1963.03.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Πέμπτη 21 Μαρτίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μερικὰς φραστικὰς διορθώσεις, κύριε Πρόεδρε.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Καψάλης καὶ Γ. Πλυτᾶς ζητοῦν 8ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Ι. Γκλαβάνης ζητοῦν 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῶν αἰτουμένων ἀδειῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§9Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀθανίτης, Κ. Παπαγεωργίου, Σ. Παπαδάκης, Α. Τριανταφύλλου, Ι. Τιρρῆς, Δ. Καρατζένης, Κ. Βενέτης καὶ Σ. Βρεττὸς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ἀλιπράντης, Σ. Παπαδάκης, Α. Τριανταφύλλου καὶ Ι. Κοντοβράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, Ε. Κεφαλογιάννης καὶ Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ἀντωνίου, Ε. Ματζαπετάκης καὶ Γ. Καραγκιώζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως κλάδου ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεως Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Μίχας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ἀπὸ 17.3.63 ὑπομνήματι διαλαμβανομένων αἰτημάτων του, ἤτοι διαφώτισιν τῆς Διεθνοῦς Γνώμης σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ψήφισιν τῆς σχετικῆς διὰ τοῦ Ζʹ ψηφίσματος τῆς 23 Ἰουλίου 1946 Νομοθεσίας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56334) 13.3.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν, μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 70.000.000, τοῦ Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν (Α.Ο.Ο.Α.). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλιέων Μηχανοτρατῶν «Ὁ Ἅγιος Παῦλος», αἰτουμένου ἄμεσον ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ Νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Τερπνῆς, αἰτουμένου ἔγκρισιν πιστώσεως διὰ διορισμὸν ἐπιστάτου εἰς τὸ Αʹ 6θέσιον Δημοτικὸν Σχολεῖον τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζευγολατιοῦ κλπ., αἰτουμένου ὅπως ἡ Δ.Ε.Η. προβῇ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ δικτύου ἠλεκτροδοτήσεως δι’ ἄρδευσιν ἄνω τῶν 70 στρεμμάτων ἀγροκτημάτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου Ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Μικρᾶς Βόλβης Λαγκαδᾶ, αἰτουμένου ὅπως ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἡ καπνοκαλλιέργεια. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἡ Πρόοδος» Ζευγολατιοῦ Μεσσηνίας, αἰτουμένων ὅπως ἡ Δ.Ε.Η. προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ δικτύου ἠλεκτροδοτήσεως διὰ τὴν ἄρδευσιν ἄνω τῶν 70 ἀρδευτικῶν συγκροτημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν σίτου κυλινδρομύλων Ἀποθηκῶν καὶ Γενικοῦ Ἐμπορίου Πειραιῶς, αἰτουμένου ἄμεσον ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων Κρατικῶν Οἰκημάτων Συνδέσμου «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3984)1959. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κύρκος καὶ Κ. Χιωτάκης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσι πλήρη λειτουργίαν ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας Τυλισσοῦ—ἐπαρχίας Μαλεβυζίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν, αἰτουμένου τὴν παραχώρησιν ἐγκαταλειπομένων γραμμῶν ἑστιάσεως ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Κ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ, αἰτουμένης διάθεσιν σίτου ἐπὶ πιστώσει εἰς παραγωγοὺς τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας δι’ ἀρτοδότησιν. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργοενώσεως Πτολεμαΐδος, αἰτουμένης παρέμβασιν Κυβερνήσεως δι’ ἐπίσπευσιν ἀγοραπωλησιῶν καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Δράμας «Ἡ Πρόοδος», διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν ἐνάρξεως ἀγορῶν καπνοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Ματθαιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κρατικῶν Οἰκημάτων «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3984)1959. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ταχυδρομικῶν Διανομέων, αἰτουμένης παροχὴν πλήρους συντάξεως εἰς μέλη της, συμπληρώσαντα 25ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ, αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ἀπὸ 17.3.1963 ὑπομνήματι διαλαμβανομένων αἰτημάτων του ἤτοι διαφώτισιν τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ψήφισιν τῆς σχετικῆς διὰ τοῦ ψηφίσματος τῆς 23 Ἰουλίου 1946 νομοθεσίας, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζίγδη, Θ. Δεσύλλα καὶ Ι. Τσουδεροῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 388)2859)21.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζίγδη, Θ. Δεσύλλα καὶ Γ. Τσουδεροῦ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 1599 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4346)9.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1717 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν διὰ τὴν κυκλοφορίαν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ. εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Νομάρχης Μεσσηνίας ἐπρότεινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅπως διὰ τὸ ἔτος 1963 δημιουργηθῶσιν ἐν συνόλῳ 40 νέαι θέσεις ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ. εἰς διαφόρους πόλεις καὶ κωμοπόλεις τοῦ Νομοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰς συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ. τῶν κυκλοφορούντων εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας καθ’ ἃς λόγῳ τῆς μειώσεως τοῦ μεταφορικοῦ των ἔργου ἐκτρέπονται εἰς ἐκτέλεσιν παρανόμου ἔργου, τὰς ἐντόνους ἐγγράφους διαμαρτυρίας τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν Ἑλλάδος κατὰ τῆς τοιαύτης προτάσεως τῆς οἰκείας Νομαρχίας ὡς ὑπερβολικῆς καὶ παραβλαπτούσης τὰ συμφέροντα τῶν Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν τῆς Περιοχῆς, ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὰς μεταφορικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τοῦ ὡς εἴρηται Νομοῦ ἐνέκρινε τὴν δημιουργίαν μόνον 17 νέων θέσεων περιορίσαν τὴν σχετικὴν πρότασιν τοῦ κ. Νομάρχου Μεσσηνίας. Διὰ τὴν λῆψιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως δὲν ἐκλήθησαν εἰς σύσκεψιν οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας ἀλλὰ ὡρισμένοι ἐκ τούτων πληροφορηθέντες τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως τοῦ κ. Νομάρχου προσῆλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἄλλοι μὲν διαμαρτυρόμενοι διὰ τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν προτεινομένων νέων θέσεων καὶ ἄλλοι συνηγοροῦντες διὰ τὴν ἀποδοχήν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13552)27.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 879)17.11.1962 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη ἐπὶ ζητημάτων ἐπαρχίας Βιάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἀρδεύσεως τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν περιοχὴν τῆς κοινότητος Βιάννου ἀνετέθη, κατὰ τὸ 1960 εἰς ἰδιώτην μελετητὴν ἡ ἐκπόνησις μελέτης ἀρδεύσεως, ἥτις διεκόπη κατ’ εἰσήγησιν τοῦ μελετητοῦ, διότι διεπιστώθη ὅτι διὰ τῶν ἐκτελεσθέντων ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου ἔργων καὶ προγραμματισθέντων τοιούτων, ἐπιτυγχάνεται πλήρως ἡ ἀξιοποίησις τοῦ ὑδατικοῦ δυναμικοῦ τῶν πηγῶν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ἤδη ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὴν Ἰταλικὴν Ἑταιρείαν IFA-CRARIA, ἡ ἐκπόνησις προμελέτης κατασκευῆς μικρῶν τεχνητῶν λιμνῶν δι’ ἀρδεύσεις εἰς ὁλόκληρον τὴν Κρήτην, ἐφ’ ὅσον δὲ προκύψουν καὶ διὰ τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν εὐνοϊκὰ στοιχεῖα, θὰ προωθηθῇ αὕτη εἰς στάδιον ὁριστικῆς μελέτης. 2. Ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ἱδρύσεως Γεωπονικοῦ–Δενδροκομικοῦ Σταθμοῦ εἰς περιοχὴν Ἄρβης–Βιάννου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν πληρεστέραν μελέτην καὶ ἐν συνεχείᾳ εὐρυτέραν προώθησιν τῶν πρωΐμων κηπευτικῶν καλλιεργειῶν εἰς τὰς νοτίους παραλιακὰς περιοχὰς τῆς Κρήτης, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει προγραμματίσει ἀπὸ ἔτους τὴν ἵδρυσιν εἰδικοῦ ὑποσταθμοῦ ἐρεύνης κηπευτικῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ἱεραπέτρας, γειτνιάζουσαν πρὸς τὴν περιφέρειαν Ἄρβης. Προεκρίθη ἡ περιφέρεια Ἱεραπέτρας οἱασδήποτε ἄλλης, τῶν λοιπῶν ἐπίσης προσφόρων διὰ τὴν καλλιέργειαν πρωΐμων κηπευτικῶν νοτίων παραλιακῶν περιοχῶν Κρήτης, διότι αὕτη παράγει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ὅλης παραγωγῆς τῶν πρωΐμων κηπευτικῶν τῆς χώρας. Ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐξετάσεως τῶν προσφερομένων πρὸς ἀγορὰν κτημάτων διὰ τὴν ἐπιλογὴν τοῦ καταλληλοτέρου πρὸς ἵδρυσιν τοῦ ἀνωτέρω ὑποσταθμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον, ἐκτὸς τῶν κηπευτικῶν, θὰ μελετηθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς βανανέας. Ἄλλωστε, εἰς τὴν νῆσον Κρήτην, λειτουργοῦν ἀπὸ ἐτῶν καὶ τὰ κάτωθι Δημόσια Ἱδρύματα, τῶν ὁποίων ἡ δρᾶσις δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν, ὅπου ταῦτα εἶναι ἐγκατεστημένα, ἀλλ’ ἐπεκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν νῆσον. αʹ) Ἀμπελουργικὸν Φυτώριον Χανίων. βʹ) Περιφερειακὸς Σταθμὸς Γεωργικῆς Ἐρεύνης Χανίων. γʹ) Περιφερειακὸς Φυτοπαθολογικὸς Σταθμὸς Ἐρεύνης Ἡρακλείου. δʹ) Πρότυπον Κρατικὸν Κτῆμα Κατσαμπᾶ Ἡρακλείου. εʹ) Γεωργικὴ Σχολὴ Ἀσωμάτων Ἡρακλείου. στʹ) Πρότυπον Κρατικὸν Κτῆμα Λιονέττο Λασηθίου. ζʹ) Πρότυπον Κρατικὸν Κτῆμα Καλοῦ Χωρίου Λασηθίου. ηʹ) Γεωργικὴ Σχολὴ Μεσσαρᾶς. 3. Ἐπὶ τῆς θιγομένης ἀνάγκης πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Γεωπόνου Βιάννου, ἡ Ὑπηρεσία ἀντιμετωπίζει πάντοτε τὸ θέμα τῆς συμπληρώσεως τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων τοῦ Γεωπονικοῦ προσωπικοῦ, ἀλλ’, ὡς γνωστόν, ἀντιμετωπίζεται γενικωτέρα ἔλλειψις γεωπόνων. 4. Διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν ἐλαιολάδου τῶν ἑκάστοτε διενεργουμένων συγκεντρώσεων ἔχει ἀποφασισθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἡ ἐγκατάστασις εἰς τὸ ἐπιλιμένιον κέντρον Ἡρακλείου λυομένων ἐλαιοδεξαμενῶν. Διὰ τῶν ἐλαιοδεξαμενῶν τούτων θέλουν ἐξυπηρετηθῆ καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τῆς Ἐπαρχίας Βιάννου. Διὰ τὴν ἵδρυσιν προτύπων ἐλαιουργείων, οἰκονομικῶς βιωσίμων, παρέχονται ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1717 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ὅσον ἀφορᾷ τὸ θιγόμενον θέμα δημιουργίας Γεωργικῶν Βιομηχανιῶν εἰς τὴν νῆσον Χίον. αʹ) Ὡς πρὸς τὸ Κέντρον διαλογῆς καὶ συσκευασίας ἑσπεριδοειδῶν, τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐπιθυμεῖ καὶ ἐνθαρρύνει τὴν ἵδρυσιν τούτου, τοῦ ὁποίου ἡ σκοπιμότης ἔχει ἀναγνωρισθῆ κατόπιν ἐπιτοπίου μελέτης ὑπὸ Γεωπόνων τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Μέχρι σήμερον δὲν ἔχει προωθηθῆ, διότι ἡ οἰκεία Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἐδίσταζε νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τοῦ δανεισμοῦ, δοθέντος ὅτι εὑρίσκεται γενικώτερον εἰς δυσχερῆ οἰκονομικὴν θέσιν. Ἤδη, μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς ΕΤΕΑΠ, τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν παρενέβη παρ’ αὐτῇ, ἵνα ἀναλάβῃ τὴν ἵδρυσίν του. βʹ) Ὡς πρὸς τὸ γαλακτοτυροκομεῖον, τὸ θέμα ἐκκρεμεῖ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ, ὅπου ἐξετάζεται ὑπὸ τὸ πνεῦμα ἐξευρέσεως τῆς καλλιτέρας λύσεως. γʹ) Τὸ ἐργοστάσιον μαστίχης τῆς Ἑνώσεως Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου θὰ συμπληρωθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διὰ νέου μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ ἀξίας 250.000 δραχμῶν, ἐγκριθέντος τοῦ σχετικοῦ δανείου ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δʹ) Δι’ ἄλλας γεωργικὰς βιομηχανίας οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἔχει ἐκδηλωθῆ ὑπὸ Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων ἢ ἰδιωτῶν. Ἐὰν ἐξεδηλοῦτο τοιοῦτον ἐνδιαφέρον, θὰ ἐξητάζετο καὶ θὰ ἐνισχύετο ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς ἐνισχύσεως τῆς οἰκονομίας τῆς νήσου. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας χυμῶν, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας ἐξαγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν ἐκ τῆς νήσου, δὲν θεωρεῖται αὕτη οἰκονομικῶς βιώσιμος, καθ’ ὅτι ἐργοστάσιον τοιούτου εἴδους δέον νὰ εἶναι μεγάλης δυναμικότητος, μὲ ἐπαρκῆ πρώτην ὕλην εἰς εὐθηνὰς τιμάς. Ἀντιθέτως, ἡ ἐνίσχυσις τῆς κατευθύνσεως τῆς διαθέσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν, εἰς νωπὴν κατάστασιν, ὡς θὰ συμβῇ διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ συσκευαστηρίου, θὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν παραγωγὸν τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν πρόοδον. Πάντως, ὡς πληροφορούμεθα, ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίου χυμῶν ὑπὸ ἰδιώτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 13570)11102) 27.11.1962 καὶ 14544)2759)14.12.1962 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 902 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὡς καὶ ἀναφορὰ κατοίκων Δρεπάνου Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Α.Τ.Ε., τὸ θέμα τῆς παροχῆς διευκολύνσεων ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ὑφαλμυρώσεως παραγωγῶν τῆς περιοχῆς Ἄργους, ἔχει ἀπασχολήσει τόσον τὰς κεντρικὰς ὅσον καὶ τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης καὶ ἔχει ἤδη ἀντιμετωπισθῆ βάσει τῶν παγίων ὁδηγιῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Τραπέζης. Ἐπὶ τούτοις ἐδόθησαν καὶ ἀναλυτικαὶ ὁδηγίαι πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑποκατάστημα ἵνα πέραν τῆς ἀναστολῆς τῶν ὀφειλῶν τῶν εἰς σοβαρὸν ποσοστὸν πληγέντων ἐπανενισχύσῃ τούτους, ὥστε νὰ συνεχίσουν τὰς καλλιεργητικὰς αὐτῶν προσπαθείας, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν καὶ ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας των διὰ τῆς δημιουργίας, εἰ δυνατὸν καὶ ἐπικουρικῶν ἐκμεταλλεύσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πορείαν τῶν μελετῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἀρδευτικῶν ἔργων εἰς τὸ Ἀργολικὸν πεδίον ἔχει τύχει ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μερίμνης ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, προβλέπονται δὲ καὶ ἐκτελοῦνται τὰ κάτωθι ἔργα: αʹ) Ἄρδευσις Ἀσίνης–Δρεπάνου διὰ τῆς ἐκτελέσεως δύο γεωτρήσεων παρὰ τὴν Τύρινθα, κατασκευὴ ἀντλιοστασίου καὶ ἀγωγοῦ μεταφορᾶς ὑπὸ πίεσιν. βʹ) Ἄρδευσις τῆς Δ. ζώνης Ἀργολικοῦ πεδίου (περιοχὴ Κεφαλαρίου–Κιβερίου) ἐκ πηγῶν Λέρνης καὶ Κεφαλαρίου στρεμμ. 12.000. γʹ) Μεταφορὰ ὕδατος ἐκ τῶν ὡς ἄνω πηγῶν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀρδεύσεων εἰς Ἀσίνην, Δρέπανον καὶ περιοχὴν Ναυπλίου, διὰ τὴν κάλυψιν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν 5.000 στρεμμάτων θερινῶν ἀρδεύσεων καὶ 15.000 στρεμμάτων χειμερινῶν ἀρδεύσεων. δʹ) Μελέται, ἔρευνα. ααʹ) Προμελέτη Ἰρίων. ββʹ) Προκαταρκτικὴ ἔκθεσις Ἀργολικοῦ πεδίου. Ἀμφότεραι ἀφοροῦν τὴν δέσμευσιν τῶν χειμερινῶν ἀπορροῶν τῶν ἐπιφανειακῶν ὑδάτων διὰ τὴν ἀποθήκευσιν καὶ χρησιμοποίησίν των, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν ἀρδεύσεως ὁλοκλήρου τοῦ Ἀργολικοῦ Πεδίου. γγʹ) Ὑδρογεωλογικὴ ἔρευνα Ἀργολικοῦ πεδίου διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ δυναμικοῦ τῶν ὑπογείων ὁριζόντων, τὸν ἐμπλουτισμὸν τούτων, τὴν μελέτην ἰσοζυγίου ἀντλήσεων ἐμπλουτισμοῦ τῶν ὁριζόντων, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν εἰς ὕδωρ τῶν σήμερον ἀρδευομένων ἐκτάσεων καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀρδεύσεων ἐπὶ ἑτέρων τοιούτων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀνωτέρω ββ’ μελέτην. 2) Διὰ τὸν συντονισμὸν τῶν ἀνωτέρω ἐργασιῶν, μελετῶν, καὶ ἐρευνῶν, συνεκροτήθη εἰδικὴ συμβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ παρ’ ἡμῖν, ἀποτελουμένη ἐξ εἰδικῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ, Δημοσίων Ἔργων, Γεωργίας καὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Γεωλογίας καὶ Ἐρευνῶν Ὑπεδάφους. 3) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καταβάλλει συντονισμένας προσπαθείας ταχείας ἐπιλύσεως τῆς κρίσεως τοῦ ἀρδευτικοῦ ὕδατος εἰς τὸ Ἀργολικὸν πεδίον, ἥτις ὡς γνωστόν, ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἐξαιρετικῆς ἀνομβρίας τῶν τελευταίων ἐτῶν καὶ τῆς ἁλματώδους ἐπεκτάσεως τῶν ἀρδευομένων καλλιεργειῶν εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται περιοχήν. 4) Ἡ ἐπίλυσις τοῦ προβλήματος δὲν εἶναι δυνατὴ ἄνευ σοβαρῶν ἐρευνῶν καὶ μελετῶν. Εἰς ὅσας περιπτώσεις ὑφίσταντο μελέται ἢ ἦτο δυνατὸν νὰ κατασκευασθοῦν ἔργα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐξαιρετικῶν καταστάσεων, εἰς περιοχὰς Κεφαλαρίου–Λέρνης, Ἀσίνης–Δρεπάνου καὶ Ναυπλίου, οὐχὶ μόνον δὲν ἐπεβραδύνθησαν, ἀλλὰ κατεσκευάσθησαν ταχύτατα ταῦτα καὶ ἐμειώθησαν ἢ ἀπεφεύχθησαν ζημίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2929 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν κ. Ι. Διαμαντόπουλον, ἐν συνεχείᾳ τῶν γενομένων κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 4249)1962 καὶ 4255)62 δηλώσεων ἡμῶν, ὅτι ἤρξατο ἡ ἐργασία τῆς διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Β. Ἀνακτόρων. Παραλλήλως, μὲ τὴν διαβάθμισιν τοῦ προσωπικοῦ τούτου θὰ λάβῃ χώραν καὶ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἀποδοχῶν του ἀπὸ Ἰουνίου τρέχοντος ἔτους ὅτε συμπληροῦται τριετία ἀφ’ ἧς ἐχορηγήθη ἡ τελευταία μισθολογικὴ αὔξησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3520)23.2.1963 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1615)20.2.1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Οἱ διαγωνισμοὶ προσλήψεως δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, ἐνεργοῦνται συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ἐνώπιον ἐξεταστικῶν ἐπιτροπῶν, συγκροτουμένων ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ἐκ μονίμων ὑπαλλήλων. Κατὰ δὲ τὴν συγκρότησιν τῶν ἐπιτροπῶν καταβάλλεται πάντοτε προσπάθεια ὅπως οἱ ἐξετασταὶ λαμβάνωνται ἐξ ὑπαλλήλων ἀνωτέρου βαθμοῦ καὶ ἐγνωσμένης εὐσυνειδησίας καὶ ἀντικειμενικότητος. Εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων καὶ δὴ προκειμένου περὶ διαγωνισμῶν ἐνεργουμένων ἐν Ἀθήναις, ὡς ἐξετασταὶ ὁρίζονται καὶ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ἅτινα καὶ προεδρεύουν τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἅπαντες οἱ μέχρι τοῦδε διαγωνισμοὶ ἐνηργήθησαν νομίμως καὶ ἀντικειμενικῶς, μηδενὸς συγκεκριμένου οὐσιαστικοῦ παραπόνου διατυπωθέντος. Τὰ μέχρι τοῦδε γεννηθέντα παράπονα ἀφορῶσιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, καθ’ ἣν βαθμὸς ἐπιτυχίας ὑποψηφίων τινῶν (ἀναπήρων πολέμου, θυμάτων πολέμου, ἐπὶ τετράμηνον τοὐλάχιστον πολεμιστῶν τῆς ζώνης τῶν πρόσω, ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, μετασχόντων ὑπὸ στρατιωτικὴν ἰδιότητα εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἀνταρσίας καὶ πολυτέκνων ἢ τέκνων πολυτέκνων) προσαυξάνεται κατὰ 10%. Ἐπὶ τῶν προσφυγῶν διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν ἢ μὴ καλὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως κρίνει τὸ ἁρμόδιον πρὸς τοῦτο Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Τὸ παράπονον ὑποψηφίων, οἵτινες διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως ὑπερφαλαγγίζονται ὑπὸ τῶν ἐμπιπτόντων εἰς αὐτήν, μόνον νομοθετικῶς θὰ ἠδύνατο νὰ θεραπευθῇ. Τὸ θέμα δὲ τοῦτο θέλει ἐξετασθῆ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τροποποιήσεως τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 4193)61. Συγκεκριμένα οὐσιαστικὰ παράπονα ὑποψηφίων καὶ δὴ κατὰ τῆς βαθμολογίας εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν. Ὅλως ἀντιθέτως καὶ ἀποτυχόντες ἔτι ὑποψήφιοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι οἱ διαγωνισμοὶ ἐνηργήθησαν κατὰ πάντα νομίμως, ἀντικειμενικῶς καὶ ἀδιαβλήτως. Οὕτω τὸ κῦρος τῶν διαγωνισμῶν ἔχει ἀποκατασταθῆ πλήρως, τοῦτο δὲ ἐπιμαρτυρεῖται καὶ ἐκ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν μετεχόντων εἰς αὐτοὺς ὑποψηφίων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πολλοὶ τῶν ὑποψηφίων καίτοι ἀποτυχόντες εἴς τινας διαγωνισμούς, προσέρχονται μετὰ συμπλήρωσιν τῶν ἐλλείψεών των εἰς ἀκολουθοῦντας νέους διαγωνισμούς. Διὰ τῆς σταθερᾶς ἐφαρμογῆς τοῦ ἰσχύοντος συστήματος τῶν διαγωνισμῶν εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς ποιότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸν ἐπιθυμητὸν βαθμόν, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐν γένει δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 177767)640)27.2.62 ἐγγράφου μας καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3262)20. 2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ὑπεβλήθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1582 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Οἱ κεκτημένοι πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς ὑπάλληλοι τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀνήκοντες εἰς ἴδιον κλάδον, τῶν διοικητικῶν, ἐξελίσσονται ταχύτερον τῶν μὴ πτυχιούχων συναδέλφων των, καθ’ ὅσον προάγονται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Εἰσηγητοῦ μετὰ πέντε ἔτη ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των ἔναντι δεκατεσσάρων ἐτῶν, ἅτινα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον τῶν μὴ κεκτημένων τοιούτου πτυχίου ὑπαλλήλων. 2. Συμφώνως πρὸς τὸ ἐδάφ. αʹ τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 3873)1958 μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τῶν περὶ προαγωγῶν διατάξεων τοῦ Ν. 1811)51 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α., αἱ κεναὶ θέσεις Διευθυντῶν τοῦ Ἱδρύματος πληροῦνται διὰ προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ τάξεως ἐκ τῶν ἐπὶ βαθμῷ Διοικητικοῦ, Οἰκονομικοῦ ἢ Ἐπιθεωρητοῦ ἢ Μαθηματικοῦ Τμηματάρχου Αʹ τάξεως ὑπηρετούντων πενταετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν ἐν τῷ βαθμῷ αὐτῷ. Ὡς ἐκ τούτου νομίμως δύνανται νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Δ)ντοῦ Βʹ Τμηματάρχαι Αʹ τοῦ Ἱδρύματος, κεκτημένοι τῶν διὰ τὴν θέσιν ταύτην ἀπαιτουμένων οὐσιαστικῶν προσόντων. 3. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ἱδρύματος τοποθετοῦνται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τούτου εἰς τὰς διαφόρους θέσεις ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ αὐτῶν καὶ τῆς ἐν γένει ὑπηρεσιακῆς των ἱκανότητος, ἀσχέτως τοῦ κλάδου, εἰς ὃν εἰδικώτερον ὑπάγονται. Τὸ κριτήριον τοῦτο ἰσχύει καὶ διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑποκαταστημάτων καὶ τῶν προϊσταμένων ἐν γένει τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. 4. Ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α. κατέστη ἐξ ἀντικειμένου ἐπιβεβλημένη καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ μόνον τῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῶν ἰδιομορφιῶν ἃς ἐμφανίζει οὗτος ἀπὸ ἀπόψεως ἀντικειμένου ἐργασίας καὶ τῆς συνθέσεως τοῦ ὑπηρετοῦντος ἐν αὐτῷ πάσης φύσεως προσωπικοῦ (Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, ἰατροὶ ἐλεγκταί, μόνιμοι ἰατροὶ θεραπευταί, ἐπὶ συμβάσει ἰατροὶ πλήρους ἢ μερικῆς ἀπασχολήσεως ἐν ἰατρείοις καὶ κατ’ οἶκον, ὑγειονομικοὶ ὑπάλληλοι, τεχνικοὶ κλπ.). Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἀνεβλήθη ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχουν ἐξαφανισθῆ αἱ δυσχέρειαι, αἵτινες ἐπέβαλλον τὴν ὡς ἄνω ἀναβολήν. Τοὐναντίον αὗται ηὐξήθησαν, ἐν τῷ μεταξὺ ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος τοῦ οἰκογενειακοῦ ἰατροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ προεκφώνησις τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν: Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως κλπ. πράξεως Υ. Σ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας».

§11Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ κρατηθῇ μέχρι τῆς ἀφίξεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι θέλω νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δώσῃ μίαν διευκρίνισιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν: Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, λόγῳ ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ παρίσταται. Τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου του εἰσάγονται εἰς δευτέραν συζήτησιν καὶ φρονῶ ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις.

§13Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τοῦ ἀφορῶντος τὴν ὀργάνωσιν τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως τὰ διαβατήρια τῶν βουλευτῶν νὰ ἐκδίδωνται ὡς ὑπηρεσιακά. Ἐὰν γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή, νὰ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἄλλως νὰ κρατηθοῦν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, διὰ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, δὲν παρίσταται, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κρατοῦνται τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, διὰ νὰ συζητηθοῦν μὲ τὴν σειράν των. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως κλάδου ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ κ. Γ. Ρουσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§15Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἵδρυσιν Κλάδου Ὑγείας τῶν τεχνικῶν, ἔχει δὲ καταρτισθῆ ἤδη ἀπὸ ἑπταετίας, ὅτε ἤμουν Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ εἶναι ἕνα νομοσχέδιον καθαρῶς κρυστάλλινον. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ ἐνέκρινεν ὁμοφώνως. Συνεπῶς, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§17Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, καὶ συμφωνοῦμεν ὅλοι, κ. συνάδελφοι, νὰ ψηφισθῇ τὸ σχέδιον νόμου, ὅπως κατετέθη, τοὐλάχιστον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐμέ. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνοῦμεν εἶναι νὰ παρεμβληθοῦν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὸ θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται. Κατὰ συνέπειαν, τοὐλάχιστον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐμέ, νὰ ψηφισθῇ ἄνευ οἱασδήποτε συζητήσεως, νὰ διευκολύνωμεν τὴν λύσιν τοῦ χρονίζοντος θέματος, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐπωφελῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ λύσῃ καὶ θέματα ἄσχετα. Ὅ,τι ἄλλα θέματα ἔχει, ἂς μᾶς τὰ φέρῃ δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§19Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι κρυστάλλινα καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ τὸ περάσουν, διότι ἀπὸ 7ετίας ταλαιπωροῦνται οἱ τεχνικοί. Εἶναι ὁ μόνος κλάδος ποὺ δὲν ἔχει ὑγειονομικὴν περίθαλψιν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται πολλὴ συζήτησις. Κρατεῖται.

§21Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἠμποροῦσε, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ κρατηθῇ μὲ μίαν ὀλιγόλεπτον συζήτησιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§23Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Θὰ εἶχον ὅλην τὴν διάθεσιν καὶ ὅλην τὴν προθυμίαν νὰ ἀπαλείψω ἐνδεχομένως τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἄλλωστε εἶναι διάταξις νομοσχεδίου ἀναμορφωθέντος, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει διατάξεις περὶ κλάδου ὑγείας καὶ ἄλλας τινὰς διατάξεις. Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία μὲ πολλὴν λεπτότητα ἔγινεν ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι αὑτὴ ἡ διάταξις, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Μητσοτάκης εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῇ διότι ἔχει δημιουργηθῆ ὡρισμένη ἀνωμαλία, ἡ ὁποία δὲν ἐπιδέχεται παράτασιν. Ἡ διάταξις, τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἀπάλειψις ἀναφέρεται εἰς τὸ ΚΗ ψήφισμα. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ΚΗ ψηφίσματος ἐπροτάθη μία τροπολογία, ἡ ὁποία περιεῖχε καὶ μίαν φράσιν, ἡ ὁποία ἀντιτίθεται πρὸς ὡρισμένας βασικὰς διατάξεις καὶ δημιουργεῖ ἀνωμαλίας. Πρῶτα–πρῶτα πληγώνει τὸν βασικὸν νόμον περὶ ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δεύτερον καταλύει τὴν ἱεραρχίαν καὶ τρίτον δημιουργεῖ ἀνωμαλίας εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν, εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὑπάρχουν περιπτώσεις, καθ’ ἅς, ἐκ τῆς ἀσθενείας ἑνὸς μόνον προσώπου, νὰ σταματᾷ ἡ λειτουργία ὁλοκλήρου ὑπηρεσίας. Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ἐθεωρήθη ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια καταθέσεως ἄλλου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔδει νὰ εἶναι στενώτατα συνδεδεμένον μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἐὰν συμφωνήσωμεν μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, θὰ πρέπει νὰ περιμένωμεν πλέον κανὲν σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ πραγματεύεται περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ προσθέσωμεν αὐτὴν τὴν σχετικὴν διάταξιν. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται παρὰ περὶ διορθώσεως μιᾶς προφανῶς ἐκ παραδρομῆς τεθείσης κοινῆς διατυπώσεως καὶ λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐλπίζω νὰ ἄρητε τὰς ἀντιρρήσεις σας, ὥστε νὰ ψηφισθῇ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§25Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλομεν νὰ διαφωνήσωμεν σχετικῶς μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς διατάξεως, μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἀντελήφθητε καὶ σεῖς, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ Βουλή, ὅτι εἶναι ὅλως ἄσχετος μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὑπάρχει λοιπὸν μία ἀντισυνταγματικότης, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ. Καὶ θὰ παρακληθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπειδὴ θέλομεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ δεχθῇ νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν νὰ εἰσάγωμεν εἰς ἕνα νομοσχέδιον διατάξεις ἀσχέτους μὲ αὐτό. Ὑποθέτω ὅτι καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν γνώμην. Εἶναι καθαρῶς ἀντισυνταγματικόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§27Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Οὕτως ἢ ἄλλως τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἔχει προκληθῆ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς τῆς διατάξεως εἰς προηγούμενον νομοσχέδιον, ὅταν ἐψηφίσθη καὶ ἔγινε δεκτὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ψηφισθῇ, θὰ κρατηθῇ. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, οἱαιδήποτε ἀνωμαλίαι καὶ ἂν προκαλοῦνται περαιτέρω, νὰ δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον χρονίζει ἐπὶ δεκαετίαν καὶ ἀφορᾷ ὅλον τὸν τεχνικὸν κόσμον.

§28Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μου, δὲν ὑπάρχει τρόπος. Ἡ διάταξις εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Καθάπτεται βασικῶν λειτουργιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Εἰς ὁποιονδήποτε νόμον, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐδῶ, καὶ ἂν ἀνατρέξητε, θὰ ἴδητε μέσα διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περισσότερον διΐστανται.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κακῶς.

§30Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μὲ τὴν διαφοράν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, πρῶτον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ περὶ αὐτοῦ αὐτούσιος νόμος, διότι εἶναι 4 λέξεις μόνον. Δὲν εἶδα, κατὰ τὴν διάρκειαν τόσων ἐτῶν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ψηφισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἕνα νομοσχέδιον. Καὶ δεύτερον διότι τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων δὲν ἔχει ἄλλο νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ προσθέσῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν.

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ ἡμᾶς, κ. Πρόεδρε, εἶναι θέμα ἀρχῆς. Προχθές, ἐψηφίσαμεν ἕνα νομοσχέδιον περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως προσέθεσε καὶ ἄλλας διατάξεις μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι βοηθοῦμεν τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Σήμερον, λέγομεν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς τεχνικούς. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιόν του, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ ἐν λόγῳ διάταξις. Ἄλλως νὰ κρατηθῇ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδόσεως ὁμολογιῶν πρὸς ἐξόφλησιν ὀφειλομένων τόκων τῶν εἰς δολλάρια Η.Π.Α., προπολεμικῶν ὁμολογιακῶν κρατικῶν δανείων, κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131)19.10.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων. Ἄρθρον 1.

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ 4). Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§35Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν τελευταίαν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα μετὰ προσοχῆς, εἶχα τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐπικρατοῦσαν σκέψεις συνετώτεραι καὶ ἴσως θὰ ὑπῆρχε κἄποια ἀναθεώρησις τῶν ἀντιλήψεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ σχετικῶς μὲ τοὺς κατόχους ὁμολογιῶν τῶν ἐσωτερικῶν δανείων. Ἀτυχῶς, βλέπω, ὅτι αἱ ἐλπίδες αὐταὶ εἶναι μάταιαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐννοεῖ νὰ ἐπιμένῃ μαζὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ τῆς διακρίσεως καὶ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ ὁμολογιούχων ἐσωτερικῶν δανείων καὶ Ἑλλήνων ὁμολογιούχων κατόχων ἐξωτερικῶν δανείων. Εἶναι μία ἀνισότης, τὴν ὁποίαν ἐπισημαίνομεν καὶ ἡ ὁποία δημιουργεῖ πικρίαν, ἀλλὰ θὰ δημιουργήσῃ καὶ δυσχερείας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τοῦ τόπου. Ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπεδείχθησαν ἀβάσιμα. Μᾶς εἶπαν, οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ὁμολογιούχων εἰς ξένον συνάλλαγμα καὶ τῶν κατόχων ὁμολογιῶν ἐσωτερικῶν δανείων. Ἀπεδείξαμεν ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος σχέσις. Δὲν θέλουν νὰ δεχθοῦν ὅτι ντὲ φάκτο ἔχει γίνει ἕνα εἶδος δραχμοποιήσεως τῶν ἐξωτερικῶν ὁμολογιῶν ἐνῷ ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγή των, ἀπαγορεύεται ἡ διαπραγμάτευσίς των καὶ ἀνεῦρεν ἕνα νόμον τοῦ 1932 ποὺ ἀπαγορεύει τὴν δραχμοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ ὁμολογιῶν. Τοῦ ἀπαντήσαμεν, ὅτι ἐπικαλεῖται τοὺς νόμους ὅταν πρόκειται νὰ προστατεύσῃ τοὺς ξένους ὁμολογιούχους ἢ τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπροτίμησαν τὰς ὁμολογίας εἰς ξένον συνάλλαγμα, ἀντὶ εἰς ἐθνικὸν νόμισμα. Γνωρίζομεν ὅτι ὑπάρχουν νόμοι, οἱ ὁποῖοι προστατεύουν τοὺς κατόχους ἐξωτερικῶν ὁμολογιῶν, ἀλλὰ λησμονῶμεν τοὺς Ἕλληνας, τοὺς κατόχους ἐξωτερικῶν ὁμολογιῶν καὶ προστατεύομεν μόνον τοὺς πρώτους. Ἐδῶ ὑπάρχει θέμα ἠθικῆς τάξεως. Ὅταν δύο κατηγορίαι Ἑλλήνων γίνονται ἀντικείμενον μεταχειρίσεως κατὰ τρόπον ἄνισον εἶναι προφανὴς ἡ ἀδικία καὶ προφανὴς ἡ ἠθικὴ ὑποχρέωσις τῆς ἐπανορθώσεως. Μᾶς προέβαλε κατόπιν τὸ ἐπιχείρημα τῆς δῆθεν κερδοσκοπίας. Ἐκ πράξεων κερδοσκοπικῶν καὶ ἐξωχρηματιστηριακῶν, ἀποδεικνύεται, εἶπεν, ὅτι εἶναι θέμα ὑποχρεώσεως ἠθικῆς νὰ δώσωμεν τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν. Νομίζω, ὅτι ὅπως ἀπεδείχθη προχθές, εἶναι ἐλάχισται αἱ πράξεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐγένοντο. Ἄλλως τε τοιαῦται πράξεις ἔχουν γίνει καὶ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὁμολογιῶν, ὁσάκις εἰς τὸ παρελθὸν ἐνεφανίζετο ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ρύθμισιν τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ἀλλά, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἀδικήσωμεν τὸ μέγα πλῆθος, τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ εἰς τὰς χεῖρας του ὁμολογίας Ἑλληνικάς. Τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο τὸ ἐπιχείρημα τῆς σκοπιμότητος. Δι’ ἡμᾶς ἐπιχείρημα σκοπιμότητος ὑπάρχει, ἀλλὰ στρεφόμενον κατὰ τῆς ρυθμίσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἡ σκοπιμότης ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέπωμεν μόνον εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πίστιν. Ἡ ἐσωτερικὴ πίστις ἔχει ἐξ ἴσου μεγάλην καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔχῃ μεγαλυτέραν σημασίαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Κατὰ συνέπειαν καὶ λόγοι σκοπιμότητος ἐπιβάλλουν νὰ μὴ μεταχειρισθῶμεν τοὺς κομιστὰς αὐτοὺς κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ δυσπιστία εἰς ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους θὰ στραφῶμεν διὰ δανεισμὸν εἰς τὸ μέλλον. Χρειαζόμεθα δάνεια ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Οἱ ὅροι εἶναι βαρεῖς μὲ τοὺς ὁποίους τὰ ἐκδίδομεν καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐστρέψαμεν τὴν προσοχήν μας μόνον εἰς τὴν πίστιν πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐλησμονήσαμεν τὴν πίστιν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Προεβάλατε ἐπίσης ἐπιχειρήματα ἐπιστημονικὰ καθ’ ἡμᾶς ἀβάσιμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν κατάρτισίν του καὶ παρ’ ὅλην τὴν μελετηρότητά του εἰς τὰ ἐπιστημονικὰ θέματα, ἔχει σταματήσει εἰς τὸν 19ον αἰῶνα. Δι’ αὐτὸν δὲν ἐξειλίχθη οὔτε ἡ οἰκονομικὴ ἐπιστήμη, οὔτε ἡ οἰκονομικὴ πρᾶξις. Ἄλλοτε μᾶς ἀνέπτυξε θεωρίαν περὶ προϋπολογισμοῦ. Ἡμεῖς σήμερον νομίζομεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ γίνῃ πολυετής, ἐφ’ ὅσον ἐπωμίσθη τὸ Κράτος καὶ τὴν ὑποχρέωσιν καὶ τὴν ἀποστολὴν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ὡμίλησεν περὶ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος παύει νὰ εἶναι προϋπολογισμὸς καὶ γίνεται ἀπολογισμός. Ἦλθεν ἐπίσης εἰς τὸ θέμα τῆς πίστεως καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ πίστις ὑπάρχει μόνον πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μόνον ὡς πρὸς τὰ ξένα νομίσματα. Ἡ πίστις διὰ τὸ ἐσωτερικὸν δὲν πρέπει νὰ ὑφίσταται. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἡ πίστις ἔχει δύο σκέλη, τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐφ’ ὅσον χρειαζώμεθα νὰ χρησιμοποιοῦμεν ἐξ ἴσου καὶ τὴν πίστιν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τὴν πίστιν τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱαδήποτε ἄλλη λύσις θὰ εἶναι μονόπλευρος, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀσύμφορος καὶ ἐπαχθὴς διὰ τὸ μέλλον καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς διαδόχους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τέλος, ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα αὐτοῦ ἐπιστημονικόν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ χαρτονομίσματος. Μᾶς εἶπεν ὅτι τὸ χαρτονόμισμα ἀποτελεῖ δάνειον ἔναντι τοῦ Κράτους. Κύριε Πρόεδρε, αὐταὶ αἱ ἀντιλήψεις βεβαίως εἰς τὸν 19ον αἰῶνα εἶχον τὴν θέσιν των. Ἔκτοτε εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐξειλίχθη ἡ οἰκονομικὴ πρᾶξις καὶ ἡ ἐπιστήμη. Τὸ νόμισμα θεωρεῖται ὡς ἕνα φαινόμενον ψυχοκοινωνικὸν καὶ ὅτι διὰ πράξεως ἀπεσπάσθη νομισματικῶς ἡ μονὰς ἀπὸ τὸ ὑλικὸν ἀντικείμενον μὲ τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖται καὶ τὴν βλέπομεν νὰ ἐνσαρκοῦται εἴτε εἰς τὸν χρυσόν, εἴτε εἰς τὸ χαρτί. Ἡ θεωρία περὶ τίτλου δανείου εἶναι ἀναχρονιστικὴ καὶ παλαιά. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει τὰς θεωρίας ταύτας, ἀλλὰ ἔχει ἕνα πεῖσμα ἀνεξήγητον διὰ νὰ μὴ ἐμφανισθῇ δῆθεν ὑποχωρῶν εἰς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν πρόκειται νὰ μειωθῇ τὸ γόητρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡμεῖς νομίζομεν ἀντιθέτως. Καὶ πρῶτοι ἡμεῖς θὰ τὸν χειροκροτήσωμεν ἐὰν ἐπὶ τέλους ἀναγνωρίσῃ ὅτι καὶ οἱ πτωχοὶ οἱ ὁποῖοι ἐδάνεισαν κἄποτε τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπὲρ αὐτῶν ὅτι ἐπίστευσαν πρὸς τὴν δραχμὴν ὅταν ἄλλοι δικαίως εἶχον δυσπιστίαν πρὸς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἔχουν δικαίωμα εἰς καλυτέραν μεταχείρισιν. Ἐνῷ ἀντιθέτως ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀνισότητα, θὰ δημιουργήσῃ εἰς τοὺς μὲν τὴν πικρίαν, εἰς τοὺς ἄλλους δὲ τὴν δυσπιστίαν. Καὶ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκδίδῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις θὰ εἶναι συνεχῶς βαρύτερα ἀπὸ ἀπόψεως ὅρων, διότι θὰ χρειάζεται νὰ ἀποδείξωμεν ἐμπράκτως ὅτι δὲν θὰ παραβῇ ἀκόμα μίαν φορὰν τὰς ὑποσχέσεις του τὸ Κράτος. Ὅταν μεταχειριζώμεθα κατὰ τρόπον διαφορετικὸν τοὺς ξένους ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας, αὐτὸ τὸ θεωρῶ ἀπαράδεκτον καὶ εἶναι μία κραυγαλέα ἀδικία. Ἐν ὀνόματι αὐτοῦ διαμαρτυρόμεθα. Ἂς θελήσῃ ἐπὶ τέλους διὰ τελευταίαν φορὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ βοηθήσῃ διὰ μίαν ὄχι ὁλοκληρωτικήν, ἀλλὰ ἱκανοποίησιν μερικήν, καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ τὸν ἐπιδοκιμάσωμεν καὶ ἡ κοινὴ γνώμη θὰ εἶναι μαζί του, ἐὰν θελήσῃ νὰ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν τοῦ δικαίου καὶ τῆς σκοπιμότητος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§37Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της σειρὰν ὁλόκληρον ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἤδη κατατοπισμένη ἐπὶ τῶν ἀντιδράσεων τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ πληροφορηθῆ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη ἀντιμετωπίζει τὸ νομοσχέδιον ὄχι μόνον μὲ πικρίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ δικαιολογημένην ἀγανάκτησιν, καὶ τοῦτο διότι διεμορφώθη ἡ ἀντίληψις, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἀναζωογονεῖ τὸ κεφάλαιον τοῦ ἐξωτερικοῦ Δημοσίου Χρέους, τὸ ὁποῖον ἦτο μέχρι τοῦδε νεκρόν, καὶ δίδει τόκον, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ σημερινὰ διεθνῆ δεδομένα εἶναι ἱκανοποιητικός, διότι προσφέρονται κεφάλαια εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μὲ τόκον χαμηλότερον, ἐν τούτοις, εἰς τοὺς Ἕλληνας κατόχους ὁμολογιῶν οὔτε τόκον παρέχει, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ κεφάλαιον ἀναζωογονεῖ. Ἡ Κυβέρνησις διέγραψε τὸ κεφάλαιον βάσει τοῦ νόμου 18 τοῦ 1944 καὶ δίδει ἔναντι τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας τῶν ὁμολογιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ Δημοσίου Χρέους τὸ 1)20 αὐτῆς, ἡ ὁποία εἰς τὴν πραγματικότητα ἀνέρχεται εἰς τὸ 1)35. Ποῦ εἶναι, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἴση μεταχείρισις, ποῦ εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, ποῦ εἶναι ἡ ἠθικὴ καὶ ἡ ἐπιβεβλημένη ἰσότης εἰς τὴν μεταχείρισιν; Κατὰ ποίαν λογικήν, κατὰ ποίαν συνείδησιν καὶ κατὰ ποίαν κρίσιν δικαίου ἀνδρός, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τόσον κραυγαλέας ἀντιθέσεις; Κύριε Πρόεδρε, προχθὲς ἀπεφασίσθη ἡ σύναψις νέου ἐσωτερικοῦ δανείου, ἡ δὲ Κυβέρνησις διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ποσὸν τῶν 1.500.000.000 δραχ., ὑπεχρέωσε τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς νὰ δώσουν ἀπὸ τὸν ὀβολόν των. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἀντιδρᾷ μόνον θεωρητικῶς, ἀλλὰ ἀντιδρᾷ καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν. Δημιουργοῦνται δηλαδὴ ἀντιδράσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ καὶ σοβαρωτάτας συνεπείας θὰ ἔχουν διὰ τὸ μέλλον. Ὅταν, λοιπόν, καλύπτεται τὸ δάνειον ὑπὸ πίεσιν, δὲν εἶναι παραδεκτὸν ἐπὶ πλέον νὰ πλήττηται ἡ πίστις τοῦ ἐσωτερικοῦ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία, ἐὰν οἱ κάτοχοι τῶν ὁμολογιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἦσαν παράλογοι. Ἀλλὰ αὐτοὶ ἐζήτησαν ἔναντι τοῦ παρεχομένου 5% ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας τῶν ὁμολογιῶν, μόλις, ποσόν τι ἀσήμαντον ἔναντι τοῦ ὅλου ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Δημοσίου Χρέους. Εἰς 20 μόλις ἑκατομμύρια δραχ. ἐτησίως ἀνέρχεται ἡ πλέον δαπάνη. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ στηρίξῃ τὴν πίστιν τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἰδίως κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτήν, ὁπότε γίνεται ἡ προσπάθεια διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ νέου ἐσωτερικοῦ δανείου, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον καὶ διὰ γενικωτέρους λόγους, διότι ἡ πίστις εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μᾶς χρειάζεται. Καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τοῦ διπλασιασμοῦ τῆς ἀξίας τῶν ὁμολογιῶν ἑνοποιήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου, διότι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μὴ προκαλῇ καὶ τὴν ἀντίδρασιν, ἀλλὰ καὶ τὴν πικρίαν τῆς κοινῆς γνώμης ἐν τῷ ἐσωτερικῷ μὲ τὴν ἀνισότητα μεταχειρίσεως τῶν δανειστῶν τοῦ Κράτους.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§39Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατετέθη ὁ Προϋπολογισμός, διεπιστώσαμεν, ὅτι εἶχε μίαν ἰδιότυπον μορφήν, μορφὴν ποὺ τὸν παρωμοίασα μάλιστα πρὸς καγκουρὼ μὲ μαρσίπιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπῆρχε νεογνόν του, διότι καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς ἔφερε μαρσίπιον, εἰς τὸ ὁποῖον περιελαμβάνετο ἕνας ἄλλος προϋπολογισμός, ὁ τῶν ἐπενδύσεων. Ὁ εἰδικὸς αὐτὸς προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων ἀναγράφει διὰ τὰς ἐπενδύσεις ποσὸν 6.000.000.000 καὶ στηρίζεται κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς 1.150.000.000 ἀπὸ περίσσευμα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἓν δισεκατομμύριον δάνειον τοῦ Κονσόρτσιουμ, 300.000.000 δραχ. ἀπὸ Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, 130.000.000 δραχ. ἀπὸ πιστώσεις Ἐξωτερικοῦ, 750.000.000 δραχ. ἀπὸ δάνειον τοῦ Ε.Ο.Ε., 1.500.000.000 ἀπὸ δάνειον ἐσωτερικοῦ, 500.000.000 δραχ. ἀπὸ ἔντοκα γραμμάτια, 750.000.000 δραχ. ἀπὸ εἰδικὰ ἔσοδα καὶ 6.000.000 δραχ. ἐκ τεχνικῆς βοηθείας ΝΑΤΟ. Τὸ ὅλον 6.000.000.000 δραχ. Ὅπως διεπιστώθη ἐκ τοῦ 1.500.000.000, τὰ 750.000.000 εἶναι ἐνίσχυσις τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ μᾶς δοθῇ, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠρνήθησαν νὰ διαβεβαιώσουν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Βουλήν, ἐὰν πράγματι τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ δοθοῦν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ. Εἶναι, ἐν τούτοις, βέβαιον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δοθοῦν. Περαιτέρω, ἀπὸ τελευταίους ψιθύρους, ἢ μᾶλλον ἀπὸ τελευταίας ἐπισημάνσεις, κυρίως τῶν οἰκονομικῶν περιοδικῶν, παρατηρεῖται, ὅτι τὸ 1 δισεκατ. δάνειον τοῦ Κονσόρτσιουμ δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ τὰ ἄλλα ἑκατομμύρια, ἐκτὸς τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου, οὔτε αὐτὰ πρόκειται νὰ ἐνισχύσουν τὸ κονδύλιον τῶν ἐπενδύσεων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνω καὶ θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι τοῦτο: Τὸ ὅτι σημειώνεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ χθὲς καὶ σήμερον, ἕνα ἀπὸ τὰ καταπληκτικὰ περιστατικά, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δὲν ἔχει τὸν λόγον τῆς ἑδραιώσεως τῆς πίστεως τῆς χώρας μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως ἀναφέρει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι νομοσχέδιον ἐκβιαστικὸν καὶ ἄλλους σκοποὺς εἶχε καὶ ἄλλοι ἦσαν οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἀρνοῦνται οἱ ξένοι νὰ παράσχουν βοήθειαν καὶ δάνεια εἰς τὴν χώραν καὶ ὄχι ἡ ἔλλειψις πίστεως τῆς χώρας μας. Εἰς ἓν σημείωμα τῆς σημερινῆς «Ἑστίας», ἀναφερόμενον εἰς μίαν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Στρατηγὸς Ντέϊβιντ Μπέλ, σημειώνεται, ὅτι ἡ Ἑλλάς, εἶναι μία χώρα οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένη «ὅπου ἡ βοήθεια δύναται νὰ τερματισθῇ ὁλοσχερῶς». Ἐνῷ οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν παρίστανον εἰς τὸν Στρατηγὸν Μπέλ, πέρυσι ποὺ ἦλθεν εἰς τὴν χώραν μας, ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην βοηθείας καὶ ἐνῷ τοῦτο εἶναι πραγματικότης, εἰς ἄλλην διαπίστωσιν προέβη ἀπὸ ὅσα εἶδεν εἰς τὰς Ἀθήνας εἰς ἔργα ἐπιδείξεως, Μὸν Παρνές, λεωφόροι κλπ. Ἐκτὸς τοῦ σημειώματος αὐτοῦ, μία ἄλλη ἀνακοίνωσις τὴν ὁποίαν εἶδον εἰς τὸ χθεσινὸν «Βῆμα» προσδίδει τοῦτο τὸ σοβαρόν, ὅτι ὁ λόγος τῆς ἀρνήσεως χορηγήσεως δανείων εἰς τὴν χώραν μας, δὲν εἶναι ὅτι ἐλλείπει ἡ πίστις μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ ὅτι δὲν ἔχει μελετημένα οἰκονομικοτεχνικὰ σχέδια, ὥστε νὰ θεωρῆται ἀπαραίτητος καὶ ἀποτελεσματικὴ ἡ τοποθέτησις τοιούτων δανείων. Ὅταν ἐπέστρεψεν ὁ Πρεσβευτὴς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς κ. Λάμπουϊς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔφερε τὴν ἀπάντησιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ αἴτησις τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως διὰ χαμηλοτόκων μακροπροθέσμων δανείων δὲν ἐγένετο δεκτή, διότι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῆς Οὐάσιγκτων ἐπιμένουν, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ὡλοκληρωμέναι οἰκονομικοτεχνικαὶ μελέται μὲ τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ συνοδεύωνται αἱ αἰτήσεις. Νὰ ποῦ ὀφείλεται, κ. Πρόεδρε, ἡ μὴ ἔγκρισις πιστώσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν ἐξωτερικῶν δανείων. Συνεπῶς, ἔχει ἄδικον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγων, ὅτι πρέπει νὰ σπεύσωμεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ τοῦ ὁποίου ἀποκαθίσταται ἡ πίστις τῆς χώρας μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν δεδομένων εἶναι καταπληκτικόν, ἐνῷ ἡ χώρα μας ἐμφανίζεται, ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεων καὶ τὰς ἐνισχύσεις αὐτὰς μᾶς τὰς ἀρνοῦνται δι’ ἄλλους λόγους, ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται χωρὶς νὰ ἔχῃ μελετημένα οἰκονομικοτεχνικὰ σχέδια. Ἀφοῦ ἐμφανιζώμεθα, ὅτι δὲν ἔχομεν κἂν σχέδια καὶ ὅτι ταῦτα ἔπρεπε νὰ ὑποβληθοῦν ἔξω, ἡ Κυβέρνησις ἔδει νὰ σταματήσῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ἐξωτερικὸν χρέος, ὅταν ἡ χώρα μας ἀποκτήσῃ εὐχέρειαν. Τὸ ἐξωτερικὸν χρέος τὸ ὁποῖον φθάνει τὰ 2½ δισεκατομμύρια, χρέος τὸ ὁποῖον ἀκόμη καὶ οἱ ξένοι ἀμφισβητοῦσαν ἂν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ τὸ ξεπληρώσῃ, καὶ δὲν θὰ ἐπληρώναμεν, ἐὰν δὲν ἐκομπάζαμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὐημερεῖ, σπεύδομεν ἤδη νὰ ρυθμίσωμεν εἰς ἐποχὴν ἀδυναμίας τοῦ προϋπολογισμοῦ μας νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἐπενδύσεις τοῦ τρέχοντος ἔτους, ποὺ θὰ καταστήσουν τὴν χώραν μας συναγωνιστικὴν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ καταπληκτικόν. Εἶναι ἀκόμη τὸ ὅτι ἐνῷ δίδωμεν εἰς τοὺς ξένους 1400 ἑκατ. περίπου ἀπὸ τὰ 1½ δισεκατομμύρια ποὺ ὀφείλομεν καὶ ταῦτα ἐντόκως, ἀρνούμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς Ἕλληνας δανειστὰς ὁμολογιούχους τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου, τοὺς ἔχοντας ἀπαίτησιν 18 δισεκατ., ἐξ ὧν 9 δισεκατομμύρια κεφάλαιον, ἀρνούμεθα νὰ τοὺς δώσωμεν ὄχι μόνον τοὺς τόκους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ κεφάλαιον ὅ,τι δίδομεν εἰς τοὺς ξένους. Οἱ Ἕλληνες δανεισταὶ δὲν προβάλλουν ὁλοκληρωτικὰς ἀπαιτήσεις, ἀλλὰ λέγουν, δώσατε καὶ εἰς ἡμᾶς ὀλίγα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δίδετε εἰς τοὺς ξένους. Ἐὰν ἐδίδοντο τοὐλάχιστον αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπέδειξε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀσφαλῶς θὰ ἱκανοποιοῦντο κἄπως. Καίτοι ἔπρεπε νὰ υἱοθετηθῇ ἡ ἰδική μου πρότασις, ἡ ὁποία ἔχει καὶ ἠθικὴν καὶ νομικὴν καὶ δικαίαν βάσιν. Εἶπα προχθὲς ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς: Τὸ Κράτος εἰσέπραξε δυνάμει νόμων ἰσχυόντων πρὸ τοῦ 1940, εἰσέπραξεν ἀπὸ τὸ 1935 καὶ ἐντεῦθεν καὶ εἰσπράττει κατ’ ἔτος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν Ἑλληνικῶν δανείων 120 ἑκατ. ἐτησίως, εἰσέπραξεν ἀπὸ τοῦ 1945 ἕως τὸ 1962 δραχμὰς 1.243.000.000. Ἀντιπροσωπεύουν 12% τοῦ κεφαλαίου τῶν ὁμολογιούχων μας. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας κατόχους ὁμολογιῶν ἐξωτερικοῦ δανείου, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὸ 30% καὶ δὲν ἐπροτίμησαν τὴν δραχμήν, ἀλλὰ τὸ ξένον νόμισμα πρὸς ἀσφάλειάν των, ἂν ἀπὸ τὰς ἀπαιτήσεις τούτων ἀφαιρέσωμεν 10% καὶ τὸ δώσωμεν εἰς τοὺς Ἕλληνας τῶν ἐσωτερικῶν δανείων, τότε φθάνομεν εἰς τὸ κἄπως λογικὸν καὶ ἀνεκτὸν ποσὸν τῶν 25% περίπου. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν περισσότερον καὶ πλήττονται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα, τῶν ὁποίων ὅλην των ἡ περιουσία ἐξανεμίζεται ἀπὸ τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ ρύθμισις τῶν χρημάτων τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων θὰ ἦτο δι’ αὐτὰ μία ἀπαντοχὴ καὶ θὰ ἤλπιζον ὅτι ἐὰν ἐρρυθμίζετο τὸ ζήτημα τῶν ὁμολογιῶν των καὶ τὰ οἰκονομικά των θὰ ηὐξάνοντο καὶ ὁ σκοπός των θὰ ἐπληροῦτο καὶ θὰ ἤλπιζον ὅτι θὰ ἐπιζοῦσαν. Ἰδιαιτέρως, κ. Πρόεδρε, τὰ ἱδρύματα τῆς Ἠπείρου ἐπλήγησαν καὶ πλήττονται πολὺ ἀπὸ τὴν ἄνισον αὐτὴν μεταχείρισιν, διότι τὴν ἐξάρτησίν των καὶ τὴν ὕπαρξίν των τὴν ἐστήριζον εἰς τὰ χρήματα αὐτά. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι, ξεύρετε δὲν δίδω εἰς τοὺς Ἕλληνας περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι ἀπεφάσισα, διότι αἱ ὁμολογίαι ἔχουν περιέλθει εἰς χεῖρας τῶν κερδοσκόπων. Τὸν ἐρωτῶ ὅμως ἐννοεῖ καὶ τὰς ὁμολογίας τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων; Ἦτο δυνατὸν ποτὲ αὗται νὰ περιέλθουν εἰς χεῖρας τῶν κερδοσκόμων; Κύριε Πρόεδρε, αἱ ὁμολογίαι τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων εἶναι ὅλαι κατατεθειμέναι εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἀπορῶ πῶς διέφυγεν ἀπὸ τὸν Ἠπειρώτην κ. Χέλμην, Διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τοῦτο, νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως αἱ ὁμολογίαι τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων γενικώτερον καὶ τῆς Ἠπείρου εἰδικώτερον, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τύχουν εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Ὁ κ. Χέλμης δὲν τὸ ἔπραξε, διότι δὲν τὸν ἐνδιαφέρει οὔτε ἡ Ἤπειρος, οὔτε τὰ ἱδρύματά της. Τοιοῦτοι ὀργανισμοί, τοιαῦτα ἱδρύματα, τοιαῦτα κληροδοτήματα πλήττει τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ἄρθρου 5. Καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ. Ἡ ἐπιμονή του θὰ δημιουργήσῃ εὐθύνην καὶ ἰδικήν του καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίᾳ ἐὰν ἐπιμείνῃ καὶ δὲν ἐξαιρέσῃ τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα καὶ τὰ κληροδοτήματα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§41Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν ὑποστηρίξει καὶ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μας εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ σύνδεσις τῆς ρυθμίσεως τοῦ δημοσίου χρέους εἰς ξένον νόμισμα καὶ εἰς χρυσὸν μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ χρέους εἰς δραχμάς, θὰ παρεῖχεν εἰς τὸ Κράτος ἓν ἐπὶ πλέον ἐπιχείρημα πρὸς ρύθμισιν τοῦ ὑπολοίπου χρέους εἰς ξένον νόμισμα καὶ εἰς χρυσόν. Ὑπάρχει λοιπόν, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν συγκεκριμένον λόγον ἡ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τῆς ρυθμίσεως τοῦ εἰς δραχμὰς χρέους τοῦ Κράτους. Νομίζω καὶ ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρισθῇ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς Ἕλληνας δανειστὰς κομιστὰς ὁμολογιῶν εἰς δραχμάς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ὑποχρέωσις ἡ ἠθικὴ ἔναντι τῶν Ἑλλήνων κομιστῶν ὁμολογιακῶν τίτλων εἰς δραχμάς, ἀλλὰ καὶ νομική, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ ὅτι οἱ Ἕλληνες κομισταὶ ὁμολογιῶν εἰς χρυσὸν ἀντιμετωπίσθησαν κατὰ τρόπον διάφορον, δηλαδὴ—θὰ εἰσπράξουν ὅλην τὴν ἀξίαν—ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας κατόχους ὁμολογιῶν εἰς δραχμάς. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίξουν σοβαρῶς τὰς ἀπόψεις του. Τὸ ὅτι αἱ ὁμολογίαι εἰς δραχμὰς ἔχουν συγκεντρωθῆ εἰς χεῖρας ὀλίγων κερδοσκόπων—τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ καθορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν—δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίξουν τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι καὶ κερδοσκόποι ὁμολογιῶν εἰς χρυσὸν ὑπάρχουν. Ἐπίσης, ἡ ἄποψις, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ στηριχθῇ ἡ πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ξένον συνάλλαγμα ὑποχρεώσεών μας δὲν εὐσταθεῖ διότι, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ μετὰ τὴν γενικὴν ρύθμισιν τοῦ χρέους μας αὕτη εἰς οὐδὲν ἐπηρέασεν. Ἀλλ’ ἂν ὑπάρχῃ ἀνάγκη στηρίξεως τῆς πίστεως τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ ἴδιον θέμα ὑπάρχει, καὶ μάλιστα εἰς ἐντονώτερον βαθμὸν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀποδειχθῇ ἀξιόπιστον. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ πίστις εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἔχει ἑδραιωθῆ, δὲν εὐσταθεῖ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ἐὰν ὑπάρξουν δυσχέρειαι ἐξευρέσεως κεφαλαίων εἰς τὸ μέλλον καὶ ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρωμεν ταῦτα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατ’ ἀνάγκην θὰ προσφύγωμεν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἰς τὰ διαθέσιμα τὰ ἐν Ἑλλάδι διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Ἐὰν κατὰ κἄποιον τρόπον τὰ διαθέσιμα τῶν νομικῶν προσώπων ἔχουν διατεθῆ εἰς δάνεια, ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι πόσον καθίσταται ἀναγκαία ἡ ἑδραίωσις τῆς πίστεως τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐπίσης, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, εἰς ὅσα σχετικῶς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ρουχωτᾶς, ὁ ὁποῖος ὁμιλῶν προχθὲς εἶπεν, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ἧς ἐπετρέπετο ἐξ ἀρχῆς νὰ γίνουν τοποθετήσεις κεφαλαίων καὶ συγκεκριμένως τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, εἰς τὸ δάνειον αὐτό. Ἐν συνεχεία, ὁ κ. Ρουχωτᾶς, εἶπεν ὅτι προχθὲς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον ἔλαβε σχετικὴν ἀπόφασιν. Ἐὰν ἀληθεύῃ αὐτὸ ποὺ κατηγγέλθη, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο παρὰ καταναγκασμὸν τοποθετήσεως τῶν κεφαλαίων τῶν Ὀργανισμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ κατευθύνῃ τὴν τοποθέτησιν τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν λέγωμεν Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ πρέπει νὰ ἐννοῶμεν τὴν Κυβέρνησιν.

§43Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πολὺ ὀρθῶς. Παράνομος λοιπὸν καὶ ἀνεπίτρεπτος εἶναι ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προκαθορίζῃ τὴν τοποθέτησιν τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι ἀνάγκη ὑπάρξεως μιᾶς συγκεκριμένης ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἴδωμεν διατί παρὰ τὴν ρητὴν δήλωσίν του, συνέβησαν ὅσα κατηγγέλθησαν ὅτι συνέβησαν.

§44Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ θεωρῆται ἐξαντληθέν. Εἰς τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀνεπτύχθησαν ἐκτενῶς αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ἀνεπτύχθησαν ἐκτενῶς καὶ αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα, ἐγὼ τοὐλάχιστον, τὸ θεωρῶ ἐξαντληθὲν καὶ μένουν αἱ θέσεις, αἱ ἀπόψεις οἷαι εἶχον καὶ ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς διατυπωθῆ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις πιστεύει, ὅτι κακῶς γίνεται ἡ ρύθμισις τοῦ ἐσωτερικοῦ χρέους, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ ἄλλως. Συνεπῶς, δὲν θὰ ἐπανέλθω εἰς περαιτέρω ἐξήγησιν τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, τὰς ὁποίας ἐν ἐκτάσει, κατ’ ἄλλας συνεδριάσεις, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω. Συνοπτικῶς, ὡδηγήθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς πράξεως, τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ κύρωσις κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ διὰ λόγους νομικούς, κατὰ τὴν κρίσιν της ὀρθούς, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐσφαλμένους καὶ διὰ λόγους σκοπιμότητος, κατὰ τὴν κρίσιν της ὀρθούς, κατὰ δὲ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐσφαλμένους. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπεκταθῶμεν ἐκ νέου. Τοῦτο μόνον θέλω νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς σκοπιμότητος, ὑπὸ τὸ πρῖσμα, τὸ ὁποῖον ἐξετάζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, τὸ θέμα τοὐτέστιν τῆς συγκρίσεως τῶν Ἑλλήνων κομιστῶν ὁμολογιούχων ἐσωτερικοῦ χρέους καὶ τῶν Ἑλλήνων κομιστῶν ὁμολογιῶν εἰς χρυσόν. Ἐὰν ἐκεῖ ὑπάρχῃ ἡ σύγκρισις, ὡς ὑπάρχει κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ σκοπιμότης, ἐπιβάλλει νὰ ὑπάρχῃ μία ἀνάλογος μεταχείρισις, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι τὸ σημεῖον συγκρίσεως τῆς σκοπιμότητος δὲν εἶναι μεταξὺ κομιστῶν ὁμολογιῶν μόνον, ἀλλὰ εἶναι μεταξὺ ὅλων τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὰ ὅσα ὑπέστησαν εἰς τὸ διάστημα τοῦ πολέμου καὶ μετέπειτα καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἦτο περιφανῶς ἄδικος καὶ ἄνισος μεταχείρισις, κατὰ τὴν γνώμην, ἐπαναλαμβάνω, τῆς Κυβερνήσεως ἐν ᾗ περιπτώσει ἐρρυθμίζετο αὐτὸ κατὰ τρόπον εὐνοοῦντα τοὺς κομιστὰς τῶν ὁμολογιῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἄλλαι ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς Ἕλληλας πολίτας, ἐξ αἰτίας τῶν πολεμικῶν γεγονότων, δὲν εἶναι δυνατὸν παντάπασιν νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ἐγένετο ἐπίσης σύνδεσις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μεταξὺ τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πίστεως. Καὶ ἐὰν δεχθῶμεν θεωρητικῶς, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς πίστεως εἶναι ἑνιαία καὶ πράγματι, θεωρητικῶς τοὐλάχιστον, εἶναι ἑνιαία, δὲν νομίζω ὅτι ἀντέχει εἰς τὴν πλέον στοιχειώδη βάσανον ἡ διαπίστωσις, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξωτερικῆς πίστεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ταὐτισθῇ μὲ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἐσωτερικὴ πίστις. Ἀνεξαρτήτως τῆς προτεινομένης ρυθμίσεως τῶν θεμάτων, τῶν ἀφορώντων τὴν ἐξωτερικὴν πίστιν τῆς χώρας, ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ πίστις τῆς χώρας πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἤδη πρὸ τῆς ρυθμίσεως τῆς προτεινομένης, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ διαβατήριον τῆς τακτοποιήσεως τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν δάνειον, συνηρτημένον μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πίστιν τοῦ τόπου, ἡ ἐσωτερικὴ πίστις, λέγω, πρέπει νὰ θεωρῆται ὅτι ἦτο ἤδη τακτοποιημένη, πλήρως. Διότι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου πρὸς τὴν ὁποίαν διαφωνεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, αἱ ἀποδείξεις τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἐσωτερικῆς πίστεως στηρίζονται κατὰ τὴν γνώμην μας εἰς ἄλλα στοιχεῖα. Στηρίζονται εἰς τὸ ὕψος τῶν καταθέσεων, εἰς τὴν πίστιν πρὸς τὸ νόμισμα καὶ τὴν ἀποκόλλησιν τῶν συναλλαγῶν ἀπὸ τὸν χρυσόν, εἰς τὴν εὐκολίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἀπορροφῶνται ἀπὸ τὴν ἀποταμίευσιν τὰ παραγωγικὰ δάνεια τῆς χώρας, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα συνθέτουν τὴν εἰκόνα τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως καὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐσωτερικῆς πίστεως τοῦ Κράτους. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικοῦ χρέους δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἡ ἐκκρεμότης αὐτοῦ ἦτο πασιφανῶς ἐπιβλαβὴς διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, δι’ ὃ καὶ φρονοῦμεν ὅτι ἐπιτυχῶς, ὅπως ἄλλωστε ἀναγνωρίζεται καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐγένετο ἡ ρύθμισις τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ἑπομένως, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν ἄρθρον 5, τὸ ρυθμίζον τὸ ἐσωτερικὸν χρέος στηρίζεται πρωτίστως εἰς λόγους εὐρυτέρας σκοπιμότητος. Αὐτοὶ οἱ λόγοι εὐρυτέρας σκοπιμότητος εἶναι καὶ ἀποφασιστικοὶ καὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατηύθυνον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν προτεινομένην ρύθμισιν. Ὑπάρχουν καὶ ἐπικουρικοὶ λόγοι, νομικοὶ λόγοι, καὶ λόγοι ἐπίσης σκοπιμότητος ἐπικουρικοί. Δὲν γνωρίζω ἐὰν αἱ ἀντιλήψεις μου ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων κατὰ τὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν γνώμην τοῦ Προέδρου κ. Στεφανοπούλου ἀνήκουν εἰς παρῳχημένην ἐποχήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ πιστεύω εἶναι ὅτι, ἐὰν ὁ κ. Στεφανόπουλος εἶχε τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, τὴν ἰδικήν μου ἐνσυνείδητον πίστιν, ὅτι οἱ κομισταὶ τῶν ὁμολογιῶν ἐσωτερικοῦ χρέους δὲν εἶναι οἱ ἀρχικοί, καὶ ὅτι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς κυρίως, τοῦ Χρηματιστηρίου, ἐγένοντο πάρα πολλαὶ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸν κερδοσκοπικὸν χαρακτῆρα, ἐὰν τὸ ἐπίστευεν αὐτό, δὲν τὸ πιστεύει ἢ δὲν πιστεύει ὅτι ἐγένετο εἰς ἐπαρκῆ βαθμόν, ὅπως τὸ πιστεύω ἐγώ, ὅτι καὶ εἰς βαθμὸν μέγα ἐγένοντο καὶ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν προμελέτην τῆς προβλεπομένης ρυθμίσεως, ἐὰν λέγω τὸ ἐπίστευε, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ διάφορον τοποθέτησιν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς; Ὅτι δηλαδὴ ἡ Πολιτεία θὰ ἔπρεπεν, ἐμφορουμένη ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, ἀδιαφόρως ἐὰν διαφωνῶμεν ὡς πρὸς τὴν διαπίστωσιν, ἐὰν ἐπαναλαμβάνω δὲν ὑπάρχῃ ἡ πεποίθησις εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰδικῶς εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσηγηθῇ ρύθμισιν διάφορον ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἰσηγούμεθα ἡμεῖς. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ ἄποψιν ἐπιβραβεύσεως τῶν ἐσκεμμένων κερδοσκόπων. Δὲν θὰ τὸ ἔπραττε ποτὲ αὐτὸ ὁ κ. Στεφανόπουλος. Διαφωνοῦμεν ὡς πρὸς τὴν διαπίστωσιν καὶ τὴν ἔκτασιν τοῦ φαινομένου. Ὑποστηρίζει, ὅτι τὸ φαινόμενον ὑπάρχει ἀλλὰ εἶναι περιωρισμένον τόσον—τὸ ὑπεστήριξεν ἄλλωστε καὶ ὁ κύριος συνάδελφος ἐκ Μεσσηνίας, ὅτι εἶναι μικρὸν—ὥστε δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχεν ἐπηρεασμὸς εἰς τὴν προτεινομένην ρύθμισιν. Ὡς πρὸς τὸ πραγματικὸν αὐτὸ γεγονὸς δὲν συμφωνοῦμεν. Ἡ διαπίστωσις ὅτι ἔγινεν εἰς ἔκτασιν, ὅτι οὐσιαστικῶς οἱ κομισταὶ ὁμολογιῶν δὲν εἶναι οἱ ἴδιοι, ὅτι πολλαὶ ἐντὸς τοῦ Χρηματιστηρίου καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἀπερροφήθησαν εἰς ἀνύποπτον χρόνον καὶ εἰς μέγαν ἀριθμὸν ὁμολογίαι τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους, καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν μία διαφορετικὴ ρύθμισις θὰ ἤρχετο σήμερον νὰ ἐπιβραβεύσῃ αὐτήν, ἂς τὴν εἴπωμεν κερδοσκοπίαν, νομίζω ὅτι θὰ ἐσκέπτετο διαφορετικῶς. Εἶναι γεγονός, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἐκ τῶν συμφορῶν τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἐκ τοῦ πολέμου ἄλλαι τάξεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀναμφισβητήτως συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ ἐξανέμισις τοῦ νομίσματος καὶ τῶν ὁμολογιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Τουλάχιστον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Στεφανόπουλος δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ παρατηρήσῃ ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἀπηρχαιωμένη, διότι θέματα τοιαύτης μορφῆς ἔχουν τὴν ἀξίαν τους πάντοτε καὶ δὲν τελοῦν εἰς μακροπρόθεσμον παραγραφήν. Ἐγένετο λόγος καὶ περὶ τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων. Θὰ ἦτο πολὺ εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἠμποροῦσε καὶ ἠδύνατο νὰ προτείνῃ τὴν διαφοροποίησιν. Δὲν δύναται νὰ τὸ πράξῃ, διότι τὰ ὁμολογιακὰ δάνεια εἶναι τῆς αὐτῆς μορφῆς δι’ ὅλους τοὺς κομιστάς, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι εὐαγὲς τὸ ἵδρυμα ἢ δὲν εἶναι, καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ παρέσυρεν ἡ προνομιακὴ αὐτὴ ρύθμισις τῶν κομιστῶν τῶν ὁμολογιῶν καὶ τὰ φυσικὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ ἐνεφανίζοντο ὡς κομισταὶ τῶν ὁμολογιῶν αὐτῶν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ προσθέσω, ὅτι ἔστω ἂν ἡ ρύθμισις εἶναι λίαν περιωρισμένη, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀναγνωρίζει, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα τὴν ὡδήγησαν ἐκεῖ ἀλλ’ οὔτε καὶ αὐτὸ δὲν θὰ ἐγένετο, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν εἰς ποσοστὸν ἡ βεβαιότης, ὅτι τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα τῆς χώρας εἶναι κομισταὶ τῶν ὁμολογιῶν αὐτῶν, χωρὶς εἰς τὸ διάστημα τὸ προπολεμικὸν νὰ ἔχῃ γίνει μεταβίβασις εὐθέως καὶ ἐκ τῆς πρώτης στιγμῆς. Μοὶ ἐλέχθη, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν ἐδεχόμην τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 5, θὰ ἐτύγχανον τῆς ἐπιδοκιμασίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅτι πράγματι διὰ νὰ μοῦ προτείνῃ αὐτὴν τὴν ἄποψιν σημαίνει ὅτι ἐὰν ἦτο εἰς τὴν θέσιν μου θὰ ἠκολούθει αὐτὸ τὸ ὁποῖον σκέπτεται. Καὶ πράγματι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὑπάρχει βασικὴ πολιτικὴ διαφωνία. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, κ. Στεφανόπουλε, ἡ μοῖρα τῶν ἐχόντων τὴν εὐθύνην νὰ ἐπωμίζωνται κυβερνητικὰς ἁρμοδιότητας εἶναι ν’ ἀντιμετωπίζουν τὰ προβλήματα ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι εὔκολα ἢ εἶναι δυσχερῆ, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη ρύθμισις αὐτῶν εἶναι δημοφιλὴς ἢ ὄχι, ἀνεξαρτήτως ἐὰν πρόκειται διὰ τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης ρυθμίσεως νὰ ἀντιμετωπίσουν ἀποδοκιμασίαν τῆς Κοινῆς Γνώμης ἢ νὰ δρέψουν χειροκροτήματα. Βεβαίως ὡς κυβερνητικὸς ἀνὴρ πιστεύων εἰς τὴν δημοκρατίαν καὶ θητεύσας ἐδῶ ἐπὶ πάρα πολλὰ χρόνια εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λαμβάνω ἐπιμελῶς ὑπ’ ὄψει τὰς ἀντιδράσεις τῆς Κοινῆς Γνώμης. Ἀλλὰ αἱ ἀντιδράσεις τῆς Κοινῆς Γνώμης δὲν εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ μὲ καθοδηγήσουν εἰς τὸ νὰ προτείνω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὡς μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πράξεις εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἀσθενὴς πλευρά, μόνον καὶ μόνον διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δρέψω χειροκροτήματα. Καὶ θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλὴ ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν. Καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἔχων τὴν εὐθύνην τῆς ρυθμίσεως σημαντικῶν ἐθνικῶν προβλημάτων, δὲν ἐδίστασα ν’ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην καὶ νὰ εὑρεθῶ ἀντιμέτωπος ὁλοκλήρου τῆς Κοινῆς Γνώμης, διότι ἐνόμισα ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετῶ τὴν πατρίδα μου. Καὶ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου νὰ μὲ δικαιώσῃ. Καὶ τὴν τακτικὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πεποίθησίν μου, ἀλλὰ καὶ πολιτικὴν παράδοσιν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶμαι ὑπερήφανος, δὲν πρόκειται χάριν χειροκροτημάτων νὰ τὴν μεταβάλω ποτέ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§45Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, πράγματι ἔδρεψε χειροκροτήματα, ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον βέβαια καὶ δι’ ἄλλης μεθόδου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ χειροκροτημάτων, ἀλλὰ περὶ ἐπιδοκιμασίας, διότι ἀναφέρεται εἰς θέμα πίστεως καὶ ὅταν ὑπάρχῃ θέμα πίστεως ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἐπιδοκιμασίας εἶναι ἀπολύτως συνυφασμένη μὲ αὐτήν. Εἶναι ματαιοπονία καὶ δὲν θέλω περισσότερον νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀμετάπειστος. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπευθυνόμεθα πρὸς τὴν πίστιν, ἐφ’ ὅσον ἀπευθυνόμεθα πρὸς λαὸν διὰ δάνειον, χρειαζόμεθα κατ’ ἀνάγκην τὴν ἐπιδοκιμασίαν του, διότι ἐὰν ὑπάρχῃ δυσπιστία θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ διαπραγματευθῶμεν τὸ δάνειον μὲ βαρυτέρους ὅρους. Εἰς ταῦτα δὲν θὰ προσθέσω παρὰ ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐπαναλαμβάνει διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι θεωρεῖ τὸ θέμα ἀνοικτόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§47Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τετράκις μέχρι σήμερον εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἡ Κυβέρνησις ἐρρύθμισε τὸ ἐσωτερικὸν δημόσιον χρέος. Τόσον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παραγωγικοῦ δανείου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Λυποῦμαι, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὰς ἀπόψεις της. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, διὰ λόγους σκοπιμότητος καὶ διὰ λόγους νομικούς, ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ἀνάλογος ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ρυθμίσεως καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους, πρὸς τὴν ρύθμισιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἡ ἀνισότης ἔναντι τῶν ὁμολογιούχων τῶν εἰς δραχμὰς δανείων εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπανέλαβε καὶ πάλιν ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, τὸ ἐπιχείρημα τῆς κερδοσκοπίας, θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐπικαλῆται. Ἐπὶ 400 ἑκατομμυρίων, ἡ ὁποία εἶναι ἡ σημερινὴ ἀξία τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους εἶναι ἀδύνατον ποτὲ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἀντικείμενον κερδοσκοπίας νὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποτελέσῃ λόγον ἀποφασιστικὸν διὰ νὰ λάβῃ παρομοίαν ἀπόφασιν ἡ Κυβέρνησις. Διότι καὶ ἐάν, πέραν τῶν ὁμολογιῶν ἀξίας δραχμῶν 1.140.000, τῶν ὁποίων ἔγινεν ἡ διαπραγμάτευσις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς τὸ Χρηματιστήριον δεχθῶμεν ὅτι καὶ ἐξωχρηματιστηριακῶς ἔγιναν ἀγοραπωλησίαι ὁμολογιῶν ἑνὸς ἔστω καὶ δύο καὶ πέντε καὶ δέκα ἑκατομμυρίων δραχμῶν— δὲν ἔχομεν στοιχεῖα οὔτε ἡμεῖς οὔτε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς— καὶ πάλιν ἔναντι τῶν 400 ἑκατομμυρίων τὸ ποσοστὸν εἶναι ἀσήμαντον. Καὶ δι’ ἕνα ἀσήμαντον ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἀντικείμενον κερδοσκοπίας, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀδικοῦνται ἑκατοντάδες Ἑλλήνων κομιστῶν τῶν ὁμολογιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ χρέους. Ἡμεῖς ἐτονίσαμεν, ὅτι ἡ πίστις τοῦ Κράτους ὅπως καὶ τοῦ ἀτόμου εἶναι ἑνιαία. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι διάφορα τὰ δεδομένα τῆς πίστεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἠμπορεῖ ἄλλοι χειρισμοὶ νὰ ἐπιβάλλωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἄλλοι εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ πάντοτε ἡ πίστις εἶναι ἑνιαία καὶ ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἔχει δύο σκέλη ἕνα τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἕνα τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ πάντοτε παραμένει ἑνιαία. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προβᾶσα εἰς τοιαύτην ἄνισον μεταχείρισιν τῶν κατόχων τῶν ὁμολογιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους ἐτραυμάτισε τὴν πίστιν τοῦ Κράτους κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὰς ἀπόψεις μας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, τὸ θέμα τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους παραμένει ἀνοικτόν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§49Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὑπῆρξεν ὑπεροπτικὴ ἀρχοντικὴ καὶ περιφρονητικὴ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶπεν ὅτι δὲν τὸν ἐνδιαφέρει τὶ θὰ εἴπῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τοῦ ἀρκεῖ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον νομίζει, ὅτι εἶναι ὀρθή. Παραβλέπει τὴν δυσφορίαν καὶ τὴν ἀντίθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ὅταν τοῦ ὑπεμνήσαμεν τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα, εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ δι’ αὐτὰ διάφορον μεταχείρισιν ἀπὸ τοὺς λοιποὺς κατόχους ὁμολογιῶν. Ἠκολούθησεν ἀρχήν, ἥτις ἀφήνει ὑποψίας. Εἶπεν, ὅτι χάριν τῆς ἑνότητος τοῦ δανείου δὲν θέλει νὰ ἐξαιρέσῃ τοὺς Ἕλληνας κατόχους ὁμολογιῶν ἐξωτερικοῦ δανείου, καὶ ὅτι δὲν γνωρίζει ποῖοι εἶναι ἐνῷ εἶναι γνωστοὶ καὶ ἐπιμόνως ἀρνεῖται νὰ τοὺς ἐξαιρέσῃ καὶ νὰ τοὺς μεταχειρισθῇ ὅπως τοὺς Ἕλληνας ὁμολογιούχους τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν καὶ πάλιν, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν χειρισμὸν τῆς ρυθμίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ Δημοσίου χρέους ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διὰ τοὺς ξένους κάμνει προνομιακὴν μεταχείρισιν διὰ λόγους ξένους πρὸς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Καὶ ἀρνεῖται ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν ἀκόμη καὶ διὰ τὰ κληροδοτήματα. Αὐτὴν τὴν βαρυτάτην εὐθύνην δὲν θὰ παύσωμεν νὰ καταγγέλλωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ ἴδωμεν ἂν θὰ δυνηθῇ νὰ συνεχίσῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν κατ’ αὐτὸν τὸν ἀγέρωχον τρόπον, λέγων, ὅτι δὲν τὸν ἐνδιαφέρει τὶ θὰ εἴπῃ ὁ λαός, ἀλλὰ θὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τερματίζεται ἀπόψε ἡ συζήτησις καὶ δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ ἐπανέλθω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν. Νομίζω, ὅτι συμφωνοῦν οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι καὶ ἀχάριστος καὶ ἀσθενής. Τὸ ἐπιχείρημα περὶ κερδοσκόπων, τὸ ὁποῖον ἐπανέλαβεν ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀθεμελίωτον— καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπιτρέπεται νὰ λέγῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ἀποδείξῃ— ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀθεμελίωτον ἰσχύει κατ’ ἴσον λόγον καὶ διὰ τὸ ἐξωτερικὸν χρέος. Διατὶ ἐκεῖ δὲν τὸ ἐσκέφθη ὅπου ἐφήρμοσεν ἀπείρως καλυτέραν μεταχείρισιν καὶ τὸ ἐσκέφθη διὰ τοὺς ὁμολογιούχους τοῦ ἐσωτερικοῦ χρέους. Μετὰ τὴν γενομένην συζήτησιν προσεπάθησα νὰ φέρω καὶ ἄλλα στοιχεῖα. Τὰ μὲν στοιχεῖα τὰ χρηματιστηριακὰ δὲν ἀμφισβητοῦνται. Τὰ στοιχεῖα τὰ ἐξωχρηματιστηριακὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἔχωμεν πλήρη. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Λυκουρέζος νὰ λέγῃ, ὅτι καὶ νὰ εἶναι τρία—πέντε ἑκατομμύρια ἔστω ἀδικεῖται τὸ 96% τῶν ὁμολογιούχων. Εἶναι ἀδύνατος ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ λυποῦμαι, διότι ὑπεστήριξεν ἄδικον θέσιν, μὲ σταθερότητα, βεβαίως ποὺ τὸν τιμᾷ, ἀλλὰ πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι εἶναι ἄδικος. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ΕΡΕ δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ δώσῃ ἄλλα 20 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ Δημοσίου χρέους. Δὲν θὰ πείσῃ κανένα, ὅτι δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα αὐτήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, τερματίζων τὴν σύντομον ὁμιλίαν του ἐξαπέλυσε πάρθειον βέλος ἐναντίον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὑπαινιχθεὶς τὰς ἀπόψεις του διὰ τὴν λύσιν τοῦ Κυπριακοῦ θέματος.

§52Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, κ. Μητσοτάκη. Δὲν δύνασθε νὰ μοῦ ἀποδίδετε σκέψεις τὰς ὁποίας δὲν ἔχω. Διότι καὶ ἄλλοτε καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ ὑπαινίσσεσθε, εἰς ἄλλην περίπτωσιν, γνωρίζετε ὅτι ἠκολούθησα αὐτὸν τὸν δρόμον. Ἑπομένως δικαιοῦμαι νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι συμπτωματικὴ τοποθέτησις ἀλλὰ εἶναι ἀρχή μου.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ὅτι εἶναι συμπτωματικὴ τοποθέτησις, οὔτε ὅτι ἄλλα ὑποστηρίζετε. Ἀλλὰ εἶναι πάρθειον βέλος, διότι ἡ λύσις ἡ ὑποστηριχθεῖσα ἐκ μέρους σας δὲν ἔτυχε τῆς συγκαταθέσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἠναγκάσθητε νὰ ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡ ἐξέλιξις τῶν πραγμάτων σᾶς ἐδικαίωσεν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι πάρθειον βέλος καὶ σᾶς τιμᾶ τὸ θάρρος τῆς γνώμης σας.

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτέθη τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ἔχῃ ἐκδοθῆ A PRIORI ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγκρινούσης τὰς ἐπενδύσεις κεφαλαίων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἰς τὸ δάνειον αὐτό.

§55Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Οὐδέποτε ἐκδίδεται ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, παρὰ μόνον ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων. Προηγεῖται ἡ αἴτησις καὶ ἀκολουθεῖ ἡ ἔγκρισις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Διὰ νὰ εἶμαι δὲ ἔτι ἀκριβής, νομίζω, ὅτι ὑποβάλλεται αἴτησις τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν διαθεσίμων διὰ τὰς ἐπενδύσεις, καὶ κατόπιν ἀκολουθεῖ ἡ διαδικασία τῆς ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Δηλαδὴ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Τράπεζαν διὰ τῆς Α PRIORI ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ τὴν ὀρθὴν τακτικὴν πρέπει νὰ γίνεται, ὡς λέγετε, ἀλλὰ ἀνεγράφη καὶ ἀνεφέρθη, ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις διὰ τὸ ΝΑΤ, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸ δάνειον καὶ κατόπιν ἡ ὑποβολὴ τῆς αἰτήσεως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 ὁ κ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§60Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο δεκτόν, ὅτι αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθετικοῦ περιεχομένου, εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμίζουν μόνον ἐπείγοντα θέματα. Ἀλλὰ ἦλθον πρὸς κύρωσιν καὶ ἀποφάσεις Ὑπουργῶν καὶ Νομαρχῶν ἀκόμη. Τὸ νὰ ἔρχωνται πρὸς ψήφισιν ἀποφάσεις Ὑπουργῶν μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀντισυνταγματικόν. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τηρῆται ἡ διαδικασία τοῦ Συντάγματος διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν ἢ νὰ καταργήσωμεν τελείως τὸ Σύνταγμα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 6, ἡ ὁποία εἶναι ξένη πρὸς τὸ νομοσχέδιον.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέχρι τοῦδε εἴχομεν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθετικοῦ περιεχομένου διὰ τὴν ρύθμισιν ἐπειγόντων θεμάτων. Ἀλλὰ ἤδη βλέπομεν καὶ ἀποφάσεις Ὑπουργῶν νὰ συμπληρώνουν ἢ νὰ ἑρμηνεύουν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὸς εἶναι νέος τρόπος νομοθετήσεως. Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ τηρῆται μία ὁμοιόμορφος τακτική. Θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τῶν Ὑπουργῶν, νὰ ἦσαν πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ μὴ γίνεται καὶ περιφρόνησις πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ κακόν. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 6 ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐπιφέρει ἀποτελέσματα ἡ κυρουμένη πρᾶξις τῶν δύο Ὑπουργῶν, πρέπει νὰ διαγραφῇ καὶ αἱ μετέπειτα διατάξεις νὰ θεωρηθοῦν ὡς νέαι διατάξεις καὶ νὰ ψηφισθοῦν ὡς ἔχουν. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τὴν τάξιν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 7 καὶ 8). Γίνεται δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου;

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκδόσεως ὁμολογιῶν πρὸς ἐξόφλησιν ὀφειλομένων τόκων τῶν εἰς δολλάρια Η. Π.Α. Προπολεμικῶν Ὁμολογιακῶν Κρατικῶν Δανείων, κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131)19.10.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπικυρώσῃ, ὑπ’ εὐθύνην του, τὰ μέχρι τοῦ σημείου τούτου πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, μέχρι τοῦ σημείου τούτου, θὰ ἐπικυρωθοῦν ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ Προεδρείου.

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει κρατηθῆ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν περὶ ἐκλογικῆς νομοθεσίας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον, διότι ἔχει προθεσμίαν.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι περιέχει προθεσμίαν διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον. Ἄλλως τε, εἰς τὸ σύνολον δὲν γίνεται οὔτε συζήτησις, οὔτε τροποποίησις.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκρατήθη παρὰ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, διότι ἀπουσίαζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρὰ τοῦ ὁποίου ἤθελε νὰ ζητήσῃ ὡρισμένας διευκρινήσεις. Τὸ αὐτὸ ἐγένετο καὶ μὲ τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὰ ὁποῖα ἐκρατήθησαν διὰ τὸν αὐτὸν λόγον, παρ’ ἄλλου ἀξιοτίμου συναδέλφου.

§73Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ψηφισθῇ ἀπόψε καὶ δὲν θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν κατὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην, τοῦτο θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι κἄτι γίνεται πέριξ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματος τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, κ. Παπασταύρου, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Πέμπτην, διότι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντος, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει σπουδαῖα θέματα τῆς ὀργανώσεως τῆς Δικαιοσύνης.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μάλιστα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως, βεβαίως.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀναβάλλεται διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της μέχρι τῆς 27ης Μαρτίου;

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως: ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.25 μ.μ.)