1963.02.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις:

«ΠΡΟΤΑΣΙΣ

Περὶ ἀναθεωρήσεως μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ὁ κοινωνικὸς καὶ πολιτικὸς βίος τῶν λαῶν, μετὰ τὴν δοκιμασίαν τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ὑπέστη βαθείας μεταβολάς, τόσον κατὰ τὴν διάρθρωσιν ὅσον καὶ κατὰ τὸν τρόπον λειτουργίας αὐτοῦ. Ἀνετράπησαν αἱ παλαιαὶ ἀναλογίαι τῶν κοινωνικῶν δυνάμεων καὶ νέαι βιοτικαὶ ἀνάγκαι προέκυψαν. Ἄρδην δὲ μετεβλήθη ἡ ἱεραρχία τῶν κοινωνικῶν ἐπιδιώξεων. Ἡ τεραστία κοινωνικὴ πρόοδος ἀφ’ ἑνὸς καὶ αἱ μεταπολεμικῶς δημιουργηθεῖσαι νέαι οἰκονομικαὶ συνθῆκαι ἀφ’ ἑτέρου, καὶ πέραν αὐτῶν ἡ προϊοῦσα διεθνοποίησις τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, ἐπέβαλον τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κρατικῆς δραστηριότητος εἰς τὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν τομέα καὶ προσέθεσαν νέας περιπτώσεις ἐπεμβάσεως τῆς Πολιτείας πρὸς ἐπωφελῆ ρύθμισιν τῶν βιοτικῶν σχέσεων ἢ πρὸς προστασίαν τῶν ἀδυνάτων. Κατέστη, ὡς ἐκ τούτου, ἀναγκαία ἡ διεύρυνσις καὶ ἡ ἐπέκτασις τῶν κρατικῶν ἁρμοδιοτήτων, ὡς καὶ ἡ ταχεῖα λειτουργία τῆς κρατικῆς μηχανῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν γοργῶς ἐπεκτεινομένην δραστηριότητα αὐτῆς. Ἡ Ἑλλάς, ἐξ αἰτίας τῶν γνωστῶν πολεμικῶν καὶ μεταπολεμικῶν περιπετειῶν, δὲν ἠδυνήθη νὰ προσεγγίσῃ τὴν στάθμην τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀνεπτυγμένων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, εἰς ὃ μέτρον θὰ ἦτο τοῦτο ἀναγκαῖον, διὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἣν θὰ ἐδικαιοῦτο θέσιν, εἰς τὴν διεθνῆ πλέον μορφὴν προσλαβοῦσαν οἰκονομικὴν ζωὴν τῶν κρατῶν. Οὕτω δὲ εὑρέθη μοιραίως ἐνώπιον μεγίστων δυσχερειῶν, αἱ ὁποῖαι εἰς οὐδεμίαν ἴσως ἄλλην χώραν ἐμφανίζονται. Διότι ἡ ταχεῖα μετάβασις ἀπὸ τῆς ὑποαναπτύξεως, ὑφ’ ἣν ἐτέλει μέχρι πρὸ τινος ἡ Ἑλλάς, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν, πρὸς τὴν ὁποίαν ὁδεύει σταθερῶς ἀπό τινος χρόνου, ἐπιβάλλει, κατ’ ἀπαράβατον κανόνα, μέτρα ριζοσπαστικὰ καὶ δυσχερῶς συμβιβαζόμενα πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ πολιτεύματος προδιαγραφομένας νομοθετικὰς καὶ διοικητικὰς διαδικασίας. Ἄλλαι χῶραι, εὑρισκόμεναι καὶ αὐταὶ εἰς τὸ στάδιον τῆς ὑποαναπτύξεως, τελοῦσαι ὅμως ὑπὸ πολιτεύματα μὴ δημοκρατικά, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιτελέσουν εὐχερέστερον τὸ ἔργον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀγνοοῦσαι τὰς πολιτικὰς ἀντιδράσεις καὶ περιορίζουσαι ἢ καὶ καταλύουσαι τὰς ἐλευθερίας τῶν ἀτόμων καὶ τῶν ὁμάδων. Ἡ Ἑλλάς, ὅμως, χώρα πολιτικῶς ὥριμος καὶ βαθύτατα ἐμποτισμένη ἀπὸ δημοκρατικὰς ἀντιλήψεις, δὲν δύναται νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς αὐτὰς μεθόδους. Καλεῖται, ἐν τούτοις, νὰ ἐπιτύχῃ τὸν αὐτὸν σκοπόν. Ἐνῷ, ὅμως, εἶναι εὐχερὴς ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις ἐντὸς δημοκρατικοῦ πλαισίου, ὅταν ἤδη ἔχει ὑπερβληθῆ τὸ στάδιον τῆς ὑποαναπτύξεως, καὶ εὐχερὴς εἶναι ἐπίσης ἡ γοργὴ μετάβασις ἀπὸ τῆς ὑποαναπτύξεως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν εἰς χώρας μὴ δημοκρατικάς, ἀποτελεῖ αὐτόχρημα ἆθλον ὁ συνδυασμὸς τῶν δύο αὐτῶν ἀντιθέτων παραγόντων, τῆς Δημοκρατίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς ταχείας μεταβάσεως ἐκ τῆς ὑποαναπτύξεως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἀφ’ ἑτέρου. Αὐτὸν τὸν ἆθλον ἐπετέλεσεν ἐν μέρει, καλεῖται δὲ νὰ ὁλοκληρώσῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Αἱ σκιαγραφηθεῖσαι εἰς γενικὰς γραμμὰς δυσχέρειαι ἐπιτείνονται εἰδικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκ τῆς συνδρομῆς ἄλλων περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα παρακωλύουν τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ γενικώτερον τὴν πρόοδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ πίεσις τῶν κομμουνιστῶν, μὲ τριπλῆν ἐντὸς εἰκοσαετίας ἀπόπειραν, ὅπως βίᾳ καταλάβουν τὴν ἐξουσίαν, κατέστησε τὸ πρόβλημα τοῦ κομμουνισμοῦ ἰδιαιτέρως ὀξὺ καὶ ἑπομένως διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζουν αἱ χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐγνώρισαν παντάπασιν ἢ δὲν ἐδοκίμασαν, εἰς ὅ μέτρον καὶ ἡμεῖς, τὴν ἔνοπλον δρᾶσιν του. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὰ σύνορα τοῦ ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ, ὁπόθεν καὶ ἐξεπορεύθησαν αἱ ἔνοπλοι ἐναντίον τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς γαλήνης της ἐπιδρομαί, θὰ ἤρκει νὰ προσδώσῃ ἰδιάζουσαν μορφὴν εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν πρόβλημα τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐκ παραλλήλου ὅμως, δὲν πρέπει νὰ παραβλέπεται, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς κομμουνιστικῆς ἀπειλῆς συντελεῖ συγχρόνως εἰς τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν ἀντιρρόπων δυνάμεων, ἀντιγραφουσῶν τὰς ὁλοκληρωτικὰς μεθόδους τοῦ κομμουνισμοῦ, δυνάμεων αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἐξ ἴσου σοβαρὸν κίνδυνον διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς της. Ἐξ ἄλλου, παλαιαὶ κακαὶ ἕξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν ρίζαν αὐτῶν εἰς τὴν ψυχολογίαν τοῦ λαοῦ μας καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν τῆς ἀπαιτουμένης πολιτικῆς ἀγωγῆς, προκαλοῦν προσθέτους δυσχερείας εἰς τὴν εὐτυχῆ ἐξέλιξιν τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων. Οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ γίνονται ἀδιαλείπτως ἀντικείμενον καταχρήσεων. Ἡ Δημοκρατία, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τὸ πολίτευμα τοῦ μέτρου, τῆς διαλλαγῆς καὶ τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ τῶν διεστώτων, ταλαιπωρεῖται ἄνευ διακοπῆς ἀπὸ τὴν ἀχαλιναγώγητον ἔκρηξιν τῶν πολιτικῶν παθῶν καὶ τὴν ἀσυγκράτητον ροπὴν πρὸς διαβολήν. Ἡ κοινοβουλευτικὴ μηχανή, εἰδικώτερον, πλημμελῶς λειτουργοῦσα, ἀπέβη τροχοπέδη εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπαιτήσεων τῆς ἐποχῆς. Τὰ δικαιώματα τῶν βουλευτῶν ἀσκοῦνται ἐνίοτε κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος καὶ τοὺς θεσμούς μας καὶ ὁ ὁποῖος κλονίζει τὴν πρὸς τὸν κοινοβουλευτισμὸν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ ἀκρίβεια τῶν διαπιστώσεων τούτων δὲν ἀμφισβητεῖται σοβαρῶς ἀπὸ τοὺς ἐν νηφαλιότητι συζητητὰς τῆς Ἑλληνικῆς παραγματικότητος, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη προσαρμογῆς τῶν συνταγματικῶν διατάξεων πρὸς τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις τῆς κοινωνικῆς καὶ τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Κατὰ συνέπειαν, ἐντὸς τοῦ εὐρέος πλαισίου, τὸ ὁποῖον ἡ Δημοκρατία ἐπιτρέπει, ὀφείλομεν νὰ θεσπίσωμεν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προσιδιάζουν εἰς τὰς ἀνάγκας, τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἰδιοσυγκρασίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διὰ τῆς προτάσεως περὶ ἀναθεωρήσεως ὡρισμένων μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀποβλέπομεν. Μὲ ἀπόλυτον σεβασμὸν πρὸς τὰς δημοκρατικὰς ἀρχὰς τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας, διατηροῦντες πλήρως τοὺς θεμελιώδεις θεσμοὺς καὶ τὰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, ἀποβλέπομεν εἰς τήν, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 108, ἀναθεώρησιν τῶν ἐν συνεχείᾳ ἀναφερομένων κατ’ ἰδίαν διατάξεων, ὡς καὶ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος διὰ νέων, οὐχὶ δὲ θεμελιωδῶν, ἐπίσης, διατάξεων. Εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον γνωστὰ τὰ σημεῖα τοῦ Συνταγματικοῦ μας Χάρτου, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν σήμερον προβλήματα εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Καὶ τὰ θέματα ταῦτα ἐπισημαίνομεν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 108 τοῦ Συντάγματος, καθορίζοντες ποῖαι εἶναι, καθ’ ἡμᾶς, αἱ ἀναθεωρητέαι μὴ θεμελιώδεις διατάξεις. Τὸ νέον περιεχόμενον τῶν ἀναθεωρητέων διατάξεων δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τοῦ πρώτου σταδίου τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 108 τοῦ Συντάγματος διαγραφομένης διαδικασίας. Περὶ τούτου θὰ ἀποφασίσῃ ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθῃ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν ἀποφασισθῇ νῦν ἡ ἀναθεώρησις. Καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ταύτην ἐλπίζομεν, ὅτι καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπιστήμη θὰ θελήσῃ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐπωφελεστέραν ἐπίλυσιν τῶν συνταγματικῶν προβλημάτων τῆς χώρας, ἐρευνῶσα ἀντικειμενικῶς καὶ φωτίζουσα τὰς θέσεις τῶν κομμάτων καὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Ἐν ὄψει τῶν δεδομένων τούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν κατωτέρω πρότασιν, πρὸς ἀναθεώρησιν τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος καθ’ ὡρισμένας μὴ θεμελιώδεις διατάξεις αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 108 παράγρ. 3 τοῦ Συντάγματος, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀρτιωτέρας λειτουργίας τοῦ δημοκρατικοῦ ἡμῶν πολιτεύματος, παρακαλοῦντες τὴν Βουλήν, ὅπως περιβάλῃ διὰ τῆς ἐγκρίσεώς της τὸ ἀκόλουθον Ψήφισμα:

Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Διαπιστοῦσα τὴν ὁσημέραι πραγματοποιουμένην διεύρυνσιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν κρατικῶν ἁρμοδιοτήτων, ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῶν ἀνὰ τὸν ἐλεύθερον κόσμον διαμορφουμένων κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον νέων κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν συνθηκῶν. Λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἀνάγκην προσαρμογῆς τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς συγχρόνου ζωῆς, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀρχῶν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς πολιτικῆς καὶ ἀτομικῆς ἐλευθερίας, εἰς τὰς ὁποίας ἀείποτε ὑπῆρξε καὶ παραμένει προσηλωμένον τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Κρίνουσα δὲ ἐντεῦθεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὰς δημιουργηθείσας συνθήκας ἀναθεώρησις τῶν ἐν συνεχείᾳ παρατιθεμένων μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, ἤτοι: 1) Τῶν εἰς τὸ κεφάλαιον «περὶ δημοσίου δικαίου τῶν Ἑλλήνων» περιεχομένων διατάξεων, διὰ τῆς προσθήκης νέων τοιούτων, δι’ ὧν: α) νὰ τίθενται ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους ὁ γάμος, ἡ οἰκογένεια, ἡ ἐργασία καὶ ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης, προβλεπομένου ἅμα, ὅτι ἡ τελευταία αὕτη δέον νὰ ἀναπτύσσεται κατὰ τρόπον συμβάλλοντα εἰς τὴν καθόλου ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, καὶ β) νὰ ἀπαγορεύεται ἡ κατάχρησις τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων εἰς βάρος τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν. 2) Τῶν περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ἀπεργίας αὐτῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 11, διὰ τὸν ἀκριβέστερον καὶ πλέον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις καθορισμὸν τῆς ἐκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν. 3) Τῶν περὶ προστασίας τῆς ἐλευθερίας τοῦ Τύπου διατάξεων τοῦ ἄρθρου 14, ὅσον ἀφορᾷ ἰδίᾳ εἰς τὰ ἀξιούμενα διὰ τοὺς ἐκδότας ἐφημερίδων προσόντα καὶ τὰ κατασταλτικὰ τῶν παραβάσεων μέτρα, ἐν ἀπολύτῳ σεβασμῷ πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν προληπτικῶν μέτρων. 4) Τῶν περὶ ἐλευθερίας τῆς ἐκπαιδεύσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 16, πρὸς δημιουργίαν πλέον οὐσιαστικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς Παιδείας, τῆς Ἐπιστήμης καὶ τῆς Τέχνης. 5) Τῶν περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 17, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐκτελέσεως καὶ ἀξιοποίησιν ἔργων ἐξυπηρετούντων τὴν προαγωγὴν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, τηρουμένης ἀπολύτως τῆς ἀρχῆς τῆς προηγουμένης καταβολῆς πλήρους ἀποζημιώσεως ὁριζομένης διὰ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. 6) Τῶν εἰς τὸ κεφάλαιον «περὶ τῆς συντάξεως τῆς Πολιτείας» διατάξεων, πρὸς κατοχύρωσιν τῆς οὐσιαστικῆς προστασίας τῆς δημοκρατικῆς μορφῆς τοῦ πολιτεύματος, διὰ τῆς προβλέψεως τῆς ἐκτὸς νόμου θέσεως, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ οὗτινος προτείνεται ἡ σύστασις Ἀνωτάτου Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου, πολιτικῶν κομμάτων, ἡ ὀργάνωσις τῶν ὁποίων, οἱ σκοποί των ἢ τὰ ὑπ’ αὐτῶν χρησιμοποιούμενα μέσα κατατείνουν εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῶν θεμελιωδῶν ἀρχῶν τοῦ πολιτεύματος. 7) Τῶν εἰς τὸ αὐτὸ κεφάλαιον ἐν ἄρθρῳ 21 διατάξεων, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς θέσεως τῆς Ἑλλάδος ἐντὸς τῆς διεθνοῦς κοινότητος καὶ τὴν διατράνωσιν τῆς προσηλώσεως αὐτῆς εἰς τὴν ἰδέαν τῆς ἀναπτύξεως τῶν μεταξὺ τῶν Κρατῶν εἰρηνικῶν σχέσεων. 8) Τῶν περὶ ἐκδόσεως παρὰ τοῦ Βασιλέως διαταγμάτων νομοθετικοῦ περιεχομένου διατάξεων τοῦ ἄρθρου 35, ἵνα καταστῇ συνταγματικὸς θεσμός, ἡ δυνάμει συνταγματικοῦ ἐθίμου καθιερωμένη ἔκδοσις νομοθετικῶν διαταγμάτων κατ’ ἐξουσιοδότησιν τυπικοῦ νόμου, εἰσαγομένου οὕτω κατὰ τρόπον συντηρητικὸν τοῦ ἀλλαχοῦ εὐρύτατα χρησιμοποιουμένου θεσμοῦ τῶν νόμων–πλαισίων. 9) Τῶν περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας διατάξεων τῶν ἄρθρων 54, 56 καὶ 57, ἵνα προσδοθῇ ὁ ἐπιβαλλόμενος ρυθμὸς εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς, συνεδριαζούσης ἐν ὁλομελείᾳ καὶ εἰς τμήματα (κατ’ ἀναλογίαν πάντοτε τῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων), καθιερουμένης καὶ τῆς λειτουργίας εἰδικοῦ τμήματος κατὰ τὴν περίοδον τῶν διακοπῶν, προσδιορισθῇ δὲ ἡ νομοθετικὴ πρωτοβουλία ἐπὶ σχεδίων νόμων ἀναφερομένων εἰς τὴν κατάστασιν τῶν κρατικῶν καὶ συναφῶν ὀργάνων καὶ διασφαλισθῇ ὁ εἰς τὰς σημερινὰς δημοκρατικὰς ἀντιλήψεις ἀνταποκρινόμενος ρυθμὸς εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν. 10) Τῆς περὶ ἀμέσου εἰσπράξεως τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἅμα τῇ καταθέσει τοῦ σχετικοῦ σχεδίου νόμου εἰς τὴν Βουλήν, διατάξεως τοῦ ἄρθρου 59 παρ. 1, πρὸς ἐπέκτασιν τῆς ἐφαρμογῆς ταύτης καὶ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγικῶν δασμῶν (ὡς προεβλέπετο κατὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1927) ὡς καὶ ἐπὶ φόρων καταναλώσεως. 11) Τῆς περὶ ἀνευθύνου τῶν βουλευτῶν διὰ γνώμην ἢ ψῆφον διατάξεως τοῦ ἄρθρου 62, ἵνα προσδιορισθῶσιν αἱ προϋποθέσεις τῆς, πέραν τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου, ἐπεκτάσεως τοῦ ἀνευθύνου. 12) Τῆς περὶ βουλευτικῆς ἀσυλίας διατάξεως τοῦ ἄρθρου 63, δεδομένου, ὅτι ἔχει ἤδη διαμορφωθῆ οὐσιαστικῶς καθεστὼς ἀποκλεισμοῦ τῆς ἄρσεως τῆς ἀσυλίας ἄνευ τινὸς διακρίσεως, ἐπὶ ζημίᾳ δὲ τοῦ κύρους τοῦ Κοινοβουλίου καλλιεργεῖται παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ ὑπὸ τῶν ἐπιβουλευομένων τὸ ἐλεύθερον πολίτευμα ἡ ἐντύπωσις περὶ ἀσυδοσίας δῆθεν τοῦ βουλευτοῦ ἔναντι τοῦ νόμου. 13) Τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διατάξεως τοῦ ἄρθρου 66, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀνάδειξις περιωρισμένου ποσοστοῦ βουλευτῶν, βάσει τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων, ἐξ ἰδιαιτέρων καταλόγων ὑποψηφίων, πρὸς διεύρυνσιν τοῦ κύκλου τῶν εἰσερχομένων εἰς τὴν Βουλὴν προσώπων. 14) Τῶν περὶ μὴ ἐκλογιμότητος κλπ. διατάξεων τοῦ ἄρθρου 71, διὰ τὴν προσθήκην περιπτώσεών τινων κωλύματος ἐκλογῆς ἢ ἀσυμβιβάστου πρὸς τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα. 15) Τῶν περὶ διαδικασίας συζητήσεως τῶν προτάσεων ἐμπιστοσύνης καὶ δυσπιστίας διατάξεων τοῦ ἄρθρου 78, διὰ τὴν ἀρτιωτέραν καὶ λυσιτελεστέραν διαμόρφωσιν αὑτῶν, πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ ἐπιδιωκομένου δι’ αὐτῶν σκοποῦ. 16) Τῶν εἰς τὸ κεφάλαιον «περὶ τῆς Κυβερνήσεως» ὁρισμῶν, συμπληρουμένων διὰ τῆς προσθήκης διατάξεως ἀναγνωριζούσης εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως Πράξεων νομοθετικοῦ περιεχομένου, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐξαιρετικῶς ἐπειγόντων θεμάτων, ἡ διάρκεια τῆς ἰσχύος τῶν ὁποίων θὰ εἶναι περιωρισμένη, ἐξαρτωμένη καὶ ἐκ τῆς ἐντὸς βραχείας καὶ τακτῆς προθεσμίας κυρώσεως αὐτῶν παρὰ τῶν ὀργάνων τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας. 17) Τῶν περὶ ἰσοβιότητος καὶ ἀσυμβιβάστου διὰ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διατάξεων τοῦ ἄρθρου 84, πρὸς ἐπέκτασιν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν καὶ εἰς τοὺς παρέδρους τοῦ Δικαστηρίου τούτου. 18) Τῶν περὶ ὁρκωτῶν καὶ μικτῶν ὁρκωτῶν Δικαστηρίων διατάξεων τῶν ἄρθρων 94 καὶ 95, παρεχομένης τῆς δυνατότητος τῆς διὰ νόμου μεταβολῆς, ἐνδεχομένως δὲ καὶ τῆς καταργήσεως, τῶν περὶ τῆς δικαιοδοσίας αὐτῶν καθιερωμένων. 19) Τῶν εἰς τὸ κεφάλαιον «περὶ δικαστικῆς ἐξουσίας» περιεχομένων διατάξεων, διὰ τῆς συστάσεως Ἀνωτάτου Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου, ἀπαρτιζομένου ἐκ μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐπιφορτισμένου δέ, κυρίως, μὲ τὴν ἀποστολὴν τῆς ἐξελέγξεως τοῦ κύρους τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, τῆς θέσεως ἐκτὸς νόμου καὶ τῆς διαλύσεως πολιτικῶν κομμάτων ἐπιδιωκόντων τὴν ἀνατροπὴν τοῦ πολιτεύματος, τῆς διαπιστώσεως τῆς καταχρήσεως τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, τῆς ἄρσεως τῶν συγκρούσεων κατὰ τὰ νῦν ἰσχύοντα καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος τῆς νομολογίας μεταξὺ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἀρείου Πάγου. 20) Τῶν περὶ διοικητικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 101, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως, εἰς τὸ πλαίσιον τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς διὰ νόμου ἐπιτυχεστέρας διαρθρώσεως τῆς διοικήσεως καὶ διασφαλίσεως τῆς ἀνανεώσεως τῶν στελεχῶν αὐτῆς. 21) Τῶν εἰς τὸ κεφάλαιον «περὶ τῆς διοικήσεως τοῦ Κράτους» διατάξεων, διὰ τὴν ἀναγωγὴν τοῦ κατὰ τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν εἰς συνταγματικὸν θεσμόν. 22) Τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 35 παρ. 2–5 περὶ ἐκδόσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων ἀπούσης τῆς Βουλῆς, 65 περὶ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, 68 περὶ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, 73 περὶ Ἐκλογοδικείου καὶ 85 περὶ Δικαστηρίου Συγκρούσεων, διὰ τὴν προσαρμογὴν αὐτῶν πρὸς τὰς μετὰ τὴν ἀναθεώρησιν διαμορφωθησομένας διατάξεις τοῦ Συντάγματος, περὶ ἐκδόσεως διαταγμάτων εἰς ἐκτέλεσιν νόμων– πλαισίων, περὶ λειτουργίας τῆς Βουλῆς εἰς τμήματα, περὶ τρόπου ἀναδείξεως ἀριθμοῦ τινος βουλευτῶν κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ ἄρθρου 66 ὑποβαλλομένην πρότασιν καὶ περὶ συστάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου. Ἀποφασίζει Τὴν διὰ τῆς συγκληθησομένης νέας Βουλῆς, συμφώνως πρὸς τὰ ἐν ἄρθρῳ 108 τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενα, ἀναθεώρησιν πασῶν τῶν προπαρατεθεισῶν διατάξεων τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1963

Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

Βουλευτὴς Σερρῶν

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἀχαΐας

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Βουλευτὴς Κορινθίας

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Βουλευτὴς Κυκλάδων

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Βουλευτὴς Ἰωαννίνων

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Βουλευτὴς Κορινθίας

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΑΛΛΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΘΕΟΤΟΚΗΣ

Βουλευτὴς Κερκύρας

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

Βουλευτὴς Φλωρίνης

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Βουλευτὴς Χίου

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

Βουλευτὴς Βοιωτίας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΤΣΟΣ

Βουλευτὴς Βʹ Περιφ. Ἀθηνῶν

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΩΤΙΑΔΗΣ

Βουλευτὴς Δωδεκανήσου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΟΣ

Βουλευτὴς Μεσσηνίας

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Βουλευτὴς Λασηθίου

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

Βουλευτὴς Λακωνίας

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

Βουλευτὴς Πειραιῶς

ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἀχαΐας

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

Βουλευτὴς Καρδίτσης

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας

ΙΩΑΝΝΗΣ ΨΑΡΡΕΑΣ

Βουλευτὴς Μεσσηνίας (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§3Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς καὶ Κ. Τρικούπης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κλάδου Ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)55 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Συλλόγων Γονέων μαθητῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ριζικὴν ἀναμόρφωσιν τῆς Παιδείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τηλεγράφημα σχετικῶς μὲ τὴν προεκταθεῖσαν Τουρκικὴν Αἰγιαλίτιδα ζώνην. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ι. Γκλαβάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀργαλαστῆς Βόλου, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας ἐλαιοπαραγωγῶν, λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἀνατολῆς καὶ Ροδοπόλεως, αἰτουμένων ἐπαναλειτουργίαν καταργηθέντος Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Ροδοπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Χολαργοῦ, αἰτουμένου μὴ ἀπόσπασιν Οἰκισμοῦ Παπάγου ἀπὸ ἐν λόγῳ Κοινότητα καὶ προσάρτησιν αὐτοῦ εἰς Ἀθήνας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Παντοπωλῶν Σερρῶν, αἰτουμένης χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς παντοπώλας Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Λαλάκη Σταματίου τοῦ Χρήστου, κατοίκου Κυανῆς Νομοῦ Ἔβρου, αἰτουμένου ἐπαναπατρισμὸν τοῦ Μπελάκη ἢ Μπιλιουνάκη Ἀποστόλου. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ὀρεστιάδος καὶ περιφερείας, αἰτουμένης χορήγησιν μακροπροθέσμων χαμηλοτόκων δανείων εἰς τὰ μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ 42ου Κ.Τ.Ε.Λ. Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβαλλομένην βαρεῖαν φορολογίαν ἐπὶ αὐτοκινήτων λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Γ. Γρηγορίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημάρχου κλπ. Σάμου, διαμαρτυρομένων κατὰ τῶν πιθανολογουμένων ἀπολύσεων ἐκ τοῦ διοικητικοῦ καὶ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας Σάμου Α.Ε. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λεωνιδίου, αἰτουμένου ὁλοκληρωτικὴν ἐκτέλεσιν τῶν προστατευτικῶν ἔργων χειμάρρου Δαφνῶνος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ ἔναρξιν ἀγορῶν καπνοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀνθείας Νομοῦ Ἔβρου, αἰτουμένου καταβολὴν παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. ἀσφαλείας παγετοῦ κλπ. εἰς πληγέντας παραγωγοὺς τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν 80 κατοίκων Κοινότητος Κορνοφωλεᾶς, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν δι’ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Γονέων– Κηδεμόνων Σπουδαστῶν Ἐξωτερικοῦ, αἰτουμένου παροχὴν στρατολογικῶν διευκολύνσεων εἰς σπουδαστὰς ἐξωτερικοῦ, πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Γεωργοενώσεως Γιαννιτσῶν, αἰτουμένου προσδιορισμὸν ζημιῶν παραγωγῶν ἐπαρχίας Γιαννιτσῶν, προξενηθεισῶν ὑπὸ πλημμυρῶν καὶ παγετώνων. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Γεωργοενώσεως Γιαννιτσῶν, διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν ἐνάρξεως ἀγορῶν καπνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης αὐστηρὸν ἔλεγχον κινηματογραφικῶν ταινιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Μουζακίου, αἰτουμένου πιστοδότησιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πληρεξουσίου Δικηγόρου κ. Τσέλιου τῶν δικαιουμένων ἀποζημιώσεως Δωδεκανησίων παρὰ τῶν Βρεταννικῶν Ἀρχῶν, ὀφειλομένης εἴτε ἐξ ἀναλώσεως ἢ καταστροφῆς ἀγαθῶν, εἴτε ἐκ τῆς χρήσεως περιουσιακῶν στοιχείων κλπ. κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βρεταννικῆς στρατιωτικῆς κατοχῆς τῶν Νήσων, αἰτουμένου τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, αἰτουμένου καταψήφισιν τοῦ συζητουμένου εἰς τὴν Βουλὴν ἀντεργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ καθηγητοῦ τῶν Ἐμπορικῶν Ρόδου Ἐμμανουὴλ Παπαφακλῆ, αἰτουμένου ὅπως ἡ διανυθεῖσα ὑπ’ αὐτοῦ ὑπηρεσία εἰς δημόσια σχολεῖα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 μέχρι τοῦ 1961 ἀναγνωρισθῇ διὰ νόμου ὡς πραγματικὴ καὶ συντάξιμος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Λαμπράκης, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου ἐργατικοῦ προσωπικοῦ Βιομηχανιῶν πλαστικῶν ὑλῶν καὶ συναφῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς– Περιχώρων, αἰτουμένου αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 30%. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν λιγνιτωρύχων περιφερείας Κύμης, διεκτραγωδούντων τὸ δρᾶμα 1300 ἀνέργων, συνεπείᾳ διακοπῆς ἐργασιῶν λιγνιτωρυχείων Κύμης καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς προελθοῦσαν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν καὶ ζητούντων ἐπαναλειτουργίαν των καὶ ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν δυστυχούντων ἀνέργων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μανταμάδου — Λέσβου, αἰτουμένου ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ ἐπεξεργασίας πωλήσεως γεωργικῶν προϊόντων Καλαμάτας, ὑποδεικνύοντος τρόπους ἐξοφλήσεως τῶν ἐκ τῆς Α.Τ.Ε. ληφθέντων δανείων δι’ ἐκσυγχρονισμὸν ἐργοστασίων χυμῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ξενοδοχείων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ὀφειλῶν των ἄνευ ἐπιβαρύνσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν τοῦ χωρίου Μελάμπων– Ρεθύμνης, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Λαχανοκηπουρῶν Χρυσουπόλεως, αἰτουμένης τὴν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων ἄμεσον ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν ἐκ τοῦ παγετοῦ οἱ λαχανόκηποι καὶ ἐπίσπευσιν καταβολῆς τῆς καθορισθησομένης ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς «Νεότης καὶ Θέαμα», δι’ ἧς αἰτεῖται αὕτη τὴν λῆψιν αὐστηρῶν μέτρων διὰ περιστολὴν τῆς προβολῆς ἀκαταλλήλων κινηματογραφικῶν ἔργων εἰς ἀνηλίκους νέους. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, αἰτουμένων τὴν ἐπέκτασιν ὡρισμένων εὐεργετημάτων καὶ εἰς αὐτούς. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Τυμπακίου καὶ τοῦ Προέδρου Ὀπωροκηπευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ, δι’ ἧς διαμαρτύρονται, διότι ὁ Ο.Γ.Α. δὲν ἐπέδειξε μέχρι σήμερον οὐδὲν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐκ τῆς χαλάζης πληγέντων τοματοκαλλιεργητῶν καὶ παρακαλεῖ ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τῆς ἀμέσου ἀποζημιώσεως τῶν πληγέντων ἀγροτῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Λιγνιτωρυχείου Ἀλιβερίου, αἰτουμένης περιορισμὸν ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως γήρατος μεταλλωρύχων εἰς τὸ 65ον ἔτος καὶ ἀναγνώρισιν καὶ τῶν πρὸ τοῦ 1935 ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν μεταλλείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν περιοίκων τῶν ὁδῶν Σιπύλου, Ἑπταλόφου, Ἀλικαρνασσοῦ, Κουντουριώτη κλπ. Νέας Σμύρνης, αἰτουμένων τροποποίησιν τῆς γραμμῆς τῶν λεωφορείων Νέας Σμύρνης ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τὰ λεωφορεῖα εἰσέρχωνται εἰς Ν. Σμύρνην διὰ τῆς ὁδοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῶν ὁδῶν Κ. Παλαιολόγου καὶ Ι. Χρυσοστόμου, πρὸς ἐξυπηρέτησίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Στρατιωτικῶν Καταστημάτων Πειραιῶς, αἰτουμένης μονιμοποίησιν ἐκτάκτων ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Ἀργυροῦ, ἐμπόρου γεωργικῶν φαρμάκων, αἰτουμένου ἐπιδότησιν ἐμπορίου φυτοφαρμάκων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπεξεργασίας καὶ Πωλήσεως Γεωργικῶν Προϊόντων Καλαμάτας, ὑποδεικνύοντος τρόπους ἐξοφλήσεως τῶν ἐκ τῆς Α.Τ.Ε. ληφθέντων δανείων δι’ ἐκσυγχρονισμὸν ἐργοστασίου χυμῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἠπείρου, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐργατῶν Ἠπείρου, πληγέντων ἐκ τῆς μακρᾶς κακοκαιρίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15376)31.12.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1.163 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ διορισμοῦ 700 Καθηγητῶν ἐτησίως καὶ ἐπὶ τετραετίαν θὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων εἰς λίαν περιωρισμένην πάντως κλίμακα καὶ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα πρὸς ἀποσυμφόρησιν πληθωρικῶν σχολείων Μ. Ε., λειτουργούντων σήμερον μὲ ἀριθμὸν μαθητῶν ἀνώτερον τῶν 800, ἐνδεχομένως δὲ πρὸς μετατροπὴν εἰς δημόσια Γυμνασιακῶν τινων Παραρτημάτων, λειτουργούντων μὲ 6 τάξεις καὶ ὑπολογίσιμον ἀριθμὸν μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν. Ἡ ἀρχὴ αὕτη ἐτηρήθη πάντοτε καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, συμφώνως δὲ πρὸς αὐτὴν δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ μετατροπὴ τριταξίου Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος, ὡς τὸ τῆς Κοινότητος Ἀρχαγγέλου Ρόδου, μὲ ἀριθμὸν μαθητῶν μὴ ὑπερβαίνοντα τοὺς 100, εἰς πλῆρες Γυμνάσιον. Ἐν καιρῷ θὰ ἦτο ἐνδεχομένως δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις ἱδρύσεως εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα δημοσίου Γυμνασίου Αʹ βαθμίδος, ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται αἱ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Λαμπράκη, Σ. Ἠλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Η. Ἠλιοῦ καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1720)1213)30.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1382 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Λαμπράκη, Σ. Ἠλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Η. Ἠλιοῦ καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ διὰ τὴν Παιδείαν ἐξετέθη καὶ διὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ἔτι δὲ διὰ τῶν ψηφισθέντων προτάσει αὐτοῦ νομοθετημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15386)12541 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1174 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐρωτήσεώς του δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ἐξ οὗ, ὡς γνωστόν, ἀπεσπάσθη πρὸ τριετίας ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1142 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15369)31.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Ἑλληνικῶν Δημοτικῶν Σχολείων ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν τέκνων τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἐζητήθησαν παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν στοιχεῖα ἀφορῶντα εἰς τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν κατὰ περιοχὰς κατανομὴν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς χώρας ταύτας Ἑλλήνων, βάσει τῶν ὁποίων θὰ μελετηθῇ ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14672)12005 π.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1067 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἀπηντήσαμεν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1943 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Λ. Κύρκου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11055)9090)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Λ. Κύρκου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι δι’ ἀνακοινώσεως ἡμῶν πρὸς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ἐγνώσθη, ὅτι κατὰ τὰς ἐγγραφὰς εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα, δὲν καταβάλλεται ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά, καὶ ὅτι πᾶσα περίπτωσις ἐξαναγκασμοῦ τῶν γονέων πρὸς καταβολὴν εἰσφορᾶς δέον νὰ καταγγέλλεται ὑπευθύνως διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Οὐδεμία τοιαύτη καταγγελία ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1132 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15132)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν δημ)λων παρακολουθοῦνται καὶ ἐξετάζονται μετ’ εὐμενείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αἱ ἐπ’ αὐτῶν δὲ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγέλλονται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίου διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα τῶν Δημ. Ὑπαλλήλων ἐν γένει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1714)1207)30.1.63 καὶ 1716)1209)30.1.63 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1376 καὶ 1378 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν παρακολουθοῦνται καὶ ἐξετάζονται μετ’ εὐμενείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αἱ ἐπ’ αὐτῶν δὲ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγέλλονται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίου διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν γένει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15375)12530)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι μελετᾶται ἤδη ἡ πρότασις ἱδρύσεως μονοθεσίου δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὸν συνοικισμὸν Συκιᾶς τῆς Κοινότητος Λιοπράσσου καὶ θὰ ἀντιμετωπισθῇ εὐθὺς ὡς παρασχεθῶσιν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ ἐν συσχετισμῷ καὶ πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν λοιπῶν χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 215)101 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1185 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν παρακολουθοῦνται καὶ ἐξετάζονται μετ’ εὐμενείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αἱ ἐπ’ αὐτῶν δὲ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγέλλονται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἁρμοδίου διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐν γένει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75379)31.12.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1166 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, περὶ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Ἡλιουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει του ἀναφερόμενον περὶ 8 μόνον ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἀνωτέρω Γυμνάσιον Καθηγητῶν, δεδομένου, ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες ὀργανικῶς καὶ κατ’ ἀπόσπασιν καθηγηταὶ εἶναι 14 δημόσιοι λειτουργοὶ Μ. Ε. Πέραν τούτου, ὑπηρετοῦσι καὶ 2 εἰσέτι φιλόλογοι καθηγηταί, ἀμειβόμενοι παρὰ τοῦ Συλλόγου Γονέων τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείων, οἵτινες ἐλπίζεται, ὅτι θὰ ἀντικατασταθῶσι συντόμως διὰ δημοσίων λειτουργῶν, μετὰ τοὺς κατ’ αὐτὰς πραγματοποιουμένους διορισμοὺς ὑπερπεντακοσίων καθηγητῶν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ ἐνισχύσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μ. Ε. κατὰ 700 καθηγητὰς ἐτησίως καὶ ἐπὶ τετραετίαν. Οἱ ἀνωτέρω διορισμοὶ ἀποτελοῦσι προϋπόθεσιν τῆς διενεργείας μεταθέσεων ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν Γυμνασίων εἰς τὰ τοιαῦτα τῆς τ. Διοικήσεως Πρωτευούσης πρὸς συμπλήρωσιν τῶν σημειουμένων εἰς ὡρισμένα σχολεῖα κενῶν, δεδομένου, ὅτι ἀπ’ εὐθείας διορισμὸς νέων καθηγητῶν εἰς τὴν περιοχὴν τ. Δ)σεως Πρωτευούσης δὲν εἶναι νόμῳ δυνατός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14703)12073)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1082 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι αἱ ἀποσπάσεις δημ)λων εἰς τὰ Γραφεῖα τῶν Ἐπιθεωρητῶν ὡς βοηθῶν αὐτῶν διέπονται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 2895)1954 μὴ προβλέποντος κώλυμα διὰ τὴν ἀπόσπασιν δημ)λων οἱασδήποτε κατηγορίας. Λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν ἐξ ἄλλου τῆς σοβαρότητος τοῦ ἔργου τῶν βοηθῶν τούτων ἐκ τῆς εὐσυνειδησίας καὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται πολλάκις ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῶν ἀσκούντων εὐρείας μορφῆς διοίκησιν καὶ ἐποπτείαν γραφείων τούτων, δικαιολογεῖται ἡ ἐπιλογὴ τῶν καταλληλοτέρων διὰ τὸ ἔργον τοῦτο. Διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἐκ τῶν βοηθῶν τούτων συμπληρωσάντων ὑπερτετραετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὰ γραφεῖα τῶν Ἐπιθεωρητῶν ἐξεδόθη διαταγὴ ἡμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ὑπὲρ τῶν σχολικῶν ταμείων εἰσφορῶν τῶν γονέων καὶ τὸ δι’ ἀνακοινώσεως ἡμῶν πρὸς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ἐγνώσθη, ὅτι κατὰ τὰς ἐγγραφὰς εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα δὲν καταβάλλεται ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ πᾶσα περίπτωσις ἐξαναγκασμοῦ τῶν γονέων πρὸς καταβολὴν εἰσφορᾶς δέον νὰ καταγγέλλεται ὑπευθύνως διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων, οὐδεμία τοιαύτη καταγγελία ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14671)12.12.1962 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1066)10. 12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Οἰκονομικοῦ Γυμνασίου Κοζάνης, ἐστάλη σχετικὴ μελέτη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 135892)6.8.62 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν θὰ χρηματοδοτηθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ ἄρτι ἱδρυθέντος Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων, πρὸς τὸν ὁποῖον διεβιβάσθη τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14423)11824)10.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἅπασαι αἱ εἰς ἃς ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις προαγωγαὶ καθηγητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Βοηθοῦ Γυμνασιάρχου, ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τῆς 7.12.1962, παρασχεθεισῶν ἐν τῷ μεταξὺ τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11082)27.11.62 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 877 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς: α) Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1962–63 αἱ συνθῆκαι λειτουργίας τοῦ Γυμνασίου Βιάννου ἀπὸ ἀπόψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ δέον νὰ θεωρηθῶσι καλαί, δεδομένου, ὅτι τοῦτο λειτουργεῖ μὲ 9 Τμήματα καὶ ἀριθμὸν μαθητῶν 25– 62 κατὰ Τμῆμα, αἱ ἐμφανιζόμεναι δὲ περικοπαὶ εἰς ὥρας φιλολογικῶν μαθημάτων εἶναι μόλις 18, ἤτοι ὀλιγώτεραι τῶν ὑποχρεωτικῶν ὡρῶν ἑνὸς φιλολόγου Καθηγητοῦ, εἰς ὥρας δὲ φυσικῶν καὶ γεωγραφίας 8. Καὶ αἱ ἀνάγκαι αὗται ἐλπίζεται, ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους κατόπιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς νέας σειρᾶς διορισμῶν ἓξ ἑπτακοσίων Καθηγητῶν συμφώνως πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν τοῦ παρελθόντος ἔτους περὶ διορισμοῦ ἐντὸς τετραετίας 2.800 Καθηγητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. β) Ὡς πρὸς τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα τὸ σχολεῖον εἰδοποιήθη διὰ τὴν παραλαβὴν ὀργάνων Χημείας καὶ χημικῶν οὐσιῶν. Ἤδη προετοιμάζονται καὶ σειραὶ ὀργάνων Φυσικῆς διὰ τὴν χορήγησιν τούτων καὶ εἰς τὰ Γυμνάσια τῶν Ἐπαρχιῶν. γ) Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ διδακτηρίου προσετέθησαν ἤδη κατὰ τὸ 1962 δύο αἴθουσαι, διὰ τὴν πλήρη ἀποπεράτωσιν τῶν ὁποίων τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον διαθέτει 100.000 ἐκ Κρατικῆς ἀρωγῆς. Διὰ τὴν προσθήκην καὶ ἑτέρων αἰθουσῶν ἀπεστάλη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90422)22.8.1962 ἐγγράφου ἡμῶν σχετικὴ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη, ἡ δὲ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν θὰ χρηματοδοτηθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ ἄρτι ἱδρυθέντος Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 227)7.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1199 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι περὶ τῆς λειτουργίας τῶν Γυμνασίων Χίου κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος ἐγνωρίσαμεν αὐτῷ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 143346)4.12.1962 καὶ 146380)11.12.1962 ἡμετέρων ἀπαντήσεων ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 687. 610 καὶ 656 ἐρωτήσεων αὐτοῦ. Πέραν τῶν εἰς τὰς ἀπαντήσεις μας ταύτας στοιχείων, παρακαλοῦμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τῶν διενεργουμένων κατ’ αὐτὰς διορισμῶν ὑπερπεντακοσίων καθηγητῶν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ διορισμοῦ 700 καθηγητῶν ἐτησίως καὶ ἐπὶ τετραετίαν, τοποθετοῦνται εἰς τὰ Γυμνάσια τῆς πόλεως Χίου 4 εἰσέτι Φιλόλογοι καὶ 1 τοὐλάχιστον Θεολόγος καθηγητής. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς Παιδείας, ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐξετέθη καὶ διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἔτι δὲ διὰ τῶν ψηφισθέντων προτάσει αὐτοῦ νομοθετημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14300)6.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1013 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου περὶ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ νεοϊδρυθέντος Γυμνασίου Αἰγινίου Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸ ἀνωτέρω Γυμνάσιον ὑπηρετοῦν 4 Φιλόλογοι καθηγηταὶ καὶ 1 Θεολόγος διὰ 12 ὥρας, οὐχὶ δὲ δύο Φιλόλογοι, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει του ἀναφέρει. Πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ὑποχρεωτικῶν ὡρῶν διδασκαλίας ἔχει πράγματι διατηρηθῆ ἐν ὑπηρεσίᾳ εἷς ἐκ τῶν ἐπὶ συμβάσει καθηγητῶν τοῦ τέως Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Αἰγινίου, ἀμειβόμενος παρὰ τῶν γονέων τῶν μαθητῶν, οἵτινες μέχρι καὶ τοῦ παρελθόντος σχολ. ἔτους εἶχον ἅπαντα σχεδὸν τὰ βάρη τοῦ ἱδρυθέντος τῇ αἰτήσει των Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος. Καὶ ὁ προσωρινὸς οὗτος θεολόγος Καθηγητής, ἐλπίζεται πάντως, ὅτι θὰ ἀντικατασταθῇ διὰ δημοσίου Καθηγητοῦ μετὰ τὸν πραγματοποιούμενον κατ’ αὐτὰς διορισμὸν ὑπερπεντακοσίων νέων Καθηγητῶν—συμφώνως πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν περὶ διορισμοῦ 700 ἐκπαιδευτικῶν ἐτησίως καὶ ἐπὶ μίαν τετραετίαν—καὶ τὴν διενέργειαν τῶν ἐτησίων μεταθέσεων ἀπὸ τῶν περιφερειακῶν πρὸς τὰ πλησιέστερα πρὸς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα Γυμνάσια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14417)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1038 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Γʹ Γυμνασίου ἀρρένων Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι αἱ σημειούμεναι περικοπαὶ ὡρῶν διδασκαλίας εἰς τὸ ἀνωτέρω Γυμνάσιον οὐδόλως δύνανται νὰ θεωρηθῶσι σοβαραί, καθ’ ὅσον τὸ μὲν μάθημα τῶν Μαθηματικῶν διδάσκεται ἐπὶ πάσας τὰς προβλεπομένας ὥρας, εἰς τὸ μάθημα τῶν Φυσικῶν ἔχουσι περικοπῆ 5 ὧραι ἐπὶ 49 ὑποχρεωτικῶν, διὰ τὰ φιλολογικὰ δὲ μαθήματα ἔχουσι περικοπῆ εἰς τὰ 16 Τμήματα τοῦ Γυμνασίου συνολικῶς 28 ὧραι. Τὸ μάθημα τῆς Γαλλικῆς γλώσσης διδάσκεται τέλος εἰς τὰ 10 Τμήματα τῶν 3 κατωτέρων τάξεων. Καὶ αἱ ἐλλείψεις αὗται ἐλπίζεται ἐν τούτοις, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ καλυφθῶσι μετὰ τοὺς διενεργουμένους κατ’ αὐτὰς διορισμοὺς ὑπερπεντακοσίων καθηγητῶν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ διορισμοῦ 700 καθηγητῶν ἐτησίως καὶ ἐπὶ τετραετίαν. Τοὺς διορισμοὺς τούτους θέλουσιν ἀκολουθήσει αἱ ἐτήσιαι μεταθέσεις καθηγητῶν ἐκ τῶν γυμνασίων τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὰ τοιαῦτα τῆς περιοχῆς τ. Δ)σεως Πρωτευούσης, ἐνισχυομένων οὕτω καὶ τῶν σχολείων Μ.Ε. τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς κατὰ τὰς ἀνάγκας ἑκάστου τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Λυκουρέζου, Ν. Ἀλαβάνου, Γ. Βασιλάτου, Κ. Βοβολίνη, Ε. Ζαννῆ καὶ Θ. Καψάλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1089)712)19.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1302 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν παρακολουθοῦνται καὶ ἐξετάζονται μετ’ εὐμενείας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αἱ ἐπ’ αὐτῶν δὲ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγέλλονται ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίου διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν γένει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14534)11.12.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1056 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου περὶ τῆς λειτουργίας τῶν Γυμνασίων Ν. Σμύρνης Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν ὅτι ἡ ἄμεσος κάλυψις τῶν ἐργαζομένων εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν κενῶν τῶν Γυμνασίων τῆς τ. Δ)σεως Πρωτευούσης δὲν καθίσταται εὐχερὴς λόγῳ τοῦ ἰσχύοντος καθεστῶτος τῆς μεταθέσεως καθηγητοῦ εἰς αὐτὰ βάσει ἐτησίων συντασσομένων πινάκων. Ἤδη πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολ. ἔτους 1962 –63 εἶχεν ἐξαντληθῆ ὁ ἰσχύων πίναξ, μετατεθέντων ἐγκαίρως ἁπάντων τῶν ἐχόντων τὰ νόμιμα προσόντα καθηγητῶν, οἵτινες καὶ διετέθησαν συμμέτρως εἰς ἅπαντα τὰ σχολεῖα τῆς τ. Δ)νσεως Πρωτευούσης. Ἐντὸς δὲ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, ἅμα τῇ ἰσχύσει τοῦ πίνακος τοῦ ἔτους 1962–63, ἐπραγματοποιήθη ἡ μετάθεσις ἀριθμοῦ καθηγητῶν πρὸς κάλυψιν τῶν ἀμεσωτέρων ἀναγκῶν. Περαιτέρω ἐκτέλεσις τοῦ πίνακος θὰ καταστῇ ἤδη δυνατὴ μετὰ τὸν κατ’ αὐτὰς πραγματοποιούμενον διορισμὸν ὑπερπεντακοσίων καθηγητῶν, κατὰ τὴν κυβερνητικὴν ἀπόφασιν περὶ διορισμοῦ 700 καθηγητῶν ἐτησίως καὶ ἐπὶ τετραετίαν. Οἱ καθηγηταὶ οὗτοι τοποθετοῦνται κατὰ νόμον εἰς ἐπαρχιακὰ Γυμνάσια, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ μετατεθῶσιν οἱ ἀναγκαιοῦντες εἰς τὰ σχολεῖα Μ.Ε. τῆς τ. Δ)σεως Πρωτευούσης καθηγηταί. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν Γυμνασίων τοῦ Δήμου Ν. Σμύρνης ἀπεσπάσθησαν ἐξ ἄλλων σχολείων τῆς ΚΒʹ Ἐκπ. Περιφερείας 5 καθηγηταί, ἤτοι 2 Φιλόλογοι, 1 Μαθηματικός, 1 Καθηγήτρια Γαλλικῶν καὶ μία Οἰκοκυρικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15381)31.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1168 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61)1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου οὐδόλως ἐθίγησαν ἢ ἀφῃρέθησαν δικαιώματα τῶν ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν καθιερωθέντα διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1097)1942 καὶ 2628)1953 Ν. Δ)των. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπεδιώχθη ἡ ἄρσις τῆς συγχύσεως ἡ ἀφορῶσα εἰς τὰ ἐπαγγελματικὰ δικαιώματα τῶν διαφόρων βαθμίδων Τεχνικῆς Ἐκπ)σεως, ἐπελθούσης ἐπίσης ἐκ τῆς συγχύσεως τῶν βαθμίδων τούτων. Ἀπέβλεψε τουτέστιν ἡ πρᾶξις αὕτη εἰς τὸν σαφῆ καθορισμὸν τῶν ἐπαγγελματικῶν δικαιωμάτων τῶν ἀποφοίτων, α) τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν τοῦ ἄρθρ. 1 τοῦ Ν.Δ. 3971) 1959, β) τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν τοῦ ἄρθρου 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61)1962 Π.Υ.Σ. καὶ γ) τῶν Σχολῶν Τεχνικῶν Βοηθῶν ὅλων τῶν εἰδικοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ εἰς τὴν διασφάλισιν τῶν ἐπαγγελματικῶν δικαιωμάτων τῶν ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν Τεχνικῶν Βοηθῶν Ἐργοδηγῶν καὶ τὴν ἀπορρόφησιν τούτων ὑπὸ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ Ὀργανισμῶν, ἀπευθύνομεν πρὸς τὰ καθ’ ὕλην ἁρμόδια Ὑπουργεῖα τῆς Βιομηχανίας καὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀντιστοίχως, τὰ ὑπ’ ἀριθ. 150019)9693)19.12.62 καὶ 138384)8891)19.12.62 ἔγγραφα ἡμῶν εἰς ἃ διατυποῦμεν τὰς ἡμετέρας ἀπόψεις περὶ τῶν ληπτέων πρὸς τοῦτο μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14035)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον ὅτι, ὡς ἀναφέρει ἡμῖν ὁ ἐπιθεωρητὴς δημ. σχολείων Γρεβενῶν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τοῦ δημ. σχολείου Μεγάλου Σειρηνίου καὶ μέχρι τῆς ἀνεγέρσεως τῆς ἐλλειπούσης αἰθούσης ἐκμισθοῦται ἰδιωτικὴ τοιαύτη, τὸ μίσθωμα τῆς ὁποίας καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ σχολικοῦ Ταμείου. Ἡ ἀναφερομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει προσπάθεια διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ μισθώματος ὑπὸ τῶν γονέων ἀνελήφθη παρὰ τῶν ἰδίων ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναμίξεως τοῦ διδ)λου. Διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ μισθώματος τούτου ἐκ δρχ. 260 μηνιαίως διετέθη ἤδη ἡ ἀπαιτουμένη πίστωσις εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 887)16.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1274 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας συναδέλφους, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλου οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν διδακτηρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ περὶ οὗ ἐρωτῶσιν νεοϊδρυομένου 5ου δημ. σχολείου Ἀστυθέας, τὸ ὁποῖον προσωρινῶς συστεγάζεται καὶ συνλειτουργεῖ μετὰ τῶν 1ου καὶ 2ου τοιούτων Ν. Φωκαίας. Τὸ θέμα τῆς μισθώσεως ἰδίου κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ σχολείου τούτου, θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἤδη διὰ τῶν νέων πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βγενοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13403)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 888)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βγενοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ μὴ δημοσίευσις τῆς ἀναφερομένης ἐν τῇ ἐρωτήσει πράξεως τοῦ ΑΥΣΣΕ τῆς Ζʹ περιφερείας ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι περιείχοντο ἐν αὐτῇ ἀποφάσεις ἐκδοθεῖσαι καθ’ ὑπέρβασιν τῆς ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων παρεχομένης εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἁρμοδιότητος τῶν ὁποίων ἐζητήθη ἡ ἀνάκλησις. Περατωθέντος ἤδη τοῦ ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ πρακτικοῦ ἐλέγχου διετάχθη ἡ δημοσίευσις τῶν περιλαμβανομένων ἐν αὐτοῖς ἀποφάσεων, αἵτινες δὲν ἐμπίπτουσιν εἰς τὴν ἀνωτέρω περίπτωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Ζαΐμη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13880)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 947)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φωκίωνος Ζαΐμη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως παρακληθῇ ὁ ἐρωτῶν, ἵνα καθορίσῃ εἰς ποίων συγκεκριμένως δημ)λων τὴν περίπτωσιν ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις καὶ ποία εἰδικώτερον ἡ φερομένη ὡς ἀδικηθεῖσα δημ)σσα κατὰ τὴν ἐνέργειαν μεταθέσεων εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸς ὁ ἔλεγχος τῶν σχετικῶν πράξεων τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐπὶ τούτοις παρακαλοῦμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον ὅτι ἀποσπάσεις δημ)λων ἐνεργοῦνται μόνον πρὸς πλήρωσιν ἀργούντων ἢ ἐλλιπῶς λειτουργούντων σχολείων ἐξ ἄλλων ὀλιγωτέρας ἀνάγκας ἐχόντων κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1052)676)18.1.63 καὶ 1808)1250)31.1.63 ὑμετέρων ἐγγράφων, διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1319 καὶ 1435 ἐρωτήσεων ὡς καὶ ὑπ’ ἀριθ. 129 καὶ 143 αἰτήσεων καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν δημοδιδάσκαλον Ἀλέξανδρον Μαζάρην, ὅτι οὗτος ἀπεσπάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4411)23. 11.61 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καὶ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. 5580)32, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Ν. 2059)1952, διότι τὸ τελευταῖον τοῦτο Ὑπουργεῖον δὲν διαθέτει ὀργανικὸν προσωπικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 4411.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 5580)1932 «περὶ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως», ὡς καὶ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο δὲν διαθέτει ἴδιον ὀργανικὸν προσωπικόν, ἀποφασίζομεν: Ἀποσπῶμεν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ Κυβερνήσεως δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, τὸν δημοδιδάσκαλον ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Φλωρίνης Ἀλέξ. Μαζάρην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Μπακοπούλου καὶ Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Μπακοπούλου καὶ Ι. Τούμπα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὴν κυρωθεῖσαν ὑπὸ τῆς ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτῆς τῆς 4.2.1963 περὶ ἀναθέσεως προεδρικῶς τῆς διαποιμάνσεως τῆς χηρευούσης Ἱ. Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους τὰ κάτωθι: Μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐκλογήν, κατὰ τὴν 13 Ἰανουαρίου 1962, ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν τοῦ πρώην Μητροπολίτου Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κ. Ἰακώβου καὶ τὴν ὑποβολὴν τῆς μηνύσεως τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Δαμασκηνοῦ Γεωργακοπούλου, προϊσταμένου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ἀμπελοκήπων, κατ’ αὐτοῦ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5047)15.1.1962 ἡμετέρου ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντος ἐγγράφου ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως διατάξῃ καὶ ἐνεργηθῇ κατὰ νόμον ἔνορκος ἀνάκρισις ἐντὸς προθεσμίας ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεώς του, γνωρίσῃ δὲ ἡμῖν ἀμελητὶ τὸ πόρισμα ταύτης συναποστέλλουσα ὁλόκληρον τὴν δικογραφίαν. Τὸ σχετικὸν ἔγγραφον ἔχει οὕτω: Πρὸς Τὴν Ἁγίαν καὶ Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἄρθρον 143 τοῦ Ν. 5383)1932 «περὶ Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν μήνυσιν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Δαμασκηνοῦ Γεωργακοπούλου προϊσταμένου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ἀμπελοκήπων Ἀθηνῶν κατὰ τοῦ ἐκλεγέντος Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰακώβου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως διατάξητε καὶ ἐνεργηθῇ κατὰ τὸν νόμον ἔνορκος ἀνάκρισις ἐντὸς προθεσμίας ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ παρόντος, γνωρίσητε δὲ ἀμελητὶ τὸ πόρισμα ταύτης συναποστέλλοντες ὁλόκληρον τὴν δικογραφίαν. Ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι, ὡς διεπιστώσαμεν ἐκ ποικίλων περιστατικῶν, τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα ὑφίσταται δεινὴν κρίσιν συνειδήσεως μετὰ τὸν ἐγερθέντα περὶ τὸ πρόσωπον τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου θόρυβον καὶ διὰ τοῦτο πρέπει ταχέως νὰ ἐπιχυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Διὰ τοῦτο μετὰ τὴν πάροδον ἀπράκτου τῆς ὡς ἄνω τασσομένης προθεσμίας λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος ἡ διοίκησις ἐπιφυλάσσεται νὰ ἀσκήσῃ τὸ καθ’ ἑαυτὴν κατὰ νόμον». Ἐπειδὴ τὸ πόρισμα τῶν διεξαχθεισῶν ἀνακρίσεων παρὰ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου δὲν ὑπεβάλλετο ἡμῖν καὶ ἐπληροφορήθημεν καὶ ἡμεῖς τοῦτο ἐκ τῆς εἰδησεογραφίας τοῦ ἡμερησίου τύπου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν Ε.Π. 2896)31.7.62 ἐγγράφου πρὸς τὴν Διαρκῆ Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μολονότι τὸ Ἀρχιεπισκοπικὸν ζήτημα εἶχεν ἤδη λυθῇ διὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἀπὸ Φιλίππων Νεαπόλεως καὶ Θάσου Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Χρυσοστόμου, ὑπεμνήσαμεν ἐν τούτοις εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τὸ περὶ διενεργείας ἀνακρίσεων καὶ ὑποβολῆς ἡμῖν τοῦ πορίσματος τούτων μετὰ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου ἔγγραφον ἡμῶν, πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως ἐτύχομεν, ἐδηλώθη δὲ ἡμῖν προφορικῶς ὅτι ὁ φάκελλος τῆς ὑποθέσεως, ὡς φάκελλος δικαστικοῦ περιεχομένου, δὲν δύναται νὰ ἐξαχθῇ τῶν ἀρχείων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Οὕτω παρ’ ἡμῶν ἡ ὑπόθεσις αὕτη, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ἔγγραφον ἀπάντησιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ ὡς ἄνω ἔγγραφα ἡμῶν καὶ δὲν ἐλάβομεν ἐπισήμως γνῶσιν τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐνεργηθείσης ἀνακρίσεως, θεωρεῖται ἐκκρεμής. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 2896)31.7.62 ἔγγραφον ἡμῶν ἔχει ὡς κάτωθι: Πρὸς Τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Πρόεδρον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μακαριώτατε, Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5047)15)1)1962 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὴν Ἁγίαν καὶ Ἱερὰν Σύνοδον ἀπεστείλαμεν τὴν ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν τότε μήνυσιν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Δαμασκηνοῦ Γεωργακοπούλου κατὰ τοῦ τέως Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου καὶ παρεκαλέσαμεν, ὅπως διεξαχθῇ ἔνορκος ἀνάκρισις, τῆς ὁποίας τὸ πόρισμα μετὰ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου νὰ ὑπεβάλλετο ἡμῖν. Ἔκτοτε παρὰ τὴν πάροδον ἑπταμήνου περίπου ἡ Ἱερὰ Σύνοδος οὐδὲν ἐγνώρισεν ἡμῖν ἐγγράφως καίτοι εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐπληροφορήθημεν καὶ ἡμεῖς, ἀνεγράφη ὅτι τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων ἦτο ἀπαλλακτικὸν διὰ τὸν καθ’ οὗ ἡ μήνυσις τέως Ἀρχιεπίσκοπον. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑπομνήσωμεν τὸ ὡς ἄνω ἀπὸ 15)1)1962 ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἔχωμεν ἔγγραφον ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ ἀποστείλητε δὲ ἡμῖν καὶ ὁλόκληρον τὸν σχηματισθέντα φάκελλον. Ἐὰν ἡ σχηματισθεῖσα δικογραφία ἔχῃ ἐμπιστευτικὸν χαρακτῆρα παρακαλοῦμεν ὅπως αὕτη ἀποσταλῇ ἡμῖν προσωπικῶς δι’ ἐμπιστευτικοῦ ἐπὶ ἀποδείξει ἐγγράφου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπέστειλεν ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 371)12.2. 1962 ἔγγραφόν της διὰ τοῦ ὁποίου καὶ διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ ἀναγραφομένους λόγους ἐγνώριζεν ἡμῖν τὴν ἀπόφασίν της ληφθεῖσαν τὴν 25.1.1962 ὅπως ἀναθέσῃ προεδρικῶς τὴν διαποίμανσιν τῆς κανονικῶς χηρευσάσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον καὶ παρεκάλει ἡμᾶς διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβημεν, ὅτε τὴν 7 Φεβρουαρίου 1963 ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀπέστειλεν ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 316)7.2.1963 ἔγγραφόν της διὰ τοῦ ὁποίου ἐγνώριζεν ἡμῖν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ συνεδρίᾳ αὐτῆς τῆς 4 Φεβρουαρίου 1963 λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς τῆς 25.2.62 ἐνέκρινεν ὁμοφώνως αὐτὴν ὡς ἔχει καὶ παρεκάλει ὅπως προβῶμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τὰς ἀποφάσεις των ταύτας ἀπεστείλαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15132) 13.2.1963 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 4243) 1962 προβλεπομένην καὶ συγκροτηθεῖσαν Ἐπιτροπὴν μελέτης διαρρυθμίσεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἡ ὁποία ἤδη μελετᾷ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἑλλάδος, ἵνα ἔχῃ ταύτας ὑπ’ ὄψει της. Τὰ κείμενα τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 15132)13.2.1963 ἐγγράφου ἡμῶν ἔχουσιν οὕτω:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 371 Διεκπ. 153 Πρὸς Τὸν Ἐξοχώτατον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργὸν Ἐνταῦθα Κύριε Ὑπουργέ, Χηρευσάσης τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν διὰ τῆς μεταστάσεως πρὸς Κύριον τοῦ κανονικοῦ αὐτῆς ποιμενάρχου ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Θεοκλήτου, συμφώνως τῷ ἰσχύοντι Καταστατικῷ Χάρτῃ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ συνῳδὰ τῷ ἐκδοθέντι Β. Δ., συνῆλθεν ἐν τῷ Πανσέπτῳ Μητροπολιτικῷ Ναῷ Ἀθηνῶν εἰς ἔκτακτον Συνέλευσιν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐκλογὴν Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ διὰ τῆς ψήφου τῶν πλειόνων ἐκ τῶν παρευρεθέντων Ἁγίων Ἀρχιερέων ἐξελέγη ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, κανονικῶς καὶ νομίμως ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κ. Ἰάκωβος. Ἡ τοιαύτη αὐτοῦ ἐκλογὴ ἐπεκυρώθη διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ νενομισμένου Β. Δ. ἀναγνωρίσεως καὶ καταστάσεως αὐτοῦ ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν. Κατόπιν αὐτοῦ, παρουσίᾳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότατος ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβος ἔδωκεν ἐνώπιον τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Παύλου ἐν τοῖς Ἀνακτόροις τῶν Ἀθηνῶν τὴν κατὰ νόμον διαβεβαίωσιν, καὶ εὐθὺς ἀμέσως ἐγένετο ἐν ἐκκλησιαστικῇ τελετῇ ἡ ἐπίσημος αὐτοῦ ἐνθρόνησις ἐν τῷ Καθεδρικῷ Ναῷ Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ τὴν 25ην Ἰανουαρίου 1962, ἡ Α.Μ. ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰάκωβος ὑπέβαλε γραπτῶς ἐνώπιον τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀξιώσει Ὑμῶν διαβιβασθείσης διὰ τῆς ἐπὶ τούτῳ ἀποσταλείσης τριμελοῦς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς μετὰ τακτῆς προθεσμίας, τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τῆς διαποιμάνσεως τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν»... οὐχὶ οἰκείᾳ βουλήσει, ἀλλὰ πολλῇ καὶ καταθλιπτικῇ πιέσει καὶ πρὸς ἀποτροπὴν ἀναμίξεως τῆς πολιτείας εἰς τὴν ἐσωτερικὴν σύστασιν καὶ διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἀνάμιξιν, ὡς ἐκτὸς τοῦ κανονικοῦ συστήματος διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας εὑρισκομένην, θεωρῶ καταστρεπτικὴν καὶ ὀλεθρίαν διὰ τὸ κῦρος καὶ τὴν κανονικὴν αὐτοτέλειαν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἠγάπησα μέχρι λατρείας καὶ ὑπηρέτησα πιστῶς καὶ ἀφοσιωμένος ἐπὶ τεσσαράκοντα συναπτὰ ἔτη...». Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὴν οὑτωσὶ ὑποβληθεῖσαν παραίτησιν τοῦ Μακαριωτάτου Αὐτῆς Προέδρου, διεβίβασε πρὸς τὸ ὑμέτερον Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 252)89)25.1.62 Συνοδικοῦ ἐγγράφου, διὰ τὰ κατ’ αὐτό. Ἀλλ’ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει τὴν εἰκοσιπενταετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου, εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καὶ τὴν ὅλην αὐτοῦ ὑπὲρ τὰς τεσσαράκοντα ἔτη ἐπαινετὴν ἐκκλησιαστικὴν διακονίαν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰς δραματικὰς συνθήκας τῆς παραιτήσεως αὐτοῦ, ὡς Μήτηρ φιλόστοργος, ἐν τῇ Συνοδικῇ συνεδρίᾳ Αὐτῆς τῆς 25 Ἰανουαρίου 1962, ἀπεφάσισεν, ὅπως ἀναθέσῃ Προεδρικῶς τὴν διαποίμανσιν τῆς κανονικῶς χηρευσάσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον. Οὗτος τοῦ λοιποῦ θὰ γνωρίζηται καὶ θὰ προσφωνῆται Μακαριώτατος Πρόεδρος Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος Ἰάκωβος καὶ θὰ ἀσκῇ ἅπαντα τὰ ποιμαντορικὰ αὐτοῦ καθήκοντα. Ταῦτα φέροντες εἰς γνῶσιν ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, παρακαλοῦμεν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐπὶ τούτοις ἐπικαλούμενοι ἐφ’ Ὑμᾶς τὴν χάριν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, διατελοῦμεν Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1963 διάπυρος πρὸς Κύριον εὐχέτης Ὁ Μαντινείας καὶ Κυνουρίας Γερμανός, Προεδρεύων Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς (Τ.Σ.) Ἀρχιμ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΦΙΛΙΠΠΑΙΟΣ Κοινοποίησις Μακαριώτατον Πρόεδρον Ἀττικῆς

καὶ Μεγαρίδος κ. Ἰάκωβον

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 316 Διεκπ. 49 Πρὸς Τὸν Ἐξοχώτατον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων Ὑπουργὸν Κύριε Ὑπουργέ, Μετὰ τὴν πρὸς Κύριον μετάστασιν τοῦ ἐν μακαριστοῖς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Θεοκλήτου, συμφώνως τῷ ἰσχύοντι Καταστατικῷ Χάρτῃ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ συνῳδὰ τῷ ἐκδοθέντι Β. Δ)τι, συνῆλθεν ἐν τῷ Καθεδρικῷ Ι. Ναῷ Ἀθηνῶν εἰς ἔκτακτον συνέλευσιν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐκλογὴν νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν. Διὰ τῆς ψήφου τῶν θεόθεν ὁδηγηθέντων ἁγίων Ἀρχιερέων ἐξελέγη ὡς κανονικὸς καὶ νόμιμος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κ. Ἰάκωβος. Ἡ οὕτως γενομένη κανονικὴ ἐκλογὴ αὐτοῦ ἐπεκυρώθη ὑπὸ τῆς Πολιτείας διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ νενομισμένου Β. Δ)τος ἀναγνωρίσεως καὶ καταστάσεως αὐτοῦ ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν. Ἐν συνεχείᾳ παρουσίᾳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητος ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβος ἐνώπιον τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Παύλου ἐν τῇ αἰθούσῃ τῶν τελετῶν τῶν Ἀνακτόρων τῶν Ἀθηνῶν ἔδωκε τὴν κατὰ νόμον διαβεβαίωσιν εὐθὺς δὲ ἀμέσως ἐγένετο κατὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ θέσμια ἡ ἐπίσημος ἐνθρόνησις Αὐτοῦ ἐν τῷ Μητροπολιτικῷ Ναῷ Ἀθηνῶν. Τὴν 25ην ὅμως Ἰανουαρίου 1962, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰάκωβος ὑπέβαλε γραπτῶς ἐνώπιον τῆς Διαρκοῦς Ι. Συνόδου τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τῆς διαποιμάνσεως τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, οὐχὶ οἰκείᾳ βουλῇ, ἀλλὰ πολλῇ καὶ καταθλιπτικῇ τῇ Κυβερνητικῇ πιέσει καὶ πρὸς ἀποτροπὴν ἀναμίξεως τῆς πολιτείας εἰς τὴν ἐσωτερικὴν σύστασιν καὶ διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἀνάμιξιν, ὡς ἐκτὸς τοῦ κανονικοῦ συστήματος διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας εὑρισκομένην, θεωρῶ καταστρεπτικὴν καὶ ὀλεθρίαν διὰ τὸ κῦρος καὶ τὴν κανονικὴν αὐτοτέλειαν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἠγάπησα μέχρι λατρείας καὶ ὑπηρέτησα πιστῶς καὶ ἀφοσιωμένος ἐπὶ τεσσαράκοντα τέσσαρα συναπτὰ ἔτη.... Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐν συνοχῇ καρδίας καὶ βαθυτάτῃ θλίψει ἀνέγνω τὴν παραίτησιν ἀπὸ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, οὐ μέντοι γε καὶ τῆς ἀρχιερωσύνης, κατὰ τὴν 25ην Ἰανουαρίου 1962 τοῦ Κανονικοῦ Αὐτῆς Προέδρου τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰακώβου, ἣν διεβίβασεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 252)89)25.1.62 ἐγγράφου αὐτῆς πρὸς Ὑμᾶς. Διὰ τοῦ ἐκδοθέντος δὲ Β. Διατάγματος ἀπὸ 30.1. 1962 ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ Θρόνου τῶν Ἀθηνῶν παραίτησις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰακώβου. Ἀλλ’ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει τὴν εἰκοσαπενταετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου εἰς τὴν διαποίμανσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καὶ τὴν ὑπὲρ τὰ τεσσαράκοντα ἔτη ἐξαίρετον καὶ καρποφόρον Ἐκκλησιαστικὴν αὐτοῦ διακονίαν οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰς δραματικὰς συνθήκας τῆς παραιτήσεως Αὐτοῦ ἀπὸ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ὡς Μήτηρ φιλόστοργος, ἐν τῇ Συνοδικῇ Αὐτῆς συνεδρίᾳ τῆς 25ης Ἰανουαρίου 1962, κατὰ κανονικὰς διατάξεις καὶ ἐπιταγάς, καὶ συμφώνως τῇ ἀρχαιοτάτῃ πράξει τῆς Ἐκκλησίας ἀπεφάσισεν, ὅπως ἀναθέσῃ Προεδρικῶς τὴν διαποίμανσιν τῆς κανονικῶς χηρευσάσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον. Οὗτος τοῦ λοιποῦ θὰ γνωρίζηται καὶ θὰ προσφωνῆται «Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος πρώην Ἀθηνῶν, Πρόεδρος Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος Ἰάκωβος», θὰ ἀσκῇ δέ, συμφώνως τοῖς ἱεροῖς κανόσι καὶ τοῖς νόμοις, κυριαρχικῶς, κανονικῶς καὶ νομίμως ἅπαντα τὰ ποιμαντορικά, τελετουργικὰ καὶ κηρυκτικὰ Αὐτοῦ καθήκοντα ἐν τῇ ρηθείσῃ Ἱερᾷ Μητροπόλει. Τὴν ἀπόφασίν της δὲ ταύτην ἐγνωστοποίησεν Ὑμῖν ἡ Διαρκὴς Ι. Σύνοδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 371)153)12.2.62 ἐγγράφου Αὐτῆς. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ συνεδρίᾳ Αὐτῆς τῆς 4ης Φεβρουαρίου 1963, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος περὶ ἀναθέσεως Προεδρικῶς τῆς διαποιμάνσεως τῆς χηρευούσης Ι. Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον, ὁμοφώνως ἐνέκρινεν αὐτήν, ὡς ἔχει. Ὅθεν, ὁμοφώνῳ ἀποφάσει τῆς σεπτῆς ἱεραρχίας, γνωστοποιοῦμεν καὶ αὖθις πρὸς Ὑμᾶς τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν περὶ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως προβῆτε εἰς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἀθήνησι, 7 Φεβρουαρίου 1963 Ἐπὶ τούτοις ἐπευλογοῦντες ὑμᾶς πατρικῶς, διατελοῦμεν διάπυρος πρὸς Κύριον εὐχέτης Ὁ Ἀθηνῶν Χρυσόστομος Κοινοποίησις Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν Πρόεδρον Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κ. Ἰάκωβον.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 15132. Πρὸς Τὸν Μακαριώτατον Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. Δ. 4243)1962 Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Χρυσόστομον. Μακαριώτατε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὰ σταλέντα ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 371)12.2.1962 καὶ 316)7.2.1963 ἔγγραφα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος περιέχοντα ἀπόφασιν Αὐτῆς καὶ τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, «περὶ ἀναθέσεως Προεδρικῶς τῆς διαποιμάνσεως τῆς κανονικῶς χηρευσάσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εἰς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰάκωβον» μὲ τὴν παράκλησίν της ὅπως προβῶμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τεθῶσι ταῦτα ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἤδη μελετᾷ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ καὶ ἐν συναρμογῇ πρὸς αὐτόν. Ἐπὶ τούτοις, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν προβλέπεται θεσμὸς ἢ θέσις Προέδρου Μητροπόλεως καὶ κατ’ ἀκολουθίαν, οὔτε καὶ τυχὸν διοικητικαὶ πράξεις ἀφορῶσαι εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ὑπογραφόμεναι ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου πρώην Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου δύνανται νὰ ἔχωσι νομικὸν κῦρος καὶ νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει, ἡ δὲ Κυβέρνησις εἰς οὐδεμίαν πρόκειται νὰ προβῇ ἐνέργειαν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐνεργειῶν ἡμῶν, δοθέντος ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13254)2.2.1963 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸν Μακαριώτατον Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν.Δ. 4243)1926 ἐπὶ ἄλλου ἐγγράφου τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀφορῶντος εἰς ἕτερον θέμα, ἐδηλώσαμεν ὅτι: «..... ὅτι κατὰ τὸ στάδιον τῆς μελέτης ὑπὸ τὴν Προεδρίαν Ὑμῶν ἐπιτροπῆς τῶν ἐπιβαλλομένων μεταρρυθμίσεων καὶ συμπληρώσεων ἐν τῷ συνόλῳ τῆς σήμερον ἰσχυούσης νομοθεσίας τῆς ἀφορώσης εἰς τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι σκόπιμος ἡ τμηματικὴ μεταβολή, ἔστω καὶ μεταβατικῶς, διατάξεών της οὐσιαστικοῦ περιεχομένου....» Τοῦτο ἄλλωστε ἐδηλώσαμεν καὶ ἐν τῇ Βουλῇ τὴν 14ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Κοινοποίησις: 1) Δ)νσιν Θρησκευμάτων 2) Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ (Εἰσηγητὴν κ. Μουσταφέλλον). ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 868)507 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1253 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι προκύπτοντα ἐξ ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Λαρίσης. Ὁ Νικόλαος Τσανογιάννης εἶναι Πρόεδρος τῆς κοινότητος Μαρμαρίνης καὶ οὐχὶ τέως Πρόεδρος κοινότητος Ἀνάβρας. Οὗτος ἐκλήθη παρὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Δ. Χ. Ἁγιᾶς μέσῳ τοῦ Σταθμάρχου Χωροφυλακῆς Ἀνάβρας προκειμένου νὰ παράσχῃ διευκρινιστικάς τινας πληροφορίας, ἅς καὶ παρέσχε. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ κλῆσις του ὀφείλεται εἰς ἐκφοβισμὸν καὶ τρομοκράτησιν καθόσον ὁ Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως εἰς τὰς πρὸς τὰς προϊσταμένας του Ἀρχὰς ἀναφοράς του ἀνέφερεν ὅτι ὁ ἀνωτέρω Πρόεδρος Κοινότητος εἶναι ὑγιῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Ἀνάβρας οὐδεμίαν ἄλλην ἀνάμιξιν πλὴν τῆς εἰδοποιήσεως, ὅπως μεταβῇ εἰς τὴν Ὑποδιοίκησιν εἶχεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10687)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 531 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Εὐαγ. Σακελλάρη καὶ Νικ. Τσόχα, περὶ ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ὀμορφοχωρίου τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, κατόπιν τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας, πλησίον τῆς Κοινότητος τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν εἰδικὴν ἐν προκειμένῳ περίπτωσιν ἀπήντησεν ἤδη ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37602)62 ἐγγράφου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1382) 51 ἀπὸ 24.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, αἱ κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Μελισσίων Ἀττικῆς ἀόριστοι αἰτιάσεις δὲν ἐβεβαιώθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4805)4.2.63 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Κοζάνης, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1321)18. 1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1284)854)23.1.63 ἐγγράφου σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 4805. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐν θέματι διαταγῆς ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπανυποβολῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀλληλογραφίας σχετικῶς μὲ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Χάνι Λόλα μέχρι Κοινότητος Φιλιππαίων, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ὑπ’ ὄψιν ὁδὸν ἐνεγράφη πίστωσις 200.000 δραχμῶν κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν χρήσεως 1963. Παρακαλοῦμεν ὅθεν διὰ τὰ κατ’ εὐαρέσκειαν περαιτέρω. Κοζάνῃ τῇ 4.2.1963

Ὁ Νομάρχης

Π. ΓΑΡΕΦΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1147 τῶν βουλευτῶν Εὐαγγ. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταί, ἐπὶ τῶν κάτωθι ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Τρικάλων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3711 ἀπὸ 4.2.63 ἀναφορᾶς της. 1) Ἀπὸ τῆς 28.1.1956 ἔχει προγραματισθῆ παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν ἡ ἵδρυσις ἀγροτικοῦ ἰατρείου εἰς τὴν Κοινότητα Παλαιοκαρυᾶς. Ἡ μὴ ἐπάνδρωσις αὐτοῦ δι’ ἰατροῦ ὀφείλεται εἰς ἀπροθυμίαν τῶν ἰατρῶν νὰ διορισθῶσιν εἰς τὸ Ἰατρεῖον τοῦτο. Ἕνεκεν τούτου, τὸ ἀνωτέρω Συμβούλιον ἀνέθεσε δι’ ἀποφάσεώς του τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῆς εἰρημένης Κοινότητος εἰς τὸν ἰατρὸν τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Στουρναραΐκων. 2) Διὰ τὴν στοιχειώδη διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Χάνι Μπέκου μέχρι τῆς Ἄνω Παλαιοκαρυᾶς ἀπαιτεῖται ποσὸν 2.500.000 δραχμῶν, διὰ δὲ τὴν κατασκευὴν μονίμου γεφύρας ποσὸν 600.000 δραχμῶν. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διετέθη διὰ τὴν ὁδὸν ταύτην πίστωσις 100.000 δραχμῶν ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. ἥτις ἐδαπανήθη διὰ τὴν διάνοιξιν τμήματος τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Κάτω πρὸς Μέσην Παλαιοκαρυάν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἀπευθυνόμενον καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 854)16.1.63 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1039 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, περὶ κατασκευῆς προστατευτικῶν ἔργων εἰς χειμάρρους τῆς Κοινότητος Καναλίων, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 3815) 29.1.63 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος, νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀπαντήσητε ὑμεῖς εἰς τὴν Βουλὴν λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν, συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5398)6.2.63 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Κοζάνης, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1326)18.1. 63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1289)859)23.1.63 ἐγγράφου ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

Α. Π. 5398

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐν θέματι διαταγῆς ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπανυποβολῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀλληλογραφίας, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1326)18.1.63 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου διὰ τὴν παρακαμπτήριον ὁδὸν πρὸς Γρεβενά, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἀναφερομένη παρακαμπτήριος Κοκκινιᾶς–Πολυδενδρίου–Κιβωτοῦ πρὸς Γρεβενᾶ δὲν ὑφίσταται. 2. Εἰς τὸ Τμῆμα τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Κοζάνης–Γρεβενῶν καὶ παρὰ τὰς ΧΘ 32.—000–36–000 παρατηροῦνται μικροκατολισθήσεις ἡ δὲ χάραξις ἀπὸ ἀπόψεως ὁριζοντιογραφίας καὶ κατὰ μῆκος τομῆς εἶναι κακὴ λόγῳ τῶν ἰσχυρῶν κλίσεων καὶ μικρῶν ἀκτίνων καμπυλότητος. Ὡς ἐκ τούτου κατὰ τὰ ἔτη 1954–56 καθ’ ὅ διάστημα ἐγένετο ἡ ἀσφαλτικὴ ἐπίστρωσις τῆς ὡς ἄνω ὁδοῦ Κοζάνης– Γρεβενῶν τὸ τμῆμα τοῦτο δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἀσφαλτικῶν ἐπιστρώσεων ἀλλὰ τοῦτο συντηρεῖται ἀνελλιπῶς δι’ ἀμμοχαλίκου εἰς τρόπον ὥστε ἡ βατότης νὰ εἶναι καλή. 3. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπροτάθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων παρὰ τοῦ Γραφείου Νομομηχανικοῦ Κοζάνης ἡ κατασκευὴ τῆς ὡς ἄνω παρακαμπτηρίου μέσῳ Κοκκινιᾶς, Πολυδενδρίου, Κιβωτοῦ μήκους 15 χιλ. περίπου πλὴν ὅμως ἡ κατασκευὴ μόνον τῆς τοπικῆς ταύτης παραλλαγῆς δὲν ἐκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ὀρθή, καθ’ ὅτι ὁλόκληρον τὸ μῆκος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Μπάρας– Σιατίστης ΧΘ 26+300 μέχρι Γρεβενῶν ΧΘ 54+000 δὲν ἔχει κανονικὴν χάραξιν πληροῦσα τοὺς ὅρους ἐθνικῆς ὁδοῦ δι’ ὅ καὶ τοῦτο ἔκρινεν ὅτι ἀπαιτεῖται νέα χάραξις καὶ ἀνέθεσεν εἰς μελετητὴν τὴν ἐκτέλεσιν τῆς μελέτης τῆς ὡς ἄνω χαράξεως. Ἐν Κοζάνῃ τῇ 6 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Νομάρχης

Π. ΓΑΡΕΦΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1278 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τῶν λόγων δι’ οὕς δὲν ἐμονιμοποιήθησαν εἰσέτι οἱ πρὸ 7ετίας προσληφθέντες ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Οἱ προσληφθέντες κατὰ καιροὺς ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἡμερομίσθιοι ἐπόπται ἐξυγιάνσεως διὰ τὴν κάλυψιν διαφόρων ἐκτάκτων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, δὲν ἐμονιμοποιήθησαν εἰσέτι λόγῳ ἐλλείψεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ δὴ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν. 4193)61, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1520)1023)26.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1350 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου περὶ συστάσεως εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν κατάρτισιν νέας συγχρονισμένης νομοθεσίας περὶ λειτουργίας πτηνοτροφείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν θεωρεῖται σκόπιμος ἡ σύστασις Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν μελέτην καὶ τὸν καταρτισμὸν νέας νομοθεσίας διὰ τὰ πτηνοτροφεῖα καθ’ ὅσον ὑπάρχει σχετικὴ τοιαύτη τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἥτις συνεχῶς ἀναμορφοῦται καὶ ἤδη ἑτοιμάζεται ἡ ἔκδοσις τοῦ νέου Ὑγειονομικοῦ κανονισμοῦ, ὅστις συμπεριλαμβάνει καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν πτηνοτροφείων ἐπὶ συγχρόνων βάσεων. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅταν ἀπειλῆται ἡ δημοσία ὑγεία ἐκ τῆς λειτουργίας ἐνίων πτηνοτροφείων λειτουργούντων ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς καὶ πρωτογόνους συνθήκας καὶ δὲν εἶναι παρὰ δεκτὸν ὅπως μὴ ἐπιβάλλωνται κυρώσεις ὑπὸ τῶν ὑγειονομικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου περὶ τοῦ ὑπὸ μετάθεσιν κατολισθαίνοντος Οἰκισμοῦ Σχίνων–Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ4β)3412)583)2.6.61 ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ μεταφορὰ καὶ ἀνοικοδόμησις τοῦ κατολισθαίνοντος οἰκισμοῦ Σχίνων Ἠλείας εἰς τὴν νοτίως τῆς Κωμοπόλεως Ζαχάρως περιοχὴν κειμένην μερικῶς ἐντὸς τῆς ζώνης τοῦ ἐγκεκριμένου ρυμοτομικοῦ σχεδίου. Ἀκολούθως ἐνετάλη ἡ Νομαρχία Ἠλείας, ὅπως ἐνεργήσῃ διὰ τὴν κτηματογράφησιν τῆς νέας θέσεως καὶ τὴν ὑποβολὴν προτάσεως ἐπιβολῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς ἀπαιτουμένης οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως, δαπάναις τῶν ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενειῶν. Ἡ μὴ μέχρι τοῦδε ἐπιβολὴ τῆς ὡς ἄνω ἀπαλλοτριώσεως ἥτις καὶ τυγχάνει προϋπόθεσις διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων ὀφείλεται, προφανῶς, εἰς ἀδυναμίαν τῶν ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενειῶν, ὅπως καταβάλωσι τὴν δαπάνην ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν, περὶ τῆς ἀδυναμίας δὲ ταύτης τῶν κατοίκων τὸ πρῶτον λαμβάνει γνῶσιν ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία ἐκ τῆς ὑποβληθείσης καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 42)18. 1.63 ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχίνων περὶ ἧς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1369)25.1.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Ἐπειδή, πρόκειται περὶ οἰκισμοῦ οὗτινος ἡ μεταφορὰ τυγχάνει ἐπιβεβλημένη ἡ ὑπηρεσία μελετᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως δαπάναις τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου, Θ. Γιαννοπούλου, Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2275 ἀπὸ 6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 1.2.1963 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου, Θ. Γιαννοπούλου, Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου ἔπληξαν τὴν χώραν τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως. Αἱ καταστροφαὶ προῆλθον ἀπὸ τὰς ἐξαιρετικῶς μεγάλας χιονοπτώσεις, ἀπὸ ὑπερεκχειλίσεις ποταμῶν καὶ λιμνῶν, ἀπὸ κατολισθήσεις ἐδαφῶν, ἀπὸ σεισμούς, ἀπὸ τρικυμίας καὶ ἀπὸ παλιρροιακὰ κύματα. Εἶναι γνωσταὶ ἀπὸ τὰς ὑπευθύνους ἀνακοινώσεις τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς δημοσιευθείσας εἰς τὸν τύπον πληροφορίας, αἱ περιοχαί, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν διαρκοῦσαν ἤδη σχεδὸν δύο μῆνας κακοκαιρίαν, ἥτις ὑπῆρξε τῷ ὄντι πρωτοφανὴς ἐν τῇ Χώρᾳ μας. Ἀπὸ ὅλους τοὺς Νομοὺς οἱ μόνοι μὴ πληγέντες μέχρι σήμερον εἶναι οἱ Νομοὶ Πρεβέζης, Κερκύρας, Κεφαλληνίας, Λευκάδος, Ἀττικῆς, Κυκλάδων, Χίου, Σάμου καὶ Δωδεκανήσου. Εἰς τοὺς Νομοὺς αὐτοὺς ὁ βαρὺς χειμὼν ἐπέφερε βεβαίως ζημίας οὐχὶ ὅμως ἐξερχομένας τῶν συνήθων ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπέρχονται ἀπὸ σχετικῶς βαρυτέρους χειμῶνας καὶ δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας. Εἰδικώτερον, ἡ Μακεδονία καὶ Θράκη ἐδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὰς χιονοπτώσεις ἐν ἀρχῇ καὶ βραδύτερον ἀπὸ τὰς ὑπερεκχειλίσεις τῶν μεγάλων ποταμῶν Ἕβρου, Στρυμόνος καὶ Ἀξιοῦ. Ἡ Θεσσαλία ἐδοκιμάσθη κυρίως εἰς τοὺς ὀρεινοὺς ὄγκους αὐτῆς, τὴν Πίνδον, τὸν Ὄλυμπον καὶ τὸ Πήλιον, ἀπὸ τὰς χιόνας καὶ τοὺς παγετῶνας. Ἐδοκιμάσθη ὅμως ἐπίσης καὶ ἀπὸ κατολισθήσεις ἐδαφῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι, κατὰ τὰς γνώμας τῶν ἁρμοδίων ἀποτέλεσμα τῆς διαβρώσεως τῶν ἐδαφῶν ἐκ τῶν μεγάλων βροχοπτώσεων. Οὕτω κατολισθήσεις ἐδαφῶν ἐμφανίζονται εἰς τὸ χωρίον Μυρόφυλλον τοῦ Νομοῦ Τρικάλων, τὸ ὁποῖον ἐξεκενώθη ὁλοσχερῶς καὶ εἰς τὴν ἐπίσης ἐκκενωθεῖσαν ὁλοσχερῶς Κοινότητα Στεφανιάδα τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης. Εἰς τὴν Ἤπειρον ἔχομεν καταστροφὰς προερχομένας α) ἀπὸ χιονοπτώσεις, β) ἀπὸ πλημμύρας καὶ γ) ἀπὸ κατολισθήσεις. Τὸ χωρίον Δρίσκος τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων ἐξεκενώθη ὁλοσχερῶς, λόγῳ κατολισθήσεως, ὡς καὶ τὸ χωρίον Πιστιανὰ τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Ἐπίσης ἐξεκενώθησαν 3 συνοικισμοὶ τῆς Κοινότητος Ἀγνάντων, τὰ Στρανά, Κονάκια καὶ Θώδουλα. Εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα, ἐκτὸς τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν μεγάλων χιονοπτώσεων εἰς τὴν γεωργίαν καὶ κτηνοτροφίαν, ἔχομεν πολλὰς κατολισθήσεις, ἐμφανισθείσας εἰς τοὺς ὀρεινοὺς ὄγκους τῶν Ἀγράφων καὶ ἔχομεν ἐπίσης τὴν τραγικὴν κατολίσθησιν τοῦ Μικροῦ Χωρίου, ὅπου ἐθρηνήσαμεν καὶ 13 νεκροὺς καὶ ἀρκετοὺς τραυματίας. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Μικροῦ Χωρίου δὲν κατεστράφησαν μόνον αἱ οἰκίαι μετὰ τοῦ πλείστου μέρους τῆς οἰκοσκευῆς. Ἐκ τῆς ἀναμοχλεύσεως τοῦ ἐδάφους κατεστράφησαν καὶ παρὰ τὰ χωρία κτήματα τῶν κατοίκων, τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα δὲν δύνανται πλέον νὰ καλλιεργηθοῦν, τὰ δὲ δυνάμενα νὰ καλλιεργηθοῦν κατέστησαν ἄνυδρα. Νοτιώτερον ἐγκατελείφθη λόγῳ κατολισθήσεως τὸ χωρίον Καραϊσκάκη ἄνευ ὅμως ἀνθρωπίνων θυμάτων. Ἐπίσης εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας ἐπλήγησαν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους τὰ χωρία Λουτρόν, Ἁγία Βαρβάρα, Πανούργια, ἐκ πλημμυρῶν δέ, τὸ χωρίον Γαλατᾶ. Ἐπίσης ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς ἐπλήγη καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον σεισμὸν τοῦ Κορινθιακοῦ Κόλπου, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου τεράστιον παλιρροιακὸν κῦμα ἔπληξε τὰ χωρία Σκάλωμα, Μάραθος παραλία Σερρούλας, παραλία Τροιζηνίου καὶ Γλυφάδα τῆς Δωρίδος. Εἰς τὴν Πελοπόννησον αἱ ζημίαι ὀφείλονται κυρίως εἰς ὑπερεκχειλίσεις ποταμῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Πατρῶν, εἰς κατολισθήσεις αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται εἰς τὴν Λακωνίαν, ὅπου τὸ χωρίον Γεωργίτσιον μετεκινήθη ὁλοσχερῶς καὶ εἰς τὴν Ἠλείαν, ἀλλὰ ὑπὸ μορφὴν ἀκίνδυνον ὅπου αἱ κατολισθήσεις εἶναι βραδεῖαι δημιουργοῦν ὅμως θέμα μεταστεγάσεως τῶν κατοίκων ὡρισμένων χωρίων. Προχθὲς δὲ ἐπήνεγκεν ζημίας ἐπίσης ὁ σεισμὸς τοῦ Κορινθιακοῦ Κόλπου, ὁ ὁποῖος ἔπληξεν εἰς τὴν παραλίαν τῆς Αἰγιαλείας τὰ χωρία Λαμπίρη καὶ Σελιανίτικα. Εἰς τὴν Νησιωτικὴν Ἑλλάδα, ἐπλήγη ἐπίσης ἀπὸ τὸν βαρὺ χειμῶνα ἀκόμη καὶ ἡ Ζάκυνθος εἰς περιοχὴν 12 χωρίων. Συνεπείᾳ τῶν καταρρακτωδῶν βροχῶν τὰ χωρία Μυρίνη, Λεπέτυμνον καὶ Πλαγυιᾶ τῆς Λέσβου ὑπέστησαν ζημίας. Ἡ Κρήτη ἐπίσης ἐδοκιμάσθη ἐνιαχοῦ ἀπὸ τὸν βαρὺ χειμῶνα, ἡ δὲ μικρὰ νῆσος Γαῦδος λόγῳ τῆς σφοδροτάτης θαλασσοταραχῆς, ἀπεκλείσθη ἀπὸ πᾶσαν ἐπικοινωνίαν μὲ τὴν νῆσον. Πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς ἐκτάκτου καταστάσεως ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα: 1) Εἰς σύσκεψιν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὡργανώθη πλήρης ὁ συντονισμὸς ὅλων τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν, τῶν Πολιτικῶν Ἀρχῶν, τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Χώρας. Κλιμάκιον παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως ἐπεμελεῖτο τοῦ συνεχοῦς συντονισμοῦ τῶν ἐνεργειῶν τῶν διαφόρων Ἀρχῶν. Ἡ τοιαύτη ὀργάνωσις ἀπέδωσεν πλήρως καὶ ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἱκανοποιητική. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ἀνετέθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος ὁ συντονισμὸς ὅλων τῶν ἐνεργειῶν, τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως εἰς τοὺς Νομοὺς Μακεδονίας καὶ Θράκης ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ, ἑδρεύοντος ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος εὑρίσκεται εἰς καθημερινὴν ἐπαφὴν μὲ τὸ Συντονιστικὸν Κλιμάκιον τῶν Ἀθηνῶν. 3) Αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις καὶ αἱ Τεχνικαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους τελοῦσαι ἐν συνεχεῖ ἐπιφυλακῇ κατέβαλον ὑπερανθρώπους προσπαθείας α) διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν, καὶ β) διὰ τὴν ἀποτροπὴν τῆς ἐπεκτάσεως τῶν πλημμυρῶν εἰς τοὺς μεγάλους ποταμοὺς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀποτελεῖ χρέος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκφράσῃ δημοσίως ἔπαινον πρὸς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν πρὸς τοὺς σκοποὺς αὐτούς, διότι ἐπέτυχον τὸ μέγιστον δυνατόν, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ. Χάρις εἰς τὰς ὑπερανθρώπους αὐτὰς προσπαθείας αἱ συγκοινωνίαι ἀπεκατεστάθησαν εἰς ὅλας τὰς κυρίας ἀρτηρίας πλήρως καὶ σχεδὸν ὁλοκληρωτικῶς καὶ εἰς ὅλας τὰς δευτερευούσας. Ὅπου ἡ ἀποκατάστασις τῶν συγκοινωνιῶν ἦτο δυσχερής, ἡ ἀεροπορία διὰ συχνῶν καὶ συχνάκις ἐπικινδύνων πτήσεων ἔκαμε διαρκῶς ρίψεις τροφίμων καὶ ζωοτροφῶν ὡς καὶ φαρμάκων. Ρίψεις δὲν ἐγένοντο μόνον ὅπου ἡ νέφωσις τὰς ἀπέκλειεν ἀπολύτως. 4) Αἱ κατὰ τόπους Ὑπηρεσίαι Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Νομαρχῶν, ἐμερίμνησαν διὰ τὴν στέγασιν τῶν κατοίκων τῶν ἐκκενωθέντων χωρίων. Οἱ κάτοικοι οὗτοι ἐστεγάσθησαν εἰς τὰ γειτονικὰ χωρία καὶ ὅπου τοῦτο ἦτο ἀναγκαῖον ἐχορηγήθησαν κατὰ τόπους αἱ ἀπαραίτητοι πιστώσεις διὰ τὴν στέγασίν των. Εἰς ὀλίγας περιπτώσεις διετέθησαν καὶ σκηναὶ διὰ τὴν ἐντελῶς προσωρινὴν στέγασιν τῶν κατοίκων ὅπου τοῦτο ἐπέτρεπον αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι. Ἐπίσης παντοῦ ὅπου εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐξ αἰτίας τῶν ἐξαιρετικῶς δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν παρουσιάσθη ἔλλειψις τροφίμων αἱ κατὰ τόπους Νομαρχίαι ὑπὸ τὴν Ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, ἐφωδίασαν τοὺς κατοίκους διὰ τῶν ἀναγκαίων τροφίμων. Μέχρι τοῦδε διετέθησαν εἰς ὅλην τὴν χώραν:

Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὀφείλομεν ἰδιαιτέρως νὰ ἐξάρωμεν τὴν ἀποφασιστικὴν συμβολὴν τῶν ξένων φιλανθρωπικῶν ὀργανώσεων καὶ δὴ τῆς παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῆς Ὀργανώσεως CARE. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς συνέβαλον αὗται γενναιοδώρως εἰς τὴν παρεχομένην εἰς τοὺς πληγέντας βοήθειαν. Ἡ διανομὴ τῶν τροφίμων, γίνεται ἐν πλήρῃ συνεργασίᾳ τῶν Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας μὲ τὰς τοπικὰς Ἀρχὰς καὶ τοὺς Προέδρους τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Εὐτυχῶς ὁ βαρὺς αὐτὸς χειμὼν δὲν ἔπληξε τὴν κτηνοτροφίαν ὅσον θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποθέσῃ. Παρέχουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι οὐδαμοῦ ἔλειψαν αἱ κτηνοτροφαί, ὅπου δὲν ὑπῆρχεν ἀπόλυτον κώλυμα προωθήσεώς των καὶ μέχρις οὗ τοῦτο ἐκλείψῃ. 5) Πλὴν τῶν εἰς εἶδος παροχῶν (τρόφιμα, ζωοτροφαί, κλινοσκεπάσματα, εἴδη ἱματισμοῦ, φαρμακευτικὰ ὑλικὰ καὶ σκηναί), ἡ Κυβέρνησις διέθεσε διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ πάντων τῶν Νομαρχῶν ποσὸν δρχ. 3.710.000, τὸ ὁποῖον διετέθη πρὸς ἀντιμετώπισιν στεγαστικῶν ἀναγκῶν ὡς καὶ ἀναγκῶν τροφοδοσίας τῶν πληγέντων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο ἄλλως δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν. 6) Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῶν γεγονότων. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων, τὰ ὁποῖα ἐξεκενώθησαν εἴτε μερικῶς, εἴτε ὁλοκληρωτικῶς, ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῆς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρας ὁριστικῆς ἐγκαταστάσεώς των εἰς περιοχάς, αἱ ὁποῖαι κρίνονται γεωλογικῶς ἀσφαλεῖς καὶ αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ δυνατὸν θὰ εὑρίσκωνται πλησίον τῶν καταστραφέντων χωρίων. Εἰς τὴν ἐπανεγκατάστασιν αὐτῶν θὰ τηρηθοῦν αἱ αὐταὶ Ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι ἐτηρήθησαν εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους. 7) Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τοῦ ἐνσκήψαντος παγετῶνος αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ ΟΓΑ ἐρευνοῦν ἐπιτοπίως τὴν κατάστασιν πρὸς παροχὴν τῶν βάσει τῶν κειμένων διατάξεων ἀσφαλίστρων εἰς τοὺς ἐκ παγετώνων πληγέντας ἀγρότας. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ἡ Κυβέρνησις ἐκδηλώσασα ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον της, ἐνήργησε διὰ τὴν παροχὴν τῆς μεγίστης δυνατῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν θεομηνιῶν πολίτας, διὰ τῆς ἐπανειλημμένης ἐπὶ τόπου μεταβάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, διὰ τῆς ἀμέσου παροχῆς ὅλων τῶν ἀναφερομένων ἀνωτέρω ἐφοδίων καὶ ἐνισχύσεων εἰς χρῆμα καὶ εἰς εἶδος καὶ τέλος διὰ τῆς Ὑπηρεσιακῆς καθολικῆς κινητοποιήσεως ὅλων τῶν Ἀρχῶν, Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν, εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς χώρας ἀπῄτουν τοῦτο, αἱ περιστάσεις. Ἔπραξαν οὕτω πλήρως τὸ καθῆκον αὐτῆς ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἀνθρωπίνως ἐφικτοῦ. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ὅλαι αἱ ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ ἡμῖν ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν διατυπούμεναι σχετικαὶ ὑποδείξεις εἶχον ἤδη μεταβληθῆ εἰς πραγματικότητα ἑβδομάδας ἐνωρίτερον, μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τοιαύτας ἐκτάκτους περιστάσεις, ὅπου ἀδόκητοι καταστροφαὶ πλήσσουν ὅλας σχεδὸν τὰς περιοχὰς τῆς χώρας εἶναι βεβαίως εὔκολον νὰ ἐπισημανθῇ εἰς τοῦτο ἢ εἰς ἐκεῖνο τὸ σημεῖον, μία εἰδικὴ παράλειψις ἢ ἀργοπορία. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἡ γενικὴ εἰκὼν τῆς καταστάσεως ὕστερα ἀπὸ συνεχῆ ἀγῶνα ἓξ καὶ πλέον ἑβδομάδων ὅλων τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως, ἐμφανίζεται τοιαύτη, ὥστε οὐδεμία νὰ δύναται νὰ διατυπωθῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως κατηγορία, δι’ ἀμέλειαν ἢ παράλειψιν. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ταχεῖα καὶ ἀποτελεσματικὴ ἡ ὅλη λειτουργία τῆς Κρατικῆς μηχανῆς ἐν προκειμένῳ καὶ πρέπει μάλιστα νὰ διατυπωθῇ καὶ ἔπαινος πρὸς ὅλας τὰς τοπικὰς Ἀρχάς, Πολιτικὰς καὶ Στρατιωτικάς, αἱ ὁποῖαι κατέβαλλον πᾶσαν προσπάθειαν ἵνα ἐκτελέσουν κατὰ τὸν πληρέστερον τρόπον τὰς Κυβερνητικὰς ἐντολάς, πρὸς περίθαλψιν τοῦ πληγέντος πληθυσμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως ἐπὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιώζη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1235 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιώζη, ἀναφορικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Ἀθανασίας τῆς Φαρμακολυπτρίας ἐκμισθουμένας γαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ἀνωτέρω διατάξεως τὸ Δημόσιον προῆλθεν εἰς τὴν ἀπὸ 9.10.1962 μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κων)λεως σύμβασιν, κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ ἀπὸ 10.10.1952 Β. Δ)τος (Φ.Ε.Κ. 304 Αʹ 1952), δι’ ἧς ἐξηγόρασε παρὰ τῆς Μονῆς 5.000 στρέμματα ἀγρῶν τοῦ κτήματος Κριτσιανά, συνολικῆς ἐκτάσεως 8.000 στρεμμάτων, κειμένου ἐν τῇ περιοχῇ Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης καὶ 2.300 στρέμματα ἐκ τοῦ κτήματος Ἀναστασίτικο συνολικῆς ἐκτάσεως 17.000 στρεμμάτων κειμένου ἐν τῇ χερσονήσῳ Κασσάνδρας Χαλκιδικῆς. Ἡ ἔκτασις αὕτη τῶν 2.300 στρεμμ. ἦτο κατὰ 1.500 στρέμματα ἀγροὶ καὶ κατὰ 800 στρέμματα ἔκτασις δεκτικὴ καλλιεργείας δι’ ἐκχερσώσεως. Ἡ ὑπόλοιπος εἶναι δασικὴ ἔκτασις. Αἱ κατὰ τ’ ἄνω ἐξαγορασθεῖσαι ἐκτάσεις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἐξ 7.300 στρεμμάτων διενεμήθησαν ἀπὸ μακροῦ εἰς ἀκτήμονας. Αἱ ὑπολειφθεῖσαι τῆς ἐξαγορᾶς ἐκτάσεις διαχειρίζονται ἐκ μέρους τῆς Μονῆς ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναμίξεως τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1250 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἀγροτῶν Νομοῦ Καρδίτσης, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 865)16.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 249)11.1.63, 280) 16.1.63 καὶ 414)17.1.63 διαταγῶν μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Καρδίτσης, διετάξαμεν τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ἐκ τῶν προσφάτων θεομηνιῶν προκληθεισῶν εἰς τὸν Νομὸν Καρδίτσης ζημιῶν καὶ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν σχετικῶν ἐκθέσεων, ὧν τὴν λῆψιν ἤδη ἀναμένομεν, ἵνα, βάσει αὑτῶν προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων ἀποφάσεων περὶ τῶν ληπτέων περαιτέρω μέτρων. Ἐν τῷ μεταξὺ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 249)11.1.63 Διαταγῆς μας πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων διετάξαμεν, ὅπως ἐξετάσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν περὶ τῶν ἀναγκαιούντων τυχὸν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων πρὸς προστασίαν τῶν πληγεισῶν περιοχῶν καὶ ἀποφυγὴν μελλοντικῶν ζημιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ἰ. Εὐαγγελίδη. 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 853)492)16.1.63 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1238 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ἰ. Εὐαγγελίδη, σχετικῆς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐγγειοβελτιωτικοῦ ἔργου Ἔρκυνα–Λεβαδείας (ἀριθ. ἔργου Δημοσίων Ἐπενδύσεων 0814), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 2. Τὸ ὡς ἄνω ἀντιπλημμυρικὸν καὶ ἀρδευτικὸν ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ Πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1960 κηρυχθεισῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τῶν κάτωθι ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων, αἵτινες ἀπὸ ἀπόψεως καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων, εὑρίσκονται μία ἑκάστη εἰς τὸ ἀκόλουθον στάδιον: α) Ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως 135.700 τ.μ. κηρυχθεῖσα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 2415)5374)6.8.60 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν, συνετελέσθη διὰ καταβολῆς τῆς καθορισθείσης ἀποζημιώσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31)1960 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας, εἰς τοὺς διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἀναγνωρισθέντας ἰδιοκτήτας, μέσῳ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κατόπιν τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Ε.Β. 32409)11080)26.7.61 ἡμετέρας ἐντολῆς πρὸς τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον. β) Ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως 590.224 τ.μ. κηρυχθεῖσα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 49)141)14.1.61 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἰδίων ὡς ἄνω Ὑπουργῶν, συνετελέσθη διὰ καταθέσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τῆς ἐπιδικασθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 119)1961 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας ἐκ δραχμῶν 4.013.500 ἀποζημιώσεως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 7 τοῦ Α. Ν. 1731)1939. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων, συνετάχθησαν ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὸν κ. Νομάρχην Βοιωτίας, ὡς ἁρμόδιον, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 5 τοῦ Ν. Δ. 3979)1959, διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τῆς ἀπαλλοτριωτικῆς διαδικασίας, τὰ ὁριστικὰ κτηματολογικὰ διαγράμματα καὶ πίνακες διὰ τὴν κατάθεσιν τῆς σχετικῆς αἰτήσεως ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Λεβαδείας καὶ ἀπόδοσιν αὐτοῖς τῆς ἐπὶ τούτου συσταθείσης παρακαταθήκης. γ) Ἀπαλλοτρίωσις 35.750 τ.μ. ἐκηρύχθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 3488)20.12.61 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Ἔρκυνα. Ἡ ὡς ἄνω ὑπόθεσις ἀπαλλοτριώσεως ἔχει ἀνατεθῆ ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Βοιωτίας εἰς τὸν Δικηγόρον τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν κατάθεσιν σχετικῆς αἰτήσεως ἀναγνωρίσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Λεβαδείας, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Βοιωτίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14372) 14.6.62 ἀναφορᾶς της. δ) Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 2830)5684)20.8.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν ἐκηρύχθη ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις 542.000 τ.μ. εἰς τὴν ἐν θέματι περιοχὴν βάσει ἁπλοῦ διαγράμματος ὁριζοντιογραφίας, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, συνετελέσθη δὲ καὶ αὕτη διὰ καταθέσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 365)1962 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας καθορισθείσης ἀποζημιώσεως ἐκ δραχμῶν 3.658.500 ἡ ἀπόδοσις τῆς ὁποίας θέλει γίνει μετὰ τὴν σύνταξιν ὁριστικῶν κτηματολογικῶν διαγραμμάτων καὶ πινάκων καὶ ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀναγνωριστικῆς τῶν δικαιούχων δικαστικῆς ἀποφάσεως. 3. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδεικνύεται, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διοικητικῆς ἐργασίας ἐγένοντο ἅπασαι αἱ δέουσαι ἐνέργειαι διὰ τὴν ταχυτέραν περαίωσιν τῶν ἀνωτέρω ἀπαλλοτριώσεων, αἵτινες καὶ συνετελέσθησαν διὰ τῆς καταθέσεως τῶν καθορισθεισῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἀπομένει τὸ τελευταῖον στάδιον τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων τῆς ἀποζημιώσεως, ἥτις, ὅμως κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγὴν ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς. Σχετικῶς διετάχθη ὁ Νομάρχης Βοιωτίας, ἵνα μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν ἔκδοσιν τῶν ἀπαιτουμένων δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 188)1318) 1.2.1963 ἐγγράφου ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 1396 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ χορηγήσεως ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τοῦ λιπάσματος 6–8–8 εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς Ἀργοναυπλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11441)6.2.1963 ἐγγράφου της, ἡ ἔλλειψις μικτοῦ λιπάσματος 6–8–7 εἰς τὸ ὑποκατάστημα αὐτῆς Ἄργους καὶ Ναυπλίου ὠφείλετο εἰς βραδύτητα προωθήσεως τοῦ λιπάσματος τούτου, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν σχετικῶν ἀποθεμάτων. Ἡ ἔλλειψις αὕτη ἐκαλύφθη μετὰ διήμερον. Ἤδη τὰ ἀνωτέρω ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. ἐφοδιάζονται διὰ καθημερινῶν ἀποστολῶν μικτοῦ 6–8–7, ὅπερ διατίθεται ὁμοῦ μετὰ τῶν ἑτέρων καπνικῶν τύπων 4–8–8, 4–8–12 καὶ 8–16–16. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἀναφερόμενοι ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1124 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀπαντήσητε ὑμεῖς, ὡς διαθέτοντες ἐν προκειμένῳ τὰ περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν ἐλαιολάδου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παγκόσμιον παραγωγὴν ἐλαιολάδου, αὕτη ὑπελογίζετο βάσει στοιχείων τῆς Γραμματείας τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου Ἐλαιολάδου εἰς τὸ τέλος Ὀκτωβρίου εἰς 983.000 τόννους· στοιχεῖα ἐπὶ παραγωγῆς παρόντος μηνὸς δὲν μᾶς ἀπεστάλησαν. Ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ ἐλαιολάδου, ἐκ τῶν πραγμάτων, δὲν εἶναι γνωστὴ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12523)10218)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 808 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104078)7.12.62 ἐγγράφου της, αἱ περὶ ὧν ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις ὀφειλομένων δανείων, ἀφοροῦν τὰς πρὸς τοὺς τυφωνοπλήκτους τῆς περιφερείας Μεσσηνίας χορηγηθείσας δανειακὰς ἐνισχύσεις, τῆς Τραπέζης, περὶ ὧν ἐνημερώσαμεν ὑμᾶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 168330)1291)15.9.62, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῷ παρόντι. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ρευστοποίησιν τῶν ὡς ἄνω δανείων, ἀκολουθεῖται ἡ συνήθης τακτικὴ τῆς Τραπέζης, καθ’ ἣν εἰς τοὺς ἀποδεδειγμένως ἀδυνατοῦντας νὰ ἐξοφλήσουν τὰς ὀφειλάς των, παρέχονται ἀνάλογοι διευκολύνσεις διὰ τῶν διὰ τμηματικῶν καταβολῶν καὶ μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1965 ἐξόφλησίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. 1) Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 765)456)16.1.63 ἐγγράφου σας διὰ τὴν ἐν θέματι ἀναφερομένην ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν θιγομένων παρ’ αὐτοῦ ὁμοίων ἀκριβῶς περιπτώσεων, ἐδόθη λεπτομερὴς ἀπάντησις εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 128 ἐπερώτησιν τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73359)26633)15.9.62 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας. 2) Ἀναφορικῶς μὲ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας γεωργοὶ τῆς περιοχῆς Ἄργους ἔχουν ὑποβληθῆ εἰς δαπάνας ἐν ὄψει παροχῆς εἰς αὐτοὺς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, οὐδὲν τὸ συγκεκριμένον κατηγγέλθη μέχρι τοῦδε ἡμῖν διὰ νὰ δικαιολογῆται οἱαδήποτε ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνέργειά μας πρὸς τὴν Δ.Ε.Η. Ἐπ’ αὐτοῦ παρακαλεῖται ὁ κ. βουλευτής, ὅπως παράσχῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα πρὸς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία θέλει ἐπιληφθῆ τῆς ἐξετάσεως τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 1079)19.1.63 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1292 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς προόδου τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ κλπ. τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπέστειλεν: 1) Τὸ 1961 δύο Γεωπόνους, οἵτινες παρέμειναν ἐπὶ 4 μῆνας εἰς τὸ Ἰσραὴλ καὶ παρηκολούθησαν τὰ ἑσπεριδοειδῆ ἀπὸ τῆς παραγωγῆς μέχρι καὶ τῆς ἐμπορίας των. 2) Τὸ 1962 ἕνα Γεωπόνον, ὅστις ἐπὶ εἰκοσαήμερον παρηκολούθησεν ὁμοίως τὰ ἑσπεριδοειδῆ γενικῶς. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τέλος, ἐπρογραμματίσθη κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀποστολὴ δύο Γεωπόνων εἰς τὸ Ἰσραήλ, οἵτινες θὰ παραμείνουν ἐπὶ 1½ μῆνα ἕκαστος καὶ θὰ παρακολουθήσουν ὁ μὲν εἷς τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ὁ δὲ ἕτερος τὰ κηπευτικά. Ὡς πρὸς τὴν κατάρτισιν Ἐπιτροπῆς ἐκ βουλευτῶν, τοῦτο ἀποτελεῖ θέμα γενικώτερον ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἁρμόδιος ν’ ἀπαντήσω, πάντως δὲν κρίνω τοῦτο ἐπάναγκες κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12431)10156)6.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 798 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα κλπ., ἀπευθυνομένης πρὸς ἡμᾶς καὶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, ἐν σχέσει μὲ τὰς προξενηθείσας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Ἐλαιῶνος Αἰγιαλείας ζημίας ἐκ βροχοπτώσεων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ζημίαι ἔπληξαν κυρίως τὰς ἐπιτραπεζίους σταφυλὰς τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν κυρίαν καλλιέργειαν τῶν παραγωγῶν κατοίκων της, αἱ δὲ ἐπ’ αὐτῶν ζημίαι ἐκυμάνθησαν ἀπὸ 20–70%. Ἤδη ἡ κατὰ παραγωγὸν ἐξακρίβωσις τῶν ζημιῶν ἐγένετο καὶ παρέχονται εἰς τοὺς πληγέντας αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τῶν διαταγῶν τῆς Τραπέζης διευκολύνσεις, τόσον διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλῶν των, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐπανενίσχυσίν των, πρὸς συνέχισιν τῶν καλλιεργητικῶν προσπαθειῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13157)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν κατωτέρω τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῶν θιγομένων διὰ τῆς ἐρωτήσεως θεμάτων, ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 1. Θέμα Γεωπονικοῦ Προσωπικοῦ: Ἡ ἐπαγγελματικὴ γεωργικὴ ἐκπαίδευσις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας ἀποτελεῖ κύριον μέλημα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἀπὸ τοῦ 1951 συνεστήθη καὶ λειτουργεῖ παρ’ ἡμῖν ἡ Διεύθυνσις Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ Ἐκπαιδεύσεως, ἡ ὁποία, διὰ τοῦ εἰς τὴν διάθεσίν της ὑπηρετοῦντος εἰς τὴν ὕπαιθρον γεωπονικοῦ προσωπικοῦ καὶ ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Οἰκιακῆς Οἰκονομίας, προσπαθεῖ νὰ ἐκπαιδεύσῃ ἐπαγγελματικῶς ὅλα τὰ μέλη τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἄνδρας καὶ γυναῖκας, ἀγροτόπαιδας καὶ ἀγροτονεάνιδας. Τὸ ἔργον τοῦτο, λίαν δυσχερὲς καὶ μακρόπνοον, συντελεῖται ἐπιτυχῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον, μὲ ρυθμὸν ἀνάλογον πρὸς τὰς ἑκάστοτε δυνατότητας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς προσωπικὸν καὶ λοιπὰ μέσα ἐκπαιδεύσεως. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ὑπηρετοῦν σήμερον 25 Γεωπόνοι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐξ αὐτῶν, 3 εἶναι τοποθετημένοι εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ναυπακτίας. Εἰς τὴν Ἐπαρχίαν αὐτὴν ὑπάρχει ἀκόμη κενὴ μία θέσις γεωπόνου ἐφαρμογῶν, ἡ ὁποία προβλέπομεν, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπληρωθῇ ἐν καιρῷ, εὐθὺς ὡς τὸ Ὑπουργεῖον δυνηθῇ νὰ ἐξεύρῃ καὶ προσλάβῃ νέους γεωπόνους, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν ὀργανικῶν θέσεων. Δέον νὰ σημειωθῇ ἐνταῦθα, ὅτι ἐκτὸς τῶν Γεωπόνων τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας τοῦ Νομοῦ, εἶναι τοποθετημένοι καὶ ἐργάζονται εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ πολλοὶ ἄλλοι γεωπόνοι, ἀνήκοντες εἰς τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος, τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων κλπ. Ὅλον αὐτὸ τὸ γεωπονικὸν προσωπικόν, ἐργάζεται διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἀγροτῶν, τὴν ἐκτέλεσιν γεωργικῶν παραγωγικῶν ἔργων, μεγάλων καὶ μικρῶν, τὴν καλυτέραν ἀξιοποίησιν καὶ βελτίωσιν τῶν γεωργικῶν ἐκμεταλλεύσεων κλπ., δι’ ὧν θέλει ἐπιτευχθῇ ἡ αὔξησις τοῦ γεωργικοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος καὶ ἡ βελτίωσις τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῶν κατοίκων εἰς τὴν ὕπαιθρον. 2. Λόγῳ ἀνεπαρκείας ἀνωτέρου, μέσου καὶ κατωτέρου δασικοῦ προσωπικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἵδρυσις νέων ὑπηρεσιακῶν μονάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 647)14.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1224 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Χαλκουτσίου Ἀττικῆς, γεωργικῶν ἐκτάσεων κειμένων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ συνοικισμοῦ τούτου καὶ ἀνηκουσῶν εἰς τὸ Ἀμαλίειον Ὀρφανοτροφεῖον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι τὴν 31.12.54 ἐξέπνευσεν ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος ταχθεῖσα τριετὴς προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἦτο δυνατὴ ἀπαλλοτρίωσις, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ μικρῶν κτηνοτρόφων, ἀγροτικῶν κτημάτων ἀνηκόντων εἰς φυσικὰ ἢ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ δικαίου, ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία τοῦ Ἀμαλιείου Ὀρφανοτροφείου, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι τυγχάνει εὐαγὲς ἵδρυμα, ἐξῃρέθη πάσης ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κατὰ τὸ εἰρημένον ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος. Κατὰ ταῦτα, ἡ διαχείρισις καὶ ἐν γένει διάθεσις τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας τοῦ Ἀμαλιείου Ὀρφανοτροφείου ἀσκεῖται ἐλευθέρως παρ’ αὐτοῦ, τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου μὴ δυναμένου κατὰ νόμον νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν σχετικὴν ἀνάμιξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 78532)2556)21.4.62 καὶ 1646)12.6.62 ἐγγράφων του παρεκάλεσε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς γενικῆς εἰς περιπτώσεις γενικῶν ζημιῶν τακτικῆς παράσχῃ εἰς τοὺς ζημιωθέντας ἑσπεριδοπαραγωγοὺς Ν. Ἐπιδαύρου διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου μας ἡ Α.Τ.Ε. μᾶς ἐπληροφόρησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53408)26.6.62 ἐγγράφου της, ὅτι τὸ Ὑποκατάστημά της, ἀκολουθοῦν τὰς παγίας ἀρχὰς τῆς Τραπέζης, παρέχει εἰς τοὺς εὑρισκομένους ἐν ἀποδεδειγμένῃ ἀδυναμίᾳ παραγωγοὺς τὰς ἐνδεικνυομένας διευκολύνσεις, ἤτοι διατηρεῖ τὰς συναφεῖς ὀφειλάς των ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει καὶ παρέχει τὰς ἀναγκαιούσας ἐνισχύσεις διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργητικῶν αὐτῶν προσπαθειῶν. Ἐπὶ πλέον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150454)3651)26.4.62 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐχορηγήθη εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἀνωτέρω ἑσπεριδοκαλλιεργηταί, 36 χιλ. σίτου διατροφῆς ἐκ τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως, ἐπὶ πιστώσει μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ἐπὶ τιμῇ δραχ. 2,70 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἔτι περαιτέρω τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἀπέστειλεν ἐπανειλημμένως εἰδικοὺς Γεωπόνους διὰ τὴν διαπίστωσιν τῶν προσβολῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν τῆς ἐν προκειμένῳ Κοινότητος, οἵτινες προέβησαν εἰς τὴν διάγνωσιν αὐτῶν, ὑπέβαλον σχετικὰς ἐκθέσεις καὶ ἐχορήγησαν εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τὰς ἀναγκαίας ὁδηγίας περὶ τοῦ τρόπου καταπολεμήσεώς των, τὰς ὁποίας ὅμως, ὡς προκύπτει ἐξ ἐπιτοπίων διαπιστώσεων τῆς Ὑπηρεσίας, δὲν προθυμοποιοῦνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἐφαρμόσουν εἰ μὴ εἰς λίαν περιωρισμένην κλίμακα, παρὰ τὰς παρεχομένας εἰς αὐτοὺς διευκολύνσεις ὡς πρὸς τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο μέσων, δι’ ἐπιδοτήσεως κατὰ 50% τῆς ἀξίας τῶν ψεκαστικῶν μηχανημάτων, ἐπὶ πλέον τῆς μεσοπροθέσμου δανειοδοτήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἧς ἀντίγραφον διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐνηργήθη ὁ ὑποχρεωτικὸς ἀναδασμὸς τῆς κτηματικῆς περιοχῆς Λαφυστίου Λεβαδείας παραλλήλως ἐν συνεχείᾳ καὶ πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἐκτελεσθέντος ἀρδευτικοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς ταύτης, εἶναι ὁ ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας (Α. Ν. 821)48, Ν. 2258)52 καὶ Ν. Δ. 3881)58 ἄρθρον 34) διαγραφόμενος. Ἅπασαι αἱ ἐργασίαι τοῦ ὑπ’ ὄψει ἀναδασμοῦ διεξήχθησαν ἐν πάσῃ δημοσιότητι. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι κτηματίαι εἰς μὲν τὰς ἐκ τοῦ νόμου προβλεπομένας ἐπιτροπὰς ἀναδασμοῦ καὶ ἐμπειρογνωμόνων ἐξεπροσωπήθησαν δι’ ἀντιπροσώπων των ἐκλεγέντων ὑπὸ τῶν ἰδίων, εἰς δὲ τὰς ἐπὶ μέρους ἐργασίας τοῦ ἀναδασμοῦ ἐτηρήθησαν ἀπολύτως ἐνήμεροι, ἅπαντες οἱ κτηματίαι καθ’ ὅλην τὴν περίοδον διενεργείας τούτου κοινολογουμένων ἐγκαίρως τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων καὶ ἐνεργειῶν τῶν ἐπιτροπῶν κατὰ τὰ ὑπὸ τῆς νομοθεσίας προβλεπόμενα. Προτάσεις, ὑποδείξεις καὶ παράπονα παντὸς κτηματίου ἐξητάσθησαν καὶ ἱκανοποιήθησαν ἐντὸς τῶν νομίμων πλαισίων. Τέλος, ἡ διανομὴ τῶν νέων διὰ τοῦ ἀναδασμοῦ συγκροτηθεισῶν ἀγροτικῶν ἰδιοκτησιῶν ἐγένετο βάσει κληρώσεως διεξαχθείσης ἐν πλήρει δημοσιότητι ἐνώπιον τῶν ἐνδιαφερομένων κτηματιῶν. Ἔνιαι μὴ περιληφθεῖσαι εἰς τὴν κλήρωσιν ἐκτάσεις ἐξῃρέθησαν ταύτης, συμφώνως πρὸς τὰς ὑπὸ τῆς σχετικῆς νομοθεσίας προβλεπομένας διατάξεις (ἄρθρον 8 τοῦ ἀπὸ 23.12.1949 Β. Διατάγματος). Εἶναι ὅθεν εὐνόητον, ὅτι ἡ, ὑπὸ τὴν ρηθεῖσαν ἀπόλυτον δημοσιότητα καὶ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διεξαγωγὴ ἁπασῶν τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀναδασμοῦ τῆς κτηματικῆς περιοχῆς τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Λεβαδείας Λαφυστίου δι’ οὐδεμίαν ὑπόνοιαν ἢ ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἀντικειμενικότητος μεθ’ ἧς ἐφηρμόσθη ὁ ἀναδασμὸς παρέχει ἔδαφος. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς αἱ πληροφορίαι τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1617)1172 π.ἔ., ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1354 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ ἀγρόκτημα Ἀκρολιμνιὰ (Γκιὸλ–Μπάση) περιφερείας Λαγκαδᾶ, ἀνῆκεν εἰς τὸν κατὰ τὸ 1939 ἀποβιώσαντα Γιουγκοσλάβον Β. Τσολάντζεβιτς, καὶ εἶναι ἐκτάσεως 3325 στρεμμάτων. Ὁ ἀποθανὼν ἀφῆκε διὰ διαθήκης τὴν μὲν ἐπικαρπίαν εἰς τὴν χήραν αὐτοῦ Εὐγενίαν τὴν δὲ ψιλὴν κυριότητα εἰς τὰ 5 τέκνα του καὶ 2 ἐγγονάς του. Τὸ κτῆμα ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέον βάσει τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52 δι’ ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν κατὰ τὸ ἔτος 1952 καὶ μετὰ προηγουμένην αὐτοῦ καταμέτρησιν ἐξεδικάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21)1953 ἀποφάσεως τῆς Ε. Α. Λαγκαδᾶ. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Λαγκαδᾶ ἐδέχθη, ὅτι αὐτοκαλλιέργεια ἠσκεῖτο εἰς τὸ κτῆμα μόνον ὑπὸ τῆς ἐπικαρπωτρίας οὐχὶ δὲ καὶ τῶν ψιλῶν κυρίων καὶ στηριζομένη εἰς τὴν διαθήκην τοῦ θανόντος, ἐξῄρεσε τῆς ἀπαλλοτριώσεως 1.750 στρέμματα, ἤτοι ἀνὰ 250 στρέμματα ὑπὲρ ἑκάστου ψιλοῦ κυρίου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 18 τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52 ἀπέρριψε δὲ αἴτησιν τῆς χήρας Τσολάντζεβιτς περὶ ἐξαιρέσεως ὑπὲρ αὐτῆς 475 στρεμμάτων. Ἡ ἐπικαρπώτρια προσέφυγε βάσει τοῦ ἄρθρου 127 τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Νόμου τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατὰ τῶν συγκληρονόμων, ζητοῦσα ὅπως ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἐν τῷ προσώπῳ της συνέτρεχε κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου τοῦ συζύγου της ἡ ἰδιότης τῆς ἀπόρου καὶ ἀπροίκου χήρας καὶ ὅτι συνεπῶς ὁ διὰ τῆς διαθήκης περιορισμός της εἰς μόνον τὴν ἐπικαρπίαν δὲν ἴσχυε καὶ δὲν ἰσχύει καθ’ ὃ μέρος ἔθιγε καὶ περιώρισε τὴν νόμιμον μοῖραν. Ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἀγωγῆς ἐξεδόθη ἡ 453)1955 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δεχθεῖσα τὴν ἀγωγήν. Παραλλήλως, τόσον ἡ ἐπικαρπώτρια ὅσον καὶ οἱ λοιποὶ κληρονόμοι, προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τῆς 21)53 ἀποφάσεως τῆς Ε. Α. Λαγκαδᾶ, τόσῳ διὰ τοὺς ἰσχυρισμούς των περὶ νομίμου μοίρας, ὅσῳ καὶ δι’ ἄλλα ζητήματα καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς 343)1955 ἀποφάσεώς του δεχθὲν τὴν προσφυγὴν ἠκύρωσε τὴν προσβληθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Ε. Α. Λαγκαδᾶ. Ἀκολούθως, ἐπιληφθεῖσα ἡ Α. Ε. Λαγκαδᾶ πρὸς ἐπανεκδίκασιν τοῦ κτήματος, ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 71)1955 ἀπόφασίν της, δι’ ἧς δεχθεῖσα, ὅτι ἡ 453)1955 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης δὲν ἐδέσμευε τὸ Δημόσιον, ἔκρινεν καὶ πάλιν ὡς ἰσχυρὰν τὴν διαθήκην λόγῳ τῆς ἀπὸ 20ετίας καὶ πλέον ἀποδοχῆς της ἐκ μέρους τῶν κληρονόμων καὶ ἀπέρριψε τὸ αἴτημα περὶ ἐξαιρέσεως τοῦ μεριδίου τῆς χήρας, ἥτις ἐκρίθη ὡς αὐτοκαλλιεργοῦσα. Καὶ ἡ ἀπόφασις αὕτη προσεβλήθη ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅπερ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 488)1957 ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε αὐτὴν μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ παρίδῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ καθ’ ὕλην ἁρμοδίου Πολιτικοῦ Δικαστηρίου. Κατόπιν τούτων, ἡ ὑπηρεσία εἰσηγήθη τὴν ἄσκησιν τῶν ἐνδίκων μέσων κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης καὶ πράγματι ἠσκήθη τριτανακοπὴ κατ’ αὐτῆς, ἥτις ὅμως ἀπερρίφθη ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Πρωτοδικείου, γενομένης δὲ ἐφέσεως κατὰ τῆς ἐκδοθείσης 1977)1958 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ἐξεδόθη ἡ 460)1959 προδικαστικὴ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου Θεσσαλονίκης καὶ μετὰ ταῦτα ἡ 381)1961 ὁριστικὴ καὶ τελεσίδικος ἀπόφασις αὐτοῦ ἀπορρίψασα τὴν τριτανακοπὴν τοῦ Δημοσίου καὶ τὸ Δικαστικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης προέτεινεν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἐφετειακῆς ταύτης ἀποφάσεως, θεωρῆσαν αὐτὴν ὡς ὀρθὴν καὶ ἄσκοπον τὴν κατ’ αὐτῆς ἀναίρεσιν. Οὕτω τερματισθέντος παντὸς ἐνδίκου μέσου δὲν ἀπομένει εἰ μὴ ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων ἐπανεκδίκασις τοῦ κτήματος ἐπὶ σκοπῷ ἐξαιρέσεως τοῦ μεριδίου τῆς χήρας Τσολάντζεβιτς, λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη ἐκρίθη ὡς αὐτοκαλλιεργοῦσα καὶ συνεπῶς, κατὰ τὸ ἄρθρον 18 τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52, ἐδικαιοῦτο εἰς ἐξαίρεσιν μέχρι 500 στρεμμάτων, τὸ δὲ μερίδιόν του ἀνέρχεται εἰς 475 στρέμματα. Ἡ ἀνωτέρω ἔκτασις καταληφθεῖσα, βεβαίως, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 παρεδόθη εἰς τοὺς ἀκτήμονας, οἵτινες καὶ καλλιεργοῦσαν αὐτὴν καὶ τίθεται ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ τὸ ἐρώτημα ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ μέριμνα διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν, ἤτοι κατόπιν πλήρους ἀποζημιώσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ σημειοῦμεν, ὅτι ὑπάρχει εὐχέρεια βάσει τοῦ ἄρθρου 18 παράγραφος 2 τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52 δι’ ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἐκτάσεως κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, οὐχὶ ὅμως ὁλοκλήρου, ἀλλὰ μειουμένης κατὰ 200 στρέμματα ὅση κατὰ τὸ αὐτὸ ἄρθρον ἐξαιρεῖται καὶ τῆς ἀπαλλοτριώσεως ταύτης ὑπὲρ τοῦ ἰδιοκτήτου αὐτοκαλλιεργητοῦ, ὡς ἐν προκειμένῳ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐζητήσαμεν ἤδη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν τὴν κατ’ ἀρχὴν σύμφωνον αὐτοῦ γνώμην διὰ τὴν κίνησιν τῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52. Πάντως, ἐπειδὴ ἐξεδηλώθη ἤδη διάθεσις τῆς ἰδιοκτητρίας πρὸς παραχώρησιν ὁλοκλήρου τοῦ μεριδίου της εἰς τοὺς ἀκτήμονας ὑπάρχει καὶ ἡ εὐχέρεια ἐξαγορᾶς αὐτοῦ, διὰ δανειοδοτήσεως τῶν ἀκτημόνων μὲ χαμηλότοκα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ ἀκτήμονες ἐὰν ἐπιθυμοῦν τὴν τοιαύτην ἐξαγορὰν δύνανται ν’ ἀποταθοῦν εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος (Δ)νσις Ἀγροτικῆς Πίστεως), πρὸς ἣν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν τὸ παρόν, παρακαλεῖται, ὅπως δώσῃ τὰς ἀναγκαίας ὁδηγίας εἰς τὸ ἐν Λαγκαδᾷ ὑποκατάστημά της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 24.1.1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἧς ἀντίγραφον διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1627)29.1.1963 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι τὸ ἀρδευτικὸν ὕδωρ, ὑπὸ τὰς γνωστὰς ἐδαφοκλιματικὰς συνθήκας τῆς Ἑλλάδος, συντελεῖ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραγωγῆς συχνὰ καταστρεφομένης ἐξ ἀνομβρίας, ὡς καὶ εἰς τὴν ἐπίτευξιν ὑψηλοτέρων στρεμματικῶν ἀποδόσεων καὶ τὴν δυνατότητα καλλιεργείας μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ φυτῶν κατὰ τὰς ἑκάστοτε ὑπαγορεύσεις τοῦ τε οἰκονομικοῦ συμφέροντος καὶ ἄλλων λόγων. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, ὡς εἶναι γνωστόν, μεγάλα χρηματικὰ ποσὰ δαπανῶνται ὑπὸ τοῦ Κράτους κατ’ ἔτος διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν ἀρδευομένων ἐκτάσεων τῆς χώρας καὶ δὲν εἶναι ἐν προκειμένῳ νοητὸν ν’ ἀφεθῇ ἀχρησιμοποίητον τὸ ἀρδευτικὸν ὕδωρ τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Ταυρωποῦ (Μέγδοβα) Καρδίτσης. Εἰδικώτερον ἡ διὰ τοῦ ἀναδασμοῦ ἐπιτυγχανομένη συγκέντρωσις τῆς πολυτεμαχισμένης ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας καὶ ἡ ἀναδιάταξις αὐτῆς παραλλήλως πρὸς τοὺς ἄξονας τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου, πρὸς ἐπωφελεστέραν χρησιμοποίησιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ὕδατος καὶ ἐν γένει ἐντατικωτέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐν λόγῳ ἰδιοκτησιῶν, κατ’ οὐδὲν δύναται νὰ βλάψῃ οὐδὲ νὰ δυσχεράνῃ τὴν οἱανδήποτε γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν τούτων, δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ ἀρδευτικοῦ ὕδατος δύναται νὰ γίνεται παρὰ τῶν κτηματιῶν κατὰ τὴν ἐλευθέραν βούλησιν αὐτῶν, ἐὰν καὶ ὁσάκις κρίνωσιν οὗτοι τοῦτο σκόπιμον καὶ ὠφέλιμον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, τέλος, τῆς καπνοκαλλιεργείας, δὲν δύναται ἐπίσης οὐδόλως νὰ καταστῇ ἐπιζημία ἡ ὕπαρξις ἀρδευτικοῦ ὕδατος, οὗτινος ἡ χρῆσις συχνὰ δύναται νὰ καταστῇ ἀναγκαία ἅπαξ ἢ δὶς κατὰ τὴν νεαρὰν ἡλικίαν τῶν καπνοφυτειῶν, δι’ ὧν, ὡς γνωστόν, εἰς τὴν ἐν λόγῳ πεδινὴν περιοχὴν τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου τῆς ἐπαρχίας Καρδίτσης παράγεται καπνὸς συνήθους ποιότητος καὶ ὑψηλῶν στρεμματικῶν ἀποδόσεων, ἐξόχως εὐνοουμένων διὰ τῶν ὡς ἐρρέθη 1–2 ποτισμάτων κατὰ τὴν ἀρχικὴν ἀνάπτυξιν τῆς καπνοφυτείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 853)492)16.1.63 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1238 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, σχετικῆς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐγγειοβελτιωτικοῦ ἔργου Ἔρκυνα– Λεβαδείας (ἀριθ. ἔργου Δημοσίων Ἐπενδύσεων 0814), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὡς ἄνω ἀντιπλημμυρικὸν καὶ ἀρδευτικὸν ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ Πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1960 κηρυχθεισῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τῶν κάτωθι ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων, αἵτινες ἀπὸ ἀποφάσεως καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων, εὑρίσκονται μία ἑκάστη εἰς τὸ ἀκόλουθον στάδιον: α) Ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως 135.700 τ.μ. κηρυχθεῖσα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 2415)5374)6.8.60 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν, συνετελέσθη διὰ καταβολῆς τῆς καθορισθείσης ἀποζημιώσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31)1960 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας, εἰς τοὺς διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἀναγνωρισθέντας ἰδιοκτήτας, μέσῳ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κατόπιν τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Ε.Β. 32409)11080)26.7.61 ἡμετέρας ἐντολῆς πρὸς τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον. β) Ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως 590.224 τ.μ. κηρυχθεῖσα δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ.49)141)14.1.61 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἰδίων ὡς ἄνω Ὑπουργῶν, συνετελέσθη διὰ καταθέσεως εἰς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων τῆς ἐπιδικασθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 119)1961 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας ἐκ δραχμῶν 4.013.500 ἀποζημιώσεως συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 7 τοῦ Α.Ν. 1731)1930. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων συνετάχθησαν ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὸν κ. Νομάρχην Βοιωτίας, ὡς ἁρμόδιον συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 5 τοῦ Ν. Δ. 3979)1959 διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως διαδικασίας, τὰ ὁριστικὰ κτηματολογικὰ διαγράμματα καὶ πίνακες διὰ τὴν κατάθεσιν τῆς σχετικῆς αἰτήσεως ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Λεβαδείας καὶ ἀπόδοσιν αὐτοῖς τῆς ἐπὶ τούτου συσταθείσης παρακαταθήκης. γ) Ἀπαλλοτρίωσις 35750 τ.μ. ἐκηρύχθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ 3488)20.12.61 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Ἔρκυνα. Ἡ ὡς ἄνω ὑπόθεσις ἀπαλλοτριώσεως ἔχει ἀνατεθῆ ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Βοιωτίας εἰς τὸν Δικηγόρον τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν κατάθεσιν σχετικῆς αἰτήσεως ἀναγνωρίσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Λεβαδείας ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Βοιωτίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14373)14.6.62 ἀναφορᾶς της. δ) Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ 2830)5684)20.8.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν ἐκηρύχθη ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις 542.000 τ.μ. εἰς τὴν ἐν θέματι περιοχὴν βάσει ἁπλοῦ διαγράμματος ὁριζοντιογραφίας, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, συνετελέσθη δὲ καὶ αὕτη διὰ καταθέσεως εἰς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 365)1962 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Λεβαδείας καθορισθείσης ἀποζημιώσεως ἐκ δραχμῶν 3.658.000 ἡ ἀπόδοσις τῆς ὁποίας θέλει γίνῃ μετὰ τὴν σύνταξιν ὁριστικῶν κτηματολογικῶν διαγραμμάτων καὶ πινάκων καὶ ἔκθεσιν τῆς σχετικῆς ἀναγνωριστικῆς τῶν δικαιούχων δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδεικνύεται, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς διοικητικῆς ἐργασίας ἐγένοντο ἅπασαι αἱ δέουσαι ἐνέργειαι διὰ τὴν ταχυτέραν περαίωσιν τῶν ἀνωτέρω ἀπαλλοτριώσεων, αἵτινες καὶ συνετελέσθησαν διὰ τῆς καταθέσεως τῶν καθορισθεισῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἀπομένει τὸ τελευταῖον στάδιον τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων τῆς ἀποζημιώσεως, ἥτις ὅμως κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγὴν ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς. Σχετικῶς διετάχθη ὁ Νομάρχης Βοιωτίας, ἵνα μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν ἔκδοσιν τῶν ἀπαιτουμένων δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ν. Τσόχα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12205)10009)1.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ν. Τσόχα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ΑΤΕ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11211)28.12. 1962 ἐγγράφου της σχετικῶς μὲ τὰς ὀφειλὰς τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστ. Συν)σμοῦ Τραγακίου–Πλάνου Ζακύνθου ἐκ μακροπροθέσμων δανείων του διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἐλαιουργείου, ἡ ΑΤΕ ἐκτιμήσασα τοὺς λόγους οἵτινες εἶχον ἀναπτυχθῆ εἰς ὑπόμνημα τοῦ ἀνωτέρω Συν)σμοῦ ὑποβληθὲν αὐτῇ τὸν Αὔγουστον ἐ.ἔ. περὶ παροχῆς αὐτῷ διευκολύνσεων, διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνωτέρω ὀφειλῶν του, ὡς καὶ τὴν καλὴν συναλλακτικὴν τάξιν τοῦ Συν)σμοῦ ἀπεφάσισε νὰ παρασχεθοῦν εἰς τοῦτον αἱ κάτωθι διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν του ἐξαντλήσασα τὰ σχετικὰ περιθώρια. α) Ἀπήλλαξε τὰ ὡς ἄνω μα)σμα δάνειά του ἐκ τόκων ὑπερημερίας ἀπὸ τοῦ 1949, ὅτε ἐχορηγήθη τὸ πρῶτον μακροπρόθεσμον δάνειον μέχρι καὶ τοῦ 1960 (πλὴν μιᾶς περιόδου) λόγῳ καθυστερήσεως λειτουργίας τοῦ ἐλαιουργείου, ἐξαιρετικῆς καὶ παρατεταμένης ἀφορίας καὶ λόγῳ τῶν σεισμῶν. Ἐκ τῆς ὡς ἄνω ρυθμίσεως ἀπαλλάσσεται ὁ Συν)σμὸς ποσοῦ δρχ. 200.000 περίπου καὶ β) Παρέτεινε τὸν χρόνον ἐξοφλήσεως τῶν ὡς ἄνω δανείων μὲ συμβατικὸν ἐπιτόκιον μέχρι καὶ τοῦ 1968 ἐξαντλήσασα οὕτω σχεδὸν τὸ ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ της προβλεπόμενον ὅριον διὰ τὰ δάνεια ταῦτα τῆς εἰκοσαετίας, δεδομένου ὅτι τὰ βασικὰ μεγάλα δάνεια ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1949. Διὰ τῶν ὡς ἄνω παρασχεθεισῶν σημαντικῶν διευκολύνσεων θὰ δυνηθῇ ἀνέτως νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁ Συν) σμὸς τὸ ὑπόλοιπον τῶν μειωθεισῶν ὑποχρεώσεών του ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ ἐλαιουργείου του δεδομένου ὅτι ἡ σχετικὴ ἐτησία ἐπιβάρυνσίς του θὰ εἶναι ἐφεξῆς μικρά. Σχετικῶς μὲ τὸν ἀναφερόμενον ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἐκτοκισμὸν τῶν ὡς ἄνω δανείων πρὸς ἐπιτόκιον 2%, πρὸς ὃ συνάπτονται δάνεια ὡρισμένων κατηγοριῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, τοιαῦτα δάνεια χορηγοῦνται ἀπὸ 1.1.1960 βάσει Κυβερνητικοῦ προγράμματος καὶ δι’ ὡρισμένους σκοποὺς καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πάντως δὲν ὑπάγονται τὰ πρὸ τοῦ 1960 χορηγηθέντα μεσομακροπρόθεσμα δάνεια, οὔτε τὰ τοιαῦτα πρὸς ἵδρυσιν γεωργικῶν βιομηχανιῶν τῆς κατηγορίας ἐκείνων ἃς ἀπέκτησε διὰ τῶν ἀνωτέρω δανείων ὁ Συν)σμός. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τοῦ Συν)σμοῦ περὶ ἐνισχύσεώς του διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ ἐλαιουργείου του, θὰ ἐξετασθῇ τὸ ἀρξάμενον ἔτος, καθόσον ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ τῆς περιόδου 1962 ἦτο πολὺ μικρὰ καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑφίσταται ἄμεσος ἀνάγκη βελτιώσεως τῶν μηχανημάτων του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 782 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2737)4.10.62 ἐγγράφου μας, παρεκαλέσαμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὅπως ἐκδώσῃ τὰς ἀναγκαίας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας πρὸς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματά της διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν καλλιεργητὰς τοῦ Νομοῦ Λαρίσης τῶν ἀναγκαίων πιστωτικῶν διευκολύνσεων καὶ ἐνισχύσεων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προκληθεισῶν ζημιῶν εἰς τὰ ἀγροτικὰ κτίσματα αὐτῶν, ὡς καὶ διὰ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των προσπαθείας. Ἡ Α.Τ.Ε. ἐγνώρισεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101038) 28092)28.11.62 ἐγγράφου της ὅτι ἀνεκοινώθη παρ’ αὐτῆς εἰς τοὺς πληγέντας προφορικῶς καὶ διὰ τοῦ τοπικοῦ τύπου, ὅτι θὰ παρασχεθοῦν εἰς αὐτοὺς αἱ κεκανονισμέναι πιστωτικαὶ διευκολύνσεις καὶ τὰ ἀναγκαῖα μεσοπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἐκ νέου ἀνέγερσιν τῶν καταστραφέντων γεωργικῶν κτισμάτων των, ὡς καὶ τὰ ἀναγκαῖα βραχυπρόθεσμα τοιαῦτα διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν καταστραφέντων γεωργικῶν ἐφοδίων των, (σπόρων, λιπασμάτων καὶ ζωοτροφῶν) πρὸς συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος, ἐτέθησαν δὲ αἱ πρὸς τοῦτο ἀναγκαῖαι πιστώσεις ὁμαδικῶς εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑποκαταστήματος Λαρίσης, ὅπερ θέσαν εἰς ἐφαρμογὴν τ’ ἀνωτέρω ἱκανοποίησε καὶ ἱκανοποιεῖ κατὰ προτεραιότητα τὰς αἰτήσεις τῶν πληγέντων. Ἐπίσης γνωρίζομεν ὅτι εἰσηγήθημεν ἁρμοδίως τὴν ἔγκρισιν τῆς διαθέσεως ἐπὶ πιστώσει, μέσῳ τῆς ΑΤΕ ὑπὸ μορφὴν καλλιεργητικοῦ δανείου, σίτου διατροφῆς ἐκ τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῶν ὁποίων ἠχρηστεύθη ἐκ τῆς πλημμύρας ὁ ἐναποθηκευμένος σῖτος των διὰ τὴν διατροφὴν τῶν οἰκογενειῶν των μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14430)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1052 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν διάθεσιν τῆς παραγωγῆς μήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Ἡ Κυβέρνησις μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος παρακολουθεῖ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τῶν μήλων. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος τούτου ἵδρυσεν εἰς τὴν μηλοπαραγωγικὴν περιοχήν, ψυγεῖα, συσκευαστήρια, ὡς καὶ ἐργοστάσιον χυμῶν μήλων. Ἐπὶ πλέον κατέστρωσε καὶ ἐφαρμόζει πρόγραμμα διαδόσεως βελτιωμένων ποικιλιῶν μήλων ἐχόντων ζήτησιν εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἔπαυσε δὲ νὰ ἐνεργῇ πάντοτε διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέων ἀγορῶν πρὸς διάθεσίν των. Κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον, ἡ διάθεσις τῶν μήλων μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀντιμετώπισε καὶ ἀντιμετωπίζει σοβαρὰς δυσχερείας, δεδομένου, ὅτι ἡ κυρία χώρα εἰσαγωγῆς Ἑλληνικῶν μήλων, ἡ Δυτικὴ Γερμανία παρήγαγεν ὑπερδιπλασίαν ποσότητα τῆς περυσινῆς, ἤτοι 1.600.000 τόνν. ηὐξημένην δὲ παραγωγὴν εἶχον καὶ αἱ ἄλλαι παραγωγικαὶ χῶραι, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ χώρα μας. Παρ’ ὅλα ταῦτα ἐξήχθησαν μέχρι σήμερον ἐκ τῆς χώρας μας 21.000 τόννοι μήλων καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν πρὸς παραγωγὴν χυμῶν ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου Ναούσης 4.800 τόννοι μήλων συνεχίζεται δὲ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος τούτου. Πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῶν μήλων καὶ διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν των ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ χορήγησις 0,20 δρχ. κατὰ ἐξαγόμενον χιλιόγραμμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2401)7.2.63 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1485 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ζημιῶν προελθουσῶν ἐκ τῶν παγετῶν εἰς τὰς βρωσίμους ἐλαίας θὰ ἐπιληφθῇ ὁ ΟΓΑ. Διὰ τὰς λοιπὰς ζημίας τὰς προξενηθείσας ἐπὶ τῶν ἐλαιοδένδρων, θὰ ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, εὐθὺς ὡς διαπιστωθῶσι τόσον τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις ζημιῶν, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς τοῦ Κράτους τὰς πληγείσας ἐκ τῶν τελευταίων θεομηνιῶν, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Δ)νσεων Γεωργίας, αἱ ὁποῖαι ἤρχισαν τὴν σχετικὴν ἐργασίαν. Πέραν ὅμως τούτων παρέχονται ἤδη ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Γεωπόνων αἱ ἀπαραίτητοι τεχνικαὶ ὁδηγίαι κλαδεύσεως κλπ. τῶν πληγέντων ἐλαιοδένδρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2284)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὰ ὀρεινὰ κέντρα ἀποθηκεύσεως τοῦ Δήμου Ἀργιθέας Ν. Καρδίτσης Τυρολόγος ἢ Πετρίλον καὶ Ἀνθηρὸν ἢ Ἀγοραστά, εἶναι συνεχῶς ἐφωδιασμένα διὰ ζωοτροφῶν ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ παρελθόντος ἔτους μέχρι σήμερον. 2) Ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου παρελθόντος ἔτους μέχρι σήμερον προωθήθησαν διὰ τὸ ἀποθηκευτικὸν κέντρον Τυρολόγος ἢ Πετρίλον 295 τόννοι ζωοτροφῶν ἐξ ὧν 65 τόννοι δι’ ὑποζυγίων καὶ διὰ τὸ ἀποθηκευτικὸν κέντρον Ἀνθηρὸν ἢ Ἀγοραστὰ 230 τόννοι ζωοτροφῶν ἐξ ὧν 30 τόννοι δι’ ὑποζυγίων. 3) Ἐπισημανθέντος ὑφ’ ἡμῶν τοῦ κινδύνου ἐξαντλήσεως τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων κατόπιν τῆς παρατάσεως τῆς ἐνσκηψάσης ἀνὰ τὴν χώραν προσφάτου κακοκαιρίας ἐλήφθησαν γενικῶς διὰ τὸν Νομὸν Καρδίτσης τὰ ἀκόλουθα μέτρα: α) Διετέθησαν μέσῳ τῆς ΑΤΕ 650 τόννοι σίτου ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων διὰ τὴν κτηνοτροφίαν τῆς περιοχῆς. β) Ἐγένετο ἐνέργεια ὅπως τὰ Ὑποκαταστήματα ΑΤΕ χορηγοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς δάνεια χρηματικὰ μὲ εὐρεῖαν ἀντίληψιν καὶ πέραν καθωρισμένων ὁρίων, ἵνα οἱ κτηνοτρόφοι ἀντιμετωπίζουν κατεπειγούσας ἀνάγκας των δι’ ἀγορᾶς ζωοτροφῶν ἐπὶ τόπου. 4) Μέχρι σήμερον δὲν περιῆλθον εἰς γνῶσιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ τυχὸν διατυπωθέντα παράπονα δι’ ἔλλειψιν ζωοτροφῶν εἰς τὰ ὡς ἄνω μέτρα. Τοὐναντίον μάλιστα ἀνταπεκρίθησαν πλήρως αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου, Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2275)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ παρελθόντος θέρους προωθήθησαν ἐπαρκεῖς ζωοτροφαὶ μέσῳ τῆς ΑΤΕ εἰς ἅπαντα τὰ ὀρεινὰ καὶ ἡμιορεινὰ ἀποθηκευτικὰ κέντρα τῆς Χώρας καὶ ἐτύγχανον ταῦτα ἐφωδιασμένα συνεχῶς μέχρι σήμερον. 2) Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους καὶ τοῦ Ἰανουαρίου ἐνεστῶτος ἔτους προωθήθησαν εἰς τὰ κατὰ τόπους Ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ συνολικῶς 35.000 τόννοι ζωοτροφῶν ἐκ τῶν κομισθέντων ἐξ Η.Π.Α. φορτίων. 3) Ἐπισημανθέντος ὑφ’ ἡμῶν τοῦ κινδύνου ἐξαντλήσεως τῶν ἀποθεμάτων ζωοτροφῶν εἰς ἐνίας περιοχὰς λόγῳ τῆς παρατάσεως τῆς πρωτοφανοῦς διὰ τὴν Χώραν ἡμῶν ἐνσκηψάσης κακοκαιρίας, ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα. α) Διετέθησαν ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων μέχρι σήμερον διὰ τὰς ἀνάγκας κτηνοτροφίας τῆς Χώρας καὶ ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν 14.000 τόννοι σίτου μέσῳ τῆς ΑΤΕ. β) Παρηγγέλθησαν ὅπως τὰ Ὑποκαταστήματα ΑΤΕ τῶν περισσοτέρων πληγεισῶν περιφερειῶν χορηγοῦν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους δάνεια χρηματικὰ μὲ εὐρεῖαν ἀντίληψιν καὶ πέραν καθωρισμένων ὁρίων μέχρις 20 δρχ. κατὰ κεφαλὴν μικρῶν ζώων δανειοδοτήσεως δι’ ἀγορὰν ζωοτροφῶν ἐπὶ τόπου πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀμέσων ἀναγκῶν. γ) Εἰς ἀποκλεισθείσας ὑπὸ τῶν χιόνων ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς χώρας καὶ κατόπιν διαπιστώσεως καταστάσεως ἀνάγκης διετέθησαν ζωοτροφαὶ καὶ διενηργήθησαν ρίψεις τοιούτων ὑπὸ τῆς Ε.Β.Α. Τέλος πληροφοροῦμεν τοὺς ἐρωτῶντας, ὅτι οὐδεμία παρετηρήθη μέχρι σήμερον ἔλλειψις εἰς ζωοτροφὰς οὔτε καὶ ἀπώλειαι ζώων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 968 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14042)8.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 142) 22.1.1963 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν παρεκαλέσαμεν ὅπως, ἐκτὸς τῆς χορηγήσεως τῶν κεκανονισμένων πιστωτικῶν διευκολύνσεων καὶ ἐνισχύσεων εἰς τοὺς ἐκ θεομηνιῶν πληττομένους καλλιεργητάς, δι’ ἣν ἔχομεν ἀπευθύνει πρὸς αὐτὴν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3355)22.12.62 ἔγγραφόν μας, ἐγκρίνῃ τὴν δανειοδότησιν τῶν πληγέντων ἀραχιδοκαλλιεργητῶν Ἀποκορώνου, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκοσίτου καὶ ἡμιοικοσίτου κτηνοτροφίας τῶν πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν ἀπολεσθέντων ἐκ τῶν ζημιῶν τῶν ἀραχιδοκαλλιεργειῶν των εἰσοδημάτων των. Ἐπὶ πλέον πρὸς περαιτέρω ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων, παρεκαλέσαμεν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἐνίσχυσίν των διὰ τροφίμων καὶ ἀλεύρων, τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, ἢ ἄλλης πηγῆς, χορηγουμένων δωρεάν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Θ. Παππᾶ, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Θ. Παππᾶ, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Οὐδεμία περίπτωσις, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀπωλείας ἁλιευμάτων ἀνεφέρθη λόγῳ μὴ ἀπορροφήσεώς των ὑπὸ τῆς καταναλώσεως. Τοῦτο συνέβαινε παλαιότερον. Ἡ κατάστασις ἐβελτιώθη σημαντικῶς ἐκ τῆς διευκολύνσεως τῆς διοχετεύσεως τῶν ἁλιευμάτων εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν διὰ τῶν ψυκτικῶν μέσων καὶ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Παρατηρεῖται, βεβαίως, πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν ἐποχιακῶν ἁλιευμάτων κατὰ τὰς περιπτώσεις ἀφθόνου παραγωγῆς, εἰς τὴν ἄρσιν ὅμως τοῦ ἀτόπου τούτου ἀποβλέπει ἡ ἵδρυσις τῶν ἰχθυοσκαλῶν εἰς τὰ σπουδαιότερα ἁλιευτικὰ κέντρα τῆς χώρας καὶ διὰ τῶν ὁποίων θὰ βελτιωθῇ ἔτι περαιτέρω ἡ διακίνησις καὶ συντήρησις τῶν ἁλιευμάτων. Διὰ τὴν πλήρη ἀξιοποίησιν τῆς παραγωγῆς καταβάλλεται προσπάθεια περαιτέρω ἀναπτύξεως τῆς κονσερβοποιΐας ἰχθύων. Πρὸς τοῦτο μετεκλήθη ξένος εἰδικὸς κονσερβοποιὸς καὶ ἐμελετήθη ἡ κατασκευὴ κονσερβοποιείων ἰχθυηρῶν εἰς Καβάλαν, Βόλον καὶ Μυτιλήνην. 2. Διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἁλιευτικῶν ἐπιχειρήσεων διατίθενται μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐπαρκεῖς πιστώσεις κατ’ ἔτος, αἵτινες οὐδέποτε ἀπορροφῶνται ἐξ ὁλοκλήρου. Διὰ τῶν κρατικῶν πιστώσεων, ὡς γνωστόν, ἐδημιουργήθη μεταπολεμικῶς ἐκτὸς τοῦ στόλου μεγάλης ἁλιείας καὶ ὁ ἀξιόλογος ἁλιευτικὸς στόλος τῆς μικρᾶς καὶ μέσης ἁλιείας. Ἐκτὸς τούτων, ἐνεκρίθη ἤδη δι’ εἰδικὰς περιπτώσεις ἡ χορήγησις δανείων μὲ ἐλάχιστον ἐπιτόκιον. 3. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπὸ καθεστὼς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν οὐδόλως ἀνεκόπη ἡ δραστηριότης τῶν Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν, τοὐναντίον δὲ ἀνεπτύχθη καὶ ἡ μεσογειακὴ ἁλιεία καὶ ὁ ἀξιόλογος ἁλιευτικὸς στόλος μεγάλης ἁλιείας ἐργαζόμενος εἰς τὸν Ἀτλαντικὸν λίαν ἐπιτυχῶς. Παρὰ ταῦτα, πρὸς προστασίαν τῆς ἁλιείας μας ἀπὸ ἀθέμιτον συναγωνισμόν, ἐλήφθησαν ἀπὸ τοῦ 1961 δασμολογικά τινα μέτρα, ὡς δασμὸς 20% διὰ τὰ κατεψυγμένα, αὐξομειούμενος δασμὸς διὰ τὰ νωπὰ κ.ἄ. 4. Αἱ παράκτιαι θαλάσσιαι περιοχαὶ τῆς χώρας ὑφίστανται ἤδη πλήρη ἐκμετάλλευσιν ὑπὸ τῶν ἁλιευτικῶν τῆς μικρᾶς ἁλιείας, τὰ ὁποῖα κατὰ μέγα μέρος εἶναι μηχανοκίνητα. Ὅπου δὲ δι’ ὡρισμένας περιοχὰς ἐκρίθη σκόπιμος ἡ λῆψις προστατευτικῶν μέτρων τῆς παραγωγῆς, ἐθεσπίσθησαν τὰ κατάλληλα νομοθετικὰ μέτρα. 5. Τέλος, ὡς πρὸς τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς ἀνυπαρξίας προγράμματος ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἁλιευτικοῦ πλούτου τῆς χώρας, οὗτος καταπίπτει ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν ἀποτελεσμάτων. Μεταξὺ τῶν κλάδων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἡ ἁλιεία, εἶναι παγκοίνως γνωστόν, ἐσημείωσε πρωτοφανῆ ἀνάπτυξιν μεταπολεμικῶς. Ἡ παραγωγὴ ἐν συγκρίσει μὲ τὴν προπολεμικὴν τοιαύτην, ἐτετραπλασιάσθη, φθάσασα τοὺς 110.000 τόννους, ἡ δραστηριότης τῶν Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν τῆς μικρᾶς καὶ μέσης ἁλιείας ἐπεκτείνεται καὶ ἐκτὸς τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν εἰς ὅλα τὰ διεθνῆ ἁλιευτικὰ πεδία τῆς Μεσογείου τὰ δὲ ἁλιευτικὰ τῆς ὑπερποντίου ἁλιείας προσεκόμισαν τὸ 1962 ἐκ τῶν ἁλιπέδων τοῦ Ἀτλαντικοῦ ὑπὲρ τοὺς δέκα ἑπτὰ χιλιάδας (17.000) τόννους κατεψυγμένους ἰχθεῖς, μὲ πρόβλεψιν περαιτέρω αὐξήσεως αὐτῶν ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἐξ ἄλλου, πρὸς συντομωτέραν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος ἀναπτύξεως τῆς ἁλιείας, ἐνισχύθη ἡ Ὑπηρεσία Ἁλιείας διὰ τῆς προσλήψεως δώδεκα (12) νέων ἐπιστημόνων Φυσιογνωστῶν, οἵτινες μετεκπαιδευθέντες εἰς τὰ θέματα τῆς ἁλιείας, θὰ ἐπανδρώσωσι τὰς προβλεπομένας νὰ ἱδρυθῶσιν ἰσαρίθμους ἐποπτείας ἁλιείας εἰς τὰ σπουδαιότερα ἁλιευτικὰ κέντρα τῆς χώρας. Διὰ τὸ θέμα τοῦ Ἐνυδρείου Ρόδου ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπασιάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1107 ἐρωτήσεως, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ κατὰ τὸ ἔτος 1962 πτῶσις τῶν ὑδάτων τῆς παραλίμνης κυρίως ὠφείλετο εἰς τὴν μὴ τροφοδότησιν αὐτῆς ἀπὸ ὑπερχειλίσεως τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης, Ὑλίκης, λόγῳ τῆς σημειωθείσης κατὰ τὴν προηγουμένην χειμερινὴν περίοδον ἀσυνήθους ἀνομβρίας. Ἡ πτῶσις τῆς στάθμης ἐπετάθη βεβαίως καὶ ἐκ τῆς ἀντλήσεως ὑδάτων πρὸς ὕδρευσιν τῆς πρωτευούσης καὶ δι’ ἀρδευτικὰς ἀνάγκας. Τὸ γεγονὸς τοῦτο μᾶλλον διηυκόλυνε τὴν ἁλιείαν, θὰ εἶχεν ὅμως διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη δυσμενῆ ἀντίκτυπον διὰ τὴν ἁλιείαν, ἐὰν δὲν ἐξουδετεροῦτο ὁ κίνδυνος διὰ τῆς πραγματοποιήσεως ἐμπλουτισμοῦ. 2) Πτῶσις πάντως τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν κατὰ τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 1962 νέαν δημοπρασίαν ἐνοικιάσεως τῶν λιμνῶν Ὑλίκης Παραλίμνης ἐπετεύχθη ἐτήσιον μίσθωμα πολὺ μεγαλύτερον τῶν προηγουμένων τῆς πτώσεως ἐτῶν. Συγκεκριμένως, τὸ ἐπιτευχθὲν κατὰ τὴν ὡς ἄνω δημοπρασίαν μίσθωμα ἀνέρχεται ἐτησίως εἰς δραχ. 65.000 ἐνῷ τὸ παλαιὸν προσήγγιζε μόνον τὰς 40.000 δραχ. Μεγαλυτέραν δὲ σημασίαν ἔχει ἐν προκειμένῳ τὸ ὅτι εἰς τὴν δημοπρασίαν ἔλαβε μέρος καὶ ὁ παλαιὸς ἐνοικιαστής, ὅστις προσέφερεν ἐτήσιον μίσθωμα δραχ. 64.000 ἔναντι τοῦ κάτω τῶν 40.000, τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσε πρὸ τῆς πτώσεως. 3) Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἁλιείας εἰς Ὑλίκην καὶ εἰς ἀκτῖνα ἑνὸς χιλιομέτρου ἀπὸ τοῦ Πύργου Ὑδροληψίας, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἔργων, ἀποτελεῖ μικρὰν ἔκτασιν τῆς λίμνης καὶ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ σοβαρὰν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς τῆς λίμνης, ὡς προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς δημοπρασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 635)14.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, σχετικῶς μὲ ἀνέγερσιν καπναποθήκης εἰς περιοχὴν πόλεως Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μόλις τὴν 23.1.63 ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, αἴτησις τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ διὰ χορήγησιν αὐτῷ ἀδείας ἐγκαταστάσεως καπναποθήκης εἰς τὴν ὡς ἄνω θέσιν καὶ ἄνευ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἥτις θέλει ἐξετασθῆ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος διακοπῆς τῆς ἀνεγέρσεως τῆς καπναποθήκης οὐδὲν γνωρίζομεν, οὐδὲ ἀνάμιξιν εἴχομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14299) 11694)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1012 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν Δήμων Αἰγηνίτου καὶ Κολινδροῦ Ν. Πιερίας, δὲν προβλέπεται ἐπὶ τοῦ παρόντος, λόγῳ τῆς μεγάλης αὐτῶν ἀποστάσεως ἀπὸ τῆς ὑφισταμένης σήμερον ἐγκαταστάσεως διανομῆς καὶ τοῦ προκύπτοντος, ὡς ἐκ τούτου λίαν δυσμενοῦς δείκτου ἀποδοτικότητος αὐτῶν. Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν λόγῳ Δήμων, θέλει ἐπανεξετασθῆ μετὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Δικτύου πρὸς τὴν περιοχὴν τῆς πόλεως Κατερίνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ε. Μπενᾶ καὶ Γ. Στεργίου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 66)62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ε. Μπενᾶ καὶ Γ. Στεργίου, ἀφορῶσαν τὴν τιμὴν διαθέσεως ὑγραερίων καὶ τὸ προνόμιον τῆς Δημοτικῆς Ἐπιχειρήσεως Φωταερίου Ἀθηνῶν (Δ.Ε.Φ.Α.) περὶ ἀποκλειστικῆς διαθέσεως καὶ ἐμπορίας τῶν ὑγραερίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Ν. Δ. 3033)54 ἐχορηγήθη πράγματι εἰς τὴν Δ.Ε.Φ.Α. τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα ἐμπορίας καὶ διαθέσεως ὑγραερίων ἐκτὸς τῆς περιοχῆς τοῦ τέως Δήμου Διοικήσεως Πρωτευούσης. Παραλλήλως, δι’ ἄλλης διατάξεως τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου προεβλέφθη, ὅτι ἡ Δ.Ε.Φ.Α. θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τρίτους τὴν διάθεσιν καὶ ἐμπορίαν τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Ἡ Δ.Ε.Φ.Α. ἐξεδήλωσε τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὸ προνόμιον τοῦτο, οὐχ’ ἧττον ὅμως ἔκτοτε εἰς οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν ἐνέργειαν ἠδυνήθη νὰ προβῇ πρὸς ἀξιοποίησιν τοῦ προνομίου της, καὶ ἀντιμετώπισιν τῆς εἰς ὑγρὰ καύσιμα ζητήσεως τῆς περιοχῆς τοῦ προνομίου της, πλὴν τῆς προσφυγῆς της εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν, διὰ τὴν λῆψιν μέτρων ἐναντίον τῶν ἐμπορευομένων ὑγραέρια, ὅστις ὅμως ἔκρινεν, ὅτι δὲν συνέτρεχεν λόγος πρὸς τοῦτο, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαγορευθῇ οὐσιαστικῶς εἰς τοὺς πολίτας ἡ χρησιμοποίησις ὑγραερίων, δεδομένου, ὅτι οὐδεμίαν ὀργάνωσιν ἠδυνήθη νὰ παρουσιάσῃ ἡ Δ.Ε.Φ.Α. σχετικῶς μὲ τὴν ἐμπορίαν καὶ διανομὴν ὑγραερίων. Ἐν συνεχεία ἡ Δ.Ε.Φ.Α. κατέφυγε διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ὅπου καὶ ἐκκρεμεῖ τοῦτο. Εἶναι πάντως ἀναμφισβήτητον, ὅτι μία σοβαρὰ ἐπιχείρησις φωταερίου, ὡς ἡ Δ.Ε.Φ.Α., θὰ ἔδει νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς, κατὰ πρῶτον λόγον, τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ φωταερίου, δεδομένου, ὅτι καὶ περισσότερα περιθώρια ἐμπορίου καὶ κέρδους ἐπιτρέπει εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ περισσότερον προσαρμόζεται πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐθνικῆς καὶ οἰκιακῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐνεργειακῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἄλλωστε ταύτην στρέφεται ἤδη ἡ Δ.Ε.Φ.Α. τῇ βοηθείᾳ τοῦ Ο.Β.Α., δαπάναις τοῦ ὁποίου ἀνετέθη εἰς ξένον οἶκον ἡ ἐκπόνησις τεχνικοοικονομικῆς μελέτης διὰ τὸ φωταέριον. Ἐκ τῶν συμπερασμάτων τῆς προσφάτως ὑποβληθείσης προμελέτης ὑπὸ τοῦ ξένου μελετητοῦ προκύπτει, καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας, ὅτι, ἀπὸ πλευρᾶς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἡ ἀνάπτυξις τοῦ φωταερίου ἐν τῇ περιοχῇ Ἀθηνῶν– Πειραιῶς εἶναι συμφερωτέρα πάσης ἄλλης μορφῆς ἐνεργείας, ὑπὸ κατάλληλον δὲ φορέα εἶναι δυνατὴ ἡ δημιουργία ὑγιοῦς καὶ ἀνθηρᾶς ἐπιχειρήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν διαθέσεως τῶν ὑγραερίων, ἀπηντήσαμεν ἤδη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 25.1.63 (ὅρα σχετικὰ πρακτικὰ σελ. 10η). Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 648)397)1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 1225) 1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, ἐν σχέσει μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ πυρηνοξύλου, ὡς καυσίμου ὕλης, διὰ τὸν ἱδρυθησόμενον, ἐν Λέσβῳ, θερμοηλεκτρικὸν σταθμόν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν ὑπομνήματος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104590) 4047)62 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. νὰ μελετήσῃ τὴν πρότασιν ταύτην. Καθ’ ἃς ἔχομεν πρώτας πληροφορίας, παρὰ τῆς Δ.Ε.Η., τὸ θέμα τοῦτο παρουσιάζει ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐνδιαφέρον, αἱ προϋποθέσεις δὲ αὗται ἐρευνῶνται ὑπ’ αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14682) 12015)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1077 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ, εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ γενικωτέρου προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, προβαίνει σταδιακῶς εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων χωρίων, κατ’ ἐφαρμογὴν προγράμματος καταρτιζομένου βάσει τῶν δυναμένων νὰ διατεθῶσιν ὑπ’ αὐτῆς ἑκάστοτε πιστώσεων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ τῆς ἀποδοτικότητος τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο ἐπεκτάσεων τῶν δικτύων διανομῆς. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, δὲν δύναται νὰ καθορισθῇ ἀπὸ τοῦδε ὁ χρόνος ἠλεκτροδοτήσεως τῶν ὡς ἄνω χωρίων, ὁ ὁποῖος πάντως θέλει γνωστοποιηθῆ εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας Κοινότητας ἅμα τῇ ἐντάξει αὐτῶν, εἰς τὸ κατὰ τὰ ὡς ἄνω καταρτιζόμενον ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως κατ’ ἔτος, πρόγραμμα ἠλεκτροδοτήσεως νέων χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαπέτρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1915)31.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1423)29.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαπέτρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν κατηρτίσθη σχέδιον βιομηχανικῶν ζωνῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ἀλλὰ μόνον κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3206)55 μελετᾶται ὁ καθορισμὸς τοιούτων εἰς τὰς κυριωτέρας πόλεις, αἵτινες παρουσιάζουν τὴν μεγαλυτέραν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ καθορισμὸς οὗτος δὲν ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν τῶν βιομηχανιῶν, ἀλλὰ ἁπλῶς τὴν καταλληλότητα τῶν περιοχῶν τῶν πόλεων διὰ τὴν ἐν αὐταῖς ἐγκατάστασιν τῶν βιομηχανικῶν ἐργοστασίων, ἅτινα ἤθελον ἱδρυθῆ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων βιομηχάνων, πρὸς ἀποφυγὴν δυσμενῶν ἐπιδράσεων ἐκ τῆς λειτουργίας των εἰς τὴν πέριξ αὐτῶν περιοχὴν ὡς καὶ τὴν εὐχερῆ ἀνάπτυξιν τῶν βιομηχανικῶν ἐργοστασίων. Ἡ γενικωτέρα μελέτη τῆς χωροτομικῆς κατανομῆς τῶν βιομηχανικῶν κέντρων πρόκειται συντόμως νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14425) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1047 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων συνετάγη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῆς Δ.Ε.Η. οἰκονομοτεχνικὴ προμελέτη διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν ὡρισμένων μὴ ἐξυπηρετουμένων σήμερον οἰκιῶν τῆς περιοχῆς πόλεως Ναυπλίου, ἐν αἷς αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι, ἀνεκοινώθησαν δὲ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους αἱ προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ περαιτέρω προώθησις τοῦ ζητήματος. Ἡ Δ.Ε.Η. οὐδεμίαν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὴν περίπτωσιν ἠλεκτροδοτήσεως τῶν ἐν λόγῳ οἰκιῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπεθύμουν τοῦτο οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιόζη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15377) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1164 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιόζη, σχετικῶς μὲ τὸ περὶ ἠλεκτροδοτήσεως τῆς ὑπαίθρου περιοχῆς Θεσσαλονίκης θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν μὴ εἰσέτι ἐξυπηρετουμένων Κοινοτήτων τόσον τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ὅσον καὶ γενικώτερον τῆς Μακεδονίας, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Ὡς εἶναι ὅμως εὐνόητον ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως ἕνεκα οἰκονομικῶν ἀλλὰ καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην αὕτη ἔχει κλιμακωθῆ χρονικῶς ἐκτελεῖται δὲ σταδιακῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν δικτύων δι’ ἀρδευτικοὺς σκοποὺς γνωρίζομεν ὅτι ἐμελετήθησαν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. καὶ προωθοῦνται βάσει τῆς διαδικασίας ἠλεκτροδοτήσεως ἀρδευτικῶν τὰ κάτωθι ἔργα: Ἀντλιοστάσιον εἰς Βαρικὸν Πιερρίας, εἰς Πτελεὸν Δράμας 20 φρέατα, εἰς Καλαμπάκαν Δράμας 218 φρέατα, Ἀντλιοστάσιον Δοξάτου Δράμας, εἰς Ἀμυγδαλεῶνα Καβάλας 11 φρέατα, πέριξ πόλεως Καβάλας 51 φρέατα, δύο ἀντλιοστάσια ἀρδεύσεως Βογατσικοῦ Καστοριᾶς, δύο γεωτρήσεις Λακώματος Ν. Γωνιᾶς Χαλκιδικῆς, Ἀγρόκτημα Παν)μίου Θεσσαλονίκης, εἰς Λαγκαδᾶ Θεσσαλονίκης 8 φρέατα καὶ 3 ἀντλιοστάσια πεδιάδος Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀξία τῶν ἀνωτέρω ἔργων ἀνέρχεται εἰς τὴν τάξιν τῶν 8.000.000 δρχ. Ὡσαύτως περατοῦται ἡ μελέτη 380 φρεάτων τῶν Κοινοτήτων Ἁγ. Παύλου Ν. Ἡρακλείας, Νεοχωρίου καὶ Καλλικρατείας Νομοῦ Χαλκιδικῆς, καθὼς καὶ 240 φρεάτων τῆς περιοχῆς Ν. Μαγνησίας. Ἐξ ἄλλου κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν κατεσκευάσθησαν δίκτυα ἐξυπηρετήσεως ἀρδευτικῶν τῆς τάξεως τῶν 5.000.000 δραχμῶν. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω τὸ θέμα τῶν ἠλεκτροδοτήσεων ἐρρυθμίσθη γενικώτερον δι’ ἁπάσας τὰς γεωργικὰς περιοχὰς τῆς χώρας διὰ τῆς συστάσεως εἰς τὰς κατὰ Νομοὺς ἕδρας τῶν Δ)νσεων Γεωργίας τοπικῶν συντονιστικῶν ἐπιτροπῶν ἐξηλεκτρισμοῦ Γεωργίας, ἔργον τῶν ὁποίων εἶναι ὁ προγραμματισμός, ἡ μελέτη καὶ ἐν γένει ἡ προώθησις τῶν ἠλεκτραρδεύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14943) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1108 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν Κοινοτήτων Νομοῦ Μεσσηνίας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων Κοινοτήτων Νομοῦ Μεσσηνίας περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Κατὰ τὴν σταδιακὴν ὅμως καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος ἡ Δ.Ε.Η. προβαίνει εἰς τὴν κατασκευὴν καὶ ἐπέκτασιν τῶν δικτύων της, ἀναλόγως τῶν κατ’ ἔτος ἐξευρισκομένων καὶ διατιθεμένων πιστώσεων ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν δείκτην ἀποδοτικότητος τῶν ἠλεκτροδοτουμένων νέων περιοχῶν. Ἐπειδὴ διὰ τὰς περὶ ὧν πρόκειται Κοινότητας ὁ δείκτης ἀποδοτικότητος (ἤτοι σχέσις προσδοκωμένων ἐτησίων ἐσόδων ἐκ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας πρὸς δαπάνην ἠλεκτροδοτήσεως) εἶναι λίαν ἀσύμφορος, ὑπάρχουν δὲ ἕτεραι Κοινότητες εἰς τὸν αὐτὸν Νομὸν μὲ εὐνοϊκωτέρους δείκτας ἀποδοτικότητος, αἵτινες κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔδει νὰ προηγηθοῦν, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, ἡ κατὰ προτίμησιν ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 887)63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1274 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ συνοικισμοῦ Παναγία Γρηγοροῦσα τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Πᾶσαι αἱ μέχρι τοῦδε αἰτηθεῖσαι, ὑπὸ τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου, ἐπεκτάσεις δικτύου δημοτικοῦ φωτισμοῦ ἔχουν ἀπὸ μακροῦ ἐκτελεσθῆ. Αἱ ὡς ἄνω ἐπεκτάσεις ἀπετελοῦντο ἐκ τριῶν τμημάτων· ἐκ τούτων τὸ ἓν ἔχει ἤδη συνδεθῆ τὴν 19.1.1963, τῶν ἑτέρων δύο, τῶν ὁποίων τὰ ἔργα ἐπερατώθησαν τοῦ μὲν ἑνὸς τὴν 19.2.1962, τοῦ δὲ ἄλλου τὴν 19.1.1963 δὲν ἐγένετο εἰσέτι ἡ σύνδεσις, καθ’ ὅσον ὁ Δῆμος Χαϊδαρίου καθυστερεῖ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ὑπολοίπου τῆς συμμετοχῆς του, ἀνερχομένης εἰς δραχμὰς 36.465. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14539) 11908)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1061 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Βάσει τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 3523)1956 ἡ Δ.Ε.Η. δὲν δύναται νὰ μεταβιβάσῃ ἢ ὁπωσδήποτε ἐκχωρήσῃ εἰς οἱονδήποτε τρίτον, τὸ εἰς αὐτὴν ἀνῆκον ἀποκλειστικὸν προνόμιον τῆς παραγωγῆς, μεταφορᾶς καὶ διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Κατόπιν τούτου τὸ αἴτημα τῆς ὑπὸ τῆς ἰδίας Κοινότητος ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας, ἐν αὐτῇ, ἠλεκτροφωτισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον καὶ μέχρις οὗ ἐξεύρωμεν λύσιν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν περιπτώσεων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνομολογήσεως Λαχειοφόρου Ἐσωτερικοῦ Δανείου Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως δραχμῶν 1.500.000.000 ἐξοφλουμένου χρεωλυτικῶς ὑπὲρ τὸ ἄρτιον». Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§5Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἔκθεσιν ἐσωτερικοῦ δανείου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο προορίζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους, ὅπως καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων. Δὲν πρόκειται νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν πόρων τῶν ἐπενδύσεων. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις πρόκειται νὰ ἔχουν εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα διὰ τὰς μελλούσας γενεάς, εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον ὅπως αἱ μέλλουσαι γενεαὶ συμετέχουν καὶ αὐταὶ εἰς τὰ βάρη τῶν ἐπενδύσεων. Εἶναι τοῦτο μία ἀρχή, ἁπλῆ καὶ ὀρθή. Δι’ αὐτὸ εἰλικρινῶς ἀπορῶ τὴν ἁπλῆν αὐτὴν καὶ ὀρθὴν δημοσιονομικὴν ἀρχὴν πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἀνήγαγεν εἰς φιλοσοφικὸν δόγμα. Ἐὰν τοιαύτη εἶναι ἡ φιλοσοφία τῆς ἀναπτύξεως ὁμολογῶ ὅτι εἶναι φιλοσοφία λίαν πενιχρά. Ἐπίσης δὲν πρόκειται νὰ ἀντιδικήσω μαζί σας καὶ ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θιγὲν θέμα. Τὸ θέμα δηλαδὴ μέχρι ποίου σημείου πρέπει νὰ ἐξικνῆται ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία καὶ ἡ κρατικὴ ἐπέμβασις. Ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι μονόπλευρος λύσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Ἄλλως τε ἡ ἐξέλιξις τῆς κοινωνικῆς ζωῆς ἐνεργεῖται ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς διαλεκτικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ὁδηγεῖ ὅπως φρονεῖ ὁ Ἑγελιανισμὸς καὶ ὁ Μαρξισμὸς εἰς τὴν πλήρη ἑνοποίησιν τῶν ἀντιθέσεων. Ἀντιθέτως κινεῖται κατὰ τρόπον ὁδηγοῦντα, εἰς μίαν ἰσορρόπησιν τῶν ἀντιθέσεων. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τοιουτρόπως ἐμφανίζεται ἡ ὅλη ἐξέλιξις, νομίζω, ὅτι εἶναι παρακεκινδυνευμένη ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Δηλαδή, ὅτι ἀπὸ λόγους σκοπιμότητος ἐξαρτᾶται ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωήν. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κατά τινα τρόπον νὰ διαγράψωμεν μίαν γενικὴν γραμμὴν διαχωριστικὴν μεταξὺ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ τῆς κρατικῆς ἐπεμβάσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ λείψῃ ἡ αὐθαίρετος κρατικὴ ἐπέμβασις, ἡ ὁποία παρατηρεῖται μέχρι σήμερον εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Διότι δὲν ἀγνοεῖται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ ἐμφανίζεται ὡς ὀπαδὸς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας εἰς τὸν τόπον μας, ἐν τούτοις αἱ παρεμβάσεις αὐτῆς εἶναι ὠμαὶ καὶ ἀπρόοπτοι καὶ βάναυσοι, ὥστε νὰ δημιουργῆται δικαιολογημένος εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ὁ δισταγμὸς καὶ ἡ ἀμφιβολία. Ἀλλά, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν χάραξιν τοιαύτης γενικωτέρας γραμμῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ πραγματικῶς συνείδησιν τοῦ τί σημαίνει οἰκονομικὸν πρόγραμμα καὶ τοῦ τὶ σημαίνει οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις. Δὲν ἀντιτιθέμεθα συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἔκδοσιν δανείου διὰ τὰς ἐπενδύσεις καὶ οὔτε ἀμφισβητοῦμεν τὸ γεγονὸς ὅτι πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται καὶ τὰ δάνεια διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ὅπως ἐπίσης ἡμεῖς τοὐλάχιστον φρονοῦμεν, ὅτι περιορισμὸς τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατος, διότι τὰ ἔργα ὑποδομῆς δὲν ἔχουν ἀκόμη συμπληρωθῆ, διότι ἡ συνεχὴς τεχνικὴ πρόοδος ἐπιβάλλει τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἔργων ὑποδομῆς. Ἔπειτα θὰ ἐμφανισθοῦν καὶ νέοι τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους κατ’ ἀνάγκην θὰ ὀφείλωμεν νὰ εἰσέλθωμεν καὶ αὐτοὶ εἶναι ἡ λεγομένη περιφερειακὴ ἀνάπτυξις καὶ αἱ βιομηχανικαὶ ζῶναι. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἀνάγκη κρατικῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ ἐνῷ εἴπομεν, ὅτι σᾶς ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα διὰ δανεισμῶν νὰ προβαίνετε εἰς κρατικὰς ἐπενδύσεις, διότι αὗται εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβοῦν χρήσιμοι διὰ τὰς μελλούσας γενεάς, αἱ ὁποῖαι ὡς ἐκ τούτου ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ συμμετέχουν καὶ εἰς τὰ βάρη, ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡμεῖς ἔχομεν ζωηρὰς ἀμφιβολίας εἶναι τοῦτο: ἐὰν πράγματι αἱ ἐπενδύσεις, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνητε εἶναι πράγματι ἐπωφελεῖς διὰ τὰς μελλούσας γενεὰς καὶ συνεπῶς θὰ συσσωρεύσουν εἰς αὐτὰς μόνον βάρη, ἐνῷ τὰ πλεονεκτήματα θὰ εἶναι μικρὰ ἢ ἐλάχιστα. Καὶ αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν μέχρι τοῦδε ἐπενδύσεων τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος πάλιν πρὸς ὑμᾶς νὰ ἀντιδικήσω καὶ ἐπὶ θεμάτων γενικωτέρων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν περισσότερον τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἰδικόν μου πταῖσμα. Σεῖς εἶσθε ἐκεῖνοι, ποὺ ἀρνεῖσθε τὴν ὑπεσχημένην συζήτησιν τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ μᾶς ἀναγκάζετε νὰ ἐπωφελούμεθα κάθε εὐκαιρίας διὰ νὰ τονίσωμεν ποῖα εἶναι τὰ σφάλματα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς σας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Συνεδρίασιν τῆς 12ης Φεβρουαρίου, ὅτε συνεζητεῖτο τὸ θέμα τῆς προτάσεως δυσπιστίας, εἶπε τότε τὰ ἑξῆς μὲ ἕνα πρωτοφανῆ λυρισμὸν καὶ μὲ ἕναν κομπασμὸν μὴ δικαιολογούμενον ἀπὸ τὰ πράγματα. Μᾶς εἶπεν, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ποία εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν τελευταίαν 7ετίαν καὶ μπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε εἰς ποῖα ἄλλα Κράτη ἔχει λάβει χώραν τοιοῦτος ρυθμός; Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι αὐτὸν τὸν κομπασμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ τὸν συνεμερίσθη καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Θὰ εἴπω ἀμέσως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῖος εἶναι ὁ ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Προηγουμένως ὅμως, θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἐξήγησιν. Εἰς παλαιοτέρας ἐποχὰς ὅταν συνεζητοῦντο τὰ οἰκονομικὰ θέματα ἐμείναμε σύμφωνοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ αὔξησις ἐθνικοῦ εἰσοδήματος πρέπει νὰ παρέχεται εἰς σταθερὰς τιμὰς κυρίως καὶ ὄχι μόνον εἰς τρεχούσας τιμάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται σύγχυσις μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ποσῶν, ὅπως τότε ἐξηγήσαμεν. Καὶ ἐμείναμεν σύμφωνοι, ὅτι ἐὰν θέλετε, ἂς μᾶς παρουσιάζετε τὴν αὔξησιν εἰς τρεχούσας τιμάς. Ἔχετε ὅμως ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς φέρετε πρὸ παντὸς τὴν αὔξησιν εἰς σταθερὰς τιμάς, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ διεθνὴς ἡ σύγκρισις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν προεδρικὴν ἕδραν, καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος Δ. Θανόπουλος). Συνεπῶς, ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν, ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, νὰ ἀναφέρετε πρὸ παντός, τὸ εἰς σταθερὰς τιμὰς ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ποία εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν περίοδον 1956–1962, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πλήρης θαυμασμοῦ. Ἔκαμα τοὺς ὑπολογισμοὺς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατέληξα εἰς τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐλέγξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ εἰς σταθερὰς τιμὰς ἐξέλιξις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μεταξὺ 1956–1962 ἔχει ὡς μέσην ἐτησίαν αὔξησιν 5,85%, γεωμετρικὸς μέσος διὰ συντελεστῶν ἀνατοκισμοῦ. Ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει νὰ θαυμάζῃ τὸ ποσοστὸν αὐτό...

§6Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχουν Ὑπουργοὶ διὰ νὰ παρακολουθήσουν τὴν συζήτησιν.

§7Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐδῶ, δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν οἱ ἄλλοι Ὑπουργοί, ἴσως δὲν τὰ ἐννοοῦν καὶ δὲν τὰ ἀντιλαμβάνονται αὐτὰ τὰ πράγματα. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ χάνουν τὸν καιρόν των δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Κατὰ τεκμήριον, ὅλοι ἀντιλαμβάνονται.

§9Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔπρεπε ὅλοι νὰ ἀντιλαμβάνωνται, ἀλλὰ ἡ πρᾶξις ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετον. Ἀφοῦ ἐπιθυμεῖ νὰ θαυμάσῃ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ τοῦ θέσω ὑπ’ ὄψιν ἕνα ἄλλο ποσοστόν, διὰ νὰ αὐξηθῇ ἔτι μᾶλλον ὁ θαυμασμός του, τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πάλιν εἰς σταθερὰς τιμὰς μεταξὺ 1950–1955, ὅτε ἡ μέση ἐτησία αὔξησις εἶναι 6,5%. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θαυμάζετε τὸ 5,85%, πρέπει ἔτι μᾶλλον νὰ θαυμάσητε τὸ 6,5%, τὸν ἀριθμὸν δηλαδὴ ὁ ὁποῖος ἐπετεύχθη εἰς τὰς προηγουμένας ὑμῶν Κυβερνήσεις. Ἀλλὰ οὐδεὶς δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐκόμπασε καὶ οὐδεὶς ἐθαύμασε. Καὶ δικαιολογημένως: διότι ἀμφότεροι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, ὡς ἀπόλυτοι ἀριθμοὶ εἶναι σημαντικοί. Ὅταν ὅμως ἀναφέρωνται εἰς Χώραν, ἡ ὁποία ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ στάδιον τῆς ὑποαναπτύξεως διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν, εἶναι ὅλως ἀνεπαρκεῖς. Ὅταν δὲ ἀναφέρωνται εἰς χώραν, ἡ ὁποία εἰσῆλθεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τότε πρόκειται περὶ ἀριθμῶν ἐπικινδύνων χαμηλῶν, διότι ἀντὶ νὰ μᾶς προσεγγίζουν ὅπως καὶ σεῖς ζητεῖτε καὶ ἡμεῖς θέλομεν πρὸς τὰς χώρας μέλη τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἀντιθέτως μᾶς ἀπομακρύνουν ἐξ αὐτῶν καὶ διευρύνουν τὸ μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἐκείνων χάσμα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ποὺ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι ἀνεπαρκής, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος τοῦ 1962 πάλιν εἰς σταθερὰς τιμὰς — διότι εἴπομεν ὅτι αἱ σταθεραὶ τιμαὶ ἀποτελοῦν τὸν ὅρον τῆς συγκρίσεως κατὰ τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα — ἡ ὁποία μᾶς ἐμβάλλει εἰς ἀνησυχίαν. Σύμφωνα μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν, ἡ αὔξησις αὐτὴ διὰ τὸ 1962 κυμαίνεται πέριξ τοῦ 2,9% καὶ πρόκειται περὶ προσωρινῶν δεδομένων, διότι ἔχω τὸν φόβον ὅτι θὰ κατέλθωμεν ἀκόμη κατωτέρω. Ἐὰν δὲ θέλετε καὶ τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα, τοῦ ὁποίου ὁ ὑπολογισμὸς ἀνήκει εἰς ἐμὲ — παρακαλῶ νὰ γραφῇ διὰ νὰ τὸν ἐλέγξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς — τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα αὐξάνει μόνον κατὰ 2,1%. Καὶ ἐρωτῶμεν: μὲ τοιούτους ἀριθμοὺς αὐξήσεως εἰσοδήματος εἶναι δυνατὸν νὰ κομπάζωμεν καὶ νὰ ἐφησυχάζωμεν καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι προσεγγίζομεν πρὸς τὰς ἄλλας χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, αἱ ὁποῖαι εἶναι σύντροφοι ἡμῶν, ἀλλὰ αὔριον θὰ εἶναι καὶ ἀνταγωνισταὶ ἡμῶν; Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα γνώμη. Ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὀφειλομένη εἰς τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι διευρύνει τὸ χάσμα μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν χωρῶν μελῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Καὶ ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον εἶναι ἀδύνατον, παρὰ τοὺς κομπασμούς μας, νὰ μὴ γνωρίσωμεν κἄποτε εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον ἀληθῆ συμφοράν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὰ ἀποτελέσματα τῆς αὐξήσεως τοῦ ρυθμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ποὺ ἀποδεικνύουν τὰς παραβλέψεις καὶ τὰ σφάλματα τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικῆς. Εἶναι ἀκόμη καὶ τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι δαπανῶμεν συνεχῶς μεγαλύτερα ποσὰ διὰ νὰ ἐπιτυγχάνωμεν πάντοτε ὀλιγώτερα ἀποτελέσματα. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔλεγα προηγουμένως ὅτι δεχόμεθα νὰ δανείζεσθε διὰ νὰ ἐπενδύετε, ἀλλὰ φοβούμεθα ὅτι μόνον βάρη θὰ μεταφέρετε εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς καὶ ἐλάχιστα πλεονεκτήματα. Ποία εἶναι σήμερα ἡ θέσις τῶν ἐπενδύσεων; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν, εἶπε καὶ πάλιν, ὅτι ἐπραγματοποιήσαμεν, ἔναντι τῶν προβλεπομένων 6.000.000.000 ἐπενδύσεων κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐπραγματοποιήσαμεν ἐπενδύσεις 5.800.000.000. Εἴπατέ μου προσέθεσε, γνωρίζετε ἄλλο κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἔλαβε χώραν τοιαύτης ἐκτάσεως ἐπένδυσις; Κύριοι βουλευταί, ἀκούσατε τώρα τοὺς ἀριθμούς. Πραγματικῶς, δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον κράτος, διότι ἡ κριτικὴ θὰ ἦτο ἀναμφιβόλως τόσον δριμεῖα, ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐτόλμα, μὲ τοιοῦτον κομπασμόν, νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν μέχρι 30.9.1962, ἤτοι διὰ τὰ τρία πρῶτα τρίμηνα; Αἱ πραγματικαὶ ἐπενδύσεις, αἱ ἐκτελεσθεῖσαι ἐπενδύσεις, διότι δὲν πρέπει νὰ συγχέετε τὰς ἐντολὰς πληρωμῶν μὲ τὰς ἐκτελουμένας καὶ πραγματοποιηθείσας ἐπενδύσεις, αἱ πραγματικαί, λέγω, ἐπενδύσεις, κατὰ πληροφορίας μου, ἦσαν 3.216.000.000, ἐκ τῶν ὁποίων 2.900.000.000 εἰς δραχμὰς καὶ 300.000.000 εἰς συνάλλαγμα. Κατόπιν ἔρχομαι καὶ ζητῶ νεωτέρας πληροφορίας. Τέλος Νοεμβρίου 1962: πραγματοποιηθεῖσαι ἐπενδύσεις μεταξὺ 4.200.000.000 καὶ 4.300.000.000. Καὶ ἔρχεται ὁ Δεκέμβριος καὶ βλέπομεν ὅτι ἐμφανίζεται πρωτοφανὴς διόγκωσις, ἀκριβῶς τὸν μῆνα ποὺ ἐκτελοῦνται τὰ ὀλιγώτερα ἔργα, αἱ ὀλιγώτεραι ἐπενδύσεις καὶ ἀναβιβάζεται τὸ ποσὸν τῶν 5.847 ἑκατομμυρίων — δηλ. αὐξάνουν κατὰ 1.700.000.000 ἐντὸς μόνον τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου. Δὲν μοῦ μένει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι πρόκειται περὶ ἀριθμοῦ μὴ ἀνταποκρινομένου εἰς τὴν πραγματικότητα. Δι’ αὐτὸ ἔχει τηρήσει ὅλως ἀπορρήτους τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ φιλελεύθερα καὶ δημοκρατικὰ κράτη οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς, τοῦ λαοῦ, τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἐδῶ ἕνα μυστήριον καλύπτει πάντα αὐτά, διὰ νὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις, τὸν τελευταῖον μῆνα τοῦ ἔτους, νὰ παρουσιάζῃ ἐπενδύσεις 1.700.000.000 καὶ νὰ διογκώνῃ δῆθεν τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς δὲν ἀνταποκρίνεται, κατ’ ἐμέ, εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, δι’ αἰτήσεώς μου, νὰ κατατεθῇ ἡ ἀνάλυσις τῶν κονδυλίων τῶν ἐπενδύσεων τοῦ Δεκεμβρίου 1962, διὰ νὰ πεισθῆτε ὅτι ἔλαβε χώραν μία ὑπερβολικὴ καὶ πρωτοφανὴς διόγκωσις, ἀκριβῶς διὰ νὰ συγκαλύψῃ τὰ γεγονότα καὶ διὰ νὰ μᾶς ἐξαγγείλῃ ὅτι 6.200.000.000 θὰ διατεθοῦν διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ μᾶς ἐμβάλλουν εἰς ἀμφιβολίαν διὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς ἔχετε τὴν ἀξίωσιν, ὅταν ἡ Βουλὴ δὲν ἐνημερώνεται, ὅταν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις δὲν γνωρίζουν τὴν πορείαν τῶν οἰκονομικῶν μας, νὰ καλῆτε εἰς συμπαράστασιν τὸν λαόν; Δὲν ἠμπορεῖ ὁ λαὸς νὰ συμπαρασταθῇ εἰς ἔργον, τοῦ ὁποίου ἀγνοεῖ τὴν ἔκτασιν καὶ τὰς συνεπείας. Εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀφετηρίαν βαρυτάτης κατηγορίας. Δὲν ὑπάρχει ἐπένδυσις καὶ ἀνάπτυξις δημοκρατικοῦ κράτους, αὐτή, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἡ φιλοσοφία τῆς ἀναπτύξεως καὶ ὄχι ἡ δημοσιευομένη ἀρχὴ ποὺ ἀναφέρατε. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀνάπτυξις δημοκρατικοῦ κράτους, χωρὶς τὴν συμπαράστασιν τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων καὶ τῆς μάζης τοῦ λαοῦ. Διὰ νὰ συμπαρίσταται, πρέπει νὰ ἐνημερώνωνται καὶ ὁ λαὸς καὶ ἡ Βουλὴ καὶ αἱ παραγωγικαὶ τάξεις. Ὅταν τηρῆτε αὐτὰ ἀπόρρητα, ὅταν μᾶς δίδετε ἀπιστεύτους ἀριθμοὺς εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους καὶ κομπαστικὰ ἰσχυρίζεσθε ὅτι εἰς καμμίαν χώραν δὲν διετέθησαν τοιαῦτα ποσά, σᾶς ἐρωτῶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, εἰς ποῖον κράτος συμβαίνουν τοιαῦτα πράγματα; Εἰς κανένα κράτος δὲν συμβαίνουν, διότι εἰς ὅλα τὰ δημοκρατικὰ κράτη ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος, ἀνεξαρτήτως παρατάξεων καὶ κομμάτων, ἐνημερώνεται ἐπακριβῶς καὶ εἰλικρινῶς, διότι ἄλλως ἐξεγείρεται ἐναντίον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχουν τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἀρνούμεθα τὸ δάνειον, ἐν τούτοις ἀμφιβάλλωμεν ἂν καὶ τὰ χρήματα τοῦ δανείου θὰ ἔχουν χρήσιμον ἀποτέλεσμα διὰ τὰς μελλοντικὰς γενεάς, θὰ σᾶς δώσω ἕνα ἀκόμη ἀριθμὸν διὰ νὰ ἴδητε ποῦ καταλήγουν αἱ ἐπενδύσεις τῆς Κυβερνήσεως. Συμφωνοῦμεν ὅλοι καὶ δὲν ὑπάρχει διαφωνία, ὅτι λόγῳ διαρθρώσεως τῆς οἰκονομίας μας τὸ εἰσόδημα τῶν γεωργικῶν τάξεων εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ βάθρον τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Ἐὰν ὅπως εἴδατε συνεπείᾳ ἐπεμβάσεως τοῦ καλοῦ Θεοῦ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ ἀνέρχεται ὅπως τὸ 1961, ἀνέρχεται καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Βέβαια, τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ τὸ οἰκειοποιεῖται ἡ Κυβέρνησις. Ὅταν ἀντιστρόφως τὸ εἰσόδημα αὐτὸ μειοῦται, μειοῦται καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Τότε ὅμως αὐτὴ δὲν πταίει. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν τώρα κατὰ τὸ διάστημα τῆς τελευταίας 5ετίας συμφώνως πρὸς τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμούς, πῶς ἐξειλίχθη τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα καὶ ποῖαι εἶναι αἱ ἐπενδύσεις, τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις. Ἀκούσατε, κύριοι, τοὺς ἀριθμοὺς — πάντοτε εἰς σταθερὰς τιμὰς — διότι ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται μία συζήτησις καλόπιστος. Μεταξὺ 1958 καὶ 1961 — δηλ. τὴν τελευταίαν πενταετίαν — τὸ εἰσόδημα τῆς γεωργίας αὐξάνει ἀπὸ 20.212 ἑκατομμύρια τὸ 1958 εἰς 22.800 ἑκατ. τὸ 1962.

§10Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἰς σταθερὰς δραχμάς.

§11Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντοτε. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ καλόπιστος συζήτησις, δεδομένου ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν τρόπον συγκρίσεως μὲ τὰ ἄλλα Κράτη. Τί ἐπενδύσεις ἐγένοντο κατὰ τὴν 5ετίαν αὐτὴν εἰς τὴν γεωργίαν; Αἱ τοιαῦται ἐπενδύσεις ἀπὸ τοῦ 1958–62 ἀνέρχονται εἰς 13.296 ἑκατομμύρια. Κύριε Ὑπουργέ, 13.296 ἑκατομμύρια ἐρρίψατε εἰς τὴν γεωργίαν διὰ νὰ ἐπιτύχητε τί; Αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος κατὰ ὀλιγώτερον τῶν 2.000 ἑκατομμυρίων. Εἶναι πράγματι παραγωγικαὶ αἱ ἐπενδύσεις αὐταί, καὶ σᾶς δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ κομπάζετε καὶ νὰ ὑπερηφανεύεσθε; Ἰδοὺ διατὶ ἡμεῖς ἀμφιβάλλομεν ἂν καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς παρέχομεν διὰ τοῦ δανείου δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἰδίαν τύχην. Θὰ τὸ δαπανήσωμεν καὶ αὐτό, θὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰς μελλοντικὰς γενεὰς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι πολὺ ὀλιγώτερα θὰ ἐπιτύχωμεν, ὅπως συνέβη μὲ τὴν γεωργίαν. Κύριοι βουλευταί, ποῦ ὀφείλεται ἡ ἔλλειψις πραγματικῆς παραγωγικότητος τῶν πραγματοποιουμένων ἐπενδύσεων; Καὶ ἄλλοτε εἴπομεν καὶ σήμερον ἐπαναλαμβάνομεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἂν ἐκτελοῦνται ἔργα καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, τοῦτο σημαίνει ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Μοναδικὴ ἄγνοια τοῦ ὅρου τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, μοναδικὴ ἄγνοια τοῦ ὅρου τοῦ προγραμματισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει πρόγραμμα, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει καὶ τὴν ἱεράρχησιν τῶν ἀναγκῶν καὶ τὴν ἱεράρχησιν τῶν ἐκτελέσεων καὶ μελέτας καὶ ἐρεύνας εἰς τὴν οἰκονομίαν μας, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον ἔργα, ἐκτελούμενα κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ ἔχουν ἐπωφελῆ ἀποτελέσματα διὰ τὴν οἰκονομίαν. Καὶ τὰ βλέπομεν, κύριοι, καθημερινῶς τὰ ἀποτελέσματα. Ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα; Σᾶς τὸ ἀποδεικνύει ἡ ἐξέγερσις, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἀπὸ τοὺς γεωργοὺς μέχρι τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῶν πόλεων. Αὐτὴ ἡ ὅλη ἀναταραχὴ ποὺ λαμβάνει χώραν ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον ἀληθὴς ἐξαθλίωσις παρὰ τὰς δαπάνας ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται. Καὶ ἡ ἐξαθλίωσις αὐτὴ θὰ βαίνῃ συνεχῶς αὐξανομένη, διότι τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλετε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν θὰ πληρωθοῦν κἄποτε εἰς τὸ μέλλον. Καὶ τότε ἂν αἱ ἐπενδύσεις σας δὲν εἶναι ἀπολύτως παραγωγικαί, θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δανείζεσθε διὰ νὰ ἐξυπηρετῆτε τὰ συναφθέντα δάνεια. Δηλαδή, θὰ φθάσητε εἰς μίαν στιγμήν, δὲν ξέρω ἂν θὰ εἶσθε σεῖς ἢ θὰ εἶναι ἄλλοι ἀτυχεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπουν: Κύριοι, δυστυχῶς, ἐπτωχεύσαμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάληξις τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, παραγνωρίζουσα τὸν ὅρον τῆς ἀναπτύξεως, ἀγνοοῦσα αὐτὸ ποὺ καλεῖται προγραμματισμός, ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι μόνον ἀνασκάπτουσα τὴν Ἑλλάδα ἢ ἐκτελοῦσα ὁπουδήποτε ἔργα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξῃ τὸν τόπον μας. Ἐπεδόθη, λοιπόν, μὲ λύσσαν, μὲ μανίαν νὰ κατασκευάζῃ ἔργα ὁπουδήποτε καὶ δι’ ὅ,τι δήποτε. Ἐπιδιώκουσα τὴν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐκτέλεσιν ἔργων, ἀγνοεῖ τὰς πηγάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀντλεῖ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν εὐλόγων ἔργων. Καὶ ἔχομεν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας βλέπομεν δάνεια συναπτόμενα δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων νὰ πληρώνεται ὁ τόκος αὑτῶν καὶ ἐν τούτοις νὰ μὴ ἔχῃ ἀρχίσει ἀκόμη τοῦ ἔργου αὐτοῦ ἡ λειτουργία. Ἔχω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἡλίευσα εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς καταπλήξῃ. Διὰ τὸ ἔργον Ἀχέροντος τῆς Ἠπείρου ἐπετεύχθη μία ἐνίσχυσις ὑπὸ μορφὴν δανείου μὲ 6% ἐτησίως. Βλέπομεν, λοιπόν, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1960 καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον 74)19 νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἔσοδον ἐκ τῆς ἐν λόγῳ βοηθείας ὑπὸ τύπον δανείου, δραχμαὶ 22 ἑκατομμ. Τὸ ἑπόμενον ἔτος εἰς τὸ κεφάλαιον 83)19 ἐμφανίζεται καὶ πάλιν τὸ ποσὸν τῶν 15 ἑκατομ. δραχμῶν, ἤτοι ἐν συνόλῳ 37 ἑκατομ., τὰ ὁποῖα ἐδανείσθημεν διὰ τὸ ἔργον τοῦ Ἀχέροντος. Ἐξετελέσθη τὸ ἔργον αὐτό; Ἡ μελέτη, ὅπως ὅλαι αἱ μεγάλαι, ἀπεδείχθη ὅτι ἦτο ἀτελὴς καὶ ἀπαράδεκτος καὶ δι’ αὐτὸ τὰ ποσὰ αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα πληρώνομεν τόκον, ἐστράφησαν ἤδη πρὸς καταναλωτικὰς ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἤρχισεν ἤδη ἡ καταβολὴ τῶν τόκων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τοιαύτην μέριμναν διὰ τὸ δημόσιον χρῆμα ἐμφανίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δικαιούμεθα νὰ ἀνησυχῶμεν διὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου, διότι θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ πληρώνωμεν συνεχῶς, χωρὶς ἐπαρκῶς νὰ ὠφελούμεθα. Ἐπεδόθη ἐπαναλαμβάνω, μὲ μανίαν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, χωρὶς νὰ ἀποδίδῃ καμμίαν σημασίαν οὔτε εἰς τὴν μελέτην, οὔτε εἰς τὸ κόστος αὐτῶν. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἀνεφέρθησαν ἔργα, τῶν ὁποίων αἱ ὑπερβάσεις ἔφθασαν ἕως 100–150%. Καὶ ἐν τούτοις ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀκόμη δὲν ἐπενέβη. Θὰ ἔλθῃ ἡμέρα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ποὺ θὰ ἐκδώσωμεν καὶ τὴν μαύρην βίβλον τῶν ἔργων τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῶμεν ποία σπατάλη τοῦ Δημοσίου χρήματος ἐγένετο. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι τεταγμένος νὰ περιφρουρῇ τὸ χρῆμα τοῦ λαοῦ, νομίζω, ὅτι καταληφθεὶς ἀπὸ ἴλιγγον ἀπὸ τὰ δισεκατομμύρια, ποὺ διαχειρίζεται ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία εἶναι ὄντως τραγική. Ἡ πραγματικὴ ἀνάπτυξις μᾶς λέγει, ὅτι εἰς κάθε ἐκτελούμενον ἔργον πρέπει νὰ ἀντιστοιχῇ καὶ ἡ ἀπόδοσις αὐτοῦ. Διότι ἐὰν δὲν ἔχετε προσδιορίσει ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦνται καὶ ποία εἶναι ἡ ἀπόδοσις τῶν ἔργων, ποὺ διὰ τὴν ἱκανοποίησίν των ἐκτελοῦνται, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι κάμνετε προγραμματισμὸν καὶ ἀνάπτυξιν. Ἁπλούστατα, ἐκτελεῖτε φύρδην μίγδην ἔργα, ἀνασκάπτοντες τὴν Ἑλλάδα ἢ δημιουργοῦντες ἔργα, τὰ ὁποῖα αὔριον θὰ ξηλωθοῦν. Καὶ πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπελήφθη μὲ μανίαν ἡ Κυβέρνησις τῆς κατασκευῆς ἔργων καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν ἀπόδοσιν αὐτῶν. Κατεσκευάσαμεν διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον ηὔξησε τὴν τιμὴν τῶν καυσίμων καὶ τὰ ἐργοστάσια σακχαροποιήσεως ποὺ ηὔξησαν τὴν τιμὴν τῆς σακχάρεως. Καὶ τοῦτο, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ λέγομεν ὅλοι, ὅτι μοναδικός μας σκοπὸς πρέπει νὰ εἶναι ἡ μείωσις τοῦ κόστους. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, πῶς θέλετε μὲ τὸ δάνειον αὐτὸ νὰ ἀναμείνωμεν καλυτέραν τύχην διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Δὲν ὑπάρχει προγραμματισμὸς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ὑπάρχει καὶ ὄργανον προγραμματισμοῦ. Τὸν προγραμματισμὸν τὸν ἐκτελεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅπως καὶ εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ Κράτη, διὰ δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὡς ἀμέσως ἐξαρτώμενοι ἀπὸ αὐτὴν μποροῦν κατὰ τὴν θέλησίν της νὰ ἐμφανίζουν τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ προγραμματισμός. Τὸ ἀποτέλεσμα τὸ προβλέπομεν: Συσσωρεύονται σὺν τῷ χρόνῳ ὑποχρεώσεις εἰς συνάλλαγμα. Καὶ μετὰ ἀπὸ ὀλίγα ἔτη θὰ ἔχῃ διπλασιασθῆ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσολογισμοῦ τῶν λογαριασμῶν. Καὶ τότε θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ μιᾶς πραγματικῆς ἀδυναμίας ἐξευρέσεως συναλλάγματος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκταθῇ παντοῦ ἡ ἐξαθλίωσις: Ἐξαθλίωσις εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ ἐξαθλίωσις εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν νὰ ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματά της καὶ νὰ μεταβάλλῃ μεθόδους καὶ νοοτροπίαν, ὅπως διεβεβαίωσεν ἄλλοτε ἡ ἰδία, ἐνόμισεν, ὅτι εὗρε τὸν ὑπεύθυνον τῆς ἐξαθλιώσεως. Ποῖος πταίει; Πταίει τὸ Σύνταγμα, μᾶς λέγει, ὡς νὰ εἶναι τὸ Σύνταγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἔχωμεν ὀργανικὸν προγραμματισμὸν καὶ πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Δὲν πταίει τὸ Σύνταγμα. Πταίει ἡ πολιτική σας. Ἀλλὰ ηὕρατε τὴν εὐκαιρίαν, ἐπειδὴ δὲν δύνασθε νὰ ἱκανοποιήσετε τὰς δεδικαιολογημένας ἀξιώσεις τῶν λαϊκῶν τάξεων, ηὕρατε, λέγω, τὴν εὐκαιρίαν διὰ τῆς κατατεθείσης ἀπόψε προτάσεως Συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως, νὰ πνίξετε τὴν φωνὴν τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἐμφανίζοντες αὐτὰς ὡς ἐχθροὺς τοῦ Κράτους, ἐνῷ πραγματικὸς ἐχθρὸς τοῦ Κράτους καὶ τοῦ λαοῦ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἔρχεσθε διὰ τῆς προτάσεως Συνταγματικῶν μεταρρυθμίσεων ποὺ κατεθέσατε ἀπόψε νὰ περιορίσετε τὰ δικαιώματα τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν ἔχετε μεταβάλει εἰς σωματεῖον ἀρχαιολογικόν, διότι δὲν δύναται νὰ ἀσχολῆται παρὰ μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν. Καὶ ἔρχεσθε ἀκόμη, διὰ τῆς προτάσεως μεταρρυθμίσεως τοῦ Συντάγματος νὰ φιμώσητε τὸν Τύπον διότι σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ κριτική του. Καὶ ζητεῖτε ἀκόμη διὰ τῆς Συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως νὰ νομιμοποιήσητε τὸ προσωπικὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἔχετε παρανόμως ἐπιβάλει καὶ νὰ διαιωνίσητε μίαν προσωπικὴν δικτατορίαν εἰς τὸν τόπον μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ ἄλλοι παράγοντες τῆς Πολιτείας ἔχουν σαφῆ γνώμην καὶ ἀντίληψιν τοῦ τί ἐπιδιώκει ἡ ζητουμένη ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος. Πάντως ἡμεῖς ὡς Ε. Κ. ὡς διεκήρυξεν ὁ ἀρχηγὸς αὐτῆς δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀναγνωρίσωμεν τοιοῦτον δικαίωμα ἀναθεωρήσεως. Καὶ θὰ πολεμήσωμεν μὲ ὅλα μας τὰ μέσα τὴν ἐπιζητουμένην δικτατορίαν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἡμεῖς πρῶτοι ὑψώσαμεν τὴν σημαίαν τῆς Συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως.

§12Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κρατήσατε τὴν σημαίαν.

§13Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ὅμως ζητοῦμεν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν καὶ τὰ κοινωνικὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ. Ζητοῦμεν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν διὰ νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ παρακολουθῇ τὴν ζωὴν τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ ἔθνους. Καὶ νὰ ἐπιλαμβάνεται ἡ Βουλὴ ταχέως τῶν φλεγόντων καὶ ἐνδιαφερόντων ζητημάτων. Ζητοῦμεν τὴν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως, τὸν ὁποῖον κατεξευτελίσατε καὶ διελύσατε. Ζητοῦμεν τὴν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ κράτος καὶ τὴν διοίκησιν ἀπὸ τὴν θανάσιμον περίπτυξιν τοῦ κόμματος, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς διοικήσεως, διότι ἄνευ αὐτῆς εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἀνάπτυξιν, τῆς Χώρας. Τέλος ζητοῦμεν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν διὰ νὰ μεταβάλωμεν τὴν μορφὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ ὄχι νὰ καταστήσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν ἀπολογισμόν. Ἀλλὰ νὰ μεταβάλωμεν τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ. Εἰς παλαιοτέραν ἐποχὴν ὁ προϋπολογισμὸς ἀπέβλεπεν εἰς τὴν διατήρησιν καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὁ σημερινὸς προϋπολογισμὸς εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Εἰς τὸ Κράτος ὅμως, σήμερον προσετέθη ὡς σκοπὸς ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ πρόοδος τῆς οἰκονομίας. Ἔκτοτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὁ ὑφιστάμενος τρόπος συντάξεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας εἶναι ἔργον μακροχρόνιον. Θὰ πρέπει λοιπόν, διὰ τῆς συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως νὰ τροποποιήσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸν προϋπολογισμόν. Πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ φέρουν πολυετὲς σχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Νὰ φέρουν ὅλα τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα, ἀφοῦ ἐξασφαλίσουν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν σχετικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐθνικῶν λογαριασμῶν καὶ στατιστικῶν. Ἔτσι μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ ἕνα πολυετῆ ἐθνικὸν προϋπολογισμὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας ἐπιτυχῶς. Μόνον τότε θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ Δημοκρατία καὶ εἰς τὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν τομέα. Ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Ἀλλὰ διὰ τὴν ὡλοκληρωμένην Δημοκρατίαν, ὄχι μόνον τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν κοινωνικὴν Δημοκρατίαν. Ἐὰν ἐξακολουθήσητε τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθῆτε, ὀφείλομεν νὰ σᾶς εἴπωμεν, ὅτι τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον δὲν σᾶς ἀρνούμεθα, διὰ τὰς μελλούσας γενεὰς θὰ ἐπιβάλλῃ μόνον βάρη καὶ ἐλάχιστα πλεονεκτήματα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§15Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§17Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω ἂν τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἔλαβε γνῶσιν καὶ ποίαν θέσιν πρόκειται νὰ λάβῃ ἔναντι ἑνὸς ἀθλίου δημοσιεύματος — σχολίου, τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς εἰς τὸ σημερινὸν φύλλον τοῦ γνωστοῦ ἀπογευματινοῦ ἐντύπου, τὸ ὁποῖον διακρίνεται διὰ τὴν ἀχαλίνωτον δημαγωγίαν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ καὶ διὰ τὴν ἀσύδοτον προσπάθειαν κατασπιλώσεως ὑπολήψεων καὶ διαβρώσεως ὅλων τῶν θεσμῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ Δημοκρατικὸν πολίτευμα τῆς χώρας καὶ τὸ ἰσχῦον κοινωνικὸν καθεστώς. Ἀναγινώσκω, κ. Πρόεδρε, τὸ ἐντὸς πλαισίου σχόλιον αὐτό, ὑπὸ τὸν τίτλον ὁ «Μασκαρᾶς». Ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ Βουλὴ διακόπτει σήμερα τὰς ἐργασίας της λόγῳ τῶν ἀπόκρεω. Ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ἀπόκρεω, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐργασθῇ συνεχῶς αὐτὰς τὰς ἡμέρας. Εἶναι ὁ πλέον ἐπιτυχὴς Μασκαρᾶς, ἡ μειοψηφία μετημφιεσμένη εἰς πλειοψηφίαν μὲ τὸν μανδύαν τῆς νοθείας». Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω τὴν ἀγανάκτησίν μου διὰ τὸ ἄθλιον αὐτὸ δημοσίευμα, πιστεύω δέ, ὅτι ἐκπροσωπῶ τὰ αὐτὰ αἰσθήματα ἀγανακτήσεως ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸ Προεδρεῖον, νὰ γνωρίσῃ εἰς τὸ Σῶμα ποίαν θέσιν πρόκειται νὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναμφισβητήτως, τὴν ἔννοιαν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος θὰ τὴν κρίνῃ τὸ Προεδρεῖον. Ἐν προκειμένῳ, βεβαίως, δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι θέμα προσωπικὸν κατὰ τὸν Κανονισμόν, δημιουργεῖται μόνον κατὰ τὴν συζήτησιν μεταξὺ βουλευτῶν. Διὰ τὸ προκείμενον, ὅμως, θέμα, τὸ Προεδρεῖον ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι κἄτι πέραν τοῦ προσωπικοῦ κατὰ τὸν Κανονισμόν. Ὅταν ἡ Βουλὴ ὡς θεσμὸς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑβρίζεται μὲ τὴν λέξιν «μασκαρᾶς», ἡ δὲ ὕβρις αὐτὴ ἀντανακλᾷ εἰς τὰ πρόσωπα ὅλων ἡμῶν, νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον, ὄχι δι’ ἕνα βουλευτήν, ἀλλὰ δι’ ὅλους τοὺς βουλευτάς, νὰ διαμαρτυρηθοῦν δι’ αὐτὴν τὴν προσβολήν. Τὸ Προεδρεῖον θὰ σκεφθῇ τί θὰ κάμῃ.

§19Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κακῶς ἀφήσατε τὸν κ. συνάδελφον τῆς πλειοψηφίας νὰ ὁμιλήσῃ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι προφανὲς εἶναι, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Πιστεύω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας διάθεσιν καταπνίξεως τῆς ἐλευθερίας τοῦ Τύπου ἡ ἀνάγνωσις ἑνὸς κειμένου χιουμοριστικοῦ περιεχομένου. Ἐὰν ἡμεῖς ἐφέραμεν εἰς τὴν Βουλὴν πάντα ὅσα γράφουν αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες ἐναντίον ἡμῶν ὡς κόμματος ἢ ὡς ἀτόμων, τότε δὲν θὰ ὑπῆρχε χρόνος διὰ νὰ γίνῃ ἄλλη συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Νομίζω, συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ὅτι παρεβιάσατε τὸν Κανονισμὸν ἐπιτρέψαντες νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ τὸ Προεδρεῖον νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. Ἀκόμη θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι ὁσάκις βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θελήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐκμεταλλεύεσθε συνήθως καὶ τὰς μαντικάς σας ἱκανότητας καὶ πρὶν ἢ ἀνοίξῃ τὸ στόμα του ἀποφαίνεσθε ὅτι δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα. Πῶς τώρα, ὅταν ἐκ τῶν προτέρων ἐγνωρίζατε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ προσωπικοῦ θέματος, ἀφήσατε τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ;

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, εἴθισται ἀδικαιολογήτως νὰ ἐπικρίνεται τὸ Προεδρεῖον. Σᾶς διακρίνει ἕνας φανατισμός. Δικαίωμά σας. Εἶναι τοῦ χαρακτῆρος σας.

§21Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι προσωπικὸν θέμα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρίνετε, ἐν προκειμένῳ, τὸ Προεδρεῖον, ὅταν πρὶν ἢ ὁμιλήσητε ἔδωσε τὴν ἔννοιαν τοῦ προσωπικοῦ κατὰ τὸν Κανονισμόν. Προσέθεσα, ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην μου, αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι σοβαρώτερον τοῦ προσωπικοῦ, ὡς προσδιορίζεται τοῦτο κατὰ τὸ καταστατικόν. Προσέθεσα ἀκόμη, ὅτι ὄχι μόνον ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἄλλοι τῶν βουλευτῶν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ Τύπου καὶ ἐντὸς πλαισίου νὰ ὑβρίζεται τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ κατονομάζεται «μασκαρᾶς». Ἔτσι προσδιώρισα τὰς ἀντιλήψεις μου, εἰς τὰς ὁποίας ἐπιμένω.

§23Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ὁ θιγόμενος βουλευτὴς νὰ κάμῃ μήνυσιν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστοῦμεν, κύριε Ρουχωτᾶ.

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Προεδρείου τὸ δημοσίευμα αὐτὸ ἀποτελεῖ δεινὴν ὕβριν κατὰ τοῦ Σώματος. Τὸ Σῶμα ὅμως, κ. Πρόεδρε, δὲν τὸ ἐκπροσωπεῖ ὁ αʹ ἢ ὁ βʹ βουλευτής, ἀλλὰ τὸ ἐκπροσωπεῖ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐξυβρίσθη, ζητῶ νὰ μάθω τί ἔπραξεν ὁ κ. Πρόεδρος πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς προσβολῆς τῆς τιμῆς τοῦ Σώματος, ἐκ τῆς ὕβρεως ταύτης. Ἐὰν τὸ Προεδρεῖον οὐδὲν ἔπραξεν, δὲν εἶναι ἐν τάξει καὶ πρὸ πάντων, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐν τάξει, διότι ἀφῆκεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ δημοσιεύματος αὐτοῦ νὰ παραβιασθῇ ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος.

§26Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριε Μπακόπουλε, τώρα λαμβάνω γνῶσιν αὐτοῦ τοῦ δημοσιεύματος.

§27Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἀπρόσωπον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιτρέπετε συζήτησιν ἐκτὸς Ἡμερησίας Διατάξεως. Αὐτά, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, εἶναι διὰ πολὺ μικρὰ παιδιά. Δὲν εἶναι ἄξια τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, νὰ λέγωνται ἐντὸς τῆς Βουλῆς.

§28Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Φαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν καὶ πολὺ μεγάλα παιδιά.

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Δὲν κρύβονται πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλο.

§30Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἦτο ἄτοπον νὰ τεθῇ προσωπικὸν θέμα ἀπὸ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον καὶ μάλιστα ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Προεδρεῖον, νομίζω, ὅτι παρερμηνεύεται τὸ δημοσίευμα τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὴν μεταμφίεσιν τῆς μειοψηφίας εἰς τὸν λαόν, εἰς πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, ἡ ὁποία πλειοψηφία τῆς Βουλῆς δίδει καθημερινῶς ἀθλίας ἐξετάσεις καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι καὶ ἡ ἀποψινὴ πρότασις περὶ καταλύσεως καὶ τῶν τελευταίων ὑπολειμμάτων τῶν Συνταγματικῶν καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν. Ἀφῆστε λοιπὸν τὴν δῆθεν εὐθιξίαν καὶ ἀντὶ νὰ μέμφεσθε τὸν Τύπον ποὺ ἀσκεῖ κριτικὴν ἂς μέμφεσθε τοὺς ἑαυτούς σας ποὺ ἐπιτρέψατε νὰ συμβοῦν ὅσα συνέβησαν καὶ δίδετε καθημερινῶς ἀθλίαν εἰκόνα πλειοψηφίας Βουλῆς.

§31Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§32Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κάθε ὕβρις, κ. Πρόεδρε, ἔχει τὴν ἀξίαν τοῦ ὑβρίζοντος. Νομίζω, ὅτι οἱ ὑβρίζοντες τὴν Βουλὴν δὲν ἔχουν καμμίαν ἀτομικὴν καὶ ἐπαγγελματικὴν ἀξίαν ὥστε νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐτῶν καὶ νὰ τοὺς ἀποδίδωμεν εὐθύνην. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἀντιπαρέλθῃ τὸ δημοσίευμα αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν καταβιβάζει τὸ ἐπίπεδον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ τὸ ἐπίπεδον τῶν ὑβριζόντων.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συμφωνῶ, κ. Πρόεδρε, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα καὶ συνεπῶς δὲν ἔπρεπε νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον. Αὐτὸ εἶναι μόνον θέμα Προεδρείου. Ἤκουσα ὅμως τὸν κ. Πρόεδρον νὰ λέγῃ, ὅτι μόλις τώρα ἔλαβε γνῶσιν αὐτοῦ τοῦ δημοσιεύματος. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Βουλῆς δὲν λειτουργοῦν κανονικῶς.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀήθης ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἡ συζήτησις ἐπὶ δῆθεν προσωπικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει, διότι προσωπικὸν ζήτημα δημιουργεῖται μόνον δι’ ὅσων λέγονται ἢ πράττονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Σημειῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν εἴπατε ὑμεῖς, ὅτι θὰ σκεφθῆτε τί θὰ πράξετε διὰ τὸ δημοσίευμα. Διὰ τῶν λέξεων αὐτῶν δημιουργεῖτε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀπειλεῖτε τὴν ἐφημερίδα διὰ μηνύσεως καὶ ὅτι θέλετε νὰ πλήξετε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ Τύπου. Ἐὰν αὐτὸ δὲν ἀποτελῇ ἀπειλὴν διώξεως τῆς ἐλευθεροτυπίας δι’ ἕνα χιουμοριστικὸν δημοσίευμα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑφίσταται καὶ τὸ ἀδίκημα περιϋβρίσεως τῆς Ἀρχῆς, τότε, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ διευκρινίσητε τὴν φράσιν σας. Ἐρωτῶ, ἐὰν ἡ ἀπειλή σας ἀπευθύνεται ἐναντίον τῆς ἐλευθεροτυπίας, ἐναντίον τῆς ἐφημερίδος δι’ ἕνα ἀθῶον χιουμοριστικόν της δημοσίευμα καὶ ζητῶ διευκρίνισιν τῆς φράσεως ποὺ εἴπατε καὶ ἐσημείωσα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ αἴθουσα αὐτὴ δὲν εἶναι Δικαστήριον, διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν πρόκειται περὶ ὕβρεως ἢ ὄχι. Τὸ Προεδρεῖον ὀρθῶς εἶπεν, ὅτι θὰ σκεφθῇ, ἐν προκειμένῳ, τὶ θὰ πράξῃ. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἐξεπλήρωσεν ὑποχρέωσιν ἔναντι τῆς Βουλῆς.

§36Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι διεπίστωσα, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἐκ τῶν προτέρων ἐγνώριζε ποίας ποιότητος προσωπικὸν θέμα ἐπρόκειτο νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀχαΐας βουλευτής. Καὶ ἐπέκρινα τὸ Προεδρεῖον, διότι τοῦ ἔδωσε τὸν λόγον. Ἐν συνεχείᾳ, πανταχόθεν διεπιστώθη, ὅτι ἡ ἐνέργειά σας ἀπετέλεσε παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες παρεδέχθησαν, ὅτι ὁ Κανονισμὸς παρεβιάσθη. Κατὰ συνέπειαν, ὁ κ. Ζίγδης οὐδέποτε ἐπικρίνει, κ. Πρόεδρε, ἀδικαιολογήτως τὸ Προεδρεῖον. Πέραν αὐτοῦ διὰ νὰ ἴδητε τὴν κακοπιστίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ περίφημον δημοσίευμα. «Ἡ Βουλὴ διακόπτει σήμερον τὰς ἐργασίας της, λόγῳ τῶν ἀπόκρεω, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ἀπόκρεω θὰ ἔπρεπε νὰ ἐργασθῇ συνεχῶς αὐτὰς τὰς ἡμέρας. Εἶναι ὁ πλέον ἐπιτυχὴς μασκαρᾶς: ἡ μειοψηφία μετημφιεσμένη εἰς πλειοψηφίαν μὲ τὸν μανδύαν τῆς νοθείας». Κύριε Πρόεδρε, θίγεται τὸ Σῶμα μὲ τὸ δημοσίευμα αὐτὸ καὶ δὲν καταρρακώνεται τὸ κῦρος του ὅταν δίδεται ὁ λόγος εἰς βουλευτὴν διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τοιαύτας ποταπότητας καὶ νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην διαστροφὴν τῆς ἀληθείας; Ἡ διαπίστωσις εἶναι ὅτι ἡ ἐλευθεροτυπία εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ ἰδίᾳ μάλιστα σήμερον ὅτε κατετέθη καὶ τὸ Σῶμα τοῦ ἐγκλήματος, τὸ σχέδιον ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον εὑρίσκεται ἐν ἀταξίᾳ.

§37Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὸ δημιουργηθὲν θέμα —καὶ δηλῶ ὅτι, τώρα, μόλις, ἔλαβον γνῶσιν τοῦ δημοσιεύματος— νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀσκηθῇ δίωξις, διότι μὲ τὰ νομικά, τὰ ὁποῖα προχείρως ἐνθυμοῦμαι, δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ἐνεργηθῇ τοιαύτη δίωξις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θεωρῶ ὅτι τὸ δημοσίευμα κολακεύει τὴν Βουλήν, καὶ τοὐναντίον, εὑρίσκω ὅτι εἶναι τοῦτο χυδαῖον. Αὐτὸς εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀποδίδω εἰς τοῦτο καὶ μάλιστα διαμαρτύρομαι διὰ τὸ δημοσίευμα. Ἀκόμη δὲ περισσότερον διαμαρτύρομαι, διότι ἠθέλησαν, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, τινὲς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νὰ ἐπικαλεσθοῦν τὴν ἔνστασιν ἀληθείας καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι ἀφοῦ εἶναι ἀληθὲς —κατὰ τὴν γνώμην των— διατὶ νὰ μὴ λεχθῇ; Κύριοι βουλευταί, ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα ἐδῶ; Ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νομίζω, ὅτι ἐλέχθη πολλὰς φοράς, ὅτι ἡ Βουλὴ —δὲν θέλω νὰ εἴπω τὴν λέξιν νόθος, δι’ αὐτὸ δὲν τὴν λέγω— δὲν εἶναι καλὴ καὶ ὅτι ἡ πλειοψηφία δὲν εἶναι ἡ πραγματικὴ πλειοψηφία. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μέχρι τοῦ σημείου νὰ θεωροῦμεν ὅτι αὐτὰ τὰ πολιτικὰ καὶ συνταγματικὰ ἐπιχειρήματα, δύνανται νὰ ἐμφανίζωνται εἰς τὸν Τύπον καὶ νὰ διαβάζῃ ὁ λαὸς ὅτι «εἴμεθα μασκαράδες», ἔ, κύριοι βουλευταί, αὐτό, ὄχι μόνον δὲν εἶναι κοινοβουλευτικόν, ἀλλά, καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν γνώμην αὐτὴν εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔμπλεοι πάθους καὶ φανατισμοῦ, ὥστε νὰ δέχωνται νὰ λέγεται ἡ Βουλή, ἧς ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ μέλη, «μασκαράδες». (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ ἔχει τὸν λόγον, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ.

§39Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω διαβάσει τὸ δημοσίευμα. Ἔχω διαβάσει, ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, καὶ πολλὰ ἄλλα δημοσιεύματα τοῦ Κυβερνητικοῦ Τύπου. Ἔγραψεν, ἄλλοτε ὁ κυβερνητικὸς Τύπος, ὅτι οἱ βουλευταὶ τοῦ Κέντρου πρέπει νὰ παύσουν νὰ μισθοδοτοῦνται, διότι δὲν προσῆλθον νὰ ὁρκισθοῦν. Μᾶς κατεβίβασαν μέχρις αὐτοῦ τοῦ χαμηλοῦ ἐπιπέδου, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ μᾶς ἐξευτελίσουν εἰς τὸν λαόν, ὅτι ἐπεδιώξαμεν νὰ ἐκλεγῶμεν βουλευταὶ διὰ τὴν ὑλικὴν ἀπόλαυσιν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Αὐτό, θεωρῶ, πολὺ μεγαλύτερον ἐξευτελισμὸν ἀπὸ τὸ εἰρωνικὸν δημοσίευμα τῆς «Ἀθηναϊκῆς» τὸ ὁποῖον εἰρωνεύεται μόνον τὴν διασαλπιζομένην ὡς νόθον καὶ μετημφιεσμένην πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς καὶ περιέχει πολιτικὸν ἔλεγχον. Ἐὰν ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀχαΐας νομίζῃ, ὅτι διὰ τοῦ δημοσιεύματος αὐτοῦ θίγεται, ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ μήνυσιν. Δὲν ἔχει ὅμως κανένα δικαίωμα νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, ὡς δῆθεν προσωπικὸν θέμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅταν μάλιστα μᾶς ἔλεγαν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν μισθόν μας, εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν βλάπτει καὶ ὅτι τὸ δημοσίευμα αὐτὸ θίγει ὁλόκληρον τὴν Βουλήν.

§40Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Παπαρρηγόπουλος ἐνεφανίσθη ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ δι’ ἄλλην μίαν φορὰν τὰς διαθέσεις, τὰς ὁποίας ἐξεδήλωσεν ὅταν αὐτόκλητος ἐνεφανίσθη εἰς τὸ δικαστήριον διὰ νὰ καταθέσῃ ἐναντίον τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Λυποῦμαι πολύ. Λυποῦμαι πολύ, διότι παρεγνωρίσθη καὶ τὸ νόημα καὶ ἡ ἔννοια τοῦ δημοσιεύματος. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ πρόθεσις, ἐκ μέρους τῆς ἐφημερίδος, ἐξυβρίσεως τῆς Βουλῆς. Διατὶ ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος δὲν θίγεται ὡς βουλευτής, ὅταν εἰς τὸν Τύπον θίγεται ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου ὡς «ἀρχιτραμποῦκος», «Δελαπατρίδης» κλπ., ἀλλὰ διαμαρτύρεται διὰ τὸ δημοσίευμα αὐτό; Εἶναι, δυστυχῶς, ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, προσωπικὸς ἐχθρὸς τῆς «Ἀθηναϊκῆς», ἀλλὰ ἡ «Ἀθηναϊκὴ» θὰ συνεχίσῃ τοὺς ἀγῶνας της διὰ τὴν Δημοκρατίαν, μέχρις ὅτου ἡ Δημοκρατία νικήσῃ.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ εἶχον ἤδη κληθῆ εἰς τὸ βῆμα, ὅτε ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐδημιούργησεν ἔξω Κανονισμοῦ καὶ ἔξω κάθε τάξεως τὸ ἤδη παρεμβληθὲν ζήτημα, εἶχον ἐπιφυλαχθῆ νὰ εἴπω τὴν ἄποψιν τῆς πτέρυγος αὐτῆς ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν εἶμαι δικαστήριον καὶ δὲν πρόκειται νὰ εἴπω ἂν αὐτὸ εἶναι ἐξυβριστικὸν ἢ δυσφημηστικόν, ἢ ἀποτελεῖ ἄσκησιν κριτικῆς, ἡ ὁποία πολλὲς φορὲς εἰς τὸν Τύπον γίνεται καὶ διὰ μιᾶς ἐπιγραμματικῆς φράσεως καὶ διὰ μιᾶς ὀξείας διατυπώσεως καὶ διὰ τῆς σατίρας. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ξεκαθαρίσω καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι σαφὲς δι’ ὅλην τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶναι, ὅτι ματαίως ἐπιχειρεῖτε νὰ θέσητε τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἀλληλέγγυον εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον νομίζετε, ὅτι σᾶς πειράζει. Εἶναι σαφὴς ἡ διαστολή. Κατηγορεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας μετημφιέσθησαν εἰς πλειοψηφίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον καὶ νὰ ἀφορᾷ καὶ νὰ στρέφεται ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὰ φράγματα τῆς βίας καὶ νοθείας καὶ ἐκφράζουν ἐδῶ μέσα τὴν γνησίαν φωνὴν τοῦ λαοῦ. Δὲν δεχόμεθα, ὅτι αὐτὸ τὸ δημοσίευμα μᾶς θίγει, ὅτι αὐτὸ τὸ δημοσίευμα μᾶς ἀφορᾷ.

§42Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις ἐν σχέσει πρὸς τὸ παρεμπῖπτον ζήτημα τοῦ δημοσιεύματος. Δὲν ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὡς μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἐκτὸς συζητήσεως, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν γνώμην ὅλων σας, ὅτι πλειστάκις ὁ Τύπος ἐκτραχηλίζεται εἰς χαρακτηρισμοὺς καὶ συνήθως οἱ χαρακτηρισμοὶ αὐτοὶ στρέφονται προσωπικῶς ἐναντίον δημοσίων ἀνδρῶν καὶ μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐκεῖνον ἔναντι τοῦ ὁποίου στρέφεται ἡ ἐπίθεσις νὰ κρίνῃ ἂν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ δώσῃ συνέχειαν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ δημοσιεύματος, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη, ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ θεωρῶ, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου δικαίωμα εἶχεν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀχαΐας νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐὰν ἑρμηνεύεται κατὰ διάφορον τρόπον τὸ δημοσίευμα ὑπὸ ὡρισμένης πτέρυγος εἶναι ἄλλο θέμα, ἀλλὰ ὅταν γενικῶς ἐκπέμπεται ἕνας χαρακτηρισμὸς ἐναντίον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι νομίζω θέμα ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, σύμφωνα μὲ τὴν προσωπικήν του ἀντίληψιν νὰ λάβῃ θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔσφαλλεν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀχαΐας, διότι ἔφερε τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἴσως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ τὸ παράδειγμα μαζὶ μὲ πολλὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα στρέφονται καὶ ἐναντίον τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας καὶ ἐναντίον τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς σας νὰ ἀποτελῇ ἕνα πρόσθετον λόγον διὰ τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ σκεφθῆτε καὶ ἐσεῖς τῆς Ε. Κ. περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ τοποθέτησις τὴν ὁποίαν κάμνετε εἶναι καὶ πολλαπλῶς ἐσφαλμένη, διότι ἀποδεικνύει πρῶτον μίαν ἀνακολουθίαν. Πλεῖστοι ἐκ τῶν ἡγετῶν τῆς Ε. Κ. ἐπανειλημμένως ὑπεστήριξαν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Καὶ οὐσιαστικῶς τί γίνεται διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε ἀπόψε; Ἔναρξις τῆς διαδικασίας. Διότι δὲν πρόκειται ἡ Βουλὴ αὐτὴ νὰ κάμῃ τὴν Ἀναθεώρησιν. Ὡς γνωστὸν τοῖς πᾶσι, διότι τὸ ἄρθρον 108 εἶναι σαφὲς καὶ ὁρίζει τὴν διαδικασίαν τῆς ἀναθεωρήσεως, ἔναρξις τῆς διαδικασίας πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ ἑπομένως τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐν καιρῷ θὰ δύνανται νὰ ἀποφασίσουν διὰ τῆς νέας Βουλῆς ποίαν μορφὴν θὰ δώσουν εἰς τὴν ἀναθεώρησιν. Καὶ ἂν πράγματι, κύριοι βουλευταὶ τοῦ Κέντρου, νομίζετε ὅτι σεῖς εἶσθε ἡ πλειοψηφία, διὰ νὰ εἶσθε συνεπεῖς πρὸς τὸν ἑαυτόν σας ὀφείλετε νὰ συμφωνήσητε, ἐφ’ ὅσον ἐσεῖς θὰ κατευθύνετε τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος εἰς τὴν μέλλουσαν Βουλήν. Ἐὰν τοῦτο δὲν πράττετε, εἶσθε ἀνακόλουθοι καὶ μὴ λέγετε νὰ δικαιολογήσητε τὴν στάσιν σας δι’ ἄλλων λόγων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§43Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡμεῖς εἴχομεν ὑψώσει τὴν σημαίαν τῶν μεταρρυθμίσεων, ἀλλὰ τῶν μεταρρυθμίσεων τῶν δημοκρατικῶν. Ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν διαφαίνεται σαφῶς ὅτι πρόκειται περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων κατ’ ἔννοιαν σαφῶς ἀντιδημοκρατικήν. Ἡμεῖς δὲν θὰ συμπράξωμεν ποτὲ εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μεταρρύθμισιν, ἡμεῖς θὰ τὴν καταγγείλωμεν εἰς τὸν Λαόν. Διότι πλέον κατέστησαν καταφανεῖς αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως νὰ νομιμοποιήσῃ ἕνα παράνομον καθεστώς. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§44Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε ρήτωρ, ἂν ἐπιτρέπετε καὶ τὸ Προεδρεῖον συγκατατίθεται, θέλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε. Κ. καὶ βουλευτὴν Ἠλείας. Δὲν δύνασθε νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Ἐὰν ἔχητε ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς πολιτικάς σας δυνάμεις, ἐσεῖς θὰ ἦσθε οἱ ρυθμισταὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος εἰς τὴν μέλλουσαν Βουλήν. Ἐν ᾗ περιπτώσει ἰσχυρίζεσθε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναθεωρήσεως δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλῆτε περὶ τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως τῆς κυβερνητικῆς. Διότι ἡ πρότασις εἶναι νὰ γίνῃ ἔναρξις τῆς διαδικασίας καὶ ἐσεῖς, ἐφ’ ὅσον πιστεύετε, ὅτι ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν θὰ κατευθύνετε τὸν τρόπον τῆς ἀναθεωρήσεως. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ ἀμέσως ἡ ἔναρξις τῆς διαδικασίας καὶ ἐσεῖς ἐλπίζετε νὰ ματαιώσητε τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν ταὐτοχρόνως ὑποστηρίζετε. Ὅπως καὶ ἂν διατυπώσητε τὰς σκέψεις καὶ οἱανδήποτε θέσιν καὶ ἂν λάβητε ἀνάγλυφος εἶναι ἡ ἀνακολουθία σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§45Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν οὐσιαστικῶς παρεβιάσθησαν βασικαὶ ἀρχαὶ τοῦ Συντάγματος καὶ ἐξ αὐτοῦ προέκυψεν ὀξὺ πολιτικὸν θέμα, εἶναι ἀδύνατον νὰ παρασυρθῶμεν εἰς μεταρρυθμίσεις τῶν δευτερευουσῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Δι’ ἡμᾶς προέχει τὸ θέμα τὸ πολιτικόν. Μᾶς λέγετε, ἐλᾶτε νὰ ἀναμετρηθῶμεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Θὰ ἀναμετρηθῶμεν ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους καὶ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἀποκαταστήσατε τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ θὰ ἴδητε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀναμετρήσεώς μας. Ἐάν, ὅμως, νομίζητε, ὅτι διὰ τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, διὰ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τῶν στρατιωτικῶν ψήφων θὰ ὑφαρπάσητε τὴν κρίσιν τοῦ Λαοῦ διὰ τὰς συνταγματικὰς μεταρρυθμίσεις, εἰς τοῦτο θὰ μᾶς εὕρητε σαφῶς ἀντιθέτους. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§46Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ θέμα τὸ ἐγγραφὲν πρὸς συζήτησιν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει, ἤτοι τὸ θέμα τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου τοῦ 1.500.000.000, εἶναι ἕνα θέμα πολὺ σοβαρόν, διότι συνάπτεται μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Ἀποτελεῖ ἕνα βασικὸν πόρον τοῦ προϋπολογισμοῦ, περίπου τὸ 7½%. Πρόκειται νὰ βαρύνῃ ἡ ἐξυπηρέτησίς του εἴκοσι χρόνια τοὺς φορολογουμένους, ἀλλὰ καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Θὰ εἶναι ὅμως φαντάζομαι, γενικὴ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἀνεπικαίρως διεξάγεται αὐτὴ ἡ συζήτησις τὴν σημερινὴν ἡμέραν, ἡ ὁποία εἶναι μία μοιραία ἡμέρα εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν εἰς τὸν τόπον μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν ὀνόματι τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, ἀκούομεν νὰ ἐξαγγέλληται ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος ὅ,τι περίπου πρὶν 30 χρόνια, ὡς ἐκσυγχρονισμὸς ἐξηγγέλλετο εἰς τὸ Ράϊχσταγκ τοῦ Γʹ Ράϊχ ἀπὸ τὸν ἐξ ἴσου ὀγκώδους ἐπιφανείας, ἀλλὰ καλυπτόμενον ἀπὸ πολλὰ παράσημα Στρατάρχην Γκαῖριγκ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐκσυγχρονισμὸς καὶ ἡ δημοκρατία, ἡ ἰδική σας ποὺ ἀφοῦ κατέλυσεν ὅλας τὰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ πολιτεύματος, ἀφοῦ κατεπάτησεν ὅλα τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα, ἀφοῦ προσεπάθησε νὰ ἐξανδραποδίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ πλαστογραφήσῃ τὴν θέλησίν του τώρα ὑπὸ τὴν ἐπίφασιν ἀναθεωρήσεως μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων, εἰσάγονται πρὸς τροποποίησιν θεμελιώδεις διατάξεις. Δημιουργεῖται ἕνα καθεστὼς ὄχι ἐπαναστάσεως, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλ’ ἀντεπαναστάσεως, ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον κατὰ τίποτε δὲν διαφέρει ἀπὸ τὰ καθεστῶτα φασιστικοῦ τύπου ποὺ γεννήθηκαν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα εἰς τὸν μεσοπόλεμον καὶ ποὺ τόσα δεινὰ ἐπεσώρευσαν ἐπὶ τῆς ἀνθρωπότητος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ δοθῇ βέβαια εὐκαιρία νὰ ἐκτεθῇ καὶ ἡ θεωρητικὴ προέλευσις ἀπὸ μέρους τῶν θεωρητικῶν βασιλικῶν ἀνδρῶν καὶ πάσης φασιστικῆς νοοτροπίας, ἀλλὰ καὶ οἱ πρακτικοὶ καὶ οἱ μυστικοὶ σκοποί, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκονται ἀπὸ τὴν ἀναθεώρησιν. Ἀνεξάρτητα, ὅμως, ἀπὸ τὰς προθέσεις, τὰς ὁποίας ἐπιδιώκουν, θὰ ἔχουν πολὺ νὰ παλαίψουν εἰς μίαν αὔξουσαν ἀγωνιστικὴν ἀντίστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ νὰ ἐπιβληθοῦν, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὰς τελικὰς προθέσεις, ποὺ δὲν εἶναι ἀσήμαντοι, ἐμφανίζονται πλέον ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ βῆμα τῆς ἐλευθέρας ἐκπροσωπήσεως τοῦ λαοῦ καὶ προασπίσεως τῶν συμφερόντων του, μία ὁμολογουμένη ἐκδήλωσις καὶ διακήρυξις χιτλερικῶν ἰδεολογιῶν. Ἀνεξάρτητα, ὅμως, ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς σκοπούς, ὑπάρχουν καὶ οἱ τακτικοὶ σκοποί. Τακτικοὶ σκοποὶ εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐδημιούργησεν εὐημερίαν, ἔχει ἀναστατώσει ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις, τὰς κρατεῖ εἰς ἐξέγερσιν, ἔχει δημιουργήσει χάος, ἔχει δημιουργήσει ἀπόγνωσιν, ἔχει δημιουργήσει τὴν φυγὴν τῶν πολιτῶν ἔξω ἀπὸ τὴν χώραν. Πλήττεται ἀπὸ παντοῦ. Γίνονται ἀπεργίαι ἐργατῶν, ὑπαλλήλων, ἐκπαιδευτικῶν, δικηγόρων, ἰατρῶν, ἀγροτῶν, ὅλοι ἀναστατωμένοι καὶ θέλει μὲ πονηρίαν, πέραν τῆς ἐνδεχομένης ἐπιτυχίας ἢ τῆς ματαιώσεως τῶν φασιστικῶν σχεδίων της, νὰ μεταθέσῃ τοὺς στόχους τοῦ δημοσίου ἐνδιαφέροντος, νὰ δημιουργήσῃ ἕνα πυροτέχνημα, νὰ δημιουργήσῃ ἕνα ἀντιπερισπασμόν. Καὶ θέλω νὰ σᾶς ἐνθυμίσω, διότι σχετίζεται μὲ τὸ θέμα, ὅτι ἡ τακτικὴ τοῦ ἰδίου τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν περὶ τὸ τέλος τοῦ 1960, μία ἀναθυμίασιν σήψεως ἀπὸ σκάνδαλα εἶχε καλύψει, ὅταν ἐζητοῦντο διευκρινίσεις δι’ εὐθύνας, διὰ διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας καὶ σκάνδαλα τοῦ στενωτάτου συγγενικοῦ περιβάλλοντος, τότε παρουσιάσθη καὶ εἶπε: «Κύριοι, κινδυνεύει ἡ Δημοκρατία, πταίει ἡ ἀσυλία, πταίει ἡ ἐλευθεροτυπία, πταίει ἡ ἀτέλεια τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ πολίτευμα διὰ νὰ ἐλέγξῃ τοὺς τυχὸν κατὰ τρόπον ἄπιστον διαχειριζομένους τὸ δημόσιον χρῆμα. Ἑπομένως, δὲν φθάνει νὰ γίνῃ ἡ ἐρώτησις, δὲν φθάνει νὰ γίνῃ ἐπερώτησις, δὲν φθάνει νὰ γίνῃ πρότασις μομφῆς, δὲν φθάνει νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπή, δὲν φθάνει νὰ γίνῃ παραπομπὴ εἰς ἀνακριτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ εἰδικὸν δικαστήριον. Ἐπροτάθη νὰ γίνῃ καὶ Συμβούλιον τιμῆς ἀπὸ ἀνωτάτους δικαστικοὺς κλπ. Μὲ αὐτὴν τὴν τακτικὴν στρατηγικὴν κατάφερε δι’ ὀλίγον καιρὸν νὰ ἐκτρέψῃ τὴν προσοχὴν ἀπὸ τὰ κύρια καὶ ἄμεσα θέματα, τὴν πλειοψηφίαν πιθανὸν εἶχε καὶ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ εἰσηγηθῇ καὶ νὰ ψηφίσῃ. Ἀλλὰ διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ νὰ ἐλεγχθῇ ἡ διαχειριστικὴ χρηστότης αὐτῶν τῶν σκανδάλων τῆς Κυβερνήσεως, τῶν στενῶν συγγενῶν της ἀπὸ ἕνα μὴ ὑπάρχοντα θεσμόν, ἐματαιώθη ὁ ἔλεγχος, θεσμὸς ὁ ὁποῖος ἀνεγνωρισμένος εἰς τὸ πολίτευμα, τῆς καταδίκης τῶν κατακτήσεων καὶ τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου. Ἑπομένως, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν τελικὸν σκοπὸν τῆς ἐπιβολῆς ἑνὸς ὡλοκληρωτικοῦ φασιστικοῦ, χιτλερικοῦ καθεστῶτος, ἐδῶ διαβλέπω τὸν παράλληλον σκοπὸν τῆς ἐκτροπῆς τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὰ ἄμεσα καὶ ζωτικὰ προβλήματά του τῆς δημιουργίας συζητήσεως — διότι ἀπὸ ἐκεῖ προέρχεσθε, τί τὰ θέλετε κύριοι— ὅπως ὅταν ἐχαντακώνετο ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Μ. Ἀσίας εἴχομεν ἀτέρμονας συζητήσεις περὶ «ἀνοικτῆς ἢ ἐλευθέρας». Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ τὸ πᾶτε μὲ τὴν χιτλερικὴν ἀναθεώρησιν. Ἕνα πρᾶγμα διδάσκει ἡ ἱστορία. Ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα στὰ 30 χρόνια ποὺ ἐμεσολάβησαν ἐκεῖ ποὺ ἀνετράπησαν, καὶ ἀνετράπησαν εἰς τὰς πλείστας χώρας τοῦ χιτλερικοῦ φασιστικοῦ καθεστῶτος, κἄτι τέτοιες ἀναθεωρήσεις, κἄτι τέτοιες διαλύσεις κομμάτων ἔγιναν. Εἰς τὴν ἀρχήν, τὸ κακὸν καὶ ὁ ἐχθρὸς εἶναι ὁ κομμουνισμός, ἀλλὰ ἔτσι διελύθη καὶ τὸ κόμμα τοῦ Χούγκεμπεργκ, ὁ ὁποῖος συνέπραττεν εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τοῦ Χίτλερ. Εἶναι γνωστὴ ἡ πορεία πρὸς τὸν μονοκομματισμὸν καὶ τὸν φασισμόν. Ἀλλά, ὅπου ὑπῆρξε τέτοια ἀναθεώρησις, σᾶς τὸ θυμίζω καὶ σᾶς τὸ ὑπογραμμίζω, εἰς τὸ τέλος ἐδόθη ἡ δυνατότης εἰς τοὺς λαούς, ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσουν τὸ πρωτογενὲς συντακτικὸν καὶ ὄχι ἀναθεωρητικὸν δικαίωμά τους. Ὁπωσδήποτε, δὲν πρέπει νὰ φύγῃ ἡ οὐσία τῶν φλεγόντων οἰκονομικῶν προβλημάτων. Ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις δάνειον 1½ δισεκατ., δηλαδὴ πολλὰ δάνεια καὶ 500 ἑκατ. καὶ ἄλλα μὲ τὰ ἔντοκα γραμμάτια καὶ περίπου 2 δισεκατ. ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ὑπὸ διαφόρους τρόπους, ἀλλὰ καὶ τὸ συγκεκριμένον δάνειον τοῦ 1½ δισεκατ. δραχμῶν, δάνειον τὸ ὁποῖον τάχα προορίζεται διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προχθὲς ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς προτάσεως μομφῆς, εἶχεν εἴπει εἰς τὰς 13 Φεβρουαρίου, ὅτι ἡ ἀριστερὰ ἐπιδιώκει τὴν ἐξαθλίωσιν πάσης τάξεως κατὰ πᾶσαν ἐκδήλωσιν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Τὸν μὲν ὁλοκληρωτισμὸν τὸν εἰσηγήθη πρὸ ὀλίγου, εἰς δὲ τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀναστάτωσιν καὶ τὸ χάος ἔχετε ὁδηγήσει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν μένει εἰς τὰς συνεπεῖς δημοκρατικὰς δυνάμεις, παρὰ ἡ ἐκπλήρωσις ἑνὸς καθήκοντος νὰ σώσουν ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα καθοδηγῶντας τοὺς ἀγῶνας αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μόνον μὲ τοὺς ἀγῶνας του ἠμπορεῖ νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον κυβερνᾶτε καὶ διαχειρίζεσθε τὰ οἰκονομικά του, σεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ὀλιγαρχίας. Ἦτο πολὺ τολμηρὸν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. ποὺ ἔχει δημιουργήσει αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν ἀναστάτωσιν, νὰ διατυπώσῃ αὐτὰ ποὺ διετύπωσεν. Ἔχει συμβάλει εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ γνωρίζει, ὅτι ἡ ἐξαθλίωσις εἶναι κἄτι τί ποὺ τὴν ὠφελεῖ πολιτικά, διότι κάμπτεται ἡ δυνατότης τῆς ἀντιστάσεως καὶ τὸ ὀχυρό της εἶναι εἰς τὰ πιὸ ἐξηρτημένα ἀπὸ τὴν διανομὴ τοῦ καλαμποκάλευρου εἰς τὰ ὀρεινὰ χωριά. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἴδωμεν καὶ ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικόν. Ὁ κ. Θεοτόκης τὴν ἴδια ἡμέρα εἶπεν, ὅτι τὸ καλύτερον μέλλον δὲν κερδίζεται ἄνευ θυσιῶν. Παλαιότερον, εἰς τὴν ἐποχήν, ἂς εἴπωμεν, τῆς ἐπενδύσεως τῶν ἰδεολογικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀγώνων μὲ θρησκευτικὰ περιβλήματα, ὑπέσχοντο οἱ προνομιοῦχοι εἰς τοὺς καταπιεζομένους τὰ ἀγαθὰ τῆς μελλούσης ζωῆς, ἀρκούμενοι οἱ ταλαίπωροι προνομιοῦχοι εἰς τὴν κάρπωσιν καὶ νομὴν τῶν ἀγαθῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Σήμερον μᾶς ὑπόσχονται καλύτερον μέλλον διὰ τὸν λαόν. Ἀλλὰ ποίαν πίστιν νὰ δώσῃ ὁ λαός, ὅταν αὐτὰ ποὺ ὑπόσχεται ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἡ ἐπεξεργασία τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς βιομηχανικῆς ἐρεύνης ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἰδικήν σας, δεικνύει, ὅτι μέσα εἰς τρία χρόνια οἱ ἐργάται ηὔξησαν τὴν ἀπόδοσίν των εἰς παραγωγικότητα κατὰ 26% καὶ ηὐξήθησαν κατὰ 14% αἱ ἀποδοχαί των, δηλαδή, οὐσιαστικὰ ἐμειώθη ὄχι μόνον τὸ σχετικὸν μερίδιόν των μέσα εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπόλυτον, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ κύματος τῶν ἀνατιμήσεων ποὺ προσπαθεῖτε μὲ διάφορα τεχνάσματα νὰ ἀποκρύψητε; Καὶ ποίαν πίστιν νὰ δώσῃ περὶ τῆς μελλούσης ζωῆς εὐημερίας ὁ ἐργαζόμενος κόσμος, ὅταν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πρὸ ἔτους μόλις, ὁμιλοῦντες διὰ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἐξήγγειλαν θυσίας καὶ βάρη διὰ τοὺς ἐργαζομένους, καθήλωσιν ἀποδοχῶν, σφίξιμο τῆς ζώνης, κατάργησιν κατακτήσεων κοινωνικῶν, ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἐργατικῆς προστασίας, ἐνῷ συγχρόνως ὑπεσχέθησαν καὶ παρέσχον ἀφειδῶς καὶ ἀσυδοσίαν καὶ φοροαπαλλαγὴν καὶ δυνατότητα φοροδιαφυγῆς εἰς τοὺς ἰσχυρούς, εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν, τῆς ὁποίας εἶναι ἐκπρόσωποι; Λέγετε, ὅτι τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, προορίζεται δι’ ἐπενδύσεις. Ἂς ἴδωμεν διατὶ προορίζεται, ὡς κριτήριον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὸ περυσινὸν δάνειον τῶν 990.000.000. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπέσπασε πέρυσι τὴν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις πάλιν μὲ τὴν ἐπίκλησιν ἐπενδύσεων. Ποῦ τὰς διέθεσεν; Μὲ τὰ 990 αὐτὰ ἑκατομμύρια, θὰ συνεπλήρωνεν 6.000.000.000 ἐπενδύσεις. Δὲν προχωρῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ποιότητος τῶν ἐπενδύσεων καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς χρηστῆς ἢ μὴ χρηστῆς διαχειρίσεως τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα προορίζονται δι’ ἐπενδύσεις. Ἔλεγε, δώσατε 990 ἑκατομμύρια ὡς δάνειον καὶ θὰ διαθέσω 6.000.000.000 δι’ ἐπενδύσεις. Λοιπόν, ἐντὸς τοῦ 11 μήνου, διετέθησαν 4.764.000.000 δι’ ἐπενδύσεις. Δηλαδή, καὶ τὸ δάνειον καὶ ἕνα ποσὸν ἄλλων 500.000.000 περίπου δὲν διετέθησαν. Τώρα, μᾶς λέγει, ὅτι μέσα εἰς τὸν Δεκέμβριον, μὲ τὶς βροχές, μὲ τὰ χιόνια καὶ τὰς καιρικὰς συνθήκας αὐτάς, μᾶς λέγει, ὅτι διετέθησαν ὅσα δὲν διετέθησαν ἕνα 4μηνον καλοκαιρινόν. Ἠμπορεῖ νὰ πρόκειται περὶ λογιστικῶν ὑπολογισμῶν, ἠμπορεῖ νὰ πρόκειται περὶ μεταφορᾶς πιστώσεων καὶ τὰ ἀνέπτυξε τόσον εὐγλώττως ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀλλὰ καὶ πάλιν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου. Αὐτὸ ἀνεξάρτητα, ὅτι διὰ λόγους καθαρὰ δημαγωγικοὺς ἐμφανίζονται εἰς τὸ κονδύλιον τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ ποσὰ τὰ ὁποῖα πάντοτε, κατὰ παγίαν συνήθειαν, ἀπὸ καταβολῆς Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὄθωνος, εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τοῦ Κράτους, καὶ ἀναγράφονται ὡς τακτικὰ ἔξοδα συνήθη, τακτικὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὅτι δὲν ἐχρησιμοποιήθη τὸ προϊόν τοῦ δανείου τῶν 990 ἑκατομμυρίων καὶ ἴσως καὶ ἄλλα 500 ἢ 600 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ ἐχρειάσθη νὰ βάλῃ καὶ τοὺς καινούργιους φόρους τὸ καλοκαῖρι, τῶν ὁποίων, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ ἀπόδοσις μετ’ ἔκπτωσιν τῶν ἀποφασισθεισῶν ἐπιστροφῶν διὰ τοὺς 3, 4 τελευταίους μῆνας, κατὰ τοὺς ὁποίους ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή του, θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 200 ἢ 300 ἑκατομμυρίων. Φυσικά, δὲν ἔχομεν ἀπολογιστικὰ στοιχεῖα. Ἐπίσης, εἰς τὸν προϋπολογισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον εἰσεπράχθη αὐτὸ τὸ δάνειον τῶν 990.000.000, ἐλέχθη, ὅτι ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ προηγούμενον ἔτος, τὸ 1961, θὰ ἐμειώνοντο αἱ πολεμικαὶ δαπάναι κατὰ 60.000.000 δραχ. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, μείωσις, ἀντιθέτως ὑπάρχει αὔξησις κατὰ 203.000.000 καὶ αὔξησις τῶν δαπανῶν ἀσφαλείας κατὰ ἄλλα 42.000.000, ἐκτὸς τῶν ἀποκρύψεων, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἔλθωμεν πάρα κάτω καὶ τὰς ὁποίας ἀναβιβάζομεν εἰς πολὺ ὑψηλότερον ποσόν. Πέμπτον, ηὔξησε τὸ χρεωστικὸν ὑπόλοιπον τοῦ λογαριασμοῦ ἐφοδίων κατὰ 970.000.000 δραχμὰς μέσα εἰς τὸ πρῶτον 11μηνον. Ηὔξησε τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν κατὰ 2.400.000.000 δραχμὰς μέσα εἰς τὸ πρῶτον ἑνδεκάμηνον, ἀπὸ τὰ ὁποῖα 701.000.000 ἦσαν δι’ ἀνάγκας διὰ προκαταβολὰς εἰς τὸ Δημόσιον. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὸ προσέξωμεν πολὺ τὸ ζήτημα τοῦ αὐξάνοντος δανεισμοῦ. Πρόκειται περὶ ἑνὸς πραγματικοῦ μορφινισμοῦ, καθ’ ὃν χρόνον ἐπιδιώκεται καὶ νέος, ὑψηλότερος ἀπὸ τὸν προηγούμενον χρόνον δανεισμός. Ἐνῷ ἡ ἐπενδυτικὴ προσπάθεια ἔχει καθηλωθῆ, ἐφέτος διακηρύσσεται, ὅτι παύει πλέον νὰ γίνωνται δημόσιαι ἐπενδύσεις εἰς τὸν τομέα τῆς βιομηχανίας, πλὴν τῆς ἀποπερατώσεως τῶν ἐκκρεμῶν, γίνεται ἕνας δανεισμὸς ποὺ ἐξυπηρετεῖ οὐσιαστικῶς καταναλωτικὰς ἀνάγκας καὶ ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Ἐδημιουργήθη ἕνα μεγάλο καὶ συνεχῶς αὐξανόμενον ποσὸν ἀνελαστικῶν ὑποχρεώσεων δι’ ὅλους τοὺς μελλοντικοὺς προϋπολογισμούς, τὸ ὁποῖον θὰ βαρύνῃ τοὺς προϋπολογισμοὺς αὐτοὺς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου χρέους. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπιεσθῇ, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ, θὰ χρειάζεται μόνιμον ἐξυπηρέτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ μηνιαῖον δελτίον στατιστικῆς λέγει, ὅτι τὸ δημόσιον χρέος τὸ 1958 ἦτο 3,57%, τὸ 1959 ἦτο 7,98%, τὸ 1960 ἦτο 9,7%, τὸ 1961 ἦτο 11,58% καὶ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1962, εἶναι τὸ τελευταῖον δελτίον, 12,84%. Τὰ στοιχεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τώρα τοῦ δημοσίου χρέους λέγουν, ὅτι τὸ 1956 ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν 270.000.000 ἢ 2,2%. Τὸ 1957 νὰ διατεθοῦν 273.000.000 ἢ 2,2%, τὸ 1958 νὰ διατεθοῦν 291.000.000 ἢ 2,3%, τὸ 1959 νὰ διατεθοῦν 428.000.000 ἢ 3,1%, τὸ 1960 νὰ διατεθοῦν 603.000.000 ἢ 4,3%, τὸ 1961 νὰ διατεθοῦν 750.000.000 ἢ 4,7%, τὸ 1962 νὰ διατεθοῦν 1.050.000.000 ἢ 5,2% καὶ τὸ 1963 νὰ διατεθοῦν 1.450.000.000 δηλαδὴ 7,5% τοῦ συνολικοῦ σκέλους δαπανῶν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, πρέπει νὰ πάῃ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου χρέους. Ὅπως βλέπετε, αὐξάνει καὶ εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς καὶ εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν διατεθειμένων δαπανῶν κατ’ αὔξουσαν γεωμετρικὴν πρόοδον. Δὲν προστίθεται δηλαδὴ ὁ συντελεστὴς αὐξήσεων, πολλαπλασιάζεται ἡ πρόοδος ἡ ἀντικειμενικὴ τοῦ χρέους τοῦ δημοσίου γύρω εἰς τὰ 5.000.000 τὸν χρόνον μὲ πρόβλεψιν 5ετίας. Ἐντὸς τῆς 5ετίας θὰ ἔχωμεν ἀκατέβατα 3.000.000.000 δραχμὰς ὑποχρεωτικά, ἀνελαστικὰ μὴ δυνάμενα καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον πλὴν τῆς πτωχεύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὁδηγεῖ μία τοιαύτη πολιτική, ὥστε νὰ συμμαζευθοῦν 3.000.000.000 δραχμαὶ τὸν χρόνον, αἱ ὁποῖαι θὰ προστίθενται εἰς τὰ 6.000.000.000 τῶν πολεμικῶν δαπανῶν. Καὶ καταλαβαίνετε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τί πρόκειται νὰ γίνῃ μετὰ τὴν ὑπάρχουσαν αὐτὴν ἀναγκαστικὴν καταναλωτικὴν δαπάνην δημοσίων πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας. Κάθε χρόνο δανειζόμεθα ἴσα–ἴσα νὰ πληρώνωμεν τὸ χρεώλυτρον καὶ εἶναι εὔστοχος ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν προχθὲς ἔκαμεν ὁ ἐξ Ἄρτης συνάδελφος: Πέρυσιν εἴχατε νὰ ἐξυπηρετήσητε τὸ δημόσιον χρέος μὲ ἕνα δισεκατομμύριον, ἐζητήσατε δάνειον 1 δισεκατομ. Ἐφέτος ἔχετε νὰ ἐξυπηρετήσητε τὸ δημόσιον χρέος μὲ 1½ δισεκατ. Ἐζητήσατε δάνειον διὰ 1½ δισεκατομμύριον. Εἰς μίαν ἔκθεσιν ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1960, σὰν νὰ προέβλεπα τὶ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μὲ τὴν δανειακὴν πολιτικήν, μὲ τὸν δανειακὸν αὐτὸν μορφινισμόν, ἔθεσα ἀνάγλυφον τὴν περίπτωσιν τοῦ Μεξικοῦ ποὺ κάθε χρόνο δανείζεται, 100, 110, 120 ἑκατομ. δολλάρια ἴσα–ἴσα διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ πληρώσῃ τὰ τοκοχρεωλύσια τῶν δανείων ποὺ ἔκαμε καὶ τὰ ὁποῖα ἐπῆγαν χαμένα καθ’ ὃν τρόπον πᾶνε τὰ ὅσα διαχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις. Ὥστε ἡ διακήρυξις τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ὅτι τὸ προϊὸν δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ πρὸς κάλυψιν ἐλλείμματος τοῦ καταναλωτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ πράγματα, ἀπὸ τὴν διερεύνησιν τοῦ τί ἔγινεν τὸ περυσινὸν δάνειον, δὲν ἐλέγχεται ἀκριβής. Φυσικὰ θὰ ἠμπορῇ νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὰ ἐπῆγαν χαμένα εἰς τὸ συρτάρι ποὺ εἶναι διὰ τὰς ἐπενδύσεις, τὰ ἄλλα ἐπῆγαν ἀλλοῦ καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς κατηγορῆτε ὅτι δὲν τὰ διεθέσαμεν δι’ ἐπενδύσεις. Ἐὰν δὲν εἴχατε καὶ αὐτά, θὰ διαθέταμεν ὀλιγώτερα δι’ ἐπενδύσεις. Ὑπάρχει δημιουργημένη μέσα εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ μέσα εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος, κύριοι συνάδελφοι, μία τρομακτικὴ καὶ ἠθελημένη σκόπιμος σύγχυσις. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ποὺ ἐδιδάσκετο παλαιότερον, ἡ ὀρθόδοξος ἀρχὴ τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ βεβαίως ἔχει καταλυθῆ, ἀλλὰ δὲν πρόκειται κἂν περὶ αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται ὅτι ἀντὶ ἑνὸς προϋπολογισμοῦ ἔχομεν προϋπολογισμὸν τακτικὸν καὶ προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Ἔχομεν περὶ τὰς 60 ἢ 70 διαχειρίσεις δημοσίου χρήματος εἴτε εἰς κεντρικὰς εἴτε εἰς ἀποκεντρωμένας ὑπηρεσίας. Ἐκεῖ ὅμως μπερδεύονται ὅλα. Ἐκεῖ μέσα χαριστικὲς ἐνέργειες καὶ σκάνδαλα συγκαλύπτονται, ἐκεῖ μέσα φορολογήσεις δὲν φαίνονται σὰν φορολογήσεις, ὅπως λ.χ. τὸ ὕψος τῶν τηλεφωνικῶν τελῶν ἢ τὸ ὕψος τῆς καταναλώσεως ρεύματος τῆς ΔΕΗ ἢ τὸ ὕψος τῶν εἰσοδημάτων τοῦ διϋλιστηρίου ποὺ λέγονται εἰσοδήματα ἐξ ἐπενδύσεων, ἐνῷ εἶναι εἰσοδήματα ἐκ φορολογίας, προοριζομένης νὰ συγκαλύψῃ παράνομα κέρδη καὶ εὐνοίας καὶ ἐκείνων ἀκριβῶς τῶν εἰσοδημάτων τῶν ὁποίων ἡ δημιουργία ἐθνικοποιημένης ἐπιχειρήσεως τοῦ διϋλιστηρίου θὰ εἶχε προορισμὸν νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Συγκαλύπτονται διάφορα βάρη, διάφοροι χαρισμοὶ καὶ ἔχομεν σειρὰν διαχειρίσεων καὶ συγκαλύπτεται καὶ τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συλλάβωμεν καὶ νὰ τὸ καταλάβωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἴτε ἀμέσως εἴτε ἐμμέσως ὡς προϊσταμένη αὐτῶν τῶν ἀποκεντρωμένων δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν δημοσίων ἐπιχειρήσεων διαχειρίζεται ἕνα πακτωλό, ἕνα Νιαγάρα περίπου 40 δισεκατομ. τὸν χρόνον. Δημιουργεῖ κλειστὲς φεουδαρχίες οἱ ὁποῖες ἀνεξέλεγκτα διαχειρίζονται χρῆμα τοῦ λαοῦ προερχόμενον ἀπὸ τὴν φορολόγησιν τοῦ λαοῦ καὶ ἐκεῖ μέσα μπερδεύονται. Αὐτὸ ἦτο δι’ ἐπένδυσιν. Ἐκεῖνο δὲν ἦτο δι’ ἐπένδυσιν. Θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐκτὸς ἐὰν ἀπαξιώσῃ νὰ ἀπαντήσῃ διότι ὑπάρχει καὶ μία τοιαύτη τάσις ἡ ὁποία ἁπλῶς ἀποδεικνύει τὴν ἀδυναμίαν ἀπαντήσεως εἰς τὰ συγκεκριμένα καὶ πολὺ σκληρὰ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα σὰν ἀπειλὴ ὁλοκληρωτικῶν μέτρων δὲν θὰ μᾶς κάμῃ νὰ παύσωμεν νὰ τὰ θέτωμεν ἐκτελοῦντες τὸ καθῆκον μας πρὸς τὸν ἐργαζόμενον λαόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν πρῶτον τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, δεύτερον τὸν προϋπολογισμὸν δημοσίων ἐπενδύσεων, τρίτον, τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων. Αὐτὰ τὰ γράφουν καμμιὰ φορά. Συνήθως δὲν γίνεται λόγος εἰς τὴν Βουλήν. Καμμιὰ φορὰ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ γράφεται εἰς μίαν δύο γραμμὰς ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνας τέτοιος λογαριασμός. Ξέρετε τὶ τάξεως εἶναι; Ἐφέτος τὸ χρεωστικὸν ὑπόλοιπον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἔφθασεν εἰς τὰ 4364 ἑκατομ. τὸν Νοέμβριον. Τὸ ἔλλειμμα ἀνέρχεται εἰς 710 ἑκατομ. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ Ταμεῖον, αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς ἀσκεῖ μίαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, πολιτικὴν καὶ συγκεντρώσεως τῶν προϊόντων καὶ συγκρατήσεως τῶν τιμῶν. Μέσα ὅμως εἰς αὐτὰ τὰ 4½ δισεκατομμ. περίπου πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ ἄλλα ποσὰ ἀπὸ αὐτονόμους διαχειριστικοὺς ὀργανισμούς, ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν καπνῶν, σουλτανίνας. Διαχειριστικὰ ἐλλείμματα μεγάλα καὶ ἀκάλυπτα μένουν καὶ ζημίες ἀδικαιολόγητες καὶ ὑψηλὰ διαχειριστικὰ ἔξοδα. Μέσα εἰς τὸ ἀνεξέλεγκτον αὐτὸ χάος τὸ σιτάρι, τὰ ψυχανθῆ, τὸ βαμβάκι ἐπιδοτοῦν τὴν πολιτικὴν ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Χρειάζονται ὅμως καὶ εὐνοούμενοι. 225 ἑκατομ. τὸ χρόνο ὁ λογαριασμὸς ἐφοδίων πιστώνει τὸ διϋλιστήριον. Πιστώνει τοὺς πτωχοὺς Νιάρχον, Σόκοννυ καὶ λοιπά, μὲ τόκον 1½% ἐτησίως. Αἱ βιομηχανίαι ἀμύλου παίρνουν ἀτόκως τὸ καλαμπόκι. Μεγαλέμποροι λαδιοῦ καὶ σπορελαίου παίρνουν μὲ 6μηνον ἄτοκον πίστωσιν τὸ λάδι ἢ τὸ σπορέλαιον. Θὰ τοὺς συνέφερε νὰ τὸ πάρουν εἰς πολὺ ὑψηλοτέραν τιμὴν νὰ τὸ ἐκποιήσουν καὶ νὰ ὠφεληθοῦν τὸν τόκον εἰς τὴν ἀγοράν. Δηλαδὴ εἶναι πράγματι ἀσύλληπτος αὐτὸς ὁ κατατεμαχισμὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἐπιδοτεῖτε τὸν ἄρτον τοῦ Στρατοῦ καὶ κρύβετε ἔτσι ἕνα μέρος ἀπὸ τὶς πολεμικὲς δαπάνες 200 ἑκατομ. καὶ χρεώνετε ἄλλα 50 ἑκατ. μειωμένην τιμὴν τοῦ ἄρτου εἰς τὸν Στρατὸν σύνολον 250 ἑκατομ. Ἔτσι ἔχομεν λανθάνουσες πολιτικὲς δαπάνες. Ἕνας Παναμᾶς ὁλόκληρος εἶναι ὁ λογαριασμὸς τῶν ἐφοδίων καὶ θὰ πρέπει εἰδικῶς ἡ Βουλή, ὅλα τὰ Κόμματα ἐὰν ἔχουν συναίσθησιν εὐθύνης νὰ τὸν ἐλέγξουν ἀφοῦ πρῶτα ἡ Κυβέρνησις καταθέση εἰς τὴν Βουλὴν ὅλον τὸν φάκελλον τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς. Πρόκειται περὶ ποσοῦ ἴσου μὲ τὸ ⅓. Ἔχομεν ἄλλους παραπλεύρους προϋπολογισμούς, Ταμεῖον περίπου τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Γεωργίας καὶ Δασῶν 330 ἑκατομ., Ταμεῖον ἐποικισμοῦ 25 ἑκατομ. Ἔχομεν ἕνα ἄλλον προϋπολογισμὸν τοῦ ΟΓΑ. Ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἀσκεῖται μέσῳ τῶν ὀργανισμῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Οἱ στατιστικὲς μᾶς λέγουν ὅτι τὰ εἰσοδήματα αὐτὰ τῶν ὀργανισμῶν ἔχουν φθάσει γύρω εἰς τὰ 6½ δισεκατ. ἐτησίως. Τὰ νομικὰ πρόσωπα τοῦ Δημοσίου μισὸ ἑκατομμύριο. Εἶναι ἐπιχειρήσεις τοῦ λαοῦ. Ἡ ΔΕΗ ἔχει τζίρο 2.200.000.000 τὸν χρόνον. Ἐγκατεστημένον κεφάλαιον, ἐγκαταστάσεις, 10,5 δισ. περίπου ἐνῷ ὅλη ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἔχει 5 δισ. ἐγκαταστάσεις. Ὁ ΟΤΕ εἶναι σχεδὸν ἰσοδύναμος. Ἀσκοῦν φορολογικὴν πολιτικήν. Δὲν ἐμφανίζουν κέρδη διὰ τὸ δημόσιον, ἀλλὰ ἀσκοῦν φορολογικὴν πολιτικὴν καὶ τὰ διανέμουν αὐτοῖς καὶ ἀλλήλοις. Ἔχομεν φεουδαρχίας ἐγκαθιδρυμένας ἐκεῖ μέσα. Αὐτὰ εἶναι τὰ σημεῖα ὅπου θὰ ἐχρειάζετο κἄποια προσοχὴ καὶ ὄχι κατάχρησις τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ, ἢ κατάχρησις τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν, τῶν ἐλευθεριῶν ποὺ ἔχουν γίνει σκουπιδόχαρτον καὶ τὰς τσαλακώνει καὶ τὶς ρυπαίνει ὁ τελευταῖος χωροφύλακας καὶ ὁ τελευταῖος τραμποῦκος. Ἔχομεν τοὺς ΣΕΚ. Τὸ καλοκαῖρι, ὅσοι μετεῖχον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὴν διαχείρισιν ξέρουν καὶ τὴν ἔμμεσσον φορολογίαν ξέρουν. Ἔχομεν τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ποὺ τὸ Κράτος συμμετέχει εἰς τὰ κέρδη. Καὶ εἶναι χαρακτηριστικὸν ἕνα πρᾶγμα. Ὅταν λέγωμεν ὅτι δὲν ἔχομεν χρήματα διὰ τοὺς δασκάλους ἢ τὶς ἐπενδύσεις καὶ πρέπει νὰ πᾶμε εἰς τὸν δανεισμόν, ἔχομεν ἕνα νεοπλουτικὸν ἀχανὲς μέγαρον εἰς τὴν ὁδὸν Πανεπιστημίου, μὲ ξενῶνας μέσα, μὲ χὼλ καὶ διαδρόμους ὅπου χάνεται κανεὶς νὰ περπατάῃ, ἔχομεν εἰς κἄθε ἐτησίαν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἐπιτιμήσεις καὶ ψόγους εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τοποθετοῦν τὰ πλεονάσματά των ἀντιπαραγωγικῶς εἰς πολυτελεῖς οἰκοδομάς. Καὶ ἔχομεν τώρα μὲ θυσίαν τοποθετήσεων εἰς τὰ κέρδη τῶν ὁποίων μετέχει τὸ δημόσιον τὴν νεοπλουτικὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως ἔργων καὶ εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σταδίου, ἔργων τὰ ὁποῖα θὰ ἀπορροφήσουν ἀποθέματα δυνάμενα νὰ ἀξιοποιηθοῦν παραγωγικά, θὰ περιορίσωμεν τὴν συμμετοχὴν τοῦ δημοσίου εἰς τὰ εἰσοδήματα ἐκ τῆς ἀκινήτου αὐτῆς περιουσίας καὶ τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν μνημεῖα ὡς τὸ Μὸν Παρνές, σὰν τὴν Ὁμόνοιαν, τὸ γκόλφ, ὡς τὸ ἔργον τοῦ Δέλτα τὸ ὁποῖον δι’ ἄλλο ἐξεκίνησε καὶ ἔγινε καμπαρὲ καὶ τὰ ὁποῖα ὅλα μαζὶ μὲ τὸ καλλιμάρμαρον μέγαρον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μεθαύριον θὰ φιγουράρουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ποὺ γίνονται διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ.

§47Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τῶν «παρὰ λίγο» ἐπενδύσεων.

§48Η. ΗΛΙΟΥ. Τῶν «παρὰ λίγο» ἐπενδύσεων, μάλιστα, εἶναι ἀκριβολογία. Καὶ ἔχομεν τὰ σχολεῖα τὰ ὁποῖα γκρεμίζονται καὶ δικαστήρια στάνες. Ἀλλὰ ἔχομεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μὲ τζῖρον τοιοῦτον ὥστε ἔχει 542 ἑκατ. κέρδη. Αὐτὰ βέβαια ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, μὲ τοὺς ὁποίους συναλλάσσεται. Ἔχομεν τὶς κρατικὲς βιομηχανίες σακχάρεως ὅπου ἔγινε βόλεμα φίλων, βόλεμα συγγενῶν, βόλεμα ξυλοσχιστῶν ἀκαταλλήλων διὰ τὶς θέσεις εἰς τὰς ὁποῖες διωρίσθησαν, ἀλλὰ ἐπεβαρύνθη οὐσιωδέστατα ἡ ζωὴ τοῦ λαοῦ, τὸ κόστος διατροφῆς τοῦ λαοῦ. Ἔχομεν τὸ διϋλιστήριον περὶ τοῦ ὁποίου ὅ,τι καὶ ἂν εἴπῃ κανεὶς εἶναι ἤδη γνωστὸν ἀπὸ προσφάτους συζητήσεις. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχει ἕνα τομέα εἴτε δημοσίων ἐπιχειρήσεων εἴτε νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου εἴτε τραπεζῶν κρατικῶν, εἴτε προϋπολογισμῶν, εἴτε κεντρικῶν παραπροϋπολογισμῶν, διαχειρίζεται ἕνα πελώριον τομέα, οἰκονομᾶ ἀπὸ ἐδῶ, φεύγουν ἀπὸ ἐκεῖ, δὲν γνωρίζει κανεὶς τί γίνεται. Εἶναι σὰν τὸ τραπέζι τοῦ ταχυδακτυλουργοῦ, ὅπου βγαίνουν πράγματα καὶ ἐξαφανίζονται καὶ χάνονται διὰ παντός, ὥστε νὰ καταντᾷ τὸ 1 δισ. ποὺ κοστίζουν οἱ παραπροϋπολογισμοὶ ποὺ ὀφείλονται εἰς τὴν πολυπραγμοσύνην τῆς Αὐλῆς καὶ τῶν Αὐλικῶν. Τὰ ἱδρύματα καὶ οἱ «μέριμνες» καὶ οἱ «φανέλλες» καὶ οἱ «πρόνοιες» καὶ οἱ «προικοδοτήσεις ἀπόρων κορασίδων», αὐτὲς οἱ καταβόθρες ποὺ ἀπορροφοῦν πόρους τοῦ δημοσίου ἢ πόρους κοινωνικοὺς καὶ κανεὶς δὲν γνωρίζει πῶς γίνεται ἡ διαχείρισις. Κανεὶς ἔλεγχος. Μὲ αὐθεντίαν ὑψηλήν. Τὸ ἕνα ἑκατομμύριον ἐμπρὸς εἰς τὰ τόσα καὶ τόσα δισεκατομμύρια ἀρχίζει νὰ φαίνεται ὅτι εἶναι σχεδὸν ἀμελητέα ποσότης. Ὅλα αὐτὰ εἶναι χρήματα τοῦ λαοῦ καὶ σχεδὸν τὸ ἥμισυ ἐθνικὸν εἰσόδημα καλύπτεται ἀπὸ αὐτά. Καθιερώθη διὰ μέρος ἀπὸ τὰ ποσὰ αὐτά, μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀποστερήσεως τοῦ Κοινοβουλίου ἀπὸ τὸν κύριον προορισμόν του νὰ ἐλέγχῃ τὰς δαπάνας καὶ νὰ ἐγκρίνῃ τοὺς πόρους, καθιερώθη, νὰ βρίσκωνται εἰς τὴν ἀνεξέλεγκτον διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ νόμος τῶν δωδεκατημορίων δὲν εἶναι κἄν νόμος δωδεκατημορίων, δὲν ἐγκρίνει πιστώσεις. Δίνει ἕνα λευκὸν συγχωροχάρτι, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἀπόλυτον ἐλευθερίαν νὰ μετακινῇ τὰς πιστώσεις κατὰ τὸ δοκοῦν ἀπὸ τὸ ἕνα κονδύλι εἰς τὸ ἄλλο. Καὶ ἔτσι βλέπομεν νὰ ψηφίζωνται ἐπενδύσεις καὶ αἱ ἐπενδύσεις νὰ μὴ πραγματοποιοῦνται, ἀλλὰ νὰ φυτρώνουν μηχανοκίνητα, δὲν ξέρω τὶ ἄλλες δαπάνες καὶ τὶ ἄλλες σπατάλες. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει εἰδικῶς πρὸς τὰς ἐπενδύσεις αὐτὸ τὸ σύστημα νὰ τὸ ἴδωμεν ἀπὸ κἄποιαν ὑψηλοτέραν περιωπήν. Δὲν εἶναι κομματικόν σας ζήτημα, κύριοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Εἶναι κἄτι τι ποὺ ἀφορᾷ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὴν ὕπαρξίν του, τὸ μέλλον του. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ κριτήρια τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ καταναλωτικῶν δαπανῶν, μισθοδοσίες δηλαδὴ καὶ συνταξιοδοτήσεις, τὰ κριτήρια τοῦ δωδεκαμήνου ποὺ ἂν δὲν δοθῇ ἐντολὴ πληρωμῆς ἐντὸς τοῦ δωδεκαμήνου ἀποσύρονται καὶ ἔρχονται εἰς νέαν χρῆσιν νὰ γίνῃ προγραμματισμὸς μακρόπνοος, μελέται ἐνδεχομένως, ὀργανικαὶ ἀδυναμίαι, ἐνδεχομένως καιρικαὶ συνθῆκαι, ἐπενδύσεις ποὺ ἀπαιτοῦν καιρὸν περισσότερον ἀπὸ 12 μῆνας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσύρωνται καὶ νὰ τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος νὰ τὰ μετατρέπῃ εἰς πηγήν. Θὰ πρέπει νὰ ἐμπνευσθῆτε ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰ συστήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐφαρμοσθῆ μὲ ἐπιτυχίαν καὶ ἀποδοτικότατα εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅπου ἐδημιουργήθησαν καὶ συνετέλεσαν εἰς τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν, τήν, πράγματι, ἀξιοσημείωτον, τὸ αὐτόνομον ταμεῖον ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ κανένα τρόπον τὰ χρήματα ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διαθέτει εἰς ἐπενδύσεις νὰ ξαναγυρίζουν εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας, ἀλλοιῶς ἀνεξάρτητα ἀπὸ σπατάλες, ἀνεξάρτητα ἀπὸ χαριστικὲς πράξεις, ἀνεξάρτητα ἀπὸ σκάνδαλα καὶ ἀπὸ κακοήθεις καὶ ληστρικὰς συμβάσεις καὶ ἀπὸ τὸν πλουτισμὸν μεσαζόντων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων, καταλάβατέ το ἀκόμη καὶ ὑπὸ τοὺς ἠθικωτέρους ὅρους ἐὰν γίνεται, αὐτὴ ἡ πολιτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολήξῃ εἰς πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολήξῃ σὲ πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ὅταν συγχρόνως ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ δανεισμοῦ δημιουργεῖ τὶς προϋποθέσεις ἐκροῆς τοῦ προϊόντος τῆς ἐργασίας τοῦ Ἕλληνος ἐργαζομένου πρὸς τὰ ἔξω ὑπὸ μορφὴν ἐπιστροφῆς κεφαλαίων, τόκων, κερδῶν, κλπ. Ὅταν δημιουργοῦνται προϋποθέσεις, ὥστε κάθε χρόνο ἐκτὸς ἀπὸ τὸ μεγάλο ποσοστὸν ποὺ πληρώνει ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς ἐπιβαρυνόμενος ὁλοὲν καὶ περισσότερον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου χρέους καὶ ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ αὐξάνῃ συνεχῶς τὰς πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν πληρωμάς της. Ἔχομεν, νομίζω, ἐφέτος συναλλαγματικὰς ὑποχρεώσεις τῆς οἰκονομίας 147 ἑκατ. ἔναντι 115 τοῦ 1961 καθ’ ὅν χρόνον ἐπίσης καὶ ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιβάρυνσις ἀνεβαίνει. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔλθῃ μία στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ 5 φορὲς καπνὰ περισσότερα ἂν παράγωμεν καὶ ἐξάγωμεν καὶ 5 φορὲς ἑσπεριδοειδῆ, δὲν θὰ μᾶς ἐπαρκῇ τὸ συνάλλαγμα διὰ νὰ ἐξοφλήσωμεν τὰς συναλλαγματικάς μας ὑποχρεώσεις. Τὸ 1961 ἐσημειώθη ἐκροὴ ἰδιωτικῶν κεφαλαίων 6 ἑκατ. δολλ. καὶ ἐκ τῶν Τραπεζῶν 45,9 ἑκατ. καὶ τὸ 1962 αὐτὰ τὰ 52 ἑκατ. ἔγιναν 192 ἑκατ. ἐκροὴ κεφαλαίων. Ἤδη τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας βασίζεται εἰς παράγοντας ἀσταθεῖς ἐξαρτωμένους ὄχι ἀπὸ τὶς τύχες τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπρόβλεπτες δυνάμεις, ἂν ἔχωμεν τουριστικὸν συνάλλαγμα, ἂν ὑπάρχῃ μία κακὴ οἰκονομικὴ κατάστασις σὲ μίαν χώραν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔρχονται τουρίσται ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδικῆς μας ἐσωτερικῆς καταστάσεως, ἂν ἔχωμεν ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα —ξέρομεν, ὅτι καὶ αὐτὸ ὑπόκειται σὲ μειώσεις, εἶναι ἀσταθὲς— τὸ σταθερόν, τὸ ἰσοζύγιον τὸ ἐμπορικὸν εὑρίσκεται σὲ χάλι, τὸ ὁποῖον ἐπιδεινοῦται. Ἐφέτος εἴχομεν εἰσαγωγὰς 610 ἑκατ. καὶ ἐξαγωγὰς 245 ἑκατ. δηλαδὴ περισσότερον ἀπὸ τὰ ⅗ τῶν εἰσαγωγῶν μας δὲν καλύπτονται μὲ ἐξαγωγές. Ἀλλὰ εἰς τὶ συνίστανται αὐτὲς οἱ εἰσαγωγές; Κατὰ ἕνα τρομερὸν κονδύλιον συνίστανται σὲ καταναλωτικὰ ἀγαθὰ πολυτελείας. Τὸ 1959 εἰσήγομεν πολυτελῆ καταναλωτικὰ ἀγαθὰ 50 ἑκατ., τὸ 1960 56 ἑκατ. καὶ 8,5 ἑκατ. ποτὰ καὶ τρόφιμα πολυτελείας. Τὸ 1961 64 ἑκατ. πλέον 9 ἑκατ. ποτὰ καὶ τρόφιμα πολυτελείας. Τὸ 1962 85,5 ἑκατ. πλέον 10,3 ἑκατ. ποτὰ καὶ τρόφιμα πολυτελείας. Δηλαδὴ ἡ προκλητικὴ σπατάλη, ἡ προκλητικὴ κοινωνικὴ σπατάλη μιᾶς ὀλιγαρχίας ἡ ὁποία ὠφελεῖται ὅλο καὶ περισσότερον ἀπέναντι ἑνὸς λαοῦ ἐξηθλιωμένου, ἀπορροφᾶ ἐκεῖνο τὸ πελώριον συναλλαγματικὸν ποσὸν ποὺ θὰ ἠμποροῦσε πράγματι νὰ εἶχε διατεθῆ, διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ, ἡ χώρα διὰ νὰ γίνουν παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν γίνονται. Ἀπὸ πέρυσιν ἕως ἐφέτος ἡ προκλητικὴ αὐτὴ κοινωνικὴ σπατάλη ὑψώθηκε κατὰ 34%. Κύριοι συνάδελφοι, μᾶς χρειάζεται συνάλλαγμα. Πρῶτα, πρῶτα δὲν ἔχετε πάρα πολλὲς φορὲς τὴν δυνατότητα καὶ τὸ εἰς τὴν διάθεσίν σας συνάλλαγμα νὰ τὸ ἀξιοποιήσετε. Δανείζεσθε, πληρώνετε τόκους καὶ τὸ ἀφήνετε καὶ ἐπαυξάνει τὸ ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ ἔγινε τὸ 1959. Ἐνῷ εἴχατε ἔλλειμμα 17 ἑκατ. δανειστήκατε 60 ἑκατομ., τὰ 43, διὰ τὰ ὁποῖα πληρώνετε τόκους, δὲν ἐτοποθετήθησαν παραγωγικῶς, ἀλλὰ προσηύξησαν τὸ συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Τὸ 1961 τὸ ἴδιον ἔγινεν. Ἀλλά, ὁπωσδήποτε, ἐὰν εἴχατε ἀκόμη μεγαλυτέραν ἀνάγκην, ἕνα εἶναι τὸ μέσον τὸ ἀσφαλές, ἡ σύνδεσις τῶν εἰσαγωγῶν μὲ τὶς ἐξαγωγές, ἡ δημιουργία σὲ ἐκεῖνον ποὺ θέλει νὰ μᾶς πωλῇ, κινήτρου διὰ νὰ ἀγοράσῃ καὶ νὰ ξέρῃ, ὅτι ἡμεῖς διαθέτομεν κατὰ κύριον λόγον σὰν μέσα πληρωμῆς τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα, τὰ καπνά μας, τὴν σταφίδα, τὸ βαμβάκι καὶ τὰ πορτοκάλλια. Ἐδῶ ὑπάρχει εὐρύτατον στάδιον ἀναπτύξεως μὲ τὶς διμερεῖς ἀνταλλαγές. Ἀπὸ τότε ποὺ ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ε.Ρ.Ε., ἀπὸ τὸ 1956, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως Σεπίλωφ εἶχεν ἔλθει ἐδῶ καὶ ἐπρότεινεν ἀπεριορίστους πιστώσεις διὰ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν διὰ ἔργα τεχνικά, διὰ μηχανήματα, διὰ ἐγκαταστάσεις, μὲ πληρωμὰς μακροπροθέσμους σὲ ἀγροτικὰ προϊόντα στὶς τρέχουσες κάθε φορὰ τιμές, χωρὶς πολιτικοὺς ὅρους καὶ δεσμεύσεις. Εἶναι ὁ δρόμος ποὺ ἠκολούθησαν αἱ Ἰνδίαι, ἡ Κεϋλάνη, ἡ Αἴγυπτος, μία σειρὰ χωρῶν ποὺ εὑρίσκετο πολὺ χαμηλότερα ἀπὸ ἡμᾶς καὶ οἱ ὁποῖοι κοντεύουν νὰ μᾶς ξεπεράσουν. Πρὸ πέρυσιν, ὅταν ἐξηγγέλθη τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, ὑπῆρξεν ἡ πρότασις τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας νὰ μᾶς ἐπενδύσῃ μὲ ἀντάλλαγμα ἀγροτικῶν προϊόντων τὸ σύνολον τοῦ Τεχνικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ποὺ ἐχρειάζετο διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν τοῦ 5ετοῦς προγράμματος. Ὄχι μόνον αὐτὸ δὲν ἐκάμαμεν, ἀλλὰ ἐκάμαμεν ἀντιθέτως ἀποσύνδεσιν τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὶς ἐξαγωγές. Διὰ τὸ Κρατικὸν διϋλιστήριον εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἰσαγάγῃ τὸ Κράτος καὶ εἰσήγαγε εἰς πολὺ εὐθηνὲς τιμὲς μὲ ἀνταλλαγὴν ἀγροτικῶν προϊόντων 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Τώρα μὲ τὸν Τὸμ Πάπας, τὸ καταργήσαμεν αὐτό, ἀποσυνδέομεν τὶς εἰσαγωγὲς μὲ τὶς ἐξαγωγές. Φυσικὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θίξει τὰ μερίδια, αὐτὰ τὰ ἀκάθαρτα, αὐτὰ τὰ κλοπιμαῖα, 100 ἑκατομ. δολλ. ξέρουν διατὶ ἔγινεν αὐτὴ ἡ ρύθμισις τῆς καταστάσεως. Ἔχομεν τὴν τακτικὴν τὴν προκρουστικὴν τῆς προσαρμογῆς τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς πολυτελείας, στὰ συμφέροντα τῆς πολυτελείας. Κάμνομεν τἄχα ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν καὶ καλλιεργοῦμεν τὴν σιτοπαραγωγήν. Ἐφέτος, ποὺ μὲ τὶς καιρικὲς συνθῆκες θὰ ἔχετε 400.000 τόννους ἔλλειμμα, σιτοδείαν πραγματικήν, πῶς θὰ τὰ πληρώσετε, κύριοι; Ἀπὸ ποῦ θὰ τὰ πληρώσετε; Σεῖς πάντοτε εὔχεσθε νὰ μὴ παράγωμεν σιτάρι, νὰ μᾶς δίδουν οἱ Ἀμερικανοὶ σιτάρι, νὰ τὸ πωλῶμεν 3 δραχ. τὸ κιλόν, νὰ εἰσπράττωμεν τὶς δραχμὲς διὰ τὸν προϋπολογισμόν, νὰ μένῃ χρέος ὕστερα καὶ κατόπιν ἂς σκεφθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κυβερνήσουν τὸν τόπον, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς τῆς πληρωμῆς. Ἀλλὰ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος στερεῖται αὐτὸ τὸ εἰσόδημα τῶν 400.000 τόννων, τὸ ὁποῖον μὲ τὶ τὸ ἀντικατεστήσατε; Μὲ τίποτε. Εἶναι μία προκρουστικὴ παραγωγὴ στὰ συμφέροντα τῶν ἐπιδοτουμένων Ἀμερικανῶν σιτοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ἕνα Ντάμπιγκ ἀθέμιτον εἰς βάρος τῶν ἰδικῶν μας. Βεβαίως, τώρα πιθανολογεῖται ὅτι ὁ Καναδᾶς, ἡ Γαλλία καὶ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, χῶραι αἱ ὁποῖαι μετέχουν εἰς τὸ πέραν τῶν πόρων συνάλλαγμα, ἔχομεν ἀνάγκην πόρων εἰς Κονσόρτσιουμ, θὰ μᾶς στείλουν σιτάρι διὰ βοήθειαν. Ἀλλά, δραχμάς. Τὸ πρῶτον, νομίζω, ἀπὸ ὅπου δυνάμεθα νὰ ξεκινήσωμεν, εἶναι νὰ ἀποκαταστήσωμεν χρηστὴν διαχείρισιν τοῦ Δημοσίου χρήματος. Ἀλλά, σκάνδαλα ἐπὶ σκανδάλων καὶ διασπάθισις τοῦ Δημοσίου χρήματος, ἀκούγονται συχνότατα. Ἀνατριχιαστικὸς ἦτο ὁ κατάλογος τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιόπουλος διὰ τὰς ὑπερβάσεις τῶν Δημοσίων Ἔργων. Τώρα, κύριοι, θέλετε, διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, νὰ καταργήσετε τοὺς ἐλευθέρους θεσμοὺς διὰ νὰ μὴ σᾶς ξεσκεπάζωμεν. Ἀλλὰ ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων, κύριοι βουλευταί, διαγιγνώσκει κανεὶς τὰ αἴτια. Οὔτε ὅταν ὁ Φαροὺκ ἐβασίλευεν εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ὁ Μεντερὲς εἰς τὴν Τουρκίαν ἦτο δυνατὸν αὐτοὶ ποὺ ἔβλεπον τὴν διασπάθισιν τοῦ Δημοσίου χρήματος νὰ τὴν ἀποδείξουν. Ὅταν ἀνοιγοῦν οἱ φάκελλοι θὰ τὰ εἴπωμεν. Πρόκειται περὶ κλοπῆς, κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν ἕνα πρόσωπον δημιουργῇ κατάστασιν τοιαύτην, ὥστε γύρω του οἱ πάντες νὰ κλέπτουν, αὐτὸ διὰ τὸν λαὸν εἶναι ἰσότιμον μὲ κλέπτην.

§49Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Διατὶ δὲν τὰ καταγγέλλετε εἰς τὸν λαόν;

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἀνοίξουν οἱ φάκελλοι καὶ τότε θὰ τὰ εἴπωμεν. Ἀλλὰ ἐὰν τόσον ὀλίγον συλλαμβάνετε αὐτὰ ποὺ γίνονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὶ νὰ εἴπω; Νὰ σᾶς καταλέξω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀντιληφθοῦν ἢ νὰ σᾶς καταλέξω εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κἄτι συμμερίζονται;

§51Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὶ νὰ καταλάβῃ κανεὶς ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ κομφούζιο ποὺ ἐδημιουργήσατε;

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Πῶς νὰ τὰ καταλάβετε; Ἡ πηγή, κύριοι, τῶν πλουτοπαραγωγικῶν μας πηγῶν εἶναι ἡ δευτέρα πηγὴ ἐπὶ τῆς ὁποίας δύναται νὰ στηριχθῇ ἡ ἀνάπτυξις. Ἐὰν εἴχωμεν τὸ ὕψος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ποὺ πληρώνουν οἱ σύμμαχοί μας, Ὁλλανδοί, Βέλγοι, Δανοὶ κλπ., εἰς τὴν 7ετίαν θὰ εἴχατε ἐξοικονομήσει ἕνα ποσὸν 600 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ εἶχεν ἀλλάξει ἡ ὄψις τῆς Ἑλλάδος. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχει ὁ πόρος τῶν μυστικῶν κονδυλίων. Ἀπὸ ἕνα ὑπολογισμόν, ὁ ὁποῖος ἐγένετο, διεπιστώθη ὅτι ἀπὸ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ποὺ διατίθεται μόνον διὰ νὰ ρυπαίνωνται οἱ τοῖχοι, ἀπὸ τὰς Ἀθήνας ὡς τὸ τελευταῖο χωριὸ τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ὑποδαυλίζεται τὸ μῖσος καὶ ὁ ἐθνικὸς διχασμός, ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ μόνον θὰ ἠδύναντο νὰ πληρωθοῦν τὰ σχολικὰ βιβλία, τῆς Δημοτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὰ ὁποῖα θὰ διενέμοντο δωρεὰν εἰς ὅλους τοὺς μαθητάς. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δικαιολογῶν τὸ ὕψος τῶν πολεμικῶν δαπανῶν, μᾶς εἶπεν εἰς τὴν εἰσήγησίν του, εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τρία τινά: Πρῶτον, ὅτι γίνονται διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀμύνης. Αἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις, κύριοι, μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ εἴπω, ὅτι πράγματι ὑπάρχουν ἄνθρωποι τόσον ἀντιδραστικοί, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν ἐποχήν μας διανοοῦνται μὲ τὴν νοοτροπίαν τῆς λιθίνης ἐποχῆς, καὶ ἐκείνων, ποὺ ζοῦν ἴσως εἰς καμμίαν γωνίαν τοῦ Βόρνεο καὶ ὁμιλοῦν περὶ τόξων καὶ δοράτων, περὶ μαγείας καὶ ξορκίων κλπ. Εἰς τὴν πυρηνικὴν ἐποχήν, τὸ νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι ἐξασφαλίζεται ἐθνικὴ ἄμυνα, κατ’ ἄλλον τρόπον παρὰ μόνον μὲ τὴν συνεννόησιν καὶ τὴν περιφρούρησιν τῆς εἰρήνης, ἀποτελεῖ μῦθον. Ἀλλὰ ἐπροχώρησε καὶ εἰς δεύτερον ἐπιχείρημα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι, λέγει, σύμφωνος μὲ τὴν ἰδεολογίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἡ αὔξησις τῶν πολεμικῶν δαπανῶν. Τὸν συλλογισμὸν αὐτὸν ἐλπίζω, ὅτι θὰ τὸν ἑρμηνεύσῃ κανεὶς εἴτε εἶναι Ὑπουργός, εἴτε χιουμοριστὴς συνάδελφος, διότι ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ τὸν συλλάβω. Καὶ τέλος, εἶπε, διότι δίδει τὸ Ν.Α.Τ.Ο. 750 ἑκατομμύρια δραχμὰς βοήθειαν, ἀλλὰ τοῦτο τὸ συναρτᾷ μὲ τὴν αὔξησιν τῆς ἰδικῆς μας προσπαθείας. Δηλαδὴ δὲν μᾶς δίδει, ἀλλὰ μᾶς βουτᾷ περισσότερον μέσα εἰς αὐτὴν τὴν ἄσκοπον σπατάλην. Θὰ ἤθελα δύο–τρεῖς παρατηρήσεις ἐν προκειμένῳ: Πρῶτον, δὲν εἶναι εἰς πολλὰ σημεῖα εἰλικρινὴς ὁ προϋπολογισμός. Τὰ 23½ ἑκατομμύρια τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. τὰ θεωρεῖ ὡς ὁριστικὰ ἔσοδα. Καὶ ἀποφασίζομεν νὰ ἐξοδεύσωμεν καὶ ἄλλα 200 ἑκατομμύρια ἀκόμη, πέραν τῶν περυσινῶν, ἐνῷ ἡ χορήγησίς των προϋποθέτει δυνατότητας ἀπορροφήσεως. Ἕν ἄλλο κονδύλιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ προϋπολογισμός, εἶναι τὸ κονδύλιον τῶν 750 ἑκατομμυρίων, τῆς Τραπέζης ἐπενδύσεων. Ἡ πρόβλεψις αὐτή, κατὰ τὸ ⅓ εἶναι τελείως ἀνακριβής, διότι τὰ 250 ἑκατομμύρια δὲν προϋπολογίζονται διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, ἀλλὰ διὰ τὰς παραλλήλους τοιαύτας, ὅπως τὴν Δ.Ε.Η., ποὺ ἀνήκουν εἰς ἄλλον λογαριασμόν. Ἑπομένως, κατὰ τὸ ⅓ εἶναι ἀνακριβὴς καὶ κατὰ τὰ ὑπόλοιπα ⅔ τελεῖ ὑπὸ αἵρεσιν, διότι τὸ Ταμεῖον χρηματοδοτήσεως ἀναλαμβάνει τὴν χρηματοδότησιν ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων ἔργων καὶ μετὰ προηγουμένην ἔγκρισιν τῶν μελετῶν. Εἶναι γνωστὸν δέ, ὅτι ἐστάλη εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο ἡ μελέτη τοῦ ἀζώτου καὶ τὴν ἀπέρριψεν. Ἐστάλη, ἐπίσης, ἡ μελέτη διὰ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ παρουσιάζει ἕνα σωρὸ ἀντιρρήσεις. Ἐπίσης, ἡ πρόβλεψις τῶν 1.100 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ δὲν εἶναι βεβαία. Καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον, ἐπίσης, ὅπου ἐχρησιμοποιήθη τὸ ὅπλον τοῦ ψεύδους. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγει, ὅτι ἐπικρίνεται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ φίλους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπικρινόμεθα, λέγει, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ καταγγείλωμεν τοὺς φίλους μας. Ἡ ἔκθεσις ΜΠΟΟΛΣ λέγει, ὑπάρχει μία κατηγορία χωρῶν μεταξὺ τῶν πρώτων εἶναι καὶ ἡ Ἑλλάς, ἡ Κύπρος, ὁ Παναμᾶς κλπ., αἱ ὁποῖαι διακρίνονται διὰ κακὴν χρῆσιν καὶ διαχείρισιν τῶν εἰδικῶν φόρων καὶ δι’ ἄνισον κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ των εἰσοδήματος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ βοήθεια ἡ ὁποία πρέπει νὰ συνεχισθῇ εἰς ἄλλας χώρας καλῶς διαχειριζομένας κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ΜΠΟΟΛΣ. Ὄχι διότι ἔχετε περάσει καὶ εἰς ἀνωτέραν βαθμίδα, ἀνεπτυγμένων χωρῶν, ἀλλὰ διαπιστώνουν καὶ οἱ πάτρωνές σας καὶ τὴν κακὴν διαχείρισιν καὶ τὴν ἄνισον κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐπίσης ἡ διαπίστωσις τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ὅτι μέσα εἰς τὶς Βαλκανικὲς χῶρες μία μόνον ἡ ὑποανάπτυκτος εἶναι, ἡ εὐημεροῦσα Ἑλλάς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ δανείου, διότι οἱ διαχειριζόμενοι ἢ διὰ νὰ ἀκριβολογήσω οἱ κατέχοντες τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ τρία Ταμεῖα ποὺ μὲ τοὺς ἀγῶνες των ἔχουν κἄποιαν αὐτοτέλειαν ἀπὸ τοὺς καταληστεύοντας αὐτὰ θὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν ὥστε τυπικῶς νὰ δικαιωθῇ ὁ Ὑπουργὸς λέγων ὅτι δὲν θὰ ὑποχρεωθῇ κανένα νομικὸν πρόσωπον νὰ ἀναλάβῃ νὰ ἐγγραφῇ ἐνῷ οὐσιαστικῶς θὰ γίνῃ ὅπως ἐγένετο καὶ ἐπὶ Μεταξᾶ. Δῆθεν ἑκουσίως ἔδωσαν τὰ Ταμεῖα, ἐνῷ ἔδωσαν ὑποχρεωτικῶς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξανεμισθοῦν τὰ χρήματά των. Νομίζω, ὅτι χρέος μας εἶναι καὶ ἀπὸ ἐδῶ μέσα καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε θέσιν νὰ ἀποκαλύπτωμεν τὸν ἔνοχον καὶ νὰ προστατεύωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ συζητήσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ νομίζομεν ὅτι μέσα στὰ στενὰ ὅρια μιᾶς ἀγορεύσεως ἀπεκαλύφθη ἕνα πραγματικὸν ὄργιον διαχειρίσεως ἐντὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἀκατανόητον τοῦ νὰ ζητῆται ἡ παροχὴ ἐγκρίσεως διὰ δάνειον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§54Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν, κ. Πρόεδρε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων δικαιοῦνται νὰ ὁμιλοῦν ἄνευ σειρᾶς.

§56Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ὡμίλησεν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν ὁ κ. Καψάλης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὁ κ. Λυκουρέζος, ὡς ἐκπρόσωπος.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καψάλης, ὡμίλησεν ὡς εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κ. Ἀντωνίου, ἐνῷ ὁ κ. Λυκουρέζος θὰ ὁμιλήσῃ ὡς ἐκπρόσωπος.

§58Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι σύντομος, διότι ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη καὶ τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις προκαταβολικῶς ἐπὶ τῆς προτάσεως ἀναθεωρήσεως μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν κατέθεσαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ βουλευταὶ καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἀξιότιμοι ἐκπρόσωποι τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς Ε.Δ.Α. κ.κ. Στεφανόπουλος καὶ Ἡλιοῦ ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ θίξουν τὸ θέμα. Ἡ θέσις τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν εἶναι σαφής. Ἤδη ἀπὸ τοῦ 1960 ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἶχε δημοσίᾳ διακηρύξει τὴν ἀνάγκην ἀναθεωρήσεως ὡρισμένων μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, ὡς ἤδη ἐδήλωσε, θὰ συμμετάσχῃ εἰς τὰς συζητήσεις καὶ εἰς τὰς ἐργασίας τῆς συγκροτηθησομένης ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ψῆφον του αὕτη θὰ εἶναι συνάρτησις τῶν ἀντιλήψεών του καὶ τῶν γνωμῶν του ἐπὶ τῶν ἀναθεωρητέων μὴ θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, αἱ ὁποῖαι χρήζουν ἀναθεωρήσεως θὰ διατυπώσῃ ἐν καιρῷ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Βασικῶς ἡμεῖς πιστεύομεν εἰς τὴν προστασίαν καὶ τὴν πρόοδον τῆς Δημοκρατίας μὲ περισσοτέραν Δημοκρατίαν. Κατὰ τὴν πρόσφατον συζήτησιν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἔθιξεν ὅλα τὰ ἐν καιρῷ δημοσιονομικὰ καὶ οἰκονομικὰ θέματα, ἐν συνεχείᾳ δὲ ὁ φίλος συνάδελφος κ. Καψάλης ἐν λεπτομερείᾳ ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπὶ τῶν ἐπενδύσεων, τῆς πίστεως, τῶν ἐξαγωγῶν, τοῦ φορολογικοῦ καὶ ἐφ’ ὅλων γενικὰ τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν σήμερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ πάλιν τῶν ἀπόψεων τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, θὰ ἐπεθύμουν νὰ τονίσω ὅτι χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσε κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι τὸ δάνειον θὰ εἶναι ἀπολύτως προαιρετικόν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία παρέμβασις διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ δανείου ἀπὸ τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ὅτι τὸ δάνειον θὰ ἐκτεθῇ εἰς δημοσίαν ἐλευθέραν ἐγγραφὴν μὲ ἀπόλυτον προτεραιότητα τῆς ἰδιωτικῆς ἀποταμιεύσεως. Λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονίσω εἶναι ὅτι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ δάνειον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἶναι τὸ τέταρτον κατὰ σειρὰν μεταπολεμικὸν δάνειον, τὸ πρῶτον τῶν 300 ἑκατ. ἐξωφλήθη ἤδη, ἡ ἐξυπηρέτησις δὲ τοῦ δευτέρου ἐξ 750 ἑκατ. ἐξακολουθεῖ ὡς καὶ τοῦ τρίτου τοῦ ἐξ 990 ἑκατ. πρέπει, λέγω, νὰ τονίσω, ὅτι ὀρθῶς εἶπον καὶ οἱ συνάδελφοι κ.κ. Γαρουφαλιᾶς καὶ Καψάλης ὅτι ἀπαιτεῖται ἄκρα περίσκεψις καὶ προσοχὴ διὰ νὰ μὴ παρασυρθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν εὐχερῆ τρόπον καλύψεως τῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν διὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ δανεισμοῦ. Εἶναι, νομίζω, ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ κἄποιος προγραμματισμὸς τῶν μελλοντικῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου χρέους καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ συστηματικώτερον ὁ τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεώς του. Ἠρωτήθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὸν κ. Καψάλην καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως ἐὰν ὑπάρχῃ σχετικὸς προγραμματισμὸς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν γενικώτερον τοῦ Δημοσίου χρέους. Ὄχι μόνον τοῦ ἤδη συναφθησομένου δανείου καὶ τῶν λοιπῶν μεταπολεμικῶν δανείων, ἀλλὰ κατόπιν τῆς ἐπελθούσης καὶ ἐπικειμένης ρυθμίσεως καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ὑπάρχει σχετικὴ πρόβλεψις διὰ τὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν προσεχῶν προϋπολογισμῶν; Ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ ὑπηρεσία τοῦ Δημοσίου χρέους ἀνήρχετο εἰς 1.000.000.000 δρχ. περίπου κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀνέρχεται εἰς 1.400.000.000 δρχ. περίπου, καὶ μετὰ 5ετίαν, μὲ τὴν προσθήκην καὶ τοῦ σημερινοῦ δανείου καὶ μὲ τὴν ἐν τῷ μεταξὺ αὔξησιν τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἄλλων χρεῶν καὶ τῆς προσθήκης τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ Δημοσίου χρέους, θὰ φθάσῃ εἰς ποσὰ τὰ ὁποῖα πολὺ ἀμφιβάλλω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει σκεφθῆ πῶς θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ μέλλοντες προϋπολογισμοί. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται προγραμματισμοῦ μὲ τὴν σκέψιν ὅτι διάδοχοι Κυβερνήσεις θὰ ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὰ τὰ προβλήματα. Κάθε ἄλλο, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐνημερώσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὴν Βουλήν, πῶς ἀντιλαμβάνεται ὅτι οἱ μέλλοντες προϋπολογισμοὶ θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνθέξουν εἰς τὸ βάρος τῶν ἐξυπηρετήσεων τῶν συνεχῶς συναπτομένων νέων δανείων. Ὅπως συνωμολόγησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων καλύπτεται κατὰ 67% ἀπὸ δανεισμὸν καὶ κατὰ 33% περίπου ἀπὸ πόρους τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ συνάδελφος κ. Καψάλης ἐξέφρασε τὴν ἀνησυχίαν του διὰ τὰ ποσοστὰ αὐτὰ διὰ τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν ποὺ προέρχεται ἀπὸ δανεισμόν. Ὁ φίλος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπαντῶν εἶπεν, ὅτι νομίζει ὅτι εἶναι φυσιολογικὰ τὰ ποσοστὰ τὰ ὁποῖα καὶ κατ’ αὐτὸν δὲν προκαλοῦν ἀνησυχίαν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος, διὰ νὰ τονίσω ὅτι καθ’ ἡμᾶς ἡ ἀναλογία αὐτὴ εἶναι δυσμενὴς καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται ἔργα ἀμφιβόλου σκοπιμότητος, ὅτι τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς ἐκεῖνα μόνον τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα δὲν μπορεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Ὅπως ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐτόνισε προχθές, εἰς τὴν χώραν μας ἐλλείπει τὸ τεχνικὸν δυναμικὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ λάθη μεγάλα περὶ τὴν ἐκπόνησιν τῶν μελετῶν καὶ λάθη μεγάλα περὶ τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν τῶν ἐκτελουμένων ἔργων παρατηροῦνται. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ ἔργα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία διότι, ἐπαναλαμβάνομεν, καθ’ ἡμᾶς ἡ ἀναλογία 67% μὲ 33% εἶναι ἀναλογία δυσμενής, εἶναι ἀναλογία ἡ ὁποία πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Περαίνων τὰς συντόμους παρατηρήσεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελον νὰ δηλώσω ὅτι, ἐφ’ ὅσον τὸ δάνειον θὰ εἶναι ἀπολύτως προαιρετικὸν καὶ ἐλεύθερον, ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὲρ τὸ ἄρτιον ἐξόφλησιν, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον καὶ διὰ λόγους ψυχολογικοὺς ἡ ἐξόφλησίς του νὰ γίνεται εἰς τὸ ἄρτιον. Ἀλλὰ ἤδη ἐφ’ ὅσον ὁμιλῶ ἐπὶ θέματος συναπτομένου ἀμέσως πρὸς τὴν πίστιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. βουλευταί, νὰ θίξω τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως, τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισε ἡ Κυβέρνησις, τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ὡς γνωστόν, δημόσιον ἐσωτερικὸν χρέος ἀποκαλεῖται τὸ εἰς δραχμάς. Ἡ ἐξαγγελθεῖσα ρύθμισις εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἤδη ἡ πρώτη Κυβέρνησις Παπάγου εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχε καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, κ. Μαρκεζίνης, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶχε δηλώσει ὅτι θὰ ἐτύγχανον ἴσης μεταχειρίσεως οἱ ὁμολογιοῦχοι τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους καὶ οἱ ὁμολογιοῦχοι τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ἡ ἐξαγγελία αὐτὴ ἀποτελεῖ ἐπίσημον ὑπόσχεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀπὸ Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχε καὶ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς καὶ πολλοὶ τῶν σημερινῶν Ὑπουργῶν. Δὲν ὑποστηρίζω ὅτι ἡ ἴση μεταχείρισις θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μὲ ποσοστὰ ἀπολύτου ἰσότητος, πάντως οὐδεὶς ἐφαντάζετο ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν σημερινὴν ἀπαράδεκτον ἀνισότητα. Κύριοι βουλευταί, εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Προεβλήθη ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει νομικὴ ὑποχρέωσις μετὰ τὸν νόμον 18 τοῦ 1944. Ὀρθῶς ἐτονίσθη, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ὅτι εἰς τὰ ζητήματα τῆς πίστεως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται ἐπίκλησις νομικῶν ἐπιχειρημάτων. Προέχουσα εἶναι ἡ ἠθικὴ ὑποχρέωσις. Ἀλλὰ καὶ λόγοι σκοπιμότητος ἐπέβαλον νὰ γίνῃ τελείως ἀλλοία μεταχείρισις τῶν κομιστῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω, ὅτι καὶ ἡ ἄποψις ὅτι δὲν ὑπάρχει νομικὴ ὑποχρέωσις δὲν εἶναι ὀρθή. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ σειρᾶς ἀποφάσεων τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔχει νομολογηθῆ ὅτι γενεσιουργὸς αἰτία ὑφίσταται ὅταν συνετελέσθησαν πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ἅπαντα τὰ στοιχεῖα, ἅτινα ἀπαιτοῦνται κατὰ νόμον ὅπως παραχθῇ τὸ δικαίωμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ ἡ ὑποχρέωσις ὡς ὀφειλὴ δραχμῶν. Πρὸ τῆς πληρώσεως πάντων τούτων παράγεται ἁπλῆ προσδοκία. Δηλαδή, ὁ Ἄρειος Πάγος, σταθερῶς ἔχει νομολογήσει, ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ πρὸ τοῦ νόμου 18 τοῦ 44, ἡ γενεσιουργὸς αἰτία, ἡ σύμβασις ἢ ἡ ἀδικοπραξία, ἢ ἄλλος νόμιμος λόγος, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποσβεσθῇ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ὀφειλὴ καὶ ἀπαιτητή, πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 44. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐκ τῶν ὁμολογιακῶν δανείων, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον λήξει πρὸ τῆς 11.11.44, δὲν ἔχουν ἀποσβεσθῆ καὶ συγκεκριμένως τὸ δάνειον τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ 1898, τοῦ Πύργου Μελιγαλᾶ 1950 τῶν 300.000.000 τοῦ 1920, τὰ ἀνταλλάξιμα τῶν πολεμοπαθῶν τοῦ 1929, τῆς Ἀγροτικῆς τοῦ 1931–35, τὸ Ἀναγκαστικὸν τοῦ 26, τῆς ἀπαλλοτριώσεως 1919–25, τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων τοῦ 1927, τῶν ἀνταλλαξίμων τοῦ 1926 –28, ὅλα αὐτὰ εἶναι προπολεμικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον λήξει πρὸ τῆς 11.11.44. Συνεπῶς, κατὰ τὴν πρόσφατον σταθερὰν νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν ἔχουν ἀποσβεσθῆ αἱ ἐκ τῶν δανείων αὐτῶν ὑποχρεώσεις. Ταῦτα, ὡς πρὸς τὴν νομικὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη, τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπικαλεσθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι προέχουσα εἶναι ἡ ἠθικὴ ὑποχρέωσις καὶ ἡ σκοπιμότης διὰ τὴν πίστιν τοῦ Κράτους νὰ προβῇ εἰς μίαν ἱκανοποιητικὴν ρύθμισιν καὶ διὰ τὰ δάνεια εἰς δραχμάς. Παρὰ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δυνάμει τῶν νόμων, διὰ τῶν ὁποίων συνήφθησαν τὰ ἀναγκαστικὰ δάνεια, ἐπεβλήθησαν τότε νέοι φόροι καὶ αὐξήσεις ἐπὶ ὑφισταμένων φόρων, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἐπὶ συνεχεῖς δεκαετηρίδας εἰσπράττονται, τὰ ποσὰ ἀνέρχονται εἰς πολλὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων, καὶ μάλιστα ἐπὶ ἓν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα κατετίθεντο καὶ εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ἀκριβῶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν αὐτὸν τὸν ἐξευτελιστικὸν διακανονισμὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Χαρακτηριστικῶς σᾶς ἀναφέρω, ὅτι δυνάμει τοῦ νόμου 2749 τοῦ 1922 «περὶ συνάψεως τοῦ Αʹ Ἀναγκαστικοῦ Δανείου ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῶν Ν. 3312)1925, 3549)1928 κλπ.», ἐπεβλήθησαν αὐξήσεις τῆς φορολογίας κατὰ 10%, διετέθησαν τὰ πλεονάσματα τῶν ἐπεγγύων τότε προσόδων, ἐδιπλασιάσθη ὁ τότε συνθετικὸς φόρος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος, δυνάμει ρητῆς διατάξεως τοῦ νόμου, νὰ προβῇ εἰς ἐκποίησιν τῶν κτημάτων του πλὴν τῶν ἀναγκαίων διὰ τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ νὰ δέχεται ὁμολογίας τοῦ δανείου διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ τιμήματος. Ἔκτοτε ἑκάστοτε, ἀκόμη καὶ τελευταῖα, δημοσιεύονται ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὴν τιμὴν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν περιλαμβάνουν πάντοτε τὴν ἑξῆς διάταξιν: «Ἐκ τῆς ὡς ἄνω ὁριζομένης νέας τιμῆς π.χ. τῶν πυρείων διατίθεται ποσοστὸν τάδε διὰ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ ἐσωτερικοῦ Ἀναγκαστικοῦ Δανείου, δυνάμει τοῦ νόμου 2749, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 3312 καὶ διὰ τοῦ Ψηφίσματος τῆς 18.4.1926 καὶ τοῦ Ψηφίσματος...». Ἔχω προχείρους ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ 1953 καὶ τοῦ 1954, διὰ τῶν ὁποίων καθορίζεται ἡ τιμὴ τῶν παιγνιοχάρτων καὶ ρητῶς ὁρίζει «ἐκ τῶν ὡς ἄνω ὁριζομένων τιμῶν τῶν παιγνιοχάρτων ἡμιπολυτελείας, διατίθεται ποσοστὸν τάδε διὰ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ ἐσωτερικοῦ Δανείου καὶ πρὸς ἀπόσβεσιν τοῦ κυμαινομένου χρέους, σύμφωνα πρὸς τοὺς νόμους 3312...», δηλαδή, τὸ Κράτος ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους εἰσπράττει, δυνάμει τοῦ νόμου, εἰδικοὺς πόρους πρὸς ὑπηρεσίαν τῶν ἀναγκαστικῶν δανείων, εἰσπράττει ηὐξημένους φόρους διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἐσωτερικῶν δανείων, εἶχεν ὑποσχεθῆ τὴν ἐκποίησιν ἔναντι ὁμολογιῶν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Δανείου τῆς κτηματικῆς του περιουσίας, ἐκτὸς ἐκείνης, ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως ἀναγκαία διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ παρὰ ταῦτα ἔρχεται καὶ ἀγνοοῦν πάντα ταῦτα, προβαίνει εἰς ἕνα πραγματικῶς ἐξευτελιστικὸν διακανονισμόν. Σκεφθῆτε, κ. βουλευταί, ὅτι ὁμολογιοῦχος, ὁ ὁποῖος προπολεμικῶς εἶχεν ἐπενδύσει 1.000 δραχμάς, εἰς ὁμολογίας τῶν εἰς χρυσὸν δανείων, μὲ τὸν διακανονισμὸν τὸν ἐπελθόντα σήμερον μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς ὁμολογιούχους καὶ παρόμοιος διακανονισμὸς πιστεύω θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ μὲ τοὺς Ἄγγλους καὶ λοιπούς, θὰ λάβῃ 600 δραχμὰς περίπου, ἔναντι τῶν 1.000 προπολεμικῶν, ὁ δὲ ἄλλος Ἕλλην, ὁ ὁποῖος, ὄχι προέβη μόνος του εἰς ἐπενδύσεις, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος ὑπεχρεώθη, διὰ τῶν ἀναγκαστικῶν δανείων νὰ ἐπενδύσῃ τὰς 1.000 δραχμάς του εἰς ὁμολογίας τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Δανείου, λαμβάνει μόνον 50 δραχμὰς καὶ αὐτὰς ὀνομαστικάς, διότι, λόγω τοῦ ὅτι καθιερώθη τόκος 2%, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ὁμολογίαι εἰς τὸ Χρηματιστήριον ἔχουν φθάσει 17 δραχμάς. Καὶ περαιτέρω θὰ ἔπρεπε νὰ μνημονεύσω εἰδικώτερα τὰ ἀνταλλάξιμα. Καὶ αὐταὶ αἱ ὁμολογίαι ἐξοφλοῦνται μὲ 50 δραχμάς, καθ’ ἣν στιγμὴν τὴν κτηματικὴν περιουσίαν τῶν ἀνταλλαξίμων, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὁποίων ἐξέδωσε τὰς ὁμολογίας, τὴν καρποῦται τὸ Κράτος. Ταῦτα, παρὰ πᾶσαν ἠθικήν, ἀλλὰ καὶ νομικὴν ὑποχρέωσιν. Καὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐμπέδωσιν καὶ τὴν ἑδραίωσιν τῆς πίστεως. Ἀλλὰ ἔτσι προκαλεῖται ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ Κράτος; Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεώς της ἡ Κυβέρνησις, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι νοητὴ ἡ κακομεταχείρισις αὐτὴ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ ἡ τόσον βάναυσος ἀνισότης ἐνίων πολιτῶν ἔναντι, ἐπίσης, ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ καὶ ἠθικὴ ὑποχρέωσις. Λόγοι σκοπιμότητος τὸ ἐπιβάλλουν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ νομικὴ ὑποχρέωσις. Βεβαίως, καὶ τοῦτο χωρὶς νὰ κακοφανῇ εἰς τὸν φίλον μου κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς νομιμότητος, εἶναι κάπως ἐλαστική, ἡ ἀντίληψις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ἴσως αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, νὰ τὰ ἀκούῃ μὲ δυσφορίαν καὶ πολλὴν ἀνοχήν, ἀποβλέπουσα κυρίως εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν διὰ παντὸς τρόπου ἀπὸ αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις. Ἀκριβῶς, αὐτὸς ὁ κατήφορος, μᾶς ὁδηγεῖ εἰς πολλὰ ἄτοπα. Θὰ ὑπενθυμίσω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρὸ ἑνὸς μηνὸς ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, εἶχα παρατηρήσει εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι, προφανῶς ἀπὸ τὴν κεκτημένην ταχύτητα τῆς θέσεως κανόνων δικαίου διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, φοβοῦμαι, ἔλεγα τότε, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ νομοθετῆτε, σεῖς, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δι’ ἀποφάσεών σας. Ταῦτα ἔλεγα, ἐκφράζων ἕνα ἀόριστον φόβον καὶ ἴσως πολλοὶ νὰ ἐθεώρουν, ὅτι παρεσύρθην εἰς μίαν ὑπερβολήν. Δὲν ἐγνώριζα τότε, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν εἶχον ἐγκαινιάσει τὸ σύστημα τῆς δι’ ἀποφάσεώς των νομοθετήσεως ἀπὸ τῆς 14ης Νοεμβρίου. Διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 131 τῆς 10. 11.62 ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τοῦ τρόπου ρυθμίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους, ἀνετέθη δὲ ὁ καθορισμὸς τῶν λεπτομερειῶν εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Πρῶτον ἄτοπον. Διατί νὰ γίνῃ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ μὴ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου συζήτησις ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ἐγίνετο, ἡ Κυβέρνησις διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν, θὰ ἀνεπτύσαμεν τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας καὶ σήμερον ὑποστηρίζομεν καὶ θὰ κατελήγωμεν εἰς τὴν ψήφισιν ἑνὸς νόμου, ὁπότε ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπρόκειτο περὶ νόμου ἐψηφισμένου ἀπὸ τὴν Βουλήν, αἱ ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀνάγκην οἱασδήποτε κυρώσεως, διότι θὰ ἦσαν ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξεδίδοντο βάσει νομίμου ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, τί ἔγινε; Οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ δι’ ἀποφάσεών των ἀπεφάσισαν νὰ ρυθμίσουν, ὄχι μόνον τὰς λεπτομερείας τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ καὶ συνεπλήρωσαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ οὕτω ἐν τέλει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300042 ἀποφάσεώς των τῆς 3.11.62, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 14 Νοεμβρίου, καθορίζεται: «Ἡ παροῦσα δημοσιευομένη διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως κυρωθήσεται νομοθετικῶς μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὰ μὴ ρυθμιζόμενα ὑπὸ τῆς ἐν προοιμίῳ ἀναφερομένης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θέματα». Οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, δηλαδή, οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, διαπιστώσαντες ὡρισμένα κενὰ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ρυθμίζεται τὸ ὅλον θέμα διὰ τῆς 131 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑπέλαβον, ὅτι ἠδύναντο νὰ τὸ πράξουν μόνοι των καὶ μὲ τὴν κεκτημένην ταχύτητα τῆς θέσεως κανόνων δικαίου διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφάσισαν νὰ νομοθετήσουν καὶ οἱ ἴδιοι. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐφθάσαμεν νὰ νομοθετῶμεν καὶ δι’ ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν. Δὲν ἀποκλείεται πλέον, σὺν τῷ χρόνῳ, νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς περαιτέρω ὑπηρεσιακὰ ὄργανα, ὅπως, π.χ., οἱ Νομάρχαι, οἱ ὁποῖοι θὰ ρυθμίζουν θέματα τῆς ἁρμοδιότητός των καὶ οἱ ὁποῖοι θέτοντες κανόνας δικαίου διὰ πράξεών των, θὰ παραπέμπουν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν! Κύριοι βουλευταί, αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω. Ἡμεῖς, ὅπως ἐδήλωσα καὶ ἐν ἀρχῇ, θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον μετὰ τὴν ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πρόκειται νὰ ἐκτεθῇ εἰς ἐλευθέραν δημοσίαν ἐγγραφὴν καὶ θὰ εἶναι ἐλεύθερον καὶ προαιρετικόν. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ὁ φίλος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καταστήσῃ ἐνήμερον τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἐπιβαρύνσεων τῶν προβλεπομένων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τόσον τοῦ μεταπολεμικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ προπολεμικοῦ δημοσίου χρέους κατὰ τοὺς ἐπικειμένους προϋπολογισμούς. Θέλω, περαιτέρω, νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον θὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐρρυθμίσθησαν τὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους, θὰ θελήσῃ ἴσως νὰ ἀναθεωρήσῃ καὶ τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις της. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ταλαιπωρήσω μὲ λογαριασμούς, διότι εἶναι γνωστὰ τὰ θέματα. Μὲ μίαν ἐλαχίστην ἐπιβάρυνσιν, 15.000.000 περίπου δρχ. ἐτησίως, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ μία στοιχειωδῶς εὐπρεπὴς ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος. Νὰ δοθῇ ἕνα 15% τοὐλάχιστον τοῦ κεφαλαίου μὲ ἕνα τόκον 5%, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ περισσότερον ἀπὸ 10–15 ἑκατομμύρια ἐτησίως τὸν προϋπολογισμόν. Νομίζω, ὅτι ἀξίζει ὁ κόπος νὰ στέρξῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν μικρὰν αὐτὴν ἐπιβάρυνσιν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κραυγαλέα ἀνισότης εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἴτε ὑπεχρεώθησαν νὰ εἶναι δανεισταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ὅπως ὑπεχρεώθησαν οἱ κάτοχοι τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἀναγκαστικῶν δανείων, εἴτε καὶ ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ ἐμπιστευόμενοι εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τὸ νόμισμά του, ἔκαμον ἐπενδύσεις εἰς ὁμολογίας τῶν δανείων αὐτῶν. Δι’ ἡμᾶς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα, ὡς ἐτόνισεν καὶ ὁ κ. Καψάλης, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, δι’ ἡμᾶς, τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους παραμένει ἀνοικτόν, παραμένει ἐκκρεμές. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§60Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§61Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προκειμένου νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά, ἔχομεν μίαν παρατήρησιν ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας. Ἀναγράφονται ὡρισμέναι παρεμβάσεις καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἀλλὰ καὶ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐσίαν ἀποτελοῦν οὐσιώδη παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Δεχόμεθα παρὰ ταῦτα νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις καὶ ἡ συζήτησις ἐγένετο εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν τοιούτου ἐκνευρισμοῦ, ὥστε ἴσως ἐκεῖ νὰ ὀφείλωνται αἱ παραβιάσεις αὐταί. Δὲν ἔχει, ἑπομένως, τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀποδεχόμεθα αὐτὰς τὰς παραβιάσεις ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν εἰς τὴν ὁποίαν συμφωνοῦμεν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς οἱ ἑξῆς: Α. Ἀντωνίου, Ε. Κοθρῆς, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Ρουσόπουλος, Γ. Λύχνος, Π. Γυϊόκας, Δ. Παπαδημητρίου, Χ. Ρουχωτᾶς, Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Λούλης καὶ Χ. Παπασταύρου. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§63Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἄνευ περιορισμοῦ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ὁποίων ἀνεκοίνωσα τὰ ὀνόματα θὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 μὲ κἄποιαν σχετικὴν ἄνεσιν χρόνου. Συνεπῶς, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Κύριοι βουλευταί, συμφωνεῖτε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ διακόψωμεν λόγῳ τῶν Ἀπόκρεω μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης;

§65ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν μέχρι τῆς προσεχοῦς Πέμπτης.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπομεν μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)