1963.03.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Τετάρτη 6 Μαρτίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΝΘʹ) 4.3.63 καὶ Ξʹ) 5.3.63.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν;

§4Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προχθεσινῆς Δευτέρας 4 Μαρτίου ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ἀλλὰ λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς προχθεσινῆς Δευτέρας δὲν διετυπώθησαν σαφῶς ὅσα εἶπεν, ἀλλὰ σημειώνονται ἀσυναρτησίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τῶν ὁμιλητῶν της διετύπωσεν ἀσυναρτησίας ὡς πρὸς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ ὁμολογιακοῦ δανείου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχομεν παρόντα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§6Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ὅπως συστήσητε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἢ θέσητε ὑπ’ ὄψει του τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ διορθώσῃ τὸ κείμενον, διότι ἔχει ἕνα σωρὸ ἀσυναρτησίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔπρεπε νὰ διατυπώσῃ ἀσυναρτησίας. Βεβαίως δὲν τὰς διετύπωσεν. Ἀλλὰ ἔτσι φαίνεται εἰς τὰ πρακτικά.

§7Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν εἰς τὴν σελίδα 17 τῶν πρακτικῶν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου φέρεται ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμὲ λέγων τὴν λέξιν «σκασμός». Τὴν λέξιν αὐτὴν δὲν τὴν ἤκουσα, ἀλλὰ καὶ δὲν τὴν θεωρῶ ὑβριστικὴν ἐναντίον μου. Θεωρῶ μόνον, ὅτι εἶναι ἐκδήλωσις τῆς ἐσχάτης ἐλλείψεως, δὲν θέλω νὰ εἴπω βαρείας φράσεις, τῆς ἐλλείψεως ἀνεκτικότητος, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ ἐπιδείξῃ χθὲς ὁ κ. Παπανδρέου. Ἀλλ’ ἐνῷ φέρεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου λέγων πρὸς ἐμὲ «σκασμός», εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται: «Γ. Λύχνος: μὴ ἀκουόμενος». Καὶ δὲν ἤκουσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τὶ εἶπον, διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ εἰς ἐμὲ «σκασμός». Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, νὰ συμπληρώσω τὸ «μὴ ἀκουόμενος», μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶπον καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι: «ἔτσι ἀρνεῖσθε τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν ἐλευθέραν συζήτησιν». Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συμπλήρωσις, διὰ νὰ γίνουν τὰ πρακτικὰ νοητά.

§8Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὅποιος σέβεται τὴν ἐλευθέραν συζήτησιν δὲν διακόπτει συνεχῶς. Ὁ κ. Παπανδρέου ὡμίλει καὶ ἔπρεπε νὰ τύχῃ σεβασμοῦ, ὅπως εἴθισται νὰ σεβώμεθα τοὺς Ἀρχηγοὺς καὶ τοὺς Ὑπουργούς. Ὅταν διακόπτῃ κανεὶς συνεχῶς, σημαίνει, ὅτι αὐτὸς δὲν σέβεται τὴν ἐλευθέραν συζήτησιν. Ἀλλὰ πῶς θὰ πᾶμε τώρα νὰ τὰ διορθώσωμεν ἐκ τῶν ὑστέρων; Αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω, κατὰ ἕνα τρόπον, τὴν λύπην μου, διότι ἠκούσθη ἡ λέξις αὐτὴ ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κέντρου, παλαιὸν κοινοβουλευτικόν.

§10Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἐπρολάβατε, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μοῦ εἶπε σήμερον, ὅτι λυπεῖται διὰ τὴν λέξιν αὐτήν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἀλλὰ ξεύρετε, ὅτι ἔφθασε πλέον εἰς τὰ ἔσχατα ὅρια τῆς ὑπομονῆς. Αἱ συνεχεῖς διακοπαὶ μὲ φράσεις διακεκομμένας δὲν ἐπιτρέπονται. Ἀλλὰ πάντως ὁ κ. Ἀρχηγὸς εἶπε σήμερον, ὅτι λυπεῖται διότι ἐξηναγκάσθη, καὶ ἔφθασεν εἰς τὰ ἔσχατα ὅρια τῆς ὑπομονῆς του.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν τήρησιν τῶν συζητήσεων. Καταλαβαίνετε, ὅτι ἐνδιαφέρεται νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Λύχνον, ξεύρω, ὅτι πάντοτε μὲ εὐγένειαν καὶ λεπτότητα, ὁσάκις ἀναγκάζεται, διακόπτει. Δὲν τὸν ἐθεώρησα ἄξιον αὐτοῦ τοῦ χαρακτηρισμοῦ. Ἀλλὰ μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ἐκφράζοντος τὴν λύπην τοῦ Ἀρχηγοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῆτε. Οὔτε εἶναι ἀπαραίτητον εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικὰ νὰ σημειωθοῦν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Λύχνος.

§12Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἢ ἡ φράσις τοῦ κ. Παπανδρέου πρέπει νὰ διαγραφῇ, ἢ ἡ ἰδική μου διακοπὴ πρέπει νὰ προστεθῇ.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ διορθώσουν τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Λύχνου καὶ ὄχι ἡ σημερινὴ προσθήκη καὶ ἡ ἀλλοίωσις τῶν χθεσινῶν πρακτικῶν. Διότι τότε τοῦτο σημαίνει παραποίησιν, ἂν μὴ πλαστογραφίαν, τῶν πρακτικῶν. Ἂν εἰς τὰ ἐστενογραφημένα ὑπάρχῃ κάτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει, διότι δὲν ἠκούσθη, τότε ἠμποροῦν νὰ διορθωθοῦν. Ἄλλως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ παραποίησις τῶν πρακτικῶν.

§14Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ παραπέμψητε εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν καὶ ἐπιμένω νὰ μοῦ δοθῇ ἱκανοποίησις. Ἢ ἡ φράσις τοῦ κ. Παπανδρέου θὰ διαγραφῇ, ἢ ἡ ἰδική μου διακοπὴ θὰ προστεθῇ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, τὴν λύπην του διὰ τὴν λέξιν τοῦ Ἀρχηγοῦ του, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «σκασμός».

§16Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγραφῇ.

§17Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτό;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ βάλωμεν εἰς τὰ πρακτικὰ «σιωπὴ» ἢ «πάψετε».

§19Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ διαγραφοῦν, κύριε Πρόεδρε;

§20Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ μόνον δίκαιον καὶ ἔντιμον καὶ λογικὸν εἶναι, νὰ προστεθῇ ἡ διακοπή μου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὅσα εἴπατε, κύριε Λύχνο, σήμερον, θὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, ὅσα δὲ εἴπατε ἔχουν ἤδη γραφῆ. Νομίζω, ὅτι ἐτελείωσε τὸ θέμα.

§22Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νὰ προστεθοῦν, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, δύο φράσεις εἶναι: «Καὶ ἔτσι ἀρνεῖσθε τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν ἐλευθέραν συζήτησιν». Δὲν προσβάλλουν αἱ φράσεις αὗται τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κέντρου μὲ τὸ νὰ τὰς προσθέσωμεν.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἀναγραφὴ τῆς προσθήκης, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Λύχνος, τακτοποιεῖ ἑκατέρωθεν τὸ πρᾶγμα. Διότι ἐὰν ἠκούετο καὶ χθὲς πλήρως ἡ φράσις αὐτὴ τοῦ κ. Λύχνου, εἶναι λίαν πιθανὸν νὰ μὴ ἐλέγετο καὶ ἡ λέξις, ἡ ὁποία ἐξένισε τὸν κ. συνάδελφον.

§24ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Κυβερνητικοί). Καὶ ὅλους μας.

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ προστεθῇ ἡ φράσις, τὴν ὁποίαν προτείνει σήμερον ὁ κ. Λύχνος. Δικαίωμά του ἄλλωστε εἶναι, παραπονούμενος εἶναι, διότι οἱ πρακτικογράφοι δὲν ἤκουσαν ἀκριβῶς τὰ ὅσα εἶπε, νὰ ζητήσῃ τὴν προσθήκην καὶ νομίζω, ὅτι ἔτσι τακτοποιεῖται τὸ πρᾶγμα.

§26Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολύ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, ἂν καὶ ἐγὼ θὰ προετίμων νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ λέξις αὐτή.

§28Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ τὴν ὥραν ἐκείνην δὲν συνεπλήρωσα τὴν φράσιν μου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν συμπληρώσω.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΝΘʹ) 4.3.63 καὶ Ξʹ) 5.3.63 μὲ τὰς διορθώσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Γιαννόπουλος, ζητεῖ δεκαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰωάννου, ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§34Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἀθανασίου, Α. Φωστερίδης, Δ. Ρώμας, Γ. Παπαγεωργίου, Χ. Ἑρμείδης, Θ. Κονίτσας, Δ. Παπαδόπουλος, Π. Ξενοδοχειάρης, Χ. Σιανίδης, Γ. Βιτούλιας, Ν. Στειρόπουλος, Μ. Παπακωνσταντίνου, Β. Μουράτογλου, Ι. Χατζηδημητρίου, Κ. Βενέτης, Γ. Καραγκιώζης, Δ. Ἰωάννου, Γ. Ἀνδρεάδης, Θ. Δούκας, Μ. Μυριδάκης καὶ Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν Τύπον καὶ τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Τύπου καὶ Πληροφοριῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ντάγγας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Β. Δ)τος τῆς 14.11.1956 «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν», τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46652)2997 τῆς 3.12.1956, κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ τοῦ Β. Δ)τος τῆς 14.9.1957, «περὶ προσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν ἑταιρειῶν μὲ κεφάλαιον εἰς ξένον νόμισμα». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ξενοδοχειάρης, Α. Ἀντωνίου καὶ Γ. Σακελλαρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κλάδου Ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Δερτιλῆς, Ι. Βαρβιτσιώτης καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς Νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς Ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπόφασιν τῶν Σ.Ε.Κ., περὶ μεταφορᾶς αὐτοκινηταμαξῶν ἀπὸ δικτύου Θεσσαλίας εἰς τοιοῦτον Πελοποννήσου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δικολάβων, αἰτουμένης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 4114)1960 περὶ Κώδικος Ταμείου Νομικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου ΣΑΑΚ Αὐλοτόπου Παραμυθίας, διαμαρτυρομένου διὰ μὴ ρύθμισιν βοσκῆς ἀπαλλοτριωθέντος λιβαδίου Κάτω Σιούρας Σουλίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Α. Φράγκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἐλευσῖνος, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Τροφοδοσίας Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ κλπ., αἰτουμένων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Παραμυθίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν μὴ εἰσέτι ἠλεκτροφωτισμὸν Παραμυθίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου κλπ. Χανίων, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ διαθέσεως εἰς ἀγρότας μίγματος κρατικοῦ ἐλαιολάδου μετὰ σπορελαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκης καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Μηχανομεταλλουργῶν Πατρῶν «Ἡ Ἀλληλοβοήθεια», αἰτουμένου ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικὸν νομοσχέδιον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συνταξιούχων ΙΚΑ καὶ ΤΕΑΜΚ Ν. Ἰωνίας καὶ περιχώρων, αἰτουμένων ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικὸν νομοσχέδιον κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μέσοι Ἀπόστολοι τῆς Κοινότητος Μαυρονερίου Κιλκίς, αἰτουμένων ἀπόλυσιν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Γ. Λαμπράκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανοξυλουργῶν καὶ Κιβωτοποιῶν, αἰτουμένης αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἰατρικοῦ Συλλόγου Λέσβου, αἰτουμένου κατάθεσιν καὶ ψήφισιν Ἰατρικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος Σαμοθράκης, Προέδρου Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Η ΠΡΟΟΔΟΣ, Προέδρου Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁλωνίων κλπ., αἰτουμένων ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν πρὸς Α.Τ.Ε. ἐνίσχυσίν των διὰ νέων καλλιεργητικῶν δανείων κλπ. λόγῳ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς τῆς νήσου ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀντωνίου Θεοδώρου τοῦ Δημητρίου, κατοίκου Κοτρωνιᾶς Σουφλίου Ν. Ἕβρου, αἰτουμένου χορήγησιν βοῶν διὰ καλλιέργειαν ἀγρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Θρακῶν, αἰτουμένης ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν της ἐκ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς μὴ δυναμένων νὰ καταβάλωσι ταῦτα λόγῳ καταστροφῆς παραγωγῆς περιοχῆς ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Δήμων τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένων ἐπέκτασιν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γιουβανάκη, Γ. Γκουκάκη, Κ. Διακάκη κλπ., κατοίκων Κοινότητος Φυλακτοῦ πληγέντων ἐκ πλημμυρῶν ἀποφράξεως τοῦ φράγματος Ροῆς τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Τσόχας καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀνέργων ἐργατοϋπαλλήλων μετάλλου Χαλκίδος, αἰτουμένων συνταξιοδότησιν καὶ παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς ἡλικιωμένους ἀνέργους συναδέλφους των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Θ. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων Ἑλλήνων Σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἰτουμένου στρατολογικὰς διευκολύνσεις διὰ σπουδαστὰς ἐξωτερικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ΙΚΑ Βόλου κλπ., αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Ἕβρου, αἰτουμένης ἀπαλλαγὴν τῶν μικροεπαγγελματιῶν ἀπὸ εἰσφορὰς ὑπὲρ οἱουδήποτε ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἔγκαιρον εἴσπραξιν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν φόρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σακελλάρης καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰς ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐπιστημόνων πόλεως Καρδίτσης κλπ., αἰτουμένων ἀπόλυσιν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργοενώσεως Φιλιατρῶν, διαμαρτυρομένης δι’ ἀποφασισθεῖσαν εἰσαγωγὴν γεωμήλων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ξυλουργῶν Τρικάλων κλπ., αἰτουμένων ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, λόγῳ ἀνεργίας συνεπείᾳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Συνεταιρικῆς Ἑνώσεως Συκοπαραγωγῶν «Συκική», αἰτουμένης μείωσιν τοῦ τόκου τῶν ἐκ τῆς Α.Τ.Ε., ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν συκοπαραγωγῶν, ληφθέντων δανείων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δικολάβων, αἰτουμένης ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμων ἐτῶν τῶν ἀπὸ 1929 μέχρι τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1961 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης, αἰτουμένης ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ τρίτους ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 43073) 21.2.1963 ἐγγράφου του, ἀνακοινοῖ ὅτι, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 25.000.000 δανειοδότησιν τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ναυπάκτου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας Ναυπάκτου–Ἀντιρρίου–Γεφύρας Μόρνου εἰς τὸ 13ον ΚΤΕΛ καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, ὡς σαφῶς τὸ πνεῦμα τῆς σχετικῆς νομοθεσίας ἐπιτάσσει. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1511 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Πρεσπῶν Φλωρίνης, δὲν ἐπρογραμματίσθη διὰ τὸ 1963, ἄλλως τε δὲν ἦτο κἂν ἑτοίμη ἡ μελέτη ἥτις ὑπεβλήθη τὴν 29.10.62 καὶ ἤδη ἐλέγχεται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας. 2. Τὸ θέμα ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος Φλωρίνης διὰ τῆς κατασκευῆς φραγμάτων καὶ τεχνητῶν λιμνῶν, εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὴν ἀρχικὴν φάσιν μελέτης, ἤτοι εἰς στάδιον προκαταρκτικῆς ἐκθέσεως. Ἤδη ὑπεβλήθη τὸ πρῶτον μέρος (εἰσηγητικὴ ἔκθεσις) τῆς ἐν λόγῳ προκαταρκτικῆς ἐκθέσεως καὶ ἐκτελοῦνται ὡρισμέναι συμπληρωματικαὶ ἐργασίαι διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν ταύτης. Οὐδεμία πρόβλεψις ὡς πρὸς τὸν προγραμματισμὸν τῶν ἔργων πρὸς ἐκτέλεσιν δύναται νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος, δεδομένου ὅτι, ὡς ἀνεφέρθη ἀνωτέρω, ἡ μελέτη εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὴν ἀρχικήν της φάσιν καὶ θὰ ἀπαιτήσῃ, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῶν τεχνικῶν ἔργων ἅτινα ἀντιμετωπίζονται, σημαντικὸν χρονικὸν διάστημα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσίν της. 3. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους προεβλέφθη πίστωσις 28 ἑκατ. δραχ. διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἀποξηραντικοῦ ἔργου Χειμαδίτιδος καὶ πίστωσις 12 ἑκατομμυρίων δραχ. διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Σακουλέβα, ὅστις τυγχάνει ὁ κύριος ἀποδέκτης τῶν πρὸς τὴν πεδιάδα Φλωρίνης ἀπορροῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1562 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως ἢ ἀπαλλοτριώσεως δεκτικῶν γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως δασικῶν ἐκτάσεων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον προωθεῖται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου τ.ἔ. ὑπ’ ἀριθ. 773 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς ἀσφαλιστικὰς κλάσεις κατάταξιν τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν εἰς τὸν ΟΓΑ, περὶ ἧς τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ εἰς ἀσφαλιστικὰς κλάσεις κατάταξις τῶν ὑποχρέων εἰς εἰσφοράν, ἐὰν μὲν εἶναι πιστοῦχος τῆς ΑΤΕ γίνεται βάσει τῶν πρὸς αὐτὴν δηλώσεων τῶν ἰδίων παραγωγῶν. Ἑπομένως δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ αὐθαιρέτου κατατάξεως ἀφοῦ βάσει τῶν προσωπικῶν δηλώσεων ἑνὸς ἑκάστου γίνεται ἡ κατάταξις. Ἐὰν οἱ ὑπόχρεοι εἰς καταβολὴν εἰσφορᾶς δὲν συναλλάσσονται μετὰ τῆς Τραπέζης, ἡ κατάταξις γίνεται παρὰ ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐκ γεωπόνων δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ γεωπόνων τῆς ΑΤΕ καὶ τῶν οἰκείων ἀνταποκριτῶν τοῦ ΟΓΑ (κατὰ κανόνα Κοινοτικῶν Γραμματέων). Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην σαφῶς προκύπτει, ὅτι ἡ κατάταξις τῶν εἰς εἰσφορὰν ὑποχρέων δὲν διενεργεῖται αὐθαιρέτως ἀλλὰ τοὐναντίον κατὰ τρόπον ἀπολύτως διασφαλιστικὸν τούτων. Ἐπὶ πλέον παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τῆς ἀσκήσεως ἐνστάσεως κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν προμνησθέντων ὀργάνων, ἐνώπιον δευτεροβαθμίου ἐπιτροπῆς συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 3 καὶ παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Κανονισμοῦ ἐσόδων τοῦ ΟΓΑ. Τέλος διευκρινίζεται, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον νὰ ὑποβάλουν νεωτέρας δηλώσεις περὶ τῶν περιουσιακῶν των στοιχείων πρὸς τὴν ΑΤΕ, αἵτινες νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα, θέλουν δὲ ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων. Περὶ τοῦ τελευταίου τούτου παρεσχέθησαν ὁδηγίαι ὑπὸ τοῦ ΟΓΑ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87863 τῆς 27 Ὀκτωβρίου 1962 ἐγκυκλίου αὐτοῦ πρὸς τοὺς κατὰ τόπους ἀνταποκριτὰς παρ’ ὧν δύνανται νὰ ἐνημερωθοῦν σχετικῶς καὶ οἱ ἀγρόται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1223)9.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 646)395)14.1.63 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγεται ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω κ. βουλευτοῦ, δηλαδὴ τῆς συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ ΟΓΑ, τῶν ἐκ Βορείου Ἠπείρου Ἑλλήνων ἀγροτῶν, οἵτινες ἔχουν τὴν Ἀλβανικὴν ὑπηκοότητα ἀντιμετωπίζεται εὐνοϊκῶς διὰ νόμου ὑποβαλλομένου κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Εὐθὺς ὡς συγκεντρωθοῦν τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ἀντιμετώπισίς του, ἥτις δὲν θὰ βραδύνῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Φωτήλα, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12522)10217)7 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 807 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Φωτήλα κλπ. περὶ παροχῆς διευκολύνσεων ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν Δυτικῆς Μάνης κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κυρίως νομίζομεν ὅτι σφάλλουν οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταὶ πιστεύοντες, ὅτι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Δυτικῆς Μάνης, ἢ ὅτι καὶ ἂν ἔχουν δυσχερείας προερχομένας ἐκ τῆς μειώσεως τῆς ἐφετεινῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, αὗται παρατηροῦνται μόνον εἰς ἐκείνην τὴν περιφέρειαν. Συνεπῶς ἐντοπισμὸς τῶν ὑποδείξεων τῶν κ.κ. συναδέλφων εἰς μόνον ἐκείνην τὴν ἐκ τῆς ἀφορίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, πληγεῖσαν περιφέρειαν ἀντεδείκνυται. Τὸ Ὑποκ)μα ΑΤΕ Γυθείου ἐξ ἄλλου λαμβάνει τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα ἐπανενισχύσεως τῶν παραγωγῶν διὰ γεωργικῶν ἐφοδίων, εἰς δὲ τοὺς ἀποδεδειγμένως ἀδυνατοῦντας νὰ τακτοποιήσουν τὰς ὀφειλάς των ἐκ τοῦ προϊόντος τοῦ ἐφετεινοῦ ἐλαιολάδου, παρέχει τὰς προβλεπομένας διευκολύνσεις. Ἐπίσης τὸ ἐν λόγῳ Ὑποκ)μα, θέλει ἐνισχύσει καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους παραγωγούς, διὰ τὴν ἐκτροφὴν ἀμνῶν καὶ μόσχων, πρὸς πάχυνσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1520)1023)26.1.63 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἤδη καταρτίσει σχέδιον νόμου περὶ «προωθήσεως τῆς Κτηνοτροφίας», διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ὁποίου ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματα τῶν πτηνοτρόφων. Κατόπιν δὲ τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς ΕΟΚ αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐνημέρωσαν δι’ ὁμιλιῶν, συσκέψεων καὶ δημοσιευμάτων τοὺς πτηνοτρόφους ἐπὶ τῆς νέας εὐνοϊκῆς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν πτηνοτροφίαν διαμορφουμένης καταστάσεως, εἰς εἰδικῶς διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν ὀργανωθείσας συγκεντρώσεις. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δίδει ἰδιαιτέραν ἔμφασιν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πτηνοτροφίας τῆς χώρας καὶ θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς προωθήσεως τοῦ κλάδου τούτου τῆς παραγωγῆς, μὲ σκοπὸν τὴν ἐξασφάλισιν ὠῶν καὶ κρέατος πουλερικῶν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παρ’ ἡμῖν καταναλώσεως καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν εἰς χώρας τῆς ΕΟΚ, ὅπου παρουσιάζεται ἔλλειμμα εἰς τοιαῦτα προϊόντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1897)31.1.63 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀνωτέρω ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 280)16.1.1963 διαταγῆς μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Καρδίτσης, διετάξαμεν τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προκληθεισῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν ζημιῶν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Ἀνθηροῦ καὶ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν σχετικῆς ἐκθέσεως, ἵνα βάσει ταύτης προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων ἀποφάσεων καὶ μέτρων πέραν τῶν συνήθως λαμβανομένων εἰς περιπτώσεις θεομηνιῶν. Ἤδη εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ λήψεως τῆς ἀνωτέρω ἐκθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1616)1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 1353)1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, εἰς τὰ ἑκάστοτε ἀπαλλοτριούμενα ἢ διατιθέμενα δημόσια κτήματα ἢ διατιθεμένας κοινοχρήστους ἐκτάσεις, ἀποκαθίστανται γεωργικῶς κατὰ πρῶτον λόγον οἱ ἐν τῷ κτήματι κατοικοῦντες καλλιεργηταὶ αὐτοῦ καὶ ἐν περιπτώσει περισσείας γαιῶν ἕπονται οἱ περίοικοι καὶ οἱ ἐκ γειτονικῶν κτημάτων ἢ χωρίων καλλιεργηταί, τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὴ ἐλλείψει γαιῶν ἡ ἀποκατάστασις εἰς τὰ ἐν οἷς κατοικοῦσι κτήματα. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς πεδιάδος Ἄρτης, μετὰ τὴν διάθεσιν καὶ διανομὴν τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Βάλτου, Κωστακιῶν καὶ Ἐλῶν Βίγλας, δὲν ὑπάρχουσι πλέον διαθέσιμοι ἐκτάσεις πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, πλὴν τῶν ἀφεθεισῶν κατὰ τὰς ἀρχικὰς ὁριστικὰς διανομὰς διὰ τὴν συντήρησιν τῆς μικρᾶς κτηνοτροφίας τῶν κληρούχων, κοινοχρήστων τοιούτων, ἐξ ὧν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης ἀποκαταστάσεως τῶν δημιουργουμένων νέων ἀκτημόνων, διατιθέμενα ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεών μας πρὸς καλλιέργειαν τὰς ἐκ τούτων καταλλήλους τοιαύτας ἐξεταζομένων ὡσαύτως τῶν ἀναγκῶν τῆς χωρικῆς κτηνοτροφίας καὶ εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐγκατοίκων ἀκτημόνων, παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ οἰκεία Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεων χορηγεῖ μειωμένον κλῆρον καὶ ὄχι βιώσιμον τοιοῦτον. Κατὰ συνέπειαν, εἰς ἔλλειψιν ἐκτάσεων ὀφείλεται ἡ μὴ ἀποκατάστασις τῶν κατοίκων ὀρεινῆς περιοχῆς εἰς ἀγροκτήματα τῆς πεδιάδος Ἄρτης, διότι ἄλλως ἐὰν ὑφίσταντο ἐπαρκεῖς ἐκτάσεις, θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα λήψεως ἐν ἀνάγκῃ καὶ νομοθετικοῦ μέτρου πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κατοίκων τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς εἰς τὴν πεδιάδα Ἄρτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1059 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν θέματι ἀναφορᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 693)1.2.63 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ὀρυζοκαλλιεργητὰς τῆς περιοχῆς Θεσσαλονίκης 75 χιλιογράμμων σίτου διατροφῆς κατ’ ἄτομον, ἐκ τοῦ σίτου τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ὑπὸ μορφὴν ἀτόκων δανείων, πρὸς δραχμὰς 2,70 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐπίσης, ἡ Α.Τ.Ε. συνεργαζομένη μετὰ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Θεσσαλονίκης, διέθεσε καὶ διαθέτει ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς πληγέντας ὀρυζοκαλλιεργητὰς τὰς ἀναγκαίας ζωοτροφὰς διὰ τὴν διατροφὴν τῆς κτηνοτροφίας των. Ἐπειδὴ ἐξ ἄλλου, λόγῳ τῶν συνεχῶν βροχοπτώσεων καὶ τοῦ συνεπεία τούτων λασπώδους ἐδάφους, ἦτο ἀδύνατος ἡ διὰ τῶν συνήθων μέσων τῶν παραγωγῶν συγκομιδὴ τῆς ὀρυζοπαραγωγῆς, ἡ Ὑπηρεσία Ἐγγείων Βελτιώσεων Θεσσαλονίκης διέθεσε, κατόπιν ἐντολῆς μας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν 22 ἁλυσοτρόχους ἑλκυστήρας διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ὀρυζοδεμάτων καὶ ὀρυζοκαρποῦ, δι’ εἰδικῶν ἑλκύθρων, ὡς καὶ τὴν μετακίνησιν τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν ἐντὸς τῶν ὀρυζώνων. Ἐπίσης, ἡ Ὑπηρεσία Ἐγγείων Βελτιώσεων Θεσσαλονίκης διέθεσεν, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τῶν παραγωγῶν, τὰ ἐν Χαλάστρᾳ 3 μόνιμα ξηραντήριά της, ἐπισκευάσασα ταὐτοχρόνως καὶ ἕτερα 5 εἰσέτι, τεθέντα καὶ αὐτὰ εἰς τὴν διάθεσίν των. Τέλος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3232)15.11.62 ἐγγράφου μας, παρεκαλέσαμεν τὴν Α.Τ.Ε., ὅπως χορηγήσῃ εἰς τοὺς πληγέντας ὀρυζοκαλλιεργητὰς τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις πρὸς συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των προσπαθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2398)63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 1482)63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὄντως, ὡς ἐκθέτει ἐν τῇ ἐρωτήσει του ὁ κ. βουλευτής, διεπιστώθη τὸ ἄτοπον τῆς ἐν τῇ περιοχῇ Θεσπρωτίας, παραχωρήσεως εἰς ἀκτήμονας ἐλαιοδένδρων ἄνευ τοῦ ὑπ’ αὐτὰ ἐδάφους ὅπερ παρέμεινε κοινόχρηστον, ἀλλὰ μόνον εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν ἀγροκτημάτων ὡς: Λιόψης, Φασκομηλιᾶς, Παλαιοκκλησίου, Πλαταριᾶς, Ἀετοῦ καὶ Μενίνας. Δεδομένου ὅμως, ὅτι αἱ ὁριστικαὶ διανομαὶ τῶν ἐν λόγῳ ἀγροκτημάτων, ἐγένοντο κατὰ τὸ ἔτος 1956 καὶ θεωροῦνται κυρωθεῖσαι διὰ τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Ν. Δ)τος 3784) 1957, δὲν δύναται νὰ λάβῃ χώραν ἐπαναδιανομὴ τῶν ἐν λόγῳ ἀγροκτημάτων, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, δι’ ὃ καὶ πρὸς ρύθμισιν τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος, θὰ προτείνωμεν εἰς πρώτην εὐκαιρίαν λῆψιν τοῦ ἀναγκαίου νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε οἱ δικαιωθέντες ἐλαιοδένδρων κληροῦχοι νὰ λάβωσι καὶ τὴν ὑπ’ αὐτὰ ἔκτασιν, πρὸς ἀρτιωτέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν κλήρων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15382)12537)31.12.62 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1169 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ ἱδρύσεως ἕδρας ἀναπληρωτοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν εἰς Ἄργος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε. ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος, ἔχει ἤδη ληφθῆ σχετικὴ ἀπόφασις, κατ’ αὐτὰς δὲ συντελεῖται ἡ ἀπαραίτητος διαδικασία διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ἐν λόγῳ θέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Πολυχρονίδη καὶ Γ. Βολουδάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1165)24.12.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Πολυχρονίδη καὶ Γ. Βολουδάκη, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15378)12533)31.12.62 ἔγγραφον ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποδείξεως τῆς ἡλικίας τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργ. Ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν. Συμφώνως πρὸς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 4169)1961 «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», ἡ ἡλικία τῶν ἠσφαλισμένων ἀποδεικνύεται διὰ ληξιαρχικῆς πράξεως γεννήσεως, ἐν ἐλλείψει δὲ τοιαύτης διὰ τῆς εἰς τὰ μητρῷα ἢ δημοτολόγια ἐγγραφῆς, ἑκάστης τούτων συνταγείσης πρὸ τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ ἐν προκειμένῳ πρὸ τῆς 28.5.1961 χρονολογίας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ προαναφερθέντος Νόμου, ἀφ’ ἧς ὑπήχθησαν αὐτοδικαίως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ οἱ ἀγρόται. Καθίσταται δὲ ἡ διάταξις αὕτη ἀπαραίτητος, καθ’ ὅσον ἄλλως τε θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ ἀθρόων μεταβολῶν ἡλικίας ἰδίως τοῦ θήλεος πληθυσμοῦ, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατρέψῃ τὰς βάσεις τῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀναλογιστικῆς μελέτης. Ἀνάλογος ρύθμισις ὑφίσταται καὶ εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις ὡς εἰς τὴν στρατολογίαν, τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τὸ ΙΚΑ κλπ. ὅπου ἡ διόρθωσις τῆς ἡλικίας εἶναι ἀπαράδεκτος. Μόνον εἰς τὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν βεβαιοῦται ἁρμοδίως ὅτι δὲν ὑφίσταται ληξιαρχικὴ πρᾶξις γεννήσεως οὔτε ἐγγραφὴ εἰς τὰ δημοτολόγια ἢ μητρῷα ἢ ὅτι ἡ σύνταξις τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως ἐγένετο μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ἡ ἡλικία καθορίζεται κατὰ τὰς συνδεδυασμένας διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 2 τοῦ Ν. 4169)1961 καὶ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Κανονισμοῦ συνταξιοδοτήσεως ἠσφαλισμένων τοῦ ΟΓΑ ὑπὸ τοῦ ἀπονέμοντος τὴν σύνταξιν ὀργάνου, ἤτοι τοῦ Εἰρηνοδίκου ἢ Πρωτοδίκου. Πλέον τῶν ἀνωτέρω οὐδὲν εἶναι δυνατὸν εἰμὴ ἀναμονὴ τῶν ἐνδιαφερομένων μέχρι τῆς συμπληρώσεως τῆς νομίμου πρὸς συνταξιοδότησιν ἡλικίας ἥτις εἶναι ἡ τοῦ 65ου ἔτους συμπεπληρωμένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 216)102)7.1.63 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1188 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, σχετικῶς πρὸς τὸ ὡς ἄνω θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος χορηγεῖ δάνεια (βραχυπρόθεσμα—μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα) διὰ παραγωγικὰς βελτιώσεις, ὥστε νὰ μὴ συντρέχῃ λόγος δημιουργίας χρεῶν πρὸς τρίτους. Συγκεκριμένως διὰ τὰς πτηνοτροφικὰς ἐπιχειρήσεις χορηγοῦνται χαμηλότοκα δάνεια διὰ τὴν κατασκευὴν ὀρνιθώνων καὶ ἀγορὰν τοῦ ἐξοπλισμοῦ αὐτῶν, τὴν ἀγορὰν τοῦ ἀναπαραγωγικοῦ ὑλικοῦ, ὡς καὶ τὴν ἀγορὰν τῶν πτηνοτροφῶν. Ἐπίσης χορηγοῦνται δάνεια εἰς πτηνοτροφικὰς ὀργανώσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ᾠῶν καὶ διατήρησιν αὐτῶν εἰς ψυγεῖα κατὰ τὰς ἐποχὰς χαμηλῶν ζητήσεων, ὥστε νὰ διατεθοῦν εἰς ἄλλας ἐποχάς, ηὐξημένων ζητήσεων (ἑορταὶ Πάσχα, Χριστουγέννων). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἀπὸ τῆς 27.4.1960 ἐπεβλήθη δασμὸς ἐκ 35% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγομένων ᾠῶν καὶ 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ εἰσαγομένου κρέατος πουλερικῶν. Ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀνωτέρω πολιτικῆς, χορήγησις δανείων διὰ παραγωγικὰς βελτιώσεις καὶ καθιέρωσις δασμῶν, ὡς καί τινων ἄλλων μέτρων προστασίας (ἀτελὴς εἰσαγωγὴ νεοσσῶν ἀναπαραγωγῆς, πτηνοτροφῶν κλπ.) ὑπῆρξεν ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πτηνοτροφικῶν ἐπιχειρήσεων, μὲ σύγχρονον αὔξησιν τῆς παραγωγῆς αὐτῶν ὥστε νὰ ὑπάρξῃ βασιμωτάτη ἐλπὶς ὅτι συντόμως θὰ καταστῶμεν οὐχὶ μόνον αὐτάρκεις εἰς πτηνοτροφικὰ προϊόντα, ἀλλὰ καὶ ἐξαγωγεῖς. Κατὰ τὸ 1961, τελευταῖον ἔτος δι’ ὃ ὑπάρχουσι στοιχεῖα ὁριστικὰ αἱ εἰς ᾠὰ ἐθνικαὶ ἀνάγκαι ἐκαλύφθησαν κατὰ 99% ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ κατὰ 1% μόνον ἐξ εἰσαγωγῶν (ἐνῷ κατὰ τὸ 1950 κατὰ 8% ἐξ ἐγχωρίου παραγωγῆς κατὰ τὰ 20% ἐξ εἰσαγωγῶν), αἱ εἰς κρέας δὲ πουλερικῶν ἐθνικαὶ ἀνάγκαι, αἵτινες βελτιουμένου τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου αὐξάνονται διαρκῶς, ἐκαλύφθησαν κατὰ 95% ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ κατὰ 5% μόνον ἐξ εἰσαγωγῶν (ὡς κατὰ τὸ 1950). Ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται τόσον τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὰς πτηνοτροφικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅσον καὶ ἡ κατάστασις παραγωγῆς αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3273)2381)20.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἐπιθυμοῦντος ὅπως πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ πῶς ἀντιμετωπίζομεν τὰ ζητήματα τὰ δημιουργηθησόμενα ἐκ τῆς ἱδρύσεως τῆς νέας Λαχαναγορᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ νέα Λαχαναγορὰ ἀνεγείρεται ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Δήμου Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη, πρόκειται δὲ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἡ ἀξίωσις ὅλων τῶν πέριξ δήμων καὶ ἐπαγγελματιῶν ὅπως συμμετάσχωσιν εἰς τὴν διοίκησιν ταύτης εἶναι πρακτικῶς ἀνέφικτος. Διὰ τοῦ ὑπὸ μελέτην Β. Διατάγματος λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ ὅλων ἐκείνων, οἵτινες ἐκπροσωποῦν τὰς ἁρμοδίας κρατικὰς ὑπηρεσίας, τοὺς ἐνδιαφερομένους δήμους καὶ τὰς ἐπὶ μέρους ἐπαγγελματικὰς τάξεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ προβαλλόμενα αἰτήματα ἢ παράπονα, ταῦτα ἐξετάζονται μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν καλλιτέρων δυνατῶν λύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τοῦ 214)100)7.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ 1184)2.1.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν σημειωθεῖσαν εἰς τὴν ἀποθήκην πούλπας τοῦ Ἐργοστασίου Σακχάρεως Λαρίσης πυρκαϊάν, καὶ τὸ προσωπικὸν τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως στοιχείων καὶ ἀποδεικτικῶν. 1) Ἡ ἐκ πυρκαϊᾶς εἰς τὸ Ἐργοστάσιον Σακχάρεως Λαρίσης καταστραφεῖσα ξηρὰ πούλπα ἀνῆλθεν εἰς 506 τόννους καὶ ἡ σχετικὴ ζημία εἰς 700.000 καὶ οὐχὶ εἰς 2.000.000 δραχμῶν. Εὐθὺς ὡς ἐσημειώθη ἔναρξις τῆς πυρκαϊᾶς ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα κατασβέσεως ταύτης ὑπὸ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Πυροσβεστικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς πόλεως Λαρίσης καὶ τῆς Ἀεροπορικῆς Βάσεως Λαρίσης καὶ τοῦ Μηχανικοῦ τοῦ Στρατοῦ. Κατὰ τὴν καταβολὴν τῶν σχετικῶν προσπαθειῶν ἐλήφθη μέριμνα, ὅπως ἀποφευχθοῦν αἱ ζημίαι ἐπὶ τῆς ὑπολοίπου ἐν τῇ ἀποθήκῃ πούλπας, δι’ ὃ καὶ ἐκρίθη σκόπιμον νὰ μὴ γίνῃ χρῆσις πυροσβεστικῶν ἀντλιῶν ὕδατος. Τὰ αἴτια τῆς πυρκαϊᾶς κατὰ σχετικὴν γνωμάτευσιν τεχνικῶν τῆς Ἑταιρείας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν μετὰ βεβαιότητος, πάντως ἀποκλείεται νὰ προῆλθεν ἀπὸ ἀναερόβιον ζύμωσιν καὶ βαθμιαίαν αὐτοξείδωσιν ὑγρᾶς πούλπας συνεπείᾳ εἰσροῆς διὰ τῆς στέγης ὀμβρίων ὑδάτων, δεδομένου ὅτι αὕτη εἶναι καλῆς κατασκευῆς παρουσιάζουσα μεγάλην κλίσιν (45ο) καὶ εἶχεν ἐλεγχθῆ, ὅπως ἀποκλείεται ἐπίσης ἡ ἀνάφλεξις τῆς πούλπας ἐκ βραχυκυκλώματος, διότι οὐδὲν ἠλεκτροφόρον καλώδιον διέρχεται πλησίον ταύτης ἢ διὰ τοῦ τμήματος τῆς ἀποθήκης, ὅπου ἐσημειώθη ἡ πυρκαϊά. 2) Ὑπεύθυνος διὰ τὸ σύνολον τῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἐργοστασίου εἶναι ὁ κ. Ἀντ. Κατσαντώνης, διπλωματοῦχος Μηχανολόγος–Μηχανικὸς τοῦ Πολυτεχνείου Ἀννοβέρου, ὅστις ἔτυχε τῆς ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐνεγράφη εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν Μητρώου 7503, ἐπίσης δὲ καὶ τῆς 1092) 1961 γενικῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἐκτελέσεως ἠλεκτρολογικῶν ἐγκαταστάσεων πάσης φύσεως, κατηγορίας καὶ εἰδικότητος. 3) Ὑπὸ τὸν ἀνωτέρω ὑπηρετεῖ ὡς ἐργοδηγὸς Ἠλεκτρολογικοῦ ὁ κ. Γεώργ. Σουλιώτης, ὅστις ἔτυχε παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας τῶν ὑπ’ ἀριθ. 84)1959, 13)1960, 32)1960 καὶ 48)1960 ἀδειῶν ἀντιστοίχως ἠλεκτροτεχνίτου ἠλεκτρολογικῶν ἐγκαταστάσεων Γʹ εἰδικότητος, Ἐργοδηγοῦ Ἠλεκτρολογικῶν Γʹ εἰδικότητος, ἠλεκτροτεχνίτου πίνακος αʹ ΣΤʹ εἰδικότητος Σταθμῶν καὶ Ἐργοδηγοῦ ἠλεκτρολογικῶν ἐγκαταστάσεων ΣΤʹ εἰδικότητος. Ὁ ἀνωτέρω μετεξεπαιδεύθη ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς ΗΠΑ προσέτι δὲ κατὰ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961 εἰς Γερμανίαν εἰς ἐργοστάσια σακχάρεως ἐπὶ τῶν ἠλεκτρολογικῶν καὶ κατὰ σχετικὴν βεβαίωσιν οὗτος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μετεκπαιδεύσεώς του ἐπέδειξεν ἱκανοποιητικὴν ἐπίδοσιν. Ἡ Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Σακχάρεως δηλοῖ ὅτι εἶναι πλήρως ἱκανοποιημένη ἐκ τῆς ἐργασίας αὐτοῦ. 4) Διὰ τὰς μηχανολογικὰς ἐγκαταστάσεις, ὡς βοηθὸς τοῦ κ. Κατσαντώνη ὑπηρετεῖ ὡς μηχανοτεχνίτης ὁ κ. Προκόπης, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικὸς ἐργασθεὶς ὡς προκύπτει ἐκ σχετικῶν βεβαιώσεων, ἐπὶ μακρὸν ὡς ἐφαρμοστὴς τορνευτὴς Ἐπόπτης στροβίλων καὶ ὡς Γενικὸς Ἐπόπτης Ἀρχιτεχνίτης τοῦ ἐν ΚΟΜ–ΟΜΠΟ τῆς Αἰγύπτου ἐργοστασίου σακχάρεως, καθὼς καὶ ὡς Ἐπόπτης παραγωγῆς ἀτμοῦ, γεννητριῶν ἀντλιῶν, μηχανῶν ψύξεως κλπ. τοῦ ἐν HAWAM-DIEH τῆς Αἰγύπτου διϋλιστηρίου σακχάρεως. Πέραν τοῦ ἐν τῷ Ἐργοστασίῳ Λαρίσης Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ, παρὰ τῇ ἐν Θεσσαλονίκῃ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως, λειτουργεῖ Τμῆμα ἐκ Μηχανολόγων–Ἠλεκτρολόγων καὶ Χημικῶν Μηχανικῶν ὑπὸ τὴν Δ)νσιν εἰδικευμένου ἐπὶ τῆς λειτουργίας τῶν ἐργοστασίων σακχάρεως ἐπιστήμονος ἐργασθέντος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν εἰς ἐργοστάσια τῆς Αἰγύπτου, ἡ ὑπηρεσία δὲ αὕτη καθοδηγεῖ καὶ παρακολουθεῖ στενῶς τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῶν ἐργοστασίων. Ἐπίσης ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της ἡ Ἑταιρεία ἔχει παρ’ αὐτῇ ὡς Τεχνικοὺς Συμβούλους τρεῖς Βέλγους εἰδικοὺς τῆς διεθνοῦς κύρους τεχνικῆς Ἑταιρείας ERINDU. 5) Ὁ ἐκτελῶν χρέη Διοικητικοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Ἐργοστασίου Σακχάρεως Λαρίσης κ. Βασ. Ριζόπουλος οὐδέποτε ὑπῆρξε καπνομεσίτης. Τυγχάνει υἱὸς καπνεμπόρου ἀσκήσας εἴτε πλησίον τοῦ πατρός του, εἴτε δι’ ἴδιον λογαριασμὸν τὴν καπνεμπορίαν, κέκτηται δὲ πτυχίον τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εἶναι γλωσσομαθὴς καὶ ἐκ τῶν πρώτων ὑπαλλήλων τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως, ὑπηρετήσας εἰς διαφόρους θέσεις αὐτῆς μὲ λίαν ἱκανοποιητικὴν ἀπόδοσιν. 6) Ἡ πλειονότης τῶν πρὸς συντήρησιν τοῦ ἐργοστασίου διατηρηθέντων τεχνιτῶν ἐν γένει, διαθέτει τὸ προσὸν τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰδικῆς μετεκπαιδεύσεως. Ἡ παραμονὴ τούτων ὡς τακτικῶς ἀπασχολουμένων, εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος τόσον διὰ τὴν συντήρησιν ὅσον καὶ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου. Πέραν τούτων, οἱ ἀσχολούμενοι τεχνῖται εἴτε τακτικῶς εἴτε προσκαίρως εἶναι οἱ κατ’ ἀντικειμενικὸν ἀπολύτως κριτήριον καὶ βάσει τῆς πείρας τῶν δύο περιόδων λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου, κριθέντες καταλληλότεροι καὶ ἀποδοτικώτεροι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 984 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14276) 1167) 6.12.62 ὑμέτερον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποδείξεως τῆς ἡλικίας τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Νόμου 4169) 1961 «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», ἡ ἡλικία τῶν ἠσφαλισμένων ἀποδεικνύεται διὰ ληξιαρχικῆς πράξεως γεννήσεως, ἐν ἐλλείψει δὲ τοιαύτης διὰ τῆς εἰς τὰ μητρῷα ἢ δημοτολόγια ἔγγραφα τῆς ἑκάστης τούτων συνταγείσης πρὸ τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ ἐν προκειμένῳ πρὸ τῆς 28.5.1961, χρονολογίας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς εἴρηται Νόμου, ἀφ’ ἧς ὑπήχθησαν αὐτοδικαίως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ οἱ ἀγρόται. Καθίσταται δὲ ἡ διάταξις αὕτη ἀπαραίτητος καθ’ ὅσον ἄλλως θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ ἀθρόων μεταβολῶν ἡλικίας ἰδίως τοῦ θήλεος πληθυσμοῦ, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατρέψῃ τὰς βάσεις τῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀναλογιστικῆς μελέτης. Ἀνάλογος ρύθμισις ὑφίσταται εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις ὡς εἰς τὴν στρατολογίαν, τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τὸ ΙΚΑ κλπ., ὅπου ἡ διόρθωσις τῆς ἡλικίας εἶναι ἀπαράδεκτος. Μόνον εἰς τὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν βεβαιοῦται ἁρμοδίως ὅτι δὲν ὑφίσταται ληξιαρχικὴ πρᾶξις γεννήσεως οὔτε ἐγγραφὴ εἰς τὰ δημοτολόγια ἢ μητρῷα ἢ ἡ σύνταξις τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως, ἢ ἡ ἐγγραφὴ ἐγένετο μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἡ ἡλικία καθορίζεται κατὰ τὰς συνδεδυασμένας διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 2 τοῦ Ν. 4169)1961 καὶ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ «Κανονισμοῦ συνταξιοδοτήσεως ἠσφαλισμένων τοῦ ΟΓΑ» ὑπὸ τοῦ ἀπονέμοντος τὴν σύνταξιν ὀργάνου ἤτοι τοῦ Εἰρηνοδίκου ἢ Πρωτοδίκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2413)1687)7.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1497)5.2.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα ἀναπτύξεως εἰς μικρὰν ἔκτασιν τῆς τευτλοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειαν Δυτ. Μακεδονίας δι’ ὄψιμον παραγωγὴν σακ)τεύτλων διὰ τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως Πλατέος εἶναι ὑπὸ ἐξέτασιν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Α.Ε. «Ἑλληνικὴ Βιομηχανία Σακχάρεως». Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1078)19.1.63 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Ὑπὸ τῆς Γερμανικῆς Ἑταιρείας «ALIAKMON— STUDY–GROUP» ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Γραφεῖον Ὑδραυλικῶν Μελετῶν τοῦ Πολ. Μ)κοῦ κ. Ν. Ἀλτηγοῦ, ἐκπονεῖται ἡ προμελέτη ἀξιοποιήσεως τοῦ ποταμοῦ Ἁλιάκμονος, τόσον διὰ τὴν παραγωγὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος Θεσσαλονίκης καὶ τῶν παρὰ τὸν Ἁλιάκμονα ἐκτάσεων. 2. Ἡ προμελέτη αὕτη ἐκπονεῖται μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ μὲ φορέα τοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Ἀνα-

δόχου Ἑταιρείας, τὴν Δημοσίαν Ἐπιχείρησιν Ἠλεκτρισμοῦ

(ΔΕΗ).

3. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ.Β. 4961)23.5.62 τετραμεροῦς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας, Γεωργίας καὶ Δημοσίων Ἔργων, συνεκροτήθη ἐπιτροπὴ ἐξ ἐκπροσώπων τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ, Δημοσίων Ἔργων, Γεωργίας καὶ τῆς ΔΕΗ, ἥτις παρακολουθεῖ τὴν ἐκπόνησιν τῆς προμελέτης ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς ὡς καὶ τὴν πρόοδον αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 13754)2671)10.12.62, 14940)18. 12.1962, 1377)24.1.63 ὑμετέρων διαβιβαστικῶν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 105)π.ἔ. καὶ 1337)ἐ.ἔ. ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ τῆς ἀπὸ 27.11.1962 τηλεγραφικῆς διαμαρτυρίας, κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, κατοίκων Παλαιοκλησίου καὶ Ἀρτεσιανοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατεβλήθη ἀποζημίωσις βάσει τῶν ὑπ’ ἀριθ. Γ. 1508)1960, Γ.3299)7272)60, Γ.3991)9021)60 ἀποφάσεων διὰ τὴν κατάληψιν ἐκτάσεων τοῦ πρωτεύοντος στραγγιστικοῦ δικτύου καὶ διὰ τὰς ζώνας τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου βάσει τῶν δεδομένων τῆς μελέτης. 2. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)62 ἀποφάσεως τοῦ κ. Εἰρηνοδίκου Ἰθώμης, καθὼς καὶ ἑτέρας ἐκδικάσεως συμπληρωματικῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Καρδίτσης κατὰ τὴν 11.10.62 καθωρίσθη ἡ προσωρινὴ τιμὴ μονάδος διὰ συμπληρωματικὰς ἀπαλλοτριώσεις ἀγρῶν τῶν ἐνδιαφερομένων, ὁ δὲ δικηγόρος τοῦ Δημοσίου δὲν κατέθεσεν ἤδη εἰς τὸν κ. Πρόεδρον Πρωτοδικῶν αἴτησιν περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων πρὸς καταβολὴν αὐτοῖς τῶν σχετικῶν ἀποζημιώσεων. 3. Ἡ καθυστέρησις τῆς σχετικῆς διαδικασίας ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αὕτη ἤρξατο μετὰ τὴν ἐπὶ τόπου ἐγκατάστασιν τοῦ ἀναδόχου καὶ χάραξιν συμπληρωματικῶν διωρύγων, αἵτινες ἐπεβλήθησαν ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ δίκτυον ἐκτελεῖται μέχρι καὶ τῆς τελευταίας τάξεως διωρύγων. 4. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν διαβάσεων πρὸς τοὺς ἀγρούς, τοῦτο μέχρι τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν διαβάσεων καὶ τῆς κατασκευῆς μονίμων τοιούτων, ἐπιλύεται διὰ κατασκευῆς προσωρινῶν διαβάσεων ἀχρηστευθησομένων μελλοντικῶς ἐπὶ προσθέτῳ ἐπιβαρύνσει τῶν ἔργων. Ἤδη ἐξετελέσθησαν 51 διαβάσεις ἐπὶ τοῦ πρωτεύοντος καὶ δευτερεύοντος τοιούτου ἐν συνεννοήσει τῶν ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων μετὰ τῶν κ.κ. Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Κατὰ τὴν 27.11.62 ὁ ὑφ’ ἡμᾶς Ἐπόπτης Ε.Β. Καρδίτσης μετέβη μετὰ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Γραφείου Ὑδραυλικῶν Ἔργων Τρικάλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων εἰς Παλαιοκλήσιον ἔνθα παρουσίᾳ τοῦ κ. Προέδρου τῆς εἰρημένης Κοινότητος καὶ πολλῶν παραγωγῶν, διεπιστώθη, ὅτι αἱ κατασκευασθεῖσαι προσωριναὶ διαβάσεις θεωροῦνται ἀρκεταί. Δὲν παραλείπεται νὰ σημειωθῇ ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐπιλύεται ὁριστικῶς καὶ ὅτι τυγχάνει ἀναπόφευκτον νὰ δημιουργοῦνται ἐνοχλήσεις μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπιλύσεως αὐτοῦ καὶ τοῦτο διότι παρίσταται ἀνάγκη ἡ προσπέλασις εἰς ἀγρούς τινας, ἐνίοτε, νὰ γίνεται ἐκ τοῦ ἄκρου ἑτέρων ἰδιοκτησιῶν. 5. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόφραξιν τῶν προϋπαρχόντων αὐλάκων ἀπορροῆς, ἐκ τῶν προϊόντων ἐκσκαφῆς τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου, αὕτη εἶχε τοπικὸν χαρακτῆρα καὶ εὐθὺς ὡς διεπιστώθη, ὅτι τοῦτο δημιουργεῖ προβλήματα κατακλύσεως, ἡ Ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν ἄρσιν καὶ ἀπομάκρυνσιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶν εἰς τὴν διὰ τοῦ ὡς ὑπ’ ἀριθ. 1054 ἀπὸ 18ης τρέχοντος μηνὸς ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ σημερινὴ δύναμις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Β. Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀνέρχεται, συνολικῶς, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, εἰς 138 ὑπαλλήλους, ἐξ ὧν τοῦ διπλωματικοῦ Κλάδου καὶ 86 τῶν εἰδικῶν θέσεων (ἀρχειοφύλακες, γραφεῖς, δακτυλογράφοι καὶ λοιπὸν τεχνικὸν προσωπικόν). Ἐπὶ πλέον τούτων ὑπηρετεῖ μικρὸς ἀριθμὸς ταξινόμων, κλητήρων καὶ καθαριστριῶν εἰς νενομοθετημένας θέσεις. Ἡ σύνθεσις αὕτη προβλεπομένη κατὰ βάσιν ὑπὸ τοῦ Κ. Ν. 4952 τοῦ 1931, ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως, εἶναι ὡς δύναταί τις εὐκόλως ν’ ἀντιληφθῇ, ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας ἥτις, κατὰ λίαν συντηρητικὴν ἐκτίμησιν, ὑπερετριπλασιάσθη μεταπολεμικῶς διὰ τῆς καθ’ ἡμέραν ἐπεκτάσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργείου εἰς διαφόρους ἐντελῶς νέους τομεῖς τῆς τε Διεθνοῦς Πολιτικῆς, ὅσον καὶ τῆς ἐσωτερικῆς Ὑπηρεσίας. Πιστεύω, ὅτι ἀρκεῖ ν’ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς τὴν δημιουργίαν τῶν νέων ἀνεξαρτήτων χωρῶν τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας, τὴν σύστασιν τῶν νέων Διεθνῶν Ὀργανισμῶν ὡς ὁ ΟΗΕ καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτώμενοι ἕτεροι Διεθνεῖς Ὀργανισμοὶ (UNESCO, FAO, Διεθνὴς Τράπεζα κλπ., κλπ.) τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον, τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης τοῦ Στρασβούργου, τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὴν Προξενικὴν ἐργασίαν τὴν ἰδιαιτέρως αὐξηθεῖσαν λόγῳ τῶν περισσοτέρων ταξειδιωτῶν μεταναστῶν καὶ πλοίων ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν, ὡς καὶ τὴν ἐπιτευχθεῖσαν πρόοδον εἰς τὴν τεχνικὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου, τῶν Πρεσβειῶν (ἐπικοινωνία διὰ τηλετύπων), ἵνα ἀντιληφθῇ πᾶς τις ὅτι μὲ τὴν οὐσιαστικῶς πρὸ τριακονταετίας, ἤδη ὅλως ἀνεπαρκῆ, σύνθεσιν τοῦ Ὑπουργείου δὲν θὰ ἦτο ἱκανὸν ν’ ἀνταποκριθῇ τοῦτο εἰς τὴν ἔστω καὶ πλέον στοιχειώδη κάλυψιν τῆς σημερινῆς ἀποστολῆς του, ἥτις εἶναι ὅλως διάφορος τῆς πρὸ τριῶν δεκαετιῶν τοιαύτης. Ἐξ ἄλλου, ἡ δημιουργία νέων στελεχῶν, ἱκανῶν καὶ πεπαιδευμένων, δὲν εἶναι ζήτημα δυνάμενον ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς εἰς τὴν ἄλλην ἡμέραν. Διὰ τοῦτο, τόσον ἅπαντες οἱ προκάτοχοί μου, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν Ὑπουργοί, — ἅπαντες, ὅλων τῶν παρατάξεων —, ὅσον καὶ ἐγώ, ἠναγκάσθημεν κατὰ καιροὺς νὰ προσφύγωμεν εἰς τὴν προσωρινὴν πρόσληψιν καὶ ἐξ εἰδικοῦ κονδυλίου ἀμειβομένου, προσωπικοῦ, εἰς λίαν συντηρητικὸν ἀριθμὸν καὶ μὲ ἀνεπαρκεστάτας ἑκάστοτε ἀμοιβάς, ἵνα ἀντιμετωπίσωμεν τὰς πλέον ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας. Οἱ οὕτω προσλαμβανόμενοι προσωρινοὶ ὑπάλληλοι δοκιμάζονται καὶ ἐκπαιδεύονται καὶ οἱ ἐκ τούτων ἐπιτυγχάνοντες προσλαμβάνονται εἰς τὰς κενουμένας ὀργανικὰς θέσεις, νομοτύπως. Παρατηρητέον ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κατάθεσιν νέου Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου ἔχομεν προβλέψει διὰ τὴν ὀργανικὴν ἔνταξιν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἐπιτύχει εἰς τὴν προβλεπομένην σχετικὴν δοκιμασίαν καὶ ἔχωσι καὶ τὰ λοιπὰ προσόντα. Οὕτω, καὶ μόνον οὕτω, μὲ τὴν συνεχῆ, ἀξιέπαινον καὶ πραγματικῶς ὑπερωριακὴν ἐργασίαν ἁπάντων τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ὑπαγομένων ὑπαλλήλων, κατωρθώσαμεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν τεραστίως αὐξηθέντα ὄγκον τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ εἰς ἕνα τομέα πολυσχιδῆ καὶ κρίσιμον διὰ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τῆς χώρας. Τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τόσον ἐκτεταμένην ἀποστολήν, ἐπιτελεῖ πραγματικὸν ἆθλον, διεξάγον τὴν πολυσχιδῆ ὑπηρεσίαν του μὲ συνολικὸν ἀριθμὸν 138, τακτικῶν ὑπαλλήλων, τῶν κατωτάτων θέσεων, οἵτινες ἀμείβονται μὲν γλίσχρως, ἐπικουρουμένων ὑπὸ ὀλίγων δεκάδων προσωρινῶν ὑπαλλήλων ἀλλὰ ἐργάζονται λίαν φιλοτίμως λόγῳ τοῦ ἤθους αὐτῶν καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι διατηροῦν τὴν ἐλπίδα τῆς κατόπιν ἐξετάσεων μονιμοποιήσεώς των. Ἅπαντες οἱ προσωρινοὶ οὗτοι ὑπάλληλοι ἔχουν διατεθῆ δι’ ἀποφάσεών μας εἰς τὰς διευθύνσεις αἵτινες ἔχουν περισσότερον ἀνάγκην αὐτῶν. Τὰ ἀναφερόμενα περὶ ὑπηρεσίας τινὸς εἰς τὸ πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ ἀποτελεῖ χονδροειδῆ ἀνακρίβειαν, καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν ἄλλως τὰ πράγματα διότι — ἂν μή τι ἄλλο — ἡ ἀπουσία τῶν προσωρινῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τὰς θέσεις εἰς ἃς ἐτάχθησαν κυριολεκτικῶς θὰ παρέλυε τὸ Ὑπουργεῖον. Τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει ὅτι οἱ πλεῖστοι κατάγονται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν περιφέρειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβές, ὅπως ἀνακριβὴς εἶναι καὶ ὁ πίναξ ὀνομάτων, ὁ περιλαμβανόμενος εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐρωτήσεως. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἡ ἀντιμετώπισις μιᾶς πραγματικῆς καὶ οὐσιαστικῆς ἀνάγκης κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καθ’ ὃν ἔπραξαν ἅπαντες οἱ μεταπολεμικοὶ Ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἦτο ἐπιβεβλημένη, καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς — μέχρι ψηφίσεως τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ — εὐχαρίστως θὰ ἀναλάβῃ τὰς οἵας καὶ ἐκεῖνοι ἀνέλαβον εὐθύνας, συμπεριλαμβανομένης μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἐκείνης τῆς μὴ παροχῆς λεπτομερῶν στοιχείων περὶ τῶν προσωρινῶν ὅσον καὶ ἀπαραιτήτων ὑπαλλήλων τούτων. Ὅσον διὰ τὴν ὑπάλληλον Μαρίναν Μαλλιαγροῦ–Μπουντούρη αὕτη διωρίσθη ἐπιτυχοῦσα εἰς σχετικὸν διαγωνισμόν, δακτυλογράφος ἐπὶ βαθμῷ γραφέως αʹ τάξεως τὴν 17 Μαΐου 1957. Αὕτη ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον ὑπηρετεῖ εἰς τὸ διπλωματικὸν γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ, ἡ δὲ περίπτωσίς της ἀποδεικνύει τὸ πνεῦμα ἐξοικονομήσεως ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Πράγματι, τὸ διπλωματικὸν γραφεῖον Ὑπουργοῦ, τὸ ὁποῖον βαρύνουν πολλὰ καθήκοντα καὶ ἰδίᾳ ἡ ἐπαφὴ καὶ ἀλληλογραφία ἡμετέρων καὶ ἰδίᾳ ξένων (τῶν Ἀθηνῶν ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ) μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀπετελεῖτο σχεδὸν πάντα ἀπὸ ἕνα Σύμβουλον Πρεσβείας, ἕνα ἢ δύο Γραμματεῖς ἢ Ἀκολούθους Πρεσβειῶν καὶ μιᾶς ἢ δύο δακτυλογράφων. Ἤδη πρὸς ἐξοικονόμησιν διπλωματικοῦ προσωπικοῦ, τοῦ Γραφείου τούτου προΐσταται Γραμματεὺς Πρεσβείας Αʹ τάξεως βοηθούμενος ὑπὸ μιᾶς στενοδακτυλογράφου κατόχου τῆς ἀγγλικῆς καὶ γαλλικῆς γλώσσης, μιᾶς ὑπαλλήλου κατόχου τῆς γαλλικῆς καὶ μιᾶς δακτυλογράφου Ἑλληνικῆς γλώσσης, ἥτις εἶναι ἡ Μαρίνα Μαλλιαγροῦ —Μπουντούρη. Ὡς πρὸς τὸν ὑπαινιγμὸν καθ’ ὃν «βαρεῖς ἐκφέρονται χαρακτηρισμοὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὡς πρὸς τὴν ἀνέλεγκτον διαχείρισιν τῶν μυστικῶν κονδυλίων» ἐπισημαίνοντες τὸν ὑπαινιγμὸν μὲ ἄνεσιν καὶ μὲ περιφρόνησιν, πληροφοροῦμεν τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον, ὅτι δι’ ὅλα τὰ ἀπόρρητα κονδύλια ἅτινα διετέθησαν ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ ὑπογράφοντος — καὶ δι’ ἐκεῖνα ἀκόμη ἅτινα ἐδαπανήθησαν διὰ τόσον λεπτοὺς ἐθνικοὺς σκοπούς, ὥστε ἐδικαιολογεῖτο ἡ πλήρης διὰ τὸ μέλλον συσκότισις — ὑπάρχουν καὶ διατηροῦνται ἀποδείξεις. Ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι αἱ ἐρωτήσεις τοῦ κ. συναδέλφου ἔπρεπε νὰ συνοδεύωνται ὑπὸ ἐπαίνων. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἦτο βεβαίως δυνατὸν νὰ συμβῇ προκειμένου περὶ τοῦ κ. ἐκ Θεσπρωτίας ἐρωτῶντος συναδέλφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1316 ἀπὸ 18.1.1963 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ἑλληνοαυστριακὴ συμφωνία τῆς 6.7.1961 εἶχεν ὡς ἀντικείμενον, ὡς γνωστόν, τὸν διακανονισμὸν τῶν ἐκκρεμουσῶν ὑποχρεώσεων τῆς Αὐστρίας ἐκ τῆς συμφωνίας τῆς 27.12.1959, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, οἵτινες εἶχον ὑποστῆ ζημίας κατὰ τὴν περίοδον οὐδετερότητος τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον. Τὸ Ν.Δ. 4253)1962, ὅπερ ἐκύρωσε τὴν συμφωνίαν τοῦ 1961, προέβλεπεν ὅτι τὰ τῆς διανομῆς τοῦ καταβληθέντος παρὰ τῆς Αὐστρίας ποσοῦ τῶν 520.965 δολλ. θὰ καθωρίζοντο διὰ Β. Διατάγματος. Ἡ κατάρτισις τοῦ ἐν λόγῳ Διατάγματος καθυστερεῖ διότι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι συγκεντρώνουν στοιχεῖα περὶ τῶν προπολεμικῶν δικαιούχων, εἰς οὓς θὰ διανεμηθῇ τὸ καταβληθὲν ὑπὸ τῆς Αὐστρίας, ποσόν. Ἡ συγκέντρωσις τῶν στοιχείων τούτων δυσχεραίνεται ἀφ’ ἑνὸς ἐκ τοῦ διαρρεύσαντος μακροῦ χρόνου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ τῆς καταστροφῆς μέρους τῶν οἰκείων ἀρχείων κατὰ τὴν Κατοχήν. Πάντως, ἐλπίζεται ὅτι συντόμως θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ δημοσίευσις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Β. Δ)τος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 859)16.1.63 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 7.1.1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Εἶχε διαπιστωθῆ ὅτι ὑφίσταντο διαφοραὶ μεταξὺ τῶν ἰσχυόντων εἰς τοὺς διαφόρους Ἑλληνικοὺς Λιμένας, τιμολογίων φορτοεκφορτώσεως αὐτοκινήτων καὶ βαρέων μηχανημάτων, μὴ δικαιολογούμεναι ἐκ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐργασίας καὶ αἵτινες ἐπροκάλουν τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐπιβατῶν, ἰδίᾳ τῶν ξένων περιηγητῶν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων παραληπτῶν. 2. Πρὸς ἄρσιν τοῦ ἀτόπου τούτου, διευκόλυνσιν τῶν τουριστῶν καὶ ἱκανοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διεβιβάσθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὰς κατὰ λιμένας Ἐπιτροπὰς Ρυθμίσεως φορτ)τῶν δικαιωμάτων, περὶ μειώσεως τῶν τιμολογίων τῶν ὡς ἄνω εἰδῶν. Ἐκ τῆς μειώσεως ταύτης δὲν ἐπρόκειτο νὰ περιορισθῶσι τὰ εἰσοδήματα τῶν φορτοεκφορτωτῶν δεδομένης τῆς ἐλαχίστης κινήσεως, ἥτις παρουσιάζεται εἰς φορτ)σεις αὐτοκινήτων καὶ βαρέων μηχανημάτων εἰς τοὺς διαφόρους λιμένας. 3. Προκειμένου περὶ τοῦ λιμένος Χίου ἡ διακίνησις αὐτοκινήτων κατὰ τὸ 1961 ἀνῆλθεν εἰς 221 αὐτοκίνητα τὸ δὲ τιμολόγιον ἦτο λίαν ὑψηλόν, ὥστε ἡ οἰκεία ΕΡΦΛ αὐτοβούλως εἶχεν εἰσηγηθῆ κατὰ τὸ ἔτος 1961 τὴν μείωσιν τούτου κατὰ ποσοστὸν 50%. 4. Ἐπιπροσθέτως τὸ μέσον ἡμερομίσθιον τῶν λιμενεργατῶν Χίου, τὸ ἐπιτυγχανόμενον κυρίως, ἐκ τῆς φορτ)σεως τῶν λοιπῶν ἐμπορευμάτων καὶ εἰδῶν τῶν διακινουμένων διὰ τοῦ λιμένος τούτου, εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὸν (115 δρχ.) καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπηρεασθῇ ἐκ τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω μειώσεως τοῦ τιμολογίου φορτ)σεως τῶν αὐτοκινήτων καὶ βαρέων μηχανημάτων, ἡ διακίνησις τῶν ὁποίων, ὡς προελέχθη, δὲν εἶναι ἀξία λόγου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14415)10.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι πράγματι ὑπὸ τῆς ἐνταῦθα Πρεσβείας τῆς Δανίας, ἐξεδηλώθη ἐνδιαφέρον διὰ τὴν πρόσληψιν ἐπὶ Δανικῶν πλοίων Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν Καταστρώματος καὶ Μηχανῆς. Ἡ ὑπηρεσία παρέσχε πᾶσαν σχετικὴν πληροφορίαν καὶ κατατόπισιν εἰς τὴν ὡς ἄνω Πρεσβείαν, παραλλήλως δὲ ἐζήτησεν ἀπὸ τὰς Ἐπαγγελματικὰς Ἑνώσεις Πλοιάρχων καὶ Μηχανικῶν Ε.Ν. ὅπως ὑποβάλωσι πίνακας τῶν προσφερομένων διὰ ναυτολόγησιν ἐπὶ Δανικῶν πλοίων. Οἱ ὑποβληθέντες πίνακες τῶν Πλοιάρχων διεβιβάσθησαν ἤδη εἰς τὴν Δανικὴν Πρεσβείαν. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἀναμένεται νὰ ὑποβληθῶσι καὶ οἱ πίνακες τῶν Μηχανικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1180 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἀπὸ τοῦ 1956, ἤτοι ἀπὸ τῆς πρώτης ἤδη ἡμῶν Ὑπουργίας, εἴχομεν λάβει πρόνοιαν ὅπως ἡ ἐπικοινωνία τῆς νήσου Μεγίστης (Καστελλορίζου) μετὰ τῶν ἄλλων νήσων καὶ δὴ τῆς Ρόδου γίνεται τακτικώτερον οὐ μόνον διὰ λόγους ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων της, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐθνικοὺς λόγους. 2) Οὕτω ἐνῷ δι’ ὅλους τοὺς χαρακτηριζομένους ὡς ἀγόνους λιμένας προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος νόμου ἡ ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος προσέγγισις πλοίου, κατόπιν κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως ἐπετεύχθη διὰ τροποποιήσεως τῆς Νομοθεσίας (πρᾶξις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 1059)1956 κυρωθεῖσα διὰ τοῦ Ν. Δ. 3742)1959) καὶ δὴ κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ δὶς τῆς ἑβδομάδος ἐξυπηρέτησις τῆς νήσου διὰ τοῦ ἐπιχορηγουμένου πλοίου τοῦ τοπικοῦ συμπλέγματος Δωδεκανήσου. 3) Ἡ πρότασις, ὅπως πλοῖα γραμμῶν ἐξωτερικοῦ προσεγγίζουν καὶ εἰς λιμένας ἀγόνων γραμμῶν ἐσωτερικοῦ, παρουσιάζοντας ἐλαχίστην ἐπιβατικὴν κίνησιν, ὡς εἶναι ὁ λιμὴν τῆς Μεγίστης, δὲν προσφέρει ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατότητας πραγματοποιήσεώς της. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ προσέγγισις αὕτη δημιουργεῖ διὰ τὸ πλοῖον σοβαρὰς οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις ἐκ τῆς καθυστερήσεως καὶ ζημιοῖ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πλοίου, παρουσιάζει σημαντικὰς ἄλλας δυσχερείας, διότι ἡ προσέγγισις ἀπαιτεῖ ἐλευθεροκοινωνίαν τῶν πλοίων, σημαντικὰς τελωνειακὰς διατυπώσεις καὶ ἄλλας ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ γραμμὴ Ρόδου–Μεγίστης ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ α)π «Πανορμίτης» δὶς τῆς ἑβδομάδος ἀντὶ 9.300 δραχ. ἑβδομαδιαίως. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀθανασιάδη– Νόβα. 1. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1070)19.1.63 ἐγγράφου σας, σχετικῶς πρὸς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀθανασιάδη– Νόβα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς μονίμων στεγάστρων καὶ ἄλλων ἀπαραιτήτων λιμενικῶν ἔργων εἰς Ρίον–Ἀντίρριον, ἀπησχόλησε πρὸ καιροῦ καὶ τὴν ὑπηρεσίαν μας, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ Ε.Ο.Τ 2. Εἰς Ρίον ὑπάρχουν δύο πρόχειρα στέγαστρα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μεμονωμένως ταξειδευόντων ἐπιβατῶν, οἱ ὑπόλοιποι ἐπιβάται, οἵτινες ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ταξειδεύουν δι’ ἰδιοκτήτων αὐτοκινήτων ἢ λεωφορείων, ἐξυπηρετοῦνται εἴτε ἐπιβιβαζόμενοι κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ ἀναμένον, σχεδὸν πάντοτε, πορθμεῖον, εἴτε ἀναμένοντες ἐντὸς τῶν αὐτοκινήτων των, μέχρις ἀφίξεως τοῦ πορθμείου, ἥτις δὲν βραδύνει λόγῳ τῆς πυκνότητος τῶν δρομολογίων. 3. Καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας, ὁ Ε.Ο.Τ. ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος, ἔχει δὲ ἤδη ἀνεγείρει τουριστικὸν περίπτερον εἰς Ἀντίρριον, ὡς καὶ κεκλιμένον ἐπίπεδον διὰ τὴν προσγιάλωσιν τῶν πορθμείων. 4. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, ἐξ ἄλλου, ἔχει παρακληθῆ παρ’ ἡμῶν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι προσφάτως ἐπεβλήθη ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἐπιβατῶν τῶν πορθμείων, εἰδικὸν τέλος πρὸς τὸν σκοπὸν ἐκτελέσεως ἔργων παραβολῆς τῶν πλοίων καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐπιβατῶν. 5. Πάντως τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον θὰ παρακολουθήσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ συστήσῃ εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ὅπως ἐπισπεύσουν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 25 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη, Ν. Ζορμπᾶ καὶ Χ. Ρουχωτᾶ. 1. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2277)6.2.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2.2.1963 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη, Ν. Ζορμπᾶ καὶ Χ. Ρουχωτᾶ, σχετικῶς μὲ τὸ ἀδιάβλητον τῆς ἐκλογῆς τοῦ νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 2. Ἡ ἐκλογὴ τοῦ νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πλοιάρχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ὡρίσθη ὅπως διεξαχθῇ ἀπὸ 15 Φεβρουαρίου ἕως 15 Μαρτίου ἐ.ἔ. κατὰ τὴν διάρκειαν δὲ τοῦ ἐν λόγῳ χρονικοῦ διαστήματος τὰ ψηφοδέλτια τῶν ἐπὶ πλοίων ὑπηρετούντων ἐκλογέων ταχυδρομούμενα παρ’ αὐτῶν ἐντὸς κλειστῶν φακέλλων, οἵτινες ἔχουν ἀποσταλῆ αὐτοῖς δεόντως ἐσφραγισμένοι καὶ ὑπογεγραμμένοι παρὰ τῆς οἰκείας ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ἁρμοδίως ὁρισθέντος δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου, παραλαμβάνονται καὶ ἀποσφραγίζονται παρὰ τῆς αὐτῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου. 3. Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ὁ, παρὰ τοῦ Πρωτοδικείου Πειραιῶς, ὁρισθεὶς δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος, ἔχουν ληφθῆ πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀδιαβλήτου τῆς περὶ ἧς ἐκλογῆς. Ὁ αὐτὸς δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ἐγνώρισεν ἡμῖν προσθέτως, ὅτι ἐκλήθησαν παρ’ αὐτοῦ οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅπως ὑποδείξουν καὶ οἱονδήποτε ἕτερον ἀποτελεσματικὸν κατὰ τὴν κρίσιν των μέτρον διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν, ὅπερ ἐφ’ ὅσον ἤθελε κριθῆ καὶ ἐφικτὸν ἐν προκειμένῳ θὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ἀδιαβλήτου τῆς ἐκλογῆς. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση. Ἐπὶ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν σχετικὴ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Α. Μπαρότση, ἀναφερομένη καὶ εἰς θέματα βελτιώσεως τῆς διὰ πλοίων συγκοινωνίας τῆς νήσου Ἴου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ νῆσος Ἴος, κατὰ τὴν διανυομένην χειμερινὴν περίοδον, ἐξυπηρετεῖται διὰ δύο τακτικῶν δρομολογίων, ἑκάστην Δευτέραν καὶ Σάββατον, καὶ δι’ ἑνὸς τῆς ἐπιχορηγουμένης ἀγόνου γραμμῆς κατὰ Πέμπτην, ἤτοι διὰ τριῶν ἐν συνόλῳ δρομολογίων ἑβδομαδιαίως. Περαιτέρω αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δρομολογίων δὲν καθίσταται δυνατή, ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τῆς στενότητος τῶν ὑφισταμένων πλοίων καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς μειωμένης, ἐξ αἰτίας τῆς χειμερινῆς περιόδου, ἐπιβατικῆς κινήσεως. 2. Διὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον, ἐλπίζεται, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ, ἔν τινι μέτρῳ, τὸ αἴτημα τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, διὰ τῆς πυκνώσεως τῶν δρομολογίων τῶν πλοίων τῶν ἐξυπηρετούντων τὰς Κυκλάδας νήσους. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 7.2.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2643)15.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος, τοῦ ἀφορῶντος τὸν χρόνον ἐνάρξεως καταβολῆς τοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἀνέργους ναυτικούς, γνωρίζομεν, ὅτι λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας τοῦ ναυτικοῦ, εἶναι δυνατὸν τὸ ἐπίδομα ἀνεργίας νὰ καταβάληται εἰς τοῦτον εὐθὺς ἅμα τῇ ἀπολύσει του ἐκ τοῦ πλοίου. Ὡς γνωστόν, ὁ ναυτικός, προσφέρων τὰς ὑπηρεσίας του μακρὰν τῆς οἰκογενειακῆς ἑστίας, ἔχει ἀνάγκην ἀναπαύσεως μετὰ παρέλευσιν ἀναλόγου χρόνου κοπιώδους ἐργασίας καὶ θαλπωρῆς πλησίον τῶν οἰκείων του, ἐνῷ ὁ ἐργάτης ξηρᾶς ἐπιστρέφων μετὰ τὴν λῆξιν τῆς 8ώρου ἐργασίας του εἰς τὴν οἰκογενειακὴν στέγην ἀπολαμβάνει καθ’ ἑκάστην τῶν ἀγαθῶν τούτων. Δὲν ἦτο δυνατὸν συνεπῶς νὰ διαφύγῃ τοῦ νομοθέτου ἡ ἰδιομορφία αὕτη τοῦ ναυτικοῦ ἐπαγγέλματος ἡ παρακωλύουσα τὴν ἄμεσον, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπόλυσιν, ἔναρξις τῆς ἐπιδοτήσεως. Συμπληρωματικῶς γνωρίζομεν, ὅτι ὁ ναυτικός, κατὰ κανόνα, ἀποταμιεύει μέρος τῶν ἀποδοχῶν του, τὸ ἀπόθεμα δὲ τοῦτο τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας ἑνὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ἀναπαύσεώς του, μέχρις ἐνάρξεως τῆς ἐπιδοτήσεως ἢ ἐξευρέσεως νέας ἐργασίας. Σημειοῦμεν πάντως, ὅτι ἀπὸ 1.3.63, κατόπιν προτάσεώς μας, ἐμειώθησαν αἱ ὑφιστάμεναι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως, εἰς τρόπον ὥστε ἡ χορήγησις ἐπιδόματος νὰ ἄρχεται εἰς συντομώτερα χρονικὰ διαστήματα, ἤτοι μετὰ παρέλευσιν 2 μηνῶν διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς καί, μετὰ παρέλευσιν 45 ἡμερῶν, διὰ τὰ κατώτερα πληρώματα, ἀπὸ τῆς τελευταίας ἀπολύσεώς των. 2) Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος, τοῦ ἀφορῶντος τὴν μὴ ἐπαναναυτολόγησιν ναυτικῶν ἀπολυομένων ἐξ ἐπιβατικῶν πλοίων λόγῳ ἐτησίας ἐπιθεωρήσεως, γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2353)1954 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1091)1938 κλπ.», ὁ ἐφοπλιστὴς ἢ πλοιοκτήτης παντὸς ἐπιβατικοῦ πλοίου ὑποχρεοῦται μετὰ παρέλευσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπομένου χρονικοῦ διαστήματος διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐπισκευῶν ἢ τὴν συνήθη ἐπιθεώρησιν (40ήμερον ἢ μεγαλυτέρου διαστήματος προκειμένου περὶ διαρρυθμίσεως ἢ ἀτυχημάτων κλπ.) καθ’ ὃ τὸ πλοῖον δύναται νὰ παραμείνῃ ἄνευ πληρώματος, ὅπως ἐπανδρώσῃ ἐκ νέου τοῦτο καὶ μέχρι πέρατος τῆς χειμερινῆς περιόδου. Ἡ διάταξις αὕτη θεσπισθεῖσα τὸ ἔτος 1954 ἐσκόπει, ὅπως μειώσῃ ἐπ’ ὀλίγον τὰς εἰς βάρος τῶν ἐκμεταλλευομένων ἐπιβατηγὰ πλοῖα, λίαν ἐπαχθεῖς πράγματι ὑποχρεώσεις, αἵτινες εἶχον ἐπιβληθῆ διὰ τοῦ Α.Ν. 1091)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 6059 κλπ.». Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι διὰ τοῦ τελευταίου τούτου νόμου ἐλήφθη οὐσιῶδες μέτρον προνοίας ὑπὲρ τῶν ναυτικῶν ἐκ τῆς ἀνεργίας εἰς ἣν περιήρχοντο ἕνεκα τῆς ἀνεξελέγκτου ὑπὸ τῶν πλοιοκτητῶν ἢ ἐφοπλιστῶν τῶν ἐν λόγῳ πλοίων ἀπολύσεώς των κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν παραμονῆς τῶν πλοίων εἰς Πειραιᾶ ἐπί τινας ἡμέρας κατὰ τὰς εἰς τὸν λιμένα τοῦτον προσεγγίσεις των. Πλὴν ὅμως, ἀμέσως ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν. κατέστη ἔκδηλος ἡ ἐκ τούτου ἐπιβληθεῖσα εἰς τοὺς πλοιοκτήτας ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως, ὅπως διατηρῶσι συνεχῶς καὶ καθ’ ὅλην τὴν χειμερινὴν περίοδον πλήρως ἐπηνδρωμένα τὰ πλοῖα των, ὥστε μετὰ δύο μῆνας ἐξεδόθη ὁ Α.Ν. 1205)1938 «περὶ διαθέσεως ὑπὲρ τῶν ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ἐκ πλευρίσματος τῶν πλοίων εἰς τοὺς λιμένας πλεονασμάτων». Οὐδαμοῦ ὅμως εἰς τὸν ἀνωτέρω νόμον ἀναφέρεται οὐδὲ ἐξ ἄλλης διατάξεως προβλέπεται ὑποχρέωσις τοῦ πλοιοκτήτου ἢ ἐφοπλιστοῦ τοῦ ἐπιβατηγοῦ πλοίου, ὅπως ἐπαναναυτολογήσῃ τὸ αὐτὸ πλήρωμα, ὅπερ ὑπηρετεῖ ἐπὶ τοῦ πλοίου πρὸ τῆς ἀργίας πρὸς ἐπιθεώρησιν ἢ ἐπισκευάς. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου–Ὀρεστιάδος–Καστανιῶν

§36Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησιν κατέθεσα πρὸ δέκα μηνῶν καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον, τὸ ἐλπίζω δηλαδή, κἄτι νὰ ἔχῃ συμβῆ μέχρι τώρα, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἰδοῦμε.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§38Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸν Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους παρεδόθη εἰς κυκλοφορίαν ἡ νέα μεγάλη γέφυρα τοῦ Ἐρυθροποτάμου, ἀποκατασταθείσης οὕτω μιᾶς ἀρκετὰ ἱκανοποιητικῆς ὁδικῆς ἐπικοινωνίας μέχρι Διδυτοτείχου. Ἀπὸ τὸ 1961 δι’ ἐκτάκτων πιστώσεων γίνεται τμηματικὴ ἀνακαίνισις τῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου–Ὀρεστιάδος– Δικαίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνακαίνισις ἀναλόγως τῶν διατιθεμένων οἰκονομικῶν πόρων ἑκάστοτε μέχρι ὁλοκληρώσεώς της.

§39Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφεώρα τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου–Ὀρεστιάδος–Καστανιῶν, δηλαδὴ συνόρων πρὸς Τουρκίαν καὶ βεβαίως εἶναι νέον τὸ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ λεγόμενον, ὅτι κατὰ τὸν τμηματικὸν αὐτὸν τρόπον θὰ συνεχισθῇ μέχρι Δικαίων ἡ ὁδὸς ἡ ἄλλη, ἡ ὁποία θὰ πρέπει ἴσως νὰ σκεφθῇ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀλλάξῃ καὶ κατεύθυνσιν, διότι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἴσως πρὸς τὰς προσβάσεις τῆς νέας γεφύρας τοῦ Ἄρδα τῆς ὑπὸ κατασκευὴν καὶ εἶναι ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τὸ Νεοχώριον, τὸ Φυλάκιον, ἡ Κέραμος κλπ. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ἓξ εἴκοσι χιλιομέτρων τμήματος μέχρι Καστανιῶν, διότι εἶναι ὁδός, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διαρκῶς καὶ ἀπὸ τοὺς περιηγητὰς ἀκόμη, καίτοι διὰ τῆς νέας γεφύρας τοῦ Ἄρδα πλέον τρέπονται πρὸς τὰ ἐκεῖ οἱ περισσότεροι. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ πλευρᾶς τουρκικῆς οἱ δρόμοι κατευθύνσεως τοῦ Ἀρδανίου δὲν εἶναι πλήρεις, προτιμᾶται ἀκόμη ἡ ὁδὸς Ὀρεστιάδος–Καστανιῶν καὶ νομίζω ὅτι λόγος πέραν τῶν οἰκονομικῶν, διότι καὶ ἡ παραγωγὴ θὰ διευκολυνθῇ πολὺ μὲ τὴν δυνατότητα ταχυτέρας καὶ οἰκονομικωτέρας διακινήσεως τῶν ἀγαθῶν ἀποτελεῖ καὶ λόγον ἐθνικῶς ἀξιοπρεπείας νὰ δοθῇ καὶ ἰδιαιτέρα προσοχὴ καὶ νὰ διατεθοῦν ἐπὶ τέλους κονδύλια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἔχουν διατεθῆ καὶ ὁ δρόμος νὰ εἶναι πάντοτε ἄφιαχτος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σκεφθῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὴν λύσιν τῆς ταχείας χρηματοδοτήσεως τῶν ἓξ εἴκοσι χιλιομέτρων κατασκευῆς τοῦ τμήματος αὐτοῦ, διότι εἶναι θέμα ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ διατυπώνω ἕνα παράπονον, τὸ ὁποῖον ἔχω ἀπέναντί σας, διότι εἶχον καταθέσει ἑτέρας δύο ἐρωτήσεις ἀναφερομένας εἰς τὰ ἔργα τοῦ Ἄρδα καὶ τοῦ Ἐρυθροποτάμου ἀπὸ τοῦ Μαΐου παρελθόντος ἔτους καὶ ἔτυχον ἀπαντήσεων τὸν μῆνα Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους, αἱ ὁποῖαι θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ τὰς χαρακτηρίσω, καὶ εἶναι ἀκριβῶς ὁ χαρακτηρισμός μου, ὡς κατεχόμενος ἀπὸ γραφειοκρατικὸν πνεῦμα, ἀμεριμνησίας καὶ ἀνευθύνου. Διότι, ἐὰν εἴδατε τὰς ἐρωτήσεις μου, θὰ εἴδατε ὅτι τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ Ἐρυθροποτάμου, θὰ εἴδατε ὅτι δίδω τόσα στοιχεῖα, ὥστε ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἠρύσθην ἐκ τῆς προμελέτης προκύπτει ἡ σπουδαία ἀποδοτικότης τῶν ἔργων ἔναντι ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἐπροτιμήθησαν. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐπεκαλέσθητε καὶ ἐσεῖς διὰ νὰ εἴπητε ὅτι δὲν δύναται νὰ προτιμηθῇ τὸ ἔργον αὐτὸ ἔναντι τῆς ἀποδοτικότητος τῶν ἔργων τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα προετιμήθησαν. Ἐγὼ λέγω, ὅτι κατὰ τὴν ἐγκριθεῖσαν προμελέτην τὰ ἔργα θὰ στοιχίσουν 55.000.000 δραχμῶν, ὅτι τὸ σημερινὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα τῆς περιοχῆς ἀνέρχεται εἰς 2.700.000 ἐπὶ 35.000 στρεμμάτων καὶ μετὰ τὰ ἔργα ἀμέσως τὸ ἄμεσον ὄφελος εἶναι 25.000.000. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπὸν πόση εἶναι ἡ ἀποδοτικότης καὶ παραγωγικότης τῶν ἔργων καὶ πόσον ὑψηλὰ τοποθετοῦνται ἔναντι ἄλλων ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐπροτιμήθησαν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δύναμαι νὰ δώσω ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν στοιχεῖα.

§40Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ ἀναπτυχθὲν ἐν τέλει ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐρώτησίν του. Εἶναι μία ἐρώτησις πολὺ παλαιὰ καὶ δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα νὰ ἀπαντήσω τώρα. Ἴσως εἶναι παρατυπία ὅτι ἡ δοθεῖσα ἀπάντησις ἐδόθη ἀργά, ἀλλὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι γίνεται μία συσσώρευσις πολλῶν ἐρωτήσεων καὶ ὅτι αἱ ἐρωτήσεις αὐταὶ ἀνάγονται, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου μου, ἀλλὰ καὶ ἄλλων Ὑπουργείων καὶ πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν στοιχεῖα. Ἀνάγονται ἐπίσης εἰς ἁρμοδιότητας τοπικῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ζητηθοῦν στοιχεῖα. Κακῶς, ἐνδεχομένως, ἐστάλη ἀπάντησις βραδύτερον ἀπὸ τὴν ὁριζομένην διὰ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Τὸ ἔκαμα ἀπὸ λόγους λεπτότητος μᾶλλον. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι παρεξηγήσιμον, τότε δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ συζητήσωμεν αὐτό, ἀλλὰ νὰ γραφῇ ἡ ἐρώτησις κανονικῶς εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ νὰ δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπευθύνεται κατηγορία ὅτι διεπόμεθα ἀπὸ γραφειοκρατικὸν σύστημα καὶ ὅτι δὲν δίδομεν τὴν δέουσαν προσοχὴν ἰδίως εἰς μίαν περιοχήν, τῆς ὁποίας τὸ εὔθικτον εἴμεθα κάλλιστα εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσωμεν.

§41Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει καὶ μίαν δόσιν προσωπικοῦ θέματος ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, διότι κατὰ τὸ οἰκεῖον ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, ἀποδίδει εἰς ἐμὲ γνώμην ἀλλοίαν τῆς ὑπ’ ἐμοῦ ἐξενεχθείσης. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὔτε ἠμφεσβήτησα τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν περιοχήν μας, δεύτερον δὲν ἐζήτησα ἀπάντησιν διὰ τὰ παρεμπεσόντα θέματα τοῦ Ἐρυθροποτάμου καὶ τοῦ Ἄρδα, ἀλλὰ λέγω ὅτι πρέπει νὰ ἐλέγξετε τὰς ὑπηρεσίας σας, διότι στοιχεῖα ἀπὸ ἄλλα Ὑπουργεῖα ἔχουν εἰς τὰς ἀπαντήσεις καὶ ἀξίζει νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα αὐτό. Ἐπιμένω ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθαὶ αἱ ἀπαντήσεις. Δὲν λέγω ὅτι πταίετε τώρα, ἀλλὰ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας καὶ παρακαλῶ νὰ ἐρευνήσετε εἰς τὰς ὑπηρεσίας σας καὶ ἐν καιρῷ νὰ μοῦ δώσετε τὴν ἀπάντησιν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖοι οἱ ὑπεύθυνοι τῆς κακῆς κατασκευῆς τοῦ φράγματος τοῦ Στρυμόνος ποταμοῦ κλπ.

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας κατετέθη τὸν Ἰούνιον τοῦ 1962 καὶ ἀφεώρα τὰς πλημμύρας ποὺ ἐγένοντο εἰς τὸν Στρυμόνα κατὰ Μάρτιον τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Συγκεκριμένως, τότε, λόγῳ τῶν πλημμυρῶν κατεστράφησαν καλλιεργημέναι ἐκτάσεις 5.000 στρεμμάτων. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρξαν ἄμεσα μέτρα ἐνισχύσεως τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν αὐτῶν, εἴχομεν ὑποβάλει τὴν ἐρώτησιν. Ἐζητήσαμεν δὲ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν εὐθυνῶν διὰ τὴν ἐπελθοῦσαν καταστροφὴν καθὼς καὶ τὰ μέτρα ποὺ ἐπρόκειτο ἐν συνεχείᾳ νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν 10.000 πληγέντων ἀγροτῶν. Ἐπίσης δὲ τὶ ἐσκέπτετο ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν συνέχισιν τῶν πλημμυρῶν κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη. Ἡ ἐρώτησίς μας ἐκείνη ὑπῆρξε προφητική, διότι ἐφέτος εἴχομεν νέας πλημμύρας καταστρεπτικάς. Αἱ νέαι πλημμύραι τοῦ Ἰανουαρίου ἐκάλυψαν μεγαλυτέρας ἐκτάσεις. Ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων μας αὐτῶν, εἴχομεν μίαν ἀπάντησιν ἔγγραφον, ὄχι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπήντησεν ὡς Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ διαβιβάζει ἔκθεσιν τοῦ Νομάρχου Σερρῶν, εἰς τὴν ὁποίαν λέγονται πράγματα, δὲν εἶναι ὑπεύθυνον τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ ὑπάρχει γενικωτέρα εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, λέγονται λέγω, πράγματα ἐξοργιστικά. Ἀναφέρει ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Νομάρχου, ὅτι «ἡ εὐθύνη διὰ τὰς πλημμύρας ὀφείλεται εἰς τὴν διόγκωσιν τῶν ὑδάτων καὶ εἰς τὰς φερτὰς ὕλας!». Ὡς ἄμεσα μέτρα ἐνισχύσεως τῶν πλημμυροπαθῶν, ἀναφέρει ὅτι διετέθησαν διὰ τοὺς 10.000 ἀγρότας δραχμαὶ 38.000, δηλαδὴ 3,80 δι’ ἕκαστον ἀγρότην. Δὲν ὑπάρχουν, λέγει ἡ ἔκθεσις ὑπεύθυνοι. Ἐγνώριζον ὅμως οἱ ἁρμόδιοι ὅτι ἐπρόκειτο νὰ διαρραγῇ τὸ ἀνάχωμα. Ἀνέγνωσα εἰς τὸν τύπον, ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς Βουλγαρίας νὰ παράσχουν πληροφορίας διὰ τὸν ὄγκον τῶν ὑδάτων τοῦ Στρυμόνος. Ἡ πρωτοβουλία αὐτὴ εἶχεν ἀπήχησιν καὶ παρεσχέθη ἡ πληροφορία ὅτι κατὰ Ἰανουάριον θὰ ἐγένετο διόγκωσις τῶν ὑδάτων τοῦ Στρυμόνος. Διατί λοιπὸν δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ διατί δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ ἀγρόται; Καὶ διατί δὲν προειδοποίησαν τοὺς ἀγρότας ὅτι δεξιὰ τοῦ ποταμοῦ θὰ ἐπήρχετο ρῆγμα εἰς τὸ ἀνάχωμα φράγμα, ὥστε νὰ μὴ καλλιεργήσουν πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν τὰς ἐκτάσεις;

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§45Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε ἀπησχόλησα τὸ Σῶμα διὰ τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν ὑδάτων τῶν ποταμῶν Β. Ε. πρὸς ἀποφυγὴν πλημμυρῶν καὶ ἀξιοποιήσεως τῶν ὑδάτων των δι’ ἐνεργειακῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων καὶ ὑπεστήριξα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τὰ ἀνωτέρω ἄνευ συνεργασίας μετὰ τῶν Β. γειτόνων, ἰδιαίτερα διὰ τοὺς Στρυμόνα, Ἕβρον καὶ Νέστον, μὲ τὴν Βουλγαρίαν. Ἐφέτος τὰ γεγονότα λόγῳ τῶν συνεχῶν καὶ πολλῶν βροχῶν καὶ τῆς τήξεως τῶν χιόνων ἐν βραχεῖ διαστήματι, ὑπῆρξαν σοβαρώτερα. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος καὶ τῶν γνωμῶν μου ἔχει ἀποκαλυφθῆ τὸ θέμα πλήρως καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἐλπὶς νὰ ἀποφύγωμεν τὰς ζημίας καὶ νὰ γίνῃ ἀξιοποίησις τῶν ὑδάτων, ἂν δὲν γίνῃ ἡ συνεργασία αὐτή. Πᾶσα ἄλλη λύσις θὰ εἶναι δαπανηροτάτη διὰ τὴν χώραν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου α) νὰ συγχαρῶ τὸν μηχανικὸν τοῦ στρατοῦ ποὺ εἰργάσθη μὲ αὐτοθυσίαν ἐφέτος διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν μεγαλύτεραι καταστροφαὶ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα καὶ ἰδιαίτερα τοὺς πληθυσμοὺς ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰ κατάντη τῶν ποταμῶν. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ληφθοῦν ριζικὰ καὶ ἀποτελεσματικὰ μέτρα, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἐφετεινὰ γεγονότα. Πρέπει νὰ εἴμεθα προμηθεῖς καὶ ὄχι ἐπιμηθεῖς. Καὶ β) νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων ὡς καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, ἵνα μεριμνήσουν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀγροτῶν, τῶν ὁποίων κατεστράφη τελείως ἡ περυσινὴ καὶ ἐφετεινὴ ἐσοδεία των. Περαιτέρω, ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι εἶναι ἱκανοποιητικόν, διότι ἐγένοντο διάφοροι ἐκχερσώσεις διὰ τὴν παραχώρησιν γαιῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γίνουν ἀκόμη περισσότεραι ἐκχερσώσεις καὶ ταχύτερον καὶ ἐπειδὴ αἱ γαῖαι εἶναι μακρὰν τῶν χωρίων των, εἶναι ἀνάγκη νὰ καλλιεργηθοῦν αἱ γαῖαι συνεταιρικῶς, μὲ ἄμεσον χορήγησιν μηχανημάτων, σπόρων καὶ λιπασμάτων ἐγκαίρως.

§46Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Στρυμὼν ποταμὸς παρουσιάζει προβλήματα πολλὰ καὶ δύσκολα. Κυρία αἰτία τῶν προβλημάτων εἶναι ἡ μεγάλη ποσότης τῶν φερτῶν ὑλῶν, τὰς ὁποίας μεταφέρει. Ἐξ αἰτίας τῶν ὑλῶν αὐτῶν ἡ κοίτη παρὰ τὴν πλημμυρισθεῖσαν ἔκτασιν εἶναι ἀνωτέρα κατὰ δύο μέτρα τοῦ ἑκατέρωθεν ἐδάφους. Ἡ κατάκλυσις τῆς περιοχῆς Βυρωνείας δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφευχθῇ ὅταν ἡ παροχὴ τοῦ Στρυμόνος ὑπερβαίνει ποσοτικῶς ὡρισμένον ὅριον. Τοῦτο δὲν εἶναι γνωστὸν μόνον εἰς τὰς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς, δεδομένου ὅτι ἡ κατάκλυσις αὐτῆς προεβλέπετο καὶ παρὰ τῆς μελέτης τῆς Ἀμερικανικῆς ἑταιρείας Νάπεν, γενομένης τὸ 1952. Μόνον διὰ τῆς ἐκτελέσεως ὁριστικῶν ἔργων θὰ ἀποφευχθῇ ὁ κίνδυνος πλημμυρῶν. Ἀλλά, καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὁριστικῶν ἔργων, ἥτις πιθανὸν θὰ ἀπαιτήσῃ 4–5 ἔτη, ἡ περιοχὴ αὕτη θὰ παραμείνῃ ἐν κατακλύσει. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ἀριστερὸν ἀνάχωμα εἶναι περισσότερον ἐνισχυμένον. Καὶ τοῦτο, διότι ἐφ’ ὅσον παρουσιάζεται ἀναπόφευκτος ὁ κίνδυνος πλημμυρῶν εἶναι προτιμότερον νὰ κατακλυσθῇ ἡ δεξιὰ πλευρὰ καὶ ὄχι ἡ ἀριστερά, ἥτις θὰ ἐγένετο αἰτία νὰ πλημμυρίσουν ἄνω τῶν 30.000 στρεμμάτων καὶ νὰ κατακλυσθοῦν οἰκισμοὶ μὲ συνεπείας μεγάλων καταστροφῶν, καὶ πιθανώτατα καὶ θυμάτων ἀνθρωπίνων. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ θέματα πρὸς ἀντιμετώπισιν, ἕνα τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ἐπικοινωνία τῶν κατοίκων μετὰ τῶν εἰς τὴν ἀντίπεραν τοῦ ποταμοῦ πλευρὰν εὑρισκομένων ἀγρῶν των. Ἔχομεν προβλέψει πρὸς τοῦτο τὴν ἐπιμήκυνσιν τῆς γεφύρας τοῦ Μεγαλοχωρίου ἂν τὸ ἐπιτρέψουν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι. Διὰ τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῆς Βυρωνείας καὶ Πετριτσίου, ἔχει ἐγκριθῆ καὶ χρηματοδοτηθῆ πρόγραμμα ἐξ 7.000.000 δραχμῶν, ἀναφερόμενον εἰς τὸν ἐποικισμόν των. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς συνεννοήσεως μὲ τοὺς βορείους γείτονάς μας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀπὸ κοινοῦ ἔργων εἰς τὸν Στρυμόνα, ἰσχύει ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν εἶχον δώσει εἰς προηγουμένην σχετικὴν ἐρώτησιν. Διατηρῶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ θέμα θὰ προωθηθῇ, ὥστε νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν συμφωνίαν διὰ τὸ συμφέρον τῶν μερῶν. Πάντως, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ εἶναι μία πανάκεια δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα τῆς τιθασεύσεως τῶν ποταμῶν εἶναι θέμα πολύπλοκον καὶ δυσεπίλυτον, ὡς εἶναι ἐμφανὲς καὶ εἰς τοὺς ποταμοὺς τοὺς εὑρισκομένους ἐξ ὁλοκλήρου ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ὑπηρεσίαι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι δυνατὸν νὰ δέχωνται τὸν κατακλυσμὸν τῆς δεξιᾶς πλευρᾶς καὶ ὄχι τῆς ἀριστερᾶς, τεχνικῶς, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνισχυθῇ καὶ τὸ δεξιὸν ἀνάχωμα, ὅπως ἔχει ἐνισχυθῆ καὶ τὸ ἀριστερὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀποφεύγωνται αἱ ζημίαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἡ δεξιὰ περιοχὴ μέχρις ἀποπερατώσεως τοῦ ὅλου ἔργου θὰ θεωρηθῇ ὡς κατακλυζομένη. Ἀφοῦ εἶναι μοιραία ἡ καταστροφὴ τῆς περιοχῆς αὐτῆς, διατὶ δὲν προειδοποιοῦνται οἱ καλλιεργηταί, ὥστε νὰ μεταναστεύσουν εἰς ἄλλην περιοχὴν καὶ ἐπιδοθοῦν εἰς καλλιέργειαν, χωρὶς κίνδυνον νὰ χάσουν τοὺς κόπους των. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§50Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἐν μέρει δίκαιον, λέγων, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ πανάκειαν ἡ συνεργασία μὲ τοὺς βορείους γείτονάς μας διὰ τὰ θέματα τῶν ποταμῶν. Ὅμως ἡ κατάστασις θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς καὶ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ δαπανηθοῦν διὰ τὴν τιθάσευσιν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν ὑδάτων τῶν ποταμῶν τῆς Β. Ε. θὰ εἶναι ὀλιγώτερα καὶ τὰ ἔργα θὰ εἶναι ἀποδοτικώτερα. Μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν, ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ἐνῷ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, εἶχον εὐμενῆ ἀπήχησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τῶν ἀγροτῶν Βορ. Ἑλλάδος καὶ τὴν καθόλου Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν δὲν εἶναι ἱκανοποιητικαί, διότι πάλιν ἐξηρτήθη ἀπὸ τὸ θέμα τῶν ἀποζημιώσεων. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων παραγωγικῶν Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα τὴν ἔγκυρον γνώμην τῶν Μηχανικῶν, Γεωπόνων καὶ Δασολόγων, οἵτινες ἔχουν ἐπίγνωσιν τῆς βαρύτητος καὶ τῶν σκοπῶν τῶν ἔργων. Πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θυσιάζωνται τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς καὶ τὰ μόνιμα τοῦ Ἔθνους διὰ συναισθηματικοὺς ἢ ἄλλους λόγους, ἀσχέτους πρὸς αὐτά. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προλαμβάνωνται αἱ ζημίαι, ὅπως ἔγινεν ἐφέτος εἰς μίαν κλίμακα, λόγῳ προειδοποιήσεως τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν περὶ τῆς πορείας τῶν ὑδάτων τῶν ποταμῶν εἰς βαρεῖς χειμῶνας, θὰ ὠφελήσῃ τεραστίως τὴν οἰκονομίαν μας καί, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν προσπάθειάν του περισσότερον, διότι αἱ ζημίαι εἰς τὰς Σέρρας καὶ τὸν Ἔβρον ἐφέτος, ὡς γνωρίζει, εἶναι τεράστιαι, καὶ ἂν ἀξιολογηθοῦν κανονικῶς καλύπτουν μέγα μέρος τῶν αἰτουμένων ἀποζημιώσεων. Ἀπὸ ταύτης, βεβαίως, δὲν σκοποῦμεν νὰ παραιτηθῶμεν, ὅμως δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἐμπόδιον διὰ τὴν ταχεῖαν συνεργασίαν μας διὰ τὸ τόσον σοβαρὸν θέμα τῶν ποταμῶν.

§51Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως μοῦ δώσητε τὸν λόγον, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς περιοχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν πολιτεύομαι.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε μεταξὺ τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ ἑπομένως εἶναι σαφὴς ἡ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ, πάντως ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἂς ὁμιλήσητε δι’ ἐλαχίστων.

§53Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συνηθίζω νὰ παραβιάζω τὸν Κανονισμόν. Τὸ θέμα εἶναι πολύπλοκον, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν εὔκολον νὰ κατατοπισθῇ τις. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη εὐθύνη τῶν μηχανικῶν διὰ τὰ ἔργα τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος. Τὰ ἔργα ἤρχισαν ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου τὸ 1932 καὶ οἱ ξένοι τεχνικοὶ δὲν ὑπελόγισαν καλῶς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς κατεστράφησαν καὶ ἀπὸ τοῦ 1945 ἤρχισεν ἡ ἀνασυγκρότησίς των. Καὶ ἐρωτῶ, ἀπὸ τοῦ 1952 κυρίως καὶ ἐντεῦθεν, οἱ μηχανικοὶ δὲν προέβλεψαν τὴν καταστροφήν; Πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπεσκέφθη τὴν περιοχὴν καὶ εἶδεν, ὅτι ἔχει μεταβληθῆ εἰς λιμνοθάλασσαν, ἀλλὰ οὐδὲν μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν παθόντων καὶ οὐδεμίαν ἐξαγγελίαν ἔκαμε, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ δρᾶμα αὐτό.

§54Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις μετὰ τῶν γειτόνων, ἡ θέσις μας εἶναι ἡ ἀναφερθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι μεταξὺ τῶν δηλώσεων τῶν δικῶν μου καὶ τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπάρχει διαφορά, δεδομένου, ὅτι ἀνέφερον ὡς εὐκταίαν τὴν συνεννόησιν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βελτιώσεως τῶν σχέσεων μετὰ τοῦ πρὸς Βορρᾶν γείτονος. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, περὶ τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀναχωμάτων καθ’ ὡρισμένον τρόπον, φρονῶ, ὅτι τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς τεχνικὸν καὶ ὀφείλομεν, ἀμφότεροι, νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοὶ εἰς τὰς κρίσεις μας. Ἔχω, ὅμως τὰς ἐκθέσεις τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπισημαίνουν τὰς σημειουμένας δυσχερείας ἐφ’ ὅσον δὲν ἐγένοντο τὰ ὁριστικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα διὰ νὰ ὁλοκληρωθοῦν, θ’ ἀπαιτήσουν ἕνα δισεκατομμύριον δραχμῶν, περίπου. Δὲν πρέπει νὰ ὑποτιμῶμεν τὰς ἐργασίας, αἵτινες ἐγένοντο κατὰ τὴν κατασκευὴν καὶ τὴν συντήρησιν τῶν ἔργων παρὰ τῶν τεχνικῶν μας. Βεβαίως, ἐφέτος, λόγῳ ἐξαιρετικῶν καιρικῶν συνθηκῶν, παρουσιάσθησαν σημαντικαὶ ζημίαι, εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω, ὅτι τὰ περισσότερα τῶν ἔργων ὑπέστησαν σκληρὰν δοκιμασίαν καὶ ἐπῆραν πολὺ καλὸν βαθμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πλημμυροπαθῶν, ἀνεφέρθην προηγουμένως εἰς τὸ ἐποικιστικὸν πρόγραμμα τῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐλλείψεως φροντίδος.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεργίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπαλλοτριωθέντας ἀγρούς, εἰς ἀγρότας τῆς πεδιάδος Μακρυνείας κλπ.

§56Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πεδιάδα Μακρυνείας, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων, κατεστράφησαν πολλαὶ ἐλαῖαι καὶ ἄλλα δένδρα, ἀκόμη καὶ ἐκτεταμέναι ἐκτάσεις καλλιεργησίμων γαιῶν ἠχρηστεύθησαν χωρὶς νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως, οἱ ἐργολάβοι, μάλιστα, ἐπώλησαν τὰ ἐλαιόδενδρα πρὸς 60 δραχ. ἕκαστον καὶ οἰκειοποιήθησαν τὸ ποσόν. Πέραν αὐτοῦ, δὲν κατεσκευάσθησαν γέφυραι καὶ παρεμποδίζεται ἡ ἐπικοινωνία τῶν ἀγροτῶν μὲ τὰ κτήματά των. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως δώσῃ πληροφορίας, διατί καθυστερεῖ ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὰς ἀπαλλοτριωθείσας ἐκτάσεις καὶ ἡ σύνδεσις διὰ γεφυρῶν τῶν ὁδῶν, ὥστε νὰ ἐπικοινωνοῦν οἱ ἀγρόται μὲ τὰ κτήματά των.

§57Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ὡς πρὸς τὰς ἀπαλλοτριωθείσας ἐκτάσεις, αὗται δὲν εἶναι πολὺ μεγάλαι καὶ φθάνουν μόλις τὸ 1)20 τῆς ἀρδευομένης ἐκτάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν, εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἰσέλθωμεν νὰ ἐργασθῶμεν εἰς ξένην ἰδιοκτησίαν, ἐὰν προηγουμένως δὲν καταθέσωμεν τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον καθωρίσθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, ἐκτὸς ἐὰν οἱ ἰδιοκτῆται ἐπιτρέψουν τοῦτο οἰκειοθελῶς. Εἰδικῶς εἰς τὴν περιοχὴν Μακρυνείας, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων, ἀπὸ τοῦ 1960 ἔχει παρακατατεθῆ τὸ τίμημα καὶ νομίζω, ὅτι ἀπεζημιώθησαν ὅλοι πλὴν ἴσως, ὡρισμένων περιπτώσεων κατὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἀμφισβήτησις, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τίτλους ἢ ἄλλης αἰτίας, δι’ ἣν δὲν εὐθύνονται αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου. Σχετικῶς πρὸς τὰ δένδρα, ὅταν ἀπαλλοτριοῦνται ὡρισμέναι ζῶναι, γίνεται ἀπαλλοτρίωσις καὶ τῶν ἐντὸς αὐτῶν εὑρισκομένων δένδρων καὶ παρὰ τοῦ Δικαστηρίου καθορίζεται τιμὴ πληρωμῆς δι’ ἕκαστον δένδρον. Ἡ διάθεσις αὐτῶν, γίνεται βάσει ὡρισμένης διαδικασίας ἣν παρακολουθεῖ ὁ ἁρμόδιος ἔφορος.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4234)1962 «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας». Θὰ πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν πρῶτον οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν πρότασιν. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Δ.Α. ἀπὸ τῆς συστάσεώς της, ἔθεσεν ὡς ἕνα ἀπὸ τοὺς προγραμματικούς της σκοποὺς τὴν ρῖψιν εἰς λήθην τοῦ παρελθόντος διὰ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν συνεπειῶν του καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος εἰς τὸν τόπον, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ὁ λαὸς ἀπερίσπαστος νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὰ ἔργα του καὶ νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ καὶ ἐκπολιτιστικοῦ του ἐπιπέδου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία πιστεύει εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἴτε ὑπὸ τὴν σημερινήν, εἴτε ὑπὸ τὰς παλαιοτέρας μορφάς των, διεκήρυξαν τὴν ἀλήθειαν αὐτήν. Ὁ ἀείμνηστος Πλαστήρας, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διεκήρυξεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ λήθη διὰ τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ συνέπειαί του. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἀπὸ τοῦ 1949 εἰς σειρὰν ἄρθρων του εἰς τὸ «Βῆμα» καὶ δι’ ἄλλων ἐκδηλώσεών του, μὲ τόλμην καὶ ρεαλισμὸν ἐτόνισεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων τῆς περιόδου τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ ἡ ἐξάλειψις τῶν συνεπειῶν του. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος ὁμιλῶν προεκλογικῶς εἰς Θεσσαλονίκην τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952, εἶπεν, ὅτι τὸ παρελθὸν δὲν πρέπει νὰ διώκῃ τὸ παρόν. Καὶ ὁ σημερινὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν παρέλειψε κατὰ τὰς διαφόρους προεκλογικάς του περιοδείας νὰ διακηρύξῃ, ὅτι τὸ παρελθὸν ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ νὰ λησμονηθῇ. Ἀκόμη πλέον προσφάτως, ὁ σημερινὸς Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. ὁμιλῶν τὸ 1956, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς τότε Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως διὰ τῆς προγραμματικῆς του διακηρύξεως ὑπεστήριξε τὴν ἀνάγκην γενικῆς ἀμνηστίας, τὸ ὁποῖον ἐπανέλαβε καὶ τὸ 1957 κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ σχετικῆς ἐπερωτήσεως. Εἰς τὸ μόλις δὲ πρόσφατον παρελθόν, εἶπεν, ὅτι ὅσοι ἐξέτισαν ποινὴν 15, νομίζω ἐτῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀπολυθοῦν αὐτομάτως. Τὰς ἰδίας ἀπόψεις ὑπεστήριξαν ἀπαντῶντες εἰς ἐρωτήματα τῆς ἐφημερίδος «Ἀθηναϊκή», ἡ ὁποία ἔκαμε εὐρεῖαν καὶ πολυήμερον ἔρευναν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, οἱ κ.κ. Στεφανόπουλος καὶ Τσιριμῶκος, ὁ τελευταῖος μάλιστα ἐμείωσεν εἰς 10–12 ἔτη τὸν χρόνον. Περαιτέρω, εἶναι γνωσταὶ καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν Προοδευτικῶν, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Λυκουρέζος κατὰ τὴν ὡραίαν εἰσήγησίν του ἐπὶ τοῦ σχεδίου ποὺ ἀπετέλεσε τὸ Ν.Δ. 4234)62, ὑποστηρίξαντες τὴν ἀνάγκην ἐκκαθαρίσεως τοῦ παρελθόντος. Ἀλλὰ καὶ πάμπολλαι κοινωνικαὶ ὀργανώσεις, ἐπιστημονικοὶ σύλλογοι, δημόσιοι ὀργανισμοί, διάφοροι ἐπιστημονικαὶ καὶ ἄλλαι προσωπικότητες ἐξεδήλωσαν ἐπανειλημμένως δι’ ὑπομνημάτων καὶ δι’ ἀποφάσεων τὴν ἀνάγκην νὰ λησμονηθῇ τὸ παρελθόν. Δυστυχῶς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν προέβη εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν οἱ σκοποὶ αὐτοί, ἀλλὰ τοὐναντίον, μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπὸ προηγουμένων Κυβερνήσεων, τὰ ἔθεσεν εἰς ἀχρηστίαν ἢ τὰ ἐχρησιμοποίησεν κυριολεκτικῶς μὲ τὸ σταγονόμετρον. Κατὰ τὸ 1950–52 ἐψηφίσθησαν ὡρισμένοι νόμοι καὶ κυρίως ὁ νόμος 2058 «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», δυνάμει τῶν ὁποίων προεβλέπετο ἡ ἐπανεκδίκασις τῶν ἐκδικασθεισῶν ὑπὸ τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων ὑποθέσεων διὰ τῶν Ἐφετείων, οὕτω δὲ ἐκ τῶν 16.000 καταδικασθέντων 14.000 κρατούμενοι ἢ ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν, ἢ εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ ἐμετριάσθη σημαντικῶς ἡ ποινή. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ τελευταῖον γεγονός, ἀποδεικνύεται πόσον αὐστηροὶ καὶ ὑπὸ ποῖον κλῖμα μισαλλοδοξίας εἶχον ληφθῆ αἱ ἑκάστοτε ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων. Δεκάδες χιλιάδων ἐστάλησαν διὰ τῶν ἀποφάσεων ἐκείνων εἰς τὰς φυλακάς, ἐνῷ πολλὲς χιλιάδες ἄλλες δὲν εἶναι δυνατόν, φεῦ, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ζωήν, διότι εἶχον ἐν τῷ μεταξὺ ἐκτελεσθῆ, καίτοι συγκατηγορούμενοί των, κατορθώσαντες ἀργότερον νὰ ἐπιτύχουν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκδοθεισῶν θανατικῶν ἀποφάσεων, διότι εἶχον τύχει ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τῆς θανατικῆς καταδίκης, ὡς κατὰ πλειοψηφίαν ἐκδοθείσης, ἐπέτυχαν ἐν τέλει νὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν. Φυσικὰ καὶ πλεῖστοι ἐκ τῶν ὁδηγηθέντων εἰς τὰ ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα εἶχον καταδικασθῆ κατόπιν ἀποφάσεων ἐκδοθεισῶν κατὰ πλειοψηφίαν καὶ ὄχι παμψηφεί, ἀλλὰ μὲ πλειοψηφίαν 4 ψήφων κατὰ μιᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, μολονότι εὗρε νόμους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐταλαιπωρήθησαν ἐπὶ τόσα ἔτη νὰ ἐξέλθουν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὴν κοινωνίαν, ἐν τούτοις, δὲν τοὺς ἐχρησιμοποίησεν ἢ διὰ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικώτερος, τοὺς ἐχρησιμοποίησε μὲ μεγάλην στενότητα. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαὸς δὲν ἔπαυσε νὰ τονίζῃ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς τῆς λήθης. Ἐπανειλημμένως ἐζήτησε τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων νόμων καὶ ὅλων τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὸ νὰ μὴ ὑπάρχῃ προσωπικὴ ἐλευθερία καὶ στοιχειώδης δημοκρατικότης, ὅπως ἐπίσης δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια διὰ τοὺς νέους πρὸς συνέχισιν περαιτέρω σπουδῶν, πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας, ἢ ἀπασχολήσεως, δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἰς ἄλλα μέρη θεωροῦνται αὐτονόητα. Δὲν ἔπαυσε, λέγω, ὁ λαὸς νὰ τονίζῃ τὴν ἀνάγκην διὰ τὴν ἄρσιν καὶ τὴν κατάργησιν ὅλων αὐτῶν τῶν πιεστικῶν μέτρων, τὰ κυριώτερα τῶν ὁποίων εἶναι: Πρῶτον, τὸ Γʹ Ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ τὸ ὁποῖον ἔστειλε χιλιάδας ἀτόμων εἰς τὰ ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα. Δεύτερον, ὁ νόμος 509)47 διὰ τοῦ ὁποίου ἐτέθησαν ἐκτὸς νόμου τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, τὸ ΕΑΜ καὶ ἄλλαι ὀργανώσεις τῆς Ἀριστερᾶς. Τρίτον, οἱ νόμοι 512 καὶ 516 τοῦ 1948 περὶ ἐρεύνης κοινωνικῶν φρονημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, ὡς καὶ τῶν ἐργατῶν ἀκόμη τῶν ἀπασχολουμένων εἰς Ὀργανισμοὺς καὶ κρατικὰ ἱδρύματα, Τραπέζας, ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας κλπ. Τέταρτον, ὁ νόμος 617)48 διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεστερήθησαν τῶν συντάξεων καὶ ἄλλων ἀπολαυῶν των δημόσιοι ὑπάλληλοι ἢ ὑπάλληλοι νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, κριθέντες ὡς συμμετασχόντες ἢ εὐνοήσαντες τὸν ἐμφύλιον πόλεμον. Ἐπίσης δὲ καὶ αἱ διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων ἀπεστερήθησαν τοῦ γεωργικοῦ κλήρου καὶ γενικώτερον τῆς περιουσίας των πρόσωπα κριθέντα ὡς συμμετασχόντα ἢ εὐνοήσαντα τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἀκόμα δὲ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ἔτυχον ἐφαρμογῆς καὶ μάλιστα μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, νόμοι ἐκδοθέντες προπολεμικῶς, ἀλλὰ μὴ τυχόντες σχεδὸν ἐφαρμογῆς ἢ μετὰ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ὅπως ὁ νόμος 375)1936, περὶ κατασκοπείας καὶ ἄλλα Διατάγματα, ὅπως εἶναι τὸ περὶ ἐκτοπίσεως, λῃστῶν καὶ τῶν ὑποθαλπόντων αὐτοὺς Ν. Δ. τῆς 19.5. 1924, ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἐπεξετάθησαν μάλιστα κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, στραφέντα ὅμως ἀποκλειστικῶς κατὰ τῶν κατηγορηθέντων ὡς εὐνοήσαντες αὐτόν. Ἐνῷ δὲ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσουν μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ τοὺς διατηρῇ ἐν ἰσχύϊ καὶ σήμερον ἀκόμη, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς συνεχίσεως ἀνωμαλίας, μὲ τὸ γελοῖον νομικὸν πλάσμα τῆς συνεχίσεως τῆς ἀνταρσίας ἐπὶ μίαν 13ετίαν μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀνωμάλου ἐκείνης περιόδου. Σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο μόνον νὰ ἀμυνθῇ ἐναντίον τῆς δῆθεν συνεχιζομένης ἀνταρσίας, ἀλλὰ νὰ παρεμποδίσῃ τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐργαζομένων νά θέσῃ εἰ δυνατὸν φραγμὸν εἰς τὰς διεκδικήσεις των καὶ ἐφ’ ἑτέρου νὰ τοὺς διατηρήσῃ ὡς ἀπειλὴν κατὰ τῆς πολιτικῆς δραστηριότητος παντὸς ἀντιτιθεμένου εἰς τὰ σχέδιά της. Ἡ ἔντασις τῆς ἐφαρμογῆς των ἔγινεν ἰδίᾳ μετὰ τὸ 1958, ὅτε ἐκάμπτετο καταφανῶς ἡ ἐπιρροὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 τὸ ποσοστὸν τῶν ψήφων, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε., ἀνῆλθεν εἰς τὸ 41% τοῦ συνόλου τῶν ψηφισάντων, ἐνῷ ἀντιστοίχως ηὐξήθησαν σημαντικώτατα αἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῆς ἄλλης Ἀντιπολιτεύσεως. Ἂν δὲ ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν Ἀρχήν, τοῦτο συνέβη χάρις εἰς τὸν ἰσχύσαντα τότε ἐκλογικὸν νόμον. Συνεπῶς, ὄχι κίνδυνοι ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ λόγοι κινδύνων ἀπωλείας τῆς κομματικῆς ἰσχύος της ὑπηγόρευσαν τὴν διατήρησιν τῶν νόμων αὐτῶν ἐν ἰσχύϊ καὶ τὴν σκληρὰν ἐφαρμογήν των. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας, δὲν ἠθέλησε νὰ φέρῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατήργει ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐκτάκτους νόμους καὶ μόνον κατὰ τὸ στάδιον τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, πέρυσιν, ἔφερεν ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸν κατόπιν νόμον 4234)1962. Τὶ τὴν ἠνάγκασε νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο; Πρῶτον, ἡ ἐξωτερικὴ πίεσις, δηλαδὴ αἱ συζητήσεις εἰς τὴν Ἰταλικὴν Βουλὴν καὶ τὴν Βελγικὴν Γερουσίαν, ἡ πίεσις τῆς κοινῆς γνώμης εἰς τὰς Χώρας τῆς Ε.Ο.Κ., μία ἐπερώτησις τοῦ Βέλγου Γερουσιαστοῦ κ. ντὲ Μπλὸκ εἰς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Κοινοβούλιον, ὅλα τὰ γεγονότα αὐτὰ ὑπεχρέωσαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Ἐπίσης, ἡ Ἑλληνικὴ Κοινὴ Γνώμη ἠξίου ἐπιμόνως τὸν τερματισμὸν αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας. Ἀλλὰ καὶ ἄλλος λόγος, ἦτο ἡ ἐπικειμένη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, περὶ κηρύξεως ὡς ληξάσης τῆς ἀνταρσίας. Ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ σχέδιον νόμου, διατάξεων τοῦ ὁποίου τὴν τροποποίησιν, κατάργησιν ἢ συμπλήρωσιν ἀποσκοπεῖ ἡ πρότασις νόμου τῆς ΕΔΑ, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν σήμερον. Ἡ Κυβέρνησις, ὡς συνήθως ἀνειλικρινής, ἐδήλωσε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ διὰ τοῦ Τύπου, θορυβωδῶς μάλιστα, ὅτι καταργοῦνται τὰ ἔκτακτα μέτρα διὰ νὰ εἰσέλθῃ ἡ χώρα εἰς τὴν ὁμαλότητα. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον δὲν κατήργησεν οὐσιαστικῶς τὰ ἀντιδημοκρατικὰ καὶ ἀνελεύθερα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶχαν ληφθῆ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον εἰσήγαγε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, τὰ ἐπαγιοποίησε καὶ τὰ διηύρυνεν. Οὕτω, κατηργήσαμεν ὡρισμένα ἄρθρα τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, τὰ ὑπ’ ἀριθ. 22–30, τὰ ὁποῖα εἶχον περιπέσει εἰς ἀχρηστίαν, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ γνώμης τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου. Τὰ ἄρθρα ὅμως 1–21 ποὺ ἦσαν ἐκτὸς ἐφαρμογῆς δυνάμει τοῦ Διατάγματος τῆς 17.1.1950, δὲν τὰ κατήργησεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐνῷ τὰ ἄρθρα ταῦτα ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου εἶναι σοβαρώτατα καὶ προβλέπουν βαρυτάτας ποινάς, ἡ Κυβέρνησις τὰ ἀφῆκεν ἐν ἰσχύϊ, διὰ νὰ ὑφίσταται ἡ συνεχὴς ἀπειλὴ ἐκ νέου θέσεως εἰς ἐφαρμογὴν τῶν δι’ ἁπλοῦ Β. Δ)τος. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν κατήργησε τὸν θεσμὸν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως. Καὶ ὄχι μόνον δὲν τὸν κατήργησεν, ἀλλὰ διὰ τοῦ σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον ἐψήφισε, διὰ τῆς ἐν τῇ Βουλῇ πλειοψηφίας της, τὸν θεσμὸν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, τὸν ἐχειροτέρευσεν. Ἐνῷ μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας περὶ κηρύξεως τῆς λήξεως τῆς ἀνταρσίας, τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσα, ὁ νόμος 687)1948, ὁ παρατείνων ἐπ’ ἀόριστον τὴν ἐκτόπισιν, ἔπαυσεν ἰσχύων, οἱ δὲ ἰσχύοντες νόμοι προέβλεπον τὸν ἀνώτατον χρόνον διοικητικῆς ἐκτοπίσεως εἰς 2 ἔτη, διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἡ Κυβέρνησις προσέθεσεν ἄλλα δύο ἔτη καὶ ηὔξησε τὸν ἀνώτατον χρόνον διοικητικῆς ἐκτοπίσεως εἰς τέσσαρα ἔτη. Δικαιολογοῦσα ἡ Κυβέρνησις τὴν διάταξιν αὐτήν, μᾶς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τὴν παράτασιν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, διὰ τὰ πλέον δύο ἔτη, θὰ ἀποφαίνεται ἡ δικαστικὴ ἐξουσία, δηλαδὴ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, ἐὰν αἱ θεσπισθεῖσαι διὰ τοῦ Ν.Δ. 4234)62 διατάξεις δίδουν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν νὰ κρίνῃ ἀντικειμενικῶς καὶ ἀμερολήπτως. Αἱ διατάξεις προβλέπουν ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ κρίνῃ βάσει τοῦ περιεχομένου τῶν φακέλλων. Γνωρίζομεν ὅμως πῶς ἔχουν καταρτισθῆ οἱ φάκελλοι ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν καὶ γνωρίζομεν ἐπίσης πῶς οἱοσδήποτε Ἕλλην δύναται βάσει τῶν φακέλλων αὐτῶν, νὰ κριθῇ ὡς ἐπικίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, ὥστε νὰ ἐφαρμόζηται ἐναντίον του τὸ μέτρον τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως ἢ τῆς παρατάσεως αὐτῆς. Ἑπομένως, δὲν δίδονται ἐχέγγυα εἰς τὴν Δικαιοσύνην νὰ κρίνῃ κατ’ ἀδιάβλητον τρόπον καὶ βάσει κριτηρίων καὶ ἀποδείξεων τὰ ὁποῖα καὶ μόνον θὰ ἐκτιμοῦν οἱ δικαστικοὶ λειτουργοί. Οὕτω οἱ δικασταί, πρὸς τοὺς ὁποίους ἔχει ἐμπιστοσύνην ὁ πολίτης, δὲν δύνανται ν’ ἀσκήσουν τὸ λειτούργημά των πρὸς προστασίαν τῆς προσωπικῆς του ἐλευθερίας, κατὰ τῶν αὐθαιρεσιῶν τῆς Διοικήσεως. Ἀλλὰ ἡ διάταξις εἶναι ἔτι χείρων, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐρωτηθεὶς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν ὁ ἐκτοπισθεὶς ὅταν παρέλθῃ ἡ 4ετία ἀπαλλάσσεται τοῦ φόβου νέας ἐκτοπίσεως, ἀπήντησεν, ὅτι ἐὰν ὁ ἐκτοπισθεὶς ὑποπέσῃ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἐκ νέου εἰς πρᾶξιν δημιουργοῦσαν κίνδυνον τῆς δημοσίας τάξεως θὰ ἐκτοπισθῇ ἐκ νέου, ἀρχομένης ἐξ ὑπαρχῆς νέας διετοῦς ἐκτοπίσεως δυναμένης νὰ παραταθῇ καὶ εἰς τετραετῆ. Διὰ νὰ μὴ νομίζετε, ὅτι εἶναι ἁπλῆ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, αὐτό, μὴ εὑροῦσα ἐφαρμογήν, σᾶς παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐγὼ παρέστην ὡς συνήγορος εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῆς ἐφέσεως τοῦ τέως συναδέλφου, ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Κατερίνη, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 7ετίαν ἦτο ἐκτοπισμένος καὶ ὁ ὁποῖος ἀπελύθη τὸν Αὔγουστον 1962 καὶ συνελήφθη ἐκ νέου τὸν Ὀκτώβριον μὲ νέαν ἐξ ὑπαρχῆς διοικητικὴν ἐκτόπισιν, διὰ νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Ἄστρος τῆς Κυνουρίας, ὅπου καὶ μέχρι σήμερον παραμένει, μολονότι ἀσθενὴς καὶ ὑποστὰς μάλιστα σοβαρὰν ἐγχείρησιν.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχε συμπληρώσει τὰς σπουδάς του διὰ τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὸν ἔστειλαν διὰ νὰ τὰς ἀποπερατώσῃ.

§61Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου, τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθη νὰ ἀποφασίσῃ ὑπὸ τὴν γενικὴν κατακραυγὴν ἡ Κυβέρνησις, ἐδημιουργήθη ἄλλο σκληρότερον καθεστὼς διὰ τοὺς ἐκτοπισμένους. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ 12 δραχμαὶ αἱ ὁποῖαι δίδονται ἡμερησίως εἰς τοὺς ἐξορίστους ὡς ἐπίδομα διατροφῆς καὶ ποὺ στὴν οὐσίαν ἦσαν 7 μετ’ ἀφαίρεσιν ὡρισμένων ἐξόδων, δὲν ἀρκοῦν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν οὗτοι οὐδὲ τὸ ἁπλοῦν σιτηρέσιόν των, πολὺ ὀλιγώτερον τὴν στέγασιν καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικήν των περίθαλψιν. Οἱ ἐκτοπισμένοι εἰς τὸ στρατόπεδον διὰ τῆς συνεισφορᾶς τοῦ ἐπιδόματος εἰς κοινὸν λογαριασμὸν ἀντιμετώπιζαν κάπως τὴν ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας του δύσκολον κατάστασιν. Μετὰ τὴν κατάργησιν ὅμως τοῦ στρατοπέδου τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου, οἱ κρατούμενοι διεμοιράσθησαν εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Καὶ καταλαβαίνετε ἐὰν αἱ 12 δραχμαὶ τὴν ἡμέραν ἀρκοῦν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ ἐν ἐκτοπίσει τελῶν τὰς ἀνάγκας διατροφῆς του καὶ τὰς διαφόρους ἄλλας ἀνάγκας του, (στέγασιν, περίθαλψιν κλπ.). Οἱ ἐκτοπισμένοι ἔχουν περιέλθει εἰς περισσότερον δεινὴν θέσιν, λαμβανομένου προσθέτως ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ δὲν τοὺς καταβάλλεται τακτικῶς. Ὁ νόμος, λοιπόν, 4234 ἐχειροτέρευσε τὴν κατάστασιν καὶ ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως. Ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν ἐρρύθμισεν ἱκανοποιητικῶς ὁ νόμος 4234, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐχειροτέρευσεν εἶναι τὸ θέμα τῆς στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Πρόκειται περὶ τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀπεστερήθησαν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἐπειδὴ κατὰ τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἔδρασαν ἀντεθνικῶς εἰς τὴν ξένην. Καὶ ἀνέρχονται εἰς πολλὰς χιλιάδας τὰ πρόσωπα ποὺ ἐστερήθησαν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ὡς «ἀντεθνικῶς» δράσαντα, μολονότι ἀντιθέτως τὰ πλεῖστα τούτων ἔχουν ἐθνικοὺς τίτλους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς ἐρώτησιν συναδέλφων, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου, εἶχεν εἴπει ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀνέρχεται εἰς 50– 60 χιλιάδας. Τὸ μέτρον τῆς στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας εἶχε ληφθῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ὡς ἔκτακτον ἢ προσωρινὸν μέτρον. Ὁ νόμος 4234, ἀντὶ ὡς ὤφειλε, νὰ καταργήσῃ τὸ ἄδικον καὶ σκληρὸν τοῦτο μέτρον, ἀντὶ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τῶν δεκάδων χιλιάδων τούτων Ἑλλήνων διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τὸ ἐπεκτείνει καὶ διὰ τὸ μέλλον καὶ τὸ καθιστᾷ παγίαν διάταξιν τοῦ δημοσίου δικαίου. Γνωρίζομεν, πῶς ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ τὸν ὅρον «ἀντεθνικῶς δρῶντες». Πᾶς, ὅστις εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, καὶ δρᾷ ἐναντίον τῆς φαύλου πολιτικῆς της, εὐχερῶς δύναται νὰ κρίνηται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἀντεθνικῶς δρῶν κατὰ τὴν θεσπιζομένην συνοπτικὴν διαδικασίαν, νὰ στερῆται τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἂν εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκφρασθῇ κατὰ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν ὀλεθρίων διὰ τὸν τόπον συνεπειῶν της. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§62Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ἀποστερηθέντες τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας δύνανται νὰ ἀποκτήσουν ἄλλην ἰθαγένειαν;

§63Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἐξεῦρε τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ «ἀπόλιδος» δυνάμει τοῦ ὁποίου αἱ φιλοξενοῦσαι χῶραι, τοὺς ἐφοδιάζουν μὲ ὡρισμένα πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα τοὺς δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ κινοῦνται καὶ νὰ ἐργάζωνται. Αὐτὸ γίνεται ὄχι μόνον διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀναγκαστικῶς ἐκπατρισμένους, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐξ οἱασδήποτε χώρας ἀναγκαστικῶς προσφυγόντας εἰς ἄλλην καὶ ζητήσαντας ἄσυλον. Κύριοι συνάδελφοι, μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία ἐχειροτέρευσε σοβαρώτατα τὴν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ Τύπου, εἶναι ἐκείνη τοῦ ἄρθρου 6, ἡ ὁποία ἔδωσε τὸ δικαίωμα εἰς τὸν τότε εἰσηγητήν, κ. Λυκουρέζον, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ προοίμιον μεγάλων δεινῶν διὰ τὸν τόπον. Ἐπεκτεινομένων τῶν ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ Ν. 509)47 ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «Ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐνέργεια ἀποκαταστάσεως...». (Ἀναγινώσκει). Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐπεκρίθη δριμύτατα παρ’ ὅλων τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μαῦρος, τὴν ἐχαρακτήρισεν ὡς χιτλερικῆς ἐμπνεύσεως, καὶ πρὸς ἀπόδειξιν ἔφερε τὸ παράλληλον κείμενον τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1933, τὸ ὁποῖον εἶχε ψηφίσει τὸ Ράϊχσταγκ κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τοῦ Χίτλερ. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔδιδε τὴν ἐντύπωσιν ἑνὸς ἀθώου νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπε τὴν διάλυσιν τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἔδρων «ἀντεθνικῶς» καὶ ἐτιμώρει τοὺς ἐργαζομένους διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν διαλυθέντων κομμάτων. Ὀλίγοι, βεβαίως, τότε ἐφαντάσθησαν τί ἐπρόκειτο νὰ ἐπακολουθήσῃ. Μετ’ ὀλίγον χρόνον ὁ Χίτλερ ἀπέβαλε τὸ προσωπεῖον καὶ κατέστη τύραννος τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ, ὁ ἀδίστακτος ἐξολοθρευτὴς ἑνὸς ὁλοκλήρου λαοῦ τῶν Ἑβραίων, ὁ σφαγεὺς τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ ἐξαπέλυσε τὸν Βʹ παγκόσμιον πόλεμον καὶ τὸν διεξήγαγε κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὁ ὁποῖος μετέβαλεν ἀνθούσας καὶ εὐημερούσας χώρας εἰς πεδία ἐρημώσεως καὶ καταστροφῆς. Δὲν ἀποτελεῖ, λοιπόν, τυχαῖον γεγονός, ὅτι ὑπὸ τὴν αὐτὴν μορφὴν ἐμφανίζεται καὶ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα. Καὶ ὅπως ὁ Χίτλερ ἄρχισε κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἄρχισε, διὰ νὰ καταλήξῃ ἐκεῖ ποὺ κατέληξε καὶ ὅπως ὁ Μεταξᾶς ἤρχισε διώκων τοὺς κομμουνιστάς, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ ἀποστείλῃ εἰς ἐξορίαν ὅλα τὰ διακεκριμένα μέλη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, τινὰ δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ εἰς τὸν θάνατον, ὡς τὸν ἀείμνηστον Μιχαλακόπουλον, ἔτσι εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν κύκλον τῆς δράσεως καὶ ἐναντίον ἄλλων κομμάτων τῆς χώρας, πλέον τῶν ἤδη ἐκτὸς νόμου τελούντων μέχρις ὅτου καταλήξῃ εἰς τὸν φασισμόν. Καὶ ταῦτα ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι καὶ μόνον τὸ Κ.Κ.Ε. ἡ ἐκτὸς νόμου ὕπαρξις, ἀποτελεῖ μίαν πολιτικὴν καὶ ἀντισυνταγματικὴν ἀνωμαλίαν. Παρὰ τὰς τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ ἄρθρον 6, κατὰ τὴν μακράν του συζήτησιν, ἡ διάταξις παραμένει ὡς διάταξις ἀπαράδεκτος διὰ μίαν σύγχρονον Δημοκρατίαν, διότι φθάνει νὰ ἐλέγχῃ καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν σκέψιν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βούλησιν τῶν πολιτῶν. Ἀλλὰ ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἐπρόκειτο νὰ παραμείνῃ μία ἁπλῆ ἀπειλή, μία ἀσφαλιστικὴ δικλείς, κατ’ ἐνδεχομένων κινδύνων, ὡς ἄφηνε νὰ ἐννοηθῇ ἡ Κυβέρνησις τότε. Δὶς ἔτυχεν ἐφαρμογῆς ἤδη μέχρι σήμερον. Πρὸ πενταμήνου ἡ ἐφημερὶς «Αὐγὴ» ἔγραψεν ἄρθρον ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 21ετίας ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ ΕΑΜ, ἤτοι ἀπὸ τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 1941, ἐξαίρουσα τὴν ἱστορικὴν σημασίαν τῆς ἐπετείου τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ κατὰ τῶν κατακτητῶν ἀγῶνος εἰς τὴν χώραν. Ἡ ἐφημερὶς ἐθεωρήθη ἐμπίπτουσα εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως, ἡ δὲ δίκη της προσδιωρίσθη διὰ τὴν 11ην Μαρτίου 1963. Δευτέρα περίπτωσις, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ σατανικὴν σύμπτωσιν— ἂν πρόκειται περὶ συμπτώσεως— παρουσιάζεται ἀκριβῶς σήμερον, ὅτε συζητεῖται ἡ ἀνάγκη τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Σήμερον ἀκριβῶς συνελήφθη ὁ διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος «Αὐγή», κ. Πότης Παρασκευόπουλος, κατηγορούμενος διότι ἐδημοσίευσεν εἰδησεογραφικῶς ἀπόφασιν τῆς 4ης Ὁλομελείας τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κ.Κ.Ε., τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν ἄνευ σχολίων καὶ διὰ λόγους ἐνημερώσεως τοῦ κοινοῦ.

§64Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δηλαδή, ἔχομεν καὶ δευτέραν περίπτωσιν Παπαγεωργίου.

§65Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Παπαγεωργίου κατηγορήθη ἐπὶ τῇ βάσει ἄλλων διατάξεων. Βεβαίως, ὅμως, καὶ τοῦ κ. Παπαγεωργίου ἡ δίωξις ἐμπίπτει εἰς τὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως περιστολῆς τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν. Κύριοι συνάδελφοι, βλέπετε ὅτι εἰς διάστημα ὀλίγων μηνῶν εἰς δύο περιπτώσεις πρόσωπα ἐθεωρήθησαν ἐμπίπτοντα εἰς τὴν ἀπαράδεκτον διὰ δημοκρατικὸν πολίτευμα διάταξιν αὐτήν. Συνεπῶς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἱστάμεθα ἄγρυπνοι φρουροὶ τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν καὶ νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ἄμεσον κατάργησιν τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς διατάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τοῦ ἄρθρου 6 ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐχειροτέρευσαν τὴν ἤδη κρατοῦσαν κατάστασιν. Εἶναι ἡ παράγραφος 7, ἡ ὁποία ἐπεκτείνει τὸ πεδίον ἐφαρμογῆς τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὁ θεσμὸς τοῦ πιστοποιητικοῦ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, εἶναι εἷς ἐκ τῶν πλέον ἐπαισχύντων, διότι ἀποστερεῖ ἀπὸ τὸ ἱερὸν δικαίωμα τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ζωῆς ἑκατοντάδας χιλιάδας Ἑλλήνων. Ἔτυχεν ἐφαρμογῆς κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ὁπότε, ἄλλωστε καὶ ἐθεσπίσθη, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ δημιουργήσαντες τὸν θεσμὸν ἐκεῖνον καὶ αἱ διάδοχοι Κυβερνήσεις νὰ τὸν εἶχον καταργήσει εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν του. Ἐν τούτοις, οὗτος ἐπεξετάθη διοικητικῶς καὶ αὐθαιρέτως καὶ εἰς εὐρύτερα πεδία καὶ ἐνῷ ἀρχικῶς ἀφεώρα τοὺς μονίμους καὶ ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, ἐπεξετάθη ἐν συνεχείᾳ καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας, τοὺς ἁπλοῦς ἡμερομισθίους χειρώνακτας, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ ἐργάται ἁπλουστάτων χειρωνακτικῶν ἔργων, ὅπως π.χ. οἱ ἐργάται τῶν νεκροταφείων, οἱ ὁδοκαθαρισταὶ καὶ ἄλλοι, ὧν τὸ ἔργον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν δημοσίαν τάξιν, νὰ ἀπολύωνται, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ἢ νὰ μὴ προσλαβάνωνται κἂν εἰς τοιαύτην θέσιν. Ἐχρησιμοποιήθη καὶ χρησιμοποιεῖται ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὡς μέσον πιέσεως καὶ ἐκβιασμοῦ τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τῶν ἐκδιδουσῶν τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ ἀστυνομικῶν ἀρχῶν.

§66Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Πρόκειται περὶ ἀστυνομικῶν ἀτιμωτικῶν ἐγγράφων.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Βεβαίως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν προκειμένῳ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν ἑνὸς λευκοῦ ἀστυνομικοῦ, τοῦ ἀειμνήστου Βλαστάρη, ὁ ὁποῖος εἶχε καταγγείλει δι’ ἄρθρου του εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» τὸν ἐπαίσχυντον τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον σχηματίζονται οἱ φάκελλοι ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ὁ χαρακτηρισμὸς τινὸς ὡς ἐστερημένου ὑγιῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἀνέφερε περιστατικὸν ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ ἐξοντώσῃ ἀντίδικόν του εἰς ἀστικῆς φύσεως δικαστικὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐζήτησε νὰ τὸν χαρακτηρίσῃ ὡς κομμουνιστήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, φυσικά, ὁ Βλαστάρης δὲν ἔπραξεν. Εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ἄλλοι τὸ ἔπραξαν.

§68Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἔντιμοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ τὸ ἔπραττον.

§69Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων περὶ κοινωνικῶν φρονημάτων, αἱ ὁποῖαι ἐπεκτείνονται κατὰ τρόπον αὐθαίρετον καὶ εἰς τὰ τέκνα καὶ εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν προσώπων αὐτῶν τὰ ὁποῖα, διότι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἐθνικὴν Ἀντίστασιν θεωροῦνται μὴ «ἐθνικόφρονα». Καὶ ἀκόμη ὁ θεσμὸς ἐπεξετάθη περαιτέρω καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν εἰσόδου ὡς σπουδαστῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς, ταξιδίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἐργασίαν, σπουδὴν ἢ ἀκόμη καὶ διὰ λόγους ὑγείας.

§70Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτό, δὲν τὸ καταλαβαίνω.

§71Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν σᾶς ἔτυχε νὰ σᾶς ζητήσουν νὰ μεσολαβήσετε εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ἔκδοσιν διαβατηρίου, ποὺ ἠρνοῦντο αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί, κ. συνάδελφε;

§72Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὅταν Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸ 1947 ἦτο ὁ κ. Παπανδρέου, ἤμην πολιτικός του φίλος καὶ διηύθυνα τὴν ἑβδομαδιαίαν ἐφημερίδα του «Ἑλλάς». Ὁ κ. Παπανδρέου μοῦ ἐζήτησε νὰ τὸν συνοδεύσω εἰς Βόλον, ὁπότε ἡ ἀστυνομία ἠρνήθη νὰ μοῦ χορηγήσῃ ἄδειαν μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι ἤμην ἀφωσιωμένος φίλος τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Καὶ ἔκτοτε μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ μακαρίτης, τότε Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας Ρέντης, ὅτι εἶχε σχηματισθῆ φάκελλος εἰς βάρος μου, σήμερον δὲ ὁ φάκελλός μου εἶναι ὀγκωδέστερος καὶ τοῦ Ζαχαριάδη.

§73Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σχετικῶς μὲ αὐτὸ ποὺ εἴπατε, εἶναι καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει γράψει ὁ κ. Βλαστάρης εἰς τὸ «Βῆμα». Λέγει, ὅτι δὲν ἠδύναντο τὸ 1957 νὰ κυκλοφορήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὄχι μόνον αἱ ἐφημερίδες τῆς Ἀριστερᾶς, ἀλλ’ οὔτε ἡ ἐφημερὶς «Βῆμα», οὔτε ἡ «Ἐλευθερία». Ἡ ἔκτασις ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ὑπερηκόντισε καὶ τὴν πλέον σκληρὰν πρόθεσιν τοῦ Νομοθέτου τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ἐπηκολούθησαν ἀπολύσεις, κατόπιν ἀποφάσεως Νομαρχῶν, μελῶν τῶν διοικητικῶν συμβουλίων καὶ ἐποπτικῶν συμβουλίων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τὰ ὁποῖα μέλη ἦσαν αἱρετά, ὡς καὶ ἑκατοντάδων ὑπαλλήλων τῶν ὀργανισμῶν τούτων, ποὺ εἶναι καθαρῶς οἰκονομικοί. Ἀπελύθησαν ἀκόμη καὶ μέλη διοικητικῶν συμβουλίων ἐργατικῶν καὶ ἄλλων ἐπαγγελματικῶν σωματείων. Παρὰ δὲ τὴν ἀντίθετον σταθερὰν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀποφανθέντος, ὅτι δὲν εἶχον δικαίωμα οἱ Νομάρχαι νὰ ἀπολύσουν μέλη αἱρετὰ διοικητικῶν συμβουλίων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, οἱ Νομάρχαι ἐξηκολούθουν τὴν αὐτὴν τακτικήν, βέβαιοι ὅτι αἱ πράξεις των θὰ ἠκυροῦντο, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀποστεροῦν τῆς νομίμου ἐκπροσωπήσεως τὰ σωματεῖα αὐτά, ἔστω καὶ ἐπί τινας μῆνας, μέχρι δηλαδὴ τῆς ἀκυρώσεως τῆς πράξεώς των ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων ἐπεξετάθησαν καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ἀδείας κυνηγίου, ἀκόμη καὶ ἀδείας ἐρασιτεχνικῆς ὁδηγήσεως αὐτοκινήτου κλπ. Τὸ πλέον χαρακτηριστικὸν τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων εἶναι, ὅτι στερεῖ τῆς ἐργασίας των δι’ ἔλλειψιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, πλανοδίους, ἀκόμη καὶ πρόσωπα ἐργαζόμενα οὐχὶ εἰς ἐξηρτημένην ἐργασίαν, ἀλλ’ αὐτοτελῶς, ὅπως τοὺς ὑποδηματοκαθαριστάς, τοὺς πλανοδίους ἰχθυοπώλας καὶ ὀπωροπώλας κλπ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐπιστολὴν τῆς Ἑνώσεως Ἐμπόρων Ν. Ἐρυθραίας, εἰς τὴν ὁποίαν προσέφυγε ζητῶν τὴν συμπαράστασίν της, πλανόδιος ὀπωροπώλης, μέλος της, διότι τοῦ ἀφῃρέθη ἡ ἄδεια ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος. Ἡ Ἕνωσις, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεώς του, ἀναγράφει τὰ ἑξῆς. (Ἀναγινώσκει). Ὁ ἐν λόγῳ ὀπωροπώλης, ἐξηγῶν τοὺς λόγους ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὡρμήθη ἡ Ἀστυνομία διὰ τὴν στέρησιν τῆς ἀδείας του, λέγει τὰ ἑξῆς. (Ἀναγινώσκει). Δηλαδή, ἀφ’ ἧς ἐγένετο ἀντιπρόσωπος τοῦ ΠΑΜΕ, ἐστερήθη τῆς ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του, τὸ ὁποῖον ἤσκει ἐπὶ 10ετίαν ὅλην προηγουμένως. Νὰ πῶς κρίνωνται, ποῖοι πρέπει καὶ δύνανται νὰ ἐργάζωνται ἢ ποῖοι ὄχι, ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§74Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶσθε ἐνημερωμένος ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος, θὰ ἐπεθύμουν νὰ λύσετε τὴν ἑξῆς ἀπορίαν μου: Κατὰ ποίαν λογικὴν ἀξιοῖ τὸ Κράτος πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τὸν διορισμὸν εἰς θέσιν ὁδοκαθαριστοῦ καὶ δὲν προβάλλει τὴν ἰδίαν τοὐλάχιστον ἀξίωσιν εἰς πολὺ κρισιμωτέρας περιπτώσεις, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι ἀπὸ τὸν οἱονδήποτε διεκδικοῦντα τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας;

§75Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ ἀπορία σας, κ. συνάδελφε, εἶναι εὔλογος. Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι μεταξὺ τῶν προταθεισῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος πρὸς ἀναθεώρησιν ὑπάρχει καὶ πρόθεσις νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλαι προϋποθέσεις καὶ ἄλλα ἀσυμβίβαστα προκειμένου περὶ τῆς ἐκλογῆς εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ. Δὲν ἀποκλείεται αὔριον νὰ ζητῆται πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ἀπὸ τὸν ὑποψήφιον βουλευτήν.

§76Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε προηγουμένως δὲν εἶναι δι’ ἐμὲ παράδοξον, διότι θὰ πρέπει νὰ τὸ περιμένωμεν, δεδομένου, ὅτι εἶναι σύμφωνον μὲ τὰς ἀρχὰς τῆς κυβερνώσης παρατάξεως. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ σᾶς γνωρίσω κἄτι ἐξαιρετικῶς παράδοξον, τὸ ὁποῖον ἐπληροφορήθην σήμερον. Εἰς ἕνα χωρίον τῆς Μακεδονίας, τὴν Βασιλίτσαν Κιλκίς, ὅπου οὐδεὶς ψηφίζει τὴν ΕΔΑ, ἀρκετοὶ τῶν κατοίκων δὲν δύνανται νὰ λάβουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Δι’ ἐμέ, ὅστις οὐδεμίαν σχέσιν ἔχω μὲ τὴν ΕΔΑ, τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι πλέον ἢ παράδοξον.

§77Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν λέγω μόνον διὰ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΕΔΑ— ἂν καὶ περισσότερον αὐτοὶ ὑποφέρουν ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν— ἀλλὰ ἀναφέρομαι γενικῶς εἰς τοὺς ἀντιπάλους τῆς Κυβερνήσεως, διότι καὶ ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῶν ἄλλων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ζητοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ πολλάκις αἱ Ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ τοὺς τὰ ἀρνοῦνται. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω εἰς χεῖρας μου ἕνα καταπληκτικὸν πίνακα καταστημάτων μιᾶς πόλεως, τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθησαν δι’ ἑνὸς ἐμπιστευτικοῦ ἀστυνομικοῦ ἐγγράφου, ὡς ὕποπτα κομμουνιστικῆς δράσεως. Εἶναι 9 καφενεῖα, 3 ἐστιατόρια, 4 παντοπωλεῖα, 2 ἀρτοποιεῖα, 2 ἰχθυοπωλεῖα, 3 ὀπωροπωλεῖα, 2 ζαχαροπλαστεῖα, 3 κρεοπωλεῖα, 1 γαλακτοπωλεῖον, 1 μπάρ, 4 κουρεῖα, 2 ραφεῖα, 2 ἐμπορροραφεῖα, 2 ὑποδηματοποιεῖα, 3 ἐπιπλοποιεῖα, 1 βιβλιοπωλεῖον, 1 τυπογραφεῖον, 1 ὑαλοπωλεῖον. Ὁ πίναξ αὐτὸς ἐκοινοποιήθη πρὸς γνῶσιν καὶ συμμόρφωσιν, δηλαδή, διὰ ν’ ἀσκηθῇ μποϋκοτὰζ κατ’ αὐτῶν ἢ διὰ νὰ μηνύωνται οἱ ἰδιοκτῆται των δι’ ἀνυπάρκτους παραβάσεις.

§78Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ διατηρηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὰς τάξεις τῆς ΕΔΑ.

§79Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡμεῖς καταγγέλλομεν τὰ μέτρα αὐτά, κ. συνάδελφε, δὲν ἐξετάζομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τί θὰ κάνουν, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι, οἱ οὕτω καταδιωκόμενοι. Ἀλλά, τί ἄλλο θέλετε ὅταν πρὸ καιροῦ ὁλόκληρος πόλις, ἡ πόλις τοῦ Βόλου ἐθεωρήθη ὡς ἐστερημένη ἐθνικῶν φρονημάτων καὶ ἐκρίθη, ὅτι ὡρισμέναι βιομηχανίαι, μολονότι ὅλαι αἱ προϋποθέσεις συντρέχουν διὰ τὴν ἐν αὐτῇ ἐγκατάστασιν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐκεῖ καθ’ ὅσον δὲν εὑρίσκεται ἀρκετὸς ἀριθμὸς «ἐθνικοφρόνων» διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν καὶ ἐξυπηρέτησιν τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν;

§80Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐσωτ.). Δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὸν ἰσχυρισμόν σας αὐτόν, διότι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς πληροφορίας ἐφημερίδος, ἡ ὁποία διεψεύσθη κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, περὶ τοῦ Βόλου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸν υἱοθετοῦν αὐτὸν ὅτι συνέβη διὰ τὸν Βόλον, ὅταν προέβησαν εἰς κατηγορηματικὰς διαψεύσεις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Ἡ πληροφορία αὐτὴ ἀνεγράφη εἰς κἄποιαν ἐφημερίδα. Παίρνομεν, λοιπόν, τὴν πληροφορίαν τοῦ ἀνευθύνου, ὁ ὁποῖος τὴν ἔγραψε, διότι ἔτσι ἤθελε νὰ τὴν γράψῃ, μίαν πληροφορίαν, ἡ ὁποία οὔτε ἠλέγχθη, καὶ λέγομεν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλευθεροτυπία εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἕνα θέμα τόσον λεπτὸν γράφεται εἰς τὴν ἐφημερίδα, τὸ υἱοθετοῦμεν καὶ δὲν ἐνοχλεῖται κανείς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τὸ διαψεύσω κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον καὶ πάλιν.

§81Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἐδημοσίευσε τὴν πληροφορίαν εἶναι ἡ «Καθημερινή», τὸ ἐπισημότερον ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως.

§82Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἐπισημότερον ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως ἡ «Καθημερινή», κ. συνάδελφε. Κάνετε λάθος.

§83Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔχω ἐνδιατρίψει εἰς τὸ θέμα ἂν ἡ «Καθημερινή», ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», ἢ ἡ «Ἀκρόπολις» καὶ ἡ «Ἀπογευματινὴ» εἶναι τὰ ἐπίσημα ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως ἡ «Καθημερινή», ἀποτελεῖ ἕνα ἔγκυρον κυβερνητικὸν ὄργανον.

§84Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν διάψευσιν τῆς πληροφορίας αὐτῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὀφείλω, ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πληροφορία αὐτὴ ἐδημοσιεύθη τὸ πρῶτον εἰς τὸ δελτίον πληροφοριῶν, τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν πῶς συντάσσεται. Διεμαρτυρήθησαν τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ αἱ λοιπαὶ Ὀργανώσεις Βόλου, ὁπότε μετὰ 10ήμερον ἐγένετο ἡ διάψευσις. Ἐν τούτοις, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία τοιαύτη σκέψις.

§85Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Ἡ διάψευσις ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῆς Βιομηχανίας ἐγένετο ἀμέσως. Ἡ ἰδική μου διάψευσις ἦλθε μεταγενεστέρως καὶ τοῦτο διότι ἡ ἰδική μου διάψευσις ἐδόθη διὰ τῆς Βουλῆς, εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς ἐρωτήσεως ὑμῶν καὶ τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ὡμιλήσατε ἀκόμη περὶ δελτίου πληροφοριῶν. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἀγνοῶ τὴν ὕπαρξιν τοιούτου δελτίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ δελτίον αὐτὸ δὲν ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας.

§86Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, πότε ἐγένοντο αἱ διαψεύσεις.

§87Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ ἀνευθύνου πληροφορίας, ἀλλὰ περὶ ἐπικριτικοῦ σχολίου τοῦ ἐγκύρου κυβερνητικοῦ ὀργάνου, δηλαδὴ τῆς ἐφημερίδος «Καθημερινῆς», ἀλλά, ἤδη, ὡς ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μαγνησίας συνάδελφος λέγει καὶ περὶ «δελτίου πληροφοριῶν». Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τί χρείαν μαρτύρων ἔχομεν ὅταν ἡ πόλις τοῦ Βόλου ἐνῷ συνεκέντρωνεν ὅλας τὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ ἱδρυθῇ εἰς αὐτὴν τὸ συγκρότημα ἐκεῖνο τῶν βιομηχανιῶν ἢ τοὐλάχιστον ἑνὸς μέρους αὐτοῦ, τοῦτο δὲν ἐγένετο. Αὐτὸ εἶναι ἡ τρανωτέρα ἀπόδειξις τῆς ἀκριβείας τοῦ ἀπιστεύτου ὄντος γεγονότος. Ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐξ ἴσου ἐπαχθὴς ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἀπὸ 10ετίας, ὡς γνωστόν, δίδονται εἰς τοὺς ἐργάτας κατοικίαι ἐκ τῶν ἀνεγειρομένων ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας κατόπιν κληρώσεως. Αἱ κατοικίαι αὐταὶ ἔχουν γίνει μὲ χρήματα αὐτῶν τούτων τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποβάλλονται εἰς κράτησιν ἐπὶ τοῦ ἡμερομισθίου των ὑπὲρ τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Καὶ ἐνῷ ὁ νόμος ὁρίζει ὅτι τὰς κατοικίας αὐτὰς λαμβάνουν οἱ εὐνοούμενοι ὑπὸ τῆς τύχης κατὰ τὴν κλήρωσιν, εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ ἂν συμβῇ νὰ κληρωθῇ κατοικία εἴς τινα μὴ ἔχοντα κατὰ τὴν ἄποψιν τῶν ὑπηρεσιῶν Ἀσφαλείας ὑγιεῖς κοινωνικὰς ἀντιλήψεις, ἡ κατοικία δὲν δίδεται εἰς τὸν εὐνοηθέντα ὑπὸ τῆς θεᾶς τύχης. Ὑπάρχει σχετικὸν ἔγγραφον τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας πρὸς τὸν Σπυρίδωνα Μπραχάλην, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει), τὸν παραπέμπει, βέβαια, τὸ ἔγγραφον εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον πρὸς ἔνστασιν. Ἀλλὰ καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ κρίνῃ πάλιν βάσει τοῦ ἐγγράφου τῆς Ἀσφαλείας καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ εὐνοηθεὶς ὑπὸ τῆς τύχης δὲν πρόκειται νὰ δικαιωθῇ καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦτο.

§88Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Οἱ ἐμφορούμενοι ὑπὸ τῶν λεγομένων ἀστικῶν φρονημάτων εἰς τὰς χώρας τοῦ παραδείσου, τυγχάνουν τοιούτων παροχῶν, ὡς ἐργατικῆς κατοικίας;

§89Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖ ἐργάζεται ὅλος ὁ κόσμος καὶ ὅλοι τυγχάνουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως. Δὲν ὑπάρχουν ἀστοὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ λέτε, ἀλλ’ ὅλοι εἶναι ἐργαζόμενοι ἄνθρωποι. Αὐτὰ εἶναι πασίγνωστα πράγματα καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ὥρα νὰ τὰ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, τὴν τροποποίησιν τοῦ ὁποίου ἀφορᾷ ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις τῆς ΕΔΑ, ἐχειροτέρευσεν ἔτι πλέον εἰς ὡρισμένα σημεῖα τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἐπεξέτεινε, δηλαδή, τὴν ἀνάγκην ὑπάρξεως πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις. Συγκεκριμένως, εἰς τὸ ἄρθρον 7, ὁρίζεται τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει). Ἐάν, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐργοστασίου κατασκευῆς ἀεροπλάνων ἢ πυρομαχικῶν, ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ εἶχεν κἄποιο νόημα. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται περὶ εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἁπλῶς εἶναι χρήσιμα, ἔστω καὶ ἐμμέσως, εἰς τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν, κατασκευάζονται δὲ διὰ δημοπρασίας ἀπὸ ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Δύναται π.χ. νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις εἰς τὴν περίπτωσιν ἐργοστασίου κατασκευῆς ἀρβυλῶν διὰ τὸν στρατὸν ἢ ὑφάσματος χακὶ διὰ τὰς στολὰς τοῦ στρατοῦ; Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, πόσον ἀπάνθρωπον καὶ ἀντικοινωνικὸν εἶναι τὸ μέτρον αὐτό, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἐφηρμόζετο καὶ παλαιότερον αὐθαιρέτως ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, ἀξιουσῶν τὴν ἀπόλυσιν ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας τῶν μὴ ἀρεστῶν εἰς αὐτάς. Ἐπίσης τὸ ἀντιδημοκρατικὸν ἐκεῖνο νομοθέτημα περιέχει καὶ διάταξιν, ἡ ὁποία καθιστᾷ πολὺ χειροτέραν τὴν ἰσχύουσαν διάταξιν, περὶ θέσεως εἰς κατάστασιν πολιορκίας τῆς χώρας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8, διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ὁ νόμος ΔΞΘʹ τοῦ 1912, ὁρίζεται ὅτι δύναται νὰ τεθῇ ἡ χώρα ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει εἰς κατάστασιν πολιορκίας, οὐχὶ μόνον εἰς περίπτωσιν ἐξωτερικοῦ κινδύνου, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐκ διαφόρων ἐσωτερικῶν γεγονότων κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας. Ἐὰν ὑπάρχουν οἱ ἐσωτερικοὶ αὐτοὶ κίνδυνοι, θὰ κρίνῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν δυνατὸν νὰ τεθῇ ἡ χώρα εἰς κατάστασιν πολιορκίας, ὅταν π.χ. ἔχωμεν μίαν ἐκτεταμένην ἐργατικὴν ἀπεργίαν, μίαν λαϊκὴν συγκέντρωσιν τοῦ τύπου τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως τῆς 20ῆς Ἀπριλίου ἢ ἀκόμη μίαν συμπλοκὴν μεταξὺ τῶν φοιτητῶν καὶ τῆς Ἀστυνομίας. Καὶ εἰς αὐτὰς δηλαδὴ τὰς περιπτώσεις δύναται νὰ κηρυχθῇ ὁ στρατιωτικὸς νόμος καὶ νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀτομικαὶ ἐλευθερίαι. Ὑπενθυμίζω ὅτι ἡ δικτατορία Μεταξᾶ ἐδικαιολόγησε τὴν ἐπιβολήν της ἐκ τοῦ ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔλαβον χώραν ἐπεισόδια τινὰ μεταξὺ ἀπεργῶν καὶ τῆς Ἀστυνομίας. Ἐνῷ δηλαδὴ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις προεκάλεσε τὰ γεγονότα διὰ τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Ἀστυνομίας εἰς τὴν ἀπεργίαν καὶ τῆς δολοφονίας ἀριθμοῦ τινος ἐργατῶν, ἐχρησιμοποίησε τὰ γεγονότα αὐτὰ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐπιβολὴν τῆς δικτατορίας. Βλέπετε, λοιπόν, πόσον ἐπικίνδυνοι εἶναι αἱ διατάξεις αὐταί. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδητε τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι ἐν μέσῳ τῆς σωρείας τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι μετέβαλον ἐπὶ τὰ χείρω τὴν ἰσχύουσαν κατάστασιν, ὑπῆρχε μία διάταξις εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἀρχικῶς ἐνεφανίσθη, ἡ τοῦ τότε ἄρθρου 6, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς εὐεργετική, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, διὰ τὰ θύματα τῶν ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν. Ἦτο μία διάταξις, ἡ ὁποία προέβλεπε τὴν ἀπόδοσιν τῶν συντάξεων καὶ ἄλλων ἀπολαυῶν εἰς τὰ στερηθέντα τούτων πρόσωπα ἢ τὰς οἰκογενείας τῶν προσώπων αὐτῶν ποὺ εἶχον στερηθῆ, λόγῳ ὑποτιθεμένης συμμετοχῆς των εἰς τὸν ἐμφύλιον πόλεμον. Ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία ἀπετέλει μίαν ὄασιν εἰς τὴν ξηρασίαν ποὺ διέπει τὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου, ἀπηλείφθη. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήλειψε τὴν διάταξιν αὐτήν, δῆθεν διὰ τυπικοὺς λόγους καὶ εἶπεν ὅτι θὰ φέρῃ ὡς εἰδικὸν νομοθέτημα διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν περιπτώσεων τῶν συντάξεων. Ἐν τούτοις, ἡ διάταξις αὕτη, καίτοι πράγματι περιελήφθη εἰς τὸν νέον νομοσχέδιον, ἦλθε δηλαδὴ ὡς ἴδιον νομοθέτημα, ὡς ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, ἐν τούτοις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἡ παράταξίς μας, βλέπουσα ὅτι παρήρχετο ὁ χρόνος καὶ ἐπλησίαζον πρὸς τὸ τέρμα των αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, παρεκάλεσε τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρὰ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος, τελικῶς δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἡ μὴ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ στεροῦνται τῶν συντάξεών των καὶ οἱ ἀρχικῶς δικαιούμενοι αὐτῶν καὶ αἱ οἰκογένειαι ὅσων ἐξ αὐτῶν ἀπεβίωσαν ἐν τῷ μεταξύ. Πῶς νὰ χαρακτηρίσῃ κανείς, κ. συνάδελφοι, τὴν στάσιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καίτοι εἶχεν ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ ἐψηφίζετο τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ δὲν ἐψηφίσθη, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι πολὺ πρὸ τῆς ὑποβολῆς τοῦ κρινομένου νομοθετήματος εἶχον ὑπογράψει 3– 4 Ὑπουργοὶ πρᾶξιν διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν συντάξεων εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, πρᾶξιν, δι’ ἧς ἡ πρόοδος ἐματαιώθη ἀπὸ τὴν κωλυσιεργίαν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς; Ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε ἐπ’ αὐτοῦ ἐξήγησιν; Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ σκλήρυνσις εἶναι γενικῶς καταφανὴς εἰς ὅλα τὰ τελευταῖα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναφέρω μερικὰς περιπτώσεις: Μολονότι ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη τὸν περιορισμὸν τῶν ἐκτοπίσεων εἰς τὸ ἐλάχιστον, ἐξαπέλυσε κῦμα ἐκτοπίσεων μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. 4234) 62 τὸν περασμένον Ὀκτώβριον. Ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον ληφθῆ πρὸ 10μήνου καὶ αἱ ὁποῖαι παρέμενον ἀνεκτέλεστοι, ἐξετελοῦντο ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τόσον ἦσαν ἐπικίνδυνοι οἱ ὑπὸ ἐκτόπισιν, ὥστε ἐπὶ μῆνας δὲν συνελαμβάνοντο. Ἐδέησε αἱ ἀποφάσεις αὗται νὰ φθάσουν εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι τόσον βραδυφλεγῶς συνελήφθησαν ἐδικαιώθησαν καὶ ἀπελύθησαν. Δεύτερον, ἐστάθη ὁ διωγμὸς τοῦ Τύπου. Πλεῖσται ὅσαι δικαστικαὶ διώξεις ἐναντίον ἐφημερίδων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐλήφθησαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀχυρουμένη ὄπισθεν τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἔλεγεν, ὅτι αἱ διώξεις τῶν ἐφημερίδων γίνονται αὐτεπαγγέλτως ἀπὸ τοὺς Εἰσαγγελεῖς. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργήσῃ ἐπὶ τόσον σοβαρῶν θεμάτων, ἐὰν δὲν ἔχῃ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν π.χ. νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνεργήσῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτοβούλως, ἄνευ τῆς γνώμης τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν δίωξιν τῆς ἐφημερίδος «Ἀθηναϊκὴ» διὰ τὸ γνωστὸν δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη ὡς καθαπτόμενον τῆς ὑπολήψεως τῆς Βασιλίσσης. Οὔτε ὅτι αἰφνιδίως ἤνθισε τὸ ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐν ἀδρανείᾳ τελοῦν ἀδίκημα τῆς «περιυβρίσεως τῆς ἀρχῆς». Κατὰ τὸ παρελθὸν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Τύπος ἤλεγχε κατὰ τὸν πλέον αὐστηρότερον τρόπον καὶ τὰς πράξεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῆς Διοικήσεως καὶ γενικῶς τῶν φορέων τῶν δημοσίων ἀρχῶν. Σπανιώταται ἦσαν αἱ περιπτώσεις διώξεων διὰ «περιύβρισιν ἀρχῆς». Σήμερον μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου ἔχομεν σωρείαν καταδικῶν ἐφημερίδων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὸ ἀδίκημα τοῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶναι γνωστόν, πέραν τῶν ἄλλων, ὅτι ἀπὸ χθὲς δικάζεται κατ’ ἔφεσιν μία ἐφημερὶς τοῦ Κέντρου ἡ «Ἐλευθερία», μὲ τὴν κατηγορίαν, ὅτι περιύβρισε τὸν Στρατηγὸν Καρδαμάκην.

§90Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπηλλάγη, κ. συνάδελφε.

§91Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν πληροφορίαν. Κύριοι βουλευταί, ἐκτὸς τῶν ἐφημερίδων τοῦ Κέντρου, ποὺ τελευταίως διώκονται κατὰ σύστημα, τὸ ὄργανον τοῦ Κόμματός μας ἡ ἐφημερὶς «Αὐγὴ» ἔχει σωρείαν μηνύσεων καὶ καταδικῶν ἐπὶ περιπτώσεων περιυβρίσεως δῆθεν τῆς Ἀρχῆς καὶ πρὸ καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. 4234)62. Ἄλλο μέτρον ποὺ δεικνύει τὴν σκλήρυνσιν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ τῶν δικαιωμάτων του εἶναι ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Οὐδέποτε, μετὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον, ὅτε τὸ ἐματαίωσεν ὁ ἀγωνιζόμενος λαός, εἶχε ληφθῆ τοιοῦτον μέτρον ἐναντίον τῆς συμπαθεστάτης τάξεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Οἱ ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡς σκοπὸν τὴν διαπαιδαγώγησιν καὶ μόρφωσιν τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ, κατῆλθον εἰς ἕνα ἔντιμον ἀγῶνα μὲ συμπαραστάτας τὸν ἐπιστημονικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδίστασε, βλέπουσα, ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἐπιμένουν εἰς τὸν ἔντιμον ἀγῶνα των, νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσουν, προκειμένου νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπεργία των. Κύριοι βουλευταί, ἕτερον θέμα, τὸ καὶ τελευταῖον, διὰ τοῦ ὁποίου καταδεικνύεται ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀφαιρέσῃ καὶ τὰ ἐλάχιστα ἴχνη τῆς ἐλευθέρας ἐκδηλώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον βουλευταί, Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν δῆθεν ἀναθεώρησιν μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Δὲν εἶναι μόνον θεμελιώδεις αἱ διατάξεις τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἀναθεώρησις. Εἶναι θεμελιώδεις καὶ βασικαί. Μία ἀπὸ αὐτὰς τὰς διατάξεις εἶναι ἡ διάταξις, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ Τύπου. Ἑτέρα διάταξις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν μὲ τὸ συνεταιρίζεσθαι τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἑτέρα διάταξις εἶναι ἡ ἔχουσα σχέσιν μὲ τὸ λειτούργημα καὶ τὴν ἀσυλίαν τῶν βουλευτῶν καὶ μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν Κομμάτων. Τοιαῦται διατάξεις, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰς μὴ θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος νὰ τὰς διαμορφώσῃ πρὸς τὸ συμφέρον της, τὰς δὲ θεμελιώδεις διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν γενικῶς τὴν ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ τόπου νὰ τὰς φαλκιδεύσῃ πρὸς ὄφελός της.

§92Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν παρατήρησιν. Ἀνεφέρατε ἐνδεικτικῶς βεβαίως θεμελιώδεις διατάξεις θιγομένας ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πρότασιν ἀναθεωρήσεως. Ὑπάρχουν, συνεπῶς, καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, ὅπως εἶναι ἡ κρίσιμος περίπτωσις τοῦ ἐπιδιωκομένου διορισμοῦ βουλευτῶν «ἀριστίνδην». Κατὰ τὴν ἀναντιρρήτως θεμελιώδη διάταξιν τοῦ ἄρθρου 66 τοῦ Συντάγματος τὴν ὁρίζουσαν τὸ ὄργανον τῆς ἐκφράσεως τῆς Λαϊκῆς κυριαρχίας «ἡ Βουλὴ σύγκειται ἐκ βουλευτῶν ἐκλεγομένων κατὰ νόμον ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὸ δικαίωμα πρὸς τοῦτο πολιτῶν διὰ μέσου καθολικῆς καὶ μυστικῆς ψηφοφορίας». Κατὰ ταῦτα, ὁ «Ἀριστίνδην» διορισμὸς βουλευτῶν ἀφορᾷ κατάργησιν θεμελιωδεστάτης διατάξεως καὶ ἀποτελεῖ προπηλακισμὸν καὶ κατάφωρον ἀπειλὴν τῶν βάσεων τοῦ ἐλευθέρου Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος.

§93Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε, διὰ τὴν διακοπήν. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν παρατήρησίν σας αὐτήν. Ἀλλὰ ἡ τύχη τῆς προτάσεως αὐτῆς δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις. Πέραν τῆς θέσεως τῶν δύο μεγαλυτέρων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πέραν τοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξασφαλίζει τοὺς 200 βουλευτὰς διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τῶν πρὸς ἀναθεώρησιν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, ἔχομεν καὶ τὰς ἐπιφυλάξεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἐκ μέρους τοῦ ἑτέρου Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναθεωρήσεως, νομίζω, ὅτι προδικάζεται ἐκ τῶν προτέρων ἡ ἀπόρριψις τῶν προτεινομένων τροποποιήσεων. Ἐγὼ ἐξήτασα τὴν πρότασιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν τάσεων καὶ ἐκδηλώσεων, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν τὸν τελευταῖον καιρόν. Ἡ ἀντίδρασις ποὺ ἐσημειώθη μεταξὺ τῶν βουλευτῶν, τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἰδιαίτερα τῶν ὀργάνων τοῦ Τύπου, νομίζω, ὅτι θὰ ματαιώσουν τὰ σχέδια τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πιστεύω ὅτι εἰς τὴν παράταξιν ἡ ὁποία θὰ καταψηφίσῃ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, δὲν θὰ εἶναι μόνον τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι διαπνέονται ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας καὶ θὰ ἀντιταχθοῦν εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως νὰ φαλκιδεύσῃ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις τοῦ θλιβεροῦ παρελθόντος ποὺ οὐδένα ὠφελεῖ παρὰ μόνον ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ ψαρέψουν εἰς τὰ θολὰ νερά. Πρέπει ὅλοι νὰ κινηθοῦν, οἱ πιστεύοντες εἰς τὰς δημοκρατικὰς ἀρχὰς ὑπὲρ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας, ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως 1.200 ἀνθρώπων ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς ἀπὸ 18ετίας καὶ πλέον. Ἄνθρωποι εἰς τοὺς ὁποίους θέλει νὰ ἀποδώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν κατηγορίαν τοῦ καταδίκου τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ποὺ ἀπὸ οὐδένα γίνεται πιστευτή. Διότι κατεδικάσθησαν διὰ κατηγορίας ποὺ ἔλαβον χώραν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἠναλώθησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς πατρίδος των ποὺ εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν μπότταν τῶν κατακτητῶν. Ὅπως εἰς ὅλας τὰς ἀνωμάλους περιπτώσεις ἔληξεν ἡ διαμάχη διὰ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας, οὕτω καὶ σήμερον μόνον διὰ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας δύναται νὰ ἀποκατασταθῇ πλήρως ἡ πολιτικὴ ὁμαλότης εἰς τὸν τόπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολύωνται κατάδικοι ὅπως ὁ μητροκτόνος Μαλαβάξος καὶ νὰ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι βάσει ἀσαφῶν πληροφοριῶν. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι οὐδεὶς κατάδικος τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ἐξέτισε πλήρως τὴν ποινήν του. Ἐδῶ, ὑπῆρξεν ἕνας ἐμφύλιος πόλεμος. Διὰ τοὺς ἀδικήσαντας ἐκ τῆς μιᾶς παρατάξεως ἐλήφθησαν μέτρα ἐπιεικείας· ὅλοι ἠμνηστεύθησαν. Νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἰσότητος πέραν τούτου, ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ σκοπιμότης ἐπιβάλλουν νὰ ληφθῇ τὸ αὐτὸ μέτρον καὶ διὰ τὴν ἄλλην παράταξιν, διότι καὶ αὐτοὶ εὑρέθησαν ὑπὸ τὸ αὐτὸ κλῖμα καὶ ἐκινήθησαν ἀπὸ ἐλατήρια ὄχι ταπεινά.

§94Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔτυχε νὰ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας μου μία περικοπὴ ὁμιλίας τοῦ Ἰωάννου Σοφιανοπούλου. Βέβαια δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὁ Ἰωάννης Σοφιανόπουλος, ὡς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπρόσκειτο πρὸς τὴν δεξιάν, ἐὰν ὑπάρχῃ δεξιὰ εἰς τὴν χώραν. Ἀντιθέτως εἶναι γνωστὸν ὅτι συνειργάσθη μὲ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, τὸ 1950, εἰς τὴν λεγομένην δημοκρατικὴν παράταξιν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Λοιπὸν ὁ Ἰωάννης Σοφιανόπουλος κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν συζητήσεων τῆς διασκέψεως τῆς Βαρκίζης, εἶπε τὰ ἑξῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα. «Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐννοεῖ νὰ προβῇ εἰς οὐδενὸς εἴδους συστηματικὴν δίωξιν ἢ ὁμαδικὴν προγραφὴν οἱουδήποτε πολίτου διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα, ἔστω καὶ ἐὰν παρεπλανήθη καὶ παρεσύρθη εἰς τὴν δίνην τῆς τελευταίας ὁμαδικῆς ψυχώσεως καὶ ἔλαβε μέρος εἰς τὴν στάσιν. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ ἀπελύθη ἤδη λίαν σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐκ τῶν συλληφθέντων, ὧν ἡ ἐνοχὴ περιωρίζετο εἰς μόνον τὸ ἀδίκημα τῆς στάσεως. Ἀλλ’ ἐὰν τόσην ἐπιείκειαν ἐπιδεικνύει ἔναντι τῶν στασιαστῶν, αὐτῶν καθ’ ἑαυτῶν, ἐξ ἄλλου ἐννοεῖ νὰ ἐξαντλήσῃ ἀκεραίαν τὴν αὐστηρότητά της ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν θηριώδη ἐγκλήματα κοινοῦ δικαίου καὶ παρέβησαν τοὺς στοιχειώδεις ἀνθρωπιστικοὺς κανόνας περὶ τῶν ὁποίων προβλέπουν αἱ διεθνεῖς συμβάσεις διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου. Νομίζομεν ὅτι οὐδεὶς θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀτιμωρησίαν τοιούτων ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν μὲ ἀνήκουστον θηριωδίαν καὶ καταισχύνην τὴν ἐποχήν μας, διότι τοιουτοτρόπως θὰ καθίστατο τυπικῶς ἀλληλέγγυος.

§95Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι οὐχὶ ἐπικαίρως ἀνεμνήσθητε τῶν δηλώσεων αὐτῶν τοῦ ἀειμνήστου Σοφιανοπούλου. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἔζη θὰ ἦτο ὁ πλέον διαπρύσιος κῆρυξ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστείας. Διότι ἄλλο εἶναι τὸ μέτρον διώξεως καὶ ἄλλο τὸ μέτρον τῆς ἀμνηστεύσεως.

§96Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, κ. Πρόεδρε, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ὁμιλίαν διὰ τὸν ἀείμνηστον Σοφιανόπουλον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὴν ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν θεωρῶ ὡς δεδομένην. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης γνωστόν, καὶ βέβαιον, ὅτι μετὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης, ὁ ἴδιος ὁ ἀείμνηστος Ι. Σοφιανόπουλος εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἐγνώριζε ὅτι τὰ ὅπλα ποὺ πήραμε ἀπὸ τοὺς ἀριστεροὺς τὰ πήραμε διὰ νὰ τὰ παραδώσουν εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς δεξιᾶς θὰ ἔκοβα τὰ χέρια μου καὶ δὲν θὰ ὑπέγραφα τὴν συμφωνίαν. Βεβαίως ἡ ἄποψίς του ἦτο νὰ ὑπάρξῃ τιμωρία διὰ τὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα. Ἀλλὰ μετὰ μίαν 20ετίαν εὑρίσκετο πρὸ τῶν γεγονότων ὅπως αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερον, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἦτο σύμφωνος μὲ τὰ ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν. Καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπεστήριζε ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχίζεται αὐτὸς ὁ ἀλληλοσπαραγμός. Κάποτε, πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία.

§97Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνέτρεξα εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ περιωρίσθην εἰς τὰ διαδραματιζόμενα σήμερον. Πρέπει νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, ἐλήφθησαν ὑπὸ τὸ κράτος ψυχολογίας ποὺ ἦτο δύσκολον καὶ εἰς τοὺς δικαστὰς νὰ ἀνεύρουν τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο ἀντικειμενικὴ ἡ κρίσις τῶν δικαστηρίων, οὐδὲ συνήγοροι δὲν διέφυγον τὸν θάνατον, ἐντὸς τοῦ δικαστηρίου ἀπὸ μάρτυρες καὶ κατηγόρους. Σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὸν δικηγόρον Τουλίδην ποὺ ἐδολοφονήθη εἰς τὸ δικαστήριον τῆς Τριπόλεως. Ἐνθυμεῖσθε ἐπίσης ὅτι θῦμα τοῦ καθήκοντος ἔπεσε καὶ ὁ δημοσιογράφος Βιδάλης, ὁ ὁποῖος συνελήφθη ἀπὸ τὴν συμμορίαν τοῦ Σούρλα καὶ ἐξηφανίσθη. Τὰ λέγω αὐτὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ὑπὸ ποῖον κλῖμα ἐλαμβάνοντο αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐνθυμεῖσθε τὸ ἐπεισόδιον κατὰ τὸ ὁποῖον εἰσῆλθεν ὁμὰς ἀτάκτων εἰς φυλακὰς καὶ ἔσφαξε κρατουμένους τῆς ἀριστερᾶς. Εἰς ἕνα ἐμφύλιον πόλεμον ὑπάρχουν, βεβαίως, θύματα καὶ ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Κατὰ τὰ ἔτη ἐκεῖνα τὰ μὲν κακουργιοδικεῖα, οἱ ἀπαρτίζοντες δηλαδὴ τὰ κακουργιοδικεῖα ἔνορκοι, ἐτέλουν ὑπὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα τῆς ἐξάψεως τῶν ἐσωτερικῶν παθῶν, τὰ δὲ στρατοδικεῖα ἀπηρτίζοντο ἀπὸ ἀξιωματικοὺς στερουμένους νομικῆς μορφώσεως, τελοῦντας καὶ αὐτοὺς ὑπὸ τὸ βαρὺ πνεῦμα τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Δὲν ἦτο δυνατόν, ἑπομένως, αἱ ἀποφάσεις νὰ εἶναι ἀμερόληπτοι καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ περίπτωσις τοῦ διδασκάλου Ἀποστολοπούλου, ὁ ὁποῖος ἀπεφυλακίσθη πρὸ δύο ἐτῶν, ἀφοῦ ἔκαμε 15 ἔτη εἰς τὰς φυλακάς, διότι ἀπεδείχθη, ὅτι οἱ μάρτυρες, βάσει τῶν ὁποίων κατεδικάσθη εἰς θάνατον, εἶχον καταθέσει ψευδῶς. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ λέγω, ὅτι ὅταν οἱ τελέσαντες εἰδεχθῆ ἀδικήματα, κινούμενοι ἀπὸ εὐτελῆ ἐλατήρια ἀποφυλακίζονται, οἱ τελέσαντες ἀδικήματα ἀπὸ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρξαν ταπεινά, ἐλατήρια τὰ ὁποῖα ἐκεῖνοι ποὺ ὑποτίθεται ὅτι τὰ διέπραξαν, ἐθεώρουν πατριωτικά, ἐξακολουθοῦν νὰ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακάς. Οὕτω τὸ θέτω τὸ ζήτημα. Πέραν τοῦ μακαρίτου Σοφιανοπούλου, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, καὶ ἀμέσως μετὰ ταῦτα, εἶχον κηρυχθῆ ὑπὲρ τῆς τιμωρίας τῶν ἐνόχων καὶ ἄλλοι πολιτικοὶ παράγοντες, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι ἔχουν κηρυχθῆ σήμερον ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς ἀμνηστεύσεως καὶ τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος.

§98Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἔχω τὴν γνώμην, κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιεικείας, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν ἡ πολιτεία, ἔναντι τῶν περιπτώσεων τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε, διὰ καταδίκας τοῦ Κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, ἐπέδειξεν καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας σεῖς ὑπαινίσσεσθε. Διότι ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὡς εἴπατε, τὰ δικαστήρια τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὑπὸ κἄποιον ἐπηρεασμὸν ἔκρινον, νομίζω ὅτι καὶ χιλιάδες ἄνθρωποι ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν. Ἑπομένως, τὸ ἴδιον πνεῦμα ἐφηρμόσθη καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις. Ἡ Πολιτεία καὶ αἱ ἔκτοτε Κυβερνήσεις, μετεχειρίσθησαν τὰ ἴδια μέτρα καὶ τὰ ἴδια σταθμὰ καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις.

§99Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἶπεν, ὅτι οὐδεὶς κατάδικος τοῦ κοινοῦ δικαίου παρέμεινε ἐπὶ 10ετίαν εἰς τὰς φυλακάς. Ἐν τούτοις ὑπάρχουν κατάδικοι ὑποστάντες καταδίκην ὑφ’ ἃς περιστάσεις ἀνέφερα οἵτινες παραμένουν 19 ἔτη εἰς τὰς φυλακάς. Οὔτε τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐφαρμόζονται μὲ τὴν εὐρύτητα μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόζωνται, οὔτε αἱ διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἐφαρμόζονται προκειμένου περὶ αὐτῶν, ἐνῷ ἐφαρμόζονται μόνον διὰ τοὺς καταδίκους τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου. Ἔφθασαν Διευθυνταὶ Φυλακῶν καὶ ἄλλοι νὰ ζητοῦν δήλωσιν τοῦ καταδίκου τὶ θὰ κάμῃ ἐξερχόμενος τῶν φυλακῶν, ἐνῷ ἡ διάταξις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας λέγει, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ τὸ Δικαστήριον κρίνουν ἐὰν ὑπάρχῃ κίνδυνος ἐπαναλήψεως τοῦ ἀδικήματος. Ἐδῶ ἐξετάζεται ἂν ἀπέβαλε τὰς κομμουνιστικὰς ἰδέας. Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως. Ὑπάρχει ἡ Χρυσοῦλα Καλλιμάνη, ἥτις μετήχθη ἀπὸ 2½ ἐτῶν εἰς τὸ Ψυχιατρεῖον καὶ ἐνῷ διὰ τοὺς καταδίκους τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, δίδεται ἀναστολὴ τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς των ὅταν ἀπειλῆται ἀνήκεστος βλάβη τῆς ὑγείας των, δι’ αὐτὴν ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις.

§100Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Γνωρίζετε ἐκ τῶν καταδίκων τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε πόσοι ἀπελύθησαν; Γνωρίζετε μὲ τὸν νόμον 2058 ἀπὸ τοῦ 1954 ἢ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955 πόσοι ἀπελύθησαν;

§101Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀπελύθησαν ἀρκετοί.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀπελύθησαν χιλιάδες.

§103Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν λύεται αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἐφ’ ὅσον παραμένει εἰς τὰς φυλακὰς τόσον μεγάλος ἀριθμὸς προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καταδικασθέντων εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§104Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλ’ ὅταν δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ ἀπαντήσω, ὄχι ἀπόψε, θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων ἐλπίζω, ὅτι θὰ πεισθῆτε καὶ ἐσεῖς, ὅτι ὄχι μισαλλοδοξία, ἢ πάθος ἢ ἐπιθυμία ἐκδικήσεως κατὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν μᾶς κάμει νὰ τοὺς κρατῶμεν εἰς τὰς φυλακάς, ἀλλὰ τὸ μέγεθος καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἐγκλήματος καὶ τοῦ κακουργήματος.

§105Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Οἱ κατάδικοι τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου ἀπελύθησαν κατὰ χιλιάδες, ἐνῷ ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν πολιτικῶν καταδίκων δὲν ὑπάρχει οὔτε μία περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐφαρμόσθη τὸ ἄρθρ. 101 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, λόγῳ τελέσεως νέου ἀδικήματος. Ἐνῷ οἱ Κατελάνοι καὶ ὁ μητροκτόνος Μαλαβάξος ἀπελύθησαν διὰ νὰ διαπράξουν καὶ ἄλλα ἐγκλήματα, οἱ πολιτικοὶ κατάδικοι ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς φυλακάς.

§106Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι οἱ πολιτικοὶ κατάδικοι κρατοῦνται διὰ φοβερὰ ἐγκλήματα. Θὰ ἤθελα νὰ τὸν ἐρωτήσω ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἔγκλημα τοῦ Ἀντωνίου Ἀμπατιέλου, ὁ ὁποῖος συνελήφθη χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀδίκημα καὶ κατεδικάσθη; Ὁ Ἀμπατιέλος δὲν ἔχει διαπράξει κανένα ἀδίκημα, ἀλλὰ κατεδικάσθη, διότι ὑπῆρξεν ἀντίπαλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὴν ἀποφυλάκισίν του ἀντιτίθενται οἱ ἐφοπλισταὶ καὶ κρατεῖται 18 ἔτη μόνον καὶ μόνον διότι τὸ θέλουν οἱ ἐφοπλισταί.

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπιστρέφω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὸν λέξαντα. Δὲν ἐχρειάσθη πιστοποιητικὸν διὰ νὰ εἶμαι βέβαιος ἐὰν ἡ στάσις μου καὶ ἡ συμπεριφορά μου ἔναντι οἱουδήποτε καταδίκου θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν οἱουδήποτε προσώπου. Ἀντιθέτως ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι καὶ παρακλήσεις ὑπὲρ τῶν καταδίκων μὲ εὐχαρίστησιν καὶ εὐμένειαν τὰς ἤκουσα. Ἐλέχθη, κύριε Πρόεδρε, ὅτι κἄποιος κατάδικος Ἀμπατιέλος ἀντίπαλος τῆς Κυβερνήσεως κρατεῖται ἀπὸ 19 χρόνια. Δηλαδὴ ἐφυλακίσθη εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶχεν συγκροτηθῇ ἡ ΕΡΕ, τῆς ὁποίας ἀνεκηρύχθη ἀπόψε ἀντίπαλος ὁ Ἀμπατιέλος. Καὶ δὲν ἀπολύεται, καίτοι ἀθῶος, τῶν φυλακῶν, διότι ἀντιτίθενται εἰς τὴν ἀπόλυσίν του οἱ ἐφοπλισταί. Καὶ διερωτῶμαι: Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἀπολύει τὸν Ἀμπατιέλον ὅπως θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος τῆς ἀριστερᾶς, διότι ἀντιτίθενται οἱ ἐφοπλισταί. Διερωτῶμαι ὅμως: Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ἀφοῦ κρατῆται ἀπὸ 19 ἐτῶν, διατί δὲν τὸν ἀπέλυσαν, ἐὰν εἶναι ἀθῶος καὶ κρατεῖται εἰς τὰς φυλακὰς διὰ τὰς πολιτικάς του πεποιθήσεις; Κύριε Πρόεδρε, ἐσυνηθίσαμεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὴν τελευταίαν περίοδον νὰ μὴ προσέχωμεν τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων καὶ τῶν φράσεων, τὰς ὁποίας χρησιμοποιοῦμεν. Δὲν θέλω νὰ δώσω μεγαλυτέραν ἔκτασιν εἰς τὸ σημερινὸν γεγονός. Δὲν ἐπιτρέπω, ὅμως εἰς κανένα νὰ μοῦ ἀποδίδῃ ἰδιοτέλειαν εἰς τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας ὡς Ὑπουργὸς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐνεργήσω. Δὲν ἠξεύρω τὶ ἰδέαν ἔχει περὶ ἐμοῦ ὁ κ. συνάδελφος. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσῃ, εἶναι ὅτι ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει νὰ χρησιμοποιῇ τὰς ἐκφράσεις αὐτάς, οἱανδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ περὶ ἐμοῦ γνώμην.

§108Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν ἐντὸς τῆς Βουλῆς νὰ λέγεται καὶ νὰ χαρακτηρίζεται ὡς διαπράξας ἔγκλημα καὶ νὰ κρατῆται εἰς τὰς φυλακὰς 19 ἔτη ἀγωνιστὴς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ὁ ὁποῖος οὐδὲν ἔγκλημα ἔχει διαπράξει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ εἴπῃ εὐθέως ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὄχι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξεν.

§109Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐτέθη τὸ ζήτημα καὶ ὑπῆρξα συνήγορος, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, δι’ ὀλίγων, νὰ θέσω τὸ ζήτημα. Ὁ Ἀμπατιέλος, κατὰ τὸν Αʹ παγκόσμιον πόλεμον, ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ἑλλήνων ναυτεργατῶν καὶ προσέφερε πλείστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα. Τοιαύτη δὲ ἦτο ἡ ἀναγνώρισις καὶ τὸ κῦρος τοῦ Ἀμπατιέλου, ὥστε ἐπὶ Κυβερνήσεως Παναγῆ Τσαλδάρη διωρίσθη ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος καὶ μετέβη εἰς τὴν διεθνῆ Ναυτικὴν Διάσκεψιν τῆς Κοπεγχάγης, ὅπου ἔφερεν εἰς πέρας ἔργον λίαν χρήσιμον διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στόλου καὶ ἔτυχε καὶ τῆς εὐαρεσκείας τῆς Κυβερνήσεως. Τὴν 27ην Σεπτεμβρίου 1947, μὲ τὰς χιλιάδας συλλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, συνελήφθη καὶ ὁ Ἀμπατιέλος, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν ἄλλην δραστηριότητα εἶχεν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν τοῦ ἀνέθεσεν ἡ Δεξιὰ Κυβέρνησις. Κατεδικάσθη διὰ πολιτικὸν ἀδίκημα, καὶ δὲν κατηγορήθη κἂν δι’ ἀδίκημα τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου. Ἀπὸ τοῦ 1947 ἕως σήμερον παρῆλθον 16 ἔτη καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπίκλησις καταδικῶν διὰ σαφῶς καθαρὸν πολιτικὸν ἀδίκημα.

§110Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ περίπτωσις τοῦ Ἀμπατιέλου μοῦ ἐνθυμίζει ἕνα ἄλλον ἥρωα, τὸν ἀσυρματιστὴν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Τατάκην, ποὺ ἐδολοφονήθη εἰς τὴν Μακρόνησον, ὅπου ἦτο ἐξόριστος. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναξέωμεν τὸ παρελθόν. Σκοπός μας πρέπει νὰ εἶναι πῶς μετὰ τὰ ὅσα ἔγιναν θὰ προέλθωμεν εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, θὰ ἀπελευθερωθοῦν οἱ 1.200 κρατούμενοι διὰ νὰ περιθάλψουν τὴν ὑγείαν των καὶ νὰ γίνουν καὶ πάλιν ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθὸν χρήσιμα στοιχεῖα διὰ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ἡ πρότασίς μας ἐκκινεῖ ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ συνέπειαι τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Καὶ αὐτὸ θὰ γίνῃ μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ καταργηθοῦν ὅλοι οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, θὰ χορηγηθῇ γενικὴ ἀμνηστεία, θὰ ἀποδοθοῦν αἱ δημευθεῖσαι περιουσίαι καὶ αἱ συντάξεις, τῶν ὁποίων ἐστερήθησαν οἱ δικαιοῦχοι. Μόνον διὰ μιᾶς τοιαύτης ἐκκαθαρίσεως θὰ ἐπέλθῃ γαλήνη εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ λησμονήσωμεν τὸ κακὸν παρελθόν, καὶ νὰ ἐξαρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος ποὺ ἐπιβάλλει ἡ σκοπιμότης, ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ ποθητὴ γαλήνη, ἡ ὁποία θὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν ὅρων εὐημερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§112Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο ἑρμηνεία τοῦ Κανονισμοῦ μὲ κἄποιαν εὐρύτητα καὶ ἐδόθη ὁ λόγος πρῶτον εἰς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν. Δὲν ἠθέλησα νὰ θέσω ἐξ ἀρχῆς τὸ ζήτημα, ἀλλὰ μετὰ τρίωρον ἀγόρευσιν τοῦ κ. Εὐαγγελίδη, ἐπῆλθεν ἀραίωσις τῆς αἰθούσης καὶ θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ δοθῇ ἀπάντησις ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ παρίστανται τόσοι βουλευταί, ὅσοι παρίσταντο καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Εὐαγγελίδη.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι εὔλογος ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Καλλία.

§114Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Νομίζω, ὅτι τὸ μὲν αἴτημα τοῦ κ. Καλλία θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι πράγματι κατὰ τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ, τοῦ ὁποίου ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην τῆς ἐφαρμογῆς, προηγεῖται ὁ ἐνιστάμενος καὶ δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι γίνεται μία ἐξήγησις διὰ ποῖον λόγον γίνεται ἡ ἔνστασις. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς τυπικῆς πλευρᾶς ὁ Κανονισμὸς βεβαίως δὲν συμφωνεῖ καὶ ἔχετε δίκαιον σεῖς, ἀλλὰ ἡ οὐσία εἶναι αὐτή. Ἐφ’ ὅσον ἔρχεται ἕνα νομοθέτημα διὰ νὰ ἀκυρωθῇ, θὰ ἐκτεθοῦν αἱ ἀπόψεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ τὸ ἀκυρώσουν, ὅπως εἰς τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως τὰ εἰσηγεῖται πρῶτον ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Συνεπῶς, δύναται νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἀγόρευσίς σας ἀλλὰ ἡ συνεδρίασις δύναται νὰ συνεχισθῇ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν δύο ἢ τρεῖς ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων βουλευτῶν.

§115Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον τυχὸν θὰ κατελήγατε εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συνεδριάσεως, θὰ παρεκάλουν, ἔχω ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τὸ δικαίωμα αὐτό, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἀνέκυψε ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας. Ζητῶ δηλαδὴ τὸν λόγον ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ, ἀνεξαρτήτως μιᾶς παρεμβάσεώς μου, οὐσιαστικωτέρας, εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν, μὲ τὴν σειράν μου ὡς βουλευτὴς πλέον. Τὸ δέχεσθε;

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§117Η. ΗΛΙΟΥ. Θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ὅτι σήμερον, ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρχίζει ἡ συζήτησις τῆς προτάσεώς μας «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ μέτρων ἀσφαλείας», ἐπῆλθον πράξεις, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν σαφέστερον, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα νὰ τροποποιηθῇ, καταργουμένων διατάξεών του αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν καὶ πρὸς τὴν πολιτικὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ πολίτευμα τῆς χώρας. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης ἐμνημόνευσεν, ἐπὶ τῇ βάσει μὴ πλήρως σαφοῦς πληροφορίας τὴν ὁποίαν ὀλίγον πρὸ τῆς ἀνόδου του εἰς τὸ βῆμα εἶχε τὸ γεγονός, ὅτι κατ’ ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ ὁποίου τίθεται ὑπὸ κρίσιν σήμερον ἡ ὕπαρξις ἢ ἡ τροποποίησις ἢ κατάργησις καὶ τὸ ὁποῖον τόσον σάλον εἶχεν ἐγείρει ὅταν συνεζητήθη ἔστω ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 κατὰ τὴν συνοπτικὴν διαδικασίαν καὶ ἐκράτησεν ἐπὶ 10 ἢ περισσοτέρας συνεδριάσεις, μίαν περίπτωσιν ἐφαρμογῆς του. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν ἐφαρμογῆς του, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀποψινὴν σύλληψιν τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Αὐγὴ» ὡς παραβάντος διάταξιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει εἰς τὸν δημοσιογράφον τὴν δημοσίευσιν πολιτικῶν εἰδήσεων, διότι πᾶσα βεβαίως ἀνακοίνωσις ἀποφάσεως ἑνὸς Κόμματος, συμπολιτευομένου ἢ ἀντιπολιτευομένου, νομίμου ἢ ἀπηγορευμένου, ἀποτελεῖ πολιτικὴν εἴδησιν. Δι’ αὐτὸ καὶ δημοσιεύεται κάθε ἀπόφασις Κόμματος, κάθε δήλωσις πολιτικοῦ ἡγέτου ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὁ Τύπος εἶναι φίλος ἢ ἀντίπαλος. Εἶναι ἡ στοιχειώδης ὑποχρέωσις ἐνημερώσεως τοῦ κοινοῦ καὶ πέραν αὐτῆς τὸ θεμελιῶδες δικαίωμα πληροφορήσεως τὸ ὁποῖον ἀποκλείει τὴν ἐπιβολὴν τιμωρίας, διότι πληροφορεῖ τις ἕνα γεγονὸς ὑπαρκτόν. Θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ πολίτευμα ἐθνικῶς κυρίαρχον πολίτευμα δημοκρατικόν, πολίτευμα κατὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ἡ ἔννοια τοῦ ὁποίου ὅπως πρὸ ὀλίγου ἀνεπτύχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν σημαίνει ὅτι ὁ λαὸς ἐλευθέρως πληροφορούμενος ἔχει τὸ δικαίωμα κατὰ περιόδους χρονικὰς νὰ ἐκλέγῃ ἐλευθέρως τοὺς ἐκπροσώπους του καὶ νὰ τοποθετῇ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ πρόβλημα, αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν ἄποψιν. Κύριε Πρόεδρε, ἀκριβῶς, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς δημοσιεύσεως ἀποφάσεων κομμάτων ἢ ἀνακοινώσεων ἡγετῶν κομμάτων οὐδεμία ἐν Ἑλλάδι ἐφημερὶς ἐθεώρησεν ὅτι ἡ δημοσίευσις καὶ μόνον τῶν ἀποφάσεων τοῦ κακῶς ἀντισυνταγματικῶς ἐκτὸς νόμου, ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν κυρίαν ἀγόρευσίν μου, ἡ δημοσίευσις ἀποφάσεως ἐκτὸς νόμου κόμματος, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐπιλήψιμος καὶ ἀξιόποινος. Δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες περιπτώσεις εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν «Ἀκρόπολιν», «Ἐθνικὸν Κήρυκα», «Ἀπογευματινήν», «Ἐλευθερίαν», χθές, προχθές. Ἀποφάσεις κομμάτων. Δὲν θὰ μετάσχουν, θὰ μετάσχουν, τὸ Κόμμα θὰ κάμῃ, αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο, θὰ μετάσχῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὴν πλατεῖαν Κλαυθμῶνος. Εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας καὶ κανεὶς δὲν ἐδιώχθη καὶ ἐπεχειρήθη μία πρώτη δίωξις τῆς «Αὐγῆς» διὰ δημοσίευσιν κατὰ Σεπτέμβριον ἀποφάσεως τοῦ ΚΚΕ. Καὶ προσήχθησαν αἱ ἑκατοντάδες αὐταὶ περιπτώσεις, ἀπεδείχθη ὅτι καὶ ἄλλαι ἐφημερίδες ἐδημοσίευσαν ὅμοια πράγματα καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἢ ἡ κινοῦσα τὴν Ποινικὴν ἀγωγὴν ἀρχὴ ἔθεσε τὴν κατηγορίαν εἰς τὸ Ἀρχεῖον. Δὲν διέταξε συνέχισιν, ὅταν ὑπεβλήθη αὐτὴ ἡ ὑφὴ ἡ ἱστορικὴ τῆς πράξεως. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι εἰς τὸ Ἀρχεῖον. Καὶ ἐνῷ ἡ μήνυσις εἶχε γίνει μὲ δύο σκέλη, πρῶτον, δημοσίευσιν ἀποφάσεως τοῦ ΚΚΕ καὶ δεύτερον, δημοσίευσιν ἑνὸς ἄλλου ἄρθρου ἐπὶ ἄλλου θέματος, εἰσάγεται μόνον τὴν προσεχῆ Δευτέραν διὰ τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, ἀλλὰ ἐθεωρήθη ἀνύπαρκτος ἡ δίωξις διὰ δημοσίευσιν εἰδήσεως. Δὲν θὰ ἠμποροῦσαν, κύριοι, νὰ τελέσουν τὴν ἀποστολήν των τὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα ἐὰν δὲν ἐδημοσίευον τὰς ἀποφάσεις ὅλων τῶν πολιτικῶν σχηματισμῶν. Τοῦτο ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐκτὸς νόμου. Οὔτε κἂν εἰς τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἔλειψεν ἡ προβολὴ καὶ ἡ καπηλία μὲ 8στήλους τίτλους ἀποφάσεων καὶ συνεντεύξεων, αἱ ὁποῖαι ἐλαμβάνοντο κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον ἀπὸ τοὺς ἡγέτας τῆς ἐνόπλως τότε μαχομένης μερίδος. Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ἐνῷ αὐτὸ τὸ δικαστικὸν προηγούμενον τῆς ἐνεργείας, ἐγκρίσεως καὶ τοποθετήσεως τῆς ἀλληλογραφίας εἰς τὸ Ἀρχεῖον θὰ ἐδημιούργει βεβαίως εὐλόγως καὶ εἰς τὸν Δ)ντὴν τῆς «Αὐγῆς» καὶ εἰς τὸν κάθε ἕνα τὴν εὔλογον πεποίθησιν ὅτι δύναται ἐλευθέρως νὰ δημοσιεύσῃ ταῦτα καὶ δημοσιεύων οὐδὲν τελεῖ ἀδίκημα. Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι σκοπίμως, διὰ νὰ παρεμβληθῇ μία δυσκολία καὶ εἰς τὴν συζήτησιν περὶ τῆς παρατάσεως τῶν μέτρων, ἐχώρησεν ἡ ἀστυνομικὴ δίωξις καὶ σήμερον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τόσα καὶ τόσα διακηρύσσονται καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, περὶ τοῦ ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα δημοκρατικὴ καί ὅτι αἱ ἐλευθερίαι εἶναι σεβασταὶ σήμερον, τὴν στιγμὴν αὐτήν, πέραν ἑνὸς ἄλλου διευθυντοῦ ἐφημερίδος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐγκάθετος εἰς τὰς φυλακάς, εὑρίσκεται εἰς τὰ κρατητήρια τῆς Ἀσφαλείας ὁ διευθυντὴς τῆς «Αὐγῆς», διὰ πρᾶξιν μεταδόσεως εἰδήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάχρησις, τῆς ὁποίας δίδει λαβὴν τὸ Ν.Δ. ποὺ συζητεῖται, ἡ τροποποίησις τῶν διατάξεών του, ἡ κατάχρησις, πρέπει νὰ πείσῃ τοὺς πάντας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν χώραν στοιχεῖον ἐλευθεροτυπίας, στοιχεῖον ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μας περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. περὶ μέτρων ἀσφαλείας. Θὰ κατέληγεν εἰς τὴν περίπτωσιν ὀχυρώσεως, διὰ τὴν γνώμην ὅτι αὐτὰ γίνονται ἐπὶ σκοπῷ προβολῆς. Δέκα–δώδεκα εἶναι αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν νὰ τελοῦν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν, ἡ ὁποία νὰ θεωρῆται διὰ τὰς 11 ἄψογος καὶ διὰ τὴν μίαν, λόγῳ πολιτικῆς τοποθετήσεως, ἐπισύρουσα φυλάκισιν, κράτησιν, διασυρμόν, δίωξιν, περιπέτειαν. Ἀλλὰ τότε δὲν ἔχομεν δίκαιον. Καὶ ὄχι μόνον ἡ παράταξίς μας, ἀλλὰ δὲν εἶχον δίκαιον καὶ ὅλοι οἱ ἀγορηταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ τοὺς κ.κ. Μαῦρον καὶ Λυκουρέζον, εἰσηγητάς, νομίζω, ὡς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς μάχης ποὺ ἐδόθη ἐπὶ τοῦ Ν.Δ. περὶ μέτρων ἀσφαλείας, δὲν εἶχον δίκαιον, ὅτι φθάνομεν μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς δίωξιν προθέσεως, εἰς ἀνατροπὴν ὅλων τῶν ἀρχῶν τοῦ ποινικοῦ νόμου, εἰς ἀνατροπὴν τοῦ ποινικοῦ δικαίου, ποὺ λέγει ὅτι χρειάζεται πρᾶξις, ἡ ὁποία νὰ διώκεται καὶ ὄχι πρόθεσις, ὅτι ἡ πρόθεσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον, ἐφ’ ὅσον ἡ πρᾶξις πραττομένη παρ’ ὅλων τῶν ἄλλων θεωρεῖται θεμιτὴ καὶ ἀνέγκλητος. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὡρισμένα πράγματα μὲ ἕνα θετικὸν ρεαλισμόν, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀνάγκην νὰ τηρηθοῦν ὡρισμένα ἀκραῖα ὅρια, ἄνευ τῶν ὁποίων οὔτε πολίτευμα ὑπάρχει, οὔτε ἐλευθερίαι λαϊκαὶ ὑπάρχουν, οὔτε ἐγγυήσεις ὑπάρχουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ αὐτὸ τὸ ἀκραῖον ὅριον καὶ τὰ ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἄλλοθεν γνωστὰ ἐπιχειρήματα, δηλαδὴ αἱ ἐσωτερικαὶ πεποιθήσεις ἑνὸς ἀνθρώπου νὰ δίδουν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ κηρύσσεται ἀξιόποινος πρᾶξις, ἡ ὁποία παρὰ ἑκατομμυρίων ἄλλων πραττομένη, δὲν θεωρεῖται ἀξιόποινος. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἀπαραίτητον σήμερον, ποὺ ἔγινεν αὐτὴ ἡ σύλληψις, σήμερον ποὺ ἐξεκίνησεν αὐτὴ ἡ δίωξις ἡ δικαστική, συμπίπτουσα μὲ τὴν ἔναρξιν τῶν συζητήσεων ἐπὶ τῆς προτάσεως, νὰ μὴ ἀφήσω νὰ περάσῃ ἡ συνεδρίασις, χωρὶς νὰ ὑπογραμμίσω δι’ ὀλίγων αὐτὰ τὰ πράγματα. Ὑπογραμμίζω συγχρόνως, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ μὴ δυνατὸν νὰ παρέλθῃ ἀδιαμαρτύρητος ὁ διωγμὸς αὐτὸς ἔναντι πράξεων ποὺ καθ’ ἑαυτὰς δὲν ἔχουν τίποτε τὸ ἀξιόποινον, τίποτε τὸ ἐπίμεμπτον.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ ἔννοια καὶ ἡ οὐσία τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου, περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται συζήτησις, ἔχει δοθῆ κατὰ τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν ἑσπέραν ταύτην, οὔτε νὰ ἐκταθῶμεν εἰς συζητήσεις περὶ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν χώραν μας καὶ περὶ ζηλωτῶν τῶν ἰδεῶν τούτων. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸν ἑαυτόν μου νὰ παρασυρθῇ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ περιστατικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνιαίας Ἀριστερᾶς, νομίζω μάλιστα, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ ἀκουσθοῦν, ἐκκρεμούσης τῆς ὑποθέσεως ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, ὅσα ἠκούσθησαν τὴν ἑσπέραν αὐτήν. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει ἀχθῆ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν ἀπόφασίν της πρέπει νὰ τὴν ἀναμείνωμεν ὅλοι μετ’ ἐμπιστοσύνης.

§119Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἐπερίμενα καὶ θὰ ἐδεχόμην καὶ θὰ ἐχειροκρότουν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἂν ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετέχει δὲν ἐπενέβαινε κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπενέβη, διεξαγομένης τῆς δίκης τῶν Χανίων διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Ἡρακλείου. Ἐπομένως αὐτὰ τὰ μαθήματα ἂς μὴ μᾶς δίδωνται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰσάγοντες νόμους παγίδας κατὰ τῶν δημοσίων ἐλευθεριῶν, νόμους ἀπαραδέκτους, ὕστερα νὰ νίπτωμεν τὰς χεῖρας ὡς Πόντιοι Πιλᾶτοι καὶ νὰ λέγωμεν, εἶναι εἰς τὰ χέρια τῆς δικαιοσύνης. Εἰς τὴν δικαιοσύνην δὲν πρέπει νὰ ἀνατίθενται ἔργα πολιτικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑποχρεώνεται νὰ βαστάσῃ. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι χρέος ἡμῶν, ὅσοι νομοθετοῦμεν, νὰ ἐξαλείψωμεν κάθε ἴχνος ἀντισυνταγματικῆς διατάξεως ἀνελευθέρας ποὺ θὰ ὑπεχρέου τὴν δικαιοσύνην εἰς λῆψιν μέτρων ἀντιθέτων πρὸς τὸ ἀληθὲς δίκαιον.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§121Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν χωρὶς νὰ ἀκούσωμεν τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας;

§122Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινε μία παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ. Διατὶ θέλετε νὰ συνεχίζετε τὰς παραβάσεις;

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)