1962.05.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 76η

Δευτέρα 21 Μαΐου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως;

§4Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθές, καθ’ ἣν ὥραν εὑρίσκετο ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ἠγόρευεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Ἀλαβάνος, τῇ ἀδείᾳ του καὶ τῇ ἀδείᾳ τῇ ἰδικῇ σας, ἔκαμα μίαν διακοπήν. Καὶ προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν, σελὶς 9, ὅτι ἐξέφερα μίαν γνώμην, ποῦ ὀφείλεται ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τοῦ κιλοβὰτ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ΔΕΗ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Πρωτοπαπαδάκης παρενέβη καὶ εἶπε κάτι τὸ ὁποῖον ἐγὼ τότε δὲν ἀντελήφθην, διότι τὴν ἰδίαν στιγμὴν εἶχε παρέμβει καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος. Ὅταν εἶδα τὰ πρακτικά, ἀνέγνωσα κατάπληκτος, ὅτι εἶπε κάτι, τὸ ὁποῖον μὲ θίγει προσωπικῶς. Δηλαδὴ εἶπε τὰ ἑξῆς, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικά: «Ὁ συνάδελφος πρέπει νὰ γνωρίζῃ ποῖος εἶναι καλὸς βουλευτὴς καὶ ποῖος καλὸς δικηγόρος». Δὲν τὸ ἀντελήφθην, διότι ἡ ἀπάντησις θὰ ἐδίδετο ἀμέσως.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Βασιλᾶτο. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν νὰ ὁμιλήσητε. Δὲν δικαιοῦσθε, νὰ ἀπαντήσητε ἐπὶ θέματος οὐσίας. Διότι ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ σχολιάζωμεν τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ ἀπαντῶμεν εἰς ὅ,τι δὲν ἠκούσαμεν, θὰ καταλήξωμεν νὰ κάμωμεν δευτέραν συνεδρίασιν.

§6Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ ὅτι δὲν ἤκουσα, ὀφείλεται, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν Προεδρικὸν κώδωνα τοῦ ὁποίου κάμνετε συνεχῶς χρῆσιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο. Εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ προσθέτει γενναιότατα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἕνα «συγχρόνως» τὸ ὁποῖον δὲν ἐλέχθη. Ἐγὼ δὲν τὸ ἀντελήφθην καὶ ἠρώτησα ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶπον, ὅτι τὸ «συγχρόνως» δὲν ἐλέχθη. Εἶναι πάρθιον βέλος. Διότι ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὑποθέσεις τὰς ὁποίας ἐγὼ χειρίζομαι εἰς τὰ δικαστήρια τὰς μεταφέρω εἰς τὴν Βουλήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας, κ. Βασιλᾶτο.

§8Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι μία προσθήκη, κ. Πρόεδρε, ἡ ὁποία εἰς τὰ Δικαστήρια θὰ εἶχε τὴν ἔννοιαν, τύποις καὶ οὐσίᾳ, πλαστογραφίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν, κ. συνάδελφε, καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας νὰ ὁμιλῆτε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἐξετάσω εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ φράσις αὐτή.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι προφανὴς ἡ πρόθεσις ἐξυβρίσεως. Ἐὰν ἐγὼ εἶμαι καλὸς δικηγόρος ἢ ὄχι τὸ γνωρίζει τὸ Πανελλήνιον. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἂν αὐτὸς ὡς ναυπηγὸς ἐναυπήγησεν ἔστω καὶ μίαν βάρκαν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, παρακαλῶ, κ. Βασιλᾶτο. Δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα.

§12Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν συμβαίνει, κ. Πρόεδρε, νὰ διακόπτω. Χθὲς ὅμως ἔκαμα μίαν σύντομον διακοπὴν καθ’ ἣν ὥραν ὡμίλει ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιόπουλος, διὰ νὰ παρατηρήσω αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν γεγονός, τὸ ὁποῖον καὶ ἐτόνισα ἰδιαιτέρως. Ὅτι ἐνῷ κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη κατὰ 25%, τὸ βιομηχανικὸν εἰσόδημα κατὰ 33%, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα παραμένει στάσιμον. Τὸ τελευταῖον τοῦτο ἀκριβῶς ἦτο ἡ οὐσία τῆς παρατηρήσεώς μου. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς παρελείφθη, Δηλαδὴ ἀναφέρονται οἱ δύο πρῶτοι ἀριθμοὶ καὶ ἐκεῖ σταματᾷ ἡ διακοπή μου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ ὥρα ἦτο, κ. συνάδελφε;

§14Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἰς ὥραν ποὺ εἰργάζετο ἡ Βουλή. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ συμπληρωθῇ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ σχετικὴ διόρθωσις, κ. Ἀλλαμανῆ. Πάντως πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὴν κόπωσιν τῶν πρακτικογράφων. Μὴ λησμονῆτε δέ, ὅτι ἡ διακοπή σας ἔλαβε χώραν περὶ τὰς πρωϊνὰς ὥρας.

§16Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω ὅπως γίνῃ μία διόρθωσις τῶν πρακτικῶν εἰς τὴν σελίδα 40. Διότι ὡς εἶναι διατυπωμένα ὄχι μόνον δὲν λέγουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, ἀλλὰ προκύπτει καὶ τελείως διάφορον νόημα τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως εἶναι εἰς βάρος μου. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀρέσκεται εἰς τὸ φῶς, ἀρέσκεται εἰς τὸ σκότος.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπρόκειτο περὶ ἀγορεύσεως ἢ περὶ διακοπῆς;

§18Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπρόκειτο περὶ διακοπῆς, κ, Πρόεδρε, διὰ τὴν ὁποίαν ἐζήτησα τὴν ἄδειαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠχογραφεῖ τὰ τηλεφωνήματα μεταξὺ βουλευτῶν καὶ Προέδρων Κοινοτήτων καὶ τὰ κρατεῖ διὰ νὰ ἐξασκήσῃ ἠθικὴν πίεσιν, ὅταν χρειασθῇ, διὰ νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ ὑποψηφιότητα. Καὶ εἶπα, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομάρχου Μανουσοπούλου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κ. Καραμανλῆς.

§20Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι ἀνέκυψαν κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν θέματα ἱκανὰ νὰ δικαιολογήσουν πρότασιν μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ὅμως προφανές, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, περιελθοῦσα, ὅπως προεβλέπετο, εἰς ἀδιέξοδον, προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν δι’ οὓς λόγους προέβη καὶ εἰς τὴν αἰφνιδιαστικὴν καὶ παράνομον συγκέντρωσιν τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου. Καὶ οἱ λόγοι εἶναι, ἡ δημιουργία πολιτικῆς ἐντάσεως καὶ διὰ τῆς ἐντάσεως ἡ διατήρησις τῆς συνοχῆς τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὴν Ἕνωσιν Κέντρου εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς προτάσεως, βέβαιον εἶναι, ὅτι δι’ αὐτῆς προσέφερεν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι παρέσχεν εἰς αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνασκευάσῃ τὰς τερατώδεις ἀνακριβείας, αἱ ὁποῖαι λέγονται καὶ γράφονται τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ νὰ προβάλῃ, συγχρόνως τὸ ἐκτεταμένον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ τόπου. Ὁ ἔλεγχος, κ. βουλευταί, εἰς τὴν Δημοκρατίαν, δὲν εἶναι μόνον θεμιτός, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀναγκαῖος. Καὶ εἶναι ἀναγκαῖος, διότι ἐπὶ τῆς γνώσεως τῆς ἀληθείας στηρίζεται ἡ λειτουργία τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. Δι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ ἡ δημαγωγία, ἡ ὁποία ἀπομακρύνει τὸν λαὸν ἀπὸ τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας, ἐθεωρήθη πάντοτε ὡς ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος τῆς Δημοκρατίας. Ὁ ἔλεγχος ὅμως αὐτός, διὰ νὰ εἶναι δημιουργικός, δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα διαγράφουν τὰ συμφέροντα τῆς χώρας καὶ πρὸ παντὸς ὁ σεβασμός, τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν ὅλοι μας πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου περιφρονεῖ τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, καὶ δὲν ἀσκεῖ ἔλεγχον διὰ νὰ θεραπεύσῃ τυχὸν σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, οὐδὲ κἂν διὰ νὰ προβάλῃ τὴν θέσιν τὴν ἰδικήν της, ἀλλὰ ἀσκεῖ Ἀντιπολίτευσιν, διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἄλλοτε ὑπερβάλλουσα καὶ ἄλλοτε διαστρέφουσα τὰ γεγονότα, προσπαθεῖ ἐπὶ ἔτη νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀπεργάζεται τὴν καταστροφὴν τοῦ τόπου. Παρὰ ταῦτα ὁ τόπος, ὄχι μόνον δὲν καταστρέφεται, ἀλλὰ προάγεται συνεχῶς καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ποὺ δὲν ἔχει τὸ προηγούμενόν του εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἶχε νὰ ὠφεληθῇ, ἐάν, ἀντὶ νὰ ἀρνῆται τὴν συντελουμένην πρόοδον, ὑπεστήριζεν, ὅτι θὰ ἐπετύγχανε περισσότερα, ἐὰν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἰδικήν μας θέσιν. Καὶ αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο δύσκολον, δεδομένου, ὅτι τὸ μὲν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως περιορίζεται εἰς τὰ στενὰ ὅρια τοῦ ἐφικτοῦ, ἐνῷ τὸ ἔργον καὶ ἡ κριτικὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκτείνονται μέχρι τοῦ ἰδανικοῦ, μέχρι τοῦ ἀπείρου. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου λησμονεῖ, ὅτι ὁ λαός, ὅπως κρίνει τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, κρίνει καὶ τοὺς λόγους καὶ τὴν συμπεριφορὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αἱ δὲ ἐκλογαὶ τῆς τελευταίας 10ετίας ἀπέδειξαν, ὅτι ὁ λαὸς ἀποδοκιμάζει τὴν στεῖραν καὶ ἔξαλλον Ἀντιπολίτευσιν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀγνοεῖ ἡ Ἕνωσις Κέντρου φαίνεται νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεται ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν ρεαλιστικὴν ἀγόρευσίν του. Ἂς μὴ νομισθῇ, ὅτι κάμνω φιλοφρόνησιν πρὸς τὸν κ. Μαρκεζίνην. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσίς του μὲ ἐνοχλεῖ περισσότερον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἡ ὁποία μὲ τὰς ὑπερβολάς της κινδυνεύει νὰ γίνῃ ἀναξιόπιστος. Καὶ ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῆς προτάσεως. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου διετύπωσεν ἐπικρίσεις ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπολογηθῶ εἰς τὰς κατηγορίας της, διότι δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ διαψεύσω γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶναι αὐταποδείκτως ἀναληθῆ. Θὰ ἐκθέσω κατὰ τρόπον θετικὸν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ καταστήσω οὕτω χρήσιμον τὴν παροῦσαν συζήτησιν. Εἰς τὸν ἐξωτερικὸν τομέα ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ πολιτικὴν σταθεράν, ἀξιοπρεπῆ καὶ ἔντιμον, πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὴν ἐσωτερικὴν σταθερότητα, ἐξησφάλισεν εἰς τὴν χώραν διεθνῆ ἐκτίμησιν καὶ ἐμπιστοσύνην. Ἡ Ἑλλάς, μετέχουσα τῆς Ἀτλαντικῆς συμμαχίας καὶ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἐδημιούργησε συνθήκας διὰ τὴν ἀσφάλειάν της, τὴν οἰκονομικήν της πρόοδον καὶ τὴν διεθνῆ της προβολήν, τὰς ὁποίας οὐδέποτε ἐγνώρισεν εἰς τὸ παρελθόν. Πέραν ὅμως αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε καὶ ἔχει ἀγαθὰς σχέσεις μὲ ὅλους τοὺς λαούς τοῦ κόσμου, ἐκτὸς ἐκείνων βεβαίως, οἱ ὁποῖοι δὲν τὰς ἐπιθυμοῦν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν διαφωνεῖ κατὰ βάσιν μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον δέχεται, ὅτι ἡ γεωγραφικὴ θέσις καὶ τὰ πάγια συμφέροντα τῆς χώρας τοποθετοῦν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Δύσιν. Ἐνετόπισεν ὅμως τὰς ἐπικρίσεις της εἰς ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς σχέσεις μας μὲ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, τὴν Αἴγυπτον καὶ τὸ ΝΑΤΟ. Ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐξέθεσε τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις καὶ νομίζω, ὅτι ἀπέδειξεν, ὅτι αἱ ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπῆρξαν ἀβάσιμοι. Δὲν ἔχω συνεπῶς ἀνάγκην νὰ ἀσχοληθῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὰ ἴδια θέματα. Ὁμιλῶν ὅμως περὶ τῶν ἐξωτερικῶν σχέσεων τῆς χώρας, δὲν δύναμαι νὰ μὴ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν πρόσφατον λόγον τοῦ κ. Χρουστσώφ καθ’ ὃ μέτρον οὗτος ἀφορᾷ τὴν χώραν μας. Ὁ Σοβιετικὸς Πρωθυπουργὸς —καὶ εἶναι τοῦτο θλιβερὸν— ὁσάκις ἐνθυμεῖται τὴν Ἑλλάδα, διατυπώνει ἀπειλὰς ἐναντίον της. Ἐδηλώσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἀπεδείξαμεν ἐμπράκτως, ὅτι ἐπιθυμοῦμεν ἀγαθὰς σχέσεις μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ἐδηλώσαμεν ὅμως, ἐπίσης, ὅτι δὲν δεχόμεθα ἐπεμβάσεις εἰς τὰς ἐσωτερικάς μας ὑποθέσεις. Καὶ ὁ κ. Χρουστσώφ, συνιστῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ποιούμενος διάκρισιν μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπεμβαίνει κατὰ τρόπον ἀπροκάλυπτον εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος. Ὁμιλῶν δὲ περὶ Ἑλληνικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ἐλησμόνησε προφανῶς, ὅτι ἡ Βουλγαρία, ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τῆς ὁποίας ὡμίλησεν, εἰσέβαλεν ἐντὸς μιᾶς γενεᾶς τρὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τῆς ἐπροξένησεν ἐκτεταμένας καταστροφάς. Εἶναι ἐξ ἴσου λυπηρόν, ὅτι διὰ νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπεν, ἐπέλεξε μίαν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν θετικαὶ ἐνδείξεις, ὅτι αἱ Ἑλληνοβουλγαρικαὶ σχέσεις θὰ εἰσήρχοντο εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐξομαλύνσεως. Ἡ Ἑλλὰς πάντως θὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν καλῶν σχέσεων μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, πιστεύουσα ὅτι ὁ λόγος τῆς Σόφιας εἶχε μᾶλλον προπαγανδιστικὸν χαρακτῆρα. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ ὑποκύψῃ εἰς ἐκφοβισμούς, διότι γνωρίζει ὅτι ὁ φόβος εἶναι ἡ χειροτέρα μορφὴ τῆς δουλείας. Τερματίζων τὸ κεφάλαιον περὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς κριτικῆς της, διαπράττει δύο σφάλματα. Πρῶτον, ἐμφανίζεται πιστεύουσα ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ τὸν ὀμφαλὸν τῆς γῆς καὶ ὅτι, συνεπῶς, δύναται νὰ ὑπαγορεύῃ εἰς τὰς ἄλλας χώρας τὴν πολιτικήν της καὶ δεύτερον, ὅτι ἐκμεταλλεύεται τὴν ἀδυναμίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέτρεπον τὰς ἐπικρίσεις της, ἀλλὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βλάψουν τὸν τόπον. Αὐτὸ δὲ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ἐξαιρετικῶς δυσχερῆ τὴν ἄσκησιν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Αἱ ἐπικρίσεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπῆρξαν ἁπλῶς ἀβάσιμοι, ἀλλὰ ἀπεδείχθησαν ἐστερημέναι καλῆς πίστεως, ἐφ’ ὅσον ἠθελημένως ἠγνόησε τὰ ὑπεύθυνα ἐκεῖνα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν εἰκόνα τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ὁ τόπος αὐτός, κ. βουλευταί, μετὰ μακρὰς περιπετείας, τὰς ὁποίας ὅλοι γνωρίζομεν, κατώρθωσε νὰ ἔχῃ μίαν ἀξιοθαύμαστον οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ πρόοδον. Τὴν εἰκόνα αὐτὴν τῆς προόδου σᾶς τὴν ἔδωσε, διὰ συγκεκριμένων καὶ ὑπευθύνων ἀριθμῶν, ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ προσθέσω ἕνα μόνον ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος δίδει πλήρως τὴν ἔκτασιν τῆς προόδου, ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τὸν τόπον. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τῆς χώρας ἀπὸ 59 δισεκατομμύρια τὸ 1955 ἀνῆλθεν εἰς 95 δισεκατομμύρια δραχμὰς τὸ 1961. Αὐτὸ σημαίνει, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐντὸς μιᾶς ἑξαετίας, εἰς τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσετέθησαν 36 δισεκατομμύρια δραχμαί, τὸ δὲ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ 230 δολλάρια ἀνῆλθεν εἰς 350. Τὸ ἑλληνικὸν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἐκ 350 δολλαρίων εἶναι τὸ ὑψηλότερον τῆς Βαλκανικῆς, δεδομένου ὅτι ὑπερβαίνει αἰσθητῶς τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ εἶναι σχεδὸν διπλάσιον τοῦ Τουρκικοῦ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Ἑλλάς, παρ’ ὅτι εἶναι φυσικῶς πτωχοτέρα ὅλων τῶν γειτόνων της καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὑπέστη καταστροφάς, τὰς ὁποίας δὲν ἐδοκίμασαν οἱ γείτονές της, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔχει τὸ ὑψηλότερον κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὰ Βαλκάνια.

§21Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ κατανομή, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἄνισος καὶ ἄδικος.

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Παρεκάλεσα νὰ μὴ γίνουν διακοπαί. Προφανῶς μὲ τὰς διακοπὰς ἀποβλέπετε εἰς τὴν δημοσιότητα.

§23Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην δημοσιότητος.

§24Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀλλὰ ἡ δημοσιότης εἶναι δίκοπο μαχαῖρι, ὁδηγεῖ εἰς τὴν προβολήν, ἀλλὰ ὁδηγεῖ καὶ εἰς τὴν γελοιοποίησιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§25Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ προβολή μου εἶναι ἱστορική, δὲν ἔχω ἀνάγκην οὐδεμιᾶς πολιτικῆς προβολῆς· ἁπλῶς λέγω τὴν ἀλήθειαν. (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§26Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶπον, ὅτι δὲν δέχομαι διακοπάς.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ διακόπτετε.

§28Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι ἡ Ἑλλάς, παρὰ τὴν φυσικὴν πτωχείαν καὶ τὰς ἐκτεταμένας καταστροφὰς τὰς ὁποίας ὑπέστη, συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἔχῃ τὸ ὑψηλότερον κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὴν Βαλκανικήν. Ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύουν, ὅτι πράγματι εἰς τὸν τόπον μας τὰ τελευταῖα ἔτη συνετελέσθη σημαντικὴ πρόοδος. Τὴν πρόοδον αὐτὴν τὴν γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καλύτερον ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἡ ὁποία προσπαθεῖ νὰ ἐμφανίσῃ τὴν Ἑλλάδα ὡς τὸν ἀθλιώτερον τόπον τοῦ κόσμου. Τὴν γνωρίζει δὲ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι τὴν συναντᾷ ἀνὰ πᾶν βῆμα του καὶ τὴν αἰσθάνεται εἰς τὸν καθημερινόν του βίον. Βεβαίως, ἡ πρόοδος αὐτὴ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὐημερεῖ. Θὰ ἀπαιτηθῇ μακρὰ καὶ ἔντονος προσπάθεια διὰ νὰ προσεγγίσωμεν τὰ ἐπίπεδα τῶν οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένων χωρῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ τὴν ἐπιδίωξίν μας. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ εἶναι φυσικὸν νὰ συναντήσῃ δυσχερείας. Καὶ θὰ συναντήσῃ δυσχερείας, διότι ἡ οἰκονομία μας δὲν κατέστη εἰσέτι αὐτοδύναμος. Εἶναι φυσικόν, λοιπόν, καὶ δυσχερείας νὰ συναντήσωμεν καὶ πολλὰ προβλήματα νὰ ἔχωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Ἐξ ὅσων προβλημάτων ἐπεσήμανεν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἰδίως ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν τὰ πράγματι σοβαρώτερα εἶναι: Πρῶτον, τὸ πρόβλημα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου, τὸ ἔλλειμμα τοῦ ὁποίου ὡς γνωστὸν καλύπτεται μὲ τοὺς ἀδήλους πόρους. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα αὐτὸ θὰ θεραπευθῇ τελείως διὰ τῆς αὐξήσεως καὶ τῆς βελτιώσεως τῆς παραγωγῆς καὶ κυρίως τῆς βιομηχανικῆς καὶ ὄχι ὅπως πιστεύεται μὲ διαδικαστικὰ μέσα. Δεύτερον, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ὑποαπασχολήσεως. Ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι τόσον παλαιόν, ὅσον παλαιὰ εἶναι ἡ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν θὰ θεραπευθῇ, παρὰ μὲ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν στρέφονται αἱ προσπάθειαι τῆς Κυβερνήσεως. Ὅπως ἐτονίσαμεν καὶ ἄλλοτε, τὸν ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἐκβιομηχανίσεως θὰ τὸν παίξῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἰς τὸ πλαίσιον τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἐπρόκειτο, ὅπως εἶπον κάποτε διακόπτων τὸν κ. Γαρουφαλιᾶν, διὰ Κυβερνητικῶν μέτρων νὰ προήγετο ἡ οἰκονομία μιᾶς ὑποαναπτύκτου χώρας, θὰ ἠδύνατο αὕτη ἁπλῶς νὰ ἀντιγράψῃ τὰ μέτρα τῶν ἀνεπτυγμένων χωρῶν. Τρίτον πρόβλημα, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπενδύσεών μας. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων κατὰ μέγα μέρος στηρίζεται εἰς τὴν χρηματοδότησιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀπὸ τὰ 6 δισεκατομμύρια εἰς τὰ ὁποῖα ἀνέρχεται τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα, περίπου τὰ 3,5 δισεκατομμύρια εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ ζητήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε προσπαθείας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ τὰς κατέβαλεν ἐπιτυχῶς. Ἔχομεν ἀνάγκην διὰ τὴν προσεχῆ τετραετίαν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοὐλάχιστον 450 ἑκατομμύρια δολλάρια, δεδομένου, ὅτι οἱ πόροι τοῦ ἐσωτερικοῦ, μὲ τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ὁ Ἑλληνικὸς Προϋπολογισμός, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλλουν περισσότερον. Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, ἔκαμε τὴν προσπάθειαν νὰ ἀνεύρῃ τοὺς πόρους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ νὰ καλύψουν τὸ ἔλλειμμα τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων, εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ τῶν 450 αὐτῶν ἑκατομμυρίων, τὰ 200 θεωροῦνται ἀσφαλῆ. Ἔχομεν δὲ θετικὰς ἐλπίδας, ὅτι εἶναι δυνατὸν μέχρι τοῦ τέλους τοῦ ἔτους νὰ διασφαλισθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα χάρις εἰς τὰς προσφάτους ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ, διὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος). Καὶ λέγω, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὗται εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἂν τὸ θέλετε τῆς Ἑλλάδος. Διότι αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων δὲν ὑπῆρχεν ἀσφαλὴς τρόπος διὰ νὰ τὸ καλύψωμεν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κατ’ ἔτος νὰ καταρτίζωμεν τὸ πρόγραμμα καὶ συγχρόνως νὰ ἀναζητοῦμεν πόρους διὰ νὰ τὸ καλύψωμεν. Τὸ γεγονός, ὅτι δημιουργεῖται ἡ προοπτικὴ τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ προγράμματος διὰ μίαν 4ετίαν εἶναι ἀναμφισβητήτως μεγάλη πρόοδος καὶ διὰ τὰς ἐπενδύσεις καὶ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ τελευταία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα, εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικόν της. Παρὰ ταῦτα καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπολογηθῇ. Διότι μὴ ὑπαρχούσης προοπτικῆς ἐξευρέσεως πόρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀναγκαίων διὰ τὰς ἐπενδύσεις μας, κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ τοὐλάχιστον τὰς προϋποθέσεις. Ἰδοὺ διατὶ καλούμεθα νὰ ἀπολογηθῶμεν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐτόνισεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία ἀντιμετωπίζει πολλὰ προβλήματα. Ἀναμφισβητήτως ἀντιμετωπίζει προβλήματα. Προβλήματα ἀντιμετωπίζουν καὶ αἱ ἀνεπτυγμέναι οἰκονομίαι. Κατὰ μείζονα λόγον θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ ἰδική μας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ ἀνάπτυξιν. Συμφωνῶ, λοιπόν, ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ἔχομεν προβλήματα. Δὲν συμφωνῶ ὅμως ἐπὶ τῆς μεθόδου καὶ τῆς διαδικασίας μὲ τὴν ὁποίαν νομίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ θεραπεύσωμεν. Καὶ δὲν συμφωνῶ ἐπίσης μὲ τὸν κ. Μαρκεζίνην, ὁ ὁποῖος τὴν ὕπαρξιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν τὴν ἀποδίδει εἰς τὴν ἀδράνειαν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μάλιστα κατελόγισε καὶ ἔλλειψιν φαντασίας. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἡ Κυβέρνησις στερῆται φαντασίας. Δὲν θὰ ἤθελα, πάντως, νὰ ἔχῃ τὴν ἰδικήν σας (γέλωτες, χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Στεφανόπουλος, διὰ νὰ δικαιώσῃ τὴν προαγωγήν του, ὁμιλῶν χθὲς τὴν ἑσπέραν, ὑπερέβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὰς κρίσεις του. Μεταξὺ τῶν πολλῶν ἀβασίμων ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησε, θὰ περιορισθῶ εἰς ἕνα, διότι δίδει τὸ μέτρον τῆς πολιτικῆς του σκέψεως καὶ τῆς καλῆς του πίστεως. Οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, προσεπάθησε νὰ δώσῃ τὴν εἰκόνα τῆς κολάσεως καὶ ἐνεφάνισε τὴν Ἑλλάδα ὡς τὸν ἀθλιέστερον τόπον τοῦ κόσμου. Καὶ κατέβαλε προσπάθειαν νὰ δημιουργήσῃ ἕνα πνεῦμα ἀπαισιοδοξίας, τὸ ὁποῖον, ἐὰν ἐδημιουργεῖτο, δὲν θὰ ἔβλαπτε τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἔβλαπτε τὸν λαόν, θὰ ἔβλαπτε τὸν τόπον. Ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἐπέλεξα καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ κάμω τὰς παρατηρήσεις μου, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀνακριβῶς ὑπεστήριξε, πρῶτον, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς βοηθείας ἐγένετο ὑπαιτιότητι τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ εὔσημα, ἀπέφυγε νὰ ἀγωνισθῇ ἵνα ἐπιτύχῃ τὴν συνέχισιν τῆς βοηθείας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ πρῶτον. Γνωρίζει ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὡς πρώην Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ νέα Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀπεφασίσθη ὁ τερματισμὸς τῆς βοηθείας, διὰ τὴν ἀμυντικὴν στήριξιν, διδομένης προτεραιότητος εἰς τὴν βοήθειαν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Θὰ ἦτο παράλογον νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν παγκόσμιον πολιτικὴν τῆς Ἀμερικῆς, διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὴν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος βοήθειαν. Ὅπως γνωρίζετε, ἡ βοήθεια τῆς ἀμυντικῆς στηρίξεως, ἐτερματίσθη δι’ ὅλας τὰς χώρας, πλὴν δύο–τριῶν καὶ δι’ αὐτὰς προσωρινῶς. Συνεπῶς, πρόκειται περὶ γενικῆς πολιτικῆς τῆς νέας Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ὑπεύθυνος διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς βοηθείας εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Παρὰ ταῦτα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω —διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἔναντι τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ὁποία ἐβοήθησε μὲ τόσην γενναιοφροσύνην τὴν Ἑλλάδα νὰ δημιουργοῦνται δυσάρεστοι ἐντυπώσεις— ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐκτὸς τῆς βοηθείας τῶν 18 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἡ ὁποία ἐτερματίσθη, παρέχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα πολεμικὸν ὑλικὸν διὰ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ κοινόχρηστα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀξίαν πολλαπλασίαν τῆς βοηθείας ἀμυντικῆς στηρίξεως. (Χειροκροτήματα). Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν δὲν συνεχίζετο, ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτήν, ἡ βοήθεια, θὰ ἦτο ἀδύνατον εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τοὺς οἰκονομικούς της πόρους νὰ διατηρήσῃ τὴν ἀμυντικήν της ἱκανότητα. Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ὑπεύθυνος, διότι ἐτερματίσθη ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια, ἀφοῦ πρόκειται περὶ γενικῆς πολιτικῆς τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ προβλέπουσα ὅτι θὰ ἐτερματίζετο ἐγκαίρως, ἔλαβε τὰ μέτρα της καὶ ἠγωνίσθη διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἵδρυσιν εἰδικοῦ Ταμείου παρὰ τῷ ΝΑΤΟ, τὸ ὁποῖον θὰ συνέβαλλεν εἰς τὰς ἀμυντικάς μας δαπάνας. Ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ ΝΑΤΟ, εἶναι γνωστὴ ὡς ἀπόφασις, ἡ ὁποία πρῶτον ἀναγνωρίζει διεθνῶς τὴν ἀνάγκην νὰ βοηθηθῇ περαιτέρω ἡ Ἑλλὰς καὶ δεύτερον, δημιουργεῖ εἰδικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναζητήσουν τοὺς ἀναγκαίους πόρους. Καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ, ἀναμφισβήτητον πρόοδον. Δηλαδή, εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ἡ Ἀμερικὴ νὰ διακόψῃ τὴν βοήθειαν, ἐδημιουργήσαμεν μίαν προοπτικήν, ἡ ὁποία μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ συνεχισθῇ καὶ ἡ βοήθεια ἀμυντικῆς στηρίξεως, ὑπὸ ἄλλην μορφήν. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι καλεῖται νὰ ἀπολογηθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐπέτυχεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δημιουργήσῃ τὴν δυνατότητα τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων, ἡ ὁποία ἦτο ἐπισφαλής, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ δημιουργήσῃ τὴν προοπτικὴν τῆς χορηγήσεως βοηθείας ἀμυντικῆς στηρίξεως ὑπὸ ἄλλην μορφήν. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέλειψε νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν συνέχισιν τῆς βοηθείας ἐπιδιώκουσα εὔσημα. Πρῶτον, εἶναι γνωστόν, καὶ εἶναι γνωστὸν διεθνῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠγωνίσθη πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν καὶ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἠγωνίσθη κατὰ τρόπον πείσμονα.

§29Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὅπως καὶ εἰς τὸ Κυπριακόν.

§30Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶναι γνωστόν, ἐπαναλαμβάνω, διεθνῶς, ὅτι ἠγωνίσθη ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἀμερικῆς καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀδικοῦσα τὴν χώραν, ἀπέφυγε νὰ καταβάλῃ προσπαθείας, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ εὔσημα. Ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρὸς τοῦτο διηγκωνίζοντο εἰς τοὺς προθαλάμους τῶν ξένων πρεσβειῶν. Ὁ ὑποφαινόμενος ἔχει τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς εὐνοίας κανενός. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§31Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τολμᾶτε, σεῖς, νὰ λέγετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Γέννημα ξένης εὐνοίας, εἰς ποῖον λαὸν ἀπευθύνεσθε;

§32Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶναι τόση ἡ ἐμπιστοσύνη μου πρὸς τὸν λαόν, ὥστε προσέφυγα εἰς αὐτὸν τρίς, καίτοι ἠδυνάμην νὰ παρατείνω τὴν παραμονήν μου εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§33Σ. ΧΟΥΤΑΣ. ......... (δὲν ἠκούσθη).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§35Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νὰ μὲ ἀνακαλέσητε, ἀλλὰ παράνομος Πρωθυπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ μὲ αὐτὸ τὸ θράσος νὰ ὁμιλῇ. Τὸ δημιούργημα τῶν παρασκηνίων τῶν σκοτεινῶν καὶ τῶν ξένων εὐνοιῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ κατηγορῇ ἡμᾶς.

§36Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὰ πράγματα ἔχουν ὅπως σᾶς τὰ ἐξέθεσα καὶ τὰ γνωρίζουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπικρίνουν. Διότι αἱ προσπάθειαι τῆς Κυβερνήσεως ἔγιναν δημοσίᾳ καὶ πρὸς τὸ ΝΑΤΟ καὶ πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, τὰς ἀνέγραψεν ὁ Ἑλληνικὸς καὶ ὁ ξένος τύπος καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἀγνοοῦν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἐὰν ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου πιστεύουν ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαγορεύσῃ τὴν πολιτικήν της εἰς τὰς ξένας χώρας, διατί ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν κατώρθωσε νὰ πείσῃ τοὺς Ἄγγλους νὰ μᾶς δώσουν τὴν Κύπρον; (Χειροκροτήματα). Διατί, ὁ κ. Στεφανόπουλος δὲν κατώρθωσε νὰ πείσῃ τοὺς Ἀμερικανοὺς νὰ μὴ μειώσουν τὴν πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοήθειαν; Διότι, ὅπως γνωρίζετε ἡ βοήθεια τῆς Ἀμερικῆς τὸ 1951 ἀνήρχετο εἰς 280.000.000 δολλάρια, τὸ 1952 κατῆλθεν εἰς 170.000.000, τὸ 1953 κατῆλθεν εἰς 80.000.000 καὶ τὸ 1954 κατῆλθεν εἰς 20.000.000 δολλάρια.

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶσθε συνυπεύθυνος.

§38Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἰς μίαν ἐποχὴν μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς εἶχε μεγαλυτέρας ἀνάγκας.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς εἶπε τέτοιο πρᾶγμα. Δι’ ἄλλα σᾶς κατηγορήσαμεν.

§40Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀσκῶν τὴν κριτικήν του, ἀνῆλθε πολὺ ὑψηλὰ καὶ ἔφθασε καὶ εἰς τὸν Λυκαβηττὸν καὶ τὴν Πάρνηθα, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατασκευάζει ἄχρηστα ἔργα.

§41Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ τὰ εἶπα αὐτά;

§42Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐν πάσῃ περιπτώσει. Ἐπιθυμῶ ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ξεκαθαρίσω τὸ θέμα αὐτό. Τὸ νὰ ἐπικαλῆσθε ἓν ἢ δύο ἔργα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν κρίσιν σας, εἶναι ἀτυχῆ, ἐνῷ, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν τεχνικῶν της συμβούλων, εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὸν τουριστικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας, δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐκτελοῦμεν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προάγει τὴν οἰκονομίαν της. Καὶ αὐτὰ τὰ δύο– τρία ἔργα, τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὴν κρίσιν τὴν ἰδικήν μας, εἶναι χρήσιμα, ἀποτελοῦν τὸ ἓν χιλιοστὸν τοῦ ἐκτεταμένου ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖται καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ὅπως τὰ φράγματα, τὰ ἀρδευτικά, τὰ συγκοινωνιακά, τὰ βιομηχανικά, τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ γενικῶς τὰ πάσης φύσεως ἔργα. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῆται τὸ γεγονός, ὅτι ἐκτελεῖται κατ’ ἔτος πρόγραμμα 300.000.000 περίπου δολλαρίων, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνέρχονται αἱ κρατικαὶ καὶ παράλληλοι ἐπενδύσεις; Ὅταν, λοιπόν, ἐπιτελοῦμεν κατ’ ἔτος ἕνα τοιοῦτον πρόγραμμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἔχομεν μεταβάλει τὴν χώραν εἰς ἀπέραντον ἐργοτάξιον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπισημαίνωνται ἓν ἢ δύο ἔργα, κατὰ τὴν κρίσιν σας ἀτυχῆ; Εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἀγνοῆτε τὸ τεράστιον ἔργον, τὸ ὁποῖον γίνεται, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν σφάλματα, ὅπως γίνονται εἰς ὅλας τὰς χώρας; Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ἀσχολουμένη μὲ τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀνέμιξε καὶ πάλιν, ὡς μὴ ὤφειλε τὸ Στέμμα εἰς τὴν διένεξίν της μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπέφυγα, μέχρι τοῦδε, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι συνηθίζω, τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ Στέμμα, νὰ τὰ χειρίζωμαι μετὰ μεγάλης διακριτικότητος. Ἀλλὰ ἐπειδὴ συνεχίζεται τόσον ἐν τῇ Βουλῇ, ὅσον καὶ διὰ τοῦ τύπου αὐτὴ ἡ πολεμική, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὡρισμένας σκέψεις μου ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶναι λυπηρόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, προκειμένου νὰ προωθήσῃ τὰς ἀντιδημοκρατικάς της ἐπιδιώξεις, δὲν κάμει πλέον διάκρισιν μέσων. Ἀπόδειξις τοῦ ἐκβιαστικοῦ χαρακτῆρος τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγει, εἶναι ὅτι στρέφεται οὗτος κυρίως, κατὰ τοῦ Στέμματος. Γνωρίζετε, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀπευθύνει καθ’ ἡμέραν ἐκκλήσεις ἢ ἀπειλὰς πρὸς τὸ Στέμμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν διένεξιν τῶν κομμάτων, νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ νὰ ἀνοίξῃ τὰς θύρας τῆς ἐξουσίας εἰς αὐτήν. Ἡ πολιτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος, τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔλαβεν εὐρείας διαστάσεις. Δοθέντος τοῦ συνθήματος ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης, ὁλόκληρος ὁ τύπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπεδόθη εἰς μίαν ἀνεπίτρεπτον ἀναμόχλευσιν τοῦ παρελθόντος μὲ σαφεῖς ὑπαινιγμούς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ σήμερον ἡ ἱστορία τοῦ παλαιοῦ διχασμοῦ καὶ θὰ ἐπαναληφθῇ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀξιώσεις τοῦ Κέντρου.

§43Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τὸν δημιουργεῖτε σεῖς, τὸν διχασμόν.

§44Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Παραλλήλως καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐνοχληθῇ ὁ Βασιλεὺς διὰ τῆς ἀνακινήσεως θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ζωὴν καὶ τὴν δραστηριότητα τοῦ Στέμματος. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰς ἐπιθέσεις αὐτάς, ἀλλὰ ἐπικρίνει καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπεραμύνεται τοῦ Στέμματος, ὁσάκις τοῦτο ὑφίσταται ἀδίκους ἐπιθέσεις. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὑπεραμύνεται τοῦ Στέμματος ἐκ καθήκοντος ἠθικοῦ καὶ νομικοῦ. Καὶ τὸ μὲν ἠθικὸν καθῆκον συνίσταται εἰς τὴν ὑποχρέωσιν παντὸς ἀνθρώπου νὰ ὑπεραμύνεται τοῦ ἀδικουμένου, τὸ δὲ νομικὸν καθῆκον, συνίσταται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Στέμμα μὴ δυνάμενον νὰ ἀντιδικήσῃ, ὁμιλεῖ κατ’ ἀνάγκην διὰ τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὸ Στέμμα, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς κατηγοροῦν ἐπὶ καπηλείᾳ. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἡ πολεμικὴ αὐτὴ κατὰ τοῦ Στέμματος εἶναι καὶ ἄδικος, εἶναι καὶ ἀφελής. Καὶ ἄδικος μὲν εἶναι διότι εἶναι γνωστὴ ἡ ἀρετὴ τοῦ Βασιλέως καὶ ἡ προσήλωσίς Του εἰς τὸ πολίτευμα τῆς χώρας, γίνεται δὲ περισσότερον ἄδικος, ὅταν ἀσκῆται ἀπὸ τὴν σημερινὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ὁ Βασιλεύς, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ αἰτήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐγκατέστησε δύο φορὰς Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι τὴν τελευταίαν τὴν ἐγκατέστησε κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ πανηγυρίζῃ δι’ αὐτὴν ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Ἀλλά, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι καὶ ἀφελής. Καὶ εἶναι ἀφελής, διότι δὲν δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκει ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Καὶ ἰδοὺ διατί. Ζητεῖτε ἀπὸ τὸν Βασιλέα, πρῶτον νὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ νὰ κρίνῃ ὁ ἴδιος περὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν, δεύτερον, νὰ ἀπομακρύνῃ ἄνευ λόγου τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν τῆς χώρας, τρίτον, νὰ ἐγκαταστήσῃ μεταβατικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία νὰ ἀποδιοργανώσῃ τὸ Κράτος διὰ νὰ κάμῃ ἐκλογὰς καὶ τέταρτον νὰ ἀλλάξῃ τὸν ἐκλογικὸν νόμον. Ὅπως γνωρίζει καὶ ὁ πρωτοετὴς φοιτητὴς τῆς Νομικῆς, ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ζητεῖτε, εἶναι συνταγματικῶς ἀδύνατα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ σᾶς προσφέρῃ ὁ Βασιλεὺς καὶ τοῦτο ἐφ’ ὅσον πεισθῇ ὁ ἴδιος, ὅτι ὑπάρχει διάστασις Κυβερνήσεως καὶ Κοινῆς Γνώμης, εἶναι ἡ διάλυσις τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ ἐξ ὅσων γνωρίζω, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ τὴν ἐπιδίωξίν σας, διότι γνωρίζετε, ὅτι ἐπιτυγχανόμενον, θὰ ἀπετέλει Κάδμειον νίκην διὰ τὸ Κόμμα σας. (Χειροκροτήματα).

§45Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐμμένοντες εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν..... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. Δὲν διακόπτουν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§47Σ. ΧΟΥΤΑΣ. ... καὶ τὸν τόπον ὁδηγεῖτε εἰς τὴν καταστροφήν, ἀλλὰ καὶ τὴν τύχην σας. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Ἀρχηγός σας, οὐδεὶς τὸν διέκοψεν. Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.

§49Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀλλὰ καὶ ἡ χρῆσις αὐτῆς τῆς προνομίας ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, θὰ πρέπει νὰ γίνεται μετ’ ἐξαιρετικῆς περισκέψεως, δεδομένου ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ ἐκτιμήσῃ ὁ ἴδιος τὰς διαθέσεις τῆς κοινῆς γνώμης. Τοῦτο ἀπέδειξεν ἄλλωστε καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ 1915, κατὰ τὴν ὁποίαν προεκλήθη ὁ διχασμός, διότι ὁ τότε Βασιλεὺς ἔκαμεν ἐκεῖνο ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ζητεῖτε ἀπὸ τὸν σημερινὸν Βασιλέα. Κύριοι βουλευταί, ἰδοὺ διατὶ ἀσκόπως, ἀλλὰ καὶ ἀδίκως παρενοχλεῖτε τὸ Στέμμα. Ἡ διαφορά σας, ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη, εἶναι μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐὰν πρόκειται ἡ διαφορὰ αὕτη νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν της, δὲν θὰ τὴν εὕρῃ, οὔτε εἰς τοὺς προθαλάμους τῶν Ἀνακτόρων οὔτε εἰς τὸ πεζοδρόμιον θὰ τὴν εὕρῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ σύμφωνα μὲ τὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν διαγράφει τὸ Σύνταγμα. (Χειροκροτήματα). Ὅσον δὲ ἐνωρίτερον ἀντιληφθῆτε τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, τόσον τὸ καλύτερον καὶ δι’ ὑμᾶς καὶ διὰ τὸν τόπον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀσχολούμενος μὲ τὴν ἐσωτερικὴν κατάστασιν, ἀνεφέρθη καὶ πάλιν εἰς τὴν ταλαίπωρον Δημοκρατίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω πρὸ μηνὸς καὶ νὰ ἀποδείξω, πρῶτον, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας λειτουργεῖ πλήρως ἡ Δημοκρατία ὅπως τὸ γνωρίζει καὶ τὸ αἰσθάνεται καὶ ὁ τελευταῖος πολίτης, δεύτερον, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀπέδειξεν ἐμπράκτως τὴν προσήλωσίν της εἰς τὸ πολίτευμα καὶ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν, καί, τρίτον, ὅτι ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν χώραν μας δὲν κινδυνεύει, παρὰ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν καπηλεύονται καὶ τὴν ὑπονομεύουν. Προεκάλεσα τότε τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀναφέρῃ ἔστω καὶ ἕνα μέτρον τῆς Κυβερνήσεώς μου ἀντιδημοκρατικόν. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπαντῶν προχθὲς εἰς τὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο, εἶπε πράγματα, τὰ ὁποῖα δι’ ἐμὲ εἶναι τοὐλάχιστον ἀπίθανα. Διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀντιδημοκρατικότητα τῆς Κυβερνήσεως ἐπεκαλέσθη, πρῶτον, μίαν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, ἀπευθυνομένην πρὸς ἕνα κοινοτάρχην τῆς ἐπαρχίας του καί, δεύτερον τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς συγκεντρώσεως τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ ἡ μὲν πρώτη περίπτωσις, ὡς ἀπόδειξις καταλύσεως τοῦ πολιτεύματος, εἶναι τοὐλάχιστον φαιδρά. Ἡ δευτέρα ὅμως ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀποδεικνύει, δηλαδή, τὴν ἀντιδημοκρατικότητα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὄχι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδοὺ διατί: Ἡ Κυβέρνησις, ἀποφασίσασα τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ συλλαλητηρίου, ἐνήργησε κατὰ τρόπον Συνταγματικόν, ἄρα δημοκρατικόν. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ἀγνοήσασα τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπειθήσασα εἰς τὰς ἐντολὰς τῆς ἀστυνομίας, προέβη εἰς ἐνέργειαν ὄχι μόνον ἀντιδημοκρατικήν, ἀλλὰ σαφῶς ἀναρχικήν. Καὶ ἐνῷ προσποιεῖται, ὅτι ὑπεραμύνεται τῆς Δημοκρατίας, οὐσιαστικῶς προβαίνει εἰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν εἰς τὴν κατάλυσίν της. Αὐτή κ. συνάδελφοι ἡ τακτικὴ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μοῦ ἐνθυμίζει τὴν ἱστορίαν ἑνὸς πονηροῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος καθ’ ἣν στιγμὴν ἔδερε τὸν ἀντίπαλόν του ἐκραύγαζε καλῶν εἰς βοήθειαν. Ὅταν βραδύτερον ἠρωτήθη διατί ἐκραύγαζεν ἀφοῦ αὐτὸς ἦτο ὁ ἐπιτιθέμενος, ἀπήντησε, διὰ νὰ συλλάβῃ τὸ θῦμα ὁ ἀστυνόμος ἐὰν ἤρχετο. (Γέλωτες). Ἐνῷ δηλαδή, ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἀντιδημοκρατικαί, κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἀντιδημοκρατικήν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δὲν ἀρκεῖται μόνον εἰς τὰς ἀδίκους ἐπικρίσεις του, ἀλλὰ χρησιμοποιεῖ καὶ ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμοὺς ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς. Δὲν ἀντιλαμβάνεται ὅμως, ὅτι αἱ ὕβρεις του δὲν δύνανται πλέον νὰ θίξουν κανένα. Καὶ δὲν δύνανται, διότι ἡ μεγάλη χρῆσις —καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζουν καλύτερον ἐμοῦ οἱ σημερινοί του συνεργάται— ἡ μεγάλη χρῆσις τὰς κατέστησε πληθωρικάς. Ἀλλὰ πέραν τῶν ὕβρεων ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μᾶς ἠπείλησε καὶ μὲ τὰς φυλακάς. Καὶ ἡμεῖς μὲν δὲν διατρέχομεν τοιοῦτον κίνδυνον καὶ διότι ἡ πολιτική μας εἶναι ἀνεπίληπτος, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις διὰ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου νὰ ἀποκτήσῃ ποτὲ τὴν δύναμιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ἀπειλάς του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Θὰ ἦτο πάντως χρήσιμον.........

§50Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἰς τὰς φυλακὰς θὰ καταλήξετε μοιραίως.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ μὴ διακόπτετε πλέον.

§52Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ὅταν ὁ κ. ἀρχηγός σας ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς γρονθοκοπῶν τὸ βῆμα καὶ διατυπῶν ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμούς, μᾶς ἠπείλει μὲ τὰς φυλακάς, ἡμεῖς παρηκολουθήσαμεν τὴν ἀγόρευσίν του μὲ ὑπομονήν, ἐνῷ ὅταν ἐγὼ ἀναφέρωμαι εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σεῖς εἴπατε, διαμαρτύρεσθε! Λέγω λοιπόν, ὅτι ἡμεῖς, δὲν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ προσέξῃ ἡ Ἕνωσις Κέντρου μήπως μὲ τὰς μεθόδους, τὰς ὁποίας ἀκολουθεῖ καὶ αἱ ὁποῖαι τὴν θέτουν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἐκτὸς τῆς νομιμότητος, ἀντιστρέψῃ τοὺς ὅρους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Διότι ὁ δρόμος τῆς παρανομίας εἶναι δύσκολος ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει Κράτος ὠργανωμένον καὶ ἱκανὸν νὰ ἐπιβάλῃ τοὺς νόμους, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἐδήλωσε κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νὰ τοὺς ἐπιβάλῃ, προστατεύουσα τὴν γαλήνην τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, τερματίζει κατὰ κανόνα τὰς δηλώσεις του μὲ τὴν στερεότυπον ἐπῳδὸν ὅτι ἡ Δημοκρατία θὰ νικήσῃ. Διὰ νὰ καθησυχάσω τὴν συνείδησίν του, τὸν πληροφορῶ, ὅτι πράγματι ἡ Δημοκρατία θὰ νικήσῃ, ἀλλὰ θὰ νικήσῃ, διότι θὰ ἡττηθῇ ὁ ἴδιος. Καὶ θὰ ἡττηθῇ, διότι αἱ μέθοδοι, τὰς ὁποίας ἀκολουθεῖ, δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε εἰς τὰ προβλήματα, οὔτε εἰς τὴν νοοτροπίαν τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος. (Παρατεταμένα καὶ ζωηρότατα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, χαίρω, διότι παρέχεται εὐκαιρία πλήρους διευκρινήσεως ἑκατέρωθεν τῶν ἀπόψεων. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ θέσις πολιτικοῦ ζητήματος ἦτο ἄτοπος, ἀλλὰ ἀπέβη πρὸς τὸ καλὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐθέσαμεν πολιτικὸν ζήτημα, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ληγούσης τῆς Συνόδου, νὰ ἀνακεφαλαιώσωμεν τὰς κατηγορίας, τὰς ὁποίας διατυποῦμεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἀναφερθῶ πρῶτον εἰς ἕνα προσωπικὸν θέμα. Ὁμιλῶν περὶ τοῦ κ. Στεφ. Στεφανοπούλου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ὁ τόνος τῆς χθεσινῆς ὁμιλίας του ὀφείλεται εἰς τὴν προαγωγήν του. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, εἶχεν ἀνέκαθεν καὶ ἔχει πάντοτε ἐντελῶς διακεκριμένην θέσιν ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν καὶ οὐδὲν προσέθεσεν ἡ χθεσινὴ ἀνακοίνωσις. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου). Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἡ σημερινὴ ὁμιλία του παρεῖχεν εὐκαιρίαν ἀπαντήσεως εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν Σόφιαν. Καθὼς καὶ ὅταν ἀνέκυψε θέμα Μακεδονικόν, προέβημεν εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ Ἔθνος, εἶναι ἡνωμένον καὶ οὐδεὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι διατεθειμένος νὰ ἀνεχθῇ δημιουργίαν παρομοίου ζητήματος, καθ’ ὅμοιον τρόπον διακηρύσσομεν, ὅτι τὸ Ἔθνος εἶναι ἡνωμένον ἀπέναντι οἱασδήποτε ἐξωτερικῆς ἐπιβουλῆς. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλπίζῃ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Σ. Ἑνώσεως, ὅτι οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ ἐσωτερική μας ἀντίθεσις, εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ ἀνταπόκρισιν ἡ ἰδική του προσπάθεια πρὸς διαίρεσιν. (Χειροκροτήματα). Τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἐξητάσαμεν ἀφοροῦν τὴν ἐξωτερικήν, τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικήν. Ἐπὶ πάντων αὐτῶν τῶν θεμάτων, ἐλάβομεν ἤδη θέσιν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς τοὺς λόγους τῶν Ὑπουργῶν καὶ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν ἀπευθύνομεν εἶναι ὅτι, μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ἐξαιρουμένων τῶν Τριῶν Μεγάλων Δυνάμεων, τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Μ. Βρεταννίας καὶ τῆς Γαλλίας, ὅπως διεκήρυξε καὶ ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ, ἡ πτωχὴ Ἑλλὰς ἔχει τὸ μεγαλύτερον βάρος. Θέτω τὸ ἐρώτημα: Ποῦ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἰσχύῃ μεταξὺ τῶν Κρατῶν, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ ΝΑΤΟ; Ἐλέχθη: Ζητεῖτε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπαγορεύσῃ τὰς ἰδικάς της θελήσεις εἰς τὸν κόσμον; Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπερασπίζεται τὰ ἰδεώδη τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης, τὰ ὁποῖα θεμελιώνουν τὴν συμμαχίαν τοῦ ΝΑΤΟ. (Χειροκροτήματα). Ὁ πίναξ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὸν ὁποῖον προχθὲς ἀνεκοινώσαμεν, μένει ἀναμφισβήτητος. Ἀνωμολογήθη ἀπὸ ὅλους, ὅτι ἐνῶ ἔχομεν τὸ μεγαλύτερον βάρος στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἔχομεν καὶ τὸ μικρότερον ποσὸν δαπανῶν διὰ τὴν παιδείαν. Καὶ εἶπον προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω: Μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διαθέτει ἀπὸ τὸ πτωχὸν εἰσόδημα τῆς χώρας τὸ μεγαλύτερον βάρος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ τὸ μικρότερον τῆς παιδείας, δὲν ἔχει δικαίωμα ὑπάρξεως. (Χειροκροτήματα). Μᾶς λέγουν, τὶ ἠθέλατε νὰ κάμωμεν; Ἀπαντῶμεν. Ἔπρεπε νὰ διεξαχθῇ ἀγὼν διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία δὲν φαίνεται, ὅτι ἔχει γίνει συνειδητὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, ὅπως διαπιστοῦται ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἔπρεπε νὰ ὑπερασπίσωμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι τὰ σύνορα τῶν δορυφόρων, δὲν εἶναι σύνορα ἀνεξαρτήτων κρατῶν, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ κινοῦνται αὐτονόμως καὶ νὰ δημιουργοῦν τοπικοὺς πολέμους. Τὰ σύνορα τῶν δορυφόρων εἶναι σύνορα τῆς Σ. Ἑνώσεως. Εἶναι ἐπαρχίαι τῆς Σ. Ἑνώσεως, ἡ Βουλγαρία, ἡ Ἀλβανία, καὶ ἀποτελεῖ σφάλμα καὶ πολιτικὸν καὶ στρατιωτικὸν καὶ οἰκονομικόν, νὰ ἐξετάζεται αὐτονόμως ἡ Βουλγαρία καὶ ἡ Ἀλβανία καὶ νὰ καθορίζωνται αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι τῆς Ἑλλάδος αὐτονόμως καὶ αὐτοδυνάμως διὰ τὴν ἄμυνάν της κατὰ τῶν γειτόνων της. Παρῆλθεν ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ τοπικοὶ πόλεμοι ἦσαν πράγματι τοπικοί. Ὅταν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὸν ἰδικόν μας γεωγραφικὸν χῶρον, οἱ δορυφόροι ἔχουν γεωγραφικὴν συνοχὴν μὲ τὴν Σ. Ἕνωσιν, εἶναι τμήματα τῆς Σ. Ἑνώσεως, εἶναι Σοβιετικαὶ ἐπαρχίαι, ἡ ἀντιμετώπισις ἔπρεπε νὰ γίνεται ὄχι μὲ τὰ παλαιὰ κριτήρια αὐτονόμων γειτόνων, οἱ ὁποῖοι κινοῦνται αὐτοτελῶς μὲ τὰς ἰδικάς των δυνάμεις. Ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ τὸ δεδομένον, ὅτι ἀποτελοῦν τμήματα τῆς Σ. Ἑνώσεως καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ ἄμυνα ἀποτελεῖ κοινὸν συμμαχικὸν καθῆκον, ἀποτελεῖ χρέος αὐτομάτου καὶ πλήρους ἀλληλεγγύης. Ἐὰν περὶ αὐτοῦ δὲν πρόκειται, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀνομάζομεν Ἀτλαντικὴν Συμμαχίαν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἀποτελεῖ τὴν ἀποστολήν της. Ἐὰν πρόκειται εἰς ἐνδεχόμενον ἐπιλεγόμενον τοπικὸν πόλεμον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν Βουλγαρίαν μόνη ἡ Ἑλλάς, ἐὰν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, τότε, εἰς μάτην εὑρισκόμεθα ἐντὸς τοῦ ΝΑ-ΤΟ, διότι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἄλλον, τὸν παγκόσμιον πόλεμον, θὰ εἶναι περιττὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν. Θὰ ἔχωμεν ὅλοι ἀπολεσθῆ. Ἐνδεχομένη ἐπίθεσις τῆς Βουλγαρίας εἶναι σφάλμα νὰ ὀνομασθῇ τοπικὸς πόλεμος. Θὰ εἶναι πόλεμος τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ θὰ πρέπει συμμαχικῶς νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται, τὰ κριτήρια ἀνταποκρίσεως πρὸς τὰς δυνάμεις τῆς Βουλγαρίας, καὶ ἐνδεχομένως τῆς Ἀλβανίας εἶναι ἐσφαλμένα. Ἄλλως ἐὰν ἐπρόκειτο αὐτὰ νὰ εἶναι τὰ κριτήρια διὰ τὸ μέγεθος τῶν ἰδικῶν μας στρατιωτικῶν δαπανῶν θὰ εἶχεν ἡ Σ. Ἕνωσις ἕν ἀσφαλὲς μέσον διὰ τὴν ὑποταγήν μας. Δὲν ἐχρειάζετο τὴν εἰσβολὴν ἔξωθεν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπεραυξήσῃ ἐπί τινα χρόνον τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις τῆς Βουλγαρίας καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τὸ Κράτος αὐτῆς τῆς ἀνησυχίας νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς αὐτὰς τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας. Δὲν χρειάζεται τότε εἰσβολὴ ἔξωθεν. Ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπιπτεν ἔσωθεν, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἐξαθλιώσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ βαρύτατον σφάλμα εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς στρατιωτικῆς μας πολιτικῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ καταγγέλλομεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ. Χρειάζεται θεμελιώδης ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐπίκρισις ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Εἰς τὸ αὐτὸ κείμενον διαπιστοῦται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐζήτησε βοήθειαν καὶ ταὐτοχρόνως αὔξησιν τῶν στρατιωτικῶν της δυνάμεων. Καὶ θέτω τὸ ἐρώτημα: Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζῃ εἰς ἀνταπόκρισιν, ὅταν δὲν ἀρκῆται νὰ ζητήσῃ βοήθειαν διὰ τὸ καταθλιπτικὸν βάρος τῶν ὑφισταμένων στρατιωτικῶν δαπανῶν, τῶν βαρυτέρων ἀπὸ ὅλα τὰ ἐλεύθερα Ἔθνη; Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ζητεῖ αὔξησιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων καὶ περαιτέρω βοήθειαν; Μὲ τοιαύτην διαχείρισιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσῃ εἰς βοήθειαν; Ἰδοὺ διατὶ ἡ διαχείρισις τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν εἶναι βασικῶς ἐσφαλμένη. Ἄν ἀποκτηθῇ ἡ συνείδησις, ὅτι τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον εἶναι σημαντικόν, καὶ ὅπως ὁ κόσμος πορεύεται κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον σημαντικώτερον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι οἱ κίνδυνοι τοῦ ἐσωτερικοῦ μετώπου εἶναι ἐγγύτεροι ἀπὸ τοὺς ἐξωτερικοὺς κινδύνους, ὅτι ἑπομένως τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, τῆς εὐημερίας τοῦ λαοῦ ἔχει προτεραιότητα, θὰ ἔπρεπεν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νὰ διαφωτίσῃ, νὰ διεξαγάγῃ ἀγῶνα καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ, ὥστε τὰ βάρη, ὅλα τὰ βάρη τῆς αὐξανομένης ἀμυντικῆς δαπάνης, πέραν τῆς ἰδικῆς μας ἀναλογίας, νὰ βαρύνουν τὴν Συμμαχίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Διότι, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι ἡ πτωχὴ Ἑλλὰς θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἔχῃ τὸ μεγαλύτερον βάρος στρατιωτικῶν δαπανῶν μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. (Χειροκροτήματα). Πέραν τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν συνεζητήθη τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Εἴπομεν ἐπανειλημμένως, ὅτι βεβαίως ἔγιναν ἔργα. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθέσαμεν ὑπὸ συζήτησιν εἶναι ἂν ἔγιναν ὅσα ἔπρεπε καὶ ὅπως ἔπρεπε. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διετυπώσαμεν κατηγορίας. Τελεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ κομπασμοῦ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Διακηρύσσει, ὅτι οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορίαν της ἡ Ἑλλὰς εἶχε παρομοίαν ἀνάπτυξιν. Ἀρκεῖ μία πρόσφατος σύγκρισις. Ἡ πρώτη πενταετία 1950–1955 ἀντέχει εἰς τὴν σύγκρισιν πρὸς τὴν ἰδικήν του πενταετίαν δὲν χρειάζεται ἀπομάκρυνσις διὰ νὰ εὕρωμεν τοὺς ὅρους τῆς συγκρίσεως. Ἄλλωστε ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις εἶναι σήμερον παγκόσμιον, δὲν εἶναι μοναδικὸν ἑλληνικὸν φαινόμενον. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἡ διεθνὴς θέσις τῆς Ἑλλάδος οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορίαν της ἦτο ὑψηλοτέρα. Οὐδέποτε κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΡΕ; Οὔτε ὅταν ἡ μικρὰ Ἑλλὰς ἔγινε Μεγάλη Ἑλλὰς τῶν 5 θαλασσῶν, οὐδέποτε; (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν ἀπευθύνομεν διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι στερεῖται σοβαροῦ προγραμματισμοῦ. Προχθὲς ἀκόμη κατήγγειλα καὶ οὐδεὶς τὸ ἔθεσεν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, ὅτι δύο ἔγκυροι ὀργανισμοὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Σοφῶν καὶ τὸ Κοινοβούλιον τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διεπίστωσαν πλήρη ἔλλειψιν Ἑλληνικῶν στοιχείων. Μὲ ποῖον δικαίωμα ἑπομένως κομπάζετε, ὅτι ἔχετε σοβαρὸν προγραμματισμόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἰκοδομεῖτε τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος; Ἄλλως τε ἀρκοῦν ὡρισμένοι ἀριθμοὶ διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουν πόσον ἀσυνάρτητον εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀνομάζουν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Πῶς κατανέμονται αἱ ἐπενδύσεις; Εἰς τοὺς τρεῖς παραγωγικοὺς κλάδους, γεωργίαν βιομηχανίαν καὶ ἐνέργειαν, τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων ἀνέρχεται εἰς 35%. Καὶ διὰ τὰς κατοικίας, καὶ ὄχι βέβαια τὰς λαϊκάς, ἐπίσης τὸ ⅓ τοῦ συνόλου, δηλαδὴ περίπου τὸ ἴδιον. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν μόνον ἀνισόρροπον κατανομὴν ἐπενδύσεων, ἔχομεν ἐπίσης καὶ ἄνισον κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Κατὰ τὸ 1955–60 ὁ μέσος ρυθμὸς τῆς ἐτησίας αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἦτο περίπου 5%, ὁ ἀντίστοιχος ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου ἀνέρχεται εἰς τρεχούσας δραχμὰς εἰς 1,6%, εἰς σταθερὰς δραχμὰς 0,76%. Ἰδοὺ ἡ ἀνισότης τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο κεφάλαια τῆς κατηγορίας. Ὁ τρόπος τῆς κατανομῆς τῶν ἐπενδύσεων καὶ ἡ ἀνισότης τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ὑπάρχει πέραν αὐτοῦ ἡ διαπίστωσις τῆς ἀνεργίας τῆς ὑποαπασχολήσεως, τῆς μεταναστεύσεως. Ἐλέχθη διὰ τὴν μετανάστευσιν, ὅτι ἀποτελεῖ ἀγαθόν. Ἂν εἶναι εἰς μικρὸν βαθμὸν θὰ ἦτο βεβαίως δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Ἀλλ’ εἰς τόσην ἔκτασιν, ὅταν τὸ σύνολον τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τὸ ὁποῖον ἔρχεται κατ’ ἔτος ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἐξέρχεται ἀπὸ τὴν χώραν, ἐκπατρίζεται εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ εὐτυχὲς γεγονός; Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κατ’ οὐσίαν αὐτὴ ἡ μετανάστευσις εἶναι μία μετεκπαίδευσις, μία εἰδίκευσις. Καὶ κατὰ τοὺς λόγους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας τοῦ κ. Ἔρχαρτ, οἱ μεταναστεύσαντες ἐκεῖ θὰ μετεκπαιδευθοῦν καὶ θὰ ἔλθουν κατόπιν ἐδῶ, διότι τὰ κεφάλαια προτιμοῦν νὰ πηγαίνουν εἰς τὸν τόπον ὅπου θὰ εἶναι εὐθηνὰ ἡμερομίσθια. Ἀλλὰ θέτω τὸ ἐρώτημα: Ἂν τὸ ἡμερομίσθιον εἶναι ἐδῶ εὐθηνόν, διατὶ θὰ ἐπανέλθουν ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν; Καὶ ἂν ἐδῶ τὰ ἡμερομίσθια εἶναι εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, διατὶ θὰ ἔλθουν ἐδῶ τὰ κεφάλαια; Ἰδοὺ διατὶ ὁ συλλογισμὸς εἶναι ἀπολύτως ἕωλος. Ἡ μετανάστευσις εἰς τὴν ἔκτασιν εἰς τὴν ὁποίαν συντελεῖται, εἶναι μία τραγικὴ αἱμορραγία τῆς χώρας. Εἶναι ἐρήμωσις τῆς ὑπαίθρου, ἀλητεία τῶν πόλεων, ἐκπατρισμὸς τῆς νεότητος. Αὐτὴ εἶναι ἡ δραματικὴ εἰκὼν τὴν ὁποίαν σήμερον ἐμφανίζει ἡ Ἑλλὰς τοῦ οἰκονομικοῦ θαύματος. Κύριοι βουλευταί, αὐταὶ συνοπτικῶς εἶναι αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω εἰς τὰς ἐξαιρέτους ὁμιλίας ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος, τῶν συναδέλφων τῆς Ε.Κ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ πολιτικὰ θέματα. Ἔγινε λόγος διὰ τὴν παράνομον συγκέντρωσιν τῆς 20ῆς Ἀπριλίου. Διακηρύττομεν, ὅτι ἡ 20ὴ Ἀπριλίου δὲν εἶναι παράνομος, εἶναι νόμιμος. Εἰς τὸ Σύνταγμα ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία καθιερώνει τὸ δικαίωμα τῶν πολιτῶν νὰ συνέρχωνται ἐν ὑπαίθρῳ ἐκτὸς ἂν δημιουργῆται κίνδυνος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ὅταν ὅμως εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, διὰ λόγους ὑποτιθεμένων κινδύνων δημοσίας ἀσφαλείας διατάσσεται ἡ ἀπαγόρευσις, εἶναι βέβαιον, ὅτι οὐσιαστικῶς καταργεῖται ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ ἀληθοῦς πνεύματος αὐτῆς τῆς διατάξεως ἐθεωρήσαμεν χρέος νὰ ἀποφασίσωμεν τὴν συγκέντρωσιν. Ἄλλως τε πέραν τοῦ ἄρθρου 10 τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸ δικαίωμα τῶν πολιτῶν νὰ συνέρχωνται ἐν ὑπαίθρῳ, ὑπάρχει καὶ ἄλλο ἄρθρον τοῦ Συντάγματος τὸ ὁποῖον μᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα αὐτό. Εἶναι τὸ ἄρθρον 114. (Χειροκροτήματα). Ὅταν παραβιάζωνται τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων, τὸ Σύνταγμα ἐμπιστεύεται εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων τὴν διαφύλαξιν αὐτῶν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Καὶ ἀναγγέλλομεν εἰς ὅλους, ὅτι θεωροῦμεν τὸ ἄρθρον 114 τοῦ Συντάγματος, ὅτι κατὰ τὴν σημερινὴν περίοδον ἔχει περίπτωσιν ἐφαρμογῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ μᾶς ἐπεσήμανε τὸν κίνδυνον, ὅτι ψαύομεν τὰ ὅρια τῆς παρανομίας καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ ἐπιβάλῃ τὸν νόμον. Τοῦ δίδομεν τὴν ἀπάντησιν: Πλανᾶται ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρόκειται νὰ πτοηθῶμεν ἀπὸ τὰς ἰδικάς του ἀπειλάς. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου: Μπράβο, μπράβο. Χειροκροτήματα). Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἔχουν πτοηθῆ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἀπεφασίσαμεν τὴν συγκέντρωσιν, τὴν ὁποίαν σεῖς ὀνομάζετε παράνομον καὶ ἡμεῖς ὀνομάζομεν συνταγματικήν. Καὶ ποῖαι ἦσαν αἱ ἐντολαί; Τὰς ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰ σήματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν. «Κυνῆγι ἀλύπητο». Κατὰ τίνων; Κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Ἄμυνα ἦτο αὐτὴ ἡ ἀδίστακτος, ἀπαράδεκτος φασιστικὴ ἐπίθεσις ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδιαιτέρως ἐναντίον τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους; Μᾶς εἶπον: Εἶχε δηλώσει ἡ ΕΔΑ, ὅτι θὰ συμμετεῖχε. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποφύγετε τὴν συγκέντρωσιν. Ὥστε, κύριοι Ὑπουργοὶ τῆς ΕΡΕ, ὁσάκις ἡ ΕΔΑ ἀναγγέλλει, ὅτι θὰ μετάσχῃ εἰς μίαν συγκέντρωσιν ἡμεῖς νὰ σπεύδωμεν εἰς δήλωσιν μετανοίας καὶ νὰ ἀποσυρώμεθα; Θὰ μετεβαλλώμεθα εἰς ἕρμαιον τῆς πρωτοβουλίας τῆς ΕΔΑ. Καὶ δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν φιλοδοξίαν. Ἡμεῖς χαράσσομεν ἰδικήν μας πορείαν καὶ μᾶς εἶναι ἀδιάφορος ἡ πορεία τῶν ἄλλων. (Χειροκροτήματα). Μᾶς λέγουν ἀκόμη: Διατὶ δὲν ἐσπεύσατε νὰ δηλώσετε, ὅτι δὲν δέχεσθε τὴν παρουσίαν τῆς ΕΔΑ; Εἰς ἕνα ἀνοικτὸν χῶρον ἕνα κόμμα καλεῖ ὁλόκληρον τὸν λαόν. Ἦτο δυνατὸν νὰ δηλώσωμεν ποῖον εἰς τὸν ἀνοικτὸν χῶρον δεχόμεθα καὶ ποῖον δὲν δεχόμεθα; Διὰ νὰ γίνῃ τί; Διὰ νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὴν ΕΡΕ πιστοποιητικὸν ἐθνικῶν φρονημάτων; Δι’ αὐτὸ θὰ τὸ ἐδηλώναμεν; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ποῖος καταδέχεται ἀπὸ τοὺς ὑπερηφάνους ἄνδρας τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς πολίτας, ποῖος καταδέχεται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ οἱονδήποτε πιστοποιητικὸν ἐθνικῶν φρονημάτων; Κατάφορτοι εἶναι καὶ οἱ πολιτευταὶ καὶ οἱ πολῖται τῆς δημοκρατικῆς παρατάξεως ἀπὸ ὑπηρεσίας καὶ θυσίας πρὸς τὴν Πατρίδα. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Γνωρίζω τὴν ἐπιθυμίαν τῶν Ἡρακλέων. Ἀνυπομονοῦν νὰ ὑπάρξῃ καθεστωτικόν, νὰ ὑπάρξῃ λαϊκὸν μέτωπον. Θὰ τοὺς προσφέρω μίαν βαρεῖαν ἀπογοήτευσιν. Εἰς μάτην ἐλπίζουν. Δὲν πρόκειται νὰ τεθῇ καθεστωτικόν. Οἱ Ἡρακλεῖς καὶ οἱ κάπηλοι θὰ μείνουν ἄνεργοι καὶ ἀχρείαστοι. Μᾶς εἶπον, ὅτι ὁ Βασιλεὺς δὲν χρειάζεται Ἡρακλεῖς. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ οἱ Ἡρακλεῖς χρειάζονται τὸν Βασιλέα. Ἐλπίζουν ὅμως εἰς μάτην. Ἐπίσης εἰς μάτην ἐλπίζουν λαϊκὸν μέτωπον. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος καὶ τῶν δύο ἄκρων. Κρατεῖ ὑψηλὰ τὴν σημαίαν τῆς Δημοκρατίας, τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας. Καὶ καλεῖ ὁλόκληρον τὸν Δημοκρατικὸν λαόν, καλεῖ κατ’ ἐξοχὴν τὴν νεότητα εἰς ἕνα ἀγῶνα ἰδεαλισμοῦ καὶ ἀναγεννήσεως τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διὰ τὴν ἀνταπόκρισιν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκει εἰς τὴν Νεότητα, καὶ ἰδίως τὴν ἀκαδημαϊκήν, ἡ ὁποία δονεῖται ἀπὸ τὰ ἰδεώδη τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐτάχθη εἰς τὴν πρωτοπορίαν. Δὲν διεξάγομεν σήμερον ἕνα συνήθη κομματικὸν ἀγῶνα. Λυποῦμαι, ὅτι ἡ Δεξιὰ καὶ οἱ ἡγέται της δὲν τὸ ἔχουν ἀντιληφθῆ. Ἔχομεν εἰσέλθει εἰς μίαν περίοδον ἰδεαλισμοῦ, ἡ ὁποία διὰ τοῦτο δονεῖ τὰς καρδίας ὅλης τῆς νεότητος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Καὶ ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δημιουργεῖ μίαν νέαν μεγάλην περίοδον πολιτικῆς καὶ ἰδεολογικῆς ἀναγεννήσεως τῆς χώρας. Εἶπεν ὁ κ. Ράλλης, τὸ ἐπανέλαβε καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Σᾶς προκαλοῦμεν εἰς ἐκλογάς. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς 29ης Ὀκτωβρίου αὐτὸ κηρύττομεν. Καὶ χαίρομεν, διότι ἀποδέχεσθε τὴν πρόκλησίν μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἐμπρὸς λοιπόν, ἀμέσως πρὸς ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Παραιτηθῆτε διὰ νὰ σχηματισθῇ μία Κυβέρνησις κοινῆς ἐμπιστοσύνης (ψίθυροι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ φωναὶ ἄ! ἄ!). Δὲν ἀμφέβαλα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλετε τὸ ἐννοῶ. Ἔχετε πράγματι ἀπογοητευθῆ, διότι μὲ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιήσατε ἐλάβατε μόνον 50%, ἐνῷ εἰς τὸν στρατὸν ἐλάβατε 90%. Καὶ ἀνυπομονεῖτε νὰ ἐπιβεβαιώσητε, ὅτι εἶσθε εἰς ἀκέραιον ὁλοκληρωτικὸν Κράτος καὶ εἰς μίαν νέαν ἐκλογὴν νὰ ἐξισώσητε τὰς ψήφους τῶν πολιτῶν μὲ τὰς ψήφους τοῦ Στρατοῦ, ὥστε νὰ ἔχετε 90% μὲ τὴν «ἐλευθέραν» θέλησιν τοῦ λαοῦ.... Γνωρίζω τὰς ἐπιδιώξεις σας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος εἶναι κομματικὸν εἶναι ἀστυνομικόν, εἶναι ὁλοκληρωτικόν, ὅπως τὸ ἔχετε καταστήσει, δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξουν ἐκλογαὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ γίνῃ τίμιον Κράτος, τίμιον σύστημα, τίμιαι ἐκλογαὶ καὶ τότε σᾶς προκαλοῦμεν. Διακηρύττομεν, ὅτι ζητοῦμεν εἰς τὸν συντομώτερον χρόνον ἐκλογὰς τιμίας. (Ψίθυροι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἀπευθύνομαι πέραν τῆς αἰθούσης, πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ τοῦ εἴπω: Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν προνόμια δὲν ζητοῦμεν εὔνοιαν, δὲν ζητοῦμεν νὰ κάμωμεν ἡμεῖς τὰς ἐκλογάς, δὲν ζητοῦμεν συμμετοχὴν εἰς Κυβέρνησιν. Ζητοῦμεν τίμιον Κράτος. Ποῖος ἔχει δίκαιον, λαὲ τῆς Ἑλλάδος; Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν τιμίας ἐκλογὰς ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ζητοῦν Κράτος Κομματικόν, ἀστυνομικόν, ὁλοκληρωτικόν, ζητοῦν νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ εἶναι ἐπιβάται τῆς ἐξουσίας; (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἡ ἀπόδειξις τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος εἶναι πλήρης. Ἀπεδείχθησαν δικαστικῶς καὶ ἡ βία καὶ ἡ νοθεία. Καὶ ἐν ὀνόματι τῶν δικαστικῶν αὐτῶν ἀποδείξεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν ἠθικὴν βάσιν τοῦ ἀγῶνος μας ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, θὰ συνεχίσωμεν τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχει ληφθῆ ἡ ἀπόφασις νὰ παλαίσῃ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐλευθεριῶν του. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὸ Στέμμα. Θὰ λάβωμεν, ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθόν, σαφῆ θέσιν. Τὸ πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι Βασιλευομένη Δημοκρατία. Σήμερον εἶναι Βασιλευομένη ἀλλ’ ἔπαυσε νὰ εἶναι Δημοκρατία. Καὶ ἀγωνιζόμεθα διὰ νὰ καταστῇ καὶ πάλιν Βασιλευομένη Δημοκρατία. Νὰ λειτουργήσουν οἱ ἐλεύθεροι θεσμοὶ εἰς τὴν χώραν. Τὶ ζητεῖτε, μᾶς λέγουν, ἀπὸ τὸν Βασιλέα; Δὲν ζητοῦμεν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὸ πολίτευμα. Οὐδεμίαν. Οὐδέποτε τὴν συνεστήσαμεν. Καὶ ὅταν συνέβη ἡ ἐκτροπὴ μὲ τὴν εὔνοιαν τοῦ 1955, κατηγγείλαμεν τὴν εὔνοιαν. Τὶ ζητοῦμεν σήμερον; Τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα Τοῦ παρέχει τὸ Σύνταγμα. Ζητοῦμεν νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Θὰ εἴπητε: Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας βαδίζομεν ἀμέσως πρὸς τὰς ἐκλογάς; Βεβαίως ὄχι. Ἔχομεν τὸ παράδειγμα τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Γεωργακοπούλου, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπηρεσιακὸς καὶ ἔλαβε ψῆφον ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ψηφίσῃ ἐκλογικὸν νόμον καὶ νὰ ρυθμίσῃ ὡρισμένα θέματα καὶ κατόπιν νὰ ἐνεργήσῃ ἐκλογάς. Τί θὰ ἠμπόδιζε νὰ ἐπαναληφθῇ; Ὑπάρχει τὸ προηγούμενον. Μόνον ἕν ἐμπόδιον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν ἡ πλειοψηφία ἡ ἰδική σας, ἡ πλειοψηφία τῆς ἀκραιφνοῦς Βασιλόφρονος παρατάξεως, ὥρθωνε τὸ ἀνάστημά της ἀπέναντι τῆς Συνταγματικῆς πρωτοβουλίας τοῦ Βασιλέως. Τολμήσατέ το. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ἀκραιφνεῖς Βασιλόφρονες, οἱ ὁποῖοι λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πλήρης εὐλάβεια διὰ τὰς πρωτοβουλίας τοῦ Βασιλέως, οἱ ὁποῖοι ἐγκρίνετε τὰς πρωτοβουλίας του καὶ ὅταν ἀκόμη ἀσκεῖ εὔνοιαν, τολμήσατε νὰ διαφωνήσετε, ὅταν ὁ Βασιλεὺς ἀπροσώπως, ἐν ὀνόματι τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν θέλησιν τοῦ κυρίαρχου λαοῦ, θελήσῃ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ πολιτικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη. Τολμήσατε, ἐὰν δύνασθε. Ἰδοὺ διατὶ δὲν ζητοῦμεν ἡμεῖς καμμίαν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὸ πολίτευμα. Ζητοῦμεν τὴν ἄσκησιν τῶν Συνταγματικῶν δικαιωμάτων καὶ τοῦ ἠθικοῦ του κύρους. Καὶ ὅταν Βασιλεὺς καὶ λαὸς συναντηθοῦν, οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὸ ἀνάστημα νὰ σταθῇ ἀντιμέτωπος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ὑπάρχει ἡ λύσις. Καὶ ὑπάρχει, χωρὶς καμμίαν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὸ πολίτευμα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρόκειται εἰς τὰς ἰδικάς μας τάξεις νὰ πτοηθῇ κανείς. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἀκόμη καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ὅπου ἔχομεν διαβληθῆ μὲ τὴν συστηματικὴν δηλητηρίασιν τοῦ ἐπαισχύντου Ραδιοφώνου καὶ τῶν ἀναξίων ἡγητόρων, μὲ τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγομεν, ἀρχίζει νὰ φθάνῃ, ἡ αὔρα τῆς Δημοκρατίας καὶ εἰς τὴν ἰδικήν των ψυχήν. Καὶ δὲν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι, εὑρισκόμενοι ἐνώπιον τοῦ διλήμματος νὰ ὑπηρετήσουν τὴν τυραννίαν ἢ τὴν Δημοκρατίαν, θὰ προτιμήσουν τὴν σημαίαν τῆς Δημοκρατίας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Σᾶς δίδομεν, ἅπαξ διὰ παντός, τὴν ἀπάντησιν. Εἰς τὰς ἰδικάς μας τάξεις καὶ τῶν πολιτευομένων καὶ τῶν πολιτῶν δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ὁ ὁποῖος θὰ πτοηθῇ. Σφετερισταὶ τῆς ἐξουσίας, παράνομοι κυβερνῆται, δὲν εἶσθε κατήγοροι. Εἶσθε κατηγορούμενοι. Καὶ θὰ λογοδοτήσητε ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῆς Δημοκρατίας. Ἡ Δημοκρατία θὰ νικήσῃ. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπαντῶν εἰς πρότασιν μομφῆς δύο κομμάτων. Μετὰ ταῦτα ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ἑνὸς Κόμματος, ἀρνεῖσθε δὲ τὸν λόγον εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ ἄλλου κόμματος, τοῦ ὑποβαλόντος πρότασιν μομφῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρεμβολὴ οἱασδήποτε ἄλλης ἀγορεύσεως. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι τελείως ἀντικανονικόν, ἀντικοινοβουλευτικὸν καὶ ξένον πρὸς τὰς παραδόσεις. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος τοὐλάχιστον ζητῶ τὴν ἀλληλεγγύην τῶν ἡγετῶν τῶν κομμάτων.

§57Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κι’ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ὀλίγα τινά. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἐν προκειμένῳ, τοῦτο εἶναι δικαίωμα τῶν Ἀρχηγῶν ὅλων τῶν κομμάτων.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑπῆρχε πράγματι περίπτωσις...

§59Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀφήσωμεν μόνους εἰς τὸ τέλος.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν ὑπῆρχε πράγματι περίπτωσις νὰ περιωρίζετο Ἀρχηγός τις ἢ ἐκπρόσωπος κόμματος εἰς σύντομον ἀπὸ τῆς θέσεώς του ἀπάντησιν, θὰ ἦτο πράγματι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανείς, ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ θεωρία.

§61ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀφήσουν νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου; Θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ θεωρία τοῦ κ. Ἠλιοῦ. Πράγματι, ἐὰν εἶχε ζητήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Μαρκεζίνης, θὰ ἤμην βέβαιος, ὅτι θὰ ἠρκεῖτο εἰς τρίλεπτον ἢ πεντάλεπτον παρέμβασιν. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν συμβαίνει τοῦτο μὲ ἄλλους. Ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ καὶ ἐγὼ θὰ ἐθεωρούμην ὡς δυνάμενος νὰ κατακρατήσω τὸ βῆμα ἐπὶ μίαν ὥραν. Θὰ τὸ πράξῃ καὶ ὁ ἴδιος κατ’ ἀνάγκην, εἶναι ζήτημα χαρακτήρων καὶ ροπῶν. Ἄς ἔλθωμεν ὅμως καὶ εἰς τὴν θεωρίαν τὴν ἐσφαλμένην. Διότι βασικὴ ἀρχὴ εἶναι νὰ ὑπάρχῃ λόγος καὶ ἀντίλογος. Καὶ μάλιστα, ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθη τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν Δημοκρατίαν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὅτι κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῶν τελευταίων ἡμερῶν, οὐσιαστικὴ παραβίασις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἐγένετο μόνον ὑπὸ ἐκπροσώπων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰδικώτερον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἀκόμη καὶ χθές, ὅταν ἡ ὥρα εἶχε φθάσει 5 πρωϊνή......

§63Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν θὰ μοῦ δώσητε σεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἢ νὰ μὴ ὁμιλήσω. Ὑπάρχει Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, παραβίασιν οὐσιαστικὴν καὶ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἀποτελεῖ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγένετο χθὲς μὲ τὸ νὰ κατακρατῇ τὴν ἕδραν ἐπὶ 3½ ὥρας ἕνας ἐκπρόσωπος ἑνὸς κόμματος, καθιστῶν ἀδύνατον τὴν ἐναλλαγὴν καὶ καθιστῶν ἀδύνατον τὴν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ δὲν τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἡ ἰδική μου ἀγόρευσις, ἡ πρώτη, διήρκεσε μίαν ὥραν καὶ ἡμίσειαν μὲ τὰς διακοπὰς καὶ τὰ ἐπεισόδια. Ἡ ὁμιλία ἑκάστου τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν δὲν ὑπερέβη τὴν μίαν ὥραν. Ἐνῷ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ὡρισμένοι ἐκ τῶν ρητόρων τῆς Ε.Κ., αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Στεφανόπουλος ὡμίλει ἀπὸ τοῦ βήματος ἐπὶ δύο ὥρας, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἢ μᾶλλον ἐπὶ 1½ ὥραν.

§65Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διακοπή σας ἦτο ἀγόρευσις.

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πράγματι, τοῦ ἐγένοντο πολλαὶ διακοπαὶ καὶ ἦτο ἡ μόνη δικαιολογημένη περίπτωσις παρατάσεως. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπικαλοῦνται τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ἐμφανίζωνται εἰς τὸ βῆμα, καθ’ ὃν τρόπον ἐμφανίζονται, καθιστῶντες ἀδύνατον τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων, ὡς ἐπιβάλλουν τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦν περὶ Δημοκρατίας καὶ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δυστυχῶς, λόγῳ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ θὰ παρατείνῃ ἐπὶ μακρὸν τὴν ὁμιλίαν του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συστήσω ἐγὼ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον νὰ δοθῇ ὁ λόγος καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν, δικαίως, διαμαρτυρίαι καὶ ἐπεισόδια.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Πρῶτα–πρῶτα, εἶναι σαφές, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ πόσον προετιθέμην νὰ ὁμιλήσω, εἶναι ἀδύνατον νὰ προβῆτε εἰς οἱανδήποτε δέσμευσιν, ἐφ’ ὅσον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τίθεται ὡς προϋπόθεσις τοῦ νὰ μὴ παρασχεθῇ ὁ λόγος, τὸ μῆκος τῆς ὁμιλίας μου. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ κάμωμεν εἰς τὴν Βουλὴν χρῆσιν παροιμιῶν ἀπὸ τὸ συντακτικὸν ἢ τὴν χρηστομάθειαν. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπόψε ἀνενεώθη καὶ ἐπῆρε κἄποιαν παρθενίαν, χρησιμοποιουμένη ἡ φράσις ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἕκαστος ἄνθρωπος δύο πήρας φέρει, ὅταν ὁμιλῇ περὶ καταχρήσεως τοῦ βήματος, ἐκ μέρους οἱουδήποτε προσώπου, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, παρακαλῶ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀπάντησιν αὐτήν, ἔρχομαι νὰ διεκδικήσω τὰ δικαιώματα τοῦ Κόμματος τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπῶ καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ λάβετε, μετὰ ταῦτα, τὸν λόγον. Θὰ ὁμιλήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ μετὰ σεῖς.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ μείνετε καὶ νὰ τὰ εἴπητε μεταξύ σας.

§72Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἤθελον ὀλίγα τινὰ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου νὰ εἴπω. Νομίζω, πράγματι, ὅτι ἀφ’ ἧς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξεφώνησε λόγον μὲ σημαντικὸν περιεχόμενον καὶ ἀκολούθως ἔλαβε τὸν λόγον εἷς ἐκ τῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς τὰ ἄλλα κόμματα νὰ ἀπαντήσουν. Τοιοῦτον προηγούμενον δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λησμονεῖτε, ὅτι προχθές, κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, κατὰ τὴν πρώτην Συνεδρίασιν, εἶχον κατατεθῆ δύο προτάσεις, καὶ μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς μιᾶς προτάσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν διεμαρτυρήθη ὁ κ. Ἡλιοῦ. Διατὶ διαμαρτύρεται ἀπόψε;

§74Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ἤθελε νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§75Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὅταν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶ, δὲν τὸ κάμω, διὰ νὰ δικαιολογήσω πῶς σκέπτεται ὁ κ. Ἡλιοῦ. Ἐγὼ ἐκφράζω τὰς σκέψεις τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησε. Μεταξὺ δὲ ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ἦτο καὶ ὁ χθεσινὸς λόγος τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, κ. Χρουστσώφ. Εἰς τὸ μέρος αὐτὸ τοῦ λόγου εἰδικῶς αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά. Φρονῶ, μάλιστα, ὅτι εἶναι τόσον βαρυσήμαντον τὸ θέμα, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προκαλέσῃ γενικωτέραν συζήτησιν καὶ ὄχι νὰ τὴν περιορίσῃ.

§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὴν ἔχει ἀλλὰ μετὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐζήτησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ τὸν λόγον, εἶναι δύσκολον νὰ δεχθῶμεν νὰ ὁμιλήσητε σεῖς. Θὰ ἦτο πράγματι ὠφέλιμος ἡ παρέμβασίς σας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἦτο ὠφέλιμος. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κάμωμεν.

§77Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δημιουργήσω τεχνικὰς δυσκολίας, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον ὡς Κόμμα Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ δεχθῶ τὴν διαδικασίαν αὐτήν. Ὄχι διότι ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἔχει κατ’ ἀρχὴν δικαίωμα νὰ ζητῇ παρεμβαίνων τὸν λόγον, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ὅταν κ. βουλευταί, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς συνέβη σήμερον, προβαίνει εἰς δηλώσεις καὶ ὀρθῶς γίνεται δεκτὸν ὅπως εἷς Ἀρχηγὸς Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπαντήσῃ, δὲν εἶναι νοητὸν νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἐν συνεχείᾳ νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν ἄλλων Κομμάτων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει λυποῦμαι, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐγείρονται οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν).

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). .....(Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§79Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ὑπαναχωρήσητε, φαίνεται, διότι ἀντελήφθητε ποὺ βαδίζετε....

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν εἶναι ὀρθὰ πράγματα αὐτά....

§81Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλετε νὰ ἀκολουθήσητε τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν, διότι ἄλλως θὰ ἀποχωρήσωμεν. (Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Θεοτόκης).

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ἐφραιμίδης, μὲ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαράδεκτος, μίαν προεξοφληθεῖσαν εὐπρεπῆ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διάθεσιν, ἠθέλησε νὰ τὴν καταστήσῃ ἀδύνατον διὰ τῆς διατυπώσεώς του, παρὰ ταῦτα, λέγω, ἡ Κυβέρνησις διεπομένη ἀπὸ κοινοβουλευτικὴν εὐπρέπειαν καί, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι πιστεύει, ὅτι τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ὑπάρξῃ λόγος καὶ ἀντίλογος, πρὸς ἀποτροπὴν οἱωνδήποτε ἀνωμαλιῶν, δέχεται νὰ λάβουν τὸν λόγον οἱ ἐκπρόσωποι τῶν δύο ἄλλων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν καὶ ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ. Ποῖος ἐκ τῶν δύο θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος καὶ ποῖος δεύτερος, δὲν ἔχει σημασίαν. Καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἀναβάλῃ τὴν ἀπάντησίν του, ἀλλὰ μὲ μίαν προϋπόθεσιν, προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία εἶναι προϋπόθεσις ἠθικῆς τάξεως. Εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, προβαίνων εἰς ἕνα ὑπαινιγμὸν εἰς βάρος μου — ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο ἀναγκαῖος, διότι καὶ ἐγὼ ὅπως καὶ ἐκεῖνος ἔχομεν τὴν ροπὴν νὰ παρατείνωμεν τὰς ἀγορεύσεις μας,— ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ προεξοφλήσῃ πόσην ὥραν θὰ ὁμιλήσῃ. Ὑπὸ μίαν λοιπὸν προϋπόθεσιν θὰ ἦτο δυνατὸν νομίζω νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ τροποποιήσῃ τὴν σκέψιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν. Ὑπάρχουν μερικὰ ζητήματα ἠθικῆς τάξεως. Ἀκριβῶς τὸ μεσονύκτιον σταματᾷ ἡ συζήτησις. Ὀφείλει νὰ ὁμιλήσῃ οὐχὶ πέραν τῶν 20–30 λεπτῶν, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ ἠθικὴ τάξις ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ.

§83Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἠκούσατε ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως, δέχεται νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τάξις τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ τὸ ὅτι θὰ ἠδύνατο κάλλιστα νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως, δικαιοῦται νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν συζήτησιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ ὅμως, ἀξιότιμε κύριε ἐκπρόσωπε τῆς ΕΔΑ, δὲν σημαίνει, ὅτι εἶναι τὸ ὅριον ἡ δωδεκάτη καὶ ὅτι δὲν θὰ παραχωρηθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντικρούσῃ τὴν δευτερολογίαν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Συνεπῶς ἐν ᾗ περιπτώσει θελήσετε νὰ παρατείνητε τὴν συζήτησιν ἀπὸ τὸ βῆμα, τότε θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι πρὸ τοῦ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως θὰ ἀκουσθῇ καὶ ὁ κυβερνητικὸς ἀντίλογος.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§85Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, μόνον ἡ ἀνάγκη νὰ μὴ γίνεται ἀντικείμενον ἐκ τῶν προτέρων συμφωνίας, ἡ παραχώρησις τοῦ λόγου εἰς τοὺς ἐκπροσωποῦντας τὰ κόμματα, μὲ ἀπέτρεψεν ἀπὸ τοῦ νὰ προσδιορίσω χρονικῶς τὴν ἔκτασιν τῆς ὁμιλίας μου, ἡ ὁποία, ἐν τούτοις θὰ εἶναι ἄκρως μεμετρημένης διαρκείας. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὀρθὸν προκειμένου περὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα συνάπτονται μὲ τὴν διεθνῆ θέσιν τῆς χώρας, μὲ τοὺς κινδύνους καὶ μὲ προβλήματα ὑπάρξεως τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῦ τοποθετοῦνται ταῦτα νὰ παραμένουν τὰ θέματα αὐτὰ μακρὰν πολιτικῆς ἀντιδικίας. Εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἰδιαιτέρως καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς εἰς αὐτὴν ὑποτεταγμένης διοικήσεως, ἐννοῶ τὸ ραδιόφωνον καὶ τὸν Τύπον, ἀπεναντίας ἐπωφελοῦνται πάσης εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐμφανίσουν ὡς κινδύνους ἀπειλῆς ζητήματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα οὔτε κίνδυνοι καὶ οὔτε ἀπειλαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν, διὰ νὰ κερδοσκοπήσουν πολιτικῶς. Βεβαίως ἐπίσημα κείμενα μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν γνωρίζω ἂν ὑπάρχουν. Ὅλοι μας εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀνεγνώσαμεν τὰς δηλώσεις τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ τὸ ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς αὐτὰς τὰς δηλώσεις τὶ πέραν τῶν δηλωθέντων κατὰ τὰς ἐπισκέψεις εἰς Μόσχαν καὶ τοῦ κ. Μαρκεζίνη καὶ τοῦ κ. Βενιζέλου. Δὲν ἠδυνήθην λέγω νὰ ἀντιληφθῶ τὶ πέραν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἀντὶ νὰ ἐκλαμβάνεται ὡς ἀπειλὴ εἶναι λογικὸν νὰ θεωρηθῇ μεταξὺ γειτόνων ἐξ αἰτίας μιᾶς ριψοκινδύνου πολιτικῆς ὡς ἐπικίνδυνον, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικότητα νὰ μὴ εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ πρᾶξις συνέσεως, ἐπίκλησις ὀρθοφροσύνης, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἐνδεχόμενον δι’ ἀμφοτέρους δυσάρεστον ἐπακόλουθον. Βεβαίως ὁ κ. Πρόεδρος, νομίζω, ὅτι ἐξετίμησε τοὐλάχιστον σήμερον εἰς ἕν μέτρον περιωρισμένον αὐτὰς τὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἠθέλησεν ἐν τούτοις νὰ ἐπωφεληθῇ καὶ τόσον ὀλίγον ἐπίστευσεν εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον αὐτὸς ὁ ἴδιος ἔδωσεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπειλῆς καὶ εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς ἐξακολουθῶμεν νὰ ἐμμένωμεν εἰς τὴν ἐπιδίωξιν ἀρίστων σχέσεων. Νομίζω, ὅτι δὲν ὠφελοῦν δὲν συντελοῦν εἰς τὴν λύσιν τοῦ πολιτικοῦ προβλήματος τῆς χώρας, δὲν συντελοῦν εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν μιᾶς Κυβερνήσεως σφετεριστῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῦ εἶναι κανεὶς ἐντεταγμένος καὶ ποίους προσανατολισμοὺς ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἔχει, δὲν συντελοῦν αἱ ὑπερτιμήσεις πέραν καὶ τῶν ἐκτιμήσεων τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ αἱ ἐν συνεχείᾳ ἐκτεθεῖσαι ἀπόψεις καὶ χαρακτηρισμοὶ περὶ ἐπιβουλῆς, διότι ἐπιβουλὴ βεβαίως δὲν ὑπῆρξεν οὔτε ἀπειλὴ ὑπῆρξε, ἀλλὰ μία φωνὴ συνέσεως πρὸς ὁδήγησιν εἰς τὸν δρόμον τῶν καλυτέρων σχέσεων. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τούτου, συνηθίζει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἰς τὰς ὁμιλίας του, μάλιστα τὰς ἐφετεινὰς πολιτικὰς ὁμιλίας του τῆς παρούσης Βουλῆς, συνηθίζει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς νὰ ἐμφανίζεται ἐδῶ κραδαίνων μίαν κἄποιαν πυγμὴν καὶ ἐμφανίζει τὸ κόμμα του ὡς τὸ κόμμα τῆς τάξεως, τὴν Κυβέρνησίν του ὡς τὴν Κυβέρνησιν τῆς τάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβληθῇ ἔναντι λαοῦ καὶ κομμάτων ἐκτρεπομένων τῆς τάξεως. Πρόκειται βεβαίως περὶ μιᾶς φρασεολογίας ἡ ὁποία τοὐλάχιστον ἀπὸ ἑνὸς αἰῶνος ἔχει ἐγκαταλειφθῆ παντοῦ ἀλλοῦ. Πρὸ ἑνὸς αἰῶνος καὶ 20 ἐτῶν περίπου, εἰς τὴν Γαλλίαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Λουδοβίκου– Φιλίππου, αἱ ὁποῖαι εἶχον δεσμεύσει, ἐκφράζουσαι μίαν ὀλιγαρχίαν ὅπως τώρα ἐκφράζεται ἐν Ἑλλάδι, εἶχον δεσμεύσει τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας καὶ ὑπὸ τὸ προπέτασμα ἑνὸς Κοινοβουλευτισμοῦ, ἤσκουν μίαν ἀπροκάλυπτον τυραννίαν καὶ κάθε τόσον ἐπεκαλοῦντο, ὅτι ἀποτελοῦν τὸ κόμμα τῆς τάξεως, δηλαδὴ τὸ κόμμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διηυκόλυνε τὴν πέψιν τῶν μεγιστάνων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ τῶν διεφθαρμένων ὀργάνων των. Διεπιστώθη, ὅτι τάξις αὐτῆς τῆς φύσεως δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ὡς ἐγκυμονοῦσα τὴν ἀναταραχήν. Μία τάξις εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ τότε θὰ ἐμπεδωθῇ ἡ τάξις εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκείνη ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸν σεβασμὸν τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν, τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου, (χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΔΑ), αἱ ὁποῖαι σκαιότατα παρεβιάσθησαν, αἱ ὁποῖαι κατηργήθησαν κατὰ τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα τοῦ Ὀκτωβρίου. Ἑπομένως, περιττὸν νὰ ὁμιλῇ καὶ περὶ τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν κάμωμεν μίαν ἀνασκόπησιν τῶν ὅσον οὔπω τερματιζομένων συζητήσεων ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων μομφῆς τῶν πέντε τελευταίων ἡμερῶν ἠμποροῦμεν νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν θεμάτων τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς δὲν ἠθέλησαν νὰ δώσουν σαφεῖς ἐξηγήσεις καὶ ἀπαντήσεις οὔτε ἠδυνήθησαν οἱ παράγοντες τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς Δημοκρατίας ἐπίσης. Ἄν ἴδωμεν, περιέργως φρονοῦντες φαίνεται, ὅτι ὁ λαὸς συχνάζει εἰς τὰς κοσμικὰς δεξιώσεις τοῦ κ. Ζολώτα, νὰ ἐμφανίζῃ ὁ κ. Ζολώτας ἕνα φὶλμ μὲ καμπύλας, ἢ καραγκιοζάκια, τὸ ὁποῖον δεικνύει τὴν αὔξησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ λαὸς συχνάζει ἐκεῖ καὶ βλέπει τὰ ἔγχρωμα διαγράμματα τοῦ κ. Ζολώτα, τὰ ὁποῖα εἰκόνα καὶ ἔκφρασιν εἶχον τὴν αὔξησιν τῶν κερδῶν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, νομίζουν, ὅτι ὁ λαὸς δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς πείνης, ὄχι ἁπλῶς τῆς πενίας, ἀλλὰ τῆς πείνης, ἡ ὁποία τὸν ἐξωθεῖ εἰς ἀθρόαν ἔξοδον ἐκ τῆς χώρας, ὅτι ὁ λαὸς ἐλησμόνησεν, ὅτι ἠναγκάσθη, ὑπεχρεώθη ὁ ἀγροτικὸς λαὸς εἰς τὰ ἕξ χρόνια τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τετρακόσια εἴκοσι δύο κομμάτια χωράφια ἀγροκτήματα ἀντὶ τεσσάρων δισεκατομμυρίων πεντακοσίων ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν πινάκων διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ναῦλα πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ νὰ ἐξοφλήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν δι’ ἄλλας τοκογλυφίας. Νομίζουν, ὅτι ὁ λαὸς τὰ ἀγνοεῖ ὅλα αὐτά, ὅτι ὁ λαὸς βλέπει μόνον τὰ διαγράμματα τῆς διαφημίσεως καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ὁ κ. Ἀβέρωφ ἔχων νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ σοβαρωτάτων αἰτιάσεων εἰς τὸν ἐξωτερικὸν τομέα, Ὑπουργὸς ὑπεύθυνος τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ ὁ κ. Μακρῆς Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, διατελέσας Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ ὁ κ. Ράλλης Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐνόμισαν ὅλοι, ὅτι ἐμφανίζεται ὡς πλεονεκτικὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν τὸ θέμα τὸ οἰκονομικὸν καὶ ἠθέλησαν ὅλοι ἀσυναρτήτως ἐπιλέγοντες ὡρισμένους ἀριθμοὺς νὰ μεταθέτωσι τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Οἰκονομικοῦ Τομέως, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ παρουσιάσουν τὴν Κυβέρνησιν θριαμβεύουσαν. Οὐδεὶς δὲν ἀμφισβητεῖ, ὅτι ἀπὸ τοῦ πολέμου καὶ ἐντεῦθεν ὅλαι αἱ χῶραι ἐν ὄψει τῶν τεχνολογικῶν ἐξελίξεων καὶ ἐν ὄψει μιᾶς διεθνοῦς πλέον ἐμπειρίας καὶ ἀνατομίας τῶν προβλημάτων τῆς ἀναπτύξεως τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν ὅλαι αἱ χῶραι γνωρίζουν μίαν μεταβολὴν τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως. Ἀλλ’ ὅτι ἡ χώρα μας μένει λίαν καθυστερημένη καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς γείτονας καὶ παρὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε πρὸς τὸ ὕψος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, οὔτε πρὸς τὸ ὕψος τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, οὔτε τῆς παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας κλπ. Ἡ χώρα μας εὑρίσκεται εἰς μεγίστην καθυστέρησιν παρὰ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι παρεσιωπήθη νὰ ἀναφερθῇ ἕνας ἀριθμὸς ὁ σπουδαιότερος ὅλων, ὅτι παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ Δημόσια βάρη γύρω τῶν 9.000.000.000 δραχμῶν καὶ τὰ ἔφθασε μὲ τὰς δημοσίας ἐπιχειρήσεις καὶ τὰ νομικὰ πρόσωπα Δ. Δ. εἰς τὰ 25.000.000.000 δηλαδὴ εἰς ἀναρρόφησιν τοῦ ⅓ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ τὶ ἠθέλατε, μὲ τὰ 25 δισ. δραχμῶν νὰ μὴ γίνῃ ἀπολύτως τίποτε; Ζήτημα εἶναι ἂν ἔγιναν τὰ δέοντα γενέσθαι ἢ ἂν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν της ἡ Κυβέρνησις ἐπελέξατο ἂν ἔγιναν ὅπως ἔπρεπε, ὅταν ἔπρεπε καὶ ἂν ἐστοίχισαν ὅσον ἔπρεπε ἢ πολλαπλάσια. Διότι εἰς τὴν οἰκονομικὴν καθυστέρησιν, εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἡ ὁποία ἀναγκάζει τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν νὰ ἀποχωρίζεται τῆς πατρίδος του προστίθεται καὶ τοῦτο: Τὸ Δημόσιον χρῆμα τὰ 120 δισ. καὶ πλέον δραχμῶν τὰ ὁποῖα διεχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955 ἕως τώρα γίνονται ἀντικείμενον διαχειρίσεως σπατάλου καὶ ἐπιμέμπτου καὶ πολλάκις σκανδαλώδους. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠθέλησε νὰ εἴπῃ μερικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα πῶς νὰ τὰ εἴπῃ κανεὶς φαίνονται παράδοξα. Εἶπεν, ὅτι ἐξησφαλίσαμεν χρηματοδότησιν τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως χάρις εἰς τὰς προσφάτους ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ. Καὶ ἔτσι θὰ καλύψωμεν τὰ ἐλλείμματα διὰ τὰς ἐπενδύσεις μας. Ποῖα ἐλλείμματα; Τὰ ἐλλείμματα ἐκείνης τῆς νοοτροπίας, ὅτι ὁπωσδήποτε, κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν πρέπει νὰ ξοδέψωμεν 6 ὡς 7 δισεκ. διὰ πολεμικὰς δαπάνας. Πρέπει νὰ τὰ κρύψωμεν εἰς τὸν καιάδα τῶν πολεμικῶν δαπανῶν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἐλλείμματα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐνῷ ἐλλείμματα δὲν ὑπάρχουν ἐὰν προσανατολισθοῦν αἱ δαπάναι μας κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὅρος καὶ προϋπόθεσις τῆς ἰσχύος τῆς χώρας. Ἀλλὰ ποῖαι εἶναι αἱ ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ διὰ τὰς ὁποίας ἐθριαμβολόγησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὡς ἐξεθέσαμεν τὸ ζήτημα, δὲν εὑρίσκεται διὰ τὴν παράταξίν μας εἰς τὴν ἐκ μέρους τοῦ ΝΑΤΟ χρηματοδότησιν, αἱ ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ δὲν ἐπιτρέπουν καμμίαν ἐλπίδα. Ἄλλωστε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπαναλαμβάνων ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶπεν, ὅτι μᾶς δίδουν εἰς εἶδος βοήθειαν, μᾶς δίδουν δὲ εἰς εἶδος βοήθειαν περίπου ὅσα εἰς χρῆμα, ὅπερ δείχνει, ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐξοπλισμῶν μας εἶναι πολὺ περισσότερον ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι δίδονται εἴτε ὡς ἀπόλυτοι εἴτε ὡς ποσοστὰ ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ὅτι μὲ τὴν διαπιστουμένην τάσιν τοῦ κατ’ ἔτους κουφισμοῦ ἐκ μέρους τῶν ΗΠΑ τῶν δαπανῶν καὶ περικοπῆς των, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔλθῃ μίαν στιγμήν, αὔριον ἢ μεθαύριον, τὸ προσεχὲς ἔτος ποὺ θὰ πρέπει νὰ πληρώνωμεν τὴν εἰς εἶδος παροχὴν ὁπλισμοῦ καὶ θὰ φανῇ, ὅτι τὰ ἔξοδά μας, αἱ δαπάναι μας αἱ ἀντιπαραγωγικαί, ὁ καιάδας αὐτὸς εἰς τὸν ὁποῖον θυσιάζεται κάθε τὶ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν λαϊκὴν εὐημερίαν, μᾶς κοστίζει πολὺ περισσότερον καὶ τῶν 6–7 δισεκ. ἴσως 10 δισεκατομμύρια. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ ἀλλέως, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ γενικὴ πολιτικὴ τῶν ΗΠΑ. Ἔναντι τῆς Τουρκίας, ἔναντι τοῦ Ἰράν, αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἐφήρμοσε; Ὄχι βεβαίως. Εἰσερχόμεθα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ πολιτικὸν ἐσωτερικὸν θέμα. Ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπὸ τύπον ἀπειλῆς εἶπεν: Ἐλᾶτε νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἐκλογάς. Ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὡς ἁπλῆν ὑπόθεσιν ὅτι, καὶ ἐὰν πραγματοποιοῦντο αἱ ἐπιδιώξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἦτο ἡ νίκη καδμεία. Ὑπονοῶν, ὅτι ἡ μεγίστη παραχώρησις, ἡ ἀκραία παραχώρησις πρὸς τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου, κατὰ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἦτο εἰς τὸ νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν λύσιν τῆς ἀνωμαλίας διὰ τοῦ φρεσκαρίσματος διὰ τῆς ἀνανεώσεως τῆς ἀνωμαλίας καὶ μάλιστα ἀνωμαλίας κατὰ τρόπον ὀξύτερον καὶ βιαιότερον. Διότι σήμερον ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις στερεῖται καὶ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ αἰφνιδιασμοῦ καὶ δὲν ἀφήνει αὐταπάτας καὶ ἑπομένως θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ, εἰς περίπτωσιν ἀποπείρας ἐπαναλήψεως τῶν ἀγριοτήτων καὶ τῶν ἐλεεινοτήτων τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1961, θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀνωμαλίαν ἄκρως ὀξείαν καὶ ἐκτεταμένην. Θέλω νὰ μὴ καταπονήσω τὸ Σῶμα καὶ νὰ μὴ στερήσω καὶ ἄλλους ἀγορητὰς τοῦ δικαιώματος νὰ ὁμιλήσουν. Ἐν κατακλεῖδι μόνον θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα καὶ εἰς τὸν λαόν τὸν ἰσχυρισμὸν μὲ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκλεισε τὴν ἀγόρευσίν του. Ἡ ΕΡΕ εἶπε, καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἀποτελοῦν Δημοκρατίαν, ἀποτελοῦν ἐγγύησιν τῆς Δημοκρατίας. Ἐπειδὴ εἰς τὴν ἐποχήν μας συνηθίζουν τὰ κολοσσιαῖα γεγονότα νὰ τὰ χαρακτηρίζουν μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν «τοῦ αἰῶνος», νομίζω, ὅτι ἐδῶ ἔχομεν τὸ παραδοξολόγημα τοῦ αἰῶνος, τὴν ἀναισχυντίαν τοῦ αἰῶνος, ἀκούω συνάδελφον νὰ λέγῃ, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἱκανὸν νὰ διεγείρῃ οὐρανομήκη καγχασμόν, ἐὰν δυστυχῶς αἱ ἀθλιότητες τὰς ὁποίας μετῆλθον διὰ νὰ κρατήσουν τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν λαϊκοὶ ἀγῶνες πρόκειται νὰ τὴν ἀπωθήσουν, ἐὰν αἱ ἀθλιότητες αὐταὶ δὲν ἐδημιούργουν τὰς προϋποθέσεις θλιβερῶν σκέψεων διὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου. Εὐτυχῶς ὁ λαὸς κατορθώνει διὰ τῆς τάσεώς του πρὸς τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἐλευθερίαν νὰ παραμερίσῃ ἢ νὰ συγκλίνῃ ἐπὶ τῷ αὐτῷ διϊσταμένας δυνάμεις διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν τὸν κοινὸν ἀγῶνα. Ὁ λαὸς ἀναπετάσσει τὴν σημαίαν τῆς ἀνενδότου πάλης καὶ ἡ πάλη αὐτὴ θὰ συνεχισθῇ, αἱ δὲ φλυαρίαι περὶ καδμείας νίκης καὶ τὰ παραδοξολογήματα περὶ δημοκρατικῆς ὑποστάσεως τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ μέρους σας, διότι δὲν ἀγνοεῖτε τὶ σᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ ἀγανάκτησις ἡ λαϊκή, τὴν ὁποίαν διὰ τῶν πράξεών σας ἐπροκαλέσατε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§87Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐζήτουν οὔτε κἂν νὰ δευτερολογήσω, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ σήμερον, διότι ἐκ τῆς ἀγορεύσεως αὐτῆς δὲν προέκυψαν λόγοι διὰ νὰ μεταβάλω, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ὁποίας ἐξέθεσα προχθὲς ὑποστηρίζων, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν πρόκειται νὰ καταψηφίσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Οὔτε ἐπίσης θὰ ἐζήτουν τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπολογηθῶ ὑπὲρ τῆς φαντασίας μου, διότι νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα μιλοῦν καὶ ὅτι χάρις εἰς αὐτὴν τὴν φαντασίαν ἔχουν πραγματοποιηθῆ ὡρισμένα ἐπιτεύγματα. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἂν ἄλλοι ἀπολαμβάνουν αὐτὰ τὰ ἐπιτεύγματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐὰν ἡ φαντασία μου δὲν εἶναι συμπαθὴς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐπανέρχομαι καὶ λέγω, ὅτι τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα πράγματι χρειάζονται φαντασίαν διὰ νὰ λυθοῦν. Καὶ κἄποιαν φαντασίαν, οἱανδήποτε φαντασίαν δὲν τὴν διαθέτει ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἀπέδειξεν ἡ λήξασα ἑπταετία. Εὔχομαι νὰ τὴν διαθέτῃ εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Τὸν λόγον τὸν ἐζήτησα διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ἐπὶ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ χθεσινοῦ λόγου τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως τοῦ κ. Χρουστσώφ. Εἶναι γνωσταί, κύριοι βουλευταί, αἱ ἀπόψεις μου, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν Κομμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πιστεύουν, ὅτι ἀποτελεῖ πραγματικὴν Ἐθνικὴν ἀνάγκην ἵνα ἡ Ἑλλὰς ἔχῃ ἀρίστας σχέσεις μὲ ὅλους καὶ συγκεκριμένως τὰς καλυτέρας μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Διότι ὄχι μόνον εἶναι μία ἐκ τῶν μεγάλων ἡγετίδων δυνάμεων τοῦ κόσμου, ἀλλὰ εἶναι οὐσιαστικῶς καὶ ὅμορος μὲ τὴν Ἑλλάδα χώρα. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω περιοριζόμενος εἰς ὅσα κείμενα ἀνέγνωσα καὶ ἐγὼ εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι δὲν γνωρίζω τὸ πλῆρες κείμενον, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι πιστεύομεν, ὅτι ὀρθῶς ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐντεταγμένη εἰς τὸ ΝΑΤΟ, πιστεύομεν τὴν συμμαχίαν τοῦ ΝΑΤΟ ἀμυντικήν. Καὶ δεύτερον, ὅτι εἰς οὐδένα, εἰς οἱονδήποτε ὕψος καὶ ἐὰν εὑρίσκεται, ἐπιτρέπομεν ἢ δεχόμεθα νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὰ ἐσωτερικά μας. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω κ. Πρόεδρε.

§88Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι, δὲν ἀνέμενε κανεὶς ἀπὸ τὸν ὁμιλητὴν τῆς ΕΔΑ νὰ ἀποδοκιμάσῃ τὸν λόγον τοῦ Σοβιετικοῦ Πρωθυπουργοῦ. Ὁμολογῶ, ὅμως, ὅτι μὲ ὀλίγην ἀφέλειαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνῃ κανείς, ὅτι δὲν θὰ ἐτόλμα νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ τὸν ἐπικροτήσῃ καὶ διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδήλωσεν ὁ κ. Χρουστσὼφ εἶναι «ἡ φωνὴ τῆς συνέσεως». Πέραν αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πιστευθῇ, ὅτι τὴν ἰδίαν ὥραν, καθ’ ἣν ἐτίμα τὸν Σοβιετικὸν Πρωθυπουργόν, θὰ ἀπεδοκίμαζε τὸν Ἕλληνα Πρωθυπουργόν. Καὶ ὄχι μόνον τὸν ἀπεδοκίμασεν, ἀλλ’ εἶπεν, ὅτι ἐπωφελήθη, ὡσάν, σχεδόν, ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργὸς νὰ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Σοβιετικὸν Πρωθυπουργὸν νὰ ἐκφωνήσῃ χθὲς τὸν λόγον αὐτὸν διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοῦ ἀπαντήσῃ σήμερον. Ὅσον καὶ ἐὰν τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἔχει ἀποδοκιμάσει τὸν συμμοριτοπόλεμον μᾶς ἔχει συνηθίσει εἰς τοιούτου εἴδους παραβάσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητον αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ λεχθῇ, ὅτι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Σοβιετικὸς Πρωθυπουργὸς δὲν τὰ εἶπεν ἡ «φωνὴ τῆς συνέσεως». Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται τοῦτο ἀπὸ τοῦ βήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, διότι ὁ Σοβιετικὸς Πρωθυπουργὸς ἐκατηγόρησε τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ὀξύνει τὰς διεθνεῖς σχέσεις, ἐπέλεξε δὲ πρὸς τοῦτο τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλομεν ἰδιαιτέραν προσπάθειαν μεγαλυτέρας βελτιώσεως τῶν σχέσεων μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, καὶ ὅπως ἐδήλωσε ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργὸς πιθανολογεῖται μάλιστα καὶ ὁμαλοποίησις τῶν σχέσεων μὲ τὴν Βουλγαρίαν. Ὡς ἀπόδειξιν τῆς προληπτικότητός μας ὁ Σοβιετικὸς Πρωθυπουργὸς ἐπεκαλέσθη τὴν συνελθοῦσαν ἐνταῦθα σύσκεψιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤΟ, σύσκεψιν, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, γίνεται περιοδικῶς εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς πρωτευούσας τῆς συμμαχίας, σύσκεψις συμμαχίας, ἡ ὁποία ὡς εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ἔχει καθαρῶς ἀμυντικὸν χαρακτῆρα. Πέραν ὅμως αὐτῆς τῆς περιέργου, ὅσον καὶ ἀβασίμου ἀποδείξεως, περὶ τῆς ἐπιθετικότητός μας καὶ τῶν ἰμπεριαλιστικῶν μας προθέσεων, ὁ Σοβιετικὸς Πρωθυπουργὸς μᾶς συνέστησε, συνοδεύσας τὴν σύστασίν του καὶ δι’ ἀπειλῶν, νὰ συμμετάσχωμεν ἀπυραύλου ζώνης καὶ νὰ ἀφοπλισθῶμεν, νὰ εὑρεθῶμεν δηλαδὴ εἰς θέσιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀμυνθῶμεν, οὔτε εἰς περίπτωσιν τοπικῆς ἀπειλῆς. Αὐταὶ αἱ συστάσεις, αὐταὶ αἱ διαπιστώσεις περὶ προκλητικότητός μας, ἡ ΕΔΑ ἠθέλησεν ἐπισήμως, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀποτελοῦν τὴν «φωνὴν τῆς συνέσεως». Χαίρω, διότι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μὲ ἐξαίρεσιν μόνον τῆς ΕΔΑ, ἔλαβεν ἀντίθετον θέσιν. Ὡς πρὸς τὴν θέσιν εἰδικώτερον ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπευθύνως χειριζόμεθα τὰ κοινά, ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς, καίτοι ἀπειλούμενοι, γνωρίζομεν τὸ μέγεθος τῆς χώρας μας, γνωρίζομεν τὴν γεωγραφικὴν της θέσιν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ μὴ προκαλοῦμε κανένα. Θὰ ἐξακολουθήσωμε νὰ τείνωμεν χεῖρα φιλίας πρὸς ὅλους. Ἀλλὰ δὲν θὰ φοβηθῶμεν καμμίαν ἀπειλήν. Εἴμεθα δὲ εἰς θέσιν, ὄχι μόνον ψυχικῶς, ἀλλὰ ὡς ἐκ τῶν συμμαχιῶν μας καὶ ὑλικῶς, νὰ μὴ φοβούμεθα καμμίαν ἀπειλήν. (Χειροκροτήματα).

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἠθέλησε νὰ ἐπιδεινώσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν προκύπτει ἀπὸ πουθενὰ καμμία ἀπειλή, ἀλλὰ πρότασιν νὰ γίνῃ ὁ χῶρος ὁ Βαλκανικὸς ἕνας χῶρος ἀπύραυλος. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν κατ’ ἐπανάληψιν, εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν πολιτικὴν τὴν παρ’ αὐτῆς ἐφαρμοζομένην, νὰ μὴ εἶναι δεκτά, ἀλλὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποτελοῦν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἀπειλήν. Ὅπως οὐδὲ ἡ ἀπαγκίστρωσις ἄλλων χωρῶν μικρῶν ὅπως ἡ Αὐστρία, ἡ Σουηδία, ἡ Φινλανδία ἀπετέλεσαν λόγον νὰ στερηθοῦν τῆς ἀσφαλείας των, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπῳκοδόμησαν τὴν ἀσφάλειάν των μὴ κινδυνεύουσαν οὔτε εἰς περίπτωσιν συγκρούσεως τῶν μεγάλων, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν καμμίαν θέσιν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις μας, τὰς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ ἄλλος κατ’ ἄλλον τρόπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἐν ἐπιγνώσει εὐθύνης οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ζήτημα πολιτικῆς ἀντιδικίας. Καὶ δὲν εἶναι καλόπιστος ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς ἀπειλῆς.

§90Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐπεθύμει ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν προτάσεων μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀσχοληθῇ μόνον εἰς τὸ πολιτικὸν μέρος τῆς προτάσεως δυσπιστίας. Ἐν τούτοις, ὡς ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, ἀρχόμενος τῆς ἀγορεύσεώς μου, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσω ὡρισμένας ἀπαντήσεις εἰς τὰς ἀντιλήψεις καὶ ἀπόψεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπὶ τῶν δημοσιονομικῶν μας πραγμάτων. Κύριοι βουλευταί, χαρακτηρίζονται ἀπὸ ἀσάφειαν, ὅπως θὰ ἀποδείξω, ἀπὸ πολλὰς ἀνακριβείας καὶ ἴσως–ἴσως καὶ εἰς τὸν δημοσιονομικὸν τομέα δὲν στεροῦνται καὶ ἑνὸς ἱκανοῦ ποσοστοῦ ἐλλείψεως αἰσθήματος εὐθύνης. Ἀντιθέτως τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, διὰ τῶν ἀγορεύσεων τῶν βουλευτῶν ποὺ ἀνήκουν εἰς τὸ Κόμμα αὐτὸ καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν κ. Καψάλη, ἔδωσε τὰς ἀντιλήψεις του κατὰ τρόπον συγκεκριμένον, θετικόν, μὲ αἴσθημα εὐθύνης καὶ θὰ ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ὅπου ὅταν σχετικὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια θὰ ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀπὸ τὸν ὑπεύθυνον Ὑπουργόν, θὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὸν ἴδιον νὰ ὑπάρξουν ἐκ μέρους τῶν Προοδευτικῶν καὶ εἰδικῶς τοῦ κ. Καψάλη, συγκεκριμέναι παρατηρήσεις διὰ τὴν φιλοτέχνησιν τῶν νομοσχεδίων. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἠσχολήθη μὲ τὸ ὕψος τῆς φορολογίας καὶ ἐδήλωσε, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι ὑπέρμετρος. Εἶναι μία φράσις, ἡ ὁποία πάντοτε ἀκούεται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως τῶν κοινῶν. Διότι πράγματι, κ. βουλευταί, εἶναι εὔκολος ἡ ἐκ μέρους τῶν ἀνευθύνων παραγόντων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐμφάνισις ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι ὅλαι συγκλίνουν εἰς τὸ νὰ προκαλοῦν μείζονα δημοτικότητα διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀνευθύνων ὑποσχέσεων. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι θὰ ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ περίπτωσις τῆς ἀπαλλαγῆς πάσης ἀμέσου φορολογίας διὰ τοὺς ἔχοντας εἰσόδημα μέχρι 50.000 δραχμῶν. Καὶ ποῖος, κ. βουλευταί, δὲν θὰ ηὔχετο ἐὰν ἠδύνατο νὰ προσφέρῃ εἰς τὰς πτωχὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὴν παροχὴν αὐτήν; Ἀλλὰ ἀνέφερε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τὸν ἀριθμὸν τῶν 167.000.000 ποὺ θὰ ἐδημιουργεῖτο ἄνοιγμα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ τὴν πρότασίν του. Δὲν εἶναι ὁ ἀληθὴς ἀριθμὸς αὐτός. Καὶ δὲν εἶναι ὁ ἀκριβὴς ἀριθμός, διότι ὁ ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος προκύπτει ἐκ τῶν δηλώσεων τῶν φορολογουμένων μετὰ τὴν τελικὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου καὶ ποὺ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ ὡς ἀπώλεια ἐσόδου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δέον νὰ ὑπολογισθῇ τοὐλάχιστον εἰς τὸ ὕψος τῶν 230.000.000. Καὶ ἀπέφυγεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου νὰ τὸ ἀποσαφηνίσῃ τὸ θέμα αὐτό, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν κατηγοροῦμεν ἐπὶ ἀσαφείᾳ. Ἐὰν πράγματι ἔστεργεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν, θὰ ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς μεταβολὴν τῆς κλίμακος τῆς φορολογίας καὶ εἰς τὰ εἰσοδήματα ἄνω τῶν 50.000. Διότι θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον οἱ φορολογούμενοι μέχρι 50.000 νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς φορολογίας ἐξ ἀμέσου φόρου, ἐνῷ διὰ τοὺς ἔχοντας εἰσόδημα πλέον τῶν 50.000, ἡ κλῖμαξ θὰ παραμένῃ ἡ ἰδία. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε προφανῶς διὰ σχετικοῦ νόμου νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν μείωσιν τῆς φορολογικῆς κλίμακος ἀπὸ τῶν ἀνωτάτων εἰσοδημάτων μέχρι καὶ τῶν κατωτάτων. Καὶ ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατὰ τὸ 1957 ἐμείωσε τοὺς φορολογικοὺς συντελεστὰς καὶ τὸ ἀφορολόγητον ὅριον ἐκ τῆς ὁποίας μειώσεως ἔτυχον τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ φόρου 300.000 μικροεπιτηδευματίαι, οἱ ὁποῖοι δὲν φορολογοῦνται πλέον. Καὶ ἐλησμόνησεν ἢ μᾶλλον ἀπέφυγε νὰ μνημονεύσῃ σκοπίμως ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι πέραν αὐτοῦ ὀρθότατα ἄλλωστε, μέγιστον τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ἀγροτικὴ τάξις, δὲν ὑπόκειται εἰς ἄμεσον φορολογίαν. Καὶ εἶπον ὀρθότατα, διότι ἡ διαμόρφωσις τῶν ἀγροτικῶν εἰσοδημάτων εἰς τὴν χώραν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ σκέψις περὶ φορολογίας αὐτῆς. Οὕτω, κ. βουλευταί, τὸ 95%, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ περισσότερον τῶν ἀγροτῶν μας, ὀρθότατα δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται 300.000 μικροεπιτηδευματίαι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπόκεινται εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν. Καὶ ἂν κάμωμεν τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἑνιαίου φόρου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων, αἱ ὁποῖαι φθάνουν περίπου τὰς 300.000, καὶ δεχθῶμεν, ὅτι αἱ δηλώσεις αὐταὶ εἶναι δηλώσεις οἰκογενειακαὶ καὶ δεχθῶμεν, ὅτι κάθε οἰκογένεια ἀπαρτίζεται ἀπὸ 4 ἄτομα, θὰ ἀχθῶμεν εἰς τὸ μαθηματικὸν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιδέχεται πολιτικὰς ἑρμηνείας καὶ ἀσαφείας, τὰς ὁποίας ἠθέλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἐπὶ τῶν 9 ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων ἕνα μόνον ἑκατομμύριον ὑπόκειται εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν. Θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅταν διὰ νὰ φανῇ εὐάρεστος καὶ διὰ νὰ δημαγωγήσῃ ὡμίλησε περὶ βαρυτάτης φορολογίας, νὰ εἴπῃ, ὅτι τὴν βαρυτάτην αὐτὴν φορολογίαν τὴν ἐννοεῖ ὄχι εἰς τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰ 8)9 δὲν φορολογεῖται ἐξ ἀμέσου φορολογίας, ἀλλὰ εἰς τὴν τάξιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπόκεινται εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ ἑνιαίου φόρου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι περίπου 1.000.000. Ἐν τούτοις, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπίγνωσιν, ὅτι καὶ ἡ τάξις τῶν φορολογουμένων πρέπει νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μερίμνης καὶ δὲν παρέλειψε νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα κἄποιας λογικῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς φορολογικῆς κλίμακος καὶ τῶν ἀφορολογήτων ὁρίων. Ἐὰν ταῦτα ἤθελον ἀποτελέσει ἀντικείμενον προτάσεως νόμου, ἐρωτᾶται, ποῖαι θὰ ἦσαν αἱ δημοσιονομικαὶ συνέπειαι; Καὶ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι αἱ δημοσιονομικαὶ συνέπειαι μιᾶς λογικῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν κλιμακίων τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία ἴσως νὰ μὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἰδανική, θὰ δημιουργήσῃ, ἐν τούτοις, πρόσθετον ἄνοιγμα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν μιᾶς τάξεως μὲ 280.000.000. Παρακαλῶ, κ. βουλευταί, νὰ σημειώσητε, ὅτι ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν καθ’ ὅσον εἶναι ἀποτέλεσμα πρώτης ἐρεύνης, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν εἰς τὸ μέλλον καὶ ὡρισμέναι παραλλαγαί. Ἐπομένως, ἐὰν ὑλοποιήσωμεν ἐπὶ τὸ σαφέστερον τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀπὸ ἀπόψεως ἀπωλείας ἐσόδων, καὶ τοῦτο δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα προηγουμένως, συνίστανται αἱ προτάσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἰς ἀπώλειαν ἐσόδων διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς λογικῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς φορολογικῆς κλίμακος, ὅπως τὴν ἐζήτησεν εἰς σύνολον τάξεως περίπου 510 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ τὸ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐκ τῆς σκοπιᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ζητεῖ μείωσιν, ζητεῖ λῆψιν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς τὴν ἀπώλειαν ἐσόδων τῆς τάξεως τῶν 510 ἑκατομμυρίων, εἶναι φυσικὰ δικαίωμά του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δικαίωμά του, κατὰ τὴν ἰδικήν μας κρίσιν, εἶναι νὰ μὴ ἀποσαφηνίζῃ τὸ μέγεθος τῶν προτάσεων, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνει, διότι ἢ δὲν ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ ὑπάρχει ἀνευθυνότης, ἢ ἐσκεμμένως ἀπέκρυψε τοῦτο καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ὑπάρχει συναίσθησις εὐθυνῶν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὡμίλησε καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς φορολογίας διὰ τὰ σπίτια τῶν μικρῶν ἀνθρώπων. Μήπως ἄραγε αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἠθέλαμεν καὶ ἡμεῖς; Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου πάλιν ἐσκεμμένως ἀπέφυγεν νὰ μνημονεύσῃ, ὅτι ἤδη σήμερον τὰ μικρὰ σπίτια ἀπαλλάσσονται τῆς φορολογίας, ἐφ’ ὅσον τὸ τεκμαρτὸν ἢ βεβαιούμενον μίσθωμά των ἀνέρχεται εἰς 3.600 τὸ ἔτος. Καὶ αὐτὸ ἴσως διὰ τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα νὰ μὴ ἔχῃ μεγάλην σημασίαν, ἀλλὰ διὰ τὰ μικρὰ κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν μας, ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἔχει σημασίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὤφειλε νὰ μνημονεύσῃ αὐτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν διὰ νὰ εἶναι ἡ πρότασίς του εἰς τὸ ἀκέραιον εὐθέως διατετυπωμένη, καὶ νὰ τὴν συμπληρώσῃ, ἐὰν ἐνόμιζεν, εἰς ποῖον ὅριον, κατὰ τὴν ἰδικήν του ἐκτίμησιν, θὰ ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ ἐκτιμήσωμεν αἱ προτάσεις του τί σημαίνουν ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῶν ἐπιβαρύνσεων. Μέγας θόρυβος, κύριοι βουλευταί, καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἐπαναλαμβανόμενον, ὥστε νὰ δημιουργῇ προσθέτους ἐντυπώσεις, ἐγένετο περὶ τὸ θέμα τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Καὶ εἶναι ἀνάγκη ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, νὰ πληροφορηθῇ ποία εἶναι ἡ πραγματικότης. Φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, 4 συγκεκριμένων κατηγοριῶν. Αἱ πρῶται εἶναι συμβατικαί, εἶναι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας τὸ Κράτος δι’ εἰδικῶν συμβάσεων δίδει εἰς ἐκείνας τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπενδυτικὸν χαρακτῆρα καὶ τῶν ὁποίων ἡ προσέλκυσις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, θεωρεῖται ἀπαραίτητος καὶ εἶναι: Ἡ δευτέρα κατηγορία τῶν ἀπαλλαγῶν ὡρισμένων πόρων ἢ ἀτελειῶν δι’ εὐαγῆ καὶ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἐὰν κατηργοῦντο αἱ ἀπαλλαγαὶ αὐταί, τότε θὰ εἴχομεν ἁπλῶς μίαν λογιστικὴν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θὰ συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ εἰσπράξῃ εἴτε τὸν δασμὸν εἴτε τὸ τέλος μεταβιβάσεως, εἴτε τὸ τέλος χαρτοσήμου διὰ τῆς μιᾶς χειρός, διὰ νὰ τὸν μεταβιβάσῃ εἰς τὸν δικαιούμενον διὰ τῆς ἄλλης. Διότι πράγματι τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα δὲν εἶναι εἰς θέσιν πολλὲς φορὲς νὰ ἐκπληρώσουν τοὺς κοινωνικούς των σκοποὺς ἐὰν δὲν ἔλθῃ τὸ Κράτος ἀρωγὸν καὶ διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀπαλλαγῶν νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν σκοπῶν των. Εἶναι ἡ τρίτη κατηγορία τῶν ἀπαλλαγῶν, τῶν προσωπικῶν ἀπαλλαγῶν, κύριοι βουλευταί, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν μεγάλην τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὰ ἔξοδα κινήσεως. Καὶ ἐγὼ οὐδέποτε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἢ νὰ δεχθῶ, ὅτι διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν ἕνα ὀξὺ πρόβλημα, ὅπως γνωρίζετε, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ ὑπὲρ αὐτῶν ὑπάρχουσα ἀπαλλαγή, εἶναι δὲ ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτὴ ἐκ τοῦ νόμου καὶ προσωπική. Ἐξ ἄλλου, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπαλλαγή, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς δημοσίους λειτουργούς, κύριοι βουλευταί, καὶ αὐτοὶ κατ’ ἐξοχὴν εἶσθε ὑμεῖς, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐγὼ μαζί σας, διότι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ ἑνιαίου φόρου. Καὶ εἶναι ἀκόμη ἡ παράλληλος ἄλλων δημοσίων λειτουργῶν, τῶν δημοσιογράφων. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ δημόσιοι λειτουργοί, εἴτε βουλευταὶ λέγονται, εἴτε δημοσιογράφοι, ὀρθῶς αὐτοὶ ἀπολαμβάνουν τῶν ἀπαλλαγῶν, διότι τὸ δημόσιον λειτούργημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι συνάρτησις οἰκονομικῆς εὐρωστίας. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην, ἂς ἔλθουν τὰ ὑπεύθυνα πολιτικὰ κόμματα τῆς χώρας καὶ ἂς ἔλθετε καὶ σεῖς, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἔλθῃ τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον ἐδῶ, νὰ διατυπώσητε διαφορετικὰ τὴν γνώμην σας καὶ νὰ λάβῃ εἷς ἕκαστος καὶ τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰς εὐθύνας του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἐκμετάλλευσις τῆς ὑπάρξεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν ποὺ σᾶς ἐμνημόνευσα, διὰ νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι διαρρέουν κατὰ τρόπον χαριστικὸν ἔσοδα τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τάξεων καὶ ὑπὲρ ἱδρυμάτων, αἱ ὁποῖαι διαρροαὶ δὲν θεμελιοῦνται ἐπὶ τοῦ νόμου καὶ ἴσως–ἴσως νὰ θεωροῦνται καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτοι. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ τετάρτη κατηγορία, ἐπὶ τῆς ὁποίας δέχομαι τὴν ἄποψιν τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Εἶναι διάφοροι φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παρεισφρήσει εἰς διαφόρους νόμους, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν, αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ ἔρευναν καὶ μελέτην μία ἑκάστη χωριστὰ καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἐκτενῶς θὰ ὁμιλήσω, ὅταν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας προσαγάγω τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἡ τελευταία κατηγορία τῶν ἀπαλλαγῶν ἐπεκτεινομένη καὶ εἰς τὰς ἄλλας δημιουργεῖ καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον ἠθικῶς εἶναι ἀπαράδεκτοι, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ θέτουν ἔναυσμα εἰς τὴν βάσιν τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κύριοι βουλευταί, ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὸ νὰ διατυπώσῃ καὶ ἀντιλήψεις ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ διετύπωσε τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἔπρεπε αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων νὰ εἶναι ηὐξημέναι. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτῆς τῆς θέσεως; Οὐδεμία. Πάντες ἐπιθυμοῦμεν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα νὰ εἶναι ἐπηυξημένον, ἀλλὰ ἡ τοποθέτησις ἀφηρημένη δίχως νὰ ἐλέγχεται καὶ δίχως νὰ διατυποῦται ἡ γνώμη αὐτὴ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων καὶ δημοσιονομικῶν βαρῶν εἰσέρχεται μέσα εἰς τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ἐξετόξευσα κατὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἐσκεμμένως μὲ ἀσάφειαν καὶ ἐσκεμμένως μὲ ἔλλειψιν αἰσθήματος εὐθύνης διετύπωσε τὰς ἃς διετύπωσεν ἀπόψεις. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπροχώρησε καὶ περαιτέρω. Ὡμίλησε περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς συμπιέσεως τοῦ κόστους τῶν καλλιεργειῶν καὶ ἐφρόντισεν ἐπιμελῶς νὰ ἀποφύγῃ ἢ νὰ ἀποσαφηνίσῃ πῶς τὸ ἐννοεῖ, ὁ δὲ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος χθὲς τὸ βράδυ μᾶς κατηγόρησε διὰ τὴν ἔλλειψιν γεωργικοῦ προγράμματος καὶ ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Συστηματικῶς ὅμως ἀγνοεῖ, ὅτι ἐπὶ ἔτη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξ ὁλοκλήρου, ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Καὶ ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, εἰλικρινῶς πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι βαρύνει τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ δύο τρόπους. Πρῶτον, μὲ τὰ ἀνοίγματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν καὶ τὰς προνομιακὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ δεύτερον, μὲ τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις καὶ κεφάλαια διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν.

§91Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ὕβρις ἐναντίον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος συνεχῶς πληρώνει. Ὅταν μᾶς κυβερνοῦν ἀριστοκράται, αὐτὰ θὰ ἀκούωμεν διὰ τοὺς γεωργούς.

§92Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ διότι, κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τῆς ὀργίλου διακοπῆς, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει τὴν στενοχωρίαν τοῦ διακόπτοντος καὶ διότι, κύριοι, ἠσκήθη καὶ ὀρθότατα ἠσκήθη, ἡ ἔντονος προστασία τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ δι’ ἄλλους ἀκόμη πολλοὺς λόγους, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον δι’ αὐτὸν κυρίως τὸν λόγον ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς τρεῖς συναπτὰς ἐκλογὰς νὰ τυγχάνωμεν τῆς ἐντόνου πλειοψηφίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§93Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἔχετε καὶ τὰ 2 ἑκατομμύρια τῶν πεινασμένων ἀγροτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν....... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§94Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν, κ. συνάδελφοι, μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθήσητε τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς τρεχούσης χρήσεως, ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἐνθυμῆστε μετὰ πάσης σαφηνείας καὶ ἀκριβείας ὑπεγράμμισα τὴν ὕπαρξιν τῆς φορολογικῆς διαφυγῆς. Φορολογικὴ διαφυγή, κ. βουλευταί, ὑπάρχει. Ἡ Κυβέρνησις δὲν διστάζει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τὸ εἴπῃ καὶ ἡ φορολογικὴ διαφυγὴ εἶναι κυρίως, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, εἰς τὴν τάξιν ἐκείνην, εἰς τὸ κλιμάκιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύεται, ὅτι ὀφείλει νὰ ἔχῃ εἰσόδημα ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν τὸν χρόνον. Εἶναι πράγματι ἀδύνατον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, νὰ παραδεχθῶ, ὅτι μία οἰκογένεια, ἡ ὁποία ἔχει τεκμαρτὸν ἐνοίκιον 2.000 δραχμάς, ἡ ὁποία ἀπαρτίζεται ἀπὸ 4 ἄτομα, ἡ ὁποία διαθέτει ἰδιόκτητον αὐτοκίνητον, ἡ ὁποία ἔχει καὶ κἄποιον ὑπηρετικὸν προσωπικόν, ὅτι αὕτη εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ, εἰς τὰ μεγάλα τοὐλάχιστον ἀστικὰ κέντρα, τὰς ἀνάγκας της μὲ εἰσόδημα κάτω τῶν 10.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς τὴν κλίμακα αὐτὴν ὑπάρχει φοροδιαφυγή. Καὶ ἐφ’ ὅσον πολλὰ λέγονται περὶ φοροδιαφυγῆς, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅταν θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρουσιάσω σχετικὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια, δὲν θὰ παραλείψω νὰ εἰσηγηθῶ καὶ διατάξεις αὐστηροτάτας, αἱ ὁποῖαι πιστεύω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσουν ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κακοῦ. Ἡ φοροδιαφυγή, κ. βουλευταί, ἀντιμετωπίζεται, κατὰ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον κρίσιν, διὰ τριῶν μεθόδων. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ δημιουργία φορολογικῆς συνειδήσεως καὶ αὐτὸ προϋποθέτει νὰ ἐμπεδωθῇ ἡ ἀντίληψις εἰς τὸν πολίτην, ὅτι πράγματι τὸ Κράτος ἐπιδιώκει νὰ εἰσπράξῃ, ὅτι νομίμως δικαιοῦται. Πρὸς τοῦτο χρειάζεται μία ποιοτικὴ βελτίωσις τῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων. Χρειάζεται καὶ ἄλλο. Ὁ δεύτερος τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι θεωρητικῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην —καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν τῶν Προοδευτικῶν κ. Καψάλην— ἡ μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν καὶ κρίσιν μετὰ μελέτην τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας ἐπεξειργάσθην, ἡ μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν γενομένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τὸ 1957 δὲν ἀπέδωσε τοὺς ἀναμενομένους καρπούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ὑπάρξῃ στιγμὴ κατάλληλος διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἐὰν μνημονεύετε τὴν στιγμὴν ταύτην, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μόνον καὶ μόνον δι’ ἕνα λόγον, διὰ νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δι’ ἄλλην μίαν φορὰν ὅπως τὸ ἤκουσε καὶ πρὸ 3μήνου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ λάβῃ τὰ διοικητικὰ καὶ νομοθετικὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσουν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἀλλ’ ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθῇ τοῦτο, ἐφρόντισε νὰ μὴ μνημονεύσῃ τὸ ὅτι ταύτην τὴν στιγμὴν διὰ τοῦ φιλικοῦ της τύπου καὶ εἰς ἑκάστην παρουσιαζομένην περίπτωσιν, κ. βουλευταί, ἐνισχύει μὲ αἴσθημα ἀνευθυνότητος καὶ ὡρισμένας ἄλλας διεκδικήσεις ὁσονδήποτε δικαίας τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, κύριοι βουλευταί, ἐδήλωσε διὰ τοῦ ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς δημοσιονομικῆς ἰσορροπίας καὶ εὐσταθείας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἡ 1% βελτίωσις τοῦ βασικοῦ μισθοῦ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων μεταφράζεται εἰς τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν μὲ ἐπιβάρυνσιν 87–94 ἑκατομμυρίων. Καὶ ἐπειδὴ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα σοβαροὶ ἄνθρωποι, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ σκεφθῶ ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων, ἡ ὁποία δὲν θὰ περιεστρέφετο εἰς τὴν τάξιν τοῦ 5%, ὅμως αὐτὸ σημαίνει, κ. βουλευταί, 500 ἑκατομμύρια περίπου. Καὶ βλέπετε, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ζητοῦνται φορολογικαὶ διευκολύνσεις ἐκ μέρους τῆς Ε.Κ., αἱ ὁποῖαι ἐν τῷ συνόλῳ ἀνέρχονται, ὅπως ἐξήγησα προηγουμένως κατὰ πρῶτον ὑπολογισμὸν εἰς 500 ἑκατομμύρια, ἐξ ἑτέρου δὲ ὁσάκις ἐμφανίζονται ἀξιώσεις ὡρισμένων τάξεων, αἱ ὁποῖαι πιθανὸν νὰ εἶναι θεμελιωμέναι εἰς ἠθικὸν δικαίωμα, ἐξέρχονται ὅμως τῶν δυνατοτήτων καὶ ὁρίων τῆς δημοσιονομικῆς καταστάσεως, μὲ αἴσθημα ἀνευθυνότητος καὶ ἐμπνεομένη ἀπὸ δημαγωγικὰ αἰσθήματα ἡ Ε. Κ., ἀντὶ νὰ τὰς χαλιναγωγήσῃ διὰ τοῦ φιλικοῦ της τύπου τὰς ἐξωθεῖ. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα αὐτὰ τὰ 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διεκδικοῦνται στοιχειωδῶς ἀπὸ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους καὶ τὰ 510 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα προτείνει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. διὰ τῶν φορολογικῶν διαρρυθμίσεων καὶ μεταβολῶν ἤγουν ἄνω τῶν 1000 ἑκατομμυρίων, πῶς νομίζῃ ἡ Ε. Κ., ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα, ὅταν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀνελαστικότης τῶν δημοσίων δαπανῶν; Ἂς συζητήσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς διαρθρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης ἀντιμετωπίσεως τοιούτου θέματος ὁ δημόσιος προϋπολογισμός, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ὡς κατετέθη καὶ ἀποτελεῖ δημόσιον ἔγγραφον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐμφανίζει ἀτυχῶς μεγάλην ἀνελαστικότητα. Ὅταν εἰς ἕνα Κράτος κατὰ τὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς πράξεως ἔρχεται ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ συμπλήρωσις τῶν προβλεπομένων ἐκ τῶν νόμων ὀργανικῶν θέσεων νὰ βαρύνεται διὰ μισθοὺς καὶ συντάξεις δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 50,4% τοῦ συνολικοῦ του ὕψους, ὅταν περαιτέρω ὑπάρχουν ἀμετακίνητοι δαπάναι περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται σοβαρὰ σκέψις περὶ ἀνοίγματος καὶ μάλιστα ἀμέσου ἀνοίγματος τῆς τάξεως τῶν 1000 ἑκατομμυρίων. Εὐθέως βάλλεται ἡ οἰκονομικὴ ἰσορροπία διὰ τῆς προτάσεως τῆς Ἕν. Κέντρου, εὐθέως ὁδηγεῖται ἡ χώρα εἰς δημοσιονομικὴν ἐμπλοκήν. Καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ ἐὰν ἐτύχομεν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐτύχομεν, διότι τοῦ ὑπεσχέθημεν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ νομισματικὴν ἰσορροπίαν. (Χειροκροτήματα). Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ Ε. Κ. προβαίνει εἰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι θετικῶς ἐμφανίζουν ἄνοιγμα 500 ἑκατομμυρίων, ἀρνητικῶς ἀπώλειαν ἐσόδων ἄλλα 500 ἑκατομμύρια, ἐφ’ ὅσον ἡ Ε. Κ. δέχεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ περαιτέρω φορολογία, ἐφ’ ὅσον ἡ Ε.Κ. διὰ τοῦ κ. Στεφανοπούλου εἰς τὴν χθεσινήν του ἀγόρευσιν ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς τῆς χώρας, ἐρωτᾶται τὴν πρότασιν αὐτὴν πῶς τὴν ἀντιμετωπίζει ἡ Ἕνωσις Κέντρου; Καὶ ἐπειδὴ ἠθέλησεν ἐσκεμμένως νὰ μὴ δώσῃ ἐξήγησιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Ε. Κ., κ. βουλευταί, στρέφεται προφανῶς εὐθέως κατὰ τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας τῆς χώρας. Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ Ε. Κ. εἰς τὰς δαπάνας ἀμύνης τῆς χώρας εὑρίσκει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ συμπίεσις τῶν δαπανῶν. Ἐκεῖ νομίζει καὶ εἰς τὴν δευτερολογίαν του ἀπόψε τὸ ἀπεσαφήνισεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ., ὅτι ὑπάρχει ἡ κατ’ αὐτὸν δυνατότης διὰ τὴν προβολὴν τῶν ἀπόψεών των. Καὶ ἔρχομαι νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα τῆς ἀμύνης τῆς χώρας ἀπὸ πλευρᾶς δημοσιονομικῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πολιτικῆς. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε. Κ., ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξεν, ὅτι ὤφειλε διὰ νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τοὺς συμμάχους μας τὴν πτωχείαν μας. Καὶ εἶναι ἄδικος, καὶ εἶναι ἀναληθὴς ἡ κατηγορία αὐτή. Καὶ εἶναι ἀναληθὴς ἡ κατηγορία, διότι ὅπως καὶ ὁ ἐκλεκτός μου συνάδελφος ὁ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸς ἐξήγησε χθές, τὸ πᾶν ἐγένετο καὶ ὅ,τι ὤφειλε νὰ γίνῃ διὰ νὰ πεισθοῦν οἱ σύμμαχοί μας, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ καὶ δημοσιονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας, αἱ ἀνάγκαι τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὰ κοινωνικὰ προβλήματα καὶ αἱ ἐξ αὐτῶν δημοσιονομικαὶ καὶ κοινωνικαὶ πιέσεις ὡς καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῆς ἀμύνης ἐπιβάλλουν τὴν συνέχισιν τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας. Ἀλλὰ ὅπως ὀρθότατα εἶπεν ὁ συνάδελφός μου Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ πείσωμεν ὅτι ἡ Νορβηγία ἢ ἄλλη τις χώρα τοῦ ΝΑΤΟ θὰ ὤφειλε νὰ προβλέψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν της εἰδικὸν κονδύλιον διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ δαπάναι τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ προκειμένου περὶ ἀμυντικῆς προσπαθείας μας. Καὶ εἶπον ὅτι εἶναι καὶ ἄδικος ἡ κατηγορία διότι ἐσκεμμένως ἡ Ε.Κ. ἀπέφυγε νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ ταύτης πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἐὰν διὰ γνωστοὺς λόγους τῆς μεταβολῆς τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς ἐν σχέσει πρὸς τὰς δαπάνας στηρίξεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων διακόπτεται ἡ δωρεὰν βοήθεια ἐξακολουθεῖ καὶ ἐξακολουθεῖ προνομιακῶς ἡ βοήθεια τῆς Ἑλλάδος εἰς ὑλικόν, καὶ ἄλλα οἰκονομικὰ ἀγαθὰ ἀμυντικῆς φύσεως, τῆς τάξεως πολλῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος. Καὶ ὅταν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἄλλαι χῶραι τοῦ ΝΑΤΟ ἀγοράζουν τὸ ὑλικόν τους καὶ ἀντιστρόφως ἡμεῖς παίρνομεν ὅλον τὸ ὑλικὸν διὰ τὰς ἐνόπλους μας δυνάμεις δωρεὰν ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικῆς εἶναι τοὐλάχιστον ἄδικος ἡ κατηγορία καὶ δεικνύει καὶ πάλιν ἔλλειψιν αἰσθήματος εὐθύνης. Διότι δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως ἀγνοεῖ, ὅτι εἰς ἑκατοντάδας ἑκατ. δολλαρίων καὶ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀνέρχεται ἡ εἰς ὑλικὸν βοήθεια, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν καὶ λαμβάνομεν ἡμεῖς ἀπὸ τὴν μεγάλην μας σύμμαχον Ἀμερικήν. Καὶ διὰ νὰ καταλάβετε μέχρι ποίου σημείου τὸ θέμα αὐτὸ ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν ἔχει σημασίαν, σκεφθῆτε, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν οὔτε ἕνα σμῆνος ἀμυντικῆς διώξεως νὰ ἀγοράσῃ καὶ νὰ συντηρήσῃ, ἐὰν δὲν ἤρχετο αὐτὸ τὸ ὑλικὸν δωρεάν, ἐκ μέρους τῆς μεγάλης μας συμμάχου. Εἶναι ἄδικος καὶ ἀναληθὴς ἡ κατηγορία. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. ἐπεξετάθη καὶ μᾶς εἶπε, ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπάρχουν ἀμυντικαὶ δυνάμεις εἰς τὸ ὕψος αὐτό, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα καὶ διατὶ δὲν ὑπάρχει συλλογικὴ ἄμυνα. Ἤθελε, προφανῶς ἐσκεμμένως, νὰ ἀγνοήσῃ τὴν φύσιν τῆς ἐξελίξεως τῶν διεθνῶν πραγμάτων. Πρῶτον διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ὑπάρχουν πάρα πολλαὶ περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔγιναν καὶ τοπικαὶ προστριβαί. Καὶ δεύτερον εἶναι βέβαιον ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει τοὺς ἐξοπλισμοὺς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰς ἀλλεπαλλήλους φορὰς ὑπῆρξαν ἐπιδρομεῖς τῆς χώρας μας. Ἐν τούτοις, παρὰ ταῦτα, δὲν ἀκολουθοῦμεν τὴν ἀμυντικὴν προσπάθειαν ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν τῶν χωρῶν αὐτῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε. Πάρα ταῦτα ἀκόμη, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα κατὰ τοιοῦτον τρόπον προετοιμασμένοι, ὥστε —ἐὰν ὅ μὴ γένοιτο— ἐπήρχετο τοπικὴ σύγκρουσις, νὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀντιστῶμεν εἰς πᾶσαν ἐπίθεσιν μέχρις ὅτου ἔλθουν οἱ σύμμαχοί μας εἰς βοήθειάν μας. Εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐκτὸς πραγματικότητος ἡ Ε. Κ. καὶ ὁ Ἀρχηγὸς αὐτῆς, ἐὰν φαντάζωνται, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τὰς ὑποχρεώσεις ἀμυντικῆς φύσεως τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἀμερικῆς, ἀνὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρον νὰ καθηλώσουν ἰδικάς των δυνάμεις εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς Μεσογείου διὰ τὴν ὑποθετικὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγένετο τοπικὴ σύγκρουσις. Ὄχι κύριοι βουλευταί, θὰ κρατήσωμεν τὰς ἀμυντικὰς δυνάμεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κάθε ἐνδεχόμενον, μέχρις ὅτου δυνηθοῦν καὶ σπεύσουν οἱ σύμμαχοί μας εἰς βοήθειαν. Ἄλλωστε εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναμετρήσωμεν τὰς εὐθύνας μας. Ἡμεῖς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπεσχέθημεν, ὅτι δὲν θὰ ἀφήσωμεν τὴν Ἑλλάδα ἄοπλον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ εὔκολος λεία τῶν διαφόρων ἐπιδρομέων. Καὶ τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὀφείλομεν μὲ θυσίας νὰ τὴν τηρήσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§95Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Μίαν φράσιν ἤθελον νὰ εἴπω, ἐπειδὴ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. ἠρώτησεν ἀπόψε, ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι αὐτόματος καὶ πλήρης ἀλληλεγγύη. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα, ὅτι εἰς τὸ ΝΑΤΟ ὑπάρχει αὐτόματος καὶ πλήρης ἀλληλεγγύη δι’ ὁλόκληρα τὰ σύνορα ὅλων τῶν συμμάχων. Ἀλλὰ ὀρθῶς λέγει ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ΝΑΤΟ νὰ ἔχῃ τὰς ἰδικάς του μεραρχίας εἰς κάθε σημεῖον, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Εἶναι ἀνάγκη τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα ἔχουν αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν, νὰ ἔχουν τὰς ἰδικάς των μεραρχίας μέχρις ὅτου προφθάσουν νὰ ἔλθουν αἱ ἄλλαι διὰ νὰ βοηθήσουν. Πάντως διευκρινίζω, ὅτι ἡ ἀλληλεγγύη εἶναι αὐτόματος καὶ πλήρης.

§96Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἄδειασε ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τοὺς νέους καὶ ἔμειναν οἱ γέροι.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§98Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ προτάσεις ἐπὶ τοῦ δημοσιονομικοῦ τομέως, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ θέματος ἀμύνης, καθιστοῦν ἀνάγλυφον τὴν τοποθέτησιν τῆς Ε. Κ. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἄνοιγμα δημοσιονομικὸν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου μείωσιν τῆς στοιχειώδους ἀμυντικῆς προσπαθείας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς Ε. Κ. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ ξεκαθαρίσωμεν καὶ τὰ τοῦ θέματος τῶν περιφήμων ἀγροτικῶν χρεῶν. Ποῖος δὲν θὰ ηὔχετο νὰ ὑπάρχῃ τρόπος ἀντιμετωπίσεως καὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. προφανῶς, ἤθελε νὰ ὑποτιμήσῃ προχθὲς τὴν νοημοσύνην μας. Ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ μᾶς εἶπε: Τὶ φοβεῖσθε νὰ ἐπιμηκύνετε τὸν χρόνον τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν; Καὶ ὑπάρχει, πρῶτον, παραλλαγὴ μεταξὺ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. τὰς ἡμέρας αὐτὰς εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὅλοι ἠκούαμεν τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἀπὸ τοὺς τοπικούς μας ἀντιπάλους, οἱ ὁποῖοι περιεφέροντο εἰς τὰ χωριὰ καὶ ἐξεμεταλλεύοντο τὴν δυστυχίαν μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς γενικῆς σεισαχθείας τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Καὶ περαιτέρω, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξηγήσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πῶς ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀκολούθου προβλήματος. Ἐὰν ἠθέλομεν παρακολουθήσει τὴν ἄποψιν αὐτήν, μήπως ἄραγε φαντάζεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ ἡ χρηματοδότησις τῶν ἀγροτῶν μας; Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις αὐτὴ λογιστικῶς μὲν θὰ ἐμφανίσῃ, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι ἀρτία, ἐν τῇ οὐσίᾳ, ὅμως, θὰ κληθῇ ἡ Πολιτεία βραχυπροθέσμως καὶ ἀμέσως νὰ ἐπαυξήσῃ τὰ χρηματικὰ μέσα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μας καὶ θὰ ὁδηγήσῃ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς εἰς βεβαίας πληθωρικὰς πιέσεις. Ἰδοὺ λοιπόν, ὅτι χάριν ἀντιπολιτεύσεως, χάριν τοῦ λεγομένου ἀνενδότου ἀγῶνος εἰς τὸν τομέα τὸν δημοσιονομικὸν καὶ τὸν οἰκονομικὸν μὲ πάρα πολλὰς ἀνακριβείας, μὲ ἔτι περισσοτέρας ἀσαφείας καὶ περισσότερον ἀπὸ ὅλα μὲ ἔλλειψιν αἰσθήματος εὐθύνης συνοψίζονται αἱ προτάσεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς ἀνοίγματα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς τάξεως ἄνω τῶν 1.000 ἑκατομμυρίων καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς βεβαίας πληθωρικὰς πιέσεις.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ὑπενθυμίζω, ὅτι ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἶπε καὶ κἄτι τὸ ὁποῖον χρειάζεται ἀντίκρουσιν. Εἶπεν, ὅτι κατὰ τὰς συζητήσεις, τὰς ὁποίας εἴχομεν μὲ τοὺς διαφόρους ἐκπροσώπους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἢ τοὺς τρεῖς σοφούς, ἢ συνετούς, ὅπως τοὺς ὀνομάζω ἐγώ, ἐθέσαμεν τὸ ζήτημα τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένος. Εἶπε συγκεκριμένως ὁ κ. Παπανδρέου ἀπόψε, ὅτι ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ αὔξησις τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας, ὅτι ἡμεῖς ἐζητήσαμεν ὁπωσδήποτε αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς μας δυνάμεως. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές.

§100Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λέγουν οἱ τρεῖς σοφοὶ εἰς τὴν ἔκθεσίν των.

§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ καθήσω διὰ νὰ ὁμιλήσητε σεῖς, κύριε Στεφανόπουλε. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ τελειώσω, διότι κουράζομαι νὰ στέκωμαι καὶ νὰ λαμβάνητε σεῖς τὸν λόγον καθήμενος.

§102Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐδέχθην διακοπὰς κατὰ τὴν χθεσινὴν ὁμιλίαν μου.

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ἐγὼ δέχομαι, ἀλλὰ νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου. Κάθεσθε εἰς τὴν πολυθρόναν σας καὶ διατυπώνετε φράσεις μὴ ἀκουόμενος καλὰ–καλὰ ἀπὸ ἐμέ. Ὅταν θὰ σταματήσω πηγαίνετε εἰς τὸ μικρόφωνον καὶ ἀπαντήσατέ μου. Ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ κοινοβουλευτικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἀκολουθοῦνται ἐν προκειμένῳ.

§104Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δέχομαι μαθήματα, διότι ἐγὼ θητεύω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περισσότερον ἀπὸ ὑμᾶς καὶ σέβομαι κἄθε ρήτορα.

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Σᾶς εἶπα νὰ μὴ μοῦ διακόψητε τὴν φράσιν μου.

§106Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ σᾶς εἶπα, ὅτι διεψεύσατε τοὺς τρεῖς σοφούς.

§107Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὰ εἴπατε καθήμενος καὶ ἐξαπλωμένος εἰς τὴν θέσιν σας. Ἀπαντᾶτε χωρὶς νὰ ἀκούεσθε καὶ δὲν ἀπαντᾶτε κἄν, ἀλλὰ διακόπτετε τὴν φράσιν μου χωρὶς νὰ ἔχω τελειώσει. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νὰ καθήσω νὰ ὁμιλήσητε. Ἐγὼ ἠγέρθην νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, καὶ δὲν μὲ ἀφήνει ὁ κ. Στεφανόπουλος, μὴ ἀκουόμενος μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει, νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν. Κύριε Πρόεδρε, κακῶς εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἐζητήσαμεν αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας. Ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν περίπου ἀκουόμενος εἶπεν, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔγραψαν οἱ τρεῖς σοφοί, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας δὲν ἐζήτησεν ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι μέλος μιᾶς συμμαχίας. Τὸ ἀνώτατον ἀρχηγεῖον τῆς συμμαχίας αὐτῆς, ἐν συνεργασίᾳ βεβαίως μὲ τὰ ἐπιτελεῖα ὅλων τῶν μελῶν Κρατῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. μελετᾶ ἑκάστοτε τὰ προβλήματα τῆς ἀμύνης καὶ ἀποφασίζει κατ’ ἀρχὴν καὶ καταστρώνει ἕνα σχέδιον βαθμιαίας βελτιώσεως τῆς ἀμύνης τῆς συμμαχίας. Εἶναι πιθανὸν ἢ μᾶλλον βέβαιον, ὅτι οἱ τρεῖς σοφοὶ θὰ ἤκουσαν ἀπὸ τὰ χείλη οὐχὶ μόνον τῶν ἁρμοδίων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἁρμοδίων τοῦ Στρατηγείου τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., δηλαδὴ καὶ ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τοῦ ἑδρεύοντος ἐν Παρισίοις, ὅτι προβλέπεται ἐνδεχομένως αὔξησις τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας. Ἢ θὰ ἤκουσαν ἐπίσης, ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα κἂν εἰς τὸ ἐπίπεδον καὶ εἰς τὴν στάθμην τῆς ἀμυντικῆς προπαρασκευῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐὰν προσηρμοζώμεθα εἰς τὸ ὑπάρχον σχέδιον θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρισκώμεθα. Ἡ Ἑλλὰς οὐδέποτε ἐζήτησεν αὔξησιν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, τονίσας, ὅτι ἦτο ἀπὸ ἀπόψεως μεθοδολογίας ἐσφαλμένον νὰ ζητοῦμεν αὔξησιν. Αὐτὸ εἶπεν, ἐνῷ δὲν ἐτίθετο ζήτημα νὰ ζητήσωμεν αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας. Αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας προβλέπει τὸ σχέδιον καὶ τὸ πρόγραμμα τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν προβαίνει εἰς τὴν αὔξησιν αὐτήν. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει φθάσει κἂν εἰς τὴν στάθμην ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ πρόγραμμα τοῦ Στρατηγείου τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν ἤθελα νὰ δώσω, ἀλλὰ ὁ κ. Στεφανόπουλος πρὶν ἀρχίσω κἂν νὰ τὴν δίδω, προέβη εἰς ὡρισμένας διακοπάς, τὰς ὁποίας, ὁμολογῶ δὲν ἤκουσα, καὶ δι’ αὐτὸ εἶπα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγερθῇ, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι καθήμενος ἀπαντᾶ, διότι καὶ ἐγὼ καθήμενος δίδω ἀπαντήσεις, ὅταν τὸ μικρόφωνον εἶναι χαμηλὰ καὶ ζητῶ συγγνώμην ἐὰν ἐθεωρήθη πρὸς στιγμήν, ὅτι διετύπωσα παρατήρησιν, δὲν διετύπωσα παρατήρησιν, ἀλλὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀκούσω, ὅταν μὲ διέκοπτεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀπὸ τῆς θέσεώς του τοῦ μικροφώνου εὑρισκομένου ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς του τοὐλάχιστον κατὰ ἥμισυ μέτρον.

§108Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ἀνέγνωσα τὰ κείμενα. Ἡ ἔκθεσις τῶν τριῶν σοφῶν συζητεῖ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς μέχρι τέλους ὄχι τὴν ἐλάφρυνσιν τοῦ ὑφισταμένου βάρους, ἀλλὰ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ βάρους καὶ τῆς ἀμυντικῆς μας δυνάμεως. Τὰ κείμενα τὰ ἔχω ἐδῶ. Καὶ ἀνέγνωσα καὶ ἀπὸ τὴν παράγραφον 5 καὶ 7, αἱ ὁποῖαι λέγουν, ὅτι «κύριοι, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ διατηρήσητε κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη τὸ σημερινὸν ἐπίπεδον τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν αἵτινες χρηματοδοτοῦνται ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους χωρὶς νὰ θίγεται ἡ πραγματοποίησις τῶν ἄλλων προγραμμάτων σας καὶ ἡ Ἑλλάς, ἐφ’ ὅσον προοδεύει ἡ οἰκονομία της πρέπει νὰ ἀφήνῃ αἰσθητῶς μεγαλύτερον ποσὸν εἰς τὴν ἄμυνάν της».

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐζητήσαμεν αὔξησιν;

§110Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συζητοῦν μείωσιν τοῦ ὑφισταμένου βάρους. Ἐὰν μὲν εἴχατε ζητήσει, ὅπως ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι μαζὶ μὲ τὸν Πρόεδρον Ἀϊζενχάουερ ἐπὶ κεφαλῆς, ἐὰν εἴχατε ζητήσει μείωσιν τοῦ βάρους τῶν ὑφισταμένων δαπανῶν, αὐτὸ θὰ τὸ συνεζήτουν, ἐνῷ ἐδῶ συζητοῦν ὄχι μείωσιν ἀλλὰ αὔξησιν τοῦ βάρους τῶν δαπανῶν καὶ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως καὶ λέγουν, ὅτι αὐτὰ θὰ τὰ βρῆτε ἀπὸ ἰδικά σας χρήματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκθεσις τῶν τριῶν σοφῶν. Διαψεύσατε αὐτοὺς καὶ ὄχι ἡμᾶς.

§111Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει κείμενον. Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσε δὲν ἐπιβεβαιώνει διόλου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου. Δὲν ὑπάρχει οὔτε μία φράσις εἰς τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσε, ἡ ὁποία φράσις νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπρότεινε καὶ ἐζήτησε αὔξησιν τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας, τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν.

§112Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μετὰ τὰς διευκρινιστικὰς διακοπάς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ συνεχίσω καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ συνεχίσω ἄνευ διακοπῶν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα, διετύπωσε καὶ μίαν πρόσθετον ἀνακρίβειαν. Εἶπεν, ὅτι πρῶτον καθῆκον τῆς Πολιτείας εἶναι νὰ δημοσιεύωνται οἱ φορολογικοὶ κατάλογοι καὶ ἐσκεμμένως ἀπέκρυψεν ὅλας τὰς διατάξεις καὶ ὅλην τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία νόμῳ ἀκολουθεῖται σήμερον καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Αἱ φορολογικαὶ δηλώσεις εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τὴν πρωτεύουσαν ἀναρτῶνται δημοσίᾳ εἰς τὴν Ἐφορίαν. Εἰς τὰς Ἀθήνας συγκεντροῦνται, προκειμένου περὶ τῶν φορολογουμένων ἀνωτέρου κλιμακίου, εἰς μίαν Ἐφορίαν καὶ ἀναρτῶνται δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος εἰς ὅλην τὴν χώραν. Καὶ τρίτον, προκειμένου περὶ φορολογουμένων, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύεται, ὅτι εἴτε ἐσφαλμένως, σκοπίμως δηλαδὴ ἐσφαλμένως, εἴτε ἀπέκρυψαν ὁλοσχερῶς, εἴτε ἐσφαλμένως ἐδήλωσαν ἐκ δολίας προαιρέσεως τὸ εἰσόδημά των, δημοσιεύονται τὰ ὀνόματά των εἰς κατάλογον καὶ ἅπαξ τοῦ ἔτους εἰς τὸν Τύπον. Τί θὰ ὤφειλε νὰ κάμῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου; Ὤφειλε νὰ εἴπῃ, ὅτι θεωρεῖ τὴν μέθοδον τῆς δημοσιεύσεως ὄχι ἱκανοποιητικὴν καὶ ἴσως ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἤμην ἕτοιμος νὰ συμφωνήσω. Δὲν δύναται νὰ λέγῃ, ὅμως, ὅτι πρώτιστον καθῆκον εἶναι ἡ δημοσίευσις τῶν φορολογικῶν καταλόγων καὶ ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς ἓν εὐνομούμενον Κράτος νὰ μὴ γίνεται δημοσίευσις τῶν φορολογικῶν καταλόγων, ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται, ὅτι καὶ δημοσίευσις γίνεται καὶ εὐρεῖα εἶναι. Ἀλλὰ ζητῶ συγγνώμην, διότι σᾶς ἀπησχόλησα ἐπὶ τόσην ὥραν διὰ τὰ θέματα τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ πολιτικὸν θέμα. Ἀπὸ τῆς 29ης Ὀκτωβρίου καὶ ἐντεῦθεν ἀπεδύθη ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος. Καὶ πρώτην πρᾶξιν ἐθεώρησεν ἐπιβεβλημένην νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἁρμοδιότητα τῶν συντεταγμένων ὑπὸ τῆς Πολιτείας ὀργάνων διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν ἐκλογῶν. Καὶ θὰ ἐνθυμεῖσθε τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως κ. Δόβα. Μετὰ ταῦτα ἐθριαμβολόγησε διὰ μοναδικὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἐδέχθη, ὅτι ἠσκήθη ψυχολογικὴ βία ὑπὸ ὡρισμένων ὀργάνων κατὰ τὴν διεξαγωγὴν μιᾶς ἐκλογῆς καὶ διέταξε μίαν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν ἐπὶ τῶν τεσσάρων τμημάτων τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ ἐδέχθημεν ὅλοι ἡμεῖς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐκείνη τοῦ Ἐκλογοδικείου ἦτο ὀρθή. Ἀντιθέτως ἡ Ε. Κ. ἠρνήθη τὸ κῦρος 33 ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀπορρίπτουν τὴν ἔνστασιν τῆς βίας καὶ νοθείας τοῦ ἰδίου Δικαστηρίου. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι σοβαρεύεται ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὅταν ἔχῃ ἐναντίον της ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον τῆς Πολιτείας ὄργανον 33 ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπορρίπτουν τὴν ἔνστασιν τῆς βίας καὶ νοθείας καὶ ἀσκήσεως ψυχολογικῆς βίας καὶ ἔχει μίαν μόνον, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη τὸ Δικαστήριον, διὰ νὰ δικαιώσῃ τοιαύτην ἔνστασιν; Δύο τινὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου καλεῖται νὰ ἀποσαφηνίσῃ τὴν θέσιν της. Δέχεται, ὅτι ὀρθῶς τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι κατὰ τὸ Σύνταγμα ἁρμόδια νὰ κρίνουν τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς ἢ δὲν δέχεται; Ἐὰν δὲν τὸ δέχεται, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν γνωρίζω πῶς σκέπτεται, ἀλλὰ δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἀκολουθεῖ τοὐλάχιστον ἀντιδημοκρατικὴν πολιτικήν. Καὶ διὰ νὰ ἀποδείξῃ περαιτέρω καὶ νὰ στηρίξῃ τὴν κατηγορίαν του ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐπεκαλέσθη καὶ τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις ἐναντίον τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ὑπῆρξεν ἁπλῶς δειγματοληψία. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν ὅλοι καὶ τὸ γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀπὸ Ὀρεστιάδος μέχρι Κρήτης, καὶ ἀπὸ Λέσβου μέχρι Κερκύρας, ὅτι τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐσκεμμένως ἐπεδίωξε δι’ ὅλων της τῶν μέσων νὰ ἀνεύρῃ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ στηρίξουν τὴν ἔνστασιν τῆς βίας καὶ νοθείας. Δὲν εἶναι, λοιπόν, δειγματοληψία, ἀλλὰ ὁλοκληρωτικὴ ἀποτυχία τῆς προσπαθείας της, διότι ἐγώ, ὡς δημόσιος ἀνὴρ τῆς χώρας, δὲν δέχομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἑκατὸν περιπτώσεις ἔναντι τῶν 4½ ἑκατομμυρίων ψηφοφόρων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἀνατρέψουν τὸ δημοκρατικὸν ἀποτέλεσμα τῶν τελευταίων ἐκλογῶν. (Χειροκροτήματα). Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου δὲν ἠρκέσθη εἰς τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἐξετόξευσεν βαρυτάτην κατηγορίαν καὶ κατὰ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Καὶ εἶπεν, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐψήφισαν αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις εἶναι συστηματικὰ ὁλοκληρωτικός. Ἤδη θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν μικρὰν παρένθεσιν, χρήσιμον διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ χρήσιμον διὰ νὰ συναχθοῦν ὡρισμένα συμπεράσματα. Κατὰ μίαν ἀπὸ τὰς πράγματι σημαντικὰς συνεδριάσεις τῆς τελευταίας βουλευτικῆς περιόδου καὶ δὴ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16.12.1960, διεξήχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μία πράγματι ἐμπεριστατωμένη συζήτησις μεταξὺ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς ἀριστερᾶς. Καὶ ἐκεῖ μεταξὺ τῶν ἄλλων ἰδοὺ τί εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθήσω αὐτὴν τὴν συνεδρίασιν. «Πρακτικὰ Βουλῆς, συνεδρίασις τῆς 16ης Δεκεμβρίου 1960, σελὶς 38. Γ. Παπανδρέου. Θὰ ἐξετάσω τώρα δύο μερικώτερα θέματα. Εἶπεν ὁ κ. Μπριλλάκης, ἀναγινώσκων τὸ κείμενον τοῦ λόγου του, ὅτι ἐνεδρεύει καὶ εἰς τὰς σημερινὰς Δημοκρατίας ἰδίᾳ ὅταν συμβῇ ἡ πλειοψηφία νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἔθεσε τοιουτοτρόπως ἕνα σοβαρώτατον θέμα. Τί θὰ πρέπει νὰ συμβῇ πράγματι, ὅταν εἰς μίαν ἐκλογὴν ἡ πλειοψηφία περιέλθῃ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, δηλαδὴ εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν; Θὰ πρέπει, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας νὰ δοθῇ ἡ ἐξουσία; Κατὰ τὴν γνώμην μου, τυπικῶς ναί, οὐσιαστικῶς ὄχι. Ἐπειδή, τί σημαίνει Δημοκρατία; Εἶναι τὸ δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας νὰ κυβερνᾷ καὶ τῆς μειοψηφίας νὰ ἐλέγχῃ. Μὲ τὴν παράδοσιν τῆς ἐξουσίας γίνεται σεβαστὸν τὸ δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας νὰ κυβερνᾷ. Ἀλλὰ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἡ πλειοψηφία δὲν πρόκειται μόνον νὰ κυβερνᾷ. Πρόκειται νὰ καταργήσῃ τὴν Δημοκρατίαν, οὐσία τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἐναλλαγὴ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Μία στιγμιαία πλειοψηφία καταλαμβάνουσα τὴν ἀρχήν, δὲν πρόκειται πλέον νὰ τὴν παραδώσῃ εἰς καμμίαν ἄλλην πλειοψηφίαν. Ἰδοὺ διατί ἡ ἄρνησις παραδόσεως τῆς ἀρχῆς εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἶναι θεμιτή, εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ βαθύτερον, τὸ ἀληθὲς νόημα τῆς Δημοκρατίας, ὑπὸ τὸν ὅρον βεβαίως τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς λειτουργίας τῆς Δημοκρατίας. Τί θὰ συμβῇ ὅμως ἐν συνεχείᾳ εἰς τοιαύτην περίπτωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ, εἶναι θέμα συσχετίσεως δυνάμεων». Αὐτὰ ἔλεγεν ὁ κ. Παπανδρέου. Καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα νὰ ἀναλύσωμεν τὴν σκέψιν αὐτήν. Ὁ κ. Παπανδρέου κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην διὰ τῆς ἀγορεύσεως αὐτῆς ἤθελε νὰ εἴπῃ: Ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις χρήσεως δυνάμεως. Καὶ τὴν δύναμιν αὐτὴν δὲν πιστεύω νὰ τὴν ἐτοποθέτησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἰς ἀγῶνας λόγων, ἀλλὰ εἰς ἀγῶνας ἐνόπλους. Καὶ τὴν ἔνοπλον δύναμιν ποῦ θὰ τὴν εὕρῃ ὁ κ. Παπανδρέου διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν Δημοκρατίαν; Εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Τότε ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου συμβάλλει εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ἐξαιρετικὴ εὐαισθησία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν δύναμιν τῆς διασφαλίσεως τῆς ἀκεραιότητος καὶ ἀνεξαρτησίας τῆς χώρας καὶ τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. Ἀλλὰ δὲν ἔχουν διάθεσιν αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις, διότι ὁ κ. Παπανδρέου θέλει νὰ κάμῃ ἀνενδότους ἀγῶνας νὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμουν χρῆσιν τῶν ὅπλων. Καὶ ὁ κ. Παπανδρέου δὲν περιωρίσθη εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ὅταν ἤρχισεν ὁ ἐκλογικὸς ἀγὼν προσεπάθησε νὰ προσελκύσῃ ψήφους τῆς ἀριστερᾶς. Πρὸς τοῦτο δὲν ἐδίστασε νὰ καταφερθῇ κατὰ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, νὰ συκοφαντήσῃ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ νὰ υἱοθετήσῃ συνθήματα τῆς ἀριστερᾶς, ὅπως εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Καὶ προσέθεσε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρόσθετον εὐαισθησίαν εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Δὲν εἶχε τὸ ἠθικὸν δικαίωμα ὡς ἡγέτης μιᾶς ἐθνικῆς παρατάξεως νὰ μέμφεται καὶ νὰ κατηγορῇ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις δι’ αὐτὴν τὴν εὐαισθησίαν. Δὲν ἐπρόσεξε καὶ ἐξώθησε τὸ στρατευμένον Ἔθνος νὰ ψηφίσῃ ὡς ἐψήφισε. Δὲν ἦτο ὁλοκληρωτικὴ ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ, ὡς εἶπεν. Εἶναι θέμα προνοίας καὶ ἐθνικῆς συνειδήσεως διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἐμπλοκὴ καὶ συσχέτισις τῶν δυνάμεων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου εἰς τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα του διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἰδικῆς τοῦ πολιτικῆς θέσεως καὶ οὐχὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοκρατίας, προέβη εἰς τὰς ἀκολούθους πράξεις, κύριοι βουλευταί. Μετὰ τὰς ἐκλογάς, κἄποιαν ἡμέραν συνεκέντρωσε εἰς δημοσίαν συγκέντρωσιν τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ ξένου Τύπου καὶ περιέγραψε πρὸς αὐτοὺς ὅλα τὰ ἀντιδημοκρατικὰ δεινά, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὴν γνώμην του. Καὶ δὲν ἐσκέφθη, ὡς ὑπεύθυνος ἡγέτης ἑνὸς ἐθνικοῦ κόμματος, ὅτι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔλεγε ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν κενότητα τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος του, ἐπρόκειτο νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς χώρας αὐτῆς ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Εἰς τὴν ἐπίσημον ἐφημερίδα «Ἰσβέστια» ἐπανειλημμένως ἀνεγράφη ἔκτοτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅταν τὸ ἐθνικόφρων Κέντρον καταγγέλλῃ τὴν Ἑλλάδα ὡς Κράτος ὁλοκληρωτικόν. Καὶ δὲν ἠρκέσθη εἰς τοῦτο ὁ κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ ἐπροχώρησε ἔτι περαιτέρω. Ποῖος ἐξ ἡμῶν δὲν ἐνθυμεῖται, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἐντεῦθεν προσεδοκᾶτο ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου ἡ παρέμβασις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ἡμῶν τῶν ξένων φίλων τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸν φιλικὸν Τύπον πρὸς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου ἀνηγγέλλετο ἐπανειλημμένως, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ σημειωθοῦν πολιτικαὶ ἐξελίξεις, διότι πρόκειται νὰ ἀφιχθοῦν οἱ νέοι Πρέσβεις, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ τοποθετηθοῦν ἐνταῦθα, δηλαδὴ ὁ Ἀμερικανὸς καὶ ὁ Βρεταννός. Ὅταν κύριοι βουλευταί, δὲν διστάζουν δημοσίᾳ νὰ προκαλέσουν τὴν προσοχὴν ξένων παραγόντων διὰ τὰ ἐσωτερικὰ πολιτικά μας πράγματα καὶ ὅταν στηρίζουν τὰς πολιτικάς των ἐλπίδας ἐπάνω εἰς παρεμβάσεις ξένων, δὲν ἔχουν τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ καταγγέλλουν ἡμᾶς, ὅτι θέλομεν νὰ ἔχωμεν τὰ εὔσημα τῶν φίλων μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Καὶ εἰς τὴν θεωρίαν τῶν εὐσήμων, ἀντιτάσσομεν τὴν ἐπιδίωξιν τῶν συστηματικῶν ἐπεμβάσεων τῶν ξένων φίλων μας, τὰς ὁποίας ἐπεδίωξεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου.

§113Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διατὶ παρῃτήθητε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Νὰ μᾶς τὸ εἴπητε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§114Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτική......

§115Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν σᾶς συμφέρει. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως...).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπέβαλον τὴν παράκλησιν νὰ μὴ διακόπτετε. Σᾶς παρακαλῶ νά......

§117Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Ἕνωσις Κέντρου γνωρίζει, ὅτι στερεῖται τῆς πλειοψηφίας οὐχὶ μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ προσπαθοῦσα πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ καταστάσεις, ὅπου δὲν θὰ ὑπῆρχε συμπαγὴς πλειοψηφία καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἰσορροπίας νὰ ἐλέγχῃ τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι παναρχαία ὑπόθεσις καὶ εἰς τὴν σύγχρονον ἐπιστήμην...... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§118ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, πότε θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§119Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ εἰς τὴν σύγχρονον πολιτικὴν ἐπιστήμην ἦτο γνωστόν, εἴτε ἀρέσει τοῦτο εἰς τοὺς κυρίους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἴτε ὄχι καὶ εἶναι ἀντίθετον πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μετὰ τόσου στόμφου ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς διετύπωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἡ πλειοψηφία πρέπει νὰ κυβερνᾷ καὶ ἡ μειοψηφία νὰ ἐλέγχῃ. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§120Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε διὰ τὴν φόρμουλα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§121Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ προχωρῶ. Παρουσιάζεται ἀξίωσις διὰ δῆθεν ἔντιμον ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Ἀλλ’ ἐρωτῶμεν, εἶναι ἔντιμον τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς; —εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐκφράζω τὴν προσωπικήν μου γνώμην— τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς εἶναι πανάθλιον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν. Διατί; Διότι, κύριοι βουλευταί, συμβαίνει μὲ τὴν ἁπλῆν ἀναλογικὴν νὰ διεξάγωνται ἐντονώτατοι πολιτικοὶ ἀγῶνες, πρὸ τῶν ἐκλογῶν νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνῶσις ἐκ τῶν προτέρων εἰς τὰ πολιτικὰ κόμματα, ὅτι κατὰ πᾶσαν λογικὴν ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων δὲν πρόκειται νὰ σχηματισθῇ πλειοψηφία δι’ ἑνὸς κόμματος καὶ τὴν ἑπομένην ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς, δῆθεν χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου καὶ εἰς δόξαν περιφρονήσεων, κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι ἴσχυσαν μέχρι τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν, ὡς διὰ μαγείας νὰ ἐγκαταλείπωνται, διὰ νὰ δημιουργοῦνται τὰ ἀσταθῆ συμπλέγματα τῶν συμμαχικῶν Κυβερνήσεων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι πανάθλιον τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παράδειγμα τὸ 1946.

§123Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀνόητος ἡ διακοπὴ περὶ τοῦ 1946, διότι εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, ὅτι τὸ 1946 δὲν μετεῖχεν εἰς τὰς ἐκλογὰς ἡ ἀριστερά. Καὶ προχωρῶ καὶ πάρα πέρα. Ἴσως νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος, ὅταν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις, ὅπως αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν.

§124Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ τόσην ὥραν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι καὶ ἄλλοι νὰ ὁμιλήσουν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται ἐπεισόδιον μεταξὺ τοῦ κ. Ψάρρη καί τινων βουλευτῶν τοῦ Κέντρου).

§125Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι λοιπόν, κύριοι βουλευταί.....

§126Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ δὲν ἀνακαλεῖτε εἰς τὴν τάξιν τὸν κ. Ψάρρην; Διατὶ δὲν ἐπιδεικνύετε τὸν Κανονισμὸν καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν πλευράν, ὅπως τὸν ἐπιδεικνύετε πρὸς ἡμᾶς; Ἤδη ὁ κ. Ψάρρης ἐπιτίθεται ἐναντίον τοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν τὰ βλέπετε αὐτὰ τὰ πράγματα; (Κωδωνοκρουσίαι). Διατὶ μᾶς μεταχειρίζεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡμᾶς;

§127Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐκνευρίζεσθε, διότι ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα πρὶν τελειώσω τὴν ἀγόρευσίν μου.

§128Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως.

§129Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) Καὶ ὅσον μὲ διακόπτετε, τόσον καθυστερεῖ καὶ τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας μου.

§130Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι ρήτορες καὶ παρὰ ταῦτα σεῖς δὲν τηρεῖτε τὴν ἠθικὴν τάξιν. (Κωδωνοκρουσίαι).

§131Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ περαιτέρω, ὁ ἀνύπαρκτος αὐτὸς ἀνένδοτος ἀγὼν τῆς Ε. Κ., κύριοι βουλευταί, διετυπώθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγόν της, κατὰ τὸν ἀκόλουθον σχηματικὸν ἐπιγραμματικὸν τρόπον, δι’ εἰσηγήσεως ἢ παραινέσεως πρὸς τὸν ρυθμιστὴν τοῦ πολιτεύματος. Εἰς τὸν ρυθμιστὴν τοῦ πολιτεύματος, ὑπὸ τὸν τύπον παραινέσεως ἂν μὴ ὄχι ἄλλης τινὸς πράξεως, ὑπεδείχθη, ὅτι πρέπει νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον του. Καὶ τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Κέντρου εἶναι ποῖον; Νὰ ἐναρμονίσῃ τὴν Βουλὴν μετὰ τῆς κοινῆς γνώμης. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ὁποία θεωρεῖται ἐναρμόνισις; Ἐναρμόνισις μὲ τὴν πλειοψηφίαν; Ἀλλὰ περὶ ποίας πλειοψηφίας πρόκειται; (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Μπριλλάκης καὶ ἄλλοι βουλευταὶ τῆς ἀριστερᾶς, διαμαρτύρονται διὰ τὴν συνεχιζομένην ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν).

§132Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν οἰκογένειάν σας ἀρκετὰ τὴν ἐπλήρωσεν ἡ Ἑλλάς.

§133Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ περὶ ποίας ἐναρμονίσεως πρόκειται μετὰ τὸν κύριον Παπανδρέου; Πρόκειται ἄραγε περὶ ἐναρμονίσεως μὲ τὴν πλειοψηφίαν; Βεβαίως, ὄχι. Πρόκειται περὶ τῆς ἐναρμονίσεως...

§134Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. Θεοτόκης δὲν ἠμπορεῖ νὰ δίδῃ μαθήματα πατριωτισμοῦ εἰς τὸ Κέντρον. Ἀντενδείκνυται ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τῆς οἰκογενείας του.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, θὰ ἐφαρμόσω τὸ ἄρθρον 23 τοῦ Κανονισμοῦ.

§136Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τώρα θυμηθήκατε τὸ ἄρθρον αὐτό; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐγειρόμενος ἀπὸ τῆς θέσεώς του). Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν ὁ βουλευτὴς κ. Ταλιαδούρης; Οἱ ἀποδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς, ὁ βουλευτὴς κ. Ταλιαδούρης ἀνακαλεῖται εἰς τὴν τάξιν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς ΕΔΑ ἀποχωροῦν ὁμαδικῶς ἐκ τῆς αἰθούσης).

§138Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Κοθρῆς ζητεῖ μετὰ τὸ ἐπεισόδιον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ νὰ τοῦ δοθῇ.

§140Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διακόψατε τὸν ρήτορα διὰ νὰ ἀπαγγείλλητε ἀπόφασιν. Ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§141Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τῆς πλειοψηφίας, λυποῦμαι ἐὰν ἡ ὀξύτης τῆς ἀγορεύσεώς μου ἐπροκάλεσεν αἰσθήματα δυσφορίας εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ συνειδητοποιήσῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπειλῇ ἡμᾶς μὲ φυλακὰς καὶ νὰ μὴ δέχεται ὅταν ἡμεῖς τὴν ἀκούωμεν μὲ πλήρη ἠρεμίαν, νὰ μὴ δέχεται τὴν ἀντικειμενικὴν κριτικὴν τῶν πράξεών της. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς). Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Κάμνει παραινέσεις πρὸς τὸ Στέμμα. Ζητεῖ παρέμβασίν του, δι’ ἐναρμόνισιν κοινῆς γνώμης καὶ Βουλῆς. Ἐν ὀνόματι ποίας πλειοψηφίας; Μήπως ἐκείνης ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγνοηθῆτε σεῖς, ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ὁ ρυθμιστὴς τοῦ πολιτεύματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ νωπὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν καὶ τὴν συμπαγῆ στάσιν τοῦ Κόμματος τῆς ΕΡΕ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οὔτε στατιστικῶς.

§143Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπον αὐτό.

§144Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντύπωσις ἡ ὁποία παραμένει. Διότι ἀπὸ τὸ 35% πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ δύναμις τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες.

§145Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ σκέψις μου εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Ἡ ΕΡΕ ἐπῆρε τὸ 50% καὶ κάτι. Ἡ δύναμις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἑπομένως εἶναι 49% καὶ κάτι. Εἰς τὴν δύναμιν αὐτῆς συμπεριλαμβάνεται καὶ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν περὶ τῆς στάσεως τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζομεν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ὅταν λοιπὸν ἔρχεται ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου καὶ ζητῇ τὴν παρέμβασιν τοῦ ρυθμιστοῦ τοῦ πολιτεύματος, πρέπει τοὐλάχιστον νὰ συνυπολογίζῃ καὶ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ὄχι νὰ ἐμφανίσῃ τὴν πλειοψηφίαν, διότι δὲν ἔχει, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἀξιόλογον στατιστικῶς δύναμιν. Ὑποθέτω, κ. Πρόεδρε καὶ κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐξεκαθάρισα ἐνώπιον τῆς Ἐθν. Ἀντιπροσωπείας τὰς σκέψεις μου. Κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ἐξηγηθῶμεν ἅπαξ διὰ παντὸς μὲ τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου. Ζητεῖ Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ διότι δὲν θὰ ξανακυλησθῇ ὁ τόπος εἰς τὴν περιπέτειαν, ὁψέποτε καὶ ἂν γίνουν ἐκλογαί, ὅπου νὰ χειροκροτῇ ἡ Ε. Κ. διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ διότι αὕτη δὲν ἠθέλησε ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς κομματικάς της προσδοκίας τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν νὰ προτείνεται ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου διὰ παραπομπὴν εἰς ἔκτακτον Δικαστήριον. Μὲ ἁπλῆν ἀναλογικὴν ἢ ὑπὸ ἄλλο ἐκλογικὸν σύστημα ἐκλογαί, ἄνευ τῆς ἰδικῆς μας θελήσεως, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξουν καὶ δὲν δύνανται νὰ ὑπάρξουν, διότι ὁποιαδήποτε πολιτικὴ ἐξέλιξις, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τῶν ἐκλογῶν — καὶ θὰ ἔλθῃ μετὰ τετραετίαν (ζωηρὰ χειροκροτήματα) — θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν θέλησιν τὴν ἰδικήν σας, φίλοι μου τῆς πλειοψηφίας.

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μετὰ τριετίαν καὶ 5 μῆνας. (Χειροκροτήματα).

§147Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἐπὶ τέλους θὰ πρέπει νὰ κατανοήσῃ, κύριοι βουλευταί, ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου, ὅτι ἐνώπιόν της ἐμφανίζονται δύο δρόμοι σαφεῖς, ὁ εἷς δρόμος εἶναι ὁ δρόμος τῆς ἀναθεωρήσεως τῆς πολιτικῆς των, νὰ ἐπανέλθῃ δηλ. εἰς τὴν τάξιν τοῦ κόμματος τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ συμβάλῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἰς τὴν καλυτέραν πρόοδον τῶν προβλημάτων καὶ τῶν θεμάτων τοῦ τόπου. Ὁ ἄλλος δρόμος εἶναι ἡ συνέχισις τῆς κενότητος τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἔναντι αὐτῆς τῆς διαγωγῆς της, παρὰ τὰς ὕβρεις της, παρὰ τοὺς προπηλακισμούς της, παρὰ τὴν δημαγωγίαν της, ἡμεῖς θὰ ἐξακολουθήσωμεν στηριζόμενοι ἐπάνω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῶν φίλων μας ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, νὰ ἐπιτελέσωμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας. Κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου ἐζήτησεν ἀπομάκρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντιστρόφως ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου ὅπου αὕτη θὰ πρέπει νὰ ἀναλογισθῇ τὰς εὐθύνας της. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§149Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω πρίν εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἀγορεύσεώς μου νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἀφορῶσαν εἰς τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Πρὸ δύο ὡρῶν προκειμένου νὰ ζητήσουν τὸν λόγον τόσον ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ὅσον καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν διὰ νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὰ ὅσα ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ περιορίσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς ἀγορεύσεις τούτων διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ἐπικρίσεων τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Καὶ ἐνῷ τόσον ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ὅσον καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν περιώρισαν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὰς ἀγορεύσεις των ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνελθὼν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ βῆμα ἐκράτησε τοῦτο ἐπὶ μίαν καὶ ἡμίσειαν καὶ πλέον ὥραν ἐπὶ μόνῳ σκοπῷ τῆς κωλυσιεργίας, ὥστε νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ὑπολοίπων ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δεδομένου ὅτι τὴν 12ην θὰ ἀρχίσῃ ψηφοφορία. Ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν στάσιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀντικρούων τὰς ἐπικρίσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῶν λοιπῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐτόνισεν ὅτι ὅλα εἰς τὴν χώραν μας βαίνουν καλῶς, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη τὸ δὲ κατὰ κεφαλὴν τοιοῦτον ἀνῆλθεν εἰς 350 δολλάρια. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πιθανὸν νὰ εἶναι ἀκριβεῖς, ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι πῶς κατανέμεται τὸ εἰσόδημα αὐτό; Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι περιερχόμεθα τὴν ὕπαιθρον ἀντικρύζομεν τὴν πτωχείαν καὶ ἐξαθλίωσιν τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι εἰς θέσιν οὔτε τὸ κερὶ τῆς ἐκκλησίας νὰ πληρώσουν οὔτε ἕνα καφὲ νὰ πάρουν εἰς τὸ καφενεῖον τοῦ χωριοῦ των. Ἐρωτᾶται λοιπὸν πῶς κατανέμεται αὐτὸ τὸ ηὐξημένον ἐθνικὸν εἰσόδημα; Καὶ διατὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῆς ὑπαίθρου εὑρίσκονται εἰς ἀπαθλιωμένην κατάστασιν; Ἡ ἄνισος κατανομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα τὸ ὁποῖον βασανίζει τὴν χώραν μας καὶ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν του ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.

§150Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τὸν Νομὸν Ἕβρου ἔχουν μεταναστεύσει 8.317 ἀγρόται καὶ ἀγρότισσαι. Ἐὰν τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἦτο ὄχι 350 δολλάρια ὅσα ἰσχυρίσθη, ὅτι εἶναι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ 150 δὲν θὰ εἶχον φύγει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ τὰ σπίτια των.

§151Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνδιέτριψε περισσότερον μὲ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ εἶπεν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους δὲν ἐπιτρέπουν οὔτε τὴν κατὰ μίαν δραχμὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διάθεσις τῶν 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ποὺ χρειάζεται διὰ τὴν αὔξησιν ἔστω καὶ κατὰ 5% τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω, ὅτι τὸ 1951 ἡ Κυβέρνησις Κέντρου, ἡ ὁποία ἐπόνει καὶ ἐνδιεφέρετο διὰ τὸν ἐργαζόμενον λαόν, ἀνεῦρεν εὐχερῶς, κονδύλια καὶ ἔδωσε τότε διὰ μιᾶς 20% αὔξησιν εἰς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους, ὡς ἐπίσης ηὔξησε καὶ τὰ ἡμερομίσθια ὅλων τῶν ἐργαζομένων. Ἡ παροῦσα ὅμως Κυβέρνησις θέλει νὰ ἔχῃ πᾶσαν ἄνεσιν ἵνα σπαταλᾷ τὰ χρήματα τοῦ προϋπολογισμοῦ Ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐκείνη ἐψήφισε τὸν νόμον 1811 καὶ ἔθεσεν οὕτω ρυθμὸν εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν ἐνῷ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἤνοιξε τὸν πακτωλὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ διορίσασα ἀθρόως κομματικούς της φίλους καὶ ἰσχυρίζεται σήμερον, ὅτι δὲν δύναται νὰ εὕρῃ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἐνδιέτριψεν ἀκόμη ἐν πολλοῖς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ τῶν δαπανῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἠθέλησε πονηρῶς νὰ ἀφήσῃ νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου διὰ τῆς στάσεώς της βάλλει ἐναντίον τῶν δυνάμεων ἀσφαλείας καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου προέρχεται ἀπὸ τὴν παράταξιν τοῦ 1909 καὶ τὴν συνοδεύουν μεγάλοι ἐθνικοὶ ἀγῶνες καὶ ἐμφορεῖται ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν ὡς ἐπίσης ἔχει ἐπίγνωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. (Χειροκροτήματα). Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ δικαιολογήσῃ τὸ κονδύλιον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησις ἰσχυρῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων διὰ τὴν ἀπευκτέαν περίπτωσιν μιᾶς συρράξεως, ὥστε νὰ δυνηθοῦν αἱ δυνάμεις αὐταὶ νὰ ἀνθέξουν μέχρι τῆς ἀφίξεως συμμαχικῶν δυνάμεων. Ἀλλὰ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς θὰ ἠδύνατο νὰ εὐσταθήσῃ ἐὰν αἱ δυνάμεις τοῦ ΝΑΤΟ ἐκινοῦντο μὲ ἀραμπᾶ, ἐνῷ εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ἡ μετακίνησις στρατιωτικῶν δυνάμεων εἶναι ἀκαριαία. Κύριοι βουλευταί, ἐν ἐπιγνώσει τῶν εὐθυνῶν μου ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ δι’ αὐτῆς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἀναπτύξω ἐν ὀλίγοις τὸ «Μακεδονικὸν» ζήτημα καὶ θὰ καταλογίσω εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι αὐτὴ ἐπροκάλεσε τὴν τελευταίαν του ἔξαρσιν διὰ τῶν ἐνεργειῶν της. Πραγματικὸν «Μακεδονικὸν» ζήτημα δὲν ὑπάρχει καὶ ὅταν ἀναφέρεται καὶ ἀνακινῆται, ἐκτεταμμέναι μᾶζαι τοῦ ἀκριτικοῦ πληθυσμοῦ πληγώνονται. Ἐν τούτοις, διὰ νὰ μὴ ἀσκοῦμεν πολιτικὴν στρουθοκαμήλου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδεχθῶμεν, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀνεκινήθη «Μακεδονικὸν» ζήτημα ἀπὸ φίλην χώραν καὶ ἡ Κυβέρνησις τηροῦσα τὴν συμφωνίαν σιωπῆς δὲν ἀντιδρᾷ καὶ ἀφήνει νὰ δημιουργῆται εἰς τὴν διεθνῆ γνώμην ἡ ἐντύπωσις, ὅτι πράγματι ὑπάρχει «Μακεδονικὸν» ζήτημα, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει. Τὸ «Μακεδονικὸν» εἶναι ἐφεύρημα τῆς Σλαυϊκῆς προπαγάνδας διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὸν δούρειον ἵππον ἐξόδου τῶν Σλαύων εἰς τὸ Αἰγαῖον. Ἡ λέξις «Μακεδονία» εἶναι ἄγνωστος εἰς τὴν Σλαυϊκὴν γλῶσσαν καὶ δημιουργεῖται αὐθαιρέτως μετὰ τὴν συνθήκην τοῦ Ἁγίου Στεφάνου τοῦ 1878 ποὺ ἐνεκρίθη διὰ τῆς συνθήκης τοῦ Βερολίνου τοῦ 1879. Αὐθαιρέτως τὰ Σκόπια ὀνομάζονται Μακεδονία. Εἰς τὴν ἀρχαιότητα ὠνομάζετο ἡ περιοχὴ τῶν Σκοπίων Τριβαλία, Δαρδανία, Μοισία, οὐδέποτε Μακεδονία. Μακεδονία ἱστορικῶς εἶναι αἱ περιοχαὶ ὅπου ἔδρασαν οἱ Φίλιπποι, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, οἱ Βυζαντινοὶ Αὐτοκράτορες. Μακεδονία εἶναι ἡ περιοχή, τὴν ὁποίαν κατοικοῦν μόνον Ἕλληνες, Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Παλαιότερον σλαυόφωνοι Ἑλληνικῆς συνειδήσεως Γιουγκοσλαυϊκῆς καὶ Βουλγαρικῆς ὑπῆρχον ἀνάμικτοι, ἀλλὰ μὲ τὴν ἵδρυσιν τῶν Ἐξαρχείων Σερβίας καὶ Βουλγαρίας οἱ πληθυσμοὶ ἐξεκαθαρίσθησαν καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μακεδονίαν παρέμειναν καθαρῶς γηγενεῖς Ἕλληνες ἀπολύτως ἀκραιφνεῖς Ἕλληνες, ἔστω καὶ ἂν μιλοῦν τὴν Σλαυϊκήν. Περὶ τούτου ὑπάρχει μαρτυρία φιλοσλαυϊκῶν βιβλίων εἰς τὰ ὁποῖα ὁμολογεῖται, ὅτι οἱ Σλαυόφωνοι τῆς περιοχῆς εἶναι ἀκραιφνεῖς Ἕλληνες Χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι. Ὁ Γερμανὸς καθηγητὴς Βάϊγκαντ, ἀξιωματικὸς τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, γράψας φιλοσλαυϊκὸν βιβλίον ἔκαμεν ἔρευναν διὰ νὰ ἀνακαλύψῃ χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα νὰ κατοικοῦν Σλαυόφωνοι μὲ Βουλγαρικὴν συνείδησιν. Λέγει, λοιπόν, ὅτι τοὺς ἠρώτα καὶ ἀπήντων μὲ πεῖσμα «εἴμεθα Ἕλληνες». Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, «Μακεδονικὸν ζήτημα» καὶ ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δεδομένης τῆς εὐκαιρίας τονίζεται ἡ πίστις της πρὸς τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν ἀλήθειαν. Ἐν τούτοις, τελευταίως ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα εἰς τὰ Σκόπια καὶ υἱοθετήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Τίτο. Ἐπὶ πλέον δὲ γίνεται καὶ προπαγάνδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἱδρύσεως προπαγανδιστικῶν γραφείων εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν κυριωτέρων Κρατῶν. Αἱ ὀργανώσεις τῶν Κομιτάτων ποὺ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ὀνείρου ἐξόδου πρὸς τὸ Αἰγαῖον ἐδημιούργησαν ἀπὸ δεκάδων ἐτῶν πυρῆνας πρακτόρων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μακεδονίας. Πρὸ τοῦ πολέμου οἱ πράκτορες οὗτοι ἔδρων προπαγανδίζοντες τὰς ἰδέας τῶν Κομιτάτων. Κατὰ τὴν κατοχὴν αὐτοὶ ὡδήγησαν τὰ ἐχθρικὰ στρατεύματα εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Μακεδονίας καὶ ἐδῄωσαν, ἀτίμασαν γυναῖκας καὶ κατέστρεψαν τὰς περιουσίας καὶ τῶν Σλαυοφώνων Ἑλλήνων καὶ τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἔφυγαν ἐκ τῆς Ἑλλάδος, ὡς δοσίλογοι. Ἐκ τούτων τῶν δοσιλόγων καταγγέλλω τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἐπανεπάτρισε μέγα ἀριθμὸν καὶ τοὺς ἐγκατέστησεν ἐκ νέου εἰς τὰς ἀκριτικὰς ἐκείνας περιοχὰς μὲ συνέπειαν ἡ ἐνέργεια αὐτὴ νὰ δημιουργῇ ἐνθάρρυνσιν εἰς τοὺς ἀνακινήσαντας τὸ ζήτημα καὶ πικρίαν εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς πληθυσμούς. Ἐπὶ κεφαλῆς ὅλων αὐτῶν ἦτο ὁ κομιτατζῆς ἐκ Φλωρίνης Μενέλαος Γκαῖλεφ, ὅστις ἐπανῆλθεν εἰς Ἑλλάδα ἐφωδιασμένος μὲ Ἑλληνικὸν διαβατήριον πρὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν, καὶ ἐρωτῶ, ποία Κυβέρνησις καὶ ποῖος Ὑπουργὸς τοῦ ἔδωσε τὸ Διαβατήριον;

§152Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ οἰκονομικὴν ἀποκατάστασιν.

§153Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὑπάρχει πληροφορία, ὅτι εἰς τὴν Φλώριναν ἐπανεπατρίσθησαν χίλιοι πεντακόσιοι δοσίλογοι διὰ νὰ ψηφίσουν τὸν τοπικὸν ἡγέτην τῆς Ε.Ρ.Ε.

§154Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας δὲν ἐγνωμάτευσαν διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν ὅλων τούτων τῶν φυγάδων καὶ ἐπανῆλθον δι’ εἰδικῶν διαταγῶν τῆς Κυβερνήσεως.

§155Ε. ΚΩΣΤΕΛΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ πληροφορίας παντελῶς ἀνακριβοῦς. Εἰς κάθε περίπτωσιν ἐπαναπατρισμοῦ, ὑπῆρξεν ἡ σύμφωνος εἰσήγησις τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν.

§156Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ παρακολουθήσω τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον εἰς ὅλα ὅσα λέγει, ἀλλὰ δύναμαι νὰ παράσχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἔχουν ἐπαναπατρισθῆ συνολικῶς εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν περὶ τοὺς 3500. Δι’ ὅλους αὐτοὺς ἀνεξαιρέτως, ἔχουν γνωματεύσει ὅλα τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα προβλέπουν οἱ νόμοι. Ἄν νομίζετε, ὅτι 3500 ἐπαναπατριζόμενοι εἰς μίαν πενταετίαν ἀπὸ ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἔφυγεν, εἴτε ὡς ἀπαχθέντες, εἴτε ὡς ἀπαχθέντα παιδιά, καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πλανᾶσθε. 3500 εἶναι ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, θέτετε θέμα πόσοι ἐπανεπατρίσθησαν εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης, ἀλλὰ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω πόσοι ἐπανεπατρίσθησαν κατὰ Νομόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι κωμικὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἐπανεπατρίσαμεν 3.500 ἄτομα διὰ νὰ μᾶς ψηφίσουν, τόσον μᾶλλον, ποὺ ἐπετρέψαμεν νὰ ἀναχωρήσουν πολλαὶ δεκάδες χιλιάδων ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι πλέον δὲν ἠμποροῦν νὰ μᾶς ψηφίζουν.

§157Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Κωστελίδη, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι διαφεύγει τῆς προσοχῆς του, ὅτι τὸ ἔτος 1958 ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον ὁλόκληρος κατάλογος ἐπαναπατρισθέντων προσώπων, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπῆρχε γνωμάτευσις τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν ἀσφαλείας διὰ τὴν ἐπαναπάτρισίν των. Τὸ σχετικὸν ἔγγραφον ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» καὶ ἀνεδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία». Συνεπείᾳ μάλιστα τῆς διαρροῆς τοῦ μυστικοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου, ἐτιμωρήθησαν καὶ ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀσφαλείας. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει περισσότερον, εἶναι πῶς ἐπανῆλθον εἰς τὴν χώραν ὡρισμένοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν ἀντεθνικῶς ἐπὶ κατοχῆς. Διότι οἱ λοιποὶ ἐπαναπατρισθέντες, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι σήμερον διάγουν νομιμοφρόνως καὶ ἑλληνοπρεπῶς. Οἱ ἀντεθνικῶς ὅμως δράσαντες ἐπὶ κατοχῆς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον, ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ προκαλοῦν τοὺς φιλησύχους ἀκρίτας μας. Εἰδικώτερον ὅμως, διὰ τὸν Νομὸν Φλωρίνης, ἐνδιαφέρει ἡ περίπτωσις τοῦ ἀρχιεγκληματίου Μενελάου Γκαῖλεφ, ὁ ὁποῖος ἐν Φλωρίνῃ ἐδήλωσεν εἰς τὸν Βούλγαρον Σύνδεσμον καὶ τὸ Γερμανικὸν Στρατηγεῖον, ὅτι ἐκεῖ δὲν κατοικοῦν παρὰ μόνον Βούλγαροι. Εὐτυχῶς, ὅμως, ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς Φλωρίνης ἔδειξεν ἑλληνοπρεπῆ στάσιν καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι τὰ συντεθέντα μὲ παιδιὰ τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης Συντάγματα, ἐπέδειξαν ἡρωϊσμὸν καὶ ἐπολέμησαν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐλευθερίαν κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον, κατὰ τρόπον ποὺ τὰ θαυμάζει τὸ Πανελλήνιον. Μετὰ τὴν κατάρρευσιν τοῦ ἐχθροῦ, ὁ Γκαῖλεφ, λόγῳ τῆς ἀντεθνικῆς του δράσεως, δὲν ἠδύνατο νὰ παραμείνῃ ἐν Ἑλλάδι καὶ κατέφυγεν εἰς Γιουγκοσλαυΐαν. Ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων κατεδικάσθη τρὶς εἰς θάνατον καὶ τοῦ ἐδημεύθη ὁλόκληρος ἡ περιουσία. Ἐν συνεχείᾳ ἠθέλησε νὰ ἐπαναπατρισθῇ καὶ ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἐδίδετο ἐν ἀρχῇ ἡ σχετικὴ ἄδεια, ὡς ἔχω πληροφορηθῆ, δὶς ἔφθασε μέχρι τῶν συνόρων καὶ πάλιν παρεδόθη εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Μετὰ ταῦτα, ἐδόθη ἡ πληροφορία, ὅτι ὁ Γκαῖλεφ ἐπρόκειτο νὰ ἔλθῃ ἐν Ἑλλάδι μὲ κανονικὸν διαβατήριον. Ἐπὶ τῷ ἀκούσματι τῆς εἰδήσεως αὐτῆς, ἐξεσηκώθη ὅλος ὁ κόσμος καὶ μάλιστα ὁ Γεώργιος Ἀργυρόπουλος προέβη εἰς δημοσίευσιν, λέγων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ ὁ Γκαῖλεφ ἐν Ἑλλάδι, διότι τότε θὰ πρέπει οἱ λοιποὶ φιλήσυχοι πολῖται νὰ ἐγκλεισθοῦν εἰς τὰς φυλακάς. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, ὁ ἀρχιεγκληματίας Γκαῖλεφ κατώρθωσε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὡς ἐπληροφορήθην, δὲν ἦλθεν μὲ διαβατήριον χορηγηθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ μὲ διαβατήριον εἰδικόν, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ ἡ Ὑπηρεσία Ἀλλοδαπῶν καὶ τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν ὁ ἐν Βελιγραδίῳ Ἕλλην Πρεσβευτὴς κ. Τσακαλῶτος. Ὅταν ἦλθεν ἐν Ἑλλάδι, συνελήφθη βάσει τῶν ὑπαρχόντων ἐνταλμάτων συλλήψεως, πλὴν ὅμως, εἰδικῶς διὰ τὸν Γκαῖλεφ, εὑρέθη ἡ δικονομία νὰ ἀκυρωθοῦν αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις καὶ νὰ δικασθῇ ἐκ νέου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταδικασθῇ μόνον εἰς 18 ἐτῶν φυλάκισιν καὶ νὰ δημευθῇ ἐκ τῆς περιουσίας του τὸ ⅕. Τὰ ὑπόλοιπα ⅘ τῆς περιουσίας του ὑπεχρεώθη νὰ τὰ ἐπιστρέψῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ ἕνα σημαντικὸν ποσὸν ἀπὸ ἐνοίκια, τὰ ὁποῖα εἶχεν εἰσπράξει τὸ Δημόσιον ἀπὸ μίαν πολυκατοικίαν του ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, πῶς ἐπανῆλθεν ἐν Ἑλλάδι ὁ ἀρχιεγκληματίας Γκαῖλεφ καὶ βάσει ποίας διαταγῆς ἐγένετο ὁ ἐπαναπατρισμός του. Ἄν θέλετε τώρα νὰ μάθετε τί ἀπέγινεν ὁ Γκαῖλεφ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι πρὸ 4 ἢ 5 μηνῶν ἀπεβίωσεν εἰς τὰς φυλακάς.

§158Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἐρώτημά μου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προσπαθεῖ νὰ ἐκφύγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶναι τὸ ἑξῆς: Δὲν ἠρώτησα ποῖοι καὶ πόσοι ἐπανεπατρίσθησαν. Ἠρώτησα πῶς ἐπανεπατρίσθησαν ὡρισμένοι κομιτατζῆδες, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν ἐπὶ κατοχῆς εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου καὶ οἱ ὁποῖοι καὶ σήμερον προκαλοῦν τὸν πληθυσμόν. Ἔτι ἐρωτῶ, ποῖος ἔδωκε διαβατήριον εἰς τὸν Γκαῖλεφ.

§159Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ συμβαίνει ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου οὐσιαστικῶς νὰ ἀπευθύνεται εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω θέματα συνδεόμενα μὲ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, καλύτερον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀπαντήσω ἐγώ. Πρῶτον, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἤθελεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ διατυπώσῃ ἀπορίας, νομίζω, ὅτι ἦτο ἔργον φρονήσεως στοιχειώδους νὰ ἐρωτήσῃ προηγουμένως διὰ νὰ λύσῃ οἱανδήποτε ἀπορίαν του. Ἐὰν ἡ ἀπάντησις δὲν τὸν ἱκανοποιοῦσε, τότε μόνον θὰ ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν μὲ ἠρώτησεν ὅμως, διότι ἀπορίαν οὐδεμίαν ἔχει. Καὶ μάλιστα, ἐξ ὅσων γνωρίζω, οὐδὲν ἐξ ὅσων εἶπεν πιστεύει. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸν Γκαῖλεφ. Ὁ Γκαῖλεφ δὲν ἦτο ἁπλῶς ἄτομον ἀντεθνικῆς δράσεως. Ὑπῆρξεν ἐγκληματίας καὶ ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Βουλγαρικῆς κινήσεως διὰ νὰ παρασύρῃ ὅσους ἀφελεῖς τῆς περιφερείας θὰ ἠδύνατο. Βεβαίως ἐγὼ δὲν ἤμην τότε εἰς Φλώριναν, ἀλλ’ ἦτο διαχύτως γνωστὴ ἡ δρᾶσις του ἡ ἀντεθνική. Ὁ Γκαΐλεφ λοιπόν, διαφυγὼν μετὰ τῶν στρατευμάτων κατοχῆς ἄφησεν ἐδῶ τὰ δυὸ κορίτσια του, τὰ ὁποῖα ἐφοίτουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν γυμνάσιον. Ἀποτεινόμενος δὲ ἐκ Γιουγκοσλαυΐας εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχὰς ᾐτεῖτο τὸν ἐπαναπατρισμόν του μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ λογοδοτήσῃ. Ὑπάρχουν πλεῖσται αἰτήσεις τοῦ Γκαΐλεφ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, κατόπιν προσωπικῆς μου ἐντολῆς, ἀπήντησεν, ὅτι ἀποκλείεται ἕνας ἐγκληματίας τῆς ὁλκῆς τοῦ Γκαΐλεφ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του περιφέρειαν. Ἔτσι δὲν ἐπανῆλθεν ὡς ἐπαναπατριζόμενος. Προσεπάθησε λάθρα, φθάνων μέχρι τῶν συνόρων τῆς χώρας νὰ παρεισφρύσῃ ἐντὸς αὐτῆς, ἀλλ’ ὅπως ἔμαθα τοῦ ἀπηγορεύθη ἡ εἴσοδος. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Γκαΐλεφ παρουσιάσθη εἰς τὸν Πρεσβευτήν μας Βελιγραδίου καὶ εἶπεν: Ἔχω τρεῖς καταδίκας ἐρήμην εἰς θάνατον, ἐὰν ὑπάρχῃ δικαιοσύνη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε τὴν παράδοσίν μου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην. Θέλω νὰ λογοδοτήσω......

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ......

§161Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ἀφήσατε τὰ ἀνόητα σχόλια.

§162ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μάθετε νὰ φέρεσθε. Εἶσθε σεῖς ἀνόητος. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ δώσετε μάθημα. Ἐπὶ ἓξ μῆνας ψεύδεσθε ἀσυστόλως.

§163Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὑπάρχει ἔγγραφος προσωπική μου ἀπάντησις ἐπ’ αὐτοῦ. Δι’ ἐπισήμου ἐμπιστευτικοῦ ἐγγράφου λέγω πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Ἀσχέτως οἱωνδήποτε προσχημάτων τοῦ Γκαΐλεφ, εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ ἐπαναπατρισμός του, ἔστω καὶ διὰ νὰ λογοδοτήσῃ. Ἀρκετοὶ δὲν ἐλογοδότησαν συνεπείᾳ τῆς ἀνωμαλίας τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ὁ ἐπαναπατρισμός του ἦτο ἀπαράδεκτος, ὅπως τονίζω εἰς τὸ ἔγγραφόν μου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐν συνεχείᾳ λογοδοσίαν τοῦ Γκαΐλεφ δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ὑπαινιχθῇ καὶ τὴν δικαιοσύνην, ἀκόμη ὁ κ. συνάδελφος, ἀφοῦ ὡς δικηγόρος, ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ......

§164Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ......

§165Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ἦτο δεδομένον, ὅτι θὰ λογοδοτήσῃ ἐφ’ ὅσον ἦτο κατάδικος εἰς θάνατον ἐρήμην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. Τσακαλῶτος, ἔκρινεν, ὅπως ἐξήγησεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Γιουγκοσλαυΐα ἐπρόκειτο νὰ ἐκτοπίσῃ τὸν Γκαΐλεφ εἰς Γαλλίαν, δὲν συνέφερεν ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων, ὅτι ἠρνούμεθα εἰς καταδικασθέντα εἰς θάνατον νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἐχορήγησε διαβατήριον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐπληροφορήθη τὸ Ὑπουργεῖόν μου δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἄφιξιν εἰς Θεσσαλονίκην τοῦ Γκαΐλεφ. Συνελήφθη βεβαίως ἀμέσως, καὶ διετάχθη ἡ σύλληψις κατόπιν προσωπικῆς μου ἐπεμβάσεως καὶ ὑπὸ ἰδίαν μου εὐθύνην, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον ἐκτελεσθῆ ἀκόμη τὰ ἐντάλματα τὰ Δικαστικά. Συνελήφθη, ἐλογοδότησε καὶ κατεδικάσθη. Αὐτὴ ἦτο ἡ περίπτωσις Γκαΐλεφ, τὴν ὁποίαν καλῶς γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ τῆς ὁποίας τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων ἠδύνατο νὰ λάβῃ γνῶσιν. Ἄλλωστε, ὅπως ἔμαθα, εἰς τυχαίαν συνάντησιν ποὺ εἶχεν ὁ συνάδελφος μὲ τὸν κ. Ἀργυρόπουλον, ἐδέχθη ἐπίθεσιν τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, διότι προσεπάθησε νὰ ἁλιεύσῃ στοιχεῖα ἀνύπαρκτα πρὸ δύο ἀκριβῶς ἡμερῶν.

§166Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ψευδέστατον.

§167Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἀργυρόπουλος πρὸ δύο ἀκριβῶς ἡμερῶν.

§168Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ψευδέστατον.

§169Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἀργυρόπουλος πρὸ δύο ἡμερῶν.

§170Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ἀργυρόπουλος εἶναι τῆς Ε.Ρ.Ε., ἰδικός σας.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε κάτω.

§172Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος, ἔχει μίαν κεκτημένην ταχύτητα νὰ παρεμβαίνῃ χωρὶς νὰ παρακολουθῇ τὸ θέμα. Δὲν εἶπον διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§173Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ. Πρῶτον, θὰ πρέπει τὸ Σῶμα νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ Φλώρινα δὲν συμβαίνει νὰ ἔχῃ φυγάδας. Συνέβη νὰ ἔχῃ κυρίως βιαίως ἀπαχθέντας καὶ μάλιστα 17.000 περίπου. Εἶναι γεγονὸς γνωστὸν καὶ πιστεύω ὅτι ὡρισμένοι διακεκριμένοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι τότε ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας τὸ γνωρίζουν. Ὑπῆρχον περιοχαὶ ὁλόκληροι κατεχόμεναι ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν ὑποχώρησίν των ἐρημώθησαν λόγῳ τῆς βιαίας ἀπαγωγῆς τῶν κατοίκων. Ὅταν λοιπὸν ἐπολιτεύθην, εὑρέθην ἐνώπιον φαινομένου τραγικοῦ, διότι εἰς τὴν πρώτην περιοδείαν μου εἰς τὸ πρῶτον χωρίον ποὺ ἐπεσκέφθην, τοὺς Ψαράδες, ἐπληροφορούμην ὅτι μόνον ἀπὸ τὸ χωριὸ αὐτὸ τὸ μικρό, εἶχον ἀπαχθῆ 325 παιδιά, ἡλικίας ἀπὸ 1 μηνὸς μέχρι 14 ἐτῶν. Ἔτσι ἦλθεν ἐπὶ τάπητος τὸ θέμα. Τί θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Νὰ παραμείνῃ ἀμετακλήτως κλειστὴ ἡ θύρα τῆς παλινοστήσεως εἰς τοὺς 17.000 βιαίως ἀπαχθέντας, ἢ ὄχι; Ἔμεινεν ἐπὶ μερικοὺς μῆνας τὸ θέμα πρὸς μελέτην, διότι ἦτο ἀρκετὰ σοβαρὸν καὶ λεπτόν. Παρουσιάσθη περίπτωσις γονέως, ποὺ εἶχεν 3 υἱοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸν στρατὸν καὶ μίαν κόρην 7 ἐτῶν ἀπαχθεῖσαν καὶ περιφερομένην ἀνὰ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ κανεὶς εἰς τὸν ἀκρίτα αὐτὸν τῶν συνόρων: Σὺ καλὰ εὑρίσκεσαι ἐδῶ καὶ ὀρθῶς ὑπηρετοῦν τρεῖς γυιοί σου, ἄφησε ὅμως τὴν κόρην σου νὰ περιφέρεται ἐκεῖ. Ἀπὸ τὸν τεράστιον αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν 17.000 ἀπαχθέντων ἐν συνόλῳ, ἐπανεπατρίσθησαν 1.300 μόνον πρόσωπα. Βεβαιῶ δὲ ἐπισήμως, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι δὲν ἐπανεπατρίσθη οὔτε εἷς καὶ δὲν ὑπάρχει οὔτε μία μοναδικὴ περίπτωσις, ἄλλως ἂς καταγγελθῇ, οὔτε μία, λέγω, περίπτωσις ἐπαναπατρισμοῦ ἄνευ εἰσηγήσεως πρῶτον, τῶν τοπικῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, δεύτερον, ἄνευ συγκαταθέσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν Πληροφοριῶν τῆς χώρας καὶ τρίτον, ἄνευ συμφώνου γνώμης τῆς Πρεσβείας τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν χώραν τοῦ παραπετάσματος, ἡ ὁποία ἀπὸ τὰς πολλάς, ἢ ὀλίγας πληροφορίας ποὺ εἶχε συλλέξει ἐβεβαίωνε, ὅτι κατὰ τὴν παραμονήν του ἐκεῖ, ὁ ὑπὸ ἐπαναπατρισμὸν δὲν εἶχεν ἐκ τῶν ὑστέρων ἔστω ἐκτραπῆ. Τώρα τὸ θέμα, ὅτι τὰ πρόσωπα τὰ ἐπανελθόντα δὲν ἐπροτίμησαν οἱανδήποτε ἄλλην κατεύθυνσιν, ἀλλὰ ἐψήφισαν κόμματα ἐθνικόφρονα, ἀπὸ τοῦ Κέντρου μέχρι τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι, βεβαίως, λόγος διὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ διαμαρτύρεται ὁ κ. συνάδελφος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν γενόμενον ἐν ἀπουσίᾳ μου, ὅτι ἦλθον ἐδῶ διὰ νὰ ψηφίσουν τὸν τοπικὸν ἡγέτην τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ ὀλίγοι ἐπαναπατρισθέντες, γνωρίζει καλῶς ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ τοπικὴ δύναμίς μου......

§174Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔκαμον τέτοιον ὑπαινιγμόν. Εἶσθε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης.

§175Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφε, ἔτσι μοῦ ἐδόθη γραπτὴ ἡ πληροφορία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ἐξηγηθῇ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου ἐπέστρεψεν ἕνας μικρὸς ἀριθμός, βιαίως ἀπαχθέντων καὶ οὐδὲ εἷς φυγάς, ἀπεφασίσθη ἐκ λόγων στοιχειώδους κοινωνικῆς καὶ ἠθικῆς δικαιοσύνης. Οἱ δεσμοὶ τοῦ αἵματος μεταξὺ γονέων καὶ τέκνων καὶ ἀδελφῶν δὲν ἀποκόπτονται, συνεπῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν ἐπαναπατρισμὸν 1.300 βιαίως ἀπαχθέντων ἐκ τῶν 17.000 ἀπαχθέντων, ὅταν ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἀνθρωπιστικὰ καὶ ἠθικὰ στοιχεῖα καὶ τὰ στοιχεῖα ἀσφαλείας συνηγοροῦν ὑπὲρ αὐτῶν. Ἔχω ἤρεμον τὴν συνείδησίν μου καὶ θεωρῶ τίτλον τιμῆς μου, τὸ ὅτι συνέβαλον, ὅπως ἡ χώρα μας ἀνακτήσῃ 1.300 τέκνα της, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μίαν 10ετίαν περιεφέροντο καὶ ἐταλαιπωροῦντο, κατὰ τρόπον τραγικὸν ἀνὰ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος, ἐνῷ εἰς οὐδὲν ἔπταισαν καὶ ἐξαιρετικοὶ Ἕλληνες ὑπῆρξαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. (Χειροκροτήματα).

§176Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκ τῶν ἀρίστων νομικῶν καὶ ποινικολόγων καὶ ἀρκετὰς εἰς τὸ παρελθὸν ὑποθέσεις τῶν δοσιλόγων ἔχει ὑποστηρίξει. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, διατὶ δὲν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφοῦ παρεδόθη ὁ Γκαΐλεφ δὶς εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχὰς Ἀσφαλείας, δὲν συνελήφθη, ἀλλὰ μὴ γενόμενος δεκτὸς ἀπεπέμφθη καὶ πάλιν πρὸς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, γνωρίζει καλῶς, ὅτι ἐπὶ ἐρήμην καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν δοσιλόγων δὲν χωρεῖ ἀνακοπὴ κατ’ αὐτῶν, λόγῳ εἰδικῆς διατάξεως τοῦ νόμου 533) 1945. Μόνον διὰ τὸν Γκαΐλεφ ἐγένετο ἐξαίρεσις καὶ εὑρέθη κἄποια δικονομικὴ αἰτιολογία καὶ οὕτω ἐπανεδικάσθη καὶ κατεδικάσθη, μετριασθείσης τῆς ποινῆς του εἰς 18 ἐτῶν κάθειρξιν καὶ εἰς δήμευσιν τοῦ ⅕ τῆς περιουσίας του. Καὶ ἤδη ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, πῶς, παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὁ Πρεσβευτὴς ἐν Βελιγραδίῳ κ. Τσακαλῶτος ἐθεώρησε διαβατήριον διὰ τὸν Γκαΐλεφ, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ διαβατήρια δὲν εἶναι ὅπως τὰ κοινά, ἀλλὰ εἰδικοῦ τύπου Λεσὲ–Πασέ, τὰ ὁποῖα ἀποστέλλονται ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Ἀλλοδαπῶν μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν εἰς τὰς οἰκείας Πρεσβείας, πρὸς παράδοσιν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐπίσης ἐρωτῶ, πῶς δὲν ἴσχυσε καὶ δὲν ἰσχύει ὁ ἴδιος λόγος, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἕνας κατάδικος ζητεῖ νὰ ἐπαναπατρισθῇ καὶ νὰ λογοδοτήσῃ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης τῆς Πατρίδος του, ὅστις ἐφηρμόσθη διὰ τὸν Γκαΐλεφ, δὲν ἰσχύει, λέγω, καὶ διὰ τοὺς λοιποὺς μὴ ἐπαναπατρισθέντας μέχρι σήμερον, ἀλλὰ ζητοῦντας, ἀφοῦ ἐπαναπατρισθοῦν, νὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

§177Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω περὶ θεωρήσεως διαβατηρίων διαφόρων προσώπων, ὅταν μάλιστα ἔχῃ παρέλθῃ μία δεκαετία. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ παρατηρήσω δύο τινά: 1) Ὅτι θὰ ἔπρεπε οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅταν ἐγείρουν αἰφνιδιαστικῶς τοιαῦτα θέματα, τοὐλάχιστον νὰ συνεννοῶνται μεταξὺ των, διὰ νὰ ὑποστηρίζουν τὴν αὐτὴν θέσιν, διότι ὡρισμένοι συνάδελφοι μᾶς εἶπον πῶς κατώρθωσεν ὁ Γκαΐλεφ νὰ λάβῃ ἄδειαν εἰσόδου εἰς Ἑλλάδα καὶ ἄλλος διατὶ δὲν συνελήφθη ὑπὸ τῶν ὑπαλλήλων τῶν συνόρων ὅταν προσεπάθησε νὰ εἰσέλθῃ εἰς Ἑλλάδα. Τώρα θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ μίαν ἄλλην παρατήρησιν, ἡ ὁποία θὰ σᾶς ἐνοχλήσῃ περισσότερον. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ εἴπῃ εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ τὸ ἀπέκρυψεν, εἶναι, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ λάβουν ἄδειαν καὶ νὰ ἔλθουν νὰ δικασθοῦν 60 χιλιάδες ἐγκληματίαι. Ὄχι, αὐτοὶ δὲν θὰ ἔλθουν! (Χειροκροτήματα).

§178Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ τέτοιο πρᾶγμα δὲν εἶπα.

§179Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ἠρώτησα πῶς ὁ Γκαΐλεφ ἐφωδιάσθη μὲ εἰδικὸν διαβατήριον καὶ εἰς τὸ ἐρώτημά μου αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντησεν ἱκανοποιητικῶς. Δεύτερον, ὅτι ἐπανεπατρίσθησαν χιλιάδες φυγάδων δοσιλόγων κομιτατζήδων καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Καὶ λέγω, ὅτι ἐκ τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ αὐτοῦ, ἴσως νὰ ἐνεθαρρύνθησαν οἱ πέραν τῶν συνόρων καὶ προβάλλουν ἐκ νέου τὸ «Μακεδονικὸν» ζήτημα. Καὶ ἐρωτῶ ἡ Κυβέρνησις τί ἔκαμε διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην, ἐπὶ τοῦ ἀνακινηθέντος ἐκ νέου «Μακεδονικοῦ» ζητήματος; Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν δὲν ἐνισχύεται οἰκονομικῶς διὰ νὰ γίνουν Βαλκανολογικαὶ ἔρευναι. Ἐπίσης τὸ Ἵδρυμα Ἐπιστημονικῶν Μελετῶν τοῦ Αἵμου ἐν Θεσσαλονίκη. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει Βαλκανολογικὴν ἕδραν καὶ ἡ ἕδρα αὐτὴ παραμένει ἀσυμπλήρωτος. Οἱ Μορφωτικοὶ Ἀκόλουθοί μας εἰς τὰς Πρεσβείας τῶν Σλαυϊκῶν χωρῶν δὲν γνωρίζουν Σλαυϊκά, ἵνα ἐκ πρώτης χειρὸς λαμβάνουν πληροφορίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν δὲν διαθέτει εἰδικοὺς ἐπιστήμονας συνεργάτας, γνωρίζοντας τὴν Σλαυϊκήν. Ἡ Κυβέρνησις ἔδειξεν ἀδράνειαν διὰ τὴν ἀντίδρασιν τῆς Σλαυϊκῆς προπαγάνδας καὶ δι’ αὐτὸ τὴν κατηγοροῦμεν. Καὶ ἐρωτῶμεν, ἂν ἡμεῖς ἐμπορευώμεθα τὸ «Μακεδονικὸν» ζήτημα, ὅπως μᾶς κατηγόρησαν χθές, ἢ ἡ Κυβέρνησις ἀδρανεῖ πρὸς ἀπόκρουσίν του; Κύριοι βουλευταί, ἡ ὥρα παρῆλθε καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κατέλθω τοῦ βήματος, διακόπτων τὴν ὁμιλίαν μου. Ἐκ μέρους, ὅμως, τῆς Ε. Κ., ἔχω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι 750.000 σιτοπαραγωγοὶ τῆς Θεσσαλίας καὶ ἄλλων σιτοπαραγωγικῶν περιοχῶν, ζητοῦν νὰ λάβουν ἐγκαίρως γνῶσιν τῶν κυβερνητικῶν μέτρων ὑπὲρ τοῦ σίτου. Ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου ζητεῖ ὅπως μὴ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, πρὸς συζήτησιν τῶν μέτρων τούτων, διότι ἐὰν συμβῇ τὸ ἀντίθετον, τότε θὰ ἀποδειχθῇ καὶ θὰ ἐπιβεβαιωθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ θὰ μᾶς ἀναγκάσῃ νὰ προσφύγωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτὸν πρὸς διαφώτισίν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

§181Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ πρὸ τῆς ψηφοφορίας νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προβῶ εἰς μίαν δήλωσιν ἐπὶ τῆς ψηφοφορίας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ε.Δ.Α. διὰ τῆς θέσεως πολιτικοῦ ζητήματος ἀπέβλεψεν εἰς τὸ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ καταγγελθῇ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ εὐθῦναι της, δὲν ἀπέβλεψεν εἰς μίαν ἐκ νέου καταμέτρησιν τοῦ γνωστοῦ ἤδη ἀριθμοῦ τῶν ψήφων, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἀκριβῶς ὁ παράνομος σχηματισμὸς τῆς πλειοψηφίας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀποτελεῖ τὸ ἐπίκεντρον τοῦ ὀξέος πολιτικοῦ ζητήματος. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Ε.Δ.Α. δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν ψηφοφορίαν καὶ ἀποχωρεῖ. (Φωναὶ ἐκ τῆς δεξιᾶς, στὸ καλό).

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Ζαΐμη, δι’ ἧς δικαιολογεῖ τὴν ψῆφον του ἐπὶ τῶν προτάσεων: Πεποιθώς, ὅτι ἡ ἐκ μὴ ἀδιαβλήτων ἐκλογῶν δημιουργηθεῖσα πολιτικὴ ὀξύτης δὲν συντελεῖ εἰς τὴν ὑπὲρ ποτὲ σήμερον ἐπιβαλλομένην ἀδιατάραχτον πολιτικὴν ζωὴν καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ β) ὅτι τὰ χαίνοντα τεράστια οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα ἰδίᾳ μετὰ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ., χρήζουν ριζικῶν πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν μέτρων, ἡ δὲ Κυβέρνησις παρὰ τὰς ἀγαθάς της προθέσεις, ἵσταται ἔναντι αὐτῶν ἀδύναμος καὶ ἀνεπαρκής, θεωρῶ τὴν ἀνάγκην ἑτέρου κυβερνητικοῦ σχήματος ἐπιβεβλημένην, δι’ ὃ καὶ ὑπερψηφίζω τὰς προτάσεις δυσπιστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαΐου 1962 Φ. Ζαΐμης Βουλευτὴς Ἀχαΐας Ὡσαύτως, τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Γ. Λούλη, Χ. Βασματζίδη καὶ Τ. Κωστῆ. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μὴ δυνηθέντες νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καίτοι, ἐγγραφέντες, προβαίνομεν εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν ταύτην ἀποδοκιμάζοντες τὴν ἐξωτερικήν, ἐσωτερικήν, οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν της, καταλογίζοντες εἰδικώτερον εἰς ταύτην βαρεῖαν εὐθύνην διὰ τὴν ἀπρογραμμάτιστον καὶ ἀντιλαϊκὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν της. Ἐπισημαίνομεν ἰδιαιτέρως τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς παραμονὰς συγκομιδῆς τοῦ σίτου δὲν ἔχει καταλήξει εἰσέτι εἰς ἀποφάσεις καὶ δὲν ἔχει ἐξαγγείλει τὰ μέτρα ἀντιμετωπίσεως τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας σίτου καὶ γενικώτερον τοῦ προβλήματος σίτου — ἀλεύρου — ἄρτου. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου 750 χιλ. περίπου ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι διατελοῦν ἐν ἀγωνίᾳ, τοσοῦτον μᾶλλον καθόσον, ἐκ τῆς ἀκολουθηθείσης εἰς τὸ παρελθὸν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀλλοπροσάλλου πολιτικῆς εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχουν καταβαραθρωθῆ οἰκονομικῶς. Μόνον ἡ ἄμεσος λῆψις καὶ ἐξαγγελία μέτρων δραστικῶν ἀποτελεσματικῆς στηρίξεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἰς ἱκανοποιητικὰ ἐπίπεδα εἶναι δυνατὸν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ρύθμισιν ὑπὸ λογικοὺς ὅρους τῶν συσσωρευθέντων χρεῶν των νὰ ἐξαγάγῃ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαΐου 1962 Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Λούλης, Χ. Βασματζίδης, Τ. Κωστῆς, Καὶ τέλος, τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἔχουσαν ὡς ἀκολούθως: Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, Παρακαλῶ, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κωλυόμενος νὰ προσέλθω κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καταψηφίζω τὴν Κυβέρνησιν ὡς παράνομον καὶ στηριζομένην εἰς νόθον καὶ πλαστὴν πλειοψηφίαν καὶ ὡς ζημιοῦσαν τὰ ζωτικὰ συμφέροντα τῆς χώρας διὰ τῆς παραμονῆς της εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 21 Μαΐου 1962 Γ. Μπακατσέλος Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης Ἐπίσης ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα τὰ κάτωθι τηλεγραφήματα: 1) Τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. «Ἀδυνατῶν λόγῳ ἀσθενείας νὰ παραστῶ ψηφοφορίαν δηλῶ, ὅτι δίδω ψῆφον δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ι. Γιαννόπουλος, Βουλευτὴς Ἠλείας» 2) Τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαδοπούλου. «Μὴ δυνάμενος παραστῶ ἀποψινὴν συνεδρίασιν Σώματος καὶ λάβω μέρος ἐπὶ τεθέντος πολιτικοῦ θέματος δηλῶ διὰ παρούσης, ὅτι καταψηφίζω Κυβέρνησιν. Ἀλέξ. Παπαδόπουλος Βουλευτὴς Ἰωαννίνων τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν». 3) Τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. «Ἀκολουθῶν γραμμὴν Κόμματός μου καταψηφίζω Κυβέρνησιν. Ε. Σαββόπουλος, Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων». Κύριοι βουλευταί, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. Οἱ παραδεχόμενοι τὰς δύο προτάσεις δυσπιστίας θὰ λέγουσι ναί. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὰς θὰ λέγουσιν ὄχι. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:)

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:)

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 268. Ἐναντίον τῶν προτάσεων 179. Ὑπὲρ τῶν προτάσεων 88 καὶ εἷς ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς, αἱ ὑποβληθεῖσαι προτάσεις δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀπερρίφθησαν. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔχω τὴν ἔγκρισίν σας, διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ τακτικοῦ πλέον δώρου, τὸ ὁποῖον, ὡς εἴθισται, δίδω ἐπὶ τῇ λήξει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς.

§184Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ δοθῇ καὶ εἰς τὴν Φρουράν.

§185Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Καὶ ἡμεῖς συνηγοροῦμεν εἰς αὐτό.

§186Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν λῆξιν τῆς παρελθούσης συνόδου εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν νὰ φροντίσητε, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς δοθῇ βοήθημα.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἤδη ληφθῆ πρόνοια καὶ διὰ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Χαίρω, διότι ἐν προκειμένῳ συμπίπτει καὶ ἡ γνώμη τοῦ Σώματος. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἀκολούθως: Παρακαλῶ νὰ ἐγκρίνητε, ὅπως, εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς τὸ ἐργασθὲν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τῆς Αʹ Συνόδου, λόγῳ τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν εἰς ἃς τοῦτο ὑπεβλήθη ἐκ τῶν νυκτερινῶν καὶ μακρῶν συνεδριάσεων, χορηγηθῇ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ ὄργανα τοῦ Φρουραρχείου τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Προέδρου. Οἱ ἡμερομίσθιοι ἐν προκειμένῳ δύνανται νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ γραφεῖς.

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει ὁμοφώνως, ὅπως εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς, τὸ ἐργασθὲν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Αʹ Συνόδου καὶ λόγῳ τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν εἰς ἃς τοῦτο ὑπεβλήθη καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῶν ἐργασιῶν τῆς Αʹ Συνόδου ἐκ τῶν νυκτερινῶν καὶ μακρῶν συνεδριάσεων, χορηγηθῇ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ ὄργανα τοῦ Φρουραρχείου τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Προέδρου εἰς βάρος τοῦ κεφαλαίου 3 ἄρθρου 1 τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐξόδων τῆς Βουλῆς, χρήσεως 1962. Οἱ ἡμερομίσθιοι ἐν προκειμένῳ δύνανται νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ γραφεῖς. Παρακαλῶ ἐπίσης νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσητε, ὅπως ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§191Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Μὲ τὸν Κανονισμόν, κ. Πρόεδρε, τί θὰ γίνῃ;

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Τετάρτην θὰ ἔχωμεν ἔλεγχον. Πιθανῶς τὴν Πέμπτην νὰ ἔλθῃ ὁ Κανονισμός. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§193ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1.15′ π.μ.)