1962.12.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως;

§4Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ καθιερώσωμεν ὡς ἀρχὴν τὰ πρακτικὰ νὰ μὴ ἐπικυροῦνται εἰς τὴν ἀρχήν. Διότι εἰς τὴν ἀρχὴν δὲν ἔχουν ἔλθει ἀκόμη ὅλοι οἱ βουλευταί. Συνέβη τὸ ἑξῆς. Ἐπεκυρώθησαν χθὲς εἰς τὴν ἀρχὴν τὰ πρακτικὰ τῆς προχθεσινῆς συνεδριάσεως καὶ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ζορμπᾶ, πρὸς τὴν ὁποίαν οὐσιαστικῶς συμφωνῶ, φέρεται ὡς ἰδική μου ἀγόρευσις. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις αὐτή. Καὶ τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν νὰ γίνεται μετὰ ἡμίσειαν ὥραν ἀφοῦ προηγουμένως λάβωσι γνῶσιν οἱ κύριοι βουλευταί. Ἐπίσης νὰ διορθωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως 12 τῆς 10 Δεκεμβρίου ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον εἴπατε, διότι ἀσφαλῶς ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ζορμπᾶ ἀναφέρεται ὡς ἰδική σας ἀγόρευσις.

§6Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὴν σελίδα 21 ἀναγράφεται τὸ ὄνομά μου μὲ ἀποσιωπητικὰ καὶ τὰς λέξεις (δὲν ἠκούσθη). Ἐν συνεχεία ἀναγράφεται τὸ ὄνομα τοῦ κ. Κασιμάτη, λέγοντος τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἠκούσθη, παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι δηλαδὴ «ἐφ’ ὅσον πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν ἐφάνη ἀπὸ τὰς πράξεις σας κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1961».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ δώσητε σημείωμα νὰ περιληφθῇ. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κύρκος ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§10Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3230)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων κατοίκων Μουλκίου Κορινθίας, αἰτουμένων παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. τὴν χορήγησιν δώρου Χριστουγέννων. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δρεπάνου Ἀργολίδος, αἰτουμένων τὴν ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν των, λόγῳ ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τῶν κτημάτων των, συνεπείᾳ ἐφαλμυρώσεως τῶν ὑδάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἑσπεριδοπαραγωγῶν κατοίκων Νέας Ἐπιδαύρου, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν παραγωγῶν λεμονίων, πορτοκαλίων καὶ μανδαρινίων, λόγῳ καταστροφῆς αὐτῶν ἐκ κακῆς χρησιμοποιήσεως φαρμάκων, κατόπιν ὑποδείξεως τῆς Τεχνικῆς Ἐπιθεωρήσεως Α.Τ.Ε. Κορίνθου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13500 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 922 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ἰατρὸς κ. Σπυρίδων Σκαμνάκης εἶναι γαμβρός μου ἐπὶ θυγατρὶ ἔχει δὲ κατοικίαν καὶ ἰατρεῖον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἐγνατίας 147. Ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ὄντως κρατῶ τὴν κόρην μου μετὰ τῶν δύο μικρῶν ἐγγονῶν μου εἰς τὸ δι’ ἐμὲ προοριζόμενον διαμέρισμα ἐν τῷ Κυβερνείῳ Θεσσαλονίκης διὰ συντροφιά μου. Δὲν ὑπῆρξε μόνιμος ἐγκατάστασις τοῦ ἰατροῦ κ. Σκαμνάκη ἐν τῷ Κυβερνείῳ. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9335)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 378 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη κλπ., «περὶ τῶν παραπόνων τοῦ Σωματείου Σερβιτόρων Θεσσαλονίκης «ἡ Πρόοδος», ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 3521) 5.10.1962 ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας πρὸς γνῶσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 2 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΕΠΙΘ)ΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 3521. Πρὸς Τὴν Περιφερειακὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Μακεδονίας Ἐνταῦθα Ἐπαναφέροντες τὴν ὑπ’ ἀριθ. 378 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν «περὶ παραπόνων τοῦ Σωματείου τῶν Σερβιτόρων Θεσσαλονίκης «Ἡ Πρόοδος» σχετικῶς μὲ τὰς παραβάσεις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας εἰς τὰς ἐκτὸς πόλεως Θεσσαλονίκης Κοινότητας Ν. Ἐπιβατῶν, Περαίας καὶ Ἁγίας Τριάδος καὶ συγκεκριμένως διὰ τὰς ὥρας ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐκεῖ τουριστικῶν κέντρων, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν Ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς θερινῆς περιόδου, ὁπότε καὶ ἄρχεται ἡ λειτουργία τῶν ἐν λόγῳ κέντρων εἰς τὰς ἀναφερομένας Κοινότητας ἀπεστάλη ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ὑπάλληλος, ὅστις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς οἰκείας Ἀστυν. Ἀρχῆς ἐπελήφθη καὶ ὑπεχρέωσε τοὺς ἐργάτας εἰς τὴν ἀνάρτησιν καταστάσεων ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν καταστημάτων αὐτῶν, ὡς ἐπίσης καὶ ἀποσπάσματος τῆς οἰκείας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἀφορῶντος τὸ διαιτολόγιον τοῦ προσωπικοῦ τῶν περὶ ὧν πρόκειται καταστημάτων. Ἔκτοτε αἱ ὧραι ἐργασίας καὶ ἡ ἑβδομαδιαία ἀνάπαυσις ἠλέγχοντο ὑπὸ τῆς οἰκείας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, ἥτις ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6)72)41α)1962 ἐγγράφου της δὲν διεπίστωσε παράβασιν τῶν σχετικῶν διατάξεων. Τῶν ὡς ἄνω ἐνεργειῶν ἔλαβε γνῶσιν τὸ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς παρούσης ἀναφερόμενον Σωματεῖον Σερβιτόρων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2765)2)24.7.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Προϊστάμενος

Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Μπενᾶ, Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9737)23.8.1962 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν: 1) Ὑπ’ ἀριθ. 392 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλιοπούλου κλπ., περὶ τῶν καταγγελιῶν ὑπὸ τοῦ Συλλόγου Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ τὴν παράβασιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1132)4.10.1962 σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Β. Ε. πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 2 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1130. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12919 ἐ.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ κατατεθείσης ἐρωτήσεως εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς σχετικῶς μὲ παράβασιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας ἐνίων Ὑποκαταστημάτων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. 1) Ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Καστοριᾶς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53)84)11δ)25.9.1962 ἐγγράφου της, ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἐκ τοῦ διενεργηθέντος αἰφνιδιαστικοῦ ἐλέγχου κατὰ τὴν 17.9.62 καὶ 19.9.62 διεπιστώθη παράβασις τῶν ὡρῶν ἐργασίας, δι’ ὃ καὶ ὑπεβλήθησαν κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος δύο μηνύσεις. 2) Ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Κοζάνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20)57)67α)22.9.1962 ἐγγράφου της, ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι τὴν 4.9.1962 ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Κοζάνης ὑπέβαλε μήνυσιν κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διότι κατελήφθη ἀπασχολῶν τὸ προσωπικὸν πέραν τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν ἐργασίας τὴν 3.9.1962. 3) Ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Γρεβενῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16)15)24δ)21.9.1962 ἐγγράφου της ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι καὶ πρὸ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως, τὸ ἁρμόδιον τμῆμα εἶχεν ἐπιληφθῆ μὲ τὴν τήρησιν τοῦ ὡραρίου ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, καὶ ὁσάκις κατελήφθη παραβαίνουσα τοῦτο ὑπεβλήθη μήνυσις κατὰ τοῦ ὑπευθύνου Διευθυντοῦ. 4) Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς Ἀμυνταίου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15)25)3β)24.9.1962 ἐγγράφου της, ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τῶν διενεργηθέντων ἐλέγχων δὲν διεπιστώθη παράβασις τῶν ὡρῶν ἐργασίας εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἀμυνταίου. Κατὰ δὲ τὸ 1961 ἐχορηγήθη εἰς ἅπαν τὸ προσωπικὸν ἡ ἄδεια βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 539)1945. 5) Ὑπάλληλος τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας μεταβὰς εἰς Βέροιαν κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου εἰς τὸ Ὑποκ)στημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διεπίστωσεν ἀπασχόλησιν τοῦ προσωπικοῦ πέραν τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν ἐργασίας δι’ ὃ καὶ ὑπέβαλε κατὰ τοῦ ὑπευθύνου Διευθυντοῦ δύο μηνύσεις. Συνημμένως ὑποβάλλομεν ὑμῖν τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν, ὡς καὶ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 53)84)11δ, 20)57)67α, 16) 15)24δ, 15)65)3β ἐ. ἔ. ἔγγραφα σχετικὰ μὲ τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Δ)ντὴς Περ. Ἐπιθ. Ἐργασίας Μακεδονίας

ΔΙΟΝ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9753)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 413 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν «περὶ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου πόλεως τῆς Βεροίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4425)13.9.62 σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἠμαθίας πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 4425. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12921. ἐ. ἔ. ὑμετέρας Δ)γῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 413 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν «περὶ ἐπεκτάσεως σχεδίων πόλεων Βεροίας», λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν 1) ὅτι ὁ Δῆμος Βεροίας συνέταξε τὰ κτηματολογικὰ διαγράμματα ἐκτάσεως 1000 στρεμμάτων τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν ρυμοτομικῶν σχεδίων τῆς ἐπεκτάσεως. 2) Ἡ Ὕδρευσις τῆς πόλεως διενεργεῖται διὰ ὑδραγωγείου παροχῆς 200 λιτρ., ἤτοι κατὰ 24ωρον 17.000 τόν. (ἀναλογίας κατὰ κάτοικον 650 χιλγρ.). Ἐν Βεροίᾳ τῇ 13 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Νομαρχῶν Ἠμαθίας

Ε. ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7864)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 158 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν «περὶ τῶν εἰς Λιτόχωρον Πιερίας κατόχων οἰκοπέδων», οἵτινες παραμένουν ἄστεγοι, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18479)31.8.62 σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Πιερίας πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 18479. Πρὸς Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Περὶ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11477)1962 ὑμετέρας διαταγῆς δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.6.1962, 158 ἐρώτησις κ.κ. βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς ἀστέγους κατοίκους Λιτοχώρου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ χορήγησις στεγαστικῶν δανείων διενεργεῖται ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Στεγάσεως, ἀναλόγως τῶν ἀποστελλομένων αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας σχετικῶν πιστώσεων. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ ἀποστελλόμεναι πιστώσεις εἶναι περιωρισμένης κατηγορίας ἀστέγων οἷον πυροπαθεῖς, πλημμυροπαθεῖς, κατολισθαίνοντες κλπ., καθωρισμένων διὰ σχετικῶν Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων πρὸς τὰς ὁποίας τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Στεγάσεων συμμορφοῦται ἐπακριβῶς, χορηγοῦν εἰς τὰς ὡς ἄνω κατηγορίας ἀστέγων στεγαστικὰ δάνεια. Ἡ περίπτωσις τῶν ἀστέγων Λιτοχώρου ὡς καὶ τῶν ἀστέγων τῶν λοιπῶν Κοινοτήτων μὴ ἐμπίπτουσα εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, καθορισθείσας εἰδικὰς κατηγορίας ἀστέγων, θέλει ἀντιμετωπισθῇ εὐθὺς ὡς ἀποσταλοῦν αἱ πρὸς τοῦτο σχετικαὶ πιστώσεις. Πρὸς τούτοις ἀναφέρομεν, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, ἔχει ὑποβληθῇ ὑπὸ τοῦ Συλλόγου Ἀστέγων Λιτοχωρίου καὶ σχετικὸν ὑπόμνημα. Συνημμένως ἐπαναφέρομεν τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 158 ἐρώτησιν. Ἐν Κατερίνῃ τῇ 31 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Νομάρχης

Κ. ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8961)27.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 302 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τῆς μὴ ἠλεκτροδοτήσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Ἀντλιοστασίου Νέων Ἐπιβατῶν Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 10306)22.8.1962 σχετικὴν ἀναφορὰν τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας Ἠλεκτροφωτισμοῦ, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 30 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ

ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. Θ. 10396. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Ἠλεκτροφώτησις Κοινοτικοῦ Ἀντλιοστασίου Νέων Ἐπιβατῶν Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12262)4.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς πρὸς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ἀντλιοστάσιον συνεδέθη ἤδη εἰς τὸ ἡμέτερον δίκτυον καὶ ἠλεκτροφωτεῖται κανονικῶς ἀπὸ τῆς 14.7.1962, τοῦ πελάτου ὑπογράψαντος συμβόλαιον παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τὴν 12.7.1962. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἐπέκτασις δικτύου ἐπερατώθη τὴν 12.7.1962. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν ὑμῖν τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8961)27.7.1962 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 302 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 22 Αὐγούστου 1962.

Μετὰ τιμῆς

Κ. ΜΠΟΥΖΑΚΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7863)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τῆς καθυστερήσεως παραλαβῆς τοῦ δωρηθέντος ὑπὸ τῆς Ἀνατ. Γερμανίας κινηματογραφικοῦ μηχανήματος εἰς τὸ σχολεῖον Χορτιάτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2250)1.8.62 σχετικὴν ἐπὶ τοῦτο ἀναφορὰν τῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Εʹ Περιφερείας Θεσσαλονίκης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 28 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΠΙΘ. ΔΗΜ. ΕΚΠ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 2250. Πρὸς τὴν Σεβ. Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης Ἐνταῦθα Θέμα: Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως βουλευτῶν διὰ τὸ κινηματογραφικὸν μηχάνημα ὅπερ ἡ Βουλὴ τῆς Ἀνατ. Γερμανίας ἐδώρησεν εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Χορτιάτη. Ὑμετέρα ὑπ’ ἀριθ. 27667)26.7.1962. Ἐκτελοῦντες τὴν ἐν θέματι διαταγὴν ὑμῶν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τῆς σχετικῆς ἀλληλογραφίας. α) Ἡ Βουλὴ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας δὲν ἐδώρησεν εἰς τὴν Κοινότητα Χορτιάτη πρὸς χρῆσιν τοῦ κοινοῦ κανένα μηχάνημα, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐπερωτῶντες κ.κ. βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. β) Κινηματογραφικὸν μηχάνημα ἢ μᾶλλον ἐπιδιοσκόπιον, ἐδώρησεν ἡ Βουλὴ τῆς Α. Γερμανίας εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Χορτιάτη, ὅπερ μετέφερεν ἐξ Ἀνατ. Γερμανίας ὁ βουλευτὴς κ. Κύρκος εἰς τὸ Τελωνεῖον τοῦ Ἀερολιμένος Ἑλληνικοῦ, ἐξ οὗ, κατόπιν σχετικῆς ἀλληλογραφίας τοῦ σχολείου, μετεφέρθη εἰς τὸ Τελωνεῖον Ἀερολιμένος Θεσσαλονίκης, ὁπόθεν καὶ παρελήφθη τοῦτο τὴν 22.11. 1961, ἤτοι 8 μῆνας πρὶν ἢ συντάξουν τὴν ἐπερώτησίν των οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης. γ) Οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν εἶχε τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς, συνεπῶς οὐδεμία ὄχλησις τούτου πρὸς τὴν Κοινότητα ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ τὰ ἐν τῇ ἐπερωτήσει ἀναπτυσσόμενα δὲν ἀνταποκρίνονται. δ) Ὁ κ. Διευθυντὴς τοῦ Σχολείου ἐκθέτει ἐκτενῶς ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 98)31.12 ἀναφορᾷ του, ἣν ἐπισυνάπτομεν τῇ παρούσῃ, τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ τοῦ κινηματογραφικοῦ μηχανήματος κατὰ χρονολογικὴν σειρὰν τῶν γεγονότων, ἐξ ὧν ἀποδεικνύεται σαφῶς, ὅτι οὔτε ἠρνήθη αὐτὸς ἢ ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία τὴν δωρεάν, οὔτε καθυστέρησαν νὰ προβοῦν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ταχυτέραν παραλαβὴν τοῦ δωρηθέντος μηχανήματος, οὔτε ἀντίδρασίς τις ἐξ οἱασδήποτε ἀρχῆς ἐσημειώθη διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς δωρεᾶς. ε) Ἡ ἐξέτασις τῶν ἀποσταλεισῶν εἰκόνων μετὰ τοῦ ἐπιδιοσκοπίου ἀπέδειξεν, ὅτι ἦσαν προπαγανδιστικὸν ὑλικόν, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχον μὲ τὴν διδασκομένην ὕλην εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον, δι’ ὃ καὶ κατεστράφησαν διὰ πρωτοκόλλου τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς. Δὲν ἐτέθη εἰς λειτουργίαν ἐλλείψει ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ἐν τῷ σχολείῳ καὶ καταλλήλων εἰκόνων. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 1 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς

Δ. ΣΑΜΑΡΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8108)3.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 185 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος τῆς 8ης Μαρτίου 1962, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 38693)31.7.62 ἀναφορὰν τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου Σερρῶν, ὡς καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 19400)30.6.1962 τοιαύτην τῆς ἐνταῦθα Αʹ Περιφερειακῆς Διευθύνσεως Ἐγγείων Βελτιώσεων, σχετικὴν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 3859. Θέμα: Ζημίαι ἐκ πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος εἰς περιοχὴν Ν. Πετριτσίου Βυρωνείας. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Σχετική: ὑμετέρα 11720)20.7.1962. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς δύο ἀλλεπαλλήλους ἰσχυρὰς ἐντάσεως πλημμύρας τοῦ Στρυμόνος κατὰ τὸν παρελθόντα Μάρτιον, ἐσημειώθη ρῆγμα ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ἀναχώματος αὐτοῦ ἐπὶ μήκους 150 περίπου μέτρων, νοτίως τοῦ Συνοικισμοῦ Ν. Πετριτσίου. Συνεπείᾳ τοῦ ρήγματος κατεκλύσθη ἔκτασις 4.000 περίπου στρεμμάτων, ἀνήκουσα εἰς τοὺς συνοικισμοὺς Ν. Πετριτσίου, Βυρωνείας καὶ Ἀετοβουνίου. Δέον νὰ σημειωθῇ ἐνταῦθα, ὅτι ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω κατακλυσθεῖσα ἔκτασις κεῖται χαμηλότερον τῆς κοίτης τοῦ Στρυμόνος κατὰ 2 μέτρα περίπου, λόγῳ τῶν συνεχῶν προσχώσεων καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἀνυψώσεως ταύτης ὑπὸ τοῦ τεραστίου ὄγκου φερτῶν ὑλικῶν τοῦ ποταμοῦ. Εἶναι προφανές, ἑπομένως, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καταστροφῆς πλημμελῶς κατασκευασθέντος φράγματος, ὡς ἐσφαλμένως εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἀναφέρεται, ἀλλὰ περὶ ρήγματος εἰς τὸ ἀνάχωμα τοῦ Στρυμόνος, λόγῳ μεγάλων ἐκτάσεων πλημμυρῶν. Ἀποτέλεσμα τῆς πλημμύρας ὑπῆρξε: 1) Ἡ κατάκλυσις τῶν προαναφερθέντων 4.000 στρεμμάτων, ἅτινα δέον νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ὁριστικῶς ἀπωλεσθέντα. Ἐνταῦθα γίνεται μνεία, ὅτι σημαντικὸν μέρος τῆς οὕτω κατακλυσθείσης ἐκτάσεως δὲν ἐκαλλιεργεῖτο συστηματικῶς, λόγῳ ὑπερβολικῆς ὑγρασίας ἐκ διηθήσεων, καὶ 2) ἡ ἀποκοπὴ τῆς συγκοινωνίας μεταξὺ Βυρωνείας καὶ Ἡρακλείας, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ Στρυμόνος ὁδικὴ γέφυρα Μεγαλοχωρίου ἀπεμονώθη ἀπὸ τὴν κατακλυσθεῖσαν ἔκτασιν εἰς πλάτος 500 μ. περίπου. Ἡ ἀπομόνωσις τῆς Γεφύρας Μεγαλοχωρίου, ἰδιαιτέρως ἐδυσχέρανε τὴν μετάβασιν τῶν παραγωγῶν Ν. Πετριτσίου καὶ Βυρωνείας εἰς τὰ πέραν τοῦ Στρυμόνος κτήματά των, ἐκτάσεως 5.000 περίπου στρεμμάτων, γεγονὸς ὅπερ ἀνησύχησε ζωηρῶς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν Διοίκησιν, λόγῳ τῶν ἐν ἐξελίξει γεωργικῶν ἐργασιῶν καὶ τῆς ἐπικειμένης συγκομιδῆς τῆς ἠρτημένης ἐσοδείας. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀπροβλέπτου ταύτης καταστάσεως, ἥτις εὐλόγως ἐθορύβησε τοὺς πληγέντας κατοίκους, ἡ Διοίκησις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνεργήσῃ σπασμωδικῶς, ἀλλὰ κατόπιν ἐπισταμένης μελέτης εἰσηγήθη ἁρμοδίως τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, ἀποφασιστικῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῶν πληγέντων χωρίων καὶ εἰδικώτερον: 1) Διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων κατοίκων, ἀπὸ πλευρᾶς καλλιεργησίμων ἐκτάσεων, ἐγένετο εἰσήγησις διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐκτάσεων τοῦ διαλυθέντος ὀρεινοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεσαίας, ἀνερχομένων εἰς 3.000 περίπου στρέμματα. Ὡσαύτως προβλέπεται ἡ ἀπόδοσις εἰς καλλιέργειαν 2.000 περίπου στρεμμάτων χέρσων ἐπικλινῶν ἐκτάσεων τῶν ὡς ἄνω χωρίων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀντιδιαβρωτικῆς προστασίας. 2) Διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν κατοίκων τῶν πληγέντων συνοικισμῶν, ἐγένετο ἁρμοδίως εἰσήγησις ὅπως, ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐντατικὴ κτηνοτροφικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν ὑποκειμένων ὀρεινῶν παραμεθορίων βοσκῶν Μπέλλες. 3) Ἐγένετο εἰσήγησις διὰ τὴν κατὰ προτεραιότητα ἐκτέλεσιν σειρᾶς δασοτεχνικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων, πρὸς προστασίαν τοῦ ὑπολοίπου ἀγροκτήματος καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγικότητός του. Τὸ συνολικὸν ὕψος δαπάνης τῶν προταθέντων ἔργων, ὑπολογίζεται 3.000.000 δραχμῶν περίπου. 4) Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας διετέθη πίστωσις 38.000 δραχ. πρὸς παροχὴν στεγαστικῆς βοηθείας καὶ χορήγησιν χρηματικῶν βοηθημάτων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ πλημμυρῶν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναζητήσεως ἐνδεδειγμένων ἔστω καὶ προχείρων λύσεων, οἱ κάτοικοι τῶν πληγέντων συνοικισμῶν, πιεζόμενοι ἀπὸ τὸ πρόβλημα τῆς ἐπικοινωνίας των μὲ τὰ πέραν τοῦ Στρυμόνος κτήματά των καὶ ἀπὸ τὰς ἐν προκειμένῳ μεγάλας δυσχερείας, ἠθέλησαν δι’ ἰδίων μέσων νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἔμφραξιν τοῦ ρήγματος καὶ κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐπικοινωνίας διὰ τῆς Γεφύρας Μεγαλοχωρίου. Ὡς ἦτο, ὅμως, ἑπόμενον, ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἀπέτυχε. Καθίσταται, ὅθεν, προφανές, ὅτι ἐν προκειμένῳ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐξεγέρσεως τῶν κατοίκων, ὡς εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἀναφέρεται, ἀλλὰ περὶ ἐκδηλώσεως ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἄνευ ὀχλοκρατικῶν τάσεων. Ἡ ἐν προκειμένῳ δὲ ἡμετέρα παρέμβασις ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ὑπόδειξιν πρὸς τοὺς κατοίκους, ὅτι ἡ προσπάθειά των δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς μὴ διασαλευθείσης τάξεως. Ἤδη, ἐπεμβάσει τῆς ὑπηρεσίας ΒΥΤΕΚΔ καὶ διὰ διατεθείσης πιστώσεως 300.000 δραχμῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἐπετεύχθη ἡ ἔμφραξις τοῦ ρήγματος καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς συγκοινωνίας διὰ τῆς γεφύρας Μεγαλοχωρίου. Ἐπὶ τούτοις ἀναφέρομεν, ὅτι ἡ κατάκλυσις τῆς προαναφερθείσης ἐκτάσεως, προβλέπεται καὶ ὑπὸ τῆς μελέτης ΚΝΑΠΠΕΝ, ἥτις ἐνδείκνυται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁριστικῶς τὸ ταχύτερον δυνατόν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μελέτης ταύτης, προβλέπει καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῆς γεφύρας Μεγαλοχωρίου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν λύεται καὶ τὸ θέμα τῆς συγκοινωνίας ὁριστικῶς. Εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀριστεροῦ ἀναχώματος τοῦ Στρυμόνος εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν, κατὰ τὴν γνώμην μας αὕτη ὑπῆρξεν ἡ ἐνδεδειγμένη τεχνικὴ λύσις, διότι εἰς περίπτωσιν ρήγματος ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ ἀναχώματος δὲν θὰ εἴχομεν μόνον κατάκλυσιν 30.000 περίπου στρεμμάτων καλλιεργουμένης ἐκτάσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς καὶ ἀνθρώπινα θύματα ἐκ πνιγμοῦ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἰς τὰ τεθέντα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἐρωτήματα, εἶναι ἡ ἑξῆς: 1) Διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν οὐδεὶς ὑπεύθυνος ὑπάρχει. Ἡ εὐθύνη ἀνήκει εἰς τὰ φερτὰ ὑλικὰ τοῦ Στρυμόνος καὶ εἰς τὴν συνεπεία τούτων ἀνύψωσιν τῆς κοίτης του, μὲ παράλληλον τεχνικὴν ἀδυναμίαν περαιτέρω ἀνυψώσεως τοῦ δεξιοῦ ἀναχώματος καὶ οὐχὶ φράγματός τινος, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται, ὡς καὶ εἰς τὸν ὄγκον τῶν πλημμυρικῶν ὑδάτων. 2) Ἐφ’ ὅσον, κατὰ τ’ ἀνωτέρω, δὲν ὑπάρχει ὑπεύθυνος, εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἐλήφθησαν μέτρα ἐναντίον οὐδενός. 3) Διὰ τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως, ἡ Διοίκησις, κατόπιν ἐπισταμένης ἐρεύνης, εἰσηγήθη τὴν λῆψιν τῶν προαναφερθέντων μέτρων. 4) Ἡ συγκοινωνία ἤδη ἀποκατεστάθη. Συνημμένως, ἐπιστρέφομεν τὰ διὰ τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας διαβιβασθέντα ἡμῖν: α) Τὴν ἀπὸ 23.6.1962 ἐρώτησιν τῆς Ε.Δ.Α., καὶ β) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 19400)30.6.62 ἀναφορὰν τῆς Υ.Ε.Β. Ἐν Σέρραις τῇ 31 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Νομάρχης

Β. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 19.400. Θέμα: Ζημίαι ἐκ πλημμυρῶν ἐκ τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος ἐν τῇ περιοχῇ Ν. Πετριτσίου καὶ Βυρωνείας.

Ὑπουργεῖον Γεωργίας

Υ.Ε.Β.

Διεύθυνσιν IV Ἀθήνας Ὑμετέρα 26212)512)2.6.1962. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Συνεπείᾳ ρήγματος ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ἀναχώματος τῆς ἐκτροπῆς τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος, κατεκλύσθησαν 4.000 περίπου στρέμματα τῶν ἀγροκτημάτων:

Αἱ προξενηθεῖσαι ζημίαι εἰς τὰς καλλιεργείας τῶν σιτηρῶν, μηδικῆς καὶ ὀπωροφόρων δένδρων, συνολικῆς ἐκτάσεως 2.000 στρεμ., ἀνῆλθον εἰς 100% περίπου. Ἡ ὡς ἄνω κατακλυσθεῖσα ἔκτασις (4.000 στρεμ.) δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς ὁριστικῶς ἀπωλεσθεῖσα διὰ περαιτέρω γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν, δεδομένου ὅτι αὕτη θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ζώνην τῶν ἔργων τῆς νέας ἐκτροπῆς τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, λόγῳ ἀρμοδιότητος, ἐπελήφθη τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς κατασκευῆς πορθμείου πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου τῆς ΚΝΑΠ ΠΕΝ, διὰ τὴν ὁριστικὴν μετατόπισιν τῆς ἐκτροπῆς τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος ἀπὸ τῆς χ.θ. 4,500 μὲ ἄξονα τὴν τάφρον Ἀγριολεύκης. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, θέμα προστασίας τῆς κατακλυσθείσης περιοχῆς δὲν ὑφίσταται. Ἔχομεν, ὅμως, τὴν γνώμην, διὰ λόγους γεωργοκοινωνικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν παραμεθόριον ταύτην περιοχήν, ὅπως διὰ σειρᾶς ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἰς τὰς ὑπολοίπους κτηματικὰς των περιοχάς, ἤτοι: α) Κατασκευῆς ἀναβαθμίδων ἐν τῇ περιοχῇ Μεσαίας. β) Συμπληρώσεως τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Ν. Πετριτσίου. γ) Συμπληρώσεως τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Βυρωνείας. δ) Κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ δικτύου Ἀετοβουνίου. ε) Διευθετήσεως χειμάρρου Πετριτσίου καὶ Βυρωνείας, θὰ βελτιωθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν αἱ συνθῆκαι καλλιεργείας, διότι ἐλλείψει διαθεσίμων γαιῶν διὰ τὴν χορήγησιν ἰσοπόσων ἀνταλλαγμάτων, αἱ ζημίαι αὗται θὰ ἐπηρεάσουν αἰσθητῶς τὴν οἰκονομίαν τῶν γεωργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουνίου 1962.

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΜΟΥΤΣΙΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Λαμπράκη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7635)21.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 126 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, σχετικῶς μὲ τὴν προώθησιν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως Κρατικῶν Νοσοκομείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 21549)66 σχετικὴν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Ἠμαθίας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 4 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Ὑμετέρα 11324)8.7.1962. Θέμα: Ὑποβολὴ στοιχείων Γ. Ν. Βεροίας. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας καὶ σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τῆς διὰ ταύτης διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 126 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, σχετικῶς μὲ τὴν προώθησιν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως Γενικοῦ Νοσοκομείου Βεροίας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: α) Τὸ ἀκριβὲς ποσὸν τοῦ διενεργηθέντος τὸν Ἰανουάριον 1958 ἐν τῇ πόλει τῆς Βεροίας ἐράνου, ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 353.520, σὺν δραχ. 15.526 ὡς τόκοι, ἤτοι σύνολον 369.046. β) Τὸ ὡς ἄνω ποσόν, εἶχε κατατεθῆ εἰς Τραπέζας Ἐθνικὴν καὶ Ἐμπορικήν. γ) Ἐκ τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ ἀναλυτικῶς διετέθησαν δι’ ἀγορὰν οἰκοπέδου, ἐκπόνησιν μελέτην κλπ., τὰ κάτωθι ποσά:

δ) Ὡς πρὸς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἀναφερομένου Γ. Νοσοκομείου προεβλέφθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας ἡ ἔνταξις τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1962 διὰ ποσὸν 9.000.000, τελικῶς μὴ ἐγκριθείσης τῆς ἀνωτέρω προτάσεως. Ἐν Βεροίᾳ τῇ 28 Ἰουλίου 1962 Ὁ Νομάρχης κ. ἀ.α.

Ὁ Διευθυντὴς

Ε. ΣΤΑΥΡΑΚΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6527)18.5.1962 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1144)62 κατατεθεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τῆς μὴ διανομῆς τοῦ δάσους Σταυροῦ, τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν, ἐν ἀντιγράφῳ, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 150447)2127)23.7.62 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 150447)2127. Πρὸς Τὸν κ. Δημ. Οἰκονόμου (Δι’ ἑαυτὸν καὶ ὡς πληρεξουσίου τῶν συνιδιοκτητῶν τοῦ δάσους Σταυροῦ ἀδελφῶν του) 41 Βασιλέως Κωνσταντίνου Θεσσαλονίκην Θέμα: Διαχείρισις μεριδίου Δημοσίου τοῦ δάσους Σταυροῦ Χαλκιδικῆς. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑποβληθεισῶν ἡμῖν αἰτήσεών σας, δηλώσεων κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ὡς πρὸς τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, δὲν μετεβλήθη ἡ σχετικῶς ληφθεῖσα ἀπόφασις τῆς κεχωρισμένης διαχειρίσεως πρὸς ἀπόληψιν τοῦ λήμματος τοῦ μεριδίου τοῦ Δημοσίου τοῦ δάσους Σταυροῦ, δι’ ὃ ἄλλως τε ἔχομεν γνωρίσει ὑμῖν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41873)756)9.3.1962 ἐγγράφου μας. 2) Μὴ γενομένου παρ’ ὑμῶν ἀποδεκτοῦ τοῦ διαχωρισμοῦ τοῦ ἐν λόγῳ λήμματος ἐξωδίκως, κοινῇ συμφωνίᾳ τοῦ Δημοσίου καὶ ὑμῶν, τὸ θέμα ἐν ὄψει καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1140)1960 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, παρεπέμφθη ἵνα ἐπιλυθῇ δικαστικῶς. 3) Τὸ λῆμμα τῆς ἐν ἰσχύϊ διαχειριστικῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ δάσους δύναται νὰ ἀποληφθῇ καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἰσχύος, ἤτοι καὶ μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1962, διὰ τῆς χορηγήσεως σχετικῆς παρατάσεως. Ἐπιθυμοῦντες, ὅπως τὸ ταχύτερον διενεργηθῶσιν αἱ ἐγκεκριμέναι διὰ τὸ δάσος τοῦτο ὑλοτομίαι, γνωρίζομεν καὶ αὖθις ὑμῖν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον καὶ ὑμεῖς συμφωνήσητε εἰς τὴν ἐξώδικον διανομήν, συντελουμένην κατὰ τὸν πλέον ἀντικειμενικὸν τρόπον παρ’ Ἐπιτροπῆς, εἰς ἣν θ’ ἀντιπροσωπευθοῦν τόσον τὸ Δημόσιον, ὅσον καὶ ὑμεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7633)21.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 124 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τοῦ ἐργοστασίου καπνεργασίας τοῦ Νομοῦ Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17436)21.7.1962 σχετικὴν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Πιερίας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 7 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 17.436. Περίληψις: Ἐπιδότησις ἀνέργων καπνεργατῶν. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11266)26.6.1962 διαταγῆς ὑμῶν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐν Κατερίνῃ λειτουργοῦν κατ’ ἔτος δύο ἐργοστάσια καπνεργασίας, τῶν κ.κ. Χατζόγλου καὶ Νικολαρέξη, ἅτινα ἀπασχολοῦν 240–250 καπνεργάτας ἕκαστον. Ἐκ τῶν ἐν λόγῳ ἐργοστασίων, τὸ ἓν ἐτοποθέτησε ξεφυλλιστικὴν μηχανήν, τὸ δὲ ἕτερον πρόκειται νὰ τὸ μιμηθῇ, ὁπότε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων θὰ μειωθῇ περίπου εἰς τὸ ⅓. Καίτοι πολλαὶ καπνεργάτριαι ἀνεχώρησαν εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν δι’ ἐργασίαν, ἐν τούτοις δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησις ὅλων τῶν ἐναπομεινουσῶν ἐνταῦθα καπνεργατριῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, εἰσηγούμεθα τὴν ἐπιδότησιν 300 περίπου καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, οἵτινες θὰ μείνουσιν ἄνεργοι ἐφέτος. Συναφῶς ἀναφέρομεν, ὅτι πρὸ διετίας, ἐνταῦθα ὑπῆρχον τέσσαρα ἐργοστάσια καπνεργασίας, ἐξ ὧν τὰ δύο μετεφέρθησαν καὶ λειτουργοῦν σήμερον ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἐν Κατερίνῃ τῇ 21 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Νομάρχης

Κ. ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 7617)21.6.62 καὶ 7616) 21.6.62 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ κατατεθεῖσαι πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 95 καὶ 96 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, περὶ τῆς μὴ κανονικῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν πόλιν Σερρῶν καὶ Ξάνθης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 99837)26.7.1962 σχετικὴν ἀναφορὰν τῆς Δ.Ε.Η., ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ

ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 99837. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Ὑπ’ ἀριθ. 95 καὶ 96 ἐρωτήσεις ἐν τῇ Βουλῇ, σχετικῶς μὲ διακοπὰς ρεύματος εἰς Σέρρας καὶ Ξάνθην. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11263 καὶ 11265)28.6.62 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὰς σχετικὰς ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη κλπ. καὶ ἐν γένει περὶ τῶν διακοπῶν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῶν σημειωθεισῶν εἰς τὴν γραμμὴν 150 Κ.Υ. Σερρῶν–Δράμας, ἔχομεν ἤδη ἀπαντήσει διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 91209)7.7.1962 καὶ 92267)10.7.1962 ἡμετέρων ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ὅπου εἶχον ἐπίσης ἀπευθυνθῆ αἱ ἀνωτέρω ἐρωτήσεις. Ὡς ἀνεφέραμεν εἰς τὰς ἀπαντήσεις μας ταύτας, αἱ ἐν λόγῳ διακοπαὶ ὠφείλοντο ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς θραῦσιν ἡμετέρου ἀγωγοῦ τῆς γραμμῆς 150 Κ.Υ. Σερρῶν–Δράμας ὑπ’ ἀνδρῶν τῶν ΤΕΑ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν γυμνασίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ἀκολούθως ἐκδηλωθεῖσαν ἀνωμαλίαν εἰς τὸν ὑποσταθμὸν Σερρῶν καὶ τοὺς συνεπεία ταύτης ἀπαιτουμένους χειρισμοὺς ἐπὶ τῶν γραμμῶν 150 καὶ 15 Κ.Υ. τοῦ Βορείου Συστήματος, ἤτοι εἰς αἴτια ἀπρόβλεπτα καὶ τελείως διαφεύγοντα τοῦ ἡμετέρου ἐλέγχου. Ἐπιθυμοῦμεν πάντως νὰ σᾶς διαβεβαιώσωμεν, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν ἀνωμαλιῶν τούτων κατεβλήθη πᾶσα ἀνθρωπίνη δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς διαρκείας τῶν ἀναποφεύκτων διακοπῶν καὶ διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν καταναλωτῶν καὶ νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἡμέτεραι εἰς Βόρειον Ἑλλάδα Ὑπηρεσίαι δὲν ἐφείσθησαν κόπων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ἀπροσκόπτου τροφοδοτήσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἀνωμαλιῶν τούτων, τῶν νοσοκομείων καὶ λοιπῶν κοινωφελῶν ἱδρυμάτων. Συνημμένως σᾶς ἐπιστρέφομεν τὰς ἐν θέματι ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1962.

Μετὰ τιμῆς

Κ. Α. ΑΠΕΡΓΗΣ

Διευθυντὴς Ἐκμεταλλεύσεως Διανομῆς

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δανείου πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν τῶν κατοίκων Λιτοχωρίου Πιερίας, κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν τριετιῶν εἰς τοὺς ἰατροὺς δημοσίους ὑπαλλήλους κλπ.

§12Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, λόγῳ παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, λαμβάνουν ἐπίδομα τριετιῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὅμως, ἠρνήθη εἰς τοὺς ἰατροὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος τριετιῶν. Δι’ αὐτὸ οἱ ἰατροὶ προσέφυγον εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 494)9.6.1962 γνωμοτεύσεώς του ἀπεφάνθη, ὅτι καὶ οἱ ἰατροὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λάβουν τὸ ἐπίδομα τῶν 3ετιῶν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον ἠρνήθη τὴν χορήγησιν τῶν τριετιῶν, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα δὲν ἔχουν πιστώσεις καὶ ὅτι, μόνον ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1963 θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις τοῦ ἐπιδόματος τῶν τριετιῶν. Τοιουτοτρόπως, τὸ Κράτος ἐμφανίζεται ὡς κακὸς ἐργοδότης ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων του. Καὶ ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος τῶν τριετιῶν καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς δημοσίους ὑπαλλήλους;

§13Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ Κράτος ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος τῶν τριετιῶν καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Δι’ αὐτό, ἡ γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων.

§14Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον ἦτο σύμφωνον διὰ τὴν χορήγησιν τῶν τριετιῶν, τότε πρὸς τί ἡ προσφυγὴ τῶν ἀδικουμένων ἰατρῶν καὶ ἡ ἐκ ταύτης γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους; Τοῦτο ἐγένετο, διότι ἠρνήθη τὸ Ὑπουργεῖον, τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος.

§15Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, μολονότι ἔδωσα ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Λαμπράκην, ἐν τούτοις ἐπιμένει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐκ προθέσεως δὲν δίδει τὰς τριετίας εἰς τοὺς ἰατρούς. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐζήτησε πιστώσεις ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος καὶ θὰ καταβληθῇ τὸ ἐπίδομα τῶν τριετιῶν ἀπὸ τοῦ 1963.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις κλπ.

§17Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου, ἐπὶ 18.818 παιδιῶν, ἐπελέγησαν ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς διὰ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις 2.115. Καὶ ἐξ αὐτῶν ἀπεστάλησαν μόνον 420. Ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Ἀλεξανδρουπόλεως, ἐπὶ 6.200 παιδιῶν, ἐπελέγησαν 610 καὶ ἀπεστάλησαν μόνον 80. Ἐκ τῆς Ὀρεστιάδος ἐπὶ 6.700 παιδιῶν, ἐπελέγησαν τὰ 810 καὶ ἐστάλησαν τελικῶς μόνον 120. Ἐκ τοῦ Διδυμοτείχου ἐπὶ 6.000 περίπου παιδιῶν, ἐπελέγησαν 695 καὶ ἐστάλησαν τελικῶς 110. Εἰς τὸ Κλημέντι τῆς Κορινθίας ὑπάρχουν μόνιμοι ἐγκαταστάσεις παιδικῶν κατασκηνώσεων, διὰ τὰς ὁποίας ἐξώδευσε πολλὰ χρήματα τὸ Κράτος καὶ ἐφέτος θὰ λειτουργήσουν μόνον διὰ 25 ἡμέρας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, κατὰ τὸ 1955–1962 ποῖα ποσὰ διετέθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις καὶ πόσα παιδιὰ ἐστάλησαν εἰς αὐτάς.

§18Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πρόκειται περὶ τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων, νομίζω, ὅτι κακῶς ἀπηυθύνθη ἡ ἐρώτησις εἰς ἡμᾶς. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀποστέλλει εἰς τὰς κατασκηνώσεις παιδιά, τὰ ὁποῖα λόγῳ ὑγείας, ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, κατ’ ἔτος ἀποστέλλει εἰς τὰς κατασκηνώσεις 36.000 παιδιά. Δὲν ἀποστέλλει μόνον μαθητὰς σχολείων, ἀλλὰ ἀποστέλλει καὶ παιδιὰ κατέχοντα δελτίον ἀπορίας Αʹ κατηγορίας, τὰ ὁποῖα, κατόπιν ἐξακριβώσεως, δὲν ἠμποροῦν δι’ ἰδίων των μέσων νὰ κάμουν ἐξοχήν. Διὰ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν ἔκαμε τὸν κόπον νὰ ἀνεγίνωσκε τὸν προϋπολογισμόν, θὰ ἔβλεπε ποῖα ποσὰ εἶναι ἐγγεγραμμένα διὰ τὰς κατασκηνώσεις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§19Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μας ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Συνεπῶς, σήμερον συνεζητήθη μόνον ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Προνοίας. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, πῶς γίνεται ἐπὶ 800.000 ἐγγεγραμμένων παιδιῶν, νὰ ἀποστέλωνται εἰς τὰς κατασκηνώσεις μόνον 36.000.

§20Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀποστέλλει κατ’ ἔτος εἰς τὰς κατασκηνώσεις 36.000 παιδιά. Ἀλλὰ ἀποστέλλονται παιδιὰ καὶ εἰς τὰς μαθητικὰς κατασκηνώσεις. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ αἱ κατασκηνώσεις τῶν διαφόρων Ὀργανισμῶν. Καὶ συνολικῶς κατ’ ἔτος ἀποστέλλονται εἰς κατασκηνώσεις ἄνω τῶν 100.000 παιδιῶν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιφερείας Βόλου.

§22Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Βόλου εἶχε καταστραφῆ ἐκ τῶν σεισμῶν. Ἐφέτος τὸν Μάϊον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας παρέστη εἰς τὴν τελετὴν θεμελιώσεως τοῦ Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἠρίθμει 200 κλίνας. Κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐγκαινίων, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Βόλου θὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν κλινῶν κατὰ 50, διὰ τῆς ἀνεγέρσεως νέας πτέρυγος. Ἀργότερον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ ἀνεγερθῇ ἰδία πτέρυξ διὰ τὰς 50 κλίνας, ἀλλὰ αἱ 50 κλῖναι θὰ στεγασθοῦν εἰς τὸ αὐτὸ κτίριον ὅπου στεγάζονται καὶ αἱ 200 κλῖναι. Ἀλλὰ πέραν τούτου εἰς τὸν Βόλον ὑπάρχουν 50.000 ἄποροι, οἱ ὁποῖοι, καθὼς καὶ ὁ ἄλλος πληθυσμὸς δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ νοσηλευθοῦν εἰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς καὶ ὑποχρεωτικῶς ἐπιβάλλεται νὰ νοσηλευθοῦν εἰς τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον. Ἐρωτῶ, ὁ ἀριθμὸς τῶν 200 κλινῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Βόλου;

§23Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν εἶπον ὅτι αἱ 200 κλῖναι θὰ αὐξηθοῦν εἰς 250. Ἡ ἀνέγερσις ἰδίας πτέρυγος, ἀπαιτεῖ μελέτην ἐκ μέρους τῆς τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Τὸ ὅτι αἱ 200 κλῖναι δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων, τὸ γνωρίζω τοῦτο, διότι καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας αἱ κλῖναι τῶν κρατικῶν νοσοκομείων δὲν ἀνταποκρίνονται πλήρως πρὸς τὰς ἀνάγκας. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἐφαρμόζομεν τὴν νοσηλείαν καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ 30% τὸ δίδομεν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ 70% νοσηλεύεται ὑπὸ τοῦ Κράτους.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὸ περιεχόμενον ἐκθέσεως ἀφορώσης τὰ φάρμακα κλπ.

§25Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Τσιμάρα, ἠκολούθησε καὶ ἄλλη ἔκθεσις σχετικῶς μὲ τὴν διατίμησιν καὶ κοστολόγησιν τῶν φαρμάκων. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἔκθεσις καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ, διὰ ποῖον λόγον δὲν τὴν κατέθεσε διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν.

§26Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Σᾶς ἀπήντησα, ὅτι κατετέθη ἡ ἔκθεσις τοῦ καθηγητοῦ κ. Γεωργιάδου. Ἐπειδὴ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Γεωργιάδου ἀνέφερεν ἀντίθετα στοιχεῖα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Τσιμάρα, ἐδόθη εἰς τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ τὴν καταθέσω, διὰ νὰ λάβητε γνῶσιν.

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ καθηγητοῦ κ. Γεωργιάδου. Σᾶς ἐρωτῶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Γεωργιάδου ἀνέφερε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ διηυκόλυνον τὴν ἀνάκρισιν, ἡ ὁποία διεξάγεται σχετικῶς μὲ τὴν διατίμησιν καὶ κοστολόγησιν τῶν φαρμάκων καὶ δι’ αὐτὸ τὸν λόγον τὴν παραπέμψατε εἰς τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου;

§28Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Ἀντιθέτως, ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Γεωργιάδου ἀνέφερε στοιχεῖα ἀντίθετα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Τσιμάρα, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὴν διεβίβασα εἰς τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν δημοσιεύσω, πρὸ τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Ἀντεισαγγελέως.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐζητήθη ὡς στοιχεῖον διὰ τὴν προανάκρισιν;

§30Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Σᾶς ἐξήγησα, κ. συνάδελφε, διὰ ποῖον λόγον ἐστάλη εἰς τὸν κ. Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἔκθεσις ὑπεβλήθη εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ δὲν εἶναι δικαστικὸν ἔγγραφον, τοῦ ὁποίου δὲν ἠδυνάμεθα νὰ λάβωμεν γνῶσιν. Ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀποτελεῖ διοικητικὸν ἔγγραφον καὶ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν γνῶσιν.

§32Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Γεωργιάδου διεβιβάσθη εἰς τὸν κ. Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς τὴν δημοσιότητα πρὸ τῆς περαιώσεως τῆς ἀνακριτικῆς καὶ δικαστικῆς, γενικῶς, ἐρεύνης.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητεῖται τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν, κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1963». Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Σ. Θεοτόκης, ἔχει τὸν λόγον.

§34Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐξετίμησε, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τὴν τελευταίαν, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἐπανειλημμένως ἀπέφυγε νὰ παρακωλύσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν γνωμῶν της. Καὶ λέγω, νὰ παρακωλύσῃ, διότι γνωστὸν εἶναι αἱ ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διατυπούμεναι αἰτιάσεις, ὅτι δηλ. οἱ Ὑπουργοὶ κάμνοντες χρῆσιν τοῦ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δικαιώματός των παρεμβαίνουν εἰς τὰς συζητήσεις καὶ ἐμποδίζουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν μετὰ συνεχείας διατύπωσιν τῆς γνώμης της. Πέραν αὐτοῦ δὲν ἔλαβα τὸν λόγον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, κ. βουλευταί, διότι ὅπως ἐδήλωσα κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν δὲν ἤμην διατεθειμένος νὰ παρακολουθήσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐξέρχεται κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως τῶν ὁρίων τῆς ἐρεύνης τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Ἐν τούτοις ὅμως, ἐπειδὴ παρετήρησα, ὅτι ἀγορηταὶ τινὲς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐνόμισαν ὅτι εἶναι κατάλληλος εὐκαιρία, ὄχι μόνον διὰ νὰ ἐπικρίνουν γενικώτερον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ δημιουργήσουν σφαλερὰς ἐντυπώσεις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ λάβω τὸν λόγον πρῶτος ἀπόψε, διὰ νὰ ἐξηγήσω ἐπὶ τῶν διαφόρων κυρίως θιγέντων θεμάτων τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐν πρώτοις περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διετύπωσα τὴν γνώμην κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, ὅτι ἦτο ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δι’ ἕνα λόγον ἐξ ἀντικειμένου καὶ δι’ ἕνα λόγον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, τὴν προσωπικὴν κρίσιν, εὐσταθοῦντα. Καὶ ὁ μὲν ἐξ ἀντικειμένου λόγος εἶναι τοῖς πάσι γνωστός. Εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ τὰ γενικά του μεγέθη δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἤδη καταρτισθείς, προκειμένου περὶ ὡρισμένων εἰδικῶν μεγεθῶν, συνηρτημένων ἐκ τῶν τελευταίων ἀποφάσεων περὶ τῆς βοηθείας ἀμυντικῆς στηρίξεως καὶ τοῦ Κονσόρτσιουμ, τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ ἔρευναν. Δὲν γνωρίζω ποῖαι θὰ εἶναι αἱ τελικαὶ ἀποφάσεις τῶν φίλων μας καὶ συμμάχων ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν σπουδαίων θεμάτων. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀποκαρδιωτικαί, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι ἐλλείπει ἡ γενικωτέρα ἀλληλεγγύη, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, εἶναι ὅμως καὶ δυνατόν, νὰ εἶναι ἱκανοποιητικαί. Καὶ εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον νομίζω ὀρθῶς πρὶν ἢ ἐξακριβωθοῦν τὰ τελικὰ μεγέθη τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων, εἴτε θετικῶς εἴτε ἀρνητικῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς προσεχοῦς χρήσεως, ἐνῷ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους καὶ κατὰ συνέπειαν, ἄνευ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ, σταματᾶ ἀπὸ ἀπόψεως διαχειρίσεως ἡ δυνατότης τῆς κινήσεως τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Ὁ ἐξ ὑποκειμένου λόγος, εἶναι λόγος ἐπιστημονικῆς ἰδικῆς μου πεποιθήσεως, καὶ θεωρῶ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις πρὶν θελήσῃ νὰ ἐπικρίνῃ μετὰ πολλῶν καὶ ζωηρῶν φράσεων καὶ μάλιστα μὲ ὡρισμένας αἰχμάς, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ ἐκ τοῦ πονηροῦ ὁρμᾶται, θὰ ἔπρεπε μετὰ περισσοτέρας προσοχῆς νὰ σταθμίσῃ καὶ προσωπικὴν ἐπαναλαμβάνω γνώμην, στηριζομένην ἐπὶ τῆς ἐπιστημονικῆς πείρας, περὶ τὰ δημοσιονομικὰ πράγματα. Ἰσχυρίζομαι, ἀξιότιμοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐκτίμησις τῶν δεδομένων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, ἀκριβὴς ἐκτίμησις, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος καὶ προϋπόθεσις τῆς μετὰ συνέσεως καταρτίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς ἑπομένης χρήσεως, ἰσχυρίζομαι, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τὰ ἀριθμητικὰ δεδομένα τῆς χρήσεως, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει, πλήρως ἐξηκριβωμένον, καὶ τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ πρὶν ἢ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἡμερολογιακὸν ἔτος καὶ ἔλθουν τὰ ἀριθμητικὰ δεδομένα καὶ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταρτισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς ἑπομένης χρήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ὄχι μόνον ἐθεώρησε ὅτι αὐτὸ ἐκκινεῖ ἀπὸ πονηρᾶς σκέψεως, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπω, ἀλλὰ περιέπεσε καὶ εἰς μίαν ἀντίφασιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Κατηγόρησε ἄλλοτε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἐξετίμησε ἐπαρκῶς τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων καὶ ὅτι ἐνεφάνισε ὑπερέσοδα ἀπαράδεκτα διὰ μίαν δημοσιονομικὴν διαχείρησιν. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ζητεῖ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐντὸς τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Συν)τος χρονικῶν ὁρίων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ταυτοχρόνως θεωρεῖ ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἐκτίμησις ἡ ὁποία θὰ στηρίζεται κατ’ ἀνώτατα ὅρια καὶ κατ’ αἰσιόδοξον ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων, ἐπὶ τῶν 6–7 πρώτων μηνῶν τῆς χρήσεως, ἡ ὁποία προηγεῖται τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ. Δικαίωμα της νὰ νομίζει, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ὀρθότερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῶν δημοσιονομικῶν προβλημάτων ἀπὸ ἀπόψεως καταρτίσεως προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, πιστεύει, ὅτι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἔναντι τοῦ Σώματος καὶ ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα ὥστε αἱ ἐκτιμήσεις νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ἀκριβέστεροι, καὶ ἀκριβεῖς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι αἱ ἐκτιμήσεις, κατὰ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον κρίσιν, ὅταν συμπληροῦνται τὰ δεδομένα τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους πλήρως, τὰ προηγούμενα τῆς νέας χρήσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὸν ὑπὸ κατάρτισιν προϋπολογισμόν. Καὶ ὡς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ αὐτοῦ, ὑπεστήριξα, ὅτι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς παρούσης χρήσεως διὰ τοὺς πρώτους μῆνας μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου ὅπου ἐδόθησαν τὰ δεδομένα τοῦ Σεπτεμβρίου, διότι ὅπως γνωρίζετε καὶ ὑποθέτω τὸ γνωρίζετε ὅλοι σας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μεσολαβεῖ ἕνας μῆνας διὰ νὰ ἔχωμεν τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως διαχειρίσεως τοῦ προηγουμένου μηνός. Ὑπεστήριξα λοιπόν, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον 10μηνον ἡ πορεία τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἦτο κάτω τῶν προβλέψεων καὶ περίπου εἰς τὰς προβλέψεις. Ἡ πραγματικὴ εἰκών, ἀριθμητικῶς κ. βουλευταί, εἶναι περίπου ἡ ἑξῆς: Ὑπελείφθη ἐκτὸς ἐσόδων τοῦ ΟΓΑ —ὡς γνωρίζετε ὁ ΟΓΑ ἔχει κοινωνικοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι εἰσπράττονται διὰ λογαριασμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀνταποδίδονται εἰς τὸν ΟΓΑ εὐθέως— ἐκτὸς λοιπὸν τῆς διαχειρίσεως τῶν πόρων τοῦ ΟΓΑ, κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον, ὑπελείφθη ἡ ἀπόδοσις τῶν ἐσόδων, ἐν σχέσει πρὸς τὰς προβλέψεις, εἰς τὴν τάξιν, 6,32 ἦτο τὸ προβλεπόμενον ἀρχικῶς, ἀπὸ Ἰανουαρίου ἕως Ἀπριλίου καὶ ἔφθασε εἰς τὸ 6,11, διὰ τὸ ὑπόλοιπον δὲ διάστημα εἰς 6,26. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἤρχισε βελτιουμένη τὸν Αὔγουστον, δηλαδὴ μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ βαίνει βελτιουμένη μὲ ποσοστὸν 7,47, ἔναντι 6,32. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ὄχι πλέον ἐκτιμήσεως ἀλλὰ τῶν βεβαίων στοιχείων εἶναι, ὅτι τελικῶς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1962 θὰ παρουσιάσῃ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα 1% καὶ οὐχὶ πλέον τοῦ 1% τοῦ συνόλου τοῦ ὕψους ἐπὶ τὰ χείρω, ἢ ἐπὶ τὰ βελτίω. Καὶ ἐρωτῶ, θεωρεῖτε κύριοι βουλευταί, ὅτι μία παρέκκλισις 1% εἰς τὰ 20 δισεκατομμύρια δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή; Ἐν τούτοις ὅμως ἡ παρέκκλισις αὐτή, ἡ ὁποία ἀριθμητικῶς μεταφράζεται εἰς 200 ἑκατομμύρια, δικαίως ἀποτελεῖ οὐσιῶδες στοιχεῖον διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ μελλοντικοῦ προϋπολογισμοῦ, δηλαδὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς νέας χρήσεως. Ἰδοὺ διατὶ ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι θὰ εἶναι πολὺ συνετώτερον δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν ἐχομένων τῆς ὀρθῆς διαχειρίσεως τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, νὰ καταρτίζῃ τὸν προϋπολογισμόν, οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προβλέψεων τῶν πρώτων μηνῶν τῆς προηγουμένης χρήσεως, ἀλλὰ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν στοιχείων, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ὑπάρξῃ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, ἡ ὀρθὴ ἐκτίμησις. Αὐτοὶ κ. συνάδελφοι, ὑπῆρξαν οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεστήριξα καὶ κατὰ τὴν τρίτην συνεδρίασιν, ὅτι ἐπεβάλετο νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀσμένως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐθίγησαν καὶ ἕτερα οἰκονομικὰ θέματα, εὐρυτέρας σημασίας. Ὑπεστηρίχθη ἐντόνως ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἡ λύσις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας ἐν πολλοῖς συνίσταται εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Καὶ ὀρθῶς. Ἡ γῆ τῆς Ἑλλάδος εἶναι πτωχή. Ἡ γῆ τῆς Ἑλλάδος κατ’ ἔκτασιν εἶναι περιωρισμένη. Οἱαδήποτε προσπάθεια καὶ ἐὰν γίνῃ πρὸς βελτίωσιν καὶ πρὸς ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, βέβαιον εἶναι, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ αὐξανομένου γεωργικοῦ πληθυσμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ οὐσιωδῶς, ἐὰν δὲν συνδυασθῇ ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης τῆς χώρας μὲ ἔντονον προσπάθειαν ἐκβιομηχανίσεως. Ἀλλὰ ἡ ἐπῳδὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦτο, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς προσπαθείας τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, περίπου ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο τίποτε, ἀλλὰ ἐπίκειται καὶ γενικωτέρα καταστροφή, λόγῳ μάλιστα τῆς τελευταίως ψηφισθείσης ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ κυρωθείσης καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων Κοινοβουλίων συμβάσεως συνδέσεώς μας μετὰ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἀνεξαρτήτως, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας ὀργανώσεως ἄλλων βιομηχανιῶν εἰς ἔντασιν καὶ ἔκτασιν, εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα, διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει πλήρως τὴν εὐθύνην καὶ διὰ τῶν ὁποίων καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γενικώτερον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ ποῦ ἀκριβῶς εὑρίσκεται ἡ προσπάθεια τῆς ἐκβιομηχανίσεως. Καὶ ἐὰν πράγματι εὐσταθῇ ἡ αἰτίασις καὶ γνώμη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἢ ἐὰν ἐν τοῖς πράγμασι ἐμπνέεται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν καὶ προσπάθειαν δημιουργίας ἐντυπώσεων. Ἰδοὺ ἀκριβῶς ἡ σταθερὰ τιμή, ποία εἶναι ἡ ἐπένδυσις ἀκαθαρίστου κεφαλαίου εἰς τοὺς διαφόρους τομεῖς. Βάσις τὸ 1961. Τὸ 1961 εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας, ἔλαβον χώραν ἐπενδύσεις τῆς τάξεως 3.444 ἑκατομμυρίων, κατὰ δὲ τὸ 1962 3.660 ἑκατομμύρια. Ἔχομεν ἑπομένως μίαν ποσοστιαίαν αὔξησιν 6,3%. Εἰς τὴν ἐνέργειαν, τὸ 1961 1478 ἑκατομ. καὶ τὸ 1962 1.745 ἑκατ., ποσοστιαίαν αὔξησιν 18,1%. Εἰς τὰς μεταφορὰς καὶ τὰς ἐπικοινωνίας, τὸ 1961 4.600 ἑκατομ., τὸ 1962 5240 ἑκατομ., ποσοστιαίαν διαφορὰν 13,9%. Εἰς τὰς κατοικίας τὸ 1961 5.480 ἑκατομ., τὸ 1962 6.030 ἑκατομ. καὶ αὔξησιν ποσοστιαίαν 10%. Καὶ εἰς τὰς λοιπὰς δραστηριότητας ἔχομεν μίαν συμπίεσιν, μὲ ἀριθμοὺς 2.643 ἑκατομ. διὰ τὸ 1961 καὶ 2.605 ἑκατομ. διὰ τὸ 1962. Προκειμένου δὲ περὶ τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν μεταλλείων ἔχομεν, διὰ τὸ 1961 ἐπενδύσεις 2.495 ἑκατομ. καὶ τὸ 1962 3960 ἑκατομ. Τουτέστιν αὔξησιν ποσοστιαίαν μεταξὺ 1961 καὶ 1962 δι’ ἐπενδύσεις παγίου κεφαλαίου βιομηχανίαν καὶ μεταλλεῖα 58,7%. Παρατηροῦμεν λοιπὸν ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι συγκριτικῶς εἰς τὸν τομέα τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, κατὰ τὸ 1962, ἐνῷ οἱ δεῖκται τῶν ἐπενδύσεων εἶναι ἀνοδικοὶ εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, εἶναι συγκριτικῶς πολὺ ἐντονωτέρα ἡ ἐπένδυσις προκειμένου περὶ τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν μεταλλείων. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι ἐπαρκής, ἰδοὺ πῶς μεταφράζεται εἰς γενικὰ σύνολα, μεταξὺ ἰδιωτικῶν καὶ δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ ποσοστιαίως ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Κατὰ τὸ 1961 τὸ σύνολον τῶν ἀκαθαρίστων ἐπενδύσεων εἶναι τῆς τάξεως τῶν 20.140 ἑκατομμυρίων, ὑποδιαιροῦντες δὲ ἀπὸ ἀπόψεως μὲν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων εἰς 12.110 ἑκατομμύρια, ἀπὸ ἀπόψεως δὲ δημοσίων ἐπενδύσεων εἰς 8.030 ἑκατομμύρια. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ 1961, αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις εἶναι 14% περίπου καὶ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων 20,7%. Εἰς τὸ 1962 αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις συμβάλουν διὰ 14.180 ἑκατ. δηλαδὴ εἰς ποσοστὸν 17,1% ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις κατὰ 9.060, σύνολον 27,4. Θὰ μοῦ ἀντείπητε, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι πράγματι εὑρίσκεται ἡ προσπάθεια τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας εἰς τὸ ἐπιθυμητὸν ὕψος; Δὲν ἰσχυρίσθην τοιοῦτον τι. Ἰσχυρίσθην ὅμως, ὅτι ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν ἀβιάστως βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ ἂν ἡ προσπάθεια τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, πόρρω ἀπέχῃ ἀπὸ τοῦ νὰ φθάσῃ εἰς σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο καὶ ἐπιθυμητὸν καὶ ἀναγκαῖον, ἐν τούτοις τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρέταξα ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀποδεικνύουν ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς ἐκβιομηχανίσεως, γίνεται προσπάθεια καὶ ἐκ τοῦ ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου ἔντονος, ἡ ὁποία διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος, σημειώσετε τοὺς ἀριθμοὺς μεταξὺ τοῦ 1960 καὶ 1962, ὁπότε ἔχομεν 6700 ἑκατομ. Εἰς τὴν βιομηχανίαν, δηλαδὴ 45,1% περισσότερα. Καὶ λόγου γενομένου περὶ ἐπενδύσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀπαρατήρητον ὅτι ἐπεκρίθη ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Εἶμαι ἀναγκασμένος, χωρὶς νὰ θέλω νὰ χαρακτηρίσω ποσῶς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὴν παρακολουθήσω εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ τοὐλάχιστον χαρακτηρίζω Κοινοβουλευτικὸν ἀτόπημα, ἂν μὴ τὶ ἄλλο, τοὐτέστιν τῆς προσπαθείας τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ διϋλιστήριον ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, τοῦ πρωτίστως ὑπευθύνου διὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν, χωρὶς τοῦτο νὰ μειώνῃ τὴν συλλογικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀφίνων τὴν ὑποστήριξιν τῶν Κυβερνητικῶν ἀπόψεων εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρωτίστως εἰς τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, εἶναι τοῦτο: Πρῶτον ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, μετὰ ὁμόφωνον γνώμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ μόνοι ἁρμόδιοι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ κρίνουν μίαν σύμβασιν τοιαύτης τεχνικῆς, ἂν μὴ ὄχι καὶ οἰκονομικῆς περιπλοκῆς. Καὶ δεύτερον, ὅτι τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, δὲν ὑπάρχει σύμβασις γενομένη τοὐλάχιστον ἐν Ἑλλάδι καὶ πιστεύω καὶ ἀλλαχοῦ, ἡ ὁποία προβλέπει διαλυτικὴν αἵρεσιν μὲ ἀλληλέγγυον συλλογικὴν εὐθύνην τῶν τριῶν ἐπενδύσεων, δηλαδὴ τοῦ διϋλιστηρίου, τῶν πετροχημικῶν καὶ τῆς ἀμμωνίας, προκειμένου νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ μία ἐξ αὐτῶν κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὸ χαλυβουργεῖον ὑπάρχει βαρυτάτη ἐγγύησις τῆς τάξεως τῶν 12 ἑκ. δολ. τὰ ὁποῖα δεσμεύονται ἐν Ἑλλάδι ὁριστικῶς, ἄνευ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἀναδόχου νὰ τὰ ἀποσύρῃ διὰ τὴν τετάρτην αὐτὴν ἐπένδυσιν. Τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν ὑπερβαίνει τὰ 100 ἑκατ. δολλ. καὶ κλιμακοῦται εἰς 4 ὡς ἀνέφερον ἐπενδύσεις, δηλαδή, τὸ διϋλιστήριον, τὰ πετροχημικά, τὴν ἀμμωνίαν καὶ τὸ χαλυβουργεῖον. Σᾶς ἐξήγησα πῶς ἔχει ἡ ἀλληλέγγυος εὐθύνη μὲ τὴν διαλυτικὴν αἵρεσιν ἐὰν δὲν ἀρχίσῃ μία ἐκ τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν ἐντὸς τῶν τακτῶν προθεσμιῶν τῆς συμβάσεως. Καὶ ταῦτα ὅσον ἀφορᾶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ὑπόθεσιν τοῦ διϋλιστηρίου, καὶ ἀφήνω τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ ἐὰν ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνεται εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν στιγμήν, εὑρίσκεται ἐν σεβασμῷ, μὲ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐκθέσῃ τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐγένετο ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μνεία τῆς τουριστικῆς κινήσεως καὶ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ εἶπον, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις ἐν Ἑλλάδι ὀφείλεται εἰς τυχαῖον γεγονός, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον ηὐξήθη καὶ συνεπῶς θὰ ηὐξάνετο αὐτομάτως καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὡς ἂν οἱ ταξειδιῶται, οἱ ὁποῖοι ἐννοοῦν τὸν χρόνον τῶν διακοπῶν των νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν καλύτερον, νὰ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἄνευ τῆς κολοσσιαίας προσπαθείας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸν τομέα τοῦ τουρισμοῦ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ καὶ ἡ ὁποία ἀπέδωσε τεραστίους καρπούς, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν προσωπικὴν προσπάθειαν καὶ πρωτοβουλίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου, ἡ πρωτοβουλία αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικείμενον ἐπικρίσεων ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ δὲν θὰ παρέλθῃ χρόνος ὅπου θὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ὅπως καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς αἱ ἐθνικαὶ ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προσέφερεν εἰς τὸν τόπον. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα ὀλίγα τινά, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Καὶ λέγω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, διότι τὰ δεδομένα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν εἶναι συνδεδεμένα ὡς γνωρίζετε μὲ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα τῆς χώρας. Καὶ θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν, δηλαδὴ τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος οἱ ἄλλοι συντελεσταὶ καὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συνθέτουν τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ἔχουσι συγκριτικῶς μεταξὺ τοῦ 1961 καὶ 1962 κ. συνάδελφοι, ὡς ἑξῆς: Αὐτὰ βάσει στοιχείων πληρωμῶν: Ἐξαγωγαὶ τὸ 1961 235 ἑκατ. δολλάρια.

§35Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁλόκληρον τὸ ἔτος;

§36Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μάλιστα. Αἱ ἐξαγωγαὶ τὸ 1962 κατὰ τελικὴν πρόβλεψιν 260 ἑκατ. δολλάρια. Ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῆς αὐξήσεως ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὀφείλεται εἰς τυχαῖον γεγονός, ὅπως εἶναι αἱ ὑψηλότεραι τιμαὶ καπνῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν βάμβακος. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀκριβῶς συμβαίνει, κ. συνάδελφοι, διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν συναλλαγματικῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν γενικωτέρων ἀναγκῶν τῆς οἰκονομίας, προσπαθεῖ καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς Γεωργίας νὰ ἀναδιαρθρώσῃ τὰς καλλιεργείας, ὥστε πράγματι νὰ γίνεται καὶ παραγωγὴ ὄχι μόνον οἰκονομικῶν ἀγαθῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως, οἰκονομικῶν ἀγαθῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι ἐξησφαλισμένη. Λέγω δὲ ἐξησφαλισμένη, διότι, κ. συνάδελφοι, —καὶ εἶναι ἀνάγκη αὐτὸ νὰ τὸ συνειδητοποιήσῃ ὁ ἀγροτικός μας κόσμος, αὐτὸ τὸ τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ καλλιεργῇ βάμβακα, ὅτι ὁ βάμβαξ εἶναι προϊόν πολύτιμον, αἱ χῶραι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς δὲν παράγουν, πόρρω ἀπέχουν ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχουν τὰς φυσικὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ παράγουσι τὸν βάμβακα, τοῦ ὁποίου ἔχουν ἀνάγκην. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου καὶ ἐπιφυλάσσομαι ἐπὶ τῆς ἀπολύτου ἀκριβείας τοῦ ἀριθμοῦ, ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ εἰσάγει περίπου 3 ἑκατομμύρια τόννους βάμβακος τὸν χρόνον.

§37Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀτελῶς εἰσάγεται ὁ βάμβαξ, κ. Ὑπουργέ.

§38Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἡμεῖς ὅσον βάμβακα καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγάγωμεν θὰ ἔχωμεν πάντοτε τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ νὰ εἰσπράττωμεν τὸ ἀντίστοιχον συνάλλαγμα. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐκεῖ, ὄχι μόνον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ πᾶσα Κυβέρνησις τῆς χώρας, πρέπει νὰ ἐντοπίσῃ ἔντονον τὴν προσπάθειαν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συνδεθῇ βεβαίως καὶ μὲ τὴν κτηνοτροφίαν, γνωστὴ ἄλλωστε εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνεται ἔντονος ἐπιδότησις τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ γεγονός, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ ηὐξήθησαν κατὰ 11%, κατὰ τὸ παρὸν ἡμερολογιακὸν ἔτος, μεταχειρίζομαι τὴν φράσιν αὐτὴν διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, εἶναι ἀξιόλογον. Καὶ θὰ ἦτο εὐτύχημα, ἐὰν ἠδύνατο μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν νὰ αὐξάνουν αἱ ἐξαγωγαὶ κάθε χρόνον, χωρὶς βεβαίως νὰ μὴ ἐπιβάλληται, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κάθε προσπάθεια διὰ νὰ αὐξάνουν καὶ μὲ πολὺ μεγαλύτερον ρυθμόν. Αἱ εἰσαγωγαὶ ἐκτιμῶνται συνολικῶς εἰς 600 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐκ τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου προέρχεται ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 345 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1962. Καὶ καλύπτεται πλήρως. Ἐκ τῶν καθαρῶν εἰσροῶν συναλλάγματος, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται οἱ ἄδηλοι πόροι, ἡ κίνησις τῶν κεφαλαίων, 260 ἑκατ. δολλάρια. Ἐκ τῶν ἄλλων εἰσροῶν, κεφάλαια ἐπενδύσεων, 115 ἑκατ. δολλάρια. Συνεπῶς, μαζὶ μὲ τὴν βοήθειαν ἔχομεν μίαν αὔξησιν συναλλαγματικῶν διαθεσίμων διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1962, 30 ἑκατ. δολλαρίων. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ......

§39Ι. ΖΙΓΔΗΣ. ...... (Διακόπτει ὁμιλῶν χαμηλοφώνως, μὴ ἀκουόμενος).

§40Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ διακοπὴ εἶναι τοὐλάχιστον ἀτυχής. Διότι ἐὰν συγκρίνωμεν ὡρισμένους ἀριθμούς, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ εὐρωστία ἡ νομισματική, δὲν σημαίνει πόρρωθεν, ὅτι ἡ χώρα δὲν ἔχει ἀνάγκην ἐπηυξημένης προσπαθείας ἀναδιαρθρώσεως τῆς οἰκονομίας της, ὥστε νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ μία κατάστασιν μεταβατικὴν καὶ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν χορείαν τῶν ἀνεπτυγμένων χωρῶν. Καὶ ἡ βοήθεια ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ δὲν ἀποβλέπει εἰς ἄλλους σκοπούς, εἰ μή, ὡς γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν προσπάθειαν ἀντιμετωπίσεως τῶν ἔργων ἐπενδύσεως. Ἐλέχθη καὶ ὑπεστηρίχθη ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ. συνάδελφοι, ὅτι πῶς συμβαίνει εἰς μίαν ἔκθεσιν πρὸς τὸ κονσόρτσιουμ νὰ διατυποῦται ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὰ συναλλαγματικὰ διαθέσιμα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκαίων ἐξαγωγῶν ἀρκοῦν διὰ 2,9 μῆνες περίπου. Εἶναι ἀρκετὰ περίεργον τῷ ὄντι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, προφανῶς δὲ ἐσκεμμένως, διότι ἄλλως δὲν ὑπάρχει ἐξήγησις, ἠθέλησε νὰ λησμονήσῃ πρὸς στιγμήν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας ἰσχύει τὸ σύστημα τῆς ἀνανεώσεως τῶν ἐμπορικῶν πιστώσεων. Ἡ ὁρολογία δὲν εἶναι ἀκριβής, δι’ αὐτὸ θὰ μεταχειρισθῶ τὴν Ἀγγλικὴν ἔκφρασιν, τὸ REVALVING, τῶν ἐμπορικῶν πιστώσεων. Καὶ ὅλα τὰ Κράτη, καὶ τὸ κονσόρτσιουμ καὶ ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ καὶ οἱ Διεθνεῖς Ὀργανισμοί, ἄνευ ἐξαιρέσεως, συμπεριλαμβάνουν πάντοτε εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων τῶν διαφόρων χωρῶν, τὴν ἀνανέωσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Ἀνέμενον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐφ’ ὅσον ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ χρῆσιν καὶ τοῦ στοιχείου αὐτοῦ τῆς ἐκθέσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ Παρίσι, ὅτι θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ εἶχε τὴν ἀντικειμενικότητα, εἰ μὴ ἄλλο τί, νὰ μνημονεύσῃ καὶ τὴν παράλληλον στήλην πρὸς ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν, ἡ ὁποία παράλληλος στήλη ἀποδεικνύει, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων καὶ ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἡ κατάστασις κἄθε ἔτος βελτιοῦται κατὰ τὴν ἑξῆς τάξιν: Ἀπὸ τοῦ 1957, τὰ διαθέσιμα καλύπτουν τὰς εἰσαγωγὰς ὡρισμένων μηνῶν ὡς ἀκολούθως:

Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔπρεπε νὰ εἶχε μεταχειρισθῆ καὶ ὄχι ὁ παράπλευρος, τὸ 2,9. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιταχθῇ, ὅτι, ἐπὶ τέλους, πέντε μηνῶν συναλλαγματικὰ ἀποθέματα εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς δίδουν τὴν εἰκόνα τοῦ τί συμβαίνει εἰς ἄλλας χώρας. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω διὰ τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα ἄλλων χωρῶν. Παρέχω, ὅμως, ἐπισήμως τὴν διαβεβαίωσιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἶμαι διατεθειμένος, ἂν ζητηθῇ τοῦτο καὶ ἀπὸ ἔγκριτα μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψει των, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, βεβαίως, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ δημοσία χρῆσις αὐτῶν. Ἐκ τῶν στοιχείων, λοιπόν, αὐτῶν ἀποδεικνύεται, κατὰ γενικὰς γραμμάς, ὅτι εἰς πολλὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, τὰ συναλλαγματικὰ διαθέσιμα εἶναι πολὺ κατώτερα τῶν Ἑλληνικῶν.

§41Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὰ δὲν εἶναι ἀπόρρητα, κ. Ὑπουργέ. Περιέχονται εἰς διεθνῆ δημοσιεύματα.

§42Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπόρρητα.

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπόρρητα.

§44Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κάμετε χρῆσιν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχετε σεῖς. Ἐγὼ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ κοινολογήσω τὰ ἰδικά μου.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δίδεται τεραστία δημοσιότης εἰς τὰ στοιχεῖα αὐτὰ διεθνῶς.

§46Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ κάμετε χρῆσιν αὐτῶν ἀπὸ οἱανδήποτε πηγήν, ἀρκεῖ νὰ μὴ εἶμαι ἐγώ. Τὸ γεγονός, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν ἡ εὐρωστία τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶχε συγκινήσει κἄπως περισσότερον τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπεκταθῶ ὀλίγον. Δὲν εἶναι μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἡ δραχμή, τὸ χαρτονόμισμα τῆς δραχμῆς, ὅπως γνωρίζει κάλλιστα ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἶναι ἀμέσως ἀποδεκτὸν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀμέσως μετατρέψιμον. Ἐὰν ὑπάρχῃ οἱοσδήποτε ταξειδιώτης, ταξειδεύων μὲ δραχμὰς σήμερον, ἔχει τὴν ἄμεσον ἀντιστοιχίαν μὲ τὰ ἐθνικὰ νομίσματα τῶν διαφόρων χωρῶν, εἰς τὰς ὁποίας μεταβαίνει. Ἀλλ’ εἶναι ἀκόμη, διὰ νὰ ἴδητε τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, ἡ συγκριτικὴ ἐκτίμησις τῶν τιμαρίθμων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τοῦ Νοεμβρίου, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι κατὰ τὸ 1961 εἰς τὴν Γαλλίαν ὁ γενικὸς τιμάριθμος μὲ βάσιν 100 τὸ 1958, ἦτο 114 καὶ κατὰ τὸ 1962 μέχρι τοῦ Ἰουνίου, διότι μέχρι τοῦ Ἰουνίου τὸ δελτίον παρέχει στοιχεῖα, 119. Διαφορὰ 5%. Ὁ τιμάριθμος τροφίμων 110 τὸ 1961 —διὰ τὴν Γαλλίαν πάντοτε— 116 δὲ διὰ τὸ 1962. Διαφορὰ 6%. Εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ γενικὸς τιμάριθμος τὸ 1961 105, τὸ 1962 110. Διαφορὰ 5%. Τῶν τροφίμων 104 τὸ 1961, 112 τὸ 1962. Διαφορὰ 8%. Εἰς τὸ Ἡνωμένον Βασίλειον, τὴν Ἀγγλίαν, γενικὸς τιμάριθμος 105 τὸ 1961, 111 τὸ 1962. Διαφορὰ 6%. Τῶν τροφίμων, βάσις ὅμως μὲ Ἰούνιον τοῦ 1961, 102 τὸ 1961, 106 τὸ 1962. Εἰς τὴν Ἰταλίαν γενικὸς τιμάριθμος τοῦ 1961 104, τὸ 1962 108. Διαφορὰ 4%. Τῶν τροφίμων 99 τὸ 1961, 103 τὸ 1962. Διαφορὰ 4%. Εἰς Ὁλλανδίαν ὁ γενικὸς τιμάριθμος 105 τὸ 1961, τὸ 1962 109. Διαφορὰ 4%. Καὶ τῶν τροφίμων 104 τὸ 1961 καὶ 113 τὸ 1962. Δηλαδή, 9% διαφορά. Καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, κ. συνάδελφοι, ὁ γενικὸς τὸ 1961 μέχρι καὶ τοῦ Ἰουνίου ἦτο 104 καὶ 103 διὰ τὸ 1962. Δηλαδή, κατὰ 1% ὀλιγώτερον.

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ποίου μηνός;

§48Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μέχρι τοῦ Ἰουλίου συμπεριλαμβανομένου.

§49Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1962 στοιχεῖα ἔχετε;

§50Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι δελτίον τοῦ Νοεμβρίου μὲ στοιχεῖα μέχρι τοῦ Ἰουλίου. Δὲν ἠδυνήθην νὰ εὕρω στοιχεῖα νεώτερα. Ὁ γενικὸς τιμάριθμος εἰς τὴν Ἑλλάδα 104 τὸ 1961 καὶ 103 τὸ 1962 μέχρι καὶ τοῦ Ἰουλίου συμπεριλαμβανομένου. Μείωσις 1%. Τῶν τροφίμων 105 καὶ 102. Γνωρίζω τὴν ἀντίκρουσιν τῶν τιμαρίθμων. Ὑπάρχει ἡ γενικὴ θεωρία, ὅτι οἱ τιμάριθμοι εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι κατὰ κἄποιον τρόπον ἑρμηνεύονται εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀρνηθῇ κανείς, ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι διεθνῶς καθιερωμένα, διότι οἱ τιμάριθμοι καταρτίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διεθνῶν κανόνων, ἀποδεικνύουν πρῶτον, ὅτι τὸ νόμισμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀπολύτως σταθερόν. Καὶ εἶναι βέβαιον, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἄλλαι χῶραι θὰ ἦσαν πάρα πολὺ εὐτυχεῖς νὰ εἶχαν τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος τοῦ ἐθνικοῦ των ὅπως τὴν ἔχομεν ἡμεῖς. Καὶ ἡ σταθερότης τοῦ νομίσματος, δὲν εἶναι μόνον ἀπαραίτητος, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, ὅτι αἱ πληθωριστικαὶ πιέσεις θίγουν πρωτίστως τὰς ἀσθενεστέρας οἰκονομικὰς τάξεις. Ὑπεστηρίχθη δὲ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μία περίεργος ἀντίφασις κ. συνάδελφοι τμῆμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶπεν, ὅτι ἔχετε συναλλαγματικὰ ἀποθέματα, τόσα ὥστε διατὶ δὲν τὰ χρησιμοποιεῖτε κατὰ διαφορετικὸν τρόπον; Διατὶ δηλαδὴ δὲν τὰ χρησιμοποιεῖτε δι’ ἄλλον σκοπόν, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ εὑρίσκεται τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα διὰ στήριξιν τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Καὶ ταὐτοχρόνως ἄλλη μερὶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπεστήριξεν περίπου ὅτι εἶναι τοσαύτη ἡ συμφορά, ἡ ὁποία ἐπαπειλεῖται ἐναντίον τοῦ νομίσματος εἰς τὴν χώραν, ὥστε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἄλλα μέτρα. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ λάβῃ, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καλὸν εἶναι νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν θέσιν της.

§51Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τοιαῦτα πράγματα δὲν ἐλέχθησαν, ἐὰν ὑπαινίσσεσθε ἐμέ. Διαβάσατε τὰ πρακτικά.

§52Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐλέχθη μάλιστα καὶ ἐπιπροσθέτως, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ περισσότερον παράδοξον ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ νομισματικὴ σταθερότης μιᾶς χώρας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελῇ σκοπόν.

§53Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτοσκοπόν.

§54Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχει λοιπὸν λόγον τὸ θέμα νὰ ἐρευνηθῇ. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅταν δὲν ὑφίσταται ἀποτελεῖ τὸν πρώτιστον σκοπὸν πάσης πολιτείας, ἡ ὁποία ζῇ εἰς ἐλεύθερον καθεστώς. Διότι ἄνευ νομισματικῆς σταθερότητος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κανενὸς εἴδους προσπάθεια βελτιώσεως τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς τοῦ ἀντιστοίχου πρὸς δεδομένον Κράτος λαοῦ. Ὅταν ἐπιτευχθῇ ἀποτελεῖ μέσον πρὸς τὸν σκοπόν. Διότι ὑπαρχούσης τῆς νομισματικῆς σταθερότητος ἐπιτυγχάνονται οἱ εὐρύτεροι τῆς πολιτείας σκοποί. Καὶ ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐθεώρησεν ὅτι εἶχεν τὸ δικαίωμα νὰ καταγγείλῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀνεπαρκείᾳ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν παραίτησιν τῆς Κυβερνήσεως λόγῳ τῶν κατὰ τὴν γνώμην της ἐπικειμένων συμφορῶν θὰ πρέπει καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ σταθμίσουν ὅτι μὲ τὰς θεωρίας τὰς εὐφαντάστους, περὶ χρησιμοποιήσεως τῶν συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων καὶ περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἀποτελεῖ αὐτοσκοπὸν ἡ νομισματικὴ σταθερότης, ὁδηγούμεθα, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ποτὲ κυβερνήσῃ τὴν χώραν ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἰς πραγματικὴν συμφοράν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, θὰ ἦτο ἐνδεχομένως ἐνδεδειγμένον νὰ περατώσω τὴν ἀγόρευσίν μου, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ πράξω τοῦτο, ἐὰν δὲν προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ἔχω τὴν γνώμην, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις διακατέχεται ἀπὸ τὸ πλέγμα τῆς ἀποτυχίας τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος. Πορεύεται τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἔχει ἐπιλέξει, διὰ νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ὁδηγήσουν κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς διαφόρους πολιτικὰς ἐξελίξεις. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, προσφέρει εἰς ἡμᾶς τὰ σφάλματά της. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συνειδητοποιήσῃ, ὅτι ὑπὸ τὴν σημερινήν της ἡγεσίαν καὶ ὁμιλῶ περὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπου εἰς κάθε ἐκδήλωσιν ἐπικρατοῦν οἱ ρητορικοὶ πλατειασμοὶ καὶ τὰ ἐπιγράμματα, δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἶναι πράγματι, ἡ πραγματικότης αὐτὴ ἀναντίρρητος. Ἔχει ἡ ἡγεσία τοῦ Κέντρου, λόγῳ τῆς ἐπὶ πολλὰ χρόνια διακονίας της εἰς τὸν δημόσιον βίον τὸ θλιβερὸν προνόμιον, νὰ ἔχῃ χειρισθῆ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ πολιτικὰ θέματα ἐκ διαφόρου πρίσματος, ἀναλόγως τῶν πολιτικῶν συνθηκῶν καὶ τῶν κομματικῶν της βλέψεων. Κλασσικὸν παράδειγμα, κ. συνάδελφοι, εἶναι ὁ περίφημος ἐκλογικὸς νόμος. Ὅσοι ἐξ ἡμῶν, εἴχατε τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύετε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ κατὰ τὴν περασμένην περίοδον θὰ ἐνθυμῆσθε μίαν ἀξιόλογον ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος οὔτε λίγο οὔτε πολὺ κατώρθωσε ἐντὸς τριῶν τετάρτων, νὰ κονιορτοποιήσῃ ὅλα τὰ ἐκλογικὰ συστήματα τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἐφηρμόσθησαν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δι’ ὅσους ἐνθυμοῦνται καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει μνήμην, ἐνθυμεῖται καὶ τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν καὶ τὰς πολιτικὰς τοποθετήσεις τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι τοὐλάχιστον τὸ ἕνα σκέλος τοῦ τριπτύχου τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος περὶ τιμίου ἐκλογικοῦ συστήματος, ἀποτελεῖ πλατειασμὸν καὶ ἐπιγραμματικὴν τοποθέτησιν ἄνευ περιεχομένου. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ ἀνὰ πᾶσα στιγμὴν τὴν ἀποχώρησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐκ τῆς ἐξουσίας. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῶν ΤΕΑ.

§56Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Κυβέρνησις στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Σώματος. Στηρίζεται ἀκόμη εἰς τὰς ἐκδηλώσεις ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κ. βουλευταί. (ζωηρὰ χειροκροτήματα). Διότι θὰ πρέπει κἄποτε νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ὅταν ἐθεώρησε ὀρθὸν εἰς διαφόρους περιστάσεις καὶ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν καὶ τῶν πολιτικῶν της ἐκτιμήσεων, νὰ κινῆται ἐκτὸς τῶν εὐρυτάτων περιθωρίων ἐναλλασσομένων πολιτικῶν τοποθετήσεων, τότε καὶ ἐν τῇ περιπτώσει, ταύτῃ, θὰ πρέπει νὰ περιμένῃ τὴν ἐκ νέου ἀποδοκιμασίαν τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§57Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τηροῦμεν τὸν Κανονισμόν.

§59Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ θίξω ἀμέσως. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θέλω νὰ ἐρωτήσω, ἂν τὰ ὅσα λέγω στενογραφοῦνται, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μᾶς εἴπῃ βάσει ποίας διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, οἱ λόγοι τῶν Ὑπουργῶν στενογραφοῦνται καὶ ὄχι τῶν βουλευτῶν. Ἔχει νομολογηθῆ παγίως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ὅταν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, ὡς τὰ δωδεκατημόρια, συζήτησις δηλ. ἐπὶ ἀριθμῶν, ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπαντᾶ εἰς ρήτορα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀμφισβητῶν στοιχεῖα, ἀποτελεῖ κατάφορον παραβίασιν, κατάργησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, νὰ παραπέμψητε τὸν βουλευτήν, τοῦ ὁποίου τὰ στοιχεῖα ἀμφισβητοῦνται, νὰ ἀπαντήσῃ μετὰ δύο ἡμέρας, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά του, ὡς τριακοστοῦ. Πρέπει ἡ ἀπάντησις νὰ δίδεται ἀμέσως. Αὐτὰ τὰ εἶχον εἴπει καὶ ἐπὶ ἀειμνήστου Θηβαίου καὶ ὅταν ἦτο εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ὁ κ. Χέλμης καὶ ἡ Βουλὴ ἐδέχθη νὰ δώσω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε καθῆκον νὰ προστατεύσητε κυρίως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐὰν μὲ ἀπόφασίν σας δὲν μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, θὰ ἑρμηνευθῇ ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀντέχουν εἰς καμμίαν κριτικὴν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μαῦρος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ δώσῃ εἰς τὸ θέμα αὐτὴν τὴν ἔντασιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν.

§61Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μοῦ ἀπηγόρευσεν ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ὁμιλήσω.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Σᾶς ἠκούσαμεν καὶ δὲν σᾶς διέκοψε κανείς. Δὲν ἦτο ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ δώσῃ αὐτὸν τὸν τόνον καὶ τὸν ἐριστικὸν καὶ δραματικόν. Ἐπίσης δὲν τοῦ ἀπηγόρευσεν ὁ κ. Πρόεδρος.

§63Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μοῦ τὸ ἀπηγόρευσεν.

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόψετε. Δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ δώσητε αὐτὸν τὸν τόνον τὸν ἐριστικὸν καὶ δραματικόν. Ὁ κ. Πρόεδρος, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τύπου καὶ τοῦ γράμματος τοῦ Κανονισμοῦ, εἶπεν, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ ἀπαντήσετε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ἀπὸ ἀπόψεως τύπου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γράμματος. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀνοίξετε τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ τὸ ἰδῆτε. Ὑπάρχει ἐγγεγραμμένος, μετὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος παρενεβλήθη, βουλευτὴς ἂν δὲν ἀπατῶμαι τῆς παρατάξεώς σας, ὁ κ. Μητσοτάκης. Ὑπάρχει λοιπὸν ἀμέσως θέμα ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ τούτου τοῦ Κόμματός σας. Ἀλλά, ἂν ὁ κ. Μητσοτάκης δέχεται, ὅπως βλέπω νὰ ὁμιλήσητε, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μετὰ τὸν κ. Μητσοτάκην ἕνας βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως δὲν θέλει νὰ χάσῃ τὴν σειράν του. Ἄρα κατ’ ἀρχὴν ὁ τύπος εἶναι ὀρθός. Ἄς πᾶμε τώρα εἰς τὴν οὐσίαν. Εἰς τὴν οὐσίαν ἔχετε δίκαιον. Ἐνῷ ὁ Πρόεδρος ὤφειλε νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλήσετε καὶ νὰ μεταβληθῇ ἡ σειρά, εἰς τὴν οὐσίαν, βάσει κοινοβουλευτικῶν παραδόσεων, εἰς τὰς ὁποίας βαθύτατα πιστεύω καὶ αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐν πολλοῖς παραμερισθῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐντεῦθεν, ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ πρέπει νὰ εἶναι ἐν πολλοῖς διάλογος. Καὶ πρέπει νὰ τονίσω μὲ κἄποιαν μελαγχολίαν, ὅτι μετὰ τὸ 1946 ἔγινεν ὀλιγώτερον διάλογος ἀπὸ ὅ,τι ἦτο παλαιότερον εἰς τὸν 19ον αἰῶνα καὶ μέχρι τοῦ 1936 καὶ ἀπαντᾷ ὁ ὑποστὰς μίαν ἐπίθεσιν μετὰ μίαν ἢ δύο ἡμέρας. Πρέπει νὰ εὕρωμεν λοιπὸν ἕνα σημεῖον συναντήσεως τῶν δύο ἀρχῶν. Ἡ μία ἀρχὴ εἶναι αὐτὴ ἡ ἐν τῷ Κανονισμῷ τεθειμένη, ὅτι ὅλοι θὰ ἔχουν τὴν σειράν των πλὴν ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ρητῶς προβλέπει ὁ Κανονισμός. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ἕνας Ἀρχηγὸς Κόμματος ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι μέλος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ὀρθὴ λοιπὸν εἶναι, πέραν τῶν ἐξαιρέσεων αὐτῶν, ἡ τοποθέτησις τῆς διαδοχῆς τῶν ἐγγεγραμμένων. Ὀρθὴ ὅμως εἶναι κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ ἡ ἀξίωσις τοῦ κ. Μαύρου, ὅταν γίνεται μία ἀντίκρουσις τόσον συστηματικῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν, νὰ μὴ χαθῇ ἡ εὐκαιρία, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πράγματι ὠφέλιμος καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τοῦ ἀμέσου διαλόγου. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Πρόεδρον, καὶ ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους διότι εἶναι ζήτημα θελήσεως τῆς Βουλῆς, οὔτε αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Πρόεδρος εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀποφασίσῃ χωρὶς νὰ εἶναι σύμφωνος ἡ Βουλή. Ὁ κ. Πρόεδρος κατὰ τοῦ ὁποίου ἐκάνατε τὴν ἐπίθεσιν ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τηρήσῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ μὴ σᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ὁμιλήσετε. Ἐξ ἄλλου ὅμως συμφωνῶ οὐσιαστικῶς μαζί σας, ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, πρέπει, οὐχὶ δι’ ἀγορεύσεως μακρᾶς, διότι τότε ἀνατρέπεται ὁ Κανονισμός, ἀλλὰ διὰ μιᾶς ἀπὸ τῆς θέσεώς σας συντόμου ἀπαντήσεως, νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ βαθυτέρα ἔννοια τοῦ Κοινοβουλίου, ἡ ὁποία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸν δημιουργικὸν διάλογον.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαῦρο, μὲ συγχωρεῖτε, διότι καὶ ὁ Πρόεδρος, ὁ ὁποῖος ἐβλήθη κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ μέρους σας, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπῃ δύο πράγματα. Ὑπεύθυνος εἶναι διὰ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως καὶ τὴν σειρὰν τῶν συζητήσεων. Γνωρίζει ὅτι ὁ λαμβάνων τὸν λόγον ἔχει δικαίωμα δὶς νὰ ἀγορεύσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος. Συνεπῶς δικαίωμα δευτερολογίας ὑπάρχει. Γνωρίζει καὶ τὰ παράπονα καὶ τὰς παρεξηγήσεις ποὺ πολλὲς φορὲς δημιουργοῦνται ὅταν γίνεται προσπάθεια μεταβολῆς μιᾶς σειρᾶς. Ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς καταστάσεως συμφωνῶν μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος, ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν εἶναι σύμφωνος, καὶ πρὸ παντὸς ἐρωτῶ τοὺς ἐγγεγραμμένους ἂν εἶναι σύμφωνοι νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μαῦρον διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἀπὸ τῆς θέσεώς του δι’ ὀλίγων.

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§67Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δίδω μίαν ἐξήγησιν διὰ τὸ ὕφος τὸ ὁποῖον εἶχον ὅταν διεμαρτυρήθην, διότι πρὶν κἂν ἐγερθῶ ἐσηκώσατε τὰ χέρια. Αὐτὸ ἐσήμαινεν ὅτι ὑπῆρχε προειλημμένη ἀπόφασις νὰ μὴ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω ἀπάντησιν. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι πραγματικῶς ἐμφορεῖται ἀπὸ βαθεῖαν πίστιν πρὸς τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ τὸν πληροφορῶ, ὅτι μία βασικὴ διάταξις τοῦ τροποποιηθέντος σχεδίου Κανονισμοῦ, εἶναι αὐτή, νὰ ἐπιτρέπεται δηλ. ἀπὸ τῆς θέσεως ἀμέσως ἀπάντησις ἐπὶ τοιούτων θεμάτων. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ μεταβληθῇ τὸ ὕφος, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ συγχαρῶ πρῶτος τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον εἶχε νὰ κάμῃ στροφὴν 180 μοιρῶν, καὶ νὰ ἀνακαλέσῃ περίπου ὅσα εἶπεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις. Αὐτὸ τὸν τιμᾷ ἰδιαιτέρως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν εἴπει προχθές, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν κατατίθεται, διότι τὸ πόρισμα τῶν 10 μηνῶν τὸν πείθει ὅτι ἐκτελεῖται κάτω τῶν προβλέψεών του. Καὶ ἀναμένει τὸ τέλος τοῦ ἔτους διὰ νὰ ἴδῃ τὰ συνολικὰ ἀποτελέσματα. Σήμερον μᾶς εἶπεν ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει, ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ἀποδώσῃ 200 ἑκατομ. πλέον τῶν προβλεφθέντων καὶ εὑρῆκε ἁπλῶς ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀσήμαντον, ἕνα τοῖς ἑκατόν, ἐπὶ ὕψους προϋπολογισμοῦ 20 δισεκατομ. Δὲν εἶχε ἀνάγκη κἂν νὰ ὑπερβῇ τὰ 200 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα ὁμολογεῖ σήμερον ὁ κ. Ὑπουργός, διότι θὰ ὁμολογήσῃ μετὰ 15 ἡμέρας, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 400 τὸν ὁποῖον ἔδωσεν εἶναι ὁ πραγματικός, διὰ νὰ ἐκτελῆται ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ τὰς προβλέψεις καὶ πέραν αὐτῶν. Πάντως τὰ 200 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα ὁμολογεῖ, ἀποδεικνύων ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἐκτελεῖται πέραν τῶν προβλέψεων καὶ συνεπῶς ὁ ἰσχυρισμός του ὅτι ἐκτελεῖται κάτω τῶν προβλέψεων, ἐστηρίζετο ἐπὶ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως εἶχε λάβει ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας καὶ παρουσιάζεται διὰ δευτέραν καὶ τρίτην φορὰν εἰς αὐτὴν τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον θέαμα, βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὴ ἔχοντες δυνατότητα νὰ μάθουν τὰ τελευταῖα στοιχεῖα, νὰ εἶναι καλύτερα πληροφορημένοι περὶ τῆς πορείας τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων λέξεων εἰς ἓν ἕκαστον τῶν σημείων τῆς ἀποψινῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διέπραξεν ἀτόπημα ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ θίξῃ τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου ἀπόντος τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Βεβαίως δέχομαι τὴν ἔξαρσιν τῆς εἰδικωτέρας εὐθύνης τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως καὶ ὁ ἴδιος εὐθυνόμενος ἐπιρρίπτει ἐπὶ τοῦ κ. Παπαληγούρα, τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησεν, ὅτι ἐπὶ μιᾶς τοιαύτης ἐκτάσεως ἐπενδύσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἀνέπτυξε τὴν ἐπερώτησιν τοῦ διϋλιστηρίου τὴν ἔθιξεν ἁπλῶς. Θὰ ὑποστῇ τὴν βαρεῖαν δοκιμασίαν ἡ Κυβέρνησις ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησις καὶ ἐλπίζω νὰ γίνῃ τοῦτο ἐγκαίρως πρὶν εἶναι ἀργά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ μοῦ ἀποδώσῃ, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὅτι οὐδὲν ἐγένετο εἰς τὸν τομέα τοῦ τουρισμοῦ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅτι ὅλα γίνονται τυχαίως. Τοιοῦτον τι δὲν εἶπον ἐγώ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τουριστικὸν τομέα ἔχει πραγματοποιήσει ὡρισμένα ἔργα. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ὅτι ὑπάρχει παγκόσμιον ρεῦμα, ὑστερία τουριστικῆς κινήσεως καὶ δὲν πρέπει νὰ θεωρῶμεν μέγα ἐπίτευγμα τὸ ὅτι ἔχομεν 400 χιλ. τουρίστας τὸ 1961, ὅταν ἡ Γιουγκοσλαυΐα ἔχει 1.100 χιλ. καὶ ἡ Ἱσπανία 7½ ἑκατ. Αὐτὸ εἶπον καὶ οὐδὲν ἄλλο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡμίλησε περὶ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν λογαριασμῶν. Μᾶς εἶπεν, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ 1961 ἦσαν 231 ἑκατ. ἐνῷ αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ 1962 θὰ εἶναι 260 ἑκατ. Θὰ ἔχωμεν δηλαδὴ αὔξησιν 30 ἑκατ. δολλαρίων περίπου. Αὐτὸ εἶπον ἐγὼ ἀγορεύων. Καὶ εἶχον εἴπει ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ὅτι αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 30 ἑκατ. δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τοὺς 12 τελευταίους μῆνας, ἀλλὰ ὅτι ἔχει ἤδη πραγματοποιηθῆ εἰς τοὺς πρώτους δέκα μῆνας τοῦ 1962. Ἀλλὰ ἐτόνισα τοὺς λόγους εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται καὶ εἶπον, ὅτι ὀφείλεται εἰς ἐξαγωγὰς βάμβακος καὶ προπωλήσεις καπνῶν καὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ. Ἐτόνισα δὲ ἐπὶ πλέον καὶ τοῦτο, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ, δὲν εἶναι ἰδικό μου. Περιέχεται εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ. Ἡ Κυβέρνησις εἶπε, δηλ. μὴ δίδετε σημασίαν εἰς τὸ ὅτι ἔχομεν 30 ἑκατ. παραπάνω τὸ 10 μηνον, διότι τοῦτο ὀφείλεται εἰς δύο εἰδικοὺς λόγους. Καὶ λέγει περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ὑπόμνημα, ὅτι εἰς τοὺς δύο τελευταίους μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους πιθανῶς νὰ ἔχωμεν κάμψιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλὰ ἐτόνισα καὶ κάτι ἄλλο τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέφυγε νὰ ἐξάρῃ. Εἶπον ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ ηὐξήθησαν ἢ θὰ ἔχουν αὐξηθῆ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους 60 ἑκατομ. δολλάρια παρὰ τὴν περυσινὴν ἔναντι αὐξήσεως, ἐκ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους προανέφερον, τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 30 μόνον ἑκατομ. Συνεπῶς τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐν σχέσει μὲ τὸ περυσινόν, θὰ αὐξηθῇ κατὰ 30 ἑκατομ. δολλάρια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁμιλῶν διὰ τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ εἰς ἐμὲ τὴν πρόθεσιν μὲ ὅσα εἶπον, νὰ πείσω τὸν κόσμον, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ χεῖλος βαράθρου καὶ συνεπῶς, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ κλονισθῇ τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα. Χαίρω, διότι μοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία ἀπὸ αὐτῆς τῆς θέσεως νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς πρωϊνὴν κυβερνητικὴν ἐφημερίδα, τὴν «Καθημερινήν», τῆς ὁποίας τὸ πρῶτον σημερινὸν σημείωμα ἀναφέρεται εἰς τὴν προχθεσινήν μου ἀγόρευσιν. Ἐν πρώτοις, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγὼ ὡμίλησα μὲ ἀριθμοὺς καὶ οὐδένα ἐκ τῶν ἀριθμῶν μου ἠμφισβητήσατε. Ἐγὼ δὲν ὑποστηρίζω, ὅτι τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα, ὡς ἔχει σήμερον, δημιουργεῖ ἀμέσους κινδύνους διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα. Εἶπον, ὅτι ὅταν τὸ παρουσιάζετε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπειδὴ ἀπὸ αὐτὴν τὴν παρουσίασιν ἐξαρτῶνται κρίσιμα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους, πρέπει νὰ προσέχετε νὰ μὴ καυχᾶσθε, ὅπως πάντοτε κάμνετε, ὅτι ἔχετε μεγάλα συναλλαγματικὰ ἀποθέματα, διότι ἁπλούστατα, δὲν ἔχετε. Καὶ εἶπον, πρὸς τιμήν σας, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐκάματε ἤδη εἰς τὸ κονσόρτσιουμ, δηλαδή, διὰ πρώτην φορὰν δὲν καυχᾶσθε. Σεῖς λέγετε εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς 20 Νοεμβρίου, ὅτι τὸ καθαρὸν συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα ἐπαρκεῖ δι’ εἰσαγωγὰς 2,9 μηνῶν. Διὰ τίνα λόγον δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν σημασίαν εἰς τὸ ἐμφανιζόμενον ὕψος συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, τὸ ὁποῖον σεῖς ἐχαρακτηρίσατε ὡς ὀνομαστικόν, ἀλλὰ τὸ λέγετε εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς 20 Νοεμβρίου, ὅπου ἐχρησιμοποιήσατε τὴν Ἀγγλικὴν φράσιν ΝΟΜΙ-NAL, δηλαδή, ὅτι τὸ ὕψος εἶναι ὀνομαστικόν. Τὸ λέγετε σεῖς αὐτό. Καὶ εἶναι ὀνομαστικόν, διότι μέσα εἰς τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα ὑπάρχουν τὰ 200 ἑκατ. μάρκα τοῦ δανείου, μὲ τὸ ὁποῖον ἐκάματε τὴν ὁδοποιΐαν, ὑπάρχουν τὰ 17 ἑκατ. δολλάρια περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ. Μέσα ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ προσφυγικὰ κεφάλαια, τὰ FLIGHT CAPITAL, τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀφρικῆς. Αὐτὰ δὲν εἶναι στοιχεῖα, ἐπαναλαμβάνομεν, βάσει τῶν ὁποίων ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν ὑψηλὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα. Δὲν ἠμπορεῖτε, λόγου χάριν, νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι τὸ ἀπόθεμα ηὐξήθη κατὰ 100 ἑκατ. δολλάρια, ὅταν τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ἐδανειστήκατε καὶ τὸ χρεωστᾶτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁμιλοῦμεν πάντοτε περὶ καθαροῦ ἀποθέματος καὶ ὅτι αὐτό, τὸ καθαρόν, ἐπαρκεῖ δι’ εἰσαγωγὰς μόνον 2,9 μηνῶν. Αὐτὸ βεβαιοῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ὑπόμνημα πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ, Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡμίλησε καὶ περὶ τῶν τιμαρίθμων καὶ μᾶς ἔδωσε στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἄξια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ παρέχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν βάσει στοιχείων τοῦ Ἰουλίου. Ἐγὼ χωρὶς νὰ ἔχω ἐπαφὴν μὲ τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, διότι οὐδὲν στοιχεῖον ἤντλησα ἀπὸ Δημοσίαν ὑπηρεσίαν, βάσει ὑπολογισμῶν, τοὺς ὁποίους ἔκαμα, σᾶς ἔδωσα στοιχεῖα τοῦ Ὀκτωβρίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ στοιχεῖα τοῦ Ἰουλίου, ἐκτὸς ἐὰν τὸ ἔπραξε ἐπίτηδες, διότι ὁ τιμάριθμος τοῦ Ὀκτωβρίου παρουσιάζει μίαν αὔξησιν 1%, διότι οἱ ἔμμεσοι φόροι, τοὺς ὁποίους ἐψηφίσατε κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, τώρα ἀποδίδουν καὶ φαίνεται καταδήλως ἡ ἄνοδος τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν ἐγὼ εἶπον διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, εἴπατε, ὅτι ἡ νομισματικὴ σταθερότης δὲν εἶναι αὐτοσκοπός. Συμφωνῶ μαζί σας, ὅτι ὅταν δὲν ὑπάρχῃ πρέπει νὰ ἐπιδιώκεται, ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὴν κοπανᾶτε —μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν μὴ κοινοβουλευτικὴν αὐτὴν λέξιν— ἐπ’ ἄπειρον, διότι συναλλαγματικὴ σταθερότης ὑπάρχει ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει παύσει νὰ πωλῇ χρυσᾶς λίρας καὶ τὸ νόμισμα ἐξυπηρετεῖται ἀφ’ ἑαυτοῦ. Αὐτὸ ἔχει γίνει ἤδη ἀπὸ τὸ 1951, συνεπῶς, προϋπῆρξε καὶ τοῦ Συναγερμοῦ, πρὸ παντὸς δέ, τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης εἶναι ἄλλως, πανευρωπαϊκὸν καὶ παγκόσμιον φαινόμενον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκρινε σκόπιμον νὰ κάμῃ προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπόντος, καὶ διὰ τὸ ὕφος τῶν λόγων του καὶ διὰ τὸ περιεχόμενον αὐτῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι αὐτὸ ποὺ ἐγένετο ἀπόψε, δὲν συμβιβάζεται πρὸς τὸ ἦθος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νὰ κρατῇ τὸ ὕφος Ἄγγλου κοινοβουλευτικοῦ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, σᾶς συνιστῶ νὰ προσέχετε ἰδιαιτέρως τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διότι ἔχετε πολλὰ καὶ σεῖς καὶ ὅλοι ἡμεῖς, νὰ διδαχθῆτε καὶ ἀπὸ τὸ ὕφος καὶ ἀπὸ τὴν οὐσίαν. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται λόγος, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ ὕβριν, περὶ πλαγιασμῶν, πλατειασμῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἀποτυχίας τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος, διότι αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰ δωδεκατημόρια. Καὶ εἰς ἄλλας περιόδους καὶ συνόδους, ὁ αὐτὸς τόνος ἐδόθη εἰς τὴν συζήτησιν τῶν δωδεκατημορίων. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνόμισεν, ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ ὁμιλήσῃ καὶ περὶ ἐκλογικοῦ νόμου. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πολιτικοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀνέχονται ὁ ἐκλογικὸς νόμος νὰ τροποποιῆται ἑκάστοτε 45 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, ἔχουν βαρυτάτην εὐθύνην διὰ τὴν ἀποδιοργάνωσιν τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς χώρας καὶ δικαιοῦνται νὰ ὁμιλοῦν περὶ πάντων τῶν ἄλλων, ἂν θέλετε, ἀλλὰ δὲν δικαιοῦνται, ἀσφαλῶς, νὰ ὁμιλοῦν περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. (Χειροκροτήματα).

§68Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν προτίθεμαι νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν ἐν ἐκτάσει, θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ ὑποσημειώσω τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ κατηγορήθην, ὅτι παρέταξα στοιχεῖα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς παρῳχημένην ἐποχήν, ὅπως τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, βάσει τοῦ ὁποίου ἐμνημόνευσα τὴν πορείαν τοῦ τιμαρίθμου, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν, θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὰς ἑξῆς δύο παρατηρήσεις: Ἡ πρώτη εἶναι, ὅτι ἐγὼ ἐὰν μετεχειρίσθην αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἶναι, διότι εἶναι δημοσιευμένα καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἔχουν μείζονα ἀποδεικτικὴν βαρύτητα. Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶ καὶ παρακολουθήσω τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν, ὅπου ὁ τιμάριθμος ἐμφανίζει μίαν αὔξησιν 1%, ὁ ἰσχυρισμὸς ὁ ἰδικός μου μένει ἀκέραιος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι αὐτὸ τὸ 1% ἐμφανίζει τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἀπόψεως σταθερότητος τῶν τιμῶν καὶ συνεπῶς, ἀντίστοιχος σταθερότης τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος εἰς ἐπίζηλον θέσιν τὴν τοποθετεῖ, εἰς ἣν θὰ ἦσαν καὶ ἄλλαι χῶραι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἠδύναντο νὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν τιμαριθμικὴν σταθερότητα καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν ἐπὶ τῶν ἄλλων θεμάτων, ἔχει δίκαιον, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου νὰ μᾶς εἶχε τιμήσει διὰ τῆς παρουσίας του.

§69Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὅπως καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε παρών.

§70Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρῶτον, ἔχει πάρα πολλὰς ἀσχολίας, ἀλλὰ ἂν καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελῇ ἐπιχείρημα, δὲν διαμαρτύρεται, διότι σεῖς τοῦ ἐπιτίθεσθε. Σεῖς διαμαρτύρεσθε, διότι ἡμεῖς ὑποσημειώνομεν τὴν ἀπουσίαν τοῦ ἰδικοῦ σας Ἀρχηγοῦ. Ἡμεῖς δὲν διεμαρτυρήθημεν, διότι μᾶς ἐπιτίθεσθε. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, σεῖς, ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ κάμνετε πολιτικὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν δωδεκατημορίων καὶ νὰ μὴ δέχεσθε, ὅτι θὰ λάβετε τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐντοπισθῇ μόνον εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἐμμέσως ἔστω, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἡ ὁποία ἀπάντησις ἀκολουθεῖ τὸν ἰδικόν σας δρόμον. Καὶ λόγου γενομένου περὶ ἐκλογικῶν συστημάτων, κ. βουλευτὰ ἐξ Ἀθηνῶν, σεῖς εἶσθε οἱ μόνοι ἀναρμόδιοι διὰ νὰ ὁμιλῆτε περὶ μεταβολῶν τῶν ἐκλογικῶν νόμων 45 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Διότι σεῖς εἶσθε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπανειλημμένως εἰς τὸ παρελθόν, παρὰ τὴν συνταγματικὴν διάταξιν, παρέβητε τὰς συνταγματικὰς ἐπιταγὰς καὶ διὰ διαταγμάτων κυβερνητικῶν μετεβάλατε τοὺς ἐκλογικοὺς νόμους καὶ δὲν τὸ ἐπράξατε ἅπαξ, ἀλλὰ τὸ ἐπράξατε ἐπανειλημμένως. Συνεπῶς, ὅταν θέλετε νὰ κατηγορῆτε....

§71Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πότε;

§72Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ παρελθὸν καὶ σᾶς τιμᾷ τὸ ὅτι ἀποτελεῖτε τὴν συνέχισιν τῆς παραδόσεως τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ συνεπῶς, θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε καὶ τὴν ἱστορίαν τοῦ Κόμματος, τὸ ὁποῖον ἐντίμως καὶ εὐθαρσῶς ἐκπροσωπεῖτε. Ταῦτα μέν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, καὶ γενικώτερον, λυποῦμαι, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν ἠθέλησε νὰ λησμονήσῃ καὶ νὰ λησμονήσῃ ἐσκεμμένως, ὅτι τὰς προσωπικὰς ἐπιθέσεις δὲν ἤρχισεν ὁ ὁμιλῶν τὴν στιγμὴν ταύτην, δὲν ἤρχισε χειρῶν ἀδίκων. Σεῖς ἐφθάσατε εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας προχθὲς ὄχι μόνον νὰ ὁμιλήσητε περὶ τυχὸν ποινικῶν εὐθυνῶν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.....

§73Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὄχι ὑμῶν προσωπικῶς, ὅλων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν.

§74Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν ρητὴν διατύπωσιν τῶν πρακτικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα σᾶς παραπέμπω καὶ δεύτερον, μοῦ εἴπατε, ὅτι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον σκέπτομαι καὶ προτείνω τὴν ἀνάγκην τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῆς μετ’ ἀκριβείας καὶ συνέσεως καταρτίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐνθυμίζει ἀπολυταρχικὰς ἀντιλήψεις παρῳχημένης ἐποχῆς. Ὄχι, κ. συνάδελφε ἐξ Ἀθηνῶν, δὲν δέχομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης κανέναν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὸ ἀνάστημα νὰ μοῦ ἀμφισβητήσῃ τὴν πίστιν μου εἰς τοὺς κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς. Καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ κάμετε προσωπικὴν ἐπίθεσιν αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου, διότι τότε θὰ λάβετε τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν πιστεύετε εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς ἀντείπω καὶ ἐγώ, ὅτι αὐτοὶ οἱ πλατειασμοὶ τῆς ἡγεσίας σας ἐνθυμίζουν τὴν κενότητα τοῦ ρωμαντισμοῦ τοῦ 16ου αἰῶνος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα ἕτοιμοι, κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν;

§76Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινήν του ὁμιλίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐπεκαλέσθη μίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἐθεώρει ἰσχύουσαν, τοῦ πανεπιστημιακοῦ ὀργανισμοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ Σχολαὶ δὲν δικαιοῦνται νὰ προκηρύξουν πέραν τῶν δύο ἑδρῶν ἐτησίως καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν συμπληρωθῇ διὰ τῆς προκηρύξεως μία ἕδρα, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν προκήρυξιν πρὸ τῆς παρόδου τριετίας. Ταῦτα εἶπεν, ἀπαντῶν πρὸς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, χαρακτηρίσας μάλιστα αὐτὴν τὴν διάταξιν ὡς τρομακτικήν, δικαιολογῶν οἱονεὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, διὰ ποῖον λόγον μένουν ἀκόμη κεναὶ ἕδραι εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λάθος, δὲν εἶπεν ἔτσι.

§78Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὰ πρακτικά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ τὰ διαβάσω. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἁπλοῦν καὶ θὰ διαπιστωθῇ ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά. Μόνον παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ τελειώσω τὴν σκέψιν μου. Εἰς τὰ πρακτικὰ ὅμως, ἐμφανίζεται, κ. Πρόεδρε, μία προσθήκη, ἡ ὁποία δὲν ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἡ προσθήκη λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ διάταξις κατηργήθη πρὸ τριετίας, ἀλλὰ ἡ κατάργησις εἰς οὐδὲν φεῦ ὠφέλησε». Ἡ προσθήκη αὐτὴ ἀλλοιώνει τὴν οὐσίαν καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο ἁπλῶς νὰ ἀλλοιώσῃ τὴν οὐσίαν, θὰ ἔλεγα, ὅτι πρόκειται περὶ ἐνεργείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας μὴ ὀρθῆς, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα ἔχει βαρύτερον χαρακτῆρα διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Διότι ἐγώ, λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐφωράθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀγνοῶν τὸν νόμον 3974)59, ὁ ὁποῖος ἔχει καταργήσει αὐτὴν τὴν διάταξιν, εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, παρόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἐδευτερολόγησα, ἐλέγξας τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν παράλειψιν καὶ ἀπεκάλυψα ἀκριβῶς τὴν ἄγνοιαν του, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶχε καταργηθῆ, διάταξις, τὴν ὁποίαν πρὸ μιᾶς ὥρας εἶχε χαρακτηρίσει ὡς τρομακτικὴν καὶ ὡς ἐμπόδιον διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν ἑδρῶν τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων. Δι’ αὐτὸ λέγω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐνῷ ὑπὸ ἄλλας συνθήκας ἡ ἐνέργεια αὐτὴ θὰ ἦτο ἁπλῶς μὴ ὀρθή, ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας προσλαμβάνει χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ προσκομισθοῦν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ πρὶν ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά, νὰ διαπιστωθῇ ἡ γενομένη προσθήκη, διότι ἡ προσθήκη αὐτὴ δὲν ἔχει κανένα λόγον παρὰ ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἐμφανίζῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἐνήμερον καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐμὲ νὰ μὲ ἐμφανίσῃ ὡς ὁμιλοῦντα εἰς τὸ κενόν, διότι ἐγὼ οὕτω ἐμφανίζομαι ὡς ἐλέγχων τὸν κ. Ὑπουργὸν κακῶς καὶ ὅτι ἐπεκαλέσθην διάταξιν μὴ ἰσχύουσαν. Παρακαλῶ πρὶν ἢ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ νὰ ζητήσετε, κύριε Πρόεδρε, τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι δὲν ἐλέχθη αὐτὴ ἡ φράσις καὶ κατόπιν νὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ πρακτικά.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἤμην καὶ ἐγὼ ἀκροατὴς καὶ ἅπαντες ὑπήρξατε ἀκροαταί, ἐπεκαλέσθη τὴν διάταξιν ὡς παλαιὰν διάταξιν, εἰπὼν ὅτι ἡ διάταξις ἐκείνη εἶχε θεσπισθῆ ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὅτι ἀπετέλει, δὲν εἶπε —καὶ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ ἐξακριβωθῇ εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ— δὲν εἶπεν ὅτι ἀποτελεῖ, ἀλλὰ ὅτι ἀπετέλει φραγμόν. Ἠθέλησε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἰσχυρισθῇ καὶ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς αὐτὴν τὴν ἔντονον ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως διότι δὲν καλύπτει ὅλας τὰς θέσεις καὶ δὲν πληρώνει ὅλα τὰ κενά, εἶχε τότε θεσπίσει ὡς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διάταξιν, ἡ ὁποία ἔφθανε μέχρι τοῦ γνωστοῦ μεγάλου περιορισμοῦ. Τὸν περιορισμὸν αὐτὸν γνωρίζει κάλλιστα ὁ κ. Κασιμάτης, ὅτι ἀπὸ τριετίας τὸν ἦρεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ἐνδεχομένως, κ. Λυκουρέζο, νὰ διηυκρίνησεν ἔτι μᾶλλον κατὰ τὴν διόρθωσιν τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν τὴν φράσιν του. Ἐὰν ἡ διευκρίνησις αὐτὴ διαπιστωθῆ ὅτι ἐγένετο διὰ τῆς γραφίδος του, βεβαίως θὰ πρέπει νὰ μεταβληθῇ, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε. Ἐγὼ δὲν ἐπιμένω νὰ μεταβληθοῦν ὅσα προσέθεσεν ἢ ὅσα μετέβαλλε χθὲς ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἰς διαλογικὴν συζήτησιν μετέβαλλε ριζικῶς τὰς φράσεις του, ἡ δὲ διαλογικὴ συζήτησις ἔχει σημασίαν νὰ ἀποδίδηται καὶ κατὰ λέξιν ὅπως ἐγένετο, διότι ἐμφανίζεται κατὰ μίαν ἀντιδικίαν διαλογικὴν ὁ ἕτερος τῶν συνομιλητῶν ἀπαντῶν εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐξαφνικὰ ἐσβέσθησαν καὶ μετεβλήθησαν. Λέγω λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶπε τὴν φράσιν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν προσέθεσεν, ὁπότε νὰ διαγραφῇ, ἀλλὰ ἐνθυμοῦνται ἅπαντες καλῶς, ὅτι δὲν εἶπεν, ὅτι ὁ φραγμὸς ἐξακολουθεῖ ἰσχύων, εἶπεν ὅτι ὁ φραγμὸς αὐτὸς ἴσχυε καὶ ὅτι εἶχε θεσπισθῆ ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου τὸ 1931 ἢ 1932, τότε ὁπότε ἐψηφίσθη ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Πανεπιστημίου.

§80Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν θὰ ἐπέμενα εἰς τὴν διόρθωσιν, οὔτε θὰ μὲ ἐνδιέφερεν ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐνόμισεν ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ μίαν ἔστω καὶ οὐσιαστικὴν προσθήκην εἰς ὅσα εἶπον, ἂν τοῦτο δὲν εἶχε σχέσιν πρὸς ὅσα εἶπον ἐγὼ κατόπιν. Διότι ἔτσι ἐμφανίζομαι ὡς ἐλέγχων τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἄνευ λόγου. Ἐπιτρέψατε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι δὲν τὸ εἶπεν. Ἴσως διατελεῖτε ἐν πλάνῃ διότι εἶπεν: «Γνωρίζετε, ὅτι ὁ Πανεπιστημιακὸς ὀργανισμὸς τοῦ 1931 περιέχει μίαν τρομακτικήν, μίαν καταπληκτικὴν διάταξιν διὰ τὴν κατάστασιν τῶν ἱδρυμάτων, τὴν διάταξιν δηλαδή, ἡ ὁποία λέγει κ.λ.π. Καὶ προσθέτει κατόπιν: «Ἡ διάταξις κατηργήθη πρὸ τριετίας, ἀλλ’ ἡ κατάργησίς της εἰς οὐδέν, φεῦ, ὠφέλησε». Βλέπετε, λέγει, ὅτι «περιέχει» καὶ ἀκριβῶς προσθέτει τὴν φράσιν προφανῶς μετὰ τὴν ἰδικήν μου δευτερολογίαν, διὰ νὰ μὲ ἐμφανίσῃ ὡς ὁμιλοῦντα ἄνευ λόγου, ὡς ἐπικρίνοντα τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὡς δῆθεν ἀγνοοῦντα τὸν μεταγενέστερον νόμον. Διὰ τοῦτο, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὸ νὰ ἐπιμείνω νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις, νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι δὲν ἐλέχθη αὐτὴ ἡ φράσις διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Διὰ νὰ θεμελιωθῇ ἡ δευτερολογία μου, διότι ἄλλως δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχω δευτερολογήσει. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω συνηθίσει τὸ Σῶμα εἰς τὸ νὰ ὁμιλῶ ἄνευ βάσεως. Συνήθως ὅταν ὁμιλῶ ἔχω κἄποιαν βάσιν. Ἂν μείνῃ, ὡς ἔχει, ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐμφανίζομαι ἀγορεύων ἄνευ λόγου.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πράγματι, θὰ πρέπει ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὄχι ἁπλῶς νὰ διευκολυνθῇ ὁ κ. Λυκουρέζος, ἀλλὰ καὶ νὰ δικαιωθῇ. Κατ’ ἐμέ, ἀντελήφθη κακῶς τὸν ἀγορητήν. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀγορητής, ὁ κ. Κασιμάτης, ὅταν ἐδευτερολόγησεν ὁ κ. Λυκουρέζος δὲν ἐπρόσεξε, δὲν ἤκουσε καὶ δὲν ἔσπευσε ἐγειρόμενος, νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου ἡ ἐπισήμανσις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν. Ὁ κ. Κασιμάτης ἤξερεν ἄριστα, ὅτι ἡ διάταξις εἶχε καταργηθῆ καὶ ὅταν ἔλεγε ἔστω καὶ ἂν ἐχρησιμοποίησε τὸν ἐνεστῶτα, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τοῦ 1931 «περιέχει», δὲν ἠννόει διόλου ὅτι ἐξακολουθεῖ ἡ περιεχομένη διάταξις νὰ ἰσχύῃ. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. Κασιμάτης ἐγνώριζεν ἄριστα ὅτι ἔχει καταργηθῇ ἡ διάταξις πρὸ τριετίας. Δὲν τὸ διηυκρίνισε καί, ἑπομένως, σεῖς ᾐσθάνθητε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸν ἀντικρούσητε, βάσει τῆς ἐντυπώσεως, ἡ ὁποία παρήχθη εἰς τὴν σκέψιν σας. Καλῶς, λοιπὸν ζητεῖτε νὰ διαγραφῇ ἡ παρεμβληθεῖσα φράσις. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις, δι’ ἐμοῦ σήμερον, καὶ σᾶς βεβαιοῖ, ὅτι κακῶς ἀπεδώσατε εἰς τὸν κ. Κασιμάτην ἄγνοιαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Τὸ ἐγνώριζεν. Αὐτὸ ἠννόει χθές, ἁπλῶς καὶ μόνον δὲν τὸ διηυκρίνησεν καὶ ἡ γενομένη μετέπειτα εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ διευκρίνισις. Θὰ πρέπει, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἰδιογράφως, διότι δὲν ἀποκλείεται νὰ μὴ τὸν ἠκούσατε καὶ νὰ εἶχε κάμει τὴν διατύπωσιν τῆς φράσεως ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐὰν ἐγένετο ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ διαγραφῇ διότι ἄλλως μένει ἄνευ ἀντικειμένου ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Λυκουρέζου.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, εἴπατε ὅσα εἴπατε σεῖς, τὰ συνεπλήρωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Προτείνω μίαν μέσην λύσιν. Νὰ καταχωρηθοῦν αὐτὰ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ὁπότε, νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἀποκαθίσταται.

§83Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως βεβαιοῖ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ κ. Κασιμάτης ἐγνώριζεν, ὅτι ἀκριβῶς, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ τὸ 1959 ἐγένετο ἡ κατάργησις τῆς διατάξεως. Δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ γνωρίζω, ὅτι τὸ ἐγνώριζεν, οὔτε καὶ ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀποκλείσω, πάντως δὲν τὸ εἶπεν τὴν στιγμὴν ποὺ ἠγόρευσεν. Συνεπῶς, ἐγὼ εἶχα δικαίωμα νὰ τὸν ἐλέγξω. Ἠμπορεῖ, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀποτελοῦν μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἐκκρεμὲς τὸ θέμα ἂν τὸ εἶπεν ἢ δὲν τὸ εἶπε. Βέβαιον εἶναι, ὅτι δὲν ἐπεκαλέσθη τὸν καταργητικὸν νόμον καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι δὲν τὸν ἐπεκαλέσθη. Καὶ πρέπει νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι προσετέθη εἰς τὰ πρακτικά, ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἄν αὐτὸ διαπιστωθῇ, τὸ θέμα τελειώνει.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου Ν.Δ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§85Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν πρώτην του ἀγόρευσιν, κατηγόρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι ἐπεξέτεινε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἰς γενικωτέραν κριτικὴν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ὀρθῶς ἔπραξε καὶ τὸ ὅτι τοῦτο ἀνταποκρίνεται εἰς παγίαν παράδοσιν κοινοβουλευτικήν, ἰδιαίτατα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποδείξω. Εἶναι βέβαιον καὶ παραδεδεγμένον. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ ἴδιος, ὁ κατηγορήσας ἡμᾶς Ὑπουργός, εἰς τὴν σημερινήν του ὁμιλίαν ὄχι ἁπλῶς ἐξέθεσε καὶ αὐτὸς τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις ἐπὶ τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐθεώρησεν ὀρθὸν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς μέχρι σήμερον δὲν εἴχομεν θίξει. Καίτοι δὲν ἠθέλησεν, ὡς εἶπε, νὰ ἐπιμείνῃ, ἐπεσήμανεν ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὴν κυβερνητικὴν θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Διϋλιστηρίου. Ἔκαυσε λιβανωτὸν «εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Κ. Καραμανλῆν», προφανῶς διὰ νὰ διασκεδάσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη χθὲς ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου του ἐπὶ τῆς Παιδείας, καὶ κατέληξε μὲ τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα, μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον καὶ μὲ τὸ γενικὸν πολιτικὸν θέμα. Ἄς μὴ αἰτιᾶται, κατὰ συνέπειαν, ἡ Κυβέρνησις τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐὰν ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐχάραξεν. Ἐγώ, εἰς ὅ,τι μὲ ἀφορᾷ, κ. συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ εἰς ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν. Ἐπειδὴ ὅμως ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα πρῶτος ἀπόψε ἀπὸ τοὺς ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἀντιπολίτευσις — καί, εἰδικώτερον, ἡ Ἕνωσις Κέντρου— πιστεύει, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, πρέπει νὰ γίνῃ γενικωτέρα συζήτησις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ χαίρω, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐμπράκτως ἀπεδέχθη ἀπόψε αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Δὲν εἶναι πρόθεσίς μας νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἀντιτιθέμεθα καὶ πρὸς τὴν παγίαν τακτικήν, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται καὶ ἐφέτος, μὲ τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου, καὶ ἀσχέτως τῶν γενικωτέρων ἀπόψεών μας, ἀντιλαμβανόμεθα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου ἄνευ τῆς ψηφίσεώς του. Κατὰ συνέπειαν, θὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὰς ὑπολειπομένας ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας, συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀναγκαίως πλέον ἐπεκτείνεται, χωρὶς ὅμως νὰ ἐμποδίσωμεν, εἰς τελικὴν κατάληξιν, τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ὅταν συζητῆται ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὴν δημοσιονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας, ἐμμέσως δὲ μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν ζωήν, ἰδίᾳ δὲ τὴν νομισματικήν, ἂς εἴπωμεν, κατάστασιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδίσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ γενικεύσῃ τὴν συζήτησιν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν, ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ συμβῇ, εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἴπατε, νὰ καταληφθῇ δηλαδὴ ὁ χρόνος ὅλων τῶν ὑπολειπομένων συνεδριάσεων, τῶν ἀφιερωμένων ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν, εἰς τὰ δωδεκατημόρια. Θὰ παρεκάλουν, ἀντιθέτως, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐξηγήσω, θὰ παρεκάλουν ἀπόψε νὰ μείνωμεν ἕως τὰς 2, 3, 4 καὶ νὰ διεξαχθῇ εἰς οἱανδήποτε εὐρύτητα θέλετε ἡ συζήτησις καὶ ἡ κριτική, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσητε. Διατὶ διατυπώνω τὴν παράκλησιν αὐτήν; Δὲν θὰ τὴν διετύπωνα ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου. Τὴν διατυπώνω, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα νομοθετήματα, ἰδίᾳ ἕνα, τῶν ὁποίων ἡ πρὸ τοῦ Νέου Ἔτους ἐπιψήφισις εἶναι ἀπαραίτητος. Ὑπάρχει τὸ ἐνοικιοστάσιον. Καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν πόσοι θὰ ἐγγραφοῦν, καὶ μέχρι ποίου σημείου θὰ ἐπεκτείνουν τὴν συζήτησιν, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας οἱ ἀγορηταί, ὄχι μόνον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἀγνοήσω καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε καὶ σεῖς νὰ ἀγνοήσητε αὐτὸ τὸ περιστατικόν, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπισημαίνω. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ γίνῃ ὁσονδήποτε εὐρεῖα συζήτησις, ἀλλὰ νὰ διεξαχθῇ ἐντὸς αὐτῆς τῆς νυκτὸς καὶ νὰ περατωθῇ.

§87Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὔριον νὰ περατωθῇ.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐξέλιξις τῆς συζητήσεως καὶ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνακύψουν, θὰ ἀποδείξῃ κατὰ πόσον ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Πρόθεσίς μας ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι οὔτε νὰ ἀπεραντολογήσωμεν, οὔτε καὶ νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου. Θὰ ἀρχίσω καὶ ἐγὼ ἀπὸ ἐκεῖ, ἀπὸ ὅπου ἤρχισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ εἰδικωτέρου θέματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ εὕρῃ πολλοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, ἀλλὰ καὶ θεωρητικοὺς συνταγματολόγους συμφώνους πρὸς τὴν συνταγματικὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν προσωπικῶς, ὡς μᾶς ἐδήλωσεν, ὑποστηρίζει. Ὁ κ. Μαῦρος εἰς τὴν ἀντίκρουσίν του, ἔχει ἀπολύτως δίκαιον. Ἐὰν θὰ ἀναμείνωμεν τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, διὰ νὰ καταθέσωμεν τὸν προϋπολογισμόν, ἀποκλείεται πρακτικῶς ἡ δυνατότης τῆς συζητήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ κατὰ συνέπειαν μᾶλλον ἀπολογισμὸς παρὰ προϋπολογισμὸς θὰ συζητηθῇ. Ἡ δὲ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος, διὰ νὰ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ κάμῃ προβλέψεις διὰ τὸ ἑπόμενον, νομίζω ὅτι εἶναι ἄποψις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. Διότι στοιχειώδη φαντασίαν καὶ πρόβλεψιν ἐὰν διαθέτῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρέπει νὰ δύναται τὸν Ὀκτώβριον νὰ προβλέψῃ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ἐκτὸς ὅλως ἀπολύτως ἀπροόπτων περιστατικῶν, τὴν πορείαν, τὴν ἐξέλιξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ του καὶ κατὰ τοὺς δύο ἑπομένους μῆνας.

§89Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μίαν πληροφορίαν νὰ σᾶς δώσω περὶ τοῦ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Τουρκίαν, ὅπου ὑπάρχει ἐκκρεμὲς θέμα βοηθείας, κατετέθη ὁ προϋπολογισμὸς καὶ συζητεῖται ὑπὸ τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ πέραν τούτου θὰ εἴπω καὶ ἄλλα ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε συνάδελφε. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κρίνεται ἀκριβῶς ἀπὸ αὐτὴν τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ προβλέψῃ τὰς οἰκονομικὰς ἐξελίξεις, νὰ τὰς ἐπηρεάσῃ καὶ νὰ προσαρμόσῃ τὴν πολιτικήν του πρὸς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναμένει. Φοβοῦμαι, ὅτι ὑποτιμᾷ ἑαυτὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν ἀρνῆται εἰς τὸν ἑαυτόν του αὐτὴν τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δὲν θὰ εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ τοῦ ἀρνηθῶμεν. Πέραν τούτου πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἀπετέλεσεν εὐτύχημα τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν ἐξέλιξιν, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τέλους ἐφωτίσθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ τῆς πορείας τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ λήγοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν νομίζω νὰ ἔχῃ δίκαιον νὰ αἰτιᾶται τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δὲν ἀπέδωσε καλῶς τὰ ὅσα εἰς τὴν πρώτην του ἀγόρευσιν εἶχεν εἴπει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ στηρίξῃ αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον καὶ περίεργον καθ’ ἡμᾶς ἄποψιν, ἐδήλωσε καὶ ἀναγινώσκει ἐπὶ λέξει: «Ἡ πορεία τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1962 εἰς τὸ πρῶτον 10μηνον ἢ μᾶλλον 9μηνον ὑπολείπεται τῶν προβλέψεων, τὰς ὁποίας ἔχω κάμει». Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Μαῦρος εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ 10μηνον, ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, ἴσως ἐντὸς 2, 3 ἡμερῶν ἐνδεχομένως θὰ ἔχωμεν τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ 11μήνου καὶ βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ ἐξέλιξις τῶν δημοσίων εἰσπράξεων εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ὄχι μόνον θὰ καλυφθοῦν αἱ προβλέψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ θὰ ὑπάρξῃ καὶ ἕνα περίσσευμα, θὰ ὑπάρξῃ ὑπερέσοδον τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους τῆς τάξεως τῶν 400 ἑκ. κατὰ τὴν ἰδικήν μου προσωπικὴν ἐκτίμησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παραδέχεται τὰ 200 ἑκ. σήμερον. Ἴσως θὰ ἦτο πολὺ ἀπότομον τὸ ἅλμα νὰ ἐπήγαινεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν εἰς τὰ 400 ἑκ. Νομίζω, ὅτι πολὺ συντόμως θὰ πεισθῇ, ὅτι αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ἀπόδοσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως τοῦτο δὲν ἔχει οὐδεμίαν μομφὴν κατὰ τοῦ κ. Θεοτόκη. Τὸ νὰ ἀποδώσουν τὰ ἔσοδα δι’ ἕνα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυστύχημα. Καὶ ἡ ὑπεραπόδοσις τῶν ἐσόδων τῆς τάξεως καὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερέσοδον, ἡ ὁποία προεβλέφθη καὶ σκοπίμως ἀπεκρύβη. Δὲν εἶναι τῆς τάξεως τοῦ 1 δισεκ., ποὺ ἐγνωρίσαμεν εἰς τὸ παρελθόν. Εἶναι μία κανονικὴ ὑπεραπόδοσις. Ἀλλὰ ἔπρεπε καὶ θὰ εἶχε κανεὶς τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν νὰ δώσῃ μίαν εἰκόνα τῆς πορείας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι εἰς τὸ τέλος–τέλος καὶ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τὴν πορείαν του ἐνδιαφέρεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ δὲν ἠμπορεῖ αὐτό, πάντες οἱ οἰκονομολόγοι καὶ αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ τὸ γνωρίζουν καὶ νὰ μὴ τὸ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Εἰς ἕνα σκέλος μόνον ὄχι μόνον δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὑπεραπόδοσις, ἀλλ’ οὔτε κἂν ἡ εἴσπραξις, ἡ ὁποία προεβλέφθη εἰς τὸν ἐφετεινὸν προϋπολογισμόν. Καὶ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον εἶναι οἱ ἄμεσοι φόροι, ἀλλὰ εἰδικώτερον ἐκ τῶν ἀμέσων φόρων τὰ εἰσοδήματα, τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς φορολογίας τῶν φυσικῶν προσώπων. Εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἔχει προβλεφθῆ εἴσπραξις 2.100 ἑκ. Καὶ σύμφωνα μὲ ὅλας τὰς προβλέψεις — ὑποθέτω δὲν θὰ διαφωνήσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν— μόνον εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ θὰ ὑπάρξῃ ἠλαττωμένη ἀπόδοσις τῆς τάξεως περίπου τῶν 100 ἑκ. Καὶ νομίζω, κύριοι, ὅτι ἀκριβῶς τοῦτο ἔπρεπε καὶ πρέπει καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐμβάλῃ εἰς σκέψεις, εἰς σκέψεις πικράς. Διαπιστοῦται καὶ ἐφέτος ὅτι, ἐνῷ τὰ δημόσια ἔσοδα αὐξάνονται, ἐνῷ αὐξάνονται ὅλαι αἱ πηγαί, ἰδιαίτατα ἀπὸ δασμοὺς καὶ ὑπολοίπους κρατικὰς εἰσπράξεις, οἱ ἄμεσοι φόροι δὲν αὐξάνονται ἀναλόγως καὶ εἰδικώτερον δὲν αὐξάνεται τὸ ἔσοδον ἀπὸ τὴν φορολογίαν φυσικῶν προσώπων. Τοῦτο συμπληροῦται μὲ τὸ μεγάλον πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς, τῆς φοροκλοπῆς, τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε σημειοῦται ὁσάκις παρουσιάζεται εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου συνεχῶς χειροτερεύει. Παλαιότερον εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πίνακα, ὁ ὁποῖος ἐνεφάνιζε τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον καλύπτουν οἱ ἄμεσοι φόροι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν εἰσπράξεων τακτικῶν καὶ ἐκτάκτων ἐσόδων ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν. Θὰ ἐνδιαφέρεται ἴσως τὸ Σῶμα νὰ πληροφορηθῇ, ὅτι ἡ πορεία τῆς ἀναλογίας αὐτῆς κατὰ τὴν δεκαετίαν ἀπὸ τὸ 1951–1962 εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ 1952–53 ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀμέσων φόρων ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν εἰσπράξεων ἦτο 22,5%, τὸ 53, 54, 55 πίπτει σταθερῶς μέχρι τοῦ 20,78% καὶ αἰσίως εἰς τὰς εὐκλεεῖς ἡμέρας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ τοῦ 1961 φθάνομεν εἰς τὸ 15,17% καὶ τὸ πρῶτον 10μηνον τοῦ 1962, κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε ἀποδόσεις, πίπτομεν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὸ 15,25%. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τερατῶδες, εἶναι καταπληκτικόν, φθάνει κανεὶς νὰ σκέπτεται ἐὰν ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ ἀπασχολοῦμεν τρεῖς χιλάδας ἐφοριακοὺς ὑπαλλήλους καὶ νὰ κρατῶμεν εἰς ἀναστάτωσιν ὁλόκληρον τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν διὰ νὰ εἰσπράξωμεν δύο δισεκατομμύρια τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἄλλα τόσα διαφεύγουν, ὅτι δύο δισεκατομμύρια εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς φοροκλοπῆς, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ πλεῖστον χάνεται ἀπὸ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς. Καὶ θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ χάριν δικαιοσύνης, ὅτι δὲν διαφεύγουν τὴν φορολογίαν αἱ πτωχαὶ τάξεις καὶ αἱ μεσαῖαι τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ δὲν εἶναι αὐταὶ αἱ ὁποῖαι κάμνουν τὴν φοροκλοπήν, διότι οἱ μὲν μισθωτοὶ πληρώνουν κατ’ ἀνάγκην εἰς τὰ ἑκατὸ τὰ ἑκατὸν, οἱ δὲ μικροὶ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι ἀντιμετωπίζουν κατὰ κανόνα τὴν σκληρότητα τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἀσπλαγχνίας. Οἱ εὐνοούμενοι τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, εἶναι οἱ μεγάλοι φοροφυγάδες, οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ ἐναντίον τῶν ὁποίων οὐδὲν ἠδυνήθη νὰ πράξῃ, διότι δὲν ἠθέλησε νὰ τὸ πράξῃ καὶ ὅπου παρουσιάσθη ἡ εὐκαιρία ἡ εὔνοια ἐξεδηλώθη εὐθέως. Καὶ συνεχῶς αὐξάνουν τὰ δημόσια ἔσοδα καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἔλλειμμα διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ τὰ ἔσοδα εἰσπράττονται ἀπὸ τὴν μεγάλην μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπὸ τὸν τύπον τῶν ἐμμέσων φόρων καὶ ἐπιβαρύνσεων καὶ ἡ φοροκλοπὴ ἀνθεῖ εἰς τὴν χώραν μας περισσότερον ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην ἐποχὴν παρὰ τὰς δηλώσεις καὶ τὰς δῆθεν προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ πρῶτον θέμα τὸ ὁποῖον ἠδυνήθην νὰ σημειώσω. Τὸ δεύτερον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπέλθῃ κἄποτε μία σύμπτωσις ἀπόψεων ὅλων μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι τί πρέπει ἐπιτέλους νὰ γίνῃ μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ μπῶ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον παρεμπιπτόντως προηγουμένως ἀπαντῶν εἰς παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἔθιξα. Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πολιτικὸς ἄνδρας, μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ὁποῖον νὰ ἀρνηθῇ τὴν θεμελιώδη ἀρχήν, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους ἀνήκει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἐπίτευγμα τῶν ἐκπροσώπων τῶν λαῶν πρὸ μακροῦ αἰῶνος. Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς συζήτησιν εἰς τὴν ἐποχὴν εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πραγματικότης ὅταν ὁ προϋπολογισμὸς δὲν κατατίθεται ὄχι ἐγκαίρως, ὅταν κατατίθεται κατόπιν ἑορτῆς. Δὲν ἔχει καμμίαν οὐσιαστικὴν πολιτικὴν σημασίαν ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἁπλῶς τὴν ἐκπλήρωσιν ἑνὸς τύπου τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ παράδοσις. Τί νόημα ἔχει ὁ προϋπολογισμός; Τὸ νόημα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν διττόν. Ἀπὸ τὴν μία μεριά, ὁ προϋπολογισμὸς δίδει τὴν εἰκόνα τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀκολουθηθῇ, ἐνημερώνει τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην περὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θὰ συζητηθῇ καὶ θὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς ΕΡΕ, ὅταν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς καθιστᾷ γνώστας τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, τί παριστάνετε καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς καὶ ὅλη ἡ Βουλή; Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θὰ συζητῶμεν διὰ τὴν τελευταίαν λεπτομέρειαν ἐὰν θὰ διορισθῇ ἕνας κλητῆρας ἢ μία καθαρίστρια καὶ δὲν θὰ συζητῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πόσον θὰ εἶναι τὸ ποσοστὸν τῶν δαπανῶν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας; Καὶ ἐπειδὴ ξεσηκώθηκαν οἱ φοιτηταὶ καὶ εἶχον τὴν συμπαράστασιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἦλθε εἰς δημοσιότητα τὸ θέμα, ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν. Καὶ ἠκούσαμεν ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέκρυψε καὶ τὴν ἀντίθεσιν ποὺ εὑρίσκεται μὲ τὸν παρόντα κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀληθεῖς; Πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ διαθέσῃ αὐτὰ τὰ ποσὰ διὰ τὴν Παιδείαν; Καὶ ἐὰν ἔχῃ ἀποφασίσει νὰ τὰ διαθέσῃ, διατὶ δὲν τὸ λέγει ἐνημερώνουσα τὴν κοινὴν γνώμην; Ἔπρεπε νὰ προκληθῇ ἡ χθεσινὴ συζήτησις διὰ νὰ τὸ εἴπῃ; Ἐγὼ τὸ εἶπα πολλὲς φορὲς καὶ θὰ τὸ ξαναπῶ, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δύσκολος ἡ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὡς πρὸς τὸν τρόπον ποὺ θὰ ψηφίζεται ὁ προϋπολογισμὸς ἐπιβάλλεται νὰ γίνουν ὡρισμέναι μεταβολαὶ εἰς πρώτην εὐκαιρίαν ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος.

§91Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ σχέδιον τοῦ Κανονισμοῦ, εἶχε προβλέψει συνοπτικὴν διαδικασίαν.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ γνωρίζω αὐτό. Ἀλλὰ ἐνῷ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν κατάθεσιν δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Τί δύναται νὰ λεχθῇ διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀρνεῖται νὰ καταθέσῃ ἐμπροθέσμως τὸν προϋπολογισμόν; Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην, ἡ κατάθεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποτελεῖ μέγα γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀναμένεται ἀπὸ τοὺς δημοσιογράφους, τοὺς βουλευτάς, τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους καὶ ὅλον τὸ Ἔθνος. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς κατατιθέμενος ἐκφράζει τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ γνῶσις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς μιᾶς Κυβερνήσεως καὶ ἡ κριτικὴ ἥτις θὰ ἀσκηθῇ ἐπ’ αὐτῆς, δίδουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν δυνατότητα νὰ συζητήσῃ καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀσκήσῃ ἐποικοδομητικὸν ἔλεγχον τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, κατήντησεν εἰς τὸν τόπον μας ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ γνωρίζῃ τί σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ὀργίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὑποχρεωθῇ ὑπὸ τὴν πίεσιν νὰ παράσχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Σήμερον, τυχαίως ἀνέγνωσα μίαν Γαλλικὴν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία γράφει, ὅτι ὁ Γάλλος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσεν εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀρχίσῃ τὴν 17ην Δεκεμβρίου. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αὐτὸν —ἀναγράφουν αἱ ἐφημερίδες μὲ μεγάλους τίτλους— προβλέπεται αὔξησις τῶν δαπανῶν τῆς παιδείας ἐν συγκρίσει μὲ τὸ περυσινὸν ἐπίπεδον —ὄχι τῆς τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ— 18,6%, αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ δι’ ἐπιστημονικὰς ἐρεύνας τῆς τάξεως τῶν 35%. Ἡ αὔξησις, ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς δὲν κρίνεται ἐπαρκής. Ἀντὶ 1.100 δισεκατομμυρίων φράγκων, τὰ ὁποῖα δίδονται διὰ τὴν παιδείαν, ζητοῦνται 1.400 καὶ ὁ Ὑπουργὸς ὑπόσχεται σταδιακῶς νὰ τὰ αὐξήσῃ. Εἶναι ἀδύνατον αὐτὸ ποὺ συμβαίνει εἰς τὴν Γαλλίαν, νὰ συμβαίνῃ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἠκούσαμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὸ ὕψος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, προκειμένου νὰ καταρτισθῇ ὁ προϋπολογισμός. Τώρα, δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ βοήθεια. Ἀλλὰ μέσα εἰς τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἀποτελεῖ πρόβλεψιν, πρέπει νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ πρόβλεψις περὶ τῆς βοηθείας, τῆς ὁποίας θὰ τύχωμεν ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ, ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο. ἢ ἄλλην πηγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶπον, ὅτι χαίρω διότι διηυκρινίσθη τὸ θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῶν ἐσόδων. Χαίρω, διότι διηυκρινίσθη τὸ θέμα τῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις της περὶ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Νομίζω, ὅτι χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εὐρέως ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ ξένου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν θὰ καταβάλλῃ ἡ Ἑλλὰς πλησίον τῶν συμμάχων. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν τὰ δημοσιεύματα τοῦ τύπου ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη, ἐὰν δὲν λάβῃ βοήθειαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ προβῇ εἰς δραστικὴν περικοπὴν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Κυριακῆς καὶ εἰς τὰς σημερινὰς ἀκόμη, ἡ εἴδησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ προβῇ εἰς σημαντικὴν περικοπὴν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, εἰς μείωσιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, καθὼς καὶ εἰς τὴν ἀναβολὴν ἐκτελέσεως ὡρισμένων ἔργων ὑποδομῆς, ἐὰν δὲν λάβῃ βοήθειαν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ κλπ. Ἰδού, πῶς ἔχει ἡ ἀναγραφομένη εἰς τὰς ἐφημερίδας εἴδησις. Διευκρινίζει, δηλαδή, ἡ ἐφημερίς, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν θὰ περιορισθοῦν εἰς 2.850 ἑκατομμύρια καὶ ἂν προστεθοῦν τὰ 10 ἑκατ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ βέβαια ὅτι θὰ λάβῃ, εἰς 3.150 ἑκατ. Εἶναι τοῦτο ἀκριβές; Ἀλλὰ εἰς τὸ θέμα αὐτό, θὰ ἐπανέλθω ἐν συνεχείᾳ. Ἐλέχθη ἤδη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας, διὰ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Ἑλλάδος, ὅτι εἶναι ἐπαρκὲς καὶ ὅτι εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν διατρέχει ἄμεσον κίνδυνον τὸ νόμισμα τῆς χώρας, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ τελικὴ εἰκὼν εἶναι ἱκανοποιητική.

§93Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος ἔχει ἀκριβῶς ὅπως τὸ ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος. Δηλαδή, ἦλθεν ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸ μηνῶν καὶ τὸ πρᾶγμα διηυκρινίσθη ἐν ὅλῃ του τῇ ἐκτάσει, χωρὶς τότε νὰ διατυπωθῇ ἡ σοβαρὰ καὶ ἀνυπόστατος κατηγορία, ἡ ὁποία διετυπώθη σήμερον ἐναντίον τοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου, ὅτι δῆθεν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πρόκειται νὰ κλονίσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ νόμισμα. Ὁ κ. Μαῦρος, βεβαίως, ἀπήντησεν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τοῦτο, πρὸς γνῶσιν τῆς Βουλῆς: Ὅτι τὸ θέμα τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, δὲν ἔρχεται διὰ πρώτην φορὰν ἐνώπιον αὐτῆς. Τὴν 20ὴν Μαΐου, ὅταν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ὁ ὑποφαινόμενος εἶχε τὴν τιμὴν νὰ εἴπῃ τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει πρακτικά). «Θὰ ἔλθω τώρα εἰς τὸ περίφημον θέμα τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, διὰ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ «ἡμεῖς οὐδέποτε εἴπομεν, ὅτι εἴμεθα ὑπερήφανοι». Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἤκουσα πρὸ 3 μηνῶν μίαν θριαμβευτικὴν ἀνακοίνωσιν, ὅτι ἔφθασεν εἰς τὰ 250,5 ἑκατ. δολλάρια τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀνακοίνωσιν γενομένην μετὰ κομπασμοῦ καὶ ὑπερηφανείας. Καὶ δὲν ἐσκέφθησαν, τοὐλάχιστον νὰ μᾶς εἴπουν αὐτὰ τὰ ἀποθέματα πρὸς τί ἀντιστοιχοῦν καὶ τί ἀντικρύζουν. Ἐξ αὐτῶν, εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος, 310 ἑκατ. εἶναι ὑποχρεώσεις, 125 ἑκατ. ἐμπορικαὶ πιστώσεις. Δὲν πρόκειται ἐξ αὐτοῦ, βεβαίως, νὰ συμβῇ τίποτε τὸ κακόν, οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει, διότι αἱ ὑποχρεώσεις εἶναι μακροπρόθεσμοι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κομπάζωμεν μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῶν 255 ἑκατ., δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τὸ ἐμφανίζωμεν ὡς θρίαμβον. Διότι ἡ μονομερὴς αὐτὴ ἐμφάνισις ὁδηγεῖ εἰς παραπλάνησιν καὶ ψευδῆ εἰκόνα διὰ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι ὁ πακτωλὸς εἰσῆλθεν εἰς τὰ ταμεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, διότι ἐνεφανίζοντο ἀπὸ τὸ κατάπτυστον ραδιόφωνον, τὰ 255 ἑκατ., ὡς θρίαμβος καὶ ὡς εὐημερία. Αὐτὸν τὸν μῦθον, προσπαθοῦμεν νὰ τὸν διαλύσωμεν. Ἐὰν δὲ τότε μᾶς παρηκολούθει ἡ Κυβέρνησις καὶ εὐθέως ἔλεγεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεπῶς εἰς τὸν λαὸν τί ἀντικρύζουν τὰ 255 ἑκατ. δολλαρίων, δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ ἐρχώμεθα μετὰ ταῦτα δι’ ἑνὸς μυστικοῦ ὑπομνήματος νὰ λέγωμεν ἀντίθετα πρὸς ὅσα προορίζομεν δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι τὸ ἀπόθεμα αὐτὸ δὲν ἀπετέλει παρὰ ἕνα συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον ὅμως, ἀντικρύζει ὑποχρεώσεις καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ κομπάζωμεν. Κύριοι, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ κατάπτυστον ραδιόφωνον, τὸ ὁποῖον διαστρέφει τὴν ἀλήθειαν —καὶ τὸ λέγω τοῦτο, ἐπειδὴ χθές, ὁ κ. Κανελλόπουλος ὡμίλησε περὶ εἰλικρινείας εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνῷ προπαντὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύῃ τοῦτο διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δίδῃ ἀκριβῆ στοιχεῖα καὶ νὰ μὴ συγκαλύπτῃ τὰ πραγματικὰ γεγονότα— οὐδέποτε θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ ἀποκάλυψις περὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως τοῦ ἀποθέματος, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ἀποτελεῖ δῆθεν προσπάθειαν ὅπως κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ νόμισμα.

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸν Μάϊον μῆνα τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα ἀνήρχετο εἰς 255 ἑκατ., σήμερον ἀνέρχεται εἰς 270 ἑκατ. Αἱ ἐμπορικαί μας ὑποχρεώσεις εἰς συνάλλαγμα τότε ἦσαν 120 ἑκατ., σήμερον εἶναι 150 ἑκατ. Αἱ ἐξαγωγαί μας ηὐξήθησαν ἐφέτος. Εὔχομαι νὰ συνεχισθῇ τοῦτο, ἀλλὰ εἶναι ἀμφίβολον. Βέβαιον εἶναι, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ αὐξάνονται ὄχι μόνον εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς, ἀλλὰ καὶ εἰς ποσοστὸν ταχύτερον ἀπὸ τὰς ἐξαγωγάς. Ἡ ψαλὶς ἀνοίγει. Ἐξ ἄλλου τὸ ἀπόθεμα συντίθεται ἐν πολλοῖς ἀπὸ κεφάλαια δανειακὰ καὶ ἀπὸ ἀποζημιώσεις καὶ ἀπὸ τὰ κατάλοιπα τῶν περιουσιῶν τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ ξεκληρίζονται. Αὐτὴ ἡ συνολικὴ εἰκὼν δὲν εἶναι πιστοποιητική. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κυβέρνησις ἄλλα λέγει εἰς τοὺς συμμάχους καὶ ἄλλα ἀνακοινοῖ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ λόγους ἐσωτερικῆς πολιτικῆς, κομπάζει διὰ τὴν εὐημερίαν καὶ ἐπαίρεται διὰ τὴν συναλλαγματικὴν σταθερότητα εἰς τὴν χώραν μας, ἐνῷ ἡ πραγματικότης εἶναι ἀντίθετος. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου πρὸ πολλοῦ καὶ κατηγόρησε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν τακτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἡ διακοπὴ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Καὶ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας κατέφερε κλονισμὸν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Ὅταν ἡ Ἀμερικὴ ἔκοψε τὴν βοήθειαν, ἡ Κυβέρνησις κατέφυγεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Ἐνθυμηθῆτε, ὅταν κατὰ Μάϊον μῆνα συνῆλθεν ἡ Συνέλευσις τῶν Ὑπουργῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἐν Ἀθήναις, ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὸ ΝΑΤΟ διὰ τὴν χορήγησιν βοηθείας διὰ τὰς ἀμυντικάς μας δαπάνας. Ἡ αἴτησις τῆς Ἑλλάδος παρεπέμφθη τότε εἰς τὸ νεοσυσταθὲν Κονσόρτσιουμ. Δὲν ἔχω τὴν σκληρότητα νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὅλας τὰς ἐφημερίδας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ ἴδητε τί ἔλεγαν αἱ ἰδικαί μας καὶ τί ἔλεγαν αἱ ἰδικαί σας. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, ὅμως, νὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὰς τῆς ἀνακοινώσεως τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ περικοπὴν τῆς ἀπαντήσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Αἱ ἐφημερίδες τῆς 3.8.62 ἔγραφον: «.... .... (ἀναγινώσκει) ........». Καὶ ἐπεσήμανε τότε ἡ Ε. Κ., ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν πρέπει νὰ ἐλπίζῃ εἰς τὴν βοήθειαν ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ. Εἰς τὴν θέσιν ποὺ ἔλαβεν ἡ Ε. Κ., ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε δι’ ἀνακοινώσεώς της, ἡ ὁποία ἔλεγεν: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀνακοινώσεώς της, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐσημείωσε μεγίστην ἐπιτυχίαν εἰς τὸ θέμα τῆς βοηθείας καὶ κατηγορεῖ τὴν Ε.Κ., ὅτι εἶχε χάσει τὴν λογικὴν καὶ ὕβριζεν. Ἡ ἐξέλιξις, ὅμως, τῶν γεγονότων, ἀπὸ πλευρᾶς Κονσόρτσιουμ, ἐδικαίωσε πλήρως τὴν Ε. Κ. Κύριοι βουλευταί, διατὶ νὰ δώσῃ βοήθειαν ἡ Ἀμερικὴ καὶ τὸ ΝΑΤΟ εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ὅταν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐτήρησε καὶ τηρεῖ δουλικὴν γραμμήν; Ἀντὶ νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν περικοπὴν τῆς βοηθείας, νὰ προχωρήσῃ ἀμέσως εἰς τὴν μείωσιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ὑπέβαλεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν βαρυτάτας φορολογίας, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ κενὸν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ὁ φιλικὸς Τύπος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀναγράφει καθημερινῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ μειώσῃ τὰς δαπάνας διὰ τὴν ἐθνικήν μας ἄμυναν, ὅταν δὲν ἐπιτύχῃ τὴν χορήγησιν βοηθείας. Τὰ ἀναγραφόμενα, ὅμως, εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι πράγματι ἀποδίδουν τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐξ ἐπισήμων χειλέων οὐδὲν ἠκούσαμεν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὰς ἐφημερίδας εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς 20 Νοεμβρίου, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν χορήγησιν βοηθείας, εἶπε τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἐνῷ εἰς τὸ ὑπόμνημα ἀναφέρονται αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀνακοινοῦνται διάφορα. Μὲ ψευδῆ στοιχεῖα ἐμπαίζει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὑποχρεοῦται ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τί λέγει εἰς τοὺς ξένους καὶ ὄχι νὰ ψεύδηται διὰ μέσου τοῦ κατευθυνομένου ραδιοφώνου, τὸ ὁποῖον εἰς πᾶσαν στιγμὴν προπαγανδίζει ὑπὲρ αὐτῆς. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θέλει νὰ μάθῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ πραγματικὴ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας μας καὶ ὄχι ἡ πλασματική, ὡς τὴν ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις κάμνει λάθος ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει εἰς τὰ ὅσα αὕτη ἀνακοινοῖ ἢ διὰ τῶν ἐφημερίδων της ἢ διὰ τοῦ προπαγανδιστικοῦ καὶ κατευθυνομένου ραδιοφώνου. Κυβέρνησις ἀξία τοῦ ρόλου της εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ εἴπῃ καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος τὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ δώσῃ εἰς ὅλους νὰ ἐννοήσουν, ὅτι θὰ πράξῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπαιτοῦν τὰ συμφέροντα τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ λήξῃ ἡ παροῦσα συζήτησις ἂν δὲν διευκρινισθοῦν αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ἄσχετον, συνδέεται μὲ τὴν τύχην τοῦ μέλλοντος προϋπολογισμοῦ καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος στενάζει ὑπὸ τὸ βάρος τῶν φορολογιῶν καὶ ὁ ὁποῖος θὰ κληθῇ καὶ πάλιν νὰ φέρῃ τὰ βάρη. Τί θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ μέλλον; Θὰ λέγῃ ἄλλα εἰς τοὺς συμμάχους καὶ ὅταν θὰ ἀρνοῦνται θὰ προσθέτῃ καὶ νέας φορολογίας, ἢ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ γίνῃ Κυβέρνησις ἀξία τῆς χώρας, ὁπότε καὶ ἄλλη θὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν αἰτημάτων πρὸς βοήθειαν; Οὐδεὶς ἀπὸ ἡμᾶς ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ περιφέρῃ τὸν δίσκον τῆς ἐπαιτείας, ἀλλὰ νὰ εἶναι Κυβέρνησις ἐλευθέρας χώρας, ἡ ὁποία νὰ μὴ κύπτῃ τὸν αὐχένα εἰς τὰ κελεύσματα τῶν συμμάχων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐκταθῶ καὶ εἰς τὰ ἄλλα θέματα. Διὰ τὸ διϋλιστήριον εἴπομεν, ὅτι ἀσχέτως τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸ χρέος νὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἐπένδυσις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἕως τώρα καὶ ἡ σύμβασις ὑπεγράφη μὲ παρένθετον πρόσωπον χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι κρύπτονται ὄπισθέν του. Ἐπὶ πλέον ἡ σύμβασις δίδει τεράστια κέρδη εἰς ἰδιώτας καὶ δεσμεύει τὴν ἐξωτερικὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας πλήρως. Καὶ τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ τὴν ὑπογράψῃ ἄνευ διαγωνισμοῦ εἰς τὰ παρασκήνια. Τέλος, κύριοι βουλευταί, μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θέλω νὰ ἔλθω εἰς προσωπικὴν ἢ ἀκόμη καὶ ἔντονον πολιτικὴν ἀντίθεσιν. Θέλω ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν ἀπόψε νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπίθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε. Κ. Ἐγὼ τὸν κ. Θεοτόκην τὸν εἶχον κατατάξει εἰς ἄλλην κατηγορίαν μαχητῶν. Ἐπειδή, ὅμως, ἐνεθυμήθη τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα καὶ τὸ πλέγμα ποὺ μᾶς κατέχει, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡμεῖς ἔχωμεν πλέγμα, πάντως ὅμως ἡμᾶς μᾶς φανατίζει ἡ συναίσθησις, ὅτι ἐποδοπατήθη καὶ ἐκουρελιάσθη ἡ Δημοκρατία καὶ ἡ θέλησις τοῦ λαοῦ. Φοβοῦμαι, ὅτι ὑμᾶς, κύριοι Κυβερνῆται καὶ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, συνέχει τὸ πλέγμα τοῦ δούλου, ἔναντι τῶν δυνάμεων ποὺ σᾶς ἀνεβίβασαν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ τὸ πλέγμα αὐτὸ ἐνέχει ἐπικινδύνους συνεπείας διὰ τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην τῆς χώρας καὶ δημιουργεῖ συμφορὰς ἀπὸ πλευρᾶς ἐξωτερικῆς, διότι οἱ δοῦλοι δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ὑποστηρίξουν τὰ συμφέροντα ἑνὸς ἐλευθέρου καὶ ὑπερηφάνου λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 27 βουλευτῶν, περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου εἰς τὸ ἕνα τέταρτον τῆς ὥρας, λόγῳ ἐξαντλήσεως τοῦ θέματος. Θὰ παρακαλέσω τοὺς ὑπογράφοντας νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κἄποια συμφωνία, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν μέσην ὁδὸν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§96Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις, θὰ ἐγγραφῶμεν καὶ οἱ ὑπόλοιποι.

§97Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ, διότι ἔχει τὴν πλειοψηφίαν. Σκοπός μας δὲν εἶναι νὰ κωλυσιεργήσωμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐννοήσητε, ὅτι ἐὰν δὲν ἐπωφελούμεθα τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ γίνῃ μία εὐρυτέρα συζήτησις ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος, ἀντιλαμβάνεσθε ποία ἡ περιφρόνησις πρὸς ἡμᾶς, ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ, ὅτι ἀποφεύγομεν νὰ συζητήσωμεν τὰ φλέγοντα ζητήματα. Θὰ προτείνω μίαν μέσην λύσιν. Νὰ ἀφιερώσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τὴν σημερινὴν καὶ αὐριανὴν συνεδρίασιν καὶ αὔριον νὰ τελειώσῃ ὁπωσδήποτε ἡ συζήτησις.

§98Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ μὴ καθιερωθῇ τέταρτον. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν αὔριον, ἐξακολουθούσης τῆς συζητήσεως, ζητήσουν νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλοι, τί θὰ γίνῃ;

§99Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀναλάβωμεν ὅλην τὴν εὐθύνην, νὰ τελειώσωμεν αὔριον μέχρι τῆς 12ης.

§100Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων ρητόρων, οἱ περισσότεροι ἀπουσιάζουν. Ἤδη, ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι ἐγγεγραμμένος, δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ ὁμιλήσω καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ διαγράψητε, θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀλαβᾶνος. Εἶναι πολὺ πιθανὸν καὶ ἄνευ τοῦ τετάρτου νὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§101Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶμαι ἐντελῶς σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ θεωρηθῇ ὅτι δὲν πρέπει νὰ μπῇ τὸ τέταρτον καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν: Θὰ σταματήσωμεν τὴν ἐργασίαν ἀπόψε εἰς τὴν 1 ἡ ὥρα, ὅποτε θέλετε, δὲν ἔχω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ καμμίαν ἀντίρρησιν, καὶ νὰ ἐξακολουθήσωμεν αὔριον. Τί θὰ συμβῇ, ὅμως, αὔριον; Πῶς θὰ ἐμποδίσητε τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ ὁμιλήσουν;

§102Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμείναμεν σύμφωνοι.

§103Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ συνεννοηθῶμεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Συμφωνῶ νὰ συνεχίσωμεν χωρὶς περιορισμὸν ὥρας, συμφωνῶ νὰ συνεχίσωμεν καὶ αὔριον. Ἐρωτῶ, ὅμως, τὶ θὰ γίνῃ αὔριον τὴν 12ην ὥραν, ἐὰν ἐγγραφοῦν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, θὰ τοὺς ἐμποδίσητε νὰ ὁμιλήσουν;

§104Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν καὶ ἀπόψε καταστῇ δυνατὸν νὰ τελειώσωμεν, δὲν θὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι αὔριον θὰ ἔχωμεν ἄνεσιν, θὰ κατορθώσωμεν νὰ τελειώσωμεν, κύριε Ὑπουργέ. Ἡμεῖς ἀναλαμβάνομεν τὴν εὐθύνην, ὅτι ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πλευρὰν θὰ τελειώσωμεν.

§105Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ θὰ κάμω μίαν ἄλλην πρότασιν. Ἐὰν δεχθῆτε καὶ εἶσθε σύμφωνοι, νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν καὶ ἂν δὲν εἶναι παρόντες ὡρισμένοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι θὰ διαγραφοῦν. Ἐὰν μὲ τὴν διαγραφὴν αὐτὴν φθάσωμεν εἰς τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως, δεχόμεθα νὰ ψηφισθῇ καὶ αὔριον.

§106Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δεχόμεθα.

§107Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιμένω ἐπὶ τῆς διευκρινήσεως αὐτῆς, διότι δὲν θέλω αὔριον τὸ πρωΐ, οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ἡ Κυβέρνησις νὰ αἰφνιδιασθῇ μὲ τὸ τί θὰ συμβῇ αὔριον τὴν ἑσπέραν, ἐὰν θὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι οἱ συνάδελφοι.

§108Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§109Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα σύμφωνοι νὰ τελειώσῃ αὔριον ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ψηφισθῇ. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ δέσμευσις ὅλων τῶν κομμάτων, ὅλων τῶν πτερύγων, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως.

§110Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὔριον τὴν 12ην νυκτερινήν, τελειώνομεν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὰ πρακτικά, κ. Λυκουρέζο, ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εὑρίσκομεν τὸν κ. Κασιμάτην, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ γνῶσιν διὰ λόγους τάξεως. Εἴπομεν ὅτι συνέβη αὐτό, νὰ ἴδωμεν τί θὰ μᾶς εἴπῃ καὶ αὐτὸς καὶ αὔριον θὰ ἐπικυρωθοῦν μὲ τὰς διορθώσεις ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὸ κείμενον.

§112Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ διατάξητε τὴν διαγραφὴν καὶ τὴν ἀνατύπωσιν τῶν πρακτικῶν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εὑρεθῇ ὁ κ. Κασιμάτης, θὰ τὰ ἐπικυρώσωμεν ἀμέσως τώρα, ἄλλως δὲν ἐχάλασεν ὁ κόσμος, πολλὲς φορὲς ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν διὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν. Λοιπόν, μένομεν σύμφωνοι, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐκτεθῇ καὶ τὸ Προεδρεῖον. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος.

§114Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ συστηματικὸς τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον παραβιάζεται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, μᾶς ὁδηγεῖ εἰς μίαν ἐσπευσμένην καὶ ὄχι μεθοδικὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν δωδεκατημορίων. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διεμαρτυρήθη, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπωφελεῖται τῆς συζητήσεως τῶν δωδεκατημορίων, διὰ νὰ συζητήσῃ τὸ οἰκονομικὸν θέμα. Πότε ἄρα γε, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὸ οἰκονομικὸν θέμα; Μήπως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἀπολογισμοῦ, ἡ ὁποία οὐδέποτε λαμβάνει χώραν κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἔτους καὶ κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διεξαχθῇ τοιαύτη συζήτησις; Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν διετύπωσε προχθές, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν θέμα θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν δι’ ἐπερωτήσεως. Μία τοιαύτη τακτικὴ θὰ ἀπετέλει αἵρεσιν εἰς τὰ κρατοῦντα ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ μέχρι σήμερον. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις μᾶς διεμήνυσε διὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν δέχεται τὴν πρόταξιν οἱασδήποτε ἐπερωτήσεως. Πῶς, λοιπόν, δύναται νὰ ἔλθῃ τὸ οἰκονομικὸν θέμα νὰ συζητηθῇ δι’ ἐπερωτήσεως!! Εἶναι προφανές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ὀπαδὸς τῆς θεωρίας τοῦ ἀειμνήστου ἑρμηνευτοῦ τοῦ Συντάγματος Σαριπόλου, ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε τὰ δωδεκατημόρια ὡς κἄτι τὸ ἀνώμαλον καὶ ἀντικανονικόν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, εἶναι ἀνώμαλος καὶ ἀντικανονικὴ καὶ ἡ διεξαγομένη συζήτησις ἐπὶ τῶν δωδεκατημορίων. Ἀλλὰ τότε, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸ σύντομον διάστημα τῆς Ὑπουργίας του, κατέφυγε δὶς εἰς τὴν μέθοδον τῶν δωδεκατημορίων; Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Πρόκειται καὶ περὶ τοῦ ἑξῆς σοβαρωτάτου, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσω εὐθὺς ἀμέσως. Διὰ νὰ γίνῃ, ὅμως, τοῦτο ἀντιληπτόν, θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν δωδεκατημορίων. Τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα δὲν θεωρεῖ ὡς νόμιμα τὰ δωδεκατημόρια καὶ οὐδὲν προβλέπει περὶ αὐτῶν. Εἰς ἄλλας χώρας τὰ Συντάγματα ὁμιλοῦν περὶ τῶν δωδεκατημορίων. Ἡ σιγὴ τοῦ Συνταγματικοῦ Νομοθέτου ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, προφανές εἶναι, ὅτι ἀποδεικνύει τὴν θέλησιν αὐτοῦ περὶ μὴ ὑπάρξεως ἐν Ἑλλάδι τῶν δωδεκατημορίων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη παγίως ἠκολουθήσαμεν τὴν μέθοδον τῶν δωδεκατημορίων καὶ κατόπιν τούτου, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ ἀείμνηστος Σαρίπολος ἀπεκάλει τὰ δωδεκατημόρια ὡς ἀντικανονικά, ὡμίλει περὶ δωδεκατημορίων ἐπὶ προϋπολογισμοῦ ἐψηφισμένου. Σήμερον, ὅμως, συμβαίνει τὸ καταπληκτικὸν ὄχι μόνον νὰ μὴ ἔχωμεν ἐψηφισμένον προϋπολογισμόν, ἀλλὰ οὐδὲ κἂν κατατεθέντα τοιοῦτον. Φαντασθῆτε, λοιπόν, τί θὰ ἔλεγε σήμερον ὁ Σαρίπολος, ἐὰν ἀνεγείρετο ἀπὸ τοῦ τάφου καὶ ἔβλεπε τὴν τακτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ἐφετεινὸν νομοσχέδιον περὶ δωδεκατημορίων, ἀκολουθεῖ καὶ νέαν ὁδόν. Μέχρι τώρα τὰ δωδεκατημόρια ἀνεφέροντο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ προηγουμένου ἔτους, δηλαδὴ εἰς προϋπολογισμὸν κατατεθέντα καὶ γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ δώσῃ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διοικήσῃ αὕτη τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους βάσει τοῦ ἀγνώστου εἰσέτι προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1963, δηλαδὴ βάσει προϋπολογισμοῦ μὴ κατατεθέντος καὶ συνεπῶς ἀγνώστου εἰς τὴν Βουλήν.

§115Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἀλλαγῆς τῶν παραγράφων.

§116Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ ἀλλαγῆς μεθόδων. Καὶ ἔχει δίκαιον ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος λέγων, ὅτι βαίνομεν ὁλοταχῶς πρὸς μεθόδους παρωχημένων ἐποχῶν. Ἐνόμιζον, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὁ ὁποῖος, ἐπίσης, ἀντιπροσωπεύει παλαιὰν Κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, θὰ συνεφώνει μαζί μου. Λυποῦμαι, διότι δὲν συμφωνεῖ. Ἀλλὰ δὲν τὸ ὑπολογίζω περισσότερον.

§117Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Θὰ συνεφώνουν, ἐὰν ἦτο οὐσιαστικὴ παρατήρησις.

§118Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν λέγωμεν προϋπολογισμόν, τί ἐννοοῦμεν; Προϋπολογισμός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μία πρᾶξις διοικητική, ἡ ὁποία περιβάλλεται τὴν μορφὴν τοῦ νόμου. Διότι εἰς τὸ κάτω– κάτω οὔτε διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων ἔχει ἀνάγκην νόμου, οὔτε διὰ τὰς πληρωμὰς τῶν ἐξόδων. Ἀλλὰ ὁ προϋπολογισμὸς ἔχει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐλέγχου τῆς Βουλῆς. Ὁ ἔλεγχος αὐτὸς δὲν γίνεται. Μὲ ποῖον δικαίωμα ἀποκαλοῦμεν προϋπολογισμὸν ἕνα ἁπλοῦν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καταθέτει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν; Θὰ προέτεινα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν ποὺ παρακολουθεῖ τὰς συζητήσεις, νὰ ἀποφεύγῃ εἰς τὸ μέλλον νὰ χρησιμοποιῇ τὴν λέξιν προϋπολογισμόν, προκειμένου περὶ ἁπλοῦ σχεδίου προϋπολογισμοῦ. Εἶναι παραποίησις καὶ εἶναι μία πρᾶξις, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν παραπλάνησιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης.

§119Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς θὰ γίνουν πληρωμαί; Πῶς θὰ διοικηθῇ τοιουτοτρόπως τὸ Κράτος; Εἰς ποῖα κονδύλια θὰ δικαιολογηθοῦν αἱ πληρωμαί;

§120Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς ἐμὲ εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς θὰ διοικηθῇ τὸ Κράτος. Δωδεκατημόρια δὲν νοοῦνται βάσει μὴ ψηφισθέντος προϋπολογισμοῦ. Ἡ μακρὰ πεῖρα τὸ καθιέρωσεν. Ἐπὶ τέλους, θὰ ἔλεγον, βάσει κατατεθειμένου προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ὄχι καὶ ἀγνώστου προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως ἡ εὐθύνη, ἐπαναλαμβάνω, δὲν βαρύνει οὔτε τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν, οὔτε τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι μία μακρὰ παράδοσις. Ἀλλὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τὴν βαρύνει μία διπλῆ εὐθύνη. Πρῶτον μὲν τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ὑπάρχει οἰκονομικὴ σταθερότης. Καὶ εἶναι πρόσφατος καὶ μόνιμος κομπασμὸς τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος τὴν ὁποίαν αὐτοκαυχᾶται, ὅτι ἐδημιούργησεν εἰς τὴν χώραν. Ὅταν ὁμιλῶμεν διαρκῶς περὶ οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς σταθερότητος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταρτίσωμεν τὸν προϋπολογισμόν. Ἕν ἐκ τῶν δύο δὲν στέκεται. Ἢ δὲν ὑπάρχει οἰκονομικὴ σταθερότης, ἢ εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέφυγεν εἰς δύο ἐπιχειρήματα, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ ἕνα ἐπιχείρημα ἦτο ἡ ἀδυναμία ἐκτιμήσεως τῶν διαφόρων μεγεθῶν τῆς οἰκονομίας. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου, εὑρίσκεται εἰς πλήρη σύγκρουσιν μὲ τὸ ἐπιχείρημα τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Διότι τί ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν διὰ τὰς ἄλλας χώρας, τὰς ξένας, καὶ ἰδίως διὰ τὰς περισσότερον οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένας, ὅπου ἡ ρευστότης τῶν οἰκονομικῶν καταστάσεων καὶ ἡ εὐαισθησία τῶν οἰκονομιῶν εἶναι ἀσυγκρίτως πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας; Πῶς κατορθώνουν αἱ χῶραι αὐταὶ καὶ ἐμπροθέσμως νὰ καταθέτουν τὸν προϋπολογισμόν των καὶ νὰ τὸν ψηφίζουν σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα; Ἐὰν ὑπάρχῃ μία ἀδυναμία ἐκτιμήσεως τῶν μεγεθῶν, θὰ ἔπρεπεν ἡ ἀδυναμία αὐτὴ νὰ ἐκδηλώνεται ἀσυγκρίτως περισσότερον εἰς τὰς ἀνεπτυγμένας οἰκονομικῶς χώρας. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἀποτελεῖ μίαν λογιστικὴν κατάστασιν ὅπου καταστρώνεται πρόβλεψις ἐξόδων καὶ ἐσόδων. Ἀλλὰ ὁ προϋπολογισμὸς τὰ προβλέπει ὅλα αὐτά. Ἀλλὰ ὁ προϋπολογισμὸς ἀποτελεῖ πρὸ πάντων πρᾶξιν πολιτικήν. Εἶναι ὁ καθρέπτης τοῦ πολιτικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τὸ πολιτικὸν αὐτὸ πρόγραμμα δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἐὰν πέσῃ ἔξω εἰς μίαν πρόβλεψιν 100 ἢ 200 ἑκατομμύρια. Εἶναι τὸ πολιτικὸν πρόγραμμα ποὺ θὰ χαράξῃ τὴν ὅλην κοινωνικὴν καὶ ἐκπαιδευτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ ὅλα αὐτὰ δὲν μᾶς λέγει τίποτε. Μᾶς παραπέμπει εἰς τὸν κατατεθησόμενον προϋπολογισμὸν καὶ τοιουτοτρόπως ἡ ὅλη συζήτησις περὶ προϋπολογισμοῦ εἶναι μία ἀνάλυσις κονδυλίων, ἐὰν ἔπεσεν ἔξω 100 ἑκατομμύρια, σὺν ἢ πλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς μοναδικὸν φάρμακον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως, μᾶς ὑπέδειξε μίαν συνταγματικὴν μεταρρύθμισιν, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιτρέπεται ἡ κατάθεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ μέχρι καὶ τοῦ τρίτου μηνὸς ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς χρήσεως. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τοῦτο εἶναι ἀτελής: Ὅτι παρέλειψε νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς θὰ ἀποκαλῆται τὸ σχέδιον αὐτό. Διότι βεβαίως, προϋπολογισμὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι. Θὰ εἶναι ἰσολογισμὸς ἢ ἀπολογισμός.

§121Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἢ καὶ παραλογισμός.

§122Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ καὶ παραλογισμός, ὅπως λέγει ὁ κ. Μαῦρος. Διότι ἐὰν ἤδη καταθέσωμεν τὸν Φεβρουάριον ἢ τὸν Ἰανουάριον τὸν προϋπολογισμόν, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ συζήτησις καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς χρήσεως. Ἐὰν κατατίθεται τὸν Μάρτιον, πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συζήτησις καὶ ἑπομένως θὰ πρόκειται περὶ ἀπολογισμοῦ. Δι’ ἡμᾶς ὑπάρχει μία συνταγματικὴ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλίζῃ ὁπωσδήποτε τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀκόμα καὶ καθυστερημένως. Διότι, ἐπὶ τέλους, κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ μὴ ψηφίζηται διόλου ὁ προϋπολογισμός, ἐγὼ δέχομαι νὰ ψηφίζηται ἐκτὸς τῶν συνταγματικῶν προθεσμιῶν, δηλαδὴ ὄχι πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς χρήσεως, ἀλλὰ δύο μῆνας μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς χρήσεως. Τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσομαι, προτείνει ὁ σημερινὸς Συνταγματολόγος κ. Σγουρίτσας, ὁ ὁποῖος προτείνει τὴν ἑξῆς λύσιν: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Οὕτω πως καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐπισπεύσουν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι ἄλλως δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος διὰ τὸ θέρος. Εἶναι, νομίζω, ἡ πρότασις αὐτὴ λογικὴ καὶ ἐφαρμόσιμος. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπεκαλέσθη καὶ δεύτερον ἐπιχείρημα, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν καθυστέρησιν καταθέσεως τοῦ σχεδίου προϋπολογισμοῦ. Εἶπεν, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ κατατεθῇ ἐνωρίτερον, διότι ἦτο ἄγνωστον τὸ ὕψος τῆς ξένης βοηθείας. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο δὲν εἶναι νέον. Τὸ 1957, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπον, ὅτι μετὰ μελέτην κατέληξαν εἰς τὴν μετάθεσιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀπὸ τὸν Ἰούλιον εἰς τὸν Ἰανουάριον, διὰ νὰ εἶναι γνωστὸν τὸ ὕψος τῆς παρεχομένης Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ἀλλὰ τί ἀξίαν ἔχει, ἐπὶ τέλους, ἡ ἀκρίβεια ἑνὸς κονδυλίου, ὅταν εἶναι γνωστὴ ἡ ἔλλειψις ἀπορροφητικότητος τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς; Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ σχέδιον περὶ συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ἠρώτησα ἐὰν τὰ 125 ἑκατ. δολλάρια θὰ εἰσήρχοντο εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν, ὅτι θὰ εἰσήρχοντο τὰ 25 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ καὶ τὸ κονδύλιον αὐτὸ δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ μετεφέρθη εἰς τὸ 1953. Τί σημασίαν ἑπομένως ἔχει ἡ ἀκρίβεια τῶν κονδυλίων, ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐλλείψει ἀπορροφητικότητος. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς ξένης βοηθείας δὲν εἶναι ἐπιτυχές. Ὡς πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ καὶ τὴν βοήθειαν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα καὶ ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἀρχῆς καὶ ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐπεχειρήθη ἡ βοήθεια αὐτή. Ἡ Ἀμερικὴ ἀντιμετωπίζουσα δυσχερείας εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ἠθέλησε νὰ ἀπαλλαγῇ ὡρισμένων ὑποχρεώσεων ἔναντι τῶν συμμάχων της καὶ κατέφυγεν εἰς ἕνα δημιούργημα, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συμμετάσχουν καὶ ἄλλα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη. Δηλαδὴ ὑπῆρξε μετάθεσις εὐθυνῶν. Καὶ ἀντὶ νὰ ἀντιδράσωμεν, ὄχι μόνον τὴν ἐχειροκροτήσαμεν, ἀλλὰ καὶ ἰσχυρίσθημεν, ὅτι ἡ ἰδέα ἦτο ἰδική μας. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἐξ ἄλλου, δὲν ἐχειρίσθη καλῶς τὸ θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἐζήτησεν 88 ἑκατ. δολλάρια μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐζήτησε 98 ἑκατ. δολλάρια, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ διαφορὰ ὡς πρὸς τὸ ποσὸν δὲν εἶναι βεβαίως μεγάλη, ἀλλὰ εἶναι τεραστία ὡς πρὸς τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς. Διότι ἄλλο εἶναι ἡ κάλυψις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν καὶ ἄλλο ἡ κάλυψις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ ἀτυχὴς αὐτὴ διαχείρισις εἶχε καὶ συνεπείας. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Κονσόρτσιουμ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διατυπωμένον μάλιστα εἰς ὕφος ἔντονον, διὰ τοῦ ὁποίου καλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διευκρινίσῃ, ἐπὶ τέλους, τί ποσὸν θέλει καὶ διὰ ποῖον σκοπόν. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, κύριοι συνάδελφοι, ἀνάλογον περιστατικὸν τῆς ἐποχῆς τοῦ Δεληγιάννη, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ Βερολίνειον συνέδριον ὑπεστήριξε κἄποτε δύο ἀντιφατικὰ πράγματα καὶ ὁ Καγγελάριος Βίσμαρκ τοῦ ἀπήντησεν: Ἀπολαβυρινθώσατε τὴν σκέψιν σας. Αὐτὸ τὸ ἴδιον ἐπανελήφθη ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§123Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). Ἤθελον κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ διευκρινήσω τὴν θέσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν λόγον, ὅτι θὰ ἐπεθύμουν ἓν ἀξιότιμον μέλος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἀγαπητὸς συμπολίτης μου, ὁ κ. Κωστόπουλος, νὰ μὴ περιπίπτῃ εἰς τὸ σφάλμα εἰς τὸ ὁποῖον περιέπεσε.

§124Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αἰσθάνομαι τόσον πόνον δι’ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, ὥστε θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν μὲ κάμητε νὰ ἀντιληφθῶ τὸ σφάλμα μου.

§125Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). Διότι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορος, ὑπάρχει μία βασικὴ ἀντίφασις μεταξὺ τοῦ αἰτήματος τὸ ὁποῖον προεβλήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον προεβλήθη κατόπιν ἀπὸ ἐμέ. Κατ’ ἀρχὴν θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Κωστόπουλον, ὅτι καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ ἐγὼ προεβάλομεν τὸ ἑλληνικὸν αἴτημα ἀπέναντι τοῦ Κονσόρτσιουμ κατὰ τὸν αὐτὸν πανομοιότυπον τρόπον. Ἡ δὲ διαφορὰ τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανε μεταξὺ τοῦ δημοσιονομικοῦ, τοῦ δραχμικοῦ, ἐλλείμματος καὶ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, εἶναι δυνατὸν βάσει τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων νὰ ὁμιλῶμεν βραχυχρονίως περὶ μιᾶς διαφορᾶς ἀριθμῶν. Ἐκ τῆς μελέτης τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων κατὰ τὸν παραδεδεγμένον τρόπον γνωρίζωμεν, ὅτι εἰς τὸ τέλος μιᾶς περιόδου —μιᾶς πενταετίας— ὑπάρχει ἀπόλυτος ἰσότης, μαθηματικῶς ἀποδεδειγμένης, μεταξὺ τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλλείμματος καὶ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἐφ’ ὅσον τὸ Ἑλληνικὸν αἴτημα ἀναφέρεται εἰς χρονικὴν περίοδον μεγαλυτέραν τοῦ ἔτους, ὁπότε ὑπάρχει σύμπτωσις μαθηματικὴ τῶν 2 αὐτῶν περιόδων δι’ ἡμᾶς ἦτο ἀδιάφορον ποιὰ θὰ ἦτο ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ προήρχετο ἡ βοήθεια ἀρκεῖ μόνον νὰ ἐδίδετο ὑπὸ τοιαύτην μορφὴν ὥστε νὰ ἐδημιουργοῦντο αἱ δραχμαὶ αἱ ἀπαραίτητοι διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλλείμματος.

§126Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Δὲν τὸ κατάλαβε αὐτὸ τὸ Κονσόρτσιουμ.

§127Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Μὴ θέλετε νὰ ὑποκαταστήσετε τὴν νοημοσύνην τοῦ Κονσόρτσιουμ, διότι δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑποτιμᾶτε τὴν ἰδικήν σας. Τὰ 88 ἑκ. ἔγιναν 98.

§128Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε εἰς τὴν διαφορὰν αὐτήν, διότι αὕτη δὲν εἶχε σημασίαν, σημασίαν εἶχε ἡ αἰτιολόγησις τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ.

§129Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ὑπεμνήσατε, ἤθελε νὰ ἐπισημάνῃ ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπιμένη ἐπὶ τῆς μιᾶς ἀπόψεως ἢ ἐπὶ τῆς ἄλλης καὶ ἡ ἀπάντησις ἡ ἰδική μας εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀδιάφορον ἐὰν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ δημοσιονομικὸν ἔλλειμμα ἢ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν ἀρκεῖ ἡ μορφὴ τῆς βοηθείας νὰ εἶναι τοιαύτη οὕτως ὥστε καλυπτομένου τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν νὰ ἔχωμεν τὰς δραχμὰς αἱ ὁποῖαι θὰ καλύψουν τὸ ἔλλειμμα τὸ δημοσιονομικὸν ἢ ἀντιστρόφως ἐὰν θὰ μᾶς δώσουν τὴν βοήθειαν ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν ἡ ὁποία θὰ καλύψῃ τὸ δημοσιονομικὸν ἔλλειμμα καὶ θὰ δημιουργήσῃ τὰ μέσα νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν.

§130Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνέμενα ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τὴν ἀμφισβήτησιν τοῦ περιεχομένου τοῦ ἐγγράφου, ἀλλὰ δὲν τὸ ἠμφισβήτησεν. Ἀπλῶς ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ μὲ ὅσα εἶπε τὴν ἔλλειψιν συντονισμοῦ μεταξὺ τῶν δύο Ὑπουργῶν τοῦ Συντονισμοῦ. Αἱ ἐξηγήσεις ὅμως εἶναι ἄσκοποι διότι εἶναι καταφανές, ὅτι ἐτηρήθη κακὴ γραμμή. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν κατάστασιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν δὲν εἶναι τόσον ἀνθηρόν, ὅσον τὸ ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις. Τοὐλάχιστον κατὰ 100 ἑκατομμύρια δολλάρια εἶναι μεγαλύτερον τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Καὶ ἔχομεν ὁμολογίας τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πράγματι, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν εὑρίσκεται εἰς ἐπικίνδυνον σημεῖον. Πρὸς τὶ λοιπὸν νὰ καυχᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἀνθηρότητα τοῦ ἰσοζυγίου μας πληρωμῶν, ὅταν ὑπάρχει τὸ περίφημον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός; Μόνον ἡ ἄγνοια τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ θὰ ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἰσχυρίζεται, τὰ ὅσα ἰσχυρίσθη. Ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἑξῆς φράσις εἰς τὴν σελίδα 12 τοῦ ὑπομνήματος: «Τὸ αἴτημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διὰ βοήθειαν τὸ 1963, στηρίζεται ἐπὶ τῆς προϋποθέσεως, ὅτι τὰ ἀποθέματα ὄχι μόνον δὲν θὰ αὐξηθοῦν, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ μειωθοῦν. Τὸ Ἑλληνικὸν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως ἔχει συνταχθῆ μὲ βάσιν, ὅτι ἡ ξένη βοήθεια θὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τῆς χρηματοδοτήσεως. Τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα θὰ κρατηθοῦν πρὸς ἐνδεχομένην ἀντιμετώπισιν ἀπροβλέπτων ἐξελίξεων. Ἀπὸ τὸ σημερινὸν ὕψος των μόλις ἐπαρκοῦν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὰ ἀποθεματικά». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπίσημος ἄποψις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπορῶ διατὶ ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναπτύσσει ἀντιθέτους ἀπόψεις. Θὰ ἤθελα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς ἄλλας χώρας, περισσότερον ἀνεπτυγμένας, τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίζεται διότι ἀνανεώνεται ταχέως, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα διαρρέει καὶ δὲν ἀνανεώνεται. Ἐπίσης εἰς τὴν σελ. 9 τοῦ ὑπομνήματος ἀναφέρονται τὰ ἀκόλουθα: «Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ σημαντικὴ ἀποτυχία τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς πλήρη ἀναθεώρησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν Κρατικῶν Ἐπενδύσεων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διαταραχθῇ ὁ ἐπιθυμητὸς ρυθμὸς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως». Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς βάσει τῶν ὁποίων ἀπὸ πέρυσι ἕως ἐφέτος αἱ βιομηχανίαι ἐπενδύσεων ηὐξήθησαν κατὰ 50%. Ἐπειδὴ ἀντιθέτως τὸ ἔγγραφον πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ τονίζει ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα, ἀναγνωρίζεται, ὅτι ὑπάρχει σημαντικὴ ἀποτυχία τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἔχομεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Ἄλλα λέγομεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἄλλα εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἢ πράγματι τὸ ὡς ἐμπιστευτικὸν χαρακτηρισθὲν ἔγγραφον ἔχει τηρηθῆ μυστικὸν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸ ἀπορίας; Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ παρέρχεται ἡ ὥρα δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ἄλλο τί, παρὰ μόνον μὲ τὸ θέμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ Τουρκία ἐπέτυχεν ἐνίσχυσιν διότι εἶχε μέγα ἔλλειμμα εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν εἴχομεν ἔλλειμμα, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ δημιουργήσωμεν, ὄχι δι’ ἀπατηλοῦ τρόπου, οὔτε διὰ ψευδοῦς δηλώσεως. Ὑποστηρίζω ὅτι τὸ ἀπόθεμα κακῶς παραμένει διὰ νὰ αὐξάνωνται τὰ κέρδη τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν διατίθενται διὰ σκοποὺς παραγωγικοὺς καὶ δημιουργικούς. Ἐὰν διετίθετο διὰ σκοποὺς παραγωγικοὺς ἕνα τοιοῦτον ἔλλειμμα κανεὶς δὲν θὰ τὸ ἐμέμφετο οὔτε τοιοῦτον τι θὰ ἦτο ἐπικίνδυνον. Ἡ Κυβέρνησις εἴτε διότι τὸ πιστεύει, εἴτε διότι δὲν τὸ πιστεύει, ἐμμένει εἰς τὴν θεωρίαν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὰς καταθέσεις παρὰ Τραπέζαις ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Αἱ καταθέσεις παρὰ Τραπέζαις δὲν ἀποτελοῦν πάντοτε δεῖγμα οἰκονομικῆς εὐεξίας. Ἀντιθέτως, εἶναι δεῖγμα δυσμενοῦς οἰκονομικῆς προβλέψεως. Εἶναι ροπὴ πρὸς τὴν ρευστότητα. Δὲν ἔχει γαλβανισθῆ ἡ οἰκονομία μας κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα κατατίθενται νὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς οἰκονομικὴν δραστηριότητα. Ὅταν λοιπὸν αἱ καταθέσεις ἔφθασαν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἶσθε λίαν ἐπιφυλακτικὸς εἰς αἰσιοδόξους προβλέψεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς εἰσόδου τῆς χώρας μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα οὐδεμία μέχρι τοῦδε πρόβλεψις ἐγένετο. Ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς ὡρισμένας κωδικοποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἡ ὅλη διοικητική μας διοργάνωσις περιωρίσθη εἰς μίαν ἔκθεσιν περὶ τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς τῆς γενικῆς διευθύνσεως τῆς διοικητικῆς ἀναδιοργανώσεως ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόσαι ἐστηρίχθησαν ἐλπίδες. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὶ νὰ διαμαρτυρώμεθα, ὅταν ὁ εἰδικὸς Ὀργανισμός, ὁ Ο.Β.Α., κυριολεκτικῶς κατεδικάσθη εἰς ἀδράνειαν, ἀφοῦ ἀπὸ διμήνου στερεῖται Προέδρου. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν ὀλίγα τινὰ διὰ τὰς κρατικὰς ἐπενδύσεις, αἵτινες ἀποτελοῦν δεῖγμα τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται τὰς ἀνάγκας τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὸ διϋλιστήριον περιορίζει τὸν ρόλον του εἰς τὴν δημιουργίαν πόρων ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ διατηρεῖ πρὸς τοῦτο τὰ καύσιμα εἰς ηὐξημένας τιμάς. Ἀλλὰ σήμερον ἡ ὑπόθεσις περιπλέκεται μὲ τὸ νέον διϋλιστήριον. Διότι θὰ εἰσπράττῃ μόνον ψιχία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ἔναντι πετρελαίου ἐγκαταλείπεται εἰς τὴν τύχην της. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν εἰς τὴν ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου, διεφύλαξε δι’ ἑαυτὴν τὸ 30% τῶν εἰσαγωγῶν μὲ σκοπὸν νὰ τὸ διαθέσῃ διὰ τὰς χώρας τοῦ κλῆριγκ. Ἤδη μὲ τὴν νέαν σύμβασιν τοῦ ὁμογενοῦς ΤΟΜ ΠΑΠΠΑ τοῦ παραδίδει ὁλόκληρον τὸ 100%. Πέραν αὐτῶν ἡ ἀτυχία τῶν δύο ζαχαροποιείων εἶναι τόσον ἀνατριχιαστική, ὥστε δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Μὲ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Κ.Ε.Α., ὅπου λειτουργοῦν ἀρτίως ἐξωπλισμένα ζαχαροπλαστεῖα τὸ πρᾶγμα καθίσταται ἀκόμη τραγικώτερον. Ἐξ ἄλλου ἡ ἐγκληματικὴ καθυστέρησις τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου μᾶς ἐπιφυλάσσει πολλὰς δυσαρέστους ἐκπλήξεις διὰ τὸ μέλλον. Ἀκόμη ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τῆς συμβάσεως ἀμιάντου, τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψεν ἡ Ἑταιρεία, ὑπάρχει ἡ Λάρυμνα καὶ ἀπομένει μόνον τὸ περίφημον ἐργοστάσιον τῶν σπίρτων, τὴν δόξαν, τοῦ ὁποίου ἀφήνομεν ὁλόκληρον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, τὸ Κράτος κατηγορεῖ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ὅτι δὲν ἐπέδειξε τὸν πρέποντα ζῆλον διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, διετυπώθησαν δὲ δριμεῖαι φράσεις ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰπόντος, ὅτι τὸ 75% τῆς εὐθύνης ἀνήκει εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ 25% εἰς τὸ Κράτος. Ἀλλὰ τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἔπραξε πρῶτα αὐτὸ τὸ καθῆκον του, ὥστε νὰ δικαιοῦται νὰ διατυπώνῃ τοιαύτας ἐπικρίσεις. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Εἶναι κοινὴ ἡ πεποίθησις, ὅτι ἡ ἐπίτευξις εὐθηνοτέρου κόστους εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ τῆς ἑνοποιήσεως εἰς μεγάλας μονάδας παραγωγῆς.

§131Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπενθυμίζω, ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπεβλήθη πρὸ ἑνὸς ἔτους πρότασις ἐκ μέρους 5 βιομηχανιῶν κλωστοϋφαντουργίας, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο ὅπως τύχουν βοηθείας, ὥστε αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ νὰ ἑνοποιηθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν συναγωνίσιμον μονάδα εἰς τὴν Κ.Ε.Α., ἀναλαμβάνουσα τὴν ὑποχρέωσιν μετὰ τὴν συγχώνευσιν νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τὴν αἴτησιν ὑπέβαλον πρὸ ἑνὸς ἔτους, ἐν τούτοις ἀπάντησιν δὲν ἔλαβον εἰσέτι.

§132Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν τόσον κραυγαλέαν περίπτωσιν τῶν φορολογικῶν κινήτρων. Δὲν ἔχομεν εἰσέτι ἐκκαθαρίσει τὴν βιομηχανικήν μας νομοθεσίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μόνης ὑγιοῦς ἀρχῆς, τῆς ἀρχῆς τοῦ ἐλευθέρου καὶ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ. Πρὸ ὀλίγων μόλις μηνῶν ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἤλπισεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἄμεσον τὴν κατάργησιν τῶν δεσμεύσεων καὶ τῶν προνομίων τῶν βιομηχανιῶν. Ὑπεστηρίξαμεν τότε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθῇ νὰ διατηρῆται ἡ ἀρχὴ τῆς Διοικητικῆς ἐγκρίσεως, θὰ ἐξακολουθοῦν καὶ αἱ δεσμεύσεις καὶ τὰ προνόμια εἰς τὴν βιομηχανίαν. Καὶ ὑπάρχει σήμερον ἔγγραφον τοῦ Νομισματικοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον κατηγορεῖ τὸν νόμον αὐτὸν ὡς ἀπραγματοποίητον καὶ τείνοντα εἰς τὴν διατήρησιν τῶν προνομίων. Δὲν θέλω βεβαίως νὰ καυχηθῶ ὅτι τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον ἐπανέλαβε τὰς φράσεις, τὰς ὁποίας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶχον διατυπώσει, ἀλλὰ κάθε ἄνθρωπος οἰκονομικῶς σκεπτόμενος δὲν ἠδύνατο παρὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὰ ἴδια συμπεράσματα.

§133Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δημαγωγεῖ.

§134Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Πέραν τούτου εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν πολλὰ κεφάλαια προσελκύονται ἀπὸ τοποθετήσεις μὴ παραγωγικάς, μὴ περιλαμβανομένας εἰς τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀνεφέρθησαν π.χ. καὶ ἡ μανία τῶν οἰκοδομῶν καὶ ἡ μανία τῆς οἰκοπεδοποιήσεως διαφόρων ἐκτάσεων καὶ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι προσελκύουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ Ἑλληνικὰ κεφάλαια καὶ ἰδίως τὰ κεφάλαια τοῦ ἐξωτερικοῦ. Στοιχειώδης ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους αὐτοῦ καὶ τὸ προσφέρω αὐτὸ ὡς μίαν χρήσιμον συμβουλὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, αὐτὰς τὰς ἐπενδύσεις νὰ τὰς καταστήσῃ δυσχερεῖς, ἀνεπιθυμήτους δι’ ἐπιβολῆς κἄποιας φορολογίας, ἡ ὁποία θὰ μεταφράζεται καὶ εἰς δημόσια ἔσοδα. Ἀντὶ τούτου θεώμεθα τὴν μετατροπὴν καὶ τῆς τελευταίας ἀκτῆς εἰς οἰκόπεδα, ὅπου ἀφελεῖς ἐπαρχιῶται καὶ αἱ ὑπηρέτριαι ἀγοράζουν κατὰ δόσεις τὰ οἰκόπεδα αὐτά, τὸ δὲ Κράτος προσπαθεῖ μὲ τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος νὰ συλλάβῃ τὰ πραγματοποιούμενα καὶ ἀποκρυπτόμενα εὐκολώτατα κέρδη τῶν διαφόρων αὐτῶν ἐκμεταλλευτῶν οἱασδήποτε Ἑλληνικῆς γῆς. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι τόσον δύσκολον νὰ τοὺς συλλάβετε, διὰ νὰ ἀναγκάσετε τὰ κεφάλαια αὐτά, τὰ ὁποῖα καταφεύγουν ἐκεῖ, νὰ εἰσφερθοῦν εἰς μίαν περισσότερον παραγωγικὴν τοποθέτησιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ προγράμματος τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως; Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι ὁ χρόνος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἐκταθῶ περισσότερον. Θὰ εἶχα νὰ σᾶς ὁμιλήσω ἀκόμη καὶ διὰ τὰ περίφημα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸ ἡμερῶν ἐκαυχήθη, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι σήμερον διετέθησαν 4½ δισεκατομμύρια καὶ ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀκριβής. Πράγματι διετέθησαν 4½ δισεκατομμύρια, ἀλλὰ ἐὰν αὐτὰ τὰ ποσὰ διετίθεντο καθὼς θὰ ἔπρεπε καὶ διὰ σκοποὺς πράγματι παραγωγικούς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδώσουν καὶ ἐν τούτοις δὲν ἀπέδωσαν, διότι ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι σήμερον εἶναι ἐλαχίστη. Εἶναι φανερόν, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ ἢ κακῶς διετέθησαν ἢ ἀνεπαρκῶς ἠξιοποιήθησαν. Ἔχομεν πρόσφατα παραδείγματα τῶν φραγμάτων τοῦ Ἀξιοῦ τὰ ὁποῖα παραμένουν ἀπὸ ἔτους ἀναξιοποίητα, διότι δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμοι οἱ αὔλακες τῆς ὑδρεύσεως. Ὅλα αὐτὰ δείχνουν τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις παρ’ ἡμῖν. Πηγαίνομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν συναγωνισμὸν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἀπροπαράσκευοι καὶ ἀπροετοίμαστοι. Ἔναντι ὅλων αὐτῶν ὑπάρχει μόνον ἡ ἀνεπάρκεια, διὰ νὰ μὴ χρησιμοποιήσω βαρυτέραν ἔκφρασιν, τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε ὁμιλοῦν περὶ εὐημερίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ εὐημερία δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ἐν Ἑλλάδι, μὴ ἀπατώμεθα. Δὲν θὰ ἀναφέρω οὔτε τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν. Τώρα, μὲ τὰς ἐπικειμένας διακοπὰς θὰ ἔχητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπικοινωνήσητε μὲ τοὺς συμπολίτας σας καὶ νὰ ἴδητε τὴν προϊοῦσαν ἐξαθλίωσιν τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν, οὔτε τὴν μεγάλην πληγὴν τῆς μεταναστεύσεως, τὴν ὁποίαν εὑρήκατε ὡς μοναδικὸν φάρμακον διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ Ἑλληνικαὶ ἀνάγκαι. Εἶναι πραγματικὰ ὅσα ἀναφέρω, ὥστε νὰ ἀπορῇ κανεὶς διὰ τὴν μακαριότητα, μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζονται τὰ πράγματα αὐτὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπείσθην ὅτι ἡ μακαριότης αὐτὴ δὲν εἶναι καὶ τόσον αὐθόρμητος καὶ εἰλικρινής, εἶναι κἄπως ἠθελημένη, διότι τὸ γεγονὸς ὅτι ἐν μέσῳ δωδεκατημορίων καὶ εὐθὺς μετὰ τὰς διαμαρτυρίας του ὅτι ἐδῶ πέραν ζητήματα ἄσχετα πρὸς τὰ δωδεκατημόρια συζητοῦνται, ὁ ἴδιος ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ ἠθέλησε νὰ ἀναμίξῃ ἐδῶ ἐκλογικοὺς νόμους, νὰ ἐκτραπῇ εἰς βιαιοτάτην ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ ἀπόντος κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ νὰ μεταφέρῃ τὴν συζήτησιν εἰς ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον συνήθως κολακεύει τὴν πλειοψηφίαν. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ βραχυπροθέσμως ἀποδίδει πρὸς στιγμήν, πείθεται ὁ κόσμος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν ἄνθησιν καὶ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιδιώκει τὴν ἀνατροπὴν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἀλλὰ ὅταν ἀναλογιζώμεθα ὅτι ὁ τόπος μας διοικεῖται κατὰ τρόπον ἀπρογραμμάτιστον καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη ἔλλειψιν προπαρασκευῆς διὰ τὰς μεγάλας ἀποφάσεις καὶ διὰ τὰ μεγάλα πεπρωμένα, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἀρχίζομεν νὰ ἀπελπιζώμεθα διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας αὐτῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§136Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἄσκησις τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς διὰ τῶν δωδεκατημορίων, εἶναι μέθοδος, ἡ ὁποία ἔχει καταδικασθῆ ὄχι μόνον ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ παρ’ ἐγκύρων δημοσιονομικῶν κύκλων τῆς Συμπολιτεύσεως. Δὲν δικαιολογεῖται λοιπόν, ἡ συνέχισις τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς διὰ τῆς μεθόδου ταύτης, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅταν καὶ τὸ τελευταῖον ὀχυρὸν τῶν ἀντιθέτων ἀπόψεων, τὸ ἄγνωστον τοῦ ὕψους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, χάρις εἰς κακοὺς χειρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως κατέπεσε διότι, ὡς γνωστόν, ἡ βοήθεια αὕτη πλήρως ἐξεμηδενίσθη. Οὔτε, βεβαίως, δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιχείρημα τὸ γεγονός, ὅτι ἐνδεχομένως ἡ Κυβέρνησις διεξάγει διαπραγματεύσεις διὰ τὴν σύναψιν νέου δανείου ἢ καὶ διὰ τὴν ἐπίτευξιν νέας οἰκονομικῆς βοηθείας. Κάθε Κυβέρνησις, πάντοτε, θὰ διεξάγῃ διαπραγματεύσεις πρὸς ἀμφοτέρας τὰς κατευθύνσεις αὐτάς, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιχείρημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὅτι δηλαδή, δὲν ὑπάρχουν ἀπολύτως καὶ ἀκριβῶς τὰ δεδομένα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τοῦτο ἔρχεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς προσωποποιήσεως τῆς χρήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ προϋπολογισμὸς καὶ νὰ μὴ συντρέχῃ μετὰ τῆς τρεχούσης χρήσεως καὶ χρῆσις παρελθοῦσα. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη, ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν μᾶς ἔρχονται εἰδοποιήσεις πληρωμῆς φόρων, οἱ ὁποῖοι ἀνήγοντο εἰς τὴν προηγουμένην τετραετίαν, αἱ Ἐφορίαι σήμερον ἐλέγχουν τὴν περίοδον τοῦ 1958. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ εὐσταθήσῃ τοῦ ἑτέρου ἐκ Κερκύρας συναδέλφου ἐπιχείρημα, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἔχει δημιουργηθῆ ἔθιμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἔθιμον βαῖνον εὐθέως κατὰ ρητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς περίπτωσιν συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως, θὰ προτείνῃ, ὅπως ὁ προϋπολογισμὸς κατατίθεται εἰς χρόνον μεταγενέστερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι παραγνωρίζει τὰς συνταγματικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι καθιέρωσαν τὴν ἐπιταγὴν αὐτὴν τῆς ἐγκαίρου καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, νομίζω, ὅτι παραγνωρίζει καὶ τὰς ἀρχὰς τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης. Ἤδη, ἡ Συνέλευσις ἐν Ἐπιδαύρῳ εἶχεν ὁρίσει καὶ εἴπει, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι λογαριασμὸς ὑποθετικός. Ὑποθετικὸς λογαριασμὸς θὰ εἶναι πάντοτε, κύριε Ὑπουργέ. Καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ συνέπεσε μὲ τὸν ἀπολογισμόν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει ὑμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λησμονῆτε, ὅτι, κυρίως, ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ὁ μοχλός, ποὺ κινεῖ τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν ἑνὸς τόπου. Καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ λησμονῆτε, ὅτι εἰς τὰ φιλελεύθερα Δημοκρατικὰ πολιτεύματα τὸ Ἔθνος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν του κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, οὐδὲν ἐπιχείρημα ἐξ ἐπιστήμης δύναται νὰ ἀντληθῇ, οὔτε καὶ ἐκ τῆς πείρας. Ὅταν ὁ προϋπολογισμὸς κατατίθεται εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον, τὴν ἑπομένην τὰ χρηματιστήρια τῶν ἀξιῶν συνταράσσονται καὶ διαμορφώνονται αἱ ἀξίαι ἐξ αὐτῆς καὶ μόνον τῆς καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μὴ ὑπάρχοντος, λοιπόν, οὐδενὸς ἐπιχειρήματος, ἕνα εἶναι τὸ βέβαιον: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μὴ καταθέτουσα τὸν προϋπολογισμόν, ἐπιδιώκει τὴν συσκότισιν, διότι δὲν θέλει νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ ἴδῃ ποῖαι εἶναι αἱ νέαι κατευθύνσεις, ποία εἶναι ἡ πορεία τῶν οἰκονομικῶν μας, ἰδίως μετὰ τὴν πραγμάτωσιν τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἂν ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν πράττῃ τοῦτο, εἶναι καθῆκον ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ρίψωμεν φῶς καὶ ὀρθῶς ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις καὶ δὲν ἔπρεπε, ἐν προκειμένῳ, νὰ ἐκπλαγῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἀβιάστως συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν ὑπάρχει σχέδιον οἰκονομικόν, δὲν ὑπάρχει ἰθύνων νοῦς, δὲν ὑπάρχει οἰκονομικὸς συντονισμὸς εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ πενταετὲς σχέδιον, αὐτὸ τὸ πολυθρύλητον σχέδιον, κατήντησε, κύριοι βουλευταί, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὀφείλετε νὰ τὸ ὁμολογήσητε, κατήντησεν ὄργανον εἰς χεῖρας καὶ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν καὶ τῶν κ.κ. Νομαρχῶν, ὅταν τοὺς ἐπισκεπτώμεθα, ὄργανον ὑπεκφυγῆς, διὰ νὰ μᾶς λέγουν αὐτὸ ποὺ ζητεῖται προβλέπεται ἀπὸ τὸ πενταετὲς σχέδιον. Μοναδικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε, κύριοι βουλευταί, τὸ δημοσιονομικὸν ἰσοζύγιον. Ἡ Κυβέρνησις, ὡς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἔδειξεν ἐπιμονὴν καὶ ὑπῆρξεν ἐφευρετικὴ εἰς τὴν ἐπιβολὴν φόρων ἐπὶ φόρων. Ἐξεμεταλλεύθη, ὡς προσφυῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος, καὶ τὰς θεομηνίας καὶ τὴν γαλήνην, ἀλλ’ ἐξεμεταλλεύθη ἀκόμη περισσότερον καὶ τὰ ἴδια αὐτῆς σφάλματα, διότι ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς δυσβαστάκτου αὐτῆς φορολογίας θέλει νὰ ἀναπληρώσῃ τὸ ἀπωλεσθὲν ἔσοδον ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ἀπωλεσθὲν ἔσοδον, λόγῳ κακῶν χειρισμῶν της. Θέλει νὰ ἀναπληρώσῃ εἰσέτι τὴν μείωσιν τῶν δασμῶν ὡς ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Καί, ἐπὶ πλέον, θέλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὰς ἀλογίστως αὐξανομένας δαπάνας τοῦ Δημοσίου καὶ θέλει ἀκόμη νὰ ἀντισταθμίσῃ καὶ τὴν μείωσιν τοῦ ἐσόδου ἐκ τῆς φορολογίας τῆς σακχάρεως, λόγῳ τοῦ ὑψηλοῦ κόστους τῆς ἐγχωρίως παραγομένης σακχάρεως. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἂν αἱ ἐπενδύσεις εἰς παραγωγικὰ ἔργα πραγματοποιηθοῦν, ὁποία φορολογία ἀναμένει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὸ λοιπὸν ὑπῆρξε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐξ ἄλλης πλευρᾶς τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἐξεδηλώθη, εἰς τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα, δηλαδή, εἰς ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα, ὡς ἀπέδειξεν ἡ ἐμπεριστατωμένη συζήτησις, ἡ διεξαχθεῖσα ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι εἰκονικά. Μία προσήλωσις πρὸς αὐτὰ τὰ δύο σκέλη, πρὸς τὸ δημοσιονομικὸν ἰσοζύγιον καὶ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ θὰ ὑποτιμήσωμεν τὴν ἀξίαν ἀμφοτέρων. Εἴμεθα ὅμως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐτονίσαμεν, ὅτι ὑπερβάλλετε καὶ ὑπερακοντίζετε τὸν σκοπὸν ἀμφοτέρων. Τὰ ἀνηγάγετε εἰς μνημεῖα καὶ εἰς μνημεῖα, τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν νὰ μὴ ὁδεύῃ, πλέον, ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ πρὸς ἄλλας χώρας. Καί, βεβαίως, εἰς τὰ μνημεῖα αὐτὰ δὲν θὰ καταθέσῃ στέφανον εὐγνωμοσύνης ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Θὰ ἠδύνατο, ὅμως, εὐχερῶς, νὰ καταθέσῃ ὁ Τουρκικὸς λαός. Τὰ μετεβάλατε εἰς συμπληγάδας πέτρας, ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων συνθλίβεται ὁ ρυθμός, μετὰ τὴν σύνδεσίν μας, τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Εἶναι θλιβερὸν τὸ φαινόμενον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει συναίσθησιν τῶν μεγίστων καὶ τῶν ἱστορικῶν της εὐθυνῶν. Εἶναι, ὅμως, καὶ εὐχάριστον τὸ φαινόμενον, ὅτι τὴν συναίσθησιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἔχει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Κύριοι βουλευταί, ὅταν περιοδεύωμεν καὶ εἰς τὸ τελευταῖον χωρίον τῆς ἐκλογικῆς μας περιφερείας, ὁ κόσμος μὲ ἀγωνίαν μᾶς ἐρωτᾷ τί πρόκειται νὰ γίνῃ μετὰ τὴν σύνδεσίν μας. Καὶ ἐκατάλαβε ὁ κόσμος, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐκατάλαβεν, ὅτι κρίσιμον δὲν εἶναι τὸ θέμα τῆς συνδέσεως. Κρίσιμον εἶναι τὸ θέμα τί θὰ πράξωμεν μετὰ τὴν σύνδεσιν. Ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτᾶται ἐὰν θὰ εὐημερήσῃ ἡ Ἑλλὰς ἢ θὰ καταστῇ μία γεωργικὴ περιφέρεια μέσα εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, καὶ ἕνας τόπος, διὰ νὰ ὑποδέχεται τουρίστας κατὰ τὸ θέρος. Ἐὰν τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα, κύριε Ὑπουργέ, εὑρίσκεται εἰς οἷα ὕψη ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, τότε θὰ ἔπρεπε, ἀναμφιβόλως, μέρος ἐκ τοῦ ἀποθέματος αὐτοῦ νὰ διετίθετο εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Θὰ ἠδύνατο ἐν μέτρῳ νὰ διατεθῇ ἀκινδύνως καὶ νὰ ἐλαφρώσωμεν τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία σήμερον βάλλεται διὰ τῆς τακτικῆς σας, βάλλεται εὐθέως τὸ γενικὸν ἐπίπεδον τῶν τιμῶν, διὰ τῆς τακτικῆς σας, βάλλεται, εὐθέως, τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ μειοῦται ἡ ἱκανότης, ἡ ἀνταγωνιστικὴ τῶν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων. Καὶ πάντα ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, πράττονται τὴν ἑπομένην τῆς συνδέσεως, ὅτε πρωταρχικὸν καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔδει νὰ ἦτο ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἡ ἐξίσωσις καὶ ἡ ἐξισορρόπησις τῆς παραγωγικῆς διαδικασίας πρὸς τὰ πρότυπα τῶν συνεταίρων μας ἐν τῇ Εὐρωπαϊκῇ Οἰκονομικῇ Κοινότητι. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὸ 1958 μέχρι καὶ σήμερον αἱ κρατικαὶ δαπάναι ηὐξήθησαν κατὰ 52% καὶ οὐδεμία προσπάθεια καταβάλλεται εἴτε ἀποφυγῆς, εἴτε περικοπῆς τῶν κρατικῶν δαπανῶν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν προσφεύγομεν εἰς τὸ μέσον τῆς φορολογίας καὶ τῆς ὑπερφορολογήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐνῷ ηὐξήθησαν αἱ δαπάναι, οὐδαμῶς ηὐξήθη καὶ ἡ ἀπόδοσις τῆς κρατικῆς μηχανῆς, οὔτε καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων. Τὸ ὅτι δὲ ἡ Διοίκησις δὲν λειτουργεῖ καλῶς καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα ἐμπεπλεγμένοι εἰς ἕνα γραφειοκρατικὸν σύστημα, ἄνευ προηγουμένου, αὐτὸ τὸ ἀπέδειξε καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ διαφόρων ἐκθέσεων καὶ ἐπιτροπῶν, τὰς ὁποίας συνεκρότησε, πρὸς ἐκκαθάρισιν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν αὔξησιν τῶν κρατικῶν δαπανῶν καὶ δὲν ἔχομεν καὶ μίαν ἀνταπόδοσιν εἰς τὸν κρατικὸν τομέα. Ἀλλοίμονόν μας, κύριοι βουλευταί, ἂν δὲν ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ὀφείλομεν νὰ δημιουργήσωμεν νέον Κράτος, καὶ ἀλλοίμονόν μας ἂν δὲν ἀντιληφθῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ νέα νοοτροπία. Ἀλλὰ τῆς νοοτροπίας αὐτῆς δυστυχῶς —καὶ διὰ τοῦτο τὴν κατηγοροῦμεν— στερεῖται ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἐπανάλειψιν, ὅπως καὶ προχθὲς εἰς τὴν σύσκεψιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπετέθη κατὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ ἠπείλησε μάλιστα —ὅπως τὸ ἔπραξε καὶ κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ περυσινοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν—, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον θέλει ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι πράγματι εἰς τὸν βιομηχανικὸν τομέα ὑπάρχουν περιθώρια ἀναπτύξεως. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι, βεβαίως, ἐπιβάλλεται ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας, διὰ νὰ παύσωμεν πλέον νὰ εἴμεθα Κράτος γεωργικὸν καὶ θὰ πρέπει ἀπὸ τὴν πρωτόγονον παραγωγὴν νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν βιομηχανικὴν παραγωγήν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐπιδοκιμάσωμεν τοὺς λόγους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει μία ἀπόστασις. Ἡμεῖς οἱ νομικοί, εἰς τὰς ἑτεροβαρεῖς συμβάσεις λέγομεν, ὅτι πρέπει ὁ αἰτῶν τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἐνοχῆς παρὰ τοῦ ἑτέρου νὰ ἔχῃ ἐκπληρώσει πρῶτος αὐτὸς τὴν ἐνοχήν. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν πρωτίστως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ διερωτηθῇ, ἔπραξεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ πράξῃ, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία καὶ διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ τομεὺς τῆς βιομηχανικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς χώρας μας; Θὰ ἔδει πρωτίστως ἡ Κυβέρνησις νὰ σεβασθῇ τοὺς φιλελευθέρους θεσμοὺς τῆς Δημοκρατίας καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ φιλελευθέρου οἰκονομικοῦ μας συστήματος. Θὰ ἔδει ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ τηρῇ ἐχθρικὴν στάσιν ἔναντι τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἢ ἁπλῆν ἐνοχήν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι συμπαραστάτις αὐτῆς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ δέχεται, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς χώρας μας. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ πάντων τούτων, ἀνταγωνίζεται καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν ἀνταγωνίζεται διὰ μέσων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποστερεῖ αὐτὴν ταύτην τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Δὲν τῆς ἀφήνει, λόγῳ τῆς ὑποβαλλούσης φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ τὴν ποσότητα καὶ τὴν ποιότητα, τὴν τόσον ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας, ἐνῷ προσφεύγει εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Τὸ Κράτος θὰ ἔδει, κυρίως καὶ πρωτίστως, νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὑποδομῆς, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ἐκτελέσει ἔργων ὑποδομῆς θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ προγραμματισμὸς καὶ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου νὰ ἐκτελῶνται ἔργα πολυτελῆ καὶ νὰ ἐγκαταλείπωνται ἔργα πρωτίστης ἀνάγκης. Ἐν τῇ ἀποταμιευτικῇ του προσπαθείᾳ τὸ Κράτος, ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε καὶ τὸ διϋλιστήριον, ἐνῷ προεγραμματίσθη ὡς ἔργον βασικῆς ὑποδομῆς νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς ἐπιχείρησιν κερδοφόρον διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ τραγικοῦ φαινομένου νὰ πληρώνωνται τὰ καύσιμα ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας βιομηχάνους εἰς πολὺ ἀνωτέρας τιμάς, ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ διεθνοῦς ἐπιπέδου καὶ ὡρισμέναι ἐπιχειρήσεις, ὡς αἱ μεταλλευτικαί, ὅπου τὸ καύσιμον ὑπεισέρχεται οὐσιωδῶς εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, νὰ μὴ δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰς ξένας μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις. Οὐδέποτε ἄλλοτε ἐδαπανήθησαν τόσα χρήματα διὰ τόσον ὀλίγον παραγωγικὸν ἔργον. Τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν τὴν κυνηγᾷ ὁ φορολογικὸς κῶδιξ ὡς ἐφιάλτης, τὴν κυνηγᾷ καὶ ὁ ἀγορανομικὸς κῶδιξ ὡς ἐφιάλτης. Τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας εὑρίσκονται μέσα εἰς τὰ λογιστήρια τῶν ἐπιχειρήσεων μὲ ἰδικούς των πρωτοτύπους τρόπους συντάξεως τοῦ κόστους. Πῶς ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις ἐν Ἑλλάδι; Ἀκόμη πλήρης σύγχυσις ὑφίσταται καὶ δὲν εὑρέθη τὸ διαχωριστικὸν ἐκεῖνο ὅριον τῆς κρατικῆς δραστηριότητος ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν δραστηριότητα. Κύριοι βουλευταί, κυρία ἀπόδειξις τῆς ἐλλείψεως πλήρους προγραμματισμοῦ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀποτελεῖ καὶ ἡ ἀπεργία τῶν φοιτητῶν, τὴν ὁποίαν μὲ τόσην συμπάθειαν ὅλοι μας παρακολουθοῦμεν. Εἶναι ἕνα τραγικὸν φαινόμενον τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις εἰς οἱαδήποτε μέτρα καὶ ἐὰν προβαίνῃ, προβαίνει συρομένη ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἢ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων. Ἐὰν δὲν ἐγένετο τὸ συνέδριον τῶν βιομηχανικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων τῆς Κρήτης, ὡς καὶ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ τοῦ Βόλου, οὐδεμία φορολογικὴ μεταρρύθμισις θὰ ἐγένετο. Οὕτω καὶ τώρα, ἐνῷ ἡμεῖς συζητῶμεν περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ πρωτότυπον τρόπον καὶ ὡς πρὸς ὡρισμένα κονδύλια συντάσσεται εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς Μητροπόλεως. Καὶ εὑρέθημεν πρὸ τοῦ πρωτοτύπου φαινομένου τοῦ διαλόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τοὺς ἀπεργοῦντας φοιτητάς. Καὶ ἔχομεν κἄτι περισσότερον, τὸ τραγικώτερον φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη χθὲς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, πλήρης διαστολὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ τοὺς προηγουμένους συναδέλφους του καὶ ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον Κυβέρνησιν. Καὶ τὸν ἠκούσαμεν καὶ ἀπὸ τὸν ἐξώστην τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ λέγῃ: «Τί ὁδεύετε πρὸς ἡμᾶς; Πηγαίνετε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Πηγαίνετε πρὸς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον». Ὅλα αὐτὰ τί ἀποδεικνύουν; Τὴν ἔλλειψιν τοῦ οἰκονομικοῦ συντονισμοῦ, δεικνύουν μίαν δυσαρμονίαν εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τοῦ τόπου, δεικνύουν ἔλλειψιν οἰκονομικοῦ ἐγκεφάλου καὶ ἔλλειψιν οἰκονομικοῦ προγράμματος. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν χθές, διὰ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ του ἐκπροσώπου, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Λυκουρέζου, διεδήλωσε τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν εἰς τὸ μέγα πρόβλημα τῆς Παιδείας. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, ὡς διεκήρυξε καὶ ὁ κ. Ἀρχηγός μας εἰς τὸ Συνέδριον τῆς νεολαίας τῶν Πατρῶν, θεωρεῖ τὰς δαπάνας τῆς Παιδείας ὡς δαπάνας ἐπενδύσεως καὶ ἐν τῇ ἱεραρχήσει τῶν δαπανῶν εἰς ἐπενδύσεις τὰς θεωρεῖ ὡς πρωταρχικῆς σημασίας, ὡς τὴν πρώτην καὶ σπουδαιοτέραν ἐπένδυσιν. Ὡμίλησαν χθὲς περὶ ἐλλείψεως ἀδυναμίας ἀπορροφητικότητος. Καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ τραγικοῦ φαινομένου νὰ ἀποστέλληται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἔγγραφον νὰ δηλώσῃ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀγοράσῃ ὄργανα μέχρις ἀξίας 100 δολλαρίων καὶ τὸ Πανεπιστήμιον, φειδόμενον τῆς ἀξιοπρεπείας του, δὲν ἀπαντᾷ εἰς αὐτὰ τὰ ἔγγραφα. Οὔτε ἡ Παιδεία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ κτίρια. Δυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τῶν κτιρίων προχείρως. Διότι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, καὶ ὀρθῶς τὴν ἔλαβε, νὰ αὐξηθοῦν οἱ ὑφηγηταὶ εἰς τὰ Πανεπιστήμια, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε παραλλήλως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἶχε παρέξει τὰς πιστώσεις, διὰ νὰ ἐπισκευασθοῦν γύρω ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον χῶροι πρὸς ἀποσυμφόρησιν καὶ τῶν αἰθουσῶν διδασκαλίας καὶ τῶν ἐργαστηρίων. Εἶναι θλιβερὸν τὸ φαινόμενον, ὅτι καὶ οἱ σύλλογοι τῶν γονέων, ἡμεῖς πληρώνομεν τὰ ἐνοίκια δημοσίων σχολείων καὶ ὁ ὑποφαινόμενος συμμετέχει εἰς τὴν δαπάνην τοῦ ἐνοικίου τοῦ 16ου Γυμνασίου τῶν Πατησίων. Πλήρης ἔλλειψις ὀργανωτική, πλήρης ἔλλειψις προγράμματος. Ἀλλὰ περὶ πάντων αὐτῶν, διὰ τὴν Παιδείαν, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν θὰ ἀσχοληθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως κατατεθείσης ἐπερωτήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις αὐτὴ κατέληξεν, ὅπως κατέληξεν, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογιῶν. Τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν φορολογουμένων, ὅτι θὰ ἀπηλλάσσετο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὰς φορολογίας καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως κατεδείχθη, ὅτι ἐπέβαλε νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Οὕτω καὶ τώρα ἀθωότατα εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον περὶ δωδεκατημορίων, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία τεραστία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ πρώτου του λόγου καὶ τοῦ λόγου του σήμερον. Ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ ἐκ τοῦ λόγου τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας καὶ εὑρέθημεν χθὲς πρὸ τοῦ τραγικοῦ φαινομένου, ὁ ἀπολογητὴς ἀπὸ ραδιοφώνου τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου νὰ μᾶς ὁμιλήσῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ, τί; Ὁ ἀγαπητός, κ. Λύχνος, μᾶς εἶπεν, ὅτι κἄποιος εἶπεν, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἔχει φθάσει ἡ εὐημερία τῶν ἄλλων Δυτικῶν Κρατῶν, ἐὰν θὰ γίνῃ ἕνα βῆμα προόδου, εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ εἶναι βῆμα προόδου ἢ παλινδρομήσεως. Διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ ἀπολογητὴς τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, λέγει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ σωθῇ ἡ Ἑλλὰς ὄχι διὰ τῆς προόδου τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ διὰ τῆς παλινδρομήσεως τῶν ἄλλων συμμετασχόντων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος. Υἱοθέτησε τὴν ἄποψιν καθ’ ἣν ἡ Δυτικὴ Ἀγορὰ ἔφθασεν εἰς ἕνα στάδιον κατὰ τὸ ὁποῖον εἶναι δύσκολον νὰ προείπῃ τις, ὅτι εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἔρχεται ἔπειτα, εἶναι μεγαλύτερον βῆμα πρὸς τὰ ἄνω ἢ πρὸς τὰ κάτω καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἡ φύσις τῶν πραγμάτων εἶναι τοιαύτη, ὥστε οἱ πλούσιοι νὰ μὴ δύνανται νὰ γίνωνται διαρκῶς πλουσιώτεροι. Καὶ διεκήρυξεν, ὑπάρχει ἐλπὶς καὶ διὰ τοὺς πτωχούς. Ὥστε, κ. βουλευταί, εἰς τὴν παλινδρόμησιν τῶν οἰκονομιῶν βασιζόμεθα καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. «μὲ βάρκα τὴν ἐλπίδα». Κύριοι βουλευταί, αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν νοοτροπίαν φοβούμεθα καὶ αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν καταγγέλλομεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὴν νοοτροπίαν «βλέπομεν καὶ ἔχει ὁ Θεός». Ἀλλοίμονον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἂν ἐγκαίρως οἱ κυβερνῶντες δὲν ἀποβάλλουν αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἀπολογηταὶ τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου συνεχῶς προβάλλουν πρὸ ἡμῶν τὸ ἐπιχείρημα «ἔχομεν κυβερνητικὴν σταθερότητα». Δὲν εἴμεθα ἐμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνηθῶμεν ὅτι πράγματι ὑφίσταται κυβερνητικὴ σταθερότης. Οὐδὲ θὰ ἀρνηθῶμεν ὅτι ἡ κυβερνητικὴ σταθερότης εἶναι ἀγαθὸν εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα. Θὰ τονίσωμεν ὅμως, ὅτι δὲν ἀρκεῖ μόνον τοῦτο, δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ κυβερνητικὴ σταθερότης. Τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα ἔχουν μόνιμον σταθερότητα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἰδεῶδες των. Ἀλλ’ ὡς ὀρθῶς κατ’ ἐπανάληψιν διεκήρυξεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, καὶ μετὰ χαρᾶς διεπίστωσα, αἱ ἀπόψεις αὗται νὰ ἐπαναλαμβάνωνται καὶ ὑπὸ ἄλλης πτέρυγος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ κυβερνητικὴ σταθερότης διὰ νὰ διασφαλισθῇ ἡ Δημοκρατία. Ἡ ἀληθὴς κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατία χρειάζεται καὶ τὴν πολιτικὴ σταθερότητα, δηλαδὴ τὴν δυνατότητα τῆς ἐναλλαγῆς τῶν Κυβερνήσεων ὁμαλῶς καὶ ἠρέμως. Καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέτυχε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν πολιτικὴν σταθερότητα καὶ τοῦτο δημιουργεῖ ἀγωνίαν εἰς τὸν λαόν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι καιρὸς νὰ ἀναληφθοῦν ἀποφασιστικαὶ πρωτοβουλίαι μὲ πραγματικὸν θάρρος. Ὁ χρόνος παρέρχεται ταχέως, ἡ βραδύτης, τὰ ἡμίμετρα δύνανται νὰ ἀποβοῦν μοιραία. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§137Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ προϋπολογισμοὶ τοῦ Κράτους εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καθορίζουν ἀρνητικῶς καὶ θετικῶς τὴν οἰκονομικὴν πορείαν. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ σχηματίσῃ κανεὶς τὴν γνώμην, ἐὰν καὶ μέχρι ποίου σημείου αἱ παραγωγικαὶ δυνάμεις τῆς χώρας θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ αἱ οἰκονομικαὶ καὶ κοινωνικαὶ καὶ πολιτιστικαὶ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ θὰ ἱκανοποιηθοῦν. Τὸ θέμα τῆς ἀναλύσεως τῶν κονδυλίων τοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ αὐτό, δὲν εἶναι θέμα μόνον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι θέμα ὅλων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν καὶ ἰδίως τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων. Ἐκ τούτου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι παρόντες ὅλοι οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ἕκαστος τὶ πρόγραμμα ἔχει, τί πιστώσεις χρειάζεται καὶ τί προβλήματα θὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὸν τομέα του. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀντιπαρέλθῃ συντομώτατα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα δὲν εἶναι ὀρθή. Τοὐναντίον πιστεύω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκούσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τῆς ὁποίας τὰ μέλη ἔχουν συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν των καὶ δύνανται νὰ συμβάλλουν διὰ τὴν καλυτέραν ἐκτίμησιν τῶν βαρῶν τοῦ λαοῦ καὶ τὴν διάθεσιν τῶν ἐσόδων. Πέραν αὐτοῦ, τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἐδάφ. 2 καὶ διὰ τοῦ ἄρθρ. 3 ἐδ. 3 δίδει δικτατορικὰ σχεδὸν δικαιώματα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ κάμῃ ὅ,τι ἀναπροσαρμογὰς θέλει δι’ ἀποφάσεών του εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἐνῷ τὸ πρέπον εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἶναι ἁπλὸς ἐκτελεστὴς τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ψηφίσεως κατὰ κεφάλαιον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐνῷ σήμερα καὶ οἱ ἄλλοι Ὑπουργοὶ εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντί του. Συνεπῶς συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ τόπου εἶναι ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέρα καὶ νὰ συναχθοῦν τὰ καλύτερα ἀποτελέσματα διὰ τὸν τόπον. Βέβαια, ἡ Κυβέρνησις μᾶς παραπέμπει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1962, ἀλλὰ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1962 ἔχει ὑποστῆ τροποποιήσεις. Πέραν αὐτοῦ, ἔτος πρὸς ἔτος τὰ γεγονότα ἀλλάζουν, καὶ συνεπῶς δὲν ἠμποροῦμε μὲ τὰ κριτήρια τοῦ 1962 νὰ κρίνωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1963, τόσον μάλιστα καθ’ ὅσον ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. δημιουργεῖ νέα καὶ σοβαρὰ προβλήματα. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔδωσε τὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ ἐπιτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον της. Καθῆκον κάθε ὁμιλητοῦ εἶναι νὰ ἐπισημάνῃ: Τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Τὰ αἴτια εἰς ἃ ὀφείλεται αὕτη καὶ νὰ ὑποδείξῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ προσπαθήσω καὶ ἐγὼ νὰ συνεισφέρω ὅ,τι δύναμαι διὰ τὴν διαφώτισιν τῶν θεμάτων, ποὺ συνδέονται μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Κυβέρνησις κάθε φορὰ ποὺ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς, ὑποστηρίζει ὡρισμένα στοιχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα προσπαθεῖ νὰ πείσῃ τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι τὰ πράγματα βαίνουν οἰκονομικῶς καλῶς. Ποῖα εἶναι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι τὰ πράγματα βαίνουν καλῶς; Ἡ αὔξησις τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ σταθερότης τῶν τιμαρίθμων. Ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων. Ἡ ἐπάρκεια τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης. Ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ξένων κεφαλαίων κλπ. Τὰ ἐμφανῆ γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικαλεσθῇ τις καὶ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἀληθῆ, εἶναι: Ἡ ἀθρόα ἐγκατάλειψις τῆς ὑπαίθρου. Ἡ μετανάστευσις χιλιάδων νέων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αἱ ἀσθένειαι καρκῖνος, καρδιοπάθειαι καὶ τὸ ἧπαρ, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνδεδεμέναι μὲ τὸ ἄγχος τῆς ζωῆς, καὶ τέλος τὸ σοβαρὸ γεγονὸς ὅτι ὅλαι αἱ τάξεις (ἀγρότες, ἐργάτες, ὑπάλληλοι, γιατροί, φοιτηταί, ἐπαγγελματίαι) εὑρίσκονται ἐν ἐξεγέρσει. Καὶ μία τάξις δὲν δύναται νὰ ἐξεγερθῇ ποτέ, ἂν δὲν ὑπάρχουν ἀντικειμενικὰ αἴτια. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προσέξῃ, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ὀφείλονται εἰς δημαγωγίαν, ἀλλὰ προέρχονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως τοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγανάκτησις ἔχει λόγῳ τῆς καταστάσεως φθάσει εἰς τὸ ἀνώτατον σημεῖον. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ στηριχθῇ κανεὶς μόνον εἰς τὰ ἐμφανῆ γεγονότα διὰ νὰ κρίνῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ σταθῇ καὶ εἰς τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται. Ποῖα εἶναι αὐτά; α) Εἶναι τὸ θέμα τῶν καταθέσεων. Αὐτὸ τὸ ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην, ποὺ τρέφει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, διότι ἂν ἦτο ἀληθὲς αἱ καταθέσεις θὰ ἐστρέφοντο εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις ἄμεσα ἢ ἔμμεσα. Βεβαίως αἱ Τράπεζαι χρησιμοποιοῦν τὰς καταθέσεις, πλὴν ὄχι γονίμως καὶ δημιουργικῶς, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ Τράπεζαι εὑρίσκουν πολλοὺς τρόπους νὰ πολλαπλασιάζουν τὰ κέρδη των διὰ τοῦ δανεισμοῦ τῶν χρημάτων των καὶ πέραν τοῦ νομίμου τόκου. Δεύτερον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ σταθερότης τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἡ νομισματικὴ σταθερότης. Ὑπάρχει σοβαρὸς ἀντίλογος εἰς τὰ θέματα αὐτά. Ὅταν κρατάῃ ἡ Κυβέρνησις τοὺς μισθοὺς καθηλωμένους, ὅταν ἔχῃ τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ὅταν τὰ περισσεύματα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι μεγάλα, καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν φορολογικὴν ἀπομύζησιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχωμεν σταθερὸν τιμάριθμον καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Αὐτὸ μοῦ ἐνθυμίζει τὶ συνέβαινεν ἐπὶ φεουδαρχίας. Ὁ τσιφλικᾶς μέσα εἰς τὸ κονάκι του εἶχε σταθερῶς τὰ πάντα, ἐνῷ οἱ γύρω ζῶντες, οἱ κολλῆγοι κλπ. ζοῦσαν εἰς τρώγλας καὶ ψοφοῦσαν ἀπὸ τὴν πεῖνα. Συνεπῶς, ὅταν ἡ νομισματικὴ σταθερότης στηρίζεται εἰς τέτοια στοιχεῖα δὲν εἶναι ἐποικοδομητική. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται ταμποῦ, διότι δὲν εἶναι σκοπός, εἶναι μέσον διὰ τὰς προσπαθείας ἑνὸς ἔθνους. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τοῦ πληθωρισμοῦ, ἀλλὰ ὑπάρχει μέση ὁδός. Ἄλλο ταμποῦ, εἶναι ὁ προσδιορισμὸς τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Νομίζω, ὅτι κἄποτε πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ὀρθὴν ἐκτίμησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι ἡ Κυβέρνησις μὲ ὄχι ἀντικειμενικὰ στοιχεῖα προσδιορίζει τὸ ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν σᾶς ἀναφέρω παρὰ ὡρισμένα μόνον στοιχεῖα ἀπ’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα δίδονται διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ὕψους τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐπὶ τούτων δὲ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως καταρτίσῃ Ἐπιτροπὴν ἐξ ἐμπειρογνωμόνων τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ ἐρευνηθῇ τὸ ὅλον θέμα τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ τιμαρίθμου. Π.χ. Ἔχει ὑπολογισθῆ, ὅτι ἡ παραγωγικὴ τιμὴ τῶν φασολίων τὸ 1961 ἀνῆλθε 5,81, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἦτο 2–3 δραχ. Ἀποτέλεσμα τούτου δὲν ἦτο μόνον ὁ κακὸς ὑπολογισμὸς τοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ ὑπῆρξε καὶ ἐπίπτωσις ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, διότι ὁ ἀγρότης μὴ ἔχων κίνητρον δὲν ἐκινήθη διὰ νὰ ἐπαυξήσῃ τὴν παραγωγήν του, ἡ ὁποία τὸ 1962 ἠλαττώθη σημαντικά. Διὰ τὴν τομάτα ὑπελογίσθη, ὅτι ἐπωλήθη μὲ 1,60, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπωλήθη 0,80. Δι’ αὐτὸ ἡ παραγωγὴ ὑπεχώρησεν καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ ἀγοράζωμεν τομάτα μὲ 5–6 δραχμὰς τὸ κιλὸν τὰ ἑπόμενα ἔτη. Ὁ ἀγρότης δὲν ξαναέβαλε τομάτα, διότι δὲν ἱκανοποιήθη, διότι δὲν εἶχε κίνητρον διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν παραγωγήν του. Ὁ βάμβαξ τὸ 1960 ἐτιμολογήθη μὲ σταθμικὴν τιμὴν παραγωγικὴν πρὸς 7,20 ἐνῷ αἱ ποιότητες τοῦ βάμβακος εἶναι πέραν τῶν 2. Συνεπῶς τὸ 7,20 ποὺ ἀναφέρεται δὲν εἶναι ἡ πραγματικότης, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι βάμβαξ ἐπωλήθη ἀπὸ 5– 7,50 δραχμάς. Τὰ μῆλα ἐτιμολογήθησαν μὲ 2,13 τὸ 1960, ἐνῷ ὁ παραγωγὸς τὰ ἐπώλησε μόνον 0,80–1,50. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο οἱ παραγωγοὶ νὰ φθάσουν νὰ ξερριζώνουν τὶς μηλιές των διὰ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ ἄλλην πιὸ ἐπικερδῆ ἐργασίαν ἢ νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ χωριό. Κατ’ ἐμὲ ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει κυρίως τὰ πολιτικὰ πρόσωπα, ἀλλὰ βαρύνει κυρίως τοὺς τεχνικοὺς συμβούλους τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι δέχονται νὰ γίνωνται ὄργανα σκοπῶν μὴ εὑρισκομένων εἰς τοὺς σκοποὺς τῆς ἐπιστήμης. Μὲ τὴν ἀμπελουργίαν συμβαίνει τὸ ἴδιον. Ἡ παραγωγὴ τῶν ἀμπελουργικῶν προϊόντων ἐφέτος εἶχε πτῶσιν. Μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς ἡ παραγωγὴ ἐμειώθη εἰς 30.000 τόννους. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν ἐπιτροπῆς ἐμπειρογνωμόνων τῆς ἐμπιστοσύνης ὅλων τῶν Κομμάτων, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἐπίσης καὶ εἰς τὰ τεῦτλα ἡ παραγωγὴ ἦτο μειωμένη. Ὁ κ. Μομφερᾶτος ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τεύτλων εἰς τὴν Μακεδονίαν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 60.000 τόννους ἐφέτος, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἀνῆλθε μόνον εἰς 42.500 τόννους. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλα στοιχεῖα. Θὰ περιορισθῶ ὅμως εἰς τὸ σοβαρώτερον στοιχεῖον καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὴν εὐθύνην καὶ πάλιν τὴν ἀποδίδω ἄμεσα εἰς ὡρισμένους κακοὺς τεχνικοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται τὴν ἐπιστήμην. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα κατὰ τὸ 1960 ὑπελογίσθη εἰς 29.433.000.000. Καὶ ἡ δαπάνη εἰς 7.200.000.000. Ἔκαμα μίαν διερεύνησιν τοῦ θέματος διὰ νὰ βεβαιωθῶ ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν ἀληθῆ. Ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ ὑπερβολὴ εἶναι πλήρης. Διότι ἐκ τῆς μελέτης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ἀπεδείχθη ὅτι ἐπὶ 15.500.000 εἰσοδήματος, ἡ δαπάνη ἀνήρχετο εἰς 7.000.000. Ἡ Κυβέρνησις ὑποβιβάζει τὴν δαπάνην διὰ νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσόδημα. Πρέπει νὰ συλλάβῃ τὸ νόημα ὅτι πρέπει νὰ δίδῃ εἰς τὸν λαὸν εἰλικρινῆ στοιχεῖα. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν, τιμωροῦν σκληρά. Καὶ εἰς τὴν σημερινὴν περίοδον εἶναι ἐν ἐξελίξει. Ὁ κ. Ἔδγκαρ Φὸρ εἰς ἐπιστολήν του πρὸς τὸν κ. Δαμαλᾶν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον» γράφει: «...(Ἀναγινώσκει)...».

ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΓΕΡΟΥΣΙΑ

Παρίσιοι, τῇ 22ᾳ Σεπτεμβρίου 1962 Ἀγαπητὲ Κύριε, Ἐν συνεχείᾳ τῆς προηγουμένης μας ἀλληλογραφίας, ἔλαβον γνῶσιν μετ’ ἐνδιαφέροντος τῆς ἀνακοινώσεως ὑμῶν καὶ τῶν παρ’ αὐτῇ στοιχείων. Ἐν τούτοις, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς προφυλάξω ἔναντι ἐσφαλμένης ἐκτιμήσεως τῆς ἐντολῆς ἡ ὁποία μᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ. Δὲν ἠδυνάμεθα, ὑπὸ τὰς συνθήκας τῆς ἰδικῆς μας ἐργασίας καὶ εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἀποστολῆς μας, νὰ φιλοδοξήσωμεν, ὅτι θὰ ἐξετάσωμεν εἰς βάθος ὅλα τὰ ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος τιθέμενα προβλήματα. Εἴμεθα ὑπόχρεοι νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν ἐκτιμήσεως τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδόθησαν ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας σας καὶ νὰ συγκεντρώσωμεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὸ κρίσιμον σημεῖον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι κάθε μείωσις τῶν στρατιωτικῶν βαρῶν, δὲν δύναται παρὰ νὰ ἐπιδράσῃ εὐνοϊκῶς ἐπὶ τῆς οἰκονομίας. Διεπιστώσαμεν ἐξ ἄλλου —καὶ ἐπέμεινα ὁ ἴδιος εἰς τὴν συμπληρωματικὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ— ὅτι καίτοι τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ διατιθέμενον εἰς τὰς δαπάνας ταύτας φαίνεται χαμηλόν, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐξετασθῇ τοῦτο ἐν σχέσει μὲ τὸ σύνολον τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε καὶ διὰ τοῦτο, δύναται νὰ θεωρηθῇ βαρύτατον, ἐνῷ εἰς ἄλλας οἰκονομικὰς συγκυρίας καὶ ἄλλας χώρας θὰ ἠδύνατο, ἀντιθέτως, νὰ θεωρηθῇ ὡς χαμηλόν. Ἡ ἐκτίμησις εἰς ποσοστόν, τὴν ὁποίαν ἐπικρίνετε, προκύπτει ἀπὸ ἐπίσημα κείμενα τῆς χώρας σας, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν, φυσικά, τοῦ μέρους τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι χρηματοδοτοῦνται ἀμέσως ἢ ἐμμέσως ὑπὸ μορφὴν βοηθείας. Καίτοι ἡ ἐκτίμησις τῶν στρατηγικῶν προβλημάτων δὲν ἦτο τῆς δικαιοδοσίας μας, ἐπέμεινα, κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν μας εἰς Ἀθήνας ὥστε νὰ λάβῃ χώραν σύσκεψις μὲ συμμετοχὴν τῶν ἀρχηγῶν, ὑπευθύνων διὰ τὴν Ἐθνικὴν ἄμυναν. Βάσει τῆς ἐκτιμήσεως ταύτης, δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἐπικρίνω τὰς παρατηρήσεις τούτων, ἐν σχέσει μὲ τὸ παρ’ αὐτῶν θεωρούμενον ἐπίπεδον δαπανῶν, ὡς μὴ ἐπιδεχόμενον συμπίεσιν. Ἁπλῶς διεπίστωσα, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ μείωσις τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν κυρίως ἐπὶ τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως. Ἀντιλαμβάνομαι καλῶς τὸ ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον δεικνύετε διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας σας, ἀλλὰ θὰ δεχθῆτε ὅτι δὲν ἠδυνάμεθα οἱ συνάδελφοί μου, οὔτε ἐγὼ νὰ ὑποκαταστήσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας, συγχρόνως δὲ καὶ τῆς γενικῆς της πολιτικῆς. Εὐαρεστηθῆτε κτ.λ. ὑπ. EDGAR FAURE». Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ μαρτυρία ἀπὸ χείλη ὑπευθύνου ἀνδρὸς ἀποδεικνύει τὴν μεγάλην εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ ψευδῆ στοιχεῖα. Ὁ κ. Μπόουσλ εἶχεν εἴπει, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν ἐπείγοντα προβλήματα ὅπως καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαία κατανομὴ τοῦ πλούτου. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν ἔχομεν τὸ ΝΑΤΟ, τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων της πρέπει νὰ αὐξήσῃ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας. Ἔχομεν τὴν διεθνῆ Τράπεζαν, ἔχομεν τοὺς Ἀμερικανοὺς ὁμολογιούχους καὶ τελευταίως ἔχομεν τὸ κονσόρτσιουμ, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει ἀνάγκη βοηθείας, διότι οἰκονομικῶς εὐσταθεῖ. Ὀφείλονται ὅλα αὐτὰ εἰς τὰ ψευδῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ ἐνεκρίθη ὡς βοήθεια 10.000.000 δολλάρια, εἰς τὴν Τουρκίαν ἐνεκρίθησαν 1.500.000.000 δολλάρια. Ἀλλὰ καὶ ἄλλα κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἐν εἴδει βοηθείας εἰς τὴν Τουρκίαν. Μένει νὰ ἐξετασθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ξένου κεφαλαίου. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς κυβερνητικοὺς ἰσχυρισμούς. Πράγματι τὸ ξένον κεφάλαιον δεικνύει ἐμπιστοσύνην. Ὅμως ὄχι διὰ τὸ καλόν μας, ἀλλὰ τὸ ἰδικόν των. Ὡς ἐτονίσθη ἡ μόνη ἐλπὶς διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους εἶναι ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ μὲ τὸν τρόπον ποὺ γίνεται σήμερα, μὲ ἀποικιακοὺς ὅρους, εἶναι προτιμότερον νὰ μείνωμεν ἐκεῖ ποὺ εὑρισκόμεθα, παρὰ νὰ ἐπιφυλάξωμεν εἰς τὸν λαόν μας τὴν τύχην τῶν λαῶν τῶν Σεϊχάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Αἱ εὑρισκόμεναι ἐν πορείᾳ βιομηχανικαὶ μονάδες, δὲν ἐξασφαλίζουν βελτίωσιν τῶν ὅρων διαβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ἔχουν ὄχι ἄριστα προϊόντα καὶ μεγάλο κόστος παραγωγῆς. Ἀναφέρω τὶς μπρικέττες Πτολεμαΐδος, τὸ διϋλιστήριον, τὴν Βάβδο, τοὺς βωξῖτες, τὰ σπίρτα, τὰ σακχαροποιεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ὠφελοῦν παρὰ μόνον τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ συγκροτήματα. Ὡς πρὸς τὸν ἀγροτικὸν τομέα, ἐὰν ἐπισκεφθῇ κανεὶς τὴν ὕπαιθρον θὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι κυριαρχεῖ ἐκεῖ ἡ πείνα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς φυγῆς, διότι καὶ ἂν ὑπάρχῃ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος γίνεται μὲ ρυθμὸν βραδὺν καὶ ὄχι δικαίαν κατανομήν. Τὰ χρέη αὐξάνουν καὶ ἡ στασιμότης τῶν καλλιεργειῶν ἀποτελεῖ μόνιμον φαινόμενον. Τὰ προϊόντα μας συναντοῦν δυσκολίαν νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσῃ δυναμικὴν πολιτικὴν καὶ πρὸς Δυσμάς, ὅπως κάμνει πρὸς Ἀνατολάς. Μεγάλαι ποσότητες σταφίδος, σύκων, ἑσπεριδοειδῶν καὶ φρούτων, θὰ μείνουν ἀδιάθετοι. Αἱ ζημίαι τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη ἀνῆλθον εἰς 2.481.000.000. Ὁ Λίβανος καὶ τὸ Ἰσραὴλ χωρὶς νὰ ἔχουν μπῆ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἐξάγουν πολὺ μεγαλυτέρας ποσότητας ὁμοειδῶν προϊόντων. Ἡ μὴ ἀπορρόφησις τῶν πιστώσεων ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. ἀποτελεῖ ἀνησυχαστικὸν φαινόμενον. Οἱ ἀγρόται ἀποφεύγουν νὰ πάρουν μεσοπρόθεσμα δάνεια διὰ βελτιώσεις καὶ παραγωγικὰ ζῶα, φοβούμενοι τὰς συνεπείας. Ἡ κατάστασις δὲ αὐτὴ ὀφείλεται: Εἰς τὸν χαμηλὸν ρυθμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Αὗται ἀνῆλθον εἰς μόλις 12,4%. Εἰς τὴν μείωσιν τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς γεωργίας. Αὕτη μεταξὺ 1955 καὶ 1961 ἐμειώθη κατὰ 3,77%. Τὸ ὅτι τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα δὲν ἀπέδωσαν ὅ,τι ἀνεμένετο, ἀπὸ αὐτά, καὶ κατὰ τὸ 1962 ἡ Κυβέρνησις ἐμείωσε τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἔργων εἰς τὴν ὕπαιθρον (ἴδε προϋπολογισμὸν 1962) κατὰ 829 περίπου ἑκατομμύρια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι διὰ τὴν γεωργίαν διετέθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1961 3.440 ἑκατ. καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1962 3.660 ἑκατομμύρια. Ἐὰν ἀφαιρεθοῦν ὅμως κονδύλια τοῦ ΟΓΑ θὰ ἴδωμεν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1962 τὰ διατεθέντα ποσὰ εἶναι ὀλιγώτερα κατὰ 460 ἑκατομ. ἐκείνων ποὺ διετέθησαν κατὰ τὸ 1961. Ἡ ἀλήθεια αὐτὴ ἐπαληθεύεται ἀπὸ τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1962 σελίδες 231–233. Ὅπου ἀναγράφονται: «Διὰ τὰς δαπάνας τῆς γεωργίας καὶ τὰς συναφεῖς ἀνάγκας ἐγγράφονται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1962 αἱ ἀκόλουθοι πιστώσεις ἐν ἀντιπαραβολῇ πρὸς τὰς τοῦ 1961». Γενικὸν σύνολον 1961 δραχ. 3.650,5 ἑκ. 1962 δραχ. 3.890,9 ἑκ. μεῖον 700.000.000 ἴσον 3.190 ἑκατ. διὰ τὸ 1962. Ἡ δύσκολος αὐτὴ κατάστασις διὰ τὴν γεωργίαν ὀφείλεται ἀκόμη καὶ εἰς τὴν μὴ καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν γεωπόνων καὶ κτηνιάτρων εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι περίπου ἕως 4 φορὲς μικρότερος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιστημόνων τούτων εἰς τὴν Βουλγαρίαν, Γιουγκοσλαυΐαν, Τουρκίαν. Ἔχομεν π.χ. 2.750 γεωπόνους ἔναντι 12.500 εἰς Βουλγαρίαν καὶ 290 κτηνιάτρους ἔναντι 2.500 εἰς Βουλγαρίαν, 4.000 Γιουγκοσλαυΐαν καὶ 1.800 εἰς Τουρκίαν. Τὸ δίκτυον τῶν Ἰνστιτούτων καὶ Σταθμῶν Ἐρεύνης εἶναι εἰς τὴν ἀρχὴν συμπληρώσεως. Αἱ Γεωπονικαὶ Σχολαὶ (π.χ. Ἀθηνῶν) στεροῦνται προσωπικοῦ καὶ μέσων διὰ νὰ καταρτίσουν ἐπιστήμονας καὶ εἰδικούς. Ἡ Α.Τ.Ε. ἀσκεῖ κατὰ τρόπον μηχανιστικὸν τὴν ἀγροτικὴν πίστιν, μὴ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν της τὰς ἀνάγκας τῶν διαφόρων ἀγροτικῶν μονάδων. Συνεπείᾳ τούτου εἴχομεν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος μίαν σημαντικὴν μείωσιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας, διότι δὲν ἐνισχύθησαν πολλοὶ ἀγρόται. Οἱ ἀγρόται παράγουν καὶ δὲν γνωρίζουν ποῖον εἰσόδημα θὰ ἔχουν. Πολλάκις δὲ συμβαίνει νὰ μὴ καλύπτουν οὔτε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Συνεπείᾳ τούτου ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ μειοῦται καὶ τὰ ἀγροκτήματα ἤρχισαν νὰ συγκεντρώνωνται εἰς ὡρισμένας χεῖρας. Μικρὸν παράδειγμα ἔστω ἡ ὀρυζοκαλλιέργεια. Ἡ δασμολογικὴ καὶ φορολογικὴ καὶ λοιπὴ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία ἀνέρχεται μεταξὺ 1955–1962 εἰς τὸ 40% τῆς ἀξίας τῶν μέσων παραγωγῆς καὶ εἰδῶν (πετρέλαια, μηχανήματα κλπ.) εἶναι παράγων ὁ ὁποῖος δυσχεραίνει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ προχωρήσω περαιτέρω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν στοιχείων. Εἶναι ἀνάγκη, κ. βουλευταί, διὰ νὰ ἐπιβιώσωμεν νὰ γίνουν πολλαὶ μεταβολαί. Πρέπει πρῶτον νὰ ἐγκαταλειφθῇ τὸ σημερινὸν πνεῦμα τῆς μισαλλοδοξίας, πρέπει ὅλοι νὰ ἐμπνευσθῶμεν μὲ πνεῦμα ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν δι’ οὓς πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν κίνητρα, ὅπως δι’ ὅλους τοὺς ζῶντας εἰς τὰς πόλεις. Πρέπει ἀκόμη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιοτεχνίας καὶ βιομηχανίας καὶ μεταλλείων νὰ ἱδρυθοῦν εἰδικαὶ τράπεζαι. Εἰς τὰ δημόσια οἰκονομικὰ πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ πνεῦμα οἰκονομίας. Ἡ συνεταιριστικὴ προσπάθεια πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν ὅλων μας, διότι ἡ Ἑλλὰς κυριαρχεῖται ἀπὸ μικρὰς ἐκμεταλλεύσεις, αἱ ὁποῖαι μόνον διὰ τῶν Συν)σμῶν θὰ ἐπιβιώσουν. Αὐτὰ τὰ θέματα δυστυχῶς δὲν δύνανται νὰ τὰ συλλάβουν οἱ σημερινοὶ κυβερνῶντες. Ἔμειναν ἀρκετὰ εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχουν φθαρῆ, νὰ ἔχουν χάσει τὴν ἐπαφὴν μὲ τὰ πράγματα. Ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ ἀπαιτεῖ συσπείρωσιν ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους, ὅπερ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἐπιτύχῃ. Δυστυχῶς ὅμως ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις οὐδὲν ἄλλο κάμνει ἀπὸ τοῦ νὰ ἀπεμπολῇ ὅ,τι ἀπέμεινεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀρκεῖ νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ μία ἀπομένει εἰς αὐτὴν ἐθνικὴ πρᾶξις. Νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐξουσίαν τὸ ταχύτερον, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ λαὸς νὰ γίνῃ κύριος στὸ σπίτι του.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§139Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Σῶμα ἐκουράσθη καὶ παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν. Ἐξ ἄλλου εἴπομεν, ὅτι αὔριον θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§140Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις ζητεῖ τὴν διακοπὴν τῆς συνεδριάσεως, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ὑπομιμνήσκω μόνον τὴν γενομένην συμφωνίαν, ὅτι αὔριον ὁπωσδήποτε θὰ περατώσωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§141Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνοι.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρεκάλουν ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν νὰ ψηφίσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ περυσινὸς μὲ μίαν μικρὰν αὔξησιν τῶν προοριζομένων διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ποσῶν.

§143Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἐπερατώθησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀπεφασίσαμεν νὰ δοθῇ μία ἐνίσχυσις εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, ὑπεδείξαμεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι ἡ ἐνίσχυσις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὸν λαμβανόμενον παρ’ ἑκάστου ὑπαλλήλου μισθὸν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος ἀπήντησεν, ὅτι οὐδὲν παράπονον ἐπρόκειτο νὰ ἀκούσωμεν περὶ αὐτοῦ. Δυστυχῶς ἠκούσθησαν παράπονα. Ἐλπίζω τὰ παράπονα αὐτὰ νὰ εἶναι ἀβάσιμα. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν νὰ ἀφήσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ αὔριον, ὁπότε νὰ μᾶς δώσῃ ὁ κ. Πρόεδρος μίαν κατάστασιν διὰ νὰ ἴδωμεν τίνι τρόπῳ κατενεμήθη ἡ ἐνίσχυσις ἐκείνη.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)