1963.02.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Σ. Ι. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συνομολογήσεως Λαχειοφόρου Ἐσωτερικοῦ Δανείου Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως δραχμῶν 1.500.000.000 ἐξοφλουμένου χρεωλυτικῶς ὑπὲρ τὸ ἄρτιον». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἔξαρχος καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Πανούσης, Ι. Βαρβιτσιώτης καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Ν. Ζορμπᾶς, Θ. Λυμπερίδης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Πύργου δι’ ἧς παρακαλεῖ ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου ἐξυπηρετοῦντος ζωτικὰ θέματα ἐπαγγελματοβιοτεχνικῆς τάξεως. Ὁ Σύλλογος Καφεστιατόρων Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, αἰτεῖ ταχεῖαν ψήφισιν συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ρυθμίζοντος ζωτικὰ αἰτήματα ἐργαζομένων καὶ ἐπικαλεῖται πρὸς τοῦτο καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν δημοτικοῦ ὑπαλλήλου Σουφλίου, αἰτουμένου ὅπως οἱ ὑπάλληλοι τῶν Δήμων Ἕβρου μὴ ὑπαχθοῦν εἰς ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν ἀσφάλισιν ΚΑΔΚΥ, ἀλλὰ παραμείνουν εἰς τὸ ΙΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης, κ. Σ. Ἀλλαμανῆς διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ λῆψιν μέτρων προστασίας χειμαζομένου πληθυσμοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ε. Ζαπάρτας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων–Κηδεμόνων Μαθητῶν Γυμνασίου Ὀρεστιάδος, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν λειτουργῶν Μέσης καὶ κατωτέρας ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος αἰτουμένου κατάργησιν τῶν ἐκπτώσεων ἐπὶ τῶν συντάξεων ἀπὸ 1.1.63 συμφώνως πρὸς τὰ ἀπὸ 1.11.61 κρατοῦντα παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, ἐνίσχυσιν τοῦ ἐπικουρικοῦ των Ταμείου ἐκ τῶν κερδῶν τῆς Τραπέζης κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κουμουνδούρου Ν., Βλασσοπούλου Σ., ἐργατοϋπαλλήλων κ.λ.π., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ε. Ζαπάρτας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου ταχίστην ἐξέτασιν καὶ ἐπίλυσιν αἰτημάτων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαρίσης, αἰτουμένου αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου πρὸς τὸν Δῆμον Λαρίσης χρηματικοῦ ποσοῦ παρὰ τοῦ ΟΑΑΑ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σοφάδων αἰτουμένου ἀνάκλησιν ἀποφάσεως περὶ ἐπιστροφῆς στεγαστικῶν ἀρωγῶν τῶν σεισμοπλήκτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Β. Ἑλλάδι Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ αἰτουμένου στρατολογικὴν τακτοποίησιν τῶν ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ φοιτούντων σπουδαστῶν πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γιάννου καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσι λῆψιν μέτρων προστασίας χειμαζομένου πληθυσμοῦ πόλεων τῆς ὑπαίθρου, λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἑνώσεως Ἀρτεργατῶν–Σιμιτεργατῶν Πειραιῶς κλπ., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Γ. Τσαρουχᾶς καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πλανωδίων ὑφασματοπωλῶν (γυρολόγων) Ἑλλάδος. «Ὁ Ἑρμῆς» αἰτουμένου τὴν μὴ ψήφισιν κατατεθησομένου ἐν τῇ Βουλῇ νομοσχεδίου, καταργοῦντος τὸ ἐπάγγελμα τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σοφάδων αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Βυρωνείας–Σερρῶν αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας κατοίκων πληγέντων ἐκ διαρρήξεως δεξιοῦ ἀναχώματος ποταμοῦ Στρυμόνος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βασιλᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου εἰσπρακτόρων ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς αἰτοῦντος ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν εἰς ταμειακὴν ὑπηρεσίαν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκης, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Γ. Στεργίου καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων εἰς φυλακὴν Σανατόριον «Σωτηρία» αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τέως εἰσπρακτόρων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς αἰτουμένου ἔνταξιν μελῶν του εἰς τὴν ταμειακὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Αʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἡλιουπόλεως αἰτουμένης χορήγησιν πιστώσεως δι’ ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου Διδακτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶς διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ μὴ εἰσέτι δημοσίευσιν εἰς Ἐφημερίδα Κυβερνήσεως πρακτικοῦ μεταβολῶν ΑΥΣΣΕ Πατρῶν, σχετικῶς μὲ δημοδιδασκάλους περιφερείας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Ὑπουργείου Γεωργίας: αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 421 καὶ 789 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προστασίαν καὶ διάθεσιν τῶν ὀπωροκηπευτικῶν προϊόντων ὑπῆρξεν ἐξ ἀρχῆς ζωηρόν. Ἕνα ἐκ τῶν σοβαρωτέρων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπισαν πάντοτε τὰ φθαρτὰ ταῦτα προϊόντα κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἦτο ἀσφαλῶς τὸ πρόβλημα τῆς συντηρήσεως τούτων (ψυκτικαὶ ἐγκαταστάσεις πρὸς ἀποθήκευσιν τούτων, ἐγκαταστάσεις προψύξεως καὶ ψυκτικὰ μεταφορικὰ μέσα). Διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου, ἡ Κυβέρνησις ἐμελέτησε τὰς ψυκτικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, χρησιμοποιήσασα πρὸς τοῦτο ξένους ἐμπειρογνώμονας καὶ ἐντοπίους μελετητάς, ἤρχισε δὲ λαμβάνουσα δραστικὰ μέτρα ἀντιμετωπίσεώς του, συνοψιζόμενα ὡς κάτωθι: 1. Ἵδρυσις μεγάλων ψυγείων χωρητικότητος 22.000 κυβικῶν μέτρων τὸ τῆς Σκύδρας καὶ 23.000 τὸ τῆς Ναούσης, ὅπου αἱ ψυκτικαὶ ἀνάγκαι τῶν ροδακίνων ἀλλὰ καὶ τῶν μήλων ἦσαν μεγάλαι. 2. Ἔναρξις ἐργασιῶν ἱδρύσεως ψυγείου δυναμικότητος 20.000 κυβικῶν μέτρων εἰς τὴν Κεντρικὴν Λαχαναγορὰν Ἀθηνῶν πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξυπηρετήσεως τῶν ἐν αὐτῇ διακινουμένων ὀπωροκηπευτικῶν, πουλερικῶν καὶ ὠῶν. 3. Διενέργεια δημοπρασίας διὰ τὴν ἵδρυσιν εἰς Βέρροιαν ἑνὸς μεγάλου ψυγείου χωρητικότητος 20.000 Μ3 πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὀπωροκηπευτικῶν προϊόντων. Καὶ τὰ τέσσερα ὡς ἄνω ψυγεῖα περιλαμβάνουν χῶρον προψύξεως, ὥστε τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα τὰ ἔχοντα ἀνάγκην προψύξεως, εὐθὺς μετὰ τὴν συσκευασίαν των νὰ προψύχωνται καὶ νὰ φθάνουν εἰς καλὴν κατάστασιν εἰς τὸν τόπον τοῦ προορισμοῦ των. 4. Ἐγένετο προμήθεια 400 βαγονίων, ψυγείων, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται ὀξύτης ἀνεπαρκείας, μέσων μεταφορᾶς κατὰ τὴν περίοδον τῶν αἰχμῶν τῶν ἐξαγωγῶν ἰδίως τῶν ροδακίνων. 5. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὁσάκις τοῦ ἐζητήθη, παρέσχεν ἀμέριστον τὴν ὑποστήριξίν του εἰς ἰδιώτας αἰτοῦντας δάνεια ἱδρύσεως ψυγείων ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ ὅταν βεβαίως ἔκρινεν, ὅτι ταῦτα ἦσαν ἀναγκαῖα εἰς τὴν περιοχὴν διὰ τὴν ὁποίαν ἐζητοῦντο ὡς καὶ διὰ τὴν προμήθειαν αὐτοκινήτων ψυγείων. 6. Ἐλήφθη μέριμνα ὑπὸ τοῦ Κράτους δι’ ἐξεύρεσιν βαγονίων ψυγείων, πέραν τῶν ἀγορασθέντων τοιούτων, κατὰ τὰς περιόδους αἰχμῶν τῶν ἐξαγωγῶν (ἰδίως ροδακίνων), ὥστε ν’ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικὸν ἡ περίπτωσις ἀνεπαρκείας εἰς ψυκτικὰ μεταφορικὰ μέσα. Ἀποτέλεσμα τῶν ὡς ἄνω μέτρων, εἶναι ἡ ἐπαρκὴς κατὰ τὸ δυνατὸν προστασία τῶν φθαρτῶν ἑλληνικῶν προϊόντων τόσον κατὰ τὴν ἀποθήκευσιν, ὅσον καὶ κατὰ τὰς μεταφοράς των. Πέραν τῶν ἀνωτέρω τὸ Κράτος προέβη εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς ΕΤΕΑΠ, τῆς ὁποίας σκοπὸς εἶναι ἡ προστασία τῶν φθαρτῶν προϊόντων, διὰ τῆς ἱδρύσεως ψυγείων, συσκευαστηρίων κ.λ.π. τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν συνεκρότησεν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην τοῦ ψυκτικοῦ ζητήματος, ἡ ΕΤΕΑΠ ὅμως διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν της συνέταξε πρόγραμμα ἱδρύσεως ψυγείων διὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς περιοχὰς τῆς χώρας, εἰς ἃς συμφώνως μὲ τὰς παλαιὰς μελέτας καὶ τὰ σημερινὰ δεδομένα ἔκρινεν ὅτι ταῦτα ἦσαν ἀναγκαῖα. Ἐπὶ τοῦ προγράμματος τούτου τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἀπέστειλεν εἰς τὴν ΕΤΕΑΠ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 257535 καὶ 20004 ἔγγραφα, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 257535)15326 π.ἔ. Πρὸς τὴν ΕΤΕΑΠ Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 588)4.12.62. Θέμα: Ἀνάγκαι εἰς ψυκτικοὺς χώρους. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, καίτοι τὰ ληφθέντα ὑπ’ ὄψιν εἰς τὰς σχετικὰς μελέτας τῆς ἑταιρείας σας, στοιχεῖα καὶ παραδοχαὶ ἦσαν ὑπερβαλλόντως αἰσιόδοξα ὥστε νὰ ὁδηγοῦν εἰς ὑπερβολικὰς ἀπὸ ἀπόψεως ὄγκου εἰς ψυκτικὸν χῶρον ἀνάγκας διὰ τὰς προτεινομένας ὑφ’ ὑμῶν νὰ κατασκευασθοῦν νέας ψυκτικὰς ἐγκαταστάσεις ἐν τούτοις λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τὴν οἰκονομικὴν βιωσιμότητα αὐτῶν ἐνδείκνυται νὰ ὁρισθῇ ὡς βάσις ὁ ὄγκος τῶν 4.000 κυβικῶν μέτρων δι’ ἕκαστον ψυγεῖον κρίνομεν σκόπιμον ὅμως οἱ ἱδρυθησόμενοι νέοι ψυκτικοὶ χῶροι εὑρίσκονται εἰς τὰ κάτωθι ὅρια περίπου:

Ὁ ὡς ἄνω πρόσθετος χῶρος τοῦ ψυγείου Σκύδρας θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὴν πρόψυξιν 4.000 τόννων ροδακίνων πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ ἔτος 1966, πέραν τῶν σήμερον διὰ τῶν ὑφισταμένων ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων προψυχομένων. Διὰ τὸν Ἁλμυρὸν δὲν ἐνδείκνυται καθ’ ἡμᾶς ἵδρυσις ψυγείου ὅσον αἱ σχετικαὶ ἀνάγκαι τῆς περιοχῆς ταύτης θὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἀπὸ τὸ ἐνδεδειγμένον πρὸς ἵδρυσιν ὡς ἄνω ψυγεῖον εἰς Βόλον ὅσον καὶ τὰ ὑφιστάμενα σήμερον εἰς Βόλον ψυγεῖα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ψυγεῖον Σερρῶν, περὶ οὗ ἡ σχετικὴ εἰσήγησις τοῦ κ. Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΕΤΕΑΠ πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτῆς συμφωνοῦμεν ὅπως εἶναι δυναμικότητος 4.000 Μ3. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 20004)991. Πρὸς τὴν ΕΤΕΑΠ Χαλκοκονδύλη 5 Ἐνταῦθα Θέμα: Ἵδρυσις ψυγείου εἰς Ἁλμυρόν. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 257535)15326)18.1.63 ἐγγράφου μας, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν νεωτέρας ἐρεύνης κρίνομεν σκόπιμον ὅπως, πλὴν τοῦ Βόλου, ἱδρυθῇ καὶ εἰς Ἁλμυρόν, δυναμικότητος 4.000 Μ3 διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 871)16.1.1963 ἐγγράφου, σχετικοῦ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1256 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185)62 Πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ «περὶ ρυθμίσεως καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963» ἡ καλλιέργεια καπνοῦ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐπιτρέπεται μόνον εἰς χωρία καλλιεργήσαντα νομίμως καπνὰ κατὰ τὸ ἔτος 1962. 2. Ἡ διὰ τῆς ἀνωτέρω πράξεως ἐπιδιωκομένη ἐπέκτασις τῆς καπνοκαλλιεργείας ἀπεφασίσθη ὅπως ἐπιτευχθῇ ὑπὸ τῶν καπνικῶν χωρίων καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν μὴ καπνικῶν τοιούτων ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οὕτως ἀποφεύγεται ἐν ὄψει μάλιστα τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μετὰ τῶν χωρῶν τῆς ΕΟΚ ὁ κίνδυνος ἀνατροπῆς τῆς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καταβαλλομένης ἐργώδους προσπαθείας διὰ τὴν ἐξύψωσιν τῆς ποιοτικῆς στάθμης τῶν καπνῶν μας. 3. Τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185)62 Πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ μέτρα ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963 καλύπτουν τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12016)9862)29.10.62 ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 753 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΑΤΕ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 784)4.1.63 ἐγγράφου της, ἡ παρὰ τῆς Τραπέζης ἀποφασισθεῖσα ἀποστολὴ ἀγροτοπαίδων εἰς προηγμένας εὐρωπαϊκὰς χώρας, δὲν ἀφορᾷ γενικῶς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ τὴν εἰδίκευσιν εἰς τὴν πτηνοτροφίαν, χοιροτροφίαν, ἀλλαντοποιΐαν καὶ ἀγελαδοτροφίαν. Πέραν τούτων ὑπάρχουν βέβαια καὶ πλεῖστοι ἄλλοι τομεῖς δι’ οὕς θὰ ἠσκεῖτο εἰδίκευσις, ὡς καὶ ὁ τῆς ἁλιείας. Εἰς αὐτοὺς ὅμως δὲν εἶναι δυστυχῶς δυνατὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀποστολὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Θ. Γιαννοπούλου, Ν. Τσόχα καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13180)10796)20.11.62 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 856 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη κ.λ.π. περὶ λήψεως γραμματίων διὰ τὰς χορηγουμένας ὑπὸ τοῦ ὑποκαστήματος ΑΤΕ Λευκάδος προκαταβολὰς ἐπὶ τῶν εἰσκομιζομένων πρὸς οἰνοποίησιν σταφυλῶν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΑΤΕ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10084)13.12.62 ἐγγράφου της, οἱ ἐν προκειμένῳ παραγωγοὶ Λευκάδος ἐναποθέτουν τὸ προϊόν των εἰς τὰς οἰνοδεξαμενὰς τῆς Ἑνώσεώς των (καὶ οὐχὶ τῆς Τραπέζης) καὶ ἐξακολουθοῦν οὗτοι νὰ ἔχουν πλήρη τὴν κυριότητα τούτου, καθὼς καὶ τὰς εὐθύνας καὶ τοὺς κινδύνους του. Ἐκ τῆς Τραπέζης οἱ παραγωγοὶ ἔλαβον δάνεια διὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑπογράψουν κατὰ τὰ ἐν ταῖς Τραπέζαις ἰσχύοντα δανειστικοὺς τίτλους (γραμμάτια). Ὅθεν ἄρνησις ὑπογραφῆς ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τοιούτων γραμματίων, οὐδόλως δικαιολογεῖται. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ εἰς τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι αἱ χορηγούμεναι ἐφέτος προκαταβολαὶ εἶναι ἀνεπαρκεῖς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αὗται εἶναι περίπου αἱ αὐταὶ αἱ χορηγούμεναι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 καὶ τυγχάνουν τόσον ὑψηλαί, ὥστε μὲ τὰς σημερινὰς τιμὰς διαθέσεως τῶν οἴνων, συνυπολογιζομένων καὶ τῶν ἐξόδων οἰνοποιήσεως, μόλις καλύπτονται αἱ οἰκεῖαι χρηματοδοτήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12711)10423)13.11.62 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 822 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ἀνομβρίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν βροχοπτώσεων ἀφ’ ἑτέρου παραγωγῶν τῆς περιοχῆς Ἁλμυροῦ Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ζημίαι ἐξ ἀνομβρίας εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἦσαν ἀνάξιαι λόγου. Σοβαραὶ ὅμως ζημίαι προεκλήθησαν ἐκ βροχοπτώσεων εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχήν. Αὗται ἔπληξαν κατὰ πρῶτον λόγον τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν ἐφ’ ἧς αἱ ζημίαι, κατὰ τὰς διαπιστώσεις τῆς ἁρμοδίας ἐκτιμητικῆς ἐπιτροπῆς ἀνῆλθον εἰς 34,5% εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ χωρίου Πλατάνου καὶ ἐπὶ ἐκτάσεως 4.000 στρεμ. καὶ εἰς 25,8% ἐπὶ τῆς ὑπολοίπου περιοχῆς καὶ ἐπὶ ἐκτάσεως 11.000 στρεμμάτων. Κατὰ δεύτερον λόγον ἐπλήγη ἐκ βροχοπτώσεων εἰς τὴν περιφέρειαν Ἁλμυροῦ ἡ ἀμπελοκαλλιέργεια ἐπὶ ἐκτάσεως 7.000 στρεμμάτων καὶ εἰς ποσοστὸν 10%. Σημειωτέον, ὅτι εὐθὺς ὡς ἔλαβον χώραν αἱ κατὰ τὰ ἄνω ζημίαι, μετέβησαν ἐπὶ τόπου τόσον ὁ γεωπόνος τῆς ΑΤΕ, ὅσον καὶ ὁ ἐπαρχιακὸς γεωπόνος, πρὸς παροχὴν τῶν ἀπαραιτήτων εἰς τοὺς πληγέντας ὁδηγιῶν. Ἤδη τὸ Ὑποκατάστημα Ἁλμυροῦ καταγίνεται εἰς τὴν ἐξατομίκευσιν τῶν ζημιῶν, πρὸς λῆψιν ἐν συνεχείᾳ τῶν ἐνδεδειγμένων ὑπὲρ τῶν πληγέντων μέτρων, ἤτοι τὴν παροχὴν αὐτοῖς τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν παγίων ὁδηγιῶν τῆς Τραπέζης διευκολύνσεων πληρωμῆς τῶν ὀφειλῶν των καὶ ἐπανενισχύσεώς των πρὸς συνέχισιν τῶν προσπαθειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως καυσίμων διὰ τὰς γεωργικὰς μηχανὰς καὶ εὐθηνὰς τιμάς, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι 5.000 τόννοι βενζίνης, διατίθενται ἐτησίως ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ, διὰ τὴν κίνησιν βενζινοκινήτων μηχανημάτων (ἑλκυστήρων, ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ἀρδεύσεως δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν). Ἐξ ἄλλου, ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου ντῆζελ, ὅπως χρησιμοποιῆται γενικῶς διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἑλκυστήρων καὶ λοιπῶν γεωργικῶν μηχανημάτων, δὲν κρίνεται ὑψηλή, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη μειώσεως αὐτῆς. Πάντως καὶ ἂν ἐδίδετο ἐξ ὁλοκλήρου ἀφορολόγητος θὰ ἐπήρχετο μείωσις τῶν κατὰ στρέμμα δαπανῶν τῶν ξηρικῶν καλλιεργειῶν ἐκ 10–12 δρχ., ἥτις δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀξία λόγου, λαμβανομένων μάλιστα ὑπ’ ὄψει τῶν διατυπώσεων καὶ κινδύνων, τοὺς ὁποίους θὰ παρουσίαζεν ἡ διάθεσις ἀφορολογήτου καυσίμου ὕλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Κατὰ πληροφορίας τῶν περιφερειακῶν ἡμῶν ἀρχῶν καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Νομοῦ Κοζάνης, ἡ σπορὰ τῶν φθινοπωρινῶν Καλλιεργειῶν θὰ προσεγγίσῃ εἰς ποσοστὸν τὰ 90% τῶν προοριζομένων διὰ τοιαύτας καλλιεργείας ἐκτάσεων. Τὸ ὑπόλοιπον 10% τῶν ἐκτάσεων ἤτοι 50.000 περίπου στρεμ., ἐξ ὧν 25.000–30.000 εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν, θὰ καλυφθῇ δι’ ἐαρινῶν καλλιεργειῶν βρωσίμων ὀσπρίων καὶ κτηνοτροφικῶν φυτῶν, τῶν ὁποίων οἱ σπόροι εἶναι ἤδη ἐξησφαλισμένοι εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Παρὰ ταῦτα λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν διὰ τὴν περιοχὴν ταύτην 50.000 σπόρου κριθῆς ἐαρινῆς σπορᾶς πρὸς ἀντιμετώπισιν οἱασδήποτε ἐκτάκτου ἀνάγκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13190) 10806)20.11.62 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 866 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Αἱ ζημιωθεῖσαι ἐκ τῶν πρωΐμων καὶ παρατεταμένων βροχοπτώσεων ἐκτάσεις ὀρυζοκαλλιεργείας τῶν Κοινοτήτων Πύργου, Καλοχωρίου, Ἀνατολικοῦ, Κυμήνων καὶ Μαλγάρων κείμεναι εἰς τὰς ἐκβολὰς Ἀξιοῦ, εὑρίσκονται ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς συνθήκας γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως λόγῳ παθογενείας τῶν ἐδαφῶν (ἁλατοῦχα), μὴ ἱκανοποιητικῆς στραγγίσεως προσβολῆς ἐκ τῆς θαλάσσης κ.λ.π. Εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐξετέλεσε κατὰ τὸ παρελθὸν προσωρινὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα καίτοι ἐβελτίωσαν τὴν κατάστασιν καὶ ἐπέτρεψαν τὴν καλλιέργειαν τῶν ἐκτάσεων κυρίως δι’ ὀρύζης, δὲν ἐξησφάλισαν ἐν τούτοις κανονικὰς προϋποθέσεις παραγωγῆς, ἡ ὁποία ὑπόκειται πάντοτε εἰς τὸν κίνδυνον ζημιῶν ἐκ τῶν φθινοπωρινῶν βροχοπτώσεων. 2. Διὰ τὴν πλήρη καὶ μόνιμον ἀξιοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν ἐμελετήθησαν καὶ ἤρχισαν ἤδη ἐκτελούμενα τὰ ἀναγκαιοῦντα τεχνικὰ ἔργα. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων τούτων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ μὲ ταχύτερον ρυθμὸν λόγῳ τῆς ἀνάγκης προηγουμένης κατασκευῆς παρακτίων προστατευτικῶν ἀναχωμάτων, ἥτις παρουσιάζει σοβαρὰ τεχνικὰ προβλήματα, τὸ πρῶτον ἀντιμετωπιζόμενα εἰς τὴν χώραν μας ἐν τῇ πράξει καὶ χρῄζοντα ἐμπεριστατωμένης μελέτης. Οὕτω, τὰ μόνιμα ἔργα ἔχουν περιορισθῆ μέχρι τοῦδε εἰς τὴν ὑψηλὴν περιοχὴν Πύργου–Καλοχωρίου (ἀριστερὴ ὄχθη Ἀξιοῦ). Αἱ χαμηλαὶ περιοχαὶ ὀρυζοκαλλιεργείας ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῶν παλαιῶν προσωρινῶν ἀρδευτικῶν δικτύων, μόνον δὲ ὡς πρὸς τὴν ὑδροδότησιν ἐκ τῶν ἐκτελεσθέντων καὶ ὑπὸ ἐκτέλεσιν μονίμων ἔργων καὶ συγκεκριμένως αἱ περιοχαὶ Μαλγάρων καὶ Κυμήνων (δεξιὰ ὄχθη Ἀξιοῦ) ὑδροδοτοῦνται διὰ τῆς ἀπὸ καιροῦ κατασκευασθείσης κυρίας ἀρδευτικῆς διώρυγος Κυμήνων μέχρι τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Θεσσαλονίκης–Πλατέος καὶ ἐκεῖθεν διὰ προχείρου διώρυγος ἐντὸς τῆς κοίτης Ἀξιοῦ, αἱ δὲ περιοχαὶ Πύργου, Καλοχωρίου, Ἀνατολικοῦ (ἀριστερὰ ὄχθη Ἀξιοῦ) διὰ τῆς μόλις περατωθείσης κατὰ Μάϊον ἐ.ἔ. ἀνατολικῆς προσαγωγοῦ διώρυγος Ἀξιοῦ. 3. Οὕτω, εἰς τὴν περιοχὴν Μαλγάρων καὶ Κυμήνων οὐδεμία δυσχέρεια ἢ καθυστέρησις προέκυψεν ὡς πρὸς τὴν ὑδροδότησιν διὰ τῆς κυρίας διώρυγος Κυμήνων. Ἡ παρατηρηθεῖσα καθυστέρησις εἰς τὴν σποράν, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὸν αὐτὸν περίπου χρόνον ὡς καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961, ὠφείλετο εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον συντήρησιν τῆς ἐντὸς τῆς κοίτης Ἀξιοῦ προχείρου διώρυγος παρὰ τοῦ ὑπευθύνου πρὸς τοῦτο ΤΟΕΒ. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ΤΟΕΒ Μαλγάρων δὲν ἔχει εἰσέτι ἐξοφλήσει παλαιὰς ὀφειλάς του πρὸς τὴν ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων, ἐκ τῆς συντηρήσεως ἔργων, ἐν τούτοις ἡ ὑπηρεσία αὕτη διέθεσε καὶ πάλιν ἕνα ἐκσκαφέα κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαΐου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν συντηρήσεως. Ἐξ ἄλλου, βασικὸν αἴτιον διὰ τὰς γενομένας ζημίας θεωρεῖται ἡ ἀνεπαρκὴς στράγγισις καὶ ἡ προξενηθεῖσα ἐντὸς τῶν δικτύων παλίρροια, ἡ ἐπίδρασις τῆς ὁποίας θὰ ἐμειώνετο ἐὰν εἶχε λειτουργήσει τὸ παραδοθὲν κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὸν ΤΟΕΒ ἀντλιοστάσιον στραγγίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν τῆς σπορᾶς εἰς τὰς περιοχὰς Πύργου, Καλοχωρίου, Ἀνατολικοῦ, πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ κατασκευὴ τῶν νέων ὁριστικῶν ἔργων συνεπάγεται ἀνωμαλίας εἰς τὴν ἄρδευσιν διὰ τῶν παλαιῶν δικτύων ἡ ὁποία κανονικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ διακοπῇ μέχρις ὁλοκληρώσεως τῶν νέων ἔργων πρὸς τὸν σκοπὸν ταχείας, ἀπροσκόπτου καὶ οἰκονομικωτέρας ἐκτελέσεως αὐτῶν. Ἐν τούτοις, αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ ὅπως διευκολύνουν τοὺς καλλιεργητὰς ἐπέτρεψαν τὴν καλλιέργειαν τῆς ὀρύζης εἰς τὰ παλαιὰ δίκτυα καὶ ἐμερίμνησαν διὰ τὴν ταχυτέραν δυνατὴν ὑδροδότησιν αὐτῶν ἐκ τοῦ φράγματος Ἀξιοῦ, δι’ ἐπισπεύσεως τῆς κατασκευῆς τῆς κυρίας ἀρδευτικῆς διώρυγος καὶ διὰ τῆς ἀμέσου ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας της, παρὰ τοὺς κινδύνους ζημιῶν ἐκ τῆς προώρου διοχετεύσεως τοῦ ὕδατος. Οὕτω ἡ νεοκατασκευασθεῖσα κυρία διώρυξ, τεθεῖσα εἰς λειτουργίαν τὴν 28.5.62 ὑπέστη ρῆγμα μήκους 10 μ. ἐπὶ συνολικοῦ τοιούτου 20.000 μ. ἐκ τῆς αἰτίας δὲ ταύτης καθυστέρησεν ἡ ἔναρξις σπορᾶς τῆς ὀρύζης μέχρι 9.6.62, περατωθεῖσα τὴν 5.7.62. 5. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται ὅτι αἱ ζημίαι εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς ὀφείλονται κυρίως εἰς τὰς πρωΐμους παρατεταμένας καὶ ἐξαιρετικῆς ἐντάσεως βροχοπτώσεις, αἵτινες συνέπεσαν μὲ τὴν ἐποχὴν συγκομιδῆς τῆς ὀρύζης καὶ εἰς τὰς δυσμενεῖς συνθήκας γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τὰς ὁποίας τελοῦν ἐν γένει αἱ ἐκτάσεις. Οὐδεμία εὐθύνη δύναται νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὰς ὑπηρεσίας διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς σπορᾶς τῆς ὀρύζης ἢ δι’ ἀσημάντους ζημίας αἵτινες προεκλήθησαν ἐκ τῆς προώρου διοχετεύσεως ὕδατος εἰς ἡμιτελῆ εἰσέτι ἔργα, πρέπει δὲ ἀντιθέτως νὰ σημειωθῇ ὅτι κατεβλήθη πᾶσα προσπάθεια ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ὑφισταμένων σήμερον συνθηκῶν καὶ δυνατοτήτων, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν καλλιεργητῶν. 6. Πρὸς τούτοις, αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου προέβησαν εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐνεργείας διὰ τὴν χορήγησιν σίτου διατροφῆς τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως ἐπὶ πιστώσει, μέσῳ τῆς ΑΤΕ, εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην, πληγέντας ὀρυζοκαλλιεργητάς. Ἐπίσης ἐκ τῶν ἀποθεμάτων ζωοτροφῶν τῆς ΑΤΕ, χορηγοῦνται εἰς τοὺς πληγέντας αἱ ἀναγκαῖαι ποσότητες ἐπὶ πιστώσει. Ἐξ ἄλλου, ἐγένοντο σχετικαὶ ἐνέργειαι πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἵνα χορηγήσῃ πιστωτικὰς διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις. Τέλος, ἡ Υ.Ε.Β. Θεσσαλονίκης διέθεσε, κατόπιν ἡμετέρων ἐντολῶν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως τῶν παραγωγῶν 22 ἁλυσοτρόχους ἑλκυστῆρας καὶ κατάλληλα ἑλκόμενα μεταφορικὰ μέσα διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ὀρυζοκάρπου, διὰ τὴν ρυμούλκησιν τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων καὶ τῶν θεριζοαλωνιστικῶν ἐντὸς τῶν ὀρυζώνων καὶ διὰ τὸ καθάρισμα τῶν ὁδῶν. Ἐπίσης διέθεσε διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ὀρυζοκάρπου, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τῶν παραγωγῶν, τὰ ἐν Χαλάστρᾳ τρία μόνιμα μηχανικὰ ξηραντήρια καὶ ἐπεσκεύασε ἕτερα 4, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καλλιεργητῶν. Διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν τὸ Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν διέθεσε πίστωσιν 1.000.000 δραχμῶν περίπου. Διὰ τῆς ἀνωτέρω βοηθείας κατέστη δυνατὴ ἡ διάσωσις παραγωγῆς 8.000 περίπου τόννων ὀρύζης, ἥτις καὶ διετέθη ἀμέσως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τὸ ἐμπόριον εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1293)863 ἀπὸ 23.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1330 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη κλπ., μεθ’ ὑπομνήματος καταδίκων ἀνατρεπτικῆς δράσεως τῶν φυλακῶν Αἰγίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ ὑποβληθὲν ὑπόμνημα γίνεται ἐπανάληψις τῶν κατὰ καιροὺς ὑπὸ τῶν κρατουμένων τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας προβαλλομένων αἰτημάτων, χωρὶς νὰ κλονίζεται ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως, ὡς αὕτη ἐκτίθεται λεπτομερῶς εἰς τὰ κατὰ καιροὺς ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου τὰ ἀποσταλέντα ὑμῖν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑποβολῆς ὁμοίων ὑπομνημάτων. Γίνεται δὲ αὕτη ἐπὶ σκοπῷ καταπονήσεως τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ δημιουργίας ζητημάτων. Τούτων ἕνεκεν δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν σύστασιν Διακομματικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐρεύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Σ. Ἠλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1620)1175 τῆς 29.1.1963 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1357 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ θνησιμότης εἰς τὰς φυλακὰς εἶναι ἡ συνήθης, ἡ παρατηρουμένη καὶ ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν τῶν κρατουμένων καὶ κατὰ συνεκδοχὴν καὶ πρὸς τὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Οὕτω ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 ἀπεβίωσαν εἰς τὰς φυλακὰς 108 ἐν συνόλῳ κρατούμενοι, ἐξ ὧν τῆς κατηγορίας τῶν περὶ ὧν πρόκειται καταδίκων μόνον 22. 2) Δὲν πρόκειται περὶ πέντε θυμάτων καταδίκων ἀλλὰ περὶ τριῶν, δι’ οὓς παρέχομεν τὰ κάτωθι στοιχεῖα: α) Ὁ Γεώργιος Ἐρυθριάδης, σημαῖνον στέλεχος τοῦ Κ. Κ.Ε. διαμένων μετὰ τῶν τέκνων του καὶ τῆς συζύγου του εἰς χώραν τοῦ παραπετάσματος, τὸ ἔτος 1955 εἰσῆλθεν εἰς Ἑλλάδα μετὰ τῆς συζύγου του πρὸς ἐνέργειαν κατασκοπείας. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 424 ἀπὸ 13 Ἀπριλίου 1960 ἀποφάσεως τοῦ Διαρκοῦς Στρατοδικείου Ἀθηνῶν κατεδικάσθη μετὰ τῆς συζύγου του εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α.Ν. 375)1936. Οὗτος ἐκρατεῖτο εἰς τὰς φυλακὰς Καλαμακίου Κρήτης, τὴν δὲ 21ην Ἰανουαρίου ἀπεβίωσεν αἰφνιδίως εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Χανίων ἐξ ἐγκεφαλικῆς συμφορήσεως ἐξ ἧς προσεβλήθη καθ’ ἣν ὥραν ἠσχολεῖτο εἰς ἀθλοπαιδιάν. Εἰς τὰς φυλακὰς εἰς ἃς ἐκρατεῖτο οὐδέποτε εἶχεν ἀσθενήσει. β) Νικολόπουλος Λύσανδρος τοῦ Δημητρίου, ἐτῶν σήμερον 55, κατεδικάσθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45 τοῦ 1947 ἀποφάσεως Συνέδρων Τριπόλεως (Αʹ Κακουργιοδικεῖον) δι’ ἕνδεκα φόνους εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου, μετατραπεῖσαν εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν. Ὁμοίως εἶχε καταδικασθῆ καὶ δι’ ἑτέρων πέντε ἀποφάσεων τοῦ Κακουργιοδικείου Ναυπλίου δι’ ἐννέα εἰσέτι φόνους εἰς θάνατον, εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν καὶ εἰς πρόσκαιρον τοιαύτην 20 ἐτῶν. Οὗτος ἦτο ἐκ τῶν αἱμοσταγῶν δημίων τῆς τοπικῆς κομμουνιστικῆς ὀργανώσεως Χαλβάτσου–Μεσσήνης. Τὴν 25ην Σεπτεμβρίου 1962 εἰσήχθη εἰς τὸ Δημόσιον Ψυχιατρεῖον, ὡς πάσχων ἐκ σχιζοφρενείας, ἀπεβίωσε δὲ τὴν 29ην Δεκεμβρίου 1962, συνεπείᾳ ἀμφοτεροπλεύρου πνευμονίας. γ) Ὁ Βλάχος Ἰωάννης τοῦ Ἀποστόλου, ἐτῶν σήμερον 55, ἐνεργὸν μέλος τοπικῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας, ἐνετάχθη εἰς τὰς ἐνόπλους συμμοριακὰς ὁμάδας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας 1948–1949. Συλληφθεὶς κατὰ συμπλοκὴν ἔνοπλος μετὰ τμήματος τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, κατεδικάσθη διὰ τὸ ἔγκλημα τοῦτο εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11 τῆς 9 Ἰανουαρίου 1950 ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου Ἰωαννίνων. Οὗτος ἐνοσηλεύετο εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κρατουμένων, πάσχων ἐκ καρκίνου τοῦ ἥπατος. Ἀπελύθη ὑφ’ ὅρον τὴν 20ὴν Δεκεμβρίου 1962, ἀπεβίωσε δὲ τὴν 22αν Δεκεμβρίου 1962. 3) Ὁ νόμος 2058)1952 «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», ὡς κατ’ ἐπανάληψιν ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ἐφαρμόζεται ἐξαντλουμένης πάσης δυνατῆς ἐπιεικείας, δικαιολογουμένης ἐκ τῶν ἐν τῷ φακέλλῳ καταδίκων στοιχείων, ἰδίᾳ δὲ ἐπὶ περιπτώσεων βαρέως ἀσθενῶν, ἀναπήρων ὑπερηλίκων, ἀνηλίκων καὶ γυναικῶν. Σημειοῦμεν, ὅτι βάσει τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἀπελύθησαν κατὰ τὸν τρέχοντα μῆνα Ἰανουάριον 21 κατάδικοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη καὶ Ζ. Παπαλαζάρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 932 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ δικάσαντος τὴν ποινικὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης ἐφημερίδος «Ἐλευθερία», δικαστηρίου, ἀπέστειλε πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν τήν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 38 τοῦ Κ.Π.Δ. ἔκθεσίν του περὶ τῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δίκης ταύτης ἀνακυψάντων γεγονότων, δυναμένων νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς ἀξιοποίνων πράξεων. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως ταύτης τοῦ Προέδρου τοῦ δικάσαντος δικαστηρίου προκύπτει, ὅτι ἐκ τῆς ἐκθέσεως Μουτσέλου πιθανολογεῖται ἡ ὑπόστασις ὡρισμένων ἀξιοποίνων πράξεων ἐξ ἐπαγγέλματος διωκομένων, διὰ τῆς ὁποίας ὅμως ἐξεφράζετο ἐν τῇ ἐκθέσει ταύτῃ τοῦ Προέδρου τοῦ δικάσαντος δικαστηρίου ὑπ’ αὐτοῦ ἡ ὑπόνοια τῆς παραγραφῆς των. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκ τῆς ἐκθέσεως Μουτσέλου δὲν ἐξάγεται ὁ ἀκριβὴς χρόνος τῆς τελέσεως τούτων, ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν παρήγγειλεν ἕνα τῶν παρ’ αὐτῷ Ἀντεισαγγελέων νὰ ἐνεργήσῃ προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, ἵνα ἐξακριβωθῇ ἐὰν πράγματι ἔλαβον χώραν ἀξιόποινοι πράξεις καὶ ποῖος ὁ χρόνος τῆς τελέσεώς των. Ὁ ἐνεργήσας τὴν προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν Ἀντεισαγγελεὺς ἐν τῷ ὑποβληθέντι πορίσματι αὐτοῦ ἀπεφάνθη, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἄσκησις ποινικῆς διώξεως μόνον ἐπὶ παραβάσει τῶν ἄρθρων 16 παρ. 6 τοῦ νόμου 5076)1931, 58α τοῦ νόμου 2190) 1920 καὶ 390 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, οὐχὶ δὲ ἐπὶ ταῖς λοιπαῖς ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ Προέδρου τοῦ δικάσαντος τὴν μνησθεῖσαν ὑπόθεσιν δικαστηρίου ἀναφερομέναις πράξεσι, λόγῳ τῆς διαπιστωθείσης παραγραφῆς. Πράγματι συμφώνως πρὸς τὸ ρηθὲν πόρισμα μόνον ἐπὶ ταῖς ἀνωτέρω μνησθείσαις πράξεσιν ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι λόγῳ τοῦ κινδύνου τῆς παραγραφῆς ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις ἐπὶ παραβάσει καὶ τοῦ ἄρθρου 79 τοῦ νόμου 5960)1933 περὶ ἐπιταγῆς καὶ διετάχθη προεισαγωγικὴ ἀνάκρισις, μεθ’ ἣν εἰσήχθη ἡ σχετικὴ δικογραφία εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν ἐν Ἀθήναις Πλημμελειοδικῶν, ἀναμένεται δὲ ἡ ἔκδοσις τοῦ σχετικοῦ βουλεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 118570 π.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὔτε παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Κοζάνης, οὔτε παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, ὡς ἀναφέρουσιν ἡμῖν οἱ ἐν λόγῳ Εἰσαγγελεῖς, ἔχει ἀσκηθῆ ποινικὴ δίωξις διὰ θέματα σχετικὰ μὲ τὸ Λιγνιτωρυχεῖον Πτολεμαΐδος. Τῆς ὑποθέσεως γενικῶς τῆς Δ.Ε.Η. ἔχει ἐπιληφθῆ τριμελὴς Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν Ἀρεοπαγίτην κ. Κ. Παπαϊωάννου ἧς ἀναμένεται τὸ πόρισμα ἐρεύνης διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν ἔλαβον ἢ ὄχι χώραν ἀξιόποινοι πράξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

III) Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 825)62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, καὶ ἀνακαλοῦντες τὸ ὑπ’ ἀριθ. 41780)ΕΝ 876 σχετικὸν ἔγγραφόν μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: 1. Παρεχωρήθη ἄδεια ἱδρύσεως ναυπηγείων εἰς τὰς Τραπέζας «Ἐμπορικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος» καὶ «Ἰονικὴ καὶ Λαϊκὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος» ὁ τόπος ἐγκαταστάσεως τῶν ὁποίων ἐπελέγη παρὰ τῶν Τραπεζῶν τούτων, αἵτινες δύνανται νὰ ἐγκαταστήσουν τὰ περὶ ὧν πρόκειται ναυπηγεῖα εἴτε εἰς τὴν περιοχὴν Ἐλευσῖνος, εἴτε εἰς ἄλλην περιοχὴν τῆς χώρας, ἐπιλεγησομένην ὑπὸ τούτων, γνωρίζουσαι τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ σχετικῆς λεπτομεροῦς δηλώσεώς των. 2. Ἡ συνολικὴ ἀξία τῆς ὡς ἄνω ἐπενδύσεως θ’ ἀνέλθῃ εἰς 8.000.000 δολλάρια Η.Π.Α., ἐκτὸς τῶν εἰς μετρητὰ κεφαλαίων κινήσεως. 3. Οὐδὲν προνόμιον παρεσχέθη εἰς τὰς ἐν λόγῳ Τραπέζας διὰ τῆς ἐγκριτικῆς πράξεως. Παρεσχέθησαν μόνον ὡρισμέναι φορολογικαὶ διευκολύνσεις ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ συναγωνισμοῦ ὁμοίων ἐπιχειρήσεων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοιαῦται ἄλλως τε διευκολύνσεις εἶχον παρασχεθῆ καὶ εἰς προγενεστέρως ἱδρυθεῖσαν ὁμοίαν ἐπιχείρησιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν μάλιστα τῶν περὶ ὧν πρόκειται ναυπηγείων τῶν Τραπεζῶν, αἱ παρασχεθεῖσαι διευκολύνσεις εἶναι μικροτέρας ἐκτάσεως τῶν εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ναυπηγείων τοῦ Σκαραμαγκᾶ παρασχεθεισῶν τοιούτων. 4. Μέχρι σήμερον δὲν προέκυψε θέμα μεταφορᾶς τῶν Ἑλληνικῶν ναυπηγείων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Μητσοτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 897)977 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Μητσοτάκη, ὡς καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1514)61)7.11.62 ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἶναι τελείως ἀνακριβῆ καὶ ἀνυπόστατα τὰ εἰς τοπικὰς τινὰς ἐφημερίδας ἀναγραφόμενα, ὅτι ἡ μὴ ἐγκατάστασις βιομηχανιῶν εἰς Βόλον ὀφείλεται δῆθεν εἰς τὴν μὴ ὕπαρξιν ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Βόλου ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ ἐθνικοφρόνων ἐργατῶν. Ἀντιθέτως, ὡς καὶ διὰ τοῦ τύπου ἀνεκοινώθη, ἡ Κυβέρνησις εἰς ἐκδήλωσιν τοῦ ἐνδιαφέροντός της, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀπασχολήσεως τοῦ ἀργοῦντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς περιοχῆς Βόλου ἀπεφάσισεν, ὅπως ἱδρύσῃ βιομηχανικὴν ζώνην εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Ἡ μὴ ἐγκατάστασις δὲ τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου εἰς τὸν Βόλον δὲν ὀφείλεται εἰς τὰς ἀνωτέρω ἀσυστάτους φήμας, ἀλλὰ εἰς λόγους καθαρῶς οἰκονομικούς, ἤτοι εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ περιορισμοῦ εἰς τὸ δυνατὸν ἐλάχιστον τῶν δαπανῶν μεταφορᾶς τῶν προϊόντων της, ἀνάγκην τὴν ὁποίαν ἀναμφισβητήτως ἐξυπηρετεῖ ἡ ἐγκατάστασις τοῦ βʹ διϋλιστηρίου ἐγγὺς μεγάλου καταναλωτικοῦ κέντρου, ὡς εἶναι ἡ Θεσσαλονίκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14377)8.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1030 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τὴν πλήρη κατασκευὴν τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου τοῦ Δήμου Καρδίτσης, καὶ βάσει σχετικῆς μελέτης καὶ προϋπολογισμοῦ διετέθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων ἀπὸ τῆς χρήσεως 1960 δρχ. 1.500.000, ἤτοι τὸ ἀνώτατον ἐπιτρεπόμενον ὅριον διὰ κοινωφελῆ ἔργα. 2. Κατ’ Αὔγουστον 1962, καὶ κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ Νομάρχου Καρδίτσης, διετέθη ἐπὶ πλέον, λόγῳ ὑπερβάσεων προκληθεισῶν ἐκ δυσχερειῶν κυρίως θεμελιώσεως καὶ ἀνεπαρκῶν προβλέψεων τῆς ἀρχικῆς μελέτης, πρόσθετος πίστωσις ἐκ δρχ. 500.000. 3. Διὰ τῆς ὡς ἄνω συνολικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν 2.000.000 δρχ. τὸ πρόγραμμα κοινωφελῶν ἔργων ἐξήντλησε τὰς παρεχομένας αὐτῷ δυνατότητας καὶ κατέστησε δυνατὴν τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου βάσει τῆς ἀρχικῆς τοῦ Δήμου Καρδίτσης προτάσεως. 4. Ἤδη ὁ ὡς ἄνω Δῆμος προτείνει τὴν ὁλοκλήρωσιν δι’ ἐπεκτάσεως τοῦ ἔργου καὶ κατασκευῆς δευτέρου τμήματος τοῦ Κέντρου ἀναφερομένου κυρίως εἰς προσθήκην βʹ ὀρόφου. Ἡ ἐπικρατήσασα ἄποψις εἶναι, ὅτι ὁ Δῆμος Καρδίτσης ἐνισχύθη σημαντικῶς διὰ τὴν προώθησιν τῆς ἀξιολόγου προσπαθείας του καὶ ὅτι ἐφεξῆς δέον νὰ στραφῇ πρὸς ἄλλας πηγὰς (Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κλπ.) καὶ ὁλοκληρώσῃ τοὺς σκοπούς του διὰ τῶν ἰδίων αὑτοῦ μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, ὑποστηρίζουν εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησίν των, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος τῶν κατοίκων τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, οἱ δημοσιευόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 οἰκονομικὴν μονογραφίαν τοῦ Κ.Ο.Ε. ὑπὸ τὸν τίτλον: «Ἐμπορία φρούτων καὶ λαχανικῶν καὶ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς Ἑλλάδος», προέρχονται ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων τῆς Δ)νσεως Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Θὰ διέφυγε προφανῶς τῆς προσοχῆς τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἡ ἐν ὑποσημειώσει παρατήρησις τοῦ συγγραφέως τῆς ἐν λόγῳ μονογραφίας, ὅτι ὅλα τὰ στοιχεῖα, μέχρι καὶ τοῦ διαθεσίμου ἰδιωτικοῦ εἰσοδήματος δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἐδώθησαν εὐγενῶς ὑπὸ τοῦ κ. Στυλ. Γερωνυμάκη Δ)ντοῦ τῆς Δ)νσεως Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐκ τῆς παρατηρήσεως ταύτης, ἐμφανὲς καθίσταται, ὅτι οἱ λοιποὶ ὑπολογισμοί, οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὰς σελίδας 306 καὶ 307 τῆς ἐν λόγῳ μελέτης, ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ συγγραφέως κ. CHESTEP O. MCORKLE, JR. κατὰ μέθοδον μὴ ἀναφερομένην καὶ ἀπὸ στοιχεῖα μὴ προερχόμενα ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν. Προσέτι δέ, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τούτους. Πρὸς τούτοις ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι εἰς τὴν Δ)νσιν Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν ἔχει ἀνατεθῆ ἡ διενέργεια σχετικῆς ἐρεύνης διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τῶν ἐπενδύσεων κατὰ περιφερείας. Ἡ ἔρευνα αὕτη πρόκειται προσεχῶς νὰ περατωθῇ, ὁπότε ἐπίσημα στοιχεῖα σχετικὰ μὲ τὸ εἰσόδημα καὶ τὰς ἐπενδύσεις ἑκάστης περιφερείας θὰ εἶναι διαθέσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15371)12526)31.12.62 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1144 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεὶς ὅρος ἐτέθη διὰ τὴν συλλογικὴν συμβολὴν ΝΑΤΟ εἰς τὴν ἀμυντικὴν προσπάθειαν τῆς Ἑλλάδος. 2) Ἡ συμβολὴ ΝΑΤΟ ἀποτελεῖ ἔμπρακτον ἐκδήλωσιν τῆς ἀναγνωρίσεως ὑπὸ τῆς συμμαχίας τῆς ἀξίας τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου, τῆς ἀνάγκης ὅπως ἡ ἀμυντικὴ ἰσχὺς διατηρῆται εἰς τὸ ἐλάχιστον ἀνεκτὸν ἐπίπεδον καὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας νὰ ἀντιμετωπίσῃ μόνη τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν ἀμύνης. Ἡ συμβολὴ αὕτη τοῦ ΝΑΤΟ βεβαίως παρεσχέθη, ἵνα προστιθεμένη εἰς τὴν ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων μεγίστην δυνατήν, ἄνευ ἐπιβραδύνσεως τοῦ ρυθμοῦ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, χρηματοδότησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας, διατεθῇ πρὸς πραγματοποίησιν τῆς ἀναγκαίας ἐλαχίστης δομῆς τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Στ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1071 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: 1. Τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ δικαίου, τῶν ὁποίων τὰ διαθέσιμα κεφάλαια κατατίθενται ἀτόκως εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπισυναπτομένην τῷ παρόντι ὑπ’ ἀριθ. 23699)56 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, ἥτις ἐξεδόθη βάσει τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 3856)56 κυρωθείσης καὶ ρυθμιζούσης τὸ περὶ οὗ πρόκειται θέμα ὑπ’ ἀριθ. 14)14.1.56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. 2. Τὰ μέχρι τῆς 30.11.62 κατατεθειμένα παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος κεφάλαια τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω νομικῶν προσώπων δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ δικαίου ἀνέρχονται εἰς 432.144.141 δραχ. 3. Αἱ ἐν λόγῳ καταθέσεις διατίθενται ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐξ ὁλοκλήρου, διὰ προκαταβολὰς πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀτόκως. 4. Εἰδικώτερον καθόσον ἀφορᾷ τὰ Ν.Π.Ι.Δ., ταῦτα δὲν ὑποχρεοῦνται, ὅπως καταθέτουν τὰ διαθέσιμα κεφάλαιά των εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὅσα ὅμως ἐκ τούτων κρίνουν σκόπιμον, εἴτε μεγαλυτέρας ἐξασφαλίσεως τῶν κεφαλαίων των εἴτε διότι τυγχάνουν ποικίλων ἐξυπηρετήσεων ἐκ μέρους των εἴτε τῆς Τ. Ε. νὰ καταθέτουν τὰ διαθέσιμά των παρὰ τῇ Τραπέζῃ ταύτῃ, καταθέτουν ταῦτα εἰς κατάθεσιν ὄψεως. Καταθέσεις ὅμως δὲν δέχεται κατ’ ἀρχὴν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος συμφώνως πρὸς τὸ καταστατικόν της, δεχομένης δὲ ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Ν.Π.Ι.Δ., δὲν καταβάλλει τόκους, πρὸς ἀποφυγὴν συναγωνισμοῦ πρὸς τὰς λοιπὰς Τραπέζας. Ἐξαίρεσις ὑφίσταται διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κέντρον Παραγωγικότητος, τὸ ὁποῖον, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑποχρεοῦται νὰ διατηρῇ τὰ διαθέσιμά του παρὰ τῇ Τ. Ε. ἐκτὸς τῶν προερχομένων ἐξ ἐπιστροφῆς χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτοῦ δανείων, ἅτινα δύναται νὰ καταθέσῃ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐμπορικὴν Τράπεζαν εἰς κατάθεσιν ὄψεως καὶ ἐπὶ τόκῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΓΕΝ. Δ)ΝΣΙΣ Γ.Δ.Δ.Λ.

Ἀριθ. πρωτ. 23699. Θέμα: Περὶ καθορισμοῦ Ν.Π.Δ.Δ. ὧν τὰ διαθέσιμα κεφάλαια θὰ τηρῶνται εἰς ἄτοκον παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος λογαριασμόν.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὸν Α. Ν. 1611)50 «περὶ καταθέσεων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2999)54 καὶ 2) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 14)14.1.56 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀποφασίζομεν: Ὁρίζομεν, ὅπως, τὰ συγκεντρούμενα παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διαθέσιμα τῶν κάτωθι λογαριασμῶν τῶν ἀσκούντων ἀποκεντρωμένην διοίκησιν καὶ ἐκπληρούντων σκοποὺς κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἔχουσιν ἐπιβληθῆ εἰδικοὶ φόροι ἢ ὑπὲρ τῶν ὁποίων πραγματοποιοῦνται ἀποδόσεις ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ἢ ἐπιχορηγοῦνται ὑπ’ αὐτοῦ, τηρῶνται ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. εἰς ἄτοκον, παρὰ τῇ ἀνωτέρω Τραπέζῃ λογαριασμὸν κατὰ τὰς διὰ τῆς ρηθείσης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁριζόμενα: 1) Λιμενικὰ Ταμεῖα. 2) Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας. 3) Ταμεῖα Ὁδοποιΐας Νομῶν. 4) Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν. 5) Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 6) Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου. 7) Ταμεῖα Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ Φυλακῶν. 8) Ταμεῖα Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων. 9) Ταμεῖα Ἐξυγιαντικῶν Ἔργων. 10) Ταμεῖα Ὑδραυλικῶν Ἔργων. 11) Εἰδικὸν Ταμεῖον ἐλέγχου καὶ ἐποπτείας φορολογίας οἰνοπνεύματος. 12) Εἰδικὸν Ταμεῖον Μηχανημάτων Λιμενικῶν Ἔργων. 13) Κεντρικὸν καὶ Ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. 14) Ὀργανισμοὶ ὑδρεύσεως καὶ ὑδραγωγεῖα. 15) Ὀργανισμοὶ Λιμένων, ἐλευθέρων ζωνῶν καὶ ἀεροδρομίων. 16) Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. 17) Ὀργανισμὸς Ἐκδόσεως Σχολικῶν Βιβλίων. 18) Κρατικὰ Νοσοκομεῖα καὶ Σανατόρια. 19) Ἐθνικὰ Γυμναστήρια, Στάδια καὶ Σκοπευτήρια. 20) Ἀγροτικαὶ Μεταβατικαὶ Οἰκοκυρικαὶ Σχολαὶ καὶ Ἐπαγγελματικαὶ Σχολαί. 21) Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. 22) Πατριωτικὸν Ἵδρυμα περιθάλψεως καὶ Κοινωνικῆς ἀντιλήψεως. 23) Ἑλληνικὴ Θαλασσία Ἕνωσις. 24) Σῶμα Ἑλλήνων Προσκόπων. 25) Ὠδεῖον Θεσσαλονίκης. 26) Κεφάλαιον διώρυγος Ἀλεξάνδρου Λευκάδος. 27) Ὑπουργεῖον Παιδείας, Καταθ. καὶ διαχ. πόρων μορφωτικοῦ Κινηματογράφου. 28) Σχολικαὶ Ἐφορίαι καὶ Σχολικὰ Ταμεῖα. 29) Ὀργανισμὸς ἐλέγχου δι’ αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.). 30) Εἰδικοὶ Λογ)σμοὶ Τοπικῶν Τουριστικῶν Ἐπιτροπῶν. 31) Ταμεῖον Προνοίας παραγωγῆς Κύμης. 32) Ἑταιρεία Προστασίας Ἀποφυλακιζομένων. 33) Ἑταιρεία Προστασίας Ἀνηλίκων. Τὰ συγκεντρούμενα, παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, διαθέσιμα κεφάλαια Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων καὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Εἰδικῶν Ταμείων καὶ εἰδικῶν λογαριασμῶν τῶν μὴ περιλαμβανομένων εἰς τὴν παροῦσαν ἀπόφασιν θὰ μεταφέρωνται ὡς μέχρι τοῦδε εἰς τὸν ἔντοκον παρὰ τῇ ἀνωτέρῳ Τραπέζῃ εἰδικὸν λογαριασμὸν διαχειρίσεως Δημοσίων Ὀργανισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1956 Ὁ Ὑπουργὸς

τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 964 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραπέμψωμεν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 41780)ΕΝ 876)15.12.62 ἡμετέραν πρὸς ὑμᾶς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς 825 ἐρωτήσεως τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου ἐξ ἧς προκύπτει, ὅτι ὁ τόπος ἐγκαταστάσεως τοῦ ἱδρυθησομένου ναυπηγείου ἀνήκει εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιχειρηματιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 41780)ΕΝ Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 12744)13.11.1962 Θέμα: Ὑπ’ ἀριθ. 825)62 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ ἵδρυσιν νέων ναυπηγείων. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου καὶ ἀνακαλοῦντες τὸ ὑπ’ ἀριθ. 41780)ΕΝ 876 σχετικὸν ἔγγραφόν μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας. 1. Παρεχωρήθη ἄδεια ἱδρύσεως ναυπηγείων εἰς τὰς Τραπέζας «Ἐμπορικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος» καὶ «Ἰονικὴ καὶ Λαϊκὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος» ὁ τόπος ἐγκαταστάσεως τῶν ὁποίων ἐπελέγη παρὰ τῶν Τραπεζῶν τούτων, αἵτινες δύνανται νὰ ἐγκαταστήσουν τὰ περὶ ὧν πρόκειται ναυπηγεῖα εἴτε εἰς τὴν περιοχὴν Ἐλευσῖνος εἴτε εἰς ἄλλην περιοχὴν τῆς χώρας, ἐπιλεγησομένην ὑπὸ τούτων, γνωρίζουσαι τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ σχετικῆς λεπτομεροῦς δηλώσεώς των. 2. Ἡ συνολικὴ ἀξία τῆς ὡς ἄνω ἐπενδύσεως θ’ ἀνέλθῃ εἰς 8.000.000 δολλάρια ΗΠΑ, ἐκτὸς τῶν εἰς μετρητὰ κεφαλαίων κινήσεως. 3. Οὐδὲν προνόμιον παρεσχέθη εἰς τὰς ἐν λόγῳ Τραπέζας διὰ τῆς ἐγκριτικῆς πράξεως. Παρεσχέθησαν μόνον ὡρισμέναι φορολογικαὶ διευκολύνσεις ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ συναγωνισμοῦ ὁμοίων ἐπιχειρήσεων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοιαῦται ἄλλως τε διευκολύνσεις εἶχον παρασχεθῆ καὶ εἰς προγενεστέρως ἱδρυθεῖσαν ὁμοίαν ἐπιχείρησιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν μάλιστα τῶν περὶ ὧν πρόκειται ναυπηγείων τῶν Τραπεζῶν, αἱ παρασχεθεῖσαι διευκολύνσεις εἶναι μικροτέρας ἐκτάσεως τῶν εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ναυπηγείων τοῦ Σκαραμαγκᾶ παρασχεθεισῶν τοιούτων. 4. Μέχρι σήμερον δὲν προέκυψε θέμα μεταφορᾶς τῶν Ἑλληνικῶν ναυπηγείων εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14683)12.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1078 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Εἰδικὴ διάταξις νόμου ἐπιτρέπουσα εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων πρὸς Δήμους, Κοινότητας ἢ Συνδέσμους Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰδικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν σύνταξιν μελετῶν τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ἔργων ἢ καὶ ἄλλου οἱουδήποτε καὶ δὴ ἄνευ προτέρας ἐρεύνης περὶ τῆς συνδρομῆς τῶν νομίμων προϋποθέσεων διὰ τὴν σύναψιν δανείου παρὰ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου, δὲν εὕρηται ἐν τῇ περὶ δανείων νομοθεσίᾳ αὐτοῦ. 2. Ἐν τούτοις κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς εὐαρίθμους τινὰς περιπτώσεις ἐπὶ ἐγκεκριμένων δανείων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν συγκεκριμένου ἔργου ἐκ τῶν προτέρων μελετηθέντος ἐζητήθη ἡ διάθεσις μέρους τοῦ προϊόντος διὰ τὴν δαπάνην συντάξεως τῶν μελετῶν τοῦ δι’ ὃ τὸ δάνειον ἔργου, τὸ δὲ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου ἀπεδέχθη τὸ αἴτημα ἐπὶ τῇ σκέψει ὅτι καὶ ἡ δαπάνη τῶν μελετῶν κεῖται ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ δαπάνης τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 859)16.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 7.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1244, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τιμολογίων ἀμοιβῆς τῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Χίου ἐπὶ φορτίων μηχανημάτων καὶ αὐτοκινήτων—τρακτὲρ καὶ ἐπὶ τῶν πιστώσεων ἃς εἶχεν ὁ καθορισμὸς τῶν τιμολογίων τούτων ἐπὶ τοῦ ἡμερομισθίου τῶν ἐν λόγῳ φορτ)τῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι προτάσει τῶν κατὰ τόπους Ἐπιτροπῶν καθωρίσθη διὰ κοινῶν ἀποφάσεων ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἑνιαῖον τιμολόγιον φορτοεκφορτώσεων τῶν ὡς ἄνω φορτίων εἰς ἅπαντας τοὺς λιμένας. Συνεπῶς πρόκειται περὶ γενικοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ἐνῷ συμβάλλει εἰς τὴν διευκόλυνσιν τῶν μετὰ τῶν λιμένων συναλλασσομένων καὶ τὴν ἄρσιν τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν διατυπωθέντων παραπόνων, οὐδεμίαν σημαντικὴν ἐπίπτωσιν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπὶ τοῦ πραγματοποιουμένου παρὰ τῶν ἐργατῶν ἡμερομισθίου λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ τοιαῦτα φορτία ἀποτελοῦν ἐλάχιστον μέρος τῆς ὅλης φορτ)κῆς κινήσεως τῶν λιμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1381)24.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1341)21.1.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ συνημμένου ὑπομνήματος τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Καφενείων, Ζαχαροπλαστείων κλπ. «ἡ Ἀνάστασις» Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 αἰτήματος γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7509)2184)62 (ΦΕΚ 71) 6.3.62 τ. Βʹ) κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, παρετάθη μέχρι τῆς 31.12.62 ἡ προθεσμία ἐφοδιασμοῦ δι’ ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων τῶν εἰς τουριστικὰ ἐπαγγέλματα ἐργαζομένων μισθωτῶν. Μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς διὰ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως καθορισθείσης προθεσμίας, οὐδεμία ἡμετέρα ἀπόφασις ἐξεδόθη περὶ χορηγήσεως νεωτέρας τοιαύτης. Πάντως διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀπαιτεῖται κοινὴ ἀπόφασις ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 8 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 3594)55 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας». Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5 αἰτήματος περὶ προτιμήσεως τοποθετήσεως εἰς ἐργασίαν μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας τῶν ἐφωδιασμένων δι’ ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων μισθωτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου κειμένη νομοθεσία παρακολουθεῖται καὶ ἐλέγχεται παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων ἡμῶν. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἰτήματος, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, ἐζητήθη ὅπως τὸ ΙΚΑ χωρήσῃ βάσει δοθεισῶν αὐτῷ ὁδηγιῶν εἰς τὴν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως μελέτην τοῦ ὅλου θέματος μετὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐν ὄψει τῶν δυνατοτήτων καλύψεως τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἱδρύματος, θέλουσι ἐξετασθῆ τὰ ληπτέα δυνατὰ μέτρα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 αἴτημα περὶ καταβολῆς τῶν δώρων τῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς σερβιτόρους μέσῳ τοῦ Ι.Κ.Α. ὅπως γίνεται μὲ τοὺς οἰκοδόμους, ὅτι διὰ τούτους δὲν συντρέχει ἡ ἐξαιρετικὴ περίπτωσις τῶν οἰκοδόμων, οἵτινες ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς σερβιτόρους, δὲν ἔχωσι συνεχῆ ἐργασίαν παρὰ τῷ αὐτῷ ἐργοδότῃ, ἀλλὰ ἐναλλασσομένην τοιαύτην παρὰ διαφόροις ἐργοδόταις παρ’ ὧν καθίσταται δυσχερὴς ἡ εἴσπραξις τοῦ δώρου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 αἴτημα περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ 8ώρου εἰς τὰ μέλη τοῦ κλάδου, ὅτι ὡς πρὸς τοὺς μαγείρους καὶ τὸ προσωπικὸν κουζίνας τοῦτο ἔχει ἤδη ἐφαρμοσθῆ. Ὡς πρὸς τὸ προσωπικὸν ὅμως περιποιήσεως ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας δὲν ἐνδείκνυται ἡ τοποθέτησις γενικῶς τοῦ αἰτήματος τούτου, λόγῳ τῶν αὐξητικῶν ἐπιπτώσεων τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν αὕτη ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐκ τούτου τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, πέραν ὅμως τούτου καὶ ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων θὰ εἶχε δυσμενεῖς συνεπείας διότι θὰ κατέληγεν εἰς γενικὴν μείωσιν αὐτῶν, ἐξαιρέσει τῶν ἐργαζομένων εἰς νυκτερινὰ κέντρα πολυτελείας, ἐφ’ ὧν δὲν ἐπέρχεται μείωσις τῶν ἀποδοχῶν καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ὁποίων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ 8ώρου ἐξετάζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1348 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Χ. Ρουχωτᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1518)26.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6298)474)25.1.1963 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἐξ ἀφορμῆς τηλεγραφήματος ὑπ’ ἀριθ. 5993)17.1.63 τοῦ κ. βουλευτοῦ πρὸς ἡμᾶς, σχετικοῦ μὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς Χαρικλείας Μαυροκεφάλου περὶ ἧς καὶ ἡ ἀνωτέρω μνημονευομένη ἐρώτησις, ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ὅπως ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς. Εὐθὺς ἅμα τῇ λήψει τῆς ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, θέλομεν ἐπανέλθει ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 863)16.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1248)1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἐπὶ αἰτημάτων τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: 1) Τὰ ἀσφαλιστικῆς φύσεως θέματα τῶν καπνεργατῶν ἐπέσυραν πάντοτε τὸ ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς πολιτείας ἐκδηλωθὲν διὰ τῶν ὑπὸ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ΤΑΚ εἰς τὸ ΙΚΑ γενομένων ρυθμίσεων τῶν συναφῶν θεμάτων, τῶν ἀφορώντων τόσον τοὺς ἠσφαλισμένους ὅσον καὶ τοὺς συνταξιούχους, ἢ λαβόντας ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν καπνεργάτας. Αἱ ρυθμίσεις αὗται διαπνέονται πάντοτε ἀπὸ πνεῦμα ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως τῆς τάξεως τῶν καπνεργατῶν, ἐν ὄψει καὶ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. 2) Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο ἐξεδηλώθη ἀμέριστον διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ)τος 4104)60, δι’ οὗ ἱκανοποιήθησαν τὰ βασικὰ ἐναπομείναντα αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν. Ὡς γνωστόν, διὰ τοῦ ἄρθρου 11 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 4104) 1960 ἀναπροσηρμόσθησαν αἱ συντάξεις τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως ΤΑΚ πλήρως, μέν, ἐκείνων ἐν τῷ προσώπῳ τῶν ὁποίων ἐπληροῦντο κατὰ τὸν χρόνον τῆς συγχωνεύσεως, αἱ προϋποθέσεις τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Α. Ν. 1846)51, εἰς τὸ κατώτατον ὅριον τῆς συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, δέ, αἱ συντάξεις τῶν μὴ πληρούντων τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου τούτου. Σημειοῦμεν, ὅτι ἡ εἰς τὸ κατώτατον ὅριον τῆς συντάξεως τοῦ ΙΚΑ ἀναπροσαρμογὴ τῶν συντάξεων τῶν μὴ πληρούντων τὰς προϋποθέσεις τοῦ προαναφερθέντος ἄρθρου 56 τοῦ Α. Ν. 1846)51 καπνεργατῶν ἀποτελεῖ εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν ἔναντι τῶν συνταξιούχων τῶν λοιπῶν εἰς τὸ ΙΚΑ συγχωνευθέντων κλαδικῶν Ταμείων οἵτινες, ἐφ’ ὅσον δὲν πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ προμνησθέντος ἄρθρου, ἐξακολουθοῦν νὰ λαμβάνουν τὴν ἥν ἐλάμβανον ἐκ τοῦ Ταμείου σύνταξιν, ἔστω καὶ μικροτέραν τοῦ κατωτάτου ὁρίου. 3) Οὕτω, οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται ἐξωμοιώθησαν πλήρως πρὸς τοὺς ἔχοντας τὰς αὐτὰς τοὐλάχιστον προϋποθέσεις συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἑπομένως ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος περί ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεών των ἄνευ τῆς πληρώσεως τῶν προϋποθέσεων τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Α.Ν. 1846)51 δὲν καθίσταται δυνατή, διότι θὰ ἔθετεν εἰς ἥσσονα μοῖραν τόσον τοὺς συνταξιούχους τῶν λοιπῶν εἰς τὸ ΙΚΑ συγχωνευθέντων Ταμείων ὅσον καὶ αὐτοὺς τούτους τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, οἵτινες δέον νὰ ἔχουν συμπληρώσει, διὰ νὰ τύχουν πλήρους μὲν συντάξεως τὸ 65ον ἢ 62ον ἔτος τῆς ἡλικίας των οἱ ἄρρενες καὶ τὸ 60ὸν ἢ 57ον αἱ θήλεις, μειωμένης δὲ ταύτης τὸ 60ὸν οἱ ἄρρενες καὶ τὸ 55ον αἱ θήλεις. Ἐν περιπτώσει μάλιστα χορηγήσεως μειωμένης συντάξεως εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, αὕτη εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατωτέρα καὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων συντάξεων, τὰ ὁποῖα οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται λαμβάνουν καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν συνεπλήρωσαν τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των οἱ ἄρρενες καὶ τὸ 55ον αἱ θήλεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1295)23.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1332)19.1.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἰς τὴν περιοχὴν Ἀφρατίου Χαλκίδος, διὰ τοὺς ἐκεῖ ἀπασχολουμένους μεταλλωρύχους λευκολίθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, ἄρθρον 11 Ν.Δ. 2961) 54 «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως ἀνεργίας» καὶ ἄρθρον 1 Ν. 3464)55 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων», ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἀνεργίας ἐκτείνεται εἰς ἁπάσας τὰς περιοχὰς εἰς ἃς ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τόσον διὰ τὸν κλάδον συντάξεως ὅσον καὶ διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας. Εἰς τὴν περιοχὴν Ἀφρατίου Χαλκίδος, ἔχει ἐπεκταθῆ προσφάτως ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, μόνον διὰ τὸν κλάδον συντάξεων καὶ παροχῶν εἰς εἶδος, οὐχὶ δὲ εἰσέτι διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας. Συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ παρόντος, νόμῳ καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἐπέκτασις τοῦ κλάδου ἀνεργίας εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1333)63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1296)866)63 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Περὶ τῶν ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ κ. Ἴρβινγκ Μπράουν, ἐκπροσώπου τῆς ΔΣΕΕΣ ἀναφερομένων, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν πληροφορίαν τινά, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐν αὐτῇ μνημονευόμεναι συνεννοήσεις ἔλαβον χώραν μεταξὺ ἐνδιαφερομένων μὴ ἐξαρτωμένων καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐκ τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ θέματα συνδικαλιστικὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις, ἐχομένη τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνδικαλισμοῦ, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχεν ἢ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ. Διὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐπίσης οὐδεμία ἐνίσχυσις ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πηγῆς παρασχέθη πρὸς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ διεξαγωγὴν τοῦ 14ου Συνεδρίου. Διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ διεξαγωγὴν αὐτοῦ παρεσχέθη ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἐκ δραχμῶν 1.100.000 συμφώνως πρὸς τὴν περὶ αὐτῆς νομοθεσίαν καὶ τὸν Εἰδικὸν Κανονισμὸν αὐτῆς «περὶ τοῦ τρόπου ἐνισχύσεως καὶ ἐγκαταστάσεως τῶν Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων» (ΦΕΚ 72 Βʹ 1957, ὡς συνεπληρώθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61701) 1958 ἀποφάσεως, ΦΕΚ 274 Βʹ 1958), κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία δύναται νὰ ἐνισχύῃ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις τῶν μισθωτῶν καὶ διὰ τὴν συγκρότησιν συνεδρίων, ἡ δὲ διαχείρισις τῶν παρεχομένων ἐνισχύσεων γίνεται ὑπὸ τῶν Ὀργανώσεων κατὰ τὰς καταστατικὰς αὐτῶν διατάξεις, μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀναμίξεως τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας εἰς ταύτην. Ἡ καταβολὴ τοῦ ἐν λόγῳ ποσοῦ ἐγένετο εἰς δόσεις, ὡς ἑξῆς:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1068)19.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1279 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 863) 10.1.63 ὑπομνήματος τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 4246)62, δι’ οὗ θεσπίζονται μέτρα πρὸς ἐξυγίανσιν τοῦ σιδ)μου, ἐπιδιώκεται, πλὴν τῶν ἄλλων, καὶ ἡ αὔξησις τοῦ μεταφορικοῦ ἔργου τοῦ σιδηροδρόμου. Δοθέντος ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου τούτου ἤρχισεν ἤδη νὰ ἐπιτυγχάνεται ὁ ἐν προκειμένῳ σκοπός, τροποποίησις αὐτοῦ δὲν δικαιολογεῖται, εἰμὴ μόνον ὅταν καὶ ὅπου συντρέξουν εἰδικοὶ λόγοι. Εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 863)10.1.63 ὑπόμνημα τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν δὲν διαπιστοῦνται τοιοῦτοι λόγοι. Εἰδικώτερον ἐκ τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ προμνησθὲν ὑπόμνημα σημειοῦμεν ὅτι: α) Τὰ τιμολόγια τῶν ΣΕΚ ἐγκρίνονται ὑπὸ τοῦ Κράτους, ὑπέρβασις δὲ τούτων ἀποκλείεται καὶ β) δικαίωμα ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκινητιστικῶν συγκοινωνιῶν ἐκέκτηντο οἱ ΣΕΚ ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1935 (Ν.Δ. 4.9.35, ἄρθρον 2 παρ. 5) καὶ δὲν παρεσχέθη αὐτοῖς τὸ πρῶτον διὰ τοῦ Ν. Δ. 4246)62. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 887)16.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1274 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένου θέματος τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ πληροφορίας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας «Παναγία Γρηγοροῦσα» Χαϊδαρίου ἐτοποθετήθη ἀπὸ 2 Ὀκτωβρίου 1961 ἡ ὑπ’ ἀριθ. 582–450 κοινόχρηστος τηλεφωνικὴ σύνδεσις (κερματοδέκτης) εἰς καφενεῖον κείμενον εἰς τὸ Κέντρον τῆς περιοχῆς. Ἡ αἴτησις τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου περὶ ἐγκαταστάσεως τηλεφωνικοῦ θαλάμου θὰ ἐξετασθῇ προσεχῶς καὶ ὅταν κατασκευασθῶσιν οἱ παραγγελθέντες ἤδη τηλεφωνικοὶ θάλαμοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 874)16.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1261 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ ἐν λόγῳ κ. βουλευτοῦ ὅτι παρέδωκεν εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταχ. Ἀθηνῶν 10 μεγάλους φακέλλους, περιέχοντας ἀνὰ ἕνα τεῦχος ἐπισήμων πρακτικῶν τῆς Βουλῆς καὶ προοριζομένους δι’ ἰσαρίθμους ἰατρούς, χωρὶς οἱ φάκελλοι οὗτοι νὰ φθάσωσιν εἰς τὸν προορισμόν των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωστοποιήσωμεν ὅτι ἡ ἐν προκειμένῳ ἔρευνα καθίσταται ἀδύνατος, διὰ τὸν λόγον ὅτι, ὡς εἶναι γνωστόν, προκειμένου περὶ συνήθων ταχ. ἀντικειμένων, δὲν τηροῦνται ἐν τῇ Ταχ. Ὑπηρεσίᾳ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν. Ἐκτὸς τούτου δὲν ἀναφέρονται ἐν τῇ ἐρωτήσει οὔτε τὰ ὀνόματα τῶν παραληπτῶν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀντικειμένων, οὔτε ἕτερόν τι στοιχεῖον, δυνάμενον νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀναζήτησίν των. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως, καθ’ ὅ περιῆλθον εἰς τοὺς παραλήπτας αὐτῶν μόνον φάκελλοι ἄνευ τοῦ περιεχομένου αὐτῶν, εἴτε εὐχετηρίου εἴτε ἐκ πρακτικῶν τῆς Βουλῆς ἀποσταλέντες ὑπὸ τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ, δεδομένου ὅτι καὶ ἐνταῦθα οὐδεμία συγκεκριμένη καταγγελία διατυποῦται. Εἰς τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν δὲν διετυπώθησαν ἄλλοθεν τοιαύτης φύσεως παράπονα, καταβάλλει δὲ αὕτη πᾶσαν προσπάθειαν ὅπως ἐκτελέσῃ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον τὸν προορισμόν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1132)772)21.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1310 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἡμετέρων διαταγῶν, ὑπὸ τοῦ προϊσταμένου τῆς Ὑπηρεσίας Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Τροχαίας Κινήσεως Θεσσαλονίκης ἀσκεῖται αὐστηρότατος ἔλεγχος ἐπὶ τῆς μηχανολογικῆς καταστάσεως τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης, ἀφαιρουμένης τῆς ἀδείας κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων εἰς ἅ ἤθελον διαπιστωθῆ οὐσιώδεις ἐλλείψεις μέχρις ἐπισκευῆς των. Διὰ τὰς λοιπὰς ἐλλείψεις τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν ἐν γένει κατάστασιν τοῦ αὐτοκινήτου παρέχεται εὔλογος προθεσμία διὰ τὴν βελτίωσιν κατὰ τὸ δυνατὸν τούτων, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν ὅτι ταῦτα πρόκειται συντόμως νὰ παύσωσι κυκλοφοροῦντα ἀντικαθιστώμενα διὰ καινουργῶν νέου τύπου. Συναφῶς γνωρίζομεν ὅτι τὸ σύνολον τῶν κυκλοφορούντων λεωφορείων τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀνέρχεται εἰς 261 λεωφορεῖα ἐξ ὧν τὰ 82 εἶναι καινουργῆ νέου τύπου, ἐντὸς δὲ τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ τρέχοντος ἔτους θέλουσιν ἀντικατασταθῆ καὶ ἕτερα 119 αὐτοκίνητα, δι’ ἑτέρων ἰσαρίθμων καινουργῶν τοιούτων νέου τύπου, τῶν 85 θέσεων. ΙΙ) Διὰ πᾶσαν διαπιστουμένην παράβασιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης ἀσκεῖται αὐστηρὸς πειθαρχικὸς ἔλεγχος ὑπὸ τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ, εἰς ὅ μετέχει καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τμήματος Τροχαίας Κινήσεως Θεσσαλονίκης. Προσέτι διὰ πᾶσαν συγκοινωνιακὴν ἀνωμαλίαν δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι ν’ ἀπευθύνωνται εἰς τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΑΣΘ, οὗτινος προεδρεύει, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἱδρυτικοῦ νόμου τοῦ Ὀργανισμοῦ, εἷς ἐκ τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐφετῶν διὰ τὴν ἄμεσον λῆψιν τῶν σχετικῶν μέτρων. ΙΙΙ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημιουργίαν νέων λεωφορειακῶν γραμμῶν τὸ θέμα τοῦτο ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία ἠτήσατο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 107383)26.1.63 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου (οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν) τὰς ἀπόψεις τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης συστάσεως νέων λεωφορειακῶν γραμμῶν μεταξύ: α) Τούμπας–Νέου Σιδ)κοῦ Σταθμοῦ. β) Τούμπας–Ντεπό. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 453)224)10.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1203 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω βουλευτῶν διατυπωθείσης ἐν τῇ Βουλῇ ἐρωτήσεως περὶ συστάσεως δύο νέων λεωφορειακῶν γραμμῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Τούμπας εἰς Σιδηροδρομικὸν Σταθμὸν καὶ ἀπὸ Τούμπας εἰς Ντεπό, ἐζητήθη διὰ τοῦ συναποστελλομένου ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 107383)26.1.63 ἡμετέρου ἐγγράφου ἡ γνώμη τοῦ ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν. Δ. 3721)1957 προβλεπομένου Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΑΣΘ, εὐθὺς δὲ ὡς ὑποβληθῇ ἡμῖν αὕτη θέλομεν προβῆ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας καὶ θὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 107383)63. Πρὸς Τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Α.Σ.Θ.–Διὰ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. Παπαναστασίου 117 Θεσσαλονίκην Θέμα: Περὶ συστάσεως νέων λεωφορειακῶν γραμμῶν. Ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Θεσσαλονίκης κ.κ. Κελτεμλίδη καὶ Ἐφραιμίδη, ἐζητήθη εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὅπως συσταθῶσι δύο νέαι λεωφορειακαὶ γραμμαὶ ἀπὸ Τούμπας εἰς νέον Σιδηροδρομικὸν Σταθμὸν καὶ ἀπὸ Τούμπας εἰς Ντεπὸ πρὸς καλυτέραν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ τοῦ Συνοικισμοῦ Τούμπας Θεσσαλονίκης. Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης, παρακαλοῦμεν ὅπως ἔχωμεν τὴν ὑμετέραν γνώμην εἰ δυνατὸν τὸ ταχύτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 856)16.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1241 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5054)21.1. 63 ἀναφορᾶς τῶν Σ.Ε.Κ. 1. Κατὰ Μάϊον τοῦ 1950 ὑπεγράφη σύμβασις μεταξὺ τοῦ οἴκου BREDA καὶ τῶν τέως Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων διὰ τὴν προμήθειαν 14 αὐτοκινηταμαξῶν. 2. Κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1952 αἱ ὡς ἄνω αὐτοκινητάμαξαι ἔφθασαν εἰς Ἑλλάδα καὶ κατὰ Μάϊον τοῦ 1952 ἐτέθησαν εἰς κυκλοφορίαν. 3. Τὴν 27.12.60 εἰς τὴν αὐτοκινητάμαξαν ὑπὸ στοιχεῖα Α8 καὶ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ Σταθμοῦ Παλαιοφαρσάλων ἐθραύσθη ὁ εἷς ἐκ τῶν τεσσάρων τροχοφόρων ἀξόνων ταύτης μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ἐκτροχιασμὸν τοῦ συρμοῦ ἀποτελουμένου ἐκ τῶν Α8 καὶ Α14. Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου διετάχθη ὁ ἔλεγχος εἰς τοὺς ἄξονας ἁπασῶν τῶν ἐν κυκλοφορίᾳ αὐτοκινηταμαξῶν καὶ διεπιστώθησαν ἐλαφρὰ ρήγματα ἢ ἀπαρχὴ τοιούτων, εἰς ἀριθμὸν ἀξόνων. Οἱ ἄξονες οὗτοι καὶ οἱ ἐξακολουθητικῶς ἐμφανίζοντες νέα ρήγματα ἀντικατεστάθησαν ὑπὸ τοιούτων κατηργημένων τύπων ἀτμαμαξῶν, κατόπιν ἀναλόγου κατεργασίας των εἰς Κεντρικὸν Ἐργοστάσιον Πειραιῶς. Συγχρόνως κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος διενηργήθη πρόχειρος μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1961 μεταξὺ τῶν μεγαλυτέρων κατασκευαστῶν τῆς Γερμανίας, μὲ αἰτήματα τήν, μετὰ τὴν μελέτην τῶν κατασκευαστικῶν σχεδίων, ἐξαγωγὴν συμπερασμάτων ὡς πρὸς τὰ αἴτια τῆς θραύσεως καὶ προτάσεως ἀπαιτηθησομένων μετατροπῶν καὶ ποιότητος ὑλικοῦ. Ἐκ τῶν ἀπαντήσεων τῶν Γερμανικῶν οἴκων προέκυψεν ὅτι ἡ αἰτία τῆς θραύσεως καὶ τῶν ρηγμάτων ἦτο ἡ ποιότης τοῦ χρησιμοποιηθέντος ὑλικοῦ, ἁρμοδία δὲ ἐπιτροπὴ ἐκ τεχνικῶν τῆς ὑπηρεσίας ἔκρινε τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου HENSCHEL ὡς καλυτέραν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς, χρόνου παραδόσεως καὶ ποιότητος ὑλικοῦ, ὑπογραφείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1890)10.8.61 σχετικῆς συμβάσεως. Οἱ ἐν λόγῳ ἄξονες προελεύσεως HENSCHEL ἀφίχθησαν εἰς Ἑλλάδα κατὰ Ὀκτώβριον τοῦ 1962 καὶ σήμερον εὑρίσκονται ἐν κυκλοφορίᾳ 10 αὐτοκινητάμαξαι. Ἐκ τῶν ὑπολοίπων τεσσάρων αἱ μὲν τρεῖς ἀντιπροσωπεύουν τὰς εἰς γενικὴν ἐπισκευὴν καὶ συντήρησιν εὑρισκομένας ἡ δὲ τετάρτη θὰ τεθῇ εἰς κυκλοφορίαν προσεχῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1073)19.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1284 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένου θέματος τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος: Ἐν τῷ Σιδηροδρομικῷ Σταθμῷ Ἀθηνῶν δὲν λειτουργεῖ Ταχυδρομικὸν παράρτημα, οὐχὶ διότι ἡ Ὑπηρεσία δὲν ἔλαβε περὶ τούτου πρόνοιαν, ἀλλὰ διότι δὲν ἐπετεύχθη ἡ ἐξεύρεσις καταλλήλου χώρου πρὸς ἐγκατάστασίν του ἐντὸς τοῦ Σταθμοῦ, διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον καίτοι τὸ συσταθὲν πρὸς τοῦτο Ταχυδρομικὸν παράρτημα ἀναγράφεται καὶ φέρεται ὡς τοιοῦτον ΣΕΚ, ἐν τούτοις εἶναι ἐγκατεστημένον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λιοσίων 121, εἰς σημεῖον δηλονότι, μὴ ἀμέσως ἐμπῖπτον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ. Ἡ Ὑπηρεσία ἀναγνωρίζουσα τὴν τοιαύτην ἀνάγκην, προσπαθεῖ εὐθὺς ὡς παρασχεθῇ ἡ πρὸς τοῦτο δυνατότης, νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μεταφορὰν τοῦ τμηματικοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου ΣΕΚ, ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1710)30.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1372 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνίαν διὰ λεωφορείων ἀπὸ Πτολεμαΐδος εἰς Θεσσαλονίκην διὰ τῶν Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Κοζάνης Ἀνατολικοῦ, Κομνηνῶν, Μεσοβούνου καὶ Πύργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γνωμοδοτικὴ Ἐπιτροπὴ Συντονισμοῦ καὶ Συνεργασίας Σιδηροδρόμων καὶ Αὐτοκινήτων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4)23.4.62 γνωμοδοτήσεώς της ἀπεφάνθη ὅπως, μὴ ἐγκατασταθῇ συγκοινωνία ἐπὶ τῆς Γραμμῆς Πτολεμαΐδος–Πύργων– Ἐδέσσης–Θεσσαλονίκης ὑπὸ τῶν ΣΕΚ ἢ τοῦ ΚΤΕΛ Νομοῦ Κοζάνης διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: α) Ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὑποβληθέντων στοιχείων ἐκμεταλλεύσεως δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ἡ δημιουργία τῆς ἐν λόγῳ λεωφορειακῆς γραμμῆς. β) Ἡ χρονικὴ διάρκεια τῆς μεταβάσεως ἀπὸ Πτολεμαΐδα εἰς Θεσσαλονίκην μέσῳ Κοζάνης εἶναι ἡ αὐτὴ σχεδὸν μὲ τὴν τοιαύτην Πτολεμαΐδος–Πύργων–Ἐδέσσης– Θεσσαλονίκης. γ) Τὸ προοριζόμενον διὰ Θεσσαλονίκην ἐπιβατικὸν κοινὸν τῆς περιοχῆς Πύργων ἐξυπηρετεῖται διὰ τῶν λεωφορείων τοῦ 27ου ΚΤΕΛ Νομοῦ Πέλλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατετέθη ἡ ἑξῆς πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου. «Κύριε Πρόεδρε, Βάσει τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ οἱ ὑπογεγραμμένοι ὑποβάλλομεν πρὸς ἄμεσον συζήτησιν τὴν κατωτέρω πρότασιν: «Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων διαπιστοῦσα τὴν ὅλως ἐπικίνδυνον — ἰδίᾳ διὰ τὴν ὕπαιθρον — κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἀσυνήθεις διὰ τὴν χώραν μας μετεωρολογικαὶ συνθῆκαι προεκάλεσαν καὶ ἐγκυμονοῦν καὶ τὴν ἀνάγκην λήψεως ἀναλόγου σοβαρότητος μέτρων ἀξιοῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰς κατωτέρω ἐνεργείας: 1. Νὰ τεθῇ εἰς κατάστασιν ἀμέσου καὶ ἐκτάκτου κινητοποιήσεως ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς διὰ τὴν διάσωσιν τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου καὶ τὴν πρόληψιν ἐπαπειλουμένων ζημιῶν ἀπὸ ἐκχειλίσεις ποταμῶν καὶ χειμάρρων καὶ καταστροφὴν ἀναχωμάτων καὶ ἄλλων ἔργων προστασίας. Νὰ διαταχθοῦν αἱ Νομαρχίαι καὶ Διοικήσεις Μονάδων Στρατοῦ νὰ μεριμνήσουν διὰ τὴν ἄμεσον ὀργάνωσιν προωθήσεως τροφίμων, φαρμάκων καὶ ζωοτροφῶν δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων. 2. Τὰ προωθούμενα ἐφόδια νὰ παραδίδωνται ἀμέσως εἰς τοὺς Προέδρους Κοινοτήτων καὶ νὰ διανέμωνται ὑπὸ Ἐπιτροπῶν, συγκροτουμένων ἐκ μελῶν τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων καὶ διοικήσεων Συνεταιρισμῶν μὲ συμμετοχὴν τῶν ἐφημερίων καὶ διδασκάλων. 3. Ἡ διανομὴ νὰ ἐκτείνεται εἰς ὅλον τὸν πληττόμενον πληθυσμόν, ἀναλόγως ἀριθμοῦ μελῶν οἰκογενείας διὰ τὰ τρόφιμα καὶ ἀριθμοῦ ζώων διὰ τὰς κτηνοτροφάς, καὶ νὰ γίνεται δωρεάν. 4. Νὰ κινητοποιηθοῦν τὰ μηχανικὰ μέσα τοῦ Στρατοῦ, τόσον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποτροπῆς πλημμυρῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν πρόχειρον κατασκευὴν ἀποστραγγιστικῶν χανδάκων εἰς κατακλυζομένας περιοχάς. 5. Νὰ δοθῇ ἐντολὴ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν καλλιεργητῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ κηπευτικῶν διὰ τὰς προσγινομένας ὑπὸ τοῦ παγετοῦ ζημίας. Νὰ χορηγῆται ἀμέσως προκαταβολὴ διὰ τὰς ζημίας αὐτοῦ τοῦ εἴδους καὶ αἱ ἐκτιμητικαὶ ἐπιτροπαὶ ζημιῶν νὰ λειτουργήσουν τὸ ταχύτερον, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ συνόλου τῆς ζημίας τῆς ὁποίας ἡ ἐξόφλησις πρέπει νὰ εἶναι ταχυτάτη. 6. Νὰ χορηγηθοῦν μεσοπρόθεσμα δάνεια πρὸς ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν εἰς ἐγκαταστάσεις, ζωϊκόν, δενδροκομικὸν κλπ. κεφάλαιον καὶ ἐπαρκῆ καλλιεργητικὰ διὰ τὴν ἀνακαλλιέργειαν. 7. Νὰ ἀνασταλοῦν τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν διὰ μίαν πενταετίαν μετὰ τὴν ὁποίαν ν’ ἄρχηται ἡ χρεωλυτικὴ ἐξόφλησις αὐτῶν. 8. Νὰ λειτουργήσουν ἀμέσως συσσίτια εἰς τὰς πόλεις διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀνέργων καὶ νὰ δοθοῦν ἐπιδόματα ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων, λόγῳ τοῦ ἐκτάκτως ὑψηλοῦ ποσοστοῦ ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1963 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Σβώλου, Ε. Σακελλάρης, Ν. Κιτσίκης, Γ. Στεργίου, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Θ. Παππᾶς, Ε. Μπενᾶ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Γιάννου, Θ. Γιαννόπουλος, Γ. Λαμπράκης καὶ Η. Ἠλιοῦ.

§4Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν πρότασιν αὐτήν;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἰδοποιηθοῦν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ δὲν ἀποκλείεται νὰ γίνῃ αὔριον συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις, ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§6Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ ἕνδεκα συνεδριάσεις καὶ πληθώραν ἀγορητῶν κατέστη δυνατὴ ἡ περαίωσις τῆς κατ’ ἀρχὴν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου χθὲς τὴν ἑσπέραν. Ἡ προσπάθεια ἡ ὁποία κατεβλήθη διὰ τὴν κατασυκοφάντησιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἐμφάνισίν του ὡς ἀντεργατικοῦ πρὸς παραπλάνησιν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, καίτοι προσέλαβε μορφὴν προμελετημένου συστήματος ἀντιπολιτευτικῶν ἐνεργειῶν ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν καὶ ὑπὸ ἄλλων τινῶν, ἐν τούτοις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τελεσφορήσῃ καὶ ἀπέτυχεν ἐντὸς μὲν τῆς Βουλῆς διὰ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου χθὲς τὴν ἑσπέραν ἐκτὸς δὲ τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἀνακοπῆς τοῦ σάλου τὸν ὁποῖον προσεπάθησαν νὰ δημιουργήσουν οἱ θορυβοποιοὶ καὶ διὰ τῆς ὑποστολῆς τῆς σημαίας τῆς ἀναταραχῆς. Δὲν ἐπέτυχαν δὲ νὰ παρασυρθῇ ἡ κοινὴ γνώμη, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐμφανίσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ θέματα τὰ ἐργατικὰ καὶ εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους, δὲν ἠδυνήθησαν λέγω, νὰ θεμελιώσουν οὔτε μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀντεργατικῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀντιθέτως καθ’ ὅλην του τὴν ἔκτασιν εἶναι προοδευτικὸν καὶ εἰς ἐκεῖνα ἀκόμη τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα μὲ ἰδιαίτερον πάθος καὶ χωρὶς κανένα δισταγμὸν ἐπέμειναν οἱ ἐπικριταὶ νὰ τὰ ἐμφανίσουν ὡς κατ’ ἐξοχὴν ἀντεργατικά. Συνεσκότισαν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐπεχείρησαν δι’ αὐτῆς νὰ καλύψουν ἄλλους σκοποὺς καὶ ἄλλας ἐπιδιώξεις. Διατί δὲν τὸ ἐπέτυχον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Θὰ ἐπιχειρήσω νὰ δώσω ἐν ὀλίγοις τὰ στοιχεῖα τοῦ νομοσχεδίου ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς ἀπὸ ἀπόψεως διατάξεων.

§7Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δηλαδή, ἀρχίζομεν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν πάλιν, κ. Πρόεδρε;

§8Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, κ. Ζορμπᾶ, θὰ ἀκούσετε· εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω περίληψιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἄρθρον, διότι πράγματι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ὁμιλιῶν ἠναλώθη εἰς ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἄλλα ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου θέματα, ἐλάχιστα δὲ ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἀγορητῶν ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου.

§9Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ καὶ ἐκτὸς θέματος, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§10Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι πρωτάκουστον νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργός.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζετε ποῦ θὰ καταλήξῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐφ’ ὅσον ὁμιλεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν διακόπτετε, τί κατάστασις εἶναι αὐτή; Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἔχετε δικαίωμα, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 1, νὰ ὁμιλήσητε. (Κωδωνοκρουσίαι).

§12Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ δεχθῇ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφίσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συνεχίσῃ.

§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ πάρω, κύριοι, κατὰ κεφάλαια τὸν νόμον. Εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ἄρθρα 1 ἕως καὶ 7 ρυθμίζουν τὸ δίκαιον τῆς ἐπιλύσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν. Μέχρι σήμερον οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας εἶχον τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ τροποποιοῦν τὰς ὑπογραφομένας συλλογικὰς συμβάσεις ἢ τὰς ἐκδιδομένας διαιτητικὰς ἀποφάσεις, πρωτοβαθμίους καὶ δευτεροβαθμίους, κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν των. Μὲ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται διὰ τῶν ἄρθρων 1 ἕως 7 τὸ δικαίωμα αὐτὸ καταργεῖται. Ἀντ’ αὐτοῦ δὲ παρέχεται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς δυνατός νὰ διατυπώνουν διάφορον γνώμην ὡς πρὸς ἕνα μέτρον εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον πλέον κυριαρχικῶς καὶ τελεσιδίκως κρίνει καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὁ Πρόεδρος μετὰ τῶν ἐργατικῶν ἐκπροσώπων ἀρκοῦν διὰ νὰ λάβουν ἀπόφασιν δικαιώνουσαν τὴν ἐργατικὴν πλευράν, ὁσάκις οἱ μισθωτοὶ ἔχουν πράγματι τὸ δίκαιον μὲ τὸ μέρος των. Ἡ δὲ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Δικαστηρίου, καθίσταται πλέον ὑποχρεωτικὴ διὰ τὴν διοίκησιν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ὅ,τι συμβαίνει σήμερον. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δύναται νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον ἡ ἐπερχομένη μεταβολὴ εἶναι ἀντεργατικὴ ἢ ἀντιθέτως ἀποτελεῖ, ὡς ἡμεῖς πιστεύομεν καὶ ὡς πράγματι εἶναι, θετικὴν πρόοδον καὶ οὐσιαστικὴν βελτίωσιν τῶν ἤδη ἰσχυόντων ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐργαζομένων. Πέραν αὐτοῦ διευρύνεται διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν ὁ κύκλος τῶν ὠφελουμένων ἐκ τῶν ἐθνικῶν ὁμοιοεπαγγελματικῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ἁπλουστεύεται ἡ διαδικασία τῆς διαιτησίας πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ταχυτέρας ἐπιλύσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας, μὲ τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν διὰ τὴν ἀπαρτίαν καὶ τὴν δυνατότητα ἐναλλαγῆς τακτικῶν καὶ ἀναπληρωματικῶν μελῶν καθ’ ὅλα τὰ στάδια τῆς διαδικασίας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄρθρα 8 ἕως καὶ 15, μέχρι σήμερον ἡ διοίκησις ἠδύνατο διὰ παρεμβάσεώς της νὰ ἐνεργῇ διοικητικοὺς καὶ διαχειριστικοὺς ἐλέγχους ἢ νὰ κηρύσσῃ ἔκπτωτα τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν ἐργατικῶν ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γενικώτερον νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὰ τοῦ τρόπου διαχειρίσεως τῆς περιουσίας των. Πάντα τὰ δικαιώματα αὐτὰ τῆς κρατικῆς παρεμβάσεως καταργοῦνται διὰ τῶν διατάξεων τούτων. Ἀποτελεῖ τοῦτο μέτρον εἰς βάρος τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, ἢ μέτρον ἐξαλεῖφον κάθε ἴχνος συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας, ὅπως εἶπον μερικοί; Ὁ κάθε εἷς εἶναι ἱκανὸς νὰ κρίνῃ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν γίνεται ἡ ἀντιδιαστολὴ μεταξὺ ὑπάρχοντος δικαίου καὶ θεσπιζομένου διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δεικνύει ὅμως περαιτέρω δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται τὰ ἀντίθετα, ὅτι χωρὶς νὰ ἴδουν τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον ἴσχυον καὶ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι καθιεροῦνται, εἶπον ὅσα εἶπον. Δεικνύει ἔλλειψιν αἰσθήματος εὐθύνης. Αὐτὴ δὲ ἡ ἔλλειψις εὐθύνης εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπέτρεψε νὰ ἀκουσθοῦν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθιέρωσιν ἐλέγχου ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς δράσεως τῶν Σωματείων καὶ ἐπὶ τοῦ τρόπου ὀργανώσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων διὰ προσώπων ἄλλων, πλὴν ἐκείνων τὰ ὁποῖα οἱ ἐργάτες ἔχουν ἐκλέξει. Ἐπίσης αἱ αἰτιάσεις καθόσον ἀφορᾷ τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφορὰν δὲν ἔχουν στήριγμα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, μία καὶ μόνη διάταξις ὑπάρχει, συνοδευομένη μὲ τὴν εἰσφορὰν καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν προβλέπει τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργατῶν εἰς τὸ ἥμισυ ἔναντι ἐκείνης, τὴν ὁποίαν κατέβαλλον μέχρι σήμερον εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν περὶ τερτιπίων καὶ παρομοίων ἐκφράσεων, οὐδεμίαν βάσιν ἔχουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἔχει καθιερωθῆ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. 3239)55 αἵτινες ὡς ἔχω ἀποδείξει κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 4.12.62, χωρὶς τοῦτο νὰ ἀμφισβητηθῇ, ἐθεσπίσθησαν μὲ τὴν ὁμόφωνον γνώμην τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τοῦ μετασχόντος εἰς τὴν Βουλήν. Αὐταὶ αἱ διατάξεις μαζὶ μὲ τὰς διατάξεις τῆς ἀποσαφηνίσεως τοῦ τρόπου, τῆς προσβολῆς τοῦ κύρους τῶν ἀποφάσεων τῆς Γεν. Συνελεύσεως, δημιουργοῦν πράγματι, μίαν ἐλευθερίαν εἰς τὰ συνδικᾶτα, ἡ ὁποία ὡς καὶ ἄλλοτε εἶπον, οὐδέποτε μέχρι σήμερον εἰς τὴν χώραν μας εἶχον ἰσχύσει. Διὰ τῶν ὑπολοίπων ἄρθρων, ἀπὸ τοῦ 16 μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου, πλὴν τοῦ 27 διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφερθῶ εἰδικῶς, θεραπεύονται εἴτε ἐπὶ μέρους, εἴτε γενικώτερον προβλήματα τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω τὴν γενναιότητα ὡρισμένων συναδέλφων εἰς τὸ νὰ ἀναγνωρίσουν εἰς τὸ σύνολον τῶν διατάξεων, ὅτι ὑπάρχουν καὶ μερικαὶ φιλεργατικαὶ διατάξεις. Ἄλλοι μὲν μὲ μεγαλυτέραν γενναιότητα ἀνεγνώρισαν μείζονα ἀριθμόν, ἄλλοι μὲ μεμονωμένας διατάξεις. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν ἑκάστην ἐξ αὐτῶν. Τὰ ρυθμιζόμενα θέματα διὰ τῶν ἄρθρων τούτων ἀναφέρονται εἰς τὴν εὐνοϊκωτέραν διὰ τοὺς μισθωτοὺς τακτοποίησιν τῆς διαδικασίας τῆς μεταβιβάσεως καὶ τῆς κοστολογήσεως τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν, εἰς τὴν κατοχύρωσιν τῶν δώρων τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα καὶ τὰς προσαυξήσεις λόγῳ Κυριακῆς ἢ νυκτερινῆς ἐργασίας, διότι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν εἶχε καταστῆ δυνατὸν εἰς ὡρισμένους τῶν ἐργοδοτῶν νὰ συμψηφίζουν ὑψηλοτέρας ἀμοιβὰς πρὸς τὰ δῶρα. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως, αὐτὴ ἡ δυνατότης τοῦ ἐργοδότου καταργεῖται καὶ προφυλάσσονται οἱ μισθωτοὶ ἀπὸ τὸν κίνδυνον νὰ συμψηφισθῇ ἡ μείζων ἀμοιβή των μὲ τὰ δῶρα Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ἢ τὰ ἐπιδόματα Κυριακῆς καὶ νυκτερινῆς ἐργασίας. Κατοχυρώνεται ἡ περίπτωσις τῆς μὴ χορηγήσεως τῆς κανονικῆς ἀδείας. Ἐνῷ εἰς τὸ παρελθὸν ἀπῃτεῖτο, προκειμένου νὰ λάβῃ τὸ διπλάσιον τῆς ἀποζημιώσεως ποὺ ὥριζεν ὁ νόμος νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς χορηγίας ἢ μὴ τῆς ἀδείας ὁ ἐπόπτης ἐργασίας, καὶ ἀπετέλει τοῦτο συστατικὸν λόγον τῆς διεκδικήσεως τῆς διαφορᾶς αὐτῆς, διὰ τῆς διατάξεως καθιεροῦται, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐπόπτου εἶναι ἁπλῶς ἕνα τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων. Ἐπίσης νομιμοποιοῦνται 8 ἐπικουρικὰ ταμεῖα ἀσφαλίσεως μισθωτῶν, ἐνισχύοντα οἰκονομικῶς ἄλλα, ἢ διευρύνεται ὁ κύκλος τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν προσώπων ρυθμίζοντα τὰ θέματα τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διευκολύνονται καὶ τὰ ταμεῖα νὰ εἰσπράττουν τὰς τρεχούσας εἰσφορὰς καὶ ἕνα μέρος τῶν ὀφειλομένων καὶ οἱ ὀφείλοντες ἐξ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας νὰ καταβάλουν κατὰ ἕνα τρόπον λογικὸν τὰς ὀφειλὰς αἱ ὁποῖαι ἔχουν δημιουργηθῆ εἰς βάρος των. Πέραν αὐτῶν ἐπαυξάνονται οἱ πόροι τοῦ Ταμείου Ἐπαγγελματιῶν, διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ἐπαγγελματοσήμου καὶ γενικώτερον διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπιλύονται θέματα δηλητηριάζοντα μέχρι τοῦδε τὰς σχέσεις ἐργοδοσίας καὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν καὶ οἱ ἐργοδόται νὰ ἐνημερωθοῦν καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα νὰ βασίζωνται εἰς σταθερὰς προσόδους. Ἀλλὰ μὲ αὐτὰς τὰς διατάξεις κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν ἤκουσε τίποτε ἡ Βουλὴ οὔτε κανεὶς ἠσχολήθη ἰδιαιτέρως. Ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη, κυρίως, ἡ Βουλή, ἦτο μὲ τὰ τρία θέματα τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς τῶν Δευτεροβαθμίων Δικαστηρίων καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 27, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ρύθμισιν ἐκκρεμοτήτων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Τὸ ἄρθρον 27 ἦτο ἄρθρον καθιεροῦν κυρίως διαδικασίαν θεσπίσεως τῶν καταστατικῶν διατάξεων τῶν ταμείων καὶ τροποποιήσεως τῶν ὑπαρχουσῶν. Ἤδη παρεπλανήθη ἡ κοινὴ γνώμη καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἐλέχθη, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν περιβάλλεται μὲ δικτατορικὰς ἐξουσίας καὶ ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον—καὶ αὐτὸ ἠκούσθη—ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀποσπάσῃ τὰ χρήματα ἀπὸ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ νὰ τὰ δώσῃ ἀλλοῦ ἢ νὰ συγχωνεύῃ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα μὲ ἄλλα, ἐνῷ πράγματι διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν οὔτε τὸ ἕνα προβλέπεται, οὔτε πολὺ περισσότερον προβλέπεται καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἢ διευκολύνεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ συγχώνευσις ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κρίνωμεν τὸ ἄρθρον 27, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον σήμερον κρατεῖ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου. Σήμερον λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν διχοστασιῶν εἰς τὴν νομολογίαν τῶν δύο ἀνωτάτων δικαστηρίων τῆς χώρας περὶ τὴν Συνταγματικότητα, τῶν τεχνικῶν ἐν προκειμένῳ πολλαπλῶν ἐξουσιοδοτικῶν διατάξεων ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα καθεστὼς ἀβεβαιότητος καὶ ἀσαφείας εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἐπὶ τοῦ κύρους τῶν καταστατικῶν τῶν διατάξεων καὶ ἐφθάσαμεν ὥστε αἱ Διοικήσεις τῶν Ὀργανισμῶν λόγῳ τυχὸν ἀντιθέτου ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐφαρμόσουν τὰς καταστατικὰς διατάξεις, οἱ δὲ ἐνδιαφερόμενοι συνταξιοῦχοι καὶ ἠσφαλισμένοι νὰ καταφεύγουν εἰς τὰ πολιτικὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα κατ’ ἀντίθετον νομολογίαν ἐπιδικάζουν εἰς βάρος τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν διαφόρους καταβολάς. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τῆς ἀβεβαιότητος καὶ μόνον ἠθέλησε νὰ θεραπεύσῃ τὸ ἄρθρον 27 καὶ συνεπῶς αἱ ἐπ’ αὐτοῦ ἐπικρίσεις εἶναι ἀβάσιμοι, τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῶν ἀκολούθων: Ἐνῷ σήμερον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μὲ τὰς ἐξουσιοδοτικὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἔχει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Α.Ν. τοῦ 35 καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας διατάξεις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ἔχει δημιουργημένην κατὰ τὸ πλεῖστον κατάστασιν ἐλευθέρας θεσμοθετήσεως καταστατικῶν διατάξεων μὲ ἁπλῆν γνώμην τῶν διοικητικῶν συμβουλίων τῶν ὀργανισμῶν. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἀμφισβητεῖται ὡς πρὸς ὡρισμένα ταμεῖα ἢ ὡς πρὸς ὡρισμένας διατάξεις. Μὲ τὸ ἄρθρον 27 προσδιωρίζετο καλύτερον ἡ ἐξουσιοδότησις τοῦ Ὑπουργοῦ, ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ ἀσάφεια τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἀβεβαιότης ἐκ τῆς διχοστασίας τῆς νομολογίας. Αὐτὸς δὲ ὁ προσδιορισμὸς συνεδυάσθη μὲ τὴν ὑποβολὴν δι’ ἑκάστην νέαν διάταξιν ἀναλογιστικῆς μελέτης, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προέκυπτε καὶ θὰ ἐπιστοποιῆτο ἡ δυνατότης τοῦ ταμείου νὰ καλύψῃ ἄνευ ἀνατροπῆς τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ἰσοζυγίου προκαλουμένας, τυχὸν δαπάνας ἐκ τῆς διατάξεως καὶ ἐπὶ πλέον μὲ τὸν ἔλεγχον τῆς ὑπουργικῆς ἐνεργείας τῆς νομιμότητος ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀντικαθιστωμένης τῆς ἁπλῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως διὰ Βασ. Δ)τος. Περιορισμοὺς δηλαδὴ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν καθιέρωνεν εἰς τὸ σημερινὸν ἐξουσιοδοτικὸν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει. Ἐν τούτοις αὐτὸ κατὰ πάντα τρόπον διεστράφη πρὸς δημιουργίαν πεπλανημένων ἐντυπώσεων εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τοῦ διορισμοῦ τῶν ἐκπροσώπων εἰς τὰ Δ.Σ. τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν αἱ διατυπωθεῖσαι ἐπικρίσεις εἶναι ἐπίσης ἀβάσιμοι. Ἀρκεῖ πρὸς τοῦτο νὰ σημειωθῇ ὅτι σήμερον οἱ ἐκπρόσωποι διορίζονται ἐλευθέρως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἰς τὰ Δ.Σ. 58 ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, μεταξὺ τῶν ἀσφαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν εἶναι καὶ τὰ Ταμεῖα τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τοῦ ΟΤΕ, τῶν Ἑλληνικῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων, τῶν Λιμενεργατῶν Πειραιῶς κλπ. Μόνον εἰς 8 Ὀργανισμοὺς προβλέπεται δέσμευσις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας διὰ τὸν διορισμὸν τῶν ἐκπροσώπων ἐκ καταλόγων, μὲ διπλάσιον τῶν διοριστέων ἀριθμόν, ὑποβαλλομένων εἰς δύο περιπτώσεις ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ εἰς τρεῖς περιπτώσεις ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ καὶ τῶν οἰκείων Ὀργανώσεων καὶ εἰς τρεῖς περιπτώσεις ὑπὸ μόνον τῶν οἰκείων ὀργανώσεων. Τέλος, εἰς 3 Ὀργανισμοὺς τῶν μισθωτῶν διορίζονται οἱ ὑπὸ ἠσφαλισμένων ἐκλεγόμενοι. Οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Δηλαδὴ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις ἐκχωρεῖ συγκεκριμένα δικαιώματά της εἰς τὴν πλέον ἐκπροσωπευτικὴν ὀργάνωσιν τῶν μισθωτῶν τὴν ΓΣΕΕ. Ἐκ πάντων τούτων ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀναμφισβήτητον ἡ εἰλικρίνεια τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ καθαρότης τῶν ἐπιδιωκομένων σκοπῶν. Οὔτε ὀφέλη δι’ ἑαυτὴν προσπορίζει, οὔτε δικαιώματα ἀφαιρεῖ, οὔτε πολὺ περισσότερον παραχωρεῖ τοιαῦτα εἰς ἄλλους διὰ νὰ συναλλαγῇ, ὡς κακῶς ἐλέχθη, μετ’ αὐτῶν. Ἀντιθέτως ἰδικά της δικαιώματα παραχωρεῖ διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου εἰς τὴν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ δημιουργίαν εἰς αὐτὴν συναισθήματος εὐθύνης περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν θεμάτων της. Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἡ παράλειψις ἐνδεικνυομένων ἐνεργειῶν συνεπείᾳ τεχνητοῦ θορύβου ἢ ἄλλων παρομοίων ἐκδηλώσεων. Ὅλα αὐτὰ ὅμως, ἔχουν τὰ ὅριά τους καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς ἐπιβάλλεται, ὡς προέχουσα ἐνέργεια, ἡ ἀποκάλυψις τῶν ἀποκρυπτομένων σκοπῶν καὶ ἡ ἀπογύμνωσις τῶν ἐπιδιωκόντων αὐτοὺς διὰ νὰ τοὺς κρίνῃ ἡ κοινὴ γνώμη. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὔτε συνηλλάγη ἐν προκειμένῳ μὲ οὐδένα, οὔτε ἐπεχείρησε ν’ ἀπαλλοτριώσῃ ὑπὲρ ἑαυτῆς ἢ ἄλλου τινὸς δικαιώματα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ διὰ νὰ μείνουν οἱ θορυβοῦντες ἀκάλυπτοι εἰς τὰς τὰς ἀστηρίκτους κατηγορίας των ἡ Κυβέρνησις διαγράφει τὸ ἄρθρον 27 τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως, μὲ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν ἀναστέλλεται ἡ θεραπεία ζωτικῶν προβλημάτων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἐλπίζω καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ἀναστολὴ αὐτὴ θὰ εἶναι προσωρινή. Τώρα ποὺ κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν ἀποδεικνύεται τόσον ἡ εἰλικρίνεια τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ οἱ ὑποκρυπτόμενοι σκοποὶ τῶν θορυβούντων, οἱ ἴδιοι οἱ ἐργαζόμενοι θὰ ἐπιζητήσουν ἀσφαλῶς τὴν νομοθέτησιν διατάξεων ὁμοίων πρὸς τὸ τοῦ ἄρθρου 27 καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ μείνῃ ὡς προϊὸν τοῦ τόσον τεχνηέντως δημιουργηθέντος θορύβου θὰ εἶναι τὸ παράνομον τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ὅτι ἀνεστάλη ἡ ἐπίλυσις σοβαρῶν αὐτῶν προβλημάτων ἐξ αἰτίας ἄλλων πλὴν τῆς προστασίας των ἐπιδιώξεων. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις εἶναι βεβαία, ὅτι σεῖς οἱ ἴδιοι ὡς ἡ πρακτικὴ τοῦ παρελθόντος ἀποδεικνύει θὰ ζητήσετε τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δημιουργουμένων ἀπὸ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 προβλημάτων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§16Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διηρωτήθημεν ποῖον λόγον εἶχεν ἡ ἀποψινὴ ἐπέμβασις ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἐὰν πράγματι εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Διότι, γνωρίζομεν ὅτι σήμερον εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ γνωρίζετε τί σημαίνει κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Ὅταν κάμωμεν γενικὴν ἀνασκόπησιν, γενικὴν περίληψιν, ὡς εἶπε, τοῦ νομοσχεδίου, μοιραίως τίθεται τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, ἐπανερχόμεθα τοὐτέστιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ ἀπαντήσουν εἰς ὅσα γενικὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, μοιραίως νὰ ἐπανέλθουν πάλιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἦλθεν ἐδῶ καὶ μᾶς εἶπεν. Ἐπὶ τέλους, ἂς τελειώνωμεν μὲ τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἕκαστον ἄρθρον θὰ συζητηθῇ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀκούσῃ τὰς παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θὰ καταλήξωμεν πιθανῶς, εἰς κάποιον ἀποτέλεσμα. Σήμερον, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἦλθε κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἐξουδετερώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Διότι μᾶς ἐξαναγκάζει— ἐπαναλαμβάνω—νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν, σύμφωνα ὄχι μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ Κανονισμὸς προβλέπει, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ ὅσα ἔθιξεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Παρεπονήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη γενικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὸ νομοσχέδιόν του ἐθίγησαν περίπου ὅλαι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐρωτῶ, ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἢ μᾶλλον ἦτο ἐπιβεβλημένον ἡ Βουλὴ νὰ ἐξετάσῃ γενικῶς τὸ πνεῦμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐμπνέεται εἰς τὴν συνδικαλιστικήν της πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις; Καὶ εἰς τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῇ παρὰ μόνον ἀφοῦ κάμει μίαν ἀνασκόπησιν γενικώτερον τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ἐπισημάναμεν τοῦτο τὸ βασικὸν κακόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περιέχει καὶ καλὰς διατάξεις, ἀλλὰ αἱ καλαὶ διατάξεις κατὰ περίεργον τρόπον συνεδυάσθησαν μὲ πονηρὰς διατάξεις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔχομεν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξεγέρσεις δι’ ὡρισμένας διατάξεις τῶν ἐργατῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ μέρους ἄλλων διαμαρτυρίας, διότι δὲν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον. Δὲν πρόκειται περὶ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ἔννοιαν ποὺ προβλέπει τὸ Σύνταγμα. Ὑπάρχει ἕν εἶδος ἀνατροπῆς εἰς ὅλην τὴν νομοθετικὴν τεχνικήν, διότι θέματα τοιαύτης σημασίας καὶ ποικιλίας, ἀντὶ νὰ ἔλθουν εἰς ἕνα νομοσχέδιον, θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν εἰς διάφορα νομοσχέδια, ἅτινα καὶ θὰ ἐρρύθμιζον κεχωρισμένως καὶ αὐτοτελῶς ἕν ἕκαστον τῶν ἐν λόγῳ θεμάτων. Ἦλθον, ὅμως, ὑπὸ μορφὴν ἀσυνδέτων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐνεφάνισαν ἕνα θέαμα διὰ τὴν Βουλήν, τὸ ὁποῖον, κ. Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ. Διότι, ἐὰν εἰς ἕνα νομοσχέδιον γενικωτέρας σημασίας, παρεμβάλλωνται διάφοροι ἀσύνδετοι διατάξεις, πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ τὴν καλὴν πρόθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ καταλήξωμεν ποτὲ εἰς συζήτησιν ὁμαλήν, ἀλλὰ καὶ δημιουργικὴν καὶ ἐποικοδομητικήν. Συνεπῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ αἰτιᾶται πρῶτον τὸν ἑαυτόν του. Ἐὰν δὲν ἀνεγνωρίσθησαν, ὡς εἶπεν, αἱ καλαί του διατάξεις, τοῦτο ἐγένετο, διότι δὲν ἔπρεπε ταὐτοχρόνως νὰ ἐγκρίνωμεν καὶ τὰς κακὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἰς αὐτὸ περιέχονται. Ἀνεφέρθη, ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς. Περὶ εἰσφορᾶς, βεβαίως, ἀμέσως, δὲν ὑπάρχει θέμα, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει σχετικῶς. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἔπρεπεν, εὐκαιρίας δοθείσης νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ θέμα αὐτό, διότι ἡ λύσις, ἡ ὁποία ἤδη εἶχε δοθῆ δὲν ἦτο ὀρθή. Εἶπεν, ὅτι συνεφώνησαν ὅλα τὰ κόμματα προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς μιᾶς εἰσφορᾶς. Εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ ὅταν λέγωμεν εἰσφορὰν εὐνοοῦσαν τὰ Κόμματα, ἐλευθέραν εἰσφοράν, καὶ ἐλευθέρα εἰσφορὰ θὰ εἴπῃ τοῦτο, ἐὰν θέλω εἰσφέρω, ἐὰν δὲν θέλω δὲν εἰσφέρω. Ποτὲ δὲν ὑπάρχει ἔννοια τῆς ἐλευθέρας εἰσφορᾶς μὲ τὴν ἀρνητικὴν ἄποψιν. Ἡμεῖς ὑπεβάλαμεν σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία κατοχυρώνει πλήρως τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐλευθερίαν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν τὰ κόμματα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην. Πάντως ἦτο εὐκαιρία δι’ ἡμᾶς νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ ξεκαθαρίσωμεν. Εἰς τὸ θέμα τῶν διαπραγματεύσεων τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῆς διαιτησίας διετυπώσαμεν τὰς σχετικὰς ἀνησυχίας μας. Θὰ ἤκουσε, βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργός, ποῖαι εἶναι αἱ ἰδικαί μας ἀνησυχίαι, προκειμένου περὶ ἑνὸς καὶ μόνον διαιτητικοῦ δικαστηρίου, ὅπως προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ὅταν εἰς τὰ ἤδη ὑφιστάμενα 5 τοιαῦτα ὑπάρχει μεγάλη καθυστέρησις καὶ ἀμφιβολία, ὡς πρὸς τοὺς ὅρους τῶν συμβάσεων, εὐλόγως ἐξ αὐτοῦ δημιουργεῖται ὁ φόβος, ὅτι θὰ εἶναι ἐνδεχόμενον μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸν δικαστήριον νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰς καλένδας ὅλαι αἱ διαφοραί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνακύψουν πρὸς τεραστίαν ζημίαν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑπεβάλομεν τροπολογίαν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀποδείξῃ ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ εἶναι προοδευτικὸς εἰς τὰ μέτρα του. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐκπροσωπήσεως. Οὐδεὶς ἔχει ἀντίρρησιν, ὅτι τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς δὲν εἶναι καλόν. Καὶ ὅτι σήμερον διορίζονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων κατὰ πλειοψηφίαν. Ἡμεῖς ὅμως ζητοῦμεν νὰ βελτιώσωμεν τὸ σύστημα, ἐνῷ μὲ τὸ ἄρθρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πηγαίνομεν εἰς τὸ χειρότερον. Ἐκεῖνο ποὺ ζητοῦμεν εἶναι ὅτι πρέπει δι’ ὑποδείξεως καὶ δι’ ἐκλογῆς ἐκ μέρους τῶν οἰκείων συνδικάτων νὰ ὑποδεικνύωνται οἱ ἀντιπρόσωποι εἰς τὰ ταμεῖα. Ὅταν βλέπωμεν, ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον ρυθμίζονται τὰ θέματα αὐτά, καὶ ἐμφανίζεται ἡ κεντρικὴ ὀργάνωσις τῶν ἐργατῶν, ἀντὶ τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων, δημιουργεῖται ἡ ὑπόνοια ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ σκοποὶ τῆς Κυβερνήσεως. Αὐταὶ αἱ ὑπόνοιαι αἵτινες ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀναταραχὴν τῶν ἐργατῶν, ἦσαν εὔλογοι. Καὶ ἐὰν ἐνεφανίσθη ὕφεσις κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας εἶναι διότι ἐκυκλοφόρησεν ἡ φήμη ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ὑποχώρησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν ἐπεσημάνθη ὁ κίνδυνος ἀντεργατικῶν συνεπειῶν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὡρισμέναι ὀρθαὶ διατάξεις συνεδυάσθησαν κατὰ τρόπον ἀνώμαλον καὶ ὕποπτον, μὲ μὴ ὀρθὰς τοιαύτας, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐδημιουργήθησαν αἱ ὑποψίαι μας. Ἐνῷ ἐὰν ἤρχετο δι’ ἕκαστον αὐτοτελὲς θέμα καὶ ἴδιον ὁλοκληρωμένον νομοσχέδιον, τότε οὐδεμία θὰ ἐδημιουργεῖτο ἀναταραχή. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐνταῦθα θίγω εἶναι γενικώτερον, διότι συνάπτεται καὶ μὲ σχετικὴν συνταγματικὴν ἐπιταγήν, καὶ τὸ Προεδρεῖον θὰ ἔπρεπε καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, νὰ ἔχῃ μίαν γνώμην, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζωνται θέματα ποικίλα καὶ ἀσύνδετα, δίδοντα ἀφορμὴν εἰς βροχὴν τροπολογιῶν καὶ συνεπῶς νὰ μὴ παρατηρῆται τὸ φαινόμενον νὰ παραμένωμεν μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ ὑποβάλλωνται ἐνστάσεις ἀπαρτίας, διότι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ συνεννόησις λόγῳ συγχύσεως τῶν θεμάτων. Θὰ πρέπει ἡ σύνταξις τῶν νομοσχεδίων νὰ εἶναι ἁπλῆ, σαφὴς καὶ ὡλοκληρωμένη, ὥστε νὰ μὴ δημιουργοῦνται σύγχυσις καὶ ὑποψίαι, καὶ τὸ συζητούμενον, κύριοι, νομοσχέδιον, λόγῳ τῆς συγχύσεως καὶ τοῦ πλήθους τῶν τροπολογιῶν, δημιουργεῖ ὑποψίας. Ἡ ἀναταραχὴ ἡ ὁποία ἐγένετο ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ὅτι κἄτι τὸ πονηρὸν ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ αἱ ὑποχωρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀποδεικνύουν ὅτι καλῶς ἀντελήφθημεν ὅτι κάτι τὸ πονηρὸν συμβαίνει. Εὑρισκόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ἐπεκρίναμεν τὸ σύστημα τῆς ἐκπροσωπήσεως, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἀποδεχόμεθα καὶ τὸ παλαιὸν καθεστώς. Θὰ ὑποβάλωμεν τροπολογίαν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀποδεχθῇ τὸ σύστημα τῆς ὑποδείξεως ἐκλογῆς ἐκ μέρους τῶν οἰκείων ὀργανώσεων, ὁπότε θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἐπίθεσις καὶ ἀντίδρασις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντιθέτως ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ὑπόπτους διατάξεις του, ἂς αἰτιᾶται πλέον ἑαυτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§18Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οὐσιαστικὸν περιεχόμενον ἡ μακρὰ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἶχε μόνον τὴν ἀνακοίνωσιν ὅτι ἀποσύρει τὸ ἄρθρον 27 τοῦ νομοσχεδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ κάμῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Δὲν ἠρκέσθη ὅμως εἰς αὐτό. Ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι τὸν ὤθησαν εἰς τοῦτο οἱ ὁποῖοι εἶναι λόγοι προσπαθείας διασπάσεως τῶν ἀγώνων τῶν ἐργαζομένων, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν ὅτι ἀποσύρει τὸ ἄρθρον 27 τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἐπροχώρησεν ἀπαντῶν εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ ὅμως, ἐγένετο ἀφοῦ ἐξησφάλισε μὲ τὴν προκρουστικὴν ἀπόφασιν τοῦ 4ου, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ περιθώριον νὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν, διότι ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπειράθη νὰ καυχησιολογηθῇ διὰ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς προκρουστείου συνθλιβῆς τῆς θελήσεως τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς θελήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν πειθάρχησιν εἰς κελεύσματα ἀντιλαϊκὰ καὶ ἀντεργατικὰ μιᾶς νόθου πλειοψηφίας. Καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν ἐπετύχατε τίποτε, τὸ ἐψηφίσαμεν. Δὲν εἴχομεν καμμίαν αὐταπάτην ὅτι καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἐψηφίζατε ὅπως ἐψηφίσατε τόσα ἄλλα ἁμαρτωλὰ πράγματα. Δὲν ὑπῆρχε καμμία αὐταπάτη ὅτι καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἐψηφίζατε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν εἶναι παραδεκτόν, εἶναι ὅτι ἐν θριαμβολογίᾳ του ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς κατασκευασθείσης κατά τινα τρόπον ἐναντίον τοῦ Κανονισμοῦ δηλαδὴ ἀφοῦ ἐπερατώθη ἡ δυνατότης ἀπαντήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διότι τότε δὲν ἐτόλμησε νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἐψέλλισε μερικὰς φράσεις ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἤξευρεν ὅτι ἡ ἀπάντησις θὰ εἶναι ἄμεσος καὶ ἐκτεταμένη, ἀφοῦ κατεσκεύασε αὐτὴν τὴν θριαμβολογίαν, ὕψωσε τὸ ἀνάστημα ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἤρχισε βαρεῖς χαρακτηρισμούς. Πῶς νὰ στιγματίσῃ κανεὶς τὸν χαρακτηρισμὸν ὅτι οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐξέγερσιν μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν ἀναστάτωσιν, ἀντετάχθησαν καὶ ἀντιτάσσονται ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι εἶναι ἁπλοῖ θορυβοποιοί. Εἶναι παχυλὴ νοοτροπία ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν εὐωχίαν καὶ ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὰς κραυγὰς τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐσχάτην ἀπαθλίωσιν ἐξ αἰτίας τῆς ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς των. Καὶ πῶς νὰ δεχθῶμεν, ὅτι τάχα ἡ ἀντίδρασις εἰς τὴν ὁποίαν δὲν προεξῆρχεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἀντιπολίτευσις, προεξῆρχον οἱ ἐργάται καὶ προσεχώρησε κατὰ καθῆκον ὅλη ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ ἦτο ἀντίδρασις συσκοτίσεως τῶν δεδομένων. Ἐδῶ αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ νοιώθουν ἐπάνω εἰς τὴν πλάτην τους ἐφαρμοζόμενα, κ. Ὑπουργέ, οἱ ἐργαζόμενοι, τὰ ἠξεύρουν καὶ τὰ αἰσθάνονται καλύτερον παντὸς ἄλλου, καὶ ὑφίστανται τὰς συνεπείας των ἀγωνιζόμενοι διὰ τὴν ἀνατροπήν των καὶ ἀγωνίζονται καὶ διεκδικοῦν τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων των. Δὲν ἐπιδιώκουν τὴν συσκότισιν, σεῖς ποὺ διαθέτετε τὸ ραδιόφωνον, ἐπὶ μισθῷ πράκτορος καὶ ἐγκαθέτους καὶ ἄλλας ὑπηρεσίας, καὶ διαθέτετε ὅλον τὸν μηχανισμὸν τῆς διαστρεβλώσεως καὶ τῆς συσκοτίσεως τῆς κοινῆς γνώμης, σεῖς ἐπιδιώκετε τὴν συσκότισιν. Ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον διεξάγει ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐντολὴν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ἐργαζομένων. Κατὰ τοῦτο αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑψώσω φωνὴν διαμαρτυρίας ἐναντίον τῶν ἀτόπων χαρακτηρισμῶν, περὶ θορυβοποιῶν καὶ περὶ συσκοτίσεως, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφοῦ ἐτέθη εἰς τὸ ἀπυρόβλητον διὰ τῆς προηγουμένης κηρύξεως τοῦ τερματισμοῦ τῆς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζητήσεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§20Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐννοοῦμεν καὶ ἡμεῖς διατὶ ἔκρινε σκόπιμον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπανέλθῃ κατ’ οὐσίαν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὑποχρέωσιν νὰ δώσωμεν μίαν συντομωτάτην ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν, ἐπὶ τῶν γενικωτέρων ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἐξέφρασεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, καὶ συγκεκριμένως οἱ δύο ὁμιληταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Τὴν ἐπίκρισιν, ὅτι διεβάλαμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτι προσεπαθήσαμεν νὰ συσκοτίσωμεν τὴν κατάστασιν, τὴν ἀποκρούομεν, διότι καὶ οἱ δύο ὁμιληταὶ τοῦ Κόμματός μας δὲν παρέλειψαν νὰ τονίσουν ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἄρθρα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν μίαν κἄποιαν βελτίωσιν τοῦ σήμερον ὑφισταμένου καθεστῶτος, βεβαίως προσθέσαντες, ὅτι τὰ ἄρθρα αὐτὰ χάνουν τὴν ἀξίαν των ὅταν εὑρίσκωνται δίπλα εἰς ἄρθρα τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν κρίσιν των, ἐπιδεινώνουν τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Συγκεκριμένως, κ. Πρόεδρε, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τρία κυριώτερα σημεῖα: Πρῶτον, εἶναι τὸ θέμα τῆς διαιτησίας, τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, πῶς θὰ ἀποτελέσῃ μίαν πραγματικὴν βελτίωσιν ὅταν ὅλον αὐτὸν τὸν ὄγκον τῶν ἐκκρεμῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν διαιτησίαν, θὰ τὸν ἐπιρρίψωμεν εἰς τοὺς ὤμους ἑνὸς μόνον δικαστηρίου. Σήμερον, λειτουργοῦν 6–7 τοιαῦτα δικαστήρια, καὶ εἶναι γνωστὸν μὲ πόσην καθυστέρησιν ἐκδίδονται αἱ ἀποφάσεις τῶν σημερινῶν δικαστηρίων καὶ μάλιστα τὸ μέγα κακὸν τῆς ἀναδρομικῆς ἐφαρμογῆς λόγῳ τῆς καθυστερήσεως, ἡ ὁποία ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δημιουργεῖ προβλήματα. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ καθεστὼς τοῦτο, εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν προσπαθοῦμεν νὰ ἀποκτήσωμεν συναγωνιστικότητα εἰς τὰ προϊόντα μας καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας προγραμματισμὸς τῶν βιομηχανιῶν; Κανεὶς ἐργοδότης, σήμερον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γνωρίζῃ μὲ τί ἐπιβαρύνσεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ, βάσει μιᾶς ἀποφάσεως Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Διὰ τὴν καθυστέρησιν, διὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸς δὲν εὐθύνεται, εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἐπιβληθῇ μία ἀναδρομικὴ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὸν προϋπολογισμόν του καὶ τὸ κόστος τοῦ προϊόντος. Συνεπῶς, εἶναι μέγα τὸ κακόν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, νὰ εὕρῃ τρόπον ὥστε ἢ νὰ εὐρύνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν Δικαστηρίων, τῶν Διαιτητικῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ καθυστέρησις, ἢ καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ταχεῖαν διαδικασίαν καὶ ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων, κατὰ τὸ δυνατὸν δέ, μὲ πλήρη ἀποφυγὴν τῆς ἀναδρομικότητος. Τὸ δεύτερον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω μερικὰς λέξεις, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς. Βεβαίως, τὸ νομοθέτημα, ὅπως παρετήρησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀναφέρεται εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἑνὸς ἡμερομισθίου εἰς τὸ ἥμισυ τῆς εἰσφορᾶς ἀλλὰ εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὰς τελευταίας της ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ τὰ νομοθετικὰ κενά. Ἐκεῖ, κ. Πρόεδρε, ποὺ ἐξεδηλώσαμεν ἐντόνως καὶ εἰς προηγουμένας συζητήσεις τὴν διαφωνίαν μας, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν, δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς Ἐπαγγελματικὰ Σωματεῖα. Εἶναι δυνατόν, λέγει, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν κἄποιος δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ καταβάλῃ εἰσφοράν, νὰ ἀρνηθῇ. Διατὶ ὅμως νὰ ἀκολουθηθῇ αὐτὴ ἡ σκολιὰ ὁδὸς ὅταν εἶναι γνωστὸν ποίας δυσμενεστάτας συνεπείας δύναται νὰ ἔχῃ μία τοιαύτη πρᾶξις δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ. Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἀκολουθεῖ ἐν προκειμένῳ τὸν ὀρθὸν δρόμον, δηλαδὴ νὰ πληρώσουν τὴν εἰσφορὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὠργανωμένοι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δέχονται νὰ τὴν πληρώσουν. Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος εὐθὺς δρόμος καὶ ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι δικαιολογίαι καὶ δικαιολογίαι, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν μίαν διαφορετικὴν πρόθεσιν. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ἐκπροσωπήσεως. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 27, νομίζῃ ὅτι βελτιώνει τὸ νομοσχέδιον, ἢ νομίζει ὅτι ἐκδικεῖται ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τυχὸν κακῶς ἀντετάχθησαν κατὰ τοῦ ἄρθρου 27. Οὔτε τὴν ἄποψιν τῆς βελτιώσεως δέχομαι, διότι ὁ ἴδιος πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὅτι τὸ ἄρθρον 27 ἦτο εὐνοϊκώτερον διὰ τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτοὺς ἀπὸ ὅ,τι εἶναι σήμερον τὸ ἰσχῦον καθεστώς, οὔτε τὴν ἄποψιν τῆς τιμωρίας ἢ καταδίκης ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διεμαρτυρήθησαν τὴν δέχομαι. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις σοβαρὰ νὰ κάμῃ κάτι τι διὰ νὰ ἐκδικηθῇ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν εἰς μίαν νομοθετικήν της πρᾶξιν. Συνεπῶς, θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, νὰ εὕρῃ ἕνα τρόπον νὰ βελτιώσῃ τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ νὰ δώσῃ πράγματι εἰς τὰ Ταμεῖα καὶ εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτοὺς τὴν δυνατότητα νὰ ἔχουν ἐκπροσώπους ὑποδεικνυομένους ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις των. Αὐτὸς εἶναι ὁ εὐθὺς δρόμος, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς φέρῃ εἰς παράλληλον τροχιὰν μὲ ὅ,τι γίνεται εἰς τὰς χώρας τὰς ἀνεπτυγμένας, αἱ ὁποῖαι σέβονται τὰ δικαιώματα τοῦ Συνδικαλισμοῦ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων καὶ εἶναι ἐπίσης ὁ δρόμος διὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἰδικόν μας Κόμμα κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, θὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν ὥστε νὰ φθάσωμεν εἰς ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Αὐτὰ εἴχομεν, κ. Πρόεδρε, νὰ παρατηρήσωμεν καὶ ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γνωρίζετε εἰσήλθομεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὅπως ἐπίσης γνωρίζετε κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν δίδεται πάντοτε ὁ λόγος ὅταν τὸν ζητήσῃ. Ἔδωσα λοιπὸν τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι ἐζήτησε νὰ ὁμιλήσῃ. Ἄν καλῶς ἀντελήφθην καὶ τὸ ἐτόνισε καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, καὶ ὁ κ. Καψάλης, ὅλα αὐτὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τρόπον τινὰ ὡς εἰσήγησις τῆς ἀποφάσεώς του διὰ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπῆρξε βεβαίως εὐρυτάτη ἡ εἰσήγησις αὕτη, κατὰ τὴν γνώμην μου —τὸ λέγω ἀπροκαλύπτως— ὄχι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν καθιερουμένην τάξιν.

§22Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι σύμφωνον μὲ τὸν Κανονισμόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ τέλος πάντων, ἡ μορφὴ τοῦ λόγου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἀπὸ ἄλλους, εἶναι θέμα τοῦ ἀγορητοῦ. Θὰ παρακάλουν λοιπὸν μετὰ τὴν ἀπάντησιν πλέον τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων εἰς ὅσα γενικὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε καὶ πάλιν νὰ θίξῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ εἰσέλθωμεν κανονικῶς εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ διευκολύνητε εἰς αὐτὸ τὸ Προεδρεῖον, διότι σκοπὸς ὅλων μας ἐδῶ εἶναι νὰ νομοθετῶμεν. Ὁ κόσμος περιμένει τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων του ἀπὸ ἡμᾶς καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπικρατοῦν εἰς τὰς συζητήσεις μας πείσματα. Εἰς αὐτὴν τὴν σύστασιν θὰ ἐπιμείνω.

§24Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἀπὸ ὅλα ἐπὶ τῆς διαπιστώσεως καθ’ ἣν δὲν ἐδικαιούμην νὰ ὁμιλήσω ὡς ὡμίλησα καὶ τῆς μομφῆς ἣν μοὶ ἀπεδώσατε ὅτι παρεβίασα.....

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, μομφήν.

§26Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὡς ἐξεφράσθητε μομφὴν μοὶ ἀπεδώσατε καὶ ἐκ τούτου ὀφείλω νὰ εἴπω τοῦτο: Προκειμένου νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἦτο ἀνάγκη νὰ σκιαγραφηθοῦν ἐν ἀπολύτῳ συντομίᾳ, κυριολεκτικῶς ἐν περιλήψει, αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἦτο ἀνάγκη, νὰ σκιαγραφηθῇ, διότι ἀπὸ τῆς 17)1)63 καθ’ ἣν ἀνελύθησαν ὑπ’ ἐμοῦ αἱ ἐν λόγῳ διατάξεις μέχρι σήμερον, ἠκούσθησαν ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀκολουθουμένην Κυβερνητικὴν πολιτικὴν καὶ τὰ ληφθέντα βάσει τῆς πολιτικῆς αὐτῆς μέτρα ὄχι μόνον τὰ ἔστω καὶ ἐμμέσως σχετιζόμενα μὲ τὰς εἰς τὸ νομοσχέδιον διατάξεις ὁπότε ἔστω καὶ βεβιασμένως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι σχετίζονται μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ὅταν τὸ σύνολον τῶν ὁμιλητῶν κυρίως καὶ κατὰ κόρον ἠσχολήθησαν μὲ θέματα ἐντελῶς ξένα καὶ ἄσχετα μὲ τὸ νομοσχέδιον, διότι οὐδαμοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται τὶ ἁπτόμενον καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τῆς μεταναστεύσεως τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς ὑποχρεωτικῆς ἢ προαιρετικῆς, ἥτις προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3239, τῆς προστασίας ὡρισμένων προσώπων καθ’ ὧν ἠσκήθη κριτικὴ καὶ τῶν ἐξόδων ταξειδίου τῶν μεταναστῶν κλπ. Ἐν τούτοις καὶ δι’ αὐτὰ τὰ ἄσχετα θέματα τὰ παντελῶς ξένα πρὸς τὸ νομοσχέδιον ἀκούσαμεν ποικίλα καὶ ποικίλα πράγματα ἀπὸ πλείστους ὅσους μὴ ἀκριβολογοῦντας κατὰ κανόνα. Καὶ ἀπόψε ἀκόμη καὶ ὁ κ. Καψάλης καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος εἶπον, ἐνῷ παρεδέχθησαν ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον σχετικὴ μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. 3239, ἐν τούτοις διότι πιθανὸν προτίθενται νὰ ὑποβάλουν τροπολογίας ἐπ’ αὐτοῦ ὡμίλησαν ἐκτεταμένως ἐπὶ τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς προκειμένου νὰ ξεκαθαρίσουν ὡς εἶπον τὸ θέμα. Δὲν ἦτο σωστὸν νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον ἀπόψε καὶ νὰ ἐκθέσω ὅσα ἐξέθεσα ὄχι διὰ νὰ δικαιολογήσω ὡς εἴπατε τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 ἀλλὰ κυρίως διὰ νὰ τονίσω τὴν ἀνάγκην νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Τότε μόνον δὲν θὰ ἐδικαιούμην νὰ λάβω τὸν λόγον, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις εἶχε περιορισθῆ ὡς ἐπανειλημμένως καὶ ὑμεῖς κ. Πρόεδρε καὶ ἐγὼ παρεκαλέσαμεν τοὺς κ. συναδέλφους ἐντὸς τοῦ θέματος ἤτοι τὴν ἀνάλυσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐθεώρησα ἀπαραίτητον νὰ ὑπομνήσω τὶ συζητῶμεν καὶ ἐκ τούτου ἔδωσα περίληψιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Οὔτε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐπανέφερα οὔτε εἰς ὅσα ἄλλα καὶ πάλιν ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου ἐλέχθησαν ἀπόψε θὰ ἀπαντήσω, διὰ νὰ μὴ παρατείνω περαιτέρω τὴν συζήτησιν. Ὑπάρχει βεβαίως ἀπάντησις εἰς ὅσα ἐλέχθησαν καὶ μάλιστα ἀπολύτως πειστική, πλὴν τὸ παραλείπω διὰ νὰ εἰσέλθωμεν ἐπὶ τέλους εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ τὴν κανονικὴν συζήτησιν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, ἐπιμένετε νὰ λάβητε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ; Κάνετέ μου τὴν χάριν νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία.

§28Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβω τὸν λόγον μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κόμματός μας. Ἀλλά, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λόγια ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ εἶχε τελειώσει ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔλαβε τὸν λόγον διὰ νὰ θίξῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἀντιπαρέρχομαι τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ λέγω, ὅτι ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγῃ ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 φέρει ἡ Ἀντιπολίτευσις αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπίστευεν εἰς τὴν ὀρθότητα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 27 καὶ ἠναγκάσθη ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων νὰ τὸ διαγράψῃ. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα τὸ Προεδρεῖον νὰ κάμῃ ἴσην μεταχείρισιν τόσον πρὸς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, ὅσον καὶ πρὸς τοὺς κ. βουλευτάς. Ἐφ’ ὅσον εἶχε τερματισθῆ ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν νὰ ὁμιλήσῃ πάλιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἦλθον ἀπόψε εἰς τὴν Συνεδρίασιν μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ συμμορφωθῶ μὲ τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν πρὸς μελέτην καὶ ἀνατομὴν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα ὑποδείξω, ὅτι αἱ θέσεις τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἦσαν λογικαί, σοβαραὶ καὶ σωσταί. Εὑρέθημεν ὅμως πρὸ τοῦ αἰφνιδιασμοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος κατ’ ἀνάγκην θὰ μᾶς παρασύρῃ εἰς μίαν γενικὴν καὶ πάλιν θεώρησιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ λάβῃ ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ἀπόψε. Διότι δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ δεχθῶμεν τὸν τίτλον τῶν θορυβοποιῶν.

§31Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἀπεκάλεσα σᾶς θορυβοποιόν. Ὡμίλησα διὰ τοὺς ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μᾶς ἀπεκαλέσατε, κ. Ὑπουργέ. Ἀλλά, καὶ ἂν ὡμιλήσατε διὰ τοὺς ἐκτὸς τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς καὶ αὐτοὶ εἶναι ἄνθρωποι ἐργαζόμενοι καὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθοῦν ὅταν προσβάλλωνται τὰ συμφέροντά των καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ποὺ τοὺς ἐκπροσωποῦμεν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαμαρτυρηθῶμεν δι’ αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν καὶ νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι δὲν εἶναι θορυβοποιοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καταπολεμοῦν τὰς ἀντεργατικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀγωνίζονται δι’ ἕνα ἐλεύθερον συνδικαλισμόν. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ συνδικαλισμοῦ δὲν ἀφορᾶ ἕνα κόμμα. Εἶναι θέμα ἐθνικόν. Ἀπὸ τὴν καλὴν διαχείρισιν αὐτοῦ θὰ ἐξαρτηθῇ ἐὰν τὸ ἐργατικὸν κίνημα θὰ προοδεύσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἠκούσατε χθὲς ἀληθείας πικρὰς ἀπὸ ἕνα συνάδελφον μὲ τὸν ὁποῖον εἰς τὸ παρελθὸν εὑρέθημεν εἰς ἀντίθεσιν, μὲ τὸν κ. Δημητρᾶτον. Ἀλλὰ αἱ θέσεις τὰς ὁποίας ἔλαβε χθὲς ἦσαν ἐθνικῶς ὀρθαί. Θὰ πρέπει πάντοτε νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας τὰς τελευταίας φράσεις ποὺ εἶπεν. «Ἐὰν δὲν προσέξωμεν τὸν ἐργατικὸν συνδικαλισμὸν ἐτόνισεν καταλήγων, τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, θὰ τὸν ρίξωμεν εἰς τὰς ἀγκάλας τῶν ἄκρων». Ἑπομένως, ἡ καλὴ ὀργάνωσις τοῦ συνδικαλισμοῦ ἔχει μεγάλην σημασίαν. Δὲν ἐθορυβήσαμεν, λοιπόν. Ἐθνικὸν χρέος ἐξετελέσαμεν. Ὁ κ. Ὑπουργός, παρουσιάσθη ἀπόψε καὶ μᾶς εἶπε, τί φωνάζετε, τί θορυβεῖτε; Αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀθῶαι. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–7 τὶ λέγουν; Καὶ μᾶς τὰς ἀνέλυσεν. Καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ μεταβιβάζονται εἰς ἕνα Δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον. Διατὶ θορυβεῖτε λοιπόν; Δὲν θὰ ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπ’ αὐτοῦ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω ὅταν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ ἄρθρου 1. Προηγουμένως ὅμως θὰ ἤθελον νὰ δώσω μίαν γενικὴν ἀπάντησιν εἰς τὰς ἄλλας παρατηρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, εἴπομεν μετὰ τὰς ἀπαντήσεις τῶν ἐκπροσώπων τῶν Κομμάτων νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1, διότι ἄλλως θὰ ἐμπλακῶμεν καὶ πάλιν εἰς μίαν γενικὴν συζήτησιν.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς παρέσυρεν εἰς τὴν ἐκτροπὴν τῆς συζητήσεως. Δὲν δυνάμεθα νὰ μὴ τοῦ ἀπαντήσωμεν. Θὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἀναπτυχθεισῶν ἀπόψε ἀπόψεών του. Συνεχίζω, λοιπόν. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 8–15 ἐτέθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν περιγραφὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 88 Διεθνοῦς Συμβάσεως, ἥτις ζητεῖ τὴν μὴ παρέμβασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἀλλὰ ἐνῷ αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων τούτων καταργοῦν ὡρισμένας ἀθώας καὶ νεκρὰς διατάξεις μὴ ἐφαρμοζομένας, ἀφήνουν ἐν ἰσχύϊ διατάξεις, αἵτινες ἐπιτρέπουν τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους, ἐνίοτε σκληράν, εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Παραπλανοῦν ἑπομένως, αἱ διατάξεις αὐταὶ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν ὑπ’ ἀριθ. 88 Διεθνῆ Σύμβασιν, ὅτι δῆθεν τὴν ἐφαρμόζουν, ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ παραπλανήσουν καὶ τοὺς ἐργαζομένους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλῶς τὰ πράγματα καὶ δι’ αὐτὸ ἐξηγέρθησαν, διαμαρτυρηθέντες διὰ τὰς διατάξεις ταύτας. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ παραπλανητικὰς διατάξεις νὰ ἐξαπατηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι αἱ θέσεις τὰς ὁποίας ἐλάβομεν καὶ αἱ ὑποδείξεις μας εἶναι θέσεις ἀνδρῶν καὶ ὑποδείξεις βασιζόμεναι εἰς ὑγιεῖς ἀρχάς. Θὰ ὑποδείξωμεν, ὅτι δὲν μᾶς ἔλειψε τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, δὲν εἴμεθα ἀνεύθυνοι, ὁσάκις ὁμιλοῦμεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ ἐθνικοῦ βήματος, ἀλλ’ ἐκτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, μὲ αἴσθημα εὐθύνης καὶ δὲν ἐπετρέπετο εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κατηγορῇ τὸ σύνολον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἀνευθύνως ὁμιλεῖ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφορὰν εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, διατὶ διαμαρτύρεσθε; Ἡ εἰσφορὰ ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει καὶ ἐξεδόθη μία ἀθώα ἀπόφασις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς κύρωσιν. Ἡ εἰσφορὰ ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει ἀλλὰ ἡ διαχείρισις τοῦ θέματος καὶ ἐκ μέρους τῆς ΓΣΕΕ καὶ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ συνετέλεσεν εἰς τὸν ἐκφαυλισμὸν πολλῶν ἐργατικῶν στελεχῶν ἀπὸ τὰς διοικήσεις τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Κατεθέσαμεν στοιχεῖα καὶ ἀπεδείξαμεν ὅτι ἡ ἐργατικὴ εἰσφορὰ πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ ἄλλης ὀρθῆς βάσεως, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλα τὰ ἐλεύθερα κράτη. Αἱ θέσεις μας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι ἐπωφελέστεραι διὰ τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐξυψώνουν τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα, ἐνῷ αἱ θέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐκφαυλίζουν τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀγωνιζόμεθα ἡμεῖς νὰ ἀποτρέψωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς περαιτέρω εἶπεν ὅτι λόγῳ τῶν διαμαρτυριῶν μας διαγράφει τὸ ἄρθρον 27 καὶ ἐνετόπισε τὸ θέμα εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων. Ἄφησε δὲ ἀσχολίαστον τὴν προκαλέσασαν μεγάλην ἀναταραχὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας παρείχετο τὸ δικαίωμα εἰς αὐτὸν νὰ ἀνατρέπῃ καὶ μεταρρυθμίζῃ τοὺς κανονισμοὺς ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἡ διάταξις περὶ διορισμοῦ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν προεκάλεσεν ἀναταραχήν, διότι γνωρίζουν οἱ ἐργαζόμενοι τὰς σχέσεις μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ τῆς ΓΣΕΕ. Ἡ ΓΣΕΕ καὶ ὁ Ὑπουργὸς εἶναι τὸ ἴδιον ὡς πρὸς τὴν διοίκησιν. Τοῦτο καθιερώθη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου ὅτε ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐδέχθη νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν συλλογικὴν σύμβασιν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργαζομένων διὰ νὰ δώσῃ ὡς δῶρον εἰς τὴν ΓΣΕΕ τὴν εἰσφορὰν τῶν 500.000 μὴ ὠργανωμένων ἐργατοϋπαλλήλων. Τότε ὁ κ. Μακρῆς ἐνῷ κατεφέρετο ἀπὸ τοῦ 1958 διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὸ 1958 δι’ ἐνυπογράφου ἄρθρου του αὐστηρῶς, τότε λέγω ἐξέδωκεν ἐγκύκλιον ἡ ΓΣΕΕ πρὸς ὅλας τὰς ἐργατοϋπαλληλικὰς ὀργανώσεις διὰ τῆς ὁποίας ἔλεγεν ὅτι εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος τῆς χώρας ἐγράφη χρυσοῖς γράμμασι τὸ ὄνομα τοῦ κ. Κ. Χρυσανθοπούλου. Ἐφ’ ὅσον ἑπομένως, ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ σχέσεις νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑποκρίνεται ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ παραπλανήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐργαζομένους, καὶ νὰ λέγῃ ὅτι θυσιάζει τὸ ἄρθρον 27. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ μείνῃ ἀφοῦ ἀφαιρεθοῦν αἱ διατάξεις, αἵτινες παρέχουν δικτατορικὰ δικαιώματα εἰς τὸν Ὑπουργὸν πρὸς ἐκφαυλισμὸν τῶν Διοικήσεων τῶν Ὀργανισμῶν, καὶ θὰ τροποποιηθῇ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιβληθῇ καὶ ἡ χρηστὴ Διοίκησις εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς τούτους καὶ ἡ ἐλευθέρα ἐκλογὴ ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων τῶν ἀντιπροσώπων των εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, οἵτινες διαχειρίζονται τὰ χρήματά των. Ἡμεῖς θὰ ἐμμείνωμεν εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ δὲν θὰ διαφύγῃ τὸν ἔλεγχόν μας τὸ ἄρθρον 27. Θὰ τὸ συζητήσωμεν. Τὸ ἄρθρον θὰ τροποποιηθῇ συμφώνως πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος.

§35Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μόνον ἐὰν ὑποβάλετε ἰδικήν σας πρότασιν.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ὑποβάλωμεν πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐξυγιαίνῃ τὸν συνδικαλισμόν, τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, καὶ θὰ δίδῃ ἐλευθερίαν διαχειρίσεως ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων τῶν ἀσφαλιστικῶν των ὀργανισμῶν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως εἰσέλθητε εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Ἀρκετὰ ὡμιλήσατε διὰ νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἕως ἐδῶ εἶχα προγραμματίσει νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω διὰ νὰ μὴ μείνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἦλθεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἰς τὴν Βουλὴν ὡς κατακτητὴς διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν φωνήν μας καὶ αὐτὴν τὴν συνείδησίν μας. Καὶ τώρα ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀνατομὴν τοῦ ἄρθρου 1. Ὅταν συζητοῦμεν νομοσχέδια, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας πάντοτε ὅτι τὸ Σύνταγμα εἶναι ὁ ὑπέρτατος νόμος καὶ οὐδεὶς νόμος δύναται νὰ ἀρθῇ ὑπεράνω αὐτοῦ. Καὶ οἱ νόμοι πρέπει νὰ κινοῦνται ἐντὸς τῶν πλαισίων του. Εἰδικώτερον κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 1–15 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, πλὴν τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις 38, ἥτις ὑπεγράφη εἰς Ἅγιον Φραγκῖσκον τὸ 1948 καὶ 97, ἥτις ὑπεγράφη εἰς Γενεύην τὸ 1949 καὶ αἱ ὁποῖαι συμβάσεις, ἐκυρώθησαν διὰ τῶν νόμων 4204 καὶ 4205 τοῦ 1961. Τὸ ἄρθρον 1, ὁρίζει ὅτι ἡ συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας καταρτίζεται ἐγγράφως καὶ κατατίθεται εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Δ.Δ.Δ. Κατὰ τὸ ἰσχῦον μέχρι τοῦδε δίκαιον, ἡ συλλογικὴ σύμβασις κατατίθεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ, καὶ ἔχουν δικαίωμα οἱ Ὑπουργοὶ νὰ τὴν ἐπικυρώσουν, νὰ τὴν τροποποιήσουν ἢ νὰ τὴν καταργήσουν. Τώρα, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1, ὁρίζει ὅτι δὲν θὰ κατατίθεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ εἰς τὸν Γραμματέα τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ὑπὸ τοῦ ὁποίου, εἰς μίαν διαδικασίαν, θὰ κυρωθῇ ἢ θὰ τροποποιηθῇ ἢ θὰ καταργηθῇ. Διαλαμβάνεται δὲ εἰς τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο διάταξις, καθ’ ἣν δύνανται οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ ἢ Ἐργασίας νὰ παραπέμπουν ταύτην ἐνώπιον τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου πρὸς διόρθωσιν, τροποποίησιν, συμπλήρωσιν ἢ κατάργησιν ἐν λόγῳ ἢ ἐν μέρει. Ἡ διάταξις αὐτή, ἐν συνδυασμῷ μὲ διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 3239 ὅστις δὲν τροποποιεῖται, χαλαρώνει τὸν θεσμὸν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως καὶ τὸν φέρει εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν διεθνῆ σύμβασιν 98, ἥτις ὁρίζει ὅτι αἱ ὀργανώσεις τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν, πρέπει νὰ τυγχάνουν καταλλήλου προστασίας κατὰ πάσης ἐπεμβάσεως, ἡ δὲ διαπραγμάτευσις νὰ εἶναι τελείως ἐλευθέρα. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1, πόρρω ἀπέχουν ἀπὸ τοῦ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 98 διεθνοῦς συμβάσεως. Βασικὴ διαφορὰ καὶ ἀντίρρησις εἶναι αὐτή. Δευτέρα ἀντίρρησις εὐθὺς ἀμέσως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὸ δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ συσταθῇ ἕνα μόνον διαιτητικὸν δικαστήριον, ἀλλὰ νὰ παραμείνῃ ὁ θεσμὸς, ὡς λειτουργεῖ μέχρι σήμερον διὰ τῶν πέντε δευτεροβαθμίων διαιτητικῶν δικαστηρίων. Διότι ἡ καθ’ ὕλην ἁρμοδιότης καὶ ἐργασία, μὲ τὴν ὁποίαν εἶναι ἐπιφορτισμένα τὰ δικαστήρια αὐτὰ εἶναι βεβαρημένη καὶ δὲν ἐπαρκοῦν, διότι καθημερινῶς ἐκδίδονται ἀποφάσεις τῶν πρωτοβαθμίων δικαστηρίων, αἱ ὁποῖαι ἐφεσιβάλλονται καὶ δεύτερον, διότι μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν πολλῶν αὐτῶν δικαστηρίων δημιουργεῖται ἡ σχετικὴ νομολογία καὶ ἐφαρμόζεται ἀκριβέστερον καὶ καλύτερον τὸ ἐργατικὸν δίκαιον διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντεταλμένα τὰ δικαστήρια αὐτά. Ἐλέχθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταργήσῃ τὰ πέντε αὐτὰ διαιτητικὰ δικαστήρια καὶ νὰ διατηρήσῃ ἕνα μόνον, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία νομολογία καὶ ἕνας κριτὴς ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν εἰδικῶν διατάξεων τοῦ ἐργατικοῦ μας δικαίου. Διότι συνέβη κάτι τὸ τρομερόν. Παρουσιάσθη ἀντίφασις εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν διαιτητικῶν δικαστηρίων Θεσσαλονίκης καὶ Χανίων. Αὐτὸ ὅμως εἶναι τὸ μεγαλεῖον τῆς Δικαιοσύνης καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἐλευθερίαν τῆς Δικαιοσύνης. Ὑπάρχουν ἄπειροι —καὶ οἱ νομικοὶ τὸ γνωρίζουν— ἀποφάσεις δικαστηρίων, ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται καὶ Ἐφετείων καὶ Πρωτοδικείων, ἀλλ’ ἐκ τῆς δημοσιεύσεως αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων δημιουργεῖται ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία καὶ ἡ ὀρθὴ νομολογία ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κανόνων τοῦ δικαίου καὶ καταλήγει ἡ Δικαιοσύνη τελικῶς νὰ ἐφαρμόζῃ ὁμοιομόρφως τὸ δίκαιον. Ἐὰν παρουσιάσθη ἀντίφασις ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως τῶν Δευτεροβαθμίων Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης καὶ Χανίων, αὐτὸ εἶναι παρήγορον καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ χειροκροτήσωμεν, διότι καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς εἰδικῆς δικαιοσύνης, ἡ Δικαιοσύνη ἵσταται πράγματι εἰς τὸ ὕψος της καὶ ὅταν θὰ δημοσιευθοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί, σιγὰ–σιγὰ θὰ δημιουργηθῇ ἡ νομολογία ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγήσῃ τὰ δικαστήρια εἰς τὴν ὀρθὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἔχομεν λοιπὸν ἀντίρρησιν ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 εὐθέως καὶ ἀμέσως μᾶς εἰσάγει εἰς τὴν κατάργησιν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ τῶν 5 διαιτητικῶν δικαστηρίων καὶ τὴν δημιουργίαν ἑνός, μᾶς εὑρίσκει τελείως ἀντιθέτους καὶ ζητοῦμεν τὴν τροποποίησίν της καὶ θὰ τὴν ζητήσωμεν καὶ διὰ τροπολογιῶν, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τῶν τροπολογιῶν καὶ θὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον ὅτι, κατὰ τὸν Κανονισμόν, πρέπει ἐκεῖνος νὰ καθωρίσῃ τὴν δικονομίαν τῆς συζητήσεως αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν, διὰ νὰ βάλωμεν μίαν τάξιν, ἐπειδή, ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικῶς διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπάρχουν περὶ τὰς 200 τροπολογίαι. Ἀλλὰ καὶ ἐξ ἑνὸς ἄλλου λόγου πρέπει νὰ διατηρηθοῦν καὶ τὰ πέντε Δ. Δ. Δικαστήρια, ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἐπιβολῆς τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀποκεντρώσεως. Ἐχύσαμεν δάκρυα σχεδὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον περὶ ἀποκεντρώσεως. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὁ κ. Νικολίτσας, Ὑπουργὸς τότε τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι εὐγενέστατος ἄνθρωπος καὶ μὲ αἴσθημα εὐθύνης, μὲ τὴν καρδιά του εἰσήγαγε αὐτὸν τὸν νόμον, ποὺ ἐψηφίσαμεν. Καὶ ἐνῷ τὸν ἐθεσπίσαμεν, διὰ νὰ μὴ συγκεντρώνεται εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, ἐρχόμεθα τώρα καὶ βάλλομεν ἐμμέσως κατὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ ΙΚΑ λειτουργεῖ μόνον μία Ἐπιτροπὴ Ἐφέσεων, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχετε ἐπισκεφθῆ πολλάκις, εἰς τὴν ὁδὸν Ἱπποκράτους 19. Εἰς τὴν μοναδικὴν αὐτὴν Ἐπιτροπὴν ἐκκρεμοῦν 5.000 ὑποθέσεις καὶ διὰ νὰ ἐκδικασθῇ μία ὑπόθεσις πρέπει νὰ περάσουν 2 καὶ 4 χρόνια. Ὁ Ἀρεοπαγίτης ὁ ὁποῖος παρέργως ἐκτελεῖ τὸ καθῆκον τοῦτο, δὲν ἐπαρκεῖ, καὶ ἀναμένουν οἱ ἄνθρωποι διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ὑποθέσεών των ἐπὶ ἔτη πολλά.

§39Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὰ εἶναι, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§40Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Δὲν θὰ μὲ πιάσετε ποτὲ ἀπρόσεκτον, κύριε Ὑπουργέ, εἰς κανένα σημεῖον.

§41Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐν τούτοις ἐδῶ σᾶς εὗρον ἀπρόσεκτον. Διότι περὶ τῆς καταργήσεως τῶν Δ. Δ. Δικαστηρίων ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον 4.

§42Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν θὰ μὲ εὕρητε ποτὲ ἀπρόσεκτον. Τὸ ἄρθρον 1 λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Ὅταν λοιπὸν τὸ ἄρθρον 1 λέγει ὅτι συλλογικαὶ συμβάσεις κατατίθενται εἰς τὴν γραμματείαν «τοῦ Δ. Δ. Δικαστηρίου» τί ἄλλο σημαίνει παρὰ ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς μοναδικοῦ Δ. Δ. Δικαστηρίου. Ἡμεῖς προτείνομεν νὰ συμπληρωθῇ καὶ νὰ λέγῃ: «Τοῦ ἐν Ἀθήναις Δ. Δ. Δικαστηρίου ἢ τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον συνάπτωνται αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις». Εἰς τὰ Χανιά, τὴν Λάρισσαν κ.λ.π.

§43Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Νὰ προτάξωμεν τότε τὸ ἄρθρον 4.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ συζητῶ τὸ ἄρθρον 1 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 1 θὰ εἰσηγηθῶμεν τροπολογίαν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις θὰ κατατίθενται εἰς τὴν γραμματείαν τῶν κατὰ τόπους Δ. Δ. Δικαστηρίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική μας ἀντίρρησις. Καὶ μία τελευταία, ἐπὶ τῆς διατάξεως κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὴ ἡ τροποποίησις τῆς συμβάσεως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἢ τῆς Ἐργασίας. Τὸ διαζευτικὸν «ἢ» εἶναι βασικώτατον. Μὲ τὴν ἰσχύουσαν σήμερον νομοθεσίαν ἠδύναντο οἱ δύο Ὑπουργοί, συνεργαζόμενοι νὰ προβῶσιν εἰς τροποποίησιν ἢ κατάργησιν μιᾶς συμβάσεως. Ὑποτίθεται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἡ γραφειοκρατία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, εὑρισκόμενοι πλησιέστερον πρὸς τὸν ἐργατικὸν κόσμον, ὄχι διότι οἱ δεύτεροι διαπνέονται ἀπὸ οἱοδήποτε ἀντεργατικὸν πνεῦμα, ἔχουν ἐν πάσῃ περιπτώσει θεώρησιν τῶν ἐργατικῶν προβλημάτων καλυτέραν ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα προβλήματα, μὲ τὴν ἐπένδυσιν τῶν πιστώσεων, τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν νομισματικὴν πολιτικὴν καὶ βλέπουν μὲ ἄλλο πρίσμα τὰ κοινωνικὰ φαινόμενα τῆς χώρας. Ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἰσχύει σήμερον, ποὺ ὑποχρεώνει τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας νὰ συνεργασθοῦν, ἐτέθη διὰ τὴν πληρεστέραν ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων, διότι αἱ δύο γνῶμαι καὶ ἐκ δύο διαφόρων πλευρῶν θεωρήσεις τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων μποροῦσαν νὰ καταλήξουν εἰς ἕνα ὀρθὸν δρόμον. Ἐνῷ δηλαδὴ ἠδύναντο ὡς πρὸς ἕνα θέμα νὰ ἔχουν δισταγμοὺς ἀκόμη, συνεργαζόμενοι καὶ οἱ δύο μαζί, μποροῦσαν νὰ καταλήξουν εἰς τὸ ὀρθότερον συμπέρασμα καὶ νὰ λάβουν τὴν καταλληλοτέραν ἀπόφασιν. Τὴν συνεργασίαν αὐτὴν καταργεῖ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἔναντι αὐτῆς τῆς διατάξεως εἴμεθα ἀντίθετοι καὶ θὰ ὑποβάλωμεν σχετικὴν τροπολογίαν. Τὸ ἄρθρον 1 ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ σύμφωνα μὲ τὰς ὀρθὰς ὑποδείξεις μας, οὐσιαστικῶς καταργεῖ τὸν θεσμὸν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, παραγράφει τὰς διεθνεῖς συμβάσεις καὶ ἐκθέτει τὴν χώραν μας ἐνώπιον τῶν ξένων καὶ συγχρόνως καταρρακώνει τὸ κῦρος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ ἀφήνει εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ τὴν μοῖραν τῶν ἐργαζομένων. Ὀφείλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων τὰ ὁποῖα τὸ ἄρθρον 1 δὲν ὑποστηρίζει. Προκειμένου δὲ νὰ κρίνωμεν διὰ τὴν μοῖραν τῶν πτωχῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§46Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τόσον εἰς τὰς προηγουμένας ἀγορεύσεις του, ὅσον καὶ κατὰ τὴν σημερινήν, ἐκτὸς πάσης διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, τοιαύτην, κατηγόρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι αὕτη ἀνέχεται καὶ ἐνισχύει τὸν θόρυβον ὡρισμένων θορυβοποιῶν κινουμένων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, συκοφαντοῦσα τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐπιλύει ζωτικώτατα ζητήματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ δὴ κατὰ τὸ συμφέρον αὐτῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὰς βεβαιώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διότι, λέγοντες ἐργατικὴν τάξιν ἐννοοῦμεν τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύονται ἀπὸ γνησίους ἐκπροσώπους καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν προαγωγὴν καὶ ἐπίλυσιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν ΓΣΕΕ ἐπικεφαλῆς τῆς ὁποίας εὑρίσκονται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι οὐδόλως ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ προβλήματα τῶν ἐργαζομένων καὶ διὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἐν τῷ συνόλῳ καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ἐπικεφαλῆς τῆς ἐν λόγῳ Ὀργανώσεως κατὰ τὰς ἀνωμάλους ἐσωτερικὰς συνθήκας, ἐξηκολούθησαν νὰ κατέχουν τὰ ἀξιώματά των κατ’ ἀνεπίτρεπτον τρόπον καὶ μὲ ἀσυγχωρήτους μεθόδους καὶ διατηροῦνται εἰς αὐτὰ καὶ σήμερον εἰσέτι χάριν εἰς τὴν εὔνοιαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι ἀοριστολογῶ ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον τοῦτο θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ ὅσα ἀνέγραψε τὸ «Ἐργατικὸν Βῆμα», ἐπίσημον ὄργανον τῆς ΓΣΕΕ τὸν Νοέμβριον 1961 εὐθὺς ὡς ὁ κ. Χρυσανθόπουλος ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Καὶ πρῶτον πρέπει νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὸ φύλλον αὐτὸ ὑπάρχει πρωτοσέλιδος φωτογραφία τοῦ κ. Χρυσανθοπούλου μὲ τὴν λεζάντα: «ὁ πραγματικὸς φίλος τῶν ἐργαζομένων Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Κωνστ. Χρυσανθόπουλος», μὲ πηχυαίους δὲ τίτλους ἀναγγέλλεται ὅτι «ἐγκαινιάζεται περίοδος δημιουργικῆς συνεργασίας ΓΣΕΕ καὶ Ὑπουργείου Ἐργασίας» καὶ περαιτέρω «Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ τῆς ΓΣΕΕ εἰς πρώτην σύσκεψιν μετὰ τοῦ κ. Χρυσανθοπούλου ὑπεσχέθη νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἐθνικὸν καὶ κοινωνικὸν ἔργον τοῦ νέου Ὑπουργοῦ», ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου «ὁ κ. Χρυσανθόπουλος ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίησίν του διότι ἐκπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ συνομιληταί του εἶναι ἀγωνισταὶ δεδοκιμασμένης ἠθικῆς ἀξίας». Ἀλλὰ ποῖοι εἶναι οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν ἐργατικῶν αὐτῶν Ὀργανώσεων τοὺς ὁποίους τόσον τιμᾶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων εὑρίσκεται εἰς φωτογραφίαν εἰς τὴν αὐτὴν πρώτην σελίδα; Εἶναι ὁ κ. Μακρῆς, ὁ κ. Πατσατζῆς, ὁ κ. Κασιμάτης κλπ. Πολλάκις ἔχει λεχθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποία εἶναι ἡ ἠθικὴ ὑπόστασις τῶν προσώπων αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν βλάπτει νὰ ἐπαναληφθῇ. Ὁ κ. Φώτης Μακρῆς, ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς ΓΣΕΕ εἶναι ἐκεῖνος διὰ τὸν ὁποῖον ἔχει ἐπισήμως καταγγελθῇ μὲ φωτογραφίαν τῆς ἐπιστολῆς του ἀπὸ 16 Μαΐου 1960 ὅτι ἐζήτει οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὸν Ἐμπορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ἡγέτην τοῦ συνόλου τῆς ἐργατικῆς τάξεως νὰ ζητῇ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀπὸ τοιαύτην πηγήν, δηλ. ἀπὸ ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργοδοτῶν. Εἶναι δυνατόν, ποτὲ ὁ ἡγέτης αὐτὸς νὰ διεκδικήσῃ μετὰ κύρους τὰ ἐργατικὰ δικαιώματα καὶ νὰ ἔχῃ τὸ ἠθικὸν κῦρος νὰ τεθῇ ἀντιμέτωπος τῶν ἐργοδοτῶν; Πέραν, ὅμως τούτου, ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ ἰδίου Φ. Μακρῆ ἀποσταλεῖσα ἐκ Μόντρεαλ τοῦ Καναδᾶ διὰ τῆς ὁποίας ὁ κ. Μακρῆς συνίστα εἰς ἄλλους ἀπὸ τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν ἡγεσίαν τῆς ΓΣΕΕ νὰ πᾶνε εἰς τὸν κ. Μποδοσάκην καὶ νὰ ζητήσουν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Εὐαγγελίδη, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ἐδῶ συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου.

§48Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἀποδεικνύει ποῖα ἐπιχειρήματα ἔχει ὁ κ. Εὐαγγελίδης.

§49Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ὅσα εἶπον, ἀπαντῶν εἰς τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὅτι δημιουργοῦν συκοφαντικὸν καὶ δημαγωγικὸν θόρυβον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Πατσατζῆν, μὲ αὐτὸν δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ λεπτομερῶς, διότι ὁ ἴδιος κατεδίκασεν ἑαυτὸν εἰς τὴν ἐσχάτην ἠθικὴν περιφρόνησιν ὁμολογήσας ἐγγράφως—καὶ ἡ φωτοτυπία τῆς δηλώσεως ἔχει δημοσιευθῆ ἀπὸ μακροῦ—ὅτι ἔκλεψε μαχαιροπήρουνα ἀπὸ τὸ κατάστημα Σγούρδα καὶ δέχεται ν’ ἀπολυθῇ χωρὶς ἀξίωσιν ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τοῦ ἐργοδότου. Τρίτον στέλεχος τῆς ἡγεσίας τῆς ΓΣΕΕ δοκιμασμένης, κατὰ τὸν κ. Χρυσανθόπουλον ἠθικῆς ἀξίας, εἶναι ὁ κ. Κασιμάτης. Εἶναι γνωστὴ ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀγορᾶς κτήματος ἐν Κηφισίᾳ μηδαμινῆς ἀξίας τὸ ὁποῖον ἠγόρασε τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων τοῦ ὁποίου Πρόεδρος εἶναι ὁ ἐν λόγῳ κύριος. Τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἐπελήφθη ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ δικαιοσύνη, ἐξ αἰτίας δὲ ταύτης καὶ μετὰ εὐρεῖαν συζήτησιν σχετικῆς ἐπερωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν ἀπεπέμφθη οὗτος ἀπὸ τὸ Δ.Σ. τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων. Ἐν μέσῳ τοιούτων προσώπων ἐνεφανίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας—γνώστης δὲ προσώπων καὶ πραγμάτων τοῦ συνδικαλισμοῦ ὡς ἐκ τῆς προτέρας ὑπηρεσίας του —καὶ συνεζήτησε μετ’ αὐτῶν τὰ τῶν παραχωρήσεων ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν εὐνοιῶν εἰς τὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἡγεσίαν τῆς ΓΣΕΕ ὅπως τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, τῆς ἐκπροσωπήσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινων. Ἀσφαλίσεως κ.λ.π. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δημοσιεύματα τοῦ «Ἐργατικοῦ Βήματος» καὶ ἡ φωτογραφία, ἡ ἱστορικὴ εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας εὑρίσκεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἡγεσίας τῆς ΓΣΕΕ, ἀποδεικνύουν τοὺς μετ’ αὐτῆς δεσμούς του καὶ διαψεύδουν τὰ ὅσα πρὸ ἡμερῶν εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἢ συμπάθειαν πρὸς αὐτήν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καλὰ θὰ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὶν κατηγορήσῃ περὶ δημιουργίας θορύβου νὰ σκεφθῇ καλῶς ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων ἀντιπρόσωποι θὰ μετέχουν εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Διοικητικὸν Δικαστήριον καὶ εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινων. Ἀσφαλίσεως μὲ τὸ παρ’ αὐτοῦ εἰσηγούμενον νομοσχέδιον. Ἂς παύσῃ λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κατηγορῇ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἂς σκεφθῇ ποῦ ἔφερε καὶ αὐτὸς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τῆς χώρας. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Βεβαίως, ὁ θεσμὸς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως ὑπὸ τὸ κρατοῦν κοινωνικὸν καθεστὼς εἶναι ἕνας τρόπος ἐπιλύσεως τῶν ἀναφυομένων μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν διαφορῶν. Ἀλλ’ ἵνα αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις ἀποβαίνωσιν ἔστω καὶ ἐν μέρει πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων, πρέπει νὰ στηρίζωνται εἰς τὰς ἑξῆς ἀρχάς, καθ’ ἡμᾶς. Πρῶτον, νὰ ἐπιτρέπουν εἰς κάθε ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν ἀκόμη καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐργοστασίων νὰ ἔρχωνται εἰς ἐπαφὰς μὲ τοὺς κατ’ ἰδίαν ἐργοδότας, δηλαδὴ ἢ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις των, νὰ μὴ ἀποτελῇ ἡ ὑπογραφή των θέμα μόνον διὰ τοὺς ἀνωτάτους συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Δεύτερον, νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ κανεὶς εἰς τὴν διαπραγμάτευσιν, σύναψιν καὶ ἐφαρμογήν των, πολὺ περισσότερον δὲ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ διοίκησις τῆς τελευταίας δυναμένης νὰ ἐπεμβαίνῃ νομίμως μόνον εἰς περιπτώσεις δυστροπίας ἐφαρμογῆς ὑπογραφεισῶν συλλογικῶν συμβάσεων μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν. Τρίτον, τὸ νομοθετικὸν καθεστὼς ποὺ ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων δὲν πρέπει νὰ θίγεται, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα ποὺ ἀφοροῦν ρύθμισιν τῆς ἐργατικῆς σχέσεως, πρέπει νὰ συζητοῦνται μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐλευθέρως. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ τηρῆται ἡ πιστὴ ἐφαρμογὴ τῶν συμβάσεων καὶ νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀκυροῦνται, τροποποιοῦνται ἢ ἀναστέληται ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν ἀπὸ ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως ἢ τῆς Διοικήσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ ἀρχαὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἑδράζεται ἡ σύναψις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἀντὶ τούτου ὅμως, γίνεται τελείως τὸ ἀντίθετον. Παρὰ δὲ τὰς διαβεβαιώσεις ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐπέρχονται βελτιώσεις ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ μάλιστα οὐσιώδεις, ὅλως τὸ ἐναντίον συμβαίνει. Ἂς ἴδωμεν πρῶτον ἂν ἐπέρχωνται βελτιώσεις. Κατὰ τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Ν. 3239)55, κύριοι συνάδελφοι, ὡρίζετο ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, δύνανται νὰ ἀναστέλλουν, τροποποιοῦν ἢ ἀκυροῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει διατάξεις ὑπογραφείσης συλλογικῆς συμβάσεως. Κατὰ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως, ἀπὸ τῆς θεσπίσεώς της εἶχεν ἐξεγερθῆ ἡ ἐργατικὴ τάξις, ζητοῦσα ἀδιαλείπτως ἔκτοτε τὴν κατάργησίν της. Ἤδη, καταργουμένου τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν δύο Ὑπουργῶν μετατίθεται διὰ τῆς ὑποκριτικῆς αὐτῆς διατάξεως, εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον. Διότι, τὸ ἄρθρον 1, λέγει «ὅτι εἰς περίπτωσιν........ (ἀναγινώσκει) ........». Δηλαδὴ ναὶ μὲν δὲν δύναται εὐθέως ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὴν σύμβασιν, δύναται ὅμως ἐμμέσως νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο διὰ τῆς ὑποκριτικῆς διατάξεως, ὅτι αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου ἡ ἐφαρμογὴ ἀνατίθεται εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, «... (ἀναγινώσκει) ...». Ποῖαι ἐπὶ τὰ χείρῳ μεταρρυθμίσεις; Πρῶτον, τὸ δικαίωμα τῆς ἀναστολῆς ἢ ἀκυρώσεως τὸ εἶχον οἱ δύο Ὑπουργοί. Δηλαδὴ δὲν ἠδύνατο ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν νὰ προβῇ εἰς μονομερῆ τροποποίησιν ἢ ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως. Ἤδη τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἀποκτᾶ εἷς ἕκαστος τῶν δύο Ὑπουργῶν, δυνάμενος νὰ τὸ ἀσκήσῃ αὐτοτελῶς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Δὲν θέλω ποσῶς νὰ δικαιολογήσω τὸ ἄρθρον 20 τοῦ νόμου 3239, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ὑπῆρξεν ἀντεργατικός, ὡς ἄλλωστε προεῖπον, θέλω νὰ εἴπω ὅμως, ὅτι διὰ τῆς τοιαύτης εὐχερείας ποὺ δίδεται εἰς ἕκαστον τῶν Ὑπουργῶν, καθίσταται ἔτι περισσότερον χείρων ἡ θέσις τῆς ἐργατικῆς τάξεως ὡς πρὸς τὸν τομέα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη χειροτέρευσις. Ἡ δευτέρα εἶναι, ὅτι ἐνῷ μέχρι τοῦδε τὴν εὐθύνην τῆς καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ ἀναστολῆς τῆς ἐφαρμογῆς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων εἶχον πολιτικὰ ὄργανα, οἱ δύο Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, ἔναντι τῶν ὁποίων ἠδύνατο νὰ ἀσκηθῇ πολιτικὸς ἔλεγχος ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ πίεσις διὰ τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, τώρα τὴν ἀναλαμβάνουν ὑπούλως τὰ διοικητικὰ δικαστήρια. Τὰ διοικητικὰ δικαστήρια εἶναι ὄργανα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ πεδίου τῆς ἀμέσου κριτικῆς τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἔθνους καὶ ἐκτὸς τῆς ἀγωνιστικῆς ἐπιδράσεως τῶν ἐργατικῶν Ὀργανώσεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ θὰ προεδρεύῃ Σύμβουλος Ἐπικρατείας ἢ Ἀρεοπαγίτης καὶ ἑπομένως τὸ Δικαστήριον θὰ ἀποφασίζῃ κατὰ δικαστικὴν συνείδησιν καὶ ἄνευ οἱουδήποτε ἐπηρεασμοῦ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθὲς ὡς πρόθεσις τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ οἱ ἀπὸ μηχανῆς θεοὶ θὰ εἶναι οἱ δύο εἰσηγηταί, ὁ εἷς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ὁ ἄλλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Πέραν δηλαδὴ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐργοδοτῶν ὑπάρχουν, τὸ μέλος τὸ ὑποδεικνυόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ οἱ δύο ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἐνῷ ὀνομάζονται εἰσηγηταί, μετέχουν κατὰ πρωτοφανῆ δικονομικὴν ἀντινομίαν καὶ εἰς τὰς συνεδριάσεις καὶ εἰς τὰς διασκέψεις διὰ νὰ παρέχουν προφανῶς τὰς συμβουλάς των καὶ τὰς ὑποδείξεις των. Οὔτε εἰς τὰ τακτικὰ Δικαστήρια ὁ Εἰσαγγελεύς, ποὺ εἶναι τρόπον τινὰ ὁ εἰσηγητής, οὔτε οἱ ὑπηρεσιακοὶ εἰσηγηταὶ εἰς τὰ Διοικ. Δικαστήρια μετέχουν ποτὲ τῶν διασκέψεων. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἀνώτατος δικαστικὸς ὅταν ὑπάρχουν εἰσηγηταὶ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκθέτουν ὑπευθύνως τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν της, νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς Κυβερνήσεως; Συνεπῶς ἡ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 20 ἀποτελεῖ φενάκην, ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει νὰ κατασιγάσῃ τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐργαζομένων μαζῶν, δίδουσα δῆθεν λύσιν εἰς τὴν αἰτουμένην βελτίωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἡ διάταξις εἶναι τελείως ἀπαράδεκτος, διότι αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις πρέπει νὰ καταρτίζωνται ἐλευθέρως καὶ νὰ ἐφαρμόζωνται ὅπως κατηρτίσθησαν, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως. Κύριοι συνάδελφοι, ἕν ἄλλο θέμα ἀνακύπτει εἰς τὸ ἄρθρον 1. Μέχρι τοῦδε ὑπῆρχον 6 Δευτεροβάθμια Διαιτητικὰ Διοικητικὰ Δικαστήρια εἰς τὰς ἕδρας τῶν Ἐφετείων καὶ ἓν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Αὐτὰ καταργοῦνται καὶ δημιουργεῖται ἕνα μόνον ἐν Ἀθήναις. Αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι ὅτι, πρῶτον, καταφέρεται ἕνα πλῆγμα κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀποκεντρώσεως καὶ πατάξεως τοῦ συγκεντρωτισμοῦ καὶ τῆς γραφειοκρατίας, ἐπαγγελιῶν αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἄλλωστε ὅλαι αἱ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύονται καθαρὰ δημοκοπία. Δεύτερον, ἡ βραδύτης, ἡ ὁποία ἀναγκαστικῶς ὡς ἐκ τοῦ φόρτου τῶν ὑποθέσεων θὰ προκύψῃ εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων εἶναι προφανὴς ἔχει δὲ τοῦτο καὶ οὐσιαστικὴν σημασίαν, διότι αἱ συμβάσεις πρόκειται κατ’ ἄλλην διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἰσχύουν πλέον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως «... (ἀναγινώσκει) ...» μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου, ἀναστελλομένης μέχρι τότε τῆς ἐφαρμογῆς των, ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἴσχυον καὶ ὀρθῶς, ἐὰν δὲν ὡρίζετο ἄλλως, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑπογραφῆς των. Μετὰ τὴν παραπομπὴν εἰς τὸ Δ.Δ.Δ.Δ., προφανὲς εἶναι, ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ μακρὸς χρόνος μέχρι τῆς δημοσιεύσεως. Καὶ ἐδῶ δηλαδὴ ἀποδεικνύεται ἡ μείωσις τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπογραμμισθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἔχει παγίας ἀρχὰς καὶ αὐτὰς ὑπηρετεῖ ἡ ὑποβληθεῖσα εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου βασικὴ τροπολογία μας.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ........ παγίας ἀρχάς.

§51Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Μάλιστα, παγίας ἀρχάς, κ. τέως Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας........

§52Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκάματε λάθος, δὲν εἶπον ἐγὼ τίποτε.

§53Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἐγὼ τὸ εἶπον.

§54Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἴσως ὁ κ. Σαμαρᾶς νὰ νομίζῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀρχαὶ εἰς τὰ κόμματα, ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν ὅλως διάφορον γνώμην, διότι ὡς εἶναι πασίγνωστον, ἡ ΕΔΑ εἶναι κόμμα ἀρχῶν.

§55Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ μὲ τὴν διακοπήν μου δὲν εἶχον πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξω. Ἡ ἀπάντησις ὅμως, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε, ἐμὲ μὲ ἔθιξεν. Εἴπατε, ὅτι ἀνήκετε εἰς κόμμα ἀρχῶν. Ταὐτοχρόνως, ὅμως ἀποτελεῖται τὸ Κόμμα τὸ ὁποῖον ἀντιτίθεται κατὰ πάσης καθιερωμένης ἀρχῆς, ἀκόμη δὲ καὶ τῆς θρησκευτικῆς τοιαύτης. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι εἰς Κόμμα, ὡς τὸ ἰδικόν σας οὔτε θέλω, οὔτε καὶ ποτὲ θὰ ἐπιδιώξω νὰ ἀνήκω.

§56Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀρχαὶ ὑπάρχουν πολλαὶ καὶ διάφοροι. Καὶ ὅπως ἐγὼ σέβομαι τὰς ἀρχὰς τῶν ἄλλων, ἀξιῶ καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σέβωνται τὰς ἀρχὰς τὰς ἰδικάς μου, Τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω ἔχει ὡς πρὸς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ δὴ ὡς πρὸς τὰ θέματα τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ὡρισμένας παγίας ἀρχάς. Οὐδεμίαν δὲ νομίζω ὅτι ἔχει σχέσιν αὐτὸ μὲ τὴν Θρησκείαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς δὲν ἀξιοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἀρχάς του καὶ νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ Κόμμα μας. Ἄς κρατήσῃ ἐκεῖνος τὰς ἀρχάς του καὶ ἡμεῖς τὰς ἰδικάς μας. Καὶ ἤδη ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ὅπως προεῖπον, εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὑποβάλλομεν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὰ θέματα κατὰ τρόπον διάφορον ἐκείνου τοῦ νομοσχεδίου. Ἡμεῖς ζητοῦμεν αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις νὰ ὑπογράφωνται ἐλευθέρως καὶ ἀβιάστως παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων χωρὶς τὴν παρέμβασιν ἄλλου παράγοντος. Ἐπίσης νομίζομεν ὅτι δικαίωμα ὑπογραφῆς συμβάσεως θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἅπασαι αἱ ἐργατικαὶ καὶ ἐργοδοτικαὶ ὀργανώσεις, ἀκόμη, ὡς εἶπον ἤδη καὶ αἱ ἐργοστασιακαὶ ἐπιτροπαί. Περαιτέρω πιστεύομεν, ὅτι ἡ συλλογικὴ σύμβασις θὰ πρέπει νὰ κατατίθεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, καὶ οὐχὶ εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. ποὺ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν πρέπει νὰ ἔχῃ, μετὰ παρέλευσιν δὲ ὡρισμένης προθεσμίας ἀπὸ τῆς καταθέσεώς της θὰ πρέπει νὰ ἀποκτᾷ ἰσχὺν καὶ ἂν ἀκόμη λόγῳ τῆς γραφειοκρατίας ἢ ἄλλης τινὸς αἰτίας ἡ σύμβασις δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἔτι νομίζομεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ μεσολάβησις τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας πρὸς ἐπίτευξιν συμφωνίας τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων, ὁσάκις ἀναφύονται διαφοραὶ κατὰ τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων ἀλλ’ ἡ παρέμβασις τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου νὰ εἶναι ἁπλῶς μεσολαβητική, νὰ μὴ ἐπεκτείνεται δηλαδὴ μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐπιθυμουμένη λύσις. Ἀκόμη, νομίζομεν, ὅτι ἡ σύμβασις θὰ πρέπῃ νὰ κοινοποιῆται εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον τῆς περιφερείας καὶ νὰ καταχωρῆται ἐν ἐπισήμῳ βιβλίῳ διὰ νὰ εἶναι γνωστὸν καὶ προσιτὸν τὸ περιεχόμενον αὐτῆς διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν σκοπίμως ἢ ἐξ ἀμελείας δὲν θὰ δημοσιευθῇ τυχὸν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 1, νομίζομεν, ὅτι ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τούτου ὁλοκληροῦται κατὰ ἕνα τρόπον καὶ ἐξυπηρετοῦνται τὰ συμφέροντα τῶν συμβαλλομένων καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἐὰν λοιπὸν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας εὐχαρίστως θὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 1, ἄλλωστε εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ καταψηφίσωμεν, διότι ὡς ἔχει, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Καὶ τώρα θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ μὲ τὸ ἐν συσχετίσει εὑρισκόμενον πρὸς τὸ ἄρθρον 1, ἄρθρον 4. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4 οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Διοικητικὸν Δικαστήριον θὰ εἶναι δύο. Καὶ οἱ δύο ἐκπρόσωποι θὰ ὑποδεικνύωνται οὐσιαστικῶς ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ, διὰ τὰ μειονεκτήματα τῆς ὁποίας ὡμιλήσαμεν διὰ μακρῶν. Διότι, καὶ ὁ δεύτερος ἐργατικὸς ἐκπρόσωπος ὁρίζεται, ὅτι θὰ ὑποδεικνύεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατ. Κέντρου ἢ τῆς οἰκείας Ὁμοσπονδίας τὸν Γραμματέα. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι μόνον Ὁμοσπονδίαι ἢ Ἐργ. Κέντρα προσκείμενα πρὸς τὴν κλίκα τοῦ κ. Μακρῆ μένουν εἰς τὴν ΓΣΕΕ, τὰ δὲ ἄλλα ἀποβάλλονται αὐθαιρέτως. Φρονοῦμεν, συνεπῶς, ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ πρέπει νὰ ὑποδεικνύωνται οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως οἱ ὁποῖοι θὰ συμμετέχουν τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, δηλαδὴ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς ἐνδιαφερομένας τοπικὰς ἢ κλαδικὰς ὀργανώσεις. Τελειώνων, κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ σημειώσω καὶ τὸ ἑξῆς ἐνδεικτικὸν τῆς προχειρότητος μεθ’ ἧς συνετάγη τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπὶ πολλοὺς μῆνας ἐμελετᾶτο καὶ κατηρτίζετο, ἀρχικῶς μάλιστα ὡς σχέδιον Ν. Δ)τος. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἀνατρέχοντες, πρόκειται περὶ τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου, καὶ οὐχὶ περὶ τῶν ἀντιστοίχων τοῦ Ν. 3239)1955, εἰς ἃ φαίνεται παραπέμπουσα ἡ ἄνω διάταξις, φαντασθῆτε τὴν σύγχυσιν ποὺ θὰ προέλθῃ εἰς τοὺς ἐφαρμοστὰς τοῦ νόμου. Αὐτὸ εἶναι ἐνδεικτικὸν τῆς ἀπροσεξίας μεθ’ ἧς συνετάγη τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Τοιούτους νομοτεχνικοὺς μαργαρίτας ἀσφαλῶς θὰ συναντήσωμεν καὶ περαιτέρω εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοὺς ὁποίους καὶ θὰ ἐπισημάνωμεν. Ἀλλά, τὸ κυριώτερον, εἶναι ἡ ἀντεργατικότης τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§58Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλάχιστα τινὰ θὰ προσθέσω εἰς ὅσα ἐξετέθησαν διὰ τὴν νέαν ἀνεπίτρεπτον πάλην ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ τὴν πρωτοφανῆ ὑβριστικήν του συμπεριφορὰν πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὸν ἐργατοϋπαλληλικὸν κόσμον τῆς χώρας, ποὺ κατηγορήθησαν ὡς συκοφάνται καὶ θορυβοποιοί. Ἀντιπαρέρχομαι καὶ καθ’ ὅσον μὲ ἀφοροῦν, ἐφ’ ὅσον συλλήβδην ἐγένετο παρ’ αὐτοῦ ἡ ἐπίθεσις πρὸ ὀλίγου, ἐπιστρέφω τὰς ὑβριστικὰς αὐτὰς ἐκφράσεις εἰς τὸν ἐκστομίσαντα αὐτὰς καὶ ἐμφανίζοντα τὸν τελευταῖον καιρὸν μεγάλην ἐπίδοσιν εἰς τοιαύτας ἐκδηλώσεις κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Κύριοι βουλευταί, πέραν αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἐκαυχήθη, ὅτι ἐπὶ τέλους, ἐπετεύχθη χθές, ἔστω καὶ τὴν 3ην μεταμεσονύκτιον, ἡ κατ’ ἀρχὴν ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, καὶ ἐξέφρασε τὴν χαρὰν καὶ τὴν ὑπερηφάνειάν του διὰ τὸ ἐπελθὸν ἀποτέλεσμα. Θὰ ὑπενθυμίσω ὅμως εἰς τὸν ἴδιον, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο μετὰ ἕνδεκα συνεδριάσεις, ἐπετεύχθη κατόπιν σκληρῶν ἀγώνων καὶ προσπαθειῶν τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ τῆς ΕΡΕ. Κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηριστικὴ ἦτο ἡ στάσις τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις. Συστηματικῶς οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας ἀπέφυγον νὰ τὸ ὑποστηρίξουν καὶ οἱ δύο ποὺ ὡμίλησαν, ὁ εἷς δριμέως καὶ ὁ ἄλλος ἠπίως, τὸ ἐπέκριναν, ἀντιμετωπίσαντες τὴν διανομήν, ἐντὸς τῆς αἰθούσης, λιβέλλων κατ’ αὐτῶν τῆς ΓΣΕΕ. Εἰς ἑκάστην ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις μετὰ τρίωρον περίπου συζήτησιν καὶ αὐτοὶ οἱ ἐλάχιστοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ ποὺ παρηκολούθουν ἔφευγον καὶ αἱ συνεδριάσεις ἐλύοντο ἐλλείψει ἀπαρτίας. Πρὸ ἡμερῶν, καίτοι ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Πρωθυπουργός, σπανιώτατα ἐμφανιζόμενος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καίτοι ὡμίλησεν ἐπὶ δίωρον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καίτοι ἐστάλησαν τηλεφωνικαὶ προσκλήσεις νὰ ἔλθουν ἐξ ἐπαρχιῶν οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ, καίτοι ὁ ὑπερκομματικὸς κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀπηύθυνε παραινέσεις ἐν συσκέψει, πάλιν μετὰ τρίωρον ἔφυγαν σχεδὸν ὅλοι, ὡς προέβλεψε καὶ προανήγγειλεν ὁ κ. Μπακόπουλος, καὶ μετὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἐλύθη ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας. Πάλιν προχθές, παρὰ τὴν παρουσίαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ἔφυγαν πάλιν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, ἤθελα νὰ παρατηρήσω τοῦτο. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου ἐκτενέστερον. Ὅμως ὑπευθύνως οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων ἔδωσαν ἀπάντησιν εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ νομίζω, ὅτι πλέον πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἄρθρων. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, προχωρήσατε εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 1.

§60Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν κατείχατε τὴν ἕδραν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὕβρισε κατὰ τὸν πλέον ἀπαράδεκτον τρόπον τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τοὺς ἐπικρίναντας τὸ νομοθέτημα, δικαιοῦνται, οἱ κ.κ. βουλευταί, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐξηνέχθησαν αἱ ἀχαρακτήριστοι καὶ ἀπαράδεκτοι αὗται ὕβρεις, νὰ ἀπαντήσουν. Δὲν εἶναι προνόμιον μόνον τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων νὰ δίδουν ἀπάντησιν, ὡς ὀρθῶς ἔπραξαν. Εἶναι δικαίωμα καὶ τῶν βουλευτῶν νὰ δίδουν ἀπάντησιν καὶ νὰ στηλιτεύουν τὴν στάσιν οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν σέβεται τὴν Βουλήν.

§61Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Στεφανίδη, πρέπει νὰ μάθετε σεῖς πρῶτον νὰ σέβεσθε καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τὴν Βουλήν.

§62Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πάντοτε ἐσεβάσθην τὴν Βουλὴν καὶ συμπεριεφέρθην εὐπρεπῶς. Σεῖς πρέπει νὰ μάθετε νὰ σέβεσθε τοὺς βουλευτὰς καὶ τὸ Κοινοβούλιον. Ἄξιοι σεβασμοῦ εἶναι μόνον ἐκεῖνοι οἱ Ὑπουργοὶ ποὺ σέβονται τὴν Βουλήν. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον μὲ διέκοψεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Κατεβλήθη, ἐπαναλαμβάνω, προσπάθεια ἐπίμονος καὶ ἐλήφθησαν ἐξαιρετικὰ μέτρα χθὲς τὴν νύκτα νὰ προσέλθουν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ποὺ ἦσαν ἀπρόθυμοι διὰ νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πράγματι, προσῆλθον χθὲς καὶ παρέμειναν καὶ ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον ἔπειτα ἀπὸ ἀλλεπαλλήλους παραβιάσεις τοῦ Κανονισμοῦ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου. Νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα κατόπιν τούτου νὰ ἐπαίρεται διὰ τὸ γόνιμον νομοθετικὸν ἔργον της; Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, δὲν πρέπει νὰ αἰσθάνεται ἑαυτὴν ὑπερήφανον διὰ τὴν ψήφισιν κατ’ ἀρχὴν τοῦ ἀντεργατικωτέρου νομοσχεδίου ποὺ ἦλθε ποτὲ εἰς τὴν Βουλήν. Διότι προεκάλεσε μέγιστον σάλον καὶ πρωτοφανῆ ἀναταραχὴν εἰς τὴν χώραν· ὡσαύτως κῦμα ἀπεργιῶν ἔχει ἐξαπολυθῆ εἰς ὅλην τὴν χώραν. Ἑβδομήκοντα ἓξ μεγάλαι ἐργατοϋπαλληλικαὶ ὀργανώσεις ἔχουν συντονίσει τὰς προσπαθείας των διὰ τὴν κάθοδον εἰς κοινὸν ἀπεργιακὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου καὶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἐνῷ ἐχαρακτήρισε τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ νομοσχεδίου ὡς θορυβοποιοὺς καὶ συκοφάντας, ἀνήγγειλε ταὐτοχρόνως ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πλήρη ὑποχώρησιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἓν ἐκ τῶν τριῶν κρισιμωτέρων θεμάτων τοῦ ἐπιμάχου νομοσχεδίου, τοὐτέστι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ προβλέποντος τὴν συμμετοχὴν τῶν φίλων τοῦ κ. Μακρῆ, τῆς ΓΣΕΕ, εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἀλλ’ ἡ ὑποχώρησις καὶ διαγραφὴ τοῦ περιφήμου αὐτοῦ ἄρθρου 27 ἀποτελεῖ περιφανῆ νίκην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων ποὺ ἐξηνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ τὸ διαγράψῃ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί, κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν τὰ ἀφήνετε νὰ τὰ εἴπητε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 27;

§64Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἐχαρακτήρισε τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἀποτέλεσμα θορύβου καὶ συκοφαντίας, διατί τότε ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως καὶ τῆς ἀξιώσεως τῶν θορυβοποιῶν καὶ συκοφαντῶν; Διατὶ τότε τὸ περιέλαβε τὸ ἀντεργατικὸν αὐτὸ ἄρθρον 27 καὶ εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον ποὺ κατέθεσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν; Ἄν τὸ ἐθεώρει ἡ Κυβέρνησις ὀρθὸν καὶ φιλεργατικὸν τὸ ἄρθρον αὐτό, διατὶ δὲν τὸ διετήρησε; Μία Κυβέρνησις ἀξία τοῦ ὀνόματός της, ἐὰν πράγματι ἔχῃ μίαν πολιτικὴν καὶ τὴν θεωρῇ ὀρθήν, δὲν ὑποχωρεῖ πρὸ τοῦ θορύβου καὶ τῆς συκοφαντίας. Τὸ μόνον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέκυψεν εἰς τὸν ἠθικὸν καὶ ἀδιάβλητον ἀγῶνα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων. Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἄρθρου 1. Κατὰ τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐξέθεσα διὰ μακρῶν τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις μου. Ἤδη θὰ κάμω μίαν συντομωτάτην συνοπτικὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι τὸ σπουδαιότερον τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἀφορᾷ τοὺς ὅρους ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων καὶ διότι εἶναι τὸ καίριον θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δῆθεν λαμβάνει μέτρα ριζικά, ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, ἰσχυρίσθην ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, κυριαρχεῖ ἀντεργατικὸν καὶ ἀντιδραστικὸν πνεῦμα καὶ ὅτι ἡ ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις πάσχει δεινῶς, στενάζουσα ὑπὸ τὸν καταθλιπτικὸν ζυγὸν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπέκρινεν αὐστηρῶς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἀγορεύσεώς μου, ἰσχυρισθείς, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν ἑπταετίαν ποὺ κυβερνᾷ ἡ ΕΡΕ, ἠσκήθη φιλεργατικὴ πολιτικὴ καὶ ἐβελτιώθη τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ὑπενθυμίσω σήμερον εἰς τὴν Βουλήν, διότι χθές, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον τῆς ὥρας, δὲν μοὶ ἐπετράπη νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος δὲν δικαιοῦται νὰ ἐξαίρῃ τὸ φιλεργατικὸν ἔργον τῆς ΕΡΕ καθ’ ὅλην τὴν ἑπταετίαν, διότι ὡς, ἀναδιφῶν τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς 1958, ἀνέγνωσα ὁ ἴδιος, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος εὑρισκόμενος τότε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὡμίλησε εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 11.6.1958 ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆ, μετὰ τὰς ἐκλογὰς 1958, καὶ ἔψεξε δριμύτατα τὴν προηγηθεῖσαν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, διότι δὲν συνέλαβε τὸ ὅλον κοινωνικοοικονομικὸν πρόβλημα καὶ ἐτόνισεν, ὅτι ἂν συνεχισθῇ ἡ ἀσκουμένη κοινωνικὴ πολιτική, τὰ ἀποτελέσματα μελλουσῶν ἐκλογῶν θὰ εἶναι χειρότερα διὰ τὴν ἐθνικόφρονα κατ’ αὐτὸν παράταξιν καὶ ὑπὲρ τῆς ἀριστερᾶς καὶ εἶπεν ὅτι αἱ μεγάλαι λαϊκαὶ μᾶζαι δυστυχοῦν. Ἐφ’ ὅσον ὅθεν ταῦτα ἰσχυρίσθη κατὰ τὰ μέσα 1958 ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος, δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὸν νὰ ἐξάρῃ προχθές, τὸ φιλεργατικὸν ἔργον τῆς ΕΡΕ καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν ἑπταετίαν. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ ὅσα ὑπεστήριξεν εἰς βάρος τῆς ΕΡΕ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Παπαληγούρας. Ὡσαύτως, πρὸ ἑβδομάδος, κυβερνητικὸς συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας, ὁμιλῶν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῆς περιοχῆς Κύμης, λόγῳ τῆς ἀπολύσεως 1.500 λιγνιτωρύχων καὶ παρασιωπῶν τὴν βαρυτάτην εὐθύνην τοῦ ἰδίου τοῦ κόμματός του καὶ τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικόν, τὸ ἄριστον καὶ ἐξειδικευμένον, τόσον χρήσιμον διὰ τὴν χώραν, θὰ διαρρεύσῃ καὶ αὐτὸ εἰς Γερμανίαν καὶ Βέλγιον καὶ ἡ περιοχὴ ποὺ εὑρίσκεται σήμερον εἰς ἀγωνιώδη οἰκονομικὴν κατάστασιν, θὰ ἐρημωθῇ τελείως. Οἱ ἴδιοι συνεπῶς οἱ κυβερνητικοὶ καὶ κομματικοὶ τῆς ΕΡΕ παράγοντες, συνομολογοῦν τὴν δραματικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 διὰ τῆς κατατεθείσης, ἐκτυπωθείσης καὶ διανεμηθείσης τροπολογίας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν πλήρη προσαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις καὶ πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 98 ποὺ ἐκυρώθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 4105)61. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ὡς γνωστὸν ὁ νόμος 3239) 55 ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰ θέματα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτησιῶν. Ὁ νόμος αὐτὸς δημιουργεῖ ἀδικίας καὶ θέτει ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὰς δικαίας ἐπιδιώξεις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων μὲ τὰς ἐπεμβάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτὸ οὗτοι προτιμοῦν ἔστω καὶ τὸ προηγούμενον νομικὸν καθεστὼς τοῦ νόμου τοῦ 1935. Σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν νέαν ρύθμισιν ποὺ κάμνει εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἰς ἐπίπεδα πείνης καὶ τὸ ἐπιτυγχάνει μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ὑπαρχόντων 6 Δ.Δ.Δ.Δ. καὶ τὴν σύστασιν ἑνὸς Β)θμίου Διοικ. Διαιτ. Δικαστηρίου εἰς Ἀθήνας ὅπου θέτει ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της τὰ κρίσιμα θέματα τῆς ρυθμίσεως τῶν ὅρων καὶ ἀμοιβῆς ἐργασίας. Ὁ σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καταχθόνιος καὶ ἀποβλέπει εἰς καθυπόταξιν τοῦ ἑνὸς Δ. Δ.Δ.Δ. ἐφ’ ὅσον θὰ συμμετέχουν αὐτοῦ καὶ δύο ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπισημαίνουν εἰς τὰ μέλη τοῦ Δ. Δ.Δ.Δ. τοὺς κινδύνους ἀνατροπῆς τῆς οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς σταθερότητος καὶ θὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν ἀπόρριψιν πάσης αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων. Ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 3239)55 εἶναι φενάκη. Μόνον ὅταν καθιερωθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ μόνον ὅταν ἀποκλεισθῇ ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως τότε οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων των. Ἐρωτῶ διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀφήνει ἐλευθέρους τοὺς ἐργοδότας καὶ τοὺς ἐργάτας νὰ λύουν μόνοι των τὰς διαφοράς των; Εἶναι γνωστὸν ὅτι συνήθως οἱ ἐργοδόται οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ ἀπομυζοῦν τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ ὅταν αὐτοὶ στέργουν εἰς μίαν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἀμοιβαίᾳ συμφωνίᾳ, διατὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ δικαιοῦται νὰ παρεμβαίνῃ καὶ νὰ ἀρνῆται εἰς τοὺς ἐργάτας τὴν μικρὰν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἑκουσίως ἔδωσαν οἱ ἐργοδόται των. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς κυρώσεως τῶν διεθνῶν συμβάσεων, ἐπεδίωξε νὰ παραπλανήσῃ τὴν ἐσωτερικὴ καὶ διεθνῆ κοινὴν γνώμην καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν προοδευτικῆς χώρας. Ἐὰν πιστεύῃ εἰς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, διατὶ δὲν ἀφήνει τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς ἐργοδότας καὶ τοὺς ἐργάτας νὰ καταρτίζουν μόνοι των τὰς συλλογικὰς συμβάσεις; Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὡς καὶ πάντοτε ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὡς εἶπον, ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστηρίξῃ σθεναρῶς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑποστηρίζει τὴν ἐλευθέραν διαπραγμάτευσιν καὶ κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἀποκατεστάθη ἡ οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας μας καὶ ὅτι δὲν χρειάζονται πλέον αὐταὶ αἱ ἀπηρχαιωμέναι διατάξεις, ὡς ἡ τοῦ ἄρθρου 20 περὶ δικαιώματος τῶν δύο Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας νὰ καταργοῦν ἢ τροποποιοῦν συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ἀποφάσεις διαιτητικάς. Ἀλλὰ πάλιν διὰ τοῦ ἄρθρου 1 καθιεροῦται τὸ δικαίωμα τῶν δύο Ὑπουργῶν παραπομπῆς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως εἰς τὸ Δ.Δ.Δ.Δ. μὲ τὴν ἰδίαν δικαιολογίαν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος, ποὺ ἦτο ἡ ἰδία δικαιολογητικὴ αἰτία τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Ν. 3239)55. Εἶναι ὅθεν, πρόδηλον, ὅτι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ καθήλωσις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὡς ἄλλως τε ἐξήγγειλε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του περὶ ἐπενδύσεων αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τῆς

Ε.Ρ.Ε.

Γνωρίζετε, κ. βουλευταί, ὅτι πρὸ μηνῶν ἐδόθη μικρὰ αὔξησις εἰς τοὺς μακαρονοτεχνίτας ἐργάτας. Ἐπενέβη ὅμως ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι θὰ ἀνατραπῇ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης ἠκύρωσεν ἐν μέρει τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Πειραιῶς. Τοῦτ’ αὐτὸ ἔπραξε καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Η.Ε.Μ. Σημειωτέον ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὗται τῶν Ὑπουργῶν ἐξεδόθησαν μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, πολιτικὴ ἀντεργατική, πολιτική, ἡ ὁποία σκοπὸν καὶ μόνον ἔχει τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἰς ἐπίπεδα πείνης μέχρι σημείου νὰ λαμβάνουν οἱ δυστυχεῖς μεταλλωρύχοι ποὺ ἐργάζονται μέσα εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς δραχ. 57 ἡμερησίως, ἐνῷ ἀνέχεται, ὡς κατηγγέλθη ἀπὸ πολλοὺς κ. συναδέλφους νὰ λαμβάνουν ὡρισμένοι μεγαλόσχημοι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως μισθοὺς 50 καὶ 100 χιλιάδων δραχμῶν μηνιαίως. Κύριοι βουλευταί, ἔψεξα τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι ἀντὶ τοῦ ἄρθρου 20 ἐθέσπισαν δικαίωμα παραπομπῆς εἰς τὸ Δ.Δ.Δ.Δ. τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀντὶ νὰ τὸ ἔχουν ἔστω οἱ δύο Ὑπουργοὶ τὸ ἔδωσαν εἰς ἕνα ἐξ αὐτῶν, μὴ ἀπαιτουμένης κοινῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Ἐργασίας εἶναι θανάσιμος ἐχθρὸς τῶν ἐργαζομένων, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς Βουλῆς νομοθετεῖ καὶ θέτει κανόνας δικαίου καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ἐρωτῶ: Διὰ ποῖον λόγον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δεσμεύει τὸν μέλλοντα Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατόν, ὡς φίλος τῶν ἐργατῶν, νὰ μὴ συμφωνήσῃ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀπεμπόλησε τὸ δικαίωμα αὐτὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ διὰ ποῖον λόγον ἐδέχθη νὰ ρυθμίζῃ μόνος του ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὰ συναφῆ θέματα τῆς παραπομπῆς. Ἡ μεταβολὴ τοῦ «καὶ» εἰς διαζευκτικὸν «ἢ» δημιουργεῖ σοβαρωτάτους κινδύνους διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐν σελ. 13 τῶν πρακτικῶν ἐπέκρινε μὲ πολλὴν αὐστηρότητα τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ ἐμέ, διότι δῆθεν κατηγοροῦμεν τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, ὅτι ἀπεμπόλησαν τὸ δικαίωμα ποὺ εἶχον νὰ καταργοῦν ἢ τροποποιοῦν τὰς συλλογικὰς συμβάσεις καὶ τὰς ἀποφάσεις διαιτησίας καὶ οὕτω ἐφθάσαμεν νὰ γίνωμεν, ὡς ἐπὶ λέξει εἶπε, κυβερνητικώτεροι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργικώτεροι τῶν δύο Ὑπουργῶν. Πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου λάθους ποὺ εἶναι ἀσυγχώρητον διὰ τὸν ὀξύνουν καὶ ἐπιμελέστατον κ. Ἀντιπρόεδρον. Ἐγὼ εἰσηγούμενος ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶπον σαφῶς, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς πλήρους ἐλευθερίας τῶν συλλογικῶν διαπραγματεύσεων καὶ συμβάσεων καὶ ἀντιτίθεμαι εἰς πᾶσαν κυβερνητικὴν παρέμβασιν ὡς μέχρι τοῦδε διὰ καταργήσεώς των διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν δύο Ὑπουργῶν καὶ εἰς τὸ μέλλον διὰ παραπομπῆς εἰς Δ.Δ.Δ.Δ. τοῦ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν. Καὶ ἐπέκρινα ἐν συνεχείᾳ τὴν διαζευκτικὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καθ’ ἣν διὰ τὴν παραπομπὴν δὲν χρειάζεται κοινὴ ἀπόφασις τῶν δύο Ὑπουργῶν, ἀλλὰ μόνον τοῦ ἑνὸς καὶ εἶπον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει εὐθύνην διὰ τὴν ἀπεμπόλησιν τοῦ δικαιώματός του, διότι θὰ ἠδύνατο, ὡς φυσικώτερος προστάτης τῶν ἐργαζομένων νὰ θέτῃ φραγμὸν εἰς τὴν σπουδὴν καὶ ἀσυδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ἐγένετο ὅθεν, πλήρης παρανόησις τῶν λεχθέντων παρ’ ἐμοῦ καὶ ἡ εἴρων ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου καταρρέει ἀφ’ ἑαυτῆς. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης ἔθιξε τὸ θέμα τῆς ἰσχύος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ εἶπεν ὅτι ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 1 παραπομπὴ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως εἰς Δ.Δ.Δ.Δ. ἀναστέλλει τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως μέχρις ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι οἱ δυστυχεῖς ὑπάλληλοι τῆς Ὀλυμπιακῆς εἶχον προσφύγει εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον ἀντιμετωπίζοντες τὸν κ. Ὠνάσην καὶ ἐπὶ ἕν ἔτος δὲν εἶχεν ἐκδοθῆ ἀπόφασις. Ὑπῆρχον τότε 6 Δ. Διαιτητικὰ Δικαστήρια, ἐφεξῆς δὲ θὰ ὑπάρχῃ ἕν μόνον. Ἑπομένως ἡ τελευταία διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 βλάπτει τοὺς ἐργαζομένους. Ὑπῆρχε διάταξις ἀναδρομικῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ καταργεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παραμένουν, λοιπόν, ἐκκρεμεῖς αἱ ὑποθέσεις λόγῳ φόρτου ἐργασίας τοῦ Δ. Δ. Δικαστηρίου καὶ οὕτω θὰ ἐπέρχεται βλάβη εἰς τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ ἀντικατάστασιν τοῦ ἄρθρου 1. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἀποκαθίσταται πλήρως ἡ ἐλευθερία τῶν συλλογικῶν διαπραγματεύσεων καὶ συμβάσεων καὶ προσαρμόζεται πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 98 Διεθνῆ Σύμβασιν ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία.

§65Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ καὶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ὑπεστηρίχθη ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὶ συνέπειαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκύψουν ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι διάφοροι ὀργανώσεις θὰ κινηθοῦν πρὸς διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης. Μήπως ἐξ αὐτοῦ ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον τὸ νομοθέτημα νὰ πέσῃ εἰς τὸ κενόν;

§66Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀνεκινήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀλαβάνου, ὁ ὁποῖος ἀντέκρουσε τὸν συνάδελφον κ. Ράλλην ὅστις ὑπεστήριξεν ὅτι τὰ Δικαστήρια τὰ ἰδικά μας ὅταν πρόκειται νὰ ἐκδικάσουν μίαν ὑπόθεσιν θὰ ἐφαρμόσουν τὰς διεθνεῖς συμβάσεις. Ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή, διότι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 98 διεθνὴς σύμβασις δὲν καθορίζει λεπτομερείας, ἀλλὰ γενικώτερα πλαίσια καὶ συνεπῶς τὰ Δικαστήρια καλούμενα νὰ κρίνουν ἐπὶ μιᾶς διαφορᾶς θὰ ἐφαρμόσουν τοὺς ἰσχύοντας νόμους, οἱ ὁποῖοι περιέχουν εἰδικὰς διατάξεις. Ἁπλούστατα ἡ χώρα μας ἐκτίθεται εἰς τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην. Κύριοι βουλευταί, τερματίζων τὸν λόγον μου ἐπισημαίνω τοὺς σοβαροὺς κινδύνους ποὺ ἀπειλοῦνται μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 1 ὡς ἔχει, διὰ τὸν ἐργατοϋπαλληλικὸν κόσμον, καταδικασμένον νὰ στερηθῇ τοῦ δικαιώματος ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ βελτιώσεως τῶν δυσμενῶν ὅρων τῆς ζωῆς του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§68Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καίτοι θὰ ἐδικαιούμην καὶ ἐγὼ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις αὐτοῦ ἐν τούτοις ἐπειδὴ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος κ. Στεφανόπουλος καὶ ὁ κ. Στεφανίδης ἀπήντησαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1. Κύριοι βουλευταί, μετὰ 13 ἔτη ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ συμμοριτοπολέμου αἴτημα ὅλων τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἡ προσαρμογὴ τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας πρὸς τὰ Διεθνῆ κρατοῦντα διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆ ἐκυρώθη ἡ Διεθνὴς Σύμβασις 98 διὰ Ν. Δ., ἡ ὁποία ἐν ἄρθρῳ 4 ρητῶς ἀναγράφει: «Δέον νὰ λαμβάνωνται, ἐφ’ ὅσον εἶναι τοῦτο ἀναγκαῖον, μέτρα ἀνταποκρινόμενα εἰς τὰς ἐθνικὰς συνθήκας, δι’ ὧν νὰ ἐνισχύηται καὶ νὰ προωθῆται ἡ εἰς εὐρυτάτην κλίμακα ἀνάπτυξις καὶ χρησιμοποίησις διαδικασιῶν, δι’ ὧν ἐργοδόται καὶ ἐργοδοτικαὶ ὀργανώσεις ἀφ’ ἑνὸς καὶ ὀργανώσεις ἐργαζομένων ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἔρχωνται ἐτησίως εἰς διαπραγματεύσεις διὰ τήν, διὰ συλλογικῶν συμβάσεων, ρύθμισιν τῶν ὅρων ἀπασχολήσεως. Παρ’ ὅλον λοιπόν, ὅτι ἐκυρώθη ἡ σύμβασις αὐτή, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐνῷ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἰσχυρίζεται ὅτι ἐπειδὴ ἔχει ἀποκατασταθῆ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης εἰς τὴν χώραν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ προσαρμογὴ τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας πρὸς τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἀλλὰ ὅπως ἀνέφερον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ Κυβέρνησις χειροτερεύει τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν, ἀποτελεῖ φενάκην ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προσαρμόζει τὴν Ἑλληνικὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὰ Διεθνῆ κρατοῦντα. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 1 ἀναφέρεται «εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας περιέχει ὅρους ἀσαφεῖς ἢ ἀντικειμένους εἰς τοὺς νόμους ἢ παραβλάπτοντας τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἢ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐκτιμώμενα ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἑκάστοτε ἀκολουθουμένης κοινωνικῆς ἢ οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, δύνανται οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας νὰ παραπέμπουν ταύτην ἐνώπιον τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. πρὸς διόρθωσιν, συμπλήρωσιν, τροποποίησιν ἢ κατάργησιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, ἢ τῆς ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον καταθέσεώς της» Ἐνῷ δηλαδὴ κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον καὶ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 20 εἶχον οἱ Ὑπουργοὶ Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλλουν τὴν συλλογικὴν σύμβασιν ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παρελεύσεως τῆς προθεσμίας ἐὰν ἐνόμιζον ὅτι ἀντίκειται αὕτη πρὸς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τὸ δικαίωμα αὐτὸ σήμερον περιέρχεται μόνον εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἢ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τῆς παραπομπῆς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως εἰς τὸ Ἀνώτερον Διαιτητικὸν Δικαστήριον. Δηλαδὴ χειροτερεύει ἡ κατάστασις εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων καὶ μεταβιβάζεται τὸ δικαίωμα τῆς τροποποιήσεως τῆς συλλογικῆς συμβάσεως εἰς τὸ μοναδικὸν διαιτητικὸν δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἑδρεύῃ ἐν Ἀθήναις καὶ τὸ ὁποῖον συντίθεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἐκτελῇ τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ μοναδικὸν τοῦτο διαιτητικὸν δικαστήριον συντίθεται ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργαζομένων καὶ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἕνας δικαστής, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἢ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας ἢ Ἀρεοπαγίτης. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι ἐν περιπτώσει διαφωνίας τὴν διαφορὰν θὰ λύῃ ὁ δικαστής. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ὁ δικαστὴς θέλῃ νὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, τοῦ Συμβουλίου μετέχουν δύο ἀντιπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως, ἕνας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἕνας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὡς εἰσηγηταί, οἵτινες μετέχουν καὶ τῶν διασκέψεων. Τὸ ἄρθρον 1 λέγει, ὅτι τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον ὀφείλει νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν παράγραφον 3 ποὺ λέγει: «Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν ἡ συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας περιέχει, ὅρους ἀσαφεῖς ἢ ἀντικειμένους εἰς τοὺς νόμους ἢ παραβλάπτοντας τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἢ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἐκτιμώμενα ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἑκάστοτε ἀκολουθουμένης κοινωνικῆς ἢ οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως». Ὅταν, λοιπόν, ἔλθῃ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἢ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ εἴπῃ, ὅτι ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν παραβλάπτονται τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ δικαστὴς θὰ διαφωνήσῃ καὶ δὲν θὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς ὑποδείξεις των; Ἡ Κυβέρνησις συνέθεσε τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ὑπαγορεύῃ τὰς ἀποφάσεις της ἀπαλλασομένη αὐτὴ τῆς εὐθύνης. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μέχρι σήμερον εἶχε τὸ δικαίωμα μεταβολῆς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως. Τὸ εἶχε τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ δὲν θὰ ἐδέχετο τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐργαζομένων τὰ ἀποτελέσματα, τῆς ὁποίας ἀπεδείχθησαν μὲ τὸν ἐξαναγκασμὸν τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρ. 27. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἂν ἐκδοθοῦν δυσμενεῖς ἀπόψεις, καὶ πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ὑποστῇ ἔλεγχον, διότι παρέπεμψεν εἰς τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον τὴν συλλογικὴν σύμβασιν. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, διὰ τοὺς ἐργαζομένους, εἶναι ἄνευ σημασίας, διότι ὁπωσδήποτε αὐτοὶ βλέπουν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα δικαστήριον. Εὐτυχῶς ὅμως, ἀντελήφθησαν τὶ κρύβεται ὄπισθεν τῆς διατάξεως αὐτῆς οἱ ἡγέται τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἔχουν ἐξεγερθῆ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι. Ἔχω ἀπὸ ὅλην τὴν χώραν καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην ἐντόνους διαμαρτυρίας ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνδικαλιστικῶν των ὀργανώσεων. Προκειμένου περὶ τῶν ἐπαρχιῶν πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ ἐν Ἀθήναις διαιτητικὸν δικαστήριον νὰ ἐκδώσῃ δικαίαν ἀπόφασιν, ὅταν εὑρίσκεται ἔξω τῆς πραγματικότητος; Προβλέπεται, βεβαίως ἡ συμμετοχὴ ἐκπροσώπου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς περιφερείας, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρχῃ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργαζομένων οἱ ἄλλοι ζοῦν μακρὰν τῶν συνθηκῶν αἵτινες ἐπικρατοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων μεταξὺ τῆς πρωτευούσης καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Τὸ ὁμοιόμορφον εἶναι ἀσύμφορον. Εἰς ὅλα τὰ Κράτη τῆς Δύσεως ὑπάρχουν διαφοραὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων μεταξὺ ἐπαρχιῶν καὶ πρωτευούσης. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Ζορμπᾶ καὶ Στεφανίδη ὑποστηρίζομεν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐργοδότας νὰ ρυθμίζουν τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς χωρὶς τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον, ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον, ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§70Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὡμίλησε καὶ πάλιν ἀπόψε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καίτοι εἶχε λήξει ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀπὸ χθές. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἡ ἀντίδρασις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ὀφείλεται εἰς τεχνητὸν θόρυβον ἐκ μέρους τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδικαιολόγητος διότι κατὰ τὴν ἄποψίν του, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἐργαζομένους, προσθέσας μάλιστα, ὅτι εἰς τὸν θόρυβον αὐτὸν συνετέλεσε καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις. Νομίζω, ὅτι ἡ διατυπωθεῖσα ἄποψις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀποτελεῖ ὕβριν δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκφράζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατὰ τοῦ συνόλου τῶν ἐργαζομένων οἵτινες ἀντιληφθέντες τὰς προθέσεις καὶ τοὺς ἐπιδιωκομένους διὰ τοῦ νομοσχεδίου σκοποὺς τῆς Κυβερνήσεως, ἐξηγέρθησαν σύσσωμοι καὶ ἐζήτησαν τὴν συμπαράστασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον στραγγαλίζει τὰ συμφέροντά των. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ τεχνητοῦ θορύβου, ὅταν ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι καὶ τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ ἔχει ἐξεγερθῆ ζητοῦντες τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Οἱ ἐργατοϋπάλληλοι, ἔχουν ἀντιληφθῆ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι κατασκεύασμα συνωμοσίας μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ὅταν οἱ ἐργατοϋπάλληλοι ἐξεγείρωνται, δὲν τὸ πράττουν ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διάθεσιν, ἀλλὰ διότι γνωρίζουν, ὅτι οἱ εὑρισκόμενοι σήμερον εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι ἄνθρωποι οἵτινες ἐκφράζουν ὄχι τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ τὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ προσήχθησαν στοιχεῖα χωρὶς νὰ διαψευσθοῦν, ὅτι εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ. Ε.Ε. εὑρίσκονται ἄνθρωποι μειωμένης ἠθικῆς ἀξίας εἰς τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ἐμπιστευθοῦν τὰ συμφέροντά των. Δι’ αὐτό, ἐξηγέρθησαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ συστήματος, προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλῃ ὅλα τὰ νομοσχέδιά της μὲ τὴν παραπλάνησιν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς Κοινῆς Γνώμης. Ὑπάρχει τὸ παράδειγμα τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογικῶν διαρρυθμίσεων, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε βάρη καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις διετυμπάνισεν ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου περὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μέχρι τοῦδε ὡμιλούσατε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τώρα ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ, νὰ εἰσέλθητε εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1.

§72Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 1, θέλει νὰ προσαρμόσῃ τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὴν διεθνῆ σύμβασιν ἐργασίας περὶ ἐλευθέρων διαπραγματεύσεων μεταξὺ ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ διατυπωθεῖσα ἄποψις εἶναι ἀπατηλὴ καὶ φέρω παραδείγματα, ὅτι ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα νομοσχέδια τὸ ἴδιο γίνεται καὶ διὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Καὶ ἀνέφερον ὡς παράδειγμα τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον. Τὸ ἴδιο ἐγένετο καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναδιοργανώσεως τῶν Σ.Ε.Κ. μὲ τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθησαν φορολογίαι. Τὸ ἴδιο ἐγένετο μὲ τὸ σχέδιον περὶ τροποποιήσεως τῶν μέτρων ἀσφαλείας διὰ τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καταργοῦνται τὰ μέτρα ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα τὰ ἐπεξέτεινε. Φέρνω τὰ παραδείγματα αὐτά, διότι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1, καθόσον καὶ τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι ἀπατηλὸν καὶ ὑποκρύπτει σκοτεινοὺς σκοποὺς καὶ ὄχι τοὺς διακηρυσσομένους. Ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιδιώκει νὰ προσαρμόσῃ τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις ὑπ’ ἀριθ. 98 περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων καὶ 87 περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Ὡς προκύπτει ὅμως ἀπὸ τὸ κείμενον τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπαγγέλλεται δὲν ἐξυπηρετοῦνται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς παλαιοτέρας ἐποχὰς οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ἠδύναντο νὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματά των, ἀλλ’ ἀφίεντο εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐργοδοτῶν των. Σὺν τῷ χρόνῳ ὅμως, ἀπέκτησαν κἄποιαν δύναμιν διὰ τῆς ὀργανώσεώς των, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ τις ὅτι ὑπάρχει μία κἄποια ἰσορροπία δυνάμεων μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ διεθνεῖς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι καθώρισαν τοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ὕπαρξιν ἐλευθέρων διαπραγματεύσεων μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν των εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Παρὰ ταῦτα ὅμως ὑπάρχει πάντοτε ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους κατὰ τὴν σύναψιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ Κυβερνήσεις συμβαίνει νὰ διάκεινται φιλικῶς πρὸς τοὺς ἐργοδότας, ἡ ἐπέμβασις αὐτὴ καταλήγει εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι εἰς τὴν μοῖραν τοῦ ἐργάτου νὰ εὑρίσκεται πάντοτε εἰς δυσμενῆ θέσιν ἔναντι τοῦ ἐργοδότου. Εἰς αὐτὸ ἀπαντῶμεν ὅτι τὸ Κράτος διὰ τῆς ἐπεμβάσεώς του καθιστᾷ ἔτι δυσμενεστέραν τὴν θέσιν τοῦ ἐργαζομένου, διότι ρίχνει τὸ βάρος του εἰς τὴν πλάστιγγα ὑπὲρ τῆς ἐργασίας των. Ἐλέχθη ἀκόμη, κ. βουλευταί, ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὄχι μόνον δὲν καταργεῖται τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 3239, ἀλλ’ ἀντιθέτως καθίσταται δυσμενεστέρα ἡ θέσις τῶν ἐργαζομένων, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 θεσπίζεται ὅτι εἰς πᾶσαν στιγμὴν ὅταν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι μία συλλογικὴ σύμβασις εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως δύναται νὰ μὴ τὴν ἐφαρμόσῃ ἢ νὰ τροποποιήσῃ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Τοῦτο ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς προσφυγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἢ Συντονισμοῦ εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἐὰν οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τὸ Διοικητικὸν Δικαστήριον εἶναι ἀμερόληπτον. Ὑπεστηρίχθη ὅμως τόσον ἀπὸ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κ. Μπακατσέλον, ὅσον καὶ ἀπὸ ἄλλους ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφανθῇ ἄλλως, παρὰ συμφώνως πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ νομικῆς δεσμεύσεως. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ἦτο ἀδέσμευτον νομικῶς, πάλιν ὑπάρχει πλήρης ἐξάρτησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, λόγῳ τῆς συνθέσεως τούτου, δεδομένου, ὅτι μετέχει εἷς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἓν πρόσωπον ὁριζόμενον ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., ἡ ὁποία εἶναι ὄργανον τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ ἀπὸ δύο ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταφέρουν τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτό, ὑποστηρίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι εἰλικρινὴς ἡ διακήρυξις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐξασφαλίζεται διὰ τῶν διατάξεων τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἡ ἐλευθέρα διαπραγμάτευσις μεταξὺ ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν. Ἀλλὰ γίνεται ἔτσι δυσμενέστερον τὸ καθεστὼς αὐτὸ διὰ τῆς διατάξεως διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται τὰ ἤδη ὑφιστάμενα 5 Διαιτητικὰ Δικαστήρια. Ἡ κατάργησις τῶν δικαστηρίων αὐτῶν ἀποβαίνει εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, διότι αἱ ὑποθέσεις των θὰ ἀποτελματοῦνται. Πρὸς ἀπόδειξιν τούτου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὶ θὰ συμβῇ μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ὑφισταμένων σήμερον 5 ἐπαρχιακῶν Διαιτητικῶν Δικαστηρίων. Ὑπάρχει μία μόνον ἐπιτροπὴ ἐφέσεων τοῦ ΙΚΑ προεδρευομένη ἀπὸ Ἀρεοπαγίτην. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀτυχήματος συμβάντος εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1960 καὶ μέχρι σήμερον ματαίως ἡ χήρα καὶ ἡ κόρη τοῦ ἀποθανόντος ἐκ τοῦ ἀτυχήματος συζύγου καὶ πατρὸς προσπαθεῖ νὰ λάβῃ τὴν νόμιμον σύνταξιν. Ὁ Πρόεδρος δὲ τοῦ δικαστηρίου τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην, μοῦ εἶπεν, ὅτι εἶναι ζήτημα ἐὰν ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρόνον θὰ δυνηθῇ νὰ ἐκδικάσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, λόγῳ φόρτου ἐργασίας. Φαντασθῆτε, λοιπόν, ποία θὰ εἶναι ἡ κατάστασις ὅταν καταργηθοῦν καὶ τὰ ὑφιστάμενα 5 Διαιτητικὰ Δικαστήρια. Ἡ κατάστασις αὐτή, γίνεται ἔτι τραγικωτέρα διὰ τῆς καθιερουμένης ἀναστολῆς ἐφαρμογῆς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων μέχρις ἐκδόσεως ὁριστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον νὰ ἀπουσιάζῃ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἐργατικῆς ὀργανώσεως τῆς ἐπαρχίας ἐλλείψει τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης. Ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον δὲν ρυθμίζει τὸ θέμα τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς. Βεβαίως ἡ ἐργατικὴ εἰσφορὰ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον, ὅπως θὰ ἀναπτύξωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2, ἐπειδὴ ὅμως ὑπεστήριξα ὅτι γενικῶς τὸ νομοσχέδιον καὶ συνεπῶς καὶ τὸ ἄρθρον 1 εἶναι ἀποτέλεσμα συναλλαγῆς μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὑποστηρίζω ὅτι ἀντικείμενον τῆς συναλλαγῆς καὶ βασικοὶ ἄξονες, πέριξ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ συναλλαγὴ αὐτή, ἦτο ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ καθήλωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργοδοτῶν. Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν καὶ πάλιν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πράγματι ἐπιδιώκεται ἡ νομοθετικὴ διασφάλισις τῆς ὑποχρεωτικῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς ὄχι μόνον εἰς βάρος τῶν συνδικαλισμένων ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι καίτοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., ἐν τούτοις θὰ ὑποχρεωθοῦν διὰ γενικῶν ἐθνικῶν συλλογικῶν συμβάσεων νὰ καταβάλουν τὸ χαράτσι αὐτὸ εἰς τὸν Φώτην Μακρῆν καὶ εἰς τὴν παρέαν του.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παππᾶ, δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ σᾶς περιορίσω, ἀλλὰ σύστασιν κάμω. Ἐὰν δὲ τελειώσῃ ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις καὶ δὲν ἔχομεν τελειώσει τὸ ἄρθρον 1, νομίζετε ὅτι θὰ εἶναι κολακευτικὸν διὰ τὸ Κοινοβούλιόν μας ὕστερα ἀπὸ ἕνδεκα συνεδριάσεις, ὅπου ἐθίγησαν ὅλα τὰ θέματα; Φιλικὴν σύστασιν κάμω, νὰ τὸ πιστεύσητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι εἶναι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι νὰ ὁμιλήσουν.

§74Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μία βασικὴ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, ἦτο ἡ διάταξις, ἡ ὁποία προέβλεπε διὰ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τοῦ ἄρθρου 27. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀπόψε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 27. Πράγματι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλεται, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Στεφανίδης, εἰς τὸν ὀξύτατον καὶ ἔντονον ἀγῶνα τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως δὲν λύεται τὸ θέμα, διότι πρέπει εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ διαγραφομένου αὐτοῦ ἄρθρου νὰ τεθῇ ἄλλο ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ διασφαλίζωνται πράγματι τὰ συμφέροντα τῶν ἠσφαλισμένων ἐργαζομένων. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ ἀσφαλιστικὴ νομοθεσία ἐρρυθμίζετο, δι’ ἑνὸς βασικοῦ νόμου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2868 τοῦ 1922, διὰ τοῦ ὁποίου προεβλέπετο ἡ ἀντιπροσώπευσις εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς κατὰ τὰ δύο τρίτα τῶν μελῶν τῆς διοικήσεως ἐκ μέρους τῶν ἐργαζομένων ἠσφαλισμένων δι’ ἐλευθέρας ἐκλογῆς τῶν ἀντιπροσώπων των. Βεβαίως τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ἀνέτρεψε κἄποιος ἀντισυνταγματικὸς νόμος, ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος τοῦ 1935 περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Νομίζομεν, ὅτι μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν τῆς συζητήσεως τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη, ἔστω καὶ ἀργά, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 27 πράγματι κατεφέρετο καίριον πλῆγμα κατὰ τῶν ἠσφαλισμένων, νομίζω ὅτι πρέπει εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἄρθρου 27 νὰ θεσπισθῇ ἄλλο ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπαναφέρεται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 2868)1922 καὶ νὰ καθιερωθῇ ὅπως κατὰ τὰ δύο τρίτα εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἀντιπροσωπεύωνται οἱ ἐργαζόμενοι δι’ αἱρετῶν ἀντιπροσώπων των.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§76Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. ἤθελα νὰ εἴπω δύο λόγια ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Κύριε Πρόεδρε, ἡ μεθοδολογία τὴν ὁποίαν εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἡ δυνατότης ἀνατροπῆς καὶ ματαιώσεως οἱασδήποτε συλλογικῶς συναφθείσης συμφωνίας, ἢ ἀποφάσεως Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου ποὺ αὐξάνει τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων μὲ τὸ συζητούμενον πρῶτον ἄρθρον τοῦ ἀντεργατικοῦ νομοσχεδίου ἡ μεθοδολογία λοιπὸν αὐτὴ εἶναι ἁπλῶς μία ἀπὸ τὰς μορφὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς παγίας πολιτικῆς της, παγίας πολιτικῆς ποὺ συνίσταται εἰς τὴν πίεσιν τοῦ μεριδίου ποὺ παίρνουν οἱ ἐργαζόμενοι ἀπὸ τὸ συλλογικὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα. Μεταχειρίζεται δύο μορφάς. Ἄλλοτε τὴν ἐκλεπτισμένην πανουργίαν, καὶ ὑπόδειγμα αὐτῆς τῆς πανουργίας εἶναι τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Δὲν τολμᾷ κἂν νὰ διατηρήσῃ τὰς εὐθύνας της, νίπτει τὰς χεῖρας καὶ παραπέμπει εἰς τὰ τέσσαρα Δ., Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Διοικητικὸν Δικαστήριον, ἔτσι θὰ ὀνομασθῇ ἐὰν διὰ τὴν τύχην τῶν ἐργαζομένων ψηφισθῇ. Παραπέμπει λοιπὸν ἐκεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ δικαστήριον θὰ βγάζῃ τὰ κάστανα ἀπὸ τὴν φωτιά, ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι ἀθώα τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου καὶ μάλιστα εἰς τὰς ὀξυτέρας περιπτώσεις δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος κἂν νὰ δικαιολογηθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι ἠμπορεῖ μόνος του ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ κάμῃ τὴν παραπομπὴν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ λέγῃ: «τί νὰ σᾶς πῶ βρὲ παιδιά, ἐγὼ τὰ καταλαβαίνω αὐτὰ τὰ αἰτήματά σας καὶ τὰ ὑποστηρίζω, ἀλλὰ ἡ γενικὴ πολιτικὴ κλπ.». Μὴ αὐταπατώμεθα, μὴ ὑπάρχῃ καμμία αὐταπάτη. Ἡ ὕπαρξις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν τῶν τεσσάρων Δʹ, δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν κανενὸς εἴδους ἐγγύησιν, διότι ὁ Ἀνώτατος αὐτὸς δικαστικὸς καὶ ὁλόκληρον τὸ δικαστήριον ἔχει νὰ κρίνῃ ἐπὶ προσφυγῆς τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἑτέρου ἢ τῶν δύο Ὑπουργῶν μὲ τὸ περιεχόμενον ὅτι ἡ ἀποφασισθεῖσα αὔξησις ἀντίκειται πρὸς τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ θεμέλιον τοῦ αἰτήματος, τί θὰ εἴπῃ ὁ πλέον εὐσυνείδητος δικαστής; Θὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ νομισματικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν προβάλλει ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Μὰ ποῖος τὴν διατυπώνει τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως; Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δηλαδὴ οὐσιαστικῶς ἁπλῶς ἀναθέτουν εἰς τὸ δικαστήριον νὰ διαπιστώσῃ τὴν οἰκονομικὴν νομισματικὴν ἢ κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς ὁποίας μάρτυς θὰ εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μάρτυς ἀτράντακτος. Ἑπομένως καμμία δὲν ὑπάρχει περὶ τούτου ἀμφιβολία καὶ καμμία ἐγγύησις. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία περίπτωσις πολὺ μικρὰ ἑνὸς μικροῦ σωματείου, μικροῦ κλάδου, καὶ τυχὸν μία δικαστικὴ ἀνεξαρτησία νὰ ἔφθανε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν 10 δραχμῶν, τὴν ὁποίαν θὰ πάρουν 300 ἄνθρωποι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κλονίσῃ καμμίαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν. Ὑπάρχει ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλείς, ἡ παρουσία τῶν δύο εἰσηγητῶν ὑπαλλήλων. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ εἴπω ὑπονομευτικὴν τοῦ κύρους τῆς δικαιοσύνης τραντάζεται ἕνα σύστημα δικαστικόν, ποὺ τὸ ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, πολιτικὸν τομέα, δικαστικόν, ποινικόν, ἑδραιωμένον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς Ἀντιβασιλείας τοῦ Ὄθωνος. Ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ σύστημα; Ὅτι ὁ εἰσηγούμενος, ὁ εἰσαγγελεύς, ἀκόμη, ποὺ ἐπὶ τέλους εἶναι ἀνεξάρτητος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὁ εἰσαγγελεύς, ποὺ δὲν δεσμεύεται νὰ ἀκούσῃ τί θὰ τοῦ εἴπῃ ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, δὲν μεταφέρει ἐντολὴν Ὑπουργοῦ, ὁ εἰσαγγελεὺς δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραστῇ εἰς τὴν διάσκεψιν. Ἐκεῖνος, ποὺ προτείνει ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου ἀπόψεις δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι συγχρόνως καὶ μέτοχος τῆς διασκέψεως. Διατί; Διότι θὰ ἐπηρεάσῃ. Καὶ ἀναιρεῖται οἱαδήποτε ἀπόφασις, ποὺ θὰ μετεῖχε ὁ εἰσαγγελεὺς ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι οἱ εἰσηγηταὶ αὐτοὶ δὲν κάμουν τίποτε ἄλλο παρὰ ἔργον εἰσαγγελέως. Ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι οἱ εἰσηγηταὶ αὐτοὶ δὲν κάμουν τίποτε ἄλλο παρὰ ἔργον εἰσαγγελέως, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ παρουσία των εἶναι κάτι ποὺ ἀντιβαίνει πρὸς ὅλον τὸ σύστημα τῆς δικαστικῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ ἐπιλύσεως διαφορῶν εἰς τὸν τόπον μας. Αὐτή, λοιπόν, εἶναι ἡ οὐσία, εἶναι ἕνας ραφινᾶτος, περίτεχνος τρόπος, ἡ μία μορφή, τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πολιτικὴν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Εἰς ἄλλους τομεῖς, ἐκεῖ ποὺ μπορεῖ καὶ νομίζει, μεταχειρίζεται τὸν βίαιον, τὸν αὐθαίρετον, τὸν παράνομον τρόπον, ὅπως αὐτὸν τὸν ὁποῖον μετεχειρίσθη σήμερον τὸ ἀπόγευμα, ὑπερβαίνουσα ἀκόμη καὶ τὰς ἐξουσιοδοτήσεις, ποὺ δίδει ὁ νόμος, τῆς δικτατορίας τοῦ Μεταξᾶ περὶ πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὁ ὁποῖος τὴν ἐπιτρέπει μόνον εἰς περιπτώσεις στρατιωτικῆς ἐπιστρατεύσεως ἢ καὶ πρὸ ταύτης ἐν περιπτώσει σοβαρᾶς ἐντάσεως τῶν διεθνῶν σχέσεων καὶ ὄχι δι’ οἱανδήποτε περίπτωσιν διὰ νὰ πλήξῃ τὸ δίκαιον ἄλλων ἐργαζομένων τῶν ἐκπαιδευτικῶν, προσφεύγουσα εἰς τὴν παρανομίαν καὶ τιθεμένη ὑπόδικος ἐνώπιον τῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ὑπεβλήθη μία πρότασις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως καὶ προκειμένου νὰ ληφθῇ ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ζητεῖται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς. Δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐξαντλήσωμεν κύριοι τὸν κατάλογον τῶν ἐγγραφέντων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Νομίζω, ὅτι χρέος ἔχομεν, τοὐλάχιστον, νὰ ἐξαντλήσωμεν τὸν κατάλογον καὶ νὰ ἀφήσωμεν διὰ τὴν Δευτέραν τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου. Ἐλέχθησαν τόσα πολλὰ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, ὥστε οἱ ὑπολειπόμενοι ἠμποροῦν νὰ τὰ συμπληρώσουν δι’ ὀλίγων. Νὰ ἔχητε ἀκόμη ὀλίγην ὑπομονὴν καὶ τοῦτο, διότι τὸ Προεδρεῖον, ὑπεύθυνον διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως...

§78Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μπριλλάκη. Ὅταν ὁμιλῇ τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτητε. Εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον σας νὰ κρατῆται τὸ κῦρος τοῦ Προεδρείου. Ἀπὸ ἐμὲ ζητεῖτε τὴν προστασίαν. Πῶς θὰ σᾶς τὴν παράσχω, ὅταν μὲ μειώνετε καθ’ ἣν στιγμὴν μὲ διακόπτετε; Ἡ ὁμαλὴ διεξαγωγὴ τῶν συζητήσεων γίνεται ἄνευ προτάσεων καὶ ἄνευ ἐνστάσεων. Ἂν ἐπιμείνετε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ πτέρυξ ἐκείνη αὔριον, καὶ δικαιολογημένως πλέον—εἶναι προσωπική μου γνώμη—θὰ σᾶς κάμῃ τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ εἰς τὸ τέταρτον. Καὶ θὰ διαμαρτυρηθῆτε, ὅτι ἐμποδίζεται ἡ συζήτησις. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ μὴ δώσητε ἀφορμὴν καὶ νὰ ἀφήσωμεν νὰ γίνῃ συζήτησις, νὰ κληθοῦν 3, 4, 5 νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου διὰ τὴν Δευτέραν. Νομίζω, ὅτι δὲν ζητεῖ τὸ Προεδρεῖον κάτι τὸ ὑπερβολικόν. Ἡ ὥρα εἶναι μόλις 12. Ὁρίστε, κυρία Σβώλου.

§80ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἔχετε μίαν πρότασιν, κ. Πρόεδρε.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε;

§82ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ ὑποβληθῆτε εἰς τὴν ταλαιπωρίαν νὰ περιμένητε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας.

§84ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6′30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0,15′ π.μ.)