1962.11.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 7η

Παρασκευὴ 23 Νοεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4 τῆς 21ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ. καὶ 5 τῆς 22ας Νοεμβρίου ἐ.ἔ. συνεδριάσεων.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4)21.11.1962 καὶ 5)22.11.1962 συνεδριάσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Π. Βαρδινογιάννης, ζητοῦν 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χριστόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς, Ν. Φαρμάκης, Γ. Βασιλᾶτος, Ε. Σκορδίλης καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Δερδεμέζης καὶ Κ. Μακρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Α. Κακαρᾶς, Ι. Κοντοβράκης, Α. Φράγκος, Ι. Ἡλιόπουλος, Χ. Ἀθανίτης, Π. Βαρδινογιάννης, Δ. Ἰωάννου, Ι. Παπαπέτρου, Ε. Ἀλιπράντης καὶ Χ. Καραπιπέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βαρδινογιάννης, Ε. Κοθρῆς καὶ Π. Κατσώτας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Θεμελῆς, Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Ματθαιουδάκης, Κ. Παπαγεωργίου, Ι. Προκοπίδης, Χ. Γκαργκάνας, Χ. Γραμματίδης, Ν. Ζαρντινίδης, Χ. Ἑρμείδης καὶ Α. Ψάρρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Ι. Ἡλιόπουλος καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κονίτσας, Ν. Μάρτης καὶ Γ. Θεμελῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λύχνος, Γ. Μπάλλας καὶ Α. Πάντος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142) 14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης καὶ Γ. Μπάλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Κ. Μητσοτάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 220298)30.8.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δι’ ἐγγύησιν πρὸς KFW διὰ δανειοδότησιν ΛΙΠΤΟΛ κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227656)14.9.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε κρατικὴν ἐγγύησιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Αἰγύπτου ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος Ἀλεξανδρείας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 189632)28.7.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε μέχρι 31.12.1962 τὴν ἰσχὺν τῆς παρεσχημένης ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν εἰς τὴν ATE ὀφειλομένων δόσεων, τῶν πρὸς σεισμοπλήκτους Θεσσαλίας, Φθιώτιδος, χορηγηθέντων μακροπροθέσμων δανείων. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 213771)31.7.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Σερρῶν μέχρι ποσοῦ δραχ. 10.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 266474)12.10.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινεν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς Κ.Τ.Ε. διὰ χρηματοδότησιν «ΕΛΒΥΝ» Α.Ε. κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227658)24.8.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν χορήγησιν ἐνυποθήκων δανείων στεγάσεως τῶν σεισμοπαθῶν, πλημμυροπαθῶν καὶ κατοίκων κατολισθαινόντων οἰκισμῶν τῆς χώρας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126215)28.5.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς Ε.Κ.Τ.Ε. διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως δανείου κληρονόμων Λεων. Κλειδωνοπούλου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110559) 8.5.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταμεῖον Π. καὶ Δανείων διὰ τὴν χορήγησιν δανείου εἰς τὸν Πανελλήνιον Γυμναστικὸν Σύλλογον δραχ. 3.000.000 διὰ τὴν κατασκευὴν Γυμναστηρίου Καλαθοσφαιρίσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 291272) 19.7.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν ἰσχὺν τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορηγηθέντα δάνεια εἰς τὴν Ἕνωσιν Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110558) 11.5.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων εἰς 9 μέλη τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παραπληγικῶν Ἀναπήρων Πολέμου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 112880) 19.4.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Πέλλης μέχρι ποσοῦ δραχ. 12.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 266043) 24.9.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δι’ ἐγγύησιν πρὸς KFW διὰ δανειοδότησιν ΛΙΠΤΟΛ κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 241651) 7.9.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν ἀποφάσεως ἐγγυήσεως Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ δανειοδότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ταπητουργικοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 203016) 19.7.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν ἰσχὺν ἐγγυήσεων τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν Α.Σ.Ο. πρὸς συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1960. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μαθητῶν Εʹ τάξεως ἑσπερινοῦ Γυμνασίου Καλαμάτας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προσθήκην καὶ 7ης τάξεως εἰς ἑσπερινὰ Γυμνάσια. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Τρυπίων, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πληγέντων παραγωγῶν σταφυλῶν κερίνων καὶ σιδεριτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56980) 9.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χιωτάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62137) 9.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σπύρου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72367) 24.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66022) 24.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68478) 24.6.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 64911) 26.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48413) 23.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60629) 9.7.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λούλη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἅπασαι αἱ δικογραφίαι παραπέμπονται εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ὑποχρεοῦται συμφώνως τῷ Κανονισμῷ, ὅπως ἐντὸς 15 ἡμερῶν ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της ἐπ’ αὐτῶν.

§8Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8297)9.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 227 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ψευδές, ὅτι κατὰ τὰς ὥρας τῆς μεγάλης ἐπιβατικῆς κινήσεως ἀποσύρονται ἐκ τῆς κυκλοφορίας λεωφορεῖα τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Κατὰ τὰς ἀνωτέρω ὥρας, ἅπασα ἡ εἰς λεωφορεῖα δύναμις τῶν ΚΤΕΛ εὑρίσκεται ἐν κυκλοφορίᾳ ἢ ἐν ἀναμονῇ (ἐπιφυλακῇ) πρὸς δρομολόγησιν. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι συμφώνως τοῖς κεκανονισμένοις, λεωφορεῖα τῶν ὡς ἄνω ΚΤΕΛ ἀποσύρονται ἐκ τῆς κυκλοφορίας μόνον κατὰ τὰς ὥρας τῆς μικρᾶς ἐπιβατικῆς κινήσεως, εἴτε διὰ συντήρησιν καὶ καθαριότητα, εἴτε δι’ ἐπισκευήν, εἴτε δι’ ἀνάπαυσιν τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει τόσην ἀνάγκην αὐτῆς. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὸ ὡς ἄνω χρονικὸν διάστημα, τὰ δρομολόγια τηροῦνται ἀπαρεγκλίτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8108)3.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 185 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας τῆς περιοχῆς Βυρωνείας–Ν. Πετριτσίου συνεπεία πλημμυρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Νομαρχία Σερρῶν, κατόπιν τῆς διαθέσεως πιστώσεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὸν ποταμὸν Στρυμόνα, ἐγένετο ἡ ἐκροὴ τῶν ὑδάτων εἰς τὴν κυρίαν κοίτην αὐτοῦ καὶ ἀποκατεστάθη ἡ συγκοινωνία τῆς Βυρωνείας μετὰ τῶν χωρίων ἁπάσης τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8425)10.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 261)6.7.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ σχετικὰς πληροφορίας, ὅτι κατὰ τὴν διεξαγωγὴν συνδιαλέξεως ἐκ Καβάλας πρὸς Ἀθήνας ὑπὸ τοῦ κ. Παπασταύρου περὶ ὥραν 7.30′ τῆς 29.6.1962, ἐδηλώθη εἰς τὸν κ. βουλευτὴν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν διαρκείας 6 λεπτῶν, ὅτι ἡ συνδιάλεξις θὰ διεκόπτετο, δοθέντος ὅτι ἡ συγκοινωνία αὕτη κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ἦτο πεφορτισμένη μὲ πολλὰς συνδιαλέξεις, αἵτινες ὑφίσταντο ἐκ τοῦ λόγου τούτου καθυστέρησιν καὶ ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν αὐτὴν σύνδεσιν βραδύτερον. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐφαρμόζεται κατὰ τὸν Κανονισμὸν διὰ τὰς πάσης φύσεως συνδιαλέξεις, ὅταν ἡ συγκοινωνία παρουσιάζει φόρτισιν καὶ καθυστέρησιν ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀνταποκρίσεων, προκειμένου δὲ περὶ τῶν βουλευτικῶν συνδιαλέξεων, ἔχει γίνει σχετικὴ σύστασις ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9616)7937 ἀπὸ 18.9.1957 ἔγγραφον αὐτοῦ πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἡ συνδιάλεξις διεκόπη πράγματι μετὰ 6 λεπτὰ ἄνευ ἀντιρρήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐν τούτοις, ὁ κ. βουλευτὴς θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συνέχισιν αὐτῆς ἐὰν παρίστατο ἀνάγκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8424)10.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 260 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν λουομένων ἰδίᾳ τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν καὶ προαστίων τῆς Πρωτευούσης, δι’ ἀποφάσεώς μου συνεστήθησαν 40 περίπου νέαι θεριναὶ γραμμαί, αἵτινες λειτουργοῦν κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ ἐπισήμους ἑορτὰς μὲ τακτὰ δρομολόγια καὶ προσιτὸν κόμιστρον. Διὰ τοῦ ληφθέντος ὡς ἄνω μέτρου καὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ λοιπὰ κατὰ νόμον κυκλοφοροῦντα ὀχήματα ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν λαϊκῶν τάξεων, εἶναι λίαν ἱκανοποιητική, ὥστε νὰ δεχώμεθα καθ’ ἑκάστην τὰς ἐγγράφους καὶ προφορικὰς εὐχαριστίας αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8303)9.7.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 233 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος ὑπεσχέθη εἰς τὸ Συνέδριον τῶν Αὐτοκινητιστῶν, ὅτι θὰ λύσῃ ὅλα τὰ προβλήματα τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν τάξιν των. Ἐδήλωσα, ὅτι θὰ ἐπιλυθοῦν τὰ εὔλογα καὶ δίκαια αἰτήματα τῆς τάξεως ταύτης. 2. Τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὸ σχετικὸν ψήφισμα αἰτήματα ἐξετάζονται ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν. Σημειοῦται, ὅτι πολλὰ ἐξ αὐτῶν ἔχουν γενικωτέρας οἰκονομικὰς συνεπείας καὶ πάντως πλεῖστα χρήζουν νομοθετικῆς ρυθμίσεως. 3. Ἐλπίζομεν, ὅτι μὲ τὴν συμπαράστασιν τῆς Βουλῆς καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κόμματος εἰς ὃ ἀνήκει ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιλυθοῦν ὡρισμένα δίκαια αἰτήματα τοῦ Κλάδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8161)5.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 196 ἐρώτησις ἐν σχέσει μὲ τὴν παράτασιν τῆς κυκλοφορίας τῶν λεωφορείων πέραν τῆς δωδεκαετίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 222585)61 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου ἐξουσιοδοτήθησαν οἱ Νομάρχαι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3200)55 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως», ὅπως δι’ ἀποφάσεών των παρατείνωσιν κατὰ περίπτωσιν τὴν κυκλοφορίαν τῶν λεωφορείων τῶν συμπληρούντων 12ετῆ κυκλοφορίαν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου ὀγδόου τοῦ Ν. Δ. 4209)61. Πάντως τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν ἐνδιαφέρεται νὰ μὴ ταξειδεύῃ ἐπὶ σεσαθρωμένων αὐτοκινήτων ποὺ ἀποτελεῖ μοναδικὴν ἐπιδίωξιν ἐνίων λεωφορειούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7848)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 142 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄρνησιν παραλαβῆς ἐπιστολῶν τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ ὑπὸ τοῦ Διευθύνοντος τὴν Ταχυδρομικὴν Διεύθυνσιν Λευκάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθησαν πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7883) 28.6.62 ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6345)1338)12.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.5.62 τηλεγραφικὴ διαμαρτυρία τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄρνησιν παραλαβῆς καρτῶν τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ ὑπὸ τοῦ Διευθύνοντος τὴν Ταχυδρομικὴν Διεύθυνσιν Λευκάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς διενεργηθείσης, τῇ ἐντολῇ ἡμῶν, ἐρεύνης προέκυψαν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ προσκομισθεῖσαι ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ κάρται ἦσαν ἀπερικάλυπτοι καὶ ἔφερον μόνον τὴν μονογραφήν του. Δι’ ὃ ὁ ἐπὶ τῆς παραλαβῆς ἁρμόδιος ὑπάλληλος ἔχων ὑπ’ ὄψει του σχετικὴν ἐγκύκλιον διαταγὴν πρὸς τὰς Ταχ. ὑπηρεσίας, καθ’ ἣν ἡ κατατιθεμένη ἀτελῶς βουλευτικὴ ἀλληλογραφία δέον νὰ φέρῃ ἐμφανῶς ἐπὶ τοῦ περικαλύμματος τὴν ἔνδειξιν τοῦ ὀνοματεπωνύμου καὶ τῆς ἰδιότητος τοῦ βουλευτοῦ καὶ τὴν ἰδιόγραφον ὑπογραφὴν αὐτοῦ, ἠρνήθη νὰ παραλάβῃ τὰς ἐν λόγῳ κάρτας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνεγράφοντο αἱ ὡς ἄνω ἐνδείξεις. Περαιτέρω ἐκλήθη ὁ διευθύνων τὴν Ταχ. Δ)νσιν, ὅστις συνεφώνησε μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου, ὅτι θὰ ἔδει νὰ τεθῶσιν καὶ αἱ ἐνδείξεις αὗται ἢ νὰ ἀπετυποῦτο ἀντ’ αὐτῶν ἡ σφραγὶς τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε τοιαύτη. Οἱ καθ’ ὧν ἡ καταγγελία ὑπάλληλοι δὲν προέταξαν ἀναιτιολογήτως ἄρνησιν παραλαβῆς τῶν καρτῶν, ἀλλὰ συνέστησαν τὴν προσθήκην τῶν οἰκείων ἐνδείξεων. Ὁ κ. βουλευτὴς κατόπιν τῶν συστάσεων τούτων, ἠρκέσθη νὰ ἐπιδείξῃ τὴν βουλευτικὴν ταὐτότητά του καὶ ἀπεχώρησε μὴ παραδόσας τὰς κάρτας. Ἡ μόνη παρατυπία τῶν Ταχ. ὑπαλλήλων συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐζήτησαν παρ’ αὐτοῦ νὰ ἐπιθέσῃ τὴν σφραγῖδα του ἐπὶ τῶν καρτῶν, ἐνῷ τοιαύτη διαδικασία δὲν προβλέπεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἰς τοῦτο δὲ ὠθήθησαν προφανῶς ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πλεῖστοι τῶν βουλευτῶν χάριν εὐκολίας χρησιμοποιοῦσιν σφραγίδα φέρουσαν τὸ ὀνοματεπώνυμον καὶ τὴν ἰδιότητά των, ἣν ἐπιθέτουσι ἐπὶ τῶν ἀποστελλομένων παρ’ αὐτῶν ταχ. ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα καὶ μονογράφουσι. Κατ’ ἀκολουθίαν, οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι δὲν κατέστησαν ὑπαίτιοι παραβάσεως καθήκοντος, ἀλλὰ ἠθέλησαν νὰ ἐφαρμόσουν τὰς οἰκείας διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ Ταχ. Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8279 ἀπὸ 9.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 209 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία ἀπόφασις σχέσιν ἔχουσα μὲ τὴν κατάργησιν ὑφισταμένων σιδηροδρομικῶν γραμμῶν ἢ κατασκευὴν νέων ἔχει ληφθῆ. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεχῶς μελετᾷ τὸν τρόπον διορθώσεως τοῦ συνόλου τῶν οἰκονομικῶν καὶ παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἐπιτεύξεως ἑκάστοτε τοῦ ἀρίστου διὰ τὴν ὁλότητα ἀποτελέσματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7855)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 149 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος τηλεγραφικοῦ Κανονισμοῦ αἱ ὧραι ἐργασίας τῶν τηλεπ)κῶν Κέντρων Βʹ Τάξεως περιορίζονται εἰς περίπτωσιν μειωμένης κινήσεως αὐτῶν. 2. Ἡ κίνησις τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Λαυρίου εἶναι πολὺ μικρά, δικαιολογοῦσα τὸ μειωμένον ὡράριον λειτουργίας αὐτοῦ. 3. Ὁμοίως τὸ προσωπικὸν τοῦ Κέντρου τούτου κρίνεται ἐπαρκές, μὴ παρισταμένης ἀνάγκης ἐνισχύσεώς του. 4. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐκκρεμουσῶν αἰτήσεων συνδρομητῶν διὰ τηλεφωνικὰς συνδέσεις ἔχει ἤδη ἐκδοθῆ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Τ.Ε. σχετικὴ ἐντολὴ διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῆς χωρητικότητος τοῦ μεταλλάκτου ἀπὸ 50 εἰς 100 παροχάς, ἥτις προβλέπεται νὰ γίνῃ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7625)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 116 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἤδη περατοῦται ἡ κατάρτισις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων Σ.Ε.Κ. καὶ Σ. Π.Α.Π.», εἰς ὃ διαλαμβάνονται τὰ ληπτέα διὰ τὴν ἐξυγίανσίν των μέτρα ὡς καὶ αἱ ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ διατάξεις, ἃς ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ὑπὲρ αὐτοῦ μερίμνῃ προέβλεπε καὶ θέλει κατατεθῆ πρὸς ψήφισιν ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11450)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 630 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ἅπαντες οἱ ὁπωσδήποτε χρησιμοποιούμενοι ὡς ἠλεκτροδηγοὶ ἁμαξοστοιχιῶν Ε.Η.Σ. κέκτηνται εἰδικὸν πτυχίον, ἐκδοθὲν κατὰ τὰς νομίμους διατυπώσεις, ἐπιτρέπον τὴν ὁδήγησιν ἠλεκτροκινήτων ἁμαξοστοιχιῶν. 2) Ἡ ἐνδιάμεσος ἀνάπαυσις ἐντὸς τοῦ κανονικοῦ ὡραρίου ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ε.Η.Σ. ἀνάγεται εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Παρὰ ταῦτα, δι’ ἐγγράφου πρὸς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου ἐζητήθησαν αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπόψεις του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11981)29.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 66 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων καὶ 770 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11022)30.10.62 ἐγγράφου μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐκ τῆς διενεργηθείσης παρὰ τῶν Σ.Ε.Κ. ἐμπεριστατωμένης ἐξετάσεως διεπιστώθη, ὅτι τ’ ἀναφερόμενα τρία μικρὰ δέματα (ἔντυπα) ἀφίκοντο εἰς Θεσσαλονίκην τὴν 18.10.62 καὶ ὥραν 14.19′ δι’ ἁμαξοστοιχίας 3031. 2. Τὰ ἐν λόγῳ δέματα παρεδόθησαν τὴν ἑπομένην 19. 10.1962 καὶ ὥραν 11.20′ εἰς τὸν ἰδιώτην Στέφανον Στεφανίδην τοῦ Ἰωσὴφ κάτοικον Θεσσαλονίκης (Κάτω Τούμπα ὁδὸς Π.Ξ. ἀριθ. 101) βάσει ἐξουσιοδοτήσεως δεόντως τεθεωρημένης ὑπὸ τοῦ Εʹ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Θεσσαλονίκης. 3. Ὁ παραλήπτης δὲν εἰδοποιήθη περὶ τῆς ἀφίξεως τῶν δεμάτων, δεδομένου, ὅτι ἡ πρὸς παράδοσιν προθεσμία δὲν εἶχεν ἐκπνεύσει. 4. Ἤδη κατόπιν προσφυγῆς τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κελτεμλίδη εἰς τὰς Δικαστικὰς Ἀρχάς, τῆς ὑποθέσεως ἐπελήφθη ἁρμόδιος ἀνακριτής, εἰς ὃν καὶ παρεδόθη ὁ φάκελλος τοῦ ὑπ’ ὄψει θέματος. 5. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδεικνύεται, ὅτι οὐδεμία εὐθύνη δύναται νὰ βαρύνῃ τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τῶν Σ.Ε.Κ., τῆς ἐνεργείας της οὔσης ἀπολύτως συμφώνου πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις καὶ τοὺς Κανονισμούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12524)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 809 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα, ἐν σχέσει μὲ τὴν σύστασιν τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου εἰς τὴν Κοινότητα Βλαχοπούλου Μεσσήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Βλαχοπούλου ἐξυπηρετεῖται διὰ κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου. Διὰ τὴν σύστασιν Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ὑπηρεσιακοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ο.Τ.Ε., ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον ἐξερχομένη κίνησις πέντε χιλιάδων (5.000) μονάδων, ἐνῷ ἡ κίνησις αὕτη εἰς τὴν ὡς ἄνω Κοινότητα ἀνέρχεται μόλις εἰς 680. Κατὰ συνέπειαν, ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ σύστασις τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου εἰς τὴν κωμόπολιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9744)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Κουκουράβας Μακρυνίτσης Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡ Νομαρχία Μαγνησίας, ἥτις τυγχάνει ἁρμοδία διὰ τὸ ὑπ’ ὄψει θέμα, ἡ Κουκουράβα εἶναι συνοικία τοῦ χωρίου Μακρυνίτσα, τὸ ὁποῖον συνδέεται ὁδικῶς μὲ τὸν Βόλον δι’ ἀσφαλτοστρωμένης ὁδοῦ διατηρουμένης εἰς ἀρίστην κατάστασιν. Διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ 29ου ΚΤΕΛ διὰ πυκνῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας τόσον τὸ χωρίον Μακρυνίτσα ὅσον καὶ ἡ συνοικία τούτου Κουκουράβα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Κουκουράβας– Βόλου διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας συγκοινωνιακὴν σύνδεσιν τῆς συνοικίας Κουκουράβα μετὰ τοῦ Βόλου, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὡς ἀναφέρει ἡ Νομαρχία, δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπισκευὴ ταύτης, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι αἱ ἀνάγκαι εἰς ἄλλα ἔργα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας εἶναι σοβαρώτεραι καὶ πλέον ἐπειγούσης φύσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ἡ ἐν λόγῳ συνοικία δὲν στερεῖται συγκοινωνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12210)1.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 775 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀφ’ ἑσπέρας παράδοσις τοῦ Ταχυδρομείου εἰς τοὺς Ἀγροτικοὺς διανομεῖς συγχωρεῖται μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, δεόντως ἐλεγχομένας, ἤτοι εἰς ἃς περιπτώσεις πρόκειται περὶ δρομολογίων ἐκτελουμένων ἐπὶ ὀρεινοῦ καὶ ἀνωμάλου ἐδάφους ἢ ὅταν πρόκειται οἱ διανομεῖς νὰ χρησιμοποιήσωσι συγκοινωνιακὰ μέσα, ἐναρμονιζόμενα εἰς τὴν πορείαν των καὶ ἀναχωροῦντα κατὰ τὰς πρώτας πρωϊνὰς ὥρας, καθ’ ἃς τὸ Γραφεῖον, ἀφ’ οὗ ὁρμῶνται οἱ διανομεῖς παραμένει κλειστόν. Ἡ συνήθης ἀλληλογραφία καὶ ὅταν ἀκόμη οἱ παραλῆπται ἀγρόται δὲν εἶναι παρόντες, δύναται νὰ ἐπιδίδηται καὶ εἰς πρόσωπα συνοικοῦντα, ἀρκεῖ μόνον νὰ εἶναι ταῦτα ἐνήλικα. Μόνον ἡ συστημένη ἀλληλογραφία πρέπει νὰ ἐπιδίδηται εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς παραλήπτας, σπανίως ὅμως παρουσιάζονται τοιαῦτα ἀντικείμενα, ἀπαιτοῦντα τὴν αὐτοπρόσωπον παρουσίαν τῶν ἰδίων τῶν παραληπτῶν. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ δύναται νὰ συγχωρηθῇ ἡ ἀφ’ ἑσπέρας παράδοσις τῆς ἀλληλογραφίας εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς διανομεῖς, εἰς ἃς περιπτώσεις, ὡς τοῦτο συμβαίνει εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον Ἄργους, τὸ ταχυδρομεῖον ἀφικνεῖται διὰ τῶν νυκτερινῶν αὐτοκινηταμαξῶν Πειραιῶς–Καλαμάτας καὶ Καλαμάτας–Πειραιῶς. Ἐὰν τὸ ταχυδρομεῖον παρεδίδετο ἀφ’ ἑσπέρας εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς διανομεῖς, τοὺς ἔχοντας ἀφετηρίαν τὸ Ταχυδρομεῖον Ἄργους, τοῦτο θὰ συνεπήγετο καθυστέρησιν ἐν τῇ ἐπιδόσει τῆς ἀλληλογραφίας ἐπὶ 48ωρον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τυγχάνει ὑπηρεσιακῶς ἀπαράδεκτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου σχετικοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 726 τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν τηλεφωνικὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐργοταξίου Δ.Ε.Η. περιοχῆς Ἀχελώου, καθ’ ἃ ἀνακοινοῖ ἡμῖν ὁ Ο.Τ.Ε., ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ τεχνικὰ μέτρα καὶ ἐξεδόθησαν αἱ δέουσαι ἐντολαὶ οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχουν σήμερον τρία τηλεφωνικὰ κυκλώματα μεταξὺ Ἀγρινίου– Ἁγίου Βλασίου, ἕνα τῶν ὁποίων διατίθεται μονίμως εἰς Κρεμαστά. Συνεστήθη ἐπίσης εἰς Κρεμαστὰ Κοινοτικὸν Τηλεφωνεῖον, θέλουσι δὲ ληφθῆ περαιτέρω καὶ ἕτερα μέτρα βελτιώσεως τῆς τηλεφωνικῆς ἀκουστικότητος καὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κυκλωμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12003)29.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 731 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου Ἀθηνῶν–Βριλησσίων καὶ Χαλανδρίου–Βριλησσίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Δι’ ἑκάστην γραμμὴν τὰ εἰσιτήρια (ὁλικὰ καὶ τμηματικὰ) δὲν καθορίζονται μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς χιλιομετρικῆς ἀποστάσεως δι’ ἑκάστην περίπτωσιν, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει καὶ ἄλλων παραγόντων (ἐπιβατικὴ κίνησις, μέση πλήρωσις λεωφορείου, εἰσπράξεις ἀνὰ χιλιόμετρον κλπ.). 2. Αἱ συνολικαὶ εἰσπράξεις ἑκάστου ΚΤΕΛ (ἐφ’ ὅλων τῶν γραμμῶν του) δέον νὰ καλύπτουν τὰς δαπάνας αὐτοῦ καὶ τὸ νόμιμον κέρδος. 3. Ἔχει συσταθῆ εἰδικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις μελετᾶ τὸ θέμα τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως τῶν ΚΤΕΛ τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης (εἰσπράξεις — δαπάναι), μέχρις ὅτου δὲ ἐκδοθῇ τὸ πόρισμα ταύτης δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς οἱανδήποτε μεταβολὴν τῆς τιμῆς τῶν ὑφισταμένων νῦν εἰσιτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11463)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 662 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν τοῦ χωρίου Πλατάνι Ἀργολίδος, μετὰ τοῦ χωρίου Σκοτεινὴ Ἄργους διὰ τῆς Κοινότητος Ψάρι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐγένετο σχετικὴ ἐνέργεια πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε., ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὡς ἄνω συνδέσεως. Ἡ ἐν λόγῳ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία πραγματοποιεῖται ἤδη μέσῳ τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Ἁγ. Γεωργίου Κορινθίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3870)16.10.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 641 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τοῦ εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως θιγομένου θέματος, ἤτοι ἂν διὰ τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ὑπάρχῃ περιορισμὸς εἰς τὰ χρονικὰ ὅρια κυκλοφορίας κλπ. Ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, μετὰ ἢ ἄνευ μετρητοῦ (ταξὶ — ἀγοραῖα) δὲν προβλέπονται περιορισμοὶ εἰς τὸ χρονικὸν ὅριον κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων τούτων. Ἡ ἀσφαλὴς κυκλοφορία τῶν ὡς ἄνω αὐτοκινήτων ὡς καὶ ἂν τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως κατάλληλα διὰ τὸν δι’ ὃν προορίζονται σκοπόν, ἐλέγχεται παρὰ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου κατὰ τὰς ἑκάστοτε γιγνομένας γενικὰς ἐπιθεωρήσεις τῶν αὐτοκινήτων. Ἐξ ἄλλου, διὰ τὴν τήρησιν τῶν ὡς ἄνω ὅρων ἀσφαλείας θεωρεῖται ὑπόλογος ὁ κάτοχος ἢ ἰδιοκτήτης τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ὁδηγὸς αὐτοῦ, αἱ δὲ κατὰ τόπους ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ δύνανται αὐτεπαγγέλτως ἢ τῇ αἰτήσει τινός, ὁσάκις αὐτοκίνητόν τι δὲν πληροῖ καταφανῶς τοὺς ὅρους τῆς ἀσφαλοῦς κυκλοφορίας, νὰ προσαγάγωσι τοῦτο πρὸς ἐπιθεώρησιν παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Δ)νσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Νομῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4841)30. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10732)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν ἐνίων λεωφορείων τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Πλατείας Ἁγ. Παρασκευῆς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν δρομολογίων μέχρι τῆς περιοχῆς Κοντοπεύκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν καθίσταται αὕτη ἐφικτή, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης στενότητος τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων. Μετὰ τὴν ἄφιξιν τῶν νέων λεωφορείων τῆς ΑΣΠΑ, θέλομεν μεριμνήσῃ διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω αἰτήματος, ἐφ’ ὅσον αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι ἐπιτρέψωσι τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11098)9158 ἀπὸ 5.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 615)29.9.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ ἐργασία τῶν τηλεφωνητριῶν, μολονότι ἀπαιτεῖ προσοχήν, ἐπιδεξιότητα, ὑπομονὴν καὶ καλὴν ἀγωγήν, οὐδαμοῦ ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὡς βαρεῖα ἐργασία, διεθνῶς δὲ εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι αὕτη προσιδιάζει εἰς θῆλυ προσωπικόν. 2) Οἱ ὅροι καὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν τηλεφωνητριῶν τοῦ Ο.Τ.Ε. δὲν εἶναι δυσμενεῖς καὶ καταθλιπτικαί, ὡς περιγράφονται ἐν τῇ ἐρωτήσει, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἀπὸ τὰς πλέον εὐνοϊκάς, οὐδαμῶς ὑστεροῦσαι τῶν ἀντιστοίχων ὑπηρεσιῶν ἄλλων χωρῶν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν χώρων ἐργασίας (αἰθουσῶν χειρισμοῦ, μεταλλακτικῶν ἐγκαταστάσεων). Ὡς πρὸς δὲ τὰς ὥρας ἐργασίας αὗται εἶναι σημαντικῶς ὀλιγώτεραι τῶν εἰς ἄλλας χώρας ἐφαρμοζομένων (36 ὧραι ἑβδομαδιαίως μὲ ἐνδιάμεσον ἀνάπαυσιν 20 λεπτῶν ἡμερησίως, ἤτοι 34 ὧραι ἑβδομαδιαίως ἔναντι 40 ὡρῶν: Γαλλία, Ἀγγλία, Γερμανία κλπ.). Ἀπὸ ἀπόψεως τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ἐπαγγελματικῶν νόσων οὐδεμία τοιαύτη περίπτωσις ἐνεφανίσθη οὐδαμοῦ δὲ ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἡ ὕπαρξις τοιούτων νόσων εἰς τὸ ἐπάγγελμα τῆς τηλεφωνητρίας. Ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας τῶν τηλεφωνητριῶν δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν τηλεφωνημάτων, ἅτινα χειρίζεται ἑκάστη τούτων, ἀλλ’ ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν συνδιαλέξεων, τὰς ὁποίας ἐξυπηρετεῖ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὡραρίου της. 3) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπερωριακὴν ἐργασίαν, αὕτη ἐκτελεῖται κατὰ κανόνα αὐτοπροαιρέτως, ἐκτὸς ἐλαχίστων περιπτώσεων ὑποχρεωτικῆς ὑπερωριακῆς ἐργασίας κατὰ τοὺς δύο μῆνας τοῦ θέρους καὶ διὰ 2–3 τὸ πολὺ ἡμέρας μηνιαίως κατὰ τηλεφωνήτριαν, ἐν οὐδεμιᾷ ὅμως περιπτώσει, διὰ τὰς ἐγκύους ἢ μητέρας νηπίων, εἰς τὰς ὁποίας ἀντιθέτως παρέχονται πολλαὶ διευκολύνσεις ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των. 4) Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι τὸ παρεχόμενον εἰς τὰς τηλεφωνητρίας, ὡς καὶ τὸ ἐν γένει χειριστικὸν προσωπικόν, ἐπίδομα ἀποδόσεως ἀπὸ 150–200 δραχ. κατηργήθη, ἀντιθέτως τοῦτο ηὐξήθη, χορηγηθέντος ἀντ’ αὐτοῦ ποσοστοῦ 10% ἐπὶ τοῦ μηνιαίου μισθοῦ μὲ ἐλάχιστον ὅριον 200 δραχ. κατὰ μῆνα. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων διαπιστοῦται, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν διαλαμβανόμενα περὶ τῶν τηλεφωνητριῶν, στεροῦνται βάσεως καὶ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Οἱ ὅροι καὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν τηλεφωνητριῶν εἶναι ἱκανοποιητικαί, ὑπὸ δὲ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ο.Τ.Ε. λαμβάνονται συνεχῶς μέτρα βελτιώσεώς των καθὼς καὶ τῆς ἐν γένει θέσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11814)24.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται συνημμένως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 736 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 4246 «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων τοῦ Κράτους», ἀπεσαφηνίσαμεν, ὅτι τὸ ἄρθρον 7 τούτου, τὸ σχετικὸν μὲ τὰς μεταφορὰς τοῦ Δημοσίου, ὡς καὶ τὰς μεταφοράς, τὰ κόμιστρα τῶν ὁποίων φέρονται εἰς χρέωσιν τοῦ Δημοσίου, ἀφορᾷ χερσαίας μεταφορὰς καὶ οὐχὶ θαλασσίας. Ἡ ἀποσαφήνισις ἡμῶν αὕτη καταχωρηθεῖσα καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ΝΓ)5 Σεπτεμβρίου 1962 ἐγένετο ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς σιδηροδρόμους ἀποκλειστικὸν δικαίωμα διὰ τὰς μεταφορὰς ταύτας δὲν θέλει ἀποβῆ εἰς βάρος τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐφ’ ὅσον ἡ μεταφορὰ δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ θαλασσίως διατηρουμένης οὕτω τῆς πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὡς ἄνω νόμου καταστάσεως. Ταῦτα ἐγνωρίσαμεν εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10802)17.10.62 ἐγγράφου κοινοποιηθέντος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἤτοι 1) Ἕνωσιν Ἀκτοπλοϊκῶν Φορτηγῶν Πλοίων καὶ 2) Πανελλήνιον Ἕνωσιν Ἰδιοκτητῶν Πετρελαιοκινήτων Ι)Ρ. Κατὰ συνέπειαν, τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει πόρρω ἀπέχουν τῆς ἀληθείας, εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11471)9437 ἀπὸ 15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 670) 6.10.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχὴν οἱ τεχνῖται τῶν ὑπεραστικῶν Τ.Τ. δικτύων προσλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰδικῶς διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν τῶν ὑπεραστικῶν του δικτύων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕπαιθρον. Ὡς ἕδρα τῶν τεχνιτῶν τούτων θεωρεῖται ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τοῦ Τεχνικοῦ Τμήματος, εἰς ὃ εἶναι τοποθετημένοι. Εἰς τοὺς τεχνίτας τούτους, διανυκτερεύοντας συνήθως, πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπὶ τοῦ δικτύου, ἐντὸς μὲν τῆς περιφερείας τοῦ Τεχνικοῦ Τμήματος, ἐκτὸς δὲ τοῦ μονίμου σημείου ἐξορμήσεως τῶν συνεργείων εἰς ἃ ἔχουσι ταχθῆ, παρέχεται πρὸς κάλυψιν προσθέτων δαπανῶν, ἐπίδομα ὑπαίθρου ἴσον πρὸς τὸ 1)50 τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν των. Εἰς περιπτώσεις ὅμως διαθέσεώς των εἰς ἐργασίας ἐκτὸς τῆς περιφερείας τοῦ Τμήματος, εἰς ὃ εἶναι τοποθετημένοι, παρέχεται εἰς αὐτούς, ὡς καὶ εἰς τὸ λοιπὸν προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε., ἀποζημίωσις λόγῳ διανυκτερεύσεως ἐκτὸς ἕδρας ἴση πρὸς τὸ 1)25 ἢ 1)20, ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ των, τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν των. Κατὰ ταῦτα, δὲν ὑφίσταται ἄνισος μεταχείρισις αὐτῶν ἐν σχέσει πρὸς τοὺς τεχνίτας τῶν ἀστικῶν δικτύων, δοθέντος, ὅτι οἱ τεχνῖται οὗτοι, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, προσλαμβάνονται εἰδικῶς δι’ ἐργασίας ὑπαίθρου ἐν ὡρισμένῃ περιοχῇ, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐγκαταστάσεις, τὰς ὁποίας κατασκευάζουσι καὶ συντηροῦσι κεῖνται εἰς τὸ ὕπαιθρον, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς τεχνίτας τῶν ἀστικῶν τηλεφωνικῶν δικτύων, οἱ ὁποῖοι σπανιώτατα καὶ εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις διατίθενται εἰς ἐργασίας ἐκτὸς τῆς μονίμου ἕδρας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11362)11.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 643 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη, περὶ παροχῆς εὐκολιῶν εἰς τὰ μεταφορικὰ μέσα διὰ τὰ θύματα πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ τάξις εἶναι λίαν συμπαθὴς καὶ ἡ Πολιτεία ἐμερίμνησε καὶ συνεχῶς θὰ μεριμνᾷ ὑπὲρ αὐτῆς, ἐντὸς πάντοτε τῶν κειμένων διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Στεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11099)5.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 616 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Στεργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς Κυψέλης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 τῆς ἀπὸ 27.8.57 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Η.Ε.Μ., τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 3954)59, ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων, ὧν ἐπιτρέπεται ἡ παράλληλος κυκλοφορία πρὸς τὰ ὀχήματα τῆς Η.Ε.Μ. εἰς τὰς παρ’ αὐτῆς ἐξυπηρετουμένας γραμμάς. Οὕτω διὰ τὸ ἔτος 1959 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς «Κυψέλης–Κολιάτσου–Παγκράτι» ὁρίζεται εἰς 29 λεωφορεῖα. Ἐκ τούτων τὰ 12 διετέθησαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Κυψέλης καὶ δὴ 7 διὰ τὸν κλάδον Ἄνω Κυψέλης καὶ 5 διὰ τὸν κλάδον Νέας Κυψέλης. 2. Διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου τῆς συμβάσεως ὁρίζεται ἐπίσης, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δύναται, ἐντὸς τῶν δύο πρώτων μηνῶν ἑκάστου ἔτους νὰ αὐξάνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων τῶν συμβατικῶν γραμμῶν καὶ ἓν ὄχημα διὰ πᾶσαν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μεταφερθέντων ἐπιβατῶν ἐπὶ μιᾶς ἑκάστης γραμμῆς κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος κατὰ 700.000 ἐπιβάτας. Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ὅρου τούτου, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς «Κυψέλης–Κολιάτσου–Παγκράτι» διὰ τὸ ἔτος 1962 ηὐξήθη τελικῶς ἀπὸ 29 εἰς 33 λεωφορεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 18 διατίθενται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς «Κολιάτσου–Παγκράτι» καὶ 15 διὰ τοὺς δύο κλάδους τῆς γραμμῆς Κυψέλης (9 λεωφορεῖα διὰ τὴν γραμμὴν Ἄνω Κυψέλης καὶ 6 λεωφορεῖα διὰ τὴν γραμμὴν Νέας Κυψέλης). Ἡ κατανομὴ αὕτη ἐγένετο οὕτως, διότι ἡ περιοχὴ Ἄνω Κυψέλης δὲν ἐξυπηρετεῖται δι’ ἑτέρας συγκοινωνίας, ἐνῷ ἡ περιοχὴ Νέας Κυψέλης ἐξυπηρετεῖται καὶ διὰ τοῦ δημιουργηθέντος προσφάτως δευτέρου κλάδου τῆς γραμμῆς Πολυγώνου, διὰ τῆς ὁδοῦ Δοϊράνης, τὸ τέρμα τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται εἰς ἀπόστασιν ἑκατὸν (100) περίπου μέτρων ἀπὸ τοῦ τέρματος τῆς γραμμῆς Νέας Κυψέλης καὶ μάλιστα μὲ μικροτέραν τιμὴν εἰσιτηρίου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ δεδομένου, ὅτι ὁ βαθμὸς πληρώσεως τῶν λεωφορείων Νέας Κυψέλης εἶναι μικρότερος τοῦ τοιούτου τῆς γραμμῆς Ἄνω Κυψέλης, τὰ διατιθέμενα νῦν λεωφορεῖα κρίνονται ὡς ἐπαρκῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κστ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 54 αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 675 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11441)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οὐδεμία καταγγελία τῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν ἐγένετο μονομερῶς ὑπὸ τῆς εἰρημένης Ἑταιρείας. β) Ἡ Διεθνὴς Ἑταιρεία Κλιναμαξῶν, ᾐτήσατο τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑπηρεσιῶν ἑστιάσεως, λόγῳ τῆς ἐλλειμματικότητος ἣν συνεχῶς ἐμφανίζουν αὗται. Τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς Ἑταιρείας ἀποτελεῖ ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων μεταξὺ αὐτῆς καὶ τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐπιδιώκοντος, ὅπως ἱκανοποιουμένου τοῦ αἰτήματος τούτου, ἐξασφαλίσῃ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν κατακλίσεως τῆς Ἑταιρείας ἐπὶ τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. γ) Εἰς περίπτωσιν ἀποδοχῆς τοῦ αἰτήματος τῆς Ἑταιρείας, τὸ ἀπολυθησόμενον προσωπικὸν αὐτῆς, εἴτε θὰ συνταξιοδοτηθῇ ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ., συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3395)1955, εἴτε θ’ ἀποζημιωθῇ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2112)1920 καὶ τοῦ Β.Δ. τῆς 16)18 Ἰουλίου 1920. δ) Ἡ μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν αἰτουμένη σύμβασις ἔχει δημοσιευθῆ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 141)28.5.52 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (τεῦχος Α). Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως καὶ ἐπὶ ἐπιστροφῇ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10709)8679)25.9.1962 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτοκινήτου ἰδιωτικῆς χρήσεως εἰς τὴν Πηνελόπην σύζ. Βασιλ. Νταρλαγιάννη ὑπ’ ἀριθ. 39318)26.7.1962 ἀπόφασιν ὑμῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἔχωμεν τὰς ὑμετέρας ἀπόψεις ἐπὶ ἀποφάσεως ὑμῶν καθ’ ὅτι ἠσκήθη προσφυγὴ παρὰ τῶν Κων)νου Παπαναστασίου, Θεοφ. Μπελίδου αὐτοκινητιστῶν, κατοίκων Σερβίων. Τὰς ὑμετέρας ἀπόψεις παρακαλοῦμεν, ὅπως ἔχωμεν τὸ ταχύτερον, ἵνα ἀποφανθῶμεν τόσον ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης προσφυγῆς κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39318)26.7.1962 ἀποφάσεως ὑμῶν, βάσει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 3200)55 περὶ Διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν ὁλόκληρον τὸν σχετικὸν φάκελλον πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν καὶ ἐπαναφορὰν τούτου κατὰ τῶν ὑμετέρων ἀπόψεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10280)11.9.62, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 514 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων εἰσπρακτόρων τῶν ΚΤΕΛ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κρίσις καὶ ἐπιλογὴ τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων διὰ τὴν ἔνταξίν των εἰς τὰ ΚΤΕΛ ἐγένετο βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3990)59, καθ’ ἃς αἱ ἁρμόδιαι Ἐπιτροπαὶ ἀπέκλεισαν τῆς ἐντάξεως τοὺς εἰσπράκτορας ἐκείνους, οἵτινες ἐστεροῦντο τῶν κατὰ νόμον προσόντων. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας, οὐδὲν ἔνδικον μέσον προβλέπεται διὰ τὴν ἀναθεώρησίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9180)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 326 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἐκκρεμεῖ αἴτησις τῶν ἐν Αἰγίνῃ ὁδηγῶν ταξὶ περὶ χορηγήσεως αὐτοῖς ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτοκινήτου Δ.Χ. μὲ ἕδραν τὴν Αἴγιναν. 2) Οἱ ἐκ Μεσαγροῦ τῆς Αἰγίνης Ἀ)φοὶ Κωστάκη δὲν ἐζήτησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου αὔξησιν ὠφελίμου φορτίου φορτηγοῦ αὐτ)του Δ.Χ. Προφανῶς θὰ εἶναι κάτοχοι φορτηγοῦ αὐτ)του Ι.Χ. ὁπότε θὰ ἀπηυθύνθησαν εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἀττικῆς, ἥτις τυγχάνει ἁρμοδία διὰ τὸ ὑπ’ ὄψει θέμα. 3) Ἡ χορήγησις ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτ)του Δ.Χ. μὲ ἕδραν τὴν Αἴγιναν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ ἐπαγγελματίου αὐτ)στοῦ Νικ. Χρυσοχόου ἐγένετο κατόπιν τῆς ὑποβολῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἁπάντων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νόμου δικαιολογητικῶν καὶ βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123)17.5.62 πράξεως τοῦ Συμβουλίου Αὐτ)των τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10707)25.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 551 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οὐδέποτε ἡ Διεύθυνσις τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν, ὑπεχρέωσε τοὺς ὑπ’ αὐτὴν ὑπαλλήλους εἰς πρόσθετον ἐργασίαν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀριθμητικῆς ἀνεπαρκείας τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῆς ἐλλείψεως χώρου καὶ μέσων. Ἀριθμὸς μόνον ὑπαλλήλων καὶ εἰς ποσοστὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὸ 10% ἐξ ἁπασῶν τῶν κατηγοριῶν (Αʹ, Βʹ καὶ Γʹ), προσεφέρθη οἰκειοθελῶς καὶ ἄνευ προσθέτου ἀμοιβῆς νὰ ἐργασθῇ πέραν τοῦ καθωρισμένου ὡραρίου ἐργασίας καὶ ἐπὶ 8ήμερον μόνον χρονικὸν διάστημα, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς σημειωθείσης καθυστερήσεως, λόγῳ ἐξαιρετικοῦ φόρτου κατὰ τὴν περίοδον τῆς χορηγήσεως τῶν κανονικῶν ἀδειῶν καὶ τὴν συνεπείᾳ τούτων μείωσιν τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ ἐξ ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς συναδέλφους των καὶ ἐξ ἀγάπης πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν των. Εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τούτους ἐξεφράσθη ἡ ἄκρα ἱκανοποίησίς μου, κατόπιν προτάσεως τῆς Διευθύνσεως τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν, διὰ τὴν τοιαύτην αὐθόρμητον συμβολήν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10685)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 529) 8.9.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι δὲν τηροῦνται ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. οἱ κανονισμοὶ ἀσφαλείας καὶ αἱ σχετικαὶ διατάξεις αἱ προβλέπουσαι τὴν ὑπὸ ὡρισμένης εἰδικότητος προσώπων ἐκτέλεσιν τῶν τεχνικῶν ἐγκαταστάσεών του. Αἱ ραδιοηλεκτρικαὶ ἐγκαταστάσεις τοῦ Ο.Τ.Ε., διότι κυρίως περὶ αὐτῶν πρόκειται, ἐγκαθίστανται καὶ συντηροῦνται τῇ ἐπιβλέψει ραδιοηλεκτρολόγων κεκτημένων τὰ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ)τος 2624)1953 «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου» ἀπαιτούμενα προσόντα. Ἡ ἐπίβλεψις τῶν ἔργων ἐγκαταστάσεως πέντε πομπῶν καὶ ἑνὸς ἐνισχυτοῦ εἰς τὸ Κέντρον ἐκπομπῆς Παλλήνης ἔχει ἀνατεθῆ εἰς προσωπικὸν κεκτημένον τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπόμενα εἰδικὰ προσόντα καὶ ἄδειαν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου αʹ τάξεως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. — Π.Α.Π. ζητηθεῖσαν παρ’ ἡμῶν βεβαίωσιν διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν συσκευῶν φερεσύχνων τοῦ σταθμοῦ Α)Τ Ἁγίας Τριάδος– Πάρνηθος, γνωρίζομεν, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ κατασκευαὶ ἐγένοντο ὑπὸ τεχνικῶν τῶν οἴκων SIEMENS καὶ SAT, συμφώνως δὲ πρὸς τὴν σύμβασιν αἱ ἐν λόγῳ ἐγκαταστάσεις ἔδει νὰ ἐγκρίνουν τοὺς κανονισμοὺς ἀσφαλείας τῆς χώρας τῆς προελεύσεώς των, οὕτω δὲ ἀπῃτήθη καὶ πρόσθετος βεβαίωσις διὰ τὸ καλῶς ἔχειν ὑπὸ τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὁποίου ἐξετελέσθη τὸ ἔργον τοῦτο. Συνημμένως διαβιβάζεται καὶ σχετικὴ ἀναφορὰ τῶν δύο τεχνικῶν Δ)ντῶν τοῦ Ο.Τ.Ε., ἤτοι τῆς ἐνσυρμάτου Τηλεπικοινωνιακῆς τεχνικῆς καὶ τῆς Ραδιοηλεκτρικῆς τεχνικῆς πρὸς τὴν Γεν. Δ)νσιν τοῦ Ο.Τ.Ε., ἀμφοτέρων διπλωματούχων Μηχανολόγων–Ἠλεκτρολόγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Δ)ΝΣΙΣ Ρ)ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Πρὸς Τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Ο.Τ.Ε. Ἐνταῦθα Τὸ «περὶ παραβάσεων κειμένης νομοθεσίας» θέμα, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, χρήζει ἰδιαιτέρας νομικῆς μελέτης καὶ προσοχῆς, καθ’ ὃ ἁπτόμενον ἑρμηνείας ὡρισμένων ἄρθρων τῆς σχετικῆς, πρός τε τὰς ἠλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τὰς τοιαύτας πομπῶν καὶ δεκτῶν Α)τ, νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν μελέτην καὶ συνιστῶμεν. Κατωτέρω οἱ ὑπογεγραμμένοι ἐκθέτομεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰς ἀπόψεις μας. 1) Οἱ κανονισμοὶ περὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων δὲν πραγματεύονται κατ’ ἀρχὴν τηλεπικοινωνιακὰς ἐγκαταστάσεις, ἀλλὰ μόνον τοιαύτας ἰσχυρῶν ρευμάτων. 2) Κανονισμοὶ ἀντιστοίχου περιεχομένου ὡς τὸ τῶν περὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων, διὰ τηλεπικοινωνιακὰς ἐγκαταστάσεις δὲν ὑφίστανται. 3) Αἱ τηλεπικοινωνιακαὶ ἐγκαταστάσεις, ὡς γνωστόν, ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον καὶ δὲν κατήρτισεν ἀκόμη δι’ αὐτὰς Κανονισμούς. Σημειωτέον, ὅτι μέχρι καὶ πρό τινος αἱ ἐν Ἑλλάδι τηλεπικοινωνιακαὶ ἐγκαταστάσεις, πλὴν ἀσημάντου ἀριθμοῦ, δὲν παρεῖχον εἰδικοὺς κινδύνους ἠλεκτροπληξιῶν, λειτουργοῦσαι δι’ ἀκινδύνων τάσεων. 4) Εἰδικώτερον τὸ δικαίωμα καὶ ἡ ἁρμοδιότης τοποθετήσεως τοιούτων ἐγκαταστάσεων ὡς αἱ παλαιότερον ἀλλὰ καὶ ὡς αἱ νεωστὶ ἐγκαθιστάμεναι, καθορίζεται διὰ τοῦ σχετικοῦ Νομοθετήματος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν (Ν. Δ. 2624)1953) «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου». Κατὰ ταῦτα τὰ ἐν τῇ ἐκθέσει ἀναφερόμενα περὶ ἀκαταλληλότητος τῶν Φυσικῶν–Ραδιοηλεκτρολόγων εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο ἀντιτίθενται πρὸς τὸ ἀνωτέρω Νομοθετικὸν Διάταγμα. 5) Ἡ γενομένη ἰδιαιτέρα μνεία, παρὰ τοῦ Συλλόγου Μηχανικῶν, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 2 τοῦ ἰδίου Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὅτι ἡ ἄδεια τῶν Ραδιοηλεκτρολόγων ἀφορᾷ μόνον εἰς ἐργασίας τῶν εἰς ἐργαστήρια ἐχόντων δικαίωμα τοιούτων ἐγκαταστάσεων καὶ ἑπομένως δὲν καλύπτει τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ Ο.Τ.Ε., νομίζομεν, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ κατὰ τὴν οὐσίαν. Ὄντως πομποὶ καὶ δέκται ἐγκαθιστάμενοι ὑπὸ ραδιοηλεκτρολόγων παρουσιάζουν τοὺς αὐτοὺς ἀκριβῶς κινδύνους διὰ τὸ χειριστικὸν προσωπικόν, οἵους κινδύνους παρουσιάζουν καὶ οἱ ὑπὸ Ραδιοηλεκτρολόγων τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐγκαθιστάμενοι πομποὶ καὶ δέκται. Ἑπομένως εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον τὸ νὰ ὑποστηρίζηται, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 2 τοῦ Νομ. Διατάγματος 2624)1953 δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς Ραδιοηλεκτρολόγους τοῦ Ο.Τ.Ε. ἀλλὰ ἰσχύει διὰ τοὺς τῶν ἐργαστηρίων, ἐκτελοῦντας τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔργον. 6) Ἄλλωστε, καθ’ ἃ γνωρίζομεν, δὲν ὑφίσταται κἂν ἄλλο Νομοθέτημα καθορίζον ἄλλως τὰ περὶ ἁρμοδιοτήτων τοποθετήσεως τηλεπικοινωνιακῶν ἐγκαταστάσεων. 7) Περαίνοντες τὴν ἀνωτέρω πρὸς ὑμᾶς ἔκθεσίν μας, κρίνομεν σκόπιμον ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τοιαῦται διαμάχαι εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὅτι δὲν ὑφίσταται ἀκόμη παρ’ ἡμῖν ἡ εἰδικότης τοῦ ἠλεκτρονικοῦ Μηχανικοῦ, τῆς ὁποίας τὴν ἀνάγκην καθιστοῦν ἔκδηλον τοιαῦται ἐνέργειαι καὶ ἡ ἐν γένει ἀντιδικία μεταξὺ Ραδιοηλεκτρολόγων καὶ Διπλ. Μηχανικῶν. Τέλος δὲ ἀναφέρομεν, ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν τοιούτων τηλεπικοινωνιακῶν ἐγκαταστάσεων τοποθετοῦνται τῇ ἐπιβλέψει τῶν ἀποστελλομένων ὑπὸ τῶν προμηθευτῶν ξένων τεχνικῶν καὶ ὑπ’ εὐθύνη αὐτῶν. Πάντως δὲ καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις τοποθετήσεως ὑπὸ ἡμετέρου προσωπικοῦ, αἱ ἐγκαταστάσεις ἐλέγχονται πρὸ πάσης λειτουργίας καὶ τίθενται ἐν λειτουργίᾳ ὑπὸ εἰδικῶν Μηχανικῶν τῶν Οἴκων. Εἰδικώτερον ὅμως ὅσον ἀφορᾷ τὸ τμῆμα τῶν Σταθμῶν τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν ρευματοδότησιν αὐτῶν, ἀνέκαθεν ὑπῆρξε μέλημα τῶν διπλ. μηχανικῶν τῶν ὑπηρετούντων παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ, οὐδεμία δὲ ἐξαίρεσις ἐγένετο μέχρι τοῦδε, παρὰ τὰ περὶ τοῦ ἀντιθέτου ἐκτιθέμενα εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Συλλόγου Μηχανικῶν. Εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὅτε ἐζητήθη πιστοποιητικὸν διὰ τὰς συσκευὰς καταναλώσεως, ἐζητήθη ἁρμοδίως πιστοποιητικὸν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1962

Χ. ΚΑΒΟΥΝΙΔΗΣ, ΜΙΧ. ΦΑΚΙΡΗΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Στ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10281)11.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 516 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3990)59 ἔλαβε χώραν ἡ κρίσις καὶ ἐπιλογὴ τῶν εἰσπρακτόρων διὰ τὴν ἔνταξίν των εἰς τὰ ΚΤΕΛ παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν, κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν ὁποίων οὐδὲν ἔνδικον μέσον προβλέπεται ὑπὸ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας. 2. Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 7421) 18.4.62 καὶ 13511)4.8.62 ἐγκυκλίων διαταγῶν μου, ἐδόθησαν ἐγκαίρως ὁδηγίαι πρὸς τὰς Διοικήσεις τῶν Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν ΚΤΕΛ τῆς χώρας διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ ἔγκαιρον χορήγησιν τῶν στολῶν εἰς ἅπαν τὸ προσωπικόν, μόνιμον καὶ ἐφεδρικόν, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς χειμερινῆς καὶ θερινῆς περιόδου. 3. Τὰ λοιπὰ θέματα ἅτινα ἀναφέρονται εἰς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευόμενον ψήφισμα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10357)13.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 521 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπόλυσιν εἰσπρακτόρων 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἐντάξεις τῶν εἰσπρακτόρων εἰς ἅπαντα τὰ ΚΤΕΛ τῆς χώρας ἔλαβε χώραν βάσει ἀποφάσεων τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν κρίσεως καὶ ἐπιλογῆς εἰσπρακτόρων τῶν ΚΤΕΛ, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν.Δ. 3990)1959. Ἡ μὴ ἔνταξις ἐνίων εἰσπρακτόρων ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν τῶν ὑπὸ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων προβλεπομένων προσόντων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι κατὰ νόμον οὐδὲν ἔνδικον μέσον προβλέπεται πρὸς ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῶν ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10270)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 53 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν μελέτην τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει θεμάτων τῶν ἀφορώντων τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216644)17.9.1962 ἀποφάσεώς μου συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ Δ)ντοῦ Προσωπικοῦ καὶ Ἐργασίας Μεταφορῶν, ἑνὸς Δ)τοῦ Αʹ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς ΗΕΜ, ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Σωματείου τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9231)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 348 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων Κοινοτήτων Σωκρακίου καὶ Ζυγοῦ Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομάρχης Κερκύρας, ὅστις συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 3200)55 τυγχάνει ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐγένετο μέσῳ τοῦ οἰκισμοῦ Κορακιάνας διὰ μικροῦ λεωφορείου τοῦ ΚΤΕΛ ὅπερ ἠδύνατο νὰ κινῆται καὶ εἰς τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Σωκρατίου–Κορακιάνας, τὸ ὁποῖον ἔχει λίαν κλειστὰς ἀντιρρόπους καμπύλας καὶ ἰσχυρὰς κλίσεις. Τὸ ἀνωτέρω λεωφορεῖον ἀντικατεστάθη προσφάτως ὑπὸ ἑτέρου μεγαλυτέρου τύπου. Ἐπίσης μεγάλος ἀριθμὸς ἐκ τῶν παλαιῶν λεωφορείων τοῦ ΚΤΕΛ ἀντικατεστάθη διὰ λεωφορείων μείζονος τύπου. Κατόπιν τούτων ἡ συνέχισις τῆς συγκοινωνίας διὰ τῶν νέων λεωφορείων εἶναι λίαν ἐπικίνδυνος, ὡς ἐπὶ τούτου ἐγνωμοδότησε καὶ ὁ Δ)ντὴς τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ. Πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως ἐκλήθησαν παρὰ τοῦ Νομάρχου τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια τῶν δύο Κοινοτήτων Ζυγοῦ καὶ Σωκρακίου, ἅτινα καὶ ὁμοφώνως ἐπρότειναν ὅπως ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν κατοίκων τῶν δύο Κοινοτήτων λαμβάνῃ χώραν εἰς τὸ μέλλον διὰ τοῦ δρομολογίου Σωκράκι–Ζυγὸς– Σγουράδες–Σπαρτίλλα–Κέρκυρα. Πρὸς τὴν πρότασιν ταύτην συνεφώνησε καὶ ἡ Νομαρχία ἐξ οὗ καὶ περιελήφθησαν αἱ ἐργασίαι ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ Ζυγοῦ–Σγουράδων εἰς τὴν συγκροτηθησομένην ἐντὸς τοῦ ἐρχομένου μηνὸς ἐργολαβίαν. Ἡ λύσις αὕτη καίτοι ἐπιμηκύνει τὴν διαδρομὴν κατὰ 8 περίπου χιλιόμετρα, εἶναι ἡ ἐπιβαλλομένη, ὡς περιέχουσα πολὺ μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν, δεδομένου, ὅτι διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς παλαιᾶς ὁδοῦ Κορακιάνας–Σωκρακίου ἀπαιτεῖται δαπάνη πλέον τοῦ ἑκατομμυρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9764)23.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 424 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ περίφραξις τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ν. Ἰωνίας Βόλου κατέστη ἐπιβεβλημένη διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Διὰ τὸν αὐτὸν ἀκριβῶς λόγον πρὸς ἀποφυγὴν δυστυχημάτων αἱ διαβάσεις τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν διὰ τοὺς πεζοὺς κατεσκευάσθησαν γεφυρωταί. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάβασιν παρὰ τὴν ὁδὸν Μπότσαρη, αὕτη εἶναι ἐγκεκριμένη ὡς ἰσόπεδος διάβασις τροχοφόρων καὶ πεζῶν δὲν ἀντιμετωπίζεται δὲ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ μετατροπή της εἰς γεφυρωτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9731)23.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 383 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν Λαυρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ἀποπερατώσεως τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Λαμίας ἐπέβαλε τὴν ἀφαίρεσιν τῶν σιδηροδρομικῶν τροχιῶν εἰς τὸ σημεῖον τῆς διασταυρώσεως τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ μετὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν Λαυρίου. Ἡ τύχη τῆς ἐν λόγῳ σιδηροδρομικῆς γραμμῆς θὰ κριθῇ κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν καθοριζομένην ὑπὸ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων κλπ.». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9644)20.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 429 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει μὲ τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς θυρίδος Πὸστ–Ρεστὰν τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Πράγματι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας παρετηρήθη ἐξαιρετικὴ κίνησις εἰς τὰς θυρίδας Πὸστ–Ρεστὰντ τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν ἥτις κίνησις λόγῳ τῆς ἐντόνου τουριστικῆς περιόδου ἣν διανύομεν προσέλαβε μεγαλυτέραν πρὸς τὰ ἄνω αἰχμήν. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκτάκτου ταύτης καταστάσεως ἡ Διεύθυνσις τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν προέβη εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ μοναδικοῦ ὑπὸ κοινωνικὰς συνθήκας ἐν ἑκάστῳ τμήματι (πρωϊνῷ καὶ ἀπογευματινῷ) ὑπαλλήλου διὰ τριῶν ἕως τεσσάρων εἰσέτι μονάδων ἀποσπασθεισῶν ἐξ ἑτέρων ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ παρ’ ὅλην τὴν ἐνίσχυσιν ταύτην δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἐξυπηρέτησις τῶν πρὸ τῶν θυρίδων Πὸστ–Ρεστὰντ συγκεντρουμένων, κυρίως ἐκ τοῦ ὅτι οὗτοι προσέρχονται ὁμαδικῶς εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον καθισταμένου οὕτω ἀναποφεύκτου τοῦ συνωστισμοῦ καὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς λεγομένης οὐρᾶς. Τὸ ἀνεπαρκὲς τοῦ χώρου τοῦ διατιθεμένου σήμερον διὰ τὸ Γραφεῖον τοῦτο δὲν ἐπιτρέπει τὴν τοποθέτησιν πλειόνων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ συνέπειαν περαιτέρω βελτίωσις τῆς καταστάσεως τό γε νῦν ἔχον δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ. Τὸ ὅλον θέμα τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας ἡμῶν μελέτης εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ληφθῶσιν ἐν τῷ προσεχεῖ μέλλοντι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἄρσιν ἐν αὐτῷ παρατηρουμένων ἀνωμαλιῶν καὶ καθυστερήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9944)31.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 471 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Εἰς τὴν Κοινότητα Εὐόσμου εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ τρία αὐτόματα τηλέφωνα ἤτοι: τὸ ὑπ’ ἀριθ. 78–766 τῶν γραφείων τῆς Κοινότητος, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 78–776 ντοῦμπλεξ τοιοῦτον τοῦ ἐμπόρου Εὐστρ. Μεϊμαρόγλου καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 73–652 τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Εὐόσμου. 2. Ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν καὶ κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 70)26.4.60 συνεδρίασιν αὐτοῦ ἐνεκρίθη ἡ σύστασις εἰς τὴν Κοινότητα Εὐόσμου Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου. Κατόπιν τούτου καὶ λόγῳ ἐλλείψεως δικτύου πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐπροτάθη εἰς αὐτὴν ὅπως διαθέσῃ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὸ ἀνεφερθὲν ὑπ’ ἀριθ. 78–766 ἀτομικόν της τηλέφωνον, ὑποδεικνύουσα συνάμα τὸ κατάλληλον πρόσωπον διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς διευθύνσεώς του. Ἡ Κοινότης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1217)27.7.60 ἐγγράφου της ἀπήντησεν ἀρνητικῶς, κατόπιν δὲ τούτου ἀνεστάλη ἡ σύστασις Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου. 3. Πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος μελετᾶται ἐπέκτασις τοῦ ἀστικοῦ δικτύου Θεσσαλονίκης εἰς τὴν Κοινότητα Εὐόσμου. 4. Πάντως ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία τῶν κατοίκων εἶναι δυνατὴ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ κατὰ τὴν νύκτα πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν διὰ τῶν προαναφερθέντων τριῶν αὐτομάτων τηλεφώνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10154)7.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 492 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐν σχέσει μὲ καταγγελίας τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενα παράπονα τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπ’ ὄψιν ἑταιρείας ἀνάγονται, κατὰ κύριον λόγον, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας εἰς ὃ καὶ διαβιβάζονται διὰ τοῦ παρόντος μὲ τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 492 ἐρωτήσεως. Παρὰ ταῦτα δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Η.Ε.Μ. κοινοποιούμενον καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐζητήσαμεν τὴν ἄρσιν τῶν αἰτίων τῶν προκαλούντων τὰ παράπονα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἠλιοπούλου, Λ. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10027)1.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 487 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἠλιοπούλου κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ὑπεραξίας τῶν ἐκτελούντων ἐπιβατικὴν συγκοινωνίαν λεωφορείων αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 28 παρ. 1 τοῦ Ν. 2119)1952, κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν μεταβιβάσεως λεωφορείου αὐτοκινήτου πρὸς τρίτον διὰ πράξεως ἐν ζωῇ ἢ αἰτία θανάτου, ἢ τὸ πρῶτον θέσεως εἰς κυκλοφορίαν τοιούτου αὐτοκινήτου, δέον νὰ καταβάλληται εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ὡς ἔσοδον αὐτοῦ λόγῳ τῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος ἐνεργείας μεταφορῶν ποσοστὸν 25% διὰ τὴν πρώτην περίπτωσιν καὶ 20% διὰ τὴν δευτέραν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς ἀξίας τοῦ αὐτοκινήτου ὡς ἐμπορεύματος ἄνευ ἀδείας κυκλοφορίας καὶ τῆς ἀξίας αὐτοῦ μετὰ τοῦ δικαιώματος κυκλοφορίας καὶ ἐνεργείας μεταφορῶν ἐπὶ κομίστρῳ (ὑπεραξίας). Ἡ κατὰ τὰ ἄνω διαφορὰ προσδιορίζεται, συμφώνως τῷ νόμῳ διὰ μὲν τὸν Νομὸν Ἀττικῆς παρ’ Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης: α) ἐξ ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Μεταφορῶν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, β) ἐξ ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, γ) ἐκ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου φορολογίας αὐτοκινήτων καὶ δ) ἐκ δύο ἀντιπροσώπων τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν, διὰ δὲ τοὺς λοιποὺς Νομοὺς παρὰ τῶν Τοπικῶν Συμβουλίων Αὐτοκινήτων, ἕκαστον τῶν ὁποίων ἀποτελεῖται: α) ἐκ τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Νομαρχίας, β) ἐκ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Γραφείου Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν ἤ, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑφίσταται τοιοῦτον Γραφεῖον ἐν τῷ Νομῷ, ἐκ τοῦ Προϊσταμένου τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν, γ) ἐκ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, δ) ἐκ τοῦ Διοικητοῦ Χωρ)κῆς, ε) ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ στ) ἐξ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν αὐτοκινητιστῶν. Διὰ τὰ ἐκτελοῦντα συγκοινωνίαν ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ Ν. Ἀττικῆς λεωφορεῖα ἡ ὑπεραξία των ἔχει καθορισθῆ δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς κάτωθι: α) Λεωφορεῖα ἀστικῶν ΚΤΕΛ περιοχῆς Πρωτευούσης δραχ. 460.000. β) Λεωφορεῖα 8ου ὑπεραστικοῦ ΚΤΕΛ Ἀττικῆς, τύπου «Δ» εἰς δραχ. 150.000, παλαιοῦ τύπου εἰς δραχ. 100.000. Διὰ τὰ λεωφορεῖα τῶν λοιπῶν ΚΤΕΛ τῆς χώρας ἡ ὑπεραξία των καθορίζεται ὑπὸ τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν, βάσει τῶν κατὰ τόπους συνθηκῶν. Λόγῳ τῶν, διὰ γενικωτέρους λόγους, ἐπιβληθέντων καὶ ἰσχυόντων περιορισμῶν (κορεσμὸς) εἰς τὴν χορήγησιν ἀδειῶν πρὸς κυκλοφορίαν λεωφορείων αὐτοκινήτων καὶ τῆς ηὐξημένης ζητήσεως τοιούτων ἀδειῶν, παρατηρεῖται ὑψηλὴ τιμὴ εἰς τὴν ἀγορὰν κατὰ τὰς διενεργουμένας ἀγοραπωλησίας λεωφορείων μετὰ δικαιώματος κυκλοφορίας καὶ ἐνεργείας μεταφορῶν ἐπὶ κομίστρῳ. Δεδομένου δέ, ὅτι ἡ ὑπεραξία τῶν ἐν λόγῳ λεωφορείων δὲν προέρχεται ἀπὸ εἰσοδήματα ἐξ ἐργασίας ἢ ἀπὸ εἰσοδήματα δημιουργούμενα ἐκ τῆς συμβολῆς ἑτέρων συντελεστῶν παραγωγῆς, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἐκ τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως τοιούτων αὐτοκινήτων μετὰ δικαιώματος κυκλοφορίας, δικαιολογεῖται ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐπιβολὴ τῆς κατὰ τὰ ἄνω εἰσφορᾶς ὑπὲρ αὐτοῦ εἰς περιπτώσεις μεταβιβάσεως ἢ τὸ πρῶτον θέσεως εἰς κυκλοφορίαν τῶν αὐτοκινήτων τούτων. Ἡ κατὰ τὰ ἄνω ὑπεραξία οὐδόλως λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατὰ τὸν ἑκάστοτε καθορισμὸν τοῦ κομίστρου. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οἰκονομικῆς ἀποδόσεως τῶν λεωφορείων κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἔχει συσταθῆ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Συγκοινωνιῶν ὡς καὶ ἄλλων εἰδικῶν, διὰ τὴν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς μελέτην τοῦ θέματος καὶ ὑποβολὴν σχετικοῦ πορίσματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8269)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 226 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Γραμμὴ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης παρεχωρήθη εἰς τοὺς ΣΕΚ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 204155)57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου. Εἰς τὴν ὡς ἄνω γραμμὴν δὲν ἐγένετο αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων, ἀλλὰ κατηργήθησαν τὰ μετ’ ἐπανόδου εἰσιτήρια. Ἡ κατάργησις αὕτη ἐγένετο διὰ νὰ προσαρμοσθοῦν τὰ κόμιστρα τῶν Πούλμαν μὲ τὰ τοιαῦτα τῶν Σιδηροδρόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9241)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 358 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ Κοινοτικοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Ποταμιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν Κοινοτικῶν Ταχ. Γραφείων ἀπέτυχε, διὰ τὸν λόγον, ὅτι οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τούτων, μὴ τυγχάνοντες μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀλλ’ ἰδιῶται, ἄνευ ἀμοιβῆς τινος οὐδόλως ἢ ἐλάχιστα ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν κανονικὴν καὶ ἔντιμον διαχείρισιν τῶν εἰς τὰ κοινοτικὰ ταῦτα Γραφεῖα περιερχομένων καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, Ταχ. ἀνταποκρίσεων. Ἡ βαθμιαία κατάργησις τούτων, προβλεπομένη καὶ ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4119)1960 ἤρξατο ἤδη καὶ ἐπεκτείνεται ὁσημέραι, τῶν χωρίων, εἰς ἃ ἦσαν πρότερον συνεστημένα Κοινοτικὰ Ταχ. Γραφεῖα, ὑπαγομένων ὑπὸ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτικῶν διανομέων, ἤτοι μονίμων Ταχ. ὀργάνων, ἐργαζομένων μὲ πλήρη συναίσθησιν τῆς ὑπηρεσιακῆς των εὐθύνης. Οὕτω καὶ τὸ Κοινοτ. Ταχ. Γραφεῖον Ποταμιᾶς κατηργήθη καὶ ὑπήχθη ὑπὸ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ διανομέως Καστελλίου, ὅστις μεταβαίνει ἐκεῖσε ἑξάκις τῆς ἑβδομάδος. Ἡ κατὰ τοιοῦτον ὑπεύθυνον ὑπηρεσιακῶς τρόπον, ἐξυπηρέτησις τοῦ χωρίου τούτου, δέον νὰ εἶναι ἀρτία, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ ἀλληλογραφία αὐτοῦ διαβιβάζεται ὑπὸ τοῦ Ταχ. Χανίων πρὸς τὸ Ταχ. Καστελλίου, ὁπόθεν ὁρμᾶται ὁ ἀγροτικὸς διανομεύς, διὰ δύο καθ’ ἑκάστην Ταχ. ἀποστολῶν, ἐξ ὧν ἡ μία ἀποστέλλεται τὴν πρωΐαν καὶ ἡ ἑτέρα τὸ ἀπόγευμα. Κατὰ ταῦτα δὲν ὑπάρχει θέμα μὴ καλῆς ταχ. ἐξυπηρετήσεως τοῦ χωρίου τούτου, δεδομένου, ὅτι ἄλλα χωρία, μεγαλύτερα εἰς πληθυσμόν, δέχονται τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ ἀγροτικοῦ διανομέως μόνον τρὶς τῆς ἑβδομάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8616)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 265 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐνοικίασις αὐτοκινήτων ἐπιβατικῶν εἰς περιηγητὰς ἀναγνωρίζεται ὡς μία ἀνάγκη. Τὸ θέμα ὅμως δέον νὰ ρυθμισθῇ νομοθετικῶς πρὸς τοῦτο δὲ ἔχει καταρτισθῇ σχετικὴ διάταξις, ἥτις θὰ περιληφθῇ εἰς προσεχὲς κατατεθησόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8163)5.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 198 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν φορτηγῶν τρικύκλων δημοσίας χρήσεως δι’ αὐτοκινήτων ½ τόννου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας εἰς νέα φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 134)36 καὶ τῆς βάσει τούτου ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 25730)1947 ἀποφάσεως. Παρὰ ταῦτα μελετᾶται ἡ βαθμιαία ἀντικατάστασις τῶν ἐν λόγῳ τρικύκλων διὰ μικρῶν αὐτοκινήτων ὠφελίμου φορτίου μέχρις ½ τόννου ἵνα σὺν τῷ χρόνῳ ἐκλείψῃ ἡ κυκλοφορία τρικύκλων Δ. Χ. ἅτινα παρεμποδίζουν τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἄλλων αὐτοκινήτων καὶ τουριστικῶς ἀντεδείκνυται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9329)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 372 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, πλέον τῶν ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 8177)26.6.62 ἐγγράφου ἡμῶν, τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν δικτύων τῆς χώρας» δὲν ἔλαβεν εἰσέτι τὴν τελικήν του μορφὴν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ἔχει ἀποφασισθῆ τὶ περὶ κατασκευῆς νέων γραμμῶν ἢ καταργήσεως ὑφισταμένων τοιούτων καὶ ποίων. 2) Οἱ ΣΠΑΠ θὰ ἑνοποιηθοῦν μὲ τοὺς ΣΕΚ εἰς ἑνιαῖον δίκτυον ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΕΛ-

ΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ».

3) Τὰ αἰτήματα τῶν Σιδηροδρομικῶν Ὑπαλλήλων ἐξετάζονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μετ’ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ στοργῆς ἤδη δὲ συνεστήθη εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου τῇ συμμετοχῇ ἀντιπροσώπων τῶν Δικτύων καὶ τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν μὲ τὴν ἐντολὴν τῆς ταχείας ὑποβολῆς σχετικοῦ πορίσματος. Ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται περισσότερον παντὸς ἄλλου διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν σοβαρῶν αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ καὶ οὐδὲν πρὸς τοῦτο παρέλειψε νὰ πράξῃ, πρότινος δὲ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287)62 Βασ. Διατάγματος ηὔξησε τὰς ἀναπαύσεις τοῦ προσωπικοῦ τῆς γραμμῆς ἀπὸ 2 εἰς 4 μηνιαίως παρ’ ὅ,τι τοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9245)4.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 362 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα ἐν σχέσει μὲ τοὺς εἰσπράκτορας τοῦ 3ου ΚΤΕΛ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν καὶ αὖθις, ὅτι αἱ ἐντάξεις τῶν εἰσπρακτόρων τόσον τοῦ 3ου ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν ΚΤΕΛ ἔλαβον χώραν βάσει σχετικῶν ἀποφάσεων τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν κρίσεως καὶ ἐπιλογῆς εἰσπρακτόρων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3990) 1959. Ἡ μὴ ἔνταξις ἐνίων εἰσπρακτόρων ὠφείλετο εἰς ἔλλειψιν τῶν σχετικῶν προσόντων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Ἐπαναπρόσληψις τῶν ἀνωτέρω δὲν καθίσταται ἐφικτὴ καθ’ ὅσον κατὰ νόμον οὐδὲν ἔνδικον μέσον προβλέπεται πρὸς ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8311)9.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 243 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἐν σχέσει μὲ τὴν δρομολόγησιν λεωφορείου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Βερδικούσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Νομαρχία Λαρίσης, ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς συγκοινωνίας τῆς Κοινότητος Βερδικούσης ἀνετέθη προσωρινῶς εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 147882 αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἤδη νὰ κυκλοφορῇ εἰς τὴν ὡς ἄνω γραμμήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8166)5.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτοκινήτου ἡμίσεος τόννου, ὡς δημοσίας χρήσεως εἰς τοὺς καρραγωγεῖς Ναυπλίου καὶ Ἄργους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται αὕτη ἐφικτὴ καθ’ ὅσον ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 134)36 καὶ τῆς βάσει τούτου ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 25730)47 ἀποφάσεως. Παρὰ ταῦτα, μελετᾶται τὸ θέμα τῆς βαθμιαίας ἀντικαταστάσεως τῶν φορτηγῶν τρικύκλων δημοσίας χρήσεως διὰ μικρῶν αὐτοκινήτων ὠφελίμου φορτίου μέχρι ½ τόννου, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἐκλείψῃ σὺν τῷ χρόνῳ ἡ κυκλοφορία τῶν ὡς ἄνω τρικύκλων, ἅτινα παρεμποδίζουν τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἄλλων αὐτοκινήτων καὶ τουριστικῶς ἀντενδείκνυνται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9193 ἀπὸ 2.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 339)26.7.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῶν τηλεπικοινωνιῶν ἔχουσι πραγματοποιηθῆ, ἰδίᾳ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εὐρύταται ἐπεκτάσεις τῶν ἐν γένει τηλεπικοινωνιακῶν ἐγκαταστάσεων, παρεσχέθησαν δὲ οὕτω τὰ μέσα πληρεστέρας ἐπὶ μᾶλλον ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως ἀλλὰ καὶ ποιότητος τῶν παρεχομένων ὑπηρεσιῶν. Περιπτώσεις τυχὸν μὴ ἱκανοποιητικῆς εἰσέτι ἐξυπηρετήσεως ἐξαλείφονται προοδευτικῶς καὶ μὲ ταχὺν ρυθμόν. Ἐὰν ὑπάρχωσιν ὡρισμέναι χαρακτηριστικαὶ παραβάσεις πλημμελοῦς λειτουργίας, διατυποῦται παράκλησις νὰ ἀναφερθοῦν διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα ἢ νὰ δοθῇ περισσότερον συγκεκριμένη ἀπάντησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Ντάγγας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰς ἀπολαυὰς τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. κλπ.

§10Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν.Δ. «περὶ ἀναδιοργανώσεως τῆς ΔΕΗ» ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται αἱ ἀπολαυαὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ καὶ τοῦ Προέδρου καὶ τῶν μελῶν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου καὶ εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται τὰ ἔξοδα διοικήσεως. Ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ ἀπὸ ποίας περιοχὰς κατάγονται. Ἀλλ’ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐλάβομεν. Κατόπιν αὐτοῦ ἠναγκάσθημεν νὰ καταθέσωμεν σχετικὴν ἐρώτησιν, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ)τος περὶ ἀναδιοργανώσεως τῆς ΔΕΗ, εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται αἱ μηνιαῖαι ἀπολαυαὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΔΕΗ καὶ τοῦ Προέδρου καὶ τῶν μελῶν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου. Ἐπίσης ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχονται τὰ ἔξοδα διοικήσεως τῆς ΔΕΗ, ποῖος ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων εἰς αὐτὴν ὑπαλλήλων καὶ ἀπὸ ποίας περιοχὰς κατάγονται. Διότι θέλομεν νὰ διαπιστώσωμεν ἐὰν καὶ ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν πέριξ Δήμων ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ΔΕΗ. Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα ἐθέσαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μας καὶ ἀναμένομεν ἀπάντησιν.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀπολαυαὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Δ.Ε.Η. ἔχουν καθορισθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54117)18587)3.12.57 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας εἰς δραχμὰς 25.000 κατὰ μῆνα, πλέον οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος, ὅπερ ἰσχύει δι’ ὅλον τὸ προσωπικὸν τῆς Δ.Ε.Η., δραχμὰς 500 κατ’ ἀνώτατον ὅριον διὰ τὴν σύζυγον καὶ δραχμὰς 250 δι’ ἕκαστον τέκνον καὶ μέχρι τριῶν. Οὐδὲν ἐπίδομα ὑπὸ οἱανδήποτε ἄλλην μορφὴν λαμβάνει πέραν τῶν ἀνωτέρω ἀπολαυῶν. Αἱ ἀπολαυαὶ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἔχουν καθορισθῆ δι’ ἀποφάσεων ὡς ἑξῆς: Πρόεδρος Διοικητικοῦ Συμβουλίου δραχμὰς 18.000, Ἀντιπρόεδρος Διοικ. Συμβουλίου δραχ. 14.000, Μέλη Διοικ. Συμβουλίου πλήρους ἀπασχολήσεως 10.000 καὶ Μέλη Διοικ. Συμβουλίου μερικῆς ἀπασχολήσεως 2.500. Οὐδὲν πρόσθετον ἐπίδομα λαμβάνουν, οὔτε ὁ Πρόεδρος, οὔτε τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Σημειωτέον, ὅτι ὁ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου διορισθεὶς Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου παρῃτήθη τῆς εἰσπράξεως τῆς ὡς ἄνω ἀποζημιώσεώς του καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν ἀμοιβὴν λαμβάνει ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. Ὁ ἀριθμὸς τῶν διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων τῆς Δ.Ε.Η. εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν, συμπεριλαμβανομένων ἁπασῶν τῶν ἐξαγορασθεισῶν ἐπιχειρήσεων ἀνήρχετο τὴν 31.8.1962 εἰς 2.650. Τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν διοικήσεως τῆς Δ.Ε.Η. ἀνῆλθε κατὰ τὸ ἔτος 1961 εἰς δραχμὰς 59.587.842,60. Κατὰ πλειονότητα οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς Κεντρικὰς Ὑπηρεσίας τῆς Δ.Ε.Η. διοικητικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι μόνιμοι κάτοικοι Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Οἱ εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐργαζόμενοι εἶναι ἐπίσης κάτοικοι τῶν κατὰ τόπους πόλεων καὶ περιφερειῶν.

§12Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀκριβῆ κατάλογον τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων εἰς τὴν Δ.Ε.Η. διὰ νὰ ἴδωμεν πόσοι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ καὶ τοὺς πέριξ Δήμους ἱκανοὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ μᾶς ἐνδιαφέρει, δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν καὶ ἐπιμένομεν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντήσῃ καὶ ἐγγράφως εἰς τὴν ἐρώτησίν μας αὐτὴν, μὲ ἀκριβῆ στοιχεῖα τόπου καταγωγῆς τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων τῆς Δ.Ε.Η.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν διεξαχθέντα διαγωνισμὸν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἐργολάβου κατασκευῆς γραμμῶν μεταφορᾶς ρεύματος κλπ.

§14Γ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς 23 Ἰουνίου 1961 ἐγένετο δημοπρασία διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἐργολάβου κατασκευῆς γραμμῶν μεταφορᾶς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τὴν Θεσσαλίαν καὶ ἄλλα διαμερίσματα τῆς χώρας. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἔλαβον μέρος διάφοροι Ἑταιρεῖαι καὶ ἐργολάβοι. Ἐνῷ ὅμως διεξήχθη κανονικῶς, δὲν κατεκυρώθη ἡ ἐργασία αὕτη εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἔκπτωσιν 27%, ἀλλὰ εἰς τὸν ἑπόμενον μειοδότην ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἔκπτωσιν 21%. Δεδομένου, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου ἀνήρχετο εἰς 30.000.000 δραχ. ἐζημειώθη τὸ δημόσιον 1.700.000 δραχ. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἡ δημοπρασία καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβε κατὰ τῶν κυρίων αὐτῶν οἵτινες δὲν κατακυρώνουν τὴν δημοπρασίαν εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Πέραν τοῦ σημειώματος, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὴν ΔΕΗ, ἐζήτησα καὶ προφορικῶς πληροφορίας καὶ μοῦ ἀνεκοινώθησαν τὰ ἑξῆς ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως. Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1961 ἐγένετο ἕνας μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατασκευὴν δικτύου διανομῆς δι’ ὅλην τὴν χώραν, δηλαδὴ εἰς 9 γεωγραφικὰς περιοχάς, αἵτινες καλύπτουν ὅλην τὴν χώραν. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου ἦτο 7.500.000 καὶ ὄχι 30.000.000. Ἡ πληροφορία ἑπομένως τοῦ κ. συναδέλφου δὲν εἶναι ἀκριβής. Ἴσως εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερε, νὰ περιλαμβάνωνται καὶ τὰ ὑλικά. Τὸ σπουδαιότερον στοιχεῖον διὰ τὴν κατακύρωσιν μιᾶς δημοπρασίας εἶναι ἡ ποιότης τοῦ ἐργολάβου, ἐὰν δηλαδὴ ἔχῃ ἐκτελέσει καὶ προηγουμένως τοιαῦτα ἔργα, ἐὰν ἔχῃ πεῖραν, ἐὰν ἔχῃ ἐπιφάνειαν, προσωπικὸν πεπειραμένον, ὀργάνωσιν κλπ. Εἰς τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν ἐκλήθησαν 25 ἐργολάβοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Ἀνδρόνης, ὁ ὁποῖος ἐπῆρε τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ μετάσχῃ τῆς δημοπρασίας. Εἰς τὴν δημοπρασίαν ὅμως προσῆλθεν ὡς Ἑταιρεία Κ. Ἀνδρόνης καὶ Δανδῆς. Ἡ Ἑταιρεία ὅμως αὐτὴ συνεστήθη ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς δημοπρασίας καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθῇ, διότι τῆς ἔλειπε τὸ κυριώτερον στοιχεῖον τῆς πείρας καὶ τῆς ὀργανώσεως. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἡ 5μελὴς ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία διενήργησε τὴν δημοπρασίαν ἐδέχθη τὴν συμμετοχήν του καὶ ἐδέχθη τὴν προσφοράν του τὴν ὁποίαν ἔκρινεν οὐχὶ συμφέρουσαν διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους. Καὶ ἡ διαφορὰ τῶν 400.000 δραχμῶν ἀπὸ τὸν δεύτερον μειοδότην, ἔκαμε τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ προτείνῃ τὴν κατακύρωσιν εἰς τὸν δεύτερον μειοδότην καὶ ὄχι εἰς τὸν πρῶτον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, ὅπως μοῦ τὴν ἐξέθεσαν οἱ ἁρμόδιοι τῆς ΔΕΗ.

§17Γ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ἐπίσημον ἐπιστολὴν ἀπὸ τὸν ἐργολάβον, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου ἦτο 30.000.000 δραχμάς, ἀλλὰ δὲν τὴν ἔχω μαζί μου. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει θὰ ἔπρεπε νὰ κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν προτέρων ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν δεχθῇ εἰς τὴν δημοπρασίαν ἢ ὄχι, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τὸν δέχωνται εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ὅταν εἶναι πρῶτος μειοδότης, νὰ προτιμᾶται ἄλλος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον νομοτύπως ἐγένετο δεκτὸς ὁ ἐργολάβος καὶ τοῦ ἐπετράπη νὰ μετάσχῃ τοῦ διαγωνισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος μειοδότης. Περαιτέρω ὑπάρχει τὸ οὐσιαστικὸν θέμα, ὅτι ἐκ τοῦ λόγου κατακυρώσεως τῆς δημοπρασίας εἰς ἄλλον μειοδότην, ἐζημιώθη ἡ ΔΕΗ δρχ. 1.800.000. Ἐπὶ τοῦ οὐσιαστικοῦ αὐτοῦ σημείου δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ θὰ πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἔδωσα ἀπάντησιν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ ἀποκλεισμὸς δὲν ἐγένετο διὰ τυπικοὺς λόγους, ἀλλὰ ἀπεκλείσθη διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τοὺς λόγους μὴ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς διεθνεῖς ἁλιευτικὰς ἐκθέσεις κλπ.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν χώραν μας εἴχομεν τὸν κλάδον τῶν ἁλιευτικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ ἕνα τρόπον εὐδοκιμοῦσαν. Ἀλλὰ δυστυχῶς μὲ τὰ μέτρα ἰδίᾳ τῶν μετὰ τὸ 1953 Κυβερνήσεων, ἤρχισαν αὗται νὰ ἐξαφανίζωνται. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ἕν ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν. Ἐδανείσθησαν μὲ 5 δραχμὰς τὸ δολλάριον καὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ ἐξοφλήσουν μὲ 30 δραχμάς. Αὐτὸ ὡδήγησε πολλὰς ἁλιευτικὰς ἐπιχειρήσεις νὰ καταστραφοῦν ὁλοκληρωτικῶς. Ἔκτοτε αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἔλαβον κανένα μέτρον ὑπὲρ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ κλάδου τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἀδιαφορία τῆς Κυβερνήσεως καταφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος. Τὸν Μάϊον ἐγένετο εἰς Λιριὰν τῆς Γαλλίας μία διεθνὴς ἁλιευτικὴ ἔκθεσις, εἰς τὴν ὁποίαν παρέστησαν ὅλαι αἱ ἁλιευτικαὶ χῶραι, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἡ παράλειψις αὕτη προδίδει καθαρὰ τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἁλιείαν. Ἡ Ἑλλὰς συστηματικῶς ἀπουσιάζει ἀπὸ κάθε ἁλιευτικὴν ἔκθεσιν καὶ ἁλιευτικὸν συνέδριον. Καὶ δι’ αὐτὸ κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν, διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀδιαφορίαν της ἔναντι τοῦ κλάδου αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ἀνάπτυξις προσφέρεται εἰς τὴν χώραν μας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὴν κυβερνητικὴν δῆθεν ἀδιαφορίαν ἔναντι τοῦ κλάδου τῆς ἁλιείας, δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ἰδικόν μου ἐνδιαφέρον πρὸς τὸν κλάδον αὐτόν, εἶναι ἴσον τοὐλάχιστον πρὸς τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. συναδέλφου. Εἰδικῶς ὅμως διὰ τὴν ἔκθεσιν Λιριάν, θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, ὅτι γίνονται ἐκθέσεις εἰς τὰς ὁποίας σημειοῦται ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος ὁσάκις πράγματι ὑπάρχῃ Ἑλληνικὸν ἐνδιαφέρον. Τοιαῦται ἐκθέσεις ἐγένοντο εἰς Δαμασκὸν καὶ Κάϊρον μὲ τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τὴν ἔκθεσιν Λιριὰν ἡμεῖς δὲν εἴχομεν ἐνδιαφέρον. Ἡ συμμετοχή μας θὰ ὠφείλετο ἀποκλειστικῶς εἰς τουριστικοὺς λόγους. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἐκθέσεις ὅπου θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀντλήσωμεν πεῖραν καὶ μόρφωσιν ἐξ αὐτῶν, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰδικώτερον διὰ τὴν ἔκθεσιν Λιριὰν οὐδὲν ἐνδιαφέρον ὑπάρχει ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς φαίνεται θὰ ἐλησμόνησε τὴν ἰδιαιτέραν μας περιφέρειαν ὅπου πρὸ τοῦ 1950 ἤνθουν δέκα ἁλιευτικαὶ ἐπιχειρήσεις, σήμερον δὲ εὑρίσκονται ἐν ὑποτυπώδει λειτουργίᾳ μόνον δύο. Αὐτά, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τὰ ἐπιτεύγματα τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ὡς πρὸς τὴν ἔκθεσιν Λιριάν, ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ κατετοπίσθη ἐπαρκῶς ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας του. Ἐγὼ ἐμελέτησα καὶ τὸν τρόπον τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐκθέσεως καὶ τὰ ἐκθέματα καὶ τὰ συμπεράσματα καὶ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι παρουσίαζον μέγα ἐνδιαφέρον τόσον διὰ τὴν μέσην Ἑλληνικὴν ἁλιείαν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀτλαντικήν. Εἰδικώτερον τὰ ἐκθέματα εἶχον μέγιστον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν χώραν μας, ἥτις ἔδει νὰ παραστῇ εἰς τὴν ἔκθεσιν ταύτην. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπαναλάβω τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία εἶχε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ὑποβληθῆ ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων, ὅτι δηλαδὴ πρέπει νὰ παύσῃ ἡ περίπτυξις αὐτοῦ τοῦ κλάδου ἀπὸ τὸ ἀναρμόδιον Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν φυσικόν του προστάτην τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ καθοριζομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἡ κάτωθι πρότασις: «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου περὶ τῆς ἐν Μεσσηνίᾳ καταστάσεως ἥτις, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Δημ. Ἔργων καὶ Βιομηχανίας, εἶχεν ἤδη κατατεθῆ κατ’ Ἀπρίλιον εἰς τὴν Αʹ Σύνοδον καὶ ἔχει ἤδη ἐπανακατατεθῆ ἀπὸ 27.6.1962, (ἀριθ. βιβλ. 139, Ἡμερ. Διατ. 148), ἔχει δὲ ἐπείγοντα χαρακτῆρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Π. Λυκουρέζος, Γ. Βασιλᾶτος, Θ. Καψάλης, Ε. Ζαννῆς, Ν. Στειρόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Α. Γρηγοριάδης, Ν. Ἀλαβάνος, Θ. Μανωλόπουλος, Κ. Βοβολίνης, Α. Παπαδόπουλος». Θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον, νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἀπόψεις του, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ὅτι διαρκούσης τῆς συζητήσεως τῶν νόμῳ προτιμωμένων ἐπερωτήσεων εἶναι ἀδύνατος ἡ λῆψις σχετικῆς ἀποφάσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑφισταμένων νόμῳ προτιμωμένων ἐπερωτήσεων, νὰ προτιμηθοῦν ἄλλαι, χωρὶς μάλιστα νὰ ἐρωτηθοῦν καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοί. Ἠμπορεῖ ὁ κ. Λυκουρέζος νὰ ἀναπτύξῃ τὴν πρότασίν του, πάντως ἀπόφασις δὲν δύναται νὰ ληφθῇ.

§27Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔχετε δίκαιον, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ προτιμηθοῦν ἔναντι τῶν νόμῳ προτετιμημένων, ἄλλαι ἐπερωτήσεις, ἡμεῖς ὅμως αἰτούμεθα —μὲ τὴν πρότασίν μας— νὰ προτιμηθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεώς μας μετὰ τὰς νόμῳ προτετιμημένας.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ ἔλθουν ἄλλαι νόμῳ προτετιμημέναι; Τί θὰ γίνῃ; Δι’ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας, κ. Λυκουρέζο.

§29Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, ἀλλὰ ἤθελον προοιμιακῶς νὰ τονίσω τοῦτο: ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μας ἔχει ἐπείγοντα χαρακτῆρα λόγῳ τῆς ἀπογνώσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Πρὸ διμήνου περίπου, οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν τοπικῶν ὀργανώσεων ἐζήτησαν τηλεγραφικῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ γίνῃ μία εὐρεῖα σύσκεψις εἰς τὴν Καλαμάταν, ἡ ὁποία ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον θέμα, τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς Μεσσηνίας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἤ, ἐὰν δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ κατέλθῃ εἰς Καλαμάταν ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Μέχρι πρὸ ἡμερῶν δὲν εἶχε ληφθῆ οὔτε ἀπάντησις καὶ εἶναι εὔλογος ἡ ἐπικρατοῦσα ἀνησυχία. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι πράγματι ἡ Μεσσηνία ἔχει τὸ εὔλογον παράπονον, ὅτι ὄχι μόνον οἱοδήποτε μεγάλο παραγωγικὸν ἔργον δὲν ἔγινεν εἰς τὴν περιφέρειάν της, ἀλλὰ οὔτε κἄν ἐπρογραμματίσθη διὰ τὸ μέλλον, ἔχει ἐγκαταλειφθῆ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὁδικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως καὶ ἀπὸ πάσης ἄλλης ἀπόψεως. Ἡ ἐπικρατοῦσα κρίσις εἶναι σοβαρωτάτη. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει ἐπείγοντα χαρακτῆρα καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε ἀπάντησιν εἰς τὸ αἴτημα τῶν ὀργανώσεων θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἡ κατάστασις καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος μία ὑπεύθυνος κυβερνητικὴ θέσις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος ἡ πρότασις ὑμῶν, εὐθὺς ὡς λήξῃ ἡ συζήτησις τῶν προτασσομένων ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἐπερωτήσεων.

§31Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμένομεν τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προτετιμημένων ἐπερωτήσεων, διὰ νὰ φέρωμεν τὸ θέμα τῆς προτάξεως ὡρισμένων ἐπερωτήσεων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεων, πρέπει νὰ ἔχῃ τερματισθῆ ἡ συζήτησις τῶν νόμῳ προτετιμημένων.

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις αὐτῶν, ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ζητήσωμεν τὴν προτίμησιν διαφόρων ἐπερωτήσεων, ὅπως τῶν συνταξιούχων κλπ., αἱ ὁποῖαι νομίζομεν ὅτι ἐπείγουν.

§34Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ προτετιμημέναι εἶναι δέκα ἐν ὅλῳ, ἐξ ὧν ἡ μία συνεζητήθη καὶ ἑπομένως παραμένουν ἐννέα. Εἶναι κατὰ συνέπειαν δυνατὸν αἱ ἀπομένουσαι νὰ συζητηθοῦν εἰς μίαν ἢ δύο συνεδριάσεις ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ παρευρίσκωνται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Ὑπενθυμίζω, ὅτι προχθὲς ἡ συνεδρίασις ἐλύθη τὴν 9ην ἑσπερινήν, διότι δὲν παρίσταντο οἱ κ.κ. Ὑπουργοί. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως προέλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὥστε ἐντὸς δύο τὸ πολὺ συνεδριάσεων νὰ τελειώσωμεν μὲ τὰς προτιμωμένας ἐπερωτήσεις.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς των, δι’ ἧς ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τίνα λόγον δὲν κατέθεσε ζητηθείσας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου του κλπ.

§36Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔχει ἐνδιαφέρον τὸ θέμα...

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιττὸν νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων.

§38Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἰς τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, βεβαίως, ἀλλὰ καὶ τῶν αἰτίων τῆς μὴ καταθέσεώς των. Ἔχει ἐνδιαφέρον τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικὸν καὶ γενικόν. Τὸ γενικὸν συνίσταται εἰς τὸ ὅτι, παραλλήλως πρὸς ὅσα διέπουν τὸν δημόσιον βίον βάσει τῶν νόμων καὶ διατάξεων ποὺ ψηφίζει τὸ κυρίαρχον νομοθετικὸν Σῶμα, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρόποι, διὰ τῶν ὁποίων παραμερίζεται εἰς εὐρυτάτην κλίμακα τὸ ἔργον τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπηρεάζεται ἀποφασιστικῶς ὁ δημόσιος βίος. Πέραν, δηλαδή, τῶν γνωστῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑπάρχουν καὶ αἱ διάφοροι ἐγκύκλιοι Ὑπουργείων, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται κατ’ ἑρμηνείαν καὶ παρερμηνείαν, ἀλλὰ συνήθως καὶ κατὰ ἀπαράδεκτον ἐπέκτασιν τῶν ὅσων προβλέπουν οἱ νόμοι καὶ τὸ Σύνταγμα. Τὸ εἰδικώτερον ἐνδιαφέρον τῆς ἐπερωτήσεώς μας συνίσταται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας αἰτήσεις μας πρὸς κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων, πρὸς διαφώτισιν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡμεῖς ἐτύχομεν ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ συστηματικῆς ἀρνήσεως, μὴ συμμορφωθέντος πρὸς ὅσα ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος ἐπιτάσσει. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ δραστηριότης τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ παραστρατιωτικῶν ὀργανώσεων, ὅπως ἐπιδιώκει νὰ διαμορφώσῃ τοὺς ἐφεδροπολεμιστὰς ἡ Κυβέρνησις, αἱ ὁποῖαι πρωτίστως πρέπει νὰ ἔχουν συνδικαλιστικὸν ρόλον, ἐπὶ σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἰδίᾳ μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἐξετράπη εἰς ἀνάμιξιν εἰς ἀλλότρια ἔργα πρὸς βλάβην τοῦ δημοσίου βίου καὶ τοῦ πολιτεύματος. Τὸν Ἀπρίλιον ἐ.ἔ. εἴχομεν ὑποβάλει ἐρώτησιν μὲ τὸ αἴτημα, ὅπως πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 1477)Ε.Π. 141)14–2 διαταγῆς Γ.Ε.ΕΘ.Α. Διὰ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως, εἴχομεν ζητήσει ἐπὶ πλέον νὰ πληροφορηθῶμεν ποῖαι ἦσαν αἱ ἐπιδιώξεις τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ. Μᾶς ἐδόθη τότε ἀπάντησις, ὅτι διὰ τῆς διαταγῆς ἐκείνης ἐπισημαίνεται ἡ ἀνάγκη ὅπως τὸ ἔργον τῆς διαφωτίσεως, τὸ ἀσκούμενον ὑπὸ τῶν ἐφεδροπολεμικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τοὺς συνοικισμούς. Ἡ ἀπάντησις ἔφερε τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: 153)44)1840)13.2.62. Κατόπιν τῆς ἀορίστου αὐτῆς ἀπαντήσεως, ἡ ὁποία ὅμως ἄφηνε νὰ διαφανῇ, ὅτι αἱ ἐφεδροπολεμικαὶ ὀργανώσεις χρησιμοποιοῦνται πρὸς ἀλλοτρίους σκοπούς, ἐζητήσαμεν τὴν 20ὴν Ἀπριλίου ὅπως κατατεθῇ τὸ κείμενον τῆς διαταγῆς ἐκείνης. Ἐμεσολάβησεν ἡ λῆξις τῆς συνόδου, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὴν 2αν Ἰουλίου, ἐγένετο ἐπανάληψις τῆς αἰτήσεώς μας περὶ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων, ἐλάβομεν δὲ καὶ δευτέραν ἀπάντησιν. Κατ’ αὐτὴν τὰ στοιχεῖα Π.Σ.Ε. καὶ Σ.Ε.Ν., τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν διαταγήν, ἐσήμαινον «Περιφερειακὰ Συμβούλια Ἐφέδρων» καὶ «Συμβούλια Ἐφέδρων Νομοῦ», μᾶς ἐδηλώθη δέ, ὅτι δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων, διότι εἶναι ἐμπιστευτικοῦ περιεχομένου. Εἰς τὴν αὐτὴν ἀπάντησιν ὁμολογεῖται, ὅτι εἰς τὴν ἐγκύκλιον διαταγὴν ὑπάρχουν καὶ θέματα ἐμπιστευτικῆς φύσεως, πλὴν τῶν προβλεπομένων εἰς τὸν νόμον 1562)1950. Τὸ τελευταῖον τοῦτο καθιστᾶ αὐταπόδεικτον τὴν καταγγελίαν μας, ὅτι μέσῳ τῶν ἐγκυκλίων γίνεται ἐκτροπὴ ἀπὸ τὰ πλαίσια τῶν νόμων καὶ ἀλλοιοῦται τὸ πολίτευμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ θέματος. Νομίζομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πέραν τοῦ γεγονότος τῆς τυπικῆς παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσαν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ἀρνηθέντες νὰ καταθέσουν τὰ παρ’ ἡμῶν αἰτηθέντα ἔγγραφα, ὑπάρχει καὶ μέγα θέμα ἀπὸ τῆς ἑξῆς διπλῆς ἀπόψεως. Πρῶτον, τὸ θέμα τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων εἰς τὴν Βουλήν, ἀποτελεῖ περιφρόνησιν πρὸς τὸ Σῶμα καί, δεύτερον, ἐὰν τοῦτο δὲν ἀποτελῇ περιφρόνησιν, εἶναι μία προφύλαξις, ἕνας φόβος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐὰν εἶχε γίνει κατάθεσις τῶν διαταγῶν αὐτῶν, τότε θὰ ἀποκαλυφθῇ, ὅτι τὸ περιεχόμενόν των εἶναι πολιτικῶς ὕποπτον, καὶ ὅτι ἐγένετο ἀπόπειρα νὰ χρησιμοποιηθοῦν αἱ ἐφεδροπολεμικαὶ ὀργανώσεις ὡς ὄργανα κομματικῆς διαφωτίσεως ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Πόσον εἶναι τοῦτο γεγονός, ὑπογραμμίζεται ἀπὸ τὴν χρονολογίαν, ποὺ ἐκδίδεται ἡ διαταγή. Εἶναι χαρακτηριστική. Κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, τὸ ἔργον τῆς κομματικῆς διαφωτίσεως τὸ ἤσκουν αἱ ἐφεδροπολεμιστικαὶ ὀργανώσεις εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1962, ἐκδίδεται ἡ ὑπὸ ἔλεγχον διαταγή. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι τὸ ἔργον τῆς διαφωτίσεως εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπὲρ αὐτῆς ἀπέδωσε. Γνωρίζει, ἐπίσης, ὅτι εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις καὶ ἰδίᾳ εἰς τοὺς συνοικισμούς, εἶναι μειοψηφία. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐσκέφθη, ὅτι διὰ τῆς διαταγῆς πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν ἐπίδρασιν τῆς δῆθεν ἐθνικῆς διαφωτίσεως καὶ αἱ τρεῖς μεγάλαι πόλεις. Συνίστα δέ, ὅτι ἡ ἐργασία τῆς διαφωτίσεως πρέπει νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὰ 3 αὐτὰ μεγάλα κέντρα καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς συνοικισμούς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ἰσχυριζώμεθα ταῦτα κατὰ τρόπον ἀόριστον, ἐζητήσαμεν νὰ κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα καὶ ζητοῦμεν νὰ κατατεθοῦν. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι πρόκειται δῆθεν περὶ περιεχομένου ἐμπιστευτικοῦ καὶ δι’ αὐτὸ καθίσταται ἀδύνατος ἡ κατάθεσίς των, δὲν εὐσταθεῖ. Τοῦτο ἀποτελεῖ, ὡς προεῖπον, περιφρόνησιν διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι τὸ περιεχόμενον τῶν διαταγῶν αὐτῶν, καίτοι χαρακτηρίζεται δῆθεν ὡς ἄκρως ἐμπιστευτικόν, ἐν τούτοις αἱ σχετικαὶ περὶ αὐτῆς διαταγαὶ κοινοποιοῦνται εἰς ὅλας τὰς ἐφεδροπολεμικὰς ὀργανώσεις καὶ λαμβάνουν γνῶσιν ἑκατοντάδες προσώπων ποὺ ἐναλλάσσωνται εἰς τὰς διοικήσεις των. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, ὅταν λαμβάνουν γνῶσιν ἄλλα πρόσωπα, νὰ ἀπαντοῦν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ὅτι δῆθεν αἱ διαταγαὶ αὐταὶ εἶναι ἐμπιστευτικαὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἀπαράδεκτον, ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ λαμβάνῃ γνῶσιν περὶ αὐτῶν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, πρέπει νὰ πεισθῶμεν ὅλοι, ὅτι πέραν τῆς περιφρονήσεως ἐκείνης ποὺ συνέχει τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς διὰ τὴν συμμόρφωσιν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ ὕποπτος πρόθεσις νὰ συγκαλύπτωνται ὅσα διὰ τῆς καταθέσεως τῶν ἐγγράφων θὰ ἀπεκαλύπτοντο, π.χ. διὰ τὸ ὄργιον τοῦ κομματισμοῦ καὶ οὕτω θὰ ἐπληροφορεῖτο ὁ λαός, τί ἐγένετο κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε καὶ θέλει νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τὰς ἐφεδρικὰς ὀργανώσεις ὡς κομματικὰ ὄργανα. Τοῦτο προκύπτει ἐκ πολλαπλῶν ἐνδείξεων καὶ ἀποδείξεων. Ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὰς συζητήσεις, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νομοθετήματος, σχετικῶς μὲ τὸν ἐφεδροπολεμιστικὸν κόσμον, ὑπῆρξε τὸ σκανδαλῶδες ἄρθρον 10, τοῦ νόμου 4089, τὸ ὁποῖον προσετέθη μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως διὰ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἦτο κυβερνητικῆς ἐμπνεύσεως καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἐδίδετο τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἀνατρέπῃ τὰ πάντα εἰς τὰς Διοικήσεις τῶν ἐφεδροπολεμιστικῶν ὀργανώσεων. Ἡ σκοπιμότης αὐτὴ ἐπεσημάνθη τότε, ἀλλὰ ὑπῆρξε μία πείσμων ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία καὶ νὰ ἀποτελέσῃ καθεστὼς διὰ τὰς ὀργανώσεις αὐτάς. Θέλω, ἐπίσης, νὰ σημειώσω, ὅτι ἀνάλογος μεταχείρισις γίνεται καὶ διὰ τοῦ Ν. Δ. 3910)1958, προκειμένου καὶ περὶ τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, διότι καὶ αὐτὴν τὴν ὀργάνωσιν ἀκόμη μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἔργον τῆς κομματικῆς διαφωτίσεως. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ τοποθέτησις τοῦ θέματος καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτιολογία ἕνεκα τῆς ὁποίας, κατὰ τὴν ἰδικήν μας πεποίθησιν, οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἀρνοῦνται νὰ καταθέσουν τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Αὐτὴ ἡ μυστηριώδης δικαιολόγησις μὲ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ «ἐμπιστευτικοῦ» πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἐπικίνδυνον ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος. Ἤθελα, ἐπίσης, ἐν σχέσει μὲ αὐτό, νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι αὐτὸ τὸ σύστημα τῶν ἀπορρήτων ἐγκυκλίων, ἔπαιξε καὶ παίζει ἕνα σημαντικὸν ρόλον εἰς τὸν στραγγαλισμὸν τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅτι ὑπῆρξεν ἐγκύκλιος «ἐμπιστευτική», ἡ ὁποία εἶχε χαρακτηρισθῆ «ἀπόρρητος» καὶ ἡ ὁποία ἐνεφάνιζε τὸν συνάδελφον κ. Ἀρβανιτάκιν ὡς «δῆθεν ἐθνικόφρονα». Ἐὰν ἡ ἐγκύκλιος αὕτη εἶχε κατατεθῆ ἐκ τῶν προτέρων εἰς τὴν Βουλήν, δὲν θὰ ἐγένετο, ἀσφαλῶς, τόσος σάλος εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ὑπάρχουν καὶ πλεῖσται ὅσαι ἄλλαι περιπτώσεις, ὡς καὶ τὸ τελευταῖον θέμα τοῦ κ. Καρδαμάκη, ὁ ὁποῖος ἔκαμε διαφόρους ἀπαραδέκτους διορθώσεις εἰς τὰ φύλλα ποιότητος διαφόρων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον κριθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν ὡς στάσιμοι καὶ ὅταν ἐζητήθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην νὰ κατατεθῇ ὁ σχετικὸς φάκελλος, ἀντετάχθη πάλιν τὸ δῆθεν «ἀπόρρητον».

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, παρακαλῶ, περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα, διότι, ὅπως ὁμιλεῖτε, ἐπεκτείνεσθε καὶ ἐπὶ 5 ἄλλων ἐπερωτήσεων, τῶν ὁποίων δὲν ἦλθεν ἀκόμη ἡ σειρὰ πρὸς συζήτησιν. Παρακαλῶ καὶ πάλιν, νὰ περιορισθῆτε εἰς ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας.

§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ βλέπω, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ θέματος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ προχωρήσω περαιτέρω, διότι δὲν πρέπει νὰ ἀδικήσω καὶ τὸ μέγα ἐνδιαφέρον περὶ τὸ θέμα Καρδαμάκη εἰς μίαν ἐν παρόδῳ συζήτησιν. Ἀλλά, ὑπογραμμίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ «ἀπορρήτου» δὲν ἐτηρήθη εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ Τσίγκα, ποὺ ἀπεκάλυψε μίαν πτυχὴν τοῦ ἐκλογικοῦ ὀργίου εἰς τὸν Στρατόν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ περιεχόμενον τῶν ἐγγράφων, ὡς ἀποκαλύπτεται ἀπὸ τὰς δύο ἀπαντήσεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, εἶναι ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ἐὰν κατατεθοῦν —ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας— τότε πρέπει νὰ εἶναι βέβαιοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ εὑρεθοῦν πρὸ ἀποκαλύψεων, ὅπως ἐκείνας τὰς ὁποίας ἀπεκάλυψεν ἡ ἰδική μας παράταξις, ἐπὶ τοῦ γενομένου κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος. Τὰ ἀποκρυπτόμενα ἔγγραφα εἶναι ἕνα τμῆμα τοῦ ὀργίου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961, ἀλλὰ καὶ τῶν τεκταινομένων μετεκλογικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ἀσχέτως παρατάξεως, καὶ πέραν τῶν ἄλλων οὐσιαστικῶν θεμάτων, ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπιμείνωμεν καὶ νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁσάκις βουλευταὶ ζητοῦν κατάθεσιν ἐγγράφων, ταῦτα πρέπει νὰ κατατίθενται, διότι διὰ τῆς καταθέσεως τῶν ἐγγράφων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθοῦν ἐνέργειαι τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα δημιουργίας ἀνωμάλων καταστάσεων, καταστρεπτικῶν διὰ τὴν Χώραν.

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπανειλημμένως ἐγένετο χρῆσις τοῦ συλλογισμοῦ, ὅτι πῶς εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ἐμπιστεύεσθε ὡρισμένα ἔγγραφα εἰς ἑκατοντάδας ἐνδεχομένως Ἕλληνας πολίτας, πῶς τὰ ἔγγραφα αὐτὰ δὲν δύνασθε νὰ τὰ ἐμπιστευθῆτε καὶ εἰς τὴν Βουλήν; Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι πᾶν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ γνωστὸν εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὡρισμένα ἔγγραφα, καίτοι αὐτῶν λαμβάνει γνῶσιν σημαντικὸς ἀριθμὸς στρατιωτικῶν καὶ πολιτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατατίθενται εἰς τὴν Βουλήν, διότι κατατιθεμένων θὰ πληροφορηθοῦν τὸ περιεχόμενον αὐτῶν ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι ποὺ δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ πληροφορηθοῦν ὡρισμένα πράγματα. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, εἶναι πράγματι πολὺς ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος λαμβάνει γνῶσιν τῶν μυστικῶν αὐτῶν ἐγγράφων, ἀλλὰ ὁ κόσμος αὐτὸς εἶναι σαφῶς 100% ἐθνικόφρων. Λέγω, λοιπόν, ὅτι κἄθε ἔγγραφον τὸ ὁποῖον κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν, γίνεται γνωστὸν καὶ ἐκτὸς αὐτῆς. Θὰ ἠδυνάμην, κύριε Πρόεδρε, νὰ τελειώσω ἐδῶ, ἀλλὰ θὰ παράσχω καὶ ὡρισμένας πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐνδιαφέρουν μερικούς, τοὐλάχιστον, τῶν συναδέλφων. Κατὰ κανόνα, τὰ ἔγγραφα τῆς Ὑπηρεσίας Ἐφέδρων, ἡ ὁποία ὑπάγεται εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διαιροῦνται εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς ἔγγραφα ἀναφερόμενα εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐφέδρων καὶ εἰς ἔγγραφα ἀναφερόμενα εἰς τὴν διαφώτισιν. Καὶ τὰ μὲν ἀναφερόμενα εἰς τὴν διαφώτισιν, εἶναι κοινὰ καὶ ὄχι ἐμπιστευτικά. Τὰ ἔγγραφα ὅμως τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐφέδρων εἶναι ἐμπιστευτικά. Ὅταν εἰς ἓν ἔγγραφον ὑπάρχουν θέματα καὶ ὀργανώσεως καὶ διαφωτίσεως, κατ’ ἀνάγκην αὐτὸ χαρακτηρίζεται ἐμπιστευτικόν. Ἀμφισβητεῖται, ὅμως, ἐὰν εἶναι νόμιμος ἡ ἐνέργεια τῆς διαφωτίσεως αὐτῆς. Ἀναγινώσκω, καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 1562)50, τὸ ὁποῖον λέγει: «Εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἱδρυομένης ὡς ἄνω Ὑπηρεσίας, ὑπόκειται πρῶτον ἡ μέριμνα διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ στρατιωτικὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν ἐφέδρων, πρὸς ἀποτελεσματικωτέραν συμβολὴν αὐτῶν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν». Τὸ ἐδάφιον βʹ δὲν ἐνδιαφέρει. Τὸ ἐδάφιον γʹ λέγει: «Εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἱδρυομένης Ὑπηρεσίας ὑπάγεται καὶ ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῶν ἐφέδρων εἰς τὴν ἐνδεδειγμένην ἐν τῇ κοινωνίᾳ θέσιν». Εἶναι προφανές, ὅτι διὰ τὴν ἠθικὴν διαπαιδαγώγησιν χρειάζεται διαφώτισις. Σημειωτέον, ὅτι δὲν ἐκδίδονται διαταγαὶ πρὸς τοὺς ἐφέδρους. Οἱ ἔφεδροι δὲν εἶναι στρατιῶται διὰ νὰ δεχθοῦν καὶ ἐκτελέσουν διαταγάς. Συστάσεις γίνονται πρὸς τοὺς ἐφέδρους. Συμβουλαὶ δίδονται πρὸς τοὺς ἐφέδρους καὶ ἐκεῖνοι μόνοι των ἀποφασίζουν. Ἐδόθησαν μεταξὺ ἄλλων καὶ ὁδηγίαι περὶ τῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ γίνεται διαφώτισις. Ὡς τοιαῦτα δὲ θέματα ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: 1) Ποῖος εἶναι ὁ Ἕλλην πολεμιστής. 2) Ἡ Πολιτεία ἀπέναντι τοῦ ἐφέδρου, μέτρα προστασίας κλπ. 3) Ἡ θέσις τοῦ ἐφέδρου εἰς τὴν ἐθνικήν, τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν πνευματικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. 4) Τί δύναται νὰ προσφέρῃ ὁ ἔφεδρος εἰς τὴν Πατρίδα κατὰ τὴν εἰρηνικὴν περίοδον. 5) Ὁ ἔφεδρος καὶ ἡ προάσπισις τῆς ἐλευθερίας. 6) Ἡ ἀνάγκη ἑνοποιήσεως καὶ ἱεραρχήσεως τῶν ὀργανώσεων τῶν ἐφέδρων. 7) Ἀξιοποίησις καὶ κοινωνικὴ τοποθέτησις τοῦ ἐφέδρου. Δὲν πιστεύω, ὅτι ἡ διαφώτισις ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ, ὡς κομματική.

§42ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πλὴν τῆς τελευταίας.

§43Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ τελευταία σᾶς ἐνοχλεῖ. Νὰ τὴν ἴδω πάλιν. «Ἀξιοποίησις καὶ κοινωνικὴ τοποθέτησις τῶν ἐφέδρων». Κοινωνική, ὄχι κομματική. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, τώρα, καὶ πῶς ἀντιλαμβάνεται ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Σημειώσατε, ὅτι τῶν ἐγγράφων αὐτῶν τώρα ἔλαβον γνῶσιν, διότι ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ κινεῖται μὲ μίαν ἀνεξαρτησίαν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἐρωτήσεων καὶ τῆς αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τῶν συναδέλφων τῆς Ε.Δ.Α., ἐπελήφθην τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ εἶδα μερικὰ ἔγγραφα. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ, ἀλλὰ ἓν ἔγγραφον ἀξίζει νὰ τὸ ἀκούσητε. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἐφέδρων Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης καὶ κοινοποιεῖται καὶ εἰς τὰ Συμβούλια Ἐφέδρων Νομῶν Χανίων, Ρεθύμνης, Λασηθίου. Εἶναι κοινόν, δὲν εἶναι ἐμπιστευτικόν. Φαίνεται, ὅτι ἐκ παρεξηγήσεως, εἰς τὴν Κρήτην ἐγένετο διάκρισις μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῶν ὀπαδῶν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ ποίους ἐγένοντο αἱ παρεξηγήσεις;

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἂν κάμητε ὑπομονήν, θὰ ἀκούσητε αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς ἀναγνώσω, τὸ ὁποῖον, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ διατυποῦνται τὰ ἑξῆς: «Ἀφ’ ἑτέρου, ἡ γραμμή, ἥτις ἐτέθη διὰ τῶν διαταγῶν καὶ ὁδηγιῶν ἡμῶν, δὲν εἶναι κομματική, ἀλλὰ εἶναι γραμμὴ ἐθνικὴ καὶ καθαρῶς ἀνεξάρτητος, μηδόλως ἐξετάζουσα ποῦ πολιτικῶς ἀνήκει ὁ καθείς. Ἐξαίρεσις γίνεται μόνον διὰ τὴν Ε.Δ.Α. (κουκουέ), ἥτις ἀποκλείεται. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ἔχουν λόγον τὰ περὶ Κρήτης, ὅτι ὁ πληθυσμὸς εἶναι φιλελεύθερος κλπ. Εἶναι δικαίωμα τοῦ ἐξόχου λαοῦ τῆς Μεγαλονήσου νὰ ἀνήκῃ εἰς οἱανδήποτε ἐθνικὴν παράταξιν ἐπιθυμεῖ καὶ οὐδεμία ἀντίρρησις, πρὸς τοῦτο, ὑπάρχει. Ἡ Ὑπηρεσία δὲν διαχωρίζει τοὺς νομιμόφρονας εἰς κόμματα. Ἐπιθυμεῖ μόνον νὰ γνωρίσουν οὗτοι, τὸν κομμουνισμόν, νὰ προφυλάσσωνται ἀπ’ αὐτὸν καὶ νὰ ἀγωνίζωνται κατὰ τῆς ἐντέχνου καὶ σατανικῆς προπαγάνδας του καὶ τῶν πράξεών του, αἵτινες εἶναι ἀντεθνικαί. Θὰ ἦτο λίαν θλιβερόν, ἐὰν ἐδόθη ἀντίθετος ἑρμηνεία καὶ ἐκτροπὴ εἰς τὰς ὁδηγίας μας». Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι πᾶν ἄλλο ἢ κομματικὴ δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ διαφώτισις ποὺ ἐπιδιώκεται διὰ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν. Τὸ ὅτι, βέβαια, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης γίνεται μία ἐθνικὴ διαφώτισις, σαφῶς ἀντικομμουνιστικὴ διαφώτισις, αὐτό, βεβαίως, δὲν εἶναι τι τὸ νέον, οὔτε ἀποκαλύπτεται ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἔγγραφα. Ἡ Κυβέρνησις, καὶ ὑποθέτω ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, συμφωνοῦν ὅτι ἐχθρὸς τοῦ Ἔθνους εἶναι ὁ κομμουνισμός, ἐχθρὸς ἐγκληματικὸς τοῦ Ἔθνους εἶναι ὁ κομμουνισμός. Ἐχθρός, ὁ ὁποῖος τόσους φόνους, ἐμπρησμούς, βασανιστήρια, βιασμούς, διέπραξεν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ μεγίστη πλειοψηφία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συμφωνεῖ, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Ἔθνους. Καί, ὑποθέτω, συνεπῶς, ὅτι καὶ ἡ μεγίστη πλειοψηφία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συμφωνεῖ, ὅτι ὀρθὴ εἶναι ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν δίδει διὰ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ ἡ Ὑπηρεσία. Κύριε Πρόεδρε, ἐξῆλθον καὶ ἐγὼ τῶν ὁρίων, κατ’ ἀνάγκην, τῆς ἀπαντήσεως, διὰ νὰ δικαιολογήσω καὶ ἐγὼ διατὶ δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα, ἀλλ’ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πράξω, διότι μὲ ἠνάγκασεν ὁ προλαλήσας ἐπερωτῶν συνάδελφος. Δὲν νομίζω, ὅτι μεθ’ ὅσα εἶπον, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῶ περαιτέρω καί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκλαμβάνεται ὡς ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ Σῶμα ἡ μὴ κατάθεσις ἐμπιστευτικῶν ἐγγράφων, διότι ἡ κατάθεσις εἰς τὸ Σῶμα σημαίνει νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν ἐμπιστευτικῶν αὐτῶν ἐγγράφων ὄχι μόνον οἱ βουλευταί, ἀλλ’ ὁλόκληρος ὁ κόσμος. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἔγγραφα αὐτά, ἐπειδὴ εἶναι ἐμπιστευτικά, εἴτε διότι ἐξ ὁλοκλήρου τίθεται θέμα ὀργανώσεως τῶν ἐφέδρων, εἴτε καὶ μερικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλήν.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ παράταξίς μας ὀρθῶς ὑπεγράμμισε καὶ τὸ θέμα καὶ τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἀπέφυγε νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα. Ἐὰν θέλετε ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἀπόψεώς μας, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀναπολήσητε τὴν μόλις τερματισθεῖσαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐξ ὅσων ἀνέγνωσε καὶ ἰσχυρίσθη, διεφάνη, ὅτι διὰ τῶν διαταγῶν αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ καταστήσῃ ὑποχειρίους καὶ αἰχμαλώτους τὰς ἐφεδροπολεμικὰς ὀργανώσεις. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς φόνους καὶ ἐγκλήματα, φέρων εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν προσφιλῆ εἰς τὴν Κυβέρνησιν κομμουνιστικὴν ὑστερίαν. Θὰ ἤθελα νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος διεπράχθησαν ὑπὸ τοῦ Χιτλερισμοῦ ἐν ὀνόματι τῆς ἀντικομμουνιστικῆς ὑστερίας. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὸν μανδύαν τῆς ὑστερίας αὐτῆς ἐπεξεργάζεται πράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ σωρεύσουν μεγαλύτερα δεινὰ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν, ὅταν τις ἐπικαλῆται ἔγγραφα, εἴτε πρὸς ὑπεράσπισιν, εἴτε πρὸς κατηγορίαν, δὲν εἶναι ἐν τάξει πρὸς τοὺς ἠθικοὺς καὶ δικονομικοὺς κανόνας, ὅταν δὲν θέτῃ ὑπ’ ὄψιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ κρίνουν ὁλόκληρον τὸ κείμενον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέγνωσεν ἀπὸ τρία ἔγγραφα μίαν παράγραφον ἐξ ἑκάστου καὶ θέλω νὰ τὸν ἐρωτήσω, διατὶ δὲν καταθέτει ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον, ὅπως ἐπιτάσσει ὁ Κανονισμός; Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐὰν κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα εἰς τὴν Βουλήν, πρόκειται νὰ λάβουν γνῶσιν ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ συμβῇ προκειμένου περὶ τῶν ἐφεδρικῶν ὀργανώσεων. Ἀλλὰ αἱ Διοικήσεις αὐτῶν ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἑκατοντάδας προσώπων καὶ νομίζομεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἶναι ἰσόβιοι οἱ ἐπιβληθέντες διὰ κυβερνητικῆς παρεμβάσεως εἰς αὐτάς. Ἑπομένως, ἡ ἔννοια τοῦ ἀπορρήτου πρακτικῶς δὲν ὑπάρχει. Διότι ἡ κοινοποίησις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος διαταγῶν εἰς ἑκατοντάδας ὀργανώσεων καὶ ἡ γνῶσις τοῦ περιεχομένου των ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν ἀποτελούντων τὰς διοικήσεις των, καθιστᾷ ἀστειότητα τὴν περὶ ἀπορρήτου ἐπιχειρηματολογίαν. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι αἱ διαταγαὶ αὐταὶ εἶναι ἀπόρρητοι καὶ λόγῳ τοῦ ἀπορρήτου δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων εἰς τὴν Βουλὴν δὲν εὐσταθεῖ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι εἰς τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα δὲν ἀναφέρονται διαταγαὶ περὶ ἐπιστρατεύσεως ἢ μετακινήσεως στρατιωτικῶν Μονάδων. Ζητεῖται ἡ κατάθεσις διαταγῶν, αἱ ὁποῖαι προσδιορίζουν μεθόδους διαφωτίσεως. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα σημεῖα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀνέγνωσε τὴν περίφημον παράγραφον 2, ἐγγράφου ἀπευθυνομένου εἰς ἐφεδρικὰς ὀργανώσεις Ἡρακλείου. Ἐκεῖ γίνεται ὁ διαχωρισμὸς τῆς Ε.Δ.Α., ἀναφέρεται δὲ εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ περιφήμου ἐγγράφου, ὅτι ὁ διαχωρισμὸς θὰ ἐφαρμόζηται μόνον διὰ τοὺς Ἐδαΐτας, διότι τὰ ἄλλα Κόμματα εἶναι ἐθνικόφρονα καὶ οἱ ὀπαδοὶ αὐτῶν δὲν εἶναι ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν Δημοσίαν καὶ Ἐθνικὴν Ἀσφάλειαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ταῦτα ἐλέγοντο ἀπὸ Ὑπουργὸν πρὸ τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, τοῦτο δυνατὸν νὰ παρέσυρε συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ παρέσυρε τούτους περὶ τοῦ παραδεκτοῦ τῆς διαταγῆς, περὶ διαχωρισμοῦ τῶν ὀπαδῶν τῆς Ε.Δ.Α., ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο, διότι σκοπὸς τῶν διαφόρων διαταγῶν εἶναι νὰ καταδιώκωνται πολῖται οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς διάφορα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ εἴπῃ, μὲ ποῖον δικαίωμα ἀπευθύνονται αἱ Ὑπηρεσίαι του εἰς ἐφεδροπολεμιστὰς διὰ νὰ ἐφαρμόσουν τὸν διαχωρισμόν. Μὲ ποῖον δικαίωμα γίνεται ὁ διαχωρισμὸς τῶν ὀπαδῶν τῆς Ε.Δ.Α.; Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν τὸ πρόσωπον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν Ε.Δ.Α. εἶναι πολεμιστής, φέρει τραύματα, ἐπολέμησε τὸν Ἰταλικὸν καὶ τὸν Χιτλερικὸν φασισμόν, συμμετέσχεν εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα τῆς Ἀντιστασιακῆς ἐποποιΐας, ἐρωτῶ, ποῖος θὰ τὸν κρίνῃ, ποῖος θὰ διακρίνῃ τὸν Ἐδαΐτην; Διὰ τὸν ἔφεδρον ἀξιωματικόν, τὸν τραυματίαν ἢ τὸν πολεμιστὴν ποὺ ἐπαρασημοφορήθη, μὲ ποῖον ἠθικὸν ἀνάστημα θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διαταγὴ περὶ διαχωρισμοῦ; Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Ὑπογραμμίζομεν, ὅτι ἀφ’ ἧς ἰσχύσουν διακρίσεις, θὰ φθάσωμεν εἰς ὅσα ἔγιναν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος τῆς 29ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1961. Δημοσίᾳ αἱ διαταγαὶ θὰ ὁμιλοῦν περὶ διακρίσεων εἰς βάρος τῆς Ε.Δ.Α., ἀλλὰ καὶ κατ’ ἰδίαν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ συστηματικὴ προπαγάνδα καὶ ὁ κάθε Διοικητὴς Στρατιωτικῆς Μονάδος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ, ὅτι καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι ἐθνικά. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἤδη, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπεκάλυψε πτυχὰς ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν Ὑπηρεσιῶν του. Αὐτὸς ὁ παράγων καθιστᾷ τὸ αἴτημά μας ἐπιτακτικώτερον, διὰ τὴν ἄμεσον κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, διότι διὰ τῆς καταθέσεώς των θὰ διαφωτισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, θὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς τὸν ἀχαλίνωτον κομματικὸν ἐκτραχηλισμόν. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ τοῦ ἀπορρήτου, δὲν εὐσταθεῖ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι καὶ τὸ Κοινοβούλιον περιφρονεῖ καὶ τοὺς ἠθικοὺς κανόνας ἀγνοεῖ.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐστενοχωρήθη ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος, διότι ἐπεβεβαίωσα, ὅτι ἀσκεῖται πράγματι διαφώτισις ἀντικομμουνιστικὴ εἰς οἱονδήποτε τομέα εἶναι τοῦτο δυνατόν. Δὲν θὰ ἔπρεπε, ὅμως, νὰ στενοχωρηθῇ, διότι, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς συμφωνεῖ, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ἐχθρὸς τοῦ Ἔθνους. Διεμαρτυρήθη, ὅμως, ὁ συνάδελφος, διότι δὲν γίνεται λόγος μόνον περὶ τοῦ κουκουέ, ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς Ε.Δ.Α. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ ΕΔΑ καὶ κουκουέ, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅσοι εἰς τὴν Ε.Δ.Α. δὲν εἶναι κομμουνισταὶ ἔχουν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγκολπωθῆ τοὺς κομμουνιστάς. Ἐχαρακτήρισεν ὡς κομμουνιστικὴν ὑστερίαν τὴν τοποθέτησιν ἡμῶν τῶν ἄλλων, τῆς μεγίστης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν τοποθέτησίν μας ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς ἐὰν νὰ μὴ εἶναι γνωστὰ τὰ φρικώδη ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ἐναντίον ἀνδρῶν, γυναικῶν, παιδιῶν, τὸ παιδομάζωμα. Καὶ ὑπάρχει καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο γνῶσιν τῶν ἐγγράφων αὐτῶν νὰ λάβουν μόνον οἱ βουλευταί, ἀλλὰ ὅλοι οἱ βουλευταί, πάλιν θὰ ἠμποδιζόμην νὰ τὰ καταθέσω. Διότι μεταξὺ τῶν βουλευτῶν ὑπάρχουν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. καί, ὡς εἶπον, οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. ἔχουν ἄμεσον σχέσιν, συνδέονται ἀρρήκτως μὲ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν ἓν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον θὰ κατετίθετο καὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλάμβανον γνῶσιν ὅλοι οἱ βουλευταὶ καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α., δὲν θὰ διοχετεύετο ἐκεῖ ἀκριβῶς ὅπου δὲν θὰ πρέπει νὰ διοχετευθῇ.

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν, μὴ ἀκουόμενος).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον. Πῶς ἐλάβατε τὸν λόγον, ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ Προέδρου;

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μὴ κτυπᾶτε τὰς χεῖρας. Κοινοβουλευτισμὸς θὰ εἰπῇ νὰ λαμβάνητε τὸν λόγον, ἀφοῦ προηγουμένως τὸν ζητήσητε καὶ σᾶς δοθῇ.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦν μερικοὶ νὰ ὁμιλοῦν περὶ Κοινοβουλευτισμοῦ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιόπουλε, δὲν δύνασθε, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Πρόεδρον, νὰ χρησιμοποιῆτε τοιαύτας ἐκφράσεις. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς, λυποῦμαι πολὺ διὰ τοῦτο, νὰ κατατίθενται εἰς τὴν Βουλὴν ἔγγραφα, ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἀπορρήτου. Καὶ συνεπῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος, δι’ ὅσα ἔγγραφα κρίνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνουν εὐρύτερον γνωστά, νὰ μὴ τὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐπερώτησιν, δι’ ἧς ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§56Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τριτολογία, κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν ἐπιτρέπεται. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ Κανονισμοῦ, ὅστις ἔχει θέμα Κανονισμοῦ, ὑποβάλλει ἐγγράφως αἴτησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὑπογεγραμμένην ὑπὸ δύο βουλευτῶν. Αὐτὴ ἡ θεωρία τῆς αἰτήσεως τοῦ λόγου ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἔχει τερματισθῆ κατὰ τὴν προηγουμένην Σύνοδον τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς, δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ὅστις βουλευτὴς ἔχει νὰ παρατηρήσῃ, ὅτι ἐπῆλθε παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ ὑπὸ βουλευτοῦ ἢ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου, ὀφείλει νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν, ἡ ὁποία θὰ φέρῃ δύο ὑπογραφάς, εἰς τὸν Πρόεδρον, ὅστις καὶ ἀποφαίνεται ἐὰν πρέπει νὰ δώσῃ τὸν λόγον. Λοιπόν, ἡ αἰτίασις τῆς δῆθεν παραβάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἥτις καταλήγει εἰς ἀσυδοσίαν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πραγματικὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ ἐκλείψῃ. Αὐτά, κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν τὰ λέγω δι’ ὑμᾶς προσωπικῶς. Τὰ λέγω δι’ ὅλους τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὅλων τῶν πτερύγων. Δὲν δύναται νὰ ζητῇ εἷς βουλευτὴς τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ λέγῃ ὅ,τι θέλει. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν εἶχον κάμει αὐτὴν τὴν ὑπόμνησιν τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ τελευταίαν φορὰν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Ὁρίστε, κύριε Ἐφραιμίδη.

§58Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὅπως σεῖς ἰσχυρίζεσθε, πᾶς βουλευτὴς ὅταν νομίζῃ...

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ ἰσχυρίζομαι ἐγώ, ὁ Κανονισμός.

§60Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὅταν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν, ὁ Πρόεδρος ἀντιληφθῇ οἱονδήποτε ἐκστομίζοντα ὑβριστικὰς φράσεις, τὸν ἀνακαλεῖ εἰς τὴν τάξιν ἢ παρακαλεῖ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τοὺς ἠθικοὺς κανόνας, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν ἐδῶ καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπικυροῦνται καὶ ἀπὸ τὰς θετικὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ. Σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἠκούσατε συνάδελφον, ἐν τῇ αἰθούσῃ, τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, ὁ ὁποῖος συμβαίνει νὰ κατέχῃ...

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ;

§62Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀκούσατε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐκτοξεύωνται ὄχι ἁπλῶς ὕβρεις, ἀλλὰ κἄτι τὸ ὁποῖον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἔχει ἐπαναληφθῆ. Ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζων ὅτι ἔχει τὸ πρὸς τοῦτο δικαίωμα, νὰ διακρίνῃ τοὺς βουλευτὰς καὶ νὰ εἴπῃ: Δύναμαι νὰ καταθέσω αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ἔγγραφον, ὅταν τὸ ζητήσουν ὡρισμένοι βουλευταὶ καὶ δύναμαι νὰ μὴ τὸ καταθέσω ἐὰν τὸ ζητήσουν ἄλλοι. Αὐτὸ εἶπον, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος διάκρισις καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν. Καὶ εἶπον, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν συμπεριφορὰν χειροτέρα τῆς χειροτέρας ὕβρεως. Σεῖς δὲν ἠθελήσατε νὰ ἐπέμβητε. Δὲν συνεμορφώθητε πρὸς τὸν Κανονισμόν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐφάνη, ὅτι ἔχομεν ἀνυπαρξίαν Προεδρείου, ἐφ’ ὅσον ἀνέχεται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ὑβριστικὰς ἐκφράσεις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐχρησιμοποίησε τὰς φράσεις ποὺ ἰσχυρίζεσθε καί, δεύτερον, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐνθυμηθῆτε καὶ τὰς ἰδικάς σας φράσεις, τὰς ὁποίας εἴπατε, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τοῦ εἴπατε «οὐδὲν ἔχετε πράξει ὑπὲρ τῆς χώρας αὐτῆς» καὶ ὅτι δὲν ὑπῆρξεν Ἕλλην. Σεῖς εἴπατε πολὺ περισσότερα κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν σᾶς ἀνεκάλεσα εἰς τὴν τάξιν.

§64Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐσφαλμένως ἀντελήφθη ὁ κ. συνάδελφος τί εἶπα, διότι ἐγὼ δὲν εἶπα, ὅτι ἐκεῖνα μὲν τὰ ἔγγραφα ποὺ ζητοῦν οἱ συνάδελφοι τῶν ἄλλων κομμάτων τὰ καταθέτω εἰς τὴν Βουλήν, ἐκεῖνα δὲ τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἡ Ε.Δ.Α. δὲν τὰ καταθέτω. Δὲν εἶπα αὐτό. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ καταθέσω ἔγγραφα ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἀπορρήτου εἰς τὴν Βουλήν, διότι εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχει ἡ Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία ἔχει τὰς γνωστὰς σχέσεις μὲ τὸν κομμουνισμόν. Αὐτό, λοιπόν, τὸ ἐθεώρησεν ὁ κ. συνάδελφος ὡς ὕβριν ἐναντίον τῆς Ε.Δ.Α. Τί ἐθεώρησεν ὡς ὕβριν; Τὸ ὅτι συνδέεται ἡ Ε.Δ.Α. μὲ τὸν κομμουνισμόν;

§65Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐδημιουργήθησαν δύο θέματα. Σεῖς ἠθελήσατε νὰ ἀναγνωρίσητε τὴν θεωρίαν τοῦ συμψηφισμοῦ. Εἴπατε δηλαδή, ὅτι ἐγὼ δῆθεν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐξύβρισα καὶ δὲν μὲ ἀνεκαλέσατε καὶ ἑπομένως καλῶς δὲν ἀνεκαλέσατε τὸν κ. Ὑπουργόν. Νομίζω, ὅτι ἡ θεωρία αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ δὲν προβλέπεται πουθενά. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας βουλευτὴς ποὺ θὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Καὶ ἀπορῶ, πῶς σεῖς ἐλογαριάσατε εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ συμψηφισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ δεύτερον, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε τὸ ἄλλο σκέλος διὰ νὰ κάμητε τὸν συμψηφισμόν. Ἐγὼ δὲν ὕβρισα. Προεκλήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοποθετῆται τὸ θέμα ἐκεῖ. Διότι τότε καὶ ἐγὼ θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν καθ’ ἕνα, ποῦ ὅταν τὸ Ἔθνος ἀντιμετώπιζε κρισίμους στιγμὰς κατὰ τοὺς πολέμους ποὺ διεξήγαγεν, ἐπετέλεσε τὸ καθῆκόν του. Δὲν ἀνεφέρθην εἰς παράταξιν συγκεκριμένην, οὔτε εἰς πρόσωπα. Ἀνεφέρθην μόνον, προκειμένου περὶ τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, διότι αὐτὸ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ κάμω καὶ δὲν εἶχον ἀνέλθει εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπονείμω ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς πρόσωπα ἄλλων παρατάξεων καὶ εἶπον, ὅτι οἱ ἄνθρωποί μας ἐπολέμησαν καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν, οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν, δυνάμει αὐτῆς τῆς διαταγῆς τὴν ὁποίαν ἀπεστείλατε εἰς τὰς ἐφεδρικὰς ὀργανώσεις τοῦ Ἡρακλείου, θὰ τύχουν διακρίσεων;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, εἴπατε ἕνα «ἐξ ὑμῶν», τὸ υ μὲ ὕψιλον. Ἡ μὲν θεωρία τοῦ συμψηφισμοῦ βεβαίως δὲν ὑφίσταται, ὑφίσταται ὅμως ἡ ἀρχὴ τοῦ νὰ εἶναι κανεὶς ἀνεκτικὸς εἰς μίαν ὀξύτητα ὅταν προκαλῆται.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν μὲν ἡ διατύπωσις τοῦ ἐρωτήματος, λόγῳ τῶν ὅσων σεῖς γνωρίζετε, σημαίνει ὅτι συγκεκριμενοποιοῦνται τὰ πράγματα, ὅτι εἰς ὡρισμένα πράγματα δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκόν των, ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξαν δύο θέματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεχείρησε νὰ ἀνασκευάσῃ τὰ ὅσα ἰσχυρίσθη καὶ ἐχειροτέρευσε τὴν θέσιν των, εἰπών, ὅτι δὲν ὑπεστήριξα, ὅτι δὲν καταθέτω τὰ ἔγγραφα, ὅταν τὰ ζητοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α., ἀλλὰ διότι ὑπάρχουν βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταθέσω ὡρισμένα ἔγγραφα. Δηλαδὴ ἐπεβεβαίωσεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον: Μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι στρέφεται ἡ πολιτική, ἡ ἀντικομμουνιστική, κατὰ τῆς Ε.Δ.Α., παίρνει μπάλα τοὺς πάντας, κύριοι συνάδελφοι. Καὶ ὅταν σεῖς ζητήσητε τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων, διότι δὲν συμφέρει κομματικῶς εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι θὰ ἀποκαλυφθῇ τὸ κομματικὸν ὄργιον, θὰ εἴπῃ, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ καταθέσω, διότι ὑπάρχουν βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν χρειάζεται, ὅταν κανεὶς ἔστω καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνομιλῇ ἢ ἔχῃ διάλογον μὲ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, νὰ ἀναφέρεται εἰς θέματα ἐθνικῆς συνειδήσεως, ἐθνικῆς ὑποστάσεως. Καὶ δὲν χρειάζεται, κύριε Πρόεδρε, διότι ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης εἶναι ὁ συνήθης ἐπιπόλαιος περὶ τὰ θέματα αὐτά.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνακληθῆτε εἰς τὴν τάξιν, ὅταν εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐπιπόλαιος; Ἐγὼ σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι μὲ πολὺ κόπον κατέληξα εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιεικῆ διατύπωσιν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἔχῃ κανεὶς διάλογον περὶ ἐθνικῆς συνειδήσεως καὶ ὑποστάσεως μὲ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην.

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὅσα μὲν εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης περὶ ἐπιπολαιότητός μου, ὅπως ἴσως ἀντελήφθητε, μοῦ προεκάλεσεν ἔντονον θυμηδίαν. Ἀλλὰ συμφωνῶ εἰς ἕνα μαζί του: ὅτι πράγματι περὶ ἐθνικῶν θεμάτων διάλογος μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τῆς Ε.Δ.Α., εἶναι ἀδύνατος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν αἰτηθείσης καταστάσεως ἀναφορικῶς μὲ τὴν ποσότητα, τὴν διάθεσιν κλπ. τῶν καπνικῶν ἀποθεμάτων τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως τῶν ἐτῶν 1961 καὶ 1962. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§72Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετ’ ἄλλων συναδέλφων πρὸ μηνῶν εἴχομεν ζητήσει τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων στοιχείων ἀναφερομένων εἰς τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως καὶ διαθέσεως τῶν καπνῶν τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως τῶν ἐτῶν τῆς ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως τοῦ ΕΟΚ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν κατετέθησαν. Ἐπιμένομεν εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν, διότι ἀναφέρονται εἰς τὴν διαχείρισιν ἑνὸς προϊόντος τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ τὰ κυριώτερα ἐξαγωγικὰ προϊόντα μας, δεδομένου ὅτι ὁ καπνὸς καταλαμβάνει τὰ 35–37% τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀπασχολεῖ 200.000 οἰκογενείας ἀγροτῶν καὶ 50.000 καπνεργατῶν. Πολλαὶ διαμαρτυρίαι ἀπὸ πολλὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ τελευταίως τὰ γεγονότα τοῦ Ξηρομέρου, τῆς Κατερίνης, Ξάνθης κλπ., πείθουν, ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ κατατεθοῦν, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ κοινὴ γνώμη τὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀντὶ τῶν αἰτηθέντων στοιχείων, κατετέθησαν ὡρισμένοι πίνακες τῶν συγκεντρωθέντων καὶ διατεθέντων καπνῶν, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, διὰ νὰ κρίνωμεν τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως καὶ διαθέσεως τῶν καπνῶν τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως. Λόγῳ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν αἰτηθέντων στοιχείων, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν μὲ ποίας τιμὰς συνεκέντρωσεν ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ τὰ καπνὰ ἀπ’ τοὺς παραγωγοὺς καὶ ποῖον τὸ συνολικὸν κόστος τῆς ἐπεξεργασίας καὶ συντηρήσεως, ποῖοι ἔμποροι ἠγόρασαν, τί ἐπιβαρύνσεις ἐπεξεργασίας κατὰ διαμερίσματα καὶ ποιότητας κλπ. Δὲν γνωρίζομεν, ἐπίσης, ποῖαι ποιότητες προέκυψαν μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ ποῖον τὸ κόστος κατὰ ποιότητα καὶ παραγωγικὴν μερίδα. Δὲν γνωρίζομεν ποῖοι ἔμποροι ἠγόρασαν κλπ. Ἐὰν εἶχον κατατεθῆ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα, θὰ ἀπεδεικνύετο, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τῶν καπνῶν, ἐπέφερε ζημίας εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν καθόλου ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου ἀκολουθεῖται πολιτικὴ τιμῶν τάπιγκ, διὰ προϊόν ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας, ὅπως ὁ καπνός. Διότι ἀπὸ τὴν κρατικὴν διαχείρισιν καπνῶν διετέθησαν καπνὰ ἀπ’ τὸ καπνεμπόριον εἰς τιμὰς 50% κατωτέρας ἐκείνων ποὺ ἐπετύγχανον οἱ ἰδιῶται καπνέμποροι.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰσήλθατε εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἐνῷ ἡ ἐπερώτησις ἀναφέρετε εἰς τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ἐπειδὴ δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ἄλλην ἐπερώτησιν ἀπόψε, δεδομένου ὅτι δὲν παρίσταται κανεὶς ἕτερος ἐπερωτώμενος Ὑπουργός, θὰ σᾶς δοθῇ σχετικὴ εὐχέρεια ἀναπτύξεως, ἀλλὰ ἡ ἀνοχὴ αὐτὴ τοῦ Προεδρείου δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον καταστρατηγήσεως τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὸ μέλλον.

§74Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, κύριε Πρόεδρε. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ 1959 εἰς τὴν περιφέρειαν Σερρῶν, ἐνῷ τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον διέθετε τὸν καπνὸν 2 δολλάρια καὶ 15 σὲντς κατὰ κιλόν, ἡ κρατικὴ διαχείρισις διέθεσε τὰ καπνὰ τῆς αὐτῆς περιοχῆς καὶ ποιότητος μὲ ἕνα δολλάριον καὶ 15 σὲντς τὸ κιλόν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκέρδισαν οἱ ἔμποροι μισὸ δολλάριον κατὰ κιλόν. Καπνά, ἐπίσης, τῆς αὐτῆς περιοχῆς τοῦ παραγωγικοῦ ἔτους 1959 τῆς κατηγορίας τέταρτα, ἐνῷ οἱ καπνέμποροι τὰ διέθετον ἀντὶ 45–75 σέντς, ἡ κρατικὴ διαχείρισις τὰ ἔδωσεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους μὲ 20–25 σέντς. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀλογίστου διαχειρίσεως τῶν κρατικῶν καπνῶν, ἦτο οἱ παραγωγοὶ τῆς ἐπαρχίας μόνον τῶν Σερρῶν νὰ ζημιωθοῦν τὸ ἔτος 1959, 168 ἑκατ. δραχμῶν. Τὸ 1961 καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1962, τὸ Κράτος διέθεσε καπνὰ τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως πρὸς 30–40 σέντς, ὅταν τὰ αὐτὰ καπνὰ ἀπὸ τὸ ἐμπόριον ἐπωλοῦντο πρὸς 125 δολλάρια.

§75Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ καταγγείλω τὸ ἑξῆς παράδοξον, σχετικῶς μὲ μίαν ἀγοραπωλησίαν καπνῶν τῆς περιοχῆς Ζίχνης, τὰ καπνὰ τῆς ὁποίας, ὡς γνωστόν, εἶναι τὰ καλύτερα τῶν Βαλκανίων. Μίαν ποσότητα τῶν καπνῶν αὐτῶν τὴν ἠγόρασεν ἡ Καπνεμπορικὴ μὲ 8 δραχμὰς κατὰ κιλὸν καὶ τὴν ἐπώλησεν, ἐν συνεχεία, εἰς τὸ Κράτος ἀντὶ 12 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Τὸ Κράτος μετὰ ταῦτα, ἐπώλησε τὴν αὐτὴν ποσότητα εἰς ἕνα καπνέμπορον πρὸς 13 δραχμὰς κατὰ κιλὸν καὶ ὁ ἔμπορος ἐκεῖνος τὴν αὐτὴν ποσότητα τὴν ἐπώλησεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 28 κατὰ κιλόν. Ἐπρόκειτο περὶ καπνῶν τῶν ἐτῶν 1956–1957.

§76Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Ἀκριβῶς, κύριε συνάδελφε, διότι τοιούτου εἴδους ἀνωμαλίαι ἔλαβον χώραν, δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν καταθέτει τὰ σχετικὰ ἔγγραφα.

§77Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὰ ἔγγραφα, κατετέθησαν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου.

§78Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω μετὰ νὰ ἀπαντήσητε. Τώρα ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω ἐγώ. Μὲ αὐτὴν τὴν καπνικὴν πολιτικὴν δὲν εἶναι περίεργον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ Κράτος ἐζημιώθη 350 ἑκατ. δραχμάς. Οὐδέποτε ἄλλοτε ἔλαβε χώραν τοιαύτη σπατάλη, ὅση τώρα, κατὰ τὴν κρατικὴν διαχείρισιν τῶν καπνῶν. Διετέθησαν καπνὰ πρὸς 20–25 σέντς, εἰς τιμὰς δηλαδὴ ποὺ δὲν καλύπτουν οὔτε τὸ κόστος τῆς ἐπεξεργασίας. Τοιαύτη ἀσυδοσία ὑπῆρξεν, ὥστε νὰ ἐνοικιασθοῦν ἀποθῆκαι μὲ ὑψηλὰ μισθώματα, χωρὶς νὰ χρησιμοποιηθοῦν ποτὲ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν τὸ ἔτος 1957 ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην συζήτησις διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἡ παράταξίς μας ὑπεστήριξεν, ὅτι ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν πόθον τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἐπρόκειτο νὰ ἐξυπηρετήσῃ μόνον καπνεμπόρους. Καὶ ἰδού, αἱ προβλέψεις μας ἐκεῖναι ἐπηλήθευσαν εἰς τὸ ἀκέραιον.

§79Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ μίαν δευτέραν διακοπήν, διότι πρόκειται περὶ προϊόντος, τὸ ὁποῖον βασικῶς ἐνδιαφέρει τὴν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκλέγωμαι. Σχετικῶς μὲ ὅσα τελευταίως κατήγγειλεν ὁ κ. Κελτεμλίδης, ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι εἰς ἀποθήκας ἐνοικιασθείσας ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἐτοποθέτησαν καπνέμποροι ἰδικά των καπνὰ ἐπὶ μῆνας, χωρὶς νὰ πληρώσουν μίαν δραχμήν. Αὐτὰ συνέβησαν ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Δερτιλῆ.

§80Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, διότι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐστερήθησαν τῆς μνήμης, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τοῦ καπνοῦ καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν τρόπον διαθέσεως τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων καπνοῦ. Θὰ ἐνθυμηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν μας, ἥτις καθίστατο δυσχερεστάτη, ἂν μὴ ἀδύνατος, κατεβάλομεν ἐντόνους προσπαθείας καὶ μάλιστα δι’ εἰδικῶν ἐπιτροπῶν ὡς καὶ διὰ κυβερνητικῶν ἐντόνων παραστάσεων, προσεπαθήσαμεν νὰ διασφαλίσωμεν ἀγορὰς διαθέσεως. Πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν ἠλέγχθημεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι δὲν εἴχομεν τὸ θάρρος νὰ καύσωμεν τὰ κρατικὰ ἀποθέματα, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς καλυτέρας διαθέσεως τῶν καπνῶν μας εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Παρὰ ταῦτα, μὲ ἐπιμονὴν καὶ δημιουργικὴν πρωτοβουλιακὴν ἐνέργειαν, διεθέσαμεν τὰ κρατικὰ ἀποθέματα καπνοῦ, κατὰ βάσιν ἔναντι συναλλάγματος, ἠδυνήθημεν νὰ ἐξυγιάνωμεν τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν καὶ περαιτέρω ἠδυνήθημεν νὰ ἐπαυξήσωμεν οὐσιωδῶς τὸ εἰσόδημα τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Σχετικῶς μὲ τὴν δῆθεν χαριστικὴν διάθεσιν καπνῶν κρατικῶν εἰς καπνεμπορικὴν ἑταιρείαν, εἰς ἣν ἀνεφέρθη ὁ συνάδελφος κ. Ἰντζές, δηλῶ, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς Σ.Ε. Κ.Ε. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Σ.Ε.Κ.Ε. δὲν ἀνήκει εἰς τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα. Οὐδεμία εὔνοια ἐξεδηλώθη ὑπὲρ αὐτῆς, ὅπως ἄλλως τε ὑπὲρ οὐδενὸς ἐξεδηλώθη. Ἁπλῶς ἡ Σ.Ε.Κ.Ε. εἰς σχετικὸν διαγωνισμὸν προσέφερεν ἀνωτέραν τιμήν. Πρέπει τοῦτο νὰ τῆς ἀναγνωρισθῇ. Ἔδωσεν ἀνωτέραν τιμὴν ὅλων τῶν καπνεμπόρων, ἐντοπίων καὶ ξένων. Ἐὰν ὁ περαιτέρω χειρισμὸς τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. τῶν καπνῶν τὰ ὁποῖα ἠγόρασε τῆς προσέφερεν ἢ ὄχι κέρδη, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴδατε, κύριοι βουλευταί, διατὶ ἔκαμα τὴν σύστασιν νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦλθε προετοιμασμένος νὰ ἀπαντήσῃ εἰς μίαν ἐπερώτησιν καὶ ἤδη μὲ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ἰντζέ, τίθενται καὶ νέα θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι προετοιμασμένος νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ περιορισθῶμεν αὐστηρῶς εἰς τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα διαγράφει ὁ Κανονισμός.

§82Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐκπλήσσομαι, διότι ὁ κ. Δερτιλῆς, κατελόγισεν ἔλλειψιν μνήμης εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ἡ Κυβέρνησις ἠλέγχθη διὰ τὰ σκανδαλώδη μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλάμβανεν ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων καὶ διὰ τὴν ἀδιαφορίαν της ἔναντι τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἠνέχθη εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας καπνὰ ἰδιωτῶν ἐμπόρων ἐπὶ 6 μῆνας, χωρὶς τὴν καταβολὴν ἀναλόγου μισθώματος;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε τὸ ἦθος μου καὶ τὴν διαλλακτικότητα, ἡ ὁποία μὲ διακρίνει. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔχετε καὶ σεῖς συμφέρον νὰ μὲ βοηθήσητε νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, μὴ μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν.

§84Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὲ ἀφίσετε νὰ ὁλοκληρώσω.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰντζέ, μὴ ἐπιμένετε. Μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν.

§86Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ, κύριοι βουλευταί, παρακολουθεῖ τὰ καπνὰ ἀκόμη ἀπὸ τὴν περίοδον τῶν καπνοσπορίων καὶ ἐπιβάλλει σειρὰν περιορισμὸν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὅταν ὅμως ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν, ὁ Ὀργανισμὸς δὲν λαμβάνει τὰ μέτρα ἐκεῖνα ποὺ πρέπει νὰ λάβῃ, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ κόπος τῶν παραγωγῶν. Σὲ λίγο θὰ ἀνοίξουν αἱ καπναγοραὶ καὶ θὰ πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς νὰ καθορίσῃ τιμάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰ ἔξοδα καὶ εἰς ἕνα λογικὸν κέρδος τῶν παραγωγῶν. Τελειώνων, κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα, διότι μόνον οὕτω πως θὰ ἀπεδεικνύετο ἡ σκανδαλώδης διαχείρισις τῶν καπνῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἀκόμη ἡ ἀδιαφορία τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν καπνοπαραγωγῶν. Θὰ ἀπεκαλύπτετο ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἵτινες συνήργησαν διὰ τὸ εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν ἔγκλημα. Τέλος, θὰ ἀπεκαλύπτετο ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἵτινες ηὐνοήθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὠφελήθησαν τεράστια κέρδη εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τοῦ Δημοσίου.

§87Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ συνεκλόνισεν ἐφέτος ὅλην τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Τὰ γεγονότα τῆς Μακεδονίας καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰ γεγονότα τοῦ Ξηρομέρου, ἄφησαν βαθύτατα ἴχνη εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ καὶ ὅλα αὐτὰ δείχνουν, ὅτι τὸ βασικὸν αὐτὸ προϊὸν διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ὡς πρόβλημα δὲν ἀντιμετωπίζεται καθόλου καλά. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ὁ καπνός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ πηγὴ χαρᾶς, ἔγινε πηγὴ δυσκολιῶν διὰ τοὺς καπνοκαλλιεργητάς. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, πρὶν ἀκόμη ἐκδηλωθοῦν τὰ γεγονότα τῆς Μακεδονίας, εἶχεν ὑποβάλει πρότασιν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ 10 βουλευτὰς ὅλων τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτει, ὅπως ὁρισθῇ εἰδικὴ συνεδρίασις διὰ συζήτησιν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ καπνοῦ, διότι ἐπίστευεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ καπνὸς εἶναι τὸ κύριον ἐθνικὸν προϊόν, ἔπρεπε καὶ ἐθνικὴ πολιτικὴ νὰ χαραχθῇ καὶ ἀκολουθηθῇ, ἀνεξαρτήτως ποία Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν. Δυστυχῶς, ἡ πρότασις ἐκείνη, ἐτάφη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἔγινε ποτὲ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαννόπουλε, γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν παρίσταται καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ καπνοῦ.

§89Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ὑποχρεώνετε νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὸ ἄρθρον 55 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρει τὰ ἀκόλουθα: «...... (ἀναγινώσκει)......». Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀφίσωμεν ἄνεσιν διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις πράττει τὸ πᾶν, ἐπικαλεῖται τυπικοὺς ὅρους, ἐπικαλεῖται τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ ἀποφύγῃ συζήτησιν ἐπὶ θεμελιωδῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ δὲν κάμνετε ἐπερώτησιν ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θέλετε εἰς αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, νὰ ἀνοίξετε τοιοῦτον θέμα;

§91Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπεβάλαμεν ἐρώτησιν τὴν 16.5.62. Ἐπειδὴ δὲν εἴχομεν ἀπάντησιν, ὑπεβάλαμεν νέαν τὴν 22.6.62. Ἐπειδὴ καὶ πάλιν δὲν εἴχομεν ἀπάντησιν ὑπεβάλαμεν ἐπερώτησιν τὴν 12.7.62. Διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις ἀναβάλλει τὰς συζητήσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ μᾶς ὑποχρεώνει νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ τῶν τύπων. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1955–1959, περίοδον κρίσεως τοῦ καπνοῦ, προέβη εἰς ἀγορὰν 44.803 τόννων καπνοῦ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κρίσις τῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος. Νομίζω, ὅτι ἡ κρίσις εἰς τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν δὲν ὀφείλεται εἰς ὀργανικὰ αἴτια, ἀλλὰ εἰς αἴτια συνδεόμενα μὲ τὴν ἀκολουθουμένην, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προϊὸν αὐτό, πολιτικὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμεν, ὅτι ὁ κ. Παπαληγούρας, ὡς Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν, δυστυχῶς, νὰ προωθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς Ἀνατολάς, διότι θὰ παρεξηγηθῶμεν ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας, ἐνῷ ὁ κ. Δερτιλῆς, ὡς Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἐνῷ κατέβαλε πράγματι προσπαθείας διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ὅμως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν συζητήσεων εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐμπορικῶν μας σχέσεων πρὸς Ἀνατολὰς γίνεται διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ διαπραγματευώμεθα μὲ τοὺς ἓξ ἀπὸ θέσεως ἰσχύος. Δηλαδή, δὲν ἐπίστευεν, οὔτε πιστεύει, ὅτι πρὸς τὰ ἐκεῖ ὑπάρχει μέγα πρόβλημα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας, ἐπειδὴ δὲν μᾶς ἀνταγωνίζεται ἡ οἰκονομία των, ἀλλὰ μᾶς συμπληρώνει. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν καὶ τὴν ἐπεξεργασίαν των ἐδαπάνησεν ἕνα περίπου δισεκατομμύριον δραχμῶν καὶ τελικὰ ἀπὸ τὴν πώλησίν των εἰσέπραξεν 680.000.000. Κατὰ συνέπειαν, ἔμεινεν ἕνα τεράστιον παθητικὸν εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν εἰς περιόδους καθ’ ἃς δὲν ἔπρεπε νὰ τὰ πωλήσῃ, διὰ νὰ μὴ ἐπιδράσουν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν. Πέραν ὅμως τούτου, κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐτῶν 1960, 1961, 1962, ὅτε ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ καπνοῦ ὑπῆρξεν ἀνοδική, ἡμεῖς κινδυνεύομεν νὰ μὴ ἔχωμεν καπνά, διότι ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς γείτονάς μας, (Τούρκους καὶ Βουλγάρους), οἱ ὁποῖοι ἐδιπλασίασαν τὰς διὰ καπνοῦ καλλιεργουμένας ἐκτάσεις, ἡμεῖς ἠκολουθήσαμεν πολιτικὴν περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας. Καὶ ἀντὶ νὰ αἰσθανώμεθα τύψεις, παρουσιαζόμαστε καὶ ὑπερηφανευόμενοι. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῆς διαχειρίσεως τῶν κρατικῶν καπνῶν, εἶναι μία μεγάλη ὑπόθεσις. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δεχθῇ μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἔργον τῆς ὁποίας θὰ εἶναι ἡ διερεύνησις τοῦ ὅλου θέματος. Πρέπει νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν κενά. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι διεχειρίσθησαν καπνὰ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν καπνὰ καὶ διὰ λογαριασμόν της. Ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ μὲ τόσο μεγάλο παθητικὸν 370 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ ἐξ ἄλλου οἱ ἀγρότες ἐπῆραν μόνον 13,50 τὸ κιλό, ἐπὶ μέσης παραγωγικῆς τιμῆς 1955–1959 δραχ. 20,50, ὅπως καὶ ἀπὸ τὸν ἡμερήσιον Τύπον καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἐξάγεται, ὅτι σπατάλαι εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν καπνῶν παρετηρήθησαν καὶ ἄκαιραι πωλήσεις καὶ δὴ εἰς βάρος τῶν ἐμπορικῶν τιμῶν τῶν καπνῶν ἔγιναν, πείθουν ὅλα αὐτά, ὅτι ὁ ρυθμιστικὸς ρόλος τῆς παρεμβάσεως διεβλήθη καὶ ἡ πρότασίς μας, ἂν ὑπάρχῃ εὐαισθησία εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Κύριοι συνάδελφοι, τελευτῶν παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δεχθῇ καὶ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ θέματος.

§92Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, θὰ προσπαθήσω νὰ περιορισθῶ εἰς τὴν παροῦσαν ἐπερώτησιν καὶ νὰ μὴ ἐπεκταθῶ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Ἐπὶ πλέον δὲ ἄλλως θὰ ἦτο εὐθεῖα παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἐζητήθη τοῦτο: «Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς ... (ἀναγινώσκει) ...». Τοῦτο ἐγένετο εἰς τὰς 22 Ἰουνίου 1962. Ἡ Βουλὴ δι’ ἐγγράφου της ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὴν κατάθεσιν τῶν στοιχείων. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἀνεζητήθησαν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, ἀντιλαμβάνεσθε δέ, ὅτι πρόκειται περὶ ἑκατοντάδων ὀνομάτων ἐμπόρων, ἡμερομηνιῶν καὶ περὶ ἀνευρέσεως τῶν τιμῶν καὶ τῶν χωρῶν. Δηλαδὴ ἐπρόκειτο περὶ ἐργασίας, ἡ ὁποία ἐκ τῶν πραγμάτων ἦτο ἀδύνατον νὰ περατωθῇ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κατάθεσις τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 50 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἄλλως τε τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα ἔπρεπε νὰ ἀναζητηθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ καὶ τὰς ἄλλας κρατικὰς Ὑπηρεσίας. Τὴν 24ην Ἰουλίου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργοῦ κυρίου Πιπινέλη, κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον οἱ συνάδελφοι δὲν ἔλαβον γνῶσιν, τὰ λεπτομερῆ στοιχεῖα καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸς καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν ὅσων λέγομεν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει λεπτομερεῖς πίνακας, ἐκ τῶν ὁποίων ἐμφαίνονται: 1) Ἡ πώλησις τῶν κρατικῶν καπνῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συγκεντρώσεως τῆς ἐσοδείας 1955 μέχρι καὶ τῆς 31.3.62. 2) Συμπληρωματικὸν πίνακα πωλήσεως κρατικῶν καπνῶν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι καὶ τοῦ Μαΐου 1962. 3) Τὴν ἡμερομηνίαν τῆς καταρτισθείσης συμβάσεως. 4) Τὸ ὀνοματεπώνυμον τοῦ ἀγοραστοῦ. 5) Τὴν ποικιλίαν καὶ ποιότητα τῶν καπνῶν. 6) Τὴν ποσότητα ἀκριβῶς εἰς χιλιόγραμμα ἥτις ἐπωλήθη εἰς ἕκαστον ἀγοραστήν. 7) Τὴν τιμὴν κατὰ κιλὸν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς καὶ ἐὰν ἡ πληρωμὴ ὑπῆρξεν ἄμεσος ἢ ὑπὸ προθεσμίαν). Συνεπῶς, πῶς δὲν κατετέθησαν τὰ στοιχεῖα; Ὁ εἷς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ἰσχυρίσθη, ὅτι κατετέθησαν μὲν, ἀλλὰ ἦσαν ταῦτα ἐλλιπῆ, ὁ δὲ δεύτερος ἰσχυρίσθη, ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον κατετέθη. Ἀποδεικνύεται ὅμως, ὅτι ἐδόθησαν ἓν πρὸς ἕν, ἅπαντα τὰ αἰτηθέντα διὰ τῆς ἀπὸ 22 Ἰουλίου αἰτήσεως στοιχεῖα. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰ κατατεθέντα στοιχεῖα προσετέθη ἐπὶ πλέον καὶ ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐκ τῶν ἐσοδειῶν τῶν ἐτῶν 1955–59 ἐζημίωσεν ἢ πρόκειται νὰ ζημιώσῃ ποσὸν τῆς τάξεως τῶν 350 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅπερ σημαίνει, ὅτι οἱ Ἕλληνες καπνοπαραγωγοὶ χάρις εἰς τὴν θυσίαν αὐτὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὠφελήθησαν σημαντικῶς. Εἶχε δὲ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ πλέον τὸ θάρρος νὰ καύσῃ μεγάλας ποσότητας καπνῶν κατωτέρας ποιότητος διὰ νὰ ἐλαφρύνῃ οὕτω τὴν ἀγοράν, ἥτις ἐπίεζε τότε κατὰ τρόπον καταθλιπτικὸν τὰς τιμάς. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, οὔτε εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ἐξετασθῇ ἡ ὅλη πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο μόνον θέλω νὰ τονίσω. Ὅτι ἡ προστασία καὶ ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀνακουφισθοῦν οὗτοι πάρα πολύ. Εὐγνωμόνως δὲ φερόμενοι οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος, ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς παρατάξεως τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς 1956 καὶ 1959 καὶ 1961, ἐπικροτήσαντες οὕτω τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ θέματος.

§93Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ ἀνασκευάσῃ τὸ θέμα τῆς παροχῆς τῶν στοιχείων χρονικῶς. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐνῷ τὴν 12)7 ὑπεβάλαμεν ἐπερώτησιν, τὰ στοιχεῖα ἐδόθησαν τὴν 24)7. Καὶ τὸ πρόβλημα ἀκριβῶς αὐτοῦ εὑρίσκεται. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἐπέτυχε νὰ ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ νὰ παραπέμπεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὰς καλένδας διὰ τῆς μεθόδου τῆς καθυστερήσεως τῆς καταθέσεως τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων. Ὡς πρὸς τὰς ζημίας τῶν 370 ἑκατομμυρίων ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι εἰς διαχείρισιν ἑνὸς δισεκατομμυρίου ἄνοιγμα τοιοῦτον δὲν δικαιολογεῖται. Ἄλλως θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν χρεωκοπήσει ὅλες οἱ καπνικὲς ἑταιρεῖες. Ἐκ τῶν ἀπολεσθέντων ἀπὸ τὰ καπνὰ τοῦ Δημοσίου, κατὰ ἕνα μέρος, ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὠφελήθησαν καὶ ὄχι οἱ παραγωγοί. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ 1960–62 εἴχομεν ηὐξημένας τιμὰς εἰς τὸν καπνὸν καὶ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν, ἂν ὄχι ὑψηλότερον εἰσόδημα, τοὐλάχιστον νὰ μὴ ἔχωμεν ζημίας. Τέλος, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὑπενθυμίζω, ὅτι ἡ βελτίωσις τῶν τιμῶν ἔγινε διὰ λόγους διεθνεῖς, ἡ δὲ Κυβέρνησις εἶναι ἀθώα τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὸ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια ἐξάγεται ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἐδόθη εἰς τὸ Ξηρόμερον, τὴν Κατερίνην καὶ τὰς Σέρρας. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐνεργητικόν της ἔχει, ὅτι ἐζημίωσε τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, συμπιέζουσα τὴν καλλιέργειαν τῶν καπνῶν, ἐνῷ οἱ ἀνταγωνισταί μας ἠκολούθησαν ἀντίθετον πολιτικήν.

§94Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἐὰν κατετίθεντο τὰ αἰτούμενα ἔγγραφα ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν, δύο τινὰ ἔπρεπε νὰ συμβοῦν. Ἢ θὰ ἠρκοῦντο εἰς αὐτὰ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἢ θὰ κατέθετον ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διὰ ποῖον λόγον βραδύτης 15 ἡμερῶν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία παρεκώλυσε τὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς μίαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία ἐξετοξεύθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπειδὴ ἐλέχθη καὶ τοῦτο τὸ καταπληκτικόν, ὅτι δηλαδὴ ἐπωλήθησαν καπνὰ εἰς φίλους δῆθεν τῆς Κυβερνήσεως. Τυχαίως ρίπτω μία ματιὰ εἰς τὰ κατατεθέντα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα φαίνεται πρὸς ποῖον ἐπωλήθη ὁ καπνός, καὶ βλέπω νὰ ἀναφέρεται μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ἡ Σ.Ε.Κ.Ε. καὶ ἡ ἑταιρεία τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Ὡς γνωστὸν καὶ αἱ δύο αὐταὶ ἑταιρεῖαι δὲν διάκεινται φιλικῶς πρὸς ἡμᾶς.

§95Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων ἔγινε χαρακτηριστικῶς ἐκπρόθεσμος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μακροῦ χρόνου καὶ διότι εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον τὸ ἐκπρόθεσμον τῆς ἐνημερώσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον διαλαμβάνει ἡ ἐπερώτησις, συνδυάζεται ἀπολύτως μὲ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν ἐνημερώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν μας ἐπὶ τῶν διατρεξάντων τότε εἰς τὴν κατάστασιν τῆς διεθνοῦς καπναγορᾶς. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὴν περίοδον ἐκείνην, ἡ διεθνὴς καπνοπαραγωγή, λόγῳ περονοσπόρου, ὑπέστη ἀληθῆ συμφορὰν καὶ ὅτι καὶ τὰ διεθνῆ ἀκόμη θέματα καπνῶν ἦσαν ἐξαιρετικὰ περιωρισμένα. Παραλλήλως, ὑπῆρχον καὶ ἄλλα γεγονότα, τὰ ὁποῖα προέλεγον, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν θὰ ἦσαν πρὸς τὰ ἐπάνω. Ἡ ἔγκαιρος ἐνημέρωσις ἐπὶ ὅλων τούτων, θὰ εἶχε προφθάσει, ὥστε οἱ καπνοπαραγωγοί μας νὰ μὴ εἶχον πέσει ἕρμαια εἰς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς τοῦ ξένου καὶ ἐγχωρίων καπνομονοπωλίων. Συνέβη κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ περιοδεύω τὴν Μακεδονίαν καὶ διεπίστωσα, ὅτι οἱ παραγωγοί μας ἦσαν ἐντελῶς ἀκατατόπιστοι καὶ μὲ πικρίαν καὶ ἀγανάκτησιν κατεφέροντο κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὴ καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ ὤφειλαν καὶ ἐγνώριζον καὶ ἔπρεπε νὰ ἐνημερώσουν τοὺς καπνοπαραγωγούς μας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, κατὰ τὴν γνώμην των, ἐγνώριζεν, ἔλεγαν, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐνημέρωσε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ πίπτωμεν ὅλοι θύματα τῆς τακτικῆς αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶχε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ σημασίαν αὐτὴ ἡ ἔγκαιρος ἐνημέρωσις. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, ἦτο ἐνήμερος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἁρπαγὴν τοῦ προϊόντος ἀπὸ τὸ μονοπώλιον δὲν ἐνημέρωσεν οὔτε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, οὔτε τοὺς καπνοπαραγωγούς. Διερωτῶμαι, κ. Πρόεδρε, ὅταν διὰ τοῦ ραδιοφώνου γίνεται μία ἀχαρακτήριστος πολεμικὴ κατὰ τῶν ἀντιπάλων της, ὅταν γίνεται προπαγάνδα ἐπὶ ἄλλων περιπτώσεων, διατὶ τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ὥραν τοῦ ἀγρότου τοῦ Ε.Ι.Ρ., διατὶ κατὰ τὴν ὥραν αὐτήν, δὲν ἐγένετο καὶ δὲν γίνεται μία προσεκτικὴ καὶ ἐπιμελημένη διαφώτισις τῶν καπνοπαραγωγῶν μας; Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ ἐπιμονή μας εἰς τὴν ἐπερώτησιν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι κατετέθησαν ὡρισμένα στοιχεῖα, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἐντελῶς δικαιολογημένη. Καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κοινὴ συνείδησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι, ὅταν ὁ βουλευτής, ὅταν μία παράταξις ζητᾷ τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων, πρέπει νὰ κατατίθενται. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, εἶχε κατατεθῆ ὁ βόρβορος περὶ τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν, ἴσως πολλὰ νὰ εἶχον προληφθῆ. Κύριε Ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, αἱ διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ συνετάχθησαν κατόπιν μακρᾶς καὶ ἐπιμελημένης μελέτης. Δὲν εἶναι τυχαία ἡ διάταξις, ἥτις ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν περιπτώσεων, τὰς ὁποίας ἀπόψε συζητοῦμεν. Δὲν εἶναι μείωσις τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν ὁ Κανονισμὸς λέγῃ, ὅτι τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα πρέπει νὰ κατατίθενται ἐντὸς 8 ἡμερῶν. Αὐτὴ ἡ διάταξις δὲν στρέφεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς Βουλῆς, καὶ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σεβώμεθα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Κύριοι βουλευταί, θὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, διότι τὴν προσεχῆ Δευτέραν θὰ ἔχωμεν τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Ἰταλικῆς Δημοκρατίας καὶ τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ τὸ Προεδρεῖον θὰ εἶναι ἀπησχολημένοι μετ’ αὐτοῦ. Οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι δυνατὸν νὰ παρίσταται κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Δευτέρας, διὰ νὰ συζητήσῃ τὸ σχέδιον νόμου τῆς ἁρμοδιότητός του, διότι θὰ εἶναι ἐπίσης ἀπησχολημένος. Ἐλπίζω νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)