1963.01.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Τρίτη 29 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις προσωρινῶς τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων, μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ρουχωτᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ Ν. 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Γραμμενίτσης Ἄρτης, αἰτουμένου τὴν τακτοποίησιν τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀρταίων, αἰτουμένου ἐκτέλεσιν προστατευτικῶν ἔργων εἰς τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ Ἀράχθου πρὸς προστασίαν τῆς κτηματικῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς, κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μεταλλωρύχων Στρατονίκης, αἰτουμένης μείωσιν ὁρίου ἡλικίας διὰ συνταξιοδότησιν καὶ ἀναγνώρισιν τῶν πρὸ τοῦ 1935 πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἐπίλυσιν αἰτημάτων της. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσπρωτίας, αἰτουμένων μετατροπὴν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἡγουμενίτσης εἰς Ὑποκατάστημα καὶ ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς Φιλιάτες καὶ Παραμυθιὰν τοῦ Ν. Θεσπρωτίας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν μὴ πωλησάντων αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, αἰτουμένου, ὅπως καὶ εἰς τὰ μέλη του παρέχεται δικαίωμα ν’ ἀσκοῦν μεταφορὰν ἐπὶ κομίστρῳ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης, Α. Γιάννου, Σ. Ἠλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Λ. Κύρκος, Γ. Στεργίου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς τὸ νοσοκομεῖον «Ἅγιος Παῦλος» νοσηλευομένων κρατουμένων κλπ., αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ε. Μπενᾶ, Γ. Λαμπράκης, Ι. Παπαδημητρίου, Η. Ἠλιοῦ, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχας καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατοτεχνιτῶν σπορελαιουργείου Βέκτα κλπ., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν διὰ τὴν χορήγησιν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐλαίου καὶ σίτου ὑπὸ τύπον δανείου ἔστω, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖ ἄμεσον χορήγησιν βοηθημάτων, διανομὴν τροφίμων κλπ. διὰ χειμαζόμενον πληθυσμὸν Θεσσαλονίκης, λόγῳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης, αἰτουμένου τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀπὸ μακροῦ χρονιζόντων αἰτημάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης, αἰτουμένου τὴν ἔκτακτον ἐνίσχυσιν τοῦ Δήμου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Δήμου Ἀρταίων, καὶ τῶν Ἀγροτικῶν, Ἐπιστημονικῶν, Ἐμπορικῶν, Ἐπαγγελματικῶν καὶ Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων Ἄρτης, αἰτούντων τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων, λόγῳ πλήρους καταστροφῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ συγκεκριμένως ἱκανοποιητικὴν ἀποζημίωσιν ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α., δανειακὴν ἐνίσχυσιν τῆς Α.Τ.Ε., ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἐνταλμάτων τοῦ Δημοσίου καὶ ἐνιαυσίαν παράτασιν ἐμπορικῶν πιστώσεων. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀποστρατευθέντων κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, αἰτουμένων τὴν ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Β. Διατάγματος 602)1962 πρὸς ἄρσιν τῆς ὑπαρχούσης ἀδικίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10778)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 832 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, «περὶ ἐλλείψεων τῆς Μέσης Παιδείας τοῦ μείζονος Πειραιῶς», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τοῦ Β. Δ. 159)1962 ἱδρύθησαν πλεῖστα νέα Γυμνάσια πρὸς ἀποσυμφόρησιν πληθωρικῶν. Τὰ πλεῖστα τῶν νέων τούτων Γυμνασίων εὑρίσκονται εἰς τὴν περιφέρειαν τ. Δ. Πρωτευούσης, τρία δὲ ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν εὐρυτέραν περιφέρειαν Πειραιῶς. Ἱδρύθησαν οὕτω καὶ λειτουργοῦν ἀπὸ τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους πλήρη Δημόσια Γυμνάσια εἰς Ἀμφιάλην, Κορυδαλλὸν καὶ Δραπετσῶνα, εἰς τὴν τελευταίαν διὰ μετατροπῆς τοῦ ἐκεῖ ὑφισταμένου Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος, γεγονός, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ἐν τῇ ἐρωτήσει των, ἀγνοοῦντες οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί. Διὰ τῆς ἐπανδρώσεως τῶν νέων Γυμνασίων τούτων διὰ τοῦ ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ ὡς καὶ τῶν γενομένων εἰς ἅπαντα τὰ σχολεῖα Μ. Ε. τοῦ Πειραιῶς μεταθέσεων πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους καὶ τῶν συμπληρωματικῶν τούτων κατὰ μῆνα Νοέμβριον, αἱ συνθῆκαι λειτουργίας αὐτῶν εἶναι αἰσθητῶς καλύτεραι πάσης προηγουμένης περιόδου. Εἰδικώτερον, εἰς τὸ Βʹ Γυμνάσιον Ἀρρένων Πειραιῶς ἀναγκαιοῖ εἰσέτι εἷς μόνον Φιλόλογος καὶ εἷς Φυσικὸς ἢ Μαθηματικός, οὐχὶ δὲ 5 καὶ 2, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Εἰς τὸ Αʹ Γυμνάσιον Θηλέων αἱ περικοπαὶ τῶν Φυσικομαθηματικῶν εἶναι 6 μόνον ὧραι καὶ οὐχὶ 30, ὡς ἐπίσης ἀνακριβῶς ἀναφέρεται. Εἰς τὰ Γυμνάσια τῆς Νικαίας ἐλλείπουν 3 μόνον συνολικῶς καθηγηταὶ τῶν κυρίων μαθημάτων καὶ οὐχὶ 8 ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Ἀλλὰ καὶ τὰ κενὰ ταῦτα μὴ δυνάμενα νὰ καλυφθῶσιν ἀμέσως, λόγῳ τοῦ ἰσχύοντος καθεστῶτος τῆς ἐκ πινάκων μεταθέσεως καθηγητῶν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς τ. Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐλπίζεται, ὅτι θὰ καλυφθῶσιν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ εὐθὺς ὡς πραγματοποιηθῇ ὁ διορισμὸς τῆς δευτέρας ἐξ ἑπτακοσίων καθηγητῶν σειρᾶς, τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ Κυβέρνησις, ἀποφασίσασα τὸν διορισμὸν 2.800 καθηγητῶν ἐντὸς τῆς τετραετίας 1962–65. Διὰ τῆς προοδευτικῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως ταύτης, θὰ καταστῇ ἐνδεχομένως ἀδύνατος καὶ ἡ περαιτέρω ἵδρυσις νέων Γυμνασίων εἰς συνοικίας, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ μαθητῶν πληροῦν τὰς προϋποθέσεις ἱδρύσεως νέου Γυμνασίου. Ὡς πρὸς τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας, ἐπελήφθη ἤδη ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων, ὅστις ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀναζήτησιν τῶν καταλλήλων γηπέδων καὶ ἐλπίζεται, ὅτι ἐντὸς τοῦ 1963 θὰ γίνουν αἱ πρῶται θεμελιώσεις διδακτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10975)26.11.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου, ἀναφερομένου εἰς τὸ θέμα τῆς προσθήκης 7ης τάξεως εἰς τὰ ἑσπερινὰ γυμνάσια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον κ. βουλευτήν, ὅτι τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐξεθέσαμεν κατὰ τὸν παρελθὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ δημοσίᾳ διὰ λεπτομερῶν ἀνακοινώσεων ἡμῶν, δημοσιευθεισῶν εἰς τὸν ἡμερήσιον Τύπον τῆς 26ης Νοεμβρίου 1961, οὐδεὶς δὲ λόγος συντρέχει, ὅπως ἀναθεωρηθῶσιν αἱ ληφθεῖσαι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀποφάσεις. Συνεπῶς, ὑπενθυμίζομεν, ὅτι ἡ καθιεροῦσα τὴν ἑπταετῆ φοίτησιν εἰς τὰ ἑσπερινὰ γυμνάσια διάταξις τοῦ Ν. Δ. 3971)1959 ἐψηφίσθη ὁμοφώνως ὑφ’ ὅλων τῶν ἐκπροσωπουμένων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως Κομμάτων κατ’ Αὔγουστον 1959, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ Κάμματος τῶν Προοδευτικῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἔναρξιν ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου, γνωρίζομεν εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, πρῶτον μέν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν τριῶν πρώτων τάξεων, παρὰ τὴν σοβαρὰν διαφορὰν τῶν διδασκομένων ὡρῶν μεταξὺ τούτων, οὐδεμία διάκρισις γίνεται μεταξὺ ἡμερησίου καὶ ἑσπερινοῦ Γυμνασίου, τῶν ἐχόντων ἐνδεικτικὸν προαγωγῆς ἐκ τῆς Γʹ τάξεως δυναμένων νὰ μετεγγραφῶσιν εἰς τὴν Δʹ τάξιν ἡμερησίου Γυμνασίου, δεύτερον δέ, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, παρεσχέθησαν πλεῖσται δυνατότητες μετεγγραφῆς τῶν μὴ ἐπιθυμούντων νὰ ἐξακολουθήσωσι τὴν φοίτησιν εἰς τὸν ἑπτατάξιον κύκλον, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲ τοιαύτην ὑποχρέωσιν ἔχουν μόνον οἱ φοιτῶντες εἰς τὴν Δʹ καὶ Εʹ τάξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαμᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13187)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 863 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαμᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ λόγος δι’ ὃν δὲν ἦτο ἐφικτὴ ἡ ἐγκατάστασις τῆς ἕδρας τῆς μιᾶς ἐκ τῶν δύο ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν τοῦ Νομοῦ Ἠμαθίας εἰς τὴν πόλιν τῆς Ναούσης ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται, δεδομένου, ὅτι ἡ πόλις τῆς Ναούσης κεῖται εἰς τὴν περίμετρον τῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ, ὁπωσδήποτε δὲ καὶ ἂν ἤθελον διαχωρισθῆ τὰ σχολεῖα, μέγας ἀριθμὸς τούτων δὲν θὰ εἶχεν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς ἕδρας τῆς Ἐπιθεωρήσεως, ἐνῷ εἶναι εὐχερεστέρα ἡ ἐπικοινωνία τούτων μετὰ τῆς πόλεως Βεροίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14533)11.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1055)8.12. 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ ἱδρυθεὶς Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος ἀνεγέρσεως διδακτηρίων. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6733 ἐ.ἔ. ἐγγράφου πρὸς τὸν Ο.Σ.Κ. ἐγνωρίσαμεν τὴν ἀνάγκην ἀνεγέρσεως διδακτηρίου διὰ τὸ Βʹ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ὑμηττοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13171)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 847 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ μίσθωσις τῶν οἰκημάτων τούτων ἦτο ἡ μόνη δυνατὴ λύσις διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τοῦ 3ου Δημοτικοῦ Σχολείου Μεγάρων, ἐλλείψει ἑτέρων καταλλήλων οἰκημάτων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς πόλεως ταύτης μέχρις οὗ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τοῦ ὡς ἄνω σχολείου διὰ τῆς ἀνεγέρσεως ἰδίου διδακτηρίου. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἔχουν περατωθῆ αἱ νόμιμοι διαδικασίαι διὰ τὴν ἐπιλογὴν καταλλήλου οἰκοπέδου καὶ ἤδη καταβάλλονται σύντονοι προσπάθειαι διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ οἰκοπέδου τούτου χρηματικοῦ ποσοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14948)18.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14.12.1962 1113 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου Παλαιοῦ Χημείου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς ἀνεκοινώθη καὶ εἰς τὸν ἡμερήσιον Τύπον, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ διαθέσῃ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 23.000.000 ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων οἰκονομικοῦ ἔτους 1963 πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τούτου, ὅπερ καθυστέρησε λόγῳ διαφωνίας τοῦ Πανεπιστημίου ὡς πρὸς τὴν τύχην τῶν σημερινῶν κτιρίων αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀνεγερθησομένην εἰς Κουπόνια Πανεπιστημιούπολιν, εἰς ἣν περιλαμβάνεται καὶ τὸ νέον Χημεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τσουδεροῦ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15127)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1127 π.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τσουδεροῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῷ Ε. Μ. Πολυτεχνείῳ ἱδρύθησαν, ἀπὸ τοῦ 1960 καὶ ἐντεῦθεν 25 θέσεις Ἐπιμελητῶν (Β. Δ. 685)1961 Φ.Ε.Κ. 163), διὰ δημοσιευομένου δὲ ἑτέρου Β. Δ. ἱδρύονται 1 θέσις Ἐπιμελητοῦ καὶ 2 θέσεις βοηθῶν. Διὰ τὸ ἔτος 1963 προβλέπεται ἡ ἵδρυσις 80 περίπου εἰσέτι νέων θέσεων κατωτέρου διδακτικοῦ προσωπικοῦ, κατόπιν τῆς εἰς τὸν καταρτισθέντα προϋπολογισμὸν τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους περιληφθείσης εἰδικῆς πιστώσεως ἐκ 3.000.000 δραχμῶν πρὸς ἵδρυσιν νέων θέσεων εἰς τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13875)11357)30. 11.1962 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 942)27.11.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ θέμα ἀνεγέρσεως διδακτηρίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Σεσκούλου– Μαγνησίας, θὰ ἐξετασθῇ ὑπὸ τοῦ ἱδρυθέντος Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων, εἰς ὃν διεβιβάσαμεν τὸ σχετικὸν ἔνταλμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10773)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἐπὶ ζητημάτων τῆς ἐπαρχίας Ναυπακτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀφορῶντα εἰς τὰ σχολεῖα Μ. Ε. τῆς ὡς ἄνω ἐπαρχίας, γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τῆς διαιρέσεως ἀπὸ τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους τοῦ ἐν Ναυπάκτῳ λειτουργοῦντος Γυμνασίου εἰς Γυμνάσια ἀρρένων καὶ θηλέων καὶ τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ δευτέρου διὰ μονίμου διδακτικοῦ προσωπικοῦ, ἡ γυμνασιακὴ παιδεία εἰς Ναύπακτον παρέχεται κατὰ τρόπον λίαν ἱκανοποιητικόν. Συνολικῶς ἐμφανίζονται δύο μόνον κενὰ εἰς φιλολόγους καθηγητάς, ἅτινα καὶ θὰ καλυφθῶσι προσεχῶς ἅμα τῇ ἐνάρξει ἐκτελέσεως τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ διορισμοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1963 700 νέων καθηγητῶν Μ. Ε. 2. Εἰς Πλάτανον Ναυπακτίας λειτουργεῖ Γυμνασιακὸν Παράρτημα μὲ 44 ἐν συνόλῳ μαθητὰς εἰς τὰς τρεῖς τάξεις αὐτοῦ, διὰ τοὺς ὁποίους διετέθησαν ὑπὸ τῆς οἰκείας Γεν. Ἐπιθεωρήσεως δύο δημόσιοι καθηγηταί, καίτοι προκειμένου περὶ τριταξίων παραρτημάτων μὲ λίαν περιωρισμένον ἀριθμὸν μαθητῶν αἱ Ὑπουργικαὶ ἐγκύκλιοι προβλέπουν τὴν ἀπόσπασιν ἑνὸς μόνον δημοσίου ἐκπαιδευτικοῦ ὡς διευθύνοντος τὸ σχολεῖον. 3. Ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς μετατροπῆς τῶν ἤδη ὑφισταμένων Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς Δημόσια Γυμνάσια. Ἤδη, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος μετετράπησαν 28 Γυμνασιακὰ Παραρτήματα λειτουργοῦντα μὲ ἀριθμὸν μαθητῶν 200 τοὐλάχιστον, εἰς Δημόσια Γυμνάσια ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τοῦ αὐτοῦ κριτηρίου, ἤτοι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, ὡς καὶ ἄλλων δεδομένων, θὰ συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ μετατροπὴ μέρους τῶν ὑπολειπομένων Παραρτημάτων. Ὡς πρὸς τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας, ἐπελήφθη ἤδη ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων, ὅστις ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀναζήτησιν τῶν καταλλήλων γηπέδων καὶ ἐλπίζεται, ὅτι ἐντὸς τοῦ 1963 θὰ γίνουν αἱ πρῶται θεμελιώσεις διδακτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10779)20.11.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 833 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Μ. Σβώλου, ἐπὶ τῶν συνθηκῶν λειτουργίας τῶν Γυμνασίων Περιστερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι κατόπιν τῆς ἀπὸ τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους διαιρέσεως τοῦ εἰς Περιστέρι λειτουργοῦντος πληθωρικοῦ εἰς ἀριθμὸν μαθητῶν Γυμνασίου εἰς τοιαῦτα ἀρρένων καὶ θηλέων, αἱ συνθῆκαι λειτουργίας τῶν σχολείων Μ. Ε. εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην ἐβελτιώθησαν αἰσθητῶς δεδομένου, ὅτι, ἐνῷ κατὰ τὸ παρελθὸν σχολικὸν ἔτος τὸ μικτὸν Γυμνάσιον Περιστερίου ἦτο ἀνεπτυγμένον εἰς 2 τμήματα, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὰ δύο ὁμοῦ Γυμνάσια μὲ τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν μαθητῶν ἀνεπτύχθησαν εἰς 29 τμήματα. Οὕτω, κατὰ μῆνα Δεκέμβριον ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν τμημάτων τῶν δύο Γυμνασίων, ἅτινα ἐλειτούργουν μὲ 60 κατὰ μέσον ὅρον μαθητάς, περιεκόπησαν 32 μόνον ὧραι Φιλολογικῶν μαθημάτων ἐπὶ 449 ἀναγκαιουσῶν καὶ 46 Φυσικῆς καὶ Γεωγραφίας ἐπὶ 220 ἀναγκαιουσῶν. Κατὰ ταῦτα, τὰ πραγματικὰ κενὰ εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν δύο ἐν Περιστερίῳ Γυμνασίων, δὲν εἶναι οἷα ἐν τῇ ἐρωτήσει σημειοῦνται, ἐλπίζεται δέ, ὅτι καὶ ταῦτα θὰ καλυφθῶσι, μετὰ τὴν πραγματοποίησιν 700 νέων διορισμῶν καθηγητῶν κατὰ τὸ ἔτος 1963, συμφώνως πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους πραγματοποιουμένην κυβερνητικὴν ἀπόφασιν περὶ διορισμοῦ 700 νέων καθηγητῶν Μ. Ε. ἐτησίως καὶ ἐπὶ 4 ἔτη. Ὡς πρὸς τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα, ἔχουν χορηγηθῆ εἰς ταῦτα ὄργανα Φυσικῆς Πειραματικῆς καὶ Χημείας ὡς καὶ χημικαὶ οὐσίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13200)20.11.62 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 872 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ προαγωγὴ τῶν νεοδιοριζομένων δημοδιδασκάλων εἰς τὸν 7ον βαθμὸν ἐνεργεῖται ἀφοῦ προηγηθῇ ἡ μονιμοποίησις τούτων. Ἡ σημειωθεῖσα συνεπείᾳ τούτου ὀλιγοχρόνιος καθυστέρησις εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν προαγωγῶν τούτων ἦτο κατόπιν τούτου ἀναπόφευκτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 778 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 778 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἀναμένεται, ἐπὶ ἐγγράφου μας 120376)24.11.62 πρὸς τὰς Τεχνικὰς Ὑπηρεσίας Νομοῦ Ἀργολίδος, ὑποβολὴ σχεδιαγράμματος γηπέδου πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ διδακτηρίου. Ἡ στέγασις εἰς μεμισθωμένα εἶναι προσωρινή. Ἡ ἐπέκτασις θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν πιστώσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου Πάχης Μεγάρων καὶ ἡ ἀποπεράτωσις αὐτοῦ θὰ γίνῃ εὐθὺς ὡς τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τῆς ὁδοῦ προσπελάσεως, μερίμνῃ τῆς Κοινότητος, δεδομένου, ὅτι τὸ ὑπάρχον σχεδιάγραμμα δὲν ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, ἀλλὰ τοπογραφικὸν διάγραμμα συνταχθὲν ὑπὸ τοπογράφου τὸ ἔτος 1896. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐγένετο πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος τὸ ὑπ’ ἀριθ. 27347)16.8.62 ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ ἀναμένομεν τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12008)9854)29. 10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, σταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 745 τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν, συνημμένως τῷ παρόντι, ἀντίγραφον τοῦ εἰς ἀπάντησιν τοῦ καὶ ὑμῖν κοινοποιηθέντος ἡμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 132782)10.11.1962, ἐγγράφου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων ὑπ’ ἀριθ. 1335)29.11.62, μετὰ ἀντιγράφων τῶν προσηρτημένων αὐτῷ σχετικῶν ἐγγράφων, τῆς εἰρημένης Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὑπ’ ἀριθ. 1202)29.10.56 καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὑπ’ ἀριθ. 2484)1531)4.12.56 καὶ 2642)1266)11.58, δι’ ὧν δικαιολογεῖ ἡ ἐν λόγῳ Ἱερὰ Μητρόπολις τὴν ἐκποίησιν τοῦ βοσκοτόπου «Μητσιάδες» κειμένου εἰς τὰς Κοινότητας Περάματος, Κρύας καὶ Λιγκιάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 791 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, δὲν ὑπάρχει θέσις τοποθετήσεώς του ἐν τῇ Ἀρχιεπισκοπῇ. Προσφέρεται εἰς τοῦτον νὰ τοποθετηθῇ εἰς ἐπαρχιακὸν κέντρον, ἀλλ’ οὗτος ζητεῖ ἐπιμόνως θέσιν ἐν τῇ Ἀρχιεπισκοπῇ Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 38 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ διὰ τὴν Παιδείαν ἐξετέθη καὶ διὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἔτι δὲ διὰ τῶν ψηφισθέντων προτάσει αὐτοῦ νομοθετημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11355)9322)11.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 636 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ τῆς Σιβιτανιδείου Δημοσίας Σχολῆς Τεχνῶν καὶ Ἐπαγγελμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως πληροφοριακὸν σημείωμα τοῦ Προέδρου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς μετ’ ἀντιγράφου τῆς ἀπὸ 8.1.1959 πράξεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐξ ὧν προκύπτει, ὅτι τὰ καθήκοντα τοῦ Γενικοῦ Δ)ντοῦ τῆς Σιβιτανιδείου Σχολῆς ἀνετέθησαν εἰς τὸν προϊστάμενον τοῦ τμήματος Ραδιοηλεκτρικῶν Σπουδῶν Δημήτριον Κασάπην ἐπὶ θητείᾳ, ἥτις λήγει τὴν 31.1.1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11683)19.10.1962 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 725 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 90642)10.2.62 ἀπόφασις ἐξεδόθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92)1961 Β. Δ)τος «περὶ κωδικοποιήσεως εἰς ἑνιαῖον κείμενον τῶν περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ἤδη ἀνεκλήθη αὕτη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146463)7.12. 1962 ἀποφάσεως κατόπιν τῆς παραιτήσεως τοῦ δημοδιδασκάλου Ἀλεξάνδρου Μπάμπαλη ἀπὸ τῆς ἀσκηθείσης ὑπ’ αὐτοῦ αἰτήσεως ἀκυρώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12530)10225)7. 11.1962 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως, ὑπ’ ἀριθ. 815)1.11.1962 τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Χρυσοῦ Σερρῶν, τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησε κατὰ τὰ ἔτη 1958, 1960, 1961 καὶ 1962, ἀντιστοίχως 120.000, 90.000, 100.000 καὶ 150.000 δραχμάς. Ἡ ἐκ νέου χρηματοδότησις τοῦ ἔργου θὰ συντελεσθῇ εἰς βάρος τῶν πιστώσεων τοῦ ἱδρυθέντος Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων καὶ κατόπιν ἐντολῆς ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου παρελθόντος ἔτους, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 708 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, περὶ τοῦ ἐὰν ἔλαβον γνῶσιν τοῦ δημοσιεύματος τοῦ Τύπου, δι’ οὗ κατηγγέλλετο ἡ ἀνυπαρξία Ἐκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης ἐν Ἑλλάδι, ἐξ ἀφορμῆς τῆς καταδίκης τοῦ ἱερέως Δημητρίου Κλούτσου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος καὶ Φαναριοφαρσάλων καὶ περὶ τοῦ τί ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔπραξεν ὁ ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἔλαβον γνῶσιν τοῦ δημοσιεύματος τοῦ ἀφορῶντος τὸν ἐφημέριον Δημ. Κλοῦτσον καὶ ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας. Οὗτος ἐτιμωρήθη ὑπὸ τοῦ α)θμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου δι’ ἀπείθειαν καὶ καταφρόνησιν τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου (Θεσσαλιώτιδος) εἰς ἐνιαύσιον ἀργίαν ἀπὸ πάσης ἱεροπραξίας, ἄνευ στερήσεως τοῦ μισθοῦ του καὶ τῶν λοιπῶν ἐφημεριακῶν του δικαιωμάτων καὶ εἰς μετάθεσιν ἀπὸ τῆς ἐφημεριακῆς του θέσεως. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ α)θμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, οὗτος ἤσκησεν ἔφεσιν ἐνώπιον τοῦ β)θμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, ἥτις ὅμως δὲν ἐξεδικάσθη. Πλὴν τούτων, ὁ κ. συνάδελφος δέον νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Δικαστήρια δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον οὐδεμιᾶς διοικητικῆς ἀρχῆς οὔτε καὶ προσβάλλονται αἱ ἀποφάσεις των ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὡς πρὸς τὰ καθαρῶς ἐκκλησιαστικὰ θέματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Λ. Κύρκου, Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11055)9090)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Λ. Κύρκου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅτι δι’ ἀνακοινώσεως ἡμῶν πρὸς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ἐγνώσθη ὅτι κατὰ τὰς ἐγγραφὰς εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα δὲν καταβάλλεται ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ ὅτι πᾶσα περίπτωσις ἐξαναγκασμοῦ τῶν γονέων πρὸς καταβολὴν εἰσφορᾶς δέον νὰ καταγγέλλεται ὑπευθύνως διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Οὐδεμία τοιαύτη καταγγελία ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13492)26.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου κατατεθεῖσα ἀπὸ 22.11.62 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν Φιλεκπαιδευτικὴν Ἑταιρείαν καὶ τὸ Ἀρσάκειον Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα σχετικῶς μὲ τὸ περιεχόμενον ταύτης. Ὁ Ἰωάννης Οἰκονομόπουλος ὑπέβαλε πρὸς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον τὴν ἀπὸ 30.9.60, παραπονούμενος διὰ τὴν ἀπόλυσίν του ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ λογιστοῦ τῶν Σχολείων Πατρῶν τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας, ἐπὶ τῷ ἰσχυρισμῷ ὅτι ἡ ἀπόλυσίς του τυγχάνει ἄκυρος, διὰ τοὺς ἐν τῇ ἀναφορᾷ του ἀναγραφομένους λόγους. Ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις, ἀφοῦ προηγουμένως ἐζήτησε στοιχεῖα παρὰ τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας, ἀπήντησεν εἰς τὸν ἀνωτέρω διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3934)61 ἐγγράφου της, ὅτι ἁρμόδια διὰ τὸ θέμα τῆς ἀπολύσεώς του τυγχάνουν τὰ πολιτικὰ Δικαστήρια. Μετὰ τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον, ὁ ἀνωτέρω διὰ τῆς ἀπὸ 6. 3.61 νέας ἀναφορᾶς του, ἐπανῆλθεν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπολύσεώς του, θεωρήσας σκόπιμον νὰ ἐπανεξηγήσῃ ὡρισμένα σημεῖα τῆς προηγουμένης ἀναφορᾶς του, προσθέσας ἐπὶ πλέον, ὅτι εἰς τὸ ἐν Πάτραις παράρτημα τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας συνέβησαν οἰκονομικαὶ ἀτασθαλίαι, διὰ τὰς ὁποίας ἔδει νὰ διαταχθῇ διοικητικὸς καὶ οἰκονομικὸς ἔλεγχος. Ἡ Φιλεκπαιδευτικὴ Ἑταιρεία παρὰ τῆς ὁποίας ἐζητήθησαν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς πληροφορίαι, ἐγνώρισεν ἡμῖν σχετικῶς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 870)12.10.61 ἐγγράφου της, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντέκρουσεν ἐπαρκῶς τὰς ἀνωτέρω καταγγελίας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως εἶχεν ἀνατεθῆ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 151743)11.4.61 ἐγγράφου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, εἰς τὸν παρὰ τῇ Φιλεκπαιδευτικῇ Ἑταιρείᾳ Ὑπουργικὸν Ἐπίτροπον Παν. Γεωργοῦντζον τότε Ἐκπαιδευτικὸν Σύμβουλον καὶ ἤδη Πρόεδρον τῆς Α.Ε.Σ. ὅπως ἐξετάσῃ τὰ τῆς διαχειρίσεως καὶ τῆς λειτουργίας τῶν ἐν Πάτραις Σχολείων τῆς Φιλεκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας. Ὁ ὡς ἄνω Ἐκπαιδευτικὸς Σύμβουλος ὑπέβαλε τὴν ἀπὸ 12.9.62 ἔκθεσίν του, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας δὲν ἐνεφάνισεν ὡς ὑφισταμένην ἰδιάζουσαν τινὰ οἰκονομικὴν ἀνωμαλίαν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔδει νὰ διαταχθῇ εἰδικὴ ρύθμισις πρὸς διευθέτησιν ταύτης ἢ πρὸς ἐπιβολὴν κυρώσεων. Ἀκολούθως ὁ ἀνωτέρω Ι. Οἰκονομόπουλος συνεχίζων τὴν αὐτὴν τακτικήν, ἀπηυθύνθη πρὸς τὸ Γεν. Λογιστήριον τοῦ Κράτους, δι’ ἀναφορῶν του, εἰς τὰς ὁποίας περιελαμβάνοντο τὰ ἀνωτέρω καὶ δι’ ἐπιστολῆς του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἧς ὅλως παραδόξως διετύπωνε τὸ αἴτημα τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐπιστολῆς του ταύτης διὰ τοῦ ἡμερησίου τύπου. Κατόπιν τούτων καὶ διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ εἰρημένου ἀκολουθουμένην τακτικήν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 199)13.7.62 διαταγῆς, ἀνετέθη καὶ πάλιν εἰς τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω Ἐκπ. Σύμβουλον, ἵνα ἐξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα καὶ ὑποβάλῃ τὸ ταχύτερον τὸ πόρισμα τῆς ἐρεύνης του, διεβιβάσθησαν δὲ πρὸς αὐτὸν καὶ ἅπαντα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς προκειμένης ὑποθέσεως. Ὁ ἐν λόγῳ Σύμβουλος, κατόπιν ἐπισταμένης καὶ λίαν διεξοδικῆς ἐρεύνης ἐπὶ τῶν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω θιγομένων ζητημάτων, ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 122)30.3.62 ἐμπιστευτικὴν ἀναφοράν, ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς ὁποίας σαφῶς συνάγεται, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ καὶ αἱ αἰτιάσεις τοῦ ἀνωτέρω οὐ μόνον δὲν τυγχάνουν βάσιμοι, ἀλλὰ στεροῦνται καὶ σοβαρότητος ὡς τοῦτο τυγχάνει καταφανὲς ἐκ τῆς ἀκολούθου περικοπῆς, ληφθείσης ἐκ τοῦ ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβούλου ὑποβληθέντος πορίσματος ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν οἰκείαν ἔκθεσιν τοῦ Φ. Λουτράκη, Κεντρικοῦ Λογιστοῦ τῆς Φ.Ε. ἀποσταλέντος ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου της εἰς τὸ Ἀρσάκειον Πατρῶν, μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐνεργήσῃ οἰκονομικὸν ἔλεγχον τὴν ἔκθεσιν τοῦ ὁποίου ἐπικαλεῖται καὶ ὁ κ. Ι. Οἰκονομόπουλος. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως ὅμως τοῦ Λουτράκη τῆς ὑποβληθείσης τῇ 9.11.59 περὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς Διαχειρίσεως Πατρῶν καὶ ἐκπονήσεως ὑπ’ αὐτοῦ νέου κανονισμοῦ διαχειρίσεως παραλαμβάνομεν τὴν ἀκροτελεύτιον πρότασιν ἔχουσαν οὕτω: «Φέρων τὰ ἀνωτέρω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ἐλπίζω τὸ μὲν ὅτι ὁ ἔλεγχός μου ἐκάλυψε πάσας τὰς πλευρὰς τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως, τὸ δὲ ὅτι αὕτη θὰ χωρήσῃ ἀπροσκόπτως τοῦ λοιποῦ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου διαχειριστικοῦ συστήματος, ἐφ’ ὅσον ἐννοεῖται καὶ ὁ λογιστὴς κ. Ι. Οἰκονομόπουλος ἐπιδείξῃ τὴν ἀπαιτουμένην κατανόησιν» ὁπόθεν προκύπτει ὅτι διὰ τὰς παρατυπίας τῆς διαχειρίσεως δὲν ἦτο ἄσχετος ἡ ἔλλειψις κατανοήσεως αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀναφορογραφοῦντος καὶ θορυβοῦντος. Καὶ εἶναι νὰ θαυμάζῃ κανεὶς ὅτι ὁ ἐλεγχόμενος ἐπὶ ἐλλείψει κατανοήσεως στρέφεται νῦν νὰ κατηγορήσῃ τοὺς διατάξαντας τὸν ἔλεγχον, δι’ οὗ διεπιστώθη ἡ ἔλλειψις αὕτη. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐκρίθη ὅτι δὲν ἐνδείκνυται νὰ δοθῇ συνέχεια εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13185)10801 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 861 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἁρμοδία διὰ τὴν οἰκίαν Κ. Παλαμᾶ ἐν Μεσολογγίῳ χαρακτηρισθεῖσαν ὡς διατηρητέον μνημεῖον τυγχάνει ἡ Ὑπηρεσία Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεων τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 86014)1555 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν ἐζητήθη ὅπως προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν αἰτουμένων πιστώσεων πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ὡς ἄνω ἱστορικῆς οἰκίας δοθέντος ὅτι ἡ διάσωσις καὶ διατήρησις αὐτῆς ἀποτελεῖ πράγματι ἐθνικὴν ὑποχρέωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14674)12.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1069)10. 12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον ὅτι ὁ ἱδρυθεὶς Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος ἀνεγέρσεως νέων διδακτηρίων καὶ εἰς βάρος τῶν πιστώσεων αὐτοῦ θὰ ἀποπερατωθοῦν τὰ ἡμιτελῆ δι’ ὃ καὶ ἐγνωρίσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18027)30.11.1962 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸν Ο.Σ.Κ. σχετικῶς πρὸς τὸ διδακτήριον Λειβαδεροῦ– Κοζάνης. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ διδακτήριον Χαραυγῆς–Ἑορδαίας, ἐχορηγήσαμεν κατὰ τὸ ἔτος 1962 ποσὸν 30.000 διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1006 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου περὶ ἱδρύσεως Γυμνασίου εἰς Κοινότητα Ν. Ψυχικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον, ὅτι κατόπιν τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μ.Ε. κατὰ 700 καθηγητὰς ἐτησίως, καθίσταται μὲν δυνατὴ ἡ ἵδρυσις, εἰς περιωρισμένον πάντως ἀριθμὸν νέων Γυμνασίων, πλὴν ὅμως ἀπόλυτος προτεραιότης δέον νὰ δοθῇ εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν διὰ τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἀριθμοῦ διδασκόντων τῶν λειτουργούντων Γυμνασίων, εἰς τὴν μετατροπὴν κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ Ν.Δ. 3971)1959 τῶν ὑπολειπομένων 80 Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς δημόσια Γυμνάσια καὶ εἰς τὴν διαίρεσιν Γυμνασίων ἐχόντων ἀριθμὸν ἀνώτερον τῶν 800. Τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος Ν. Ψυχικοῦ θὰ ἀντιμετωπισθῇ πάντως προσεχῶς ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὅλον θέμα τῆς διαθέσεως τοῦ νέου διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ κατ’ ἐκτίμησιν τῶν λοιπῶν ὅρων ἱδρύσεων νέων Γυμνασίων (ἀριθμὸς μαθητῶν, στέγασις κλπ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13878)1360 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 945 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ διδακτηριακὸν θέμα τῆς πόλεως Ἰωαννίνων δὲν ἐντοπίζεται μόνον εἰς τὴν Μαρούτσειον Σχολήν. Ἡ ἐκπαίδευσις τῆς πόλεως εἶναι θέμα γενικὸν ἑνιαῖον καὶ ὡς τοιοῦτον ἀντιμετωπίζεται παρὰ τῶν ὑπευθύνων καὶ ἁρμοδίων ἐκπαιδευτικῶν ἀρχῶν. Δὲν πρέπει δὲ νὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου ἤρχισεν ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ ἀνεγγελθέντος ὑπὸ τῶν Ἀγαθοεργῶν Καταστημάτων διωρόφου 6θεσίου 7ου δημοτικοῦ σχολείου κειμένου εἰς θέσιν Ζευγάρια. Ἡ δαπάνη τοῦ ὅλου ἔργου προβλέπεται ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν, ἐξ ἄλλου τὰ Ἀγαθοεργὰ Καταστήματα ἀνήγειρον προσφάτως διώροφον 6θέσιον δημοτικὸν σχολεῖον, τὴν Βαλιάνειον Σχολήν. Εἰς τὰ ἔργα ταῦτα τῶν Ἀγαθοεργῶν Καταστημάτων, δέον νὰ προστεθῇ καὶ ἡ σημαντικὴ δαπάνη ἡ ἀπαιτηθεῖσα διὰ τὴν διαρρύθμισιν, ἐπισκευὴν καὶ ἀνακαίνισιν τῆς παλαιᾶς Ζωσιμαίας Σχολῆς, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὴν Μέσην Παιδείαν τῆς πόλεως Ἰωαννίνων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι τὰ ἀγαθοεργὰ καταστήματα τῆς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων ἐπιδεικνύουν τὸ προσῆκον ἐνδιαφέρον. Κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 588)1960 ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου τεκμαίρεται ὅτι τὸ ἐκποιηθέν, παρὰ τῆς ἐφοροεπιτροπείας τῶν Ἀγαθοεργῶν Καταστημάτων Ἰωαννίνων, γήπεδον, ἀνήκει εἰς τὴν Μαρούτσειον Σχολήν, νῦν Γʹ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἰωαννίνων. Κατὰ τὴν γνώμην δὲ τοῦ παρ’ ἡμῖν Νομικοῦ Συμβουλίου, δύναται τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον νὰ διεκδικήσῃ τοῦτο διὰ νέας ἀγωγῆς του, δι’ ὃ καὶ ἐνισχύσαμεν οἰκονομικῶς κατ’ ἐπανάληψιν τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον τοῦ προαναφερθέντος σχολείου διὰ νὰ διεκδικήσῃ τὴν κυριότητα τοῦ ἐκποιηθέντος ἀκινήτου, ὅπερ ὅμως τυγχάνει ἀκατάλληλον δι’ ἀνέγερσιν διδακτηρίου, λόγῳ σμικρότητος, σχήματος καὶ θέσεως, ἅτε κείμενον εἰς τὴν συμβολὴν τριῶν ὁδῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν ἐδώσαμεν συνέχειαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέψωμεν τὰ ἀνωτέρω ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐφοροεπιτροπεία παρεχώρησε γήπεδον σημαντικῆς ἀξίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων τῆς ἐκεῖθε δημοσίας τεχνικῆς σχολῆς ἐργοδηγῶν καὶ τοῦ Γυμνασίου Θηλέων. Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ ἐκποιηθὲν παρατύπως παρὰ τῆς ἐφοροεπιτροπείας Ἰωαννίνων γήπεδον τῆς Μαρουτσείου Σχολῆς (Γʹ Δημοτικὸν Σχολεῖον Ἰωαννίνων), ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐφοροεπιτροπείας τῶν Ἐλεῶν Ἰωαννίνων Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ σχολικοῦ ταμείου τοῦ προαναφερομένου σχολείου, τὸ ποσὸν τῶν 400.000 δρχ. ἐπὶ τῷ τέλει τῆς προσκτήσεως καταλλήλου χώρου, εἰς τὴν περιοχὴν ἔνθα λειτουργεῖ τὸ προαναφερόμενον σχολεῖον, ἵνα ἀνεγερθῇ ἐπ’ αὐτῆς νέον διδακτήριον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ. Καθ’ ἃ δὲ πληροφορούμεθα, ἐξευρέθη κατάλληλος χῶρος καὶ διὰ τὸ σχολεῖον τοῦτο, ὅπερ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ ἀποκτήσῃ τὴν κατάλληλον στέγην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14124)4.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 936 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν τὴν Συνομοσπονδίαν Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν τὴν 4 Δεκεμβρίου π. ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14705)12075 ἀπὸ 13.12. 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1084 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου περὶ ἀποσπάσεως ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Κέδρου Καρδίτσης εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ τῆς διδασκαλίσσης Φρατζεσκάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ ἑξῆς: Καίτοι καὶ ἡμεῖς θεωροῦμεν ὡς ἀνορθόδοξον τὴν ἀπόσπασιν ἐκπαιδευτικῶν εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἠναγκάσθημεν νὰ διατηρήσωμεν τὴν ὑπὸ προηγουμένην διοίκησιν ἀποσπασθεῖσαν εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ διδασκάλισσαν Φραντζεσκάκη, καθ’ ὅτι κατέστη ἀδύνατος ἡ ἐπάνδρωσις τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ διὰ διορισμοῦ τοῦ ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ λόγῳ νομικοῦ κωλύματος. Ἤδη προέβημεν εἰς τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα πρὸς κάλυψιν τῶν εἰς προσωπικὸν κενῶν τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ δι’ ἀποσπάσεως ὑπαλλήλων ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἡ ἐν λόγῳ διδασκάλισσα θὰ ἐπανέλθῃ τὸ συντομώτερον εἰς τὴν ἕδραν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βασιλάτου καὶ Ε. Δενδρινοῦ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14292)11687)6.12.62 ὑμέτερον, δι’ οὗ ἐγενόμεθα κάτοχοι τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1008 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Βασιλάτου καὶ Δενδρινοῦ, περὶ βελτιώσεως τῆς καταστάσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Κεφαλληνίας, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι ὁ ΕΟΤ ἀπὸ τριετίας καὶ πλέον, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει παύσει νὰ χρηματοδοτῇ ἔργα ὁδοποιΐας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου 862 διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀριθ. 13186) 20.11.62 διαβιβαστικοῦ ὑμῶν ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ κατασκευὴ τῆς νέας ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν– Λαμίας ἐπεβλήθη ἐκ λόγων ὑψίστης σημασίας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ζωτικῶν συμφερόντων τῆς Χώρας, ὧν ἡ ὕπαρξις καθίσταται ἐξοφθάλμως ἀντιληπτὴ τοῖς πᾶσι. 2) Ἐκ τοῦ λόγου ὅμως τούτου δὲν ἕπεται ὅτι ἡ τέως ἐθνικὴ ὁδὸς Ἀθηνῶν–Θηβῶν–Λεβαδείας–Λαμίας — Θεσσαλονίκης περιέπεσεν εἰς ἀχρηστίαν. Πᾶν ἄλλο ἢ τοιοῦτον τι συμβαίνει, καθ’ ὅσον αὕτη ἐξακολουθεῖ χρησιμοποιουμένη, ἐξυπηρετοῦσα τοὺς πλησίον αὐτῆς Δήμους ἢ Κοινότητας ἀπό τε συγκοινωνιακῆς καὶ τουριστικῆς ἀπόψεως, ἐμφανίζουσα ἀρκούντως ἱκανοποιητικὴν κίνησιν, ἥτις ἔχει τὴν εὐεργετικὴν αὐτῆς ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν παροδίως ταύτης λειτουργούντων καὶ ὑφισταμένων πάσης φύσεως Κέντρων καὶ Καταστημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου καὶ ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ 4ου καὶ 5ου ἐρωτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν εἰδικῶς, ὅτι ὁ μὲν ἐξωραϊσμὸς τοῦ παλαιοῦ γυμναστηρίου τοῦ Ναυπλίου μελετηθεὶς ἐνετάχθη ὡς ἔργον εἰς τὸ Πρόγραμμα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ἑλλην. Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, τοῦ ἔτους 1963 καὶ ἐκτελεσθήσεται ἐντὸς τοῦ ἔτους, διὰ δὲ τὴν ὕδρευσιν τῶν πόλεων Ναυπλίου καὶ Ἄργους, ἐξεπονήθη μερίμνῃ καὶ δαπάναις τοῦ ΕΟΤ μελέτη ἥτις διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ὅπερ καὶ θέλει παράσχει πλείονας ἐπὶ τοῦ θέματος πληροφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1052)18.11.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 129) 1313 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει πληροφορίαι ἐν σχέσει πρὸς τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐν Φλωρίνῃ ἰδιαιτέρου πολιτικοῦ μου γραφείου εἰς τὸ ὁποῖον ἐτοποθετήθησαν καὶ ὑπηρετοῦν δῆθεν τρεῖς δημόσιοι ὑπάλληλοι οὐδόλως ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Εἰς τὸ ἐν Φλωρίνῃ πολιτικόν μου γραφεῖον οὐδέποτε ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐτοποθετήθησαν ποτὲ οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευόμενοι κατώτεροι ταμειακοὶ ὑπάλληλοι Ἀθανάσιος Μποτσόμπαμπας καὶ Τηλέμαχος Μούλης ὡς καὶ ὁ δημοδιδάσκαλος Ἀλέξανδρος Μαζάρης. Οἱ ἐν λόγῳ δημόσιοι ὑπάλληλοι δυνάμει τῶν ἐν ἀντιγράφῳ συνυποβαλλομένων ἀποφάσεων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἔχουν ἀποσπασθῆ καὶ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἀπὸ 23 Νοεμβρίου 1961 εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον ὅπως εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τῆς συστάσεώς του καὶ μέχρι σήμερον λειτουργεῖ ἀποκλειστικῶς σχεδὸν δι’ ὑπαλλήλων ἀπεσπασμένων ἐξ ἄλλων Ὑπουργείων καὶ Ὑπηρεσιῶν, ἐφ’ ὅσον οἱ ὀργανικοὶ αὐτοῦ ὑπάλληλοι μόλις ἀνέρχονται εἰς δέκα ἓξ (16). Ἐκ τῶν ἐν τῇ κατατεθείσῃ ἐρωτήσει κατονομαζομένων τριῶν ὑπαλλήλων ὁ πρῶτος Ἀθανάσιος Μουτσόμπαμπας οὐδέποτε ἀπὸ τῆς ἀποσπάσεώς του παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει μεταβῆ εἰς Φλώρινα, παρὰ μόνον διὰ νὰ συνοδεύσῃ ἡμᾶς μετ’ ἄλλων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου κατὰ τὰς ὀλιγοημέρους περιοδείας μας ἀνὰ τὴν Δυτ. Μακεδονίαν καὶ τὸν Νομὸν Φλωρίνης εἰδικώτερον, καὶ πρὸς παρακολούθησιν τῶν θεμάτων τῶν περιοδειῶν. Οἱ λοιποὶ δύο ὑπάλληλοι, Τηλέμαχος Μούλης καὶ Ἀλέξανδρος Μαζάρης τυγχάνουσι καὶ οὗτοι ἀπεσπασμένοι καὶ ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ 23 Νοεμβρίου 1961 ὡς προανεφέρθη, μετέβησαν δὲ κατὰ καιροὺς καὶ ἐκ περιτροπῆς εἰς Φλώριναν κατόπιν εἰδικῶν ἐντολῶν μας καὶ πρὸς τὸν ἀκόλουθον σκοπόν: Εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφάσισε τὴν ἐκτέλεσιν εἰδικοῦ προγράμματος παραμεθορίων περιοχῶν τὴν ἐπίσπευσιν καὶ ἐποπτείαν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ὁποίου ἀνέθεσεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος καὶ τὸν Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως. Πρὸς τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐν λόγῳ προγράμματος ἐζητήθησαν ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ τὴν ἄμεσον περισυλλογὴν τῶν ὁποίων παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἀπεστείλαμεν ἐπὶ τόπου τὸν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἀλέξανδρον Μαζάρην. Οὗτος ἀσθενήσας ἐπέστρεψε μετὰ 14 ήμερον ἀντικατασταθεὶς ὑπὸ τοῦ ὑπαλλήλου Τηλεμάχου Μούλη, ὅστις παρέμεινεν αὐτόθι ἐπὶ δίμηνον περίπου, μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἀποκρυσταλλώσεως τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος μετὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ συνεχῶς ἔκτοτε ἀπασχολεῖται. Μετὰ τὴν ὁριστικὴν διαμόρφωσιν τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος καὶ τὴν θέσιν αὐτοῦ εἰς ἐφαρμογὴν κατόπιν ἀποφάσεως καὶ τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Γεωργίας καὶ Παιδείας ἤτοι ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1962 καὶ μέχρι σήμερον διετάχθη καὶ μετέβη κατ’ ἐπανάληψιν ἐπὶ τόπου ὁ πλέον ἁρμόδιος διὰ τὸ ὑπὸ ἐφαρμογὴν πρόγραμμα, ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἀλέξανδρος Μαζάρης, ὁ ὁποῖος καὶ παρηκολούθησεν τὴν ὅλην αὐτοῦ ἐξέλιξιν, ἐπιμεληθεὶς καὶ τῆς ἐπισπεύσεώς του ἀπὸ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων. Ἐξ ὅσων ἀνωτέρω ἐκτίθενται προκύπτει ὅτι αἱ παρασχεθεῖσαι ὑμῖν πληροφορίαι περὶ δῆθεν τοποθετήσεως δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἐν Φλωρίνῃ πολιτικόν μου γραφεῖον εἶναι τοὐλάχιστον ἀνακριβεῖς. Συνυποβάλλονται αἱ ἀποφάσεις τῶν ἁρμοδίων κ.κ. Ὑπουργῶν περὶ ἀποσπάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἐν τῇ κατατεθείσῃ ἐρωτήσει ἀναφερομένων τριῶν ὑπαλλήλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς μισθοδοτικὰς καταστάσεις ἐζητήθησαν ἤδη τὰ σχετικὰ στοιχεῖα παρὰ τῶν ἁρμοδίων ταμείων πληρωμῶν καίτοι εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ αὐτονόητον ὅτι οἱ ἀπεσπασμένοι τρεῖς ὑπάλληλοι λαμβάνουσι τὸν μισθόν των ὅπως λαμβάνουν τοῦτον καὶ ὅλοι ἀνεξαρτήτως οἱ ἀπεσπασμένοι συνάδελφοί των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 885)624 ἀπὸ 16.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1271 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη περὶ διοικήσεως τῶν Ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ Σωματείων κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν μελῶν τῶν ἀθλητικῶν σωματείων κατὰ τὰς ὑφισταμένας διατάξεις ἀποτελοῦσα τὸ ἀνώτατον ὄργανον τούτων, ἐκλέγει καὶ τὰς διοικήσεις των. Συνεπῶς ἐπέμβασις τῆς Πολιτείας διὰ τὴν ἀλλαγὴν καὶ ἀπομάκρυνσιν προσώπων, ἅτινα νομίμως ἐκλέγονται παρὰ τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων, ἄνευ νομίμων καὶ δεδικαιολογημένων αἰτιῶν, δὲν θὰ ἦτο σύμφωνος πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς ὑφισταμένας διατάξεις περὶ σωματείων κλπ. 2) Ἐπειδὴ ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερομένη περίπτωσις τῶν ληφθέντων ἐν Γαλλίᾳ μέτρων παρουσιάζει ἐνδιαφέρον, ἐζητήσαμεν πληροφορίας σχετικῶς καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ ἐκδοθέντος Νομοθετικοῦ Διατάγματος, μετὰ τὴν μελέτην τοῦ ὁποίου, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀποφανθῶμεν ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐν αὐτῷ προβλεπομένων καὶ παρ’ ἡμῖν, ἐφ’ ὅσον συντρέχουν αἱ λοιπαὶ προϋποθέσεις καὶ ὑπάρξῃ λόγος ἐφαρμογῆς ἐν Ἑλλάδι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετασθῇ. 3) Ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ καὶ ἡ Πολιτεία εὑρίσκονται εἰς τὸ πέρας τῆς μελέτης τῶν μέτρων, ἡ λῆψις τῶν ὁποίων συμπληροῦσα τὰ ὅσα σημαντικὰ ἐγένοντο μέχρι σήμερον, ἰδίως ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀθλητικῶν σωματείων θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12433)6.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 800) 30.10.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἀπὸ 27.6.1962 αἴτησις τοῦ Γ. Καπετάνιου δὲν περιῆλθεν εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν Ἐρεύνης Παραπόνων. Ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἐνηργήσαμεν διεπιστώθη ὅτι σχετικὴ ἀπὸ 3.7.1962 ἐπιστολὴ τοῦ ὡς ἄνω Γ. Καπετάνιου ὑπεβλήθη εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον ἥτις καὶ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 111470)20.7.1962 ἐγγράφου κοινοποιηθέντος εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 884)523 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1270 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, περὶ σιτίσεως ἀθλητῶν ὑπὸ τοῦ ΣΕΓΑΣ εἰς τὸ κοινόβιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διεξαχθείσης ὑπὸ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ ἐρεύνης, διεπιστώσαμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1962–63 προτάσει τοῦ προπονητοῦ τῆς Ἐθνικῆς ὁμάδος κ. Γκιούλα Ἄνταλ παρέμεινε προπονουμένη ὀλιγομελὴς ὁμάς, ἀποτελουμένη ἀπὸ 21 ἀθλητὰς τῆς Ἐθνικῆς ὁμάδος 1962 τῶν ἀναμφισβητήτως πρώτων ἢ δευτέρων ἀγωνισμάτων, οἱ ὑπόλοιποι δὲ ἀθληταὶ αὐτῆς καὶ πολλοὶ ἄλλοι, μέλη τῆς πρώην Ἐθνικῆς ὁμάδος (ἄνδρες–ἔφηβοι καὶ ἐλπίδες διὰ τὸ μέλλον διαφόρων εἰδικοτήτων), ἐκαλοῦντο δι’ εἰδικὰς 15θημέρους προπονήσεις, κατὰ τὸ διάστημα τῶν ὁποίων κατὰ τὸν κανονισμὸν τοῦ κοινοβίου ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ παραμένουν τὴν νύκτα ἐντὸς τοῦ Ξενῶνος τοῦ Παναθηναϊκοῦ Σταδίου, ἵνα δύνανται νὰ παρακολουθοῦν ἐνταντικὰς προπονήσεις εἰς τῆς ἡμέρας. Διὰ νὰ εἶναι τακτικοὶ καὶ ἐπιμελεῖς ὅλοι γενικῶς οἱ προσκαλούμενοι διὰ τὰς προπονήσεις ταύτας ἀθληταί, ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΣΕΓΑΣ προτάσει τοῦ προπονητοῦ τῆς Ἐθνικῆς ὁμάδος κ. Ἄνταλ καὶ τῇ ἐγκρίσει τῆς Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀθλητισμοῦ ὅπως ἐφαρμόζεται σύστημα «κουπονίου τροφῆς», τὸ ὁποῖον θὰ ἐδίδετο εἰς ἕνα ἕκαστον ἀθλητὴν μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ προσήρχετο εἰς τὴν προπόνησιν καὶ θὰ ἐξετέλει ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους ὁλόκληρον τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον εἶχε καταρτίσει ὁ προπονητής. Εἰς τὴν ἀπόφασιν ταύτην κατέληξε τὸ Δ.Σ. τοῦ ΣΕ-ΓΑΣ κατόπιν εἰσηγήσεων Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ ἰατροὺς μέλη τῆς Ἀθλητικῆς Ἐπιτροπῆς ΣΕΓΑΣ καὶ τοὺς προπονητάς του. 2) Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ διότι ἐνῷ ὁ προπονητὴς τῆς Ἐθνικῆς ὁμάδος ἐπρότεινε διὰ τὴν ἐφηβικὴν ὁμάδα ἀνωμάλου δρόμου 10 ἀθλητὰς διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ κοινόβιον ὁ ΣΕΓΑΣ περιέκοψε τέσσαρας τοὺς καλλιτέρους, παρατηροῦμεν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῶν τριῶν ἀγώνων ἐπὶ ἀνωμάλου ἐδάφους τῶν προγραμματισθέντων καὶ τελεσθέντων τὸν Δεκέμβριον τοῦ π.ἔ. ἐπρόκειτο νὰ ἐπιλεγῶσιν οἱ δέκα καλύτεροι ἔφηβοι ἀθληταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκαλοῦντο ὑπὸ τοῦ ΣΕΓΑΣ νὰ παρακολουθήσουν εἰδικὴν δι’ αὐτοὺς προπόνησιν ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν προπονητῶν του. Ὅταν ἐτελείωσαν οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἀγῶνες ἐπελέγησαν ὑπὸ Ἐπιτροπῆς εἰς ἣν μετεῖχεν καὶ ὁ προπονητὴς τῆς Ἐθνικῆς ὁμάδος δέκα, ἵνα ἀκολουθήσουν ἐπὶ 10ήμερον εἰδικὴν προπόνησιν ἀνωμάλου δρόμου, παραμένοντες συνεχῶς εἰς τὸν Ξενῶνα τοῦ Παναθηναϊκοῦ Σταδίου. Ἐξ αὐτῶν ὅμως παρέμειναν εἰς τὸ κοινόβιον μόνον πέντε. Οἱ ὑπόλοιποι πέντε κληθέντες ὑπὸ τῶν προπονητῶν καὶ ἐρωτηθέντες κατὰ πόσον θὰ ἦσαν διατεθειμένοι καὶ ἐλεύθεροι νὰ παρακολουθήσουν εἰδικὰς προπονήσεις ἠρνήθησαν νὰ παραμείνουν εἰς τὸ κοινόβιον μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι αἱ ἐργασίαι των δὲν τοὺς τὸ ἐπέτρεπον. 3) Ἐπὶ τοῦ θέματος διατὶ εἰς τὸν πρωταθλητὴν Δημήτριον Σκούρτην ἐπετράπη νὰ προπονῆται εἰς τὸ Στάδιον χωρὶς ὅμως καὶ νὰ ἀπασχολῇ τοὺς προπονητὰς τοῦ ΣΕΓΑΣ ἀναφέρομεν τὰ ἑξῆς: Ὁ ἀθλητὴς Σκούρτης προσεκλήθη διὰ δύο 15θημέρους συνεχεῖς εἰδικὰς προπονήσεις, μὴ ἀποτελῶν μέλος τῆς προεθνικῆς ὁμάδος τῶν 21 ἀναμφισβητήτως καλλιτέρων ἀθλητῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὅτε αἱ ἐπιδόσεις του δὲν ἦσαν τοιαῦται. Κατ’ ἀρχὰς ὁ ἀθλητὴς αὐτὸς ἦτο τακτικὸς καὶ ἐπιμελὴς εἰς τὰς προπονήσεις ταύτας καὶ ἠκολούθει κατὰ γράμμα τὰς ὁδηγίας τοῦ προπονητοῦ, κατόπιν ὅμως ἔπαυσε προπονούμενος καὶ προσήρχετο εἰς τὸ ἑστιατόριον τοῦ Παναθ. Σταδίου μόνον διὰ νὰ λαμβάνῃ τὸ φαγητόν του. Τὴν τρίτην ἑβδομάδα, προσῆλθεν εἰς μίαν μόνον ἐκ τῶν προπονήσεων, χωρὶς νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἀπουσίας του. Κατόπιν δὲ τούτου ὁ προπονητὴς κ. Ἄνταλ ἔδωσεν ἐντολὴν διακοπῆς τῆς σιτίσεως αὐτοῦ. Τὸ μέτρον τοῦτο, ὡς ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Τεχνικὴν Ἐπιτροπὴν Ἀθλητισμοῦ τοῦ ΣΕΓΑΣ ὁ κ. Ἄνταλ, ἐλήφθη σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ, διότι εἰς τοὺς διαφόρους ὁμίλους τῶν προσκαλουμένων δι’ εἰδικὴν προπόνησιν ἀθλητῶν ὑπῆρχον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον νέοι ἀθληταί, οἱ ὁποῖοι βλέποντες τὸν Σκούρτην νὰ μὴ προπονῆται καὶ νὰ προσέρχηται μόνον διὰ φαγητὸν θὰ ἦτο ἑπόμενον νὰ ἠκολούθουν καὶ αὐτοὶ τὸ κακὸν παράδειγμα τῆς ἀνυπακοῆς του. Πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ κ. βουλευτοῦ παρατηροῦμεν ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν σίτισιν τῶν ἀθλητῶν ὁ ΣΕΓΑΣ λαμβάνει πάντοτε ὑπ’ ὄψιν τὰς ὑπαρχούσας διεθνεῖς ἀθλητικὰς ἀνάγκας ἑκάστου ἔτους καὶ κανονίζει τὴν προετοιμασίαν τῶν ἀθλητῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἔχει τεθῆ εἰς τὴν διάθεσίν του διὰ τὴν ἐργασίαν ταύτην. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρούσης ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ καὶ τοῦ γεγονότος ὅτι οὗτος, δίδων πίστιν εἰς τὰ φημολογούμενα, σπεύδει νὰ δίδῃ εἰς τὰς ἐρωτήσεις του εὐρεῖαν δημοσιότητα εἰς τὸν τύπον, θεωροῦμεν σκόπιμον νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ἡ τακτικὴ αὕτη ἀντὶ νὰ ἀποβῇ ἐπωφελὴς διὰ τὸν ἀθλητισμὸν ἀντιθέτως συντελεῖ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς τάσεως, ἥτις ὑπάρχει εἰς ὡρισμένους τῶν ἀθλητῶν μας νὰ ἐκδηλώνουν ἀπειθαρχίαν καὶ νὰ ἐμφανίζωνται διεκδικοῦντες μόνον δικαιώματα καὶ ἀγνοοῦντες τὰς ἃς ἔχουν ὑποχρεώσεις. Ὡς χαρακτηριστικὸν παράδειγμα τῆς τοιαύτης ἀπαραδέκτου νοοτροπίας ἀναφέρομεν τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὴν ἐφημερίδαν «ΤΑ ΝΕΑ» τῆς 28. 12.62 ἐπιστολὴν γνωστοῦ ἀθλητοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 886)525 ἀπὸ 16.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1272 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἄνοδον τοῦ Ἀθλητισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Πολιτεία καταβάλλει τεραστίας προσπαθείας καὶ διαθέτει ἤδη ἄφθονα ὑλικὰ μέσα διὰ τὴν προαγωγὴν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ ἀθλητισμοῦ, πάντοτε ἐντὸς τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν ὑφισταμένων Νόμων, ἡ δὲ τυχὸν σύγκρισις ἡμῶν πρὸς τὰ ὁλοκληρωτικὰ Κράτη δὲν εἶναι δυνατὴ λόγῳ τῶν γνωστῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν καὶ μεθόδων κατευθύνσεων τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τὰ Κράτη ταῦτα. Τοῦτο ἄλλωστε γνωρίζει κάλλιον παντὸς ἄλλου ὁ κ. βουλευτής. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ περὶ ἀγοραπωλησιῶν ποδοσφαιριστῶν κλπ. καίτοι πολλὰ λέγονται, ἐν τούτοις οὐδεὶς κατήγγειλεν εἰς τὴν Γ. Γ. Ἀθλητισμοῦ σαφεῖς καὶ συγκεκριμένας περιπτώσεις, ἀλλὰ καὶ ὅσαι ἀορίστως κατηγγέλθησαν διεβιβάσθησαν ἀμέσως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Φιλάθλου Ἰδιότητος πρὸς ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων. Ἤδη τὸ ὅλον θέμα τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς Ε.Π.Ο. ὡς μὴ φιλάθλου ἐκκρεμεῖ παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ ταύτῃ. 3) Ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τῶν Ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν κλπ. τονίζομεν ὅτι οὗτος διεξάγεται ἑκάστοτε κατὰ νόμον παρὰ τῶν ἐντεταλμένων κρατικῶν ὀργάνων εἰς περιπτώσεις δὲ παραβάσεων καὶ διαχειριστικῶν ἀνωμαλιῶν ἡ Πολιτεία πάντοτε ἔλαβε καὶ λαμβάνει τὰ προσήκοντα μέτρα, παραπέμψασα τοὺς παραβάτας εἰς τὴν δικαιοσύνην. Εὐχαρίστως θὰ ἐδεχόμεθα πᾶσαν ἐνυπόγραφον καὶ σαφῆ καταγγελίαν διὰ διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας εἰς τὸν ΣΕΓΑΣ ἢ ἄλλην τινα Ὁμοσπονδίαν πρὸς λῆψιν τῶν νομίμων μέτρων. 4) Ἡ Πολιτεία καταβάλλει μεγάλας προσπαθείας διὰ τὴν ἵδρυσιν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν πλήρων καὶ συγχρονισμένων γυμναστηριακῶν ἐγκαταστάσεων καὶ παρέχει διὰ τὴν ποιοτικὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀθλητῶν τεραστίαν, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ παρελθόν, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τὰς Ἀθλητικὰς Ὁμοσπονδίας αἵτινες εἶναι κατὰ κύριον λόγον αἱ ἁρμοδιώτεραι κατὰ νόμον διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῶν πρωταθλητῶν καὶ τὴν προβολὴν τῆς Ἑλλάδος διεθνῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1135)775 ἀπὸ 21.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1314 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῶν δοθέντων παρὰ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας στοιχείων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3793)19.1.63 ἐγγράφου του διεπιστώθησαν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὴν μὴ μετάδοσιν ὑπὸ τούτου διαφημιστικῆς προβολῆς τῆς ἐκδόσεως «Παγκόσμιος Σοβιετικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία». Τὰ διαφημιστικὰ κείμενα ὡς καὶ τὰ κείμενα πάσης ἄλλης ἐκπομπῆς, ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ταῦτα μὴ ἀφίστανται τῶν ἀρχῶν αἵτινες διέπουν ἁπάσας τὰς ἐκπομπὰς τοῦ Ε.Ι.Ρ. καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγκριθοῦν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐκ Διευθυντῶν Ἐπιτροπῆς, ἐπιτρέπεται ἡ μετάδοσις αὐτῶν. Κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς αἰτηθείσης ὑπὸ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐκδόσεων «Κυψέλη» διαφημίσεως, αὕτη ἐκρίθη ἀπορριπτέα ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἀποτελεῖ ἐμμέσως προσπάθειαν διαδόσεως καὶ προπαγάνδας ὑπὲρ τῆς κομμουνιστικῆς ἰδεολογίας καὶ τοῦ κομμουνιστικοῦ τρόπου θεωρήσεως τῶν διαφόρων γεγονότων κατὰ τρόπον ἐξυπηρετοῦντα τοὺς πολιτικοὺς σκοποὺς τοῦ κομμουνισμοῦ, ὅστις ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἐκτὸς νόμου. Συναφῶς κρίνομεν ἀναγκαῖον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, τὴν εἰς ἣν προῆλθεν ἀπόφασιν τῆς μὴ ἀποδοχῆς μεταδόσεως τῆς διαφημιστικῆς ἐκπομπῆς περὶ κυκλοφορίας τῆς «Παγκοσμίου Σοβιετικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας», ὡς καὶ τὰ στοιχεῖα ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη διὰ τὴν ἄρνησίν της. Βάσει τῶν ἐκτεθέντων ἡμῖν συνεφωνήσαμεν μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Ε. Ι.Ρ. ληφθεῖσαν ἀπόφασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Διαγράφονται: 1) Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Τούμπα, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ ὡς συζητηθεῖσα εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. 2) Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν ὑπηρεσιακὴν κρίσιν καὶ ἔνταξιν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς ΔΕΗ, λόγῳ ἀπουσίας τούτου καὶ 3) ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, περὶ λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῶν κατοίκων τῆς νήσου Ἀλοννήσου, λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν συνέχισιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνιτωρυχείου Κύμης.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ φλέγον ζήτημα τοῦ λιγνιτωρυχείου τῆς Κύμης, ἔχω κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ μακροῦ ἀπασχολήσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, τὴν ΔΕΗ καὶ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, διότι εἶναι θέμα κεφαλαιώδους σημασίας δι’ ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν τῆς Κύμης μὲ 20 χωρία καὶ πληθυσμὸν ὑπὲρ τὰς 15.000 κατοίκων. Τὸ λιγνιτωρυχεῖον αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ παλαιότερα καὶ τὰ πλουσιώτερα τῆς χώρας, παράγει τὸν καλύτερον λιγνίτην μὲ περιεκτικότητα εἰς θερμίδας 4.500–5.000 καὶ δυνατότητα ἐτησίας παραγωγῆς 200.000–250.000 τόννους. Εἰς τὸ λιγνιτωρυχεῖον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡ ἐκμεταλλεύτρια ἑταιρεία ἔκλεισεν, εἰργάζοντο περὶ τοὺς 1.300–1.500 ἐργατοτεχνῖται. Ἀπέζη δὲ ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτὴν ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ ἡ ὁποία σήμερον εὑρίσκεται εἰς ἀγωνιώδη οἰκονομικὴν κατάστασιν. Πέραν τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ βιοτέχναι καὶ ἐν γένει ὅλοι οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες τῆς περιοχῆς, εὑρίσκονται εἰς μαρασμόν. Πέραν δὲ αὐτοῦ, ἐὰν τὸ λιγνιτωρυχεῖον δὲν εὑρεθῇ τρόπος νὰ λειτουργήσῃ ἀμέσως, θὰ χαθῇ διὰ τὸν τόπον τὸ ἄριστον καὶ ἐξειδικευμένον προσωπικὸν τῶν ὑπογείων ἔργων, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον χρήσιμον διὰ τὴν χώραν. Τὸ προσωπικὸν αὐτὸ θὰ διαρρεύσῃ πρὸς τὴν Γερμανίαν καὶ τὸ Βέλγιον, πρὸς ἀνεύρεσιν ἐργασίας, καὶ ἡ περιοχὴ αὐτὴ θὰ ἐρειπωθῇ τελείως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ὑποχρεώσῃ τὴν ΔΕΗ νὰ καύσῃ λιγνίτην εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κερατσινίου, εἰς ποσότητα ἀνερχομένην εἰς 400.000 τόννους ἐτησίως, ὥστε νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὅλοι οἱ λιγνῖται τῆς Ἑλλάδος καὶ μὴ ἀναλίσκεται συνάλλαγμα διὰ τὴν προμήθειαν μαζούτ. Οἱ λιγνῖται ἀποτελοῦν ἐθνικὸν καύσιμον μεγίστης σπουδαιότητος, τὸ ὁποῖον, ἐκτὸς τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων, παράγεται εἰς τὰς ὀρεινάς, ἀπομεμακρυσμένας καὶ πλέον πτωχὰς περιοχὰς τῆς χώρας. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι, συμπληρώνουν τὸ χαμηλὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημά των καὶ ἐνισχύονται αἱ περιοχαί, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἀπογυμνώνωνται ἀπὸ τὸν πληθυσμόν. Πέραν τῆς λύσεως αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐπρότεινα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν λύσιν, ἥτις σύγκειται εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ λιγνιτωρυχείου ὑπὲρ τῆς ΔΕΗ, ἡ ὁποία θὰ δύναται νὰ τὸ ὀργανώσῃ καὶ νὰ χρησιμοποιῇ τὸν λιγνίτην εἴτε εἰς τὸ ἐργοστάσιόν της τοῦ Ἀλιβερίου, εἴτε εἰς τὸν Ἅγιον Γεώργιον τοῦ Κερατσινίου. Ἡ ἔνταξις τοῦ λιγνιτωρυχείου τῆς Κύμης εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ΔΕΗ τοῦ Ἀλιβερίου, ἔχει καθιερωθῆ νομοθετικῶς διὰ τοῦ ἱδρυτικοῦ τῆς ΔΕΗ νόμου. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐργασθοῦν πολὺ περισσότεροι ἐργάται καὶ νὰ εὕρῃ διέξοδον ἡ ἀνεργία, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν πτωχὴν εἰς φυσικοὺς πόρους περιφέρειαν τῆς Κύμης. Τὸ ἀναφερόμενον ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις λιγνίτου διὰ τὴν παραγωγὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐπιβαρύνει τὴν παραγομένην ἐνέργειαν, πρέπει νὰ ἐξουδετερωθῇ ἐκ τῆς μεγίστης ὠφελείας, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, καὶ κυρίως ἐκ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεργίας. Οἱ δὲ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους δίδουν αἱ ὑπηρεσίαι τῆς ΔΕΗ πρέπει νὰ μελετηθοῦν καὶ νὰ ὀργανωθοῦν οἱ τρόποι τῆς ἐκμεταλλεύσεως, οὕτως ὥστε ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ κιλοβὰτ νὰ εἶναι ἐλαχίστη. Τὸ πρόβλημα τοῦ λιγνίτου, θὰ πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις ὡς ἐθνικὸν θέμα καὶ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐντολὰς εἰς τὴν ΔΕΗ, εἰδικῶς διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Κύμης. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς Ὑμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἄμεσον ἐπαναλειτουργίαν τοῦ λιγνιτωρυχείου, διότι ἄλλως ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει τότε νὰ μελετήσῃ τὴν ἵδρυσιν οἱασδήποτε ἄλλης βιομηχανίας διὰ νὰ ἀπορροφηθῇ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν τὰ μέτρα ταῦτα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προειδοποιήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον κοινωνικῶν ἀναταραχῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐστερήθη τοῦ μοναδικοῦ πλουτοπαραγωγικοῦ της πόρου, εἰς τὸν ὁποῖον ἐστηρίζετο ἡ οἰκονομία της ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων.

§5Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὸ θέμα τῶν λιγνιτῶν ἐν γένει καὶ τοῦ λιγνιτωρυχείου Κύμης εἰδικώτερον ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ ἀγορᾶς ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ μεγαλυτέρας ποσότητος λιγνίτου ἢ ἀπαλλοτριώσεως τοῦ λιγνιτωρυχείου ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἢ μακροτέρας μισθώσεως θὰ μεταφέρω τὰς προτάσεις του εἰς τὴν ΔΕΗ. Ἀκριβῶς διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος συνεστήθη Ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τοῦ θέματος καὶ κατόπιν τοῦ πορίσματός της ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ΔΕΗ ὅπως ἀγοράσῃ 200.000 τόννους λιγνίτου κατὰ τὸ 1963. Ἄλλοι 200.000 τόννοι διατίθενται εἰς τὴν βιομηχανίαν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπιβαρύνεται ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ λιγνίτου κατὰ 100%, κατὰ τὸν βάσιμον ἰσχυρισμόν, τὸν ὁποῖον προβάλλει ἡ ΔΕΗ προσθέτει δυσχερείας ἀνυπερβλήτους. Τὸ θέμα πάντως ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπιδιώκομεν τὴν λύσιν του καὶ διὰ τὸν κοινωνικὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος.

§6Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§8Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος τῆς διακοπῆς τοῦ λιγνιτωρυχείου Κύμης, πρὸ πολλῶν μηνῶν ὅταν ἐγένετο ἡ ὁμαδικὴ ἀπόλυσις τῶν 1.500 λιγνιτωρύχων Κύμης καὶ προεκλήθη μία τεραστία οἰκονομικὴ ζημία εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν λόγῳ τῆς ἀδιαφορίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπέστειλα μακρὰν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἐκ Κύμης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Βιομηχανίας καὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Βραδύτερον ὑπέβαλον καὶ νέαν ἐρώτησιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1344 ἡ ὁποία ὅμως δὲν περιελήφθη εἰσέτι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Διατυπώνω τὸ δίκαιον παράπονον ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν συμπεριέλαβε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν τηλεγραφικὴν αὐτὴν ἀναφοράν μου, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη πολὺ προγενέστερον τῆς ἐρωτήσεως τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πρώτοις, δὲν εἶδον τηλεγραφικήν σας ἀναφοράν. Ὅλα τὰ τηλεγραφήματα ἀναφέρονται εἰς τὴν Βουλήν. Πιθανὸν ν’ ἀπουσιάζατε ὅταν ἀνεγνώσθη καὶ δὲν ἐνεγράφητε. Ἤλθατε καὶ μοῦ κατεθέσατε μίαν ἐρώτησιν εἰς τὰς 21 τρέχοντος μηνός, ἡ ὁποία ὅμως δὲν κατέστη κατὰ τὸν Κανονισμὸν ὥριμος νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§10Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὸ παράπονόν μου ἀναφέρεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τηλεγραφική μου ἀναφορά, ἡ ὁποία ἀπηυθύνετο πρὸς ὑμᾶς δὲν ἐνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς μου αὐτῆς τὴν ὁποίαν παρέλειψε τὸ Προεδρεῖον νὰ τὴν περιλάβῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, διότι ἀπηυθύνετο ὄχι μόνον πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Βιομηχανίας, δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω. Ταὐτοχρόνως ὅμως δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐπὶ τῆς ἑτέρας ἐρωτήσεώς μου, ὡς ἀπολύτως συναφοῦς. Ἐπεκράτησε παγίως εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἀρχὴ νὰ γίνεται συζήτησις ὅλων τῶν συναφῶν πρὸς τὴν ἑκάστοτε συζητουμένην ἐρώτησιν ἐρωτήσεων, ἀδιαφόρως πότε κατετέθησαν. Θὰ παρακαλέσω ὅθεν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκθέσω τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος ποὺ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν δυστυχούντων χιλιάδων ἀνέργων συμπολιτῶν μου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ μὲν τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα καταθέτουν οἱ κ. συνάδελφοι, πηγαίνουν ὅλα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀνακοινοῦνται εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν σειρὰν τῆς χρονολογικῆς καταθέσεώς των. Εἶναι πιθανὸν νὰ ἀνεγνώσθη καὶ νὰ μὴ εἶσθε ἐδῶ, ἢ νὰ μὴ τὸ ἀντελήφθητε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαφανισθῇ τηλεγράφημα. Διὰ ποῖον λόγον θὰ ἐγένετο; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν κατεθέσατε, ἐξ αὐτοῦ συνάγεται, ὅτι καὶ σεῖς ὁ ἴδιος δὲν ἐνθυμεῖσθε τὸ τηλεγράφημα ποὺ ἐπικαλεῖσθε, δι’ ὅ καὶ προέβητε εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία, ἀφοῦ ὡς ἰσχυρίζεσθε κατετέθη τὴν 21.1.63, δὲν κατέστη ὥριμος νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, αὐτό, συνεπῶς, ποὺ ἐπιδιώκετε τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἀποτελεῖ περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν. Διότι ἔλαβεν ἕνας συνάδελφός σας τὸν λόγον ἐπὶ τοπικοῦ θέματος, θέλετε νὰ τὸν λάβητε καὶ σεῖς; Ἀφήσατε αὐτὰ τὰ..... Ἐὰν αὐτὸ ἐφαρμοσθῇ, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ σειρά. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἐπιθυμίαν σας νὰ εἴπητε καὶ σεῖς δύο λόγια ἐπὶ θέματος ἀναφερομένου εἰς τὴν ἐκλογικήν σας περιφέρειαν, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δίκαιον. Ἐὰν αὐτὸ συνέβαινε, τότε θὰ κατελύετο ἡ Ἡμερησία Διάταξις καὶ ἡ τάξις εἰς τὰς συζητήσεις μας, διότι ὅλοι θὰ ἤθελον νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ διαφόρων θεμάτων. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ χάσῃ τίποτα ἡ ἐμφάνισίς σας ὡς ἀνθρώπου φροντίζοντος διὰ τὴν περιφέρειάν του, ἐὰν ἀφήσητε τὸν Κανονισμὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς ἔχει. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ κατάθεσις ἐρωτήσεως εἰς τὰς 21–1 ἐκάλυπτεν ἐπιδίωξίν σας τὴν ἰδίαν ὥραν ποὺ θὰ ὡμίλει ὁ τοπικὸς σας ἀντίπαλος νὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς.

§12Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὡμιλήσατε, κ. Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου περὶ σεβασμοῦ πρὸς τὸ Προεδρεῖον, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς στιγμιαίας διακοπῆς μου, ἀλλὰ σεῖς ἐκάματε κάτι χειρότερον ἐπεδείξατε ἀσέβειαν πρὸς τὴν Βουλὴν μὲ τὸν χαρακτηρισμόν σας περὶ τερτιπίου τὸ ὁποῖον δῆθεν μετεχειρίσθην διὰ νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐρωτήσεως. Ἐπισημαίνω τὴν ἀσυγχώρητον αὐτὴν ἐνέργειάν σας καὶ τακτικήν σας. Ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς εἶναι ὑβριστικός, ἀπαράδεκτος καὶ δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὰ χείλη τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσῃ ἡ λέξις «τερτίπιον» τὴν ἀποσύρω καὶ σᾶς λέγω ὅτι εἶναι μία εὐφυὴς ἐνέργεια.

§14Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρνοῦμαι καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν διότι ἡ ἐνέργειά μου νὰ καταθέσω ἀναφορὰν καὶ ἐπὶ εἰδικοῦ θέματος ἐρώτησιν, ἦτο ἀπολύτως νόμιμος, διότι ἠδυνάμην νὰ καταθέσω χωριστὴν ἀναφορὰν καὶ χωριστὴν ἐρώτησιν, διὰ τὸ αὐτὸ θέμα. Λυποῦμαι διότι ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς κάμνετε ἀντιδικίαν τοιαύτης μορφῆς μὲ συνάδελφόν σας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶχα τὴν ὑποχρέωσιν διὰ νὰ προστατεύσω τὸν ἑαυτόν μου ἀπὸ τὴν μορφήν σας νὰ διευκρινίσω καὶ ἐτόνισα σαφῶς, ὅτι ἐζήτησα τὸν λόγον ὄχι ἐπὶ τῆς τελευταίας ἐρωτήσεώς μου, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς τηλεγραφικῆς μου ἀναφορᾶς, ποὺ ἐπαναλαμβάνω ἐστάλη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ μηνῶν πρὸ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν ἐλησμόνησα, κ. Πρόεδρε, ἐνθυμοῦμαι κάλλιστα, ὅτι ἐστάλη ὅταν ἀπελύθησαν οἱ ἐργάται καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας οὗ ἕνεκα ἔδει νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι περίεργον, ὅτι δὲν τὸ ἐζητήσατε ἄλλην στιγμὴν ἀλλὰ ὅταν ὡμίλησεν ὁ ἐντοπίτης βουλευτής.

§16Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε περισσότερον ἀδέκαστος καὶ ἀμερόληπτος καὶ νὰ σέβεσθε τοὺς συναδέλφους σας, ἀφήνοντας αὐτὰς τὰς μεροληπτικὰς ἐνεργείας καὶ κρίσεις. Ἐζήτησα τὸν λόγον σήμερον, ποὺ ἦλθε τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δέχομαι μαθήματα.

§18Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ὁ Πρόεδρος ποὺ κατέχει τὸ ὕπατον ἀξίωμα τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὅλοι οἱ βουλευταί, ὑποχρεοῦνται νὰ τηροῦν τὸν Κανονισμόν. Ὁ Κανονισμὸς θὰ ἐφαρμόζεται αὐστηρῶς δι’ ὅλους χωρὶς διάκρισιν. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν σύνδεσιν ποὺ κάμνετε, τοῦ θέματος μὲ τὸ γεγονὸς ποὺ μεροληπτικῶς ἀναφέρατε διὰ νὰ μὲ θίξητε ὅτι ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι εἶμαι πολιτικὸς ἀντίπαλος τοῦ προλαλήσαντος, καθ’ ὅσον καὶ αὐτὴ δὲν ἔχει τὴν θέσιν της. Ὀφείλω μάλιστα νὰ ἀναφέρω καὶ νὰ καταγγείλω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρὸ ὀλίγου ἀνῆλθον εἰς τὴν ἕδραν σας καὶ σᾶς κατέστησα γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει συναφὴς ἀναφορὰ καὶ ἐρώτησίς μου καὶ σεῖς εἰς τόνον ἔντονον δὲν ἐδέχθητε συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὅταν σᾶς ἔκαμα παρατήρησιν διὰ τὸν ἀνεπίτρεπτον αὐτὸν τρόπον σας μοῦ εἴπατε ἐπὶ λέξει ὅτι εἶσθε ἠναγκασμένος νὰ τηρήσητε τὴν στάσιν αὐτὴν ἔναντί μου διότι ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν σᾶς ἤλεγξα καὶ σᾶς κατηγόρησα δι’ ἄλλας αἰτίας. Δημιουργεῖτε ὅθεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁρμᾶσθε εἰς πᾶσαν ἐνέργειάν σας ἔναντι συναδέλφων σας ἐξ ἐκδικήσεως καὶ δὲν εἶσθε ἀδέκαστος καὶ ἀμερόληπτος Πρόεδρος ὡς ὀφείλετε νὰ εἶσθε καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς στάσεώς σας καλεῖτε ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ δικαίως.

§19Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας νὰ ἀναπτύξω δι’ ἐλαχίστων τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησίν μου, ἥτις διεγράφη πρὸ ὀλίγου λόγῳ προσκαίρου ἀπουσίας μου ἐκ τῆς αἰθούσης, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἀφορμὴ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ διαπιστώσῃ ἕνα ἄτοπον ποὺ γίνεται εἰς τὴν ΔΕΗ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κ. Ἀλλαμανῆ, ἀλλὰ εἶναι θέμα Κανονισμοῦ καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§21Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπὶ ἔτη οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τῆς ΔΕΗ ἀναμένουν τὴν ἔνταξίν των. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει ὄχι ἀπὸ ὑπαιτιότητα τῶν μελῶν τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου, ἀλλὰ ἐκ τοῦ φόρτου καὶ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ὑπὸ κρίσιν ὑπαλλήλων. Τὸ ἁπλούστερον θὰ ἦτο αὐτὸ ποὺ ὑποδεικνύω μὲ τὴν ἐρώτησίν μου καὶ ἀπηχεῖ ὑπηρεσιακὰς ἀντιλήψεις τῆς ΔΕΗ. Νὰ συγκροτηθοῦν δηλαδὴ περισσότερα τοῦ ἑνὸς τμήματα τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς τῆς ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ. Αὐτὸ δὲν θὰ ὠφελήσῃ μόνον τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον, τηρεῖται εἰς μίαν ἐκκρεμότητα, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ΔΕΗ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ ἐν λόγῳ ὑπάλληλοι μονιμοποιούμενοι καὶ ἐντασσόμενοι θὰ ἀποδώσουν ἔργον περισσότερον.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, οὐδὲν τὸ ἄτοπον συμβαίνει εἰς τὴν ΔΕΗ. Ὑπῆρξεν ὅμως καθυστέρησις, ὀφειλομένη εἰς τὴν ἀλλαγὴν τῆς Διοικήσεως καὶ εἰς τὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου μὴ συγκρότησιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Μετὰ τὴν νέαν Διοίκησιν τὸ ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον ἤρχισεν νὰ λειτουργῇ ἐκ νέου. Καὶ ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχω νομίζω ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ κ. συνάδελφος. Διότι τὸ Συμβούλιον ἔχει ἤδη ἀποφανθῆ μέχρι σήμερον ἐπὶ 925 περιπτώσεων ἐντάξεως ὑπαλλήλων, ὡς ἐπίσης καὶ ἐπὶ 789 περιπτώσεων ἀναγνωρίσεως τριετοῦς ὑπηρεσίας. Βεβαίως δὲν θὰ σᾶς διαφεύγει τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλους. Καὶ ἡ Διοίκησις τῆς ΔΕΗ μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν πρώτων ὀργανικῶν θέσεων θὰ ἀπασχοληθῇ περαιτέρω καὶ μὲ τὸ θέμα τῶν ὑπολοίπων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασίν σας περὶ λειτουργίας περισσοτέρων τοῦ ἑνὸς ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ τεχνικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Διότι οὐδαμοῦ ἔγινεν τὸ πρωτότυπον αὐτό, νὰ λειτουργήσουν πολλὰ ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια.

§23Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει παρανόησις κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν συνεβουλεύετο ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἡμερομηνίαν τῆς καταθέσεως τῆς ἐρωτήσεώς μου θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ἀναφέρεται εἰς τὴν θητείαν τῆς προηγουμένης Διοικήσεως, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας, διὰ τοὺς ἰδίους λόγους παρετηρήθη βραδύτερος ρυθμὸς κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων, ὄχι ἀπὸ ἀμέλειαν τῶν συγκροτούντων τὸ Συμβούλιον, ἀλλ’ ἀπὸ ἀδυναμίαν νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τόσον μεγάλον ἔργον. Τὸ ἐὰν ἠμπορῇ ἢ ὄχι, κ. Ὑπουργέ, νὰ λειτουργήσουν πλείονα τοῦ ἑνὸς τμήματα τοῦ Συμβουλίου, ὄχι μόνον δὲν εἶναι πρωτοφανὲς ἀλλὰ εἰς κάθε Ὑπουργεῖον θὰ εὕρητε παράδειγμα. Ἤδη τὸ Συμβούλιον Χαρίτων λειτουργεῖ μὲ δύο τμήματα. Τὸ Συμβούλιον Κρίσεως ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἐφ’ ἅπαξ θὰ λειτουργήσῃ διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν θὰ ἠμποροῦσεν ἄριστα νὰ συγκροτηθῇ μὲ περισσότερα τμήματα. Καὶ αὐτὸ ποὺ λέγω δὲν εἶναι ἐπινόησις ἰδική μου, ἀλλ’ ὑπόδειξις Διευθυντῶν μετεχόντων εἰς τὸ Συμβούλιον ποὺ κρίνει τοὺς ὑπαλλήλους.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις μὲ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ὅπου κάθε ὑπόθεσις ἔχει τὴν ἀτομικότητά της. Ἐδῶ εἶπον ὅτι ἀπαιτεῖται ἑνότης κρίσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ ἄλλο θέμα τὸ ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον καὶ ἄλλον τὸ ἄλλο;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐξίσωσιν τῆς τιμῆς τοῦ βιομηχανικοῦ ρεύματος μεταξὺ ἐπαρχιῶν καὶ πρωτευούσης.

§26Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἴτημα τῶν βιομηχανιῶν τῶν ἐπαρχιῶν, ὑπῆρξεν καὶ εἶναι νὰ διατίθεται τὸ ρεῦμα εἰς τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν διατίθεται καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς Πρωτευούσης. Θὰ ἐδικαιολογεῖτο, κ. Πρόεδρε, ἡ διαφορὰ τιμῆς, ὑπὲρ τῆς Πρωτευούσης προτοῦ γίνῃ ἐξαγορὰ τῆς ΠΑΟΥΕΡ. Διότι ἡ ΠΑΟΥΕΡ εἶχεν ὡρισμένα πλεονεκτήματα. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1961 καὶ ἐντεῦθεν ποὺ ἔχει ἐξαγορασθῆ ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἀπὸ τὴν ΔΕΗ δὲν δικαιολογεῖται ἡ διαφορά. Τοὐναντίον μάλιστα θὰ ἔπρεπεν αἱ βιομηχανίαι τῶν ἐπαρχιῶν νὰ καταβάλουν μικροτέραν τιμὴν διὰ νὰ ὑπάρξῃ κίνητρον ὑπὲρ τῶν βιομηχανιῶν τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συγκρατήσωμεν τὸν πληθυσμὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ εὔνοια πρὸς τὴν βιομηχανίαν τῆς Πρωτευούσης εἶναι ἕνας ἐπὶ πλέον λόγος, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν τὰ τελευταῖα 10 χρόνια νὰ αὐξηθῇ ὁ πληθυσμὸς τῆς Πρωτευούσης κατὰ 474.000. Ὑπῆρξεν, κ. Πρόεδρε, καὶ αἴτημα τῶν ἐπαρχιακῶν ἐργαζομένων βιομηχανιῶν, ὅπως εἶναι σποροελαιουργεῖα, τὰ ἐκκοκκιστήρια, τὰ ψυγεῖα ἰδίως τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν συντήρησιν τῶν φρούτων, νὰ γίνῃ ἓν εἰδικὸν τιμολόγιον. Ἡ ἐρώτησίς μου πρὸς τὸν Ὑπουργὸν κατατείνει εἰς τὸ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν βιομηχανιῶν τῆς ἐπαρχίας.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον προέβαλεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι εὔλογον, ἀλλὰ ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ ἀνακοινώσω θὰ ἱκανοποιηθῇ. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ τιμῆς ρεύματος μεταξὺ βιομηχανιῶν πρωτευούσης καὶ ἐπαρχιῶν. Περίπου ἰσχύει τὸ αὐτὸ τιμολόγιον βιομηχανικοῦ ρεύματος. Οὕτω βάσει τῶν ἰσχυόντων σήμερον βιομηχανικῶν τιμολογίων εἰς τὴν περιοχὴν πρωτευούσης KWH τιμὴ ἐνεργείας κυμαίνεται μεταξὺ 0,820 –0,45 δρχ. διὰ χρησιμοποίησιν τῆς μεγίστης ἀπορροφουμένης ἰσχύος μεταξὺ 200 καὶ 730 ὡρῶν μηνιαίως, (τῆς τελευταίας ταύτης ἐνδείξεως ἀντιστοιχούσης εἰς τὸ μέσον μῆνα) ἐνῷ διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας αἱ ἀντίστοιχοι τιμαὶ κυμαίνονται μεταξὺ 0,825–0,40 δρχ. Ἐπίσης ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι αἱ τιμαὶ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ βιομηχανικὴν χρῆσιν δὲν διαφέρουν εἰς τὰς ὑπ’ ὄψει περιοχὰς ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἡ μέση τιμὴ πωλήσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ βιομηχανικὴν χρῆσιν εἰς μὲν τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης ἔνθα διετέθησαν 749.622.066 KWH, ἀνῆλθεν εἰς 0,600 δρχ. (KWH), ἐνῷ εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν Ἑλλάδα ἔνθα διετέθησαν 277.740.719 KWH, ἦτο 0,617 δρχ. KWH ἤτοι εὑρίσκεται ὡς προανεφέρθην εἰς τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπίπεδον παρὰ τὴν μεγάλην διαφορὰν εἰς τὴν ποσότητα τῆς καταναλισκομένης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ὡς πρὸς τὰς ἐποχιακῶς ἐργαζομένας βιομηχανίας δὲν δύναται νὰ τεθῇ θέμα εἰδικοῦ τιμολογίου καθ’ ὅσον τὸ ἰσχῦον βιομηχανικὸν τιμολόγιον δίδει χαμηλοτέρας τιμὰς ἐνεργείας δι’ ηὐξημένας ὥρας λειτουργίας κατὰ μῆνα πρᾶγμα ὅπερ εὐνοεῖ τὰς ὑπ’ ὄψει βιομηχανίας.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀ-

ναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου.

§29Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω ὑποβληθεῖσαν πρότασίν μας περὶ ἀπολύσεως πολιτικῶν κρατουμένων.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπομεν αὐτὸ νὰ μείνῃ διὰ τὴν Τετάρτην.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Βλέπω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι διενεμήθη ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῆς Τετάρτης καὶ προβλέπεται ἡ συζήτησις νομοσχεδίων, ἐνῷ εἴχομεν εἴπει ὅτι ἑκάστην Τετάρτην θὰ συζητοῦνται νομοθετικὰ διατάγματα ἐρχόμενα εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, προβαίνω εἰς τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν ὅτι, εὐθὺς ὡς καταστοῦν ὥριμοι — διότι δὲν κατέστη οὐδεμία ἀκόμη ὥριμος, ἐστάλησαν εἰς τὰς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, ἐζητήσαμεν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου κλπ.— θὰ τηρῆται θρησκευτικῶς ἑκάστη Τετάρτη διὰ τὴν ἔφεσιν κατὰ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων. Παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά. Εἶχον, μάλιστα, καὶ χθὲς καὶ προχθὲς καλέσει τὰς ὑπηρεσίας μου καὶ ἔδωσα ἐντολὴν ἐν ἀνάγκῃ, νὰ τὰ περάσωμεν καὶ ἄνευ ἐκθέσεων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Διότι ἐννοῶ ἡ Τετάρτη νὰ τηρηθῇ ἀπαρεγκλήτως. Τοῦτο, παρακαλῶ, νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἀποτελεῖ δέσμευσιν τοῦ Προεδρείου. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ εἶμαι κατηγορηματικός. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τὴν 8ην Ἰανουαρίου συνῆλθεν ἡ Βουλὴ διὰ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία, μάλιστα ἀπὸ ἀπόψεως μέτρου, πλέον δὲν ἔχει καμμίαν αἰχμήν. Ἐγένετο συζήτησις ὅπως ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ μὴ λάβῃ τὴν γνωστὴν μορφὴν τῶν ἐπερωτήσεων προηγουμένων ἐτῶν. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω: «Ἔκαμα μίαν πρότασιν εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθοῦν δύο ρήτορες ἐξ ἑκάστου κόμματος, νὰ ἀπαντήσῃ, ὁ Ὑπουργός, ὥστε ἐντὸς δύο συνεδριάσεων νὰ τελειώσῃ ἡ ἐπερώτησις. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ θέλητε κλπ. κλπ...». Ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Παπανδρέου καὶ εἶπεν: «Κύριε Πρόεδρε, νομίζομεν ὅτι θὰ ἦτο ἴσως μία μέση λύσις νὰ ὁρίσωμεν ἀπεριόριστον χρόνον διὰ τοὺς δύο πρώτους ὁμιλητὰς ἐξ ἑκάστου κόμματος καὶ νὰ ὑπάρξῃ κατόπιν τὸ τέταρτον, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ τελειώνωμεν ἐντὸς ὀλίγων συνεδριάσεων. Δέχομαι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου νὰ ὁρισθῇ ὡς μέγιστος χρόνος, τρεῖς ἡμέραι ἐπερωτήσεων». Αὐτὴ εἶναι δήλωσις τοῦ κ. Παπανδρέου, ὑπάρχει κατόπιν καὶ μία δήλωσις τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἡ ὁποία ἀποσαφηνίζει ὡρισμένα θέματα. Ταῦτα ἀποδέχεται καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἐπίσης.

§33Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰς τρεῖς συνεδριάσεις δὲν τὰς ἀπεδέχθην ἐγώ, ἀπεδέχθην τὴν διαδικασίαν καὶ ἐπανέρχομαι εἰς αὐτὸ ὅτι ἀνέκαθεν ἤμουν ἐναντίον τῆς ἰδέας, ὅτι ἠμπορεῖ ἐκ τῶν προτέρων νὰ αὐτοπεριορίζεται τὸ Σῶμα. Αὐτὸ εἶναι καὶ ὁ Κανονισμός. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἔχω ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις μὲ ταχύτερον ρυθμόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κέντρου. Σήμερον εἶναι ἡ ἑβδόμη ἡμέρα παρὰ τὴν γενομένην ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ὁμοφώνως ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ μίαν συμφωνίαν κυρίων, διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις δεχθεῖσα τὴν πρότασιν δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψει της, ὅτι θὰ καταπονῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὶς τῆς ἑβδομάδος ἐπὶ ἕνα μῆνα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθυνθῶ εἰς τοὺς ἡγέτας ἢ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων διὰ νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι λέγομεν διαρκῶς, ὅτι τελειώνομεν τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα καὶ δὲν τελειώνομεν. Ἔχομεν κάμει συμφωνίαν κυρίων καὶ ἐλάβομεν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς ὁμόφωνον, ἀποδεχθέντες τὴν πρότασιν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω, ὅτι κάτι πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§35Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, κ. Πρόεδρε.

§36Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου πράγματι ὡμίλησε περὶ τῆς συντόμου ὅσον τὸ δυνατὸν συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως. Ἀπεδείχθη ὅμως, ὅτι τὸ θέμα ἦτο τόσον πολύπλευρον ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς, ὥστε ὅπως ἀντελήφθητε, κ. Πρόεδρε, οἱ ἀπεριόριστως ὁμιλήσαντες κατηνάλωσαν ὁλόκληρον συνεδρίασιν. Σήμερον, μετὰ τὰς ἐπεμβάσεις τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους, ὅσον καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπισπεύσωμεν, ἔχομεν φθάσει περὶ τὸ τέλος. Ἔχω δὲ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, ἤθελε νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀλλὰ εἶναι ἀσθενὴς καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ παραστῇ, ἐλπίζει ὅμως τὴν Παρασκευὴν νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔλθῃ καὶ θὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν ἕως τὴν Παρασκευὴν ἀκόμη νὰ συζητήσωμεν καὶ ἡ Παρασκευὴ νὰ εἶναι ἡ τελευταία συνεδρίασις καὶ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. Ἡ παράτασις δὲν προέρχεται ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐπερωτήσεως, τοιαύτη.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε καὶ τὴν ἐκτίμησιν καὶ τὴν φιλίαν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς ὑμᾶς, ἀλλὰ θέλω νὰ σημειώσω, ὅτι ὑπεβλήθη καὶ ἔνστασις ἀπαρτίας ἐκ μέρους τοῦ κόμματός σας. Δὲν διεξάγονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ συζητήσεις. Εἶναι πρωτοφανὲς ἐπὶ ἐλέγχου, οἱ ἐλέγχοντες νὰ λέγουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§38Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνήθως ἀποφεύγομεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις βαίνει πρὸς τὸ τέρμα της, ἀλλὰ ἐὰν θὰ τελειώσῃ τὴν Παρασκευὴν ἢ δὲν θὰ τελειώσῃ, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ προέχον, ἐμπρὸς εἰς τὴν διευκρίνισιν ἑνὸς ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θέματα, τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν. Νομίζω, ὅτι οἱ ἄλλοι ρήτορες, σύμφωνα μὲ τὰ συμφωνηθέντα περιορίζονται εἰς τὸ τέταρτον. Ὑπάρχουν ἀπαντήσεις Ὑπουργῶν, ἐνδεχομένως οἱ ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὰ κόμματα νὰ θέλουν νὰ δώσουν ἐξηγήσεις καὶ ἀπαντήσεις, διότι ὁ ἀρχηγὸς τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ὁμιλήσῃ καὶ θὰ εἶναι περίεργον νὰ μὴ τοῦ παρασχεθῇ αὐτὴ ἡ ἄδεια.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ θέτω οὕτω: Προκειμένου περὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἄλλως. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μετὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις.

§41Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν τίθεται ἐπὶ τῆς ὀρθῆς βάσεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι θὰ ἦτο βεβαίως εὐπρεπὲς καὶ κόσμιον νὰ ἀναμένωμεν τὸν Ἀρχηγὸν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως ἢ οἱουδήποτε ἄλλου κόμματος ἤ τινα Ὑπουργὸν καὶ ἐπιθυμοῦντα νὰ ὁμιλήσῃ καὶ τὴν ἑπομένην ἀκόμη συνεδρίασιν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς οἱασδήποτε παρακλήσεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς βάσεώς του. Ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ λαμβάνῃ τοιαύτας ἀποφάσεις δεσμεύσεως τοῦ χρόνου συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων. Διότι καὶ ἐὰν ἐλάμβανε δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰς ἐφαρμόσῃ, πέραν τῆς ἀποφάσεως διὰ τὸ τέταρτον, διότι ἐὰν ἐγγραφοῦν ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν, δὲν ἠμποροῦμε νὰ τοὺς ὑποχρεώσωμεν νὰ μὴ ὁμιλήσουν. Πῶς λοιπὸν θὰ σταματήσῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ τριημέρου ἡ συζήτησις ἂν ὑπάρχουν ρήτορες; Τοῦτο προβλέπεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα μόνον ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος καὶ πλέον οὔ. Ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τὸν ὑπάρχοντα, ἢ ἀπὸ τὴν πρακτικήν, τοιαύτη ἐκ τῶν προτέρων δέσμευσις νομικὴ ὡς ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δὲν ὑπάρχει, δὲν νοεῖται. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὴν οὐσίαν. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ὑπῆρξεν σπουδαιοτάτη, εἶναι ἀπὸ τὰς σπουδαιοτέρας αἱ ὁποῖαι ἀπησχόλησαν τὴν Βουλήν. Ἐγὼ δὲ ὁμολογῶ, ὅτι κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ διεξήχθη ἡ συζήτησις. Διότι καὶ ἂν πλησιάζοντες εἰς τὸ τέρμα της, διαπιστοῦμεν ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ποιά τις σύγχυσις ἐξ ἠθελημένης προσπαθείας ἢ ἐκ τῶν πραγμάτων λόγῳ σωρείας θεμάτων καὶ ἐπιχειρημάτων, πάντως εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ συζήτησις διεξήχθη ἐν ψυχρῷ μὲ ἠρεμίαν, μὲ ἀμοιβαῖον σεβασμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπῆρξεν συζήτησις διαφωτιστική. Εἴμεθα ἤδη εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ τετάρτου. Ἐὰν γίνῃ κατάχρησις τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, τότε ἠμπορεῖτε κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἐπέμβετε, κ. Πρόεδρε, καὶ νὰ ὑπενθυμίσητε, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἔχει τεθῆ θέμα δευτερολογίας ρητόρων, καὶ ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἐκ μέρους τῶν κ. κ. Καψάλη καὶ Λυκουρέζου. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐξαντληθοῦν τὰ θέματα μὲ τὴν ἠρεμίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἔγινε ἄχρι τοῦδε ἡ συζήτησις καὶ κατόπιν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν σύστασιν εἰς τὸ Σῶμα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ τέρμα. Ὅταν προτίθεται ὡς ἐδήλωσε καὶ ὁ κ. Παπανδρέου νὰ ὁμιλήσῃ, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ ἀνάγκη νὰ παρέμβω καὶ ἐγὼ καίτοι δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν ἄχρις ὥρας, θὰ ἦτο πρόωρον νὰ προκρίνωμεν ἀπὸ τοῦδε τὶ θὰ γίνῃ καὶ ὡς τὴν Παρασκευήν. Οὕτω τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν δὲν δέχεται καμμίαν δέσμευσιν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω τοῦτο, ὅτι βεβαίως ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ὑπάρχει τρόπος δεσμεύσεως, ἀλλὰ ὅταν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ἀναλαμβάνουν μίαν δέσμευσιν σημαίνει ὅτι θὰ ἐπιβάλλουν τὴν ἀπόφασιν. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ὅταν αὕτη γίνεται δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διὰ τῆς παρ’ αὐτῆς ἐλεγχομένης πλειοψηφίας ἐπηρεάζει κατὰ κάποιον τρόπον τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, νομίζω ὅτι μία πρότασις ἡ ὁποία προβάλλεται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατὰ τῆς ὁποίας οὐδεὶς ὁμιλεῖ καὶ γίνεται δεκτὴ ἀπὸ ὅλους, ἔχει μείζονα ἰσχύν, ἀπὸ μίαν οἱανδήποτε ἄλλην ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ εἶναι ξηρὰ ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας καὶ ἐνδεχομένως καὶ καταθλιπτική. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ θεωρῶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν ὡς μείζονος ἰσχύος, διότι, ἔχει μείζονα ἠθικὴν βάσιν.

§43Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐπαναλαμβάνετε τὴν ὁμοφωνίαν ὅλων. Σᾶς ἐτόνισα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία, διότι ἀνέκαθεν ἡμεῖς οἱ Προοδευτικοί, διεφωνήσαμεν εἰς τοιούτου εἴδους ἀποφάσεις καὶ διεφωνήσαμεν καὶ ἐν προκειμένῳ. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἐκτὸς πλέον ἂν θέλετε νὰ καθιερώσητε νέον σύστημα, ὅτι δηλ. ἡ πλειοψηφία μὲ τὴν μείζονα Ἀντιπολίτευσιν ἠμποροῦν νὰ ἐπιβάλλουν τὰς ἀπόψεις των. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἀπὸ ἡμᾶς δέσμευσις. Ἐγὼ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον, συζητῶ εἰς τόνον ἀπολύτως φιλικὸν καὶ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη πρόθεσις ἐκ μέρους ὑμῶν, μετὰ μίαν δεκαετίαν διευθύνοντες τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος νὰ καταλήξετε εἰς τοιαύτην ἀπόφασιν. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι μᾶλλον ὑπῆρξε κακὴ διατύπωσις τῶν ἀπόψεών σας περὶ τῶν προθέσεών σας νὰ προχωρήσῃ ὁ ἔλεγχος καὶ νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀναπτύξῃ καὶ τὰς ἄλλας ἐπερωτήσεις της. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ὡς ἀρχηγὸς ἑνὸς ἐκ τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σᾶς ἐκφράζω τὰς ἰδιαιτέρας μου εὐχαριστίας, διότι μεριμνᾶτε τόσον πολὺ διὰ νὰ ἀσκήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀκόμη ἐπιτυχέστερον, τὸ ἔργον της εἰς τὴν Βουλήν. Πρέπει ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐγενόμεθα μάρτυρες νὰ ἐπεκτείνωνται πάρα πολὺ ἔξω ἀπὸ τὸ κύριον θέμα ἐπερωτήσεις δευτερευούσης καὶ τριτευούσης σημασίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο ἄτοπον. Καὶ ὅμως δὲν ἐγένοντο ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου διαμαρτυρίαι. Σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μία ἀπὸ τὰς ὀλίγας φορὰς ποὺ ἀπασχολεῖται τὸ Σῶμα μὲ τοιαύτης σοβαρότητος ἐπερώτησιν.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τὶ τὸ οὐσιῶδες εἰς ὅσα εἴπετε. Πράγματι, ἐὰν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν δὲν συνεφώνησεν εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως, δὲν δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ὁμοφώνως. Εἴχομεν μείνει μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶχε συμφωνήσει καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι δεσμευτικὴ κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ εἶναι οὐσιαστικῶς καὶ πολιτικῶς δεσμευτική, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συνήργησαν εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης. Διότι, πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἕνα πολυμελὲς Σῶμα, ἐὰν μεταξὺ τῆς ἡγεσίας τῶν διαφόρων ἐν τῷ Σώματι τούτῳ παρισταμένων μερίδων δὲν εἶναι ἐφικτὴ κάποια συνεννόησις ἐπὶ τῆς ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Κανονισμοῦ ἀκολουθητέας διαδικασίας. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέσχε πᾶσαν ἄνεσιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις της. Βεβαίως λίαν προθύμως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἤκουε καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱονδήποτε ἄλλον τῶν ἀρχηγῶν τῶν ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων τὴν Παρασκευήν. Θὰ ὑπέβαλε δὲ τὴν παράκλησιν, διότι πρέπει νὰ λογικευώμεθα καὶ πρέπει νὰ περιορίσωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν κἄπως μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία κινδυνεύει νὰ γίνῃ ἀτέρμων. Θὰ παρεκάλουν, μετὰ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ θελήσουν νὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι ἀρχηγοί, νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τὴν Παρασκευήν, ἐὰν ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, διότι δὲν ἠμπορεῖ καὶ αὐτὴ νὰ πάῃ εἰς τὸ ἄπειρον.

§45Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀφοῦ ὁμιλήσουν καὶ οἱ δευτερολογοῦντες.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἠμποροῦν νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε.

§47Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐὰν θὰ προλάβουν.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις παρέστη διὰ πολλῶν ἐκπροσώπων της καὶ διὰ τοῦ κυρίως ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ συνεχῶς, μέχρις ἀργὰ τὴν νύκτα. Δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἀπουσιάζῃ ἡ ἐπερωτῶσα Ἀντιπολίτευσις, τὶ νὰ κάμωμεν καὶ ὅταν ἡ ἰδία ἡ ἐπερωτῶσα Ἀντιπολίτευσις ὑποβάλλει ἐνστάσεις ἀπαρτίας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι παροῦσα, ἂς εἶναι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§49Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκ μέρους τῶν Προοδευτικῶν οὐδεμία διάθεσις νὰ κωλυσιεργήσουν. Ὑπάρχει ὅμως πρόθεσις καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς των θὰ κάμουν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν τὴν πρόθεσιν αὐτὴν νὰ τὴν ἴδουν πραγματοποιουμένην. Δηλαδὴ οἱ ρήτορες τοῦ κόμματος νὰ ὁμιλήσουν μὲ τὴν ἄνεσίν των. Ἐν προκειμένῳ εἶναι δύο ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἤδη καὶ θὰ δευτερολογήσουν. Αὐτοὶ δὲν παραιτοῦνται τῆς δευτερολογίας. Κεφάλαιον δεύτερον. Ἕως τώρα διεξήχθη ἡ συζήτησις μὲ ἕνα πραγματικὰ πολιτισμένον τρόπον. Καὶ ἐτερματίζετο ἡ συζήτησις τὴν 11ην ἢ τὴν 11.30′ ἢ τὴν 12ην νυκτερινήν. Δὲν εἶναι νοητόν, διὰ νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις πάρα πάνω νὰ κάμωμεν σήμερον ὁλονυκτίαν. Ἐάν, λοιπόν, χρειασθῇ τὴν Παρασκευὴν νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι ρήτορες, ἐκτὸς τῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἢ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἢ καὶ ἐμοῦ, ἐὰν χρειασθῇ, κατ’ ἐμὲ δὲν θὰ χρειασθῇ, θεωρῶ δὲ ἀναγκαῖον, ἐκ μέρους τοῦ κόμματός μας νὰ ἀκουσθοῦν αἱ δευτερολογίαι ἐπίσης ἀνέτως ὅπως ὡμίλησαν τὴν πρώτην φοράν, τότε νὰ ὁμιλήσουν. Φαντάζομαι, ὅτι τὸ ἴδιον θὰ προκύψῃ καὶ δι’ ἄλλους ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ ὁμιλήσουν. Συνεπῶς, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἡ καλὴ διάθεσις νὰ τερματισθῇ τὴν Παρασκευὴν ἡ συζήτησις, ἀλλὰ δὲν βλέπω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ τερματισθῇ ἐὰν πᾶμε ἀνέτως. Θὰ τελειώσωμεν τὴν Παρασκευὴν ἢ ἐνδεχομένως τὴν Τρίτην καὶ οὐδεμία ζημία. Κατὰ τὰ ἄλλα εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται καμμία κατάχρησις. Τοῦτο εἶναι ἡλίου φωτεινότερον.

§50Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαῦρε, ἐγὼ ἀπηυθύνθην εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ τοὺς παρεκάλεσα νὰ μοῦ δώσουν μίαν ἀπάντησιν. Καὶ νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι, οὕτως εἰπεῖν, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, πρέπει νὰ περιορισθῇ ἐκεῖ καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἀτέρμων δι’ ἀναμίξεως ὅλων τῶν βουλευτῶν. Ἐὰν τώρα θέλετε σεῖς νὰ λάβετε τὸν λόγον, ὁρίστε νὰ ὁμιλήσετε. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν ἀρχίζῃ μία συζήτησις ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις θὰ πρέπει νὰ τερματίζεται ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις. Ἄλλωστε ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐπαξίως ἐκπροσωπεῖ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε καὶ ἐνόμισα ὅτι τὸ θέμα δὲν ἦτο τοιαύτης σοβαρότητος, ὥστε νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὸ κόμμα. Δὲν βλέπω οὔτε ἀπὸ τὸ κόμμα τοῦ κ. Μαρκεζίνη, οὔτε ἀπὸ τὸ κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. νὰ ζητῇ ἄλλος τις τὸν λόγον. Τώρα ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς, ὁρίστε, ἐκφράσατε καὶ σεῖς τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις σας.

§52Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ θέλω νὰ σᾶς κάμω καὶ μίαν παρατήρησιν καὶ νὰ μὲ συγχωρῆτε. Ὅλη αὐτὴ ἡ εἰσήγησις τὴν ὁποίαν ἐκάματε ἦτο ἐκτὸς Κανονισμοῦ καὶ ἐντελῶς περιττή. Ἐὰν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐκπροσωπῇ τὸ κόμμα ἐπαξίως αὐτὸ ὅλοι τὸ γνωρίζομεν καὶ δὲν ἦτο λόγος νὰ μᾶς τὸ ὑπενθυμίσετε μὲ μίαν ἔντεχνον προσπάθειαν νὰ δημιουργήσετε δῆθεν ζητήματα μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχετε, κ. Πρόεδρε. Ἐγὼ θὰ εἴπω ὅ,τι ἔχω νὰ εἴπω, ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον ὅταν ζητῶ τὸν λόγον νὰ κάμνετε μίαν συζήτησιν, ὅτι ξεύρετε, ὅτι μεταξὺ ἀρχηγῶν κλπ., ὅτι ἦτο ἄτοπον καὶ τὰ τοιαῦτα. Τί τὰ θέλετε αὐτά, κ. Πρόεδρε....

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτσι εἶναι τὸ ἔθιμον, κ. Μαῦρε. Σεῖς δὲ ἔχετε ἐνίοτε τὴν συνήθειαν νὰ διακόπτετε καὶ νὰ ἐπεμβαίνετε ὅταν ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος ἡ συζήτησις περιορίζεται μεταξὺ ἐκπροσώπων κομμάτων. Αὐτὸ ὅμως δημιουργεῖ προηγούμενον ποὺ δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀρνηθῶ τὸν λόγον καὶ εἰς ἄλλους βουλευτὰς ὁπότε ἡ συζήτησις καθίσταται ἀτέρμων. Οὐδένα ἤθελα νὰ θίξω προσωπικῶς. Ἁπλῶς ὑπενθύμισα καὶ ἐπέμεινα εἰς τὴν ἀνάγκην τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ.

§54Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῶν συζητήσεων, δὲν πρόκειται περὶ θέματος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι χρήσιμον. Εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἂν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας γίνεται προσπάθεια παρελκύσεως τῶν συζητήσεων. Ἐκάμαμεν ὑπολογισμὸν διὰ τερματισμὸν ἐντὸς 3 συνεδριάσεων, ἀλλὰ δὲν ὑπελογίσαμεν καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ κατηνάλισκε τὸν μισὸν χρόνον τῶν μέχρι τοῦδε συνεδριάσεων ὁμιλήσας τετράκις, κάποτε δύο ὥρας, κάποτε μίαν ὥραν καὶ κάποτε μιάμιση ὥρα. Ἤδη δὲ λέγει, θέλει νὰ ὁμιλήσῃ καὶ διὰ 5ην φοράν. Πλὴν δὲ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὡμίλησαν καὶ οἱ κ. κ. Μπουρνιᾶς καὶ Μποῦτος. Ἔκαμα ἕνα ὑπολογισμὸν τῆς ἐκτάσεως τῶν πρακτικῶν καὶ εἶδα ὅτι τὸν μείζονα χρόνον τῆς ἐπερωτήσεως κατηνάλωσαν οἱ Ὑπουργοὶ καὶ οὐχὶ οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱ ἐπερωτῶντες. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§56Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις μου νὰ μακρηγορήσω. Πιστεύω, ὅτι μετὰ τὰς συντριπτικὰς ἀγορεύσεις τῶν προλαλησάντων συναδέλφων καὶ ἰδίᾳ τοῦ συναδέλφου κ. Καψάλη καὶ τῶν κ.κ. Μαύρου, Μητσοτάκη, Ἡλιοπούλου καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὴν ἐξονυχιστικὴν καὶ ἀξίαν πάσης ἐξάρσεως ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Λυκουρέζου, δὲν ὑφίσταται λόγος νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ πολύ. Ἡ σύμβασις διὰ τὴν ὁποίαν ὑπερηφανεύεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὴν διελάλησεν ἡ Κυβέρνησις ὡς τὸ μεγαλύτερον ἐπίτευγμά της, ἀπεδείχθη ἄκρως ἐπιζημία καὶ κατέληξεν ἐν τέλει εἰς ράκη τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ κληθῇ νὰ συρράψῃ διὰ νὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ μνημεῖον περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἴδιος ὡμίλησεν, ὥστε νὰ ὑπενθυμίζῃ εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τὴν ἔφεσιν τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν σύναψιν ἐπιζημίων, διαβλητῶν καὶ αὐτόχρημα σκανδαλωδῶν συμβάσεων καὶ τὴν ἀναλγησίαν της εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος. Κατηγόρησεν ὁ κ. Καψάλης τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐσκεμμένως ἀπέκλεισε τὸν δεύτερον ὅμιλον. Ἠκούσθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ τὸ ὄνομα κάποιου κ. Λαδᾶ μὲ πολλὰ ὑπονοούμενα. Καὶ ἀνέγραψεν ἑβδομαδιαία ἐφημερὶς πράγματα πολὺ σοβαρὰ διὰ τὰς σχέσεις τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν ἐξαίρετον κατὰ τὰ ἄλλα πλὴν ὅμως μεσάζοντα κ. Πάπας καὶ τίποτε δὲν διεψεύσθη. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶχε προαποφασίσει νὰ δώσῃ τὴν σύμβασιν εἰς τὸν κ. Πάπας καὶ δικαιοῦμαι νὰ βροντοφωνήσω, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀπέφυγε νὰ τὴν φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν. Ὑπεστηρίχθη ὅτι πάσῃ θυσίᾳ εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ δοθῇ τὸ διϋλιστήριον—ἡ γαλοπούλα, ὅπως τὸ ἀπεκάλεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δηλαδὴ τὸ ψητὸ—εἰς τὸν κ. Πάπας. Ἀπὸ τὴν πορείαν τῶν συζητήσεων καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ὁποίαν αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ συνέστησε, προκύπτει ὅτι ἐκεῖ κατέτειναν ὅλαι αἱ προσπάθειαι. Εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ πρωτοφανές. Ἐνῷ ὁ δεύτερος ὅμιλος Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον εἶχε βελτιώσει τὰς προτάσεις του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀντὶ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας καὶ νὰ προκαλέσῃ ἐντονώτερον τὸν συναγωνισμὸν ἔσπευσε νὰ διακόψῃ τὴν συζήτησιν μὲ τὸν ὅμιλον αὐτόν, μὲ τὴν ἀπατηλὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ὑπερέχουν αἱ προτάσεις τοῦ κ. Πάπας. Ἠγνόησεν ἀκόμη καὶ τὴν πρότασιν τῆς Κοντινεντὰλ ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι αἱ ἐπενδύσεις τοῦ κ. Πάπας ἀνέρχονται εἰς 110 ἑκατ. δολλ., τὶς οἶδε ποίας πιέσεις ἀσκήσας ἐπὶ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπέτυχε νὰ ἐξοβελισθῇ ὁ ὅμιλος Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον. Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὰς ἐκθέσεις της, σελ. 37, δὲν ἀποφαίνεται κατηγορηματικῶς ὅτι αἱ προτάσεις Πάπας εἶναι αἱ συμφερώτεραι. Λέγει «ἡ Ἐπιτροπὴ συνάγει τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων συμφερωτέρα θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ἡ πρότασις Πάπας». Εἶναι καταπληκτικόν, κύριοι βουλευταί, διότι ἐνῷ ἡ ἰδία ἡ Ἐπιτροπὴ ἀσφαλῆ ἐγγύησιν ἐθεώρει τὴν παραχώρησιν τοῦ διϋλιστηρίου διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπεδέχετο ὁ ὅμιλος Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον, ἐπροκρίθη ἐν τούτοις ὁ κ. Πάπας, ὅστις πεισμόνως ἠρνεῖτο νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν, χάριν τοῦ χαλυβουργείου, τὸ ὁποῖον ὅμως εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν πρόκειται νὰ κατασκευάσῃ. Ἐν τούτοις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καλῶς γνωρίζει καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ὁ ὅμιλος Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον, ἀπεδέχθη αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα διὰ τίνα λόγον, ἀφοῦ εἴχατε αὐτὴν τὴν ἀσφαλῆ ἐγγύησιν τῆς παραχωρήσεως τοῦ διϋλιστηρίου διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ ἐκτελέσεως τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως, δὲν ἐσταθήκατε ἐκεῖ ἀλλὰ περιεπλάκητε εἰς αὐτὸ τὸ θέμα τῶν πολυπλόκων ἐγγυήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύονται ὅτι δὲν ἔχουν τὴν ἀξίαν, ἀφοῦ ἡ ΕΣΣΟ δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τὸ χαλυβουργεῖον καὶ τὴν σημασίαν τῆς παραχωρήσεως τοῦ διϋλιστηρίου καὶ δὲν εἶναι διόλου ἄπορον πῶς ὁ ἀνάδοχος ἐδέχθη νὰ δεσμεύσῃ δωδεκάμισυ ἑκατ. δολλ., ὅταν οὗτος ἀποκερδαίνῃ 80. Ἀπὸ τὴν ὅλην διαδικασίαν προκύπτει ὅτι ἡ ἀνάθεσις τῆς συμβάσεως εἰς τὸν κ. Πάπας ἦτο προαποφασισμένη, καὶ τοῦτο προκύπτει ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὴν 27ην Σεπτεμβρίου ὁ ὅμιλος Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον ὑπέβαλε τὰς προτάσεις του καὶ μετὰ ἡμίσειαν ὥραν σπεύδει ὁ κ. Πάπας καὶ βελτιώνει τὰς ἰδικάς του. Εἰδοποιήθη; Ὑπάρχει διαφορὰ ἑνὸς ἀριθμοῦ εἰς τὸ πρωτόκολλον. Ἐπακολουθοῦν αἱ 19 ἐπιστολαί. Κατηγορεῖται ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι μὲ ἐσφαλμένα πορίσματά της ζημιώνει τὸ δημόσιον κατὰ 30 ἑκατ. δολλ. Ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἀπὸ τὰ τρία κονδύλια τὰ δύο εἶναι ἐσφαλμένα. Καὶ ἀφοῦ ἔχει μίαν τοιαύτην αἰτίασιν σοβαρωτάτην ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐναντίον τῆς Ἐπιτροπῆς του, ἐὰν πράγματι ἐνδιεφέρετο διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, τί ὤφειλε νὰ πράξῃ; Ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ εἴπῃ, ἔχω ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἐπιτροπήν μου, ἀλλὰ πῶς ὁ ἄλλος ἔχει τὸ θάρρος νὰ τὴν κατηγορῇ ὅτι ζημιώνει τὸ δημόσιον; Μήπως, ἄνθρωπος εἶναι, κάμνει ἕνα σφάλμα, νὰ τὸ ἐξετάσῃ. Ἀλλὰ ποῖος θὰ ἐξετάσῃ; Παραπέμπει τὰ παράπονα τοῦ ὁμίλου Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον εἰς τὴν ἰδίαν Ἐπιτροπήν. Χάθηκεν ὁ κόσμος; Δὲν ὑπάρχουν καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἄλλοι εἰδικοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐξετάσουν τὰ παράπονα τοῦ δευτέρου ὁμίλου; Παραπέμπουν τὰς αἰτιάσεις εἰς τὴν ἰδίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία Ἐπιτροπή, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της, ὅτι πλέον πρόκειται νὰ κατοχυρώσῃ τὸ ἰδικόν της γόητρον καὶ ἀποφαίνεται ἀδιστάκτως ὑπὲρ τῶν συμφερωτέρων προτάσεων τοῦ ὁμίλου Πάπας καὶ κατηγορεῖ τὸν ὅμιλον Ὠνάση, δηλαδὴ ἀνέθεσε τὴν ἐπίλυσιν αὐτῆς τῆς διαφορᾶς εἰς τὸν κατηγορούμενον καὶ ὁ κατηγορούμενος ἠθώωσεν αὐτὸν καὶ κατεδίκασε τὸν μηνυτήν. Ἡ ἰδία περίπτωσις συντρέχει καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Καὶ ἰδοὺ τὶ ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπὴ ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει. Ἀπέκρουσε τὰς αἰτιάσεις, ὅτι ἡ πρόκρισις τοῦ κ. Πάπας ζημιώνει τὸ δημόσιον καὶ καταλήγει, εἶναι μὲν τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας διπλασίας δυναμικότητος τοῦ Πάπας, ἀλλὰ ὑπερέχει κατὰ 40.000.000 λόγῳ τοῦ χαλυβουργείου. Ταῦτα ἐνῷ εἶναι πεπεισμένη ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι τὸ χαλυβουργεῖον δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ, ἀφοῦ δὲν ἐδέχετο τὴν ἀσφαλῆ ἐγγύησιν τῆς παραχωρήσεως τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ὅπως θὰ γνωρίζετε, ὅταν συνέπραξεν ἡ ΕΣΣΟ οὐδὲ κἂν θέλει νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὸ χαλυβουργεῖον, οὐδὲ κἂν ὁμιλίαν περὶ αὐτοῦ κάμνει καὶ καταλήγει ἡ πρότασις τοῦ ὁμίλου Πάπας, βλέπομεν ὅτι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸν μεσάζοντα κ. Πάπας τὸν προάγει εἰς ὅμιλον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔπραξε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰσηγούμενος, παραστήσας, ὅπως εἶπεν ὁ ἴδιος ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι πρόκειται περὶ ὁμίλου, προάγει ἡ Ἐπιτροπὴ τὸν μεσάζοντα κ. Πάπας ὡς ὅμιλον Πάπας, ἐν τῇ ἐντολῇ της δὲ ἐξεταζομένη ἐκρίθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς πλέον συμφέρουσα. Εἰς τὴν πρώτην ἔκθεσιν λέγει, θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ συμφέρουσα καὶ ποὺ βασίζεται πάλιν εἰς τὸ χαλυβουργεῖον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον λέγει, ὅτι θὰ εἶναι πάντοτε προτιμώτεραι αἱ προτάσεις Πάπας, διότι ναὶ μὲν καθυστερεῖ εἰς τὴν ἀμμωνίαν, ἀλλὰ ὑπερέχει εἰς τὸ χαλυβουργεῖον, ἐνῷ ὡς γνωστὸν θὰ μένῃ πλέον τὸ χαλυβουργεῖον ὡς σύμβολον ἀπάτης καὶ τοῦ μεσάζοντος καὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐλπίδα καὶ ὅτι θὰ ἴδωμεν τὸ χαλυβουργεῖον ἀπὸ τὸν κ. Πάπας καὶ ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους τὸ μονοπώλιον τὸ ὁποῖον ἐπῆρε θὰ τὸ μεταβιβάσῃ, ἔχων ἐν ταυτῷ καὶ ἐπαρκῆ προθεσμίαν, ἐνῷ ἐξ ἑτέρου ὁ ὅμιλος Ὠνάση ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παραχωρήσῃ τὸ διϋλιστήριον ἐὰν δὲν κατεσκεύαζε τὸ χαλυβουργεῖον καὶ οὕτω θὰ εἴχομεν τὴν βασιμότητα, ὅτι θὰ ἐβλέπαμε τὸ χαλυβουργεῖον ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἀμείλικτον, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Τὸ ὁμολογήσατε καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ κανείς, ὅτι εἰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι εἰς τὴν πετρελαιοπηγὴν παρέχουν ἔκπτωσιν 10 καὶ 15 καὶ 20%. 13,5 δολλάρια FOB. Διατί, ἐρωτῶ, δὲν ἐζητήσατε νὰ ἐπωφεληθῆτε αὐτῆς τῆς ἐκπτώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ὁπωσδήποτε 2 δολλάρια κατὰ τόννον; Διατί, ἐνῷ πᾶς τις, διαπραγματευόμενος εἰς τὰς πετρελαιοπηγὰς μὲ τὰς διαφόρους ἑταιρείας, θὰ ἐπετύγχανε τὴν ἔκπτωσιν αὐτὴν 2 δολλάρια τὸν τόννον, σεῖς δὲν ἐσκέφθητε νὰ προστατεύσετε τὸ Δημόσιον; Ἀλλὰ ποῦ καταλήγετε; Ὅταν εἴδατε ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ δύο δολλάρια δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ξεφύγητε καὶ βεβαίως τὸ κέρδος τοῦ ἀναδόχου δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ δύο δολλάρια, διότι κανεὶς δὲν πουλάει εἰς τὸ κόστος, ὁπωσδήποτε θὰ ἔχει ἄλλα δύο δολλάρια κέρδος, ὁπότε 2 + 2 = 4 δολλάρια, καὶ ἰδοὺ τὰ τέσσαρα δολλάρια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα, δὲν πρόκειται νὰ ξεφύγητε, ποὺ κατεφύγατε; Ὅταν εἴδατε ὅτι πράγματι δύο καὶ δύο κάνουν τέσσαρα, μᾶς εἴπατε ὅτι, ἐγὼ τὴν ἔκπτωσιν τὴν ἐπέτυχα εἰς τοὺς ναύλους καὶ ἀρχίσατε μίαν ἀλχημείαν, τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνετε συνεχῶς ἐπὶ ἡμέρας, καὶ τὴν ὁποίαν καὶ ὅλους ἐκείνους τοὺς λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους κάμνετε, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ παρακολουθήσω, λέγων μόνον τοῦτο, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ διϋλιστηρίου, ὅτι διϋλίζετε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὸν κώνωπα, ἀφ’ οὗ κατεπίετε τὴν κάμηλον. Τὰ νομικὰ σφάλματα τῆς συμβάσεως τὰ ἀνέπτυξεν ὡραιότατα ὁ κ. Λυκουρέζος καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω, διότι πράγματι ὑπῆρξε τόσον ἀριστουργηματικὴ ἡ ἀγόρευσίς του ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς, ὥστε φοβοῦμαι μήπως μᾶλλον ζημιώσω παρὰ νὰ προσθέσω. Ἀλλὰ ὑπάρχουν δύο–τρία θέματα, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὰς προθεσμίας, ποὺ θὰ μοῦ συγχωρήσῃ νὰ συμπληρώσω καὶ ἐγώ. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν μακρὰν δικηγορικήν μου σταδιοδρομίαν, κύριοι συνάδελφοι, βλέπω σύμβασιν ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ κατηγορηματικὴν διάταξιν περὶ τῆς διαρκείας της. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα δὲν ἔχει καθορισθῆ διὰ τῆς συμβάσεως, ποῖαι αἱ κυρώσεις ἐναντίον τοῦ ἀναδόχου, ἐὰν δὲν ἐκπληρώσῃ τὰς ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις του, ὡς πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου ἐντὸς τῶν ταχθεισῶν ἡμερομηνιῶν. Ἄρθρον 5. Λέγει ὅτι τὸ διϋλιστήριον ὑπολογίζεται ὅτι θὰ κατασκευασθῇ ἐντὸς 48 μηνῶν, ἀλλ’ ἐὰν δὲν κατασκευασθῇ, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία κύρωσις. Ζημιώνεται καὶ ἐκεῖνος, θὰ μοῦ ἀπαντήσουν. Ἀλλ’ ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἐὰν ζημιώνεται, διότι ἀρκετὰς ἀπασχολήσεις καὶ πονοκεφάλους μᾶς ἔκαμαν τὰ τεράστια κέρδη του. Ἐμὲ μὲ ἐνδιαφέρει, ποία ζημία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον, διότι ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας, τότε θὰ ἀρχίσῃ νὰ καταβάλλῃ τὰ ὅσα πρέπει νὰ καταβάλλῃ. Οὔτε αὐτὸ τὸ στοιχειῶδες δὲν προέβλεψαν εἰς τὴν περίφημον αὐτὴν σύμβασιν. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν διάρκειαν. Οὐδαμοῦ γράφεται σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι ἡ διάρκεια τῆς συμβάσεως εἶναι δεκαετής. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί. (Ἀναγινώσκει). Ἄρθρον 5: «Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν πρώτων δέκα πλήρων ἐτῶν». Παράγραφος 10 «ἐπὶ μὲν ναύλων, κατὰ τὰ πρῶτα δέκα ἔτη». Ἄρθρον 7 «κατὰ τὰ δέκα πρῶτα ἔτη τοῦ διϋλιστηρίου». Ἄρθρον 13. «Ἓξ μῆνας πρὸ τῆς ὑπὸ τῶν ἄνω ἄρθρων προβλεπομένης δεκαετίας θὰ διαπραγματευθοῦν νέαν σύμβασιν». Ἐρωτῶ οἱονδήποτε γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν γνωρίζοντα. Εἶναι 10ετὴς ἡ σύμβασις ἢ δύναται ἂν θέλῃ ὁ ἀνάδοχος νὰ τὴν παρατείνῃ; Διερωτῶμαι, διατὶ οἱ συντάκται αὐτῆς δὲν ἐπεφύλαξαν εἰς τὸ δημόσιον τὸ δικαίωμα νὰ τὴν καταγγείλῃ; Καὶ ἵνα ἐξοβελισθῇ πᾶσα ἀμφιβολία, ὅτι ἡ σύμβασις ἐγένετο κατὰ πονηρὸν τρόπον ἵνα ἰσχύσῃ ἂν τὸ θέλῃ ὁ ἀνάδοχος εἰς τὸ διηνεκές, δὲν ἔχομεν ἵνα ἐπικαλεσθῶμεν τὸ ἄρθρον 20, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ δημόσιον ὑποχρεοῦται νὰ παραχωρήσῃ αἰγιαλόν, κατὰ τὰ πρῶτα 15 ἔτη ἄνευ ἀνταλλάγματος, Τίς, λοιπόν, σεβόμενος ἑαυτὸν θὰ δεχθῇ, ὅτι εἶναι 10ετής; Καὶ ἀφοῦ εἶναι εἰς τὸ διηνεκές, διατὶ ὁμιλοῦμεν διὰ 80 ἑκατομμ. μόνον. Ὑπεραμυνόμενος τῆς συμβάσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὴν νομικὴν κατάρτισιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Δὲν διαφωνοῦμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀλλὰ τὸ πλανᾶσθαι ἀνθρώπινον. Ἡ περιπέτεια τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν διαβόητον Μερκαντίλλε ὠφείλετο εἰς συμβιβαστικὸν ἀτυχές, τὸ ὁποῖον συνέταξε τότε ὁ αὐτὸς κ. Ἀντιπρόεδρος ὁ ὁποῖος καὶ κατηγορούμενος ἐπῆγε δι’ αὐτὸ τὸ λάθος καὶ εὐτυχῶς ἀπηλλάγη. Δὲν χρειάζεται μακρηγορία, ἵνα ἀποδείξω τὸ διαβλητὸν τῆς συμβάσεως. Καὶ δεύτερον νὰ ἔχῃ ὡρισμένον χρόνον λήξεως τῆς συμβάσεως. Κύριοι βουλευταί, αὐταὶ αἱ πρωτοτυπίαι εἰς τὴν σύμβασιν δὲν μὲ ξενίζουν. Εἶναι μέθοδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀνέπτυξα ἐπερώτησιν διὰ τὴν Κυλλήνην. Τὸ ἴδιον ἐγένετο καὶ ἐκεῖ. Ἀνέλαβεν ἕνας ἡμέτερος ἀφερέγγυος τὸ προνόμιον διὰ νὰ τὸ μεταπωλήσῃ καὶ ἀπερρίφθησαν προτάσεις φερεγγυοτάτων προσώπων. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὰ ἀπορρίμματα τοῦ Δήμου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς συνεβλήθη μὲ τὸν μέγαν ὑπεύθυνον τοῦ σκανδάλου Μερκαντίλλε εἰς βάρος τοῦ Δήμου καὶ λόγῳ τῆς θυέλλης ποὺ ἠκολούθησε ἠναγκάσθη ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, τὸ λέγω πρὸς τιμήν του, νὰ τὴν ματαιώσῃ. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὴν ἀπόπειραν ἁρπαγῆς τοῦ κήπου τοῦ Κλαυθμῶνος ἀπὸ τὸν Δῆμον μὲ μίαν ψευδοδημοπρασίαν τὴν ὁποίαν πάλιν ἐματαιώσαμεν ἀντιταχθέντες ἀποφασιστικὰ εἰς τὸν Δῆμον. Καὶ καθ’ ὅν χρόνον συνεδρίαζεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος ὑπεγράφη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ δημοπρασίας κατασκευῆς ὑπογείου γκαράζ, διότι ἐπρόκειτο ὁ ἡμέτερος, πάντα ἀφερέγγυος καὶ ἐκεῖ νὰ κερδίσῃ 150 ἑκατομμύρια εἰς βάρος τοῦ Δήμου. Καὶ ὅταν τὸ ἀντελήφθημεν εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἐπροκαλέσαμεν τοιαύτην θύελλαν, δι’ αὐτὸ τὸ σκάνδαλον, ὥστε ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη κατῃσχημένη νὰ τὴν σχίσῃ. Τὸ ἴδιον τροπάριον ψάλλεται καὶ διὰ τὰ τρία μεσογειακὰ πλοῖα. Καὶ ἐκεῖ ἠγνοήθησαν αἱ συμφέρουσαι προσφοραὶ τῶν Γερμανῶν καὶ αὐτῶν τῶν Ἑλληνικῶν ναυπηγείων. Περιττὸν νὰ ἀναφέρω ἄλλα σκάνδαλα τοῦ λαδιοῦ καὶ τοῦ σιταριοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ σκάνδαλον τῆς Βάβδου, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ περιουσία τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων τῆς Κεφαλληνίας ἀφῃρέθη διὰ νὰ δοθῇ εἰς ἕνα γκεσταπίτην, θὰ ἔχω τὸ αἰώνιον παράπονον ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§58Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ θέλομεν νὰ ἀκούσωμεν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεβῆτε εἰς τὸ βῆμα νὰ τὰ εἴπητε.

§60Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, παρακαλῶ νὰ προσέξητε αὐτὴν τὴν σύμβασιν, προσέξατε τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνομεν ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐχειροκροτήσατε ἐπιδεικτικῶς τὸν Ὑπουργόν σας κατὰ τὴν τελευταίαν του ἀγόρευσιν ὅταν κατήρχετο τοῦ βήματος. Βεβαιωθῆτε, διότι ὅσα ἀνέπτυξα τὰ πιστεύω ἀπολύτως, αἰσθάνομαι βαθυτάτην λύπην, διότι ἀσφαλῶς δὲν ἠθελήσατε νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ βαθύτερον νόημα, ὅτι ἕνα μονοπώλιον ἀποικιοκρατίας θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ χειροκροτήματα ἐκεῖνα θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν ἐνεθάρρυνον οὔτε τῆς ψευδολογίας τὴν ἀνάτασιν, οὔτε τῆς ἀποικιοκρατίας τὴν ἐπιβολὴν ἐν Ἑλλάδι. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος παρακαλῶ, διότι τοὺς περισσοτέρους γνωρίζω προσωπικῶς, ἕκαστος δὲ θὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία καὶ θὰ παραμείνετε εἰς τὰς δέλτους τῶν πρακτικῶν ὅσοι ψηφίσετε ὑπὲρ αὐτῆς τῆς συμβάσεως, ἐνθυμηθεῖτε τὴν ὀλυμπιακὴν σύμβασιν, ἐνθυμηθεῖτε ἐὰν καὶ αὐτὴν τὴν σύμβασιν δὲν τὴν ἔφερεν ἐδῶ, ὥστε νὰ κατοχυρωθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, ἐνθυμηθεῖτε τὶ θὰ εἶχε συμβῆ ἐὰν τὴν σύμβασιν αὐτὴν δὲν τὴν ἔφερε καὶ δὲν εὑρίσκοντο ἐδῶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μακρὰν πάσης ἐπιρροῆς ἐπέδειξαν καὶ τὰ τρωτὰ καὶ τὰ πλεονεκτήματα τῆς ὀλυμπιακῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἐβελτιώθη καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου ἐπροστατεύθησαν. Ἕκαστος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Ἐγὼ ἔχω δικαίωμα νὰ διακηρύξω, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπερηφανεύεται καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ μείνῃ τὸ σκάνδαλον τοῦ αἰῶνος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς ὅσα μὲν ἄλλα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω, θεωρῶ ὅμως ὅτι ἔχω στοιχειώδη ὑποχρέωσιν νὰ ὑπεραμυνθῶ δύο ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους ὁ κ. συνάδελφος ἐν τῇ ἀγορεύσει του ἐμμέσως, ἀλλὰ σαφῶς, ἔθιξε, τὸν ἀντιπρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἀμφότεροι εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ὑπηρέτησαν εὐδοκίμως ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καὶ προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καλὸν εἶναι ὁ ἔλεγχος νὰ ἀσκῆται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, ἔστω καὶ κατὰ τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ Γενικοῦ μου Γραμματέως, ὁ ὁποῖος εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς δύο ἢ τρεῖς παλαιὰς ὑποθέσεις. Ἐξήτασα μετ’ ἐπιμελείας τοὺς ὑπαινιγμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους προέβη ὁ κ. συνάδελφος πρὸ καιροῦ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεως εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ περίφημος ὑπόθεσις τῶν ἀπορριμμάτων ἁπλούστατα προϋποθέτει συνεννοήσεις, αἱ ὁποῖαι διεξήγοντο τῇ ἐντολῇ, τῇ διαταγῇ, τῇ ὑποδείξει τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ γενικὸς γραμματεὺς ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν πρότασιν, οὐδὲ ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ ἄλλον καὶ οὔτε ἦτο ἔργον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως νὰ ἐπιλέξῃ τὸ πρόσωπον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ συνεζήτει. Ἐνήργησε πάντοτε ἐντὸς τῶν πλαισίων καὶ τῶν ὁδηγιῶν, τὰς ὁποίας τοῦ ἔδωσεν ὁ Ὑπουργός του, ἐνεφάνισεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2687 καὶ ἐλήφθη ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ὁμόφωνος ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης. Εἰσηγήθη ὁ ἴδιος τὴν παραπομπὴν τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἔλαβε γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως ἡ ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ καὶ ἔδωσε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, τότε ἐπὶ τοῦ προκατόχου μου συνέβησαν πάντα ταῦτα, ρητὰς ὁδηγίας καὶ ἐξετέλεσε πάσας ταύτας τὰς ὁδηγίας. Σημειωτέον δὲ ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν βεβαίως μυστικαὶ διαπραγματεύσεις, διότι τελικῶς ἡ σύμβασις θὰ ὑπεγράφετο ἀπὸ τρεῖς Ὑπουργοὺς καὶ θὰ ἤγετο πρὸς κύρωσιν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι ἦτο ἀπὸ τὰς συμβάσεις ἐκείνας ποὺ ἀπαιτεῖται κύρωσις ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τὶ μυστικαὶ διαπραγματεύσεις ἦτο δυνατὸν νὰ διεξαγάγῃ ὁ κ. Λαμπροῦκος μεθ’ οἱουδήποτε προσώπου; Διὰ τὴν ὑπόθεσιν Μερκαντίλλε εἶναι γνωστὸν ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ ἀρεοπαγίτης ὁ κ. Βαρσάμος, ὁ ὁποῖος ἐξεφράσθη μὲ τόσην αὐστηρότητα ἐναντίον ἄλλων, διὰ τὸν Γενικόν μου Γραμματέα ἐξεφράσθη ἐπαινετικῶς, οὐδὲ δύναται νὰ κατηγορηθῇ οἱοσδήποτε διότι ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως νὰ καταθέσῃ ὡς μάρτυς ἐπὶ ὑποθέσεώς τινος καὶ βεβαίως προσῆλθε καὶ κατέθεσε κατὰ συνείδησιν. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν νὰ μὴ γίνωνται τοιούτου εἴδους κριτικαί. Εἶναι ἐπίσης ἀστήρικτον, ὅτι ὁ νομικὸς σύμβουλος ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνῃ συνέταξε τὴν σχετικὴν σύμβασιν. Ὡς γνωρίζετε, ὁ κ. Νομικὸς Σύμβουλος ἦτο μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία διεξήγαγε τὰς διαπραγματεύσεις καὶ ὅπως γνωρίζητε καὶ προκύπτει καὶ ἐκ τῶν ἀνὰ χεῖρας σας ἐγγράφων, διεξήχθησαν διαπραγματεύσεις διὰ τὴν διατύπωσιν τῆς συμβάσεως διαρκέσασαι ὑπὲρ τὸν μῆνα. Οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ τις ὡς εὔλογον, ὅτι πεπειραμένος νομικὸς θὰ ἐδέχετο νὰ καταρτίσῃ εἴτε ἐν μιᾷ νυκτί, εἴτε ἐν δυσὶν εἴτε καὶ εἰς πλείονας νύκτας μίαν σύμβασιν τοιαύτης ὁλκῆς καὶ βεβαίως, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου δὲν συνέταξεν αὐτὴν τὴν σύμβασιν, οὐδὲ ἠδύνατο νὰ τὴν συντάξῃ εἰς τὸ γόνυ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰς εὐθύνας τὰς φέρει, καὶ τὰς φέρει μὲ ὑπερηφάνειαν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν φέρουν εὐθύνας οἱ ὑπάλληλοι, οὐδὲ εἶναι ὀρθὸν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ ἐκφέρωνται τοιούτου εἴδους κατηγορίαι κατὰ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὸ Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὅσων ἐπέρασαν πρὸ ἐμοῦ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐὰν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν συνετελέσθησαν καὶ μερικὰ ἔργα, τοῦτο ὀφείλεται κατὰ μέγα ποσοστὸν καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, σεμνοὶ καὶ ἀνώνυμοι, κάθηνται καὶ ἐργάζονται ἀπὸ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ εἰς τὰ γραφεῖα των, μοχθοῦν χωρὶς καμμίαν ἄλλην εἰδικὴν ἀμοιβήν, παρεκτὸς μιᾶς, τῆς ἠθικῆς ἀμοιβῆς, τὴν ὁποίαν τοὺς δίδει ἡ ἰδία των ἡ συνείδησις καὶ ἡ συνείδησις ὅσων ἐκ τῶν προϊσταμένων των ἔχουν συνείδησιν, καὶ νομίζω ὅτι ἔχουν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§62Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐθίξατε ἕνα θέμα, σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§64Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ ὑπάρχει τὸ προσωπικὸν θέμα;

§66Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διότι μὲ ἐκατηγόρησε ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔθιξα ἀνωτάτους ὑπαλλήλους. Ἐγὼ λέγω, ὅτι τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπεκαλέσθην διὰ νὰ μὴ θίξω ἀκριβῶς κανένα...

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν προσωπικὸν θέμα ὑπάρχει εἰς δύο περιπτώσεις, πρῶτον, ὅταν ἀποδίδεται μομφὴ καί, δεύτερον, ὅταν ὁ ὁμιλῶν σᾶς ἀποδίδῃ γνώμην, τὴν ὁποίαν δὲν εἴπατε. Σεῖς τὰ εἴπατε αὐτὰ καὶ σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§68Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μὲ ἐκατηγόρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἔθιξα οἱονεὶ ἐσυκοφάντησα, ἀνωτάτους ὑπαλλήλους. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητος ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν τὰ εἶπα, διότι οὔτε πρόκειται νὰ τὰ εἴπω, ἀλλὰ ἠναγκάσθην νὰ ἀναφερθῶ, καίτοι εἶναι κεφάλαιον τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ δὲν θέλω νὰ κάμω χρῆσιν αὐτοῦ, ἠναγκάσθην νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν νομομαθῆ, τὸν ὁποῖον, ὡς ἐδήλωσα, τιμῶ καὶ εἶναι ἱκανώτατος, εἰς τὸν κ. πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι συνεχῶς τοὺς προέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι εἶναι οἱ ἀλάθητοι, πρὸ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ὑποκλιθῶμεν. Καὶ λέγω τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἤθελα νὰ ἐπεκταθῶ ἔχω ἔγγραφα ἐδῶ, τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ χρησιμοποιήσω. Δὲν ἔπρεπε ὁ κ. Λαμπροῦκος εἰς τοιαύτην ὑπόθεσιν νὰ λάβῃ μέρος. Τὸ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, διότι τὸν εἶχα ἐνημερώσει. Ὅταν ἔχῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ νῦν Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ κ. Βαρσάμου, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτει ὅτι κατεῖχε καλῶς τὴν ὑπόθεσιν Μερκαντίλε καὶ γνωρίζει ὅτι ὁ κακὸς δαίμων τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ὑπόθεσιν Μερκαντίλλε ἦτο ὁ κ. Κωβαῖος, ὁ ὁποῖος τελικῶς κατεδικάσθη εἰς 7μηνον φυλάκισιν, διότι ἠθέλησε νὰ φλυαρήσῃ, ὅταν γνωρίζῃ ὅτι αὐτὸς ὁ κ. Κωβαῖος ἦτο ὁ μεγάλος ὑπεύθυνος, πῶς τὸν ἐδέχθη καὶ νὰ διαπραγματεύεται ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων —εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ— καὶ νὰ μονογραφῇ τὴν σύμβασιν; Καὶ ἐπὶ πλέον, κ. Πρόεδρε, πῶς ἐδέχθη ὁ κ. Λαμπροῦκος, ὅταν αὐτὸς ὁ κ. Κωβαῖος εἶχε τὴν αἰσχρότητα νὰ μηνύσῃ τὸν κ. Βαρσάμον, διότι ἔκαμε τὴν ἔκθεσίν του, νὰ προτείνῃ ὡς μάρτυρα τὸν κ. Λαμπροῦκον καὶ νὰ ἐξετασθῇ εἰς τὴν μήνυσιν Κωβαίου κατὰ Βαρσάμου; Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περισσότερον. Θέλω ὅμως, τοῦτο νὰ εἴπω μόνον: Ὅτι γνωρίζει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἐγὼ τὸν τιμῶ προσωπικῶς — ἠτύχησε καὶ εἰς τὴν Μερκαντίλλε— ἄνθρωπος εἶναι, ἠμποροῦσε νὰ ἀτυχήσῃ καὶ εἰς αὐτό, διότι μὲ ἀναγκάζει νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν Μερκαντίλλε ἐπῆγε καὶ κατηγορούμενος. Ἀπηλλάγη καὶ ἐχάρην πρῶτος. Δὲν θίγω, λοιπόν, κανένα ὅταν ἔχω δεδομένα καὶ τὰ ἀποσιωπῶ, ὁμιλῶν περὶ αὐτῶν μὲ τόσον γαντοφορεμένας φράσεις. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς προέβαλε συνεχῶς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸ τῶν ὁποίων ἔπρεπε ἡμεῖς νὰ κύψωμεν τὸ γόνυ, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τοῦ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν μνήμην ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι προσεκτικώτερος.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, κακῶς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω κατὰ τὴν ταπεινήν μου κρίσιν, ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὸν συνάδελφον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, διότι δὲν ὑπῆρχε μεταξὺ αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ προσωπικὸν ζήτημα. Ἀλλ’ ἅπαξ ποὺ τὸν ἐδώσατε καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐξακολουθεῖ νὰ ὁμιλῇ καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησε ἐναντίον ἀνωτάτων, κατὰ τὴν κρίσιν μου, καὶ ἀρίστων κρατικῶν λειτουργῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν. Πρῶτον, πρὸς ἄρσιν πάσης συγχύσεως τὰ περιστατικά, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι περιστατικὰ συμβάντα πρὸ πολλῶν ἐτῶν, πρὸ τριετίας. Ἐξήτασα, παρὰ ταῦτα, καὶ τὰ περιστατικὰ ἐκεῖνα καὶ προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα. Ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μερκαντίλε ἔκαμε, πράγματι, μίαν ἔκθεσιν ὁ κ. Βαρσάμος, ἡ ὁποία ἔκθεσις ὑπῆρξεν αὐστηροτάτη. Ὁ κ. Λαμπροῦκος, εἶναι ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ἐξ ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐπαινεῖ ὁ κ. Βαρσάμου.

§70Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶπον ἐγὼ τὸ ἀντίθετον;

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ, δὲν σᾶς διέκοψα. Πράγματι, κατόπιν τῆς ἐκθέσεως Βαρσάμου καὶ ἄλλων ἐνεργειῶν, ἐνηργήθη ἀνάκρισις δικαστικὴ καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἐκάλεσεν ὡς μάρτυρα, δὲν γνωρίζω ἂν τὸν προέβαλεν ὁ κ. Κωβαῖος ἢ ἄλλος τις, καὶ τὸν κ. Λαμπροῦκον καὶ ὁ Γενικός μου Γραμματεὺς εἶχεν ὑποχρέωσιν τότε, πρὸ ἑπταετίας, νὰ μεταβῇ καὶ νὰ καταθέσῃ κατὰ συνείδησιν καὶ κατέθεσε κατὰ συνείδησιν.

§72Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸν ἐπρότεινε........

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ. Καὶ ἂν τὸν ἐπρότεινεν οἱοσδήποτε κατηγορούμενος, ἦτο δικαίωμα καὶ τοῦ ἀθλιεστέρου κατηγορουμένου νὰ προτείνῃ ὡς μάρτυρα, ἂν ἤθελε, καὶ τὸν Ἅγιον Σπυρίδωνα. Αὐτὰ εἶναι πρωτάκουστα, ποὺ λέγετε σεῖς. Θὰ κρίνετε σεῖς τώρα τὴν κατάθεσιν οἱουδήποτε Ἕλληνος πολίτου, ἐνώπιον δικαστικῆς ἀρχῆς; Τί κουβέντες εἶναι αὐτές; Μάλιστα, ἐπῆγε καὶ κατέθεσε. Δευτέρα περίπτωσις, ἡ περίφημος ὑπόθεσις τῶν ἀπορριμμάτων. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ τις ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς οἱουδήποτε Ὑπουργείου ἠδύνατο ἐπὶ τοιαύτης ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἀπῄτει τὴν σύναψιν συμβάσεως νὰ ἐνεργῇ αὐτοβούλως; Ἐνεργεῖ ἐντὸς τῶν πλαισίων καὶ τῶν διαταγῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως σᾶς εἶπον, ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις ἡ σχετική. Καὶ αὐτὰ συνέβησαν πρὸ 3, 4, 5 ἐτῶν. Καὶ πάλιν ἐνεφάνισε τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2687, ἡ ὁποία ἀπεφάνθη παμψηφεί. Καὶ ἀφοῦ ἐξηκολούθησε τὰς διαπραγματεύσεις ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ του ὁ ἴδιος ἐπρότεινε δι’ ἐγγράφου παρ’ αὐτοῦ ὑπογεγραμμένου τὴν παραπομπὴν τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν πρὸς παροχὴν ὁδηγιῶν. Τοῦ παρεσχέθησαν αἱ ὁδηγίαι καὶ ὑπὸ τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ του διεξήγαγε τὰς διαπραγματεύσεις πράγματι μετὰ τοῦ κ. Κωβαίου, ὁ ὁποῖος ἐνδέχεται νὰ εἶναι πρόσωπον ἠθικὸν ἢ ἀνήθικον —ἐὰν κατεδικάσθη ἢ ὄχι δὲν τὸ γνωρίζω, διότι αὐτὸν τὸν κύριον δὲν εἶχα τὴν εὐτυχίαν ἢ ἀτυχίαν νὰ τὸν συναντήσω ποτὲ εἰς τὴν ζωήν μου— ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸς ἦτο τότε ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρείας ἀπορριμμάτων. Τί νὰ ἐκάμνομεν; Δὲν ἐκλέγει τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ οἱ Οἶκοι τὸν ἐκπρόσωπόν των. Δὲν εἶναι γραμμένο πουθενὰ ὁ κ. Λαμπροῦκος ἢ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἢ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἢ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποκλείσῃ οἱονδήποτε νὰ παρασταθῇ ὡς ἐκπροσωπῶν συμφέροντα τρίτων. Ἑπομένως καὶ ἡ σύμβασις ἐκείνη οὔτε ἐν κρυπτῷ ἐγένετο, οὔτε ἠδύνατο νὰ γίνῃ. Ἀντιθέτως, ἀψόγως ἐχειρίσθη τὸ ζήτημα ὁ κ. Γεν. Γραμματεύς. Τὰ αὐτὰ δὲ ἰσχύουν καὶ διὰ τὸν κ. Σταυρόπουλον. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἀρκετὸν βίον καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς Ὑπουργὸς καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔχω ἐπικαλεσθῆ ποτὲ εὐθύνας ἄλλων διὰ νὰ καλύψω ἰδικάς μου. Τὰς εὐθύνας διὰ τὴν σύμβασιν τὴν παροῦσαν τὰς φέρει βεβαίως ἡ Κυβέρνησις. Ἂν ἀνεφέρθην εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἀνεφέρθην διότι ἐλέχθη ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ κρίσις τῶν προτάσεων κατὰ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὰς περιπτώσεις διαγωνισμοῦ. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἔγινεν ὑπηρεσιακὴ Ἐπιτροπή. Καὶ ἔπρεπε νὰ εἴπω, ὡς σᾶς ἀνέφερα, ὅτι ἡ ὑπηρεσιακὴ Ἐπιτροπὴ ἀπετελεῖτο, ὡς ἀπετελεῖτο, ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα καὶ ἠθικῶς ἦσαν ἄψογα—καὶ εἶναι ἄψογα—καὶ τὰ ὁποῖα, ἐπὶ πλέον, εἶχον μεγίστην περὶ τὸ θέμα ἐμπειρίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§74Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ κάτι ἄλλο σᾶς εἶπε, κ. Ὑπουργέ.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ κ. Διαμαντόπουλε. (κωδωνοκρουσίαι).

§76Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ μίαν ἐφημερίδα κάτι σᾶς εἶπε.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Σακελλάρης, Εὐαγγελίδης, Παπαδημητρίου καὶ Παππᾶς ἐπίσης διαγράφονται. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§78Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα μετὰ μίαν διεξοδικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὰς παρελθούσας συνεδριάσεις ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, συζήτησιν, ἡ ὁποία πράγματι ἐστάθη εἰς τὸ ὕψος τῆς σοβαρότητος τοῦ συζητουμένου θέματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, λοιπόν, καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἀναπτυχθῆ κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἐμπεριστατωμένον ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον θέτει τὸ Προεδρεῖον, νὰ εἶμαι — καὶ θὰ εἶμαι — σύντομος. Ἴσως δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ λάβωμεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐὰν ἡ κυβέρνησις ἐτήρει διαφορετικὴν στάσιν κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν καὶ ἐὰν διείπετο ἀπὸ μίαν πράγματι καλὴν πίστιν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι θέμα τοιαύτης σημασίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἔθνους ὅπως εἶναι τὸ συζητούμενον θέμα τῆς ὑπογραφείσης Συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἄμεσον ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, δέον νὰ συζητῆται μὲ καλὴν πίστιν μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ ὑπεύθυνος ὅμως Κυβέρνησις ἔχει μεγαλυτέραν εὐθύνην διότι ἐὰν αἱ ὑποδείξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ὀρθαὶ καὶ τὰς ἀποδεχθῆ αὐτὴν πρωτίστως θὰ ὠφελήσουν, ἡ ὁποία φέρει τὴν εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀνέλαβε τὴν ὑπεράσπισιν τῆς συζητουμένης συμβάσεως ὄχι ὡς πολιτικός, ἀλλὰ ὡς δικηγόρος, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀποδείξῃ ὁπωσδήποτε ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ πελάτης του. Διότι ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται διατί κατηγόρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅτι δημοκοπεῖ καὶ ἀπηύθυνε βαρεῖαν τὴν κατηγορίαν καθ’ ἡμῶν κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν του λέγων ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις παρεσιώπει πράγματα ψευδῆ ἢ ἀληθῆ καὶ ὅτι δὲν πιστεύει εἰς τὴν φιλελευθέραν οἰκονομίαν. Δηλαδὴ ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὰ ἐτήσια κέρδη τοῦ ἀναδόχου ἀνέρχονται εἰς 8 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐφ’ ὅσον ἡ δυναμικότης τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι δύο ἑκατομμύρια τόννοι ἐτησίως ἤτοι διὰ τὰ 10 ἔτη τῆς συμβάσεως 80 ἑκατομμύρια δολλάρια δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀντικρούων τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦτον εἶπεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τόσον μεγάλο κέρδος διατί ὅταν ἔγινε πρὸ πενταετίας ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, δὲν ἐνεφανίσθη, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον τόσον μεγάλα κέρδη ἄλλη ἑταιρεία διὰ νὰ συναγωνισθῇ; Ἐπίσης, καὶ εἰς τὸ δεύτερον διϋλιστήριον ὁ δεύτερος ὅμιλος Β. Ρ. καὶ ΣΟΚΟΝΥ ἐνῷ ἔστειλε 19 ἐπιστολὰς διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς προτάσεις του, διατί δὲν ἀντιπροσέφερεν ἔστω καὶ ἕνα σὲντς ὀλιγώτερον; Τὴν ἀπάντησιν τὴν δίδει ἡ ἱστορία τῶν τρὰστ τῶν πετρελαιοειδῶν ἀπὸ τὴν ὁποίαν διδασκόμεθα τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐρρύθμιζον τὰς τιμὰς μονοπωλιακῶς, τρόπον τὸν ὁποῖον κατὰ τὸ δυνατὸν ἀκόμη σήμερον χρησιμοποιοῦν μεταξύ των. Οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοὶ ἄλλως τε, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀνετράπησαν ἀπὸ ὅσα στοιχεῖα ἐπεκαλέσθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν θὰ ἐπανέλθω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν, διότι δὲν ἔχω τὸν χρόνον· θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μόνον νὰ ὑπομνήσω, ὅ,τι διεπιστώθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν· ὅτι τὰ καύσιμα πωλοῦνται εἰς τὴν χώραν μας, δηλαδὴ τὸ διϋλιστήριον πωλεῖ τὰ καύσιμα εἰς τὴν πύλην του κατὰ 30% πλέον τῶν διεθνῶν τιμῶν τὴν διαφορὰν δὲ κατὰ μὲν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καρποῦται τὸ Δημόσιον εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιστρέφονται τὰ 11 ἑκατομμύρια δολλάρια παρὰ τοῦ ἀναδόχου, καθ’ ἡμᾶς δὲ ὁ ἀνάδοχος. Προέκυψεν ἐπίσης ὅτι ἡ κυρία σύμβασις εἶναι τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι συμβάσεις παραλλήλων ἐπενδύσεων ἐκεῖ ἀποβλέπουν. Κατ’ ἀκολουθίαν εἶναι καὶ θέμα πολιτικῆς καυσίμων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κριθῇ. Τὸ κόστος τῶν καυσίμων, ὡς γνωστόν, ἐπηρεάζει ὁλόκληρον τὴν παραγωγικὴν δραστηριότητα καὶ καθορίζει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἔχομεν ὑψηλὸν κόστος παραγωγῆς, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν τὴν μάχην τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιβιώσωμεν ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Δὲν ὑπάρχει ἀντίθετος γνώμη διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, ἰδίως μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Κατ’ ἀκολουθίαν ἔχομεν ἀνάγκην καὶ τοῦ ξένου κεφαλαίου καὶ ὀφείλομεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν εἰσροήν του εἰς τὴν χώραν μας. Ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὅμως μέχρι τοῦ νὰ καταστήσωμεν τὴν χώραν μας ξέφραγο ἀμπέλι, ὅπου ὁ ξένος κεφαλαιοῦχος θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ τοποθετῇ τὰ κεφάλαιά του κατὰ τρόπον λίαν ἐπικερδῆ μόνον δι’ αὐτὸν καὶ νὰ διευκολύνωμεν τὴν μονοπωλιακὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων αὐτῆς, ἡ διαφορὰ εἶναι τεραστία. Τότε ὁδηγοῦμεν τὴν χώραν εἰς τὴν ὑποδούλωσιν εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις θὰ γίνεται ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ξένου κεφαλαίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀντετέθημεν εἰς τὴν σύμβασιν, διότι πιστεύομεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ δι’ αὐτῆς προβλεπόμεναι ἐπενδύσεις ὑπὸ καλυτέρους ὅρους διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ δεύτερον διϋλιστήριον διὰ νὰ καλύπτῃ τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, διότι τὸ ὑπάρχον δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καὶ ὀρθῶς ἀπὸ τοῦδε ἐτέθη τὸ θέμα, διότι ἀπαιτεῖται χρονικὸν διάστημα 3–4 ἐτῶν διὰ τὴν κατασκευήν του. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις ἢ νὰ τὸ κατασκευάσῃ ἡ ἰδία διὰ τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὀρθότερον ἐφ’ ὅσον ἔχει βέβαια κέρδη νὰ διατηρήσῃ τὸ δικαίωμα προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ ὅσα ἐνόμιζεν, ὅτι ἔχει ἑκάστοτε καλυτέρας τιμάς, προωθοῦσα οὕτω καὶ τὰς ἐξαγωγάς μας ἢ νὰ τὸ παραχωρήσῃ εἰς ἀνάδοχον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀνελάμβανε τὴν ἐκτέλεσιν σημαντικῶν βιομηχανιῶν μας, λύσιν τὴν ὁποίαν προετίμησεν ἡ Κυβέρνησις. Οὕτω ὁ ἀνάδοχος ἐξασφαλίζει τὸ μονοπώλιον τῶν πετρελαιοειδῶν ἐσαεὶ ἔναντι παραλλήλων ἐπενδύσεων ἀμφιβόλου ἀποδόσεως. Θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος νὰ κατασκευάσῃ διὰ λογαριασμόν του τὸ διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ἔχει βέβαια κέρδη καὶ ἀποτελεῖ τὸ ψητὸ ὡς ἐλέγχθη καὶ τὰς λοιπὰς ἐπενδύσεις νὰ τὰς ἐκτελέσῃ εἴτε τὸ ἴδιον, εἴτε διὰ ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Τὸ σκάνδαλον εἶναι εἰς τὴν τιμὴν ἀγορᾶς καὶ μονοπωλιακὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ὡς ἐλέχθη ἔχομεν δύο ἤδη τιμάς, τὰς οὐὲλθ πράϊσες καὶ τὰς τιμὰς δελτίων πλάτς. Ἐπὶ τῶν τελευταίων πραγματοποιοῦνται ἐκπτώσεις 15–20%· τὰς ἐκπτώσεις αὐτὰς δὲν τὰς διεξεδικήσαμεν εἰς τὸ 2ον διϋλιστήριον, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ δικαίωμα προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν. Ἰδοὺ ἡ ἀνωμαλία. Δὲν ἔχομεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας μας παράδειγμα ὑπογραφῆς συμβάσεως τόσης σημασίας ἄνευ νόμου ἐγκρίνοντος αὐτήν, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπῆρχεν οὐδεμία Κυβέρνησις σεβομένη ἑαυτὴν θὰ ἐτόλμα ν’ ἀναλάβῃ τὸ βάρος τοιαύτης εὐθύνης, νὰ δεσμεύσῃ δηλαδὴ τὴν χώραν οἰκονομικῶς ἔναντι οὐσιώδους τομέως της τῆς οἰκονομίας μας, ὅταν μάλιστα ἔχῃ ἀντίθετον πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης τὸ σύνολον τῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, χωρὶς νὰ ζητήσῃ προηγουμένως τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Δὲν λέγω ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἀνάγκη ἱδρύσεως βʹ διϋλιστηρίου, διότι πράγματι τὸ πρῶτον διϋλιστήριον δὲν καλύπτει ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδικαιοῦτο νὰ ἀπεμπολήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ νὰ παραχωρήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου μονοπωλιακῶς εἰς τὸν ἀνάδοχον. Ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ προκηρύξῃ διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτὸν ὅλα τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν ὡς ἀσχολίαν τὴν ἐμπορίαν καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἀντιθέτως περιέβαλε μὲ μυστικωτάτας διαπραγματεύσεις καὶ οὐδεὶς γνωρίζει κατὰ ποῖον τρόπον ἐγένετο εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ ὅλη διαχείρισις τοῦ ζητήματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔλαβον γνῶσιν καὶ διάφοροι ξένοι οἶκοι. Ἀπὸ ξένους ὅμως ψιθυρίζεται, ὅτι δὲν ἐγνώριζον ὅσα ἔπρεπε περὶ τῶν διαπραγματεύσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ βʹ διϋλιστηρίου. Ἡμεῖς, ὡς βουλευταί, δὲν ἐγνωρίζαμεν τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς, ἀλλὰ τὸ ἐπληροφορήθημεν ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπαναλαμβάνω ἠγνόησε τὴν Βουλήν, καὶ ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν ταύτην, χωρὶς τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλά, ὅταν λέγωμεν εἴμεθα ἐναντίον τῆς συμβάσεως πρέπει νὰ ἐξηγούμεθα, ὅτι δὲν εἴμεθα καὶ ἐναντίον τῆς τοποθετήσεως ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας, οὔτε φυσικὰ ἐναντίον τοῦ ἀναδόχου τὸν ὁποῖον τιμῶμεν. Ἡ τοποθέτησις ὅμως τῶν ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας, δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τρόπον ζημιοῦντα τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ὅτι δημιουργεῖται μονοπώλιον πετρελαιοειδῶν, ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Τί ἄλλο ἀπὸ μονοπώλιον εἶναι ὅταν ὁλόκληρον τὴν ἀναγκαίαν ποσότητα ἀργοῦ πετρελαίου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰς προμηθευώμεθα μόνον ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐὰν ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐλευθέραν διαχείρισιν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀπετέλει τὸ καλύτερον ὅπλον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Εἶναι γνωστὴ ἡ δυσμενὴς ἐξέλιξις τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ παραιτηθῇ τοῦ μέσου τούτου δίδουσα εἰς ἰδιώτας μονοπωλιακὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ βʹ διϋλιστηρίου. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχει δηλώσει, ὅτι ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἐλευθέρας οἰκονομίας, ἀλλὰ δυστυχῶς ὅμως, ἀκολουθεῖ εἰς τὴν πρᾶξιν πολιτικὴν μονοπωλίου καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀντίθετος τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ ΕΟΚ καὶ ὅλα τὰ ἐλεύθερα κράτη. Εἶναι ἀντίθετος μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ποὺ ἠκολούθησαν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς οἰκονομικῆς των ἀναπτύξεως. Ὅταν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, εὑρίσκοντο εἰς τὸ στάδιον τῆς οἰκονομικῆς των ἀναπτύξεως, γνωρίζομεν, λέγω, πῶς ἀντιμετώπισαν τὰ δημιουργούμενα οἰκονομικὰ συγκροτήματα. Εἶχε δημιουργηθῆ τότε, τὸ τρὰστ Ροκφέλλερ καὶ διὰ νόμου, ἡ τότε Κυβέρνησις τῆς Ἀμερικῆς, τὸ διέλυσε. Ὅταν τὸ 1936 ἐγένετο τὸ συνέδριον τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ ἐξέλεξε ὡς ὑποψήφιον Πρόεδρον, τὸν Ροῦζβελτ, οὗτος εἰς τὸν λόγον ποὺ ἐξεφώνησεν ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ του, ἐπετέθη κατὰ τῶν μεγαλοεπιχειρηματιῶν οἱ ὁποῖοι, ἐπεδίωκον νὰ ἐγκαταστήσουν μίαν βιομηχανικὴν δικτατορίαν εἰς τὴν χώραν καὶ εἰς ἀπάντησιν ὁ λαὸς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τὸν ἐξέλεξε Πρόεδρον, διὰ συντριπτικῆς πλειοψηφίας. Ἐθεωρεῖτο ἔγκλημα νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς μίαν μόνον ὀργάνωσιν, εἰς ἕνα τρὰστ αἱ ἐπιχειρήσεις μιᾶς βιομηχανίας. Ἀποτελοῦσε κοινωνικὸν κίνδυνον κάθε μονοπώλιον καὶ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ὑπὸ ἔλεγχον διότι ὁ πλοῦτος τῆς χώρας δὲν ἔπρεπε νὰ βρεθῇ στὰ χέρια ἀνηθίκων ἀνθρώπων. Ἔπειτα, τὸ ἕνα μονοπώλιον εὐνοεῖ τὸ ἄλλο καὶ ἡ ἐπιρροὴ τοῦ μεγάλου ἐπιχειρηματίου στὴν πολιτικήν, εἶναι ὀλεθρία. Ἄλλος Πρόεδρος προηγουμένως, ὁ Οὐΐλσων, Συντηρητικός, εἶχε διακηρύξει τὴν ἀνάγκην, νὰ ἀπελευθερωθῇ ὁ λαὸς ἀπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ εἰς τὰς 4 Μαρτίου 1913, ὁ Οὐΐλσων ἐκλεγεὶς Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διεκήρυξε, ὅτι τὸ ἰδιωτικὸν μονοπώλιον εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ καὶ ἡ συνθήκη τῶν Ἀθηνῶν τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐνταχθῶμεν εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. ἀναφέρει, ὅτι ὀφείλει ἡ χώρα νὰ ἀποδεσμευθῇ βαθμηδὸν ἀπὸ ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις της ποὺ ἐμποδίζουν τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμόν, τὸ δὲ ἄρθρον 31 ἀπαγορεύει τὴν δημιουργίαν μονοπωλιακῶν καταστάσεων. Γνωρίζομεν, ὅτι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ἐπιχειρήματα κατὰ τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. εἶναι, ὅτι ἐχαρακτηρίσθη ὡς καρπὸς τῶν μονοπωλίων τοῦ καπιταλισμοῦ. Τὸν κίνδυνον αὐτὸν τοῦ μονοπωλίου ζητοῦν ν’ ἀντιμετωπίσουν εἰς τὴν οἰκονομικὴν διάσκεψιν τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία ὠργανώθηκε τελευταίως μὲ πρωτοβουλίαν τοῦ Ἰταλικοῦ Συμβουλίου Οἰκονομίας καὶ Ἐργασίας καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ζητεῖται ἡ σχεδιοποίησις, δηλ. ὁ προγραμματισμὸς εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ κινδύνου αὐτοῦ. Ὁ κ. Μαρζόλεν, ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Κ. Ἀγορᾶς διεκήρυξεν, ὅτι πρέπει κάθε Κράτος ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν στρατηγικὴν τῶν μονοπωλίων διαθέτοντας ὅσον τὸ δυνατόν, μεγαλυτέραν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἰσχύν, καὶ συνιστᾷ τὰ σχέδια τῶν μονοπωλίων νὰ ὑποβληθοῦν σὲ δημοκρατικὸν ἔλεγχον. Κατ’ ἀκολουθίαν καὶ εἰς τὴν χώραν μας ἡ ἀπειλὴ ὑποταγῆς εἰς τὰ μονοπώλια εἶναι ἄμεσος, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἔχουσα ἀπρογραμμάτιστη πολιτικήν, κινδυνεύει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ σὲ πλήρη ὑποταγὴν εἰς τὰ ἐξωτερικὰ μονοπώλια. Μίαν ἀπόδειξιν, ἀποτελεῖ ἡ σύμβασις τοῦ βʹ διϋλιστηρίου. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδείχθη, ὅτι στερεῖται οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ καὶ τῶν ἀναγκαίων μελετῶν. Παράδειγμα, αἱ Γερμανικαὶ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠξιοποιήθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐλλείψει μελετῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ δάνεια ταμείου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Καὶ σήμερον, δὲν ὑπάρχουν μελέται, αἱ ὁποῖαι μελέται εἶναι δυνατὸν νὰ πείσουν τοὺς ξένους κεφαλαιούχους, ὅτι τὰ τοποθετούμενα εἰς τὴν χώραν μας κεφάλαιά των θὰ εἶναι παραγωγικὰ καὶ συμφέροντα δι’ αὐτούς. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξεν, ὅτι μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, καὶ εἰδικῶς εἰς τὴν συζητουμένην σύμβασιν, ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας, εἰς πλήρη ὑποταγὴν εἰς τὰ ξένα μονοπώλια, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἄμεσον κίνδυνον διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος.

§79Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διαπιστώσετε ἂν ὑπάρχῃ ἀπαρτία.

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἡ ὥρα εἶναι 9½ καὶ ζητεῖτε ἀπὸ τώρα νὰ διαπιστωθῇ ἂν ὑπάρχῃ ἀπαρτία, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν παρίστανται μόνον 10 βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως;

§81Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀπαρτίαν ἀπαρτίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι ἡ Ἀντιπολίτευσις. Διότι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Βουλὴ νὰ συνεδριάζῃ παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα.

§82Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔθιξε κανένα.

§84Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Δενδρινόν, εἶπεν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν μόνον 10 βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνῷ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι ἄνω τῶν 30 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι παρόντες ἐνῷ τῆς ΕΡΕ ἐλάχιστοι.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§86Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί θίγεται ὁ κ. Ὑπουργός; Εὐθιξία δὲν ὑπάρχει ὅταν ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀνέφερεν αὐτὰ ποὺ ἔγραψε μία ἑβδομαδιαία ἐφημερὶς περὶ συμφερόντων ἐκ τῆς συμβάσεως; Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ δοθῇ ἀπάντησις ναὶ ἢ ὄχι;

§87Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι 30 παρόντες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ εἶναι 60 κυβερνητικοί.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§90Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχουν ἐπικυρωθῆ τὰ πρακτικὰ τῆς 11ης Δεκεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, διότι ὑπῆρχον ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τοῦ κ. Λυκουρέζου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διόρθωσιν τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, εἰς τὴν ὁποίαν προσετέθη ἡ φράσις «ἡ διάταξις κατηργήθη πρὸ τριετίας, ἀλλ’ ἡ κατάργησις εἰς οὐδὲν φεῦ ὠφέλησε». Καὶ οὕτω ἐνεφανίζετο ὁ λόγος τοῦ κ. Λυκουρέζου μὴ βασιζόμενος εἰς ὡρισμένα δεδομένα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἐδέχθη τὴν ἀπάλειψιν τῆς ὡς ἄνω φράσεως καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ ὡς διορθοῦνται διὰ τῆς ἀπολείψεως τῆς ὡς ἄνω φράσεως διὰ νὰ γίνῃ εὐθὺς ἀμέσως ἡ ἀνατύπωσίς των.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Λέγω, ὅτι ἡ φράσις αὐτὴ εἶχε προστεθῆ καὶ διαπιστωθείσης τῆς προσθήκης διετάχθη ἡ διαγραφὴ καὶ ὄχι κατὰ κἄποιον τρόπον, ὅτι κατὰ παραχώρησιν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ παρακαλῶ πολὺ ἡ ἀνατύπωσις, τὴν ὁποίαν ἀποφασίζει ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον καὶ νὰ γίνῃ νέα διανομὴ τῶν πρακτικῶν ὡς διατυποῦνται μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς φράσεως.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 11ης Δεκεμβρίου 1962, ὡς διωρθώθησαν ἀνωτέρω.

§94Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ἀναφέρεται ὅτι τὸ προεδρεῖον ἀφοῦ ἐλέγξῃ ὑπὸ ποίας συνθήκας κατὰ τὴν διανομὴν τῶν πρακτικῶν περιελήφθη καὶ λιβελλογραφία κατὰ συναδέλφου θὰ ἐνημερώσῃ τὸ Σῶμα κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται ἔρευνα καὶ αὔριον θὰ γίνῃ συζήτησις. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον διὰ νὰ δευτερολογήσῃ.

§96Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μολονότι ἐγένοντο ἀγορεύσεις μακραί, ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως δὲν ἔχει ἀκόμη πλήρως διευκρινισθῆ. Ὑπάρχουν σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ζωτικώτατα καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐπικρατεῖ μία σύγχυσις, ἥτις πιθανὸν νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς φύσεως τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἐν τούτοις, καὶ ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ὑπῆρξε πρόθεσις συγχύσεως, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ὡς σύστημα ἀποκρούσεως τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπὸ τὴν σύγχυσιν αὐτήν, παρεσύρθησαν καὶ συνάδελφοί τινες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὸν κ. Μαῦρον. Κατὰ τὴν πρώτην ὁμιλίαν μου, ἀναφερόμενος εἰς τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, εἶχα ἀναφέρει ὡς ἕνα ἐκ τῶν πλεονεκτημάτων τὸ συναλλαγματικὸν κέρδος διὰ τὴν οἰκονομίαν. Λοιπόν, τόσον ὁ κ. Μαῦρος, ὅσον καὶ ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὑπεστήριξαν τὴν ἄποψιν ὅτι σχεδὸν δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως κανέν συναλλαγματικὸν κέρδος διὰ τὴν οἰκονομίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Ἀνέμενον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ εὕρισκε κἄποιαν στιγμὴν τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, πιθανὸν ἡ σύμβασις τοῦ πρώτου κρατικοῦ διϋλιστηρίου νὰ ἔγινεν ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς ὅρους. Πιθανὸν καὶ ἡ δευτέρα σύμβασις, δὲν εἶναι πιθανόν, εἶναι βέβαιον, νὰ γίνεται ὑπὸ ἔτι δυσμενεστέρους ὅρους. Ἀλλὰ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ ὕπαρξις τοῦ διϋλιστηρίου δὲν εἰσεκόμισε κανὲν συναλλαγματικὸν ὄφελος εἰς τὴν χώραν, δὲν εἶναι ἀκριβής. Ἔρχομαι εἰς συγκεκριμένους ἀριθμούς. Παίρνω τὸ ἔτος 1962, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἔτος μὲ ἀποτελέσματα σαφῆ καὶ δεδομένα, δὲν πρόκειται περὶ προγράμματος ἐργασίας διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, ὥστε νὰ κάμωμεν ὑπολογισμὸν κατὰ προσέγγισιν. Παίρνω τὸ ἔτος 1962 καὶ σημειώνω ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὸ προηγούμενον ἔτος 1961, ποὺ εἶχον λάβει ὡς βάσιν ἄλλοι συνάδελφοι, ἡ διαφορὰ εἶναι ἀνεπαίσθητος. Ἐὰν πάρωμεν λοιπόν, τὸ ἔτος 1962, θὰ ἴδωμεν ὅτι τὸ διϋλισθὲν πετρέλαιον—καὶ ἐδῶ κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ κάμω μίαν διασάφησιν: ὄχι τὸ εἰσαχθὲν εἰς τὸ διϋλιστήριον, διότι αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ πραγματικῶς χρησιμοποιηθέν, βιομηχανοποιηθὲν πετρέλαιον, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους—παίρνω λοιπόν, τὸ πετρέλαιον τὸ πραγματικῶς διϋλισθέν. Κατὰ τὸ ἔτος 1962, τὸ πετρέλαιον αὐτό, ἀνῆλθεν εἰς 1.812.000 τόννους. Ἡ ἀξία τοῦ ἀργοῦ αὐτοῦ πετρελαίου δηλαδὴ τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσε τὸ Κράτος διὰ τὸ πετρέλαιον αὐτό, ἀνῆλθεν εἰς 30.065.000 δολλάρια. Καὶ ἐδῶ χρειάζεται μία διευκρίνισις. Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν σᾶς ἀναφέρω εἶναι ἡ πραγματικὴ συναλλαγματικὴ ἐπιβάρυνσις τῆς χώρας, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἐκπτώσεως ἡ ὁποία βάσει τῆς συμβάσεως χορηγεῖται εἰς τὸ Κράτος. Ὅσοι λαμβάνουν ὡς βάσιν τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ διϋλιστηρίου, διὰ νὰ ὑπολογίσουν ἐκεῖθεν τὴν ἀξίαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, περιπίπτουν εἰς μίαν πλάνην διὰ τὴν ὁποίαν αὐτοὶ δὲν εὐθύνονται, διότι κατὰ κἄποιον τρόπον περίεργον, ἡ χρέωσις, ἡ ὁποία γίνεται, τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, εἰς τοὺς ἰσολογισμοὺς τοῦ διϋλιστηρίου, δὲν γίνεται μὲ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν πραγματικῶς καταβάλλει τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ γίνεται μὲ μίαν ηὐξημένην τιμήν. Τὸ δὲ Δημόσιον λαμβάνει μίαν ἔκπτωσιν ὑπὸ μορφὴν ρεστοῦρνο, βεβαίως εἰς συνάλλαγμα. Συνεπῶς ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἀνέφερα διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ διϋλισθέντος κατὰ τὸ 1962 πετρελαίου, εἶναι ἀριθμὸς ἀκριβὴς καὶ ἀντιπροσωπεύει τὴν πραγματικὴν συναλλαγματικὴν δαπάνην διὰ τὴν προμήθειαν αὐτοῦ τοῦ πετρελαίου. Εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ προσθέσωμεν 2 ἄλλα κονδύλια, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸ σύνολον τῆς συναλλαγματικῆς μας ἐπιβαρύνσεως. Τὸ πρῶτον κονδύλιον εἶναι, ὄχι ὅπως προχείρως ἀπὸ μερικοὺς συναδέλφους διετυπώθη, περίπου 2 ἑκατ. δολλάρια, ὅση εἶναι δηλαδὴ ἡ ἀναλογία διὰ μίαν 10ετῆ ἀπόσβεσιν τῆς συνολικῆς ἀξίας τοῦ διϋλιστηρίου, ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῶν πραγμάτων πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν δαπάνην τὴν ἀναγκαιοῦσαν διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν εἰς ξένον συνάλλαγμα ἐγκαταστάσεων τοῦ διϋλιστηρίου. Αὐτὸ τὸ ποσὸν —δεδομένου ὅτι ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ κόστους τοῦ διϋλιστηρίου περὶ τὰ 16 ἑκατ. δολλ. ὑπολογίζεται ὅτι ἐδαπανήθησαν εἰς ξένον συνάλλαγμα— ἀντιπροσωπεύει μίαν ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν 1.600.000 δολλάρια περίπου. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη συναλλαγματικὴ ἐπιβάρυνσις. Διότι τὸ διϋλιστήριον διὰ νὰ ἐργασθῇ διὰ νὰ παραγάγῃ τὰ διάφορα καύσιμα ποὺ παράγει κάμνει εἰσαγωγὴν διαφόρων ὑλικῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διὰ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ καταβάλλει συνάλλαγμα. Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτή, ἡ δευτέρα, εἶναι περίπου 1.200.000 δολλάρια ἐτησίως. Καταλήγομεν, λοιπόν, εἰς μίαν συνολικὴν συναλλαγματικὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς χώρας διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν εἰς συνάλλαγμα ἐγκαταστάσεων τοῦ διϋλιστηρίου καὶ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ὑλικῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τοῦ πετρελαίου, ἀνερχομένην εἰς 32.965.000 δολλαρίων. Αὐτὸ τὸ ποσὸν πρέπει νὰ τὸ μειώσωμεν κατὰ μίαν ἀναλογίαν ναύλων, οἱ ὁποῖοι πληρώνονται βάσει τῆς συμβάσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου εἰς δραχμάς. Ἡ ἀναλογία αὐτὴ τῶν ναύλων, οἱ ὁποῖοι πληρώνονται εἰς δραχμὰς ἀντιπροσωπεύει περίπου 650.000 δολλάρια. Συνεπῶς ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς συνάλλαγμα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ὅλας τὰς ἄλλας δαπάνας ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀνέρχεται εἰς 32.315.000 δολλάρια. Αὐτὴ εἶναι ἡ συναλλαγματική μας ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τότε ποὺ ἀπεκτήσαμεν τὸ διϋλιστήριον καὶ συγκεκριμένως ὅπως εἶπον, διὰ τὸ ἔτος 1962. Ἄς ἔλθωμεν τώρα νὰ ἴδωμεν, ἂν τὸ Κράτος, ἂν ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔκαμνε τὸ διϋλιστήριον καὶ ἐξηκολούθει νὰ ἔχῃ τὸ καθεστὼς τῶν πετρελαιοειδῶν τὸ ὁποῖον εἶχε μέχρι τοῦ 1958, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὰ πετρελαιοειδῆ τὰ ὁποῖα ἀπέκτησε διὰ τῆς ἐπεξεργασίας ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου αὐτοῦ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ποὺ σᾶς ἀνέφερα, μὲ τὶ θὰ ἐπεβαρύνετο; Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ χρειάζεται μία ἐξήγησις. Μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ ἐκάμαμεν τὸ διϋλιστήριον, τὸ μέγιστον μέρος τῶν καυσίμων εἰσήγετο εἰς τὴν χώραν μας μέσῳ τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου, αἱ ὁποῖαι ἐφήρμοζον τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας μὲ κἄποιαν ἀδράνειαν ἐξακολουθεῖ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ σήμερον νὰ ἐφαρμόζῃ, δηλαδὴ τὰς λεγομένας POSTED PRICES, ἢ ἐπισήμους τιμάς. Ἐάν, λοιπόν, ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν τῆς παραγωγῆς τοῦ διϋλιστηρίου τὸ 1962 μὲ τὰς τιμὰς τὰς ἐπισήμους, εἰς τὰς ὁποίας ἐχρεώνοντο τὰ καύσιμα μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ κατεσκευάσθη τὸ διϋλιστήριον, βλέπομεν ὅτι αὐταὶ ἀντιπροσωπεύουν ἕνα ποσὸν 45.899.000 δολλαρίων. Συνεπῶς μεταξὺ τῶν 32.315.000 δολλαρίων τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως, ὅτι ἀποτελοῦν τὴν συναλλαγματικήν μας ἐπιβάρυνσιν διὰ τὸ 1962 καὶ τῆς ἀξίας τῶν προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου μὲ τὰς κανονικὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας ἐπρομηθευόμεθα, ἐπαναλαμβάνω τὰ καύσιμα μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ ἔγινε τὸ διϋλιστήριον, δηλαδὴ τῆς συνολικῆς ἀξίας τῶν 45.899.000 δολλαρίων ἔχετε μίαν διαφοράν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς τὰ 13 ἑκατ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα καὶ ἀνέφερα εἰς τὸν λόγον μου. Κύριοι βουλευταί, συνηθίζω νὰ εἶμαι προσεκτικός. Ὅταν δίδω ἀριθμοὺς φροντίζω νὰ εἶναι ἠλεγμένοι. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ κάμω τὴν ἐπανόρθωσιν. Διότι εἶχε λεχθῆ ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 13 ἑκατ. δολλαρίων, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη ὡς δῆθεν συναλλαγματικὸν κέρδος τῆς χώρας μας, ὅτι ἀποτελεῖ τερατολόγημα ἢ κἄτι ἀνάλογον. Τώρα θὰ προσπαθήσω νὰ ἀκολουθήσω τὴν σκέψιν τοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου. Ὁ κ. Μαῦρος, ἐπροχώρησε καὶ εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἀντὶ νὰ εἰσάγωμεν τὰ προϊόντα μέσῳ τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου ὅπως ἐγίνετο εἰς τὸ παρελθόν, ἐξωβελίζαμεν τὰς ξένας ἑταιρίας καὶ ἐφροντίζαμεν νὰ κάμωμεν κρατικὰς ἐγκαταστάσεις διανομῆς καὶ πωλήσεως πετρελαιοειδῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν γίνεται σήμερον, καὶ ἐὰν ἠκολουθούσαμεν δηλαδὴ ἕν εἶδος πολιτικῆς Μωσαντὲκ καὶ ἐπρομηθευόμεθα ὅλα τὰ καύσιμα ἐλευθέρως εἰς τὰς εὐθηνοτέρας δυνατὰς τιμάς, τότε θὰ ἐβλέπαμεν ὅτι ὄχι μόνον ὄφελος δὲν θὰ εἴχομεν συναλλαγματικόν, ἀλλ’ ἴσως ἀπεδεικνύετο ὅτι καὶ ζημία προκύπτει ἀπὸ τὸ σημερινὸν καθεστώς. Ἐν τούτοις, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἐφαρμόσω τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸν πίνακα ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Μαῦρος, καὶ ἐὰν ὑπολογίσω μὲ τὸν πίνακα τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα πράγματι παρήγαγεν τὸ διϋλιστήριον κατὰ τὸ ἔτος 1962, τότε προκύπτει τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα. Ἡ οἰκονομία συναλλάγματος, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται ἀκόμη καὶ μὲ τὰς τιμὰς τοῦ κ. Μαύρου, ἀνέρχεται περίπου εἰς 4.035.0000 δολλάρια. Ἔχω τὸν πλήρη πίνακα, λεπτομερῆ μὲ τὰς κατηγορίας τῶν προϊόντων καὶ μὲ τὸν πολλαπλασιασμὸν τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Μαῦρος. Δὲν τὸν ἔχω δυστυχῶς μαζί μου. Θὰ τὸν καταθέσω αὔριον εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Διότι εἶναι ἀπὸ τὰ σημεῖα ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσουν εἰς τὴν περαιτέρω ἐξαγωγὴν τῶν συμπερασμάτων. Ἐὰν πάλιν θελήσωμεν νὰ πάρωμεν μίαν μέσην λύσιν, νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν θὰ ἔφθανεν εὐκόλως τὸ Κράτος εἰς τὸ νὰ ἐξοβελίσῃ τὰς ξένας ἑταιρείας καὶ εἰς τὸ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἴδιον νὰ κάμῃ διανομὴν ὅλων τῶν καυσίμων εἰς ὅλην τὴν χώραν μὲ τὰ πρατήρια, μὲ τὰς ἐγκαταστάσεις κτλ. καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀκολουθεῖ μίαν μέσην λύσιν, δηλαδή, ἀπεφάσιζεν νὰ προμηθευθῇ ὅλα τὰ ἄλλα καύσιμα ἀπ’ εὐθείας, καὶ ἄφηνεν μόνον τὴν κατανάλωσιν τὴν προοριζομένην διὰ τὰς πολιτικὰς ἀνάγκας αὐτὴν πράγματι τὴν ἄφηνε νὰ γίνεται μέσῳ τῶν ἑταιρειῶν αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐγκαταστάσεις διανομεῖς κτλ. χωρὶς νὰ δημιουργήσῃ καὶ προσθέτους ἐπαναστατικὰς μεταβολάς, μόνον τότε ἡ διανομὴ τῶν 360.000 τόννων περίπου βενζίνης εἰς ὅσην ποσότητα ὑπολογίζονται αἱ ἀνάγκαι τῆς πολιτικῆς καταναλώσεως, καὶ μὲ ἀπόλυτον ἐλευθερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ προμηθευθῇ ὅλα τὰ ἄλλα καύσιμα εἰς τὰς τιμὰς ποὺ ἀνεφέρθησαν ὡς τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας πλέον ἀγορᾶς, εἰς αὐτὴν λέγω τὴν περίπτωσιν καὶ πάλιν τὸ συναλλαγματικὸν ὄφελος τῆς οἰκονομίας θὰ ἀνήρχετο εἰς 7 ἑκατομμύρια περίπου δολλάρια. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τρεῖς ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι βγαίνουν ἀπὸ στοιχεῖα θετικά, μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Πιστεύω δὲ ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔδωσα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τίποτε. Δὲν ἤκουσα ἕνα ἀριθμόν, τὸν πρῶτον τοῦ πίνακος τοῦ κ. Μαύρου. Πόση οἰκονομία συναλλάγματος δημιουργεῖται καθ’ ὑμᾶς;

§98Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μὲ πλήρη ἀπομάκρυνσιν τῶν ἑταιρειῶν;

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ πλήρη ἐμπορικῶς λύσιν.

§100Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εἶπον 4.035.000 δολλάρια. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς συναλλαγματικῆς ὠφελείας παίζει κανένα ρόλον εἰς τὰ καίρια σημεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς ἀπησχόλησαν, κατὰ τὰς συζητήσεις μας. Διότι μὲ τὸ νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι διὰ τῆς ὑπάρξεως τῶν διϋλιστηρίων ἔστω καὶ λειτουργοῦντος, ἐπαναλαμβάνω, ὑπὸ ὅρους τοὺς ὁποίους πράγματι ἡμεῖς θεωροῦμεν ἐπαχθεῖς, ὅτι πραγματοποιεῖται μία συναλλαγματικὴ ὠφέλεια αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ κατηγορῶ μας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν προσφάτως ὑπέγραψεν ἐξασθενεῖ. Διότι ἐὰν βάσει περαιτέρω στοιχείων πεισθῆτε, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ πεισθῆτε, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ ἕνα καλύτερον χειρισμόν, ἡ συναλλαγματικὴ ὠφέλεια νὰ εἶναι ὄχι μόνον 13 ἑκατομμύρια δολλάρια, ὅπως ὑπολογίζω ἐγώ, ὅτι εἶναι ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ τὸ καθεστὼς ποὺ ὑπῆρχεν πρὸ τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 18, 20 καὶ 25 ἑκατομ. δολλάρια ἐτησίως, τότε καθεὶς ἀπὸ σᾶς ἀντιλαμβάνεται τὴν βαρεῖαν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διεπραγματεύθη τὴν σύμβασιν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁμιλῶμεν περὶ τοῦ διϋλιστηρίου θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναπολήσωμεν μερικὰ πράγματα. Κύριοι βουλευταί, θὰ γνωρίζετε, ὅτι εἶχα τὴν τιμὴν ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ νὰ εἶμαι κατὰ τὸ 1954 ὁ εἰσηγητὴς τῆς λύσεως τοῦ Κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Τοῦ σταδίου αὐτοῦ εἶχεν προηγηθῆ ἕνα ἄλλον στάδιον, τὸ ὁποῖον ἐπίσης δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν. Τὸ στάδιον κατὰ τὸ ὁποῖον Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἦτο ὁ νῦν Ἀρχηγός μου, ὁ κ. Μαρκεζίνης, τὸ στάδιον κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ πρόγραμμα τῆς κατασκευῆς τοῦ διϋλιστηρίου ἐπανῆλθεν εἰς τὰ Κρατικὰ σχέδια. Διότι εἶχεν μεσολαβήσει μία περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν, τὸ διϋλιστήριον διὰ λόγους ὄχι μόνον ἰδικούς μας ἐσωτερικούς, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ἐπιρροῆς ξένων συμφερόντων εἶχε διαγραφῆ ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι διεξήγαγεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ σκληρὸν ἀγῶνα μὲ ἰσχυρὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἤθελαν νὰ ἀκούσουν σκέψιν περὶ κατασκευῆς διϋλιστηρίου ἐδῶ. Καὶ ἦτο τοῦτο εὐνόητον, διότι ἐπεθύμουν νὰ νέμωνται τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν μὲ τὸν τρόπον ποὺ τὴν ἐνέμοντο. Ἐχρειάσθη λέγω, σκληρὸς ἀγὼν διὰ νὰ εἰσέλθῃ καὶ πάλιν τὸ διϋλιστήριον εἰς τὸ κρατικὸν πρόγραμμα. Ἐπηκολούθησε μία προσπάθεια ἐξευρέσεως ἑνὸς σοβαροῦ ἀναδόχου. Τότε, —ὁ κ. Στεφανόπουλος θὰ ἐνθυμῆται τὰς συζητήσεις ἐκείνας— ἐπειδὴ ἀπεκόμισα τὴν σαφῆ ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν διεθέτομεν ἐπαρκῆ στοιχεῖα διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ συνάψωμεν μίαν σύμβασιν ἐπωφελῆ, προετίμησα νὰ εἰσηγηθῶ τὴν κατασκευὴν κρατικοῦ διϋλιστηρίου, λέγων καὶ ἰσχυριζόμενος, ὅτι μετὰ τὴν πάροδον τῶν τριῶν ἐτῶν, ποὺ θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου θὰ ἔχωμεν προχωρήσει καὶ εἰς τὴν ἐξερεύνησιν τῆς ἀγορᾶς τῶν πετρελαίων καὶ εἰς μεγαλυτέραν καὶ καλυτέραν γνῶσιν, ὥστε πράγματι νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συνάψωμεν μίαν σύμβασιν ἐπωφελῆ. Σκοπὸς λοιπὸν τοῦ διϋλιστηρίου ἦτο διπλός. Πρῶτον νὰ ἐξοικονομήσωμεν ἕνα σοβαρὸν ποσὸν συναλλάγματος. Καὶ δεύτερον νὰ δυνηθῶμεν προμηθευόμενοι εὐθηνὸν ἀργὸν πετρέλαιον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν λαόν μας, εἰς τὴν οἰκονομίαν μας εὐθηνὰ καύσιμα. Καὶ ὁ πρῶτος σκοπὸς ἐπετεύχθη μερικῶς διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 13 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα, ἢ τῶν 4 ἢ τῶν 7 ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Μαῦρος. Πάντως ὁ δεύτερος σκοπὸς τοῦ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν τόπον μας εὐθηνὰ καύσιμα δὲν ἐπετεύχθη. Αὐτὸ τὸ ἐτόνισα εἰς τὴν πρώτην μου ὁμιλίαν καὶ τὸ τονίζω καὶ πάλιν. Διότι ἡ ἀκολουθησομένη πολιτικὴ τῆς διογκώσεως τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων ἠμπορεῖ νὰ ἐδημιούργησε φορολογικὰ περιθώρια εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν διευκολύνει τὴν οἰκονομίαν μας εἰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ συμπιέσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς μας. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου καὶ λέγω, ὅτι δι’ αὐτῆς ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθοῦν καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ἀντικειμενικοὶ σκοποί. Ἐν τούτοις ἡ σύμβασις ποὺ ἔγινεν κατέληξεν εἰς τὸ νὰ παραδοθῇ τὸ διϋλιστήριον πάλιν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου καὶ νὰ μὴ ἐπιτευχθοῦν τιμαὶ ἀργοῦ πετρελαίου, αἱ ὁποῖαι πράγματι νὰ δώσουν τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ κέρδη εἰς τὴν οἰκονομίαν μας τὰ ὁποῖα ἐπεριμέναμεν καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἐν συνεχείᾳ ἕνα καθεστὼς τόσον ὑψηλῶν τιμῶν καυσίμων, ὅπως ἦσαν εἰς τὸ παρελθόν, ποὺ δὲν εἴχομεν διϋλιστήριον. Δι’ αὐτὸ δὲν πταίει βεβαίως τὸ διϋλιστήριον, κ. συνάδελφοι. Δι’ αὐτὸ πταίει ἡ Κυβέρνησις, ἢ αἱ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκολούθησαν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ συμβαίνει καὶ κἄτι περίεργον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προσπαθεῖ νὰ συσχετίσῃ δύο πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι τελείως ξένα μεταξύ των. Καὶ δι’ αὐτῆς τῆς προσπαθείας πράγματι ἐπέφερε κἄποιαν σύγχυσιν εἰς τὴν συζήτησιν. Ποῖα εἶναι τὰ δύο αὐτὰ πράγματα, τὰ διάφορα; Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἔκπτωσις τὴν ὁποίαν ἠμποροῦμε νὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ τὸ ἄλλο εἶναι ἡ φορολογία τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐμμέσως ἡ Κυβέρνησις, διατηροῦσα ὑψηλὰς τιμὰς καυσίμων. Καὶ τὸ λέγω κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, διότι, ὅταν σᾶς ἀπηυθύνθη τὸ ἐρώτημα, ἀφοῦ παραδέχεσθε, ὅτι μία ἔκπτωσις 15–20% εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ διατὶ δὲν τὴν ἐζητήσατε τὴν ἔκπτωσιν αὐτὴν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον, ἀπηντήσατε: Πῶς δὲν τὴν ἐζήτησα; Τὴν ἐζήτησα καὶ τὴν ἐπῆρα. Καὶ τὴν ἐπήρατε—λέγετε—διὰ τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα εἰσπράττετε ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ τὰ δικαιώματα, κ. Ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα εἰσπράττετε ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον, δὲν εἶναι ἔκπτωσις ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἀλλὰ εἶναι φορολογία καθαρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Γνωρίζετε σεῖς καλύτερον ἀπὸ ἐμὲ, ὅτι, ὅταν αὔριον δι’ οἱονδήποτε λόγον ἀποφασίσετε νὰ μειώσετε, ποὺ πρέπει νὰ τὸ κάμετε τὴν τιμὴν τῶν καυσίμων, τότε τὰ δῆθεν οἰκονομικὰ ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα σᾶς παρέχει ὁ ἀνάδοχος θὰ ἐξατμισθοῦν καὶ θὰ γίνουν καπνός. Τὸ γνωρίζετε αὐτό: Μάλιστα θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, διότι κἄποιος ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶπεν, ὅτι τοὐλάστον θὰ κατέβουν εἰς τὸ ἐν τῇ συμβάσει προβλεπόμενον μίνιμουμ τῶν 2 ἑκατομμυρίων, ἐκεῖ πρέπει νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἡ μείωσις τῶν τιμῶν προέλθῃ ἀπὸ πρωτοβουλία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τὸ μίνιμουμ τῶν 2 ἑκατομμυρίων δολ., τὸ ὁποῖον ἔχει προβλεφθῆ εἰς τὴν σύμβασιν, ὑπάρχει. Καὶ ὑπάρχει περίπτωσις νὰ σᾶς παρουσιάσῃ ἕναν ἰσολογισμὸν ὁ κ. Πάπας, καὶ νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι μετὰ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων δὲν ὑπάρχουν κέρδη καὶ δὲν ἔχετε νὰ πάρετε τίποτε. Νὰ διατὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται συσχέτισις μεταξὺ τῆς ἐκπτώσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῆς δῆθεν παροχῆς τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἀνάδοχος, θυσιάζων, ἢ παρέχων εἰς τὸ Κράτος τὸ 75% τῶν κερδῶν του. Ἀλλὰ συνέβη καὶ κἄτι ἄλλο. Διότι νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν σύμβασιν καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἔχουν ἀντιληφθῆ τὶ γίνεται. Συνέβη λοιπὸν καὶ κἄτι ἄλλο. Ἦλθε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ εἶπε: Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖσθε, τὰ 4 δολλάρια καὶ τὰ 3 δολλάρια κατὰ τόννον, ἢ τὰ 40 ἑκατομμύρια καὶ τὰ 80 ἑκατομμύρια δολλάρια δι’ ὁλόκληρον τὴν δεκαετίαν κ.λ.π.; Ἐὰν πράγματι ὑπῆρχον τοιαῦτα περιθώρια δὲν θὰ ἤρχετο μία ἄλλη ἑταιρεία νὰ προσφέρῃ ὄχι τιμὴν ποὺ νὰ δίδῃ 80 ἑκατομμύρια διὰ τὴν 10ετίαν, ἀλλὰ ἔστω μόνον 10 ἑκατ.; Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ λέξει. Καὶ σᾶς διέκοψα καὶ σᾶς εἶπον: Δὲν εἴχατε τὴν προστασία τῆς CONTINENTAL, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ καὶ ἡ ἰδική σας Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ ὁποία σᾶς προσέφερε εἰς τιμὰς περίπου κατὰ 3 δολλάρια εὐθηνοτέρας τὸ ἀργὸν πετρέλαιον; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μοῦ ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: «Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν, ὅτι ἔκαμε προσφορὰν ἡ CONTINENTAL. Ὁ κ. Καψάλης εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμελέτησαν τοὺς φακέλλους καὶ γνωρίζει τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς CONTINENTAL. Καὶ γνωρίζει, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς CONTINENTAL, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, ὡς ἀναφέρει καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ κυβερνητικὸν ἀνακοινωθέν, εἶναι κατά τι καλλιτέρα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς προκριθείσης λύσεως. Δὲν ἐστάθημεν, ὅμως εἰς αὐτό, διότι ἡ διαφορὰ εἶναι τόσον μικρά, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὅλων ἡμῶν, ὥστε πράγματι νὰ μὴ ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ χάσῃ κανεὶς μίαν παράλληλον ἐπένδυσιν 85 ἑκατομ. διὰ νὰ ἔχῃ μίαν διαφορὰν οἰκονομικῶν». Κύριοι βουλευταί, ἀκούοντες αὐτὰ τὰ πράγματα, θὰ ἀπεκομίσατε τὴν ἐντύπωσιν, ὅσοι δὲν ἔχετε ἐγκύψει εἰς τὴν μελέτην τῶν φακέλλων, ὅτι θὰ ἐπρόκειτο περὶ διαφορᾶς, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ γίνεται σοβαρὸς λόγος. Θέλετε λοιπὸν νὰ μάθετε, ποία εἶναι ἡ διαφορὰ αὐτή; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀναφέρω πρῶτον, τὸ ἑξῆς: Τὸ Ἑλληνικὸν κράτος, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπε, ὅτι ἔκαμε ἐπανειλημμένους διαγωνισμούς, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας 5ετίας, νὰ μὴ εἴπω 6ετίας, δὲν ἔκαμε κανενὸς εἴδους διαγωνισμόν. Οἱ διαγωνισμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔγιναν πρὸ τῆς συμβάσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, δηλαδὴ πρὸ πενταετίας περίπου. Καὶ μόνον προσφάτως ἡ ἑταιρεία CONTINENTAL εἰς μίαν προσφοράν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησε τὸν παρελθόντα Αὔγουστον ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, προσέφερε διὰ μίαν ὡρισμένην ποσότητα, διὰ τὴν ποσότητα πετρελαίου Λιβύης, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τὰς καλλιτέρας ποσότητας, τιμὴν 13,83 δολλάρια τσίφ. Εἰς τὰς προτάσεις δὲ τὰς ὁποίας ὑπέβαλε διὰ τὸ βʹ διϋλιστήριον, προσέφερε τὸ ἴδιον πετρέλαιον εἰς τὴν τιμὴν τῶν 14.85 δολλαρίων. Τί λέγουν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, συγκρινόμενοι μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως Πάπας; Λοιπὸν κατὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν, ἡ τιμὴ διὰ τὸ πετρέλαιον τῆς Λιβύης εἶναι 17,65 δολλ. Δηλαδὴ εἶναι σχεδὸν 3 δολλάρια ὑψηλότερον. Ἀπορῶ λοιπόν, καὶ θὰ ἀπορῆτε καὶ σεῖς μαζί μου, πῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰς τὰ χέρια του τὴν διαφορὰν τῶν 3 δολλαρίων διὰ τὴν ἀκρίβειαν 2,80 καὶ ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐπίσης τὴν προγενεστέραν προσφορὰν τῆς CONTINENTAL, μὲ διαφορὰν 4 δολλ, διότι ἡ προσφορὰ τῆς CONTINENTAL, τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου ἦτο 13,83 δολ. ἀπορῶ πῶς αὐτὰ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν δὲν εἶναι ἀρκετά, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ποῖο εἶναι τὸ μέγεθος τῆς πλάνης, τὸ μέγεθος τοῦ σφάλματος τὸ ὁποῖον διέπραξε νὰ ὑπογράψῃ μίαν σύμβασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται, ὅτι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον παρέχεται κατὰ 3 τοὐλάχιστον δολλάρια ἀκριβότερα κατὰ τόννον, ἀπὸ ὅ,τι ἠμποροῦσε νὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὴν CONTINENTAL. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φανταστικῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ περὶ μιᾶς σκληρῆς πραγματικότητος. Καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ κάμω ἄλλην μία παρατήρησιν. Πιθανῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐπικρίνῃ ἄλλους συναδέλφους, διότι μετεχειρίσθησαν ὑπερβολικὰς φράσεις. Ἐγὼ κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἀπέφυγα κάθε ὑπερβολήν. Μολονότι ἐπεσήμανα τὴν ὕπαρξιν διαφορᾶς 3–4 δολλαρίων κατὰ τόννον, εἶπον ταὐτοχρόνως εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Δὲν εἴχομεν τὴν ἀπαίτησιν εἰς τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν θὰ κάμετε νὰ ἠμπορέσετε νὰ ἀποσπάσετε ὑπὲρ τοῦ κράτους ὁλόκληρον τὴν διαφορὰν τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον, τὴν ὁποίαν τόσον ἀμφισβητεῖτε, ἡ ὁποία ὅμως προκύπτει ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῶν φακέλλων τοὺς ὁποίους ἔχετε καταθέσει. Εἴχομεν ὅμως τὴν ἀξίωσιν, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ γνωρίζητε τί παραχωρεῖτε εἰς τὸν ἀνάδοχον. Ὅταν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν παρεχωρήσατε τίποτε, τότε, κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε κακὸς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ κακῶς ὑπεστηρίξατε τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Ἐτόνισα ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ ἐν γένει ἡ Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τί θυσίας κάμνει καὶ τί παραχωρεῖ. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι ἐὰν πράγματι, ἐκτὸς τοῦ διϋλιστηρίου ἐπρόκειτο νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ κατασκευὴ μεγάλων βιομηχανικῶν ἔργων, θὰ ἠμποροῦσε ἡ Κυβέρνησις νὰ θυσιάσῃ ὡρισμένα ὠφέλη. Διότι ἐὰν διεπραγματεύετο μόνον τὸ διϋλιστήριον, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ τιμὴν 13 δολλαρίων διὰ τὸ πετρέλαιον Λιβύης, ἢ ἔστω 13,50, πάντως τιμὴν εὐθηνοτέραν τοὐλάχιστον κατὰ 3 δολλάρια. Τρία δολλάρια εὐθηνότερον πετρέλαιον θὰ ἐσήμαινε πρόσθετον οἰκονομίαν συναλλάγματος 6.000.000 δολλαρίων ἐτησίως. Θὰ ἐσήμαινε ἐπίσης εὐθηνότερα καύσιμα καὶ θὰ ἀπετέλει ἀνακούφισιν διὰ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος καταναλίσκει τὰ καύσιμα αὐτὰ διὰ νὰ παραγάγῃ Ἑλληνικὰ προϊόντα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ συναγωνισθῶμεν τὰς ἄλλας χώρας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι θὰ ἐθυσιάζατε, ἔστω καὶ μέρος αὐτῆς τῆς διαφορᾶς διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν χαλυβουργεῖον ἢ κἄτι ἄλλο, ἀλλὰ ἡ θυσία αὐτὴ δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι δυσανάλογος μὲ ἐκεῖνα τὰ ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζομεν νὰ ἀποκτήσωμεν. Οὔτε νὰ ἔχωμεν ἀμφιβολίας ἂν αὐτὰ τὰ ἔργα θὰ γίνουν. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον καὶ προηγουμένως, ἀλλὰ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα κονδύλια, ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι σᾶς ἐντυπωσίασαν, τὸ κονδύλιον τῶν 49 ἑκατομμυρίων τοῦ χαλυβουργείου, ἔχει ἕνα μεγάλο ἐρωτηματικόν. Καὶ δὲν θὰ φθάσω νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ. Εἶπα καὶ προχθές, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, ἠμπορεῖ καὶ νὰ μὴ γίνῃ. Ἀλλά, ἐπιτρέπεται ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ νὰ ὑπογράφουν μίαν σύμβασιν, νὰ παρέχουν τοιαῦτα ἀνταλλάγματα καὶ νὰ μένουν μὲ αὐτὰ τὰ ἐρωτηματικά; Ἢ ἔπρεπε ἀντιθέτως, νὰ ἔχουν τὴν κρυσταλλίνην βεβαιότητα, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔργα ἀπαραιτήτως θὰ γίνουν. Ἐκεῖ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἦτο ἡ κριτική μας, κ. Ὑπουργέ, καὶ ὄχι εἰς τὸ ὅτι εἴχομεν τὴν ἀπαίτησιν νὰ πάρετε ὑπὲρ ἡμῶν ὁλόκληρον τὴν διαφορὰν τῶν 4 ἢ τῶν 3 δολλ., τὰ ὁποῖα ὑπὸ ἄλλους ὅρους, ἐὰν δηλαδὴ ἀπεμονώνατε τὸ διϋλιστήριον, βεβαίως, θὰ ἠμπορούσατε νὰ ἐξασφαλίσητε, προσφέροντες εἰς τὸν τόπον μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν, εὐθηνὰ καύσιμα διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ μοχθοῦντος λαοῦ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κἄτι ἄλλο καὶ δὲν καταλαβαίνω πῶς ὅταν κανεὶς κατέχῃ μίαν ὑπεύθυνον θέσιν, δὲν καταβάλλει κἄποιαν μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀναφέρει. Ἦλθεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἔκαμε μίαν σύγκρισιν, ἔτσι εἰς τὸ πόδι, λέγοντας, ὅτι ἐὰν ἡ CONTI-NENTAL μᾶς προσέφερε τιμὴν 14,85 καὶ ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν Πάπας ἡ διαφορὰ εἶναι 1,10 δολλάρια. Βεβαίως, ἠκούσατε σεῖς ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν δύο τιμῶν εἶναι 1,10 δολλάρια καὶ θὰ σκέπτεσθε, οἱ ἄλλοι λέγουν 3 ἢ 4 δολλάρια, ὁ Ὑφυπουργὸς λέγει 1,10, ἄρα ὁ Ὑφυπουργὸς ἔχει δίκαιον, διότι θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καλύτερον. Τί συμβαίνει ὅμως ἐν προκειμένῳ; Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπῆρε τιμὴν ἄλλου πετρελαίου. Συνέκρινε τὸ πετρέλαιον τὸ Ἰρανικὸν ἢ τοῦ Κουβέϊτ, τὸ ὁποῖον πράγματι ἔχει χαμηλοτέραν τιμὴν ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου Λιβύης, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον ποία εἶναι ἡ διαφορά. Παρέλειψα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς CONTI-NENTAL ἦτο πράγματι μία προσφορά, ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε ἔτσι, μὲ τόσην εὐχέρειαν, νὰ ἀπορριφθῇ. Διότι ἡ CON-TINENTAL εἶπεν, ἄνω τῶν 200.000 βαρελίων δίδω συμμετοχὴν τοῦ Δημοσίου 50% νὰ φέρῃ ἰδικόν του πετρέλαιον. Αὐτὸ εἶναι μεγάλη εὐκολία. Θὰ ἠμποροῦσε λοιπόν, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, φέρνοντας πετρέλαιον εὐθηνὸν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἢ ἀπὸ ἀλλοῦ, ὅπου κοστίζει 10 καὶ 11 δολλάρια τὸν τόννον, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ ἄλλου πετρελαίου καὶ νὰ κάμῃ ἀνάμιξιν καὶ οἱ τεχνικοὶ λέγουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἕνα τοιοῦτον μῖγμα καὶ νὰ δώσῃ τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων, ποὺ μᾶς χρειάζονται καὶ νὰ προκύψῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μία πρόσθετος οἰκονομία συναλλάγματος μερικῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἀκόμη. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅσον περισσότερον ἐμβαθύνει τις εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτῆς τῆς συμβάσεως, τόσον πείθεται, ὅτι διεπράχθησαν τρομακτικὰ σφάλματα καὶ εἶμαι σήμερον πολὺ κατηγορηματικώτερος ἀπὸ τὴν πρώτην φοράν, ποὺ ὡμίλησα καὶ δὲν ἠξεύρω, πῶς νὰ τὸ ἐξηγήσω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐβοηθήθη ἐπαρκῶς εἰς τὴν συγκριτικὴν ἐργασίαν καὶ εἰς τὴν ἀκριβῆ ἀνάλυσιν καὶ στάθμισιν τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀπεφάσισε νὰ ἀναλάβῃ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων. Ὅταν λέγω κεφάλαιον οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, ἐννοῶ πλέον τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου, διότι τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ἀπορρέοντα ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὰ εἴδομεν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τρεῖς περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔλεγον, ὅτι ἴσως ἐκ συμπτώσεως ἐπήρχετο μία μεταβολὴ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν οἰκονομικῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ κατὰ διαβολικὴν σύμπτωσιν αὐτὸ ἐγίνετο καὶ τὰς τρεῖς φορὰς εἰς ὄφελος τῆς προτάσεως Πάπας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἐδέχθη εὐθέως τὴν δευτέραν. Διὰ τὴν τρίτην ἔφερε μερικὰς ἀσθενεῖς ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ εἶπεν εἰς τὸ τέλος, ὅτι, δέχομαι τέλος πάντων, 300.000 δολλάρια εἶναι αὐτά, δέχομαι κατ’ οἰκονομίαν νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Καψάλης ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ δίκαιον καὶ νὰ ὑπολογίσῃ καὶ αὐτά. Ἐν τούτοις, ἔφερεν ἀντίρρησιν ὡς πρὸς τὴν πρώτην, ἡ ὁποία ἦτο καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποσοῦ, ἡ σημαντικωτέρα. Ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀνεφέρετο εἰς κἄτι τὸ παράδοξον: Πῶς τὸ Κράτος διὰ τὸ 1970 ὑπολογίζει ὡς ἔσοδον ἰδικόν του εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, τὰς παραδόσεις καυσίμων δι’ ἀεριωθούμενα, τὰ ὁποῖα καύσιμα σήμερον παραδίδονται ἀπὸ τὰς ξένας ἑταιρείας τράνζιτο καὶ τὰ ὁποῖα δὲν παράγονται ἐδῶ, διότι τὰ φέρνουν αἱ ἑταιρεῖαι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Καὶ ἐκεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν, διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκπλήσσομαι. Θὰ ἔλεγον μάλιστα, ὅτι ἀπορῶ, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ἀπὸ τοὺς συμβούλους του, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε μίαν τέτοια πληροφορία, ἡ ὁποία προϋποθέτει, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ διακρινώμεθα δι’ ἰδιαιτέραν ἀφέλειαν, ἂν τὴν δεχθῶμεν. Διότι, κύριοι βουλευταί, μὲ ὀλίγας λέξεις θὰ σᾶς ἐξηγήσω, ποῦ ἔγκειται ἡ ἀνωμαλία αὐτοῦ τοῦ κονδυλίου. Τὰ καύσιμα αὐτὰ τὰ παραδίδουν αἱ ἑταιρεῖαι πετρελαίων εἰς τὰ ἀεροσκάφη τῶν διεθνῶν γραμμῶν. Μὴ νομίζετε, ὅτι αὐτὸ γίνεται μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, γίνεται εἰς ὅλους τοὺς ἀερολιμένας τοῦ κόσμου. Αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ ἔχουν συμβάσεις μὲ τὴν PANAMERICAN ἢ τὴν TWA, μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς ἑταιρείας καὶ παραδίδουν τὰ καύσιμα εἰς τὸ Παρίσι, εἰς τὴν Ἀμερικήν, εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὁ ὅμιλος τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου, εἰς τὰς προτάσεις ποὺ ὑπέβαλε, μέσα εἰς τὰς παραδόσεις τοῦ διϋλιστηρίου, τοῦ δευτέρου, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ τὸ πάρῃ, περιελάμβανε καὶ μίαν ποσότητα τοιούτων καυσίμων, τὴν ὁποίαν, βάσει τῶν συμβολαίων του παραδίδει εἰς τὰ σκάφη τῶν διεθνῶν ἀεροπορικῶν γραμμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν, ὅτι, ἐγὼ κάμνω ὅ,τι θέλω. Δηλαδή, ἐὰν αὔριον ἀποφασίσω αὐτὰ τὰ καύσιμα νὰ τὰ παραδίδω ἀπὸ τὸ διϋλιστήριόν μου Ἀσπροπύργου, οὐδεὶς μὲ ἐμποδίζει. Εἰς ποῖον τὰ λέγει αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργός; Πῶς θὰ παραδώσῃ καύσιμα εἰς σκάφη ξένων ἑταιρειῶν χωρὶς κανένα δικαίωμα, χωρὶς καμμίαν σύμβασιν, χωρὶς τίποτε; Ἀπόδειξις, ὅτι ἕως σήμερον τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον οὔτε ἔχει παραγάγει, οὔτε ἔχει παραδώσει, οὔτε ἕνα τόννον ἀπὸ τὰ καύσιμα αὐτά. Ἐὰν μᾶς ἔλεγεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ δεύτερον διϋλιστήριον τὸ παίρνει μία μεγάλη Ἀμερικανικὴ ἑταιρεία, ἡ ESSO, ὑποθέτω, ὅτι αὐτὴ θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐκτοπίσῃ ὅλας τὰς ἄλλας ἑταιρείας καὶ νὰ παραδώσῃ αὐτὰ τὰ καύσιμα, τὸ καταλαβαίνω. Θὰ ἦτο μία αὐθαίρετος ὑπόθεσις, ἀλλὰ θὰ εἶχε κἄποιο νόημα. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν ἔρχεται νὰ περιλάβῃ αὐτὰ τὰ καύσιμα εἰς τὸ πρόγραμμα παραγωγῆς τοῦ διϋλιστηρίου τῆς ESSO, ἀλλὰ τὰ τοποθετεῖ εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον διὰ τὸ 1970. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ 1965, ἐκεῖ γίνεται πάλιν κἄτι τὸ ἀνεξήγητον. Τὸ ἥμισυ τῶν παραδόσεων γίνεται ἀπὸ τὸ κρατικὸν καὶ τὸ ἄλλον ἥμισυ ἀπὸ τὴν ESSO. Ἐνῷ διὰ τὸ 1970 παύει ἡ ESSO νὰ παραδίδῃ. Αὐτὰ τὰ πράγματα, κ. συνάδελφοι, ἐὰν μὴ τί ἄλλο, δεικνύουν μίαν ἀσυναρτησίαν εἰς τὴν σκέψιν. Πῶς εἶναι δυνατόν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξησφαλισμένον τὸ δικαίωμα παραδόσεως εἰς σκάφη ξένων ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνδεδεμέναι μὲ τὰς μεγάλας ἑταιρείας πετρελαίου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν τέτοιου εἴδους μετατόπισιν ἀριθμῶν, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐμφανίσωμεν τὴν προσφορὰν τοῦ Πάπας κατὰ 800.000 δολλάρια πάρα πάνω.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Καψάλη, ἀλλὰ πρέπει νὰ συντομεύσετε, διότι ἤδη ἔχει ἐξαντληθῆ τὸ τέταρτον.

§102Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Διὰ τοὺς δευτερολογοῦντας ἐκ τῶν βασικῶν ρητόρων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, συνεφωνήθη ἀπεριόριστος ἡ ὥρα, κύριε Πρόεδρε. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν τελειώνῃ ἢ ὄχι ὁ ρήτωρ, γεγονὸς εἶναι, ὅτι εἶναι ἐλεύθερος, διότι πῶς ἄλλως, ὅταν τετράκις καὶ πεντάκις οἱ Ὑπουργοὶ ἠπεραντολόγησαν, πῶς βασικὸς ρήτωρ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δευτερολογῶν θὰ περιορισθῇ εἰς τὸ τέταρτον; Τὸ τέταρτον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους μὴ βασικοὺς ρήτορας.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπόφασις εἶναι ἄνευ ὅρων καὶ συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, ἐλήφθη ἀπόφασις ὡς ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, ἀπεφασίσθη, ὅπως ὅλοι οἱ ρήτορες ἀνεξαρτήτως, νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἕνα τέταρτον. Παρὰ ταῦτα, τὸ Προεδρεῖον ἐκτιμᾷ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῶν εἰδικῶν ἀγορητῶν καὶ δέχεται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Καψάλης καὶ ἤδη ὁμιλεῖ ἐπὶ 40 λεπτά. Ἐγὼ ἁπλῶς ἔκαμον τὴν σύστασιν, διότι ἄλλως θὰ ἔχωμεν μίαν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχῃ καμμία συμφωνία τῆς Βουλῆς εἰδικὴ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν πέραν τοῦ τετάρτου. Τοιαύτην ἀπόφασιν, ἐγὼ δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμον τὴν σύστασιν.

§104Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Δὲν ἐλήφθη καμμία ἀπόφασις μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ θέματος. Ἐλήφθη ἀπόφασις εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως καὶ καθωρίσθη σαφῶς, ὅτι ἕκαστον κόμμα ἐκ τῶν τριῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ δικαιοῦται νὰ ἀναπτύξῃ τὰ θέματά του διὰ δύο βασικῶν ρητόρων ἀπεριορίστως, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ρήτορες εἰς τὸ τέταρτον. Ὁ δευτερολογῶν ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἔχει τοιοῦτον δικαίωμα, πῶς ἄλλως, ἐφ’ ὅσον ἔχουν δικαίωμα οἱ Ὑπουργοί, τὸ ἔχουν καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ παρεμβαίνουν πάντοτε, ἐνῷ οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχουν δικαίωμα μόνον δευτερολογίας, δὲν ἔχουν κἂν δικαίωμα τριτολογίας. Κατὰ ποίαν λογικὴν ἦτο δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν τοιουτοτρόπως νὰ δεσμευθῶμεν;

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τελειώσῃ τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Καψάλης. Ἔχω βασικὰς ἀντιρρήσεις εἰς ὅσα εἴπατε ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε. Ἐλήφθη ἀπόφασις ὑπὸ τοῦ Σώματος περὶ ἐπιβολῆς τετάρτου. Τὸ τέταρτον ἰσχύει ἔναντι πάντων μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ τοὺς Ὑπουργούς. Εἶναι ἀρχή, ἡ ὁποία ἰσχύει ἀφ’ ὅτου ἐγὼ εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν καταλαβαίνω, διατὶ ἀπόψε θὰ θεσπισθῇ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἐξαίρεσις. Δευτέρα παρατήρησις: Τί ἔννοιαν εἶχεν ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις; Εἴπομεν, ὅτι ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ἓξ ἐντεταλμένοι, θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ξαναμιλήσουν ὁ καθεὶς ἀπὸ μίαν ὥραν; Τότε ὄχι τὴν Παρασκευήν, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν μεθεπομένην Παρασκευὴν δὲν τελειώνομεν. Καὶ ἐπὶ πλέον τῶν ρητόρων τούτων, θὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν παροῦσαν συζήτησιν συχνά. Βεβαίως. Θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Καλαμῶν, τὸν ἀνήκοντα εἰς τὸ κόμμα σας, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος μὲ παρεκάλεσε νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν καὶ εὐλόγως. Διάλογος διεξάγεται προκειμένου περὶ ἐπερωτήσεως μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ, οὐδὲ δύναται νὰ γίνῃ λόγος ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεραντολογῇ ἢ ἀπεραντολογῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι, ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ τέταρτον ἔναντι πάντων πλὴν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων καὶ τῶν Ὑπουργῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τούτου λεχθέντος δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, κ. Πρόεδρε, νὰ τελειώσῃ τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Καψάλης. Ἀλλά, ἄλλο εἶναι αὐτὸ καὶ ἄλλο νὰ γίνῃ τοῦτο κατὰ συγκατάβασιν.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συγκατάβασιν δὲν δεχόμεθα.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τότε θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός.

§108Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ πάντοτε ἐκ μέρους τῶν Προοδευτικῶν καὶ εἶναι προφανές, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνεῖ ἀπολύτως. Τρία θέματα ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἑρμηνεία τοῦ Κανονισμοῦ. Τοῦ ὑπενθυμίζω, ὅτι διὰ νὰ ἐπικαλῆται τὸν Κανονισμόν, δέον νὰ ἐπικαλῆται περιπτώσεις ποὺ προβλέπει ὁ Κανονισμὸς καὶ ὄχι περίπτωσιν εἰδικῆς συμφωνίας. Προβλέπει τὸ τέταρτον ὁ Κανονισμός, ὅταν διαπιστωθῇ, ὅτι προφανῶς ἐξηντλήθη τὸ θέμα, ὁπότε ἡ Βουλὴ ἀποφαίνεται, κατόπιν προτάσεως βουλευτῶν. Τὸ τέταρτον καθιερώθη ἐν προκειμένῳ ἐκ τῶν προτέρων. Ἐκ τῶν προτέρων, δηλαδή, καθωρίσθη μία διαδικασία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐτονίσθη, ὅτι ἡμεῖς διαφωνοῦμεν καὶ ἀνεγνωρίσθη, ὅτι διεφωνήσαμεν. Ἐκτὸς τούτου, εἰς τὸ θέμα τῶν τριῶν συνεδριάσεων, διεφωνήσαμεν διὰ τὸν ἑξῆς ἐπιπρόσθετον λόγον: Διότι ἡμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα, ὄχι μόνον διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ποὺ ἀφορᾷ βαρυσήμαντον θέμα, ὅτι εἶναι δύσκολον ἐκ τῶν προτέρων ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίζῃ τὸ σύνολον τοῦ χρόνου ποὺ θὰ περαιωθῇ μία συζήτησις. Καὶ διεπιστώσαμεν πρὸ ὀλίγου, ἀπαντῶντες εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι διεξήχθη μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τρόπον ὑποδειγματικὸν ἡ συζήτησις, ὥστε εἶναι κρῖμα εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως νὰ δημιουργηθοῦν μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀντιδικίαι, ἰδίως μάλιστα ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος δὲν εἶχε πρόθεσιν νὰ διακόψῃ τὸν ρήτορα, οὔτε τοὺς ἄλλους βασικοὺς ρήτορας. Δι’ αὐτὸ δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ χάνομεν τὸν καιρόν μας εἰς τοιούτου εἴδους ἑρμηνείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκτὸς τῶν πραγμάτων. Τέλος, ἤθελον νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Οὐδεὶς ψόγος, διότι παρεμβαίνει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὀρθῶς γίνεται ὁ διάλογος. Καὶ ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντᾷ. Ἐννοεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἴσην μεταχείρισιν. Ἐὰν σεῖς διακόπτετε 4 φοράς, οἱ ἰδικοί μας ρήτορες δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν πέραν τῶν δύο. Τουλάχιστον νὰ ὁμιλήσουν ἀνέτως. Αὐτὸ ζητῶμεν καὶ τίποτε ἄλλο. Δὲν δεχόμεθα παραχωρήσεις. Τὰ δικαιώματά μας ὑποστηρίζομεν.

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ συμφωνήσω πάλιν μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν καὶ λυποῦμαι διὰ τοῦτο. Διὰ πρώτην φορὰν ἀκούω, ὅτι ὅταν ἀντὶ νὰ ὑποβληθῇ πρότασις καὶ νὰ γίνῃ ψηφοφορία συνεφώνησαν περὶ τοῦ τετάρτου ἅπαντες, σήμερον δὲ συνεφωνήσατε καὶ ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, περὶ τοῦ τετάρτου.

§110Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Διὰ τὰ βασικὰ ὡμίλησα πρὸ ὀλίγου καὶ ἔκαμα διάκρισιν, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἐντεταλμένοι ρήτορες ἀνέτως καὶ ὅτι τὸ τέταρτον ἀφορᾷ εἰς τοὺς ἄλλους.

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἔχετε αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, τότε τί νὰ εἴπω, ἀλλὰ οὕτω δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ὑπάρχει μία ἀπόφασις διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ἕνα τέταρτον. Πέραν τούτου, ὅμως, ἐφ’ ὅσον ὁ Πρόεδρος κ. Μαρκεζίνης ὑποστηρίζει, ὅτι διὰ τοὺς βασικοὺς ἀγορητὰς δὲν ἰσχύει ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὑπάρχει καὶ εἰδικὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι αὕτη ἰσχύει, ἅπαξ καὶ ἐλήφθη, δι’ ὅλους τοὺς ἐγγεγραμμένους. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν βασικὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ Κανονισμοῦ, τότε κλονίζεται καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ καθορισμοῦ τετάρτου. Τόσον ἰσχυρὰ εἶναι ἡ διάταξις αὐτή, ὥστε καὶ διὰ τοὺς Ὑπουργοὺς ἀκόμη εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς τελειώσῃ ὁ κ. Καψάλης τὴν ἀγόρευσίν του.

§113Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἔλεγα, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν πρώτην μου παρατήρησιν, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δύναται κάλλιστα νὰ προβλέψῃ διὰ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον παράδοσιν καυσίμων προοριζομένων διὰ τὰ σκάφη τῶν διεθνῶν γραμμῶν χωρὶς νὰ ἔχῃ πρὸς τοῦτο τὸ δικαίωμα, ὅτι εἶναι κἄτι τὸ περίεργον διὰ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, προκειμένου νὰ μᾶς πείσῃ, νὰ προσκομίσῃ πραγματικὰς ἀποδείξεις, δηλαδή, ὅτι ἔχει βάσει κἄποιου συμβατικοῦ δικαιώματος τὴν εὐχέρειαν νὰ τροφοδοτῇ αὐτὰ τὰ σκάφη τὰ διερχόμενα ἀπὸ τὸν ἀερολιμένα τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὄχι αἱ ἑταιρεῖαι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι εἶναι μὲ συμβόλαια, τὰ ὁποῖα δένουν ὁλόκληρον τὴν Ὑδρόγειον, συμβεβλημέναι μὲ τὰς ἀεροπορικὰς ἑταιρείας. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, τὸ ποσὸν τῶν 800.000 δολλαρίων περίπου, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὸ λάθος αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὴν ἐγγραφὴν τοῦ ποσοῦ τῶν καυσίμων εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, ἐάν, λέγω, τὸ ποσὸν αὐτὸ προστεθῇ, τότε ὅλοι οἱ οἰκονομικοὶ λογαριασμοὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ ἐπιτροπὴ κρίσεως καὶ ἡ κυβερνητικὴ ἀπόφασις καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅλα αὐτὰ ἀνατρέπονται, διότι τότε ἀντὶ διαφορᾶς ὀλίγων χιλιάδων δολλαρίων ἐπὶ πλέον ἢ ἔλαττον, ὅπως τὴν τελευταίαν φορὰν ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μετατρέπεται ἄρδην τὸ οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα εἰς βάρος τῆς λύσεως Πάπα καὶ εἰς ὄφελος τῆς ἄλλης κρινομένης λύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δικαιολογῶν τὸ δεύτερον λάθος, ἠθέλησε νὰ εἴπῃ, ὅτι μέσα εἰς τόσην ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἐγίνετο, ἠμποροῦσε νὰ παρεισφρύσῃ, τέλος πάντων, καὶ μία ἀπροσεξία. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀξία οὔτε τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, οὔτε τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ἀλλοίμονον ἐὰν μὲ αὐτὴν τὴν προχειρότητα δεχόμεθα, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνουν λάθη, πότε 500 πότε 600 καὶ πότε 800 χιλιάδων δολλαρίων εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν δικαιωμάτων τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης λύσεως. Ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποδεικνύουν τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν σπουδὴν καὶ τὸ ὀλιγώτερον— ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν— τὸ ὀλιγώτερον μίαν ἀσυναρτησίαν καὶ μίαν ἐπιπολαιότητα, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν ὑπόνοιαν ἀπὸ κάθε τρίτον, ὁ ὁποῖος ἀκούει καὶ παρακολουθεῖ, ὅτι τὰ λάθη αὐτὰ δὲν ὠφείλοντο ἐνδεχομένως εἰς ἄλλους λόγους. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω, τὸ ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν πρώτην μου ὁμιλίαν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔπρεπεν ἀπαραιτήτως νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ συζητηθῇ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Ἔχω δὲ νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι μὲ τὰς ἀτελείας, τὰς ἀσθενεῖς πλευρὰς καὶ τὰ ἐπιζήμια καὶ ἐπικίνδυνα διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου σημεῖα, τὰ ὁποῖα περιέχει, ἀμφιβάλλω πολὺ ἐὰν οἱαδήποτε Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ ἐὰν δὲν τὴν φέρῃ πρῶτα νὰ συζητηθῇ λεπτομερῶς ἐδῶ εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§115Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονός, ὅτι τετράκις ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὡμίλησαν δὲ καὶ δύο ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως περίπου καταναλώσαντα τὸν ἥμισυ χρόνον τῶν μέχρι τοῦδε συζητήσεων, ἀποδεικνύει καὶ τὴν σπουδαιότητα τοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ τὴν δυσχέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις, ὑποχρεωμένη νὰ δικαιολογήσῃ τὰ ἀδικαιολόγητα. Εἰς ὅσα εἶπον ὁ κ. Καψάλης διὰ τὴν παρεμπίπτουσαν διαφωνίαν μας περὶ τοῦ κατὰ πόσον τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου, ὡς λειτουργεῖ σήμερον, ἀποδίδει συναλλαγματικὰ κέρδη εἰς τὴν χώραν, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν, ἠμπορεῖ νὰ διαιρεθῇ εἰς δύο σημεῖα. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ ἀφορῶν τὸ διϋλιστήριον καὶ τὸ ἄλλο τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου ἔχει σχέσιν μὲ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν προμηθεύεται τὸ κράτος, τὴν πρώτην ὕλην, τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν δευτέραν του ὁμιλίαν, ὄχι εἰς τὴν πρώτην, ἐδέχθη ὅτι ὑπάρχει πράγματι ἔκπτωσις 15% καὶ 20% ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Αὐτὸ τὸ 20% ἐὰν ἀναχθῇ εἰς τὰ 25.000.000 τόννους τῆς συμβάσεως, δίδει ἕνα συνολικὸν ποσὸν 65.000.000 δολλαρίων ἐπὶ πλέον τμηματικῶς. Ἡμεῖς δὲν συνεφωνήσαμεν ὅτι τόση εἶναι μόνον ἡ ἔκπτωσις. Ὅταν ὡμίλησα εἶπα, ὅτι δέχομαι τὸν ἀριθμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν συζήτησιν καὶ πάντοτε, προσέθεσα καὶ εἶναι γραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀποδείξω τὸν ἰδικόν μου ἰσχυρισμόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ μεγαλυτέρα ἀκόμη ἔκπτωσις νὰ ὑπάρξῃ, ὡς ἄλλωστε ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας προτάσεις ἄλλων Οἴκων, αἱ ὁποῖαι περιέχουν ἤδη μεγαλυτέραν ἔκπτωσιν καὶ ἀπὸ 20%. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐνῷ ὡμολόγησεν ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἐπιτεύξεως ἐκπτώσεως 20%, μετὰ εἶπεν ὅτι δὲν ὑπεβλήθη καμμία καλυτέρα πρότασις ἀπὸ τὴν πρότασιν ESSO. Κύριοι βουλευταί, ἀπεδείχθη καὶ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτὸ διότι ἀπεδείχθη, ὅτι ὑπῆρξαν προτάσεις εὐνοϊκώτεραι καὶ ἀναφέρω τῆς CONTI-NENTAL, τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν μνημονεύω ἐγώ...

§116Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ποσάκις τὴν ἐμνημόνευσα τὴν ἑταιρείαν αὐτήν.

§117Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, ἄνευ διακοπῶν νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ συνεχίσω ἢ μὲ διακοπὰς ἀλλὰ ἐπὶ ἀμοιβαιότητι. Ἡ πρότασις τῆς ἑταιρείας CONTINENTAL ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα ὅτι εἰς τὰ 25.000.000 τόννους προκύπτει ἔκπτωσις 87 ἢ 100 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν δεκαετίαν. Βεβαίως, ὁ κ. Μποῦτος, Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔκαμε σφάλμα ὅτι ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ CONTINENTAL καὶ τῆς ESSO εἶναι ἓν δολλάριον, διότι ἔκαμε σύγκρισιν μεταξὺ ἀργοῦ πετρελαίου Λιβύης καὶ πετρελαίου ΑΡΑΜΚΟ, εἶναι ὡσὰν νὰ συγκρίνῃ βενζίνην μὲ ντῆζελ, εἶναι ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Αὐτὸ ὀφείλεται εἰς λάθος, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, δὲν εἶναι συγγνωστὸν δι’ Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχοντα ἀναμιχθῆ εἰς τὴν σύμβασιν. Θὰ ἦτο συγγνωστὸν δι’ οἱονδήποτε ἄλλον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠθέλησε νὰ ἀντλήσῃ ἐπιχείρημα ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν τοῦ Προέδρου τῆς Β.Ρ., τὴν ὁποίαν εἶπε πομπωδῶς ἐπεκαλέσθην. Καμμίαν πομπώδη ἐμφάνισιν δὲν ἔκαμα. Ἀνεφέρθην εἰς ἕνα περιοδικόν, τοῦ ὁποίου εἶμαι συνδρομητὴς καὶ τὸ ὁποῖον περιέχει τὴν ἔκθεσιν, τί λέγει ἡ ἔκθεσις; Ξεύρετε ὅτι τὰ κράτη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ποὺ παίρνουν 50% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς λογιστικῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν περισσότερα ἀπὸ τὸ 50%. Ὑπάρχει ἕνα πάγιον αἴτημα αὐξήσεως. Λοιπόν, λέγει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Β.Ρ. —δὲν ἀπαντᾶ καὶ δὲν ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀπευθύνεται εἰς τοὺς ἄλλους—ὅτι δὲν παίρνετε 50% μόνον, ἂν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ πράγματι ἐπιτυγχανόμεναι τιμαὶ εἰς τὰς πωλήσεις, διότι ἔχει μὲν 13 δολλάρια τὸ πετρέλαιον ὀνομαστικὴν τιμὴν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς πληρώνομεν 6,5 ἀλλ’ αὐτὸ τὸ 6,5 δὲν εἶναι οὐσιαστικῶς τὸ 50%, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπιτυγχανομένη τιμή, ἀλλὰ εἶναι 60 ἢ 70%. Αὐτὸ τί σημαίνει, κύριε Πρόεδρε; Ὅτι τὸ πετρέλαιον, λέγει ὁ Πρόεδρος τῆς Β.Ρ. τὸ πωλοῦμεν 9,28 δολλάρια κατὰ τόννον, ὁπότε τὸ ποσοστόν, τὰ 6,5 ποὺ ἔχει πάρει ὁ Ἐμίρης εἶναι 70% ἢ ἂν τὸ πωλοῦμεν 10,83 τὸ ποσοστὸν γίνεται 60%. Δηλαδή, ἂν ἐπωλούσαμε 13, λέγει ἡ Β.Ρ., θὰ ἐπαίρναμε 6,5 σεῖς, 6,5 ἡμεῖς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ πωλοῦμεν 10, παίρνομεν 3,5 ἡμεῖς καὶ 6,5 σεῖς. Συνεπῶς, ἐπὶ τῶν 13 ὑπάρχει ἔκπτωσις εἴτε 3,72 δολ. κατὰ τόννον, εἴτε 2,77, ἀναλόγως ἂν τὸ ποσοστὸν εἶναι 60% ἢ 70%. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς προσεπάθησε νὰ κάμῃ ὅτι ἀγνοεῖ ἕνα μαθηματικὸν ὑπολογισμόν, ἀσχολεῖται μὲ τὰ ἀνώτερα μαθηματικὰ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλ’ ἀγνοεῖ τὴν προπαίδειαν. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Ὅταν σᾶς λέγῃ ἡ ἑταιρεία ποὺ ἔχει πηγὰς εἰς τὴν Μ. Ἀνατολήν, ὅταν λέγῃ ὅτι τὰ 6,5 κατὰ τόν. εἶναι 60% σημαίνει ὅτι πωλεῖ 10. Αὐταὶ αἱ ἐκπτώσεις, κ. βουλευταί, εἶναι δύο εἰδῶν, εἴτε εἶναι φανεραί, εἴτε εἶναι κρυφαί. Αἱ κρυφαὶ λέγονται RISTUR-NA, (ἐπιστροφή). Τὰ συμβόλαια γράφουν 13, ἐνῷ πράγματι ἐπωλήθη 10. Τὰ 3 ἐπιστρέφονται. Ἔχω τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι αὐτὸ θὰ συνέβαινε καὶ εἰς τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Ὅτι ὑπάρχουν RISTURNA, εἶναι γεγονός. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Αὐτὸ ὑπάρχει ἐνίοτε, δὲν φαίνεται. Φαίνεται ὅμως εἰς μίαν περίπτωσιν. Μετὰ ἀπὸ τὸ 1961, μετὰ τὴν περίφημον σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἰνδία μὲ τὰς ἑπτὰ μεγάλας ἑταιρείας, ἐπέτυχε νὰ εἶναι φανερὴ αὐτὴ ἡ ἔκπτωσις καὶ λέγεται ἡ πρώτη φανερὴ ἔκπτωσις ποὺ ἔκαμαν αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι εἰς τὰς τιμὰς F.O.B. τῶν πετρελαίων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἐγένετο διαγωνισμὸς καὶ οὐδέποτε ἐπετεύχθησαν καλλίτεροι ὅροι. Εἰς αὐτό, ἀπάντησεν ὁ κ. Καψάλης ἤδη καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί του, ὅτι οὐδέποτε ἐγένετο διαγωνισμὸς δι’ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὴν χώραν, διότι διαγωνισμὸς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐφ’ ὅσον τὰ 70% τοῦ πετρελαίου τὰ ἔφερεν ἡ SOCONY. Ὁ διαγωνισμὸς ἀφορᾷ τὰ 30%, τὰ ὁποῖα τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ φέρῃ, τὸ ἴδιον. Ἀλλὰ τὸ 30% τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τὸ προώριζε πάντοτε δι’ ἀνταλλαγὰς προϊόντων μὲ διμερεῖς συμβάσεις μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Καὶ δὲν βλέπω τὶ νόημα θὰ εἶχεν ὁ διαγωνισμός. Ὑπάρχει ἕνας Ὀργανισμὸς εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ποὺ ἐξάγει πετρέλαιον. Ἀποστέλλετε ἀποστολὰς εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, διὰ νὰ διαπραγματευθοῦν τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις καὶ ἔχετε βάλει μέσα προμηθείας 400 χιλιάδας τόννους πετρέλαιον, ἔναντι ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν ποὺ θὰ πάρουν αἱ Σοβιετικαὶ χῶραι. Διατὶ κάμνετε μετὰ διαγωνισμὸν διὰ τὰ Σοβιετικὰ πετρέλαια; Ἕνας εἶναι ὁ πωλητής. Τὸ Σοβιετικὸν κράτος. Καὶ τὸ πρᾶγμα ἔχει σημασίαν, διότι ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς σας βλέπομεν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ ρωσικὸν πετρέλαιον χρεώνεται 15,74, ἐνῷ οἱ Ἰταλοὶ τὸ παίρνουν 11 ἢ 12. Διατὶ τὸ παίρνετε 25–30% περισσότερον ἀπὸ ὅτι τὸ παίρνουν οἱ Ἰταλοὶ μὲ ἀνταλλαγάς;

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι τὸ παίρνουν οἱ Ἰταλοὶ 11 καὶ 12; Εἶναι γραμμένον εἰς τὸ Κοράνιον; Ἐκ ποίου στοιχείου προκύπτει;

§119Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ μετανοήσετε, κύριε Ὑπουργέ, ἰδοὺ διατί.

§120Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μάλιστα.

§121Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ μετανοήσετε, κύριε Ὑπουργέ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ἐδῶ —καὶ καταθέτω— τὸ δελτίον PLATS, τὸ ὁποῖον περιέχει πληροφορίας εἰς ποίας τιμὰς ἡ Ρωσία ἐπώλησε τὸ πετρέλαιον εἰς τὰς δυτικὰς χώρας. Καὶ λέγει: Εἰς τὴν Δυτ. Γερμανίαν 9,27 —τιμὴ φὸμπ — δολλάρια, εἰς τὴν Ἰταλίαν 9.56, εἰς τὴν Ἰαπωνίαν 9.20 καὶ εἰς ἄλλας χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ὁ μέσος ὅρος πωλήσεων ρωσικοῦ πετρελαίου εἶναι 10.07. Ἄν βάλετε καὶ τὸν ναῦλον θὰ φθάνῃ 12–12½, οὐδέποτε 15,74. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα παραμένει ἀνοικτόν. Τί διαγωνισμὸν ἐκάματε διὰ νὰ προμηθευθῆτε ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον προμηθευτήν; Αὐτὰ ὠφείλατε νὰ τὰ διαπραγματευθῆτε ἐπὶ κυβερνητικοῦ ἐπιπέδου εἰς τὴν Μόσχαν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅταν ἠλέγχθη δι’ αὐτὴν τὴν κολοσσιαίαν διαφορὰν τῆς ἀξίας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἴδιος ὡμολόγησε, τῶν 65 ἑκατομ. δολλαρίων ἐπὶ 25 ἑκατ. τόννων ἢ 100 ἑκατ. δολλαρίων καθ’ ὑμᾶς, εἶπεν «ἐμένα αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων ὡς πωλοῦνται εἶναι συναγωνίσιμοι». Καὶ ἐξεπλάγην ὅταν ἤκουσα παρόμοιον πρᾶγμα λεγόμενον ἀπὸ Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν τὸν ἐνδιαφέρει ἂν ἡ τιμὴ τῆς πρώτης ὕλης χρεώνεται τὴν δεκαετίαν 65 ἢ 100 ἑκατ. δολλάρια παραπάνω ἀπὸ τὴν διεθνῆ τιμήν. Ἀλλ’ αὐτὸ τοὐλάχιστον εἶναι ἓν κεκαλυμμένον λαθρεμπόριον συναλλάγματος. Διότι ἂν μπορῇ τὰ 25 ἑκατ. τόννους νὰ τὰ πάρετε 65 ἢ καὶ περισσότερα ἑκατομμύρια δολλάρια λιγώτερο, δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει αὐτό; Δὲν ἔχει σημασία διὰ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν μας ἂν τὸ πληρώσωμεν ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅ,τι τὸ πληρώνομεν; Διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸν φοβερὸν αὐτὸν κλοιόν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἅπαξ ὡμολόγησεν ὅτι ὑπάρχει ἔκπτωσις 20%, προσεπάθησε νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὴν τὴν διαφορὰν τοῦ 20% τὴν παίρνει τὸ Δημόσιον πίσω. Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ τὸ θέμα —καὶ τὸ πρᾶγμα εἶναι θλιβερὸν διὰ τὸν τόπον— ἢ τὸ ἔχει ἀντιληφθῆ καὶ θέλει νὰ τὸ καλύψῃ, ὁπότε εἶναι βαρυτάτη περίπτωσις πολιτικῆς εὐθύνης. Τὸ Δημόσιον, ὡς ἐξήγησα εἰς τὴν πρώτην μου ἀγόρευσιν, πληρώνει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, κατὰ τὸν Ὑπουργόν, 20% παραπάνω ἀπ’ ὅ,τι θὰ ἠδύνατο ἐὰν θὰ προσεπάθει νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἔκπτωσιν.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, κ. Μαῦρο, αὐτὸ δὲν τὸ εἶπα.

§123Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ ζημία ἐπέρχεται ἐπὶ τῇ εἰσαγωγῇ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον φτάνει μὲ κόστος φὸμπ 13 δολλάρια, ἐνῷ ἦτο δυνατόν, καθ’ ἃ λέγει ἡ Β.Ρ. νὰ τὸ πάρωμεν 10 φόμπ. Ἡ κοστολόγησις τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τῶν ἑτοίμων προϊόντων εἰς τὸ διϋλιστήριον, γίνεται μὲ τὴν βάσιν κόστους 13 μὲ 20% ἐπάνω ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν διεθνῆ, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἀρχίζουν τὰ κέρδη καὶ οἱ φόροι, ἐπὶ τῶν ὁποίων μετέχει τὸ Δημόσιον. Τὸ Δημόσιον, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὰ πετρελαιοειδῆ κερδίζει ὑπὸ διαφόρους μορφὰς —νομίζω εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1962 εἶναι 2.100 ἑκατ. Εἴτε δηλαδὴ συμμετέχει εἰς τὰ κέρδη λόγῳ ηὐξημένων τιμῶν, τὰς ὁποίας καθορίζει τὸ Δημόσιον εἰς τὸ διϋλιστήριον, εἴτε λόγῳ φόρων καταναλώσεως βγάζει 70 ἑκ. δολλ. ἀπὸ τὰ πετρελαιοειδῆ. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν ηὐξημένην τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία ζημία εἶναι διπλῆ— καὶ δολλαρίων καὶ δραχμῶν. Διότι ἐὰν τὸ πετρέλαιον τὸ ἠγοράζομεν εἰς τὴν πραγματικήν του τιμήν, θὰ εἴχομεν κέρδος εἰς τὴν δεκαετίαν 65 ἢ 100 ἑκατ. δολλάρια καὶ θὰ παρέμενον ὅλα τὰ ἄλλα κέρδη τοῦ Δημοσίου ἐκεῖ ποὺ εἶναι. Τὸ δεύτερον θέμα ἀφορᾷ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Τὸ πρόβλημα τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων ἐξετάζεται ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀξίας αὐτῶν, ἐὰν πράγματι τὰ ἔργα θὰ στοιχίσουν 110 ἑκατομ. δολλάρια ἢ ὀλιγώτερον καὶ ἐὰν αἱ νέαι βιομηχανίαι θὰ εἶναι συναγωνιστικαὶ ἢ ὄχι ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν: «Αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμένα, ἀφορᾷ τὸν κ. Πάπας, διότι αὐτὸς θὰ κάμῃ τὰς ἐπιχειρήσεις». Ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Ἐὰν ἐπρόκειτο ὁ κ. Πάπας νὰ εἰσαγάγῃ κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ ἔπαυλιν εἰς Κηφισιάν, τότε βεβαίως οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ τὸν ἐλέγξῃ, διότι ἀφορᾷ, πράγματι, αὐτὸν καὶ μόνον. Ἀλλά, δὲν συμβαίνει τοῦτο διὰ τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις. Πρῶτον, διότι γίνονται βάσει τοῦ Ν.Δ. 2687 καὶ τὰ κεφάλαια εἶναι ἐπανεκτέα, καθὼς καὶ τὰ κέρδη. Συνεπῶς, πρέπει, νὰ γίνῃ ἔλεγχος, ἐὰν πράγματι τὰ ἔργα θὰ στοιχίσουν 110 ἑκατομ. δολλάρια καὶ ὄχι ὀλιγώτερα, καὶ ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ὑπερτιμολόγησις τῶν μηχανημάτων. Δεύτερος, διότι ἐνδιαφέρει ἀπολύτως ἡ συναγωνιστικότης τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν βιομηχανιῶν ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Καὶ συναγωνιστικότης ὑπάρχει μόνον ἐφ’ ὅσον αἱ νέαι βιομηχανίαι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς οἵας τιμὰς πωλοῦν τὰ ἀντίστοιχα προϊόντα αἱ βιομηχανίαι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ, ὅταν ἡ πρώτη ὕλη, τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ἔρχεται βεβαρυμένον μὲ ποσοστὸν 20% ἄνω τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως καὶ τὸ νέον διϋλιστήριον καθὼς καὶ τὸ παλαιὸν δὲν εἶναι συναγωνιστικά. Διὰ νὰ συμβῇ τοῦτο πρέπει τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου νὰ δύναται νὰ πωλῇ μὲ κέρδος εἰς τὴν πύλην ἕτοιμα προϊόντα εἰς οἵας τιμὰς πωλοῦν τὰ διϋλιστήρια τῆς Ἰταλίας. Καταθέτω πίνακα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει ἡ ἀξία εἰς δολλάρια τῶν ποσοτήτων, αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸν πρῶτον πίνακα τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας τὰ Ἰταλικὰ διϋλιστήρια. Ἡ συνολικὴ ἀξία τῶν προϊόντων εἰς Ἰταλικὰ διϋλιστήρια περιλαμβάνουσα καὶ κέρδος τῶν διϋλιστηρίων καὶ πρόσθετον δαπάνην μεταφορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου κατὰ 900 μίλλια, ὅσον ἡ ἀπόστασις μεταξὺ Πειραιῶς καὶ Ἰταλικῶν διϋλιστηρίων, εἶναι 26,306 ἑκατομμ. δολλάρια. Αἱ ποσότητες αὐταὶ στοιχίζουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν διϋλιστήριον 35.000 000 δολλάρια περίπου καὶ πωλοῦνται 45.000.000 δολλάρια. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ 26.000.000 δολλαρίων καὶ 35 ἑκατομ. δολλαρίων, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Πῶς ἠδυνάμην ἄνευ τοῦ Τὸμ Πάπας νὰ κάμω τὴν δουλειὰ αὐτήν;». Ἀπλούστατα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενε νὰ κάμῃ αὐτὸν τὸν συνδυασμὸν τῶν βιομηχανιῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν Ο.Β.Α. ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων. Διότι, βεβαίως, ἡ παρεμβολὴ ἑνὸς ἰδιώτου, ὁ ὁποῖος ὑποκαθιστᾷ τὸ κράτος, πληρώνεται ἀκριβά. Μὲ τὴν σύμβασιν Τὸμ Πάπας, τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράττῃ 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον ἑτοίμου προϊόντος εἰς τὰ πρῶτα ἔτη καὶ 60 σὲντς εἰς τὰ ἑπόμενα. Τοῦτο ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὰ ἕτοιμα προϊόντα θὰ πωλοῦνται εἰς τιμάς, τὰς ὁποίας ὁρίζει ἡ σύμβασις. Πᾶσα ἔκπτωσις ἐπὶ τῶν τιμῶν, θὰ ἀφαιρῆται ἀπὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὁ ἀνάδοχος ὑποχρεοῦται νὰ δίδῃ εἰς τὸ κράτος. Ἐπειδὴ ἀπὸ μεθαύριον πραγματοποιεῖται σημαντικὴ πτῶσις τιμῶν, εἰς δύο κατηγορίας μαζούτ, ὁλόκληρον τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον κατέβαλεν ὁ ἀνάδοχος ἐκμηδενίζεται ἤδη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ συνεπῶς οὐδὲν ποσὸν θὰ καταβάλῃ ὁ ἀνάδοχος. Ἐπειδὴ δέ, δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξουν κέρδη πρὸς φορολογίαν, δι’ οὓς λόγους ἐξήγησα εἰς τὴν πρώτην μου ἀγόρευσιν, δηλαδὴ λόγῳ ὑψηλοῦ λογιστικοῦ κόστους τῶν ἑτοίμων προϊόντων καὶ ἐξαγωγῆς αὐτῶν εἰς διεθνεῖς τιμὰς μὲ ζημίαν, οὐσιαστικῶς ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ διϋλιστηρίου παραμένει ἄνευ οὐδενὸς συμφέροντος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Θὰ ἐρωτήσῃ τις ἴσως τί ἐνδιαφέροντα ἔχει ὁ Τὸμ Πάπας νὰ κάμῃ αὐτὰς τὰς ἀντιοικονομικὰς ἐπενδύσεις, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἶναι συναγωνιστικαί. Προφανῶς ἔχει συμφέρον, διότι θὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ παρεχόμενα κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν προνόμια, δηλαδὴ μὴ ἵδρυσις ἄλλων βιομηχανιῶν καὶ δασμῶν καὶ τῆς ἐγγυήσεως τοῦ διϋλιστηρίου νὰ τοῦ διαθέτῃ 2.000.000 τόννους εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Μὲ αὐτὰ θὰ ἔχῃ ὄχι μόνον ἀποσβέσῃ ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις, ἀλλὰ καὶ ἀποκομίσῃ συναλλαγματικὰ κέρδη πέραν τοῦ κέρδους ἀπὸ τὴν προμήθειαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἐν συμπεράσματι, ἐὰν ὅλαι αἱ ἐγκαταστάσεις στοιχίσουν 70 ἢ 80 ἑκατ. δολλ. ἡ δὲ ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ἀνέρχεται εἰς 100 ἑκατ. δολλ., εἶναι προφανὲς ὅτι ἀπὸ τμῆμα τῆς ἐπιβαρύνσεως θὰ γίνουν αἱ ἐπενδύσεις. Μοῦ ἐνθυμίζει τοῦτο τὴν περιπέτειαν Ἰταλοῦ μετανάστου, ὁ ὁποῖος εὑρεθεὶς ἄνεργος κατὰ τὴν μεγάλην κρίσιν τοῦ 1929 καὶ ἀντιμετωπίζων φάσμα πείνης εἰσῆλθεν εἰς ἕνα κοτέτσι καὶ ἔκλεψε 30 κότες. Συνελήφθη μὲ τὰ κλοπιμαῖα καὶ προσῆλθεν εἰς τὸν Εἰρηνοδίκην τῆς περιοχῆς. Ὁ δικαστὴς γνωρίζων τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διέπραξε τὴν κλοπὴν καὶ αἰσθανόμενος κάποιαν συμπάθειαν δι’ αὐτὸν τὸν ἠρώτησε ἐὰν ἔχῃ νὰ πληρώσῃ δικηγόρον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν του. Τότε ὁ Ἰταλὸς λέγει: Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ πράξω εἶναι νὰ δώσω εἰς τὸν δικηγόρον τὶς μισὲς κότες. Εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων. Ἀπὸ τὰ 100 ἑκ. δολλ. τῆς ὑπερκοστολογήσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου θὰ διατεθῇ τμῆμα διὰ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Ἔχει ἀποδειχθῆ ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πρόγραμμα, δὲν γνωρίζει ποῖα ἔργα τῆς χρειάζονται, δὲν ἠξεύρει ἐὰν χρειάζωνται ἐπενδύσεις παράλληλοι, πῶς θὰ γίνουν καὶ ποῦ θὰ γίνουν; Ἠξεύρει ὁ κ. Τὸμ Πάπας, ὁ ὁποῖος ἔχει προγράμματα, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποκαταστήσει καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Δὲν βλέπω τί ρόλον παίζετε σεῖς, ὅταν τὰ προγράμματά σας τὰ κάμνουν ἐπιχειρηματίαι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Καψάλης ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ καταναλώσῃ ἀπόψε σημαντικὸν μέρος τῆς ὁμιλίας του, ἀπαντῶν εἰς ἕνα σημεῖον τοῦ λόγου μου τῆς πρώτης ὁμιλίας μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἠμφισβήτησα ἕνα ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἐν παρόδῳ εἶχεν ἀναφέρει ὁ ἴδιος. Εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἔλεγεν, ὅτι τὰ συναλλαγματικὰ ἀποτελέσματα τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου ἀφήνουν συναλλαγματικὸν κέρδος 13,5 ἑκατ. δολλάρια. Δὲν εἶχον ὑποθέσει, ὅτι αὐτὸ θὰ εἶχεν ἐνοχλήσει τὸν κ. Καψάλην. Εἶχον ἀντιθέτως νομίσει, ὅτι τοῦ παρέσχον μίαν εὐκαιρίαν νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τὸν ἔχει ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἑταιρείας τῶν διϋλιστηρίων καὶ προφανῶς δὲν τὸν ἤλεγξεν. Ἁπλῶς τὸν ἀνέφερε. Δὲν ἦτο τὸ θέμα αὐτὸ τότε. Καὶ ἡ πραγματικότης, κύριοι βουλευταί, εἶναι, ὅτι αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς εἶναι προκλητικὸς καὶ πρωτοφανὴς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν δημοσιότητα παρόμοια κείμενα. Τοῦτο ἐτόνισα εἰς φιλικὴν συνομιλίαν μὲ τοὺς συντάκτας τοῦ ἰσολογισμοῦ καὶ μὲ τὸν ὑπογράψαντα αὐτὸν ἄλλοτε Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νῦν Διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, κ. Χέλμην. Κατόπιν τῶν ὅσων εἶπον πρὸ ἡμερῶν, ὅτι δηλαδή, πρόκειται περὶ τερατολογήματος, μὲ ἐπεσκέφθησαν ἀντιπρόσωποι τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, ὄχι διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, ἀλλὰ διὰ νὰ μοῦ ἐξηγήσουν πῶς βγάζουν τὸν λογαριασμὸν αὐτόν. Καὶ μετὰ μίαν ὀλιγόλεπτον συζήτησιν ἐπείσθησαν, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἰσχυρισθῶ πλέον, ὅτι τὸ διϋλιστήριον ἀποδίδει συναλλαγματικὰ κέρδη 13,5 ἑκατ. δολλάρια. Καὶ ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἰς τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ 1962 δὲν θὰ τολμήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τοιοῦτον τι. Διότι, διὰ νὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 13,5 ἑκατ. δολλαρίων, ὡς συναλλαγματικὸν κέρδος ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, θὰ πρέπει νὰ χρεώσωμεν τὴν τιμὴν τῆς βενζίνης σοῦπερ 42 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ τὴν παίρνομεν 27 δολλάρια, τὴν κοινὴν βενζίνην 35, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἔδωσεν τὸν ἀριθμὸν 22 δολλάρια, τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον 37, ἐνῷ ἔχει 32 κατὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸ ντῆζελ 31, ἐνῷ τὸ παίρνομεν 25, τὸ μαζοὺτ 17, ἐνῷ τὸ παίρνομεν 13 καὶ τὸ πετρέλαιον τῶν 3500″ 16 δολλάρια, ἐνῷ τὸ παίρνομεν 12 δολλάρια. Εἶναι ἰδικοί σας ἀριθμοί, κύριε Ὑπουργέ, τοῦ πρώτου πίνακος. Τί συμβαίνει, κύριοι βουλευταί; Τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου παράγει 1.700.000 τόννους. Αἱ ἀνάγκαι μας εἶναι 2.100 χιλ. ἕως 2.200 χιλ. Τὸ Κράτος ἀγοράζει τὰς ἄλλας 500 χιλιάδας τόννους, κατόπιν διαγωνισμῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπιτυγχάνει τιμὰς 22 δολλ. διὰ τὴν βενζίνην, διὰ τὸ ντῆζελ 25, διὰ τὸ μαζοὺτ 13, διὰ τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον 32. Αὐταὶ εἶναι τιμαὶ τσὶφ Πειραιᾶ. Αὐταὶ εἶναι αἱ τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας ἀγοράζει τὸ Κράτος. Τώρα πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βάλω φανταστικὰς ἀνυπάρκτους τιμάς, διὰ νὰ εὕρω συναλλαγματικὸν κέρδος 13,5 ἑκατ. δολλάρια, ὅταν τὸ Κράτος ἔχῃ κάμει διαγωνισμὸν καὶ ἔχει ἐπιτύχει αὐτὰς τὰς τιμάς, καθ’ ἃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐβεβαίωσε καὶ κατέθεσε πίνακα εἰς τὴν δευτέραν συνεδρίαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Δὲν ἔχω λόγον νὰ πάω εἰς ἄλλας τιμάς. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἐὰν ὑπολογίσωμεν εἰς τὰς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας ἠδυνάμεθα νὰ ἀγοράσωμεν μὲ διεθνεῖς διαγωνισμοὺς τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγει τὸ διϋλιστήριον, ἡ ἐκμετάτευσίς του ὡς γίνεται σήμερον, πιθανὸν νὰ εἶναι ἐπιζημία. Ὁ κ. Καψάλης ἐπῆρεν ἕνα λογαριασμὸν τοῦ 1961–62 καὶ εἶπεν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀφήνῃ 4 ἑκατ. δολλάρια διαφορὰν ἢ 7 ἑκατ. δολλάρια. Διὰ νὰ κρίνετε ἐὰν τὸ διϋλιστήριον προσεκόμισε συναλλαγματικὸν κέρδος, πρέπει νὰ κάμετε ἔλεγχον τῆς λειτουργίας ἀπὸ τοῦ 1958. Διότι τὸ 1962 ὑπάρχει πτῶσις καὶ τῶν τιμῶν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν ναύλων. Ἐὰν πάρετε τὴν λειτουργίαν τοῦ 1958, 59, 60 καὶ 61, καὶ εὕρετε τὴν ἀξίαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τὸ ὁποῖον εἰσήχθη καὶ ἐπληρώθη εἰς συνάλλαγμα καὶ ὑπολογίσετε τὴν ἀξίαν τῶν παραχθέντων προϊόντων εἰς συνάλλαγμα, ἐὰν εἰσήγητο ἀκόμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, τότε θὰ ἴδητε ὅτι ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου εἶναι παθητικός. Καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον πληρώνεται 20, 25 τοῖς ἑκατὸν παρὰ πάνω ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ οἱ ναῦλοι μεταφορᾶς του εἶναι πολὺ ὑψηλότεροι ἀπὸ τοὺς τρέχοντας διεθνεῖς. Ἐκεῖ εἶναι ὅλον τὸ μυστικόν. Τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου πρέπει νὰ ἔχῃ προκαλέσῃ μίαν ζημίαν εἰς τὴν οἰκονομίαν κατὰ τὴν δεκαετίαν τῆς συμβάσεως ἴσως 60 ἢ 70 ἑκατ. δολλ., διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐνδεχομένως καὶ περισσότερα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ συναγωνιστικότητος καὶ περὶ ἐπιτυχοῦς ἐπενδύσεως ἑνὸς διϋλιστηρίου, τὸ ὁποῖον γίνεται ὡς ἐπένδυσις κρατική, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τί ἐννοοῦμεν. Τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου καὶ τὸ νέον θὰ εἶναι συναγωνιστικά, ὅταν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα εἰς τὴν πύλην, εἰς οἵας τιμὰς πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς τὴν πύλην τὰ ἰταλικὰ διϋλιστήρια. Εἰς τὴν Ἰταλίαν ἡ βενζίνη πωλεῖται 18 δολλ. τὸν τόννον, ἡ κοινὴ βενζίνη EX FACTORY καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ πωλεῖται κατὰ ἕνα δολλάριον ὀλιγώτερον, διότι εἴμεθα ἐγγύτερον πρὸς τὰς πηγὰς τῆς Μ. Ἀνατολῆς καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν εὐθηνότερον κόστος. Ἐφ’ ὅσον τὸ διϋλιστήριον δὲν ἠμπορεῖ νὰ πωλήσῃ εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν, δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως, δὲν εἶναι οἰκονομικῶς συναγωνιστικόν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκρινε σκόπιμον νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ ἕνα ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τὸν ἀτυχῆ Ματτέϊ. Εἶπεν ὅτι, αὐτὸς ὁ ἥρωας καθ’ ἡμᾶς, ποίας προτάσεις ἔκαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν; Αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε εἶπεν δὲν εἶναι καλύτεραι ἀπὸ τὰς προτάσεις τῆς HYDROCARLON, τῆς ΒΡ, τῆς ΕΣΣΟ. Συνεπῶς διατὶ ἐπικαλεῖσθε τὸν Ματτέϊ; Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχετε πολὺ κακὴν ἰδέα διὰ τὸ διαιτητικὸν ἐπίπεδον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ τολμᾶτε νὰ λέγετε τέτοια πράγματα. Ἐγὼ δὲν ἰσχυρίσθην ὅτι ὁ Ματτέϊ εἶναι διεθνὴς φιλάνθρωπος, ὅπως ὁ γνωστὸς ἰατρὸς καὶ μουσικὸς Σβάϊτσερ, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τὴν πατρίδα του καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Ἀφρικήν, διὰ νὰ παρέχῃ ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἰθαγενεῖς. Ὁ Ματτέϊ εἶναι ἐπιχειρηματίας. Διότι ὁ Ματτέϊ ἀγοράζει τὸ ρωσσικὸν πετρέλαιον 9,5 καὶ τοῦ περσικοῦ κόλπου 10 καὶ σεῖς τὸ ἀγοράζετε 30 καὶ 40 τοῖς ἑκατὸν πάρα πάνω. Δὲν σᾶς εἶπεν σὲ τί τιμὲς πωλεῖ ὁ Ματτέϊ. Ὁ Ματτέϊ κάμει ἐπιχείρησιν καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ πωλῇ εἰς τιμὰς ἀκριβὰς ὅταν εὑρίσκῃ ἀνθρώπους ὅπως ὑμεῖς διὰ νὰ ὑπογράφετε εἰς τιμὰς 25% ἀνωτέρας τῶν διεθνῶν. Σημασίαν ἔχει πόσον ἀγοράζει τὸ πετρέλαιον ὁ Ματτέϊ, ὄχι πόσον τὸ πωλεῖ. Ἔγινε κἄποιος ὑπαινιγμὸς διὰ τὴν ὁμολογίαν καὶ τοὺς χαρακτηρισμούς, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιοῦμεν. Ὁ κ. Καψάλης ἐκαυχήθη ὅτι δὲν ἔκαμε σκληρὸν χαρακτηρισμὸν τῆς συμβάσεως, διότι ἀποφεύγει. Ἡμεῖς ἴσως ὑπήρξαμεν ὀξύτεροι. Πάντως καὶ τὸ ὕφος μου δὲν εἶναι νὰ χρησιμοποιῶ βαρεῖς χαρακτηρισμούς. Ὁ κ. Καψάλης εἶπεν ὅτι ἡ πρότασις CONTINENTAL ἔχει μίαν διαφορὰν 3–4 δολλαρίων κάτω. Ἐὰν λοιπὸν ἠγοράζαμεν πετρέλαιον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ εἴχωμεν οἰκονομίαν 75 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἡμεῖς αὐτὸ τὸ λέγομεν σκάνδαλον. Προτιμῶ νὰ ἐπαναλάβω αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸν καὶ δὲν μετανοῶ δι’ αὐτό. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν προηγουμένην του ἀγόρευσιν ὑπῆρξε καὶ προκλητικὸς καὶ ἀνευλαβὴς πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διότι, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς παρουσιάζομεν εἰς τὸ Σῶμα, ἐν γνώσει, ψευδῆ πρᾶξιν τὰ ὡς ἀληθῆ. Ἡ ἀκρίβεια τῶν ὅσων σᾶς λέγω σχετικῶς, εὑρίσκεται ἐπὶ λέξει εἰς τὰ πρακτικὰ σᾶς παρέχω δὲ τὴν εὐκαιρίαν οὕτω νὰ τὰ διορθώσητε. Αὐτὸ κ. συνάδελφε μοῦ ἐνθυμίζει τὸ ρητὸν «ὅτι φωνάζει ὁ κλέπτης διὰ νὰ φοβᾶται ὁ νοικοκύρης». Κύριε Ὑπουργέ, ὅ,τι ἰσχυρίζομαι ἀντεδείκνυται εἰς ἐπίσημα ἔγγραφα. Σχετικῶς μὲ τὰς προμηθείας ρωσσικοῦ πετρελαίου καὶ δὴ περὶ τῆς τιμῆς προμηθείας αὐτῶν καὶ περὶ τῆς διαφορᾶς αὐτῆς τοῦτο ἀποδεικνύεται εὐκόλως προκύπτει δὲ καὶ ἀπὸ ἐπίσημα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπῆρξε περισσότερον προκλητικός, ὅταν εἶπεν ὅτι πρὸ 6ετίας ὑπέγραψεν τὴν πρώτην σύμβασιν τῶν Διϋλιστηρίων καὶ σήμερον ὑπογράφει τὴν δευτέραν σύμβασιν διϋλιστηρίου καὶ ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα μηδενισταὶ ὅταν ἐζητούσαμεν νὰ περισώσωμεν 100 ἑκατομμ. δολλαρίων ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἐν συνεχείᾳ εἶπεν ὅτι, ἐὰν μετὰ 6–12 ἢ 18 χρόνια εἶμαι ἐδῶ θὰ ὑπογράψω σύμβασιν διὰ τὸ τρίτον, τέταρτον καὶ πέμπτον διϋλιστήριον. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ δύο συμβάσεις τὰς ὁποίας ὑπογράψατε δὲν εἶναι πολιτικαὶ πράξεις διὰ τὰς ὁποίας ἠμπορεῖτε νὰ καυχᾶσθε. Εἶναι ἐνέργειαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς καὶ ὄχι καυχήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε αὐτὰς τὰς τεραστίας εὐθύνας. Τώρα τὸ ὅτι εὑρίσκεσθε σήμερον εἰς τὴν θέσιν ἐκείνην καὶ ὑπογράφετε καὶ ἄλλην σύμβασιν αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυσχερές. Δι’ οἱονδήποτε ἐπιθυμοῦντα νὰ μετέχῃ εἰς πᾶσαν Κυβέρνησιν αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατόν. Ἐὰν τώρα καὶ μετὰ 6 χρόνια θὰ ὑπογράψετε σύμβασιν καὶ δι’ ἄλλον διϋλιστήριον κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἀπὸ δύο παράγοντας. Πρῶτος, ἐὰν θὰ ἀνθέξῃ ἡ οἰκονομία καὶ ἡ χώρα αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν καὶ δεύτερος παράγων εἶναι, ἡ στάθμη εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρίσκωνται τὰ πολιτικὰ μας πράγματα μετὰ 6 ἢ 12 ἔτη.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω μόνον ὀλίγας λέξεις διότι δὲν θέλω νὰ καθυστερήσῃ ἡ Βουλή. Ὁ κ. Καψάλης ἀνέφερεν ἕναν ἀριθμόν. Θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ μὲ ἀκολουθήσῃ εἰς τοὺς ἀριθμούς. Εἶπεν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ LOW–PLATTS τῶν προϊόντων τῶν παραχθέντων ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου τὸ 1962 εἶναι περίπου 45 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἐρωτᾶται: Τί ἔλαβε δι’ αὐτὸ τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν 45 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ὁ ἀνάδοχος; Ἔλαβε λοιπὸν 45 ἑκατομμύρια δολλάρια μεῖον περίπου 11,4 ἑκατομ. δολλάρια τὰ ὁποῖα ἐπέστρεψεν εἰς τὸ δημόσιον καὶ ἐπειδὴ θέλω νὰ εἶμαι ἀκριβὴς πρέπει νὰ κρατήσωμεν τὴν ἀπόσβεσιν 45 ἑκατομ. δολλάρια μεῖον 9 ἑκατομ. δολλαρίων. Σημαίνει δὲ τοῦτο ὅτι αἱ τιμαὶ εἶναι κάτω τῆς τιμῆς LOW PLATTS 20%. Κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν θὰ φέρω λεπτομερῆ στοιχεῖα. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Καψάλης ἐπεβεβαίωσε διὰ τῆς δευτέρας σειρᾶς τῶν συλλογισμῶν του—ἂν καὶ τὸ συναλλαγματικὸν θέμα εἶναι πολυπλοκώτερον ἀπὸ ὅτι τὸ παρουσίασαν ὁ κ. Καψάλης καὶ ὁ κ. Μαῦρος ἐπικρίνων τὸν κ. Καψάλην ὅτι ὡρισμένα ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁδηγοῦν εἰς ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν. Ὁ κ. Καψάλης ἀνεφέρθη εἰς τὴν «Κοντινεντὰλ» καὶ δὲν ἔχει τὴν ἐπιμέλειαν νὰ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ ἴδῃ τὶ εἶπον περὶ «Κοντινεντὰλ» ὄχι μόνον ὅταν μὲ διέκοψεν ὁ κ. Καψάλης ἀλλὰ καὶ ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πλειστάκις. Καὶ διατὶ νὰ τὰ εἴπω ἀφοῦ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τὰ κατέθεσα καὶ ἀκόμη ἀφοῦ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς σταθμίζει τὰ ἀποτελέσματα τῆς «Κοντινεντάλ». Εἶναι ἀληθὲς ὅπως ἐξήγησα ἀπὸ τοῦ Βήματος αὐτοῦ ὅτι ἡ «Κοντινεντὰλ» δίδει χαμηλοτέραν τιμὴν διὰ τὸν ἀργὸν πετρέλαιον, ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ τὸ δίδει ἀπὸ τὸ ἕνα χέρι, μέχρις ἑνὸς ὁρίου, τὸ παίρνει ἀπὸ τὸ ἄλλο. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι μολονότι ἡ διαφορὰ εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἶναι μεγαλυτέρα δημιουργεῖται τελικὸν οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα τοιοῦτον ὥστε νὰ ἀποφανθῇ ἡ ἐπιτροπὴ καθ’ ὃν τρόπον ἀπεφάνθη. Ποία εἶναι τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς «Κοντινεντὰλ» θὰ τὰ ἀναλύσω τὴν προσεχῆ φοράν. Διὰ μὲν τὸ 1965 ἡ λύσις «Κοντινεντὰλ» δημιουργεῖ χειρότερα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ τὰς ἄλλας λύσεις. Διὰ δὲ τὸ 1970 ἡ λύσις «Κοντινεντὰλ» εἶναι 21,7 καὶ ἡ λύσις Πάπας 19,8 ἑκατομμ. δολλάρια. Καὶ εἶπα, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀριθμῶν 21,7 καὶ 19,8 ἑκατομμ. δολλάρια εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ὑπερκαλύπτεται ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἀπὸ μόνην τὴν φορολογίαν τῶν ἐπενδύσεων, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν σωρεία ἄλλη εὐεργετικῶν ἐπενδύσεων, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἔχῃ ἡ προκριθεῖσα ἔναντι τῆς λύσεως τῆς «Κοντινεντάλ», ἡ ὁποία εἶναι ἁπλῶς κατ’ οὐσίαν μία λύσις ἱδρύσεως διϋλιστηρίου. Ἐπειδὴ ὅμως πολλὰ ἐλέχθησαν περὶ τῆς λύσεως ταύτης, αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους δέχομαι ἁπλῶς διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως, θὰ τοὺς ἀναλύσω τὴν προσεχῆ φορὰν καὶ θὰ ἴδωμεν ἐὰν καὶ μέχρι ποίου σημείου τὸ πετρέλαιον τῆς Λιβύης ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ κ. Καψάλης. Ὁ κ. Μαῦρος εἶπεν, ὅτι αἱ τιμαὶ Φὸμπ καὶ ὄχι Τσίφ, τοῦ ρωσσικοῦ πετρελαίου —τὸ Φὸμπ τὸ εἶπε παρακληθεὶς ὑπ’ ἐμοῦ, διότι δὲν τὸ εἶπεν εἰς τὴν ἀρχὴν— εἶναι 10,05 καὶ τοῦτο ἐνδέχεται νὰ εἶναι ἀληθές. Καὶ εἶναι διὰ ποικίλους λόγους. Διότι διενεργεῖται ἕνας διεθνὴς διαγωνισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον μετέχουν ὄχι μόνον ἡ Ρωσσία, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι Ἀνατολικαὶ χῶραι.

§126Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θέλετε τοὺς ἀριθμούς, κ. Ὑπουργέ;

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τοὺς ἔχω τοὺς ἀριθμούς, κ. συνάδελφε. Δὲν διαφωνοῦμεν εἰς τὸ 10,05 καὶ 10,15. Ἐπὶ τῆς τιμῆς Φὸμπ δὲν δυνάμεθα νὰ διαφωνήσωμεν. Διενεργοῦνται διεθνεῖς διαγωνισμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους τὰ ρωσσικὰ πετρέλαια προσφέρονται εἰς τιμὴν κάπως ἀνωτέραν. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω δὲ διατὶ καὶ πῶς. Ὁ λόγος εἶναι βεβαίως ὅτι ἡ προμήθεια τοῦ ρωσσικοῦ πετρελαίου ἐδῶ γίνεται ἀπὸ εἰδικὰς συνθήκας ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς προμηθείας καὶ ὑπό τινας ἄλλας συνθήκας. Αὐτὸς ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οὐδέποτε κύριοι συνάδελφοι σᾶς εἶπον ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν ὡς βάσιν τοῦ ὑπολογισμοῦ τὸ ρωσσικὸν πετρέλαιον. Καὶ ἔκαμα 5.000 ὑπολογισμοὺς μεταξὺ τῶν ὁποίων ἔκαμα καὶ ρωσσικοὺς ὑπολογισμούς. Εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος — καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἐκφράσω τὴν ἀπογοήτευσίν μου — ὅτι, ὥστε σεῖς δὲν ξέρετε ποῖαι ἐπενδύσεις χρειάζονται εἰς τὸν τόπον καὶ τὰς γνωρίζει ὁ αʹ ἢ βʹ ἐπιχειρηματίας; Εἰς ποίαν χώραν, κ. συνάδελφοι, τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, διαλέγουν οἱ Ὑπουργοὶ τὰς ἐπενδύσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ γίνουν; Εἰς ποίαν χώραν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου εἴτε ἀνεπτυγμένην, εἴτε ὑποανάπτυκτον, οἱ Ὑπουργοὶ καὶ αἱ Κυβερνήσεις χαράσσουν πρόγραμμα καὶ δημιουργοῦν προϋποθέσεις μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν ὁποίων δύναται ἐλευθέρως κινουμένη ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ δημιουργήσῃ; Αἱ παράλληλοι ἐπενδύσεις πράγματι ἀνήκουν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῶν διαφόρων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν καὶ πρέπει νὰ ἀνήκουν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν των. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἂν τὸ Κράτος φρονῇ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ ἡ Α βιομηχανία καὶ βλέπῃ ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν στέργει νὰ ἱδρύσῃ τὴν βιομηχανίαν ταύτην, ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ πρέπει νὰ κάμῃ τὸ Κράτος ὅτι ἠμπορεῖ διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν τοιαύτην βιομηχανίαν. Ἠρώτησεν ὁ κ. Μαῦρος ἐὰν εἴχωμεν μελέτας περὶ τῆς Ἑλληνικῆς σιδηροβιομηχανίας π.χ. ἢ περὶ τῶν πετροχημικῶν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι περὶ τῆς σιδηροβιομηχανίας δὲν ἔχομεν ἁπλῶς μίαν, ἀλλὰ πάρα πολλὰς καὶ ἄκρως ἐπιμελημένας μελέτας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ ἀπώτερον καὶ τὸ πρόσφατον καὶ τὸ προσφατώτερον. Ἄλλο εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἄλλο εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου τοῦ συναλλάγματος, τοῦ ὕψους τῶν εἰσαγωγῶν κλπ. καὶ τῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα πράγματι πρέπει νὰ ἀποτιμηθοῦν. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, τῶν τεχνικῶν τῶν διαφόρων Ὑπουργείων. Οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἐνταῦθα ἄλλως. Ἡ ἀντίθετος ἐκδοχὴ θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν, ὅτι θὰ σταματοῦσαν ἁπλούστατα τὰ ἔργα. Ὁ μηδενισμός, εἰς τὸν ὁποῖον πράγματι ἀνεφέρθην, συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι ἔχομεν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πάντες, κύριοι συνάδελφοι, προσπαθοῦν τὴν Ἑλλάδα νὰ τὴν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ τὴν ἀπομυζήσουν, ὡς ἐὰν ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὁ πλουσιώτερος τόπος τοῦ κόσμου καὶ πρόκειται ἀπὸ τὴν ἀκμὴν τὴν Ἑλληνικὴν νὰ ἀκμάσουν ὅλα τὰ ἔθνη τῆς ὑφηλίου ἀπομυζῶντα ἡμᾶς. Αὐτὸ εἶναι ἕνα σύμπλεγμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχει ἀφήσει τὸ παρελθὸν καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον καλὸν εἶναι νὰ ἀπαλλαγῶμεν τὸ ταχύτερον. Νομίζω ὅτι σᾶς ἀπέδειξα, ἀλλὰ θὰ ὑποβληθῶ εἰς τὸν κόπον νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω διὰ 10ην ἢ 12ην φορὰν κατὰ τὴν προσεχῆ μου ἀγόρευσιν τὴν Παρασκευήν, ὅτι αἱ τιμαὶ Ἐξ Φάκτορυ καὶ αἱ τιμαὶ ἀκόμη λιανικῆς πωλήσεως καὶ αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ τοῦ διϋλιστηρίου Πάπας θὰ εἶναι ἀπολύτως διεθνῶς συναγωνιστικαί, θὰ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὰς τιμὰς τῶν Ἰταλικῶν, τῶν Γαλλικῶν καὶ τῶν Γερμανικῶν διϋλιστηρίων καὶ τῶν ἄλλων Κρατῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως, ὅτι θὰ βάλωμεν καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην τὸ ἴδιον ποσὸν φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως. Διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι ἡ φορολογικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν καυσίμων, ἀλλὰ τὰ κέρδη τοῦ ἀναδόχου. Ἅμα λοιπὸν ἀφαιρέσωμεν τὰ κέρδη τὰ ἔκτακτα τὰ ὁποῖα κάμνει τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου, ἢ αὐτὸ τὸ ἔκτακτον εἰσόδημα τὸ ὁποῖον θὰ παίρνῃ τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον Πάπας, τότε φθάνομεν, ἰσχυρίζομαι, τὰς διεθνῶς συναγωνιστικὰς τιμάς. Αὐτὸ καὶ μόνον ἰσχυρίσθην καὶ αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκές. Ἐπετεύχθη δηλαδὴ μὲ τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν ἡμεῖς πρῶτον αἱ τιμαὶ νὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαί, νὰ μὴ ὑπολείπωνται αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας δυνάμεθα, ἐὰν θέλωμεν, νὰ πωλήσωμεν τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν δηλαδὴ δὲν θέλωμεν νὰ κάμωμεν ἡμεῖς ὡς Κράτος ἕνα ἔκτακτον κέρδος, αἱ τιμαὶ αὐταὶ θὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαὶ καὶ ταυτοχρόνως ἐπιτυγχάνομεν μίαν σημαντικωτάτην, ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν σημαντικωτάτην, ἀλλὰ καὶ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην οἰκονομίαν, παράλληλον ἐπένδυσιν. Τοῦτο δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι ἐπετεύχθη ἄνευ ἀνταλλάγματός τινος, ἀλλὰ ποῖον τὸ ἀντάλλαγμα; Τὸ ἀντάλλαγμα ὑπῆρξε βεβαίως κἄποιον προνόμιον προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου. Τὸ προνόμιον ὅμως τῆς προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου συνεφωνήθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον καὶ μόνον ἐνδιαφέρει, εἶναι τέτοιο ὥστε νὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικόν. Θὰ μοῦ εἴπητε τότε διατὶ τὸ κάμνομεν αὐτό; Διότι ἁπλούστατα ἔχομεν πράγματι μίαν σύμβασιν μακροπρόθεσμον προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν τὸ τελικὸν προϊὸν τὸ ὁποῖον θὰ παράγῃ θὰ μᾶς τὸ παράγῃ εἰς διεθνῶς συναγωνιστικὰς τιμὰς ἐξ φάκτορυ, ἐὰν θέσωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπεκαλέσαμεν τώρα συμβολικῶς κέρδη τοῦ δημοσίου, ὡς ἴσον τῷ μηδενί. Δηλαδὴ νὰ ἀποφασίσωμεν νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὡς μόνον κράτος εἰς τὸν κόσμον κερδίζομεν ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφήν. Εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου λειτουργοῦν διϋλιστήρια χωρὶς τὸ κράτος νὰ ἔχῃ κανένα εἰδικὸν κέρδος, πλὴν τῆς συνήθους φορολογίας. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν μόνον τὴν συνήθη φορολογίαν εἴς τινας περιπτώσεις καὶ δασμοὺς καὶ ἄλλας ἐπιβαρύνσεις ὑπὲρ τὰς συνήθεις, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ τὸ ἔκτακτον κέρδος. Ἐὰν ἀφαιρέσετε τὸ ἔκτακτον κέρδος ἐκ τῆς φορολογίας καὶ ἀπὸ τὴν Γαλλίαν καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπὸ ἀλλοῦ, καὶ πάρετε τὴν πραγματικὴν τιμὴν ΕΞ ΦΑΚΤΟΡΥ αὐτὸ ποὺ περιέρχεται εἰς τὸν ἀνάδοχον εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικόν. Παρακαλῶ νὰ ἀνατρέξητε εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχω καταθέσει. Καὶ μία τελευταία παρατήρησις. Εἶναι μεγίστη πλάνη, κ. συνάδελφοι, νὰ συγκρίνωμεν ἀνόμοια πράγματα. Γνωρίζουν καὶ τὰ μικρὰ παιδιὰ ὅτι ὑπάρχουν δύο τιμαὶ τοὐλάχιστον εἰς τὰς ὁποίας πωλοῦνται τὰ πετρελαιοειδῆ. Ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖται ΕΞ ΦΑΚΤΟΡΥ ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὴν πύλην τοῦ ἐργοστασίου ἡ βενζίνη, τὸ ντίζελ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ τὸ μαζοὺτ διὰ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν οἱασδήποτε χώρας καὶ ἄλλη εἶναι ἐκείνη εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖ τὸ διϋλιστήριον εἰς Αὐγούσταν ἢ εἰς ἄλλην τινὰ πόλιν τῆς Ἰταλίας, μαζοὺτ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον πωλεῖ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι τὸ πλεόνασμά του. Διότι ἡ διΰλισις ἐκ τῆς φύσεώς της εἶναι μία διαδικασία, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ παράγῃ ἀπὸ κάθε προϊὸν ὅ,τι θέλετε σεῖς. Ἀλλὰ ἂν βάλετε μέσα εἰς τὸ διϋλιστήριον μίαν ὡρισμένην ποσότητα ἀργοῦ πετρελαίου, κατ’ ἀρχὴν εἶναι δεδομένα τὰ κλάσματα τῶν διαφόρων προϊόντων τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν. Καὶ δι’ αὐτὸ ὅλα τὰ διϋλιστήρια ἔχουν προβλήματα πλεονασμάτων. Καὶ ὅλαι αἱ μεγάλαι χῶραι ποὺ ἔχουν μεγάλα διϋλιστήρια καὶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἰταλία, ἔχουν προβλήματα πλεονασμάτων. Καὶ δι’ αὐτὸ ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν διαθέτει τὸ μαζοὺτ ἡ Ἰταλία εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ ἐνδεχομένως εἰς τὴν ὁποίαν τὸ διαθέτει εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ ποὺ διαθέτει τὸ μαζοὺτ εἰς τὸν μικρὸν πελάτην καὶ ἄλλη εἶναι ἡ τιμὴ ποὺ διαθέτει τὸ μαζοὺτ εἰς τὸ μεγάλο ἐργοστάσιον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ἡ περιπλοκὴ τοῦ θέματος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἡ κοινότης ἄνθρακος καὶ χάλυβος, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κανένα Σωματεῖον φιλοτελιστῶν. Ἡ κοινότης ἄνθρακος καὶ χάλυβος εἶναι ὁ πυρὴν ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἱδρύθη, ὡς γνωρίζετε, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότης. Εἶναι ἡ ὀργάνωσις ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ παραγωγὴ τοῦ ἄνθρακος καὶ τοῦ χάλυβος τῶν 6 κρατῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ κατ’ ἐξοχὴν αὐτὴ εἶναι ἡ ἁρμοδία διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὰς τιμὰς τῶν καυσίμων. Ἠρεύνησε τὰς τιμὰς τῶν καυσίμων ἡ κοινότης ἄνθρακος καὶ χάλυβος καὶ σᾶς εἶπον ὅτι κατὰ τὴν διαπίστωσίν της αἱ πράγματι ἐπιτυγχανόμεναι εἰς τὴν ἀγορὰν τιμαὶ πετρελαιοειδῶν καὶ τοῦ ἀργοῦ καὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων, κυμαίνονται μεταξὺ 15–20 τοῖς ἑκατόν. Καὶ αἱ ἰδικαί μας τιμαί, αἱ ἐκπτώσεις δηλαδή, κυμαίνονται μεταξὺ 15 καὶ 20% ἐπὶ τῶν τιμῶν ΛΟΟΥ ΠΛΑΤΣ. Καὶ τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. Καψάλης; Μᾶς εἶπεν ὅτι διὰ 1.800.000 τόννους εἶναι ἡ ἀξία τοῦ προϊόντος εἰς τιμὰς ΛΟΟΥ ΠΛΑΤΣ. Καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι εἶναι 45 καὶ κάτι τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἀνέφερα. Λοιπὸν ἀπὸ αὐτὸ τὸ 45 θὰ μοῦ κάμετε τὴν χάριν νὰ ἀφαιρέσετε τὸ 9, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ 20% τοῦ 45, διὰ νὰ εὕρετε ποῖον εἶναι πράγματι τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν. Καὶ ἀφοῦ εὕρετε τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν, τότε θὰ συζητήσωμεν καὶ θὰ κάμωμεν συγκρίσεις. Ὅλα τὰ ἄλλα, κ. συνάδελφοι, φοβοῦμαι ὅτι εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ μανία ποὺ ἔχει ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅ,τι κάμει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ εὑρίσκῃ ἄξιον κατακρίσεως ἔχει φθάσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ αὐτὸ ἐπὶ τέλους δὲ θὰ μὲ ἐσκότιζε καὶ τόσον, ἀλλὰ εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ διὰ τὸν τόπον. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἀπεκάλεσα μηδενιστικὴν τὴν στάσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μαύρου νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ νὰ ὑπερθεματίσω ἀκόμη τοὺς προχθεσινούς μου ἰσχυρισμούς.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§129Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι ἀργά, κύριε Πρόεδρε, καὶ πρέπει νὰ διακόψωμεν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις, διότι εἰς τὴν ἑπομένην Συνεδρίασιν ἔχει προσδιορισθῆ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. Εἶναι ἡ 7η Συνεδρίασις καὶ ὅταν μὲν πρόκειται περὶ Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἔχει μίαν δικαιολογίαν ἡ προσπάθεια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας νὰ ματαιώσῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν προκειμένῳ ὅμως δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐλέγχου. Ἐφ’ ὅσον πάντως δὲν ἔχει ὑποβληθῆ ἔνστασις ἀπαρτίας δὲν δύναμαι νὰ λύσω τὴν Συνεδρίασιν.

§131Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας καὶ μὴ ἐπιμένετε νὰ ὑποβληθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν διαχωρισμὸν τὸν ὁποῖον ἐκάματε μεταξὺ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ νομοθετικῆς ἐργασίας, οὗτος δὲν ἔχει θέσιν, διότι ἔχομεν ἐπερωτήσεις τὰς ὁποίας ἐπειγόμεθα νὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τόσον σοβαροῦ καὶ πολυπλόκου ζητήματος νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Τὴν Παρασκευήν, ἄλλως τε ἐκτὸς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι ἀγορηταὶ νὰ ὁμιλήσουν πλὴν τοῦ ὑποφαινομένου καὶ τοῦ κ. Μητσοτάκη, νομίζω.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ δευτερολογήσουν ἀπὸ τοῦδε οἱ κ.κ. Ἐφραιμίδης καὶ Ζορμπᾶς.

§133Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§135Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅλης τῆς συζητήσεως, παρὰ ὅτι ἐπανειλημμένως ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, τὸ πρόβλημα τῆς Συμβάσεως ἔμεινεν ἀδιαφώτιστον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Διατυπώνω τὰ κάτωθι ἐρωτήματα καὶ ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαντήσω σαφῶς ἐπὶ τούτων, πρὶν λήξῃ ἡ συζήτησις: Πρῶτον, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐγένετο διεθνὴς διαγωνισμὸς διὰ Σύμβασιν παρέχουσαν προνόμια εἰς τὸν ἀνάδοχον; Δεύτερον, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀνεζητήθησαν σοβαραὶ ἑταιρεῖαι πρὸς διαπραγμάτευσιν, ἀλλὰ ἐχρησιμοποιήθη μεσάζων; Τρίτον, διὰ ποῖον λόγον παρεχωρήθη εἰς τὸν ἀνάδοχον τὸ προνόμιον τῆς πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου εἰς τὰς τιμὰς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, ὅταν τὸ Δημόσιον δὲν ἀποκομίζῃ τὰ αὐτὰ κέρδη ἐκ τοῦ Βʹ Διϋλιστηρίου, ὅσα ἀποκομίζει ἐκ τοῦ πρώτου; Τέταρτον, διὰ ποῖον λόγον παρεχωρήθη προνομιακὴ προμήθεια καὶ 10ετὴς μεταφορὰ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἴς τιμὰς λόου πλάτς εἰς τὴν ΕΣΣΟ, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ εἶναι πάντοτε ηὐξημέναι καὶ παρέχουν ὑπερκέρδη εἰς τοὺς προμηθευτὰς καὶ μεταφορεῖς; Πέμπτον, διὰ ποῖον λόγον δὲν περιελήφθη εἰς τὴν Σύμβασιν ὅρος προμηθείας τμήματος τοὐλάχιστον τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἐπ’ ἀνταλλαγῇ Ἑλληνικῶν καὶ δὴ ἀγροτικῶν προϊόντων; Ἕκτον, διὰ ποῖον λόγον δὲν περιελήφθη εἰς τὴν Σύμβασιν ὅρος, καθ’ ὃν αἱ μετοχαὶ τῶν συσταθησομένων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν εἶναι ὀνομαστικαὶ ἵνα γνωρίζῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μὲ ποίους ἀκριβῶς συμβάλλεται ἐπὶ τόσης ἐκτάσεως ἐπενδύσεων; Ἕβδομον, διὰ ποῖον λόγον περιελήφθησαν εἰς τὴν Σύμβασιν ὅροι συνδέοντες τὸ Βʹ Διϋλιστήριον μὲ τὸ Κρατικόν, καὶ διευκολύνοντες τὴν ἀνανέωσιν τῆς Συμβάσεως ἐπὶ μακρὸν πρὸς διαιώνισιν τοῦ καθεστῶτος τῶν ὑψηλῶν τιμῶν ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν Χώραν μας; Ὄγδοον, διὰ ποῖον λόγον εἰς τὴν Σύμβασιν περιελήφθη διάταξις καθ’ ἣν εἰς περίπτωσιν ἐπιβολῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων ἡ μείωσις θὰ ἐπηρεάζῃ μόνον τὰ ἐκ τοῦ δευτέρου Διϋλιστηρίου κέρδη τοῦ Δημοσίου καὶ ὄχι καὶ τοῦ ἀναδόχου ἀναλόγως; Ἔνατον, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Διϋλιστηρίου χρειάζεται ἡ διάθεσις ἀφθόνου ὕδατος. Καὶ ὡς τόπος ἱδρύσεώς του προκρίνεται ὁ παραλιακός, ἵνα αἱ πῦλαι εἰσόδου τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἐξόδου τῶν ἑτοίμων προϊόντων εὑρίσκονται εἰς θέσιν εὐχεροῦς ἐφοδιασμοῦ ἐκ τῶν πλοίων. Ἔχει ἤδη ἐπιλεγῆ ὁ κατάλληλος περὶ τὴν Θεσσαλονίκην χῶρος πρὸς ἵδρυσιν τοῦ διϋλιστηρίου; Δέκατο, ἡ Κυβέρνησις βάσει ποίων ἀπολογισμῶν θεωρεῖ τὴν σύστασιν δευτέρου χαλυβουργείου ἴσης πρὸς τὸ πρῶτον ἀποδόσεως 250.000 τόννων ἐτησίως, ὡς ἐξυπηρετοῦσαν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ὅταν χαλυβουργεῖα τοιαύτης ἀποδόσεως δὲν εἶναι ἀνταγωνιστικὰ διεθνῶς καὶ στηρίζονται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν μόνον κατανάλωσιν ὅπου προστατεύονται αἱ ὑψηλαὶ τιμαί; καὶ Ἑνδέκατον, διὰ ποῖον λόγον ἐφ’ ὅσον αἱ διὰ τῆς Συμβάσεως ἐπενδύσεις ὑπερβαίνουν τοὺς ὅρους τῶν νόμων 2687) 1953 καὶ 4171)62 δὲν ὑπεβλήθη ἡ Σύμβασις αὕτη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν; Ἐπὶ τῶν βασικῶν αὐτῶν ἐρωτημάτων ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσεν ἀπάντησιν ἱκανοποιητικὴν εἰς τὴν Βουλήν. Τὰ ἐπανέλαβα σήμερον ἵνα εἰς τὴν ἐρχομένην συνεδρίασιν δώσῃ ἀπαντήσεις πρὸς πλήρη διαφώτισιν τοῦ προβλήματος. Αἱ πολύωροι ἀγορεύσεις τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἐφώτισαν τὸ πρόβλημα. Αἱ ἀτέλειαι τῆς συμβάσεως ταύτης κραυγάζουν. Αἱ ὑψηλαὶ τιμαὶ καὶ τὰ προνόμια πρὸς τὸν ἀνάδοχον δὲν ᾐτιολογήθησαν ἐπαρκῶς. Ἐθέσαμεν τὰ βασικὰ ἐρωτήματα ἐπὶ τῶν ἀτελειῶν τῆς μελετουμένης συμβάσεως. Καὶ ζητοῦμεν ἱκανοποιητικὰς ἀπαντήσεις ἐπὶ τούτων ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὶν λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ποὺ ἐπὶ τόσον χρόνον ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος θὰ ὁμιλήσῃ;

§137Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὄχι, θὰ ὁμιλήσω τὴν Παρασκευήν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φοβοῦμαι ὅτι καὶ τὴν Παρασκευὴν δὲν θὰ τελειώσωμεν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ συνεχίσωμεν ἐπ’ ὀλίγον ἀπόψε.

§139Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατί, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ προχωρήσῃ ἐκείνη εἰς τὸν ἔλεγχον καθ’ ὃν τρόπον νομίζει καλύτερον; Ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων εἶναι περιωρισμένος. Ἡ συζήτησις δὲν ἔχει γενικευθῆ. Πονεῖ τὴν Κυβέρνησιν μήπως συνεχισθῆ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης;

§140Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ ἐὰν πονῇ τὴν Κυβέρνησιν ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης τὸ γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὑπεραρκέτως. Νομίζω ὅτι αἱ 7 ἢ 8 συνεδριάσεις εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ κοινὴ γνώμη ἐπὶ ἑνὸς θέματος. Σεῖς καὶ ὁ κ. Μαῦρος κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν δὲν μᾶς ἐτιμήσατε διὰ τῆς παρουσίας σας. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἔρχεται δύο φορὰς τὴν ἑβδομάδα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ τὴν 7ην ἑσπερινὴν μέχρι τῆς 12ης νυκτερινῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἐπιμένομεν νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον νομίζει ὅτι ἔχει κάποιαν εὐθύνην διὰ τὸν ρυθμὸν τῶν συζητήσεων εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ συζητῶμεν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας τὸ αὐτὸ θέμα καὶ νὰ λύωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις ὑποβάλατε ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριε Πρόεδρε, ζητεῖ νὰ τὴν ἀφήσετε νὰ ρυθμίσῃ ἐκείνη τὸν ρυθμὸν προόδου τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ὁ ἔλεγχος, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι τῆς ἀπολύτου ἰδικῆς σας ἀποκλειστικότητος. Δυνατὸν νὰ ἔχετε τὴν πρωτοβουλίαν, ὄχι ὅμως καὶ τὴν ἀποκλειστικότητα. Εἰς τὴν Νομοθετικὴν ἐργασίαν ἔχομεν ἡμεῖς τὴν πρωτοβουλίαν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δικαιούμεθα νὰ κάμωμεν ὅ,τι θέλομεν.

§144Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κατὰ τὸ παρελθόν, κύριε Πρόεδρε, ἀνέπτυξα μίαν ἐπερώτησιν διὰ τὴν Κεφαλληνίαν καὶ εὗρε τὴν εὐκαιρίαν ἡ κυβερνητικὴ παράταξις νὰ γενικεύσῃ τὴν συζήτησιν διὰ νὰ ἐξαρθῇ τὸ τουριστικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Τότε τὸ Προεδρεῖον οὐδέποτε διετύπωσε τὴν σύστασιν νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐκείνη. Διατί τώρα μετεβάλατε ἀπόψεις καὶ ἐπιμένετε νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς; Εὔχομαι, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἀντίληψις αὐτὴ νὰ συνεχισθῇ διὰ πᾶσαν ἐπερώτησιν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις νὰ ὑποβάλετε ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§146Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι καθῆκον σας, κύριε Πρόεδρε, νὰ διαπιστώσετε τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Ἡμεῖς δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν ἀπόψε. Θὰ φύγωμεν καὶ ἐὰν μᾶς διαγράψητε θὰ ἐπανεγραφῶμεν τὴν Παρασκευήν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀποχωρήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ δὲν ὑπάρχει τις νὰ ὁμιλήσῃ θὰ κηρύξω περαιωμένην τὴν συζήτησιν.

§148Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πῶς θὰ κηρύξητε περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐφ’ ὅσον πρὸ ὀλίγου ἐγένετο δεκτὸν νὰ ὁμιλήσῃ τὴν Παρασκευὴν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ.;

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις σύσσωμος ἀποχωρήσῃ, θὰ κηρύξω περαιωμένην τὴν συζήτησιν.

§150Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε, κύριε Πρόεδρε. Δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσωμεν ἀπόψε.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διαμαρτύρεσθε. Ἐὰν ὑποβάλετε ἔνστασιν ἀπαρτίας θὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰσχυρίζομαι ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ σᾶς προκαλῶ νὰ τὸ διαπιστώσητε αὐτὸ καὶ νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν.

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι κατάδηλον, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἀποδίδει τὴν πρέπουσαν σημασίαν εἰς τὴν ἐπερώτησιν ταύτην καὶ δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως τὴν 11.45′ ὥραν ἐπὶ θέματος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐν πολλοῖς ἐξαρτᾶται ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τοῦ τόπου. Πράγματι συνεφωνήσαμεν τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐφ’ ὅσον οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἐπιμένουν, λύσατε τὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν νὰ τελειώσωμεν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, καὶ διαπιστῶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν. Κατόπιν τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 12.00′ μ.μ.)