατασκευῆς νέου διδακτηρίου τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Ἀραχναίου. Ἐξ ἄλλου, τὰ γήπεδα διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων παραχωροῦνται δωρεὰν παρὰ τῶν οἰκείων Δήμων ἢ Κοινοτήτων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου 5019)1931, περὶ Σχολικῶν Ταμείων καὶ Σχολικῶν Ἐφορειῶν. Τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου θὰ ἀντιμετωπισθῇ παρὰ τοῦ ἀρτισυστάτου Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς παραχωρήσεως τοῦ καταλλήλου πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον χώρου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. 1247)1962 τοῦ διέποντος τὸν προαναφερόμενον Ὀργανισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4208)8.3.1963 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1693 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἐπέκτασις τοῦ μέτρου περὶ αὐξήσεως τῶν παρεχομένων εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τριετιῶν καὶ εἰς τοὺς κατέχοντας μικρότερον τοῦ 4ου βαθμοῦ, ἁρμοδιότητος πάντως Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, θὰ ἦτο πρακτικῶς ἄνευ περιεχομένου, δεδομένου ὅτι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους δὲν ὑφίσταται ἡ προϋπόθεσις τῆς τριακονταετοῦς ὑπηρεσίας. Σημειωτέον, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μ. Ε., διὰ τῆς δοθείσης ἑρμηνείας δύνανται νὰ ἐπωφεληθῶσι τοῦ μέτρου οἱ ἔχοντες τοὐλάχιστον τὸν βαθμὸν τοῦ Πρωτοβαθμίου καθηγητοῦ, ἤτοι πάντες οἱ πληροῦντες τὴν προϋπόθεσιν τῆς 30ετοῦς ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3986) 4.3.1963 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1661) 1.3.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ προσθήκης αἰθούσης εἰς τὸ διδακτήριον Ἁγίου Ἰωάννου — Ροποτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ ἱδρυθεὶς διὰ τοῦ νόμου 4247)1962 Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων, ἐξετάζει ἤδη τὴν περίπτωσιν ἀνεγέρσεως νέων διδακτηρίων τῶν εἰς ἀκατάλληλα κτίρια στεγαζομένων σχολείων, ὡς καὶ τῶν ἀναγκαιουσῶν ἐπεκτάσεων. Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου, διετάχθη ὁ οἰκεῖος Ἐπιθεωρητὴς Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως ἵνα τοποθετήσῃ εἰς αὐτὸ καὶ ἕτερον δημ)λον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐζήτησαν, ἐπίσης, τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑφυπουργός. Μετὰ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, δύνανται νὰ λάβουν τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν δύο ἄλλων Κομμάτων ἢ οἱ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἐκπρόσωποί των. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§4Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ πολὺς θόρυβος ἠγέρθη πέριξ τοῦ θέματος τῆς προγραμματισθείσης καὶ ἀπαγορευθείσης καὶ μὴ πραγματοποιηθείσης πορείας εἰρήνης διὰ τὸν πυρηνικὸν ἀφοπλισμὸν καί, ἐν συνεχείᾳ ἀνακοινώσεών μου διὰ τοῦ Τύπου, ἔκρινα ἀναγκαῖον, ὅτι πρέπει νὰ ἐνημερώσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κρίνω, ὅτι κυρίως, δύο εἶναι τὰ θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ στραφῇ ἡ ἐνημέρωσις. Πρῶτον, ἐπὶ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν κυβερνητικὴν ἀπόφασιν, περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς πορείας καί, δεύτερον, περὶ τῶν μέτρων ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαγορευτικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, δι’ ἐπανειλημμένων κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων, διὰ τῆς Διευθύνσεως Τύπου τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκαίρως διεφώτισε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τῶν σκοπῶν καὶ τῶν ἐπιδιώξεων τῆς ἐν λόγῳ κινήσεως. Θεωρῶ σκόπιμον, δι’ ὀλίγων νὰ κάμω ἀνακεφαλαίωσιν αὐτῶν. Ὁ Σύνδεσμος νέων διὰ τὸν πυρηνικὸν ἀφοπλισμόν, εἶναι μετωπικὴ κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις, καθοδηγουμένη καὶ κατευθυνομένη ἐκπληροῖ τοὺς σκοποὺς τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ ἐν παρανομίᾳ τελοῦντος Κ.Κ.Ε. Τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Συνδέσμου ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ μέλη, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἔχουν σημειώσει ἐμφανῆ κομμουνιστικὴν δραστηριότητα, τοῦτο δὲν μειώνει τὴν σημασίαν του, δεδομένου ὅτι καθίσταται περισσότερον ἐπικίνδυνος ἡ δρᾶσις του, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ δῆθεν ἀγαθοὶ σκοποὶ τῶν ἐπιδιώξεών του, δύνανται νὰ παρασύρουν εὐκολώτερον ἀφελεῖς πολίτας. Καὶ τοῦτο προκειμένου περὶ τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα δύναται νὰ ἔχῃ ἡ κίνησις αὕτη. Διότι οὐδέποτε, ὡς εἶναι παγκοίνως γνωστόν, ἡ εἰρήνη ἐκινδύνευσεν ἀπὸ τὴν χώραν μας καὶ οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς διεξήγαγεν ἐπιθετικοὺς πολέμους, ἀλλὰ μόνον ἀμυντικοὺς καὶ τὸ πολὺ ἀπελευθερωτικούς. Ἡ κίνησις αὐτή, διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι καὶ ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἀκόμη ἀντικειμένου, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ μικρὰ χώρα μας, δὲν διαθέτει τὰς δυνατότητας πυρηνικῶν δοκιμῶν κατασκευῆς πυρηνικῶν ὅπλων καὶ χρησιμοποιήσεως τοιούτων. Ἐὰν ἔπρεπεν εἰς χώρας τινὰς νὰ δημιουργηθῇ τοιαύτη κίνησις, αὗται ἔπρεπε νὰ εἶναι αἱ χῶραι τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ὅπως ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἡ Ἀγγλία καὶ αἱ ΗΠΑ, αἱ ὁποῖαι πειραματίζονται καὶ κατασκευάζουν καὶ ἀποθηκεύουν ὅπλα πυρηνικῆς μαζικῆς καταστροφῆς. Ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἄσκοπος ἡ κίνησις αὐτὴ καὶ οὐδένα πρακτικὸν σκοπὸν ἐκπληροῖ. Διότι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ αὐτῆς, εἶναι νὰ μειωθῇ τὸ φρόνημα καὶ τὸ ἠθικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ἀπατηλῶν συνθημάτων καὶ ἀπραγματοποίητων σκοπῶν καὶ οὕτω νὰ καταστήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εὔκολον λείαν τῶν σκοτεινῶν ἐπιδιώξεων τοῦ κομμουνισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐπιγραμματικῶς, δύνανται νὰ συνοψισθοῦν: προετοιμασία τοῦ κομμουνισμοῦ διὰ πόλεμον καὶ ὑλικὸς καὶ ἠθικὸς ἀφοπλισμὸς τῶν ἀντιπάλων. Ἐπίσης δὲν θεωρῶ ἄσκοπον νὰ ἀναφέρω, ὅτι τοιαῦται κινήσεις δὲν παρουσιάζονται εἰς τὰς χώρας τῶν Ἀνατολικῶν μπλόκ, τῶν ὁποίων ἡ πολιτικὴ ἐπηρεάζεται καὶ κατευθύνεται ἀπὸ μεγάλας πυρηνικὰς δυνάμεις, ὅπως ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν πραγματοποίησιν τῆς πορείας αὐτῆς. Καὶ τώρα, δύναται νὰ κριθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἐπαρκῶς καὶ ὀρθῶς ἐξετίμησε τοὺς λόγους τῆς τοιαύτης ἀπαγορεύσεως. Ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς ποιότητος τῶν συγκεντρωθέντων, κατὰ τὴν ἀπόπειραν τῆς πραγματοποιήσεως τῆς πορείας ταύτης, ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐγκαίρως ἐνημερωθεὶς καὶ διαφωτισθεὶς ἐν τῷ συνόλῳ του, δὲν συμμετέσχε καὶ δὲν ἐπλαισίωσε τὴν ἀποπειραθεῖσαν πορείαν. Ἑτέρωθεν ἀπεδείχθη ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμμετασχόντων, ὅτι ἡ κίνησις αὐτή, ἡ ἀπόπειρα πρὸς πορείαν, ἐπλαισιώθη ἀπὸ κομμουνιστὰς ἢ ἀπὸ ἀφελεῖς κομμουνίζοντας. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συλληφθέντων καὶ προσωρινῶς, ἐπὶ ὥρας, κρατηθέντων, ὅπου ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ μέγιστον ἐξ αὐτῶν ἦσαν γνωστοὶ κομμουνισταὶ καὶ πολλοὶ μάλιστα ἀποφυλακισθέντες κατάδικοι καὶ πρώην ἐκτοπισμένοι. Ἄλλος λόγος, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν τοιαύτην πορείαν, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ὑπῆρχον πληροφορίαι, εἰς τὰς ἀρχὰς ἀσφαλείας, ὅτι ἄτομα, ὀργανώσεις ἢ σωματεῖα, σφόδρα ἀντιτιθέμενα πρὸς τὰς κομματικὰς ἐπιδιώξεις, προητοίμαζον ἀποδοκιμασίας διὰ τοὺς ὁδοιπόρους τῆς εἰρήνης καὶ κακοποίησιν αὐτῶν. Καὶ συνεπείᾳ τούτου, ἐγεννᾶτο καὶ ζήτημα δημιουργίας θεμάτων δημοσίας τάξεως. Αἱ ἐπακολουθήσασαι δὲ ἐν συνεχείᾳ ἐκδηλώσεις ἐκ μέρους Ὀργανώσεων, Σωματείων καὶ Συνεταιρισμῶν, ἀπέδειξαν, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐταὶ τῶν ἀρχῶν Ἀσφαλείας ἐπηλήθευσαν εἰς τὸ ἀκέραιον. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς πορείας ἦτο καὶ συνταγματικὴ καὶ νόμιμος καὶ ἐπιβεβλημένη. Καὶ τώρα ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἐνημερώσω ἐπὶ τοῦ ἑτέρου θέματος τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς τοιαύτης πορείας, καὶ διὰ τὴν συμπεριφορὰν τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας, ἔναντι τῶν συμμετασχόντων εἰς τὴν τοιαύτην παράνομον πορείαν, ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των. Κατ’ ἀρχήν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ νοοτροπία νὰ θεωρῆται, ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα, ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε δικαιολογία, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρανομοῦν, ἢ δὲν εἶναι συνεπεῖς ἔναντι τῶν νόμων, νὰ ἐπικρίνουν τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας, ὅταν ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των καὶ ἐπιβάλλουν τὸ κράτος τοῦ νόμου. Ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἐντόνως ἐξοργιστικὴ καὶ ἀπαράδεκτος, ὅταν προέρχεται ἀπὸ ἄτομα, ἀπὸ ὀργανώσεις ἢ συλλόγους, οἱ ὁποῖοι κυρίως παραβαίνουν, ἐν τῇ ἐπιδιώξει τῶν οἱωνδήποτε αἰτημάτων των, τοὺς νόμους καὶ γίνονται παραβάται τῶν σχετικῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων. Ἐάν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὑπάρχουν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν δημιουργίαν ἀνωμαλιῶν, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὰ ὄργανα ἀσφαλείας, ἀλλ’ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀψηφοῦντες τοὺς νόμους καὶ παρακούοντες τὰς συστάσεις, ἐπιχειροῦν νὰ δημιουργήσουν τὰς παρανόμους ἐκδηλώσεις. Καὶ τώρα, κατὰ ποῖον τρόπον αἱ δυνάμεις ἀσφαλείας ἀντεμετώπισαν τὴν ἔκνομον αὐτὴν προσπάθειαν. Κατὰ τὸν λίαν ἀνώδυνον καὶ ἤπιον τρόπον ἐξουδετέρωσαν διὰ προσωρινῶν συλλήψεων καὶ διὰ μεταφορᾶς ἐπ’ αὐτοκινήτων ἀριθμοῦ ἐκ τῶν κατὰ τόπους συγκεντρωθέντων, τοὺς περιώρισαν ἐπ’ ὀλίγας ὥρας, χωρὶς βιαιοπραγίας, χωρὶς ἀκρότητας καὶ τοιουτοτρόπως ἡ περιπέτεια αὐτὴ ἔληξε κατὰ τὸν πλέον ἀνώδυνον καὶ ἤπιον τρόπον. Ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἐδημιουργήθησαν μικροσυμπλοκαί, οὔτε ἐπεισόδια, οὔτε τραυματισμοί, οὔτε μώλωπες. Ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, οὐδεὶς μετεφέρθη εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἢ εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν. Ἕτερον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλήν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χρησιμοποιηθεισῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, δι’ ἀνακοινώσεως διὰ τοῦ Τύπου, νὰ χαρακτηρίσω ὡς ἀνακριβεῖς καὶ ὡς ἐξοργιστικῶς φανταστικοὺς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀνεφέρθησαν, ὅτι δηλαδὴ ἐχρησιμοποιήθησαν 8–10 χιλιάδες ἀστυνομικὰ ὄργανα. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἐκ τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν καὶ ἐκ τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς, ἐχρησιμοποιήθησαν περίπου 1200 ἀστυνομικὰ ὄργανα. Θεωρῶ προσέτι ἀναγκαῖον, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν ξένων, οἱ ὁποῖοι ἀφίχθησαν διὰ νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν πορείαν εἰρήνης. Οὗτοι, διὰ τοῦ Τύπου ἐνημερώθησαν περὶ τῆς ἀπαγορευτικῆς ἀποφάσεως τῆς πορείας. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν Ἀλλοδαπῶν, ἐκλήθησαν καὶ τοὺς ἀνεκοινώθη, ὅτι ἡ πορεία ἀπηγορεύθη καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ λάβουν μέρος, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐναντίον των οἱ κειμένοι νόμοι καὶ θὰ ἀπελαθοῦν. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, παρήκουσαν τὰς συστάσεις τῆς Ἀστυνομίας καὶ προέβησαν εἰς ἐκνόμους ἐκδηλώσεις, συνελήφθησαν καὶ 4 μὲν ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ εἰσιτήριόν των, βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἀπηλάθησαν ὡς ἀνεπιθύμητοι. Οἱ ὑπόλοιποι 8, οἱ ὁποῖοι ἐστεροῦντο εἰσιτηρίου ἐπιστροφῆς —καὶ αὐτὸ εἶναι χαρακτηριστικὸν τοῦ ποιοῦ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἦλθον— ἐκρατήθησαν ἐπὶ ὡρισμένας ὥρας καὶ εἶχον τὴν αὐτὴν τύχην, ὅπως καὶ οἱ Ἕλληνες πολῖται, ἀφεθέντες κατόπιν ἐλεύθεροι. Τοὺς ἐγένετο δὲ ἄκρως καλὴ μεταχείρισις, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ὅσα ψευδέστατα ἀναγράφονται καὶ ἀναφέρονται. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἀσχέτως τῶν διαφορῶν, τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας, ἀναμεταξύ μας, καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ κατὰ ποῖον τρόπον ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἀντιλαμβάνεται τὰ θέματα καὶ φέρεται ἀπέναντι τῶν νόμων, νομίζω, ὅτι θίγει καὶ τὸ ἐθνικόν μας φιλότιμον ἡ παρουσία ξένων εἰς τὴν χώραν μας, ὅταν δηλοῦν ἀπροκαλύπτως, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ σεβασθοῦν τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους. Σᾶς ἀναφέρω, ὡς πληροφορίαν σας, ὅτι κἄποιος ἐξ αὐτῶν ἐρωτηθεὶς τί εἶναι, κομμουνιστής, ἐργατικὸς ἢ συντηρητικός, ἀπήντησε: «Ἐγὼ εἶμαι ἀναρχικὸς καὶ πηγαίνω ἐκεῖ ὅπου μυρίζει ἀναρχία». Αὐτοῦ τοῦ ποιοῦ ἄνθρωποι ἦλθον διὰ νὰ ἀσεβήσουν ἀπέναντι τῶν νόμων. Κύριοι βουλευταί, ἐξέθεσα, ἐν πάσῃ συντομίᾳ, τὴν ὑπόθεσιν καὶ νομίζω ὅτι πᾶς ἀντικειμενικὸς κριτὴς θὰ πρέπει νὰ ἐπείσθη περὶ τοῦ καλοῦ χειρισμοῦ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Τελειώνων δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι οὐδεὶς εἶναι περισσότερον ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα προσωπικῶς, ὅταν δὲν δημιουργοῦνται τοιούτου εἴδους ἔκτροπα καὶ ἀνωμαλίαι. Προσωπικῶς λυποῦμαι πολύ, ὁσάκις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιμετωπίσω ἀνωμαλίας. Καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν τὰ οἱαδήποτε ἄτομα ἢ αἱ οἱαιδήποτε ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκδηλώνουν τοιούτους σκοπούς, ἐσέβοντο τὰς συστάσεις τῆς Ἀστυνομίας καὶ δὲν ἐγένοντο πρόξενοι ἐκτρόπων καὶ ἀνωμαλιῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ γίνῃ παραδεκτὸν ὅτι τὸ ἄδικον, εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, εὑρίσκεται πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς ἀστυνομίας, ἡ ὁποία ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ προστατεύσῃ τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἡσυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καταβάλλει κάθε προσπάθειαν πρὸς τοῦτο. Εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαντλεῖται ἡ ὑπομονὴ καὶ προσπάθεια καλῆς συμπεριφορᾶς τῆς ἀστυνομίας ἄνευ ἀποτελέσματος καί προκειμένου νὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος διασαλεύσεως τῆς δημοσίας τάξεως, καὶ ταλαιπωρίας μιᾶς πόλεως καὶ ἑνὸς λαοῦ ὁλοκλήρου, ἡ ἀστυνομία εἶναι ὑποχρεωμένη μετὰ σταθερότητος νὰ ἐπιτελῇ τὸ καθῆκον της καὶ θὰ τὸ ἐπιτελῇ. (Χειροκροτήματα).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀναπληρῶν τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΔΑ, Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πολὺ παλαιότερα, πρὸ πολλῶν αἰώνων, μᾶς ἦλθεν ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα ὁ Φειδιππίδης, διὰ νὰ μᾶς ἀναγγείλῃ τὸ «νενικήκαμεν». Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ συνήθως μετριοπαθὴς εἰς τὰς ἐκφράσεις του Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἠθέλησε διὰ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐξέθεσε, παραμορφώνων ὅμως τὰ πράγματα, νὰ διακηρύξῃ κάποιο ἄλλο «νενικήκαμεν» καὶ νὰ ζητήσῃ εὔσημα διὰ τὴν πολεμικὴν ἐπιχείρησιν τῆς Κυριακῆς, διὰ τῆς ὁποίας ὅλη ἡ δύναμις τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων Ἀθηνῶν, τὸ περιώνυμον τάγμα τὸ εἰδικόν, τὸ πρὸ καιροῦ ἱδρυθὲν καὶ τοῦ ὁποίου ἠμφισβητήθη ἡ ἵδρυσις, ἀλλὰ ἐνεφανίσθη μὲ τὴν εἰδικὴν στολὴν καὶ τὸ εἰδικὸν ρόπαλον καὶ ἀπεικονίσθη καὶ διῃωνίσθη μὲ τὰς φωτογραφίας ποὺ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας, μέρος βεβαίως τῆς Χωροφυλακῆς Εὐβοίας, Στρατός, Ναυτικόν, δὲν ἐγνώσθη δι’ ἀεροπορίαν, δὲν ξεύρω ἐὰν ἐχρησιμοποιήθη, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἄλλα ἐχρησιμοποιήθησαν, περὶ ὅλων ὅσων ὁμιλῶ ἔχω ἀποδείξεις ὀδυνηρὰς κύριοι, δι’ ὅσους θὰ ἤθελον νὰ τὸ ἀμφισβητήσουν. Ἐάν, λοιπόν, τὸ θεωρῇ αὐτὸ ὡς νίκην ὁ κ. Ὑπουργός, διερωτῶμαι, νίκην ἐναντίον τίνος; Εἰς βάρος τῶν Συνταγματικῶν δικαιωμάτων τοῦ Λαοῦ πρῶτον. Πραγματικῶς τείνει νὰ ἀτροφήσῃ ὁ βασικώτερος θεσμὸς μέσα εἰς τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας, τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι καὶ διαδηλώνειν τὰς ἀπόψεις τὰς πολιτικάς, μὲ μίαν φράσιν «ντεστύλ», τυπικὴν ἡ ὁποία ἄνευ συνδρομῆς τῶν συγκεκριμένων στοιχείων ποὺ θὰ τὴν ἐδικαιολόγουν, χρησιμοποιεῖται παγίως καὶ νομίμως ἀπὸ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, «ἀπαγορεύεται διὰ λόγους δημοσίας τάξεως». Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ ἐξαίρεσις ἔγινε κανὼν καὶ κατελύθη, ἠτρόφησε τὸ δικαίωμα τῆς συναθροίσεως καὶ διαδηλώσεως τῶν πολιτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία πολὺ ἠλαττωμένη περὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἀσκήσεώς των ἀντίληψις διὰ νὰ μείνωμεν ἀπαθεῖς, ὡσὰν νὰ κατεχώμεθα ἀπό κάποιαν ἀναλγησίαν ἠθικὴν ἔναντι αὐτοῦ τοῦ φαινομένου, τῆς καταργήσεως τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν. Μεθαύριον ζητοῦν οἱ ἐργάται νὰ συναθροισθοῦν, διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν διεθνῆ ἡμέραν ἐργασίας, τὴν Πρωτομαγιά. Ἀπηγορεύθη τοῦτο διὰ λόγους δημοσίας τάξεως. Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὕψωσε τὸν ἑαυτόν του τόσον ὑψηλὰ ὥστε νὰ χαρακτηρίζῃ ὡς ταραχοποιοὺς τοὺς ἐργαζομένους, αὐτοὺς ποὺ τὰ παράγουν ὅλα, αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζῶμεν, αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι, ἐὰν εἶχον ἀναρχικὰς διαθέσεις, ὅπως τοὺς ἀποδίδονται θὰ ἠμποροῦσαν μέσα εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς νὰ δράσουν, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ δραστήριοι ἐργάται καὶ πρωταγωνισταὶ τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας; Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς εἴπῃ, ὄχι δὲν εἶσθε δεκτοὶ διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων σας; Ἡ ἄσκησις τῶν δικαιωμάτων καὶ αἱ συναθροίσεις ἐπιτρέπονται εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Χίλτον, σεῖς ὅμως διὰ τῆς συναθροίσεώς σας δημιουργεῖτε κίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ νοοτροπία τοῦ Ἀστυνομικοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο. Τὸ Ἀστυνομικὸν Κράτος μεταχειρίζεται φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξωτερικῶς εἶναι ἀνεπίληπτοι, ἀλλὰ εἶναι ἐστερημέναι οὐσίας. Δὲν συντρέχει κανεὶς κίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν. Οὔτε κἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων καὶ τῶν ἐλατηρίων τὰ ὁποῖα ὤθησαν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν δὲν ἠθέλησε νὰ σταθῇ ἐκεῖ. Ἐτόνισε, κυρίως, ὅτι ἡ κίνησις ὑπὲρ τῆς Εἰρήνης, ὁ Μπέρτραν Ράσσελ, ὁ μεγαλύτερος ἰδεαλιστὴς– ἀντικομμουνιστὴς ζῶν φιλόσοφος, ὁ Λάϊονους Πάουλινγκ, ὁ Ἀμερικανὸς σοφός, ὁ τιμηθεὶς μὲ τὸ Βραβεῖον Νόμπελ τῆς Χημείας, ὁ ὁποῖος μετέχει τῆς κινήσεως καὶ ἐδήλωσε συμπαράστασιν εἰς τὴν πορείαν, ὅλοι αὐτοί, αἱ προσωπικότητες τῆς Ἑλληνικῆς δημοσίας καὶ πνευματικῆς ζωῆς, αἱ ὁποῖαι ἐνόμισαν ὅτι ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, ὅτι συγκινεῖ, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον ἀγωνιστικῆς συμπαραστάσεως καὶ συμπαρεστάθησαν, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι κομμουνισταί; Εἶναι ἕωλον τὸ ἐπιχείρημα, εἶναι παλαιὸν τὸ ἐπιχείρημα, ὅταν μίαν κίνησιν, μίαν ἰδέαν, μίαν ὑπόθεσιν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν ἀντικρούσωμεν, μὲ ἐπιχειρήματα οὐσίας, λέγομεν, ὅτι εἶναι δάκτυλος κομμουνιστικός, ὡσὰν νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, κόμματα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ προνόμιον τοῦ μονοπωλείου τῆς ὀρθότητος τῆς κρίσεως καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐξετάζεται οἱαδήποτε ἄλλη πρότασις καὶ ἄποψις. Ἀλλὰ διότι χαρακτηρίζεται ὁ ὀρθὰ προτείνων κομμουνιστής, ἀπαγορεύεται τοῦτο, ἢ ἐκεῖνο; Θὰ φθάσετε, κύριοι, εἰς πολὺ δυσάρεστα ἀποτελέσματα. Ἐὰν ἡ ἀντίθεσίς σας πρὸς μίαν παράταξιν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπαγορεύει κατὰ ἕνα τρόπον ἐνστικτώδη, κατὰ ἕνα τρόπον ἐξωλογικὸν τὰς ἀντιδράσεις σας καὶ τὰς ἐνεργείας σας, ὅταν δὲν ἐξετάζεται ποῖον εἶναι τὸ ὀρθὸν ἢ ὄχι, ἀλλὰ ὅταν κρίνετε, ὅτι ἐπειδὴ εἶναι κομμουνιστικὸν δὲν εἶναι σωστὸν καὶ ἐὰν δὲν τὸ θέλετε, τὸ βαπτίζετε κομμουνιστικὸν διὰ νὰ ὑποστηρίξετε ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, θὰ φθάσετε —ἐπαναλαμβάνω— εἰς πολὺ δυσάρεστα ἀποτελέσματα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ προάσπισις τῆς εἰρήνης ἀπὸ τὸν ἀπειλούμενον πυρηνικὸν ὄλεθρον εἶναι ὑπόθεσις ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ὅλων τῶν λαῶν. Ἡ διεκδίκησίς της εἶναι ζήτημα πειθοῦς καὶ κινητοποιήσεως τῶν μαζῶν. Παρόμοιαι πορεῖαι εἰρήνης ἔχουν γίνει εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν Ρωσίαν;

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ εἰς τὴν Μόσχαν. Εἶναι, ὅπως ξεύρετε, ἡ ἐπίσημος πολιτική των.

§9Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ναί, ἀλλὰ πορεία δὲν ἔγινεν.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον γίνεται ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ ἐπίσημος πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως εἶναι κἄτι, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δέχομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίθετος γνώμη δέχομαι ὅτι εἶναι δυνατὸν —παράδοξον μοῦ φαίνεται, ἀλλὰ δέχομαι ὅτι εἶναι δυνατὸν— νὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι ὑπὲρ τοῦ πυρηνικοῦ πολέμου. Ἐδῶ, ἕνας χωροφύλαξ τὴν Κυριακὴν ἀπαντῶν εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Λαμπράκην, ὁ ὁποῖος ἐζητωκραύγασεν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἀνεφώνησε «Ζήτω ὁ πόλεμος». Ἐνεφανίσθησαν, κατόπιν ἐντολῆς ὡρισμένα κοινοτικὰ συμβούλια ἀπὸ τὰ Μεσόγεια καὶ διεκδικοῦν περίπου τὴν διεξαγωγὴν θερμοπυρηνικοῦ πολέμου. Λοιπόν, καὶ τὰ Μεσόγεια εἶναι θερμοπυρηνικά; Δὲν τὸ πιστεύω. Ἐντολὰς παίρνουν. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἐκδήλωσίς τις, ἡ ὁποία νὰ δικαιολογῇ ὅτι ὑπάρχει κἄτι τέτοιο εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ. Πέραν τῆς ἐντολῆς, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καὶ διὰ τὰς ἐκδηλώσεις τῶν τόσων ἐλπιδοφόρων νεοφασιστικῶν ὀργανώσεων, καὶ ἐὰν ὑπῆρχεν ἀντίθετος ἄποψις, ἡ ἄποψις διὰ τὴν προάσπισιν τῆς εἰρήνης, εἶναι μία ἄποψις μικρᾶς ἢ μεγάλης, ἡμεῖς πιστεύομεν μεγάλης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὁ κίνδυνος εἶναι μέγιστος, εἶναι ἄποψις ἡ ὁποία ἔχει ὅλα τὰ δικαιώματα σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ πείσῃ τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀπὸ ποῦ εὑρέθη ἡ ἀστυνομικὴ αὐτὴ νοοτροπία, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ πορεία, διότι προέρχεται ἀπὸ ἐκείνην τὴν προέλευσιν; Εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ διατὶ μᾶς κρίνουν ὅπως μᾶς κρίνουν παντοῦ οἱ ξένοι καὶ διατὶ αὐστηρόταται κρίσεις ἐξηνέχθησαν σχετικὰ μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Μαραθωνείου τῆς εἰρήνης καὶ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίᾳ τὴν βάρβαρον στάσιν τῶν ἀναλαβόντων τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως ὀργάνων. Κύριοι συνάδελφοι, περίπου παρεστάθη καὶ καθ’ ὅλην τὴν διαδικασίαν τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ τῆς ἐκτελέσεως τῆς διαταγῆς ταύτης καὶ ἀπόψε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι πατριωτικὸν καθῆκον καὶ ἐπιδίωξις πρέπει νὰ εἶναι ὁ πυρηνικὸς πόλεμος. Περίπου παρεστάθη ὅτι ἐχθρός, ὑπονομευτὴς τῆς Ἑλληνικῆς ὑποθέσεως εἶναι κἄθε ἄνθρωπος ἀντιτιθέμενος εἰς τὸν πυρηνικὸν ἐξοπλισμόν. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τυχαῖον. Δὲν εἶναι τυχαῖον ὅταν εἰς τὰς 7 Δεκεμβρίου 1962, εἰς διάλεξίν του εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν Βόννην, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὁ φορεὺς τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, λέγει εἰς ἕνα κείμενον, τὸ ὁποῖον σεῖς θὰ κρίνετε καὶ τὸ ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω ὅτι εἶναι ἕνα ἐπικίνδυνον παραλήρημα, ὅτι ἀποτελεῖ δημόσιον κίνδυνον νὰ ὑπάρχῃ φορεὺς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ὁ συντάκτης αὐτοῦ τοῦ κειμένου. Λέγει, «θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ πλέον ἀμέσου καὶ τοῦ πλέον ἀποτελεσματικοῦ μέσου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ πόλεμος. Εἰς ἕνα θερμοπυρηνικὸν πόλεμον, ἡ ἀπόστασις δὲν προσφέρει ἀσφάλειαν. Ἔναντι τῆς θερμοπυρηνικῆς ἐπιθέσεως δὲν ὑπάρχει ἄμυνα. Δὲν ἀπομένει παρὰ καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ νὰ ὀργανωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε, ἀφοῦ δεχθῇ τὸ κτύπημα νὰ δύναται νὰ τὸ ἀνταποδώσῃ διὰ τόσον ἰσχυρῶν ἀντιποίνων, ὥστε ὁ ἄλλος νὰ γνωρίζῃ ὅτι θὰ καταστραφῇ ὁ ἴδιος. Ἡ χώρα ἡ φοβουμένη τὸ κτύπημα, πρέπει νὰ ἔχῃ τεράστιον ἀριθμὸν ἀτομικῶν ὅπλων καὶ μέσων ἀποστολῆς τῶν ὅπλων τούτων μίαν πολὺ μεγάλην διασπορὰν τούτων (φυσικὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ὁμιλεῖ περὶ διασπορᾶς εἰς διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, διότι ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς μὲ μίαν βόμβαν καταστρέφεται — ἀναφέρεται εἰς τοὺς ἐγωϊστικοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν Η.Π.Α., ὁ Ὑπουργὸς Ἀμύνης τῆς ὁποίας ὁ κ. Μακναμάρα, ἀφοῦ διεκήρυξεν ὅτι ὁ θερμοπυρηνικὸς πόλεμος θὰ στοιχίσῃ 800 ἑκατ. ἀνθρωπίνων ὑπάρξεων, ἐδήλωσεν ὅτι τὸ ἐλάχιστον τὸ ὁποῖον θὰ προσέφερεν ὁ πυρηνικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ Καναδᾶ, θὰ ἦτο νὰ παρασύρῃ σοβιετικοὺς πυραύλους — δηλ. νὰ τοὺς ἀποφύγουν αἱ Η.Π.Α.)».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, νομίζω ὅτι ἐφύγατε ἀπὸ τὸ θέμα.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ἡ κίνησις ἐναντίον τοῦ πυρηνικοῦ ἐξοπλισμοῦ ἔχει ὡς προϋπόθεσιν τὴν πιθανότητα πυρηνικοῦ ἐξοπλισμοῦ. Καὶ δεύτερον, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἰς τὴν ὁμιλίαν ἔθεσε τὸ θέμα εἰπὼν ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος τῆς πορείας εἰρήνης, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν διαθέτει πυρηνικὸν ὁπλισμόν. Συνεχίζω: Διασπορὰ θὰ πῇ ὅτι θὰ διασπαροῦν πύραυλοι εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν ἔχουν ἰδίους πυραύλους, δηλαδὴ νὰ γίνουν θύματα, νὰ γίνουν μαγνῆται πυραύλων διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως εἰς τὰ ἐδάφη των ξένων πυραύλων. Καὶ συνεχίζει, ὁ κ. Ἀβέρωφ. «Ἀντιθέτως πρὸς τὴν γνώμην ὅλων τῶν ὑπευθύνων ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Δὲν εἶμαι καθόλου ἐναντίον τῆς κατοχῆς ἀτομικῆς δυνάμεως ἀπὸ πολλὰς χώρας. Ἀντιθέτως νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ χρήσιμον νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἰσχυρὸν ἀτομικὸν ὁπλοστάσιον εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας χώρας. Καὶ ἂν ἀκόμη ὑποστῶμεν τὴν βαρυτέραν πυρηνικὴν ἐπίθεσιν καὶ τὰς πλέον ἀνυπολογίστους θυσίας, ὁ «ἐλεύθερος κόσμος» θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ πάραυτα δι’ ἑνὸς θανασίμου κτυπήματος». (Ποῖος ὅμως θὰ δεχθῇ τὸ πλῆγμα καὶ θὰ ἐκλείψῃ; Ἡ Ἑλλάς. Καὶ ποῖος θὰ τὸ ἀνταποδώσῃ. Ἐκεῖνος ποὺ διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸ πλῆγμα, ὑποχρεώνει τὴν Ἑλλάδα νὰ γίνῃ, πυραυλικῶς ἐξοπλιζομένη, στόχος καὶ μαγνήτης τοῦ ὑδρογονικοῦ ὀλέθρου). Καὶ συνεχίζει ὁ κ. Ἀβέρωφ: «Δὲν πιστεύομεν ὅτι τοπικοὶ ἀφοπλισμοὶ παρουσιάζουν μεγάλην χρησιμότητα. Δὲν πιστεύομεν εἰς τὴν χρησιμότητα ἀποατομικοποιημένων ζωνῶν». (Καὶ ἔστι, μὲ μία μονοκονδυλιά, ἀπορρίπτει τὴν ἀπύραυλον Βαλκανικήν, τὴν ἐφικτὴν καὶ μοναδικὴν ὁδὸν σωτηρίας τῆς Ἑλλάδος). Δὲν πρόκειται, κ. βουλευταί, ἐδῶ περὶ μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας καταστροφῆς, ἀλλὰ περὶ πλήρους ἐξοντώσεως προκειμένου περὶ μικρᾶς χώρας ὡς ἡ Ἑλλάς. Συνεπῶς ποῖοι θὰ ὑποστοῦν τὴν καταστροφὴν καὶ ποῖοι θὰ ἀνταποδώσουν; Τέλος ὁ κ. Ἀβέρωφ καταλήγει εἰς μίαν ὁμολογίαν πίστεως εἰς τὴν αὐτοχειρίαν. «Θὰ πεθάνωμεν». Ὄχι, κ. Ἀβέρωφ. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ ζήσωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τὰ παιδιά μας. Τὰ παρακμαζόμενα καθεστῶτα ποὺ βαδίζουν πρὸς τὴν δύσιν των γίνονται κήρυκες τῆς αὐτοχειρίας, μετ’ ἐμὲ ὁ κατακλυσμός. Οἱ προοδευτικές, οἱ ζωντανὲς δυνάμεις δὲν θέλουν νὰ τὸ ἐπιτρέψουν αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ κάνουν τὴν κινητοποίησιν. Καὶ ὑπάρχει σοβαρὸς λόγος, ὅταν τοῦτο διακηρύσσεται ὡς ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας. Ὑπάρχει σοβαρώτατος λόγος καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Ὑπάρχει σοβαρώτατος λόγος νὰ κινητοποιῆται ὁ λαὸς καὶ νὰ ἀμύνεται ἐναντίον τῶν παραληρημάτων αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐπίσημον πολιτικήν. Εἰς τὰς 2.12.1957 ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπανελθὼν ἀπὸ σύνοδον τοῦ ΝΑΤΟ εἶπεν ὅτι οὔτε ἀναμιγνυόμεθα εἰς πυρηνικὸν ἀνταγωνισμόν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν τίποτε ἄνευ ἐνημερώσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀπὸ τότε μεσολάβησαν πολλά. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς μίαν διαδικασίαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβερνητικὴ πλέον ἐφημερὶς λέγει εἰς τὰς 12.4.1963: Οἱ ἀμερικανοὶ ἀποκαλύπτουν μὲ τηλεγραφήματα τῶν δύο μεγάλων εἰδησεογραφικῶν των πρακτορείων, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει συνάψει μυστικὴν διμερῆ συμφωνίαν μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας περὶ ἐγκαταστάσεως ἀεροπορικῆς βάσεως δι’ ἀεροπλάνα μὲ πυρηνικὰς βόμβας. Οἱ Γάλλοι ἀποκαλύπτουν διὰ τοῦ ἐπισήμου περιοδικοῦ ὀργάνου τοῦ γαλλικοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης, ὅτι δυνάμει διμεροῦς ἑλληνοαμερικανικῆς συμφωνίας, ἐπίσης μυστικῆς, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἔχουν ἐγκαταστήσει ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους βάσεις ἐκτοξεύσεως πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς, ἐφωδιασμένων μὲ πυρηνικοὺς κώνους. Ἡ ἐφημερὶς «Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης» ἀποκαλύπτει ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἤρχισαν νὰ ἀντικαθιστοῦν τὰς βάσεις πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς καὶ τὰ βομβαρδιστικά των ἀεροσκάφη, τὰ ἐφωδιασμένα μὲ πυρηνικὰς βόμβας, διὰ τῶν ὑποβρυχίων μὲ πυραύλους «Πολάρις». Καὶ ἡ ἐφημερὶς προσθέτει ὅτι βάσει τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, «ἐξηλώθησαν» αἱ βάσεις πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Τουρκίας. Κατὰ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅλα αὐτὰ εἶναι ψευδῆ. Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν ἀντιπαράθεσιν τῶν δύο ἀνωτέρω παραγράφων, μία ἀπὸ αὐτὰς εἶναι ἀνακριβὴς καὶ ἡ ἄλλη ἀκριβής. Ἐὰν ἡ ἀνακρίβεια εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πλευράν, εἶναι φανερὸν ὅτι δὲν χωρεῖ περαιτέρω συζήτησις. Ἀρχίζει ἡ δικαιοδοσία τοῦ Εἰσαγγελέως. Εἶναι προφανές, ὅτι ἐὰν σταθμεύσουν τέτοια ἀεροπλάνα εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ ἀνήκουν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἀεροπορικὰς δυνάμεις. Δι’ αὐτὸ εἰς τὴν Ἑλλάδα πρέπει νὰ λεχθῇ ἡ ἀλήθεια, χωρὶς περιστροφάς. Καὶ λέγεται ἡ ἀλήθεια, χωρὶς περιστροφὰς καὶ εἰς τὰς 14 Ἀπριλίου, μὲ τὸν κ. Μέρτσαντ, ὁ ὁποῖος τἄχα κατὰ τὴν πρώτην κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν ἦλθεν αὐτόκλητος καὶ ὕστερα ἐπεμβαίνει καὶ διορθώνει, ὅτι δὲν ἦλθεν αὐτόκλητος, σεῖς μὲ ἐκαλέσατε. «Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τῆς συγκροτήσεως τοιαύτης δυνάμεως». Καὶ ἀκολουθεῖ μετὰ 2 ἡμέρας καὶ εἰς τοὺς Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης ἡ εἴδησις, ὅτι τὸ ΝΑΤΟ ἔχει ἤδη κατανείμει στόχους εἰς τὴν Ἑλλάδα, Τουρκίαν καὶ Ὁλλανδίαν, δυνάμεις ἐφωδιασμένας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα ὑπὸ Ἀμερικανικὸν ἔλεγχον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκολουθεῖ ὁ εἴσπλους τῶν «Πολάρις» εἰς τὴν Μεσόγειον μὲ 48 πυραύλους δυνάμεως 5.000 τόν. τρινιτροτολουόλης ὁ κάθε ἕνας. Εἰς Σμύρνην, εἰς Αἰγαῖον, εἰς Ἑλληνικὰ ὕδατα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔκαμε δηλώσεις. Διευκολύνετε καὶ τὸ ἔργον τοῦ Προδρείου διὰ νὰ κάνωμεν κἄτι.

§14Η. ΗΛΙΟΥ. Τερματίζω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐνοχλεῖ, διότι εἶναι ἡ οὐσία τοῦ θέματος, ἀλλὰ δὲν δέχομαι, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, σᾶς παρακαλῶ, περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα.

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τούτων τεθέντων εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀγωνίζεται καὶ ὀργανοῦται εἰς ἑνώσεις ὅπως αὐτὴ ἡ ἀντιπυρηνικὴ καὶ προβαίνει εἰς ἐκδηλώσεις ὅπως αὐτὴ ἡ πορεία τῆς εἰρήνης, ὁ Μαραθώνιος εἰρήνης, διὰ νὰ ἀποτρέψῃ σοβαροὺς κινδύνους, τὸν κίνδυνον ἐξοντώσεως αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι μέγας. Ἐάν, ὅπως θέλουν νὰ μᾶς καθησυχάσουν οἱ ὑπερασπισταὶ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ πυρηνικὸς πόλεμος, τότε δὲν θέλομεν τὰς δαπανηρὰς αὐτὰς μηχανὰς τοῦ ὀλέθρου, διότι δὲν εἶναι χρήσιμοι. Ἐὰν πάλιν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν δὲν τὰς θέλομεν δύο φοράς, διότι σημαίνουν ἐξαφάνισιν τῆς φυλῆς. Δὲν τὰς θέλομεν ἀκόμη καὶ διότι ἀνακόπτουν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, διότι θὰ εἶναι 60 ἑκατομμ. δολλάρια ἐτησίως ἡ πρόσθετος ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὴν συμμετοχήν μας εἰς τὴν πυρηνικὴν δύναμιν ποὺ σημαίνει 5 ἑκατομμύρια τὴν ἡμέραν ἢ 165.000 δολλάρια τὴν ἡμέραν ἢ 142 κιλὰ χρυσάφι κάθε μέρα εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτοῦ ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος εἶναι αἱ ἀσκούμεναι ἐπεμβάσεις τοῦ ξένου παράγοντος, αἱ προσφάτως διαπιστωθεῖσαι καὶ καταγγελθεῖσαι πρὸς διατήρησιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐναντίον τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ διὰ τῆς βίας καὶ διὰ κάθε μέσου. Αἱ ἐπεμβάσεις τοῦ ξένου παράγοντος ἀσκοῦνται ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν διὰ νὰ ὑπάρξῃ διασπορὰ πυραύλων ἂν αὐτοὶ οἱ κύριοι προκαλέσουν τὸν πόλεμον καὶ νὰ τοὺς ἀποφύγουν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι. Ἡ Ἑλλὰς ἠμποροῦσε νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τῆς Νορβηγίας καὶ τῆς Ὁλλανδίας, χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἐγκατάστασιν πυραύλων καὶ εἶχε τὰς προτάσεις περὶ ἀπυραύλου ζώνης μὲ ἐγγύησιν διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ ἀκεραιότητα καὶ τὸ ἐσωτερικὸν καθεστὼς τῶν χωρῶν τῆς Βαλκανικῆς. Δὲν τὸ ἠθέλησεν ἀπὸ πολιτικὴν ἰδιοτέλειαν, διότι διὰ τῶν παραχωρήσεων πρὸς τοὺς ξένους, ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ δημιουργῇ ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι τὴν στηρίζουν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα τελειώνοντας νὰ τονίσω, ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἔγινε χάριν παιδιᾶς, δὲν ἔγινεν ἐκ πολυπραγμοσύνης, ἀλλὰ εἶναι ἀπὸ ἄμυναν τῶν ὑψίστων συμφερόντων, τῆς ἰδίας τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ λαοῦ, ποὺ ὁ λαὸς προσχωρεῖ εἰς κινήσεις, ὅπως εἶναι ἡ κίνησις Μπέρτραντ Ράσσελ καὶ δὲν εἶναι κομμουνιστικὴ κίνησις, εἶναι κίνησις πολὺ εὐρυτέρα, εἶναι κίνησις ὅλων τῶν φιλειρηνικῶν ἀνθρώπων, ὅλων τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διαισθάνονται τοὺς κινδύνους αὐτούς, καὶ δὲν εἶναι κίνησις, ὅπως θέλει νὰ εἴπῃ ἀσήμαντος, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἀσφαλείας, ὅταν ἐχρειάσθη νὰ γίνουν 1.100 συλλήψεις καὶ ὅταν ἐχρειάσθη νὰ καταπατηθοῦν ὅλαι, περίπου, αἱ περὶ ἐλευθερίας διατάξεις τοῦ Συντάγματος, νὰ γίνουν παράνομοι κατακρατήσεις, ὅταν ὑπῆρξε μία σειρὰ παρανομιῶν, ὅταν ἐχρειάσθη νὰ καταπατηθοῦν καὶ αἱ περὶ βουλευτικῆς ἀσυλίας διατάξεις, ὅταν ἐχρειάσθη νὰ δαροῦν καὶ νὰ τραυματισθοῦν, ὑπάρχουν φωτογραφίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποκαλυπτικαὶ καὶ καταγγελίαι, αἱ ὁποῖαι προέρχονται καὶ ἀπὸ κυβερνητικὰ ὄργανα, διὰ τὸν βάρβαρον τρόπον, ποὺ ἐφηρμόσθη ἡ πολιτικὴ αὐτή, ὅταν ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν, εἶναι φανερόν, ὅτι ἠθέλησε νὰ παρεμποδίσῃ ἡ Κυβέρνησις μία κίνησιν σοβαράν, τῆς ὁποίας οἱ σκοποὶ εἶναι ἐθνικοί, τῆς ὁποίας οἱ σκοποὶ τείνουν εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ λαοῦ εἰς τὴν συνειδητοποίησιν τοῦ μεγάλου κινδύνου ποὺ ἀποτελοῦν οἱ ἐξοπλισμοὶ μὲ πυρηνικὰ ὅπλα ἡ ἔνταξις τῆς Ἑλλάδος μέσα εἰς μίαν πυρηνικὴν δύναμιν ὄχι διὰ τὴν προστασίαν ἰδίων συμφερόντων, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ προστασία τῶν συμφερόντων, ἀλλὰ διὰ νὰ καταστῶμεν ὁλοκαύτωμα ξένων συμφερόντων. Ἡ κίνησις αὐτὴ κατεπατήθη καὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας, ὅτι ἐνίκησε. Δὲν ξέρω ἂν ἐνίκησε. Δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία περὶ τὴν ἐκτίμησιν, ἐὰν ἐνίκησεν. Ἐὰν πιστεύῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐνίκησεν εἶναι μία νίκη ἄδοξος καὶ μία νίκη ἐναντίον τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔθεσεν ἕνα πρόβλημα νομικοπολιτικὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας. Βεβαίως, τὶ νὰ σᾶς εἴπω, περιέργως, δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ ὑποτιμήσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως ὡς ἄνθρωπον ἐκτιμῶ, δὲν ἀποτελεῖ σχῆμα λόγου, ἀλλὰ ἡ τακτικὴ ἡ Κυβερνητικὴ τοῦ νὰ ἀποφεύγεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ὑψηλοτέρων καὶ ζωτικωτέρων ζητημάτων τῆς χώρας μέσα εἰς τὴν Βουλήν, τὸ νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔγιναν καὶ νὰ ἀναληφθοῦν ὅλαι αἱ ὑποχρεώσεις, τῶν ὁποίων ἁπλῶς μνείαν ἔκαμα, πρὸς ἐνόχλησιν τοῦ κ. Προέδρου καὶ νὰ μὴ ἔλθῃ ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός, ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ νὰ θελήσουν νὰ πείσουν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἢ τὸ τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνησυχεῖ, τὸ ὁποῖον ἀντιτίθεται, νὰ πείσουν ὅτι εἶναι συμφέρον καὶ ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε διὰ τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν πυρηνικὸν ἐξοπλισμὸν εἶναι ὡσὰν νὰ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε τὰ θέματα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς παρεμπιπτόντως καὶ ἀντανακλαστικῶς νὰ δύνανται νὰ συζητηθοῦν μεταξὺ Βουλῆς καὶ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἀστυνομίας, κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ μέγα νομικὸν θέμα ποὺ ἔθεσα. Δὲν ἠμπορεῖ, μᾶς εἶπεν ὁ καθένας νὰ λέγῃ ὅτι ἐγὼ δὲν συμφωνῶ εἰς μίαν ἀπαγόρευσιν, πῶς νὰ τοῦ εἴπω ἀκριβῶς, «ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ νοοτροπία ὅσων παρανομοῦν νὰ ἐπικρίνουν τὴν ἀστυνομίαν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν νομιμότητα». Αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενον. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ βάσις ἑνὸς σοφίσματος. Δέχεται ὅτι παρανομοῦν. Τὸ ζητούμενον εἶναι ἂν ἐκδίδεται παράνομος ἀπαγόρευσις, ἂν ἐκδίδεται ἀντισυνταγματικῶς καὶ ἀντιθέτως πρὸς τοὺς θεσμοὺς ἀπαγόρευσις καὶ μάλιστα ἐπὶ θέματος τόσον σοβαροῦ, ὅπως ἡ ἐπιβίωσις ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν διὰ μιᾶς παρανόμου ἀποφάσεως κατεστήσατε παράνομον τὴν συμμετοχὴν εἰς μίαν ἐπιτρεπτὴν καὶ συνταγματικῶς κατωχυρωμένην ἐκδήλωσιν, ἂν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ κύψῃ τὸν αὐχένα. Δὲν τὰ διατηρεῖ καὶ χάνει ἀνεπιστρεπτὶ τὰ συνταγματικὰ δικαιώματά του καὶ τὴν ἐλευθερίαν του ὁ λαὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν προμαχεῖ ὑπὲρ αὐτῶν καὶ δὲν προασπίζει ἐν τῇ πράξει. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κ. Ὑπουργέ, δὲν περιέστη ἀκόμη, παρὰ τὰς ἀόκνους προσπαθείας τῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων, παρὰ τὰς ἀόκνους προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, παρὰ τὰς φροντίδας, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται νὰ τὰς ἐπωμισθοῦν παρακρατικαὶ ὀργανώσεις ἐλπιδοφόροι καὶ ἀπέλπιδες, δὲν ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦ νὰ παραιτηθῇ τῶν δικαιωμάτων του ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§18Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχα ζητήσει καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἔστειλα καὶ σᾶς ἠρώτησα ἐὰν προτίθεσθε νὰ λάβετε τὸν λόγον, ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§20Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, ἀλλὰ σᾶς εἶχα παρακαλέσει ἀπὸ πρίν, διὰ νὰ ὁμιλήσω.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα, διότι ἤθελα νὰ γνωρίζω, ἂν θὰ λάβετε, ὁπωσδήποτε, τὸν λόγον.

§22Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀναμίξω τὴν ἀπάντησίν μου εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, μὲ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν, τυχόν, ἐγὼ ἢ ἄλλος τις ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων μου θὰ δώσουν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν. Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς εἶχον εἰδοποιήσει, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ἴσως νὰ μὴ τοῦ τὸ διεβίβασαν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Στεφανόπουλον). Κύριε Πρόεδρε, ὡς προανέφερον, ἤθελα νὰ γνωρίζω ἂν προτίθεσθε νὰ λάβετε τὸν λόγον ἀπόψε. Ἔστειλα ὑπάλληλον νὰ σᾶς ἐρωτήσει ἐκ μέρους μου.

§25Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἂν ἐπιμένετε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε τὸν λόγον τώρα.

§27Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἀναγκαῖον νὰ δώσῃ ἀμέσως ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Δ.Α., ὁ ὁποῖος, παρὰ τὸ ἤπιον ὕφος, μὲ τὸ ὁποῖον ὡμίλησε, προέβη εἰς δριμείας καὶ ἐντόνους κατηγορίας, ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου καὶ ἐννοίας, κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω, κατὰ τῆς ἐννοίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τεταγμένου εἰς τὴν προάσπισιν τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας του. Ὑπάρχει, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, μία τακτική, τὴν ὁποίαν, ἀσφαλῶς, γνωρίζετε ἅπαντες, τακτική, τὴν ὁποίαν, κατ’ ἐξοχήν, ἀκολουθεῖ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ τὴν ὁποίαν, βεβαίως πράγματι, ὁ ἐξαίρετος, ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικῆς διαλεκτικῆς, χειριστὴς τῶν ἀπόψεών της, κ. Ἠλιοῦ, ἀκολουθεῖ μὲ τρόπον ἀκόμη ἐπιτυχέστερον, ὑπάρχει πράγματι, ἡ τακτικὴ τῆς Ε.Δ.Α. νὰ συγχέῃ, νὰ ἀναμιγνύῃ πολλὰ πράγματα καί, κυρίως, μὲ ἕνα ἀντικειμενικὸν σκοπόν, νὰ δημιουργήσῃ καὶ ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ ὀλιγώτερον ἐν Ἑλλάδι καὶ κυρίως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποβαίνουν εἰς βάρος τοῦ τόπου, εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας ὑπήκοοι, τῆς ὁποίας πολῖται ἐλεύθεροι εἶναι οὗτοι οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας ὑπήκοοι, ὑπὸ τὴν ἠθικὴν ἔννοιαν καὶ πολῖται ὑπὸ τὴν πολιτικὴν ἔννοιαν εἶναι καὶ οἱ κομμουνισταί, ἀδιάφορον ἂν τύποις δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χρῆσις, ἐπισήμως, τῆς λέξεως. Σκοπός, λοιπόν, ἀντικειμενικὸς εἶναι ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα, ἡ ὁποία ἔχει σύστημα ἀντιδημοκρατικόν, ὅτι εἶναι χώρα ἡ ὁποία καταπνίγει τὴν ἀτομικὴν καὶ πολιτικὴν ἐλευθερίαν, εἶναι χώρα, ἡ ὁποία προβαίνει εἰς ἐνεργείας ἀντιτιθεμένας εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Τοιουτοτρόπως ἐμφανίζεται πᾶσα ἀστυνομικὴ διάταξις, ὡς διάταξις, ἡ ὁποία τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ Συντάγματος, ἐμφανίζεται πᾶς εἰς τὰς φυλακὰς εὑρισκόμενος, ὡς ἰδεολόγος, ὁ ὁποῖος δὲν διέπραξε κανένα ἔγκλημα καὶ ὁ ὁποῖος, ἁπλῶς ἐδιώχθη, ὅπως εἶπεν ἡ κυρία Ἀμπατιέλου εἰς τὸ Λονδῖνον, διότι εἶναι συνδικαλιστής, ὡς ἐὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν συνδικαλισμὸς καὶ ἐλευθερίαι, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἀμπατιέλος διέπραξεν ὡρισμένας ἐγκληματικὰς πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας εἶχε καταδικασθῆ. Καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ στάσις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς νὰ δυσφημῇ τὸν τόπον ἐν ὀνόματι δῆθεν πολιτικῆς ἰδεολογίας, τὴν ὁποίαν δὲν ἐκπροσωπεῖ. Διότι δὲν ἐκπροσωπεῖ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ τὴν Δημοκρατίαν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἔκφρασίν της, δυτικοῦ τύπου, ἀλλὰ ἐκπροσωπεῖ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐλευθέραν ἔκφρασιν. Καὶ ἔρχεται εἰς τὸ βῆμα προμελετήσας πᾶσαν φράσιν, ὄχι πᾶσαν φράσιν, διότι ἔχει τὴν εὐχέρειαν καὶ τοῦ προχείρου λόγου, προμελετήσας τὰς κυριωτέρας τῶν φράσεών του, εἰπών, ὅτι ἔχει ἀτροφήσει ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι εἰς τὰς χώρας τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει ἀτροφήσει τὸ βασικώτερον δικαίωμα τοῦ λαοῦ, τοῦ νὰ συνεταιρίζεται καὶ νὰ συναθροίζεται. Αὐτὸ ἀποτελεῖ σύνθημα ἐκπεμπόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις — καὶ τὸ γνωρίζει ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ εἰς αὐτὸ ἄλλωστε ἀποβλέπει — ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν σωματεῖα, ὅτι τὰ ἁρμόδια δικαστικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐγκρίνουν ἕνα καταστατικόν, προβαίνουν εἰς παραβιάσεις τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν καὶ δὲν ἐγκρίνουν σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα τὸ Δημοκρατικόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὤφειλον νὰ ἐγκρίνουν, εἴτε δὲν ἐπιτρέπουν συγκεντρώσεις. Διότι ἐχρησιμοποίησε τὸν ὅρον ἐν τῇ γενικότητί του καὶ δὲν εἶχε τὴν ὀφειλομένην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰλικρίνειαν νὰ εἴπῃ, ἀλλὰ δὲν τὸν συνέφερεν, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία συγκεντρώσεως. Καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν εἴπομεν εἰς τοὺς κυρίους, ἂν καὶ ἐγνωρίζαμεν τὰς προθέσεις των καὶ τὰς γνωρίζετε ὅλοι καὶ κατ’ ἐξοχὴν τὰς γνωρίζουν οἱ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ θὰ εἴπω ποῖαι εἶναι αἱ προθέσεις των, εἴπομεν εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, ὅτι δύνανται νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ μεγαλύτερον θέατρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐνοικίαζον. Συγκέντρωσις δὲν σημαίνει πορείαν ἀπὸ Ὀρεστιάδος μέχρι Ταινάρου. Καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ μῆκος εἶναι μικρότερον, ἀπὸ Μαραθῶνος εἰς τὰς Ἀθήνας. Δὲν παίζουν οἱ εὐπρεπεῖς ἰδεολόγοι μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Μαραθῶνος. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἦτο νὰ δημιουργήσῃ ἔξω τῆς Ἑλλάδος ἐντύπωσιν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸς ἦτο καὶ ὁ σκοπὸς πιθανώτατα, κατόπιν ὁδηγιῶν ἐντεῦθεν, τῆς δημιουργίας τοῦ ἐπεισοδίου τοῦ πράγματι ἀνηκούστου εἰς βάρος τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης, ὑπὸ μιᾶς γυναικὸς συζύγου φυλακισμένου κατόπιν ποινικῶς κολασίμων ἐνεργειῶν. Ἐγνώριζον ἄριστα οἱ κομμουνισταὶ ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ ὑπόληψις τοῦ Κράτους καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Κράτους νὰ δεχθῇ ἐκβιασμὸν τοιαύτης μορφῆς, ὅπως ἐσημειώθη διὰ τῆς χειροδικίας οὕτως εἰπεῖν τῆς κυρίας αὐτῆς εἰς βάρος τῆς Βασιλίσσης. Ἐγνώριζεν ἄριστα ἡ ἰδία ὅτι χανδακώνει τὸν σύζυγόν της κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην. Ἐν τούτοις τὸ ἔκαμε (χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔλλειψις καὶ ἀνθρωπισμοῦ καὶ συναισθήματος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται δῆθεν ἀγωνιζόμενοι διὰ τοὺς οἰκείους των. Μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου τὸ τερατῶδες τῆς ἰδεολογίας ὑπερισχύει ἔναντι τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, ἔναντι τοῦ συναισθήματος, ἔναντι τῆς καρδίας. Καὶ ἡ ἐνέργεια τῆς κυρίας αὐτῆς καὶ ὡρισμένων Ἑλλήνων Κυπρίων, ἐχόντων βεβαίως ἀγγλικὴν ὑπηκοότητα καὶ ζώντων ἐν Ἀγγλίᾳ, ἡ ἐνέργεια ἡ τόσον βαρεῖα ἀπὸ ἀπόψεως στοιχειωδῶν κανόνων συμπεριφορᾶς, εἶναι μέσα εἰς αὐτὸ τὸ πνεῦμα, διὰ νὰ γραφῇ εἰς τὰς ξένας ἐφημερίδας, ὅτι κἄποιος συνδικαλιστὴς κρατεῖται φυλακισμένος ἐπὶ χρόνια μόνον καὶ μόνον διότι εἶναι συνδικαλιστής. Τὸ ἴδιον εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία συνδικαλιστική. Αὐτὰ τὰ συνθήματα σκοπὸν ἔχουν νὰ κατασπιλώσουν τὴν Ἑλλάδα. Προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι χώρα εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἐλευθερία. Δικαιοῦται καθ’ ὃ μέτρον νομίζει ἡ Ἕνωσις Κέντρου, διότι βασίζεται ἐπὶ τῆς δημοκρατικῆς ἰδεολογίας ν’ ἀμφισβητήσῃ κατ’ ἐμὲ κακῶς, τὰ οἱαδήποτε μέτρα μας. Διότι ἔχει τὴν γνώμην ἐκκινοῦσα πάντως ἀπὸ τὴν δημοκρατικὴν ἰδεολογίαν, ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἐλευθερίας, ὅτι ἡμεῖς δὲν χειριζόμεθα τὴν ἐντολὴν τὴν δημοκρατικὴν ὅπως πρέπει, ἢ ὅτι δὲν τὴν ἐλάβομεν ὅπως θὰ ἔπρεπε τὴν δημοκρατικὴν ἐντολήν. Κακῶς πράττουν ὑπερβάλλοντες, κακῶς πράττουν καταλαμβανόμενοι καὶ ἀπὸ μυθοπλαστικὴν διάθεσιν, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως τοὺς ἐνισχύει καὶ χαλάλι τους ἐὰν τοὺς ἐνισχύῃ. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει πιστεύουν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὁρμητήριον τῶν συλλογισμῶν των, ἀδιάφορον ἐὰν οἱ συλλογισμοί των καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἀπολύτως ἐσφαλμένοι. Οἱ κύριοι, ἀντιθέτως, τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς δὲν πιστεύουν εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, δὲν πιστεύουν εἰς τὸ δικαίωμα ν’ ἀντικρούσω ἐγὼ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐμένα, δὲν πιστεύουν εἰς τὸ δικαίωμα νὰ γίνωνται ἐλεύθεροι πορεῖαι εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ σόφισμα τὸ ὁποῖον ἐφεῦρε διὰ ν’ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Ἀσφαλείας. Δὲν πιστεύουν εἰς τὸ δικαίωμα τῶν καλλιτεχνῶν νὰ εἴπουν τὴν γνώμην τους περὶ τέχνης, ἐνῷ αὐτοὶ ἀποτελοῦν δῆθεν τὴν πρωτοπορίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡμεῖς ἀποτελοῦμεν τὰ παρηκμασμένα συστήματα, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπομεν εἰς τὸ αἰωνίως ἀνθηρόν, τὸ αἰωνίως ὑποκείμενον εἰς τὸν νόμον τῆς ἀνοίξεως, τὸ πνευματικὸν στοιχεῖον νὰ εἶναι ἐλεύθερον. Νομίζω ὅτι ὁ χειμὼν τοῦ βορρᾶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διώξῃ ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα διὰ παντὸς κάθε ἄνοιξιν. Καὶ παρὰ ταῦτα ἐνῷ τὸ νομίζουν, ἐνῷ αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμή των, ἐνῷ δὲν πιστεύουν εἰς τίποτε ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦνται καὶ ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων μᾶς κατηγοροῦν, προβαίνουν εἰς τὰς κατηγορίας καὶ δὴ ὄχι διὰ νὰ παίξουν ἁπλῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ παιγνίδι τοῦ διαλόγου, διότι δὲν πιστεύουν κἂν εἰς τὸν διάλογον, ἀλλὰ διὰ νὰ μεταβιβάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὁποίαν προεκάλεσε τὸ ἐπεισόδιον νὰ ἐνισχύσουν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς βάρος τῆς ἀληθείας. Διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἔχωμεν διαπράξει λάθη —καὶ πιθανῶς ἔχομεν διαπράξει— δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ οἱαδήποτε λάθη μας δὲν ὡδήγησαν εἰς τὸ νὰ κλείσουν τὰ στόματα τῶν κυρίων αὐτῶν. Ἀνοικτὰ εἶναι, ὁμιλοῦν καὶ κατηγοροῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι ἔχει ἀτονήσει τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι. Διότι καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐχορηγήθη ὅ,τι ἀπαιτεῖ τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ Δημοκρατία. Ἀλλά, ἐὰν θὰ ἐπραγματοποιεῖτο μία πορεία, πορεία τόσων χιλιομέτρων, ἡ πορεία δὲν θὰ ἐπραγματοποιεῖτο, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ἀνθρώπους διατεθειμένους ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους νὰ λυώσουν τὰ παπούτσια των καὶ νὰ κάνουν τὰ πόδια των νὰ πονέσουν, ἀλλὰ ἡ πορεία θὰ ἐπραγματοποιεῖτο κυρίως ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τὴν τακτικὴν καὶ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον εἶχε προσχεδιασθῆ, θὰ προσετίθεντο καθ’ ὁδὸν καὶ κυρίως θὰ ὠγκοῦντο ἐκεῖ ὅπου δὲν θὰ ἐχρειάζετο καὶ κόπος ὁδοιπορικός, ὅταν θὰ ἔφθαναν εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ τὴν λέγουν αὐτὴν ἰδεολογικὴν πορείαν. Κύριοι, σᾶς βεβαιώνω, ὅτι ὅταν ἄνοιξα τὰς ἐφημερίδας καὶ εἶδον τὴν φυσιογνωμίαν τοῦ συναδέλφου μας κ. Λαμπράκη, τὸν ὁποῖον ὡς ἐπιστήμονα ἰατρὸν τιμῶ καὶ τὸν γνωρίζω ἀπὸ μακροῦ χρόνου, ὅταν τὸν εἶδον νὰ ἔχῃ ἀνοικτὸ αὐτὸ τὸ πανώ, αὐτὸ τὸ πανὼ ἀπὸ πανί, καὶ ὅταν εἶδον τὴν φυσιογνωμίαν του, ἡ ὁποία ἦτο εἰς μίαν κατάστασιν μεγίστου φανατισμοῦ.

§29Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Ἐξάρσεως.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ...... διηρωτήθην, τὶ σημαίνει αὐτὴ ἡ ἔξαρσις —δέχομαι τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Λαμπράκης— τὶ σημαίνει αὐτὸς ὁ φανατισμός; Ἐσήμαινε, τἄχα, φανατισμὸν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, ἢ μήπως φανατισμὸν ὑπὲρ ἄλλης ἰδεολογίας, τῆς ὁποίας ὄργανον ἐγένετο ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἡ κραυγὴ ὑπὲρ τῆς εἰρήνης; Κύριοι, ὁ φανατισμὸς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης εἶναι ἰσοδύναμος εἰς ὅλους ὅσοι δὲν θέλουν νὰ ἐξοντωθοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτήσω ἀπὸ τὴν ἰδεολογίαν, τὴν οἱανδήποτε, εἴτε τοῦ κομμουνισμοῦ εἴτε τῶν ἐλευθέρων πολιτευμάτων καὶ ἀπὸ τὰς ἰδεολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐντὸς ἑκάστου ἐλευθέρου πολιτεύματος διαμορφοῦνται, τὴν βαθμολογίαν τῆς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης διαθέσεως τοῦ ἀνθρώπου. Διότι, ἀντιθέτως ἀπὸ ὅ,τι συνέβη ἄλλοτε, πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν πυρηνικὴν περίοδον, τώρα τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπόλυτον, δὲν εἶναι σχετικόν, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ σχετικὴ διαβάθμισις, εἶναι ἀπόλυτον, καὶ σημαίνει ζωὴν ἢ θάνατον τῆς ἀνθρωπότητος. Ἑπομένως, ἐξ ἴσου καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ἐγὼ ἐπιθυμοῦμεν νὰ μὴ ἐξοντωθῶμεν, ὄχι ὡς ἄτομα, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον ὡς ἄτομα νὰ ἐξοντωθῶμεν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁπωσδήποτε ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ ἴσως καὶ ἐγώ, θὰ ἐξετιθέμεθα εἰς τὸν κίνδυνον. Αὐτὸ συνέβαινεν εἰς τοὺς προηγουμένους πολέμους καὶ εἰς τὰς ἐπαναστάσεις. Ἐδῶ δὲν τίθεται, ὅμως, ζήτημα φόβου φυσιολογικῶς συνδεδεμένον μὲ τὸ ἄτομόν μας, τίθεται ζήτημα φόβου διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς ἀνθρωπότητος. Ὅταν ὑπάρχῃ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, τοιοῦτον φοβερὸν ἐνδεχόμενον, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύῃ κανεὶς ὅτι πρέπει μὲ πολιτικῶς ἀνεπίτρεπτα μέσα νὰ ἀποτρέψῃ αὐτὸ τὸ κακὸν καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ μέσα, τὰ ὁποῖα διαιροῦν. Οἱ κύριοι ὅμως θέλουν νὰ διαιροῦν διότι θέλουν διαιροῦντες τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὸ ἱερὸν πρόβλημα τῆς ἐπιβιώσεως τῆς ἀνθρωπότητος, νὰ εἴπουν ὅτι: Ἡμεῖς εἴμαστε ὑπὲρ τῆς εἰρήνης καὶ σεῖς εἶσθε φιλοπόλεμοι. Πρῶτον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κύριοι νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, πρόκειται περὶ λογικοῦ ἀτόπου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς φιλοπόλεμος ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐχρησιμοποίησε τὴν ἔκφρασιν αὐτὴν δὶς διότι θέλει —καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τακτικὴ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἐνέπνευσε τὴν πορείαν εἰρήνης— νὰ φέρῃ τὸν συνομιλητήν του τὸν Ἕλληνα μὲ τὸν ὁποῖον ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ: Ἢ μαζί μας καὶ τότε εἶσαι ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, ἢ δὲν εἶσαι μαζί μας καὶ τότε εἶσαι φιλοπόλεμος καὶ πολεμοκάπηλος. Κἄτι ἀνάλογον ἐγένετο καὶ κατὰ τὴν κατοχήν. Ἐὰν ἤσουν μαζί τους ἤσουν ὑπὲρ τῆς ἀντιστάσεως, ἐὰν δὲν ἤσουν μαζί τους τότε ἤσουν ἐθνικὸς προδότης καὶ γερμανόφιλος. Εἶτα ἡ ἰδία τακτική, ἡ ἰδία ψυχολογία. Ἐπῆγαν εἰς διαφόρους προσωπικότητας —δύο ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, τὰ ὀνόματά των— καὶ ἠκολούθησαν τὴν μέθοδον τῆς ἀπάτης, τὴν ὁποίαν ἠκολούθουν καὶ κατὰ τὴν κατοχήν, παγιδεύοντες τοὺς κυρίους αὐτούς, εἴτε καλλιτέχνας, εἴτε Ἀκαδημαϊκούς, εἴτε Καθηγητάς, καὶ εἶπον, εἶσθε ὑπὲρ τῆς εἰρήνης; Βεβαίως, ἀπήντησαν αὐτοί. Καὶ τὴν ἑπομένην ἔγραψαν οἱ ἐφημερίδες ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὑπὲρ τῆς πορείας εἰρήνης. Ἐὰν οἱ κύριοι αὐτοὶ τοὺς ἔλεγον, ὅτι δὲν εἴμαστε ὑπὲρ τῆς πορείας εἰρήνης, διότι δὲν εἴμαστε ὑπὲρ τῶν παρανομούντων, τότε θὰ τοὺς ἔλεγον πολεμοχαρεῖς. Τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ κατὰ τὴν κατοχήν. Ἦλθον εἰς ἐπαφὰς μαζί των εἰς μυστικὰς συσκέψεις ἐπανειλημμένως εἰς τοῦ Γκύζη, χωρὶς νὰ μοῦ εἴπουν αὐτοὶ τὰ ὀνόματά των, ἐνῷ ἐγνώριζον ποῖος εἶμαι ἐγὼ καὶ ἠμποροῦσαν νὰ μὲ καταδώσουν εἰς τοὺς Γερμανούς, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἠμποροῦσα νὰ τοὺς καταδώσω, πρᾶγμα ποὺ ὁπωσδήποτε δὲν θὰ ἔκαμνον. Οὔτε αὐτοὶ οἱ ἀνώνυμοι δι’ ἐμὲ τὸ ἔκαμον. Τὴν γνωρίζω αὐτὴν τὴν τακτικήν. Καὶ τότε ἔτσι μοῦ ἔθεσαν τὸ ζήτημα. Ἤμην, βεβαίως, πολὺ νεώτερος. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἐσημειώθη πρὸ εἴκοσι δύο ἐτῶν, αὐτοὶ ἦσαν τέσσαρες εἰς ἕνα σκοτεινὸ δωμάτιο, εἰς ἕνα σπίτι στοῦ Γκύζη καὶ μὲ ἔφεραν εἰς τὴν δύσκολον αὐτὴν θέσιν. Βεβαίως δὲν συνετάχθην καὶ δὲν συνεφώνησα. Αἱ προσωπικότητες, λοιπόν, αὐταὶ δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς πορείας εἰρήνης, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ οἱ κύριοι, ἤθελαν νὰ ἦσαν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, ὅπως τὴν θέλουν αὐτοί, ὅπως τὴν θέλουν εἰς τὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη πορείας εἰρήνης. Εἴδατε τὶ εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἰς τὸν κ. Δαβάκην, ὁ ὁποῖος ἀνέτως εἶπεν: Τὶ ἔρχονται νὰ κάμουν πορείαν εἰρήνης ἐδῶ; Διατὶ δὲν πᾶνε εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἢ εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν: Ἢ εἰς τὴν Οὐάσιγκτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς; Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἡ πορεία εἰρήνης καὶ φυσικὰ οὔτε εἰς καμμίαν ἐκ τῶν ἄλλων χωρῶν τῶν πέραν τοῦ Παραπετάσματος! Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κυττάξω τὰς σημειώσεις μου νὰ ἴδω πῶς ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶπον ὅτι εἶναι ἡ ἐπίσημος πολιτικὴ τῆς χώρας.

§32Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶπεν ὅτι εἰς τὴν Μόσχαν δὲν ἐχρειάζετο νὰ γίνῃ πορεία διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ ἐπίσημος πολιτική των ἡ εἰρήνη. Καὶ τὸ λέγει ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ τῆς Ἑλλάδος, πιστεύων περισσότερον εἰς τὴν εἰρηνοφιλίαν τῶν ξένων παρὰ εἰς τὴν εἰρηνοφιλίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τυφλοῖς ὄμμασι, ὁ κατηγορῶν ἡμᾶς — οἱ ὁποῖοι συζητοῦμεν μὲ ἀπόλυτον ἐλευθερίαν καὶ κυριαρχικὴν βούλησιν μὲ τὰ κράτη τῆς Δύσεως — ὁ κατηγορῶν ἡμᾶς, παραδέχεται ἐκ τῶν προτέρων καὶ τυφλοῖς ὄμμασι, ὅτι πᾶν ὅ,τι θὰ κάμῃ ἡ Ρωσσία θὰ εἶναι ὀρθόν. Παρεδέχθη, ὅτι, ὅ,τι προέρχεται ἀπὸ ἐκεῖ εἴτε εἶναι πυρηνικὴ ἐφεύρεσις, εἴτε εἶναι νέα πειραματικὴ δοκιμή, ἡ ὁποία γίνεται, ὅλα εἶναι ἐν τάξει καὶ γίνονται ὑπὲρ τῆς εἰρήνης. Ἔ, κύριε Ἠλιοῦ, αὐτὰ τὰ δύο μέτρα καὶ τὰ δύο σταθμὰ σημαίνουν ἔλλειψιν ἀντικειμενικότητος, σημαίνουν κάτι βαρύτερον, σημαίνουν ἔλλειψιν πραγματικῆς ἀλληλεγγύης μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε πρῶτον νὰ τὸ θέτετε ὑπεράνω οἱουδήποτε ἄλλου Κράτους. Ἔπρεπε νὰ δυσπιστῆτε ἀπέναντι οἱουδήποτε ἄλλου καὶ νὰ μὴ δυσπιστῆτε οὔτε κἂν ἀπέναντί μου, τοῦ Ἀντιπροέδρου μιᾶς ἐχθρικῆς πρὸς ὑμᾶς Κυβερνήσεως, διότι ξεύρετε ὅτι ὁ Κανελλόπουλος καὶ οἱ κύριοι ποὺ κάθονται ἐκεῖ καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ ὅλοι οἱ καθήμενοι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, θέλουν μὲ κἄθε τρόπον τὴν εἰρήνην, ἀλλὰ δὲν δίδουν εἰς σᾶς τὸ δικαίωμα νὰ παίζετε μὲ τὴν εἰρήνην. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ τακτική των, ὅποιος δὲν εἶναι μαζί των, εἶναι ὑπὲρ τοῦ πολέμου, ὅπως ἄλλοτε κατὰ τὴν κατοχήν, ὅποιος δὲν ἦτο μαζί των, ἦτο ὑπὲρ τῶν Γερμανῶν. Ἀπεδείχθη ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο ἀκριβές, ἀλλὰ προσεπάθησαν νὰ τρομοκρατήσουν, ἰδίᾳ τὰς ἐπαρχίας, μὲ αὐτὰ τὰ συνθήματα, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελαν νὰ εἶναι οὔτε μὲ τοὺς γερμανούς, ἀλλὰ οὔτε καὶ μαζί των καὶ ἤθελαν νὰ ἀγωνισθοῦν κατὰ τῶν Γερμανῶν, χωρὶς αὐτὸν τὸν ἀγῶνα νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν. Ἔτσι καὶ σήμερον, ὅλοι εἴμεθα ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν καμμίαν διάθεσιν νὰ ἀφήσωμεν τοὺς κυρίους νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν δῆθεν ὑπάρχουσαν εἰς τὰς συνειδήσεις των καὶ μὲ ἔξαρσιν συνοδευομένην, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Λαμπράκης, ἰδεολογίαν τῆς εἰρήνης. Θέλουν τὴν εἰρήνην, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τὴν ἰδεολογίαν τῆς εἰρήνης. Τὴν θέλουν τὴν εἰρήνην, ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῶν παρηκμασμένων συστημάτων θὰ ἐκλείψωμεν. Ἀλλά, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ διὰ τὰ δῆθεν παρηκμασμένα συστήματα, ὅτι προτιμοῦν ἂν πέσουν, τὸν γενικὸν ὄλεθρον, ἰσχύουν δι’ αὐτοὺς καὶ ὄχι δι’ ἡμᾶς. Ἀλλὰ πρῶτον, αὐτὸ δὲν τὸ εἶπε ποτὲ καὶ φαντάζομαι θὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ, ὁ ἄριστα γνωρίζων τὴν ἱστορίαν, κ. Ἠλιοῦ, δὲν τὸ εἶπεν αὐτὸ ποτὲ λαὸς ὁλόκληρος ἢ μία μεγάλη τάξις τὸ εἶπον ἄτομα, εἰς τὸ τέλος τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ὡς καὶ ἀργότερον, τὸ εἶπον ἄτομα παρηκμασμένα. Λαοὶ παρηκμασμένοι δὲν τὸ εἶπον. Καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐλεύθεροι ἄνθρωποι παρηκμασμένοι, οἱ δοῦλοι εἶναι παρηκμασμένοι, διότι, ἡ δουλεία εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπὸ ἑκατοντάδων ἐτῶν καταπολεμηθῆ καὶ μόλις ἐξέλιπον τὸν 18ον καὶ 19ον αἰῶνα τὰ ὑπολλείμματά της, ἐνεφανίσθη ἡ νέα μορφὴ τῆς δουλείας, ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει οὔτε εἰς τὸν καλλιτέχνην νὰ ἔχῃ γνώμην διὰ τὸ ἔργον του, οὔτε εἰς τὸν καλλιτέχνην ἐὰν τύχῃ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ ἐκφρασθῇ ὡς ἄνθρωπος, πρέπει νὰ μὴ ἐκφρασθῇ ὡς ἄνθρωπος. Αὐτὴ εἶναι ἡ νέα δουλεία, αὐτὴ εἶναι ἡ παρακμὴ καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ παρηκμασμένον καθεστώς, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπῃ ἐνδεχομένως: Μετ’ ἐμὲ ὁ ὄλεθρος. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ ἐλεύθερος κόσμος νὰ τὸ εἴπῃ. (Χειροκροτήματα). Αἱ δυνάμεις μας, αἱ δυνάμεις τῆς ἐλευθερίας ἀνασυγκροτοῦνται εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Ἂς εἴπετε ὅ,τι θέλετε δι’ ἡμᾶς, ἂς εἴπετε ὅ,τι θέλετε διὰ τὴν παροδικὴν Κυβέρνησιν τοῦ αʹ ἢ βʹ κόμματος, σημασίαν ἔχει ἡ πίστις τῆς μεγάλης πλειονότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ πίστις τῆς μεγάλης πλειονότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τῆς συνειδήσεως καὶ αὐτὴ ἡ πίστις ἀνανεοῦται τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ οἱ νέοι ἀκριβῶς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔτεινον πρὸ τριακονταετίας πρὸς τὸν Μαρξισμόν, σήμερον οἱ καλλίτεροι δὲν τείνουν πρὸς τὰ ἐκεῖ, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸν τῆς διαφορᾶς τῶν ἐποχῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς μίαν ἐνέργειαν παράνομον νὰ ἐξετάζουν οἱ ἴδιοι τὸ θελητὸν τῆς παρανομίας, δηλαδὴ νὰ ἐξετάζουν οἱ ἴδιοι τὸ θεμιτὸν τῆς ἀπαγορεύσεως κατὰ τῆς ὁποίας στρέφονται, ἡ ἄποψις αὐτὴ θὰ ὡδήγει εἰς τὴν ἀπόλυτον κατάργησιν τῆς Δημοκρατίας. Τὸ ἐπιθυμοῦν διότι θέλουν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴν κατάργησιν, ἀλλὰ δὲν θὰ τὴν ἴδουν καὶ λυποῦμαι διότι θὰ ἀπογοητευθοῦν. Ἠμπορεῖτε νὰ κρίνητε, ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τοὺς κυρίους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ διὰ τοὺς κυρίους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ Κέντρου καὶ τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος, ἠμπορεῖτε νὰ κρίνητε τὴν ὀρθότητα τῆς κρίσεως τῆς Κυβερνητικῆς καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος καὶ ἠμπορεῖτε νὰ κατακρίνητε καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι κακῶς ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις καὶ προέβη εἰς μίαν ἀπαγόρευσιν, ἑνὸς πράγματος, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ ἐπιτραπῇ, διότι δὲν διέτρεχε κίνδυνον ἡ δημοσία τάξις καὶ τὸ ἐπιχείρημα ἔπρεπεν ἐκεῖ νὰ στηριχθῇ. Δὲν ἐστηρίχθη τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ἠλιοῦ ἐκεῖ, δὲν εἰσῆλθεν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Τί θὰ ἐγίνετο, ἐὰν κατέβαινον ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα; Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι καὶ ὁ τύπος τοῦ Κέντρου, ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος ἔχει 100% ἐθνικὴν γραμμήν, μᾶς κατηγόρησε καὶ λέγει, ὅτι κακῶς ἐκάματε νὰ τοὺς τὸ ἀπαγορεύσετε, δὲν θὰ ἦτο σοβαρὰ ὑπόθεσις. Βεβαιωθῆτε, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ τύπος ὁ ἴδιος ἀλλὰ ἴσως καὶ ὁ τύπος ὁ φιλικῶς διακείμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱ κύριοι ὅλοι, θὰ μᾶς κατέκρινον ἔτι μᾶλλον ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο ἡ πορεία καὶ ἐδημιουργοῦντο ἐπεισόδια, ὄχι εἰς τὰ χωρία, διότι θὰ σᾶς εἴπουν ὅτι ἡμεῖς ἐβάλαμε τοὺς χωρικούς, ἀλλὰ ἐδῶ εἰς τὰς πόλεις τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου οἱ συντεταγμένοι καὶ ὡργανωμένοι κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι βεβαίως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸν κόπον τῆς ἰδεολογικῆς πορείας, ἀλλὰ θὰ συνεκεντροῦντο εἰς τοὺς Ἀμπελοκήπους, καὶ ἐὰν ἐδημιουργοῦντο ἐπεισόδια, ἐὰν σταματοῦσεν ἡ συγκοινωνία καὶ ἄλλα. Θὰ προεκάλει κατὰ κἄποιον τρόπον τοὺς πολίτας ἢ καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ τότε θὰ ἀκούαμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν φοβερὰς κατηγορίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπέτρεψε τὴν πορείαν διὰ νὰ παγιδεύσῃ τοὺς ὁδοιπόρους τῆς εἰρήνης. Εἴτε τοῦτο κάμνει, εἴτε ἐκεῖνο πάλιν τὰ ἴδια θὰ εἴπῃ ἡ ἄκρα ἀριστερά, ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ ἴδια θὰ μᾶς ἔλεγαν καὶ οἱ κύριοι τῆς Κεντρώας Ἀντιπολιτεύσεως.

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἴπομεν τοιοῦτον τι.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἐπετρέπαμεν τὴν πορείαν καὶ εἶχε σοβαρὰς συνεπείας, θὰ μᾶς ἐπετίθεντο ὅλοι. Καὶ ὁ ἀγαπητὸς κ. Δαβάκης ἢ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ οἱ Διευθυνταὶ θὰ κατηγοροῦντο, ὄχι ἁπλῶς ἐπὶ βαρβαρότητι, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐπανέλθω, ἀλλὰ ποῖος ξεύρει διὰ ποῖα πράγματα, θὰ κατηγοροῦντο ὅτι ἐνέπνευσαν τὰς συγκρούσεις καὶ ὅτι ἐπαγίδευσαν τοὺς εἰρηνιστὰς τοῦ κόσμου. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον, ἀξιότιμοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἐσημειοῦτο, καὶ μέσα σας εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι σας θὰ λέγητε αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἔχω δίκαιον. Ἀλλὰ δυστυχῶς, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, δὲν θὰ εἴπητε ὅ,τι μέσα σας σκέπτεσθε· θὰ συνέβαιναν λοιπὸν ἐπεισόδια καὶ θὰ εἴχομεν αἱματηρὰς ἴσως σκηνὰς καὶ θὰ ἐλέγατε, ὅτι ἐπαγίδευσεν ἡ Κυβέρνησις τοὺς εἰρηνιστὰς τοῦ κόσμου καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὰ θὰ ἐλέγατε, κύριοι. Ἐνῷ τώρα τί συνέβη; Παρ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, περὶ βαρβαρότητος τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τοὺς ἐμάζεψε...

§35Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Τοὺς ἔδωσε καὶ καφέ.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ τοὺς δώσῃ καφέ. Πάντως, τοὺς ἐπῆρε καὶ τοὺς ἐπῆγε διὰ τρεῖς–τέσσαρας ὥρας εἰς μίαν αὐλήν, διότι εἶναι μικρὰ τὰ ἀστυνομικά μας τμήματα, δὲν ξεύρω εἰς τὰς κομουνιστικὰς χώρας τὶ ἐγκαταστάσεις ἔχουν, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν ἐχωροῦσαν ὅλοι εἰς δύο ἢ τρία δωμάτια καὶ ὅταν ἐπέρασεν ἡ ὥρα τῆς πορείας τοὺς ἄφησε καὶ ἔτσι τοὺς ἀπήλλαξε καὶ τῆς ἀνάγκης νὰ κουρασθοῦν καὶ νὰ βαδίσουν καὶ τοὺς ἔστειλεν εἰς τὰ σπίτια των. Αὐτὸ εἶναι τὸ βάρβαρον, καὶ ἐὰν τυχὸν λόγῳ ἀντιστάσεως τινός, ἡ ὁποία δὲν ὡδήγησεν εἰς τὴν λῆψιν ποινικῶν μέτρων, ἐνῷ ἡ ἀντίστασις κατὰ τῆς ἀρχῆς ὁδηγεῖ ἐκεῖ, ἐξενευρίσθησαν μερικὰ ὄργανα τοῦ Κράτους, αὐτὸ δὲν σημαίνει διόλου βαρβαρότητα. Ἐὰν τυχὸν μερικοὶ ὑπῆρξαν ζόρικοι, κατ’ ἀνάγκην ἢ ἔστω κατὰ λάθος καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπιασε κἄποιον ἀπὸ τὸ χέρι, ἠμπορεῖ νὰ ἦσαν ἐπίσης ζόρικοι. Πῶς νὰ συγκρατήσῃ τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον τὸν ἐν ἐξάρσει εὑρισκόμενον εἰρηνιστήν; Εἶδα εἰς τὴν φωτογραφίαν τὸν κ. Λαμπράκην νὰ κρατῇ τὸ πανώ. Αὐτὸ βεβαίως ἔδειχνεν ὅτι ἤθελε νὰ βαδίσῃ πράγματι ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα ἕως ἐδῶ, διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐφάνη εἰς τὸν Μαραθῶνα, δὲν ἠμποροῦσε παρὰ μόνον ἐὰν ἐκουράζετο μέχρι σημείου ἐξαντλήσεως, νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ αὐτοκίνητον. Ἑπομένως, ὑπὲρ τοῦ κ. Λαμπράκη ὑπάρχει τὸ δεδομένον ὅτι τὸν κόπον ἀπεφάσισε νὰ τὸν κάμῃ, ἀλλὰ αἱ χιλιάδες τῶν ἄλλων ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, θὰ ἐπερίμεναν εἰς σημεῖα ἐγγίζοντα τὰς Ἀθήνας, διότι εἶναι δύσκολον νὰ πείσῃ ἡ ΕΔΑ τοὺς ὀπαδούς της νὰ κάμουν μίαν πορείαν ἄνευ λόγου ἀπὸ Μαραθῶνος εἰς Ἀθήνας. Κύριοι συνάδελφοι, ἠμπορεῖ ὄργανά τινα τῆς τάξεως νὰ ἐξενευρίσθησαν, ὅπως καὶ σεῖς ἐκνευρίζεσθε, διότι ἡ εὐθύνη των ἦτο μεγάλη, ἔπρεπε νὰ ἀποτραποῦν ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐσημειοῦντο ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο ἡ πορεία καὶ ἑπομένως μὲ κἄθε τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο μέσα εἰς τὰ ὅρια πάντως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ὡδήγησαν εἰς καμμίαν δραματικὴν σκηνήν, νὰ ἀποτραπῇ ἡ πραγματοποίησις τῆς πορείας. Ἐὰν ἐπίσης ὡρισμένοι ἐξεφράσθησαν κατὰ τρόπον βίαιον, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ποῖοι ἐξεφράσθησαν. Ἐὰν ἐξεφράσθη κατὰ τρόπον βίαιον ἕνας νεαρὸς ἀξιωματικὸς τῆς Ἀστυνομίας ἢ τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν τὸν συγχωρῶ. Ἐὰν ὅμως ἐξεφράσθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὁ κ. Βαρδουλάκης, ὁ γενναῖος Βαρδουλάκης, ἐὰν εἶπε καὶ πέντε κουβέντες βαρειές, δὲν χαλάει ὁ κόσμος, τὰς εἶπεν ἕνας γενναῖος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν ἔπρεπε νὰ τὰς εἴπῃ, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶχεν ἐκθέσει τὴν ζωήν του εἰς πάντα κίνδυνον ὑπὲρ τοῦ ἔθνους, ὑπὲρ τῆς πατρίδος καὶ τιμᾷ σήμερον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ὑπηρεσιακῶς ἐντεταλμένος ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ τιμᾷ καὶ τὴν παράταξιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἰδεολογικῶς προέρχεται, τὴν παράταξιν τοῦ Βενιζελικοῦ Κόμματος. Βεβαίως νὰ διαμαρτυρηθῇ καὶ δικαίως ἐκεῖνος ποὺ ὑπέστη κἄτι, ἀλλὰ μὴ γενικεύετε τὰς μεμονωμένας νευρικότητας, διότι ἡ γενίκευσις καὶ αὐτὴ ἀποβλέπει μόνον καὶ μόνον εἰς τὴν δυσφήμησιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν πραγματικότητα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχουν λοιπὸν τὸ δικαίωμα οἱ κύριοι νὰ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀπηγόρευσε μίαν πορείαν, ἡ ὁποία δὲν εἶχε καμμίαν οὐσιαστικὴν ἰδεολογικὴν καὶ ἠθικὴν σχέσιν μὲ τὴν εἰρήνην καὶ ἀπέβλεπε μόνον καὶ μόνον εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς φανατίζει καὶ τοὺς γεννᾷ τὴν ἔξαρσιν. Ὡς πρὸς τὴν συμπεριφορὰν τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας, ἀντιθέτως ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔτυχε νὰ ἐξέλθω τῆς πόλεως τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ νὰ ἐπανέλθω ἀργότερον. Διεπίστωσα τὴν ἐξαιρετικὴν εὐπρέπειαν, τὴν μεγάλην προσήνειαν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν ἀπέναντι παντὸς εὑρισκομένου εἰς τὰ αὐτοκίνητα, διότι εἶδα ὅτι εἶναι σταματημένα μερικὰ αὐτοκίνητα καὶ ἕνας ἢ δύο ἐπλησίαζαν κἄθε αὐτοκίνητον καὶ εἰς μερικὰς περιπτώσεις παρεκάλουν τοὺς ἐπιβάτας, περὶ ὧν ὑπῆρχε βεβαιότης, ὅτι θὰ παραβίαζαν τὴν ἀπαγόρευσιν, νὰ περάσῃ εἰς ἓν ἄλλο αὐτοκίνητον, νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἀστυνομίαν διὰ μερικὰς ὥρας καὶ τοῦτο διότι παρέβαινον ἀστυνομικὴν διάταξιν, διότι παρέβαινον αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα. Ἡ ἀστυνομικὴ διάταξις, εἴτε κριθῇ ὡς σκόπιμος, εἴτε μή, δηλαδὴ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς ἀστυνομίας καὶ τῆς χωροφυλακῆς, ἡμεῖς φέρομεν τὴν εὐθύνην, ἡμεῖς ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν, ἡ ἀστυνομικὴ διάταξις εἶναι ἀμέσως συνηρτημένη μὲ διάταξιν τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν θεσπίσωμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι θὰ κρίνητε ἐσεῖς ἑκάστοτε πότε δικαιούμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν καὶ πότε ὄχι εἰς τὸ ὕπαιθρον μίαν συγκέντρωσιν, τότε θὰ διευθύνετε ἐσεῖς τὴν Δημοκρατικὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τότε ἐσεῖς, διευθύνοντες τὴν Δημοκρατικὴν Ἑλλάδα, θὰ τὴν ὁδηγήσητε εἰς τὸν ὁλοκληρωτισμὸν καὶ εἰς τὴν τυραννίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀναπληρωτὴς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἕνωσις Κέντρου εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πορείας τῆς εἰρήνης καὶ ἐδήλωσε διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ αὐτῆς, ὅτι οὔτε ἐπρόκειτο νὰ συμμετάσχῃ, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀποδοκιμάζει τὴν πορείαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εὕρισκεν ὡς ἁπλοϊκὴν μᾶλλον ἐκδήλωσιν, ἂς εἴπωμεν, κατὰ βάθος κωμικὴν ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελέσματος. Ἐν τούτοις ἡ κωμικὴ αὐτὴ ἐκδήλωσις ἡ ἐστερημένη καθ’ ἡμᾶς σοβαρότητος ἔπρεπε νὰ λάβῃ τοιαύτας διαστάσεις ἀκριβῶς διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐστερεῖτο σοβαρότητος. Ἐὰν εἶχε περισσοτέραν σοβαρότητα ἡ Κυβέρνησις, ἀσφαλῶς θὰ ἐλάμβανε τὰς διαστάσεις, τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ ἐν λόγῳ ἐκδήλωσις. Καὶ ὑπῆρξε πράγματι, μωρὰ ὅπως εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, ἡ ἀπαγόρευσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅταν μία μωρία λαμβάνῃ χώραν εἶναι φυσικὸν πολλαὶ νὰ ἕπωνται καὶ νὰ ἐπακολουθήσουν. Καὶ γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Βουλὴ τί ἐπηκολούθησε. Κινητοποίησις τῶν χερσαίων καὶ ναυτικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, στρατοκρατία τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, παρεμπόδισις εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἔργου των τῶν δημοσιογράφων, σύλληψις καὶ κατόπιν ἀπέλασις ξένων. Τὸ ἀποτέλεσμα ποῖον θὰ ὑπάρξῃ, κ. Πρόεδρε; Μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὔριον θὰ ἀκούσωμεν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχῃ Δημοκρατικὴ Ἐλευθερία, δὲν γίνονται σεβασταὶ αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι. Ἀκριβῶς αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν Κυβερνητικῶν ἔργων. Αὐτὴ ἡ ἱλαροτραγωδία, διότι περὶ ἱλαροτραγωδίας πρόκειται, ἡ ὁποία εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μὲν προκαλεῖ τὴν ἱλαρότητα, ἀλλὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ δραματικὰς συνεπείας. Εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἀρχίσῃ διασυρμὸς τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους κατὰ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προηγουμένως ἀπεδέχθη καὶ ὡμολόγησεν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀκούσωμεν καὶ ἤδη ἠρχίσαμεν νὰ ἀκούωμεν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα συμβαίνουν πράγματα ἔκτακτα καὶ ἐξαιρετικά, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰ πρόθυρα δικτατορίας ἢ φασιστικῆς καταστάσεως. Διότι ὅταν ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ βεβαιώνῃ ὁ ἀξιότιμος Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι ὅπως ἀπεδείχθη, ἐλάχισται ἑκατοντάδες, ἔστω καὶ ἐλάχισται χιλιάδες, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπλαισίωναν ἢ θὰ ἐπλαισίωναν τὴν κίνησιν, τότε διερωτᾶται ὁ καθείς, ὅταν περὶ τοιαύτης πράξεως περίπου ἀσημάντου ἐπρόκειτο, διατί αὐτὴ ἡ κινητοποίησις, διατί αὐτὴ ἡ τρομοκράτησις, διατί ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα; Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἄλλαι ἦσαν αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Μοιραίως αὐτὸ τὸ συμπέρασμα θὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ συμπέρασμα ὅμως αὐτὸ θὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶχεν οὔτε τὴν ψυχραιμίαν, οὔτε τὴν σοβαρότητα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, εἰς τὰς πραγματικάς του διαστάσεις. Ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔφθασεν εἰς ἕναν διάλογον μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ. Δὲν πρόκειται νὰ τὸν παρακολουθήσωμεν εἰς τὸν διάλογον αὐτόν. Ἐπεδείχθη ὅτι τὰ δύο ἄκρα συνεννοοῦνται ἄριστα καὶ εἰς πλεῖστα σημεῖα συμπίπτουν. Ἕνα σημεῖον τοῦ διαλόγου συνεκράτησα, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔλεγε πρὸς τὸν κ. Ἡλιοῦ: «Ὅσους δὲν συμφωνοῦν μαζί σας τοὺς ἀποκαλεῖται πολεμοκαπήλους καὶ ἐχθροὺς τῆς εἰρήνης». Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ παρατηρήσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι καὶ ἡ ΕΡΕ τὸ αὐτὸ πράττει. Ὅσοι δὲν συμφωνοῦν μὲ τὰς ἰδέας της, ἀδιαφόρως, ποῖοι εἶναι παύουν νὰ εἶναι ἐθνικόφρονες. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὑπάρχει κἄποια ταυτότης ἀντιλήψεων μεταξὺ τῶν δύο ἄκρων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔθιξεν ἐπίσης τὸ ζήτημα τῶν θλιβερῶν σκηνῶν τῶν ὁποίων ἔγινε στόχος ἡ Βασίλισσα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου καταδικάζει μετ’ ἀγανακτήσεως τὰς χυδαίας αὐτὰς καὶ ἀναρχικὰς ἐκδηλώσεις, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἀπαλλάσσομεν τῆς εὐθύνης τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε καὶ εἶχε στοιχεῖα νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τοιαῦται σκηναὶ θὰ συνέβαινον. Τὸ ἔπραξεν ὥστε νὰ προληφθοῦν αἱ σκηναὶ αὐταί; Εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναφέρῃ ξηρῶς ἀπόψε τὸ γεγονὸς διὰ νὰ τὸ ἀποδοκιμάσῃ ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως τὸ ἀποδοκιμάζει καὶ ἡ πτέρυξ αὐτή. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι βαρυτάτη, καὶ αἱ ἐξηγήσεις της ἀναγκαῖαι. Τέλος, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἰς τὰς τόσας κωμικοτραγικάς, ἀλλὰ καὶ αὐθαιρέτους ἐνεργείας εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἡ Κυβέρνησις, προέβη καὶ εἰς μίαν σαφῆ ἀντισυνταγματικὴν ἐνέργειαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἡμεῖς ἀκριβῶς, καίτοι εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίπεραν ὄχθην μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Λαμπράκην, νὰ καταδικάσωμεν καὶ τὴν σύλληψιν καὶ τὴν ἀπαγωγὴν βουλευτοῦ, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλληφθῇ παρὰ μόνον δι’ αὐτόφωρον κακούργημα. Ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔχομεν μᾶς ὑποχρεώνει, ὅπως ἐλάβαμεν θέσιν εἰς τὸ προηγούμενον θέμα, νὰ λάβωμεν ἀνάλογον θέσιν καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ἀτυχοῦς χειρισμοῦ τοῦ μικροῦ αὐτοῦ θέματος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὅταν μία Κυβέρνησις αἰσθάνεται ὅτι τὸ ἔδαφος σείεται ὑπὸ τοὺς πόδας της, καταλαμβάνεται ἀπὸ σύγχυσιν καὶ τρομοκρατεῖται εἰς τὸ ἐλάχιστον ἄκουσμα κάθε λαϊκῆς ἐκδηλώσεως. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς φοβίας κατέχεται ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀκριβῶς ἀντιλαμβάνεται ὅτι δὲν εὑρίσκει πλέον ἀπήχησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀλλὰ ἡμεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διερωτώμεθα ἐὰν εἰς τοιαῦτα μικρὰ πράγματα, κατὰ τοιοῦτον ἀτυχῆ τρόπον συμπεριφέρεται ἡ Κυβέρνησις, τί πρέπει νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ αὐτὴν ἔναντι τῶν μεγάλων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν σήμερον τὴν χώραν; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§40Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν κατ’ ἀρχὴν πιστεύει ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις συγκεντρώσεως καὶ ὁμαδικῶν ἐκδηλώσεων, ἐὰν δὲν ἔχῃ ὡς δικαιολογίαν σοβαρωτάτους λόγους, ἄγει εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπεκαλέσθη τρεῖς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν λεγομένην αὐτὴν «πορείαν τῆς εἰρήνης». Ὁ πρῶτος, ὅτι ἔκρινεν ὅτι δὲν εἶχε καμμίαν πρακτικὴν σημασίαν καὶ θὰ εἶχε μόνον ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μειώσῃ τὸ φρόνημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς δὲν εἶναι λόγος σοβαρός. Τὸ ἂν ἔχῃ μία συγκέντρωσις πρακτικὴν σημασίαν ἢ ἂν ἔχῃ τὴν Α ἢ Β σκοπιμότητα — αὐτὸ τὸ κρίνουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις — δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ ἀποτελῇ λόγον ἀπαγορεύσεως τῆς συγκεντρώσεως ἡ ἄποψις, ὅτι ἔχει ἢ δὲν ἔχει πρακτικὴν σημασίαν ἡ συγκέντρωσις κατὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ δεύτερος λόγος, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑφυπουργός, εἶναι ὅτι δὲν γίνονται παρόμοιαι συγκεντρώσεις ἢ δὲν ἐπιτρέπονται παρόμοιαι συγκεντρώσεις εἰς τὰ Κράτη τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ σκέψις αὐτή, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ λόγον ἀπαγορεύσεως. Μία δημοκρατικὴ κυβέρνησις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικαλῆται ὡς παράδειγμα τὸ τί γίνεται, τὸ τί ἐπιτρέπεται καὶ τὸ τί δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὰ Κράτη τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Ὡς τρίτον λόγον, ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργός, τὸν μόνον λόγον, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀποφασιστικὸς ἐὰν πράγματι ἀντεπεκρίνετο πρὸς τὰ πράγματα. Ὅτι, δηλαδή, ὑπῆρχον πληροφορίαι, ὅτι διάφοροι σύλλογοι καὶ σωματεῖα, ἐμφορούμενα ἀπὸ ἀντιθέτους ἀντιλήψεις, εἶχον ἀποφασίσει νὰ ἀποδοκιμάσουν αὐτὴν τὴν λεγομένην «πορείαν τῆς εἰρήνης» καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ Κυβέρνησις ἐφοβεῖτο συγκρούσεις, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διατάραξιν τῆς δημοσίας τάξεως. Βέβαια, ὁ τυχὸν κίνδυνος, κ. Πρόεδρε, τῆς διαταράξεως τῆς δημοσίας τάξεως ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ λόγον σοβαρώτατον ἀπαγορεύσεως μιᾶς συγκεντρώσεως. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ὑπῆρξε πειστικὸς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς θέλομεν νὰ τονίσωμεν, εἶναι τοῦτο. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε καθῆκον δύο τινὰ νὰ πράξῃ: Πρῶτον, νὰ ἀπαγορεύσῃ νὰ συνδεθῇ ἡ συγκέντρωσις πρὸς τὸν ἱστορικὸν χῶρον τοῦ Μαραθῶνος. Ὁ Μαραθών, αἱ Θερμοπῦλαι, οἱ Δελφοί, ἡ Ἀκρόπολις, ἀνήκουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν, ἀνήκουν εἰς τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν καὶ οὐδεμία κίνησις, ἀπὸ οἱονδήποτε καὶ ἂν προέρχεται καὶ οἱονδήποτε σκοπὸν καὶ ἂν ἔχῃ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνδέεται μὲ τὰ ἱστορικὰ αὐτὰ ὀνόματα, πρὸς τοὺς ἱστορικοὺς αὐτοὺς χώρους. Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίσῃ πλήρως τὸν λαὸν περὶ τοῦ ποῖοι ὑποκινοῦν τὴν κίνησιν, ποῖοι εἶναι οἱ ἐμφανεῖς καὶ οἱ τυχὸν μὴ ἐμφανεῖς σκοποὶ τῆς κινήσεως, εἰς τὶ πραγματικῶς ἀποβλέπει ἡ κίνησις καὶ νὰ τὴν ἀφήσῃ ἐλευθέραν. Διότι, ἐφόσον θὰ εἶχε διαφωτίσει τὸν λαόν, κάθε πολίτης θὰ ἠδύνατο μόνος νὰ κρίνῃ, ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος καὶ μὲ αἴσθημα πλήρους εὐθύνης, ἐὰν ἔπρεπε νὰ συμμετάσχῃ ἢ νὰ παρασταθῇ εἰς μίαν τοιαύτην κίνησιν. Εἶχεν ὅλα τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις νὰ διαφωτίσῃ τὸν λαόν. Καὶ ἐν τούτῳ νομίζομεν ὅτι ἀστόχως ἐνήργησε, διότι δὲν εἶχε παρὰ διαφωτίζουσα τὸν λαὸν μὲ τὸν τύπον, τὸ ραδιόφωνον καὶ ἐπισήμους δηλώσεις, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν κίνησιν καὶ νὰ μὴ δώσῃ ἀφορμὴν πάλιν νὰ δημιουργηθοῦν ζητήματα καὶ νὰ λέγωνται ὅσα ἑκάστοτε λέγονται εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔθιξε κατὰ τὴν ἀπάντησίν του πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ καὶ τὸ θλιβερώτατον ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Λονδῖνον ἐναντίον τῆς Βασιλίσσης. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, κ. Πρόεδρε, ἤδη ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας καὶ ἐξ ὀνόματός του καὶ ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν ἔσπευσε νὰ τηλεγραφήσῃ, πρὸς τὴν Α.Μ. τὴν Βασίλισσαν, εἰς τὸ Λονδῖνον, διὰ νὰ ἐκφράσῃ ὅλην τὴν ἀγανάκτησίν του, τὴν προσωπικὴν καὶ τοῦ κόμματος, διὰ τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, διὰ τὴν ἀχαρακτήριστον ἐνέργειαν τῆς συζύγου τοῦ Ἀμπατιέλου ἐναντίον τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἑλλάδος.

§41Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Οἱ Ἐγγλέζοι τὸ κάνουν, διατί δὲν τὸ λέτε; Αὐτοὶ οἱ μεγάλοι μας φίλοι!

§42Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὑπῆρξεν ὅσο ἐπεβάλλετο προνοητικὴ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ. Ἐὰν προέβη ἐγκαίρως εἰς τὰς ἐπιβαλλομένας ἐνεργείας ὥστε νὰ ἀποτραποῦν τοιαῦτα χυδαῖα ἐπεισόδια. Διότι χυδαῖαι εἶναι τοιαῦται πράξεις ὅταν στρέφωνται ἐναντίον μιᾶς κυρίας καὶ ἀκόμη περισσότερον ὅταν στρέφωνται ἐναντίον τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἑλλάδος. Τέλος, θὰ ἤθελον ὀλίγας λέξεις νὰ προσθέσω ὅσον ἀφορᾷ τὴν στάσιν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς λεγομένης «πορείας τῆς εἰρήνης». Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐνεργοῦντες βάσει διαταγῆς, ὀρθῶς καὶ κατὰ κανόνα μὲ πολιτισμὸν ἐνήργησαν ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν ὁδηγιῶν τὰς ὁποίας εἶχον. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδοκιμάσω μὲ τὸν ἐντονώτερον τρόπον πρῶτον τὴν σύλληψιν βουλευτοῦ, τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Λαμπράκη. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε βουλευτής, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἐὰν ἀνήκῃ, νὰ συλλαμβάνεται παρὰ τὴν ρητὴν συνταγματικὴν διάταξιν καὶ ἐν γένει νὰ ἐνοχλῆται καὶ νὰ παρεμποδίζεται. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος παραλλήλως νὰ ἀποδοκιμάσω τὰ ὄργανα ἐκεῖνα τῆς τάξεως τὰ ὁποῖα παρενέβαλον ἐμπόδια παρανοοῦντα προφανῶς τὰς διαταγὰς τῶν ἀνωτέρων των, εἰς τοὺς δημοσιογράφους ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ ἐπαγγέλματός των. Οἱ συντάκται τῶν ἐφημερίδων σκοπὸν ἔχουν τὴν συλλογὴν ἀκριβῶν πληροφοριῶν περὶ τῶν λαμβανόντων χώραν διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ πρέπει καὶ νὰ ἐνισχύωνται εἰς τὸ ἔργον των. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν πιστεύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε, διαφωτίζουσα τὸν λαόν, νὰ μὴ ἀπαγορεύσῃ τὴν συγκέντρωσιν. Ἀπαγορεύσασα δὲ τὴν συγκέντρωσιν ἐνήργησεν ἀστόχως. (Χειροκροτήματα).

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω πρῶτον, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀπάντησίν του εἰς τὴν ὁποίαν ἠτύχησε νὰ παρενείρῃ πολλὰ καὶ ἄσχετα πρὸς τὸ θέμα ζητήματα—καὶ ἐπ’ αὐτῶν μετ’ ὀλίγον—ἀπέφυγεν ἐπιμελῶς νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὴν ὕπαρξιν λόγων δηλ. πολιτικῆς γραμμῆς καὶ ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως ποὺ δικαιολογοῦν τὰς ἀνησυχίας διὰ τὸν πυρηνικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν κινητοποίησιν τῶν μαζῶν πρὸς ἀποτροπὴν τῶν ἐκ τούτων κινδύνων.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πυρηνικῶν θεμάτων δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις, δὲν ὑπάρχει θέμα, ἐπανέρχεσθε ἄνευ ἀντιλόγου.

§45Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Δαβάκης, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔθεσε τὸ ζήτημα καὶ ὅπως ἴδομεν, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν περιωρίσθη εἰς τὰ γεγονότα τῆς πορείας, ἐκτὸς ἐὰν ἡ πορεία ἔχει προεκτάσεις καὶ πρὸς τὸ Λονδῖνον, ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι λυπηρὸν νὰ πιστεύῃ προσωπικῶς ὁ κ. Κανελλόπουλος, μὲ τὴν τεραστίαν μόρφωσίν του μὲ τοὺς τίτλους τοὺς Ἀκαδημαϊκούς, νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀπαλλαγῇ τὸ καθεστώς, διότι καθεστὼς ἔχει δημιουργήσει αὐτὴν τὴν 8ετίαν, καταστροφῆς τῶν δημοσίων ἐλευθεριῶν καὶ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν εὐθυνῶν φωνάζουσα, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι συκοφαντίαι τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ὅλα αὐτὰ καὶ λέγουν ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ παραστήσουν ὅτι ἡ χώρα δὲν εἶναι δημοκρατική. Ὡσὰν νὰ ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς οἱ καταδιωκόμενοι, οἱ ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτὸς διαβαλλόμενοι ὄχι μόνον ἐν Ἐθνικῇ κλίμακι, ἀλλὰ εἰς ὅλον τὸ στρατόπεδον εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι προσδεδεμένη ἡ Κυβέρνησις, οἱ μὴ διαθέτοντες τὰ μέσα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις διαθέτει καὶ τὰ κονδύλια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις διαθέτει διὰ νὰ διαφημίζῃ καὶ νὰ προπαγανδίζῃ καὶ νὰ προβάλλῃ τὴν δημοκρατικότητά της, οἱ ἐξ ὁρισμοῦ κατὰ τὴν ἀτλαντικὴν νοοτροπίαν ἀντιδημοκράται, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ πείθωμεν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει Δημοκρατία καὶ οἱ σύμμαχοί των καὶ οἱ συνάδελφοί των οἱ συνυπουργοί των μὲ τοὺς ὁποίους συνεδριάζουν κάθε τόσον, ὅλος ὁ κόσμος ὁ πολιτικός, ὁ δημοσιογραφικός, ὁ πνευματικὸς τῆς παρατάξεως τῆς μὴ κομμουνιστικῆς εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην νὰ ἀκούῃ τὰς διαβολὰς καὶ τὰς συκοφαντίας τὰς ἰδικάς μας καὶ νὰ μὴ πείθεται εἰς τὰ δεδομένα καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα μιᾶς δημοκρατικῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ λογικῶς εἶναι ἀδιανόητον καὶ θὰ ἔχῃ ἄδικον κάθε ἄνθρωπος ἐπικρινόμενος διὰ τὰ σφάλματά του νὰ διατείνεται ὅτι ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει αὐτὸν δι’ ὅσα διαπράττει, ἀλλὰ βαρύνει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καταγγέλλουν καὶ ἀποκαλύπτουν ὅσα αὐτὸς διαπράττει. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησε προσθέτως νὰ εἴπῃ, νὰ μοῦ ἀποδώσῃ ὅτι εἶπον ὅσα δὲν εἶπον, ὅταν ἰσχυρίσθην ὅτι ὑπάρχουν χῶραι εἰς τὰς ὁποίας ἐπίσημος πολιτικὴ εἶναι ἡ εἰρήνη, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει δρόμος, πάρκον, κέντρον, κατάστημα, χωρὶς ἐπιγραφὰς καὶ διακηρύξεις σὰν αὐτὰς ποὺ εἶχον οἱ πορευθέντες καὶ εἰς τὸν Μαραθῶνα καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, Γερμανίαν, Δανίαν καὶ παντοῦ. Ἐὰν ἠθέλησα νὰ εἴπω αὐτό, δὲν εἶπον ὅτι ἡ εἰρήνη εἶναι κἄτι τι τὸ μονοπλεύρως νοούμενον, ἀπεναντίας ὑπεστήριξα ὅτι ἡ εἰρήνη κατ’ ἀνάγκην θὰ γίνῃ μεταξὺ δύο παρατάξεων. Ἁπλῶς ὑπεγράμμισα ὅτι ὑπάρχει μία ἐπίσημος πολιτική, ἕνας δρόμος, μία πανηγυρικὴ πρόσκλησις ἐνώπιον τῆς ἀμφικτυονίας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν πρὸς γενικὸν καὶ πλήρη ἐλεγχόμενον ἀφοπλισμόν, μία ἀποδοχὴ προτάσεων πρὸς διενέργειαν ἐπιτοπίων ἐπιθεωρήσεων, μία ἀποδοχὴ τοῦ δυτικοῦ σχεδίου ἀφοπλισμοῦ τὸ ὁποῖον μετὰ ταῦτα ἀπέσυραν οἱ προτείνοντες. Αὐτὰ ἦσαν τὰ θεμέλια καὶ ἡ θεωρία τῶν ἰσχυρισμῶν μου ὅτι ἐπίσημος εἶναι εἰς τὸν ἀνατολικὸν κόσμον ἡ πολιτικὴ τῆς εἰρήνης. Δὲν θὰ ἀντιδικήσω μὲ ἄλλας παρατάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως αἱ ὁποῖαι ἰσχυρίζονται, ἐκτιμοῦν ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις ὡς ἡ πορεία τῆς εἰρήνης, ἀνεξαρτήτως τοῦ σκοποῦ των εἶναι φαιδραί, ἁπλοϊκαί, ἱλαραί.

§46Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελεσματικότητος.

§47Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀκριβῶς ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελεσματικότητος ὑπάρχουν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι τὴν πίστιν αὐτήν, ὅτι αἱ ἰδέαι τότε γίνονται δύναμις ὑλικὴ καὶ προσδιορίζουν τὴν πορείαν τῶν κοινωνιῶν, ὅταν γίνουν κτῆμα τῶν μαζῶν. Οἱ δὲ τρόποι εἶναι ποικίλοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ διάδοσίς των δι’ ἐκδηλώσεων κατοχυρωμένη ἀπὸ τὰ Συντάγματα τῶν ἐλευθέρων καὶ δημοκρατικῶν Πολιτειῶν. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἔγιναν ὅσα ἔγιναν, ὅταν ὑπῆρξεν ἡ μετατροπὴ ὁλοκλήρου τῆς Ἀττικῆς εἰς στρατόπεδον καὶ ζώνη ἐπιχειρήσεων, 20 σταθμοὶ ἐλέγχου, 20 μπλόκα ἐνθυμίζοντα τὴν κατοχήν, —κλοῦβες, ἐνθυμίζουσαι τὴν κατοχήν,— τὸ νὰ ὁμιλῇ ἀφηρημένα ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς συνειδήσεως, ὅταν καταπνίγῃ καὶ ἀπαγορεύῃ ἡ Κυβέρνησις οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν ὑπὲρ τῆς Εἰρήνης ἡ ὁποία εἶναι ἀδιαίρετος, διότι Εἰρήνη προϋποθέτει ἀκριβῶς καὶ ἀντιπάλους ἀπόψεις καὶ ἀντίπαλα στρατόπεδα καὶ συμφωνίαν μεταξὺ αὐτῶν διὰ τὴν κατίσχυσίν της, εἶναι νομίζω φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπηχοῦν εἰς τὸ κενὸν αἱ φράσεις ὅτι εἶναι προσηλωμένος εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς σκέψεως καὶ εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς συνειδήσεως. Τελευταῖον νομίζω, ὅτι ὅπως ἠτύχησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τῶν δύο αὐτῆς ὁμιλησάντων μελῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν τοποθέτησίν της ἔναντι τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς Μαραθωνίου πορείας καὶ ἔναντι τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαγορεύσεως αὐτῆς, ἠτύχησεν ἐπίσης ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀτοπώτατα θελήσας νὰ συνδέσῃ καὶ νὰ συνδυάσῃ τὴν πορείαν τοῦ Μαραθῶνος μὲ τὰ συμβεβηκότα εἰς τὸ Λονδῖνον. Τί θέλει νὰ εἴπῃ; Συμψηφισμός; Ἀδιανόητον.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παραλληλισμός.

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ σᾶς εἴπω περὶ τοῦ παραλληλισμοῦ κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Λοιπὸν συμψηφισμός; Εἶναι κἄτι τι τὸ ἀδιανόητον ἡ ἀντιπαράθεσις τῆς ἰδέας τῆς Εἰρήνης πρὸς τὸ πρόσωπον τῆς Βασιλίσσης. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ εἰς ἐμένα, ὁ ὁποῖος εἶμαι κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς Ἀβασιλεύτου Δημοκρατίας, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐν ὀνόματι τῶν Ἀρχῶν σας, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σεβασμοῦ τὸν ὁποῖον ὀφείλετε πρὸς τὸ πρόσωπον τῆς Συζύγου τοῦ Βασιλέως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἔτσι νὰ ἀντιπαραθέτετε ἀνεξαρτήτως οἱωνδήποτε νεανικῶν καὶ προγαμιαίων ἐντάξεων εἰς οἱανδήποτε ὀργάνωσιν τῆς Πατρίδος της, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ μόνον τὸ πρόσωπον πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῆς εἰρήνης. Τότε πρὸς τί; Καὶ ἐὰν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν σαφῆ ἐπίσημον ἠλεγμένην ἔκθεσιν τοῦ τὶ ἐν Λονδίνῳ συνέβη, τὴν ὁποίαν θὰ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, καὶ ἐὰν εἴχομεν τοιοῦτον τι καὶ ἠλήθευον μέχρι κεραίας τὰ θορυβωδῶς γραφέντα, ἡ ἐπίκλησίς των ἔναντι τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς πορείας εἰρήνης, δείχνει τὴν ἀδυναμίαν ἐπιχειρηματολογίας διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ὅτι στενοχωρουμένη διότι θὰ εἶχε ὅλη τὴν ἐφημερίδα της γεμάτη ἀπὸ τὸ γεγονὸς τοῦ Μαραθωνίου ἡ διεύθυνσις τῆς ἐπισημοτέρας Μεσημβρινῆς Κυβερνητικῆς Ἐφημερίδος μετὰ χαρᾶς ἐχαιρέτισεν, ἐπανηγύρισεν ὡς σανίδα σωτηρίας, τὸ τηλεγράφημα ἐκ Λονδίνου περὶ διαβήματος τῆς Ἀμπατιέλου. Διότι θὰ τῆς ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ παραμερίσῃ ὀλίγον αὐτὸ τὸ ἐνοχλητικὸν πρόβλημα τοῦ Μαραθωνίου ἀπὸ τὴν πρώτην στήλην της καὶ προβάλλει 8στηλον φυλλοκαθεστωτικὴ καὶ φιλοκυβερνητικὴ ἡ Ἐφημερίς, προβάλλει τὸ 8στηλον μὲ τρομερὰ καὶ φοβερὰ πράγματα τὰ ὁποῖα τάχα συνέβησαν. Δὲν ξεύρω τί συνέβη καὶ δὲν μᾶς ἀνεκοινώθη ἐπισήμως οὐδαμόθεν τὶ συνέβη. Δὲν συνάγω ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἐνθουσιασμὸν τῆς Διευθύνσεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐφημερίδος τὰ συμπεράσματά μου. Οὔτε, ὅπως θὰ ἐδικαιούμην, συνάγω ἐκ τοῦ ὅτι γνωρίζω τὸ πρόσωπον καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ἀνήκει εἰς τὸ ἦθος τῆς κ. Ἀμπατιέλου αὐτὸ τὸ μυθιστόρημα τὸ ὁποῖον τῆς ἀποδίδεται. Ἀλλὰ συνάγω συμπεράσματα ἐξ ἄλλων γνωστῶν πραγμάτων καὶ ἀσφαλῶν κριτηρίων. Πρῶτα–πρῶτα ἐκ τῆς διαβεβαιώσεως τῆς Ἀγγλίας, ὅτι δὲν ὑπῆρξε διάβημα, οὔτε ἔντονον οὔτε χλιαρόν, ἀλλὰ ἁπλῶς νύξις ἐν φιλικῇ συνομιλίᾳ μὲ τὸν κ. Μπάρνς, ἐνῷ ἂν συνέβησαν ὅσα παριστάνονται, ὀξυτάτη θὰ ἦτο ἡ διαμαρτυρία. Δεύτερον ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὄχι ἡ Βασιλικὴ ὑπερηφάνεια, ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλῆ ἀξιοπρέπεια οἱουδήποτε σεβομένου ἑαυτὸν ἀνθρώπου, ἐὰν τὰ πράγματα ἦσαν ὡς παριστάνονται ὅτι ἦσαν, θὰ ὑπηγόρευεν ἀσφαλῶς εἰς τὴν Βασίλισσαν νὰ ἀποχωρήσῃ ἀμέσως ἀπὸ τὸ Λονδῖνον. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν ἐπίσημον ἔκθεσιν τοῦ πράγματος. Φέρεται καὶ φαίνεται ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀντιλήψεων περὶ Δημοκρατίας, αἱ ὁποῖαι ἐπιχωριάζουν εἰς τὰς ἄλλας χώρας καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται ἀπολύτως μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τῶν ἡγετῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἠσκήθη τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι, τοῦ ἐπιδίδειν ἀναφορὰς — καὶ εἶναι δικαίωμα Συνταγματικὸν καὶ ἀναγνωριζόμενον καὶ παρ’ ἡμῶν ἀλλὰ καταπατούμενον — καὶ ὅταν ἀπεπέμφθη ἡ γυναῖκα ἡ ὁποία ἔχει ἐπὶ 16 χρόνια συνεχῆ τὸν ἄνδρα της εἰς τὴν φυλακὴν καὶ τὸν ἔχει ἀδίκως...

§50ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀδίκως;

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα ἀδίκως. Δὲν θέλω νὰ γίνωμεν Ἐφετεῖον Στρατοδικειακῶν ἀποφάσεων. Ἀλλὰ συζητουμένης τῆς προτάσεώς μας περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. περὶ μέτρων Ἀσφαλείας, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις, εἶχα τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος καὶ ὅλων σας, διότι ὑπῆρξα συνήγορος τοῦ κ. Ἀμπατιέλου, τὰ περιστατικά. Ὁ κ. Ἀμπατιέλος ὁ ὁποῖος ἐκινητοποίησε τὸν Ἑλληνικὸν Ἐμπορικὸν Στόλον ὑπὲρ τῆς Συμμαχικῆς ὑποθέσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, καὶ τοὺς ναυτεργάτας οἱ ὁποῖοι εἶχαν 380 θύματα ὑπὲρ τῆς νίκης ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ, ὁ κ. Ἀμπατιέλος λοιπὸν ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἰδίαν τὴν μετεκλογικὴν Κυβέρνησιν Κ. Τσαλδάρη ὡς ἀπεσταλμένος τῆς Ἑλλάδος, ὑπουργοῦντος τοῦ Ἀβραάμ, εἰς τὴν πρώτην μετὰ τὸν πόλεμον Διεθνῆ Ναυτικὴν Διάσκεψιν τῆς Κοπεγχάγης καὶ συνέβαλεν ὅσον ὀλίγοι εἰς τὴν ἀνασύστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου. Ὅταν ἔγινεν ἡ ὁμαδικὴ ἐκτόπισις, διαρκούσης μιᾶς ἀνωμάλου καταστάσεως, εἰς τὰς 27.12.1947, ὁπότε συνελήφθην καὶ ἐγώ, συνελήφθησαν 15.000 Ἕλληνες συνελήφθη ὁ κ. Ἀμπατιέλος πρὸς ἐκτόπισιν. Εὗρεν ἰσχυροὺς ἐχθροὺς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀντίθετα συμφέροντα πρὸς τὰ ναυτεργατικά, τοὺς κυρίους τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς ἰσχυροὺς οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον καὶ τὴν δημοτικότητα καὶ τὴν ἱκανότητα τοῦ Ἀμπατιέλου καὶ ἐσκέφθησαν ὅτι εἰς τὸν ἀναδημιουργούμενον Ἐμπορικόν των στόλον θὰ τοὺς ἔφερε ζητήματα ἐπὶ κεφαλῆς τῶν συνδικάτων. Καὶ ἐχάλκευσαν ὡρισμένας κατηγορίας ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν δικογραφίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ κατηγορία ἦτο, ὅτι ἀπὸ τὴν ἕνωσιν τῶν Σωματείων, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκεν ὁ κ. Ἀμπατιέλος, ὡρισμένοι πέντε ἕξ, ἀπὸ τοὺς 8.000, περίπου ναυτεργάτας δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὸν ἀριθμόν, ἐπῆγαν καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὰς τάξεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐναντίον τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγκλημα. Ὅτι ὁ κ. Ἀμπατιέλος, μετέχων τῆς Διοικήσεως, ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ. Ἄρα εἶναι ἔνοχος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἂς μὴ μποῦμε εἰς τὴν οὐσίαν. Ἠμπορεῖτε νὰ πιστεύετε ὅτι ἦτο ἔνοχος. Εἶναι σαφὴς ἡ πολιτικὴ φύσις τῆς ἀποδιδομένης πράξεως. Λοιπὸν ἡ γυναίκα αὐτὴ ὑπέβαλεν τὴν αἴτησίν της. Ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις. Μέ φίλους της, κατὰ τὰς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν ἐκεῖ καὶ αἱ ὁποῖαι κατοχυρώνονται, ἔκαμε τὴν ἐκδήλωσιν μὲ πινακίδας, τὴν πικετοφορίαν ὅπως λέγεται μὲ πλακάτ. Αὐτὸ ἐθεωρήθη διαδήλωσις προσβλητικὴ τἄχα. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δηλώνῃ ἡ ἰδία ὅτι θὰ ζητήσῃ νὰ ἴδῃ ἐκ νέου τὴν Βασίλισσαν καὶ πιστεύει ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ συζύγου της, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ τόσην συμπάθειαν καὶ ἡ τηλεόρασις νὰ ὁμιλήσῃ περὶ αὐτῆς καὶ νὰ γίνῃ δεκτὴ εἰς τὰ Ἀνάκτορα τοῦ Γουΐνδσωρ καὶ νὰ ἀναληφθῇ ἡ ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τῶν Ἀνακτόρων τῆς Ἀγγλίας νὰ διαβιβασθῇ ἡ αἴτησίς της καὶ ὅτι αὐτὰ ἔγιναν ὕστερα ἀπὸ τὴν περὶ βιαίων ἐπεισοδίων μυθολογίαν. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, ἡ προσπάθεια διαδηλώσεως τοῦ αἰτήματος ἀπελευθερώσεως τοῦ συζύγου της, ἐθεωρήθη ὡς βεβήλωσις. Ἀποτελεῖ βαρυτάτην εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως ὅτι τοὺς ἔμαθε, σύμβουλος ὑπεύθυνος τοῦ Βασιλέως καὶ τῶν μελῶν τοῦ οἴκου του, ὅτι ἡ ἐπαφὴ μὲ τὸν λαόν, ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὸν λαὸν εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον τοὺς προσβάλλει. Ἐσυνηθίσαμεν, ὅτι εἰς κάθε μετακίνησίν των πρέπει νὰ διακοπῇ ἡ συγκοινωνία καὶ νὰ ὑπάρξουν ζῶναι προστατευτικαὶ καὶ ἐφθάσαμεν μέχρι τῆς ἀποκοπῆς των ἀπὸ τὰ αἰτήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς ἔτι μείζονος, τῆς ἀποκοπῆς ἀπὸ τὰ αἰτήματα ἀμνηστείας τὰ τόσον ὥριμα καὶ τὰ αἰτήματα ἐν γένει τῆς ἀριστερᾶς. «Σᾶς ἀγνοῶ. Δὲν θέλω ἐπαφὴν μαζί σας. Δὲν σᾶς ξεύρω ὡς πολίτας, ὡς διεκδικητάς». Ὡς οἰκονομικὰς μονάδας ὅμως δὲν μᾶς ἀγνοεῖ. Ὡς συμμετέχοντας εἰς τὰς συνεχῶς αὐξανομένας δαπάνας βασιλικῆς χορηγίας, προικίσεως, ἀνακτόρων, θαλαμηγῶν, δὲν μᾶς ἀγνοεῖ, ὅπως καὶ εἰς ὑπερφορολόγησιν διὰ Μερίμνας, Προνοίας δὲν μᾶς ἀγνοεῖ, ἐπίσης. Τότε εἶναι Βασιλεὺς ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Καὶ εἶναι Βασιλεὺς μέρους μόνον τῶν Ἑλλήνων ὅταν πρόκειται διὰ τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα συνταγματικῷ δικαιώματι ἀσκεῖ ὁ λαός. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔμαθαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ νὰ θεωρῆται ὡς προσβολὴ ἡ προσέγγισις πρὸς ἐπίδοσιν αἰτήσεως δι’ ἀπονομὴν χάριτος ἢ πρὸς ἀπελευθέρωσιν, ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη, αὕτη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν τὴν διαθρέψασαν τοιαύτας ἀντιλήψεις περιφρονήσεως τοῦ λαοῦ. Κύριοι, Βασιλεῖς ὑπάρχουν εἰς πολλὰς χώρας. Καὶ εἰς τὴν Δανίαν καὶ εἰς τὴν Ὁλλανδίαν καὶ εἰς τὴν Σουηδίαν οἱ ὁποῖοι κυκλοφοροῦν καὶ μὲ ποδήλατα καὶ μέσα εἰς τὰ λεωφορεῖα καὶ εἰς τὰ ἐπιβατικὰ ἀεροπλάνα καὶ εἰς τοὺς κοινοὺς σιδηροδρόμους. Δὲν ἠκούσθη ποτὲ νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ κανείς. Καὶ ὑπάρχουν ὅλων τῶν ἀποχρώσεων πολῖται εἰς αὐτὰς τὰς χώρας. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τοὺς φορεῖς τῶν ἀνωτάτων ἀξιωμάτων εἶναι πόρισμα τῆς πείρας καὶ τῆς ἱστορίας, ὅτι εὑρίσκεται εἰς σχέσιν εὐθέως ἀνάλογον πρὸς τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία, τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος τρέφει πρὸς τὰ δημοκρατικὰ δικαιώματα καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι τὰ προηγηθέντα τῶν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου τοῦ Λονδίνου, ἔχουν ἀνάγκην ἀντικρούσεως.

§54Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω μίαν διευκρίνισιν. Γνωρίζετε......

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁρίστε.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω ἐγώ.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν σᾶς ἠρώτησα καὶ ἐγώ.

§58Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ ὅλην τὴν ἠρεμίαν, σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπω. Διακοπαὶ καὶ ἐρωτήσεις μόνον ἀδείᾳ τοῦ Προέδρου.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. συνάδελφος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ εἴπῃ τὴν σκέψιν του καὶ τὴν παρατήρησίν του ἰδιαιτέρως, θὰ ἐπωφεληθῶ δὲ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ δώσω εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὥστε νὰ διευκρινίσω ἕνα σημεῖον τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ τὸν εὐχαριστῶ μάλιστα, διότι μοῦ ἔδωσε, διὰ τῆς παρατηρήσεως ποὺ ἔκαμε τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, ὅτι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ἦσαν ταυτόσημα μὲ ὅσα εἶχεν εἴπει προηγουμένως. Δὲν προσέθεσε νέα στοιχεῖα καὶ ἐπιχειρήματα. Προέβη, ὅμως, εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, σχετικῶς μὲ τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, τοῦ ἐπεισοδίου τοῦ Λονδίνου. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἢ δὲν ἐπρόσεξεν, ὅτι ἡ παρεμβολὴ ἐγένετο ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ παραλληλισμοῦ τῶν σκοπῶν. Εἶπον, δηλαδή, ὅτι ὅπως γίνεται ἡ προσπάθεια νὰ ἐμφανισθῇ ἡ Ἑλλάς, διὰ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὡς ἐστερημένη ἐλευθεριῶν, καὶ νὰ συνδυασθῇ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς πορείας ἀπὸ Μαραθῶνος μέχρις Ἀθηνῶν, μὲ ἀπαγόρευσιν γενικὴν τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ τοῦ συνέρχεσθαι καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἐπιτρέπεται καὶ τὸ συνέρχεσθαι καὶ τὸ συνεταιρίζεσθαι, ἔτσι καὶ τὸ ἐπεισόδιον τοῦ Λονδίνου, ἐνδεχομένως κατόπιν συνεννοήσεως καὶ ἴσως ἐπεβλήθη καὶ εἰς τὴν κ. Ἀμπατιέλου νὰ κάμῃ τὸ ἐπεισόδιον ἐκεῖνο, εἶχεν ἐπίσης τὸν αὐτὸν σκοπόν, νὰ δώσῃ δηλαδὴ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν ἄνθρωποι εὑρισκόμενοι εἰς τὰς φυλακὰς μόνον καὶ μόνον, διότι εἶναι συνδικαλισταί, ἄρα δὲν ἔχει ἡ Ἑλλὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Ἦτο, λοιπόν, παραλληλισμὸς ἁπλοῦς. Δὲν συνέδεσα τὸ ἕνα θέμα μὲ τὸ ἄλλο δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ τὸ συνέδεσα, διὰ νὰ ἐκδηλώσω, βεβαίως, καὶ τὸ αἴσθημα τῆς βαθείας ἀγανακτήσεως δι’ αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη, ἀλλὰ κυρίως, διὰ νὰ παραλληλίσω τοὺς σκοπούς, τοὺς ἐπιδιωκομένους. Δι’ αὐτὸ ἔκαμα μνείαν τοῦ περιστατικοῦ, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὸ Λονδῖνον. Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἰσέλθω εἰς τοὺς ὑπαινιγμούς, τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι παρασυρθεὶς ἀπὸ τὴν ρύμην τοῦ λόγου, προέβη εἰς βαρὺν ὑπαινιγμόν, ἀναφερόμενον εἰς τὸ παρελθόν, ὄχι τὸ ἰδικόν μου —θὰ ἠμποροῦσε διὰ τὸ ἰδικόν μου νὰ ὁμιλήσῃ ἐλευθέρως, θὰ ἦτο δικαίωμά του— ἔκαμεν ὑπαινιγμὸν ἄστοχον, ἄτοπον καὶ βαρύν. Ἀλλὰ θεωρῶ τὸν ὑπαινιγμὸν ὡς μὴ γενόμενον. Εὐχαριστῶ, πράγματι, τὸν ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφον τοῦ Κέντρου, διὰ τὴν παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ἐλθὼν καὶ συζητήσας ἰδιωτικῶς καὶ προσωπικῶς μαζί μου, μετὰ τὴν κάθοδόν μου ἀπὸ τὸ βῆμα. Ἡ παρατήρησίς του ἦτο, ὅτι εἰς μίαν στιγμὴν εἶπον, ὅτι, ἐὰν ἤθελεν ἡ κ. Ἀμπατιέλου πράγματι νὰ βγῇ ὁ σύζυγός της ἀπὸ τὴν φυλακήν, δὲν θὰ προέβαινεν εἰς αὐτὴν τὴν χειροδικίαν, εἰς αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν κατὰ τῆς Βασιλίσσης. Πράγματι, τὸ εἶπον. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ διατυπώσω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Οὔτε ἐπηρεάζεται ἡ Κυβέρνησις —πράγματι, σᾶς βεβαιῶ περὶ αὐτοῦ— ἀπὸ τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Ἐὰν θὰ κατέληγεν εἰς κἄποιαν ἀπόφασιν, ἀλλὰ δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει της νὰ καταλήξῃ, ὅπως δὲν κατέληξε μέχρι τοῦδε, θὰ κατέληγεν, εἴτε ἐσημειοῦτο τὸ ἐπεισόδιον, εἴτε ὄχι. Πάντως, τὴν σκέψιν τὴν υἱοθέτησα ἀπὸ τὴν ἀπογευματινὴν ἐφημερίδα, τὴν προσκειμένην εἰς τὸ Προοδευτικὸν Κόμμα. Σήμερον, πρὶν κατέλθω, ἐδιάβασα «Ἑστίαν», ἡ ὁποία εἰς ἕνα σημεῖον ἐπικρίνει δριμύτατα τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔχομεν πρὸ πολλοῦ ἀποφυλακίσει τὸν Ἀμπατιέλο, διὰ νὰ λείψῃ ἡ διεθνὴς ἐκμετάλλευσις καὶ λέγει, ὅτι τώρα φυσικὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν. Διατί τὸ λέγει; Ἡ «Ἑστία» δὲν εἶναι κυβερνητική. Εἶναι ἀντικυβερνητικὴ 1.000%. Ἐν τούτοις τὸ λέγει, θεωροῦσα ἄτοπον νὰ προβῇ τὸ Κράτος εἰς ὡρισμένην ἐνέργειαν κατόπιν ἐκβιασμοῦ. Πάντως, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἴχομεν ὑπ’ ὄψει μας νὰ τὸ πράξωμεν. Ἑπομένως, δὲν εἶχεν οὐδεμίαν σημασίαν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Ἀλλὰ ὑποθέσατε, ὅτι εἴχαμεν ὑπ’ ὄψει μας νὰ τὸ πράξωμεν. Θὰ ἦτο δυνατὸν διότι μία κυρία ἔπιασεν ἀπὸ τοὺς ὤμους τὴν Βασίλισσαν τῆς Ἑλλάδος νὰ φανῇ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐγκαινιάζει τὴν ἀποδοχὴν τοῦ συστήματος καὶ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς διὰ τὴν λῆψιν ἑνὸς μέτρου ἐπιεικείας, διὰ τὴν χορήγησιν μιᾶς χάριτος; Θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ συνδυάσῃ μία σοβαρὰ καὶ σεβομένη τὴν ὑπόληψιν τῆς Ἑλλάδος Κυβέρνησις τὴν ἐνέργειάν της μὲ αὐτὴν τὴν ἀπρεπεστάτην πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ Λονδῖνον; Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ εἶπον. Ἀλλὰ σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε Διαμαντόπουλε, διότι εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ ἐπισημάνετε τὴν ἠθικὴν ἀδυναμίαν τοῦ συλλογισμοῦ μου. Πράγματι, θὰ προετίμων νὰ μὴ εἶχον διατυπώσει τὴν φράσιν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§62Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς δὲν θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τῆς οὐσίας. Πιθανὸν νὰ ἔχῃ προκύψῃ δι’ ὑμᾶς θέμα προσωπικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ λάβετε τὸν λόγον. Ἐπὶ τῆς οὐσίας ὅμως θὰ ὁμιλήσετε ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ σχετικὴ ἐρώτησις. Διότι ἐπὶ θέματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως μόνον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων δύνανται νὰ ὁμιλήσουν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐπανελήφθη ἡ λέξις «ἔξαλλον», θὰ ἠμπορέσητε ἐνδεχομένως νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Ἐπὶ τῶν ἄλλων δύο σημείων, ὅτι δηλαδὴ τὸ πανὼ ἦτο ἀπὸ πανὶ καὶ ὅτι ἤπιατε καφέ, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ἐπίσης, ἤθελον νὰ δώσω —μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Προεδρίας— μίαν μικρὰν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον. Εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ ὅτι κατὰ κἄποιον τρόπον ἕνας βουλευτὴς ἠνωχλήθη εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἀνέκυψεν ἐδῶ καὶ ἐπεκρίθη καὶ τί ἔκαμα ἐγώ, ἐπ’ αὐτοῦ. Ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐγὼ ἔχω μίαν ἀντίληψιν, ὅτι δηλαδὴ οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρότεροι τηρηταὶ τῶν νόμων καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ δυσχεραίνουν τὴν ἀστυνομίαν καὶ ἐν γένει τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων της. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφεύγουν τοιαύτας δυσχερεῖς καὶ δυναμένας νὰ προκαλέσουν παρεξηγήσεις παρουσίας. Ὅταν μάλιστα τὰ ὄργανα τῆς τάξεως προσπαθοῦν νὰ ἐπιβάλλουν τὴν τάξιν, οἱ βουλευταὶ θὰ πρέπει νὰ εἶναι προστάται αὐτῶν, διότι πιθανὸν τὰ ὄργανα νὰ μὴ ἀναγνωρίζουν αὐτόν. Βεβαίως, οἱ βουλευταὶ πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι σεβαστοὶ καὶ ἐλεύθεροι εἰς τὰς κινήσεις των. Λόγῳ ὅμως τῆς ἀσυλίας δὲν πρέπει νὰ ἀναλαμβάνουν πρωτοβουλίας παραβιάσεως ἀστυνομικῶν διαταγῶν καὶ νόμων. Τὴν ἀντισυνταγματικότητα ἢ τὸ παράνομον τοῦ μέτρου θὰ τὸ φέρουν εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου θὰ κριθῇ, χωρὶς ἀντινομίαν μὲ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Τὸ θέμα ὅμως αὐτό, δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας. Θὰ τὸ φέρω ἐγὼ πρὸς συζήτησιν εἰς μίαν συνεδρίασιν, διότι χρήζει εὐρυτέρας ἀναπτύξεως. Ἴσως κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ Συντάγματος.

§64Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμίλησα σαφῶς περὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τοῦ μέτρου. Πρόκειται περὶ παραβιάσεως τοῦ Συντάγματος.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλο εἶναι αὐτό. Καὶ τοῦτο θὰ κριθῇ ἐδῶ, ὡς ἔχομεν καθῆκον καὶ δικαίωμα.

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ βουλευτοῦ, σεῖς εἶσθε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐξοχὴν καὶ γενικώτερον, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν περίπτωσιν ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, πρέπει νὰ λάβητε μέτρα προστασίας αὐτοῦ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ παραβιάσεως τοῦ Συντάγματος, ἐὰν ἔχετε αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, τότε βεβαίως, ὀρθῶς ὑποστηρίζετε τὴν ἀνάγκην συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως, τότε θὰ ἐφαρμόσητε ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὰ καὶ ἀντιδημοκρατικά. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἐτάχθητε ἀνεπιφυλάκτως περὶ μιᾶς κομματικῆς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Ἄλλο θὰ ἠδύνατο νὰ περιμένῃ κανεὶς ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ θεματοφύλαξ τῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς καὶ τῶν μελῶν αὐτῆς. Εἶναι καταπληκτικὴ ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἐφέρατε μὲ τόσην προχειρότητα καὶ μὲ τόσην ὠμότητα, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι καταπληκτικὴ αὐτὴ ἡ θεωρία, ὅτι ὁ ἀπολαμβάνων τῆς ἀσυλίας βουλευτὴς θὰ συλλαμβάνεται.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ εἶπον αὐτό, πότε ἐλέχθη;

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὸ εἴπατε.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον, ὅτι ὁ βουλευτὴς πρέπει νὰ σέβεται τοὺς νόμους καὶ νὰ δίδῃ τὸ παράδειγμα εἰς τοὺς πολίτας. Μὴ διαστρέφετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον.

§71Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, εἶναι θέμα Κανονισμοῦ καὶ Συντάγματος καὶ ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησα μόνον εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον.

§73Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνετε λάθος. Εἴπατε, ὅτι ὁ βουλευτὴς ὀφείλει νὰ ὑπακούῃ εἰς τὰς ἀστυνομικὰς διαταγὰς καὶ ὅτι ἐὰν δὲν ὑπακούσῃ εἰς τοιαύτην διαταγήν, θὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ εἶναι λυπηρὸν νὰ ἀκούεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδόλως εἶπον αὐτό. Συνέστησα νὰ ἀποφεύγουν τὴν παρουσίαν των εἰς συγκρούσεις πολιτῶν καὶ ὀργάνων. Ὅταν θὰ φέρω τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ γίνη πλήρης ἀνάπτυξις, θὰ συμφωνήσητε ὅλοι μαζὶ μου.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ θεωρία σας αὐτὴ δημιουργεῖ προσωπικὸν θέμα δι’ ὅλους τοὺς βουλευτάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζητε, ὅτι ἐὰν ὁ βουλευτὴς κάμῃ παράβασιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συλληφθῇ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔδωσα μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, εἰς τὸν ὁποῖον εἶπον ὅτι οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν τήρησιν τῆς τάξεως. Τοῦτο ἐπαναλαμβάνω καὶ πέραν αὐτοῦ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Οὔτε προσωπικὸν θέμα ὑπάρχει, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, οὔτε περὶ συλλήψεως ὡμίλησα. Τὸ ἐναντίον ἐτόνισα ὅτι ἡ ἀσυλία ἐπιβάλλει ηὐξημένας ὑποχρεώσεις.

§77Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. ..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§78Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη, κύριε Πρόεδρε, διευκρινίσεως τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, διότι παρεξηγήθησαν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἱ ἀντιλήψεις σας δὲν εἶναι αὐταί, οἷαι διετυπώθησαν. Διότι εἶσθε τεταγμένος σεῖς ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, νὰ προασπίζητε τὰ δικαιώματα τῶν βουλευτῶν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὰ προήσπισα πάντοτε καὶ οὐδὲν προηγούμενον ὑπάρχει. Δι’ αὐτὸ οἱ βουλευταί, ὅταν θέλουν τὴν παράστασίν μου, σκόπιμον εἶναι νὰ ἔχουν καὶ τὴν γνώμην μου ἐκ τῶν προτέρων.

§80Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ διευκρινήσητε —ἐγὼ δὲν σᾶς παρεξήγησα— ὅτι δὲν εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας νὰ θίξητε τὰς προνομίας τῶν βουλευτῶν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἁπλῶς εἶπον ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναλαμβάνουν εὐθύνας μὴ ἐχούσας σχέσιν μὲ τὴν ἀποστολήν των ὡς βουλευτῶν, διότι ἡ ἀσυλία οὖσα μέγα καὶ ἀπαραβίαστον προνόμιον δημιουργεῖ καὶ μεγίστας εὐθύνας.

§82Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὰ λέγει τὸ Σύνταγμα; Αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§83Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι οἱ βουλευταί, παραβιάζοντες διαταγὰς τῆς ἀστυνομίας θὰ ὑφίστανται τὰς συνεπείας.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Δὲν τὸ εἶπον αὐτό.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δώσατε ἐξηγήσεις.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν πρέπει νὰ παραβιάζουν ἀστυνομικὰς διατάξεις καὶ νὰ μὴ ἔρχωνται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Καὶ αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἐπαναλαμβάνω.

§87Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δηλαδὴ ποία εἶναι ἡ δήλωσις;

§88Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Νὰ ἔρχωνται εἰς ἀντίθεσιν καὶ νὰ ὑφίστανται τὰς συνεπείας; Ποίας συνεπείας;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰς συνεπείας πάσης ἐνεργείας ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς.

§90Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Φασισμὸς δηλαδὴ 100% καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκαετὴς Προεδρία μου μὲ τὴν ἐλευθερίαν ποὺ ὑπάρχει καὶ τὴν ἄνεσιν ποὺ ἔχετε ὅταν ὁμιλῆτε διαψεύδουν τὸν ἰσχυρισμόν σας. Ὁρίστε, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχετε τὸν λόγον.

§92Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ἐγένετο μία παρανόησις τῆς ἐξηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Οὔτε ἐλέχθη οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκουσθῇ ὑπὸ τῶν χειλέων τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος ἡ ἀρχὴ ὅτι παρὰ τὴν ὑφισταμένην συνταγματικὴν διάταξιν οἱ βουλευταὶ δι’ οἱανδήποτε παράβασιν οἱασδήποτε μορφῆς, πλὴν τοῦ αὐτοφώρου κακουργήματος, εἶναι δυνατὸν νὰ συλλαμβάνωνται. Οὔτε καὶ εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ καταλύσῃ συνταγματικὰς διατάξεις.

§93Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος.

§94Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐδόθη ἁπλῶς ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Προέδρου, μία ἀπάντησις πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος τῆς Ε. Κ., ὅτι δηλαδὴ ἀνεξαρτήτως τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ βουλευτὴς νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ πᾶσαν παραβίασιν τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν ἐμνημονεύσατε, δὲν θὰ ἦτο παραλλήλως ἐπιτετραμμένον νὰ τίθεται ἐπικεφαλῆς παραβιάσεως κειμένων ἀπαγορευτικῶν διατάξεων νομίμως ἐκδοθεισῶν. Αὐτὴ εἶναι μία ἀρχή, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἀπὸ οἱανδήποτε πλευράν. Ἄλλο τὸ θέμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ σύλληψις βουλευτοῦ δι’ αὐτόφωρον παράβασιν ἠπιωτέραν τοῦ κακουργήματος, ὡς προστατευομένου ὑπὸ τοῦ Συνταγματικοῦ χάρτου τῆς χώρας. Καὶ πρῶτος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος καὶ πεῖραν διαθέτει καὶ προσήλωσιν ἔχει ἐπιδείξει πάντοτε πρὸς τὸ Σύνταγμα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ ἀντίθετον ἄποψιν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ ἀνελύθη ἤδη ἀπὸ μέρους τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους ἐκπροσώπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τόσον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅσον καὶ τῶν Προοδευτικῶν. Συνεπῶς ὡς κύριον θέμα ἀπομένει ἡ λεγομένη πορεία πρὸς Μαραθῶνα, οἱ σκοποὶ καὶ αἱ ἐκδηλώσεις της καθὼς καὶ ἡ ἀπαγόρευσις καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐκδοθείσης ἀπαγορευτικῆς διατάξεως. Οἱ ἀξιότιμοι ἐκπρόσωποι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῶν Προοδευτικῶν, διετύπωσαν ἐπ’ αὐτῶν τῶν σημείων τὰς ἀπόψεις των καὶ ὑποστηρίζουν, κυρίως μάλιστα ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος, τὴν ἄποψιν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς κωμικῆς αὐτόχρημα ἐκδηλώσεως, πρέπει νὰ θεωρῆται ἀδικαιολόγητος ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως τὴν ἀπαγορεύσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ὑπερβολικὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν πρὸς ἐφαρμογὴν τῆς ἐκδοθείσης ἀπαγορευτικῆς διατάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἀντιμετωπίσθη μόνον ἀπὸ τῆς στενωτάτης αὐτοῦ πλευρᾶς, ἐπὶ τῆς ὁποίας οἱαδήποτε ἄποψις εἶναι σεβαστή. Τὸ θέμα ὅμως δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον ἁπλοῦν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιωρισθῇ ἐκεῖ ὅπου περιωρίσθη. Ἡ ἐκδήλωσις, τῆς λεγομένης πορείας πρὸς Μαραθῶνα, ἀποτελεῖ συνέχειαν ἑνὸς κομβολογίου ἐκδηλώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀποδειχθῆ μεθοδικῶς ὠργανωμέναι καὶ κατατείνουσαι, ὅλαι ἀνεξαιρέτως, εἰς μίαν συστηματικὴν δυσφήμησιν εἰς βάρος τῆς χώρας μας. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἔχει καταστῆ ἔκδηλος καὶ διάχυτος καὶ ἐκδηλοῦται ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνομολογεῖ καὶ τὸ ἐπίσημον δημοσιογραφικὸν ὄργανον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀναγκαία οἱαδήποτε προσπάθεια πρὸς ἀπόδειξιν τῶν σκοπῶν τῆς ἐκστρατείας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔχει ἀναληφθῆ. Ὡς εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ μακροῦ ἤδη χρόνου, οὐχὶ ἁπλῶς οἱ ὀπαδοί, ἀλλὰ αὐτὰ ταῦτα τὰ Κοινοβουλευτικὰ στελέχη τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, περιφέρονται ἀπὸ χώραν εἰς χώραν, ἀπὸ διεθνοῦς συνεδρίου εἰς διεθνὲς συνέδριον, ὠργανωμένα κυρίως ἀπὸ κομμουνιστικὰς καὶ συνοδοιπορικὰς ὀργανώσεις καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιδίδονται εἰς συστηματικὴν δυσφήμησιν τῆς χώρας, ἰσχυριζόμενοι συκοφαντικῶς, ὅτι δῆθεν ἔχει καταλυθῆ ἡ Δημοκρατία ἐν Ἑλλάδι καὶ ὅτι οἱ ἐλεύθεροι δημοκρατικοὶ θεσμοὶ τελοῦν ἐν κινδύνῳ. Δεύτερον, ὅτι ἐν Ἑλλάδι διώκονται οἱ πολῖται διὰ τὸ φρόνημά των καὶ μόνον καὶ ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὑπάρχει μέγας ἀριθμὸς κρατουμένων διὰ τὰ δημοκρατικά των καὶ μόνον φρονήματα. Καὶ τρίτον, ὅτι ἡ ὑπεύθυνος πολιτικὴ τῆς χώρας μας εἶναι δῆθεν πολεμοχαρής, θέτουσα ἐν κινδύνῳ, ὄχι μόνον τοὺς γείτονάς μας, ἀλλὰ καὶ τὴν εἰρήνην ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ συνθήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ κυκλοφοροῦν εἰς ὅλας τὰς πρωτευούσας τοῦ Κόσμου καὶ τοῦ Δυτικοῦ ἀκόμη, εἶναι συκοφαντικὰ κατασκευάσματα τὰ ὁποῖα συνομολογεῖ ἐπισήμως καὶ αὐτὴ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ διὰ τοῦ ἐπισήμου αὐτῆς δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου καὶ ἐὰν τοῦτο τολμήσῃ νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ εἶναι δυνατὸν βάσει συγκεκριμένων καὶ ἐπισήμων στοιχείων νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτή, τῆς ὁποίας συμπλήρωμα ἀπετέλεσεν ἡ λεγομένη πορεία πρὸς Μαραθῶνα, εἰς τὴν ὁποίαν μετεκλήθησαν ὅπως μετάσχουν καὶ ξένοι, δὲν ἔχει τὴν ἁπλότητα τοῦ ἐπιτυχοῦς ἢ ἀνεπιτυχοῦς Κυβερνητικοῦ μέτρου, τῆς δικαιολογημένης ἢ ἀδικαιολογήτου ἀπαγορεύσεως. Εἶναι κἄτι πολὺ περισσότερον ἐκτεταμένον τὸ δίκαιον, τὸ ὁποῖον δὲν στρέφεται μόνον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ κατὰ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. Τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς συστηματικῆς αὐτῆς συκοφαντικῆς ἐκστρατείας, εἶναι δύο: Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι ἡ ὅλη κίνησις εἶναι ἐμπνεύσεως σαφῶς κομμουνιστικῆς. Εἶναι κωμικὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μεταξὺ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν κοινὴν ἀντίληψιν, νὰ ὑποστηρίζεται μὲ ἀξιώσεις σοβαρότητος, ὅτι πρόκειται περὶ ἄλλης τινὸς ἰδεολογικῆς ἐκδηλώσεως. Τὸ δεύτερον χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τῆς ὠργανωμένης αὐτῆς ἐπιθέσεως εἶναι, ὅτι ὡς κύρια ἐκτελεστικὰ ὄργανά της χρησιμοποιοῦνται ἡ γνωστὴ παράταξις καὶ τὰ ἴδια ἀκριβῶς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν, κατ’ ἐπανάληψιν, ἔφεραν εἰς τὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἤρχισαν φαίνεται καὶ πάλιν νὰ πιστεύουν, ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ καὶ νέας ἀποπείρας εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ πέραν τῶν διαχύτων πληροφοριῶν καὶ ὁμολογιῶν τῆς ἀριστερᾶς, καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ποιότης τῶν διασπειρομένων συκοφαντικῶν συνθημάτων, μαρτυρεῖ τὴν προέλευσιν καὶ τὴν πηγὴν τῆς ἐμπνεύσεώς των. Διοχετεύεται συκοφαντικῶς καὶ κατὰ σύστημα: Πρῶτον, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχει καταλυθῆ ἡ Δημοκρατία. Ἐνῷ οἱ πάντες, μέχρι τοῦ τελευταίου πολίτου καὶ κάλλιον παντὸς ἡ ἄκρα ἀριστερά, γνωρίζουν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ ἐλεύθεροι θεσμοὶ λειτουργοῦν μέχρι πολιτικῆς ἀσυδοσίας. Δεύτερον, ἰσχυρίζονται συκοφαντικῶς, ὅτι ὑπάρχουν δῆθεν ἐν Ἑλλάδι πολιτικοὶ κρατούμενοι, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι πρόκειται περὶ καταδίκων δι’ εἰδεχθῆ κοινὰ ἐγκλήματα, καταδικασθέντων, κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν, ἀπὸ ὁρκωτὰ δικαστήρια, οἱ ὁποῖοι ἐκτίουν τὴν ποινήν των, ὅπως τὴν ἐκτίουν οἱ κατάδικοι ὅλων ἀνεξαρτήτως τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου. Δι’ ὅλα αὐτά, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει θέσει ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς Κοινῆς Γνώμης, ἀλλὰ καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας στοιχεῖα σχετικά, ἴσως νὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἀπόψε νὰ σᾶς τὰ ἐπαναλάβῃ, παραθέτων ὑπεύθυνα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἔκτασις τῆς συκοφαντίας εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Τέλος, ὑποστηρίζεται, μὲ ἀξιώσεις σοβαρότητος, ὅτι ἡ Ἑλλάς, διὰ τῆς πυρηνικῆς της πολιτικῆς, θέτει ἐν κινδύνῳ τοὺς γείτονας καὶ τὴν εἰρήνην ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω, τὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγεται ἀνευθύνως ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίξῃ σοβαρῶς, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θέτει ἐν κινδύνῳ, πυρηνικῶς μάλιστα, τὴν εἰρήνην τοῦ κόσμου; Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ καὶ ὁ τελευταῖος ἀγράμματος, ἀριστερὸς ἔστω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἀπὸ μέρους τῆς Ἑλλάδος, ὅπως θέση ἐν κινδύνῳ τὴν διεθνῆ εἰρήνην; Ἀπὸ ἀπόψεως, ἐξ ἄλλου, ἐκτελεστικῶν ὀργάνων, εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ποῖα χρησιμοποιοῦνται. Πρῶτον, ὁ μηχανισμὸς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς χώρας μας, καὶ οἱ παραφυάδες αὐτοῦ. Δεύτερον, τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν χωρῶν. Τρίτον, οἱ διεθνεῖς συνοδοιπόροι καὶ τέταρτον, ὡρισμένοι ἀργόσχολοι ἢ ἀφελεῖς, ἢ ἀγνοοῦντες τὰ πράγματα, ἐνῷ εἶναι εὐχερέστατον καὶ εἰς τὸν τελευταῖον ξένον φιλόσοφον, ἢ μὴ νὰ πληροφορηθῇ ὄχι ἁπλῶς περὶ τῆς κανονικῆς λειτουργίας, ἀλλὰ περὶ τῆς ἀσυδοσίας τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται, ὅπως πιστεύω καὶ νομίζω πιστεύει καὶ τὸ σύνολον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, περὶ κομμουνιστικῆς ἐκστρατείας ἐναντίον τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν τῆς χώρας μας, αἱ μέθοδοι καὶ ἡ τακτικὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ προκαλοῦν ἀπορίαν. Ἐκεῖνο, ποὺ προκαλεῖ κατὰ κυριολεξίαν ἀγανάκτησιν, εἶναι, ὅτι Ἕλληνες Κοινοβουλευτικοὶ ἐκπρόσωποι, τρέπονται πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ δυσφημήσουν εὐσυνειδήτως, καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τὴν χώραν. Ποίας χώρας κοινοβουλευτικοὶ ἐκπρόσωποι μεταβαίνουν εἰς ξένην χώραν διὰ νὰ συκοφαντήσουν τὴν ἰδίαν των πατρίδα; Ὑπάρχουν ἀντιθέσεις εἰς ὅλας τὰς χώρας, ἀλλὰ ποῖος Βούλγαρος, ποῖος Πολωνός, ποῖος Ἄγγλος, ποῖος Ἀφρικανὸς βουλευτής, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ καταγγείλῃ τὴν χώραν του, ὁσηνδήποτε ἀντίθεσιν καὶ ἂν ἔχῃ μὲ τὴν Κυβέρνησιν τῆς πατρίδος του; Εἶχον ἀκούσει πρὸ καιροῦ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Δ.Α. νὰ ἀπειλῇ, ὅτι θὰ καταγγείλῃ διεθνῶς μίαν ἀπόφασιν δικαστηρίου τῶν Χανίων. Ποῖος ξένος βουλευτὴς ἀπετόλμησε παρόμοιον ἀνοσιούργημα εἰς βάρος τῆς δικαιοσύνης τῆς χώρας του; Τὸ φαινόμενον δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν καὶ δὲν ἐντοπίζεται εἰς τὴν πορείαν καὶ μόνον εἰς τὴν ἀποτυχίαν αὐτῆς. Εἶναι ἕνα ἀποκρουστικὸν φαινόμενον, τὸ ὁποῖον μόνον εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἀριστερᾶς τῆς Ἑλλάδος ἐξεδηλώθη. Ἀντιθέσεις πολιτικαὶ καὶ ταξικαὶ, ἀκόμη, ὑπάρχουν, ὅπως προανέφερον, παντοῦ, ὅπως ὑπάρχουν καὶ Κ.Κ. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἐνεφανίσθη οὔτε ἕνας βουλευτὴς οἱασδήποτε κομμουνιστικῆς ἢ ἐλευθέρας χώρας, ὁ ὁποῖος νὰ ἀναλάβῃ τὴν κατασυκοφάντησιν τῆς πατρίδος του, καὶ ἐδῶ συμβαίνει νὰ πρόκειται περὶ καθαρᾶς συκοφαντίας, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ποιότητα τῶν ἐξαπολυομένων συνθημάτων. Συνεπῶς, ἀσχέτως τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν ἐπὶ τῆς πορείας καὶ τῶν μέτρων ἐναντίον αὐτῆς, εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ παραβλέψωμεν τὴν οὐσίαν τῆς ὅλης ὑποθέσεως, ἡ ὁποία συμβαίνει νὰ εἶναι μία: Ὅτι κοινοβουλευτικοὶ ἐκπρόσωποι, ἀνήκοντες εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, περιφέρονται εἰς ὅλην τὴν Εὐρώπην, ἀσχολούμενοι, ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ, καὶ τὴν συμπαράστασιν τῆς διεθνοῦς συνοδοιπορίας, μὲ τὴν συκοφάντησιν τῆς χώρας των εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς τομεῖς. Αὐτὸ εἶναι τὸ τελικὸν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ὅπως ἐπισύρῃ ἰδιαζόντως τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος. (Χειροκροτήματα).

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δύο θέματα ἀνεκινήθησαν τὴν ἑσπέραν ταύτην, τὰ ὁποῖα συνάπτονται ἀπολύτως μὲ τὰς ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς μίαν ὁδὸν τῆς Βρεταννικῆς πρωτευούσης. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ σύζυγος τῆς μαινομένης ἀγγλίδος, ἡ ὁποία ἠσέβησε κατὰ τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἑλλάδος, κρατεῖται ἀδίκως εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι πολιτικοὶ κατάδικοι σήπονται εἰς τὰς φυλακὰς τῆς Ἑλλάδος λόγῳ τῶν φρονημάτων των φυλακισμένοι ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ἀντιδημοκρατικήν, ἡ ὁποία ἐννοεῖ νὰ βασανίζῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ τόπου. Ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ὅσα συνέβησαν τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἀποτελοῦν ἐκδήλωσιν μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς κατευθύνσεως, μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς, τῆς προσπαθείας τῆς δυσφημήσεως κατὰ πάντα τρόπον τῆς χώρας. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πόσην σημασίαν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἡ βάναυσος προσπάθεια τῆς Ἀγγλίδος νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν χάριν τοῦ συζύγου της εἰς τὰς ὁδοὺς τῆς Βρεταννικῆς πρωτευούσης, χρωμένη δῆθεν τοῦ δικαιώματος τοῦ ἀναφέρεσθαι, τὸ ὁποῖον τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα ἀναγνωρίζει εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας, χρωμένη τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἡ Ἀγγλὶς ὑπήκοος ἐνώπιον τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς ὁδοὺς τοῦ Λονδίνου. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος, ὅπερ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ μία οἱαδήποτε ἐκδήλωσις οἱασδήποτε μαινομένης κυρίας, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ νὰ μεταχειρίζεται πάντας τοὺς καταδίκους ὡς ἀτυχήσαντας πολίτας. Εἰδικώτερον δὲ διὰ τοὺς καταδίκους περὶ ὧν πρόκειται καὶ ὡς ἐγκαταλειφθέντας ἀπὸ τοὺς ἀρχηγούς των διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν οἱ ἴδιοι τὴν διαφυγήν των ἀπὸ τὰς εὐθύνας τοῦ ἐγκλήματος. Ἐννοεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ συμπεριφέρεται ὡς εἰς ἀτυχήσαντας πολίτας χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει της τὰς ἐνεργείας καὶ ἐκδηλώσεις τῶν ἰδίων ἢ τῶν μαινομένων συζύγων των. Ἀλλὰ τὸ διάβημα τῆς κυρίας αὐτῆς καταδεικνύει πάντως ὅτι ἡ ἰδία δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ συζύγου της, ἀλλὰ εἰς τὴν δυσφήμησιν τῆς χώρας μας διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐνδιαφέρεται, διότι οὔτε ἐγεννήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα οὔτε ἀπέκτησε τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν.

§96Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὴν ἀπέκτησε διὰ τοῦ γάμου.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑπανδρεύθη Ἕλληνα καὶ διατηρεῖ τὴν ἰθαγένειάν της διότι τῆς τὸ ἐξασφαλίζει ὁ Ἀγγλικὸς νόμος. Καὶ ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ συνδέονται τὰ γεγονότα αὐτὰ μὲ τὴν προσπάθειαν νὰ ἐμφανισθῇ ἡ Ἑλλάς, ὡς ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐκδηλώσεως αὐτῆς τοῦ δρόμου τῆς εἰρήνης, ὡς στερουμένη ἐλευθερίας, ὡς χώρα στερουμένη τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν; Καὶ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταδικάσει τὸν λαὸν τῆς Ἑλλάδος, ξένοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν τόπον, ἦλθον ἐδῶ διὰ νὰ συναγωνισθοῦν καὶ αὐτοὶ μὲ τοὺς Ἕλληνας πολίτας διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διεθνοῦς εἰρήνης. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα μετεδόθη εἰς τὰς Ἀθήνας ἀπὸ τὸν Φειδιππίδην τὸ ἄγγελμα τῆς νίκης. Ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα δὲν ἦλθε κανεὶς νὰ ἀναγγείλῃ συνθηκολόγησιν μὲ τοὺς Πέρσας, μὲ τὸν Ἀσιατικὸν ἀπολυταρχισμόν, ὁ ὁποῖος ἠπείλει τότε τὸν ἐλεύθερον κόσμον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς οὐδένα νὰ ἐμπαίζῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συνθήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνυφανθῆ μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν κατάκτησιν τῆς ἐλευθερίας. Οἱ δρόμοι αὐτοὶ θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ διανυθοῦν μεταξὺ Βερολίνου καὶ Μόσχας διὰ νὰ ἀποτελέσουν τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων καταδίκην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διηυκόλυναν τὴν ἔκρηξιν τοῦ Βʹ Παγκοσμίου πολέμου διὰ τοῦ συμφώνου Μολότωφ–Ρίμπερντροπ. Ἡ πορεία αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει εἰς τὰς μικρὰς χώρας τῆς Βαλτικῆς, αἱ ὁποῖαι ἐλευθερωθεῖσαι μετὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον πόλεμον εὑρίσκονται ἄνευ ἀνεξαρτησίας καὶ πάλιν, κατόπιν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἐλευθερίας, τὴν ὁποίαν ἐξησφάλισεν εἰς τὸν κόσμον ὁ Βʹ Παγκόσμιος πόλεμος. Ἐκεῖ θὰ ἔπρεπε νὰ προσφύγουν οἱ δρομεῖς τῆς Εἰρήνης. Τὸν Μαραθώνιον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν διανύσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ πανηγυρίσῃ τὸ Ἀρκάδι τῆς Κρήτης, τὸ Σοῦλι τῆς Ἠπείρου, τὴν Ἀντίστασιν τῶν Βορειοηπειρωτικῶν ὀρέων. Θὰ εἰσέλθω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μὲ ὡδήγησεν εἰς τὸ βῆμα. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ σύζυγος τῆς μαινάδος κρατεῖται ἀδίκως εἰς τὰς φυλακάς. Θὰ ἠδυνάμην νὰ δώσω μίαν γενικωτέραν πληροφορίαν. Εἰς τὰς φυλακάς, κ. συνάδελφοι, κρατοῦνται ἐγκληματίαι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον εἰδεχθεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκρεούργησαν κατὰ τὸν μᾶλλον εἰδεχθῆ τρόπον Ἕλληνας πολίτας ἀνυπερασπίστους καὶ ἀόπλους κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, συνθλιβομένους μεταξὺ τῆς ἀγριότητος τοῦ κατακτητοῦ καὶ τῆς βαρβαρότητος τῶν ἐντοπίων κακούργων. Θὰ συζητήσωμεν τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα τὴν πρότασιν τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. περὶ παροχῆς γενικῆς ἀμνηστίας. Ὅσα ἠκούσθησαν τὰς τελευταίας ἡμέρας καὶ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκείνης, ἔχουσι καταστήσει ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀνάπτυξιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τοῦ ὅλου θέματος, διὰ νὰ ἀκουσθοῦν καὶ πάλιν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακάς, ποῖα εἶναι τὰ ἐγκλήματά των, ποῖαι αἱ κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι τοὺς βαρύνουν, πόσα εἶναι τὰ θύματα, τὰ ὁποῖα θρηνεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα σήμερον εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς 975 εἰδεχθεῖς ἐγκληματίαι. Διότι, κ. συνάδελφοι, διὰ τοὺς 150.000 Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἐσφαγιάσθησαν εἴτε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, εἴτε κατὰ τὰ Δεκεμβριανὰ εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἀλλαχοῦ, εἴτε κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, διὰ τοὺς 150.000 Ἕλληνας τοὺς θυσιασθέντας, χωρὶς νὰ περιλάβω τοὺς ἀναπήρους, τοὺς τυφλούς, τοὺς χωλούς, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον ἐρείπια εἰς τὰς ἑστίας των, δι’ ὅλους αὐτοὺς σήμερον εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς 975 κακοῦργοι, ἕκαστος τῶν ὁποίων βαρύνεται, σύμφωνα μὲ τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις, ὄχι δι’ ἕνα φόνον. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν εἶχον εἰς τὴν διάθεσίν μου ἐγκληματίας μὲ ἕνα φόνον διὰ νὰ τοὺς ἀπολύσω μὲ τὰ μέτρα τοῦ νόμου 2058. Ὑπάρχουν κατηγορούμενοι βαρυνόμενοι μὲ δεκάδας καὶ ἑκατοντάδας φόνων καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν 975 καταδίκων. Διότι εἰς τὸν γενικὸν ἀριθμὸν τῶν 975, περιλαμβάνονται καὶ κατάδικοι παραβάται τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, δηλαδὴ ὅσοι ἤγειραν τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος καὶ συνεμάχησαν μὲ τοὺς γείτονας διὰ νὰ παραδώσουν Ἑλληνικὰ ἐδάφη εἰς τοὺς ἐχθρούς. Ὑπάρχουν καὶ οἱ παραβάται τοῦ Α. Ν. 509. Δὲν θὰ κάμω λόγον περὶ τῶν καταδικασθέντων διὰ κατασκοπείαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἆραγε ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία, ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1945, ἡ ὁποία πρώτη ἀντιμετώπισε τὴν ἐθνικὴν καὶ ἱστορικὴν εὐθύνην τοῦ κολασμοῦ τοῦ ἐγκλήματος, τοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπιχειρηθῆ εἰς βάρος τοῦ ἀνυπερασπίστου Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐστράφη ἐναντίον ἀγωνιστῶν τῆς ἐλευθερίας, ἐναντίον τῶν ἀγωνιστῶν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ; Ἰδού, κ. συνάδελφοι, τί λέγει τὸ ἄρθρον 3 τῆς Συμφωνίας τῆς Βαρκίζης, συμφωνίας ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἐπιβράβευσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ ὀργίου καὶ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῶν εὐθυνῶν τῶν ἀρχηγῶν καὶ ἡγετῶν τοῦ ἐγκλήματος. «Ἀμνηστεύονται τὰ πολιτικὰ ἀδικήματα, τὰ τελεσθέντα ἀπὸ τῆς 3ης Δεκεμβρίου 1944 μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τοῦ παρόντος. Ἐξαιροῦνται τῆς ἀμνηστίας τὰ συναφῆ κοινὰ ἀδικήματα κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ πολιτικοῦ ἀδικήματος». Μὲ αὐτὰ τὰ κοινὰ ἀδικήματα βαρύνονται οἱ περισσότεροι τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς σήμερον. Καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ὑπενθυμίσω τί εἶπεν ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Σοφιανόπουλος, Ὑπουργὸς τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα, διαπραγματευθεὶς διὰ λογαριασμὸν τῆς Κυβερνήσεως τὴν Συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης καὶ ἀσφαλῶς μὴ διακρινόμενος διὰ τὰ φιλικά του αἰσθήματα πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν τὴν τιμωρίαν τῶν ἐνόχων. «Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα δὲν ἐννοεῖ νὰ προβῇ εἰς οὐδενὸς εἴδους συστηματικὴν δίωξιν ἢ ὁμαδικὴν προγραφὴν οἱουδήποτε πολίτου διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα, ἔστω καὶ ἂν παρεπλανήθη καὶ παρεσύρθη εἰς τὴν δίνην τῆς τελευταίας ὁμαδικῆς ψυχώσεως καὶ ἔλαβε μέρος εἰς τὴν στάσιν. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ ἀπελύθη ἤδη λίαν σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐκ τῶν συλληφθέντων ὧν ἡ ἐνοχὴ περιωρίζετο εἰς μόνον τὸ ἀδίκημα τῆς στάσεως. Ἀλλ’ ἐὰν τόσην ἐπιείκειαν ἐπιδεικνύει ἔναντι τῶν στασιαστῶν αὐτῶν καθ’ ἑαυτῶν, ἐξ ἄλλου ἐννοεῖ νὰ ἐξαντλήσῃ ἀκεραίαν τὴν αὐστηρότητά της ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν θηριώδη ἐγκλήματα κοινοῦ δικαίου καὶ παρεβίασαν τοὺς στοιχειώδεις ἀνθρωπιστικοὺς κανόνας, περὶ τῶν ὁποίων προβλέπουν αἱ διεθνεῖς συμβάσεις διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου. Νομίζομεν, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀτιμωρησίαν τοιούτων ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν μὲ ἀνήκουστον θηριωδίαν καὶ καταισχύνουν τὴν ἐποχήν μας, διότι τοιουτοτρόπως θὰ καθίστατο ἠθικῶς ἀλληλέγγυος». Αὐτὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν Ἰωάννην Σοφιανόπουλον καὶ οἱ οὕτως εἰκονιζόμενοι παρ’ αὐτοῦ εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὰς φυλακάς, κατηγορούμενοι, διότι διέπραξαν ἐγκλήματα μὲ ἀνήκουστον θηριωδίαν καὶ καταισχύνουν τὴν ἐποχήν μας, ἐγκλήματα κοινοῦ δικαίου. Καὶ προσθέτει, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀτιμωρησίαν τοιούτων ἀδικημάτων, διότι διεπράχθησαν μὲ ἀνήκουστον θηριωδίαν, διότι τοιουτοτρόπως θὰ καθίστατο ἠθικῶς ἀλληλέγγυος μὲ τὸ ἔγκλημα. Καὶ ταῦτα περὶ τῶν καταδίκων γενικῶς, διότι θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς συζητήσεως τῆς προτάσεως καὶ θὰ ἔχωμεν τότε τὴν εὐκαιρίαν, ἀφοῦ τὸ θέμα ἀνεκινήθη καὶ ἀφοῦ εἰς τὸν τόπον μας καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κηρύσσονται τὰ συνθήματα, ὅτι τάχα εἰς τὸν τόπον αὐτὸν οἱ ἀντισταθέντες κατὰ τοῦ κατακτητοῦ καὶ οἱ ἀπελευθερώσαντες τὸν τόπον εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, θὰ ἔχωμεν τὴν εἰλικρίνειαν νὰ εἴπωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακάς. Διὰ νὰ καταδειχθῇ ποῖον εἶναι τὸ πάνθεον τοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ νῦν περὶ τοῦ Ἀμπατιέλου, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ὁ Ἀμπατιέλος κατὰ τὸ 1940, περὶ τὸ τέλος τοῦ 1940 εὑρέθη εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ὅμως, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν δικογραφίαν, ἀπεσύρθη ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1940 εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὴν εἰδυλλιακὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἴσχυε τὸ σύμφωνον Ρίμπεντροπ–Μολότωφ καὶ ὁ πόλεμος καὶ ἡ ἄμυνα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ βουνὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἀπετέλει ἰμπεριαλιστικὸν πόλεμον τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν κατάληψιν ξένων ἐδαφῶν. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε δεχθῆ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ ἑτέρου τοῦ ἄξονος. Ἡ Ἑλλὰς ἐπεδίωκε νὰ πραγματοποιήσῃ τὰ ἰμπεριαλιστικά της σχέδια καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εὑρέθη εἰς τὴν Βόρειον Ἤπειρον. Καὶ ὁ Ἀμπατιέλος ἠρνήθη νὰ ὑπηρετήσῃ τοιαύτην Ἑλλάδα. Καὶ μετέπειτα ὁ Ἀμπατιέλος ἀπηλάθη ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Ἀλλὰ ὅταν ἔφθασεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, δὲν γνωρίζω μετὰ πόσον ἀκριβῶς χρόνον, τὰ πράγματα εἶχον μεταβληθῆ. Ὁ πόλεμος πλέον δὲν ἀφεώρα τὴν πτωχὴν Ἑλλάδα, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε γεννηθῆ. Ὁ πόλεμος ἀφεώρα πλέον τὴν μητέρα Ρωσίαν, δι’ ὃ καὶ ὁ Ἀμπατιέλος ἔλαβε θέσιν διὰ νὰ εὑρεθῇ κατόπιν εἰς τὴν ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία καὶ ὅπλα καὶ χρήματα καὶ ἄνδρας ἐπρομήθευεν εἰς τοὺς στασιαστὰς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης προκύπτει τὸ ἑξῆς:

§98Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Στρατοδικείου εἶναι τὰ πρακτικά;

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Μπρεδήμας παλαιὸς φίλος θὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν εὐθὺς ἀμέσως, ἀλλὰ θὰ τὴν λάβῃ ὅταν θὰ εἶναι καιρός. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης, ἀνεῦρον μεταξὺ ἄλλων, ὅτι ἡ ἐφημερὶς τῆς περιφήμου ὀργανώσεως, τὴν ὁποίαν ἐξέδιδεν ἄλλος σύντροφός του, διότι εἶχε καὶ εἰς τὸ Κάρδιφ τῆς Ἀγγλίας δημοσιογραφικὸν ὄργανον, ἔγραφεν: «Ἀφῆστε τὰ καράβια καὶ μπαρκάρετε στὸ καράβι μὲ τὰ ὑψηλὰ κατάρτια, τὸν Γράμμον». Καὶ ἐμπάρκαραν μερικοὶ στὸ καράβι μὲ τὰ ὑψηλὰ κατάρτια, εὑρέθησαν ὅμως εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ὑψηλὸ καράβι καὶ νὰ ζητήσουν φυγάδες ἄσυλον εἰς τὴν ξένην. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἀμπατιέλος κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον καὶ ἤσκησεν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως βάσει τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, τὰ ὁποῖα εἶχε λάβει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου κατὰ τὸ 1952. Καὶ ἐξεδικάσθη ἡ αἴτησις ἀναθεωρήσεως, ἀπὸ τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον, τὴν 21ην Αὐγούστου τοῦ 1952, ὄχι ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ τρόμου, τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ ζόφου, τὸν ὁποῖον εἶχον προκαλέσει τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔζη ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Αὐτὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1952. Ἡ δίκη διήρκεσε 4 ἡμέρας, ἀπὸ τὴν 21ην μέχρι τῆς 24ης Αὐγούστου. Καὶ τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον ἐπεκύρωσε καθ’ ὅλας τὰς διατάξεις τὴν ἀπόφασιν τοῦ Στρατοδικείου καὶ βάσει αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως κρατεῖται ὁ Ἀμπατιέλος εἰς τὰς φυλακάς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον τὴν στιγμὴν αὐτήν. Εἶπον, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λεχθοῦν ὅσα εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν, δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήσω ἀπαρατήρητον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπόψε ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ὑπῆρξε μία ἐποχή, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, στενάζων ὑπὸ τριπλῆν κατοχήν, ὑπὸ τριπλῆν ἐχθρικὴν κατοχήν, ἀντιμετώπιζε τὸ φάσγανον τοῦ ἐντοπίου δημίου. Καὶ ὁ ἐντόπιος δήμιος, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὅσους λησμονοῦν καὶ τὴν πρόσφατον ἀκόμη ἱστορίαν, ἀπέστειλεν εἰς τὸν Ἅδην εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς ἄνευ οὐδεμιᾶς διακρίσεως λαϊκοὺς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ φιλελευθέρους. Καὶ θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι κατὰ τὰ Δεκεμβριανά, πολιτικὸς ἀγωνισθεὶς πάντοτε μὲ συνέπειαν πρὸς τὰς ἰδέας του, ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος παρέμεινε σταθερὸς εἰς τὴν ἰδεολογίαν ὑπὲρ τῆς συνταγματικῆς Βασιλείας, σέμνωμα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ὁ Γεώργιος Στράτος, ἀπαχθεὶς ἀπὸ τοὺς συμμορίτας κατώρθωσε νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ πάλιν τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸ Ἔθνος. Ὁ Σπῦρος Κορώνης ὅμως, γνωστὸς διὰ τὰ φιλελεύθερα καὶ φιλεργατικὰ φρονήματά του, δὲν ἐπανῆλθε, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὰ Κρῶρα. Ὁ εὐπατρίδης Σπ. Τρικούπης, πατὴρ τοῦ νεαροῦ συναδέλφου μας, διακρινόμενος διὰ τὴν μετριοπάθειάν του, δὲν ἐπανῆλθεν ἀπὸ τὰ Κρῶρα. Λοιπόν, ἂς μὴ βαυκαλίζεται κανείς, ὅτι ἂν ἔλθῃ ἐκείνη ἡ ὥρα θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ θηριωδία τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ, νὰ κάμῃ διάκρισιν μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποκαλοῦνται σήμερον Κέντρον, ἢ ἀπεκαλοῦντο ἄλλοτε Φιλελεύθεροι. Καὶ ἂς μὴ λησμονοῦν ὅσοι ἀνῆκον ἄλλοτε εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ φονευθεὶς ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, διότι ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων εἰς τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἠγωνίζετο τὸν ἔσχατον ἀγῶνα τῆς ἐπιβιώσεως, ἐφονεύθη εἰς τὸ κέντρον τῆς πρωτευούσης ἀπὸ τοὺς κουμμουνιστὰς καὶ ἀνῆκε καὶ ἐκεῖνος εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§100Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, βέβαια τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἀδιαίρετον πρέπει ὅμως νὰ μακαρίσω τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει καὶ δὲν εὑρίσκεται ἐδῶ διὰ νὰ ἐνθυμηθῇ τὰς διακοπὰς ποὺ μοῦ ἔκαμεν ὁμιλοῦντα ἐντὸς τοῦ θέματος καὶ νὰ παρακολουθήσῃ πῶς οἱ δύο διακεκριμένοι ποινικολόγοι, ποὺ εἶναι οἱ ὑπουργοί, καὶ χρειάζεται πράγματι ὑπεράσπισις ἐκ μέρους ποινικολόγων ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῆς μεταχειρίσεως τοῦ Μαραθωνίου τῆς εἰρήνης, πῶς οἱ δύο διακεκριμένοι ποινικολόγοι ἀνέμιξαν καὶ Σοῦλι καὶ Ἀρκάδι καὶ ἀντίστασιν εἰς τὴν Β. Ἤπειρον καὶ σύμφωνον Ρίμπερντροπ–Μολότωφ καὶ ὅλην τὴν εὐθηνὴν σοβιετολογίαν τῶν ἓξ πεννῶν, τῶν Ἀμερικανικῶν Ὑπηρεσιῶν Πληροφοριῶν ἐπὶ διεθνῶν θεμάτων ἐσωτερικῶς δὲ πράγματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τὴν θέσιν των ἐὰν ἐλέγοντο εἰς προηγουμένην Τετάρτην καὶ θὰ ἔχουν τὴν θέσιν των κατὰ τὴν ἐρχομένην Τετάρτην μὲ ὑπόκαυσιν παθῶν μὲ συμφυρμὸν πραγμάτων οὐδεμίαν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὰς εὐθύνας ἂν εὐθῦναι ὑπάρχουν πολιτικαὶ ἢ ἄλλαι τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν μεταχείρισιν τῆς περιπτώσεως τῆς Μαραθωνίου πορείας καὶ τὴν στυγνὴν παραβίασιν συνταγματικῶν δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν τῶν Ἑλλήνων.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, ἀλλὰ ἀπεδώσατε μίαν μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι δὲν ἔκαμε διακοπάς. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ἀλλὰ ἐν μέρει καὶ ὁ κ. Μακρῆς, οἱ δύο Ὑπουργοὶ ἔδωσαν μίαν ἀπάντησιν εἰς ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος ὡμιλήσατε διὰ τὸν Ἀμπατιέλον καὶ ἀνεφέρθητε εἰς στοιχεῖα τοῦ Ἀμπατιέλου καὶ ἔπρεπε νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις.

§102Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν τώρα, ἐπειδὴ εὐχερῶς θὰ ἠδυνάμεθα νὰ διαιωνίσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ δείξω ὅτι ἠστοχήσατε καὶ σεῖς εἰς τὴν διακοπήν, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ μὲ διακόψητε ἐκ νέου καὶ νὰ μὴ θέλετε νὰ ἑρμηνεύσητε τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐπαρκῶς θὰ ἠδύναντο νὰ ἑρμηνεύσουν οἱ ἴδιοι ἐνδιαφερόμενοι ὑπουργοί, εἰς τοὺς ὁποίους ἀπαντῶ. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀκριβῶς ἐνῷ περὶ Ἀμπατιέλου ἐπρόκειτο, εἶπε περὶ πάντων τῶν ἄλλων, πλὴν Ἀμπατιέλου. Περὶ δὲ Ἀμπατιέλου ὑπῆρξεν ὁ μεγαλύτερος μάρτυς περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἰσχυρισμῶν του. Ὑπεστήριξεν, ὅτι ἀπὸ τὰ πρακτικὰ βγαίνει, ὅτι ἄλλος ἐκ τῶν 8.000 μελῶν τῆς Ο.Ε.Ν.Θ. καὶ ὄχι ὁ Ἀμπατιέλος ἐκδίδων ἀλλοῦ ἐφημερίδα καὶ ὄχι ἐκεῖ ὅπου ἔδρα ὁ Ἀμπατιέλος, ἔγραψεν ὡρισμένα συνθήματα, τὰ ὁποῖα ἔσχον ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταδικασθῇ ὁ Ἀμπατιέλος εἰς θάνατον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γνωστῶν καὶ εὑρουσῶν ὀρθῶν τὴν τραγικήν των κύρωσιν εἰς τὸ Δικαστήριον τῆς Νυρεμβέργης Χιτλερικῶν ἀρχῶν περὶ συλλογικῆς εὐθύνης, διότι τὰ ἔγραφε κάποιος ὁ ὁποῖος μὲ ἄλλους 8.000 ἀνῆκεν εἰς τὸ αὐτὸ Σωματεῖον μὲ τὸν Ἀμπατιέλον τὸν ὁποῖον εἴχομεν εἰς τὰ χέρια μας καὶ ἔπρεπε νὰ καταδικάσωμεν. Αὐτὸ εἶναι λοιπὸν τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον προκύπτει βάσει ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου, ἐπικυρωθείσης, ἄκουσον–ἄκουσον, αὐτὸ εἶναι τὸ ἀδιάβλητον, ἀπὸ 5 Προέδρους Ἐκτάκτων Στρατοδικείων, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον προαχθῆ εἰς Ἀναθεωρητάς. Δὲν θὰ ἤθελα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης αὑτοῦ τοῦ εἴδους ἀπάντησιν καὶ δὲν θὰ ἤθελα καὶ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου περὶ ἐρεύνης ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος. Τὸ ὅτι ὁ κ. Κανελλόπουλος μᾶς ἐπῆγεν εἰς τὸ Λονδῖνον, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου εἰς τὸ Ἀρκάδι, εἰς τὸ Σοῦλι, εἰς τὸ σύμφωνον Ρίμπερντροπ–Μολότωφ, ὁ κ. Μακρῆς εἰς Διεθνῆ Συνέδριο καὶ Διεθνῆ διαβήματα, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ πληρεστέρα τῶν ἀποδείξεων, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὰ ὅσα σχετικῶς μὲ τὴν Μαραθώνιον πορείαν ἐπετελέσθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἤθελα, τώρα, εἰδικῶς διὰ τὸ τροπάρι αὐτὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καταπροδίδουν τὸ Ἔθνος καταγγέλλοντες αὐτό, τροπάριον, τὸ ὁποῖον παρὰ πολὺ χαρακτηριστικὰ μοῦ ὑπενθύμισε προχθεσινὸν ἀνακοινωθὲν ἐπὶ πληρωμῇ, δημοσιευθὲν εἰς τὸν Φιγκαρὸ ἢ τὴν Ὠρὸρ ἐκ μέρους τῆς ἐν Παρισίοις Ἱσπανικῆς Πρεσβείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Γκριμάο. Τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα ἐναντίον τῶν συκοφαντούντων τὴν Δημοκρατίαν τῆς Ἱσπανίας τοῦ Φράνκο. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ τῆς Προεδρίας, ἀνήκετε εἰς τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ὑπέγραψε καὶ προσεχώρησεν εἰς μίαν διεθνῆ συμφωνίαν, εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν συμφωνίαν, περὶ τῆς προστασίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν. Ὑπεγράφη ἐπὶ ἀειμνήστου Παπάγου αὐτὴ ἡ σύμβασις. Καὶ αὐτὴ ἡ σύμβασις ἐπιτρέπει εἰς κάθε πολίτην νὰ στραφῇ καὶ δι’ ἀγωγῆς ἀκόμη ἐνώπιον τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου προστασίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἐναντίον τῆς χώρας του, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεώς του, διὰ παράβασιν τοῦ καθεστῶτος, τῶν Συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν.

§103Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν χώραν μας τὶ γίνεται;

§104Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ ἤθελα ποτὲ ἐγὼ νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν ἰατρικήν, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ μιὰ ποὺ ἐθέσατε ἕνα νομικὸν ἐρώτημα θὰ σᾶς τὸ ἐξηγήσω. Ἁπλούστατα, ὅτι ἐνῷ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ποὺ ὑπέγραψαν εἶπον διὰ γενικῆς πράξεως, ὅτι δεχόμεθα νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς αὐτὴν τὴν δικαιοδοσίαν, ἄλλαι δὲ ὄχι διὰ γενικῆς πράξεως, ἀλλὰ κάθε φορὰ ποὺ ἔρχεται προσφυγὴ πολίτου τοῦ Κράτους αὐτοῦ, δέχονται τὴν ἐκδίκασιν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τὴν διακρίνουσαν ἡμᾶς εὐφυΐαν ἡ ὁποία ἐμπαίζει τοὺς κουτόφραγκους, ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν, ἀλλ’ ἀρνεῖται νὰ ὑπογράψῃ τὴν γενικὴν δήλωσιν ἢ ἀρνεῖται εἰς κάθε φορὰν ὑποβολῆς εἰδικῆς μηνύσεως, εἰδικῆς ἀγωγῆς νὰ δηλώνῃ εἰδικῶς διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ὅτι δέχεται νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτήν, ἐνῷ διὰ τῆς ὑπογραφῆς της συνεφώνησε νὰ συγκροτηθῇ τὸ Δικαστήριον αὐτὸ καὶ ἔτσι μένουν αἱ προσφυγαὶ διὰ τυπικὸν λόγον ἀνεκδίκαστοι.

§105Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς εἶσθε ὑπὲρ τῆς Ἀμπατιέλου;

§106Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προχωρήσω. Δὲν δέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, αὐτὸ εἶναι. Ὑπάρχει πρᾶξις, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ παράταξις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχεται ἡ παράταξίς σας, κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συμμετεῖχε τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς καὶ ἄλλα ἐπίλεκτα μέλη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀναγορεύει εἰς Διεθνὲς Συνταγματικὸν Δίκαιον τὴν προάσπισιν τῶν ἐλευθεριῶν καὶ δὲν τὸ θεωρεῖ ἀπηγορευμένον, ἀπαράδεκτον, ἀντεθνικόν, προδοτικόν, ἀλλ’ ἀπεναντίας συνάδον πρὸς τὰς διεθνεῖς περὶ ἐλευθερίας ἀντιλήψεις, τὸ νὰ γίνεται προσφυγὴ εἰς ξένον δικαστήριον τοῦ πολίτου μιᾶς χώρας, διὰ παράβασιν αὐτῶν τῶν κανόνων. Ἀλλ’ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, ὅτι πρόκειται περὶ διεθνῶν συνοδοιπόρων, διεθνῶν ἀργοσχόλων ἢ ἀφελῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναμιγνύονται εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα. Δὲν ξεύρω ἂν ἡ ἡγεσία τοῦ ἐπισήμου Χριστιανοδημοκρατικοῦ Κόμματος τῆς Ἰταλίας, ὁ κ. Καρντόνι, δὲν ξεύρω ἂν ἡ κ. Μπράντιγκ τῆς Σουηδίας, οἱ 105 βουλευταὶ τῆς Ἀγγλίας καὶ ὁ κ. Τετεντζέ, ὁ ντεγκωλικὸς πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῶν Παρισίων, εἶναι ὅλοι αὐτοὶ συνοδοιπόροι. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐπεμβάσεως εἰς τὰ ἐσωτερικά, διότι ὅσοι ἐδιδάχθησαν ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐγεννήθη ἡ δημοκρατία καὶ ἐξήρθη εἰς τὰ ὕψη ἡ δικαιοσύνη καὶ κατήρχοντο ἀκόμα καὶ οἱ θεοὶ τοῦ Ὀλύμπου διὰ νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον, ὅσοι ἔχουν τὰς ὑψηλοτέρας ἰδέας περὶ τῶν παραδόσεων τῆς χώρας αὐτῆς, θέλουν νὰ ξαναΐδουν τὴν Ἑλλάδα ἐκεῖ ὅπου ἐδιδάχθησαν ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, ὅτι ἵσταται. Ἀλλά, ὅταν ἔρχωνται καὶ μᾶς διευθύνουν χθὲς ὁ Μέρτσαντ καὶ σήμερον ὁ Λέμνιστερ, ὅταν ὑπάρχουν μηνύματα Ντάλλες καὶ ἐκθέσεις Μπόουλς, εἶναι πολὺ ἐπικλινὲς τὸ ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον ἐδιάλεξε διὰ νὰ μᾶς ἐπικρίνῃ ὁμιλῶν πέριξ καὶ ἔξω τοῦ θέματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ μᾶς κατηγορῇ, διότι τάχα ἀναμιγνύομεν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα τοὺς ξένους. Δὲν ὁμιλοῦν εἰς τὸ σπίτι τοῦ κρεμασμένου γιὰ σχοινί. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν ἴδιον ἀκριβῶς λόγον, ὅτι δὲν ὁμιλοῦν διὰ σχοινὶ εἰς τὸ σπίτι τοῦ κρεμασμένου, θὰ ἤθελα νὰ τοῦ συστήσω νὰ ἀποφεύγῃ, ἐπὶ τέλους, νὰ δίδῃ μαθήματα πατριωτισμοῦ.

§107Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θλίβομαι βαθύτατα, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὁρκισθεὶς νὰ φυλάττῃ τὸ Σύνταγμα, τὸ κατεπάτησεν ἀπόψε ὅταν διὰ τῶν λεχθέντων του, οὐσιαστικῶς ἐνέκρινε τὴν ἀντισυνταγματικὴν σύλληψίν μου διὰ τὴν πορείαν εἰρήνης ἀπὸ Μαραθῶνος εἰς Ἀθήνας. Ἔτσι δικαιολογεῖται ἀσφαλῶς καὶ ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος. Τρεῖς φορὰς μέχρι τοῦδε, βουλευτὴς ὢν ἐκακοποιήθην ἀγριώτατα ἀπὸ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔλαβεν γνῶσιν, ἐν τούτοις, οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλῶν σήμερον ἐξέφρασε τὴν ἐκτίμησίν του πρὸς τὸ πρόσωπόν μου. Ἐκφράζω καὶ ἐγὼ τὴν ἐκτίμησίν μου διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ προσθέτω τὸν σεβασμόν μου. Ἐν τούτοις παρ’ ὅλον ποὺ ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα δὲν εἶπε τίποτε διὰ τὴν σύλληψίν μου καὶ ἀπαγωγήν μου ἀπὸ ὄργανα τάξεως καὶ τὴν δίκην ἐγκληματίου κακοποίησίν μου. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶδε τὴν φωτογραφίαν μου εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ διεπίστωσεν ἔξαρσιν εἰς τὴν φυσιογνωμίαν μου. Μάλιστα, ἡ φυσιογνωμία μου εἶχεν ἔξαρσιν, διότι εἶχον ἐπίγνωσιν τί ἐπραγματοποίησα. Ἔφθασα εἰς τὸν Τύμβον τοῦ Μαραθῶνος, ἕνα σύμβολον πολέμου διὰ νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου ὑπὲρ τῆς μετατροπῆς τῶν συμβόλων πολέμου εἰς σύμβολα εἰρήνης καὶ ἀγάπης. Καὶ ὅταν εὑρέθην εἰς τὴν κορυφὴν μὲ περιεστοίχιζαν εἰς τοὺς πρόποδας ἑκατοντάδες ροπαλοφόρων χωροφυλάκων.

§108Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ψεῦδος. Ἀπεκαλέσατε τὸν μοίραρχον δειλὸν καὶ ἡμεῖς σᾶς προστατεύσαμεν.

§109Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἀποκαλύψω τὸν ρόλον ποὺ διεδραματίσατε, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν πορείαν αὐτήν. Ὅταν εὑρέθην ἐπὶ τοῦ Τύμβου, κ. συνάδελφοι, εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν προμαχοῦντες τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος ἐφώναζον μαζί μου ὄχι πόλεμος πλέον ἀλλὰ εἰρήνη. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἕνας χωροφύλαξ ἐφώναξεν: Κάτω ἡ εἰρήνη καὶ ὅταν εἶπον εἰς τὸν Διοικητήν, ὅτι ὀφείλει νὰ τὸν συλλάβῃ οὐδεμίαν εὗρον ἀνταπόκρισιν. Τελικῶς χάρις εἰς τὴν προσπάθειάν μου καὶ τὴν γενναιότητά του ἀπεμακρύνθην καὶ ἠρχόμην εἰς τὰς Ἀθήνας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Πεζοπορῶν ἔφθασα εἰς τὴν διασταύρωσιν τῆς Ραφίνας ὅπου ὁ μοίραρχος Φ. Τζουμάνης συνοδευόμενος ἀπὸ 30 περίπου χωροφύλακας καὶ τρεῖς μπράβους μὲ συνέλαβεν ἐνῷ ἐκράτουν τὸ ἱερὸν λάβαρον τῆς πορείας τοῦ Ὥλτερ–Μάστον 1963, τὸ ὁποῖον ἐν τέλει μοῦ ἀπέσπασαν ἀπὸ τὰ χέρια μετὰ ἡμίωρον. Ἀφοῦ μὲ κατεξέσχισαν καὶ μὲ κατεξευτέλισαν ἐσυνέχισα τὴν πορείαν μου μὲ 5 ἄλλους εἰρηνιστὰς καὶ ἔφθασα εἰς τὸν Τύμβον τῶν ἐκτελεσθέντων ἀπὸ τοὺς Ἰταλογερμανοὺς εἰς Πικέρμιον. Ἐκεῖ κατέθεσα λίγα λουλούδια εἰς τὸν Τύμβον, τὰ ὁποῖα ὁ Ταγματάρχης Α. Βραδῆς τὰ ἐποδοπάτησε. Καὶ ἐνῷ ἐκράτουν ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴν συνεχῶς μὲ ἔσπρωχναν. Παρὰ ταῦτα ἐπανέλαβον τὴν πορείαν μου. Ἐρωτῶ ποῖον ὑπῆρξεν τὸ ἔγκλημά μου; Εἰς τὸ 30ὸν χιλιόμετρον ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Πιστόλης καὶ ὁ Ταγματάρχης Βραδῆς μὲ διέταξαν νὰ σταματήσω καὶ ἠρνήθην. Ἐν συνεχείᾳ ἐπέρασεν ὁ κ. Βαρδουλάκης μὲ τὸν κ. Τομαρᾶν, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἐντολὴν νὰ συλληφθῶ. Παρουσίᾳ καὶ διαταγῇ τῶν Πιστόλη καὶ Βραδῆ καὶ πρωτοστατοῦντος τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ Λεωτσαράκου Ἰωάν. μὲ συνέλαβον καὶ μὲ ἐπέταξαν εἰς ἕνα φορτηγὸ αὐτοκίνητον ὡσὰν σακίδιον, μὲ συνώδευον δέ, 8 ραβδοφόροι χωροφύλακες. Ἐὰν δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἤμην βουλευτὴς θὰ ἐνόμιζα, ὅτι μὲ ἐπήγαιναν πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἐν συνεχείᾳ μὲ ἔστειλαν εἰς τὴν Νέαν Μάκρη καὶ μετὰ εἰς τὸν Μαραθῶνα. Ἀπὸ ἐκεῖ διὰ τῶν ὀρεινῶν χωρίων Σουλίου, Γραμματικοῦ, Καπανδρίτη, Τατοΐου μὲ ἔφεραν καὶ μὲ ἐγκατέλειψαν εἰς τὴν Νέαν Ἰωνίαν μετὰ ταλαιπωρίαν 3½ ὡρῶν. Καθ’ ὁδὸν ὡμίλησα εἰς τοὺς χωροφύλακας διὰ τὴν εἰρήνην ὅπου ὁ Ἀνθυπασπιστὴς Λεωτσαράκος μοὶ ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: Τί τὰ θέλεις, ἡ δημοκρατία εἶναι ἐλεεινή. Ναί, θέλουμε πόλεμον. Εἶχον τὴν τιμήν, κ. βουλευταί, νὰ μετάσχω πρὸ ἡμερῶν τῆς μεγάλης πορείας τῶν 80 χιλιομέτρων τοῦ Ὤλτερ– Μάστον εἰς τὸ Λονδῖνον. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅτι οἱ ἀναρχικοὶ ἐνδεχομένως θὰ ἔκαμον ἐπεισόδια. Ὑπῆρχαν ἀναρχικοὶ καὶ εἰς τὴν πορείαν τοῦ Λονδίνου. Ἡ ἀστυνομία ὅμως ἐβάδιζε παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν πεζοπορούντων. Ὅταν ἡ πορεία ἔφθασε πρὸ τῶν Ἀνακτόρων μερικοὶ ἠθέλησαν νὰ ἐκτραποῦν, ἀλλὰ ἐπατάχθησαν κυριολεκτικῶς. Καὶ ἐδῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ πορεία καὶ ἐὰν ἐγένοντο παρεκτροπαὶ τότε νὰ ἐπεβάλλετο ὁ νόμος. Τρέφω ἐκτίμησιν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Δὲν ἠθέλησεν ὅμως νὰ εἴπῃ δύο λόγια διὰ τὸν ἀντιδημοκρατικὸν τρόπον τῆς συλλήψεώς μου. Πιστεύω, ὅτι τοὐλάχιστον θὰ τοῦ διέφυγεν, ἂν μή τι ἄλλο. Εἶπεν, ὅτι ὁ σύνδεσμος Ράσσελ εἶναι κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις. Αἱ πληροφορίαι του εἶναι ἐσφαλμέναι καὶ διερωτῶμαι ὁποίας ἀνακριβεῖς πληροφορίας θὰ λαμβάνῃ καὶ ἐπὶ ἄλλων σοβαρῶν θεμάτων. Τὰ πρόσωπα ποὺ διοικοῦν τὸν σύνδεσμον ἀνήκουν εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις. Νομίζω, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀνακοινοῖ πάντοτε εἰς τὸ Σῶμα ἐσφαλμένας πληροφορίας ποὺ τοῦ δίδουν αἱ ὑπηρεσίαι του. Ἡ Κυβέρνησις, ἀπηγόρευσε τὴν πορείαν εἰρήνης, διότι ἡ σημασία τῆς πορείας εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πολεμοχαρὴς καὶ δὲν βασίζεται εἰς τὴν παγίωσιν μιᾶς ἀληθοῦς εἰρήνης. Ὅταν εἰς τὸ Λονδῖνον, εἰς τὴν πλατεῖαν Τράλφαγκαρ, εἶχον συγκεντρωθῆ Ἰρλανδοὶ διὰ τὴν αὐτονόμησίν των, οὐδεὶς τοὺς ἠνώχλησεν. Αὐτὸ εἶναι Δημοκρατία.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῶν συζητήσεων πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ὁμιλοῦν οἱ Ἀρχηγοὶ καὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες τὰ Κόμματα. Σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον μόνον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Σᾶς παρακαλῶ μὴ ἐπεκτείνεσθε, διότι δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ παραβιάσετε τὸν Κανονισμόν.

§111Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅτι αἱ πορεῖαι εἰρήνης θὰ πρέπει νὰ γίνωνται εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἑτοιμάζονται διὰ πυρηνικὸν πόλεμον. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι αἱ πορεῖαι εἰρήνης πρέπει νὰ γίνωνται καὶ εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐφοδιάζονται μὲ πυρηνικὰ ὅπλα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθές, ὅτι πρὸ 2.500 ἐτῶν εἰς τὸν Μαραθῶνα ὁ Μιλτιάδης κατετρόπωσε τοὺς βαρβάρους. Εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τοὺς ροπαλοφόρους χωροφύλακας καὶ τοὺς μπράβους της κατετρόπωσε τοὺς εἰρηνιστὰς καὶ τοὺς ἀληθεῖς δημοκράτας. Γνωρίζομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡμεῖς θὰ ἐξακολουθήσωμεν τοὺς ἀγῶνας διὰ νὰ κατοχυρωθῇ εἰρήνη εἰς τὸν κόσμον καὶ διὰ νὰ ἀνατείλῃ ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν χώραν μας.

§112Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Λαμπράκη, διότι εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθην τὴν περίπτωσίν του, διέταξα ἀνακρίσεις, τὸ πόρισμα τῶν ὁποίων δὲν μοῦ ἔχει ἀκόμη ὑποβληθῆ. Δι’ αὐτὸ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω, ὅταν θὰ ἔχω τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων. Ἐν τούτοις ὅμως μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ περιπέτεια τοῦ κ. Λαμπράκη εἶναι μία πρόσθετος ἀπόδειξις, ὅτι καλῶς ἐξετίμησεν ἡ Κυβέρνησις τοὺς λόγους τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς πορείας, διότι ὡς μοῦ ἀνεφέρθη, τὸν κ. Λαμπράκην, εἰς τὴν διασταύρωσιν τῆς Ραφίνας, ἐπεχείρησαν πολῖται νὰ τὸν κακοποιήσουν καὶ ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησα, ἡ ἐπέμβασις τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς ἦτο διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Λαμπράκη. Κατὰ συνέπειαν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω καὶ ἀκόμη, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν υἱοθετῶ ἐὰν τοῦ ἐγένετο κακὴ μεταχείρισις, ἀλλὰ ἐξ ὅσων ὁ κ. Λαμπράκης ἀνέφερεν, οὐδεμία κακὴ μεταχείρισις τοῦ ἐγένετο, ἀφοῦ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν μαζὶ μὲ τοὺς χωροφύλακας καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ ἀνταλλάσσουν ἀπόψεις ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν διεφώνει, διότι ἡ διαφωνία καὶ οἱ χαρακτηρισμοὶ εἶναι ἐλεύθεροι διὰ τὸν καθένα. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ παρατηρήσω, ὅτι βεβαίως ἡ προστασία του ἦτο ἐπιβεβλημένη, διότι καὶ πέραν τῆς Ραφίνας αἱ πληροφορίαι ἦσαν, ὡς μοῦ ἀνεφέρθη, ὅτι νέα ἐπίθεσις ἀνεμένετο ἐναντίον τοῦ κ. Λαμπράκη καὶ εἶχε καθῆκον ἡ Χωροφυλακὴ νὰ τὸν προστατεύσῃ, ἰδιαιτέρως ὡς βουλευτήν, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοῦν πολίτην. Θὰ ἐξετάσω βεβαίως ἐὰν ἡ μεταχείρισις ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη πρὸς τὸ πρόσωπόν του καὶ πρὸς τὴν ἰδιότητά του.

§113Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ γεγονότα ἔλαβον χώραν ὡς ἑξῆς:

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον, διότι ἤδη ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης.

§115Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, εἶπεν ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Ἀττικῆς ἔκαμον τηλεγραφήματα ὑπὲρ τοῦ πυρηνικοῦ πολέμου. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, δὲν ἔγινεν. Ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι οἱ κάτοικοι ἤθελαν νὰ τὸν λυντσάρουν τὸν κ. Λαμπράκην, ἐνῷ τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι τοὺς ἐπροκάλεσε ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις. (Κωδωνοκρουσίαι).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§117Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ συναισθήσει τῆς εὐθύνης της καὶ ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς δικαιοδοσίας της ἀπηγόρευσε τὴν λεγομένην πορείαν τῆς εἰρήνης, τὴν πορείαν τῆς ὑποδουλώσεως τῶν ἐλευθέρων λαῶν καθ’ ὃν χρόνον ἐξοπλίζονται οἱ ἄλλοι. Εἶναι δυνατόν, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀπόφασιν περὶ ματαιώσεως τῆς διαδρομῆς ἀπὸ Μαραθῶνος μέχρις Ἀθηνῶν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλο τι, διὰ νὰ μὴ εἴπω τῆς βεβηλώσεως τῆς ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν διέτρεξεν ὁ Φειδιππίδης διὰ νὰ φέρῃ εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ ἄγγελμα τῆς νίκης καὶ ὄχι τὸ ἄγγελμα τῆς συνθηκολογήσεως πρὸς τοὺς μηδίσαντας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Καὶ οἱ Ἕλληνες πολῖται, ἔτι δὲ πλέον οἱ φιλοξενούμενοι ξένοι πολῖται, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθοῦν τὴν ἀπόφασιν τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν. Ὑπέμνησεν, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος βουλευτής, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ὅπου ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐλευθερία καὶ ὅπου οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ εὑρίσκονται ἐν ἀναπτύξει, ἀφοῦ τἄχα εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχομεν ἐλευθερίαν καὶ Δημοκρατίαν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ὅταν οἱ δρομεῖς τῆς εἰρήνης, περιγραφὴν τῶν ὁποίων παρέχουσαν ἀκριβῆ τὴν εἰκόνα τῶν δρομέων, ἀνεγνώσαμεν ἡμεῖς εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας, ἠθέλησαν νὰ δημιουργήσουν ζητήματα τάξεως, ὑπέστησαν μεταχείρισιν αὐστηροτάτην, τὴν ὁποίαν ὁ κ. βουλευτὴς δὲν δύναται νὰ συγκρίνῃ μὲ τὰ ἤπια μέσα, τὰ ὁποῖα μετεχειρίσθη ἡ Ἑλληνικὴ ἀστυνομία διὰ τοὺς παρανόμους δρομεῖς τῶν Ἀθηνῶν. Διατί; Διότι ἡ Ἀγγλικὴ Ἀστυνομία ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν της καὶ εἶχε καθῆκον νὰ ἐφαρμόσῃ τοὺς ἀγγλικοὺς νόμους. Ἀλλὰ εἶχεν ἐπιτρέψει ἡ ἀγγλικὴ Κυβέρνησις τὴν πορείαν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἀστυνομία νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν πορείαν, εἶχεν ὅμως δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύσῃ τὰς μετέπειτα ὀχλοκρατικὰς ἐκδηλώσεις. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶχεν ἀπαγορευθῆ ἡ πορεία. Μὲ ποῖον δικαίωμα οἱοσδήποτε ξένος ἐπισκέπτης τῆς χώρας αὐτῆς, ἢ οἱοσδήποτε Ἕλλην, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσεβῇ πρὸς τοὺς νόμους τῆς χώρας καὶ νὰ μεταβάλλεται καὶ ὁ ἴδιος εἰς ἀρχὴν καὶ εἰς δικαστὴν διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὀρθῶς ἢ ὄχι, ἐὰν αἱ ἐξουσίαι τῆς χώρας ὀρθῶς ἢ οὔ ἀπηγόρευσαν τὴν πορείαν; Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον αἱ ἀρχαὶ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἐμποδίσουν τὴν πορείαν καὶ νὰ παρεμποδίσουν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠσέβησαν πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν περὶ ἐλευθερίας καὶ Δημοκρατίας, δυστυχῶς ὅμως ἡ πρόσφατος ἱστορία δὲν βοηθεῖ. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐπετράπη ἡ πορεία τῆς εἰρήνης, ἀλλὰ ἐκεῖ οὔτε ἐχθρικὴ κατοχὴ ὑπῆρξεν, οὔτε συνεδυάσθη μὲ τὸ ὄργιον τῆς Ἑλασοκρατίας, οὔτε εἰς τὰς 17 Ἀπριλίου 1944 ἐδολοφονήθη ὁ συνταγματάρχης Ψαρρός, ὄχι συνεργάτης τοῦ κατακτητοῦ,.....

§118Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Ἐσὺ πόσους ἔχει στείλει εἰς τὸν τάφον;

§119Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ συνηθίσητε καὶ σεῖς νὰ ἀκούητε τὴν φωνὴν τῆς ἀληθείας. Παρῆλθεν ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰ ἀνταρτοδικεῖα ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπειλοῦνται μὲ μάχαιραν τὰ θύματα. Ἔλεγα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1944, δὲν ἐδολοφονήθη ὁ συνταγματάρχης Ψαρρός, συνεργάτης τἄχα τῶν Γερμανῶν, ἀγωνιζόμενος κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, οὔτε εἰς τὴν Πελοπόννησον τῆς Ἀγγλίας διελύθησαν αἱ ἐθνικιστικαὶ ὁμάδες καὶ ἐσφάγη ὁ Βρεττάκος καὶ ἐκρεουργήθησαν ὁ Θεοχαρόπουλος καὶ ὁ Καραχάλιος. Οὔτε αἱ ὁμάδες τοῦ Ζέρβα ὑπέστησαν τὰς ἐπιθέσεις τὰς ὁποίας ὑπέστησαν κατὰ τὴν κατοχὴν ἀπὸ τὰς ὀρδὰς τοῦ ΕΛΑΣ, οὔτε ὁ Τσαοὺς Ἀντὼν ὑπέστη τὴν ἐπίθεσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπογράψει καὶ σύμφωνον παραδόσεως Ἑλληνικῶν τμημάτων τῆς Ἐπικρατείας εἰς τοὺς γείτονάς μας Βουλγάρους, οὔτε ἐπηκολούθησε κατόπιν ὁ Δεκέμβριος εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Ἔτι δὲ πλέον, ἡ Ἀγγλία δὲν ἐγνώρισε τὸν τρίτον γῦρον καὶ ἡ Ἀγγλία, ἐπὶ τέλους, δὲν ἔχει πεῖραν τοῦ τὶ σημαίνει κομμουνισμὸς καὶ κίνδυνος ἐγκαθιδρύσεως τῆς τυραννίας καὶ τοῦ ὀργίου, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαθιδρύσῃ ὁ κομμουνισμός, ὁπουδήποτε ἐπικρατῶν. Καὶ εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἀγγλίαν νὰ ἐπιτρέπωνται ἀστειότητες. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅμως, ἡ ὁποία δὲν περιβάλλεται ἀπὸ τὴν θάλασσαν τῆς Ἀγγλίας, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία συνορεύει μὲ ἐχθρούς, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἔχει γνωρίσει τοὺς τρεῖς γύρους καὶ ἡ ὁποία γνωρίζει τὸ ψεῦδος καὶ τὴν ὑποκρισίαν τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ ἐχθροῦ εἰς τὴν κατοχήν, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία γνωρίζει τὶ σημαίνει καὶ τὶ στοιχίζει ἡ δρᾶσις καὶ ἡ ὕπαρξις τοῦ κομμουνισμοῦ, εἰς τὴν Ἑλλάδα ἦτο φυσικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ δίδεται καθ’ ἑκάστην εἰς τὸν κομμουνισμὸν ἡ στερρὰ ἀπόφασις τῆς χώρας διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ κράτους τοῦ νόμου εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν καὶ ὅτι παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ τῆς καπηλείας τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐπεβλήθη ἀκριβῶς ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου κατὰ τῶν ταραξιῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§121ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀργά. Ἡ ὥρα εἶναι 11.30′. Νὰ λύσωμεν τὴν Συνεδρίασιν.

§122Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, παρακωλύεται ὅμως τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου. Θὰ πρέπει νὰ εἰδοποιηθοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ νὰ παρευρίσκωνται κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου, ὥστε νὰ μὴ παρεμποδίζεται ἡ ἄσκησις αὐτοῦ.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)