1963.01.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37η

Δευτέρα 28 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Ἠλιοῦ ζητεῖ δεκαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ἐθν. καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, περὶ τοῦ τρόπου ἐκτελέσεως τῶν Πανεπιστημιακῶν ἔργων καὶ περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ δανεισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διατάξεων καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67)1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Θεμελῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Τσόχας, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λαμπράκης, Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου, Β. Ἐφραιμίδης, Ν. Τσόχας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Γ. Λαμπράκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Β. Μπάρμπα καὶ λοιπῶν κατοίκων Παραμυθιᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ πλημμελῆ ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Παντοπωλῶν Σερρῶν, διαμαρτυρομένης κατὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν τελοῦντος νέου Κανονισμοῦ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, ἔχων ὑπ’ ὄψει του ὑπόμνημα τοῦ Δημάρχου Ἐδέσσης, αἰτεῖ λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ καταστρεφομένου ὑπὸ τῶν ἐκτελουμένων ἔργων τῆς Δ.Ε.Η. φυσικοῦ πλούτου τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐκπαιδευτικῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Φλωρίνης, αἰτουμένης εὐμενῆ λύσιν αἰτημάτων λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 346703)62)21.1.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν χορήγησιν δανείου δραχ. 10.000.000 εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουριστικῆς Πίστεως. Ἡ Πανεργατικὴ Ἕνωσις Ν. Ἀγχιάλου, τὸ προσωπικὸν Δ.Ε.Η. περιοχῆς Αἰγίου, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Λασηθίου, Ναυπλίου, Τριφυλίας, Μεσσήνης, τὰ Σωματεῖα Τυπογράφων Θεσσαλονίκης, Δενδροκηπουρῶν Ἀθηνῶν, Ὑποδηματοποιῶν, Τραυματιῶν Πολεμιστῶν, Καστοριᾶς, καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα καὶ Ὀργανώσεις, ζητοῦν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καρότσης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κοζάνης, αἰτουμένης τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισιν τοῦ συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11440)21.1.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λέσβου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 3.040.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 346702)21.1.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν προθεσμίαν ἐξοφλήσεως εἰδικῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Α.Τ.Ε. ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν χορήγησιν βραχυπροθέσμων δανείων εἰς πληγέντας ἀγρότας νήσου Θήρας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 346705)21.1.1963 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον διὰ τὴν χορήγησιν δανείου δραχμῶν 500.000 εἰς τὸ Κεφάλαιον Δυτῶν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτοῦ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12021) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 758 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Δ.Ε.Η. εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐξαγορᾶς τῶν τοπικῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων Ρόδου καὶ Λίνδου, ἐπελήφθη τῆς μελέτης ἀνακατασκευῆς καὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγορασθεισῶν ὡς ἄνω ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, διὰ τῆς σταδιακῆς δὲ ἐκτελέσεως τῶν ὡς ἄνω ἔργων θὰ καταστῇ δυνατή, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κάλυψις ἁπασῶν τῶν εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἀναγκῶν τῶν ἠλεκτροδοτουμένων σήμερον περιοχῶν τῆς νήσου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ τῶν λοιπῶν περιοχῶν τῆς Ρόδου. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἡ ἀνωτέρω ἐπέκτασις εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς Ρόδου θέλει βεβαίως πραγματοποιηθῇ σταδιακῶς βάσει τοῦ προγράμματος ἠλεκτροδοτήσεως νέων περιοχῶν καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν δυνατοτήτων τῆς Δ.Ε.Η. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς νήσου Χάλκης, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο θέλει ἀντιμετωπισθῆ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. μετὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς τοπικῆς ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως, ἥτις προβλέπεται διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 7.8.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, σχετικῶς μὲ γήπεδα παρὰ τὸ Πεδίον Ἄρεως ἐν Βόλῳ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐμπίπτον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου θέμα τοῦ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42361)2.6.62 ἡμετέρας ἀποφάσεως συνεστήθη Ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τοῦ θέματος, ἥτις κατόπιν ἐπιτοπίου ἐξετάσεως κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα μελετῶνται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν διὰ τὴν περαιτέρω κατὰ τὰς ἐν ἰσχύϊ διατάξεις ἐνέργειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12111)9928)31.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐκδόσεως ἀδειῶν πρακτικῶν μηχανικῶν καὶ μηχανοδηγῶν κινητηρίων μηχανῶν, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», συνταχθὲν παρ’ ἡμῶν καὶ ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν τε καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἀπεστάλη εἰς τὴν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Ἐπιτροπὴν Ἐπεξεργασίας Νομοσχεδίων, πλὴν ὅμως, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προωθηθῇ περαιτέρω, λόγῳ διαφορᾶς ἀπόψεως τοῦ ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Περτσινίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10279)11.9.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 513 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Περτσινίδη, περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Δημοφῶντος 38–40 ἐργοστασίου κατασκευῆς γεφυροπλαστίγγων τῶν Υἱῶν Ε. Μουσχουντῆ καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7337)5.11.62 ἀναφορὰν τῆς Υ.Μ.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ προμνησθὲν ἐργοστάσιον λειτουργεῖ εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1933 ἐφοδιαζόμενον κατὰ διαστήματα ὑπὸ κανονικῶν ἀδειῶν λειτουργίας, καὶ κατόπιν ἐπαλλήλων ἐπεκτάσεων. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅμως, ὅτι ἡ λειτουργία ἐν τῇ θέσει ταύτῃ διαρκεῖ περίπου ἐπὶ τριακονταετίαν οὐδεὶς ἐκ τῶν περιοίκων διεμαρτυρήθη ποτὲ μέχρι σήμερον, εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δι’ ὀχλήσεις προκαλουμένας ἐκ τῆς ἐν αὐτῷ συντελουμένης ἐργασίας. Ἡ θέσις τοῦ ἐργοστασίου δὲν εἶναι πλησίον τῆς τουριστικῆς περιοχῆς τοῦ Θησείου ἀλλὰ μακρὰν ταύτης καὶ ἐγγὺς τοῦ Συνοικισμοῦ Ἀσυρμάτου, μὴ ἐμφανίζοντος, ὡς γνωστόν, κανὲν τουριστικὸν ἐνδιαφέρον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ θέματα τὰ ἀνακύπτοντα ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων εἰς βάρος τῶν πλησιεστέρων περιοίκων ρυθμίζονται διὰ τῆς ἐπιβολῆς τεχνικῶν μέτρων περιοριστικῶν τῶν ὀχλήσεων ἢ ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ διὰ τῆς μεταφορᾶς τῆς ἐγκαταστάσεως εἰς καταλληλοτέραν περιοχήν. Παρίσταται ὅθεν ἀνάγκη, ὅπως εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν οἱ διαμαρτυρόμενοι περίοικοι καταφεύγουν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν, ἥτις μετὰ τὴν διαπίστωσιν τοῦ βαθμοῦ καὶ τῆς ποιότητος τῶν ὀχλήσεων, θέλει προβῆ εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐνεργείας πρὸς θεραπείαν τοῦ ζητήματος. Ἤδη, μετὰ τὴν ὑποβολὴν διὰ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν πρώτων παραπόνων κατὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν θέματι ἐργοστασίου, θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων, κατὰ τὴν μελέτην τῆς ἐκκρεμούσης αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων, περὶ ἀνανεώσεως τῆς ληξάσης ἀδείας λειτουργίας τῆς ἐγκαταστάσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12198) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν κοινοτήτων Προσύμνης, Πυργιωτίκων, Δημάϊνης, Ἀρκαδικοῦ καὶ Λιμνῶν Νομοῦ Ἀργολίδος περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ἡ ἐπὶ μέρους καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐκτέλεσις τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος δι’ ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αἱ ἀνωτέρω κοινότητες ἐνίοτε καθυστερεῖ, ὀφειλομένη οὐχὶ εἰς ὑπαιτιότητα τῆς ΔΕΗ, ἀλλ’ εἰς ἀπροβλέπτους δυσχερείας προμηθείας τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὰς κατασκευὰς ὑλικῶν. Προκειμένου περὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται κοινοτήτων δὲν δυνάμεθα ἀπὸ τοῦδε νὰ προσδιορίσωμεν τὸν ἀκριβῆ χρόνον ἠλεκτροδοτήσεως αὐτῶν, πάντως ἡ ΔΕΗ προτίθεται νὰ πράξῃ πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ τὴν ταχυτέραν πραγματοποίησιν ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 423 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων ἀποξήρανσις τῆς λίμνης Κάρλας ἔχει προσωρινὸν χαρακτῆρα. Μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπολοίπων συμπληρωματικῶν ἔργων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς λίμνης, οἱ ἁλιεῖς τῆς λίμνης θὰ χρησιμοποιήσουν ἐκ νέου τὰ ἁλιευτικὰ αὐτῶν ἐργαλεῖα, (λέμβοι, δίκτυα κ.λ.π.) ἅτινα οὕτω δὲν ἀχρηστεύονται. Ἡ ἁρμοδιότης τῆς ἐπισπεύσεως τῶν ἔργων τούτων πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς λίμνης ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ ἐρωτήσει αἰτήματος τῆς παραχωρήσεως εἰς τούτους κατὰ προτεραιότητα, ἐπαρκοῦς κλήρου ἐκ τῶν ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν, ἀπήντησεν ὑμῖν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε.31220)26.9.62 ἐγγράφου του κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11812) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Στεφανοπούλου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Κατακώλου καὶ τῶν πέριξ Κοινοτήτων περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὴ ἡ κατὰ προτίμησιν ἐκτέλεσις λόγῳ τοῦ δυσμενοῦς δείκτου ἀποδοτικότητος ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰ προσδοκώμενα ἔσοδα ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13565)11097) 27–11–62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν καὶ ἀπὸ 20)11)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ τῆς ἱδρύσεως καὶ ἐγκαταστάσεως μεγάλων βιομηχανικῶν μονάδων εἰς τὴν πόλιν καὶ τὴν περιοχὴν Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς χώρας καὶ τῆς τοιαύτης τοῦ Βόλου, οὐδόλως δὲ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της τὸ εἰς ἑκάστην περιοχὴν φρόνημα τῶν πολιτῶν καὶ ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της τὰς ὑφισταμένας εἰς ἑκάστην περιοχὴν ἀνάγκας λαμβάνει πᾶν μέτρον διὰ τὴν εἰς αὐτὰς ἐκδήλωσιν ἢ τόνωσιν τῆς βιομηχανικῆς δραστηριότητος. Ἄλλωστε τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῶν προσφάτως ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰδικῶν νομοθετικῶν πρὸς τοῦτο μέτρων (Β.Δ. 428)30.6.62 καὶ Ν.Δ. 4255)13. 10–1962), δι’ ὧν διαγράφεται ἐλευθεριωτέρα βιομηχανικὴ πολιτικὴ ὑπὲρ τῆς ἐπαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Μητσοτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 30–11–62 ὑμετέρας ἐρωτήσεως ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῶν ἐθνικῶν φρονημάτων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν Βόλου, ἐφ’ οὗ ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς ἐγένοντο διὰ τοῦ τύπου, σχετικαὶ ἀνακοινώσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς τόσον τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ τῆς Διοικήσεως οὐδέποτε ἐθίγη θέμα ἐθνικοφροσύνης τῶν ἐργατοτεχνιτῶν εἴτε τοῦ Βόλου, εἴτε οἱασδήποτε ἄλλης περιφερείας τοῦ κράτους. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανικῶν μονάδων Βόλου σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφερομένη ζωηρῶς διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, καταβάλλει, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων καὶ ἀναλόγως τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ὑφ’ ἃς τελεῖ ἑκάστη περιοχὴ τοῦ κράτους, κάθε δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐκδήλωσιν ἢ τὴν αὔξησιν τῆς δραστηριότητος ἐπὶ τοῦ βιομηχανικοῦ τομέως εἰς αὐτάς. Εἰδικώτερον δὲ προκειμένου περὶ τῆς περιφερείας τοῦ Βόλου δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι αὕτη ἔτυχεν ἰδιαιτέρας μερίμνης, ἀποφασισθείσης μέχρι τοῦδε τῆς ἱδρύσεως τριῶν μεγάλων βιομηχανικῶν μονάδων ἤτοι, μορφοσιδήρου, μεταλλικῶν κατασκευῶν καὶ παραγωγῆς προϊόντων ἀμιαντοτσιμέντου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διατυπωθοῦν παράπονα παρ’ ἄλλων περιφερειῶν δι’ ἐκδήλωσιν ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν περιφέρειαν Βόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13498) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 920 ἐρώτησις τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ οἰκισμὸς Γεροβουνίου ἠλεκτροδοτεῖτο ἀπὸ τὸ δίκτυον διανομῆς, τὸ ὁποῖον μέχρι πρό τινων μηνῶν ἀνῆκεν εἰς τὴν Κοινότητα Καματεροῦ. Ὅταν ἡ Κοινοτικὴ αὕτη Ἐπιχείρησις ἐξηγοράσθη ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἡ τάσις τοῦ ρεύματος ἰδίᾳ τῶν ἀκραίων τμημάτων τοῦ δικτύου εὑρέθη κυμαινομένη εἰς ἐπίπεδα κάτω τῶν ἐνενήκοντα βόλτ. Μέχρις ὅτου συμπληρωθοῦν αἱ ἀπαραίτητοι μελέται διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐνδεικνυομένων τεχνικῶν ἔργων ἡ ΔΕΗ διὰ σειρᾶς μέτρων ἀντιμετώπισε τὴν κατάστασιν ταύτην, ἥτις ἐπεδεινώθη συνεπείᾳ ἐλεύσεως τοῦ χειμῶνος καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως ρεύματος ὡς τῶν προηγηθεισῶν τῆς ἐξαγορᾶς ἀθρόων καὶ ἀνεξελέγκτων παροχῶν ρεύματος. Ἤδη διὰ τοῦ καταρτισθέντος προγράμματος ἀνακαινίσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ δικτύου διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς Καματεροῦ ἀντιμετωπίσθη εἰδικώτερον καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ Οἰκισμοῦ Γεροβουνίου διὰ τῆς κατασκευῆς ὑποσταθμοῦ ἐν συνδυασμῷ πρὸς ἕτερα μέτρα διασφαλίζοντα τὴν διὰ ριζικῶν λύσεων βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἠλεκτροδοτήσεως. Ἡ ἔναρξις ἐκτελέσεως τῶν ὡς ἄνω ἔργων θὰ γίνῃ κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον, μόνον δὲ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν αὐτῶν θὰ ἀποκατασταθῇ πλήρως ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ τοπικοῦ δικτύου διανομῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Φωτήλα, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12524) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 809 ἐρώτησις τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Βλαχοπούλου Νομοῦ Μεσσηνίας περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, οὐχ’ ἧττον ὅμως ἡ ἠλεκτροδότησις ταύτης κατὰ προτίμησιν δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον λόγῳ τοῦ προκύπτοντος ἀσυμφόρου δείκτου ἀποδοτικότητος (ἤτοι σχέσις προσδοκωμένων ἐτησίων ἐσόδων ἐκ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας πρὸς τὴν δαπάνην ἠλεκτροδοτήσεως). Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 1.12.62 κατατεθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν κ.κ. βουλευτῶν Γ. Τσαρουχᾶ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου α) περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου βοηθήματος εἰς ἀνέργους μεταλλωρύχους νήσου Θάσου καὶ β) λήψεως μέτρων ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν Μεταλλείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ πρώτου μέρους τῆς ἐρωτήσεως τοῦ ἀφορῶντος τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς ἀνέργους μεταλλωρύχους Λιμεναρίων–Θάσου ἐκτάκτου βοηθήματος διὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων, ἁρμόδιος τυγχάνει ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους τῆς ἐρωτήσεως ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ ἀποτελεσματικὸν τρόπον ἐπαναλειτουργίας τῶν Μεταλλείων Θάσου, ἡ παῦσις τῶν ἐργασιῶν τῶν ὁποίων ὀφείλεται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὸν σοβαρὸν ἀνταγωνισμόν, τὸν ὁποῖον συναντοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ Ἑλληνικὰ σιδηρομεταλλεύματα. Τὸ θέμα τοῦτο, λίαν σοβαρόν, εὑρίσκεται ὑπὸ συζήτησιν εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν εἰς ἣν ἐπροτείναμεν ὅπως ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἐπιχειρήσεως Ἀρ. Χονδροδήμου διὰ τοῦ 75% ἐπὶ τῆς τελικῆς πωλήσεως τοῦ παραμένοντος εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ἀδιαθέτου μεταλλεύματος ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τοῦ 75% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ λήξαντος ἔτους 1962 καὶ μέχρι ποσότητος 100.000 τόννων μεταλλεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη, διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13558) 27.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ὑπαγωγῆς τῶν ἁλιέων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ νόμου 4169)61 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» ἀποτελεῖ καὶ ἡμετέραν ἐπιδίωξιν. Τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται, ἀπὸ τοὺς κατὰ νόμον ἁρμοδίους, πλὴν ὅμως ἐμφανίζει δυσχερείας λόγῳ τῆς ὑφῆς αὐτοῦ ἤτοι, τῆς διασπορᾶς τῶν ἁλιέων τῆς ἀπασχολήσεως τούτων καὶ εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα ὡς καὶ τῆς, εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς (Ν.Α.Τ.Ι.Κ.Α.) ἀσφαλίσεως τούτων. Ἤδη ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. ὅπως καταβληθῇ προσπάθεια συγκεντρώσεως τῶν ἀπαραιτήτων πρὸς τοῦτο στοιχείων, πρὸς ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 25.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14125 ἀπὸ 4.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς μνησθείσης ἐρωτήσεως δὲν δύναται νὰ ἐξαχθῇ σαφῶς ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμεῖ νὰ πληροφορηθῇ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής. Οὐχ’ ἧττον ἐξ ὅσων συνάγομεν τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θίγονται ἐν τῇ ἐρωτήσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωσιν σχέσιν μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 91963 ἐ.ἔ. ἐγκύκλιον τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἐξ ἄλλου, τὸ κείμενον τῆς ἐγκυκλίου δὲν ἀφήνει ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἀκριβοῦς ἐννοίας αὐτῆς. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι, ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ὡς ἐκ τῆς ἁρμοδιότητός του, δικαιοῦται νὰ παρέχῃ ὁδηγίας πρὸς τὰς Εἰσαγγελικὰς ἀρχὰς ἐφ’ ὧν ἐποπτεύει. Αἱ ὁδηγίαι αὗται οὐδόλως ἅπτονται τῶν θεμάτων περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λύχνου καὶ Θ. Δεσύλλα. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 13548)11080)27.11.62 καὶ 12970)2512)62 ἐγγράφων ἡμῶν, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ἀπὸ 17.11.62 καὶ 15.11.62 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λύχνου καὶ Θ. Δεσύλλα, περὶ τῆς καταθέσεως πρὸς ψήφισιν τοῦ σχεδίου Κώδικος «περὶ δικαστικῶν ἐπιμελητῶν» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος τούτου εὑρίσκεται παρ’ ἡμῖν πρὸς μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Γεωργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90196 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Χαλκίδος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 440 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, κατὰ τὴν δικάσιμον τῆς 22 Ὀκτωβρίου 1962, ὁ ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Ν. 690)45 εἰσαχθεὶς εἰς δίκην Δ)ντὴς καὶ ὑπεύθυνος τῆς ἐπιχειρήσεως Ὀρυχείων Πάλιουρα– Εὐβοίας Π. Φιλήνας, ἀπηλλάγη τῆς ἀποδοθείσης αὐτῷ κατηγορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Σχετικῶς μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8266 ἐ.ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ οἰκήματος ἔνθα στεγάζεται τὸ Εἰρηνοδικεῖον Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Εἰρηνοδικεῖον Κιλκὶς ἐστεγάσθη εἰς τὸ εἰς ὃ στεγάζεται καὶ σήμερον οἴκημα, διαρρυθμισθὲν καὶ ἐπισκευασθὲν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, διεξεδίκουν τοῦτο αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὡς στεγάσαν ἄλλοτε Δημοτικὸν Σχολεῖον. Ἐν ἔτει 1956 αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ ἐζήτησαν καὶ πάλιν τὴν ἐκκένωσιν τοῦ κτιρίου, τὴν ὁποίαν ἀπέκρουσε τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, δεδομένου ὅτι οἱ Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν καὶ Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης ἀνέφερον ὅτι «δὲν ὑφίσταται ἕτερον κατάλληλον οἴκημα πρὸς μεταστέγασιν καὶ ὅτι τὸ στεγάζον τοιοῦτον εἶναι καταλληλότατον καὶ εὐπρεπές». Πρὸς συντήρησιν τοῦ οἰκήματος εἶχον διατεθῆ 12000 δρχ. κατὰ τὸ 1955 καὶ δραχ. 5.400 ἐν ἔτει 1959 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ἀποχετεύσεως. Νῦν ἐκκρεμεῖ παρ’ ἡμῖν, ἀπὸ τῆς 10ης Νοεμβρίου 1962, ὑποβληθεὶς προϋπολογισμὸς δραχ. 20.000 διὰ τὴν γενικὴν ἐπισκευὴν τοῦ κτιρίου. Οὗτος θέλει ἐγκριθῆ ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ νέου οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι τὸ οἴκημα δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν περιγραφομένην κατάστασιν τὸ ὕψος τῆς αἰτουμένης πιστώσεως διὰ τὰς ἐπιβεβλημένας ἐπισκευάς. Αἱ διὰ καθαριότητα καὶ θέρμανσιν ἀνάγκαι τοῦ Εἰρηνοδικείου Κιλκὶς ἱκανοποιήθησαν κατὰ τρόπον προνομιακὸν ἔναντι τῶν ἄλλων Εἰρηνοδικείων. Οὕτως ἡ ἐπιχορήγησις καθαριότητος καθωρίσθη εἰς δραχ. 165 μηνιαίως, ἔναντι τοῦ γενικῶς παρεχομένου ποσοῦ 120–150 δραχ. Ἡ πίστωσις θερμάνσεως διὰ τὸ τρέχον ἔτος καθωρίσθη εἰς 1500 δραχ. ἔναντι 1000 δραχ. διὰ τὰ παρελθόντα ἔτη. Ἄν καὶ ἀναγνωρίζεται ὅτι αἱ ἀνάγκαι αὗται δὲν καλύπτονται ἀπολύτως, διὰ τῶν καθορισθεισῶν ὡς ἄνω πιστώσεων, καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀδύνατος ἡ ἐνίσχυσις λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῶν διατεθεισῶν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13577)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 910 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ περὶ τῆς παρατάσεως ἢ μὴ τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου χρησιμοποιούμενα ἀκίνητα ἰδιωτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐν τῷ συνόλῳ του ἀνάγεται εἰς τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, θέλει δὲ ρυθμισθῇ διὰ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Μ. Στεφανίδη, Σ. Τσιαπάρα, Κ. Δημοπούλου, Α. Βλαχοθανάση, Ν. Μπακοπούλου, Γ. Ἀγγελούση, Ι. Μελᾶ, Θ. Δεσύλλα, Σ. Κωστοπούλου, Κ. Μητσοτάκη, Γ. Μαύρου, Ζ. Παπαλαζάρου, Τ. Βγενοπούλου, Δ. Παπαδημητρίου, Κ. Ταλιαδούρη καὶ Χ. Ρουχωτᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14428)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Μ. Στεφανίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, εὐθὺς ἅμα τῇ ἀναγραφῇ εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον Ἀθηνῶν σχετικῆς πληροφορίας παρηγγείλαμεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Ἀθηνῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 130142)8.12.1962 ἐγγράφου ἡμῶν ὅπως μετ’ ἐξέτασιν ἀνεφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς διαταχθείσης ἐξετάσεως προκύψῃ εὐθύνη τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν θέλουσι διαταχθῆ τὰ νόμιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14302)5.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς ὅλης ἐκτάσεως τῆς νήσου Λέρου, ἔχει κτηματογραφηθῆ ἐπὶ Ἰταλικῆς κατοχῆς, μόνον ἡ περιοχὴ Λακκίου, ἥτις ἔχει ὑπαχθῆ εἰς τὸ κτηματολόγιον Κῶ–Λέρου, ἐνῷ διὰ τὴν ὑπόλοιπον νῆσον καὶ τὰς ὑπαγομένας εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Λέρου ἀγόνους νήσους λειτουργεῖ κοινὸν ὑποθηκοφυλακεῖον, οὗτινος τὴν ὑπηρεσίαν διεξάγει ὁ Συμβολαιογράφος Λέρου. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὰς καταχωρήσεις μετρήσεων, χωρισμῶν, ὁρίων κλπ., μεταβαίνει εἰς Λέρον κατὰ μῆνα, ἐλλείψει τεχνικοῦ ὑπαλλήλου τοῦ κτηματολογίου Κῶ–Λέρου, ὁ ἔχων τεχνικὰς γνώσεις Διευθυντὴς τοῦ Κτηματολογίου τούτου. Διὰ τὴν αὐτοτελῆ λειτουργίαν κτηματολογικοῦ γραφείου ἐν Λέρῳ θ’ ἀπαιτηθοῦν γραφεῖα, ἐπίπλωσις, βιβλία καὶ κυρίως προσωπικόν, καὶ δὴ προσωπικὸν τοὐλάχιστον ἐκ δύο ὑπαλλήλων καὶ τεχνικὸν τοιοῦτον ἐξ ἑνὸς ὑπαλλήλου. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτοτελοῦς γραφείου διὰ τὴν ἀληθῶς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων Λακκίου ἢ καὶ ὁλοκλήρου τῆς νήσου ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπηκολούθει ἡ κτηματογράφησις καὶ τῆς ὑπολοίπου περιοχῆς τῆς νήσου, ἀλλὰ τοῦτο, ὡς εἶναι εὐνόητον εἶναι κυρίως ζήτημα κτηματογραφήσεως τοῦ ἀπομένοντος ὑπολοίπου τμήματος τῆς νήσου. Διὰ τὴν αὐτοτελῆ λειτουργίαν Κτηματολογικοῦ Γραφείου, δι’ ἀναθέσεως τῆς ὑπηρεσίας τούτου εἰς τὸν συμβολαιογράφον Λέρου, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Κῶ ἵνα μᾶς γνωρίσῃ ἂν ὁ ὑπηρετῶν συμβολαιογράφος εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ καθήκοντα ταῦτα, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐν σχέσει πρὸς διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν ἀνέγερσιν Κατ)τος Εἰρηνοδικείου Πρεσπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου ἐζητήθησαν παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Φλωρίνης πληροφορίαι σχετικαὶ μὲ τὰς συνθήκας ὑφ’ ἅς στεγάζεται τὸ ὡς ἄνω Εἰρηνοδικεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14274) 11669 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου καὶ Κ. Χιωτάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπηυθύναμεν ἔγγραφα πρὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν καὶ Ρεθύμνου ὅπως ἀναφέρωσιν ἡμῖν ἐπ’ αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14.301 τῆς 6.12.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν εἰρηνοδικείου ἐν Αἰγινίῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν σύστασιν νέου Εἰρηνοδικείου ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ πρόβλεψις. Τὸ θέμα τῆς δικαστικῆς κατανομῆς τῆς χώρας ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἐξετάζουσαν ὅλας τὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος διὰ τὴν καθολικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14788)12146)14.12.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 12.12.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ κλπ. περὶ τῆς καταθέσεως πρὸς ψήφισιν τοῦ σχεδίου Κώδικος «περὶ δικαστικῶν ἐπιμελητῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος τούτου εὑρίσκεται παρ’ ἡμῖν πρὸς μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 118552 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Κῶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδέποτε περιῆλθον εἰς γνῶσιν τῆς ἐκεῖσε Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς ἀξιόποινοι πράξεις τελεσθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καρδαμαίνης Ἐμμανουὴλ Βαληνάκη, οὐδὲ διεβιβάσθη αὐτῇ, ὑπὸ τοῦ Ἐπάρχου Κῶ ἢ τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, φάκελλος διοικητικῶν ἀνακρίσεων διὰ τὴν ἄσκησιν ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ εἰρημένου Προέδρου Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 126696 οἴκ. ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 88929 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατὰ τὴν δικάσιμον εἰς ἥν ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ὑπὸ τοῦ ἐγκαλοῦντος Στρατῆ Ἀνδρεάδη καὶ εἰς ἀπόδειξιν ἰσχυρισμῶν του περὶ τῶν δαπανῶν τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης ἀνεφέρθη ὅτι, κατέχονται ὑπὸ τῆς ὡς εἴρηται Τραπέζης ἔγγραφοι ἀποδείξεις εἰς ὄγκον μιᾶς βαλίτσης, χωρὶς νὰ ἐπιδειχθῇ βαλίτσα τις ἢ οἱονδήποτε ἔγγραφον διὰ νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχὴ καὶ ἐξετάσῃ ἐὰν τὸ περιεχόμενον τούτου συνιστᾷ ἀξιόποινον τινὰ πρᾶξιν αὐτεπαγγέλτως διωκομένην. Οὐδὲν ἕτερον γεγονὸς ἀνέκυψε δυνάμενον νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἔγκλημα διωκόμενον αὐτεπαγγέλτως, κατὰ τὴν αὐτὴν ἀδιαφορίαν τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐδεμία ποινικὴ δίωξις ἠσκήθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 99973 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Κατερίνης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2750 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως Κατερίνης ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐφραιμίδη κλπ. θιγομένων ζητημάτων περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ 26ου Κ.Τ. Ε.Λ. Νομοῦ Πιερίας δὲν προέκυψεν ἡ βασιμότης τῶν ἐν αὐτῇ αἰτιάσεων. Εἰδικώτερον ἐκ τῆς ἐξετάσεως τῶν σχετικῶν δελτίων καὶ μισθοδοτικῶν καταστάσεων τοῦ ἐν λόγῳ Κ.Τ.Ε.Λ. τηρουμένων μετὰ μεγάλης ἐπιμελείας καὶ τάξεως, προκύπτει ὅτι τὸ προσωπικὸν καὶ δὴ οἱ εἰσπράκτορες, λαμβάνουσι τακτικῶς καὶ κατὰ μῆνα τὰς νομίμους ἀποδοχάς των μετὰ τῆς νομίμου προσαυξήσεως 75% δι’ ἐργασίαν κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ ἑορτάς, μεθ’ ἁπάντων τῶν ἐπιδομάτων οἰκογενειακῶν βαρῶν προϋπηρεσίας, προσαυξήσεως λόγῳ νυκτερινῆς ἐργασίας. Ἐπίσης χορηγοῦνται αἱ ἐτήσιαι ἄδειαι ἑβδομαδιαῖαι ἀναπαύσεις κλπ. Εἰς τοὺς εἰσπράκτορας εἰδικῶς καταβάλλεται ὁ νόμιμος βασικὸς μισθὸς δραχ. 1413 μηνιαίως καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν νομίμων κρατήσεων, ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ Ο.Γ.Α. καθαρὸν πληρωτέον ὑπόλοιπον δρχ. 1269. Ταῦτα ἐβεβαιώθησαν ὑπὸ καταθέσεων πλείστων ἐξετασθέντων εἰσπρακτόρων. Οὐδεὶς ἐκβιασμὸς ἔλαβε χώραν κατ’ αὐτῶν ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν κατὰ τὸ αὐτὸ πόρισμα τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως πρὸς ἐπιστροφὴν τῶν καταβαλλομένων ἀποδοχῶν των. Ὡς πρὸς τὴν ἔνταξιν τούτων ἐξηκριβώθη ὅτι ἐκ τῶν ὑποβαλόντων δικαιολογητικὰ 54 εἰσπρακτόρων, ἡ ἁρμοδία ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3390)59 διὰ τῆς ἀπὸ 20.3.62 ἀποφάσεώς της ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἐντάξεως μόνον 18, ἀποκλείσασα τοὺς λοιποὺς λόγῳ ἐλλείψεως τυπικῶν προσόντων. Παρὰ ταῦτα τὸ Κ.Τ.Ε.Λ., διὰ κοινωνικοὺς λόγους οὐδένα τῶν λοιπῶν ἀπέλυσε μέχρι σήμερον. Πάντες πληρώνονται τακτικῶς παρὰ τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Τέλος ὁ εἰσπράκτωρ Δημ. Καραστεφούδης (καὶ οὐχὶ Καραστεργίου, ὡς ἐσφαλμένως ἀναγράφεται ἐν τῇ ἐρωτήσει) ἐξετασθεὶς ἐνόρκως διέψευσε τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὡς πρὸς αὐτὸν ἀναφερόμενα βεβαιώσας, ὅτι ἐργάζεται συνεχῶς καὶ μέχρι σήμερον εἰς τὸ λεωφορεῖον αὐτοκίνητον ὑπ’ ἀριθ. 55156 τοῦ ἰδιοκτήτου Δημητρίου Τσαουλίδου οὐδέποτε ἐξεδιώχθη ἢ ἐκακοποιήθη παρ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Α. Ἀγγελούση. Ἐν σχέσει πρὸς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 216 καὶ 1171 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Α. Ἀγγελούση, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως Συμβουλίου ἐρεύνης τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν ἀποτελούντων τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν προσώπων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σχετικὴ πρωτοβουλία προῆλθεν —ὡς γνωστὸν— ἐκ μέρους τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς (ΜΒʹ) τῆς 15 Δεκεμβρίου 1960 ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τῆς ἐμφανιζομένης, εἴτε διὰ τοῦ τύπου εἴτε καὶ ἄλλως, καθημερινῆς καὶ ἐπιμόνου προσπαθείας διασυρμοῦ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὸν κίνδυνον νὰ ὁδηγηθῇ ἡ Πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου εἰς καθολικὴν ἀνυποληψίαν καὶ ἐπεσήμανε τὴν ἀνάγκην λήψεως τῶν ἐνδεδειγμένων πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ κινδύνου τούτου μέτρων, ἀλλὰ καὶ πρὸς προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτεύματος. Πρὸς τοῦτο προέτεινε τὴν σύστασιν Δικαστικοῦ Συμβουλίου ἐλέγχου ἐκ τῶν Προέδρων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, Ἀρείου Πάγου, Ἐλεγκτικοῦ Συσυνεδρίου, ΑΣΔΥ καὶ Νομικοῦ Συμβουλίου. Οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων εὑρέθησαν κατ’ ἀρχὴν σύμφωνοι, ἐπεφυλάχθησαν δὲ νὰ ἀπαντήσουν μετὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντετάχθη τότε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν συνεχείᾳ τὸ νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ κατάθεσις ἀνεκοινώθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν ΝΘʹ τῆς 6ης Φεβρουαρίου 1961. Ἐπηκολούθησεν ἡ ἐπεξεργασία αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὰς συνεδριάσεις ΙΓʹ, ΙΔʹ καὶ ΙΕʹ τῆς 23, 24 καὶ 28 Φεβρουααρίου 1961. Κατὰ τὸ στάδιον τοῦτο, ἅπαντες οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δηλώσαντες ρητῶς ὅτι ἐκφράζουν τὰς ἀπόψεις τῶν κομμάτων τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν, ἐτάχθησαν ὁμοίως κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὰς διατυπωθείσας ἀπόψεις, δὲν δικαιολογεῖται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου καὶ ὅτι εἰς τὰ ἀνακύπτοντα θέματα, παρέχεται ἐκ τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος, ἡ λύσις τῆς συστάσεως ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῶν. Κατόπιν τῆς ἀπροκαλύπτου ἀντιθέσεως τῶν ἀντικυβερνητικῶν κομμάτων δὲν προωθήθη ἡ ψήφισις τοῦ κατατεθέντος κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη καὶ Ζ. Παπαλαζάρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15340) 12503)62 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη καὶ Ζ. Παπαλαζάρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀπηυθύναμεν σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸν ἐνταῦθα Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν ἵνα ἀναφέρῃ τῷ Ὑπουργείῳ ἐπ’ αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14946) 12254 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ εἰς τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅτι κατὰ νόμον, τὸ Ποινικὸν Μητρῷον ἀτόμου τινὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακοινωθῇ παρὰ μόνον εἰς τὸν ἴδιον καὶ εἰς ὡρισμένας ἀρχὰς ἀναγραφομένας ἐν τῷ νόμῳ κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 577, 578, 579 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν ὑπ’ ἀριθμ. 106540 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3081 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Πρεβέζης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 3081. Πρὸς Τὸ Σον Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Δ)νσιν Σωφρ. Δ)σεως Δ)νσιν Ποιν. καὶ Σωφρ. Ὑποθέσεων Τμῆμα Ποιν. Μελετῶν καὶ Ὑποθέσεων Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 106539) 1962 ὑμετέρας παραγγελίας, ν’ ἀναφέρω ὑμῖν, ὅτι ὡς διεπιστώθη κατόπιν προχείρου ἐξετάσεως, ἐνταῦθα κυκλοφοροῦσι πράγματι αἱ ἐν Ἀθήναις ἐκδιδόμεναι ἑβδομαδιαῖαι ἐφημερίδες «Ἀγροτικὸς Ἀγὼν» καὶ «Νικόπολις» πλὴν ὅμως δὲν διηκριβώθη ἂν αὗται διενέμωνται δωρεὰν ἢ ἐπὶ χρήμασι, γεγονὸς ὅπερ θέλει προκύψει ἐκ τῆς περαιτέρω ἐρεύνης τῆς ὑποθέσεως ὑπὸ τῆς ἐνταῦθα ἀστυνομικῆς ἀρχῆς εἰς ἣν ἀνεθέσαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3038 ἐ.ἔ. παραγγελίας μας. Ἐν καταφατικῇ δὲ περιπτώσει θέλομεν προβῆ εἰς τὴν δέουσαν ποινικὴν δίωξιν τῶν ὑπευθύνων, συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ Τύπου. Δὲν παραλείπω δὲ ν’ ἀναφέρω ὅτι ἐν Πρεβέζῃ κυκλοφοροῦν ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἐφημερίδων καὶ ἕτεραι τέσσαρες ἑβδομαδιαῖαι τοιαῦται, ἐνταῦθα ἐκδιδόμεναι ὑπὸ τοὺς τίτλους «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», «Ἀγών», «Βῆμα» καὶ «Φῶς» δι’ οὐδεμίαν δὲ ἐξ αὐτῶν, ὅσον καὶ τῶν ἀνωτέρω τοιούτων ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένων, κατηγγέλθη τὶ περὶ δωρεὰν ἐνταῦθα κυκλοφορίας των κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνταῦθα ὑπηρεσίας μου, ἤτοι ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ παρελθόντος μηνὸς Ὀκτωβρίου 1962. Ἐν Πρεβέζῃ τῇ 23 Νοεμβρίου 1962 Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΤΣΟΥΜΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Στεργίου κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 126699 ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ καθ’ ἅ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν ἐν σχέσει μὲ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τῆς περὶ ἧς πρόκειται ὑποθέσεως κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Κινηματογράφου «ΡΙΒΟΛΙ» ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις, ἥτις θέλει ἐκδικασθῇ λίαν προσεχῶς ὑπὸ τοῦ ἐνταῦθα Αʹ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 126685 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Διαμαντοπούλου, ἀφορῶσαν τὸν Νομάρχην Βοιωτίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Λεβαδείας, καθ’ ἃ ἀναφέρει πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5002 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, ἐπωφελούμενος τῆς παρ’ αὐτῷ ἐπισκέψεως τοῦ διευθυντοῦ τῆς Ἐφημερίδος «Φῶς Λεβαδείας» Κ. Στασινοπούλου ἀνεκοίνωσεν εἰς αὐτὸν διατυπωθέντα παράπονα τοῦ Νομάρχου Βοιωτίας ὅτι ἡ ἐφημερὶς καθάπτεται τῆς ὑπολήψεώς του ἐν τῇ ἀσκήσει ἐλέγχου τοῦ ἔργου του ὡς Νομάρχου Βοιωτίας. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς του ὁ Εἰσαγγελεὺς Λεβαδείας προσθέτει ὅτι κατὰ τὴν ἐν τῷ Γραφείῳ τοῦ Εἰσαγγελέως διεξαχθεῖσαν σχετικὴν συζήτησιν περιωρίσθη νὰ ὑπομνήσῃ εἰς τὸν ἐπισκέπτην του τὴν ἔννοιαν τῶν περὶ ἐλευθεροτυπίας διατάξεων καὶ ὅτι δὲν προέβη οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ προέλθῃ εἰς συστάσεις, ἔτι δὲ μᾶλλον εἰς ἀπειλὰς πρὸς διακοπὴν τοῦ δημοσιογραφικοῦ ἐλέγχου, τὴν εὐθύνην τοῦ ὁποίου φέρει ὁ διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος, ὁ ὁποῖος συνεφώνησεν ὅτι κατὰ τὴν ἄσκησιν αὐτοῦ δὲν δικαιολογεῖται ἡ παραβίασις τῶν κειμένων νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 126682 ἐ. ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ καθ’ ἃ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Πειραιῶς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὅτι ἡ Εἰσαγγελία ὡς δικαστικὴ καὶ κατηγοροῦσα ἀρχὴ καὶ τὰ ἁρμόδια ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἔτι δὲ καὶ τὰ Δικαστήρια, ἐφαρμόζουσιν ἐπακριβῶς καὶ ἀνεξαιρέτως τὰς διατάξεις τοῦ Ἐργατικοῦ Δικαίου. Ἐπὶ πλέον οὐδέποτε, κατὰ τὰς γενομένας παρ’ αὐτῶν ἐξετάσεις σχετικῶν παραπόνων προέκυψε περίπτωσις καθ’ ἣν τὰ ἀστυνομικὰ ἢ ἕτερα κρατικὰ ὄργανα συνεκάλυψαν παραβάσεις ἐργατικὰς ἢ ἤσκησαν παράνομον πίεσιν ἐπὶ ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων Πειραιῶς. Βεβαίως κατὰ τὰς γενομένας ἀπεργίας αἱ ἀστυνομικαὶ ὑπηρεσίαι ἐν τῇ νομίμῳ αὐτῶν προσπαθείᾳ ὅπως ἱκανοποιηθῶσιν αἱ συγκοινωνιακαὶ ἀνάγκαι τοῦ κοινοῦ καὶ προστατευθῶσιν οἱ μὴ συμμετέχοντες εἰς τὴν ἀπεργίαν ὁδηγοὶ καὶ εἰσπράκτορες ἔλαβον ὡρισμένα μέτρα ἐναντίον τῶν παρεμποδιζόντων τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας ἐντὸς ὅλων τῶν περιθωρίων τῶν νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14790 τῆς 14.12.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ἐφετείου Δυτικῆς Μακεδονίας μὲ ἕδραν τὴν Κοζάνην, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν σύστασιν νέου Ἐφετείου ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ πρόβλεψις. Τὸ θέμα τῆς δικαστικῆς κατανομῆς τῆς Χώρας ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐξετάζουσαν ὅλας τὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος, διὰ τὴν καθολικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Μ. Στεφανίδη, Σ. Τσιαπάρα, Κ. Δημοπούλου, Α. Βλαχοθανάση, Ν. Μπακοπούλου, Ι. Μελᾶ, Θ. Δεσύλλα, Σ. Κωστοπούλου, Κ. Μητσοτάκη, Γ. Μαύρου, Ζ. Παπαλαζάρου, Τ. Βγενοπούλου, Δ. Παπαδημητρίου, Κ. Ταλιαδούρη, Χ. Ρουχωτᾶ, Α. Ἀγγελούση. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132214 π.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1050)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Μ. Στεφανίδη, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς ὅτι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Ἀθηνῶν ἐκ τῆς γενομένης ὑπ’ αὐτοῦ, κατόπιν ἡμετέρας παραγγελίας, ἐξετάσεως, προέκυψεν, ὅτι κατὰ τὴν περὶ ἧς ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις δίκην, ὁ Πρόεδρος τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου διηύθυνε τὴν συνεδρίασιν κατὰ τρόπον ἄψογον, ἄξιον πάσης ἐξάρσεως, ἐκπληρώσας ἐξαιρέτως τὴν ἀποστολήν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 766)16. 1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν παρὰ τῷ κτηματολογικῷ Γραφείῳ Ρόδου κενῶν θέσεων Διοικητικοῦ καὶ Τεχνικοῦ προσωπικοῦ ἔχει ζητηθῇ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἡ κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς 7.6.1927 ἔγκρισις καὶ ὅτι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐζητήθη ἤδη ἡ σχετικὴ ἄδεια τῆς Τριμελοῦς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 452)223 ἀπὸ 10.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1202 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου κλπ. περὶ διατροφῆς καὶ μεταχειρίσεως τῶν κρατουμένων τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται κατάδικοι, οἵτινες ἀνακριβῶς ἐπικαλοῦνται τὴν ἰδιότητα τοῦ πολιτικοῦ κρατουμένου, ἐκτίουν ποινὰς ἰσοβίου καθείρξεως ἐπὶ κατασκοπείᾳ, προσωρινῶς κρατούμενοι ἐν ταῖς φυλακαῖς Ἀβέρωφ διὰ λόγους νοσηλείας. 2) Ὅτι ἡ μέριμνα τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν φυλακῶν ἐκδηλοῦται πάντοτε ἐντόνως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ὑγιεινὴν διαβίωσιν τῶν κρατουμένων ἐν ταῖς φυλακαῖς. Καίτοι ἐκ προσφάτου ἐκθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν φυλακῶν διεπιστοῦτο ἡ καλὴ ποιότης τῶν παραλαμβανομένων διὰ τὸ συσσίτιον τῶν κρατουμένων ἐν τῇ φυλακῇ Ἀβέρωφ τροφίμων, ἐν τούτοις, παραγγελίᾳ ἡμῶν ἐνηργήθη σχετικὴ ἐξέτασις περὶ τῆς ποιότητος τῶν τροφίμων, παρὰ Ἀντεισαγγελέως Πρωτοδικῶν, ἐξ ἧς προκύπτει. α) Ὅτι τὰ ἐν τῇ ἀποθήκῃ τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ τρόφιμα (ὄσπρια, ἔλαιον, ζυμαρικὰ κλπ.) εἶναι καλῆς ποιότητος, β) ὅτι εἰδικώτερον ἡ ὄρυζα εἶναι πρώτης ποιότητος οὐδέποτε παρατηρηθείσης ὑπάρξεως σκωλήκων, γ) ὅτι ἐρωτήσας τοὺς κρατουμένους τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τῆς παρεχομένης τροφῆς, παρ’ οὐδενὸς ἤκουσε τοιοῦτο παράπονον καὶ δ) ὅτι μόνον δύο κομμουνισταὶ κατάδικοι, ἐκτίοντες ποινὴν ἰσοβίου καθείρξεως, ἰσχυρίσθησαν ὅτι «πολλάκις συνέβη νὰ προσφερθῇ εἰς αὐτοὺς συσσίτιον ρύζι μετὰ σκωλήκων καὶ ξυνισμένο γάλα». Αἱ κατηγορίαι ὅμως τούτων δὲν ἀπεδείχθησαν ἀληθεῖς. 3) Ὡς πρὸς τὴν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένην ἀπαγόρευσιν νὰ προμηθεύωνται βιβλία, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι σαφῶς ἔχει καθορισθῆ δι’ ἐπανειλημμένων ἐγκυκλίων τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὰς φυλακὰς παντὸς μορφωτικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ βιβλίου, ἐκτὸς ἐκείνων, ἅτινα παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας χαρακτηρίζονται ὡς προπαγανδίζοντα ἀνατρεπτικὰς ἰδέας. 4. Οἱ δικηγόροι ἐπισκέπτονται καταδίκους κατόπιν προσκλήσεως τούτων καὶ μόνον δι’ ἐκκρεμῆ των δικαστικὴν ὑπόθεσιν. Αἱ συνδιαλέξεις δὲ αὐτῶν μετὰ τῶν κρατουμένων γίνονται πάντοτε παρουσίᾳ ὑπαλλήλου. 5. Ἡ ὑπηρεσία τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ ἐτοποθέτησεν εἰς τὰ δύο ἀναρρωτήρια, εἰς ἃ ἑκάστοτε νοσηλεύονται οἱ ἐξ ἐλαφρῶν νοσημάτων πάσχοντες κρατούμενοι ἰσαρίθμους θερμάστρας, χορηγεῖ δὲ καθ’ ἑκάστην 30 κιλὰ καυσοξύλων διὰ τὴν λειτουργίαν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Λυμπέρη, Χ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ.118567 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4027 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κορίνθου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

Ἐν Κορίνθῳ τῇ 30 Νοεμβρίου 1962 Ἀριθ. Πρωτ. 4027. Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Δ)νσιν Σωφρονιστικῆς Δ)σεως Δ)νσιν Σωφρ. καὶ Ποιν. Ὑποθέσεων Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118566 ἐ.ἔ. παραγγελίας Ὑμῶν, νὰ ἀναφέρω συνεπείᾳ δημοσιεύσεως εἰς τὴν ἐν Κιάτῳ ἐκδιδομένην ἐφημερίδα «ΚΟΡΙΝ-ΘΙΑ» ἐκάλεσα τὸν ἐπόπτην ἐργασίας, ὅστις ἐπιληφθεὶς ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς τρεχούσης σταφιδικῆς περιόδου, λόγῳ ἐκτελέσεως ὑπὸ τῶν σταφιδεργοστασίων μεγάλων παραγγελιῶν προοριζομένων διὰ τὸ ἐξωτερικὸν, παρετηρήθη ἔλλειψις ἐργατῶν καὶ μέχρις ἐξευρέσεως καὶ μεταφορᾶς τούτων ἐξ ἄλων περιοχῶν, ἐδέχθησαν οἱ ἐν Κιάτῳ σταφιδεργάται νὰ ἐργασθοῦν πλέον τοῦ 8ώρου λαβόντες πρόσθετον ἀμοιβήν. Ὡσαύτως καὶ ὁ Ἀστυνόμος Κιάτου ἐβεβαίωσεν περὶ τούτου ἡμᾶς ὡς καὶ περὶ τοῦ ὅτι: εἶχον ὑποβληθεῖ σχετικαὶ αἰτήσεις πρὸς ἔγκρισιν. Ἐκ γενομένης ὑφ’ ἡμῶν ἐπισκέψεως εἰς τὰ ἐν Κιάτῳ σταφιδεργοστάσια καὶ ἐκ τῆς ἐπαφῆς ἡμῶν μετ’ ἐργατῶν, κατ’ ἰδίαν, οὐδεὶς ἀνέφερεν εἰς ἐμὲ ὅτι ἐξηναγκάσθη νὰ ἐργασθῇ ὑπερωριακῶς, ὁσάκις δὲ παρέστη πρὸς τοῦτο ἀνάγκη, εἰργάσθησαν τῇ θελήσει των λαβόντες ὑπερωριακὴν ἀμοιβήν. Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς

Ε. Κ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται, ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ)σεως). Κύριοι συνάδελφοι. Τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον, προεκάλεσε πολλὰς συζητήσεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ δριμεῖαν κριτικήν. Ἡ κριτικὴ ἐξεδηλώθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ διετυπώθη δὲ καὶ διὰ σημειωμάτων καὶ ἄρθρων, εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας. Πρέπει δὲ νὰ ὁμολογήσω ὅτι καὶ πολλὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα — ἀδιάφορον ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς, κατ’ ἐμὲ κακῶς, διότι παρεξήγησαν τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου — διεμαρτυρήθησαν, διὰ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ. Τὴν δικαιοτέραν κριτικὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἤσκησαν ὡρισμένοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς Ε.Δ.Α. Βιαιοτέρα ὑπῆρξεν, ἰδιαιτέρως, ἡ κριτικὴ τὴν ὁποίαν ἤσκησεν, ὁ εἷς ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Στεφανίδης καὶ ὁ παλαιὸς φίλος κ. Ἠλίας Τσιριμῶκος. Ἀκριβῶς, ἡ παλαιὰ φιλία μου, μὲ τὸν ἀπουσιάζοντα αὐτὴν τὴν στιγμὴν κ. Ἠλ. Τσιριμῶκον, μοῦ ἐνέπνευσε τὴν ἀπόφασιν νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ δώσω εἰς αὐτόν, ἀλλὰ βεβαίως καὶ εἰς τὸν κ. Στεφανίδην καὶ εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην καὶ εἰς ἄλλους κ.κ. συνεδέλφους, ἀπάντησιν, διὰ γενικῶν τινῶν παρατηρήσεων, παρατηρήσεων καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, παρατηρήσεων ὅμως, καὶ ἐπὶ εἰς γενικωτέρας ὀξείας κριτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐνόμισαν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅτι ὤφειλον νὰ ἀσκήσουν, εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναμφισβητήτως, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἐπιδέχεται κριτικήν. Ἐπιδέχεται κριτικὴν ὅπως πᾶν νομοσχέδιον, ἐπιδέχεται κριτικήν, ὅπως πᾶσα ἀνθρωπίνη πρᾶξις. Δὲν πιστεύω ὅμως — καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τονίσω ὅτι λέγω τοῦτο μὲ βαθεῖαν εἰλικρίνειαν — ὅτι δικαιολογεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὴν βιαίαν ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία ἐξαπελύθη ἐναντίον του. Ἀγαπητοί, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄσκησις ἐργατικῆς πολιτικῆς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ δυσκολώτερα πράγματα. Δὲν ὑπάρχει κατ’ οὐσίαν μέτρον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς μιᾶς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς ἐργάτας. Ἡ ἐργατικὴ πολιτικὴ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα ὑφ’ οἱονδήποτε καθεστώς, εἴτε καθεστὼς ἀστικὸν καὶ φιλελεύθερον, εἴτε καθεστὼς σοσιαλιστικόν, εἶναι μοιραῖον νὰ μειονεκτῇ. Καὶ εἶναι μοιραῖον νὰ μειονεκτῇ, διότι μειονεκτεῖ κατ’ ἀνάγκην ἐξ ὁρισμοῦ, ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι τεταγμένος νὰ ἵσταται ὁ ἐργάτης. Ἀξιότιμοι, κ. συνάδελφοι, ὁ ἐργάτης μειονεκτεῖ καὶ μειονεκτεῖ εἰς οἱονδήποτε καθεστὼς καὶ ἐὰν εὑρίσκεται, ζῇ καὶ ἐργάζεται, διότι ἁπλούστατα ἀσκεῖ χειρονακτικὴν ἐργασίαν. Ἢ, ἐὰν δὲν ἀσκῇ χειρονακτικὴν ἐργασίαν καὶ εἶναι ὑπάλληλος, ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἐξηρτημένος. Ἐξηρτημένος, εἴτε ἀπὸ τὸ κεφάλαιον, εἴτε ἀπὸ ὡρισμένον πρόσωπον, εἴτε ἀπὸ τὸ κράτος. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἀπὸ ἱεραρχίαν ὁλόκληρον προϊσταμένων — τὴν ὁποίαν ἱεραρχίαν βάσει τῶν προσόντων του κατ’ ἀρχὴν καὶ ὁσονδήποτε μεγάλα καὶ ἐὰν εἶναι τὰ ἠθικά του προσόντα, βάσει τῶν τυπικῶν του προσόντων, τὴν ἱεραρχίαν αὐτὴν εἰς οἱονδήποτε ἐκ τῶν καθεστώτων εἴτε τὸ ἀστικόν, εἴτε τὸ σοσιαλιστικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἴδιος νὰ τὴν ἀνέλθῃ, νὰ ἀνέλθῃ τὴν κλίμακα τῆς ἱεραρχίας αὐτῆς. Κατ’ ἐξαίρεσιν μόνον καὶ ὑπ’ ὡρισμένας ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκὰς συνθήκας, εἶναι δυνατὸν τὴν κλίμακα αὐτήν, τὴν ἱεραρχίαν αὐτήν, νὰ τὴν ἀνέλξῃ. Πιθανὸν — κατ’ ἐμὲ αὐτὸ εἶναι βέβαιον, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον προβαίνω εἰς τοιαύτας θεωρητικὰς διαπιστώσεις προτιμῶ νὰ χρησιμοποιήσω τὴν σεμνὴν ἔκφρασιν πιθανὸν — πιθανόν, εἰς τὸ ἰδικόν μας καθεστὼς νὰ ἔχῃ περισσότερα δικαιώματα καὶ πλεονεκτήματα. Δὲν ἀποκλείεται ὅμως νὰ ἔχῃ ἄλλα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει εἰς τὸ ἰδικόν μας καθεστώς, εἰς τὸ σοσιαλιστικὸν καθεστώς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει βέβαιον εἶναι, διότι ἡ στενή μου ἀντίληψις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρέσῃ αὐτὰ τὰ ἀσύλληπτα πλεονεκτήματα, περὶ τῶν ὁποίων ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν διαβάζω, βέβαιον εἶναι ὅτι ἐνῷ τὰ πλεονεκτήματα εἰς τὸ σοσιαλιστικὸν καθεστὼς εἶναι ἀβέβαια, ἀσύλληπτα καὶ θεωρητικῶς καὶ λογικῶς ἀπροσδιόριστα, εἰς τὸ ἀστικὸν καθεστὼς εἶναι λογικῶς προσδιωρισμένα. Εἶναι ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, τὴν ὁποίαν ἔχει, εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς ψήφου, εἶναι ἡ ἐλευθερία τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ προπαγανδίσῃ, νὰ ἀγωνισθῇ, εἶναι ἡ ἐλευθερία τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ ἀπεργήσῃ. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν γνωρίζω, πιθανὸν ἡ ἀπουσία αὐτῶν τῶν οὐσιωδῶν καὶ μεγάλων πλεονεκτημάτων εἰς τὰ Σοσιαλιστικά, ὁλοκληρωτικὰ σοσιαλιστικὰ καθεστῶτα, δὲν ὁμιλοῦν περὶ τῆς Σουηδίας, ἀλλὰ περὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συμμορφωθῇ πρὸς τὸ καθεστὼς αὐτό, εἰς ἐκεῖνα τὰ καθεστῶτα, πιθανὸν αὐτὰ τὰ μεγάλα πλεονεκτήματα, ἡ ἔλλειψις τῶν μᾶλλον, νὰ ἰσοφαρίζεται δι’ ἄλλων ἀσυλλήπτων διὰ τὴν στενήν μου ἀντίληψιν πλεονεκτημάτων. Πάντως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον καὶ ἐπίσης ἀντικειμενικῶς διαπιστώσιμον, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, εἶναι τοῦτο: Ἡ ἐξέλιξις καὶ ἡ μεταβολὴ τοῦ ἀστικοῦ κράτους, ἐν πολλοῖς εἰς κοινωνικὸν κράτος, μετετόπισε καὶ τὴν σχέσιν τοῦ ἐργαζομένου πρὸς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἔναντι αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν. Καὶ τὴν μετετόπισε κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι λίαν ἐνδιαφέρων ἀπὸ ἀπόψεως ἐξελίξεως κοινωνικῶς εἰς τὰ ἀστικὰ καθεστῶτα. Μετέβαλε κατ’ οὐσίαν τὴν σχέσιν, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἦτο κατ’ ἐξοχὴν σχέσις ἐργάτου πρὸς τὸν ἐργοδότην εἰς σχέσιν ἐργάτου καὶ κοινωνικοῦ συνόλου, κράτους. Ἂν ἐλέγετο αὐτὸ πρὸ 40 ἐτῶν ἢ καὶ πρὸ 25 ἀκόμη ἐτῶν, δὲν θὰ ἦτο τόσον νοητόν, ὅσον εἶναι σήμερον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας καὶ εἰς τὰς ἀστικὰς — καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἰδιοτύπου μειονεκτικότητος εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁπωσδήποτε ὁ ἐργάτης ὡς πρὸς ἑαυτὸν καὶ ὄχι ὡς πρὸς τὰ τέκνα του, διότι ὡς πρὸς αὐτὰ ἔχει ἐλπίδας ἐξελίξεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει διαρκῶς νὰ αὐξάνωνται, καὶ ἐκεῖ εὑρίσκεται τὸ μέγα θέμα — καὶ εἰς τὰ δύο λέγω καθεστῶτα οἱ ἐργάται, ἐξαιρέσει ἐλαχίστων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν εἴτε λόγῳ προσόντων, τὰ ὁποῖα ἀποκτοῦν σὺν τῷ χρόνῳ, εἴτε λόγῳ εὐνοίας εἴτε λόγῳ τύχης— ἡ τύχη εἶναι ἴσως ὁ κύριος παράγων εἰς τὰ ἀστικὰ καθεστῶτα, ἡ εὔνοια εἶναι ἴσως ὁ κύριος παράγων εἰς τὰ σοσιαλιστικά, οἱ ἐργάτες, λέγω, πλὴν ἐλαχίστων περιπτώσεων κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξελιχθοῦν καὶ νὰ ἐκφύγουν ἀπὸ τὸ καθεστὼς τὸ τόσον ἐξηρτημένον καὶ μειονεκτικὸν τοῦ ἐργάτου, κατ’ ἀρχὴν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ζωῆς των θὰ μείνουν ἐργάται. Καὶ μένουν ἐργάται καθ’ ἣν στιγμὴν ἡμεῖς γράφομεν ἄρθρα εἰς τὰς ἐφημερίδας, συγγράφομεν βιβλία, ἀσκοῦμεν ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα καὶ ἐκφωνοῦμεν λόγους, εἴμεθα καθηγηταὶ Πανεπιστημίων ἢ Ἀκαδημαϊκοί, ἢ εἴμεθα πρέσβεις εἰς ξένας χώρας, καὶ ἔχομεν τὰς ἀνέσεις τὰς ὁποίας ἐκεῖνοι δὲν ἔχουν καὶ τὰς ἀνέσεις αὐτὰς ἔχουν βεβαίως καὶ εἰς τὸ ἔπακρον ἀνεπτυγμένας καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι, οἱ διπλωματικοί, τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν καθ’ ἣν ὥραν οἱ δῆθεν σύντροφοί των ζοῦν εἰς τοὺς φούρνους. Αὐτό, λοιπόν, ἀποτελεῖ μίαν πραγματικότητα. Καὶ εἶναι ἁπλῶς φαρισαϊσμὸς ὅταν ἰσχυρίζεται οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, εἴτε ἀνήκων εἰς τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν σας εἴτε ἀνήκων εἰς τὴν παράταξιν τὴν κομμουνιστικήν, ὅτι αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ μόνον ὡς πρὸς τοὺς ἀπογόνους καὶ δὴ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Καὶ αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων τὴν ἐξασφάλισιν ἐπιδιώκει καὶ τὸ ἀστικὸν καθεστὼς καὶ τὸ σοσιαλιστικὸν ἀναμφισβητήτως. Ἀλλὰ δὲν γνωρίζω, οὔτε θέλω νὰ εἰσέλθω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς αὐτὰς τὰς οὐσιώδεις μέν, ἀλλὰ ἀσχέτους πρὸς τὸ θέμα λεπτομερείας, δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν ἐκ τῶν δύο αἱ προϋποθέσεις αὗται ἐξασφαλίζονται καλύτερον. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον ἀποτελοῦν παρατηρήσεις πηγάζουσας ἀπὸ μακρὰν μελέτην τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων καὶ γενικώτερον τοῦ ἐργατικοῦ προβλήματος. Ἐπὶ 40 ἔτη καὶ πλέον ἀσχολοῦμαι μὲ τὸ πρόβλημα τὸ ἐργατικόν. Ἤδη ἐν ἔτει 1930 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου μὲ εἶχεν ὁρίσει Κυβερνητικὸν Ἀντιπρόσωπον μαζὶ μὲ τὸν φίλον μου κ. Ζάκκαν εἰς τὸ Διεθνὲς Συνέδριον ἐργασίας. Καὶ ὁ δεσμός μας ὄχι μόνον ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἑταιρείας κοινωνικῶν ἐπιστημῶν, ἀλλὰ καὶ ὁ προσωπικὸς στενὸς δεσμός μου μὲ τὸν Ἀλέξανδρον Παπαναστασίου ἦτο ἀπόλυτος συνάρτησις αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερόντων τῶν κοινῶν τὰ ὁποῖα εἴχομεν, ἐκεῖνος ὡς διδάσκαλος καὶ ἐγὼ ὡς ἁπλοῦς μελετητής. Καὶ πολλάκις ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν εἴχομεν συζητήσει. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πολλὰ ἔχω διδαχθῆ καὶ ἀπὸ τὸν θεῖον μου Δημήτριον Γούναρην τοῦ ὁποίου ἡ ἀγόρευσις τῆς 30ῆς Σ)βρίου 1914 εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς παλαιᾶς Βουλῆς ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ μέτρων ἐξασφαλίσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος ἀναγκαιουσῶν μεταφορῶν καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως», ὑπῆρξεν μνημειώδης ὡς κοινωνιολογικὴ τοποθέτησις τοῦ προβλήματος τῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ὁ Δημήτριος Γούναρης τότε ἔλαβε. Ἦτο ἀντίθετος πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ Νομοθετήματος τῆς Κυβερνήσεως Ἐλευθερίου Βενιζέλου, νομοθετήματος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο ἡ ἐπικράτησις τῶν σιδηροδρομικῶν. Καὶ ἐπεσήμανε, διότι ἦτο ἡ ἀρχή, ἦτο ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ μέτρον τοῦτο ἐλαμβάνετο, ἐπεσήμανε τὰς μεγάλας καὶ φοβερὰς συνεπείας τὰς ὁποίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ μία κακὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος καὶ ἡ παροχὴ τοιούτων δικαιωμάτων εἰς τὸ Κράτος. Τότε τὸ Κράτος δὲν εἶχε ἀκόμη μεταβληθῆ εἰς κοινωνικὸν Κράτος, ὅπως εἶναι σήμερον. Παρά ταῦτα, ἐνῷ ἐπεσήμανε ὅλα αὐτά, δὲν ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ δημαγωγήσῃ καὶ νὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου νὰ περάσῃ τὸ Νομοσχέδιον, ἂν καὶ ἠδύνατο ὡς Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸ ἀρνηθῇ καὶ νὰ παίξῃ τὸν ρόλον τοῦ ἐργατικοῦ προφήτου. Δὲν τὸ ἔπραξε. Θὰ παρακαλέσω ν’ ἀναζητήσετε τὴν ἀγόρευσίν του καὶ ἀφοῦ διαβάσετε ὁλόκληρον τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ καλυτέρα διεθνὴς κατ’ ἐμὲ τοποθέτησις τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς ἐργασίας, νὰ προσέξετε τὰς τελευταίας φράσεις αἱ ὁποῖαι περιέχουν συστάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀρνεῖται τελικῶς τὸ δικαίωμα αὐτό. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὑπενθυμίζων αὐτὴν τὴν στάσιν τοῦ Δημητρίου Γούναρη, νὰ εἴπω ποῖα εἶναι ὕστερα ἀπὸ 50 χρόνια ἡ στάσις τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔναντι Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι Κυβέρνησις ἐξελιχθέντος Κράτους ὑφ’ ἣν ἔννοιαν εἶπον προηγουμένως, Κράτος τὸ ὁποῖον ἐξελίσσεται πρὸς κοινωνικὸν Κράτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον αὐτὸν τὸν θεωρητικὸν πρόλογον. Δὲν εἶναι τόσον θεωρητικὸς ὅσον ἴσως ἔπρεπε. Εἶναι ἀμέσως συνυφασμένος μὲ τὸ καίριον θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει. Καὶ θὰ συναγάγω ὡρισμένα συμπεράσματα ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβην βάσει τῆς μακρᾶς μου πείρας καὶ τῶν δεδομένων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα καταλήγω εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οὐδεμία Κυβέρνησις, εἴτε κράτος ἀστικόν, εἴτε κράτος σοσιαλιστικόν, δικαιοῦται νὰ εἴπῃ ὅτι ἔλυσε τὸ ἄλυτον, δηλαδὴ τὸ ἐργατικὸν πρόβλημα, ὅτι μετέβαλε τὸν ἐργάτην εἰς φορέα ἄλλου ἔργου ἐκτὸς ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ, διότι ἡ μειονεκτικότης ὑπάρχει εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ ἐργάτου. Ἀλλὰ καὶ καμμία Ἀντιπολίτευσις, ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω, δικαιοῦται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἐὰν ἦτο ἐκείνη εἰς τὴν ἐξουσίαν θὰ τὸ ἐπέλυε καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς τόσον ὀξείας, εἰς τόσον γενικευτικὰς ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου ἐπιθέσεις ἐναντίον οἱουδήποτε μέτρου τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, τὸ ὁποῖον αἱ Κυβερνήσεις Καραμανλῆ κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων 7 ἐτῶν ἔλαβον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν διαβάσετε καὶ πάλιν τοὺς λόγους τῶν κ.κ. Τσιριμώκου καὶ Στεφανίδη καὶ ἄλλων κυρίων, θὰ ἰδῆτε ὅτι οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς λαμβάνει, τὰ λαμβάνει ἐναντίον τῶν ἐργατῶν. Τὸ ἰσχυρίσθη συγκεκριμένως ὁ κ. Τσιριμῶκος, εἰπῶν ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸ μέγα προσὸν τῆς νομομανίας, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη, τὴν μάχην τοῦ κόστους, τὴν ὁποίαν δίδει καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δώσῃ, ἰδίᾳ μετὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὴν μάχην τοῦ κόστους νὰ τὴν δώσῃ εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ μόνον ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅσον καὶ ὁ κ. Στεφανίδης, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Στεφανίδης μὲ πολὺ βαρυτέρας ἐκφράσεις, ὁ κ. Τσιριμῶκος διανθίζων τὴν ὁμιλίαν του μὲ εὐφυέστατα εὑρήματα, τὰ ὁποῖα ἀπεκορυφώθησαν εἰς τὰς δύο εἰκόνας τοῦ λεωφορείου καὶ τοῦ δεινοσαύρου, ἐνεφάνισαν τὴν ἐν Ἑλλάδι κατάστασιν διαρκῶς χειροτερεύουσαν ἀπὸ ἀπόψεως ἐργασίας καὶ ἐργατικῆς τάξεως καὶ εἶπον σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ εἶπεν συγκεκριμένως ὁ κ. Στεφανίδης, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν 7ετίαν διεπιστώθη καὶ κυριαρχεῖ τὸ ἀντεργατικὸν πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ ποὺ ἔχει ὁδηγήσει εἰς δραματικὴν ἐξαθλίωσιν τὴν ἐργατικὴν τάξιν, στενάζουσαν ὑπὸ τὸν ζυγὸν τῆς ὀλιγαρχίας. Ὁ κ. Στεφανίδης, ὁ ὁποῖος πάντοτε προβαίνει εἰς ἐμπεριστατωμένας ἀναλύσεις τῶν προβλημάτων, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ἂν καὶ ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ δὲν πταίω ἐγὼ δι’ αὐτό, νὰ εἴπω, ὅτι καταστρέφει τὴν ἀξίαν καὶ τῆς ἀδίκου ἔστω κριτικῆς, θεμελιωμένης συνήθως ἐπὶ συστηματικῶν ἐπιχειρημάτων, τὴν καταστρέφει διὰ τοιούτων γενικῶν διατυπώσεων αἱ ὁποῖαι ἁπλούστατα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ διότι ζῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ζῇ εἰς τὰς Ἀθήνας, ζῇ εἰς τὴν Χαλκίδα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Κύριοι συνάδελφοι, μία σύντομος ἀπάντησις εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ, διότι οὔτε ὁ κ. Τσιριμῶκος οὔτε ὁ κ. Στεφανίδης, οὔτε οἱοσδήποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, δικαιοῦται νὰ εἴπῃ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῆς τελευταίας ἑπταετίας, ὅτι σκοπὸς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ γίνῃ ἡ οἰκονομικὴ προσπάθεια μόνον εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως, νὰ πληρώσῃ δηλ. τὸ τίμημα τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἡ ἐργατικὴ τάξις διὰ τῆς ἐσαεὶ καθηλώσεώς της εἰς τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ διάστημα τῆς τελευταίας ἑπταετίας ἐσημειώθησαν οὐσιώδη βήματα εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς. Θὰ παρακαλέσω τὴν ἐκτίμησιν τῶν βημάτων αὐτῶν νὰ τὴν κάμνητε εἰς τὴν σκέψιν σας μὴ λησμονοῦντες ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον ἐν προλόγῳ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν πέραν τῆς πραγματικῆς σημασίας ἠθικὴν σημασίαν. Ἡμεῖς γνωρίζομεν ὅτι δὲν ἐννοοῦμεν τὸν ἐργάτην διότι εἶναι ἀδύνατον ἢ πολὺ δύσκολον νὰ σωθῇ δηλ. νὰ ἐξαχθῇ ἀπὸ τὴν κατάστασιν τὴν ἐξηρτημένην εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἐν Ρωσίᾳ καὶ ἐν Ἀμερικῇ καὶ ἐν Ἑλλάδι εὑρίσκεται. Ἡ πρώτη Κυβέρνησις Καραμανλῆ παρέλαβε τὰ κατώτατα ὅρια ἡμερομισθίων εἰς δραχμὰς 33–37 διὰ τοὺς ἀνειδικεύτους ἐργάτας καὶ 24, 25–29 διὰ τὰς ἀνειδικεύτους ἐργατρίας. Σήμερον ἀνέρχονται τὰ κατώτατα αὐτὰ ὅρια εἰς δρχ. 57 διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ εἰς δρχ. 44 διὰ τὰς ἀνειδικεύτους ἐργατρίας. Τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν — εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν κατηγορίαν περὶ πλήρους ἐξαθλιώσεως — τὰ παρέλαβε ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ εἰς δρχ. 399–940 διὰ τοὺς ἄρρενας ὑπαλλήλους καὶ 399–750 διὰ τὰς θήλεις ὑπαλλήλους. Αὐτὰ ἀνέρχονται σήμερον εἰς δραχμὰς 730–1430 διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ εἰς δραχμὰς 730–1150 διὰ τὰς θήλεις. Δηλαδὴ ηὐξήθησαν κατὰ 52–83%. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτῶν τῶν ἐτῶν καὶ μέχρι τοῦ 1962 περιλαμβανομένου, αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν ἀνέρχονται εἰς 900 περίπου καὶ αἱ διαιτητικαὶ ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων, κατὰ κλάδους ἐργαζομένων εἴτε εἰς τοπικὰ πλαίσια εἴτε εἰς ἐθνικά, ἐγένοντο διαρρυθμίσεις καλύτεραι, εἶναι πολυπληθεῖς — δὲν ἔχω τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν. Δεύτερον οὐσιῶδες γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπισημάνω ἰδιαιτέρως εἶναι ἡ θέσπισις διὰ τοῦ Ν.Δ. 3868) 1958, τοῦ θεσμοῦ τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, διὰ τοὺς ἐργάτας οἱ ὁποῖοι προστατεύουν 1 ἢ καὶ 2 ἀνήλικα τέκνα. Κατὰ τὸ διάστημα τὸ διαρρεῦσαν ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ 1959, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1959 μέχρι καὶ τοῦ Ἰουνίου 1962 ἐχορηγήθησαν 400 ἑκατ. ὁ δὲ λογαριασμὸς — καὶ αὐτὸ εἶναι οὐσιῶδες, διότι σημαίνει ὅτι ἐγένετο ὀρθὸς ὑπολογισμὸς — εἶναι ὑγιὴς ὑπάρχει δηλαδὴ ἀντιστοιχία σχεδὸν πλήρης ἐσόδων καὶ δαπανῶν. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τῆς 7ετίας ἐσημειώθη οὐσιώδης βελτίωσις τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων κατὰ τὴν ὑπερωριακήν των ἀπασχόλησιν. Καὶ πολλὰ ἄλλα μέτρα ἀναφερόμενα τύποις εἰς λεπτομερείας, κατ’ οὐσίαν ὅμως παρέχονται καλυτέρας προνοηθείσης ζωῆς εἰς τοὺς ἐργάτας ἐλήφθησαν, εἶναι τὸ μέτρον τῆς καταβολῆς ἀντιτίμου τῶν ἡμερῶν κανονικῆς ἀδείας εἰς τὸ διπλάσιον, διὰ τοὺς μισθωτούς, οἱ ὁποῖοι κάμνουν χρῆσιν τῆς ἀδείας των κλπ. Ὑπάρχει σειρὰ μέτρων. Θὰ πρέπει κάποτε νὰ ἀναζητήσητε, μὲ ἐπιμέλειαν καὶ χωρὶς διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, ἢ συμπολιτευτικήν, οὔτε ἐπαίνου, οὔτε κατηγορίαν, τὰς λεπτομερείας τῶν ἐνεργειῶν τῶν Κυβερνήσεων τῶν τελευταίων 7 ἐτῶν εἰς τὸν τομέα τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς, διὰ νὰ ἴδητε ἂν δικαιολογοῦνται αἱ ἐκφράσεις τῶν κ.κ. Τσιριμώκου καὶ Στεφανίδη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κάμνει τίποτα ἄλλο παρὰ νὰ ἐκδηλώνῃ τὸ ἀντεργατικόν της πνεῦμα. Ἂς ἔλθωμεν τώρα, κύριοι εἰς τὴν σύμβασιν ἐργασίας, διὰ νὰ ἴδωμεν τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις ἔναντι αὐτοῦ τοῦ βασικοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις τοῦ ἐργάτου πρὸς τὸν ἐργοδότην, ἢ μᾶλλον πρὸς αὐτὴν τούτην τὴν καθημερινὴν ζωήν του. Ὑπάρχει πλῆθος μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἑπταετίας, τὰ ὁποῖα βελτιώνουν τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως ἐργασίας, βελτιώνουν τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους, παρέχει ὁ Ἕλλην τὴν ἐργασίαν. Ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου ἐργασίας, δώδεκα εἶναι αἱ πολυπληθεῖς κατηγορίαι εἰς τὰς ὁποίας ἐπεξετάθη τὸ 8ωρον ἡμερησίως, ἢ τὸ 48ωρον ἑβδομαδιαίως. Ἐθεσπίσθησαν ἐπίσης ἡμέραι ἀργίας ἢ ἡμιαργίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπῆρχον καὶ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐπέβαλεν. Καὶ διὰ τῶν συμβάσεων ἐργασίας ἤσκησεν ὅσον τὸ δυνατὸν φιλεργατικωτέραν πολιτικήν, χωρὶς νὰ ἠμπορεῖ νὰ ἀλλοιώσῃ ὅπως τὸ εἶπα καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, αὐτὴν ταύτην τὴν μειονεκτικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐργάτου. Διότι αὐτὴ δὲν αἴρεται. Λογικῶς δὲν αἴρεται. Δὲν θὰ μνημονεύσω τὰ συγκεκριμένα μέτρα τοιαύτης μορφῆς, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ παραπέμπω γενικῶς εἰς αὐτά. Καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἐρωτήσητε ἢ ἀναζητήσητε τὰ στοιχεῖα καὶ πληροφορηθῇ ποῖα εἶναι καὶ ποία σημασία ἔχουν. Εἰσέρχομαι εἰς τὸν τομέα τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ τῆς ἀνεργίας. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 καὶ μέχρις τέλους τοῦ 1962 διετέθησαν ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας 225 ἑκατομμύρια δραχμαὶ διὰ τὴν χρηματοδότησιν κοινωφελῶν ἔργων εἰς τοὺς Δήμους, χρησιμοποιουμένων ἀποκλειστικῶς βάσει τῶν καταστάσεων τῶν γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας τῶν ἀνέργων. Τρία ἑκατομμύρια πεντακόσιαι χιλιάδες εἶναι τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς ἀνέργους κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐλαχίστων αὐτῶν ἐτῶν. Διὰ τακτικὴν ἐπιδότησιν ἀνέργων διετέθησαν 1.167.120.000 δρχ. Δι’ ἔκτακτον ἐπιδότησιν ἀνέργων 129.790.000. Καὶ δι’ ἐπιδότησιν ἀνέργων λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα 263.700.000. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως ὑπάρχει ὑποαπασχόλησις καὶ ἀνεργία εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ εἶναι ἀρκετὰ σημαντική. Ἀλλὰ κατ’ ἔτος σημειοῦται, λόγῳ τῆς γενικωτέρας ἀφ’ ἑνὸς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῆς ἐντόνου δραστηριότητος ὅλων τῶν Ἑλλήνων, τοιαύτη πρόοδος ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ὥστε ὑπάρχει, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ πρώτην φορὰν ἡ θετικὴ προοπτικὴ νὰ βαίνῃ συνεχῶς μειουμένη. Κύριοι βουλευταί, πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων συνεδύασαν τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως μὲ τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως. Καὶ ἐχαρακτήρισαν μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα αὐτὸ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον σημειοῦται, καὶ τὸ ὁποῖον ἐξ αἰτίας δῆθεν τῆς ἀβελτηρίας τῆς Κυβερνήσεως σημειοῦται, τῆς ἐξόδου τοῦ πληθυσμοῦ. Μοῦ φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Στεφανίδης κυρίως, ἐμνημόνευσεν, ὅτι περίπου 100.000 εἶναι ἐτησίως τὰ διαβατήρια τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς ἐργάτας. Ἐθεώρησε καθῆκόν του καὶ ὅπως βλέπω καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας πολλοὶ ἀρθρογράφοι πράττουν τὸ αὐτό, νὰ εἴπῃ ὅτι πρόκειται περὶ μεγάλου κακοῦ, καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ κακὸν εἶναι συνάρτησις τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἂς ἐξετάσωμεν δι’ ὀλίγων ψυχραίμως τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως. Πρῶτον ἂς προβῶμεν εἰς μίαν ἀντιδιαστολὴν μεταξὺ δύο εἰδῶν μεταναστεύσεως: Τῆς μεταναστεύσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀδιάφορον ἐὰν καμμιὰ φορὰ ἐπιστρέφουν, κατ’ ἀρχὴν φεύγουν μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἐγκατασταθοῦν ὁριστικὰ μακρὰν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς μεταναστεύσεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι φεύγουν διὰ νὰ προσφέρουν ἐργασίαν καὶ διὰ νὰ ἐπιστρέψουν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πρώτους ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι μέγας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἅπαντες θὰ συνομολογήσουν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, δὲν πρέπει ποτὲ νὰ παύσῃ νὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων εἶναι Λαὸς οὐχὶ δέσμιος τῶν γεωγραφικῶν ὁρίων ἐντὸς τῶν ὁποίων ἐτοποθετήθη. Ἔχει μεγίστην σημασίαν ἀκόμη καὶ διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν σχέσεων μὲ τὰς παροικίας ποὺ εὑρίσκονται ἐν Ἀμερικῇ, Αὐστραλίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ, νὰ μεταβαίνουν Ἕλληνες καὶ Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι καὶ νὰ ἐγκαθίστανται. Ἔχει μεγίστην σημασίαν νὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ἁπανταχοῦ τῆς γῆς. Δὲν θὰ ἀναλύσω τὸ θέμα, διότι θὰ σᾶς ἐκούραζα. Ἄλλωστε, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἐζητούσατε καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀνομάσατε κακόν. Μέγα κακὸν ὠνομάσατε τὴν ἔξοδον τοῦ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ. Πρῶτον, ἐρωτῶ. Εἴτε πταίει ἡ Κυβέρνησις εἴτε ὄχι διὰ τὴν ὕπαρξιν ἀνεργίας καὶ διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν εὐκαιριῶν ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἀνεπάρκεια εὐκαιρίας καὶ ὑπάρχει ἀκόμη, θὰ πρέπει νὰ μὴ μεταναστεύουν εἰς τὴν Γερμανίαν ἢ εἰς τὸ Βέλγιον οἱ ἐργάται ἀναζητοῦντες ἐκεῖ ἐργασίαν; Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ μολονότι εἶναι πολὺ ἀσυμπαθὲς εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν, ἀναμφισβητήτως καὶ εἰς πολλοὺς τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἐν τούτοις, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι τόσον ἀσυμπαθὲς καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ καταστῶ καὶ ἐγὼ ἀσυμπαθής, ἐγὼ τὸ θέμα τὸ βλέπω διαφορετικά. Πρῶτον, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ὑπάρχει θετικὴ προοπτικὴ αὐξήσεων εὐκαιριῶν ἐργασίας ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Τσιριμῶκος ἐθεώρησε ἀναγκαῖον νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ συμβολισμοῦ τοῦ ὁποίου ἐμφανίζει ἡ παράλληλος ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησις ἀφ’ ἑνὸς τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου τοῦ κατ’ αὐτὸν ἀντιεργατικοῦ καὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ διϋλιστηρίου, χαλυβουργείου, πετροχημικῶν βιομηχανιῶν κλπ. Ἀντὶ νὰ θεωρήσῃ ὁ κ. Τσιριμῶκος τὴν παράλληλον αὐτὴν συζήτησιν ὡς ἀρνητικῶς συμβολικήν, νὰ τὴν ἐπισημάνῃ δηλαδὴ εἰς τὴν κακήν της ἔννοιαν, ἔπρεπε, ἀντιθέτως, νὰ εἴπῃ, ἐὰν ἤθελε νὰ εἶναι εἰλικρινής, ὅτι μόνον διὰ τῆς ἱδρύσεως αὐτῶν τῶν μεγάλων βιομηχανιῶν, μόνον διὰ τῆς προσελκύσεως κεφαλαίων 110 ἑκατομ. δολλαρίων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, οὔτε ἐγώ, ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῇ ὡς ἐφικτὸν πρὸ 1–2 ἐτῶν, θὰ μειωθοῦν τὰ δεινὰ τὰ ὁποῖα ὀνομάζονται ἀνεργία καὶ ὑποαπασχόλησις. Θὰ αὐξηθοῦν αἱ εὐκαιρίαι ἐργασίας καί, παραλλήλως πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν εὐκαιριῶν ἐργασίας, θὰ μειωθῇ καὶ τὸ κῦμα ἐξόδου ἐργατῶν. Καὶ τώρα θὰ διατυπώσω τὴν σκέψιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἴσως μὲ καταστήσῃ ἀσυμπαθῆ καὶ θὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι εἶναι ἀγαθὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὀνομάζομεν κατάραν. Διότι οἱ ἐργάται αὐτοὶ μεταβαίνουν εἰς χώρας ἐξαιρετικῶς ἐξειλιγμένας ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικοῦ πολιτισμοῦ, εἰς χώρας πρὸς τὰς ὁποίας ἐπιχειρεῖ διὰ πρώτην φορὰν καὶ ἡ Ἑλλὰς νὰ πλησιάσῃ καὶ νὰ ὁμοιάσῃ καὶ θὰ ἐπιστρέψουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐξειδικευμένοι ἐργάται. Τοιουτοτρόπως θὰ συμπληρωθῇ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ὅπως θὰ εἴπω περαιτέρω, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τινων ἐτῶν πραγματοποιεῖ διὰ τῶν σχολῶν της. Ἄλλοι δὲ καὶ ἐὰν δὲν ἐπιστρέψουν ἐξειδικευμένοι ἐργάται, θὰ ἐπιστρέψουν πάντως, ἐξαίρετα ἀσκημένοι ἐργάται. Ἐγὼ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι πιστεύω, ὅτι βεβαίως θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ μὴ ἔφευγον οἱ Ἕλληνες ἐργάται καὶ νὰ εἴχομεν ἤδη ἀπὸ τοῦ 1910–20–30 τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καθίστων περιττὴν τὴν ἔξοδον Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τῆς εὑρέσεως εἰς τὴν ξένην ἁπλῆς ἐργασίας, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον οὕτως ἢ ἄλλως τοῦτο δὲν ἦτο δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, ἢ ἀπὸ τῆς μιᾶς νυκτὸς εἰς τὴν ἄλλην, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ὡς ἐκ θαύματος, διὰ τῆς μαγικῆς ράβδου, ἀνοιγομένη τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης εἰς δύο, εὐκαιρίαι ἐργασίας δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἀγαθὸν εἶναι τοῦτο, τὸ ὅτι ἀντὶ νὰ ζοῦν χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν χωρὶς νὰ ἔχουν τὸν ἐπιούσιον ἄρτον, ἀγαθὸν εἶναι, τὸ ὅτι μεταναστεύουν καὶ εὑρίσκουν ἕνα καλὸν ἡμερομίσθιον ἔξω καὶ θὰ ἐπιστρέψουν μίαν ἡμέραν, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἐξησκημένοι ἐργάται, ἐνδεχομένως δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐξειδικευμένοι δι’ ἀνώτερα ἔργα. Καὶ θὰ ἐπιστρέψουν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, προαγομένη τῆς Ἑλλάδος οἰκονομικῶς καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς βιομηχανίας, θὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη αὐτῶν τῶν ἠσκημένων ἀνδρῶν, αὐτῶν τῶν πολιτίμων στελεχῶν, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν εἰς τὸ ἀνθρώπινον δυναμικὸν τῆς Ἑλλάδος ποιότητα ἰδιαιτέρως ἐκλεκτήν. Κύριοι συνάδελφοι, κλείω τὴν παρένθεσιν περὶ μεταναστεύσεως. Δὲν γνωρίζω ἐὰν σᾶς ἔπεισα καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσω νὰ συμφωνήσετε μαζί μου, ἀλλὰ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σκεφθῆτε, μήπως ὑπάρχει κἄποια ἀλήθεια καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περὶ μεταναστεύσεως εἶπον. Καὶ ἐρχόμεθα, ἐν συνδυασμῷ μὲ ὅσα εἶπον περὶ τῆς δυνατότητος καλυτερεύσεως τῶν ἐργατῶν μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς ἐπιδόσεως εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὰς πλέον χτυπητὰς ἀντεργατικὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ ἡ θέσπισις τῶν ὑποτροφιῶν ὑπὲρ τῶν τέκνων τῶν ἐργατῶν. Εἶπον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι ὁ ἐργάτης μειονεκτεῖ ὁπωσδήποτε καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα οὔτε ὁ κομμουνιστής, οὔτε οἱοσδήποτε Κυβερνήτης ἀστικοῦ κράτους, νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἔλυσε τὸ πρόβλημά του. Ἔκαμον ὅμως καὶ ἕναν ὑπαινιγμὸν καὶ εἶπον, ὅτι ἡ μόνη δυνατότης ἠθικῆς ἀντικρύσεως καὶ κοινωνιολογικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τοῦ ἐργάτου, εἶναι ἡ παροχὴ δυνατότητος ἐξελίξεως τῶν παιδιῶν του, τῶν ἀπογόνων του, ἐνδεχομένως δὲ κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ τοῦ ἑαυτοῦ του. Καὶ ἔχομε καὶ τοιαύτας περιπτώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἓν ἐκ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὑποβοηθοῦν τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπνεύσουν εἰς τὸν ἐργάτην, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μείνῃ ἐκεῖ καθηλωμένος, εἰς αὐτὴν τὴν δυσάρεστον ἐργασίαν τὴν ὁποίαν ἐκτελεῖ, αἰσιοδοξίαν, ἐθεσπίσθη διὰ τοῦ Ν. 3665)57. Καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ὅπως προεῖπον, ὁ θεσμὸς τῶν ὑποτροφιῶν εἰς ἐργαζομένους σπουδαστάς, καὶ εἰς τέκνα ἐργαζομένων. Ἡ ὑποτροφία ἀνέρχεται εἰς 1200 δραχμὰς μηνιαίως καὶ διὰ 10 μῆνας τοῦ ἔτους. Μέχρι στιγμῆς ἐδόθησαν 1301 ὑποτροφίαι αὐτοῦ τοῦ τύπου. Μικρὸς ὁ ἀριθμός, ἀλλὰ διαρκῶς θὰ αὐξάνῃ. Ἔχει πάντως μεγάλην σημασίαν, τὸ ὅτι 1100 ἐργατικαὶ οἰκογένειαι εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους θὰ ἴδουν ἕνα μέλος τῆς οἰκογενείας των, ἐνδεχομένως δὲ καὶ τὸν ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας των ἐξελισσόμενον. Παράλληλα μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, συνεστήθησαν 47 νέαι σχολαὶ μαθητείας καὶ 11 σχολαὶ ἐπαγγελματικῆς ἐπιμορφώσεως ἐργαζομένων. Γύρω εἰς τοὺς 11.000 εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἐφοίτησαν, ἢ φοιτοῦν εἰς τὰς σχολὰς αὐτάς, πρὸς ἐπαγγελματικὴν ἐξειδίκευσιν. Κύριοι βουλευταὶ καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ δὲν θὰ θελήσω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι εἶναι μέγα τὸ θέμα καὶ δύσκολον, ἐγένοντο οὐσιώδη βήματα κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων 7 ἐτῶν, βήματα, τὰ ὁποῖα κάθε ἄλλο παρὰ συνιστοῦν ἀντεργατικὸν πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀντεργατικὴν διάθεσιν. Μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1955–61 ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων κατὰ 26% εἰς τὰ Ταμεῖα κυρίας ἀσφαλίσεως, κατὰ 37% εἰς τὰ Ταμεῖα Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ κατὰ 21% εἰς τὰ Ταμεῖα Προνοίας, τὰ ὁποῖα ὡς γνωστὸν παρέχουν ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματα. Πολλῶν Ταμείων Ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ἀπεκρυσταλλώθη ἡ ἀπόστασις, πολλὰ ἐξ αὐτῶν νομιμοποιοῦνται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε κατ’ ἐμὲ καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ παραδεχθῆτε ὅλοι οὐσιῶδες βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐξησφαλίσθη ἀσφαλιστικὴ δικαιοσύνη εἶναι τὸ μέτρον τῆς πλήρους ἑνότητος τῆς ἀσφαλίσεως, ὁ θεσμὸς τῆς διαδοχικῆς ἀσφαλίσεως. Εἶναι ὁ σπουδαιότερος ἐνδεχομένως θεσμὸς ὁ ὁποῖος ἐθεσπίσθη μετὰ τὴν θέσπισιν αὐτοῦ τούτου τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Καὶ συνδυάζω αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω, περὶ τῆς διαδοχῆς ἀσφαλίσεως, μὲ τὴν σύναψιν καὶ διαφόρων μετ’ ἄλλων Κρατῶν διεθνῶν συμβάσεων. Καὶ συνήψαμεν τοιαύτας συμβάσεις μὲ τὸ Βέλγιον, μὲ τὴν Γαλλίαν καὶ μὲ τὴν Γερμανίαν, πρὸς ἐξομοίωσιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως καὶ παροχῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας, ἐκείνων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰς χώρας αὐτάς, ὅπως καὶ ἀντιστρόφως. Καὶ αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν μονομερῶς νὰ τὸ λάβωμεν καὶ τὸ ὁποῖον ἀπήτει διεθνεῖς συμβάσεις, ἐλήφθη καὶ τοιουτοτρόπως ὡλοκληρώθη κατ’ ἀρχὴν ἡ συνέχεια τῆς ἀσφαλίσεως, ἡ ἑνότης διὰ πάντα ὑποκείμενον τὴν ἀσφάλισιν, ἡ ἑνότης τῆς ἀσφαλιστικῆς του ὑποστάσεως. Νομίζω, ὅτι καὶ τὸ μέτρον αὐτό, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα προεμνημόνευσα, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἐὰν θελήσῃ κανεὶς ψυχραίμως νὰ ἐξετάσῃ τὰ πράγματα, νὰ χαρακτηρισθοῦν ἀντεργατικά, ἀποβλέποντα εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ αἱ παροχαὶ τόσον εἰς τὸ Ι.Κ.Α. προσφάτως πρὸ ὀκτὼ μηνῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς πάρα–πολλὰ κλαδικὰ ταμεῖα ἐβελτιώθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Δὲν ἐβελτιώθησαν μέχρι τοῦ σημείου ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ηὐχόμεθα ὅλοι νὰ βελτιωθοῦν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ἐκ τῶν δυσχερεστέρων προβλημάτων, πέραν τῆς δυσχερείας τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει τὸ πρόβλημα τοῦ ἐργάτου, τὸ πρόβλημα τὸ οἰκονομικὸν καὶ καθαρῶς ἀντιλογιστικὸν τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι δυσχερέστατον καὶ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα, παρὰ τὴν ἀντίθετον διάθεσίν μας δηλαδὴ νὰ αὐξήσωμεν τὰς παροχάς, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἔγκρισιν τοιούτων αὐξήσεων, ἀλογίστως, διότι πρέπει τὰ ταμεῖα νὰ κρατηθοῦν καὶ θὰ κρατηθοῦν μὲ τὴν σώφρονα πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ Κυβέρνησις. Τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι σὺν τῷ χρόνῳ, ὅπως συνέβη καὶ εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, θὰ σημειοῦται συνεχῶς ἡ βελτίωσις τῶν παροχῶν τόσον εἰς τὸν τομέα τῶν συντάξεων, ὅσον καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἡ παροχὴ τῆς δυνατότητος σπουδῶν εἰς σπουδαστὰς ἐργάτας καὶ εἰς τέκνα σπουδαζόντων ἐργατῶν εἶναι διὰ τῶν ὑποτροφιῶν μέτρον οὐσιῶδες, τὸ ὁποῖον μειώνει αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν μειονεκτικότητα τὴν ἐξ ὁρισμοῦ ὑφισταμένην τοῦ ἐργάτου, οὕτω μειώνει ἐξαιρέτως τὴν κοινωνικὴν αὐτὴν μειονεκτικότητα, τὴν ἐξ ὁρισμοῦ ὑφισταμένην, τὸ μέτρον τῆς ἐξασφαλίσεως σὺν τῷ χρόνῳ στέγης εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, ἐνισχύθη ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ ποσοῦ 250.000.000 δρχ. Ἔτσι ὄχι μόνον βάσει τῶν πόρων τοὺς ὁποίους ἔχει, οἱ ὁποῖοι εἶναι κοινωνικοὶ πόροι, ἀλλὰ καὶ διὰ θυσίας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ ὁποία βεβαίως κατὰ τελευταίαν ἀνάλυσιν εἶναι ἐπίσης κοινωνικὸς πόρος κατώρθωσεν ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας, ὁ ὁποῖος ὅταν ἱδρύθη ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἕνα μέσον ἐξαπατήσεως τῶν ἐργατῶν ἐκ μέρους τοῦ ἀστικοῦ κράτους καὶ τῆς ὑποκειμένης εἰς τὴν θέλησιν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας παρατάξεως τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων, κατώρθωσε, διαψευδομένης αὐτῆς τῆς καταγγελίας νὰ ἀνεγείρῃ 5737 κατοικίες, αἱ ὁποῖαι πληροῦν ὅλους τοὺς ὅρους μιᾶς συγχρόνου, μιᾶς μοντέρνας κατοικίας. Ἐχορήγησε πέραν τούτων 3131 δάνεια αὐτοστεγάσεως. Καὶ ἔχει ὑπὸ δημοπράτησιν ἢ μᾶλλον ὑπὸ ἀνέγερσιν, ληξάσης τῆς δημοπρατήσεως, 1659 ἐργατικὰ διαμερίσματα, ἔχει δὲ ἀποφασίσει τὴν χορήγησιν ἄλλων 1100 περίπου δανείων αὐτοστεγάσεως. Κύριοι, ὁ ἀριθμὸς ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι μικρός, ἀλλὰ πάντως εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται πλέον νὰ λέγεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχε λεχθῆ πρὸ ἐτῶν, ὅταν ἱδρύθη ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἐργατικῆς Στέγης, ὅτι πρόκειται περὶ μέσου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεδίωξε τὸ ἀστικὸν κράτος νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς ἐργάτας. Τώρα πλέον ὁ ἐργάτης ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ κρίνῃ, ἐὰν εἶναι ὁ θεσμὸς αὐτὸς μέσον ἐξαπατήσεως. Μπορεῖ νὰ εἶναι βραδὺς ὁ τρόπος ἱκανοποιήσεως ὅλων—βεβαίως εἶναι βραδὺς ἀκόμη— ἀλλὰ θὰ ἐπιταχυνθῇ, αὐξανομένης τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, προοδευούσης τῆς χώρας, ὅπως προοδεύῃ, αὐξανομένου, ὅπως αὐξάνῃ συνεχῶς, τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι καὶ ὁ προϋπολογισμὸς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεισφέρῃ περισσότερα καὶ οἱ ἄλλοι πόροι θὰ ἀποδώσουν περισσότερα καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ρυθμὸς ἀνεγέρσεως τῶν σπιτιῶν αὐτῶν ἢ καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς χορηγήσεως τῶν δανείων αὐτοστεγάσεως νὰ ἐνταθῇ. Πάντως ὑπάρχει σήμερον ἓν γεγονός, ἓν γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Δὲν ὑπάρχει σχεδὸν πόλις ἐργατικὴ τῆς Ἑλλάδος, πόλις δηλαδὴ βιομηχανική, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ πληθυσμὸν ἐργατικόν, ὅπου νὰ μὴ ἔχουν ἀνυψωθῆ αἱ ἐργατικαὶ κατοικίαι ὡς σύμβολον τῆς προοδευτικότητος τοῦ φιλελευθέρου κράτους. Ἐπίσης θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατὸν ἀμέσως, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, νὰ καταστήσῃ εὐχερεστέραν τὴν ἀποπληρωμὴν τοῦ χρέους τῶν ἐγκαθισταμένων εἰς τὰ σπίτια αὐτὰ ἐργατῶν. Ἀλλά, μετὰ τὴν οὐσιώδη βελτίωσιν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη εἰς τὴν οἰκονομίαν μας, πρὸ τριῶν μόλις μηνῶν, ἔλαβεν ἀπόφασιν καὶ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθωρίσθησαν πολὺ ἱκανοποιητικώτερον τὰ τῆς μεταβιβάσεως τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τοὺς δικαιούχους καὶ ἐμειώθησαν αἱ δαπάναι κοστολογήσεως τῶν οἰκημάτων δι’ ἐπιβαρύνσεως, διότι φυσικὰ τὸ κόστος ὑπάρχει, εἶναι δεδομένον, δι’ ἐπιβαρύνσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβεν ἓν μέρος μεγαλύτερον τοῦ κόστους τῶν ἀνεγερθέντων σπιτιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον μὲ τὰ ὅσα ἔγιναν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἑπταετίας. Θὰ ἤθελον νὰ συνδυάσω ἁπλῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα, εἶναι μόνον μερικὰ βασικὰ βήματα, εἰς τὰ ὁποῖα προέβη ἡ Κυβέρνησις. Παραλλήλως μὲ αὐτὰ ἐλήφθησαν καὶ πολλὰ ἄλλα μέτρα. Ποῖον ἦτο τὸ πνεῦμα ὅλων αὐτῶν τῶν μέτρων, τῶν μέχρι τοῦδε ληφθέντων, τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον κρατεῖ; Ἦτο τὸ πνεῦμα μας καὶ εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου ἀντεργατικόν; Κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐμνημόνευσα, δυσκόλως εἶναι δυνατὸν ἡ λογικὴ νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ χαρακτηρισθοῦν ἀντεργατικὰ καὶ νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ὑπαγορευθέντα ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει δῆθεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, ἐὰν καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐν τῷ παρόντι νομοσχεδίῳ λαμβάνονται, εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἀντεργατικά. Τρεῖς εἶναι ἄλλωστε—ἔχετε ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις ἀπασχοληθῆ μὲ τὸ θέμα καὶ γνωρίζετε ἀπ’ ἔξω τὸ νομοσχέδιον—τρεῖς εἶναι αἱ κύριαι κατηγορίαι ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ πρόβλημα τῆς διαιτησίας. Εἶναι τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον, τροποποιεῖ ἐν μέρει τὸν νόμον τοῦ 1955, ὁρίζει τὰ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργατῶν καὶ τὰ ἐπαγγελματικά των σωματεῖα καὶ εἶναι τέλος καὶ ἡ μεταβίβασις δικαιωμάτων τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἰς τὴν μᾶλλον ἀντιπροσωπευτικὴν συνδικαλιστικὴν πανελλήνιον ὀργάνωσιν, δικαιωμάτων συνδεομένων μὲ τὸν προσδιορισμὸν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀποστέλλονται διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύσουν τὴν ἐργατικὴν τάξιν εἰς τὰ διάφορα ταμεῖα καὶ γενικώτερον εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς δημοσίου δικαίου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις ἢ μὲ τὴν ἐργασίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατανοήσω ἀναγινώσκων τὰ πρακτικὰ μετὰ μεγάλης προσοχῆς, καὶ ἐντρυφήσας εἰς τοὺς λόγους τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπετίμησαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπετέθησαν δριμύτατα κατὰ τῶν ἄρθρων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν διαιτησίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω πῶς καταλήγουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δίδουσα ἀποφασιστικὴν δυνατότητα εἰς τοὺς ἀντικειμενικοὺς παράγοντας εἰς ἀντικειμενικοὺς διαιτητὰς νὰ κρίνουν περὶ μιᾶς ἐργατικῆς διαφορᾶς καὶ ἐγκαταλείπουσα δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶχεν, ἕνα δικαίωμα ἀπόλυτον, ἕνα ἀπόλυτον βέτο, ὅτι διέπραξε κάτι τὸ ἀντεργατικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ἐτῶν τὸ θέμα αὐτὸ μᾶς ἀπασχολεῖ. Καὶ ὅταν Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἦτο ὁ κ. Δημητρᾶτος καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, μᾶς ἀπησχόλησε πολὺ τὸ θέμα, ἐὰν ἔπρεπε νὰ διατηρήσουν οἱ δύο Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας τὸ δικαίωμα νὰ ματαιώνουν μίαν αὔξησιν, βάσει γενικωτέρας βεβαίως ἀνάγκης καὶ σκοπιμότητος τὴν ὁποίαν οἱ Ὑπουργοί, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξετίμα ἑκάστοτε. Αὐτὴν τὴν γενικωτέραν ἀνάγκην καὶ σκοπιμότητα ὑπάρχει πάντοτε ὁ κίνδυνος μία Κυβέρνησις ἀσκοῦσα ἔντονον οἰκονομικὴν πολιτικήν, νὰ τὴν ὑπερτιμήσῃ εἰς ὡρισμένας περιστάσεις καὶ φοβουμένη μήπως τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ εἰς τὸν τομέα τῆς οἰκονομικῆς προόδου, ὑποστῆ κλονισμόν, εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν δύο Ὑπουργῶν ἀπὸ ὑπερβολικὸν φόβον νὰ ἀναστέλλῃ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἐργαζομένων, νὰ τὴν ἀναστέλλῃ, ὄχι διότι θὰ διαπνέεται ἀπὸ ἀντεργατικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ διότι θὰ ἔβλεπε τὴν αὐριανὴν ἐξέλιξιν αὐτοῦ τούτου τοῦ ἐργάτου τιθεμένου ἐν κινδύνῳ διὰ τῆς προώρου αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων καὶ διαταραχῆς τῆς ὅλης οἰκονομίας καὶ ἰσορροπίας ἐν τῇ χώρᾳ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ τὸ ἐσκέφθημεν πολύ, εἴπομεν, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀκριβῶς εἶναι ἐκτεθειμένη εἰς αὐτὸν τὸν πειρασμόν, νὰ ὑπερτιμᾷ τὴν οἰκονομικὴν σκοπιμότητα, νὰ παραδώσῃ αὐτὸ τὸ ὅπλον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπολύτου ἰσχύος. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἠπόρησα διὰ τὰς ἐντόνους ἐκφράσεις τῶν φίλων μου κ. κ. Τσιριμώκου καὶ Στεφανίδη, κατὰ τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ γίνουν κυβερνητικώτεροι τῆς Κυβερνήσεως, ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἶναι ὑπουργικώτεροι τῶν δύο Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας καὶ νὰ εἴπουν ὅτι, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, πῶς ἀπεμπολήσατε τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴχατε. Βεβαίως εἶπαν καὶ ἐδῶ πλέον διαφωνῶ βαθύτατα μαζί των, ὅτι ἡ Κυβέρνησις—αὐτὸ εἶναι μία περίεργος στροφὴ τῆς σκέψεως ἡ ὁποία μαρτυρεῖ περὶ τοῦ τρόπου τοῦ σκέπτεσθαι τῶν ἀντιπάλων μας καὶ οὐχὶ ἡμῶν—ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ νίψῃ τὰς χεῖρας της, ἅπαξ διὰ παντὸς καὶ ἠθέλησε νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς εὐθύνης ρίπτουσα τὴν εὐθύνην αὐτὴν ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς δευτεροβαθμίου διαιτητικῆς Ἐπιτροπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπα πρὸ ὀλίγου καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεξηγήσω αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι ἡ σκέψις αὐτὴ δεικνύει πῶς σκέπτονται οἱ κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὄχι πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, ἀποδεικνύει τὸ πῶς θὰ ἐσκέπτοντο ἐὰν ἦσαν εἰς τὴν θέσιν ἡμῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται τοιοῦτον τι καὶ ἡ Κυβέρνησις πάντοτε εἶχε τὸ θάρρος καὶ θὰ ἔχῃ τὸ θάρρος προσφεύγουσα εἰς τὸ δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον νὰ λέγῃ τὴν γνώμην της. Δὲν πρόκειται νὰ κρυφθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐγκατέλειψε μὲν τὸ βέτο τὸ ὁποῖον εἶχε καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐγκαταλείψῃ, διότι τὸ βέτο ἦτο τελείως ἀντίθετον πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς διαιτησίας, ἀλλὰ θεσπίζει ἤδη τὸ δικαίωμα τῆς ὑπευθύνου προσφυγῆς. Τί ἐχρειάζετο ἡ διαιτησία, ὅταν οἱ δύο Ὑπουργοὶ ἠδύναντο, ἀδιαφόρως ἐὰν δὲν ἔκαμον κακὴν χρῆσιν, ἀλλὰ ἠδύναντο νὰ κάμουν οἱανδήποτε χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, τί σημασίαν εἶχεν ἡ διαιτησία, ὅταν ἦτο δυνατὸν προβάλλοντες τὸ βέτο ἐντὸς 15 ἡμερῶν νὰ καταστήσουν ἄχρηστον ὅλην τὴν διαδικασίαν τῆς διαιτησίας; Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι νομοσχέδιον ποὺ ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ τὰ χειροκροτήματα ὅλων τῶν εὐγενῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ νίψῃ τὰς χεῖρας της. Θεσπίζει ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἐπίσης κατακρίνουν οἱ κύριοι, διότι ὑπῆρξαν ἀπολύτως ἀντιφατικοὶ εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, θεσπίζει τὸ δικαίωμα νὰ προσφεύγῃ αὐτὴ εἰς τὴν διαιτησίαν. Μέχρι τοῦδε εἶχε τὸ βέτο, δὲν προσφεύγει εἰς τὸ δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον, ἀλλὰ ἡ ἰδία ἠδύνατο νὰ ἀκυρώσῃ τὰς ἀποφάσεις τῆς διαιτησίας. Εἶχεν αὐτὸ τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν πρωτοβάθμιον ἀπόφασιν τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου, ἐὰν νομίσῃ ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ κοινωνικῶς ἔστω δεδικαιολογημένη καὶ ὑπὸ πᾶσαν ἀνθρωπιστικὴν ἔννοιαν ἐπιβεβλημένη, οἰκονομικῶς εἶναι ἐπικίνδυνος θὰ κάμῃ μὲ τὴν ὑπογραφὴν της προσφυγήν, ἄρα δὲν θὰ νίψῃ τὰς χεῖρας της. Δὲν θὰ ἀπαλλάξῃ ἑαυτὴν τῆς εὐθύνης, ὅπως εἶπον οἱ κ. κ. τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ κάμῃ προσφυγὴν καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ αὔξησις. Ἀλλὰ τὴν κρίσιν θὰ τὴν ἀφήσῃ εἰς τοὺς ἕξ. Καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ἕξ; Εἶναι οἱ δύο ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν, εἶναι οἱ δύο ἐκπρόσωποι ἐργοδοτῶν καὶ εἶναι κατ’ οὐσίαν ἕνας μόνον ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διότι ὁ Πρόεδρος, ὁ ἕτερος κρατικὸς ἀντιπρόσωπος θὰ εἶναι εἴτε Ἀρεοπαγίτης, εἴτε Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, ἀνήκων εἰς ἀπολύτως ἀνεξάρτητον ἐξουσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εὐγενεστέρα πρᾶξις μιᾶς Κυβερνήσεως ἐχούσης συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς της ἔναντι τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς ἐργασίας καὶ τῶν ἡμερομισθίων, εὐγενεστέρα πρᾶξις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Θὰ μοῦ εἴπητε, ἀφοῦ ἦτο τόσον εὐγενής, διατὶ δὲν τὴν ἐπεχειρήσατε μέχρι τοῦδε; Διότι διηρχόμεθα ἀκόμη τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἀνορθώσεως τοῦ τόπου καὶ τῆς ἐξελίξεως πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοί. Ἀπὸ τοῦ 1959 ποὺ εἰσῆλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὡς Ἀντιπρόεδρος, ἐνθυμεῖται ὁ κ. Δημητρᾶτος, συνεζητήσαμεν τὸ θέμα καὶ μάλιστα τὸ θέμα δὲν τὸ εἶχεν ἀνακινήσει ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν τόσον—καὶ αὐτὴ βεβαίως τὸ εἶχεν ἀνακινήσει—ὅσον ἄλλα σωματεῖα καὶ εἰδικώτερον τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον τῆς πόλεώς μου, τὰ ὁποῖα δὲν συμβαδίζουν πλήρως πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τὰς συνδικαλιστικὰς τῆς ἡγεσίας τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ποῖος εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν Γενικὸς Γραμματεύς, καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ ἄλλα θέματα, τῆς ἀντιπροσωπευτικωτέρας συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως τῶν ἐργατῶν. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ποῖοι θὰ εἶναι αὔριον καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν, οὔτε θέλομεν νὰ γνωρίζωμεν ποῖος θὰ εἶναι αὔριον. Ἡμεῖς εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων αὐτῶν καὶ τοῦ θέματος τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο μελῶν εἰς τὸ δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον καὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσφορᾶς, καθ’ ὃν τρόπον ρυθμίζομεν τὸ θέμα ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, καὶ τοῦ θέματος τοῦ ὁρισμοῦ τῶν ἐκπροσώπων τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰς τὰ διάφορα ταμεῖα καὶ γενικῶς τοὺς ὀργανισμούς, δὲν ἐνδιαφερόμεθα ποῖος εἶναι σήμερον ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας, ἐνδιαφερόμεθα ποία εἶναι ἡ ἀντιπροσωπευτικωτέρα ὀργάνωσις καὶ θεωροῦμεν ἀναγκαῖον—νομίζω κανεὶς δὲν θὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ὀρθότητα αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως— νὰ ὑπάρχῃ ἡ τάσις πρὸς μίαν μεγάλην ἀντιπροσωπευτικὴν ὀργάνωσιν. Καὶ μεγαλυτέρα ἐὰν γίνῃ τόσον τὸ καλύτερον, ἐὰν δὲ κατορθώσῃ νὰ τὴν κάμῃ μεγαλυτέραν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον Γενικὸς Γραμματεύς, νὰ κληθῇ ἄλλος ὑπ’ αὐτῆς ταύτης τῆς ἐργατικῆς τάξεως νὰ τὸ καταφέρῃ, ἀλλὰ ἡμᾶς ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι πῶς νὰ ὑπάρχῃ μία πολὺ ἀντιπροσωπευτικὴ ὀργάνωσις. Βεβαίως, ὁ συνδικαλισμὸς εἶναι ἐλεύθερος, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ δύο καὶ τρεῖς πανελλήνιοι συνομοσπονδίαι, ὅπως ὑπάρχουν σωματεῖα βάσεως δύο καὶ τρία ἢ καὶ ὁμοσπονδίαι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις δύο τοῦ αὐτοῦ κλάδου, ἀκόμα καὶ ἐργατικὰ κέντρα εἰς δύο ἢ τρεῖς περιπτώσεις εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν πόλιν δύο. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λόγῳ φυσικοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ ἐν ὀνόματι τῆς συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας, δὲν εἶναι οὐσιωδῶς βλαβερόν, ἠμπορεῖ μάλιστα νὰ εἶναι καὶ ὠφέλιμον, διότι δημιουργεῖ ἕνα χρήσιμον ἀνταγωνισμόν. Πάντως ἡ ὕπαρξις εἰ δυνατὸν μιᾶς πολὺ ἰσχυρᾶς πανελληνίου ὀργανώσεως περιλαμβανούσης ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας ὁμοσπονδίας καὶ ἐργατικὰ κέντρα θὰ ὁμολογήσητε ὅλοι, ὅτι εἶναι χρήσιμος. Ἀλλὰ ἀσχέτως αὐτοῦ ἠμπορεῖ ἡ πρᾶξις νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ὀρθὴ γραμμή, ἠμπορεῖ ἡ πρᾶξις νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅπως ὑπάρχουν ἐν Γαλλίᾳ, νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς δύο ἢ τρεῖς γενικὰς συνομοσπονδίας. Ὁ στῖβος εἶναι ἐλεύθερος, ἡμεῖς δὲν φράσσομεν τὴν ὁδὸν εἰς κανένα, ὁ στῖβος εἶναι ἐλεύθερος ἀκόμη καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐργάται ἀρνούμενοι ἀκόμη καὶ νὰ κατέλθουν εἰς τὸν στῖβον, διότι ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία ἔχει θεσπισθῆ, ὄχι μόνον εἰς ἐλευθερίαν συμμετοχῆς εἰς συνδικάτα, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐλευθερία ἀρνήσεως τῆς συμμετοχῆς ἐργάτου τινὸς εἰς συνδικάτα καὶ ὁ ἐλεύθερος ἐργάτης εἶναι ἐξ ἴσου σεβαστὸς ὅπως καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ὀργανωθῆ. Ἡμεῖς, λοιπόν, δὲν ἐπεμβαίνομεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας μίαν πραγματικότητα σήμερον, ὅτι ὑπάρχει μία ὀργάνωσις ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀντιπροσωπευτικωτέρα καὶ γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ εἶναι δυνατὸν ἀκριβῶς ὅταν λάβῃ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ καὶ ὄχι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ὁ κ. Στεφανίδης ὡς ἀντάλλαγμα ὑπηρεσιῶν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν λάβῃ τὰ δικαιώματα αὐτά, γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ καταστῇ καὶ ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ περισσότερον ἐλευθέρα εἰς τὸ νὰ μᾶς ἐπιτεθῇ καὶ νὰ μᾶς κατακρίνῃ. Ἀλλὰ τὸ θέλομεν, θέλομεν αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις νὰ κρίνουν τὴν Κυβέρνησιν, θέλομεν νὰ εἶναι καὶ ἰσχυραὶ καὶ νὰ κρίνουν καὶ νὰ κατακρίνουν καὶ νὰ ἀσκοῦν τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν ταχθῆ. Ποῖον εἶναι τὸ ἔργον αὐτό; Εἶναι τὸ ἔργον τῆς προασπίσεως τῶν συμφερόντων τοῦ ἐργάτου, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπα εἰς τὸν πρόλογόν μου, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν μειονεκτῶν μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν τὴν ἀνθρωπίνην, εἴτε τὴν ἀστικήν, εἴτε τὴν σοσιαλιστικήν. Ἐπιθυμοῦμεν ὡς διερμηνεῖς τῶν συμφερόντων τοῦ ἐργάτου νὰ ἀντιδικοῦν καὶ πρὸς τὰς Κυβερνήσεις καὶ πρὸς τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν οἱ ἡγέται τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διότι πιθανὸν ἡμεῖς εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ μὴ ἀντιληφθῶμεν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐκεῖνοι, εὑρισκόμενοι εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ ἀσχολούμενοι ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτὸς μὲ τὰ θέματα τῶν ἐργατῶν, συνέβαλον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔχουν καθῆκον καὶ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς καθῆκον νὰ τοὺς ἀκούσωμεν, ἔχουν καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθοῦν, ἔχουν καθῆκον νὰ ἀγωνισθοῦν, ἔχουν καθῆκον νὰ ἀντιδικήσουν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπορῶ πῶς ἐλέχθησαν τὰ ὅσα εἶπον οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν περιέχονται εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡρισμέναι διατάξεις, τὰς ὁποίας εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσέξωμεν ὅλοι περισσότερον καὶ ἐνδεχομένως ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ βελτιώσωμεν καὶ νὰ τροποποιήσωμεν, θὰ πρέπει νὰ πράξωμεν τοῦτο. Ἐὰν ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δίδουν δικαιώματα εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν τῶν Ἐργατῶν τὴν ἀντιπροσωπευτικωτέραν τῶν ὑπαρχουσῶν ὀργανώσεων ἐν Ἑλλάδι, αὐτὰ τὰ δικαιώματα δὲν θὰ στραφοῦν κατὰ τῶν ἐργατῶν, θὰ στραφοῦν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Τί συμφέρον εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, νὰ δώσῃ τὰ δικαιώματα αὐτά, ἐὰν τὰ δίδῃ καὶ καθ’ ὃ μέτρον τὰ δίδει; Ξεύρετε ποῖον συμφέρον εἶχεν, ἕνα καὶ μόνον, ἠθικὸν συμφέρον νὰ ἐπιδείξῃ τὴν ἠθικήν της ἀνωτερότητα καὶ νὰ δώσῃ τὰ μέσα διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία ἰσχυρὰ ἐργατικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδικήν μας νὰ ἀντιστρατεύεται, ὁσάκις τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον, πρὸς προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Αὐτὴν τὴν ἠθικὴν ἀνωτερότητα τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὴν τὴν μετέτρεψαν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὴν μετωνόμασαν, τὴν μετημφίεσαν καὶ τὴν παρουσίασαν ὡς συμβολὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν διαφθορὰν τῶν συνειδήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα κι’ ὅλα, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν λάθη εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως καὶ εἰς πᾶν νομοσχέδιον, ἠμπορεῖ οὐχὶ ἡ μὲ τόνους ὀργῆς διατύπωσις ὑβριστικῶν ἐκφράσεων, ὅπως εἶναι πολλαί, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν, ἀλλὰ ἡ μετὰ ψυχραιμίας διατύπωσις μιᾶς λελογισμένης κριτικῆς νὰ ὁδηγήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ὁδηγήσῃ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸν φίλον μου κ. Χρυσανθόπουλον εἰς τὴν σκέψιν νὰ τροποποιήσῃ, νὰ διαμορφώσῃ ὡρισμένας διατάξεις κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν λογικὴν παρατήρησιν. Ἀλλά, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Χρυσανθόπουλος νὰ συμβιβασθῇ μὲ παραλόγους ἐπιθέσεις καὶ κρίσεις. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ διασταύρωσις βημάτων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς μὲν ἐμφανίζομεν ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ κριθῇ εἰς ὅλας τὰς διατάξεις του, ἡ δὲ Ἀντιπολίτευσις κραυγάζει καὶ προβαίνει εἰς ἐπιθετικὰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ἐπιθετικαὶ ἐνέργειαι, καὶ κρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ θεωροῦν τὴν Κυβέρνησιν ὡς καταδικάσασαν τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἐσαεὶ εἰς τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὡς καταδικάσασα τὴν ἐργατικὴν τάξιν νὰ παραμείνῃ ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ἔ! ἀγαπητοὶ φίλοι, ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσητε τὸν σκοπὸν χάριν τοῦ ὁποίου ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα καὶ ἀγορεύετε. Θέλετε νὰ φθάσωμεν ἀπὸ κοινοῦ ἐργαζόμενοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἰς ἀποτέλεσμα; Ἂς ἐπισπεύσωμεν τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν, ἂς κλείσωμεν αὐτὴν ἀπόψε, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι μὲ βαθεῖαν συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς της καὶ μὲ καλὴν πίστιν θὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς τυχὸν παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐντοπισθοῦν πλέον εἰς τὰ συγκεκριμένα ἄρθρα καὶ θὰ ἰδῇ—δὲν ἠμπορῶ ἐκ τῶν προτέρων νὰ τὸ προεξοφλήσω— ἐὰν καὶ εἰς ποῖα ἄρθρα εἶναι δυνατὸν καὶ πρέπον νὰ γίνουν ὡρισμέναι μεταβολαί. (Χειροκροτήματα).

§7Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω μίαν πρότασιν, ἥτις ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§9Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἢ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις ζητῶ τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς ὅσα ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸ ὀλίγου εἶπεν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπα, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, ἀλλὰ ἀφοῦ ἀναγνώσω πρῶτον τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν.

§11Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δοθοῦν ἐξηγήσεις ἐπὶ τῶν ὅσων πρὸ ὀλίγου εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν δύνασθε νὰ ἐμποδίσητε οἱονδήποτε ἐξ ἡμῶν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐζήτησεν ἀμέσως τὸν λόγον καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ τὸν δώσητε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, τὸ Προεδρεῖον θὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὁ ὁποῖος, ἀνεξαρτήτως τῆς ληφθησομένης ἀποφάσεως θὰ δύναται νὰ ὁμιλήσῃ ἐλευθέρως, ἐφ’ ὅσον λαμβάνει τὸν λόγον ὡς ἐκπροσωπῶν τὸ Κόμμα τῆς Ε.Κ. Κύριοι βουλευταί, ὡς προεῖπον ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν— 30 τὸν ἀριθμὸν—δι’ ἧς ζητεῖται ὅπως ἐξαντληθέντος προφανῶς τοῦ θέματος καὶ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου περιορισθῇ ὁ χρόνος ἀγορεύσεως τοῦ λοιποῦ κατὰ ¼ τῆς ὥρας. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω· Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἐπειδὴ ἐκ τῆς μέχρι σήμερον συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, συζήτησις ἥτις ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα ἐπὶ πέντε καὶ πλέον συνεδριάσεις, προφανῶς ἐξηντλήθη ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ διεφωτίσθη πλήρως τὸ Σῶμα ἐπὶ τῶν σκοπῶν αὐτοῦ, οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν ὅπως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 19 τοῦ Κανονισμοῦ, ληφθῇ ἀπόφασις τοῦ Σώματος περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως τῶν ὑπολειπομένων ρητόρων εἰς 15 λεπτὰ καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἡ πρότασίς μας αὕτη τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Κοντοβράκης, Θ. Δούκας, Π. Ξενοδοχειάρης, Ι. Λύρας, Δ. Λιανουλόπουλος, Α. Παυλόπουλος, Κ. Σιῶζος, Ν. Ἀθανασίου, Ι. Τιρρῆς, Ε. Σκορδίλης, Α. Κωνσταντινίδης, Ε. Κωσετλίδης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Χ. Μπουγᾶς, Α. Μεσσήνης, Δ. Καρατζένης, Λ. Σαραφιανός, Α. Παπαχρήστου, Γ. Κακαγιάννης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ν. Σκανδαλάκης, Η. Παπαηλιοῦ, Κ. Γιαννούσης, Ν. Λαμπρινάκος, Κ. Παληός, Κ. Λιδωρίκης, Χ. Ἀθανίτης, Κ. Παπαγεωργίου, Ν. Σπεντζάρης, Ε. Ἀλιπράντης, Σ. Εὐστρατιάδης. Οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν εὑρίσκονται παρόντες.

§13Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν οὐδεὶς ἦτο παρὼν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου νομοθετήματος.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων καὶ εἰς ἕνα ἐκ τῶν ὑποστηριζόντων τὴν πρότασιν.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως, ἔχετε τὸν λόγον.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὑπὸ συζήτησιν ἕνα ἀπὸ τὰ σπανίως εἰσαχθέντα ἀπὸ τότε ποὺ κυβερνᾷ ὁ κ. Καραμανλῆς καὶ ἡ ΕΡΕ, ὑπὸ διαφόρους μορφάς, καθολικῆς μορφῆς ἐργατικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατ’ ὀρθὸν χαρακτηρισμὸν ὅλων τῶν εἰσηγητῶν, οὐσιαστικῶς ἐμπεριέχει πέντε τοὐλάχιστον κεχωρισμένα νομοσχέδια, περὶ ρυθμίσεως συλλογικῶν διαφορῶν, περὶ διοικήσεως ἀσφαλιστικῶν ταμείων, περὶ ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς κ.ἄ. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον εἶναι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει συγκλονίσει καὶ συνεγείρει τοὺς ἐργαζομένους τῆς χώρας, τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους τῆς χώρας, ἔχει ἐξαπολύσει σειρὰν διαμαρτυριῶν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, κρατεῖ ἀνάστατον τὴν Ἑλληνικὴν ζωήν. Καὶ εἶναι πράγματι ἄξιον σημειώσεως, ἄξιον ἀναγραφῆς τό ὅτι εὑρέθησαν 30 κυβερνητικοὶ βουλευταὶ οὐδόλως παρακολουθήσαντες οὐδὲ μίαν ἐκ τῶν συνεδριάσεων καθ’ ἃς συνεζητήθη τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον (διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος) καὶ ἀπολύτως καὶ ἀπεριορίστως περιφρονοῦντες τὰ δίκαια τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι κάνουν αὐτὴν τὴν ὕβριν εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν ὥστε ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἡ ὁποία προθύμως ψιλολογεῖ διὰ τὰ ζητήματα τῶν εὐνοιῶν καὶ τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ἀπασχοληθῇ καὶ νὰ ἐμβαθύνῃ εἰς θέματα γενικωτάτου ἐνδιαφέροντος, ὅπως εἶναι ὁ θεσμὸς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ὅπως εἶναι ἡ αὐτοδιοίκησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἢ ἡ διοίκησις αὐτῶν δι’ ἐγκαθέτων, ὅπως εἶναι αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι καὶ ἡ συμμόρφωσις τῆς χώρας πρὸς ἀνειλημμένας διὰ διεθνῶν συμβάσεων ὑποχρεώσεις. Καὶ νομίζω, ὅτι λύουν τὰ προβλήματα διὰ τοῦ ἀριθμοῦ, τοῦ ὀφειλομένου εἰς τὴν νοθείαν, διὰ τοῦ ἀριθμοῦ ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὸ εἰσιτήριον τῆς λαϊκῆς ψήφου διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζουν, ὅτι θὰ λύσουν τὸ πρόβλημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ θὰ ἀντιπαρέλθουν τὰς ἐνοχλητικὰς διαμαρτυρίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ καταπίεσιν, κάτω ἀπὸ ὑποαπασχόλησιν, οἱ ὁποῖοι φεύγουν ἀπὸ τὴν χώραν διὰ τὴν ἔλλειψιν ἀπασχολήσεως. Νομίζομεν, ὅτι δὲν διηυκρινίσθη ποσῶς κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ βιαία καὶ ἐκτρωτικὴ πρότασις νὰ ὁδηγήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ποθούμενον. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς παρέχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δυνατότητα ἀντιδράσεως εἰς αὐτὸν τὸν τορπιλλισμὸν τῆς συζητήσεως τῶν ἐργατικῶν θεμάτων, παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ γραφοῦν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὶς καὶ τότε δὲν θὰ φθάσετε εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ χρόνου! Μὴ πλανᾶσθε! Ἐὰν θέλετε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κανόνων μιᾶς στοιχειώδους καλῆς πίστεως νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἀναγκαία ἄμυνα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τοιαύτης φύσεως μεθοδευμάτων, ἀφήσατε νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις κανονικά. Δώσατε εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν τὰ πάντα καὶ δὲν ἔχουν τίποτε, δώσατε τὴν τιμὴν νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀσχοληθῇ ἐν ἀνέσει ἡ Βουλή. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ πρόθεσις τότε ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παρατείνῃ τὴν συζήτησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πλειοψηφίας θελήσῃ νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν προκρουστικὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν σημειώνει ἡ πρότασις ἡ ἀναγνωσθεῖσα, θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ συζητήσῃ ὅλα τὰ θέματα, νὰ θέσῃ ὅλα τὰ θέματα κατὰ τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν ἡ ἀγανάκτησις τῶν ἐργαζομένων θὰ ἐπιμηκύνῃ καὶ δὲν θὰ τὴν βραχύνῃ ἐὰν οὕτω μεταχειρισθῆτε τὰ ζητήματά των.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας ἔχει τὸν λόγον ἐκ μέρους τῶν ὑποστηριζόντων τὴν πρότασιν.

§19Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι κατόπιν τῶν 7 συνεδριάσεων καθ’ ἃς ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου, ὅτι ἀνεπτύχθησαν ὅλαι αἱ ἀπόψεις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ὁ περιορισμὸς τῶν ἀγορεύσεων τῶν ὑπολοίπων ρητόρων διὰ νὰ μὴ ἐπεκτείνεται ἡ συζήτησις εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνονται τὰ αὐτὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἐπανάληψιν ἐλέχθησαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὅμως θεωρῶ καθῆκον μου νὰ τονίσω, εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων δὲν παρίσταντο κατὰ τὰς συνεδριάσεις καὶ δὲν ἔδειξαν οὐδὲν ἐνδιαφέρον διὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα καί, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου, ἐγένετο διὰ λόγους δημιουργίας ἐντυπώσεων εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Ὀφείλω διὰ τὸν λόγον τοῦτον νὰ τὸν πληροφορήσω, καίτοι τὸ γνωρίζει καλῶς, τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς συμβαίνει, καὶ ὅτι καὶ τὰς συνεδριάσεις παρηκολουθήσαμεν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι τὸ ἐπιβαλλόμενον καὶ τὰ προβλήματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως μᾶς συγκινοῦν μεγάλως καὶ μᾶς ἐνδιαφέρουν. Ἐκ τοῦ ἐνδιαφέροντός μας τούτου προέρχεται καὶ εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει ἡ πρότασις. Διότι ἐὰν δὲν ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς τῶν συζητήσεων καὶ δὲν καταστῇ δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ γρηγορώτερον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον τὸ ὁποῖον δίδει λύσεις εἰς σοβαρώτατα ἐργατικὰ ζητήματα, λύσεις αἱ ὁποῖαι δὲν συμφέρουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι διὰ τῶν λύσεων αὐτῶν ἡ ἐργατικὴ τάξις ἔρχεται πλησιέστερον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἂς ἀφήσουν λοιπὸν οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰς ἀντιρρήσεις καὶ ἂς θελήσουν νὰ ψηφισθῇ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον διὰ τὸ ὁποῖον παρ’ ὅσα λέγονται, οἱ ἐργάται ἐπιζητοῦν τὴν ψήφισίν του, ὡς προκύπτει καὶ ἀπὸ τηλεγράφημα τῶν ἐργατῶν Ξάνθης, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ταχεῖα ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§21Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν διαφωνεῖ πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν πρότασιν. Πρόκειται περὶ νομοσχεδίου σοβαρωτάτου, ἑνὸς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον συγκινεῖ σοβαρώτατα τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δὲν νομίζομεν δέ, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει προχωρήσει τόσον ὥστε νὰ θεωρηθῇ ἐξαντληθὲν τὸ θέμα καὶ νὰ δύναται νὰ ἐπιβληθῇ τὸ τέταρτον. Γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν φροντίζει πάντοτε καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐπιταχύνῃ τὰς συζητήσεις. Δὲν εἶναι οὔτε εἰς τὰς παραδόσεις, οὔτε εἰς τὰς συνηθείας τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν νὰ παρεμβάλλῃ προσκόμματα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι προκαλεῖ ἐντύπωσιν, ὅτι μετὰ τὴν μακροτάτην ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διαρκέσασαν ὑπὲρ τὸ δίωρον καὶ ἡ ὁποία ἔδωσε τὸν τόνον τῆς σοβαρότητος τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προκαλεῖ ἀληθῶς ἐντύπωσιν, ὅτι μετὰ μίαν τόσον μακρὰν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὑποβάλλεται πρότασις ¼. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις καὶ δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν τὸ ¼ ἀργότερον διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ συζήτησις.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν τὸ πρῶτον εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἐλέχθη ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ὅτι τὸ σχέδιον Ν.Δ. τοῦτο ἔχει ἱστορίαν. Τὴν ἱστορίαν αὐτὴν ἐπικαλεῖται ἡ Ε.Κ. διὰ νὰ ἀντικρούσῃ τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι κατὰ τὴν προτελευταίαν ἡμέραν συνεδριάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐζήτησε τὴν ἐπὶ τάχει συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ προκειμένου σχεδίου Ν.Δ. προβάλλων τὸ ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον τούτου. Ἀντετάχθημεν τότε καὶ ἐδηλώσαμεν, ὅτι θεωροῦμεν τὸ σχέδιον Ν.Δ. ἀντεργατικὸν καὶ θὰ τὸ καταπολεμήσωμεν. Ἡ δήλωσίς μας αὕτη ἐχαρακτηρίσθη ὡς κωλυσιεργία. Ἀλλὰ δὲν εἶναι κωλυσιεργία νὰ ἀγωνίζεται ἕνα Κόμμα ὑπὲρ τῶν ἰδεῶν του. Εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἡ πολιτική μας ὑπῆρξεν ὁμοία. Καταπολεμοῦμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ὡς ἀντεργατικόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπόψε μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν προσωπικότητά του καὶ μὲ τὸ ἀξίωμά του, ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ σχέδιον Ν.Δ. εἶναι κατ’ ἐξοχὴν φιλεργατικόν, καὶ ἐξαπέλυσε μύδρους κατὰ τῶν ἀγορητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἡ πρότασις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ζητεῖ τὸν περιορισμὸν τοῦ χρόνου τῶν λοιπῶν ἀγορητῶν. Ὀρθῶς ἐλέχθη ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡ Συμπολίτευσις οὐδένα ἐνδιαφέρον ἔδειξε διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν.Δ. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ, ὅτι τρεῖς συνεδριάσεις καθ’ ἃς συνεζητήθη τοῦτο, ἐλύθησαν ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ποῦ εἶναι συνεπῶς τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ τὸ τἄχα φιλεργατικὸν αὐτὸ σχέδιον Ν.Δ.; Καὶ ἐπεστρατεύθητε σήμερον, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, διὰ νὰ ἐπιβάλλετε τὸν περιορισμὸν τοῦ λόγου καὶ ὅταν θὰ ψηφισθῇ ἡ πρότασις θὰ φύγετε ὅλοι πάλιν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως) — (Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἐδῶ, κύριε Πρόεδρε, συγκρούονται ἀφ’ ἑνὸς ἡ βία τῶν ἀριθμῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ πίστις εἰς τὰς ἰδέας. Ἔχετε τὴν βίαν τῶν ἀριθμῶν, ἔχομεν τὴν πίστιν εἰς τὰς ἰδέας μας. Πιστεύομεν τὸ σχέδιον Ν.Δ. εἶναι ἀντεργατικόν, ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τὸ καταπολεμοῦμεν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι «εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ὀργάνωσις. Ἂς γίνουν καὶ ἄλλαι». Καμμία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μὲ τοιαύτας συλλογικὰς συμβάσεις ποὺ ἔγιναν. Καμμία. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πονηρία σας, αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας. (Θόρυβος ἐκ μέρους τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ κτυπήματα τῶν ἑδράνων).

§24Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τί κατάστασις εἶναι αὐτή; (Κωδωνοκρουσίαι).

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καθῆστε γιατρέ. Ὁ φίλος μου ὁ κ. Μυριδάκης ἔχει ἀποδείξει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τίποτε ἄλλο δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ, ἐδῶ μέσα, παρὰ νὰ κτυπᾷ τὸ ἕδρανον. Νὰ μὴ τὸ κάμῃ; Δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο. Δὲν ἔκαμε ποτὲ καὶ τίποτε ἄλλο. Ἐδῶ μέσα ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἐλευθερίαν. Ἀφήσατέ τον ἐλεύθερον νὰ κάμῃ τὴν δουλειάν του. Αὐτὰ ἠξεύρει, αὐτὰ ἠμπορεῖ, αὐτὰ κάμνει.

§26Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Ὁ χαρακτηρισμός σας αὐτὸς εἶναι ἀπαράδεκτος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§27Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν τὸν κ. συνάδελφον;

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, τελειώνετε, διότι ἐπακολουθεῖ ἄλλη πρότασις.

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι ἀνακριβῆ λέγω, ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν νὰ μνημονεύσω, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πρακτικῶν, τὰς συνεδριάσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἠγόρευσεν ὁ κ. Μυριδάκης, διὰ νὰ ἡσυχάσουν ὅλοι.

§30Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Λυποῦμαι δι’ αὐτὰ ποὺ λέγετε, λυποῦμαι διὰ λογαριασμόν σας. Δὲν ἦλθα ἐδῶ, διὰ νὰ ἀγορεύω, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξυπηρετῶ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἐτίμησε καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ διὰ τὴν τάξιν, διὰ νὰ μὴ μοῦ ξανακτυπήσῃ τὸ ἕδρανον. Κύριε Πρόεδρε, δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν πρότασιν. Τὸ θεωροῦμεν ὡς μίαν προσπάθειαν πονηρὰν τῆς Κυβερνήσεως νὰ περιορίσῃ τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν διαφώτισιν, γενικῶς, τοῦ λαοῦ, καὶ εἰδικώτερον τῆς ἐργατικῆς τάξεως περὶ τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων καὶ τῶν κυβερνητικῶν καὶ τῶν ἰδικῶν μας, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Αἱ μέχρι σήμερον ἀγορεύσεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ σήμερον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας, ὀφειλομένης εἰς ἀπουσίαν τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ συνεπῶς ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος εἰς δύο μόνον ὥρας δὲν ἔδωσε τὸν χρόνον εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐκδηλώσουν τὰς ἀπόψεις τῶν κομμάτων των. Καὶ διὰ τοῦτο διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν πρότασιν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου κηρύσσεται ἀντίθετος πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ λόγου τῶν ὑπολοίπων ρητόρων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας, ὑπεβλήθη εἰς τὸ προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔχουσα οὕτω: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ὁμιλίας εἰς 15′ λεπτὰ ἐπὶ νομοσχεδίου περὶ συλλογικῶν συμβάσεων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Στεφανίδης, Ε. Ζαπάρτας, Α. Βλαχοθανάσης, Ν. Ἰντζές, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Θεοχαρίδης, Γ. Καραγκιώζης, Γ. Λούλης, Μ. Χλουβεράκης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Παπαδόπουλος, Α. Ἀγγελούσης, Ε. Κοθρῆς, κ.λ.π. Ἐπειδὴ εἶναι προφανές, ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ περιορισμοῦ τοῦ λόγου, δεδομένου ὅτι παρίσταται ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρῆται ἀσκόπως τὸ Σῶμα μὲ ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας, θὰ παρεκάλουν τοὺς συναδέλφους τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας νὰ παραιτηθοῦν τῆς προτάσεώς των καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως.

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι.

§34Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θέλομεν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία διὰ νὰ ἴδωμεν τὰς προοδευτικὰς δυνάμεις τῆς Ε.Ρ.Ε. περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα καὶ προχθές.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κεφαλογιάννης καὶ Ν. Ἰντζές. Τὸ ἐρώτημα, τίθεται οὕτω: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς ἀγορεύσεως τῶν ὑπολειπομένων ρητόρων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας λέγουν Ναί, οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι, λέγουν, Ὄχι.

§36Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὡς γνωστόν, δὲν θὰ μετάσχῃ τῆς ψηφοφορίας, πλὴν ἐκείνων, οἵτινες ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν περὶ διενεργείας ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§37Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατ’ ἀρχήν, πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκφώνησις τῶν ὀνομάτων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ ὁρίου τῆς ὁμιλίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο ἡ ἐκφώνησις τῶν ὀνομάτων.

§39Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε.......

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤρχισεν ἡ ψηφοφορία.

§41Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πρέπει ν’ ἀρχίσῃ μὲ τὴν ἐκφώνησιν τῶν ὀνομάτων. (Προσελθόντων τῶν ψηφοφόρων ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 130. Εἶπον ΝΑΙ 96. ΟΧΙ 33 καὶ εἷς ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς ἡ πρότασις περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τέταρτον ἐγένετο δεκτή. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς.

§43Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). «...... (ἀναγινώσκει)......». (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§45Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα προηγουμένως τὸν λόγον. Ὁμιλῶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος. Φυσικὰ ἡ πρόθεσίς μου ἦτο νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὀνομαστικῶς ἀνέφερεν ἀπουσιάζοντας συναδέλφους καὶ τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ τὸν κ. Στεφανίδην. Δι’ αὐτὸ ἐνόμισα ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀφήσω ἄνευ ἀπαντήσεως τοὺς λόγους αὐτούς. Δὲν βλέπω νὰ ἐμφανίζεται, καίτοι προηγουμένως μὲ εἰδοποίησεν ὅτι θὰ ἐπανήρχετο.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ ὁμιλήσετε μετὰ τὸν κ. Ἐφραιμίδην;

§47Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν ὅτι ἔληξεν ἡ ψηφοφορία.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἰδοποιηθῇ.

§49Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ εἰδοποίησε μετὰ τοῦ κ. Τούμπα, ὅτι θὰ ἐπανήρχετο ἐντὸς δεκαλέπτου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἐὰν θέλετε διακόπτω. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ¼ ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ ἀμέσως μετὰ νὰ ὁμιλήσετε. Ὡς πρὸς τὸ τέταρτον ἔχω νὰ εἴπω ὅτι θὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς.

§51Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀφήσωμεν τὴν ἄνεσιν ἔστω καὶ τοῦ τετάρτου εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὥστε νὰ μὴ ἐπισπεύσωμεν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὔτε ἡ ἰδική σας ἐπικειμένη ἀγόρευσις θὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴν στενοχωρίας τοῦ κ. Ἐφραιμίδη. Ἡ στενοχωρία θὰ ὑπάρχῃ δι’ ὅλους. Διότι ἐλήφθη ἀπόφασις διὰ τὸ τέταρτον. Ἂς ἀρχίσῃ ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ μετὰ τὸ τέταρτον θὰ ἔχετε τὸν λόγον.

§53Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, φυσικὸν ἦτο ἐφ’ ὅσον τὸ νομοθέτημα ἀναφέρεται εἰς θέματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως νὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴν συζητήσεως περὶ τῆς ὅλης κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς στάσεώς της ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων, ἐκείνων δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν διὰ τοῦ μόχθου των. Ἐνῷ ὅμως γίνεται αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ συζήτησις, τὴν αὐτὴν στιγμὴν ὁλόκληρος ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος ποὺ ἐδοκιμάσθη ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, εὑρίσκεται εἰς ἀπεργιακὸν ἀγῶνα διὰ νὰ ἀποσπάσῃ ὅ,τι δικαιοῦται διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ζήσῃ καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν του. Ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν πρὸς τοὺς ἄλλους δημοσίους ὑπαλλήλους ἂν καὶ ἐκεῖνοι ἀμείβονται γλισχρότατα, καὶ τοὺς ἀπειλεῖ μὲ ποινικὰς διώξεις καὶ μέ θάνατον ἐξ ἀσιτίας, ἀρνουμένη τὴν καταβολὴν τοῦ δευτέρου 15θημέρου τοῦ Ἰανουαρίου. Ἡ Κυβέρνησις ἐχρησιμοποίησε τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ περιορίσῃ τὴν συζήτησιν. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐὰν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ περιορίσουν τὴν συζήτησιν εἰς τὰ σπίτια των, ὅταν τὰ παιδιὰ τους τοὺς ἐρωτήσουν διατὶ ἀπεργοῦν οἱ διδάσκαλοι καὶ οἱ καθηγηταὶ καὶ διατὶ δὲν πηγαίνουν σχολεῖο, διατὶ ἔκλεισαν τὰ σχολεῖα. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ περιορισμοῦ τῶν ὁμιλιῶν διεπράχθη καὶ κάτι ἀντίθετον πρὸς τὴν λαϊκὴν ἀρετήν. Δὲν ὑπῆρξεν ἡ εὐθύτης καὶ τὸ κοινοβουλευτικὸν θάρρος νὰ ἀκούσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπάντησιν, ἀλλὰ εὐθὺς μετὰ τὸν δίωρον λόγον τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἦλθεν ἡ πρότασις περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπῆρχεν ἡ εὐθύτης καὶ τὸ θάρρος αὐτό, ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ πεποίθησις ὅτι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀκλόνητα καὶ ἀντέχουν εἰς ἔλεγχον καὶ κριτικήν. Φαίνεται ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Κανελλόπουλος δὲν τὸ πιστεύει ἢ ἄλλως δικαιοῦμαι νὰ σκεφθῶ ὅτι θεωρεῖ ἀσήμαντα καὶ μὴ χρήζοντα ἀπαντήσεως, ὅσα διὰ μακρῶν ἐξέθεσεν. Τί εἶπεν ὅμως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλυσε τὸ ἐργατικὸν ζήτημα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν ἔλαβε μέτρα νὰ κάνῃ τοὺς ἐργάτας ἐργοδότας. Ἡ ἐργατικὴ τάξις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τρέφει αὐταπάτας καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διεκδικεῖ εἶναι ὅπως ἡ ἀμοιβή της εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν ἐργασίαν ποὺ προσφέρῃ καὶ ἱκανὴ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀνεκτὸν ὅριον διαβιώσεως ἐπὶ τοῦ καιρίου αὐτοῦ θέματος καὶ τῶν προϋποθέσεών του, ἐγκληματεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἀκόμη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπεζήτησε νὰ μεταθέσῃ τὸ ζήτημα μεταξὺ σοσιαλισμοῦ καὶ ἀστικοῦ καθεστῶτος, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα διὰ νὰ μὴ περισπασθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν ἐπισημανθεῖσαν περαιτέρω πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνεφέρθη περαιτέρω ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, τὰ ὁποῖα καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ τοῦτο ἔγινεν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησε κατὰ τρόπον ἀπατηλόν, διότι δὲν ὑπάρχει καὶ εἰσφορὰ τοῦ ἐργοδότου, ὡς συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ τὰ παρ’ αὐτῆς θεσπισθέντα οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, στηρίζονται μόνον εἰς τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργατῶν! Εἶπε, τέλος, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πολλὰ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐργατικὴν κατοικίαν. Ἀλλά, ὅταν συνεζητήθη τὸ θέμα ἀπεδείχθη, ὅτι κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως θὰ χρειασθοῦν 180 ἔτη διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ στέγη εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Θέλω νὰ παρατηρήσω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει κρατικὴ εἰσφορά, ἡ δὲ χρέωσις τῶν κατοικιῶν γίνεται εἰς τὴν ὑψηλὴν τιμήν, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ στοιχεῖα περὶ τῶν εἰσπραχθέντων ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ποσῶν. Δὲν ἠθέλησεν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ αὐτοπροβαλλόμενος ὡς δημοκράτης, νὰ θίξῃ καὶ τὸ πατάπτυστον καθεστώς, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐνῷ παρ’ ὅλων τῶν ἐργαζομένων εἰσπράττεται εἰσφορὰ προκειμένου νὰ λάβουν κατοικίαν πρέπει νὰ προσκομίζουν καὶ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Τό, ὅτι κύριοι βουλευταὶ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντεργατικόν, τὸ ἀποδεικνύει ἡ φωνὴ τῶν ἐργαζομένων. Δεκάδες χιλιάδες τηλεγραφημάτων, ὑπομνημάτων καὶ ψηφισμάτων ἐκοινοποιήθησαν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, αἱ δὲ στάσεις ἐργασίας καὶ αἱ ἀπεργίαι διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλην. Καὶ δὲν χρειάζεται μεγάλη φιλοσοφία διὰ νὰ ἀντιληφθῇ κανεὶς διατί ἀγωνίζεται ὁ κόσμος αὐτός. Ἐλέχθη καὶ εἶναι φανερόν, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀποβλέπει νὰ φορτώσῃ εἰς τὴν ράχην τῶν ἐργαζομένων τῆς Ἑλλάδος τὴν περίφημον μάχην τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς ἐν ὄψει τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Πρὶν ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα τὸ διεκήρυξεν αὐτὸ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπαντῶν ὅπως τὸ 80% τῶν προσπαθειῶν δηλαδὴ τῶν θυσιῶν, νὰ προσφερθῇ ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅστις ὁμιλῶν πρὸς τὰς παραγωγικὰς τάξεις, ἐδήλωσε, «πρόκειται περὶ ἀρχῆς ὠδίνων, ὅποιος ἀνθέξει, οἱ ἄλλοι θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν». Εἰς ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν προαγγελιῶν, ἐψηφίσθησαν πλῆθος ἀντεργατικῶν διατάξεων, πρὸ τοῦ Νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ὅλαι αὐταὶ κατ’ ἐπέκτασιν τῆς παγίας ἀντεργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀπέβλεπον εἰς τὴν καθήλωσιν τῶν ἀμοιβῶν τῶν ἐργαζομένων ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς «ἀνταγωνιστικότητος». Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ γενικωτέρα πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀντεργατική, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Θέλετε μήπως ἄλλην μαρτυρίαν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1962, 700.000 Ἑλλήνων ἐργαζομένων κατῆλθον εἰς ἀπεργιακὸν ἀγῶνα διὰ νὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματά των; Σημειώσατε, ὅτι εἰς τὸν ἐπιβλητικὸν αὐτὸν ἀγῶνα τῶν ἐργαζομένων ἡ διαβόητος ἡγετικὴ ὁμὰς ἡ δῆθεν ἀντιπροσωπευτικὴ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, δὲν ἦτο παροῦσα, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐν συνενοχῇ μὲ τὴν Κυβέρνησιν ἔπαιζε καὶ ρόλον τοῦ δολιοφθορέως. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν ὅπως εἶναι μεταξὺ ἄλλων αἱ καταγγελίαι διὰ τῆς ἐκθέσεως Μπράουν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν, δέχεσθε, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ναὶ ἢ ὄχι ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν ἐρεύνης διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν κονδυλίων τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας; Δέχεσθε ἀκόμη, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴ διὰ τὰ ὅσα φρικαλέα ἔχουν καταγγελθῇ εἰς βάρος τῆς Διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπὸ τὸν κ. Μπράουν; Ἔχει καταγγελθῇ π.χ. διὰ τὸν κ. Πατσατζῆν τῆς Γ.Σ.Ε. Ε., ὅτι ὑπάρχει φωτοτυπημένη ἐπιστολὴ ἡ ὁποία λέγει τὰ ἀκόλουθα: «Ὁ κάτωθι ὑπογεγραμμένος Ἰωάννης Πατσατζῆς, δηλῶ, ὅτι οἰκειοθελῶς παραιτοῦμαι τῆς ὑπηρεσίας μου εἰς τὸ κατάστημα–Σγούρδας καὶ Υἱοὶ (Αἰόλου) διότι συνελήφθην ὑπὸ τῶν προϊσταμένων μου (Κ. καὶ Β. Σγούρδα) ἐνώπιον τοῦ προσωπικοῦ κλέπτων.

Ὁ δηλῶν

Ι. ΠΑΤΣΑΤΖΗΣ».

Δηλαδή, παραδέχεται τὴν κλοπήν. Εἰς ἀπάντησιν αὐτῆς τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ κ. Μακρῆ κατὰ τοῦ κ. Πατσατζῆ, ὑπάρχουν φρικαλεότεραι καταγγελίαι τοῦ κ. Πατσατζῆ εἰς βάρος τοῦ κ. Μακρῆ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει χρόνος καὶ ἴσως τὸ τέχνασμα τὸ ἀποψινὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ ψηφοφορία νὰ ἀπέβλεπε καὶ εἰς τοῦτο. Δηλαδὴ νὰ μὴ γίνουν γνωσταὶ εἰς τὸν λαὸν αἱ φρικαλεότητες ποὺ ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκαλύψῃ. Καὶ ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου νὰ τοποθετήσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐργαζομένων, τὴν ὁμάδα αὐτὴν ἡ ὁποία εἶναι βουτηγμένη εἰς τὰ σκάνδαλα διὰ νὰ τὴν ἔχῃ αἰχμάλωτον καὶ ὑποκειμένην εἰς ἐκβιασμούς, τοὺς ὁποίους φυσικὰ ἀνταποδίδει πρὸς κυβερνητικοὺς παράγοντας. Πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι οἱ ἐργάται δὲν θὰ παύσουν ἀγωνιζόμενοι καὶ ἀκόμη ὅτι εἰς τὰ μέσα διαφθορᾶς τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ Κυβέρνησις οἱ ἐργάται θὰ ἀντιτάξουν ὅλα τὰ νόμιμα μέσα ἀμύνης των διὰ νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ ἀντεργατικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον. Καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα των αὐτὸν οἱ ἐργάται θὰ ἔχουν καὶ διεθνῆ συμπαράστασιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. ἔχει τὸν λόγον.

§55Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ρητῶς ἐμνημόνευσε δύο ἐπίλεκτα στελέχη τοῦ Κέντρου, τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ τὸν κ. Στεφανίδην, οἱ ὁποῖοι, διὰ λόγους ἀνεξαρτήτως τῆς θελήσεώς των, ἦσαν ἀπόντες. Καὶ τὸ μῆκος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, ἀλλὰ καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους παρουσίασε, νομίζω, ὅτι μᾶς ἀποδεικνύουν ὅτι ἦτο προπαρασκευασμένη ἡ ἀποψινὴ παρέμβασίς του, δι’ αὐτὸ εἶναι εὔλογον τὸ παράπονον τῶν κ.κ. Τσιριμώκου καὶ Στεφανίδη, διότι δὲν εἰδοποιήθησαν διὰ νὰ παραστοῦν. Βεβαίως, ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι αἱ ὁμιλίαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν εἶναι μονόλογος. Ἀντιθέτως, εἶναι διάλογος, διότι ἀπ’ αὐτὸν προκύπτει ἡ ἀλήθεια, καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παλαιὸς κοινοβουλευτικός, ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ ὅτι θὰ ἦτο ὠφέλιμον νὰ εἰδοποιηθοῦν διὰ νὰ παρίστανται οἱ συνάδελφοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ρητῶς ἐμνημονεύθησαν εἰς τὸν λόγον του. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπέκρινεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δῆθεν ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιλύσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἐργατικὸν ζήτημα. Τοιοῦτον πρᾶγμα, οὐδεὶς συνεζήτησεν. Ὁ κ. Τσιριμῶκος ἐτοποθέτησε τὸ θέμα ἐπὶ γενικωτέρας βάσεως. Ἤλεγξε τὴν γενικὴν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔθεσε τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, ὁλόκληρος ἡ ἐπιχειρηματολογία του παρέμεινεν ἀκλόνητος. Διότι, κ. Πρόεδρε, μετὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον, καὶ ὅταν ἐνεφανίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπτύξεως τῶν Ἐθνῶν καὶ ὡρισμέναι βάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν ὅτι, τοὐλάχιστον εἰς τὰ μεγάλα κράτη τῆς Δύσεως, ἀπότερος σκοπὸς ἦτο ἡ ἀνάπτυξις νὰ μὴ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως δι’ αὐτὸ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἀπέβλεψαν, κυρίως, εἰς τὸ θέμα τῆς ἀπασχολήσεως ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ κέντρον τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων καὶ ἐπὶ πλέον εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς των. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἐπετεύχθη εἰς τὰ περισσότερα τῶν κρατῶν τῆς Δύσεως. Ἤδη, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, εἰς μὲν τὰ 5 κράτη, τὰ ὁποῖα μετέχουν τῆς Ε.Ο.Κ. ἐξ ὁλοκλήρου ἐπελύθη τὸ ζήτημα αὐτὸ καί, ἀντιθέτως, εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ εἰσάγουν ἐργατικὰς χεῖρας ἐκ τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὴν Ἰταλίαν τὸ ζήτημα ἐπελύθη κατὰ 60%. Ἀντιθέτως, εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ πρόβλημα αὐτὸ δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὸν σκοπὸν τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Ἐπὶ πλέον, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει ὁδηγήσει, ὄχι εἰς ἐπίλυσιν ζητήματος αὐτοῦ, ὅπως συνέβη εἰς τὰ ἄλλα εὐρωπαϊκὰ κράτη, μὲ τὰ ὁποῖα εἴμεθα ἀνταγωνισταὶ ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ε.Ο.Κ., ἀλλὰ ὁδηγεῖ εἰς ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἐδῶ ἐξετέθησαν σχετικῶς μὲ τὴν ἀνεργίαν, τὴν ὑποανάπτυξιν καὶ τὴν μετανάστευσιν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀκόμη θεωρῇ τὴν μετανάστευσιν ὡς εὐλογίαν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἱκανοποιήθη περισσότερον καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπεν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μείνουν σύμφωνοι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔθεσεν ὡς κέντρον της τὴν ἀπασχόλησιν, ἐξ αὐτοῦ δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον συνήγαγε καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὅτι πράγματι ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε τοιαύτη, ἂν μὴ ἀντεργατική, τουλάχιστον ἀντίθετος πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἐξήγαγεν ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ τὸ ὁποῖον ἐπικαλούμεθα, διότι ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς παρ’ οἱονδήποτε ἐπίτευγμα οἱ ἐργάται ἐξακολουθοῦν νὰ ἐκπατρίζωνται ἢ νὰ συνωθοῦνται εἰς τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως βασίζεται ἐπὶ ἀντιεργατικῶν βάσεων. Πέραν αὐτῶν, ὅταν λέγωμεν ὅτι ὑπάρχει μετανάστευσις καὶ ὅτι οἱ ἐργάται συνωθοῦνται εἰς τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξαθλιώσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ζῇ ἀπὸ τὸ ἡμερομίσθιόν της; Υἱοθετοῦμεν ἀπολύτως τὰ συμπεράσματα τοῦ κ. Τσιριμώκου ὅτι 1) ἡ ὅλη πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἀντεργατικὴ καὶ 2) ὅτι ἡ ἐξαθλίωσις ἔχει ἐπεκταθῆ εἰς τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν σήμερον ὅτι ηὐξήθη τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ὅμως ὡς πρὸς τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα ὑπάρχει μεγάλη ἀμφισβήτησις ὅτι δὲν ἠκολούθησε τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ τώρα. Ἐὰν ὅμως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος μετὰ τὴν μακρὰν ὁμιλίαν του, ἡ ὁποία ἔθεσε πολλὰ θέματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐτάσσετο ἐναντίον τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν προβλημάτων θὰ εἶχε τὴν ἀπάντησιν μὲ ἀριθμοὺς καὶ κείμενα. Ἀτυχῶς, ὅμως ἀντὶ νὰ ἐπιζητηθῇ ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἀποσαφηνισθῇ ἡ ὅλη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ συναχθοῦν σπουδαῖα συμπεράσματα ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν καὶ κειμένων, ἀντιθέτως βλέπομεν ὅτι περιορίζεται ὁ λόγος εἰς τὸ ¼ ὥστε νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρης διαφώτισις τῶν θεμάτων αὐτῶν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως, τὸ ὁποῖον ἐθίγη καὶ τὸ ὁποῖον καθ’ ἡμᾶς δὲν ἀποτελεῖ εὐλογίαν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀποτελεῖ τοὐλάχιστον μειονέκτημα διὰ τὸν τόπον, εἶναι προφανές. Διότι ὅταν ἔχωμεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνοικοδομήσωμεν τὴν Ἑλλάδα καὶ μάλιστα ταχέως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στέλλωμεν τοὺς ἐργάτας, τὴν βασικὴν ἐκείνην δύναμιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς χώρας μας νὰ ἀνοικοδομήσουν ἄλλας χώρας, νὰ ἀνοικοδομήσουν τὴν Γερμανίαν ἢ τὸ Βέλγιον. Ὅταν αὐτὸ καὶ μόνον σκεφθῶμεν, ἀντιλαμβανόμεθα εἰς ποῖον κατήφορον εἰς ποῖον ἀποτέλεσμα μᾶς ὡδήγησεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται πέραν αὐτῶν νὰ παρασυρθῶ εἰς τὸ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἄλλωστε, τὸ νομοσχέδιον εὑρίσκεται ὑπὸ κρίσιν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις. Ἐλπίζω νὰ τὸ πράξω ἄλλοτε, ὅταν μοῦ δοθῇ καιρός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο: ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν του διὰ τινα λόγον ἕνα τόσον φιλεργατικὸν νομοσχέδιον, διά τίνα λόγον συναντᾶ τὴν ἀντίδρασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἰς τὴν ἀπορίαν καὶ εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, ὑπάρχει μία ἀπάντησις, μία ἀπάντησις, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ εἶναι ἀποστομωτική. Δὲν ἔχει, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τίποτε ἄλλο νὰ κάμῃ παρὰ νὰ στραφῇ εἰς ὅσα λαμβάνουν χώραν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, νὰ ἴδῃ τὴν ἀναταραχήν, τὴν ἐξέγερσιν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὰς ἐργατικὰς τάξεις, νὰ ἀκούσῃ ἀπόψε τὴν συγκέντρωσιν ὅπως ἐγένετο, ὅπως μὲ πληροφοροῦν, ὅπου ἠκούσθησαν ὠρυγαὶ ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ἀντιδράσεις ποὺ συμβαίνουν εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἤρχετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀπορίαν του. Ἡμεῖς, ὅταν θὰ ὁμιλήσωμεν, βεβαίως θὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο βασικὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει μία πρόοδος εἰς τὸ νομοσχέδιον. Πρῶτον εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, εἶναι τὸ θέμα τῆς ὑπὸ ἄλλην μορφὴν μιᾶς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῆς ὁμοσπονδίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκριβῶς τὰ μέτρα αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐμβάλλουν εἰς ἀνησυχίας καὶ τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὴν ἐξέγερσίν μας. Εἶναι ὁ τρόπος καὶ ἡ μέθοδος ποὺ ἐπιζητεῖται νὰ πραγματοποιηθοῦν οἱ σκοποί. Καὶ ἡ μέθοδος αὐτή, τοὐλάχιστον δι’ ἡμᾶς, ὑπῆρξεν εἰλικρινής. Διότι ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν κατ’ εὐθεῖαν ὡρισμένα θέματα νὰ τὰ θέσωμεν καὶ νὰ τὰ ἐπιλύσωμεν, ἐχρησιμοποιήσαμεν τὴν μέσην ὁδὸν διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν τί; Διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν τὸ μονοπώλιον ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ δευτέρα Γεν. Συνομοσπονδία εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅταν ὑπάρχουν ὑπογεγραμμέναι ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην σήμερον Ἐθνικαὶ συλλογικαὶ συμβάσεις; Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸ νὰ ζητήσωμεν πλέον ὑπὸ τὰ ἄρθρα καὶ τὰς συγκεκριμένας φράσεις νὰ ζητήσωμεν νὰ εὕρωμεν ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Τσιριμῶκος προσεπάθησεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὰ καταστήσῃ ἐμφανῆ, νὰ τὰ καταστήσῃ σαφῆ. Καὶ ἐξ αὐτοῦ συνήγαγε τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως παρ’ οἱαδήποτε μερικὰ ἐπιτεύγματα, κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ βάσιν εἶναι πολιτικὴ ἀντεργατική, εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν μεγάλων μαζῶν, ἐφ’ ὅσον αὐταὶ εἶναι ἀναγκασμέναι νὰ ἐκπατρίζωνται διὰ νὰ εὕρουν ἐργασίαν.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος καὶ πρὸ αὐτοῦ ὁ κ. Εὐφραιμίδης, διετύπωσαν τὴν ἀπορίαν των πῶς ἀμέσως μετὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως ὑπέβαλον τὴν αἴτησιν περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς ὁμιλίας. Πρῶτον, εἶναι ἀπόλυτον δικαίωμα τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ θεωρήσουν, ὅτι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 7 συνεδριάσεων συζητεῖται, εἶναι, ὡς πρὸς τὴν ἀρχήν του, ἀρκετὰ ἀνεπτυγμένον. Καὶ εἶναι ἀπόλυτον, ἑπομένως δικαίωμά των, νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῆς ὁμιλίας τῶν ὑπολοίπων ὁμιλητῶν εἰς τὸ τέταρτον.

§57Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ ὁ κ. Ροδόπουλος, τὸ ἤξευρεν, διότι μοῦ τὸ εἶπεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δεύτερον, ἡ ὁμιλία ἡ ἰδική μου, ἡ ὁποία δὲν διήρκεσεν ἐπὶ δύο ὥρας, ὡς ἐπανειλημμένως ἐλέχθη, ἀλλὰ ἐπὶ 1½ ὥραν καὶ ἡ ὁποία κατὰ τὸ μέγιστον τμῆμα τοῦ χρόνου της ἦτο ὁμιλία βασιζομένη ἐπὶ ὡρισμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα κάποτε ἐδικαιοῦτο καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁμιλία ἡ ἰδική μου ἀπετέλει ἀπάντησιν εἰς πλῆθος ὁμιλιῶν, αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν ἐπὶ ὥρας μακράς, κατὰ τὰς ὁποίας ἐγένετο μία βιαιοτάτη ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπήντησε βεβαίως καὶ ἀπήντησε λίαν ἐπιτυχῶς ὁ φίλος μου Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἀλλὰ ἐθεώρησα καθῆκον μου καὶ ἐθεώρησεν καὶ ἡ Κυβέρνησις καθῆκον της δι’ ἐμοῦ νὰ δώσῃ ἐπίσης ἀπάντησιν. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ παράδοξον, ὅτι μία Κυβέρνησις, ὑφισταμένη αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν τοῦ κ. Τσιριμώκου ἢ τοῦ κ. Στεφανίδη, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγόρευσις καταλαμβάνει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, 10 σελίδας τῶν πρακτικῶν πυκνοτυπωμένας, ὑφισταμένη τὴν ἐπίθεσιν τόσων ἄλλων ὁμιλητῶν, τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, ἂν δὲν ἀπατῶμαι καὶ τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, ὑποστᾶσα τὴν κριτικὴν ἐκ μέρους τόσων λαμπρῶν ὁμιλητῶν, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ἐπιχειρήσῃ ἐπίσης μίαν ἀπάντησιν εἰς τὰς γενικὰς τοὐλάχιστον γραμμὰς τῶν ἐπιθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἠσκήθησαν. Ἔκαμε καὶ ἕνα ὑπαινιγμὸν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ γενικώτερα θέματα τῆς ἀσκηθείσης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐργατικῆς πολιτικῆς, ἀφήσας νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι κακῶς ἔκαμεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμνημόνευσεν αὐτά.

§59Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἐμνημόνευσεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως αὐτά, παρὰ μόνον διότι ὁ κ. Στεφανίδης καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ἅπαντες σχεδὸν οἱ ἄλλοι ὁμιληταί, ἀνεφέρθησαν γενικῶς εἰς τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατήγγειλαν γενικῶς τὴν ἀπὸ ἑπταετίας ἀσκουμένην ἐργατικὴν πολιτικὴν ὡς ἀντεργατικήν. Καὶ εἶχε ὄχι μόνον δικαίωμα, ἀλλὰ καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ. Δὲν νομίζω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο εὔστοχος ἡ βολὴ τὴν ὁποίαν ἀπηύθυναν καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ ὁ κ. Στεφανίδης ἐναντίον ἐμοῦ προσωπικῶς, εἰπόντες, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψω ἐγὼ ὕστερα ἀπὸ ἀγόρευσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα, μακράν, νὰ μείνουν τὰ ὅσα εἶπον ἀναπάντητα. Δὲν ἔπρεπε ἀντιθέτως νὰ φαντασθῆτε σεῖς, ὅτι θὰ ἄφινεν ἡ Κυβέρνησις ὅλα ὅσα ἐπὶ τόσας μακρὰς ὥρας ἐλέχθησαν μὲ τὸ ὕφος καὶ μὲ τὸν τόνον ποὺ ἐλέχθησαν, ἀναπάντητα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτὸς τούτου, ἐὰν δὲν σᾶς ἔφθαναν αἱ 7 ἡμέραι, αἱ 6 ἔστω, ἡμέραι, διότι ἡ σημερινὴ ἤρχισε μὲ τὴν ἰδικήν μου ἀγόρευσιν, κατὰ τὰς ὁποίας 6 ἡμέρας δὲν ἐπράξατε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ κατακρίνητε κατὰ τρόπον βίαιον τὸ νομοσχέδιον καὶ γενικώτερον τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν σᾶς ἔφθαναν αἱ 6 αὐταὶ ἡμέραι, ἔχετε τὴν δυνατότητα καὶ κατὰ τὸ τέταρτον, διότι τὸ τέταρτον ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἔχετε ἤδη εἴπει, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρκέσῃ ὡς πλαίσιον διὰ τὴν συμπύκνωσιν τῶν πυρῶν σας, ἔχετε τὴν δυνατότητα καὶ κατὰ τὸ τέταρτον τῆς ὁμιλίας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἑκάστου ἄρθρου νὰ ἐξακολουθήσητε ἐπιτιθέμενοι καὶ ἐπαναλαμβάνοντας τὰ αὐτά. Διότι κατ’ οὐσίαν τὰ ἔχετε ὅλα εἴπει. Καὶ ἀποτελεῖ, λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω, πρόσχημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπόψε. Δὲν ἔχετε νὰ προσθέσετε τίποτε περισσότερον, ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ εἴπατε. Καὶ τὶ δὲν εἴπατε. Δὲν περισσεύει σχεδὸν τίποτε. Ἐδιάβασα καὶ ἐμελέτησα ὅλα τὰ πρακτικὰ καὶ σᾶς βεβαιῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν περισσεύει ἐπιχείρημα, στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κινητοποιηθῇ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἐκινητοποιήθη.

§61Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα, κ. Πρόεδρε.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, κατεκρίθην ἐπίσης εἰδικῶς ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον, διότι δὲν εἰδοποίησα τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους κ. κ. Τσιριμῶκον καὶ Στεφανίδην νὰ εὑρίσκωνται παρόντες διὰ νὰ μὲ ἀκούσουν. Δὲν συνηθίζω νὰ ὑποχρεώνω τοὺς ἄλλους νὰ μὲ ἀκούουν. Δεύτερον ἂν καὶ ἐθεώρησεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀναγκαῖον νὰ ἐπισημάνῃ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ ἀνακαλυφθὲν γεγονός, ὅτι εἶχε προετοιμασθῆ ἡ ὁμιλία μου, διότι εἶχα στοιχεῖα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὰ στοιχεῖα μοῦ ἐδόθησαν μόλις ἡμίσειαν ὥραν πρὸ τῆς εἰσόδου μου εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἔκανα ὡρισμένας σημειώσεις. Δὲν ἐνόμισα δέ, ὅτι ἦτο ἀναγκαῖον καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ τηλεφωνήσω εἰς τοὺς κυρίους καὶ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ὀφείλουν νὰ καθήσουν εἰς τὸ σκαμνὶ καὶ νὰ μὲ ἀκούσουν. Ἄλλωστε ἡ ἀπάντησίς μου δὲν ἦτο εἰδικῶς διὰ τοὺς δύο κυρίους. Ἐτίμησα βέβαια τὰς ἀγορεύσεις αὐτῶν εἰδικώτερον, διότι ἦσαν εὐφυεῖς. Εὐφυεῖς ἦσαν καὶ ἀγορεύσεις καὶ ἄλλων συναδέλφων, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τοῦ κ. Στεφανίδη περιεῖχεν ὡρισμένας κατ’ ἐμὲ ἀνεπιτρέπτους βαρείας φράσεις. Ἦσαν πάντως καὶ δύο ἀγορεύσεις περιωπῆς, καὶ ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ στρέψω εἰδικώτερον τὴν ἀπάντησίν μου εἰς τοὺς κυρίους, εἰς τὰς ἀγορεύσεις τῶν δύο αὐτῶν κ. συναδέλφων. Δὲν προέβην εἰς ἀντίκρουσιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπετρέπετο δι’ ἠθικοὺς λόγους νὰ γίνῃ παρὰ μόνον παρόντων ἐκείνων, τοὺς ὁποίους θὰ ἀντέκρουον. Διότι οὔτε τοὺς ἔθιξα, τοὐναντίον μάλιστα, νομίζω, διακρίνας αὐτοὺς εἰδικῶς τοὺς ἐτίμησα. Νομίζω, λοιπόν, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε Στεφανόπουλε, ὅτι ἡ μομφή, τὴν ὁποίαν ἐνομίσατε, ὅτι ἔπρεπε νὰ μοῦ ἐπιρρίψετε, ἦτο ἀδικαιολόγητος.

§63Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παράπονον.

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παράπονον. Ἀλλ’ ἔστω καὶ μομφή, ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀνεχώμεθα καὶ μομφάς. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑποτεθῇ, ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητήσω νὰ εἶναι οἱ κύριοι παρόντες, ἡ παράλειψις δὲν ἦτο ἐξεζητημένη. Παρακαλῶ νὰ βεβαιωθῆτε περὶ αὐτοῦ. Τέλος, ἀξιότιμοι, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Στεφανόπουλον, ὅτι συμφωνῶ πλήρως καὶ συμφωνεῖ ὁλόκληρος ἡ παράταξις ἡ Κυβερνητική, πρὸς ἐκεῖνον τὸ ὁποῖον ἐτόνισεν. Ἐτόνισεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν γενικὴν ἀρχὴν ἀναγνωρισθεῖσαν παντοῦ, ἡ ἀνάπτυξις ἡ οἰκονομικὴ δὲν πρέπει νὰ ἀποβαίνει εἰς κανένα στάδιόν της εἰς βάρος τῆς κοινωνικῆς ἐξελίξεως δηλαδὴ εἰς βάρος τῶν πτωχοτέρων καὶ λαϊκωτέρων τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ βάθρον ὅλης τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Βεβαιωθῆτε, κ. Στεφανόπουλε, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία διαπνέει καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐπιτυγχάνωμεν εἰς τὸν συνδυασμὸν καὶ εἰς τὴν συνύφανσιν τῶν δύο αὐτῶν βασικῶν προσπαθειῶν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα καί, βεβαίως, δι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ Ἀντιπολίτευσις, δι’ αὐτὸ ὑπάρχει καὶ ἡ Συμπολίτευσις, διὰ νὰ μᾶς κρίνῃ — διότι δὲν εἶσθε σεῖς μόνον οἱ δικαιούμενοι νὰ μᾶς κρίνητε, εἶναι καὶ ἡ κυβερνητικὴ παράταξις ἡ ὁποία δικαιοῦται νὰ μᾶς κρίνῃ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη συνείδησιν τῆς ἀνάγκης ὅπως τὰ δύο αὐτὰ δεδομένα ὅπως αἱ δύο αὐταὶ ἀρχαὶ συμβαδίζουν, καὶ προσπαθεῖ νὰ τὰς συνδυάσῃ. Γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ πόσον δύσκολος εἶναι ὁ συνδυασμός. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι δύσκολος ὁ συνδυασμός, τὸν ἐπιχειρεῖ, νομίζω ἐπιτυχῶς. Δὲν θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ, δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι τὸν ἐπιτυγχάνει πλήρως. Διότι καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ καὶ ἅπαντες γνωρίζομεν πόσον δύσκολον εἶναι τὸ πρᾶγμα. Ὑπάρχουν στιγμαὶ κατὰ τὰς ὁποίας ἐμφανίζεται ὑπὸ μορφὴν διλήμματος ἡ ταυτόχρονος ἐπιδίωξις καὶ τῶν δύο σκοπῶν. Καμμιὰ φορὰ ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, νὰ κάμῃ λάθος καὶ νὰ δώσῃ μεγαλύτερον βάρος εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην πλευράν. Πάντως, ἡ συνειδητή μας προσπάθεια εἶναι νὰ δώσωμεν ἰσοδύναμον βάρος καὶ εἰς τὰς δύο πλευρὰς καὶ εἰς τὰ δύο αἰτήματα. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεργίου ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ περιπέτεια καὶ αἱ μεταμορφώσεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ὑφίστανται εἰς τὸν τόπον μας μόνον οἱ ἄνθρωποι ἄδικον μεταχείρισιν, ἀλλὰ καὶ τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα τοὐλάχιστον τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἐργαζομένους, ἐνῷ ἀντιθέτως ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν συμφέροντα μεγάλων, καταβάλλεται μεγάλη προσοχή, ὥστε νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένα ἀπὸ κάθε τι τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ προκαλέσῃ τὴν μὴ ἐπιψήφισίν των. Ἐδῶ εἶναι ὅλα ἀναμεμιγμένα. Ἐργατικὴ Ἑστία καὶ πολλὰ ἄλλα θέματα. Δι’ ὅλον αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν θεμάτων μᾶς ἐζητήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἐντὸς μιᾶς συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἄνθρωποι τοῦ μόχθου ἐργάται, ὑπάλληλοι, συνταξιοῦχοι κ.λ.π., εὑρίσκονται ἐν ἀναταραχῇ καὶ ἀγανακτήσει συνεπείᾳ τῆς προσπαθείας τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει, πρὸς περιγραφὴν τῶν διεθνῶν ὑποχρεώσεών της. Διὰ τῶν διεθνῶν συμβάσεων ἔχουν ἀναγνωρισθῆ καὶ κατοχυρωθῆ μερικὰ ἀπὸ τὰ βασικώτερα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, ἡ ἐλευθερία τοῦ συνδικαλίζεσθαι, τὸ δικαίωμα τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας ἐκπροσωπήσεως εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τῆς διαιτησίας. Οἱ ἐργαζόμενοι μὲ τοὺς ἀγῶνας των ἐπέβαλον τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν καὶ διεθνῶς. Τὰ δικαιώματά των αὐτὰ εἶχον περιληφθῆ εἰς τὰ καταστατικὰ τῆς Κ.Τ.Ε. καὶ μεταπολεμικὰ εἰς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν θέσιν νόμου ἐπηυξημένης εἰδικῆς ἰσχύος καὶ χώρα ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἐφαρμογήν των τὰς παρερμηνεύει, κινδυνεύει νὰ στιγματισθῇ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 98 συμβάσεως κατοχυρώνεται τὸ δικαίωμα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἄνευ τῆς ἐπεμβάσεως τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν δύναται νὰ ἐκχωρῇ πρὸς τρίτους δικαίωμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει, ὅπως δὲν δύναται καὶ νὰ διορίζῃ πρόσωπα τῆς ἀρεσκείας του εἰς τὰ Συμβούλια τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ὁ νόμος 3239 μὲ τὰς παγίδας του καὶ ὁ καλυπτόμενος παρεμβατισμός, πρέπει νὰ σταματήσουν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ συνεχίζεται ἡ προσπάθεια τῆς περιγραφῆς αὐτῶν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων, διότι ἀποκαλύπτει τὸ ὀλιγαρχικὸν πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία παρὰ ταῦτα ὁμιλεῖ περὶ φιλεργατικῆς πολιτικῆς καὶ στοργῆς. Ἀλλὰ τί εἴδους φιλεργατικὴ πολιτικὴ εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία κρατεῖ εἰς ἀναταραχὴν τοὺς ἐργαζομένους; Ὅλαι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις εὑρίσκονται εἰς ἀναταραχήν. Ποῦ εἶναι τὸ κῦρος καὶ ἡ ἐπιρροὴ τοῦ κ. Μακρῆ; Κύριοι τῆς Κυβερνήσεως, προσβάλλετε τὴν νοημοσύνην καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ὅταν στηρίζετε τοὺς ἐγκαθέτους εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι μελετᾶ ἐπὶ 4 δεκαετηρίδας τὸ ἐργατικὸν πρόβλημα. Ἐγὼ ἀπὸ τῆς θέσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, σᾶς λέγω, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι ἔχουν ἰδικόν των κόσμον ἰδεῶν, συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς των καὶ εἶναι φορεῖς ἑνὸς ἁγνοτέρου κόσμου, ἀξιώνουν καὶ δικαίως ἀπὸ τὴν Πολιτείαν, νὰ σεβασθῇ τὰ καθηγιασμένα δικαιώματά των. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς ἔκαμε διδαχὴν περὶ τῆς εὐημερίας τῶν ἐργαζομένων. Τὸ ἴδιον καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον, θὰ τὸ ἴδωμεν ἀμέσως. Ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία, τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, ἐξέδιδεν ἕνα δελτίον τῆς οἰκογενειακῆς καταστάσεως τῶν ἐργαζομένων. Διὰ τὸ 1955 ἀπῃτοῦντο 2.457 δραχμ. διὰ νὰ συντηρηθῇ στοιχειωδῶς μία οἰκογένεια. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι τὸ διαιτολόγιον τῶν ἐργαζομένων περιέχει εἴδη πολυτελείας, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ διαιτολόγιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει δημοσιευθῆ εἰς τὸ δελτίον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.«... (Ἀναγινώσκει) ...». Αὐτὰ εἶναι τὰ εἴδη βάσει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι μία τετραμελὴς οἰκογένεια συντηρεῖται. Διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν τροφίμων αὐτῶν ἀπαιτεῖται ποσὸν 2.457 μηνιαίως. Τὸ μηνιαῖον εἰσόδημα τοῦ ἐργάτου μόλις καὶ μετὰ βίας πλησιάζει τὰς 1.500 δρχ. Ἤτοι ἔσοδα 1.595 δρχ., ἔξοδα 2.457. Ἔλλειμμα διὰ τὸν ἐργατικὸν προϋπολογισμὸν τῆς τετραμελοῦς οἰκογενείας 865 δρχ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῆς τετραμελοῦς οἰκογενείας εἶναι κάτω τοῦ χαρακτηριζομένου ὡς στοιχειώδους.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ, νὰ περιορισθῆτε ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ τετάρτου. Παρακαλῶ συντομεύσατε τὴν ἀγόρευσίν σας.

§68Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφήσατέ με νὰ συνεχίσω τὴν ὁμιλίαν μου. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔλλειμμα εἰς τὸν οἰκογενειακὸν προϋπολογισμὸν μιᾶς τετραμελοῦς οἰκογενείας ἀνέρχεται εἰς 865 δρχ. Οὗτος ὅμως αὐξάνεται καὶ ὡς ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει) ...». Συγκριτικῶς, εἰς τὸ διάστημα 1955–1961, ἔχομεν περιορισμὸν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων καὶ ὄχι βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου αὐτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, αἰσθανόμενος τὴν ἰσχνότητα τῶν ἐπιχειρημάτων ἠθέλησε νὰ κάμῃ χρῆσιν στοιχείων ἄλλων χωρῶν. Ἀλλὰ τὸν ἐρωτῶ, ποῖος καρποῦται τὸ ὄφελος τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὸ μερίδιον τῶν ἐργατοϋπαλλήλων;

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν, νὰ τελειώσετε, διότι αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, τὴν ὁποίαν πρέπει ὅλοι νὰ σεβασθῶμεν.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἀφήσετε τὸν κ. συνάδελφον νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, θὰ ἐγγραφῇ καὶ πάλιν νὰ ὁμιλήσῃ.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ὑπερβῆ τὸ τέταρτον καὶ κατὰ συνέπειαν παραβιάζεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις τοῦ Σώματος. Ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἐπανεγγραφῇ, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσῃ. Ἐπίσης ἐὰν θέλετε νὰ συνεχίσετε τὴν ἀγόρευσίν σας ἐπὶ 2′ ἢ 3′ καὶ μὲ τὴν δήλωσίν σας ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπανεγγραφῆτε, τότε σᾶς παρέχομεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν.

§72Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Τὸ μηνιαῖον δελτίον, κύριοι συνάδελφοι, ἐσταμάτησε νὰ περιλαμβάνῃ τὸ διαιτολόγιον τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὸν Ἰούνιον 1961, ὁπότε ὁ κ. Μακρῆς περιῆλθεν εἰς συμβιβασμοὺς μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐξυμνοῦσε δι’ αὐτοῦ μόνον τὸ κυβερνητικὸν ἔργον. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐξάγω ἐκ τῶν λόγων τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι προσεπάθησαν νὰ πείσουν τὸ Σῶμα ὅτι ἐνδιαφέρονται διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Αὐτὸ μᾶς τὸ βεβαιοῖ εἰς ἕν ὑπόμνημά του ὁ Σύνδεσμος τῶν Βιομηχάνων, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει) ...». Θὰ προσπαθήσω, κύριοι βουλευταί, νὰ τελειώσω μὲ δύο λόγια. Ἡ Διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., πρὶν ἢ πραγματοποιηθῇ αὐτὴ ἡ συναλλαγή, εἶχε στείλει ἕνα ὑπόμνημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέροντο στοιχεῖα, τὸ ποῦ ὁδηγοῦν αὐτὸν τὸν τόπον αἱ παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ ὑπόμνημα. «... (Ἀναγινώσκει) ...». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ τὴν πραγματικότητα αὐτὴν πλαστογραφεῖ ἡ Κυβέρνησις. Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ σημερινὴ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε. Ε. δὲν ἐκπροσωπεῖ τὴν δύναμιν, οὔτε τὴν θέλησιν τῶν ἐργαζομένων. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν κ. Μακρῆν καὶ τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., προέβη εἰς τὴν θέσπισιν αὐτῆς τῆς ἀπαραδέκτου εἰσφορᾶς, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ χαρίσῃ εἰς τὸν κ. Μακρῆν, εἰς τὸν ὑμνωδὸν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§74Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐτέθη προηγουμένως εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις ὡρισμένων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ ἕν τέταρτον, ἐπεσημάνθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅτι εἰδικῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπόψε ἐπεστράτευσεν ὡρισμένον ἀριθμὸν βουλευτῶν, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ νὰ περιορίσῃ τὸν λόγον εἰς τὸ ἕν τέταρτον. Καὶ ἐτονίσθη ὅτι, μόλις ἡ Κυβέρνησις ἐπιτύχει τὸ ἐγχείρημα αὐτό, οἱ βουλευταὶ θ’ ἀποχωρήσουν τῆς αἰθούσης, διότι δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ νομοσχέδιον. Διαπιστώνεται πράγματι, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν παρισταμένων κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ἀπεχώρησαν καθὼς ἐπίσης καὶ ὅλοι σχεδὸν οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν. Ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι συνεδριάσεις 6 ἡμερῶν ἦσαν ἀρκεταὶ διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Ἐὰν εἶχεν ὅμως τὴν καλωσύνην ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀναδιφήσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων αὐτῶν θὰ ἔβλεπεν ὅτι τὸ περισσότερον μέρος αὐτῶν ἔχουν καταλάβει ἀγορεύσεις συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ τὸ ὀλιγώτερον αἱ ἀγορεύσεις τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατὰ συνέπειαν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κακῶς εἶπεν ὅτι ἡ ἐπὶ 6 ἡμέρας συζήτησις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἦτο ἀρκετὴ διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη. Κύριοι βουλευταί, τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅσον καὶ οἱ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας ὅταν εἰσηγοῦντο τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, διεκήρυξαν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ὡς ἐπίσης καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν φάσιν τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπέστη ἀγρίαν καὶ ὀξυτάτην κριτικὴν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅτι ἡ κριτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς στάσεως καὶ τῆς θέσεως ἑκάστου κόμματος ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει ἄλλος ἁρμοδιώτερος ἀπὸ τοὺς ἀμέσως ἐνδιαφερομένους, ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, νὰ ἐκφέρουν γνώμην ἐὰν πράγματι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶναι φιλεργατικὸν ἢ ἀντεργατικόν; Πέραν τούτου εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν, ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ὁλόκληρος ὁ ἐργαζόμενος κόσμος εὑρίσκεται ἐν ἀναβρασμῷ ἐξ αἰτίας τοῦ νομοθετήματος τούτου, ὁ ὁποῖος μὴ δυνάμενος ἄλλως πως νὰ ἀντιδράσῃ ἀποστέλλει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν τηλεγραφήματα καὶ ὑπομνήματα καὶ ζητεῖ νὰ ἀγωνισθῇ μὲ ὅλας της τὰς δυνάμεις, νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον ἢ ἐὰν δὲν ἐπιτύχῃ τοῦτο νὰ καταβάλῃ προσπάθειαν καταψηφίσεώς του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις τὸ συντομώτερον νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιψήφισίν του ὥστε νὰ μὴ ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀπάτη καὶ ἡ παγίδα, ἡ ὁποία κρύπτεται μέσα εἰς αὐτὸ εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ θέλει νὰ προλάβῃ γενικωτέραν ἐξέγερσιν τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως καὶ ἀπεργιακὰς ἐκδηλώσεις. Πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοθέτημα ἀποτελεῖ μίαν ἀπάτην εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ μὲ κάθε μέσον νὰ παραπλανήσῃ καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τοὺς ἐργαζομένους ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θέλει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ποῖον νομίζει ὅτι δύναται νὰ παραπλανήσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν διακηρύξεών της αὐτῶν τῶν ἀπατηλῶν; Διότι ἡ ἐργατικὴ τάξις εἶναι ἀρκετὰ ἔξυπνη καὶ χειραφετημένη καὶ ἔχει ἀρκετὴν πεῖραν ἀπὸ τοὺς ἀγῶνας της καὶ ἀπὸ τοὺς ἐμπαιγμοὺς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὥστε θὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι ἐχθροὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἐκφρασταὶ τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Γνωρίζει ἡ ἐργατικὴ τάξις τὴν ἀντεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει καθηλωμένα τὰ ἡμερομίσθια καὶ τὰς συντάξεις εἰς ἐπίπεδα πείνης. Ἐνῷ τὰ διάφορα οἰκονομικὰ συγκροτήματα (Τράπεζαι κ.λ.π.) κερδίζουν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος εἰς βάρος τοῦ μόχθου τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται ν’ ἀντιμετωπίσουν στοιχειώδεις ἀνάγκας τῆς ζωῆς των. Γνωρίζει ἡ ἐργατικὴ τάξις ὅτι τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα εἶναι μειωμένα κατὰ 49% ἐν σχέσει μὲ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν τῶν χωρῶν τῆς Κ.Ε.Α., φαλκιδεύονται κατὰ ποσοστὸν 35% ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐμμέσων φόρων ποὺ τοὺς ἐπιβάλλει εἰς εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως. Γνωρίζει ἀκόμη ἡ ἐργατικὴ τάξις ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κατέχει τὸ ἀξίωμα μὲ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ κράτους καὶ μὲ τὰς χρηματικὰς παροχὰς ποὺ τῆς παρέχει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐξαγοράζῃ συνειδήσεις. Ἰδοὺ διατὶ ὑπάρχει κατακραυγὴ ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἰδοὺ διατί ἀρνεῖται πᾶσαν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς τὰ ζητήματά της ἡ ἐργατικὴ τάξις. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἐκπροσωποῦν σήμερον τὰ συμφέροντα τῶν ἐργοδοτῶν. Ὑπὸ τὸ φῶς αὐτῶν τῶν διαπιστώσεων πρέπει νὰ ἐρευνηθοῦν αἱ βασικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, ἀπεκαλύφθη ἀπὸ τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ ποίους σκοποὺς ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἔχει γίνει κοινὴ πεποίθησις ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει 4 σκοποὺς διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πρῶτος σκοπὸς εἶναι νὰ διατηρήσῃ τὸ καθεστὼς τοῦ Νόμου 3239 διὰ τοῦ ὁποίου εἶναι πλήρης ὁ παρεμβατισμὸς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Δεύτερος σκοπὸς εἶναι νὰ καθιερώσῃ νομοθετικῶς τὴν ἐργατικὴν εἰσφορὰν ἵνα δι’ αὐτῆς ἐπιτύχῃ τὸν εὐνουχισμὸν καὶ τὴν διάβρωσιν τοῦ ἐργατικοῦ συνδικαλισμοῦ. Τρίτος σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν ἔλεγχον ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων μὲ ἀπώτερον σκοπὸν νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν πρὸς ἄλλους σκοποὺς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ προορίζονται. Ἐπίσης ἐπιδιώκει τὴν συγχώνευσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὴν ἑνοποίησιν τῶν συντάξεων πρὸς τὰ κάτω. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιχειρεῖται μία ἐπιδρομὴ τοῦ κράτους καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς τὰ Ταμεῖα, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν χρεωκοπίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ συγχώνευσίν των ὅπως εἶπον εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Τέταρτος σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐφαρμόζῃ τοὺς ἀντισυνταγματικοὺς καὶ ἀνελευθέρους νόμους διὰ τὸν στραγγαλισμὸν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Εἶναι ἐμπαιγμὸς διὰ τοὺς ἐργαζομένους ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι θέλει νὰ προσαρμόσῃ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὴν 87 διεθνῆ σύμβασιν ἐργασίας καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἐλευθερίαν τῶν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν διατηρεῖ ἀντεργατικοὺς νόμους διὰ τῶν ὁποίων στραγγαλίζεται ἡ ἐλευθερία τῶν ἐργαζομένων. Διὰ τῶν νόμων αὐτῶν τοὺς ὁποίους ἄλλοι συνάδελφοι ἐμνημόνευσαν, ἀπαγορεύεται τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας. Ὁ ἀστυνομικὸς καὶ τὰ ὄργανα τοῦ κόμματος θὰ κρίνουν ἂν πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὴν ἐργασίαν του ἕνας ἐργάτης. Τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη διώκονται ὅταν δὲν εἶναι ἀρεστὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὐδεμία ἐλευθερία ἐξασφαλίζεται διὰ τὴν σύναψιν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 3 καθιεροῦται τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ προτείνῃ τὴν κατάργησιν πάσης συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία κατηρτίσθη μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων ἐφ’ ὅσον ἡ σύμβασις αὐτὴ νομίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν αὐτῆς. Αὐτὸ φυσικὰ θὰ τὸ κρίνῃ τὸ Ἀνώτατον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον καὶ ἂν παραδεχθῶμεν ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀμερόληπτα πρόσωπα, ἐν τούτοις δεσμεύεται νὰ ἐκδώσῃ ἄλλην ἀπόφασιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θέλει ἡ Κυβέρνησις διότι τὴν ἑρμηνείαν ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εἰσηγηθῇ καὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Διαιτητικὸν Δικαστήριον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ὑφίσταται δηλαδὴ νομικὴ δέσμευσις τοῦ Δικαστηρίου διὰ τοῦ Νόμου νὰ δεχθῇ τὴν εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀντιστρατεύσεως τῆς συλλογικῆς συμβάσεως πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν της. Θὰ συνεχίσω τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, κατὰ τὴν δευτερολογίαν μου, διότι ὁ κώδων τοῦ κ. Προέδρου μοῦ ὑπενθυμίζει ὅτι παρῆλθε τὸ τέταρτον. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μὲ ἐγγράψῃ ὅπως ὁμιλήσω ἐκ νέου.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ;

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον θίγει ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, διότι, κ. Πρόεδρε, ἀναδιφῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν, μεταξὺ τῶν τροπολογιῶν ἀνεῦρον καὶ ἕνα ἔντυπον, τὸ ὁποῖον φέρει ἐπικεφαλίδα «Γ.Σ.Ε.Ε. Γραφεῖον Τύπου» καὶ εἶναι ἀληθὴς λίβελλος κατὰ ἑνὸς συναδέλφου. Διερωτῶμαι πῶς παρεισέφρησε αὐτὸ τὸ κείμενον μέσα εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα διανέμει ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς διὰ τῶν κ. κλητήρων εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ἐν γνώσει τοῦ Προεδρείου καὶ τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν εἰ μὴ νὰ ἐνήργησε κατ’ ἐπιταγὴν κυβερνητικήν. Τὸ κείμενον εἶναι λίβελλος ἀπαράδεκτος. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω τὸν συνήγορον τοῦ συναδέλφου, τὸν ὁποῖον θίγει, οὔτε πρόκειται νὰ λάβω θέσιν ἐπὶ τῆς ἀναφυείσης διαφορᾶς. Ὅταν θὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα θὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, οἱαδήποτε ὑπηρεσία ἐξωκοινοβουλευτική, ἐκτὸς τῆς ἱερᾶς ταύτης αἰθούσης, νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ τυπώνῃ λιβέλλους κατὰ βουλευτῶν καὶ τὸ Προεδρεῖον νὰ γίνεται ὄργανον αὐτῶν καὶ νὰ τοὺς κυκλοφορῇ εἰς τοὺς συναδέλφους. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ εἶναι κυβερνητικὴ πρᾶξις, τὴν ὁποίαν ἀποδοκιμάζω ὡς ἀπαράδεκτον καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος νὰ τὴν στιγματίσω ὡς πολιτικὴν ἀνανδρίαν.

§78Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν ἀποστροφὴν τοῦ κ. Βασιλάτου, βεβαίως, ὁ κ. Βασιλᾶτος μὲ τὴν φαντασίαν του εἶναι δυνατὸν νὰ πλάσῃ τὰ πάντα καὶ εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν φαντασίαν του νὰ ἀποδώσῃ ὅπου θέλει τὴν οἱανδήποτε εὐθύνην, ἀλλὰ μὲ τὴν φαντασίαν του καὶ μόνον. Ποῦ ἀναμιγνύεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διανομὴν τῶν πρακτικῶν, ὥστε νὰ τὴν κατηγορῆτε, ὅτι ὑπέβαλεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Δὲν ἔχετε δικαίωμα οὔτε σεῖς, κ. συνάδελφε, οὔτε κανεὶς ἄλλος νὰ ἀποφαίνεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν ἀπόλυτον τρόπον, ὅταν δὲν ἔχετε τὸ παραμικρὸν στοιχεῖον διὰ νὰ σταθεροποιήσετε καὶ νὰ ἐπικουρήσετε αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἐγὼ δὲν ἔχω γνῶσιν κἂν τοῦ στοιχείου καὶ τῆς ἀνακοινώσεως, τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε, πῶς λοιπόν, ἐσεῖς ἀποδίδετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοιαῦτα πράγματα καὶ πῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ σᾶς εἴπῃ, ὅτι φαντάζεσθε καὶ τίποτε πλέον αὐτοῦ.

§79Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θίγομαι καὶ πρέπει νὰ ἀπαντήσω.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, δὲν γνωρίζει τὸ θέμα. Θὰ τὸ ἐξετάσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ θὰ σᾶς δοθῇ ἡ δέουσα ἀπάντησις ἐν καιρῷ, διότι ὁ ὑποφαινόμενος οὔτε ἀντελήφθη οὔτε ὁ προκάτοχός μου, οὔτε ἕτερος ἔλαβε γνῶσιν τοῦ λιβελλογραφήματος, τὸ ὁποῖον εἴπατε.

§81Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχω συνείδησιν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι ὑπερκομματικόν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον συνεννοεῖται πάντοτε μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπόδειξις τὸ λεχθὲν ὑπὸ συναδέλφου, ὅτι τὸν ἐπληροφόρησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, πρὶν ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις διὰ τὸ τέταρτον. Συνεπῶς, πάντοτε ὑπάρχει συνεννόησις, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀμφισβητήσετε, καὶ στενωτάτη συνεργασία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Προεδρείου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ποτέ, ὅτι οἱ κλητῆρες τῆς Βουλῆς...

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. (Κωδωνοκρουσίαι).

§83Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξετόξευσε μίαν κατηγορίαν ἐναντίον μου περὶ φαντασιοπληξίας. Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τώρα εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§85Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀδύνατον, θὰ δικαιολογήσω τὴν γνώμην μου. Ἐγὼ εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, σεῖς εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ παραβιάσετε τὸν Κανονισμόν. Ἐξετοξεύθη μία γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας περὶ φαντασιοπληξίας καὶ δὲν τὸν συμφέρει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συγκρουσθῶμεν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ (κρούων τὸν κώδωνα). Εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Ἐὰν θέλετε νὰ εἴπητε τίποτε διὰ τὸν Κανονισμόν, εὐχαρίστως.

§87Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Λέγω διατὶ ἐγὼ ἀπέδωσα εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὡμίλησε περὶ φαντασιοπληξίας. Οὐδέποτε ὑπῆρξα φαντασιόπληκτος. Ὅταν κατηγορῶ, ἔχω πάντοτε στοιχεῖα καὶ ἔχω πάντοτε ἐγγράφως τὰς ἀποδείξεις. Ἐδῶ, βεβαίως, δὲν ἐπρόλαβα νὰ φέρω τὰς ἀποδείξεις. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσετε. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξετε εὐθέως καὶ ὑπευθύνως, ὅτι οἱ κ. κλητῆρες θὰ ἐτόλμων ποτὲ νὰ διασύρουν ἕνα συνάδελφον ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς καὶ νὰ περιλάβουν μεταξὺ τῶν τροπολογιῶν καὶ τῶν πρακτικῶν ἕνα τοιοῦτον λίβελλον ἐὰν δὲν εἶχον τὴν ἔγκρισιν τῶν προϊσταμένων; Πρέπει τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀναζητήσῃ τὸν ὑπεύθυνον καὶ θὰ ἀκούσωμεν τὴν τιμωρίαν, ἄλλως θὰ ἐπανέλθω δριμύτερος κατὰ τῶν κατηγοριῶν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§88Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπεβλήθη καὶ ἰδική μας πρότασις.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, θὰ τὴν ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα. Προηγεῖται τῆς ἰδικῆς σας αἰτήσεως ἡ ὑποβληθεῖσα ἔνστασις ἀπαρτίας. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τοιαύτη ἔνστασις, προηγεῖται οἱασδήποτε ἄλλης συζητήσεως. Γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἔνστασις ἀπαρτίας, πᾶσα συζήτησις διακόπτεται καὶ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως. Ἀφήσατε νὰ συζητήσωμεν τὴν ἔνστασιν αὐτὴν καὶ ἀργότερα ἠμπορεῖτε νὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπὶ οἱουδήποτε ἄλλου θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἐνστάσεως θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§90Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἐνστάσεως ἀπαρτίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, ὁ νόμιμος ἀριθμὸς βουλευτῶν ὁποτεδήποτε θέλει νὰ ζητῇ συνεχῶς διακοπὴν τῆς συζητήσεως καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἐμὲ δὲν ἐδώσατε τὸν λόγον, ὁ κ. Γιαννούσης πῶς ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ;

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον, κ. Μπακόπουλε.

§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα, κύριε Γιαννούση, νὰ ὁμιλήσετε, νὰ τὸ καταλάβετε, ἴσα δικαιώματα ἔχομεν ὅλοι ἐδῶ μέσα.

§94Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θέσετε ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν κἄθε λίγο νὰ γίνεται ἔνστασις ἀπαρτίας.

§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ κἄθε λεπτόν.

§96Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν τὰ ἠξεύρετε καλά, κ. Μπακόπουλε.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μάθετε τάξιν.

§98Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Μετὰ τὸ πέρας μιᾶς ψηφοφορίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ νέα. Ποῦ τὸ εὑρήκατε;

§99Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εὑρήκαμεν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκετε σεῖς τὸ τέταρτον. Εἰς τὴν κατάχρησιν τῆς βίας, κατάχρησις δικαιωμάτων. (Κωδωνοκρουσίαι).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλοῦνται ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ψάρρης καὶ Δ. Παπαδόπουλος. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία διὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἔνστασιν ἀπαρτίας).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου, διεπιστώθη, ὅτι εὑρίσκονται παρόντες μόνον 64 βουλευταὶ καὶ συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)