1962.04.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 70ὴ

Πέμπτη 19 Ἀπριλίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μητσοτάκης, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Σ. Ι. Θεοτόκης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει μεταβολὰς ἐπὶ τοῦ κατατεθέντος τὴν 26ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους οἰκονομικοῦ ἔτους 1962. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36487) 11.4.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ τῆς προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Φετᾶ Ὀσμὰν Νουρῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39362) 11.4.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ τῆς προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Ε. Δενδρινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, αἰτουμένου στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν οἰκογενειῶν κατοίκων πόλεων Ἀργοστολίου καὶ Ληξουρίου, μὴ στεγασθεισῶν ἐλλείψει ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἑνώσεως Πολυτέκνων Λεβαδείας, αἰτουμένου, ὅπως αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1910)1944 κατισχύσωσιν ἐφ’ ἑξῆς (ὡς εἰδικαὶ) πάσης ἄλλης διατάξεως. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λεβαδέων, αἰτουμένου ὅπως μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ ὑποβληθεῖσα παραίτησις τοῦ Δρόσου ἐκ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Γυμναστηρίου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν, Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ κλπ. Συλλόγων Λεβαδείας, αἰτουμένων ἵδρυσιν γυμνασίου θηλέων ἐν τῇ ἐν λόγῳ πόλει. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παναγ. Λάμπρη, Ν. Μάρη κλπ., κατοίκων Νησίστης, Μ. Ε. γεωργοεπαγγελματιῶν, αἰτουμένων ὅπως ὑπαχθοῦν εἰς τὸν Ο.Γ.Α. ἀντὶ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ὡς μὴ δυνάμενοι νὰ καταβάλλουν τὴν ἐξ 100 δρχ. μηνιαίαν εἰσφοράν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Κωνιωτάκη, γεωπόνου καλλιεργητοῦ, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἀσφάλισιν τῆς καλλιεργείας του παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Τοπικοῦ Συνδέσμου Ἀμπελοκτημόνων Καλαμπάκας, αἰτουμένου τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς φορολογίας λειτουργούντων διημέρων ἀμβύκων μικροπαραγωγῶν Αʹ Κατηγορίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Τρικάλων–Καλαμπάκας, αἰτουμένου ἐπαναλειτουργίαν ἐργοστασίου Τεγοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Φεντούλη, ἀγρότου, Τρύγονος–Λέσβου, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν τόκον ἐπὶ τοῦ δανείου τοῦ χορηγουμένου ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. εἰς ἀγρότας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μυτακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων πολυτέκνων Ροδολείβους Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων ὅπως αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1910) 1944 κατισχύσωσιν ἐφ’ ἑξῆς (ὡς εἰδικαὶ) πάσης ἄλλης διατάξεως. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, Ἑνώσεως Ἐλαιοπαραγωγῶν κλπ. Λέσβου, αἰτουμένων ὅπως ἐπιτραπῇ ἐλευθέρως ἡ χρησιμοποίησις ἀλκαλικῶν κατὰ τὴν ἐκπίκρανσιν τῶν βρωσίμων μαύρων ἐλαιῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Γραμμένου, κατοίκου Κερκύρας, αἰτουμένου λύσιν θέματος σχετικῶς μὲ ἀνοικοδόμησιν οἰκοδομῶν βομβοπλήκτων Κερκύρας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγ. Εὐστρατίου, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἀμαρουσίου–Χαλανδρίου–Κηφισσιᾶς–Ἐρυθραίας καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς, αἰτουμένων ὅπως ἡ ἀπογευματινὴ ἀργία τοῦ Σαββάτου μετατεθῇ εἰς τὴν Τετάρτην. Ὁ Δημήτριος Γ. Καπετάνιος, ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὴς καὶ κάτοικος Θεσσαλονίκης, αἰτεῖ τὴν παρὰ τοῦ Κράτους παραχώρησιν αὐτῷ ἐπιβατικοῦ ἢ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἰδικοῦ του, ἐπιταχθέντος καὶ ἀπωλεσθέντος κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Κελτεμλίδης, διερμηνεύων ἀγανάκτησιν 250 δικαιούχων ἐργατοϋπαλλήλων ἐργατικῶν κατοικιῶν συνοικισμοῦ Νέας Κρήτης–Θεσσαλονίκης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖ ἀποπεράτωσιν καὶ παράδοσιν τῶν ἐν λόγῳ κατοικιῶν εἰς ἀνωτέρω δικαιούχους. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Πατουλιᾶς–Τρικάλων, διαμαρτυρομένων διὰ καταπιεστικὰ μέτρα Α.Τ.Ε. πρὸς εἴσπραξιν δανείων χαλαζοπλήκτων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατοϋπαλλήλων Καλαμπάκας, αἰτουμένης ὅπως εἰς τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας συμπεριληφθῶσι τὰ μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀξιωματικῶν Π. Σ. καὶ Ὑπαξιωματικῶν Β.Ν. τοῦ Α. Ν. 542)543)1945 ἐθελουσίας ἐξόδου κλπ., διαμαρτυρομένων δι’ ἀφαιρεθέντα εὐεργετήματα παρασχεθέντα αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 542)1945 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκης καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων δι’ αὐθαιρεσίας, τρομοκρατικὰς ἐνεργείας καὶ ἐπεμβάσεις ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Συνδέσμου Τεχνοεργατῶν Οἰκοδόμων Λεβαδείας, αἰτουμένου μείωσιν συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξὶ Ἀθηνῶν–Περιχώρων, αἰτουμένου ἀναγνώρισιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Πολυτέκνων Λαρίσης καὶ Ἐλασσόνος, αἰτουμένων τὴν νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1910)1944 «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ προστασίας πολυτέκνων». Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἰφιγενείας Κούτσου, ἀναπήρου τοῦ συμμοριτοπολέμου, αἰτουμένης τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐπανεξετάσεως τῶν αἰτήσεων συνταξιοδοτήσεως τῶν θυμάτων τοῦ συμμοριτισμοῦ τῶν δικαιουμένων συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἀργυροπουλίου–Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς εἰς ἃς ἠγόρασαν οἱ καπνέμποροι τὴν παραγωγήν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μελῶν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν–εἰσπρακτόρων τῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν κατὰ 20% τοὐλάχιστον κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν Λογιστῶν Πρωτευούσης, διαμαρτυρομένης δι’ ἐπίθεσιν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ φοιτητῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Ν. Τσόχας καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν– Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Αʹ καὶ Βʹ Καναλίων, αἰτουμένων τὴν ἀπόδοσιν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς περιοχῆς συμπληρωματικοῦ τιμήματος, καλύπτοντος τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς πληρωθείσης τιμῆς καὶ τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῶν διατεθέντων καπνῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τῶν ἐκ Χανίων πολιτικῶν ἐξορίστων, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν προσφιλῶν των προσώπων καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ μέτρου τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Στεργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνοπαραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως Ἀγρινίου, αἰτουμένου πριμοδότησιν κατὰ 40% ἄνω τῶν τιμῶν τοῦ 1961. Οἱ Ε. Μπούρης, Μ. Καμάρης κλπ., ἀγελαδοτρόφοι, κάτοικοι Νεοχωρούδας Θεσσαλονίκης, αἰτοῦσιν ὅπως τὸ ἐργοστάσιον παστεριώσεως γάλακτος «ΑΓΝΟ» γίνῃ εἰδικὸς ὀργανισμὸς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους ἢ νὰ παραχωρηθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς ΑΤΕ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Κ. Χιωτάκης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., αἰτουμένης ἐνίσχυσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῆς ἀμέσως ἀπειλουμένης οἰκονομικῆς καταρρεύσεώς του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ραχωνίου Θάσου, αἰτουμένου τὴν ἔγκρισιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν δύο γεωτρήσεων τῆς κτηματικῆς περιοχῆς τῆς Κοινοτητός των καὶ τὴν ἐνέργειαν ἑτέρων δύο γεωτρήσεων. Τὸ Σωματεῖον Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Καρδίτσης, αἰτεῖ ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἰωαννίνων, αἰτουμένου τὴν μὴ κατάργησιν τοπικοῦ ραδιοσταθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων περιοχῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων, αἰτουμένων τὴν κατασκευὴν τοῦ δρόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ἑνώσῃ τὴν περιοχήν των μὲ τὴν ὁδικὴν ἀρτηρίαν Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Παρακαλάμου–Ρεπετίστης — Κουκλιῶν, αἰτουμένων ὅπως διαταχθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν διακοπέντων τεχνικῶν ἔργων, ἵνα γίνῃ κίνησις πρὸς ἐργασίαν δυστυχούντων χωρίων, ὑποστάντων ζημίας ἐπὶ καλλιεργησίμων στρεμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων καὶ ἐργαζομένων ἀρτεργατῶν Ἰωαννίνων, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀδελφότητος καὶ Ἑνώσεων Πωγωνίου, αἰτουμένων ἐπίλυσιν δικαίων ἀξιώσεών των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν, Μακαρονοτεχνιτῶν, αἰτουμένων ἐπίλυσιν θεμάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἀδελφότητος Βρυσούλης Ἠπείρου, αἰτουμένης λύσιν αἰτήματος πόρων Τ.Α.Α.Μ.Μ. (θέμα Ἠπείρου). Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀδελφότητος Ραβειωτῶν Ἠπείρου, αἰτουμένης ταχεῖαν λύσιν ἀρτεργατικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τοῦ Συνταιρισμοῦ Στράτου «Ἡ Πρόοδος» κλπ., αἰτουμένων παρέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς παροχὴν δικαίων τιμῶν εἰς καπνοπαραγωγοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, αἰτεῖ ματαίωσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων περιοχῆς Κοινοτήτων Κρύας Βρύσης, Ἁγ. Λουκᾶ, Γαλατάδων κλπ. Νομοῦ Πέλλης. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Στράτου «Πρόοδος», αἰτουμένου ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ Κράτους, πρὸς παροχὴν δικαίων τιμῶν εἰς καπνοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Δ. Λιανουλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Συλλόγου Λιδωρικίου καὶ Περιχώρων, αἰτουμένων ὅπως αἱ οἰκογένειαί των, ἀσχολούμεναι κυρίως μὲ τὰς γεωργικὰς ἐργασίας, συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Τσαρουχᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Γουμενίτσης τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ συμπατριώτου των πολιτικοῦ ἐξορίστου Κωνσταντίνου Γρ. Μακρῆ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Ε. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δάφνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν αὐθαίρετον σύλληψιν ὑπὸ τοῦ ΛΒʹ Παραρτήματος Ἀσφαλείας 4 τεχνιτῶν τοῦ ἐπιφορτισμένου μὲ τὴν προετοιμασίαν τοῦ τοπικοῦ Καρναβάλου δημοτικοῦ ἐργοταξίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης Γ. Λαμπράκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐργατικῶν Σωματείων Πειραιῶς — ἐργαζομένων ἀμυλοσακχάρου, ὁδηγῶν–εἰσπρακτόρων λεωφορείων, κονιαστῶν, ἐργατοτεχνιτῶν μπετὸν ἀρμέ, μηχανοξυλουργῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπίθεσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ τοῦ φοιτητικοῦ κόσμου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κιτσίκης, Γ. Λαμπράκης, Λ. Κύρκος, Α. Μπριλλάκης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐργαζομένων μαθητῶν καὶ σπουδαστῶν, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ 7ου ἔτους φοιτήσεως εἰς τὰ νυκτερινὰ Γυμνάσια, θέσπισιν 8ώρου ἐργασίας διὰ τοὺς ἐργαζομένους μαθητάς, κατάργησιν μαθητικῆς εἰσφορᾶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἐργατοτεχνιτῶν τῆς Θεσσαλονίκης–Κιλκὶς–Χαλκιδικῆς, αἰτούντων τὴν μονιμοποίησίν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Φωτήλας, Γ. Λαμπράκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Οἰκοδομικῶν Σωματείων Πατρῶν, αἰτουμένων ἴσην μεταχείρισιν τῆς πόλεως Πατρῶν μὲ τὰς Ἀθήνας, Θεσσαλονίκην καὶ Πειραιᾶ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν ἀνεγειρομένων πολυκατοικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ματαράγκας καὶ Περιχώρων, αἰτουμένου ἵδρυσιν καπναποθηκῶν ἐν Μακρυνείᾳ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Α. Γιάννου, Λ. Κύρκος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμενόντων Ἑλλήνων πολιτῶν προσφύγων, αἰτουμένων ἐπαναπατρισμὸν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου παραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καπνῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἐπιδότησιν μελῶν του κατὰ 40% ἄνω τῶν τιμῶν τοῦ 1961, λόγῳ μειώσεως παραγωγῆς καὶ ἐξόδων καλλιεργείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶς, Δ. Κελτεμιλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κωνσταντίνου Σεμερτζῆ, κατοίκου Καβάλας, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ὑπὸ τῆς Ἀσφαλείας Καβάλας ἀσκούμενον κατ’ αὐτοῦ διωγμόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Λαμπράκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατικῶν Σωματείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατὰ τῶν φοιτητῶν ἐπίθεσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Κερκύρας, αἰτουμένων ἴσην καὶ δικαίαν κατανομὴν τῶν δημοσιευμάτων τῆς

Δ.Ε.Η.

Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ διαγραφὴν παλαιῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν συνδρομητῶν τοῦ Ε.Ι.Ρ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε. Α.Μ.Κ. καὶ Βιομηχανίας Καπνοῦ Βόλου, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Φ. Γεροθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Κέντρων, Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν κλπ. Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν παρὰ Δήμου Ἀγρινίου περὶ αὐξήσεως εἰσιτηρίων ἀστικῆς συγκοινωνίας Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Φ. Γεροθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Κωνωπίνης, Κοινότητος Μεγάλης Χώρας κλπ., αἰτουμένων συγκέντρωσιν καπνῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μητσοτάκης, Γ. Λούλης καὶ Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξὶ Α. Π., αἰτουμένου ἀναγνώρισιν ὑπαλληλικῆς των ἰδιότητος, ἐφαρμογὴν τοῦ Β. Δ. 1950 περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ βιβλιαρίου ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Χιωτάκης, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων συνεχιζομένην δίωξιν πολιτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84969)12.4.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἀργολίδος, μέχρι ποσοῦ δραχ. 3.050.000. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῶν ἐν Ἀθήναις Ἄνω Μελπιαίων καὶ τῶν ἐν Ἀθήναις Δασοχωριτῶν Μεσσηνίας «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», αἰτουμένων τὴν λῆψιν μερίμνης διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς διανοίξεως τοῦ αὐτοκινητοδρόμου Μεγαλοπόλεως–Ἴσαρι–Βάστα–Δασοχωρίου–Ἄνω Μελπείας–Διαβολιτσίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῶν ἐν Ἀθήναις Ἄνω Μελπιαίων καὶ τῶν ἐν Ἀθήναις Δασοχωριτῶν Μεσσηνίας «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», αἰτουμένων τὴν λῆψιν μερίμνης διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς διανοίξεως τοῦ αὐτοκινητοδρόμου Μεγαλοπόλεως–Ἴσαρι–Βάστα–Δασοχωρίου– Ἄνω Μελπείας–Διαβολιτσίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης τῆς 15.3.1962 πληγέντων ἀγροτῶν Καλαμάτας, αἰτουμένων τὴν ἀμέριστον καὶ δικαίαν κρατικὴν συμπαράστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου Αἰγίου, αἰτουμένου ἐπέκτασιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἐργατῶν Οἰκοδόμων καὶ Ὁδοποιΐας κλπ. Πατρῶν, αἰτουμένων ἄρσιν τῆς ἀπαγορευτικῆς διατάξεως περὶ τοῦ ὕψους ὀρόφων τῶν πολυκατοικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Τουρλάδος, αἰτουμένου τροποποίησιν κατευθύνσεως τμήματος Ἐθνικῆς ὁδοῦ 56 (πρώην 111). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Θέας, αἰτουμένου ἀποζημίωσιν διὰ πληγέντας σταφιδαμπελοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἑλληνικῶν Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένων διὰ τακτικὴν καπνεμπόρων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γʹ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Χαϊδαρίου Γ. Χελιώτη, αἰτουμένου ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψει αἱ ἀνάγκαι τοῦ Οἰκισμοῦ Σκαραμαγκᾶ κατὰ τὴν κατασκευὴν Λεωφόρου Ἀθηνῶν–Κορίνθου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δήμου Ζωγράφου Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν τροποποίησιν τῶν δρομολογίων τῶν Ἄνω Ἠλυσίων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς πληγέντων παραγωγῶν ἐξ ἀνεμοθυέλλης περιφερείας Καλαμάτας, αἰτουμένων τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν πρὸς διατροφὴν τῶν οἰκογενειῶν των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Παπαδημητρίου, κατοίκου Καλαμάτας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου ἀπόλυσίν του ἐκ τοῦ παραρτήματος ΔΕΗ Καλαμάτας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῶν ἐν Ἀθήναις Δασοχωριτῶν «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», καὶ Ἄνω Μελπιαίων, αἰτουμένων τὴν προώθησιν τοῦ ἔργου τῆς χαράξεως καὶ διανοίξεως τοῦ αὐτοκινητοδρόμου ἀπὸ τοῦ χωρίου Βάστα μέχρι Δασοχωρίου, πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς συνδέσεως τῶν ἐπαρχιῶν Μεγαλοπόλεως καὶ Μεσσήνης καὶ διὰ τουριστικοὺς λόγους. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου, αἰτουμένου ἱκανοποίησιν αἰτημάτων ἐργατικῆς τάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργατῶν καὶ Τεχνιτῶν Μεταλλωρύχων Λαυρίου, αἰτουμένου μείωσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἠσφαλισμένων Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν Περιφερείας Κερκύρας, αἰτουμένης ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Βοηθῶν Ὑπαλλήλων Αὐτ)των Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ περιφερείας, αἰτουμένου τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 7 παράγρ. 4 τοῦ Ν. 2119) 1952 κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Ὁπλαρχηγῶν καὶ Μαχητῶν Ἀντικομμουνιστικοῦ Ἀγῶνος 1944–1949 Νομοῦ Μεσσηνίας «Ὁ Πρωτοπόρος», αἰτεῖ ὅπως μερίμνῃ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν ἀξιοποιηθῇ ὁ μαρτυρικὸς τόπος τῆς Πηγάδας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν κατοίκων Γόννων Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προσγενομένην εἰς αὐτοὺς ἀδικίαν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων ἀγοραστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλευθέντες τὴν ἀνάγκην των ἠγόρασαν τὰ καπνά των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συν)σμῶν Φυτειῶν, αἰτουμένων ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς παροχὴν δικαίων τιμῶν εἰς καπνοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τιμὰς πωληθέντων καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Σκυλλουντίας, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας πληγέντων παραγωγῶν ὑπὸ χαλάζης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰατρῶν Ι.Κ.Α. Πύργου, αἰτουμένων ἐπίλυσιν τοῦ Μισθολογικοῦ καὶ Συνταξιοδοτικοῦ θέματος. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν διδασκάλων Ἐπαρχίας Τρικάλων, αἰτουμένων ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἄνω Λιοσίων, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόφασιν τοποθετήσεως ἀπορριμάτων εἰς περιοχὴν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Μυλεργατῶν Ν. Καρδίτσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν εἰσέτι ἐκκρεμούντων αἰτημάτων του. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Δ. Λιανουλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων Γραμματέων τῶν Ὑποκαταστημάτων Α.Τ.Ε. νομοῦ Φωκίδος, αἰτούντων δικαίωσιν τῶν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Καρδίτσης, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν τῶν Συντάξεων Ν. 6298 καὶ 1846)51 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Ἄρτης, αἰτουμένου ἐπίλυσιν τῶν νομίμων δικαιωμάτων πόρων Ταμείου Ἀρτεργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Ἰωαννίνων καὶ περιχώρων «Ἅγιος Ἰωάννης Πρόδρομος», αἰτουμένου τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ κοινωνικοῦ πόρου εἰς τὸ Ταμεῖόν των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης Τυρνάβου, αἰτουμένης τὴν ἀνέγερσιν τυροκομείου μετὰ παστεριωτηρίου γάλακτος. Ὁ Πρόεδρος Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ξυνονερίου, αἰτεῖ ἀτέλειαν καυσίμων, ἀνταλλακτικῶν, κ.λ.π. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ Κοινότητος Ἀργυροπουλείου αἰτοῦσι τὴν ἀπόδοσιν αὐτοῖς τῆς διαφορᾶς τιμῶν προπωληθέντων καπνῶν παρὰ τῶν καπνεμπόρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λεμβούχων Χαλκίδος «Ὁ Ἅγιος Νικόλαος», αἰτουμένου ὅπως τὰ μέλη του τύχουν ἀποζημιώσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ Αὐτοκινητιστικῶν Ὀργανώσεων, αἰτουμένων τὴν μὴ ἐκχώρησιν εἰς τοὺς σιδηροδρόμους τῆς ἀποκλειστικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν νέων ὁδικῶν γραμμῶν διὰ τὴν μεταφορὰν προσώπων καὶ ἀγαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων καὶ Νηπιαγωγῶν Ζαγορίου–Μετσόβου, αἰτουμένων τὴν ἐπίλυσιν ἐπεκτάσεως τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)1961 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ἰωαννίνων, αἰτουμένου τὴν ἐπίσπευσιν καὶ ἐπίλυσιν τῆς ἐπεκτάσεως τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)1961 καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς κ.λ.π. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3500)2547)16.3.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου 741 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑδρομετρητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τ’ ἀκόλουθα: Δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 5426)1932 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως ἡ εἰσαγωγὴ ὡρισμένων μηχανημάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ περιλαμβανομένων εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6613)59 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ἐν οἷς καὶ οἱ ὑδρομετρηταὶ ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωνται κατόπιν ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἐκδιδομένης μετὰ προηγουμένην γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας καὶ Βιοτεχνίας. Εἰς τὴν εἰρημένην ὑπ’ ἀριθ. 6613)59 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν, περιλαμβάνονται ἐκεῖνα τῶν μηχανημάτων, ἐξαρτημάτων καὶ ἀνταλλακτικῶν, ἅτινα κατασκευάζονται καταλλήλως ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ δὴ εἰς ποσότητας δυναμένας νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως νὰ εἶναι δὲ ποιοτικῶς ἄρτια. Οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ὑδρομετρηταὶ κατασκευάζονται ὑπὸ ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἥτις εἶναι μία τῶν σοβαρωτέρων βιομηχανιῶν τῆς Ἑλλάδος διαθέτουσα ἄρτιον καὶ πλήρως ἐκσυγχρονισμένον μηχανικὸν ἐξοπλισμὸν ἀπασχολοῦσα περὶ τοὺς 365 ἐργατοτεχνίτας, αἱ δὲ κατασκευαί της εἶναι ἐξηκριβωμένον τεχνικῶς, ὅτι εἶναι ποιοτικῶς ἄρτιαι. Ἡ εἰς ὑδρομετρητὰς δυναμικότης τῆς βιομηχανίας ἀνέρχεται εἰς 120.000 τεμάχια περίπου ἐτησίως. Συγκεκριμένως ἡ παραγωγή της κατὰ τὸ ἔτος 1961 εἰς ὑδρομετρητὰς ἀνῆλθεν εἰς 72.782 τεμάχια κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται παραγωγὴ 95.000–100.000 ἐφ’ ὅσον βεβαίως ὑπάρξῃ καὶ ἀντίστοιχος ζήτησις, ἥτις μέχρι σήμερον δὲν ὑπερέβη τὰς 70.000 περίπου. Οἱ ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας κατασκευαζόμενοι ὑδρομετρηταὶ εἶναι διαστάσεων ½–2, αἱ δὲ τιμαὶ εὑρίσκονται εἰς ἐπίπεδα διεθνοῦς συναγωνισμοῦ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς ὑδρομετρητῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἀποτελεῖ σκάνδαλον ἀλλ’ ἁπλῶς νόμιμον προστασίαν προϊόντων ἐπαρκῶς καὶ καταλλήλως κατασκευαζομένων ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς ἐν γένει οἰκονομίας τῆς χώρας. Σημειωτέον διὰ τὴν παροχὴν τῆς προστασίας ταύτης ἐξετάζεται ἡ ὕπαρξις τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου τιθεμένων προϋποθέσεων ἀσχέτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βιομηχανιῶν, αἵτινες ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν ὑπὸ προστασίαν προϊόντων, τοῦ νόμου οὐδενὸς περιορισμοῦ θέτοντος ἐν προκειμένῳ. Πάντως ὅμως ἡ παρεχομένη προστασία παρακολουθεῖται καὶ ἐλέγχεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας καὶ δὲν παραλείπεται νὰ ἀσκῆται ἀμέσως ἡ κατάλληλος παρέμβασις διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν τυχὸν διαπιστουμένων παρεκλίσεων ὑπὸ τῆς προστατευομένης βιομηχανίας ἐκ τῆς ἣν ὀφείλει νὰ ἀκολουθῇ γραμμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3976)28.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διὰ γκαγκάβας ἐνεργουμένη σπογγαλιεία ἐντὸς τῶν Ἑλληνικῶν ὑδάτων πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπησχόλησε τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν, ἥτις ἐξαντλητικῶς ἐξήτασε τὸ θέμα τοῦτο. Ἐν ὄψει τῆς προβλεπομένης συντόμου ἀποξενώσεως καὶ ἀπὸ τὰ ξένα σπογγοφόρα πεδία λόγῳ τῶν γνωστῶν δυσχερειῶν κατεβλήθη προσπάθεια προστασίας τῶν Ἑλληνικῶν σπογγοφόρων πεδίων διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς διὰ γκαγκάβας ἁλιείας ἐντὸς τοπικῶν καὶ χρονικῶν ὁρίων ἐπειδὴ ἡ γκαγκάβα ὡς καὶ τὰ λοιπὰ συρόμενα ἐργαλεῖα εἶναι καταστρεπτικὸν μέσον τόσον διὰ τοὺς σπόγγους, ὅσον καὶ διὰ τὸν γόνον τῶν ἰχθύων. Πρὸς τὸν σκοπὸν λοιπόν, τοῦτον, δεδομένου, ὅτι ἡ διὰ τοῦ ὡς ἄνω μέσου ἁλιεία σπόγγων ἀπηγορεύθη ὡς ἐπιβλαβὴς καὶ εἰς πολλὰς ξένας χώρας, Κυρηναϊκή, Τριπολίτις κλπ. ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 13.7.55 Β. Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου προεβλέπετο ἡ ὁλοσχερὴς ἀπαγόρευσις τῆς διὰ γκαγκάβας διενέργεια σπογγαλιείας ἀπὸ 1.1.1957. Συγχρόνως ἐδόθησαν τότε δι’ ἐγκυκλίων μας σχετικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν χορήγησιν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας γκαγκαβῶν δανείων παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν τροποποίησιν ἢ ἀντικατάστασιν τῶν ἐργαλείων των δι’ ἄλλων ἁλιευτικῶν. Ἀργότερον παρὰ ἐκπροσώπων ἁλιέων γκαγκάβας συνοδευομένων ὑπὸ τοῦ τότε Δημάρχου Καλύμνου, ἐζητήθη ὅπως ἀντὶ τῆς ὁριστικῆς καταργήσεως τῶν γκαγκαβῶν, ἀπαγορευθῇ ἡ διὰ τούτων ἁλιεία κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἤτοι Ἰούνιον, Ἰούλιον, Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον νὰ ὑπαχθῶσι δηλαδὴ αὗται εἰς τὰς ἰσχυούσας ἀπαγορευτικὰς διατάξεις τῶν μηχανοτρατῶν καὶ τῶν λοιπῶν συρομένων ἐργαλείων. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐπιεικῶς ἀποδεχθὲν τὸν αἴτημα τούτων προέβη εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ προμνησθέντος Β.Δ. καὶ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀπὸ 27.5.1959 ἰσχύοντος σήμερον τοιούτου. Διὰ τοῦ τελευταίου τούτου Β.Δ. ἐπιτρέπεται ἡ ἁλιεία διὰ γκαγκάβας κατὰ τὸν χρόνον καὶ εἰς τοὺς τόπους εἰς τοὺς ὁποίους ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἁλιεία διὰ μηχανοτρατῶν. Συνεπῶς καὶ ἐπειδὴ οἱ λόγοι οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν λῆψιν τῶν ἀνωτέρω περιοριστικῶν μέτρων οὐδόλως ἔπαυσαν ὑφιστάμενοι νομίζομεν ἐπιβαλλόμενον ὅπως πειθαρχήσουν οὗτοι καὶ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4733)6.4.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 924 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως τῆς στάσεως «Μεθενίτη» τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Ἄσπρων Χωμάτων, ἀλλὰ περὶ μετατοπίσεως ταύτης, ἥτις ἐγένετο, τῇ προτάσει τοῦ ΟΕΑΣ, διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν πέριξ αὐτῆς οἰκούντων. Ἐπειδὴ ὑπεβλήθη τῇ Ὑπηρεσίᾳ αἴτησις διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ στάσεως εἰς τὴν προτέραν αὐτῆς θέσιν, διετάχθη ὁ ΟΕΑΣ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 133863)23.3.62, ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τοῦτο καὶ ἀναφέρῃ σχετικῶς. Τὸ θέμα τῆς παραλαβῆς ἐπιβατῶν ἐκ τῶν ἐνδιαμέσων στάσεων τῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς ὑπὸ τῶν διερχομένων ἐκεῖθεν λεωφορείων ἐπιμηκεστέρας διαδρομῆς, ἑτέρων Κ.Τ.Ε.Λ. μελετᾶται. Ἤδη εἰς τὸ πρῶτον Κ.Τ.Ε.Λ. ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα τοῦτο δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3580)19.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 767 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Λαρίσης–Πλαταμῶνος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς ὡς ἄνω γραμμῆς ἔχει ἀνατεθῆ βάσει ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου εἰς τοὺς ΣΕΚ μὴ διατυπωθείσης μέχρι σήμερον ἀνωμαλίας τινὸς ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐξυπηρετήσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4831)6.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 922 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ Α.Ε. «ΑΣΠΑ» συνεστήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 165) 18.12.1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἥτις ἐκυρώθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 4209)61. β) Τὸ Μετοχικὸν Κεφάλαιον ταύτης ἀνέρχεται εἰς δραχ. 25.000.000. γ) Μέτοχοι τῆς ΑΣΠΑ εἶναι τὸ Δημόσιον καὶ τὸ Εἰδι-

κὸν Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν (ΕΤΜ

ΟΑ).

δ) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 165)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν.Δ. 4209)61 παρεσχέθη εἰς τὴν ΑΣΠΑ τὸ προνόμιον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν γραμμῶν ἐξ ὧν ἀπεσύρθη ἡ ΗΕΜ ὡς καὶ ἡ πλήρωσις τῶν ὑφισταμένων καὶ ἐν τῷ μέλλοντι δημιουργηθησομένων κενῶν εἰς συγκοινωνιακὰ μέσα ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Πρωτευούσης. ε) Ἤδη ἡ ΑΣΠΑ κυκλοφορεῖ 120 λεωφορεῖα εἰς ὅλας τὰς γραμμὰς τῶν ἀστικῶν ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν. Εἰς τὸ 5ον ΚΤΕΛ Πειραιῶς δὲν ἐτοποθέτησεν εἰσέτι λεωφορεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4730)6.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 921 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὁ Σ. Τάνες ἐμφανισθεὶς τὸ ἔτος 1961 ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὡς ἐκδότης Ἡμερησίας Ἐφημερίδος ἐζήτησεν ὅπως, συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. 3221)1955, καὶ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Ν. 2119) 1952, ἐκδοθῶσιν εἰσιτήρια ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπ’ ὀνόματι τῶν μελῶν αὐτῆς. Πρὸς τοῦτο ὑπέβαλεν ἔγγραφον καὶ κατάστασιν ὀνομάτων, ὡς συντακτῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Βορείου Ἑλλάδος, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ ἐδόθησαν. Δεδομένου, ὅτι, ὡς ἡ Προεδρία τῆς Κυβερνήσεως ἐγνώρισεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἡ τοιαύτη ὡς ἄνω Ἕνωσις εἶναι ἀνύπαρκτος, ὁ δὲ Σ. Τάνες δὲν εἶναι ἐκδότης ἡμερησίας ἐφημερίδος προκύπτει, ὅτι οὗτος παρέστησεν πράγματα ψευδῆ ὡς ἀληθῆ καὶ διὰ τῆς ἀπάτης ἔλαβεν τὰ ὡς ἄνω εἰσιτήρια. Ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ὑπηρεσιακὴ εὐθύνη, ἀλλὰ ποινικὴ τοιαύτη τοῦ ἀνωτέρω Σ. Τάνε, ὅστις καὶ παρεπέμφθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα διὰ τῆς Ὑποδ)σεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν, αὐθημερὸν ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν, δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4784)9.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 932 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἀναφερομένη ἀπάτη ἐγένετο τὸ ἔτος 1961, ὅτε ὁ Σ. Τάνες ἐμφανισθεὶς ὡς Πρόεδρος Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὡς ἐκδότης ἡμερησίας ἐφημερίδος ἐζήτησεν ὅπως, συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. 3221) 1955 καὶ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Ν. 2119)1952, ἐκδοθῶσιν εἰσιτήρια ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπ’ ὀνόματι τῶν μελῶν αὐτῆς. Πρὸς τοῦτο ὑπέβαλεν ἔγγραφον καὶ κατάστασιν ὀνομάτων, ὡς συντακτῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Βορείου Ἑλλάδος, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ ἐδόθησαν. Δεδομένου, ὅτι, ὡς ἡ Προεδρία τῆς Κυβερνήσεως ἐγνώρισεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἡ τοιαύτη ὡς ἄνω Ἕνωσις εἶναι ἀνύπαρκτος, ὁ δὲ Σ. Τάνες δὲν εἶναι ἐκδότης ἡμερησίας ἐφημερίδος, προκύπτει, ὅτι οὗτος παρέστησε πράγματα ψευδῆ ὡς ἀληθῆ καὶ διὰ τῆς ἀπάτης ταύτης ἔλαβε τὰ ἄνω εἰσιτήρια. Εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐλευθέρας τῶν κ.κ. βουλευτῶν κατηργήθησαν οὐχὶ ὑπὸ τοῦ ὑποφαινομένου, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960. Ἤδη τὸ θέμα τοῦτο τῇ ἡμετέρᾳ προτάσει ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ἐπαναχορήγησιν ἢ ὄχι. Ὁ ὑποφαινόμενος μέχρι στιγμῆς οὐδὲν δελτίον ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἔχει ὑπογράψει κατὰ τὸ 5μηνον, χρονικὸν διάστημα, καθ’ ὅ ἔχει τὴν τιμὴν νὰ διευθύνῃ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ὑπηρεσιακὴ εὐθύνη, ἀλλὰ ποινικὴ τοιαύτη τοῦ ἀνωτέρω Σ. Τάνε, ὅστις καὶ παρεπέμφθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα διὰ τῆς Ὑποδιευθύνσεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν αὐθημερὸν ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῖν δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑφυπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3849)23.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 807 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, τὰ κάτωθι: Εἶναι ἀκριβές, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης μεγάλος ἀριθμὸς Ἰατρείων Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν παραμένει ἄνευ ἰατρῶν καὶ τοῦτο διότι παρατηρεῖται ἀπροθυμία αὐτῶν νὰ ἐγκατασταθῶσιν εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰ ὀρεινὰ αὐτοῦ διαμερίσματα. Παρὰ ταῦτα, ἡ παρ’ ἡμῖν Διεύθυνσις Ἀσφαλίσεως Ὑγείας Ἀγροτῶν θὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἰατροί τινες πεισθοῦν καὶ δεχθοῦν νὰ τοποθετηθῶσιν εἰς τὰ Ἰατρεῖα τοῦ Νομοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 887 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Κατὰ τὸν διενεργηθέντα διαγωνισμὸν πρὸς μίσθωσιν πλοίου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀγόνου γραμμῆς Βόλου– Β. Σποράδων ὡς καὶ κατὰ τοὺς ἐπαναληπτικοὺς τοιούτους, οὐδεὶς ἐφοπλιστὴς προσῆλθε, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας συστάσεις τῆς ὑπηρεσίας μας. 2. Ὁ πλοιοκτήτης τοῦ ἀ)π «Κύκνος», ὅπερ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἄνω γραμμήν, ἐζήτησε τὴν δρομολόγησιν τοῦ πλοίου του εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ, ἀλλ’ αὐτὴ δὲν ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ ἀ)π «Κύκνος» ἐπανήρχισεν ἀπὸ 7.4.1962 τὰ δρομολόγιά του εἰς τὴν γραμμὴν Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ καὶ Βόλου–Σποράδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 838 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4222)30.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς συνθέσεως τῶν πληρωμάτων τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων μελετᾶται παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἐλπίζομεν δὲ συντόμως νὰ ληφθῶσι σχετικαὶ ἀποφάσεις. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 814 ἀπὸ 23.3.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ γραμμὴ Χίου–Μυτιλήνης ἐξυπηρετεῖται, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἐπαρκῶς δι’ ἑνὸς καθ’ ἑκάστην, πλὴν Κυριακῆς, δρομολογίου. 2. Παρὰ ταῦτα, ἡ ὑπηρεσία μας προέβη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς. Ὡσαύτως καὶ εἰς πρόσφατον συνεδρίασιν τῆς κατὰ νόμον Ἐπιτροπῆς Δρομολογίων πρὸς ἔγκρισιν τῶν δρομολογίων θερινῆς περιόδου 1962, κατεβλήθησαν προσπάθειαι πυκνώσεως τῶν δρομολογίων Χίου–Μυτιλήνης, πλὴν ὅμως δὲν κατέστη τοῦτο δυνατόν, δεδομένου, ὅτι τὰ ὑφιστάμενα σήμερον ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ὑπαρχουσῶν δρομολογιακῶν γραμμῶν ἐσωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4720) 8518)6.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 911 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένης διαταγῆς Γ.Ε.Ε.Θ.Α.)Β5 ΔΕΠΑ ἐπισημαίνεται ἡ ἀνάγκη τῆς Ἐθνικῆς Διαφωτίσεως οὐ μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον, χωρία καὶ κωμοπόλεις ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὰς ταύτας τὰς μεγαλουπόλεις μετὰ τῶν συνοικισμῶν. Τὰ θέματα γενικῆς διαφωτίσεως, συμφώνως τῷ Α. Ν. 1562)50 ἔχουσι κοινοποιηθῆ δι’ ἑτέρας διαταγῆς εἰς ἁπάσας τὰς Ε)Π ὀργανώσεις τῆς χώρας καὶ εἶναι τὰ κατωτέρω: α) Ποῖος εἶναι ὁ Ἕλλην Πολεμιστής. β) Ἡ Πολιτεία ἔναντι τοῦ Ἐφέδρου (μέτρα προστασίας κ.λ.π.). γ) Ἡ θέσις τοῦ Ἐφέδρου εἰς τὴν Ἐθνικήν, τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν πνευματικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. δ) Τί δύναται νὰ προσφέρῃ ὁ Ἔφεδρος εἰς τὴν Πατρίδα κατὰ τὴν εἰρηνικὴν περίοδον. ε) Ὁ Ἔφεδρος καὶ ἡ προάσπισις τῆς Ἐλευθερίας. στ) Ἡ ἀνάγκη ἑνοποιήσεως καὶ ἱεραρχήσεως τῶν ὀργανώσεων τῶν Ἐφέδρων. ζ) Ἀξιοποίησις καὶ κοινωνικὴ τοποθέτησις τοῦ Ἐφέδρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 176)6.4.1962 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4224)3155)30.3.62 ὅμοιον ὑμῶν μετὰ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν ἀναγραφεῖσαν εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον πληροφορίαν περὶ αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν ἐλαστικῶν ἐπισώστρων πρὸς προστασίαν τῆς Ἑταιρίας «Πιρέλλι» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρ’ ἡμῖν δὲν ὑπεβλήθη καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐκκρεμεῖ αἴτημα αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν ἐλαστικῶν ἐπισώστρων εἰμὴ μόνον αἴτησις ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν δασμῶν τινῶν ἐκ τῶν εἰσαχθησομένων πρώτων ἢ βοηθητικῶν ὑλῶν διὰ τὴν κατασκευὴν ἐλαστικῶν ἐπισώστρων ἐπὶ τῇ δικαιολογίᾳ, ὅτι αἱ ὗλαι αὗται δασμολογοῦνται κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν βαρύτερον τοῦ ἑτοίμου προϊόντος ἐλαστικῶν ἐπισώστρων. Τὸ αἴτημα τοῦτο ἐξετάζεται χωρὶς νὰ ἔχῃ ληφθῆ μέχρι τοῦδε σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2682)1.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 585 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Προεδρίας Κυβερνήσεως ὑπηρετοῦσιν οἱ κάτωθι ἀνώτατοι ἀξιωματικοί: α) Παρὰ τῇ Ἑλληνικῇ Ἐπιτροπῇ Ἀτομικῆς Ἐνεργείας. 1. Ἀντιναύαρχος ἐ.ἀ. Α. Σπανίδης, ἐτοποθετήθη ἀπὸ τὸ ἔτος 1954 ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς λόγῳ τῆς εἰδικῆς φύσεως τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἀπαιτούσης ἰδιαίτερα διοικητικὰ προσόντα καὶ εἰδικὴν κατάρτισιν καὶ πεῖραν περὶ τὰ θέματα τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας εἰς ἃ οὗτος εἶχεν ἀσχοληθῆ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Μισθὸς Γενικοῦ Γραμματέως Ὑπουργείου. β) Παρὰ τῇ Γεν. Δ)σει Τύπου Πληροφοριῶν: 1. Ἀντιστράτηγος ἐ.ἀ. Ν. Γωγούσης προσληφθεὶς τὴν 26.5.60 ὡς Εἰδικὸς Σύμβουλος εἰς ὃν ἀνετέθη ἡ Δ)σις τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν λόγῳ τῶν εἰδικῶν γνώσεων αὐτοῦ εἰς τὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ὑπηρεσίας ταύτης. Μισθὸς Γεν. Γραμματέως Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 852)27.3.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παπαδημητρίου κλπ., διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4236)3167)30.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀφορώσης ἰσχυρισμοὺς τῶν Ὁμοσπονδιῶν Ἀρτεργατῶν– Μυλεργατῶν–Μακαρονοτεχνιτῶν, σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ αὐτῶν ὀργανισμοῦ (Τ.Α.Α.Μ.Μ.), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 3631)56 ὑπεβλήθη εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου ἐκ δραχμῶν 0,125 κατὰ χιλ)μον σίτου οἱασδήποτε προελεύσεως, ἀλεθομένου ὑπὸ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἀλευρομύλων τῆς χώρας. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ εἰσφορὰν περιέχονται ἅπασαι αἱ ἐργοδοτικαὶ εἰσφοραί, ἀρτοποιῶν, σιμιτοποιῶν, ἀλευροβιομηχάνων καὶ μακαρονοποιῶν, ὡς καὶ ἡ ἐργατικὴ τοιαύτη τῶν ἀρτεργατῶν–σιμιτεργατῶν (8%). Διὰ τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς ὑπερεκαλύπτοντο τὰ ἔξοδα τοῦ Ταμείου. Μεταγενεστέρως πρὸς κάλυψιν δημιουργηθέντος ἐλλείμματος ἐπεβλήθη πρόσθετος εἰσφορὰ ἐκ δώδεκα (12) λεπτῶν ἐπὶ τῶν ἀλεύρων πολυτελείας καὶ σιμιγδαλίων δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28)60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἤδη δὲν προβλέπεται καὶ περαιτέρω ἐνίσχυσις τούτου. Βάσει τῶν ἀνωτέρω, τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου ὑπολογίζονται ἐτησίως εἰς δραχ. 115 ἑκατομμυρίων περίπου, ποσὸν ὅπερ ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸ 34% περίπου τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ταμείου ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τοῦ Ι.Κ.Α. 17,5% (ποσοστὸν εἰσφορᾶς ἠσφαλισμένου καὶ ἐργοδότου διὰ τοὺς κλάδους ἀσθενείας καὶ συντάξεως). Διὰ τοῦ ὑπολογισμοῦ μέσης ἐργοδοτικῆς–ἐργατικῆς εἰσφορᾶς ἐκ ποσοστοῦ 20,7% (22,5% ἀρτεργατῶν–σιμιτεργατῶν καὶ 16% μυλεργατῶν–μακαρονοτεχνιτῶν), ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν αὐτῶν (βάσει τοῦ σημερινοῦ ἡμερομισθίου τούτων) τὸ ἔσοδον τοῦ Ταμείου θὰ ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 69 ἑκατομμυρίων περίπου, ἔναντι τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ τῶν δραχ. 115 ἑκατομμυρίων περίπου. Οὕτω ἐκ τῶν ὡς ἄνω ἐσόδων τοῦ Ταμείου, προκύπτει ὑπὲρ αὐτοῦ διαφορὰ ἐκ δραχ. 46 ἑκατομμυρίων περίπου ἢ κατὰ 13,30% ἐπὶ πλέον τῆς μέσης ὡς ἄνω ἐργοδοτικῆς– ἐργατικῆς εἰσφορᾶς, ἥτις ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διὰ τὸν λόγον, ὅτι, ἐπιβάλλεται καὶ ἐπὶ ἀλεύρων μὴ ἀρτοποιουμένων ὑπὸ τῶν ἀρτεργατῶν ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἀλεύρων πολυτελείας καὶ σιμιγδαλίων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι τὸ Δημόσιον ὄχι μόνον δὲν παρακρατεῖ ἀπὸ τὸ Τ.Α.Μ.Μ. τὴν διαφορὰν τοῦ ἀρτεργατικοῦ ἀσφαλίστρου ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τῶν ἀρτεργατῶν, ἀλλὰ διὰ διαφόρων ἐνισχύσεων κατέστησε τοῦτο προνομιακὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργατῶν τῶν λοιπῶν κλάδων. Πλέον τούτων διὰ τὴν διασφάλισιν καὶ ταχεῖαν εἴσπραξιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122378)60 ἡμετέρας ἀποφάσεως, προβλέπεται ἡ μὴ χορήγησις σίτου εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τοὺς καθυστεροῦντας ὀφειλὰς πρὸς τὸ Ταμεῖον προπαρελθόντος μηνός. Ἐπὶ τῆς τελευταίας παραγράφου τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως, σημειοῦται, ὅτι ὡς κατέστη γνωστόν, οὐδὲν μέτρον στρεφόμενον κατὰ τῶν ἀπεργῶν ἐλήφθη, οὐδὲ παρεμποδίσθη ἡ ἀπεργία τούτων, καὶ συνεπῶς ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος τυγχάνει τελείως ἀβάσιμος — ἁπλῶς ἐπεδιώχθη διὰ διαφόρων χειρισμῶν ἡ ἀρτοδότησις τοῦ πληθυσμοῦ, ἵνα μὴ οὗτος ὑποστῆ τὴν ταλαιπωρίαν τῆς ἀδικαιολογήτου ἀπεργίας τῶν ἐν λόγῳ ἐργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4703) 3501)6.4.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 893 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καθ’ ἣν ἡ Α.Τ.Ε. ὑποχρεώνει τοὺς πιστοδοτουμένους ὑπ’ αὐτῆς παραγωγοὺς διὰ τὴν καταβολὴν 10 ἢ 20 δραχ. πρὸς προικοδότησιν ἀπόρων κορασίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Α.Τ.Ε., τὰ Ὑποκαταστήματα αὐτῆς, κατὰ τὰς παρασχεθείσας εἰς αὐτὰς ὁδηγίας, οὐδέποτε ὑποχρεώνουν τοὺς μετ’ αὐτῶν συναλλασσομένους ἀγρότας διὰ τὴν καταβολὴν εἰσφορῶν ὑπὲρ τῆς προικοδοτήσεως ἀπόρων κορασίδων. Κατὰ τὰς ἰδίας ὁδηγίας τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. δέχονται διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν μόνον προαιρετικῶς καταθέσεις μικροποσῶν. Εἰς τοιούτου εἴδους προαιρετικὰς καταθέσεις ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι δὲν προβαίνουν ἅπαντες οἱ μετὰ τῆς Α.Τ.Ε. συναλλασσόμενοι, ἀλλὰ μέρος τούτων. Σημειωτέον, ὅτι τὰ οὕτω κατατειθέμενα προαιρετικῶς ποσὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἔκδοσιν βιβλιαρίων προικοδοτήσεως ἀπόρων κορασίδων τῶν χωρίων ἐξ ὧν προέρχονται αἱ καταθέσεις αὗται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4234)3165)30.3.62 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, περὶ προστασίας τοῦ σίτου ἐσοδείας 1962, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅπαντα τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν προστασίαν τοῦ σίτου ἐσοδείας 1962, θέλουν ἐξετασθῆ, αἱ δὲ ληφθησόμεναι ἐπ’ αὐτῶν σχετικαὶ Κυβερνητικαὶ ἀποφάσεις, θέλουν ἀνακοινωθῇ ἐγκαίρως. Ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, σχετικὴ εἶναι καὶ ἡ δοθεῖσα ὑμῖν ἀπάντησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 143261)4574)9.4.62 ἐγγράφου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως περὶ καταστροφῆς τῶν κηπευτικῶν καλλιεργειῶν τῆς παραλιακῆς περιοχῆς Τυμπακίου–Ἡρακλείου Κρήτης διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι οὐδαμόθεν μέχρι τοῦδε ἀνεφέρθη ἡμῖν ζημία οἱασδήποτε καλλιεργείας τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς ἐξ ἀνεμοθυέλλης. Κατόπιν τούτου διετάξαμεν ἤδη τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἡρακλείου, ὅπως ἐξακριβώσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς εὐθὺς δὲ ὡς ὑποβληθῇ ἡμῖν ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας θὰ ἐνεργήσωμεν διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων ὑπὲρ τῶν σοβαρῶς ζημιωθέντων. Δὲν κρίνομεν ἄσκοπον ὅμως νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136642)2599)23.3.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου ἐνεκρίθη ἡ διάθεσις 36 χιλιογράμμων σίτου διατροφῆς τῆς Κρατικῆς Συγκεντρώσεως κατ’ ἄτομον, μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ἐπὶ πιστώσει, εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην καὶ ἐπιθυμοῦντας καλλιεργητὰς τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3635)20.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχὴν ἡ διεξαγωγὴ τῆς ταμιακῆς ὑπηρεσίας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 167 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος (Ν. Δ. 2888)54) ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ τῶν Δημοσ. Ταμείων καταβαλλομένης σχετικῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Δημόσιον ἐκ μέρους τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς διεξαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας ταύτης. Ἐν τούτοις καὶ ἐπειδὴ ἐκρίθη, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν ἄνω ὑπηρεσιῶν δὲν ἦτο πάντοτε ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἐθεσπίσθη διάταξις δυνητικὴ δυνάμει τῆς ὁποίας δύνανται οἱ Νομάρχαι ν’ ἀναθέτωσι τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐσόδων εἰς προσωρινοὺς εἰσπράκτορας ἀμειβομένους ἐπὶ ποσοστοῖς ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων. Συνεπείᾳ τῆς εὐχερείας ταύτης τοῦ νόμου, ἀνετέθησαν καθήκοντα προσωρινοῦ εἰσπράκτορος εἰς χίλια περίπου ἄτομα καθ’ ὅλην τὴν χώραν. Ἡ μονιμοποίησις τοῦ προσωπικοῦ τούτου προσκρούει ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν προσωρινότητα αὐτῶν ἥτις καθιεροῦται ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ ἥτις ἀνταποκρίνεται καὶ αἰτιολογεῖται ἔκ τινων πραγμάτων δοθέντος, ὅτι ὁ ἀριθμός των δέον νὰ αὐξομοιοῦται ἀναλόγως τῶν ὑπαρχουσῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πλὴν εὐαρίθμων οἵτινες εἶναι εἰσπράκτορες ἑνὸς συγκεκριμένου δήμου, οἱ λοιποί, ἡ μεγάλη πλειονότης αὐτῶν τυγχάνουσιν εἰσπράκτορες ὁμάδων ἐξ ὀκτώ, δέκα ἢ δώδεκα κοινοτήτων, αἵτινες δὲν ἀποτελοῦσι ὡς ὁμάδες ἴδιον Νομικὸν Πρόσωπον, τοῦ ὁποίου τακτικοὶ ὑπάλληλοι νὰ καταστῶσιν οἱ περὶ ὧν πρόκειται προσωρινοὶ εἰσπράκτορες, ὥστε νὰ παρίσταται ἀνάγκη δημιουργίας δι’ ἕκαστον εἰσπράκτορα ἰδίου συνδέσμου κοινοτήτων ὅπερ εἶναι δυσχερές. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διακόσιοι καὶ πλέον ἐκ τῶν ἀνωτέρω προσελήφθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς θέσεις ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἐτοποθετήθησαν εἰς διάφορα Δημόσια Ταμεῖα τοῦ Κράτους. Ἤδη κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19352)74)13.2.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, πρόκειται ν’ ἀποσπασθῶσι τριακόσιοι εἰσπράκτορες εἰς τὰς Οἰκονομικὰς Ἐφορίας τοῦ Κράτους δι’ ἐκτέλεσιν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, ἐλπίζομεν δέ, ὅτι οἱ ἐναπομείναντες διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν Κοινοτήτων ἑξακόσιοι περίπου θὰ καταστῇ δυνατὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ καλύψωσι τὰς ἀνάγκας τῶν κοινοτήτων καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ λαμβάνωσι ἱκανοποιητικὴν ἀποζημίωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4914)3744 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 946 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὸ ὅλον θέμα τῶν ἐπιγραφῶν, εἶχε προωθηθῆ σχέδιον νόμου ὑπὸ τοῦ προκατόχου μου, ὅπερ ὅμως δὲν ἐψηφίσθη, λόγῳ τῆς μεσολαβησάσης διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Ἤδη προωθεῖται νέον σχέδιον νόμου, ὅπερ καὶ θὰ καταθέσωμεν προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4712)3510 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 902 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ Ἰταλὸς ὑπήκοος Πιέρρο Παρίνι εἰσῆλθεν ἐκ τοῦ Ἀερολιμένος Ἀθηνῶν τὴν 23.12.1961 καὶ ἀνεχώρησεν ἐκ τοῦ αὐτοῦ Ἀερολιμένος τὴν 8.1.1962, παραμείνας ἐνταῦθα ἐπὶ 16 περίπου ἡμέρας. 2) Εἶναι ἄγνωστον ἡμῖν ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα καὶ πρὸς ποῖον σκοπὸν εἰσῆλθε, καθόσον βάσει τῆς ἰσχυούσης συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, οἱ Ἰταλοὶ ὑπήκοοι, δύνανται νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄνευ προξενικῆς θεωρήσεως καὶ παντὸς ἑτέρου ἐλέγχου, ἐφ’ ὅσον ἡ παραμονή των δὲν παρατείνεται πέραν τοῦ τριμήνου. 3) Τὸ Ἑλληνικὸν Ἐθνικὸν Γραφεῖον Ἐγκληματιῶν Πολέμου διεβίβασεν εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 552 ἀπὸ 1.5.1948 ἐγγράφου του πίνακα Ἐγκληματιῶν Πολέμου, εἰς ὃν περιελαμβάνετο καὶ ὁ Πιέρρο Παρίνι, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ἐνεργήσῃ μέσῳ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀκολούθων ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν γνωρίσῃ τὴν διαμονήν των καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν ἔκδοσιν καὶ παράδοσιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Ἡ παραλήπτρια ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12)6)3)28 ἀπὸ 2.11.1948 ἐγγράφου της διεβίβασεν ἀντίγραφον τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου καὶ τοῦ πίνακος πρὸς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν τοῦ ΓΕΣ πρὸς ἐνημέρωσίν της καὶ ἐκοινοποίησε τοῦτο πρὸς τὰς Διευθύνσεις Ἀσφαλείας καὶ Ἀλλοδαπῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπόν. Ὁ τότε διευθυντὴς τῆς Διευθύνσεως Ἀλλοδαπῶν ἐκ παρανοήσεως τῆς φράσεως «πρὸς ἐνημέρωσιν» δὲν ἐχαρακτήρισε τὸ ἔγγραφον τοῦτο ὡς καταδιωκτικὸν καὶ ἕνεκα τούτου δὲν ἐνημερώθησαν οἱ Σταθμοὶ Ἐλέγχου ἔκτοτε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1245)3.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 355 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ ἱδρύσεως ἑξαταξίου Δημοσίου Γυμνασίου εἰς τὴν κωμόπολιν Ἱερισσοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9270)22.3.1962 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης σχετικῶς μὲ τὸ ὡς ἄνω θέμα πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1117)13.2.1962 διαταγῆς ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Γενικὴ Ἐπιθεώρησις ΜΕΚΑ Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας, αἱ μέχρι τοῦδε ἐνδείξεις δὲν εἶναι εὐοίωνοι διὰ τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου ἐν Ἱερισσῷ, δεδομένου, ὅτι τὸ ἀπὸ ἐτῶν λειτουργοῦν ἐν τῇ κωμοπόλει ταύτῃ ἰδιωτικὸν Γυμνάσιον τοῦ Α. Βλαχοπούλου οὐδέποτε συνεκέντρωσε μαθητὰς πλείονας τῶν 80–85 ἐλάχιστος δὲ εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν τῆς περιοχῆς ταύτης αἵτινες φοιτῶσιν εἰς ἄλλα σχολεῖα, ἐν περιπτώσει δὲ ἱδρύσεως Δημοσίου Γυμνασίου ἐν Ἱερισσῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τοὺς 100–120. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους φρονοῦμεν, ὅτι ἀντενδείκνυται πᾶσα ἐνέργεια περαιτέρω διὰ τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου ἐν τῇ ἀναφερομένῃ κωμοπόλει ἀνεξαρτήτως τῶν ἀντιλήψεων τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 22 Μαρτίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Κ. ΣΥΝΔΙΚΑΣ»

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3508)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 749)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, οἵτινες ἐργάζονται εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον, τὸν Οἶκον Ναύτου καὶ τὸ Γ.Ε.Ν.Ε., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς καὶ ἐπὶ τούτων τῶν διατάξεων συνταξιοδοτήσεως τῶν δημοσίων διεξάγονται συνεννοήσεις μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τοῦ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4489)3.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 888)2.4. 1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη περὶ καθιερώσεως 8ώρου ἐργασίας διὰ τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα Ἀγρινίου καὶ 9ώρου τοιαύτης διὰ τὰ καταστήματα τροφίμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ θέμα μόνον μὲ γενικὸν μέτρον δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὡς ἐκ τούτου καὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐπιπτώσεών του ἐρευνᾶται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς ἵνα μὴ προκύψωσι δυσχέρειαι ἰδίᾳ εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ καθ’ ὅσον αἱ ὧραι ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐν λόγῳ καταστημάτων εἶναι συνηρτημέναι μὲ τὰς ὥρας λειτουργίας τούτων καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἀγοραστικοῦ κοινοῦ. Εὐνοεῖται πάντως ὁ περιορισμὸς τῶν ὡρῶν ἐργασίας τῶν ἐν λόγῳ καταστημάτων διὰ συλλογικῶν Συμβάσεων ἢ συμφωνιῶν μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν ὡς τοῦτο ἐγένετο ἤδη διὰ τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς Θεσσαλονίκης, Πατρῶν κλπ. καὶ τὰ παντοπωλεῖα Ἀθηνῶν — Πειραιῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 23.3.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ τῶν ἀτυχημάτων τῶν ἐν Γερμανίᾳ Ἑλλήνων ἐργατῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4231)3162)30.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀτυχήματα τῶν ἐν Γερμανίᾳ Ἑλλήνων ἐργατῶν, σημειοῦμεν, ὅτι αἱ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 24191)165) 20.3.62 ἐγγράφου μας παρασχεθεῖσαι πληροφορίαι εἶναι σαφεῖς καὶ συγκεκριμέναι. Διὰ μὲν τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τῆς γερμανικῆς νομοθεσίας περὶ ἀσφαλίσεως ἐργατικῶν ἀτυχημάτων, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν τὴν παροχὴν περιθάλψεως καὶ χρηματικῶν παροχῶν (ἐπιδόματα, ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν ἢ σύνταξιν). Ἐπὶ πλείστων δὲ περιπτώσεων ἐχορηγήθη σύνταξις, προσωρινὴ ἢ ὁριστική. Εἰς ἃς περιπτώσεις ὑποβάλλονται ἡμῖν παράπονα παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, διενεργεῖται σχετικὴ ἔρευνα διὰ τῶν ἐν Γερμανίᾳ κλιμακίων μας καὶ γνωστοποιοῦνται αἱ ἐνέργειαι καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν μέχρι σήμερον παραπόνων δι’ ἐργατικὰ ἀτυχήματα, δὲν διεπιστώθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἀδικίαι εἰς βάρος Ἑλλήνων ἐργατῶν. Εἰς τινας περιπτώσεις ἀτυχημάτων ἐκτὸς ἐργασίας (αὐτοκινητιστικὰ δυστυχήματα) δὲν κατεβλήθησαν ὑπὸ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων συντάξεις, δεδομένου, ὅτι δὲν ἐπληροῦντο αἱ προϋποθέσεις ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων. Καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ὅμως ταύτας, αἱ ἁρμόδιαι προξενικαὶ ἀρχαὶ βοηθοῦν τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅπως διεκδικήσουν δικαστικῶς παρὰ τῶν τυχὸν ὑπαιτίων ἢ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν τὰ δικαιώματά των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4482)3.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 880)30.3. 62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου, καὶ ὡς πρὸς τὸ ἐν αὐτῇ αἴτημα τῆς μειώσεως τῶν ὡρῶν ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων νέων μαθητῶν νυκτερινῶν Γυμνασίων, εἰς 6 ὥρας ἡμερησίως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Καθ’ ἡμᾶς, δὲν ἐνδείκνυται μείωσις τῶν ὡρῶν ἐργασίας τῶν ἀνωτέρω, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς τυχὸν ἐφαρμογῆς μειωμένου ὡραρίου διὰ τοὺς ἀνωτέρω θὰ προκύψωσι σοβαραὶ δυσχέρειαι ἀπασχολήσεως τῶν σπουδαστῶν καθ’ ὅσον ἐκ τοῦ λόγου τούτου θὰ ἀποφεύγουν οἱ ἐργοδόται νὰ προσλαμβάνουν ἢ διατηροῦν εἰς τὰς ἐργασίας των προσωπικὸν ὅπερ δὲν θὰ ἐξυπηρετῇ πλήρως ὡς ἐκ τοῦ μειωμένου ὡραρίου, ἐνῷ ἀντιθέτως θὰ ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν εἰς αὐτοὺς πλήρους ἡμερομισθίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 842 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4226)3157 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, αἱ προσκλήσεις πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τοὺς ἐπισήμους ὅπως τιμήσουν διὰ τῆς παρουσίας των τὴν τελετὴν τῆς διὰ κληρώσεως διανομῆς τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς Ἐλευσῖνα δὲν ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, γενόμεναι δὲ παραλείψεις ἐν οἷς καὶ ἡ μὴ πρόσκλησις τοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἐπὶ τῶν ὁποίων εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθημεν ταύτας, ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων διὰ τὸ μέλλον, ὠφείλοντο εἰς ἐσφαλμένην συνεννόησιν μεταξὺ τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4408)2.4.62 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 865)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ θέματος τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον ἀντιμετωπίζει πράγματι σοβαρὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας ὀφειλομένας κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀλεθομένη ποσότης σίτου ἐφ’ ἧς καθωρίσθησαν διὰ τοῦ νόμου 3631)1956 οἱ βασικοὶ πόροι τοῦ Ταμείου ἐσημείωσεν ἔκτοτε πτῶσιν μὲ συνέπειαν τὴν μείωσιν τῶν ἐσόδων αὐτοῦ. Τὸ ὅλως ἰδιαίτερον Κυβερνητικὸν ἐνδιαφέρον καὶ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ Ταμείου καὶ τὴν ἀπρόσκοπτον ἐξασφάλισιν τῶν παροχῶν συντάξεων καὶ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους αὐτοῦ, ἐξεδηλώθη ἤδη διὰ σειρᾶς μέτρων ἀσφαλιστικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεώς του. Ἐνδεικτικῶς σημειοῦμεν ἐνταῦθα, ὅτι ἐνεκρίθη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1960 ἡ προικοδότησις τοῦ Ταμείου διὰ νέου πόρου ἐκ 12 λεπτῶν κατὰ κιλὸν ἀλεύρων πολυτελείας ὅτι ἐλήφθησαν μέτρα πατάξεως τῆς λαθραλέσεως ἐκ τῆς ὁποίας ἐπηρεάζεται ἀμέσως ἡ ἀπόδοσις τῶν πόρων του καὶ ὅτι, ὁσάκις παρέστη ἀνάγκη, ἐξησφαλίσθη ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις αὐτοῦ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου. Τέλος σημειοῦμεν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχετικὴ ἀναλογιστικὴ μελέτη ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συμπερασμάτων τῆς ὁποίας καὶ μετ’ ἐπισταμένην ἐξέτασιν ὅλων τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων θὰ καταστῇ δυνατόν, λίαν συντόμως, νὰ προσδιορισθῶσι τὰ μέτρα ἅτινα θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου προβλήματος τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν πρὸς ἐξακολούθησιν τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ κυρίου ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ αὐτοῦ ὅστις συνίσταται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ὁμαλῆς καὶ ἀποτελεσματικῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τῶν χιλιάδων ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων ἀρτεργατῶν, μυλεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνιτῶν τῆς χώρας ὡς καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4405)1.4.1962 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 862) 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαιρέσεως ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΤΕΒΕ τῶν ἀγροτῶν τῶν ἐκτελούντων ἐπαγγελματικὰς ἐργασίας περιστατικῶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς συνδεδυασμένας διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22 παρ. 8 τοῦ Ν. 4169)1961 καὶ τοῦ ἐδ. εʹ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἰδίου Νομοῦ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962 οἱ ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἢ μισθῷ εἰς εἶδος ἢ εἰς χρῆμα κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀπασχολούμενοι εἰς γεωργικὰς ἐκμεταλλεύσεις ἢ ζωοκομικὰς ἐπιχειρήσεις ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ ἢ τὸ ΤΕΒΕ διακόπτουν αὐτοδικαίως τὴν παρ’ αὐτοῖς ἀσφάλισιν ὑπαγόμενοι ἐφεξῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4483)3.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 881)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ ἐπὶ ἀσφαλιστικῶν τινων θεμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν αὔξησιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καταβαλλομένων συντάξεων, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ ἐξετασθῇ μόνον συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 12 παρ. 3 τοῦ Ν.Δ. 4104)60 μετὰ τὴν χορήγησιν τυχὸν αὐξήσεως τοῦ κατωτάτου ἡμερομισθίου ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπει τοῦτο ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ἱδρύματος. 2. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, ὅτι διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν προβλέπεται νὰ χορηγηθῇ εἰς συνταξιούχους καὶ βοηθηματούχους τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας τὸ ποσὸν ἡμισείας μηνιαίας συντάξεως ὡς δῶρον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα 1962. 3. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΙΚΑ δι’ εἰσφορᾶς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. 4104)60, ἐλήφθησαν μέτρα, ὥστε ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον νὰ μὴ τίθεται θέμα τοιαύτης ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. 4. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομοθετικὴν καθιέρωσιν τῆς περὶ τῶν συντάξεων λόγῳ ἀναπηρίας ἐγκυκλίου τῆς Διοικήσεως τοῦ ΙΚΑ, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἐγκύκλιος διελάμβανεν ὁδηγίας καὶ συστάσεις πρὸς τὰ Ὑγειονομικὰ ὄργανα τοῦ ΙΚΑ καὶ συνεπῶς ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζηται ὑπ’ αὐτῶν. 5. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν ἀπὸ 24 εἰς 15 τῶν δόσεων τοῦ κρατηθέντος ὑπὸ τοῦ ΤΕΑΜΚ ποσοῦ τῶν 40% ἐκ τῶν συντάξεών των, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου τούτου δὲν ἐπιτρέπει τοιαύτην. 6. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ἀριθμοῦ ἡμερομισθίων ἀπὸ 4.050 εἰς 2.500, ὅτι αὕτη δὲν εἶναι δυνατὴ τὸ μὲν διότι ἡ αὔξησις ἐπέρχεται προοδευτικῶς αὐξανομένου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἡμερομισθίων ἀνὰ 175 καθ’ ἕκαστον ἔτος μέχρι τοῦ 1970, ὅτε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς συνταξιοδότησιν τοιούτων θὰ φθάσῃ τὰ 4.050 τοιαῦτα, τὸ δέ, διότι τοιαύτη μείωσις θὰ ἀντέβαινεν εἰς βασικὰς ἀσφαλιστικὰς ἀρχὰς μὴ δικαιολογούσας τὴν μετὰ μίαν εἰκοσιπενταετίαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τοῦ ΙΚΑ διατήρησιν τῆς πρὸς συνταξιοδότησιν προϋποθέσεως τῶν 2.500 ἡμερομισθίων. 7. Στέγασις τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων εἶναι συνδεδεμένη καὶ ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν διατιθεμένων ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας πιστώσεων διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4487)3.4.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 886)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς μειώσεως εἰς τὸ τρίτον τῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ ΤΕΒΕ τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν ὀρεινῶν χωρίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ ἀσφαλιστικαὶ εἰσφοραὶ εἶναι κλιμακωμέναι εἰς 5 ἀσφαλιστικὰς κλάσεις, εἰς τὰς ὁποίας κατατάσσονται ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς των δυναμικότητος οἱ ἠσφαλισμένοι. Οὕτω οἱ μὲ τὰ χαμηλότερα εἰσοδήματα ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι κατατάσσονται εἰς τὴν κατωτάτην ἢ τὴν Αʹ ἀσφαλιστικὴν κλάσιν διὰ τὴν ὁποίαν προβλέπεται εἰσφορὰ δραχμῶν μὲν 60 διὰ τὸν κλάδον συντάξεως, δραχμῶν δὲ 25 διὰ τὸν κλάδον Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ἀλλ’ εἰσφοραὶ τοιαῦται εἶναι προφανές, ὅτι εἶναι ὑπερβαλλόντως μικραὶ καὶ καθ’ ἑαυτὰς ἐν ὄψει τοῦ σκοποῦ δι’ ὃν καταβάλλονται, ἀλλὰ καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς εἰσφορὰς καὶ αὐτῶν τῶν ἀνειδικεύτων ἐργατῶν, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὁποίων εἰς τὸ ΙΚΑ αἱ εἰσφοραὶ ὑπερβαίνουν τὰς 200 δρχ. μηνιαίως. Ἐξ ἄλλου βάσει τῶν ποσῶν τούτων εἶναι καθωρισμέναι καὶ αἱ παρὰ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγούμεναι συντάξεις, αἱ ὁποῖαι σημειωτέον κρίνονται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς μικραὶ καὶ ζητεῖται ὑπὸ τούτων ἡ αὔξησίς των. Τούτων δοθέντων δὲν νομίζομεν, ὅτι καθίσταται δυνατὴ ἐκ τῶν πραγμάτων οἱαδήποτε μείωσις τῶν ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ εἰσφορῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 860 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Κ. Χιωτάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4403)3267 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Δὲν παραγνωρίζομεν τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων εἰς τὴν συνολικὴν ἐπίλυσίν του, ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου δυνατοῦ χρόνου δι’ ἑκάστην γενεὰν αὐτῶν. Τὸ συντελούμενον ὅμως εἰς τὸν τομέα τοῦτον ἔργον δὲν εἶναι ἀσήμαντον. Ἐπὶ 83.927 ἐργατικῶν οἰκογενειῶν, αἵτινες κατὰ τὰς γενομένας κατὰ καιροὺς εἰς 42 πόλεις ἀπογραφὰς τῶν στερουμένων ἰδιοκτήτου στέγης ἐργατοϋπαλληλικῶν οἰκογενειῶν, διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὴν διὰ κληρώσεως διανομὴν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ αἵτινες ἐδήλωσαν, ὅτι στεροῦνται ἰδιοκτήτου στέγης, ἐστεγάσθησαν, εἴτε εἰς τὰς ὑπὸ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας, ἀνεγερθείσας καὶ ἐν ἀποπερατώσει ἐργατικὰς κατοικίας, εἴτε δι’ αὐτοστεγάσεως διὰ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ χορηγηθέντων δανείων 10.269 ἐργατικαὶ οἰκογένειαι ἤτοι 12,2% αὐτῶν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι, λόγῳ τῆς εὐρυτάτης δημοσιότητος, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὴν πρόσκλησιν, περὶ ὑποβολῆς δηλώσεων συμμετοχῆς εἰς τὴν διὰ κληρώσεως διανομὴν τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ τοῦ συμφέροντος τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ μετάσχουν εἰς τὴν κλήρωσιν, ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀπογραφῆς ὑπῆρξε πλήρης, εἶναι δὲ ἀμφίβολον, ἐὰν ὑπῆρξαν δικαιούμενοι παραλείψαντες νὰ δηλώσουν συμμετοχὴν εἰς τὴν διὰ κληρώσεως διανομὴν τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν τῆς πόλεώς των. Τουναντίον ὑπῆρξεν ἀριθμός τις οἰκογενειῶν, αἵτινες ὑπέβαλον διπλᾶς δηλώσεις συμμετοχῆς, μίαν μὲ ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας, τὸν σύζυγον καὶ δευτέραν μὲ ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας τὴν σύζυγον καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἔχουν μεγαλυτέρας πιθανότητας εὐνοίας κατὰ τὴν κλήρωσιν (ἐννοεῖται, ὅτι ἡ διπλῆ συμμετοχὴ ἀπεκλείσθη). Αἱ πόλεις εἰς τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ ἀπογραφὴ εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἀγρίνιον, Ἀμαλιάς, Ἄρτα, Αἴγιον, Ἀλεξ)πολις, Ἅγ. Νικόλαος, Ἀθῆναι, Βέροια, Δράμα, Ἐλευσίς, Ἔδεσσα, Ἡράκλειον, Θεσσαλονίκη, Ἰωάννινα, Καρδίτσα, Κοζάνη, Καλάμαι, Καβάλα, Κομοτηνή, Κέρκυρα, Κατερίνη, Λαμία, Λάρισα, Λεβάδεια, Μυτιλήνη, Μεσολόγγιον, Νάουσα, Ξάνθη, Πειραιεύς, Πάτραι, Πύργος Πρέβεζα, Ρέθυμνον, Ρόδος, Σάμος, Σῦρος, Σέρραι, Τρίκαλα, Φλώρινα, Χίος, Χαλκίς, Χανιά. Κατὰ πόλεις τὸ ποσοστὸν τῶν στεγασθεισῶν οἰκογενειῶν, ἐκ τῶν δηλωσασῶν, ὅτι στεροῦνται ἰδιοκτήτου στέγης, κυμαίνεται ἀπὸ 5% ἕως καὶ 95%. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω 10.269, ἕτεραι 1969 οἰκογένειαι ἐστεγάσθησαν διὰ δανείων αὐτοστεγάσεως εἰς 53 πόλεις εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἐγένετο ἀπογραφή, διότι ἀπογραφὴ γίνεται μόνον προκειμένου περὶ διανομῆς τῶν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. ἀπ’ εὐθείας ἀνεγειρομένων ἐργατικῶν κατοικιῶν. Αἱ πόλεις αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἀργοστόλιον, Ἀλιβέρι, Αἰτωλικόν, Ἄργος, Ἄργος Ὀρεστικόν, Ἀγιᾶ, Ἁλμυρός, Ἀμύνταιον, Βεγόρα, Βέβη, Διδυμότειχον, Ἐλευθερούπολις, Ἐλασσών, Ζάκυνθος, Θῆβαι, Ἰτέα, Ἱεράπετρα, Κῶς, Καστοριά, Κιλκίς, Κιάτον, Ἀστακός, Ἡγουμενίτσα, Γύθειον, Βόλος, Δομοκός, Ἄμφισσα, Ἀταλάντη, Ἀσπρόπυργος, Κόρινθος, Ληξούρι, Λαύριον, Λουτράκι, Μέγαρα, Μῆλος, Ναύπλιον, Ναύπακτος, Ξυλόκαστρον, Πόρτο–Λάγο, Πύλος, Σαλαμίς, Σητεία, Σουφλί, Σπάρτη, Τρίπολις, Φάρσαλα, Νεάπολις, Νάξος, Τύρναβος, Λευκάς, Λῆμνος, Μεσσήνη, Στυλίς, Στρατώνιον. Οὕτω τὸ σύνολον τῶν στεγασθεισῶν οἰκογενειῶν ἀνέρχεται εἰς 12.238. Ἐκ τῶν στοιχείων τούτων προκύπτει, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀστέγων καὶ ὡς πρὸς τὰ ἔτη ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τῶν ὑπαρχόντων σήμερον ἀστέγων ἐργατοϋπαλλήλων, δὲν εἶναι ἐξηκριβωμέναι. Ὡς πρὸς τὸν ἰσχυρισμόν μας, ὅτι δὲν εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ ἐπιχορήγησις ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς Ἐργατικῆς Στέγης, πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ σημασία τῆς ἐπιχορηγήσεως ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς Ἐργατικῆς Στέγης θὰ κριθῇ ἐν τῷ συνόλῳ της, ὡς πρὸς τὸ ἀντικείμενον εἰς τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ καὶ οὐχὶ ὡς πρὸς τὸν φορέα διὰ τοῦ ὁποίου ἐκδηλοῦται. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ στέγασις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων προσφύγων ἔδει νὰ προταχθῇ, ἡ συνδρομὴ τοῦ Κράτους ἐξεδηλώθη κατὰ προτίμησιν πρὸς τὸν ἀντίστοιχον φορέα. Πάντως, ὅμως, διὰ τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον, μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιφορτισμένος ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, ἤτοι τὴν Ἐργατικὴν Στέγην, νομίζομεν, ὅτι καὶ κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην, ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξαφανίσεως τῆς προσφυγικῆς παράγκας καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν στεγαστικῶν συνθηκῶν τῶν εἰς αὐτὰς διαβιούντων, προηγεῖτο τῶν λοιπῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐκ τῶν λοιπῶν ἐκδηλώσεων τῆς στεγαστικῆς πολιτικῆς, συνάγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ σταθμίσει τῶν κοινωνικῶν αἰτημάτων, τῶν συνηρτωμένων πρὸς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, ἀποδίδει εἰς τὴν ἐργατικὴν στέγασιν προέχουσαν θέσιν. Ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ 14ου Συνδέσμου τῆς Γ.Σ.Ε. Ε., περὶ ἐπιβολῆς ὑπὲρ τοῦ Ε.Ο.Κ. εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἐργοδοτῶν καὶ Κρατικῆς ἐνισχύσεως, ἰσοτόπου πρὸς τὴν ἐργατικὴν τυχὸν ἐργοδοτικήν, ἐπιθυμοῦμεν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐν ὄψει μιᾶς ἀναριθμήσεως τῆς ὅλης στεγαστικῆς πολιτικῆς, τοῦτο δὲν ἀντιμετωπίσθη παρ’ ἡμῖν. Εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐρώτησιν, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ προηγούμενον ἔγγραφον ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4491)3.4.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 890)2.4.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Μ. Σβώλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Κεραμοποιῶν ἔκδοσιν καὶ κυκλοφορίαν ἐγγράφου ἐπὶ γενομένης ἀπολύσεως δύο ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς Κεραμουργικῆς ἐπιχειρήσεως Θ. Τριδήμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν προσκλήσεως τῆς οἰκείας ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, εὐθὺς ὡς αὕτη ἔλαβε γνῶσιν τοῦ καταγγελλομένου περιστατικοῦ προσῆλθεν εἰς αὐτὴν ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Κεραμοποιῶν, ὅστις καὶ ἀνέφερεν, ὅτι τὸ κυκλοφορῆσαν ὡς ἄνω ἔγγραφον, ἐξεδόθη ἐν ἀγνοίᾳ αὐτοῦ (τοῦ Προέδρου) καὶ διεβεβαίωσεν, ὅτι θὰ δώσῃ ἁρμοδίως ἐντολὴν ὅπως μὴ ἐπαναληφθῇ ἔκδοσις καὶ κυκλοφορία τοιούτου περιεχομένου ἐγγράφου. Ἀναφορικῶς μὲ τὰς γενομένας ἀπολύσεις τῶν δύο ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς κεραμουργικῆς ἐπιχειρήσεως Θ. Τριδήμα, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, οἱ ἀπολυθέντες προσέφυγον μετὰ ταῦτα εἰς τὸ οἰκεῖον Πολιτικὸν Δικαστήριον, μόνου ἁρμοδίου κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις νὰ κρίνῃ τὸ κῦρος τῶν ἀπολύσεων τούτων καὶ τὰς προθέσεις τοῦ ἐργοδότου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου».

§10ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ συζητηθῇ ὁ Κανονισμός;

§11Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριοι βουλευταί, εἰδοποιήθησαν ὅλα τὰ Κόμματα ἀπὸ τῆς μεσημβρίας, ὅτι δὲν θὰ συζητηθῇ σήμερον ὁ Κανονισμός. Λόγῳ ἀδιαθεσίας μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνω ἐπὶ 5ωρον συνεχῶς. Εἰδοποιήθησαν σχετικῶς ὅλα τὰ Κόμματα. Νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, ὡς ἁρμόδιος Πρόεδρος.

§12Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἴχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ συζητηθῇ ἀπόψε ὁ Κανονισμός. Δὲν ἐλάβομεν ἐγκαίρως γνῶσιν τῆς μεταβολῆς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δὲν ἔχομεν τοὺς φακέλλους μας μὲ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα.

§13Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Ὅλα τὰ ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν σχέδια νόμων δύνανται νὰ συζητηθοῦν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, δηλώνει κώλυμα ὁ θεράπων Ὑπουργός, ἢ Πρόεδρος, βεβαιῶν, ὅτι δὲν δύναται νὰ παραμείνῃ λόγῳ ἀδιαθεσίας, νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις. Ὅλα τὰ Κόμματα εἰδοποιήθησαν, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ παραμείνω μέχρι τῆς 12ης νυκτερινῆς καὶ ὅτι δι’ αὐτὸ θὰ συζητηθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Καὶ αὐτὸ εἶναι μία ὑπερβολικὴ τοῦ Προέδρου λεπτότης ἔναντι τῶν συναδέλφων, διότι ὅλα τὰ ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν σχέδια νόμου εἶναι συζητητέα.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμία ἀνωμαλία ὑπάρχει διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ μήπως αὐτὸ σημαίνει τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως;

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ θὰ μοῦ δοθῇ μετὰ τὸ Πάσχα. Ἔχω συμφωνήσει μὲ τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, ὥστε ἐκτὸς τῆς Τετάρτης νὰ μοὶ παραχωρηθῇ καὶ ἄλλη ἡμέρα μετὰ τὸ Πάσχα, πλὴν τῆς Τετάρτης.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, ὁ Κανονισμὸς θὰ ψηφισθῇ;

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§18Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα σύμφωνοι, μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§20Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Διότι αἱ ἐξαγωγαὶ εἶναι τὸ καταλληλότερον καὶ σταθερότερον μέσον προσπορισμοῦ συναλλάγματος διὰ τὰς εἰσαγωγικὰς καὶ ἄλλας ἀνάγκας τῆς Χώρας καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐθνικῆς ἐργασίας, τῆς ἐνσωματωμένης εἰς ἀγροτικά, βιομηχανικὰ ἢ ἄλλα προϊόντα, ὑπερβαίνοντα τὰς παραγωγικὰς καὶ καταναλωτικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προτεινόμενα μέτρα ἄγουν εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἢ μήπως ἀποβλέπουν εἰς ἄλλους διαφορετικοὺς ἀπὸ τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν σκοπούς. Ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἦτο αὕτη δικαιολογημένη, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσε, διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὅτι δι’ αὐτοῦ ἔρχεται ἡ πρώτη σειρὰ τῶν νομοθετικῶν μέτρων, τῶν σχετικῶν μὲ τὴν προπαρασκευὴν τῆς οἰκονομίας μας, κατόπιν τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ δι’ ἄλλων μέτρων διοικητικοῦ καὶ νομισματικοῦ χαρακτῆρος θὰ δυνηθῇ νὰ εὐνοήσῃ τὰς ἐξαγωγάς, ὥστε νὰ βελτιωθοῦν καὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς μίαν ἀνεκτὴν ἀναλογίαν μὲ τὰς εἰσαγωγάς, ἔναντι τῆς σήμερον ἀπαραδέκτως χαμηλῆς τοιαύτης. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν τὰ μέτρα ἀνταποκρίνωνται, ὡς προεῖπον, εἰς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ ἂν δι’ αὐτῶν θὰ ἀνατραπῇ ὁ βασικώτερος λόγος, δι’ ὃν, κατὰ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως καθυστεροῦν αἱ ἐξαγωγαί, ἐπιτυγχανομένης τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, οὕτως ὥστε ταῦτα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθοῦν τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα ἄλλων χωρῶν. Τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας διαιροῦνται εἰς δύο βασικὰς κατηγορίας, εἰς τὰ ἀγροτικὰ καὶ τὰ βιομηχανικά. Τῶν βιομηχανικῶν ἐλαχίστην ἐξαγωγὴν ἔχομεν, ὡς εἶναι πασίγνωστον, μόλις καλύπτουσαν τὰ 3–4% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν. Τὰ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προτεινόμενα μέτρα, δὲν προωθοῦν τὰς ἐξαγωγάς, οὔτε τῶν γεωργικῶν, οὔτε τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, διὰ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2, ἐπιφέρονται ἀνάξιαι λόγου ἀνακουφίσεις δαπανῶν, διὰ δὲ τοῦ ἄρθρου 3 οὐδεμία μείωσις τοῦ κόστους τῶν προϊόντων ἐπιτυγχάνεται, ἀλλ’ ἁπλῶς παρέχονται ὡρισμέναι φορολογικαὶ μειώσεις εἰς τὰς ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας θὰ καρπωθοῦν οἱ ἴδιοι, ὡς πολλάκις ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν. Τὸ προτεινόμενον διὰ τοῦ ἄρθρου 4 μέτρον, ἤτοι ἡ δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ τοῦ εἰσαγομένου ἐκκοκκισμένου βάμβακος, δὲν θὰ ἀποβῇ, βεβαίως, πρὸς ὄφελος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, οἵτινες μάλιστα ὠθήθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας των, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχανιῶν ποὺ χρησιμοποιοῦν ὡς πρώτην ὕλην τὸν βάμβακα. Πολὺ δὲ περισσότερον, ἐφ’ ὅσον, ἂν ἐπρόκειτο περὶ διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγῆς μόνον, θὰ ἐπεστρέφετο ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς —κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον 2861)1954— ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἡ ἀνάγκη χορηγήσεως δασμολογικῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ βάμβακος. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προτείνονται, θὰ ἔχουν ἀσήμαντον ἀπόδοσιν, διότι ἐπὶ παραδείγματι ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ἐργοδοτικῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἶχεν ἰσχύσει ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι τοῦ 1960, χωρὶς νὰ παρουσιάσῃ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἡ ἐπιστροφὴ ἐξ ἄλλου τῆς κοινωνικῆς ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. εἰσφορᾶς, διὰ τὴν ὁποίαν λαμβάνεται μέτρον διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νομοσχεδίου, ἀφορᾶ ἐλαχίστας κατηγορίας βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε δὲν καταλέγονται μεταξὺ τῶν δυναμένων νὰ ἐξαχθῶσι. Συνεπῶς, διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν, οὐδόλως ὑποβοηθοῦνται αἱ ἐξαγωγαί. Ἐξ ἀντιθέτου μάλιστα, πλήττονται ὅλαι σχεδὸν αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις. Διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, διὰ νὰ εἶναι, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, τὰ ἑλληνικὰ βαμβακερὰ εὐθηνότερα, ὥστε νὰ δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰ παραγόμενα παρ’ ἄλλων χωρῶν, πλήττονται βαρύτατα οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι, ἐν τούτοις, ὡς προεῖπον, ὠθήθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τῶν μέτρων ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, εἰς τὴν μεγάλην ἐπέκτασιν τῆς παραγωγῆς βάμβακος. Ἀλλὰ αἱ συνέπειαι τοῦ μέτρου τούτου διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, ἀνεπτύχθησαν ἐμπεριστατωμένως ἀπὸ συναδέλφους ἐκπροσωποῦντας βαμβακοπαραγωγικὰς περιφερείας καί, συνεπῶς, διὰ νὰ εἶμαι καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἐπιβληθέντος 15λέπτου τῶν ἀγορεύσεων, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ. Ἐξ ἄλλου, διὰ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς, ζημιώνονται οἱ ἠσφαλισμένοι, διότι μειοῦνται τὰ ἔσοδα τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐπὶ πλέον, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου, πλήττεται καὶ ἡ τάξις τῶν ἐκτελωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν σημαντικὰς ὑπηρεσίας εἰς τοὺς εἰσαγωγεῖς καὶ ἐξαγωγεῖς, διότι καὶ ἀξιόλογον μόρφωσιν καὶ πεῖραν διαθέτουν καὶ γνωρίζουν ἄριστα τὴν δασμολογικὴν καὶ τελωνειακὴν πρακτικὴν καὶ νομοθεσίαν καὶ οὕτως ἡ συμβολή των εἰς τὴν εἰσαγωγικὴν καὶ ἐξαγωγικὴν διαδικασίαν εἶναι πολύτιμος διὰ τοὺς ἐμπόρους. Οἱ ἐκτελωνισταί, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι MUTATIS MUTANDIS, οἱ δικηγόροι τῶν ἐμπόρων ἐνώπιον τῆς τελωνειακῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄλλων δημοσίων ἀρχῶν. Ἔναντι μετριωτάτης ἀμοιβῆς, ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἐμπόρους καὶ ταυτοχρόνως τοὺς προφυλάσσουν ἀπὸ τοὺς κινδύνους τυπικῶν παραβάσεων τῆς αὐστηροτάτης τελωνειακῆς νομοθεσίας, αἱ ὁποῖαι κολάζονται διὰ βαρειῶν κυρώσεων. Κατὰ τὴν γνώμην μου, οὐδεὶς ἄλλος πλὴν τῶν μορφωμένων καὶ πεπειραμένων πτυχιούχων ἐκτελωνιστῶν δύναται νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἐμπόρους εἰς τὰς δαιδαλώδεις διατάξεις τῆς ἐξαγωγικῆς διαδικασίας. Θὰ ἐμφανισθοῦν ἁπλῶς διάφοροι μεσάζοντες ποὺ θὰ βαρύνουν περισσότερον ἀπὸ σήμερον τὸ κόστος τῆς ἐξαγωγῆς, χωρὶς καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦν πράγματι τὰς ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, χωρὶς νὰ προωθῆται ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον, ὑφίστανται πλήγματα ὅλαι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις καὶ ὠφελεῖται μόνον ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία, ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους νηματουργίας καὶ κλωστοϋφαντουργίας καὶ τὰς μεγάλας ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐφεξῆς καθίστανται κατ’ οὐσίαν φορολογικῶς ἀσύδοτοι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐτόνισε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ἐναντίον τοῦ κέρδους. Βεβαίως, τὸ κέρδος εἶναι στοιχεῖον τῆς ἀτομιστικῆς οἰκονομίας, ἀλλ’ ἡ ἀξίωσις καὶ ὑπερβολικὸν νὰ εἶναι καὶ νὰ μὴ φορολογῆται, ἀπολαμβάνον πλήρους ἀσυδοσίας, εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος. Ἀντὶ τῶν προτεινομένων μέτρων, τὰ ὁποῖα κατ’ οὐδέν, ὡς ἐξήγησα, θὰ ὠφελήσουν τὰς ἐξαγωγὰς τῆς χώρας, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπανειλημμένως ἡ παράταξίς μας ὑπέδειξε. Περισσότερον δὲ συγκεκριμένως διὰ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, ὑπέβαλεν ἡ Ε.Δ.Α. κατὰ τὴν παρελθοῦσαν βουλευτικὴν περίοδον, πρότασιν νόμου, ὅπως αἱ ἐξαγωγαὶ ἀποτελέσουν συνάρτησιν τῶν εἰσαγωγῶν ἐξ ἑκάστης χώρας, δηλαδὴ νὰ εἰσάγωμεν ἐξ ἑκάστης χώρας προϊόντα, ἀξίας ἴσης πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἐξάγομεν πρὸς τὴν χώραν αὐτήν. Ἡ πρότασίς μας δὲν συνεζητήθη εἰς τὸ Σῶμα. Βεβαίως, αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον σήμερον νὰ θεσπισθῇ διὰ τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. καὶ ἡ ἐλευθερία τῶν ἐκ τῶν χωρῶν τούτων εἰσαγωγῶν ἀποτελεῖ ἕνα πρόσθετον μειονέκτημα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Δύναται, ὅμως, νὰ ἐφαρμοσθῇ σχετικῶς μὲ ἄλλας Χώρας. Ἄλλο μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐπροτείναμεν, καὶ συνεχῶς ἐπαναλαμβάνομεν, εἶναι ἡ εὐρυτέρα ἀνάπτυξις τῶν συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας. Παρ’ ὅτι δὲ ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις αὕτη εἶναι ἐπωφελὴς καὶ παρ’ ὅτι ὑπάρχουν εὐρύτατα περιθώρια περαιτέρω ἀναπτύξεως τῶν συναλλαγῶν μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, ἡ Κυβέρνησις παρεμβάλλει ἐμπόδια πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν, ἀντιμετωπίζουσα μὲ στενόκαρδον καὶ ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου ἀντίληψιν τὰς σχέσεις μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, θέλουσα νὰ παρουσιάζῃ τὴν Ἑλλάδα ὡς Ἡρακλέα τοῦ Δυτικοῦ κόσμου, καθ’ ἣν στιγμὴν Δυτικαὶ Χῶραι οἰκονομικῶς ἰσχυρότεραι τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν ἀναπτύξει εὐρείας συναλλαγὰς μὲ τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ μπλόκ. Ἡ Ἀγγλία ἔχει εὐρείας συναλλαγὰς μὲ τὴν Σοβ. Ἕνωσιν καὶ τὴν Λαϊκὴν Κίναν, εἰσάγει ὁλόκληρον τὴν ποσότητα ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὴν Σοβ. Ἕνωσιν, ἡ Δυτικὴ Γερμανία ἐπιδιώκει συναλλαγὰς μὲ τὰς σοσιαλιστικὰς Χώρας. Ἡμεῖς, ἐν προκειμένῳ, ἐκάμαμεν σωρείαν ἀδεξίων χειρισμῶν καὶ ἔναντι τῆς Τσεχοσλοβακίας, ἀξιοῦντες προσφάτως τὴν πληρωμὴν πολεμικῶν ἀποζημιώσεων, διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῆς συμβάσεως, καὶ ἔναντι τῆς Λαϊκῆς Κίνας, ἀποβλέποντες μὲ ἰδιάζουσαν στοργὴν πρὸς τὸ Κράτος–φάντασμα τῆς Φορμόζας, καὶ τῆς Ἀνατ. Γερμανίας μὲ τὴν γνωστὴν κατάσχεσιν τοῦ φορτίου βάμβακος, καὶ ἔναντι ἄλλων Ἀνατολικῶν Χωρῶν. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὁμιλήσω καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν λεπτομερέστερον, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα εἶναι ἄνευ σημασίας καὶ δὲν ἀποβλέπουν παρὰ εἰς τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων τάξεων, χωρὶς νὰ προωθοῦν τὰς ἐξαγωγάς. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§22Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, εἰς οὐδὲν ἄλλο ἀποβλέπει, παρὰ νὰ βοηθήσῃ αὐτοὺς ποὺ ἐκμεταλλεύονται τοὺς ἀγρότας. Διότι μὲ τὰ προνόμια τὰ ὁποῖα δίδει εἰς τοὺς βιομηχάνους, τοὺς παρέχει τὴν δυνατότητα νὰ κάμουν μεγαλυτέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν παραγωγῶν. Εἰς τὸν Νομὸν Δράμας, ὑπάρχουν ἀδιάθετοι ἄνω τῶν 1.000 τόννων βάμβακος καὶ τοῦτο, διότι οἱ βιομήχανοι θέλουν νὰ τὸ πάρουν σὲ ἐξευτελιστικὲς τιμές. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὰ καπνά, διότι οἱ καπνέμποροι ἐσχημάτισαν τρὰστ καὶ δὲν ἀγοράζουν διὰ νὰ ρίξουν τὶς τιμές. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἔχουν ἑτοιμάσει τὰ σπορεῖα διὰ τὴν νέαν παραγωγὴν καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι ἀφ’ ἑνὸς νὰ περιποιοῦνται τὰ παληὰ καπνὰ διὰ νὰ μὴ ὑποστοῦν ἀλλοίωσιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς δύο αὐτὰς ἀσχολίας. Αὐτὸ τὸ γνωρίζουν οἱ καπνέμποροι, γνωρίζουν δὲ καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν, καὶ ἔτσι πιστεύουν, ὅτι θὰ τοὺς ἐξαναγκάσουν διὰ τοῦ τρὰστ νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πωλήσουν τὰ καπνά των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Οἱ καπνέμποροι, ἐπαναλαμβάνω, ἔχουν κάμει τρὰστ καὶ δὲν πλησιάζουν στὰ χωριά, διὰ νὰ ἀγοράσουν τὰ ἀδιάθετα καπνά. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν, διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, νὰ εἶχε καθορίσῃ τὰς τιμὰς ἀσφαλείας ἐγκαίρως διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν καὶ ἰδίως νὰ καθορίσῃ χρόνον λήξεως καπναγορῶν καὶ ὄχι ὅπως ἔχει κάμει, ἐνῷ ἔχει καθορίσει ἡμερομηνίαν ἐνάρξεως τῶν καπναγορῶν δὲν καθορίζει τὴν ἡμερομηνίαν λήξεως, ὁπότε οἱ παραγωγοὶ δὲν θὰ εἶχον τὸν φόβον νὰ πέσουν θύματα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν καπνεμπόρων. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς, ἐφέτος δὲ εἰς μεγαλυτέραν τιμὴν κατὰ 15–20%. Αὐτό, ὅμως, δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ δικαιοῦται νὰ τὸ ὑπερηφανεύεται, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ περονόσπορος κατέστρεψε τὴν παραγωγὴν ἄλλων χωρῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπῆρξεν ἀνάλογος αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Μόλις, ὅμως, οἱ ἔμποροι ἀντελήφθησαν ὅτι, ἐπὶ τέλους, ἦλθεν ὁ καιρὸς οἱ παραγωγοὶ νὰ μπορέσουν κἄπως νὰ ἐλαφρυνθοῦν ἀπὸ τὰ χρέη, νὰ ἀγοράσουν παπούτσια εἰς τὰ παιδιά τους καὶ νὰ διέλθουν τὰς ἁγίας ἡμέρας τοῦ Πάσχα μὲ κἄποιαν ἄνεσιν, ἔσπευσαν νὰ σχηματίσουν τὰ τράστ, νὰ μὴ πλησιάζουν εἰς τὰ χωριὰ διὰ νὰ ἀγοράσουν καπνά. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία χρηματοδοτεῖ τοὺς ἐμπόρους εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μέχρις 90%, εἶχεν ὑποχρέωσιν διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ νὰ παρέμβῃ εἰς τὰς καπναγοράς, ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ διαλύσῃ τὸ τρὰστ αὐτὸ καὶ νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ ὅπως προβοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Ὅ,τι συμβαίνει, ὅμως, μὲ τὸν καπνόν, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὸ βαμβάκι καὶ εἰς πολὺ χειροτέραν μάλιστα κατάστασιν. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἡμᾶς, τοὺς ἐκ τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν προερχομένους, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, καὶ ποιούμεθα ἔκκλησιν πρὸς αὐτήν, ὀφείλει νὰ λάβῃ ἐγκαίρως γενναῖα καὶ δραστικὰ μέτρα, διὰ νὰ σταματήσῃ ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δίδουν τὴν δύναμιν εἰς μεγάλον ποσοστὸν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ ἀγρόται μας ὅλοι. Εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, παρὰ ἀγαπητοῦ ἐκ Καβάλας κυβερνητικοῦ συναδέλφου, ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις ὑπεστήριξεν, ὅτι οἱ ἀγρότες πρέπει νὰ ὀφείλουν εὐγνωμοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι παρέσχεν εἰς αὐτοὺς ἀφειδῶς καλλιεργητικὰ δάνεια πρὸς ἐνίσχυσίν των. Πράγματι, οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι ἐδόθησαν εἰς τοὺς χωρικοὺς δάνεια διὰ διαφόρους καλλιεργείας. Ἀποτέλεσμα, ὅμως, τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ὑπῆρξεν, ὅτι οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται μετεβλήθησαν εἰς δούλους τῆς Α.Τ.Ε., ἐφ’ ὅσον δὲν δύνανται νὰ ἐξοφλήσουν τὰ δάνεια. Τοῦτο δέ, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβεν ἀντιστοίχως καὶ ἀνάλογα μέτρα προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ διαθέσεως αὐτῶν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν οἱ παραγωγοὶ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν στοιχειώδεις βιοτικὰς ἀνάγκας καὶ νὰ φανοῦν συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς τὴν Τράπεζαν. Δὲν ἐβοήθησε τοὺς ἀγρότας οὔτε μὲ μίαν δραχμὴν διὰ νὰ ἀποκτήσουν στέγην, τὴν ὁποίαν οἱ περισσότεροι στεροῦνται. Οἱ χωρικοὶ προπολεμικῶς σπανίως ἐδανείζοντο, ἀλλ’ ἀντιθέτως προέβαινον εἰς ἀποταμίευσιν, διότι ἐλάμβανον τὴν ἀξίαν τοῦ ἱδρῶτος των ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων των. Σήμερον, διὰ τῆς ἀθρόας χορηγήσεως καλλιεργητικῶν καὶ ἄλλων δανείων καὶ τῆς μὴ διαθέσεως τῶν προϊόντων των εἰς τιμὰς ποὺ νὰ καλύπτουν τὸ κόστος καὶ νὰ ἀφήνουν καὶ ἕνα μικρὸ κέρδος, οἱ ἀγρόται μετεβλήθησαν, ἐπαναλαμβάνω, εἰς δούλους τῆς Α.Τ.Ε. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐπικρίνομεν καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ μεγίστην προσοχὴν εἰς τὸ θέμα τῶν τιμῶν ἀσφαλείας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ εἰς τὴν ἔγκαιρον διάθεσίν των. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πληρώσῃ τὸ κόστος τοὐλάχιστον παραγωγῆς τῶν προϊόντων εἰς τοὺς χωρικούς, ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι οἱ χωρικοὶ θὰ ἀνακουφισθοῦν καὶ θὰ ἐντείνουν τὴν παραγωγικήν τους δραστηριότητα καὶ τότε, πρῶτοι ἡμεῖς, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν θὰ τὴν χειροκροτήσωμεν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§24Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν πρὸ ἡμερῶν συνεζητεῖτο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ νομοσχέδιον συνδέσεώς μας μὲ τὴν κοινὴν ἀγορὰν καὶ οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπέκριναν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν προετοίμασεν ἐγκαίρως τὴν χώραν διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἐπιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι μοιραίως θὰ ἐβάρυνον τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν ἐκ τῆς εἰσόδου μας ταύτης, ἡ Κυβέρνησις, ἀπαντῶσα εἰς τὰς ἐπικρίσεις αὐτάς, διεκήρυξεν, ὅτι ἔχει λάβει ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἔπειτα ἀπὸ τὰς διαβεβαιώσεις καὶ διακηρύξεις αὐτὰς τῆς Κυβερνήσεως, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν ἀπογοήτευσιν αἰσθανόμεθα διὰ τὰ λαμβανόμενα μέτρα, ὅταν ἀπέδειξαν αἱ μέχρι τοῦδε συζητήσεις ὅτι τὸ παρὸν σχέδιον νόμου στερεῖται πάσης σοβαρότητος ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐνῷ στερεῖται σοβαρότητος ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν, εἶναι ἀρκετὰ σοβαρὸν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν παρεχομένην κυβερνητικὴν εὔνοιαν εἰς διαφόρους εὐνοουμένους της βιομηχάνους. Θὰ ἠδύνατο μάλιστά τις νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν εὐκαιρίαν πραγματοποιήσεως παλαιῶν ὀνείρων τῶν βιομηχάνων, διότι δι’ αὐτοῦ πραγματοποιεῖται ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ὥστε ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ παρέχεται ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς βιομηχάνους νὰ συμπιέζουν τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἐπίσης, χαρίζονται πρὸς αὐτοὺς τὰ περίφημα 16 ἑκατομμύρια εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐνῷ δὲν συμβάλλει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, καθιερώνει ἀπαράδεκτα προνόμια ὑπὲρ τῶν εὐνοουμένων βιομηχάνων, ὅπως αἱ ὑπὲρ αὐτῶν φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ ἡ κατάργησις τῶν ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀσφαλιστικὸς οὗτος ὀργανισμὸς δὲν εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς βασικὰς κοινωνικὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐάν, λοιπόν, ἀφαιρέσωμεν τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τῶν ὁποίων ὠφελοῦνται μόνον οἱ βιομήχανοι καὶ τὰ διάφορα οἰκονομικὰ μονοπώλια, τότε τί ἀπομένει εἰς τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου; Μήπως ἡ διάταξις, ἡ πλήττουσα τὴν συμπαθῆ τάξιν τῶν ἐκτελωνιστῶν; Ἢ ἡ μείωσις τοῦ χαρτοσήμου κατὰ 300 δραχμάς; Τὸ μόνον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τις, ὅτι εἶναι κάπως ἀντικειμενικὸν καὶ διευκολῦνον τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, εἶναι τὸ ἄρθρον 3, τὸ παρέχον φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, πρὸς τοὺς βιομηχάνους καὶ τὰ βιομηχανικὰ καὶ γεωργικὰ προϊόντα. Καὶ ἐκεῖ, ὅμως, παρουσιάζεται εὔνοια πρὸς τὴν τάξιν τῶν βιομηχάνων. Εἶναι, ὅμως, ἀμφίβολον, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι ἀντίκεινται πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παρέχεται ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ προβαίνῃ, κατὰ τὴν κρίσιν της, εἰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς ὑπὲρ μὴ καθωρισμένων διὰ τοῦ νόμου προϊόντων. Δεύτερον μειονέκτημα τῆς διατάξεως αὐτῆς, εἶναι ὅτι ἐπαφίεται εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀπαλλαγὴ ὡρισμένων προϊόντων ἀπὸ ποσοστὸν φορολογίας. Ὡς εἶναι δὲ ἑπόμενον, ἡ Κυβέρνησις, ὡς Κυβέρνησις τῆς ὀλιγαρχίας καὶ προστάτις τῶν βιομηχάνων, θὰ ἀπαλλάξῃ τῆς φορολογίας αὐτῆς μόνον τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ἐνῷ τὰ γεωργικὰ θὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ, ὡς καὶ σήμερον, τελείως ἀπροστάτευτα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἄνισον αὐτὴν μεταχείρισιν. Αἱ θυσίαι πρέπει νὰ εἶναι ἴσαι καὶ ἀνάλογοι πρὸς τὰς δυνατότητας ἑκάστης τάξεως. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ Κυβέρνησιν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, κατάγομαι ἀπὸ περιφέρειαν κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικήν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀσχοληθῶ περισσότερον μὲ τὸ ἄρθρον 10, τὸ ἀφορῶν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ὡς ὅμως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας ἀποζοῦν 475.000 οἰκογένειαι καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ ὅλως ἰδιαιτέρως μὲ τὸ προϊὸν αὐτό. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν στοργὴν καὶ οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἔδειξε διὰ τὸ ἐλαιόλαδον. Ἐκ τῆς παραβολῆς τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 μὲ τὴν ἀνάλογον διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου τοῦ 1957, προκύπτει, ὅτι οὐδὲν νέον προσετέθη, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι δύναται ἐπὶ τῶν δοχείων τοῦ ἐλαιολάδου νὰ ἀναγράφεται τὸ ὄνομα ἢ τοῦ ἐξαγωγέως ἢ τοῦ συσκευαστοῦ. Ἐρωτῶ, ὅμως, πῶς μὲ αὐτὴν μόνον τὴν προσθήκην εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου; Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβητε σοβαρὰ μέτρα διὰ τὸ ἐλαιόλαδον. Οἱ ἀγρόται ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας, ἔχουν περιέλθει εἰς ἀπόγνωσιν καὶ δὲν θὰ ἐπιβιώσουν, ἐὰν δὲν τοὺς προστατεύσητε. Δύο κυρίως ἐλαιοπαραγωγικὰ διαμερίσματα τῆς χώρας, ἡ Κέρκυρα καὶ ἡ Μυτιλήνη, ἔχουν τὴν μονοκαλλιέργειαν τῆς ἐλαίας. Καὶ ἡ μὲν Κέρκυρα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἔχει καὶ τὸν τουρισμόν, ὅστις καλύπτει τὸ 30% τοῦ εἰσοδήματος ἐκ τοῦ ἐλαίου. Ἡ Μυτιλήνη στηρίζεται μόνον εἰς τὸ ἐλαιόλαδον. Ἐκεῖ ἔχομεν ἀποκλειστικὴν μονοκαλλιέργειαν καὶ λόγῳ, λοιπόν, τῆς κυβερνητικῆς ἀστοργίας διὰ τὸ προϊὸν αὐτὸ ποὺ λέγεται ἐλαιόλαδον, ἡ Μυτιλήνη σήμερον παρουσιάζει τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν μεταναστεύσεως καὶ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀνεργίας. Οἱ ἀγρόται, ὁ εἷς μετὰ τὸν ἄλλον, περνοῦν ἀπὸ τὰς φυλακὰς διὰ καθυστέρησιν τῶν χρεῶν των καὶ οἱ ἔμποροι καὶ ἐπαγγελματίαι καὶ ἐφέτος, καὶ παρὰ τὴν καλὴν ἐσοδείαν, ὁ εἷς μετὰ τὸν ἄλλον, χρεωκοποῦν καὶ κλείουν τὰ καταστήματά των, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ λάβητε ὡρισμένα μέτρα καὶ νὰ σώσητε τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Κατ’ ἀρχὴν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν μόνιμον ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὥστε κατ’ ἔτος νὰ ἐξάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μονίμως μίαν ποσότητα ἐλαιολάδου. Πληροφοροῦμαι, ὅτι ἡ Ἱσπανία καὶ ἡ Ἰταλία, διὰ νὰ διατηρήσουν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ποὺ ἔχουν πάντοτε, ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ Τουρκίαν νὰ ἀγοράσουν τὰ χαμηλόβαθμα ἔλαια, διὰ νὰ τὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς θὰ πρέπει νὰ ἐξαγάγωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν κατανάλωσιν τὰ ἰδικά μας ἔλαια καὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὰς ἀγορὰς αὐτάς, ὥστε πάντοτε νὰ ἐξάγωμεν ἐκεῖ μίαν ποσότητα ἐλαιολάδου, ἀντὶ νὰ πωλήσωμεν εἰς Ἰταλίαν καὶ Ἱσπανίαν πρὸς ἐπανεξαγωγήν. Ἐπίσης, διὰ τὴν συναγωνιστικότητα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, θὰ πρέπει νὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος παραγωγῆς. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μὲ τὴν παροχήν, π.χ., εὐθηνῶν λιπασμάτων, εὐθηνῶν γεωργικῶν φαρμάκων καὶ ἀκόμη ἐὰν ἀναλάβῃ τὸ κράτος τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ἥτις ἐπιβαρύνει τὸ ἔλαιον κατὰ 40 λεπτὰ κατὰ κιλόν, ὅπως ἔχει ἀναλάβει τὴν καταπολέμησιν ἀσθενειῶν ἄλλων προϊόντων. Ἐπίσης, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, θὰ πρέπει νὰ συνδέσωμεν τὰς εἰσαγωγὰς μὲ τὰς ἐξαγωγάς. Δηλαδὴ νὰ ἀγοράζωμεν προϊόντα ἀπὸ τὰ κράτη τὰ ὁποῖα καὶ ἐκεῖνα ἀγοράζουν ἰδικά μας προϊόντα τῆς αὐτῆς ἀξίας, δηλαδὴ ἔλαιον. Τέλος, ἐφ’ ὅσον ἄμεσον ἐπιδότησιν λέγει ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ κάμῃ, ἂς ἀκολουθήσωμεν τὴν ὁδὸν τῶν ἐμμέσων ἐπιδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι συντελοῦν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ὡσαύτως, τὸ κόστος δύναται νὰ μειωθῇ διὰ τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν εἰσαγωγῆς γεωργικῶν φαρμάκων, ἐργαλείων, διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ ὁδικοῦ δικτύου πρὸς μείωσιν τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς κλπ., ὡς καὶ διὰ τῆς παροχῆς μακροπροθέσμων καὶ μὲ χαμηλὸν τόκον δανείων. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μοῦ παραγγέλλει νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα, λόγῳ συμπληρώσεως τοῦ τετάρτου τῆς ὥρας. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἄλλα τινὰ νὰ εἴπω, σχετικὰ μὲ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα καὶ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐκτενέστερον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιώζης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα μου, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, δυστυχῶς, ἀπουσιάζει, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, εἰς τὰς 8.2.1962, ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐδήλωσα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε κατὰ τὸ 1961 1580 τόννους βάμβακος, μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι λέγω ἀνακριβείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προχθές, εἰς τὰς 12.4.1962, ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ εἶπεν, ὅτι εἰσήχθησαν 1580 τόννοι βάμβακος, ἐπὶ πλέον δὲ εἶπε καὶ μίαν ἄλλην ἀνακρίβειαν, ὅτι τὸ βαμβάκι ποὺ εἰσήχθη, ἦτο ἀπαραίτητον, διότι χρειάζεται ἡ βιομηχανία μας μικρόϊνον βαμβάκι. Ὁμολογῶ, ὅτι ἐξανέστην ὅταν ἤκουσα ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ βιομηχανία μας θέλει 1.580 βαμβάκι, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ βιομηχανία μας δὲν καταναλίσκει μακρόϊνον βαμβάκι πάρα πάνω ἀπὸ 350 τόννους ἐτησίως. Ἐπομένως, πότε ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἔλεγεν, ὅτι δὲν εἰσήχθη καθόλου βαμβάκι, ἢ τώρα ποὺ λέγει ὅτι εἰσήχθη βαμβάκι; Αὐτὰ ἂς τὰ διαβάσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἀφοῦ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀνέρχηται εἰς τὸ βῆμα, ἂς ἀνέβῃ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, διαβάζοντας τὸ νομοσχέδιον, διεπίστωσα, ὅτι οὐδόλως τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου δικαιολογεῖ τὸν τίτλον, διότι ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον περὶ διευκολύνσεων τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ τὸ ἴδιον νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ εἰσαγωγῆς ἐκκοκκισμένου βάμβακος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ σχῆμα αὐτὸ εἶναι ὀξύμωρον καὶ δὲν ἀντελήφθην ποία εἶναι ἡ ἔννοια καὶ κατὰ ποῖον τρόπον μὲ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος θὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγήν, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι βγάζομεν 90.000 τόννους βάμβακος καὶ ἠμπορεῖ κάλλιστα ἀπὸ αὐτὸν νὰ ἀπορροφήσῃ ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία τοὺς 30.000 τόννους, ὁπότε θὰ μείνῃ ἡ φροντίδα καὶ ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἐμπόρων νὰ βγάλουν μόνον τὰ δύο τρίτα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δηλαδή, θὰ ἦτο εὐκολώτερον νὰ βγάλωμεν τὰ δύο τρίτα ἢ τὰ τρία τρίτα εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἄρα παρεμποδίζεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος. Αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι πρέπει καὶ ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες νὰ συμβαδίζωμεν μὲ τὰς διεθνεῖς τιμὰς δὲν εὐσταθεῖ, διότι πάντοτε ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία ἠγόραζε τὸ ντόπιο βαμβάκι εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ βαμβάκι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ ἰδικόν μας βαμβάκι, εἶναι πολὺ καλύτερον ἀπὸ τὸ βαμβάκι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ τὸ μυστικὸν δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ μυστικὸν εἶναι κάπου ἀλλοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἔθιξεν οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, οὔτε κανεὶς ἄλλος. Τὸ μυστικὸν εἶναι ἄλλο. Ἐὰν θέλουν οἱ βιομήχανοι νὰ φέρουν ἀμερικανικὸν βαμβάκι, τὸ θέλουν δι’ ἕνα σκοπόν. Οἱ Ἀμερικανοὶ τὸ βαμβάκι τὸ δίδουν μὲ πίστωσιν δύο ἐτῶν καὶ πολλὰς φορὰς ἀτόκως. Οἱ βιομήχανοι, λοιπόν, τὸ χρῆμα αὐτό, τὸ τζιράρουν 5–6 φορὰς τὸν χρόνον. Καὶ ἔτσι, χωρὶς νὰ δώσουν ἀπὸ τὴν τσέπην των οὔτε δραχμήν, μὲ τὸ συνάλλαγμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀγοράζουν βαμβάκι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο μυστικόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέφερε κανείς. Διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν 2000–4000 τόννοι ρυθμιστικοί, αὐτὸ δὲν στέκεται. Καὶ δὲν ἰσχύει κἂν αὐτὸ ποὺ ἐλέχθη, ὅτι οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι ἔφεραν κατ’ ἀνάγκην ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 10.000 τόννους βάμβακος, διότι δὲν ἐπαρκοῦσε τὸ ἑλληνικὸν βαμβάκι. Ἑπομένως, ὅλα αὐτὰ εἶναι τεχνάσματα, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο μυστικόν, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, δὲν εἶπε κανεὶς μέχρι σήμερον. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, πῶς ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου δικαιολογεῖ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν 16 ἑκατομμυρίων, τὸ χάρισμα τῶν 16 ἑκατ. τοῦ δασμοῦ, ὡς ἠθέλησε νὰ τὸ δικαιολογήσῃ καὶ λέγει, ὅτι αὐτὸ ὠφέλησε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς φέρῃ καὶ τὰ στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων ἐκοστολογήθησαν τότε τὰ ὑφάσματα καὶ τὰ νήματα. Τὰ στοιχεῖα δὲν τὰ ἔφερε κανείς. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Καὶ τὸ δηλώνω ὑπευθύνως, ὅτι τὰ ὑφάσματα καὶ τὰ νήματα ἐκοστολογήθησαν βάσει τοῦ δασμοῦ, τὸν ὁποῖον ὑποτίθεται ὅτι ἐπλήρωσαν οἱ βιομήχανοι καὶ τὸν ὁποῖον δὲν κατέβαλον μέχρι σήμερον. Καὶ ἐρχόμεθα ὕστερα ἀπὸ 5 χρόνια νὰ θελήσωμεν δι’ ἀποφάσεως, διὰ νόμου, νὰ καταργήσωμεν τὸν δασμὸν αὐτόν, πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχάνων. Θὰ ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ προστατεύσῃ τὸν γεωργόν, νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ τονίσῃ μέσα εἰς τὴν Βουλήν, τί ἔγιναν τὰ 300 ἑκατ. τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τοῦ λιπάσματος. Ἐπῆγεν εἰς τὰ θυλάκια τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων. Διατὶ δὲν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός; Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν ὡμίλησε διὰ τὰ 61 ἑκατ., ποὺ ἦταν χρήματα ἰδικά μας, τῶν παραγωγῶν, ποὺ ἐβγάλαμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ βαμβάκι καὶ μᾶς ἐπλήρωσαν 24 ἑκατ. Αὐτὰ τὰ σημεῖα ἔπρεπε νὰ προσέξῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας. Ἀλλά, δυστυχῶς, ὅταν πρόκειται ὁ παραγωγὸς νὰ πάρῃ τίποτα, τότε σκεπτόμεθα τὸν λαόν. Ὅλα γίνονται διὰ τὸν λαόν, χάριν τοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαός, καὶ δὴ ὁ πτωχὸς θὰ πάθῃ, ὅτι ἔπαθε τὸ παιδὶ τῆς μαϊμοῦς, ποὺ ἀπὸ τὴν πολλὴν ἀγάπην σφίγγοντάς το, τὸ πέθανε. Αὐτὸ παθαίνει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν ἀγάπην καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Κοντεύει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πεθάνῃ, διότι πράγματι ὅλα τὰ μέτρα δὲν λαμβάνονται ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Διότι πρέπει νὰ ξεύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἐὰν θέλουν, πράγματι, νὰ κάμουν ἐξαγωγὴν καὶ νὰ συναγωνισθοῦν τοὺς ἄλλους, ὀφείλουν νὰ προσέξουν τοὺς παραγωγούς μας. Ὅταν ὁ παραγωγός μας πληρώνῃ τὸ λίπασμα 3 φορὰς πάρα πάνω, ἀπὸ ὅ,τι τὸ πληρώνουν εἰς τὰ γειτονικά μας Κράτη, ὅταν ὁ Ἕλλην παραγωγὸς πληρώνῃ τὰ φάρμακα εἰς τριπλασίαν τιμήν, ἀπὸ ὅ,τι πληρώνῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν — μάλιστα εἰς πολλὰ Κράτη τὰ φάρμακα καταπολεμήσεως δίδονται δωρεάν —, ὅταν ὁ Ἕλλην παραγωγὸς πληρώνῃ εἰς τὸ ἑκατονταπλάσιον τὰ μηχανήματα τὰ ἀντλητικά, εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς ἄλλους; Ἐδῶ, διὰ νὰ προστατεύσωμεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἑτοίμη νὰ πεθάνῃ, ἐβάλαμεν ἀπαγορευτικὰς διατάξεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν μηχανήματα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐνῷ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχουν τὰ μηχανήματα 5–10 χιλιάδες, ἐδῶ ἔχουν 16.000. Ἐδῶ ἐβάλαμεν ἀκόμη φόρον πολυτελείας καὶ ἔτσι ἀνέβηκε τὸ κοστολόγιον τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ἐρχόμεθα νὰ ἐκτοπίσωμεν τοὺς ἄλλους μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν θέλωμεν πραγματικῶς νὰ γίνωμεν συναγωνίσιμοι, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὑποχρέωσιν νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ προστατεύσωμεν τὸν Ἕλληνα ἀγρότην καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν τὰ μέσα, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ βγάλῃ φθηνὰ προϊόντα. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάῃ μπροστὰ ἡ γεωργία μας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶμεν κανένα ἄλλο Κράτος. Ἀλλὰ ὁμιλοῦμε περὶ διεθνοῦς τιμῆς. Ἄρα γε, ἠμπορεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς διαμορφώνεται ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος; Μήπως τὴν διαμορφώνει ὁ παραγωγὸς ὁ ἀμερικανός, ἢ οἱ ἄλλοι παραγωγοί; Ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ βάμβακος διαμορφώνεται ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὁ ἀμερικανὸς παραγωγὸς θὰ πάρῃ τὴν ἀξίαν τοῦ βάμβακος, θὰ πάρῃ τὸ κόστος του, θὰ πάρῃ καὶ 10% κέρδος. Καὶ λέγει τὸ Κράτος: Παραγωγέ, ἐσὺ ἐπληρώθης. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πάνω εἶμαι ἐγώ. Καὶ ὅταν χαμηλώσουν αἱ τιμαὶ δὲν θίγεται ὁ παραγωγός, ὁ ἀμερικανός, διότι αὐτὸς ἐπῆρε τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Ἔτσι διαμορφώνει νέας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ Ἀμερικανικὸν Κράτος. Εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ὁ Ἕλλην παραγωγός, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ἀμερικανικὸν Κράτος, τὸ ὁποῖον διαμορφώνει τὰς διεθνεῖς τιμάς; Εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες παραγωγοί, νὰ βγοῦμε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὸ κατάντημα αὐτὸ τὸ σημερινόν; Ἐδῶ βλέπετε τὸ φαινόμενον νὰ προσπαθῇ ὁ Ἕλλην παραγωγὸς νὰ συναγωνισθῇ τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα διαμορφώνουν τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ βάμβακος. Ἀλλὰ τὸ χάρισμα ἐξηγεῖται. Διὰ ποίους ἐγένετο; Διὰ τοὺς μεγάλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ὅπως λέγει τὸ ἐπίσημον Κράτος, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ὅταν ἡμεῖς ἐπολεμούσαμεν καὶ ἐσκοτωθήκαμεν, ἐπῆραν βαμβάκι διὰ νὰ κάμουν διὰ τὸν στρατὸν ὑφάσματα καὶ τὸ ἐπώλησαν. Καὶ τὶ λέγει τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕν ἔγγραφον. Λέγει τὸ ἔγγραφον αὐτό: «...... ...... (ἀναγινώσκει)...........». Ἔχει τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἀριθμὸν πρωτοκόλλου 189267 καὶ εἶναι ἐπίσημον ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀποκαλεῖ ἀπάτριδας, διότι ἐπώλησαν τὸ βαμβάκι ποὺ τοὺς ἔδωσεν ὁ στρατὸς διὰ νὰ κάμουν ροῦχα καὶ αὐτοὶ τὸ ἔκαμαν λίρες καὶ τὶς ἔβαλαν εἰς τὴν τσέπην των. Δι’ αὐτούς, λοιπόν, τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι ἄφησαν γυμνὸν τὸν στρατόν, ἐρχόμεθα σήμερον νὰ χαρίσωμεν 16 ἑκατομ.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ποίαν ἡμερομηνίαν ἔχει τὸ ἔγγραφον;

§28Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. 18 Μαρτίου 1941, τὸν καιρὸ ποὺ πολεμοῦσα διὰ τὴν πατρίδα καὶ ἔδωσα τὰ πάντα καὶ ἔχασα καὶ τὸ ἄλογό μου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τοῦ Κέντρου).

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μόνον σεῖς ἐπολεμήσατε; Ἐπολεμήσαμεν ὅλοι.

§30Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Αὐτούς, λοιπόν, θέλει σήμερον νὰ προστατεύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Καὶ ἐρχόμεθα νὰ δικαιολογήσωμεν τοὺς κυρίους αὐτοὺς χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπέστη τὰ πάνδεινα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ προσεχθῇ ἰδιαιτέρως καὶ νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν ἀγροτῶν μας.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραγκιώζη, παρακαλῶ, τελειώνετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατείνητε τὴν ὁμιλίαν σας. Ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις τοῦ Σώματος.

§32Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῶν ἀγροτῶν μας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ λεχθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα. Πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ ἀγρόται μας.

§33Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Οὐδεὶς ἐκ τῶν παρισταμένων ἔχει τὸ προνόμιον νὰ ἐνδιαφέρεται κατὰ προτίμησιν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ παρόντες ἐνδιαφέρονται ἐξ ἴσου μὲ τὸν ὁμιλοῦντα ἀπὸ τοῦ βήματος. Ὑπάρχουν διαφοραὶ ἀντιλήψεων ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην. Νομίζω εἰλικρινῶς, ὅτι παρέλκει ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως κατ’ ἀρχὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἤκουσα μετὰ μεγίστης προσοχῆς καί, δύναμαι νὰ προσθέσω, ὑπομονῆς, τὰς πλέον ἀδίκους καὶ αὐστηρὰς ἐπικρίσεις. Θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀκούσω καὶ πάλιν, ὅταν θὰ γίνῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχητε νὰ παρουσιάσητε. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀπαντήσω ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διότι θεωρῶ, ὅτι κατὰ γενικὴν συνείδησιν ἔχει ἐξαντληθῆ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα, ἔχουν λεχθῆ ὅσα ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθοῦν καὶ ὑπὲρ καὶ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἑπομένως ἡ παράτασις τῆς κατ’ ἀρχῆς συζητήσεως δὲν δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἀληθείας καὶ τὴν καθοδήγησιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος. Θὰ παρεκάλουν καὶ ὑμᾶς καὶ ὅλους τοὺς κυρίους βουλευτάς, νὰ περιορίσουν εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν τὰς παρατηρήσεις των ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν νὰ κάμουν τὰς λοιπὰς παρατηρήσεις των εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ θὰ εἶμαι τότε πρόθυμος νὰ θεωρήσω ὑποχρέωσίν μου νὰ δώσω περαιτέρω ἐξηγήσεις καὶ ἐφ’ ὅσον συντρέξῃ περίπτωσις.

§34Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται νὰ χαρίσῃ τοὺς δασμοὺς εἰς τοὺς βιομηχάνους, διατὶ παραλλήλως δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἀγρότας τὰς ἀποζημιώσεις ποὺ δικαιοῦνται ἀπὸ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα των; Τὰ ζῶα αὐτὰ ἦσαν τὰ ἐργαλεῖα μας. Μὲ αὐτὰ βγάζαμε τὸ ψωμί μας. Δι’ ἡμᾶς καμμία πρόνοια δὲν λαμβάνεται. Ἐνῷ οἱ βιομήχανοι ξανάκτισαν τὰ ἐργοστάσιά των, ἔλαβον παγωμένας πιστώσεις, ἔτυχον προστατευτικῶν μέτρων. Δι’ ἡμᾶς τοὺς χωρικούς, ὅμως, δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις. Καὶ τώρα μάλιστα, διὰ νὰ τύχωμεν δανείου, μᾶς ἐπιβάλλουν καὶ τὸ 25%. Εἶναι, λοιπόν, ἴση μεταχείρισις αὐτή; Ἔχει ὁ παραγωγὸς τὴν ἐποχὴν αὐτὴν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, νὰ προπληρώσῃ τὸ 25% τῆς ἀξίας τῶν διὰ τῆς Α.Τ.Ε. προμηθευομένων γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ ἐργαλείων; Αὐταὶ εἶναι αἱ διευκολύνσεις ποὺ γίνονται εἰς τοὺς παραγωγούς;

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρῆλθε τὸ τέταρτον. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ ἀναπτύξητε ἐν ἐκτάσει τὰς ἀπόψεις σας.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ὀξύτης καὶ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ὁμιλητοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν κριτήριον αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τοῦ τετάρτου. Ἐάν, συνεπῶς, δὲν τὸν διακόπτατε, θὰ εἶχε τελειώσει τὴν ὁμιλίαν του.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπουσιάζατε ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ δὲν ἀντελήφθητε, ὅτι ὅταν παρέλθῃ τὸ τέταρτον διακόπτω ὅλους τοὺς ρήτορας. Ἀλλὰ οἱ ὁμιλοῦντες μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ τετάρτου, ἐπικαλοῦνται τοὺς ὁμιλήσαντας συναδέλφους πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ τετάρτου καὶ οὕτω παρατείνουν πλέον τὸ ὑπὸ τῆς Βουλῆς καθορισθὲν χρονικὸν ὅριον τῆς ὁμιλίας εἰς τὸ τέταρτον. Ἐπὶ τοῦ σημείου, ὅτι ἡ ὀξύτης καὶ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ὁμιλητοῦ μὲ ἠνάγκασαν νὰ τὸν διακόψω, τοῦτο διὰ τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα διὰ τῆς ἀνοχῆς σας νὰ ἐφαρμόσητε τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως.

§39Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς παραγωγούς, εἶναι ὁ βαμβακόσπορος. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἐζήτησαν τὴν ἐξαγωγὴν βαμβακοσπόρου, ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπηγόρευσε. Καὶ σήμερον ὁ βαμβακόσπορος πωλεῖται 1.80 δραχμάς, ἐνῷ τὸ ὑποπροϊὸν τοῦ βαμβακοσπόρου, ἡ βαμβακόπιττα, πωλεῖται 1.90 δραχμάς. Δηλαδὴ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ βαμβακοσπόρου καὶ πάλιν ὁ παραγωγὸς ἔχασε, πρὸς ὠφέλειαν τῶν βιομηχάνων. Ἐπίσης, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ δὲν μειώνει τὰς τιμὰς τῶν νημάτων, ἡ ὁποία μείωσις θὰ ὠφελήσῃ τοὺς παραγωγούς; Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μέτρον λαμβάνει ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Πάντοτε λαμβάνει μέτρα ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην τοὺς παραγωγούς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα πέραν τοῦ 10λέπτου, ἐπὶ τῆς ἀνυπάρκτου καθ’ ἡμᾶς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Διότι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀσήμαντον καὶ φέρει εἰς δύσκολον θέσιν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι θὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς κρίσεις, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν ἀντελήφθη τὸν παλμὸν τῆς νοσούσης Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ἀσημαντολογεῖ. Ἐνῷ τὸ σχέδιον νόμου ὁμιλεῖ περὶ ἀναπτύξεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, τὰ ἄρθρα του, μὴ ἔχοντα ὀργανικὴν ἑνότητα, ἔχουν ἕκαστον ἰδίαν ἀπέραντον καὶ μικρολόγον ἀρχήν. Τὸ ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα, δι’ ἡμᾶς, εἶναι κυρίως: Πρῶτον, ἡ παραγωγὴ καί, δεύτερον, ἡ διάθεσις τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἡ παραγωγὴ ἔχει δύο κύρια σκέλη. Τὴν γεωργίαν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Ὅταν ἀναφέρωμεν γεωργικὴν παραγωγὴν καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ πῶς θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἰδίᾳ εἰς ἐξαγώγιμα ἀγροτικὰ προϊόντα. Καὶ θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν μόνον δι’ ἔργων ἀξιοποιήσεως πάσης τῆς δυναμένης νὰ καλλιεργηθῇ Ἑλληνικῆς γῆς, ἤτοι ἀντιπλημμυρικῶν, ἀποστραγγιστικῶν, ἀρδευτικῶν καὶ ἐγγειοβελτιωτικῶν ἐν γένει, μὲ χρησιμοποίησιν κατὰ τὸν οἰκονομικώτερον καὶ ἐπιστημονικώτερον τρόπον τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας καὶ τῶν λιπασμάτων καὶ πρὸ παντὸς μὲ ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ὥστε νὰ προσαρμοσθῇ ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς διεθνοῦς καὶ πρὸ παντὸς τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς. Ἡ ἐκβιομηχάνισις ἐξ ἄλλου τῆς Χώρας τὸ ταχύτερον, ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς τὸ δεύτερον κύριον σκέλος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς προσπαθείας. Πιστεύομεν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον. Ἄν, ὅμως, καὶ ὅπου ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἀποδεικνύεται ἀνεπαρκής, πρέπει ὡς Κυβέρνησις νὰ ἔχωμεν τὴν τόλμην νὰ ἐφαρμόζωμεν προθεσμιακὰ σχέδια βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ὅ,τι καλὸν ἔχει ἡ Δύσις τὸ ὑποστηρίζομεν, ὅτι καλὸν ἔχει ἡ Ἀνατολὴ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀπορρίπτωμεν. Πάντα ταῦτα δὲν εἶναι τὸ τέλος. Κυριώτατον λόγον τῆς οἰκονομικῆς προσπαθείας, ἀποτελεῖ, ἀσφαλῶς, ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐμπορίου καὶ δὴ τοῦ ἐξαγωγικοῦ. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐσωτερικὸν ἐμπόριον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποτύχει οἰκτρῶς. Οὔτε τὰς χιλιάδας τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγικῶν τάξεων τόννους φασολίων τῆς Θρᾴκης ἠδυνήθη νὰ διαθέσῃ. Ἐπαναλαμβάνω, πάντως, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ ὡς πρῶτον βῆμα, εἶναι τόσον ἀσήμαντον, ὥστε δι’ αὐτοῦ ἐλάχιστα πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ἐξαγωγική μας προσπάθεια. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὰ πολλὰ ὀργανικὰ ἐλαττώματα τῶν συνηρμολογημένων εἰς ἑνιαῖον κείμενον ἀσχέτων πρὸς ἀλλήλας καὶ ἀναρχουμένων διατάξεων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη σαφῶς, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία πρέπει νὰ παραμείνῃ οἰκονομία μικτῆς μορφῆς. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὑπάρχουν θιασῶται τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς Χώρας μας. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: Πῶς θὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἐκβιομηχάνισις, ἐὰν δὲν στηρίζεται ἐπὶ ὑγιῶν ἀγροτικῶν σπονδύλων; Πρέπει ἡ γεωργία μας νὰ προστατευθῇ, νὰ ἐνισχυθῇ ποικιλοτρόπως, ὥστε ὅταν ἡ Ἑλλὰς εἰσέλθῃ ὡς ὁμότιμον μέλος εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., νὰ εἶναι πανέτοιμη νὰ συναγωνισθῇ τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα, τὰ παραγόμενα ἀπὸ τὰ ἄλλα κράτη, τὰ ὁποῖα συνεδέθησαν μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἂν καὶ δὲν κατάγομαι ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν, διαδηλῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀγανάκτησίν μου μὲ τοὺς Ἕλληνας ποὺ ὁμοφρονοῦν, διὰ τὴν κακοποίησιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Γνωρίζουν καλύτερον ἐμοῦ οἱ προερχόμενοι ἐκ βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν συνάδελφοι, ὅτι ἡ βαμβακόπιττα εἶχε μίαν αʹ τιμὴν καὶ ἐκάλυπτε τμῆμα τῶν γενικῶν ἐξόδων τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἀφ’ ἧς, ὅμως, κατεσκευάσθησαν τὰ ἀτυχῶς ἱδρυθέντα καὶ δι’ ἐμὲ ἐργοστάσια σακχάρεως καὶ ἐνεφανίσθη ἡ πίττα ἡ παραγωμένη ἐκ τεύτλων, ἡ βαμβακόπιττα ὑπέστη ζημίαν εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Καὶ ὁλοκληροῦται διὰ τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου, περὶ καταργήσεως τοῦ δασμοῦ βάμβακος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς εἶναι καὶ πρέπει νὰ παραμείνῃ μὲ οἰκονομίαν μικτῆς μορφῆς. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, τοῦ θεσπίζοντος τὴν ὑπέρμετρον προστασίαν τῶν βαμβακοβιομηχάνων, θὰ δημιουργηθοῦν τεράστια οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα διὰ τὸ μέλλον. Τὸ ὀρθότερον κατ’ ἐμὲ θὰ ἦτο ἡ εἰσαγωγὴ τῶν πριμοδοτήσεων. Μέχρι σήμερον, ἐχρησιμοποιήσαμεν τοὺς δασμοὺς εἰς τὰς εἰσαγωγάς, διὰ νὰ κρατήσωμεν ὀρθίας τὰς βιομηχανίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ κατορθώσουν νὰ σταθοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐκείνας, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐλπίζω νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἤδη διὰ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., διότι θεωρῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν τῶν δασμοβιώτων βιομηχανιῶν, αἵτινες περιορίζουν καὶ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν καὶ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν βιωσίμων βιομηχανιῶν καὶ νὰ ὑποβιβάσουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Θὰ ζητοῦσα, λοιπόν, ἡ προστασία νὰ ἐδίδετο διὰ τῆς πριμοδοτήσεως ὡρισμένων προϊόντων, εἴτε βιομηχανικῶν, εἴτε γεωργικῶν, μέχρις ὅτου κατορθώσουν νὰ ἀποκτήσουν τὴν δυνατότητα νὰ γίνουν συναγωνίσιμοι. Καὶ ἤδη ἔχω νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις, ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, παρέχεται ἀπαλλαγὴ εἰς τὰ τέλη χαρτοσήμου καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ μειώνει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ ὑποβοηθεῖ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Ἡμεῖς, νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο ἀρκετόν. Ἀπαιτεῖται μεγαλυτέρα βοήθεια, ἐὰν θέλωμεν πράγματι κἄτι νὰ κατορθώσωμεν. Διότι, ἐκτὸς τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν αἰτήσεων, ὑπάρχουν σωρεῖαι ἐπιβαρύνσεων, αἱ ὁποῖαι τελικῶς ἐπιπίπτουν ἐπὶ παντὸς παραγωγοῦ εἴτε πνευματικὸς παραγωγὸς εἶναι αὐτός, εἴτε παραγωγὸς ὑλικῶν ἀγαθῶν. Ἤτοι χαρτόσημα, μεγαρόσημον ἀντιγραφόσημον, κλητήρων, ΤΕΒΕ, κληρικῶν, μηχανόσημον, ἰατρόσημον, μετοχικοῦ, προνοίας, ἐπικουρικόν, Νομικῶν, ΙΚΑ, ΤΑΕ, ἐργατικῆς ἑστίας, οἰκοδόμων, ΟΒΑ, σχολικῆς εἰσφορᾶς, ἐρανικῆς εἰσφορᾶς, βορείων ἐπαρχιῶν, ἐνοριακή, ὑδρεύσεως, σεισμοπλήκτων κλπ. Ὅταν, κύριοι, ἔχωμεν αὐτὰς τὰς πάσης φύσεως ἐπιβαρύνσεις, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι καινοτομοῦμεν καὶ προσφέρομεν εἰς τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν τοῦ Ἔθνους μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ χαρτοσήμου ἀπὸ τὰς αἰτήσεις τῶν ἐξαγωγέων. Ἄλλο σημεῖον, κ. συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι εἶναι τοὐλάχιστον ἀήθης ἡ προσπάθεια ἐξουθενώσεως ἑνὸς κλάδου ἐντίμων ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν πράγματι πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸ ἐμπόριόν μας. Ἐννοῶ τοὺς ἐκτελωνιστάς, ἐπαγγελματίας διὰ τοὺς ὁποίους διὰ νόμου ἐζητήσαμεν πάσης φύσεως προσόντα πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Εἶναι ἀκατανόητος ἡ ἐμμονὴ τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν δημιουργίαν ὑποκαταστάτων αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι οἱ ἐκτελωνισταὶ προτείναντες τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ εἰς τὸ νομοσχέδιον περιλαμβανομένου ὅρου «ἀντιπρόσωπος», μὲ τὸν ὅρον ἔμμισθος ὑπάλληλος τοῦ ἐξαγωγέως, ἔκαμαν τὴν τελικὴν ὑποχώρησιν καὶ θὰ εἶναι ἄδικος ἡ μὴ ἀποδοχὴ αὐτῆς. Καὶ ἐπειδὴ ἀναφέραμεν τὸν βάμβακα, ὀφείλω νὰ ἀναφέρω καὶ τὸ κύριον ἀγροτικὸν προϊὸν τῆς περιφερείας μου, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, διὰ τὴν προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ὁποίων οὐδὲν τὸ σημαντικὸν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ παραμένουν ἀζήτητα καὶ σήπονται εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς. Ὅπως συγκεκριμένως εἰς τὴν Τροιζηνίαν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐντείνῃ τὰς προσπαθείας του διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἐξαθλίωσιν. Περαίνων κ. συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι εἶναι ἀνεδαφικὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ φαντάζεται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ ἁπλῶς βιομηχανικὴ χώρα. Ἡ μικτὴ μορφὴ τῆς οἰκονομίας εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ διὰ λόγους οἰκονομικούς, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους φυλετικούς, ὥστε νὰ περιορισθῇ ἡ ἀστυφιλία, ἐνισχυομένης οἰκονομικῶς τῆς ὑπαίθρου, καὶ εὐγονιστικῶς νὰ μὴ ὑποστῶμεν δεινά. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὰ ἄρθρα νὰ ἀναπτύξω περαιτέρω τὰς ἀπόψεις μου ἐκτενέστερον.

§44Ν. ΜΑΡΤΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ βάμβακος γίνεται ἐπὶ ἐσφαλμένης βάσεως. Δηλαδὴ ἀγνοεῖται ὁ τρόπος τῆς ἐμπορίας τοῦ βάμβακος, ὡς γίνεται διεθνῶς. Ἡ εἰσαγωγὴ βάμβακος εἰς τὰς διαφόρους χώρας, εἶναι ἀτελής. Καὶ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐπιβάλλει ὅπως καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα προσαρμοσθῇ ἡ μεταχείρισις τοῦ βάμβακος κατὰ τὰ διεθνῶς ἰσχύοντα, τοῦτο δὲ εἶναι συμφέρον ὄχι μόνον διὰ τὰς βαμβακοβιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Εἴμεθα ἡ μόνη χώρα εἰς τὴν Εὐρώπην, ἡ ὁποία παράγει βάμβακα. Καὶ ὀρθότατα ἡ Κυβέρνησις ἔστρεψε τὴν προσοχήν της εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βαμβακοπαραγωγῆς. Ἐφ’ ὅσον ἡ παραγωγή μας ἤδη ἔχει κατὰ πολὺ ὑπερβῆ τὴν ποσότητα τὴν ἀναγκαιοῦσαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βαμβακοβιομηχανίαν, συμφέρον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἶναι ὅπως ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ εὑρίσκεται εἰς τὸ προσκήνιον τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται καὶ ὁ βάμβαξ τῶν ἄλλων χωρῶν. Ὡς γνωστόν, καὶ τοῦτο εἶναι τὸ κύριον σημεῖον τοῦ ὅλου θέματος, ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος διαμορφοῦται καὶ ἀντιμετωπίζεται χρηματιστηριακῶς. Κατὰ τὴν ἐποχὴν συνεπῶς κατὰ τὴν ὁποίαν γίνονται αἱ μεγάλαι καὶ ἀθρόαι ἀγοραὶ βάμβακος, πρέπει ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ προσφέρεται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἰς διεθνεῖς τιμάς. Ἡ ὕπαρξις τοῦ δασμοῦ ἔχει ὡς συνέπειαν κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίοδον νὰ διαμορφοῦται λόγῳ τοῦ δασμοῦ, εἰς κατά τι ὑψηλοτέραν τιμὴν ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν ποιοτήτων βάμβακος. Καὶ συνέπεια τοῦ γεγονότος τούτου εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ ἀναμένῃ βραδύτερον ἢ ἐκτάκτους περιστάσεις, ὡς τὸ παράδειγμα τοῦ Σουέζ, ἢ ἠλαττωμένην παραγωγὴν παγκόσμιον, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ καλάς τιμάς. Ἄλλως, θὰ ἐπιτυγχάνῃ τιμὰς οὐχὶ τὰς φυσιολογικὰς ἃς πρέπει νὰ ἐπιδιώκωμεν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα. Ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακοπαραγωγὴ ἔφθανεν εἰς τὰ ὅρια τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακοβιομηχανίας, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τις καὶ τότε ἐσφαλμένως, ὅτι χάριν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἐπιβάλλεται δασμός. Ἀλλὰ ἤδη ξεπεράσαμε τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακοβιομηχανίας καὶ συνεπῶς πρέπει καὶ ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ πωλῆται μὲ τὰς συνθήκας ποὺ πωλεῖται ὁ βάμβαξ τῶν ἄλλων χωρῶν διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἀσφαλῶς ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, καὶ ἡ βεβαία διάθεσις καὶ πολὺ μεγαλυτέρων ποσοτήτων. Τώρα, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν βαμβακοβιομηχανιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἀνέφερον ἀνωτέρω, ὁ βάμβαξ εἰσάγεται εἰς ὅλας τὰς χώρας ἀτελῶς. Συνεπῶς αἱ βαμβακουργεῖαι τῶν ἄλλων χωρῶν ἀγοράζουν τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα εἰς τὴν διεθνῆ τιμὴν ἄνευ δασμοῦ. Καὶ συνεπῶς προσφέρουν τὰ βαμβακουργικὰ βιομηχανικὰ προϊόντα μὲ τιμὴν ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης, μικροτέραν τῆς τιμῆς ποὺ τὸν ἀγοράζουν αἱ Ἑλληνικαὶ βαμβακοβιομηχανίαι. Τοῦτο ὅμως, εἶναι ἀσύμφορον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, καὶ πολὺ περισσότερον σήμερον ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ ἀναμένομεν, καὶ ὀρθῶς, ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακοβιομηχανία νὰ διαδραματίσῃ σημαντικὸν ρόλον. Ἀλλ’ ὡς προελέχθη τὸ συμφέρον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἐπιβάλλει τὴν μεταχείρισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, οἵα ἰσχύει καὶ διὰ τὸν βάμβακα τῶν ἄλλων χωρῶν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ, Γ. Ματθαιουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως μοῦ δώσητε τὸν λόγον, διότι ὁ κ. Μάρτης, ἀνεφέρθη εἰς ὅσα εἶπον ἐγὼ καὶ θὰ πρέπει νὰ δώσω μίαν ὀλιγόλογον ἀπάντησιν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάρτης, ὡς Ὑπουργὸς διαχειριστὴς εἰς τὸ θέμα, παρέσχεν ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ἑπομένως δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ὁ κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καίτοι ὁμιλῶν διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ καταβάλω προσπάθειαν νὰ μὴ ὑπερβῶ σημαντικῶς τὸν καθωρισμένον χρόνον, διότι πιστεύω, ὅτι οἱ ἀγορηταὶ δέον νὰ εἶναι σύντομοι, ἵνα οὕτω ἐπιτελῆται ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ μέγιστον δυνατὸν ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς ἔργον. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, πέραν τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς ὁποίας κατευθύνεται, τῆς συνιστωμένης εἰς τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, παρουσιάζει καὶ τὸ πρόσθετον χαρακτηριστικόν, ὅτι δι’ αὐτοῦ προσδιορίζεται καὶ ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος. Ὄντως ἐκ τοῦ ὅλου περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν εἰσηγητικὴν αὐτοῦ ἔκθεσιν, καταδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος διὰ σταδιακῶς λαμβανομένων μέτρων. Παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ γραμμὴ αὕτη ἐπεσημάνθη ἀρκούντως καὶ διὰ τῶν ὁμιλιῶν τῶν ἀξιοτίμων ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργοῦ καὶ Ὑφυπουργοῦ, ἐν τούτοις, δὲν φαίνεται ἐκ τῶν διεξαχθεισῶν συζητήσεων ὅτι ἐγένετο ἀρκούντως ἀντιληπτή. Τὸ γεγονὸς δὲ ἔχει σημασίαν διότι πιστεύω, ὅτι ἕν ἐκ τῶν δύο κρισίμων σημείων τοῦ κρινομένου νομοσχεδίου, τοῦ ἑτέρου συνισταμένου εἰς τὴν ποιότητα τῶν δι’ αὐτοῦ θεσπιζομένων μέτρων, εἶναι ἀκριβῶς ἡ κρίσις περὶ τοῦ ἐὰν ἡ τοιαύτη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προβαλλομένη γραμμὴ εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι. Νομίζω ὅμως κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινομένη μέθοδος ἐπιλύσεως τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος, εἶναι ὀρθή. Ἡ δὲ τοιαύτη ἄποψίς μου φρονῶ, ὅτι δικαιολογεῖται ἐπαρκῶς ἐκ τῆς διαμορφωμένης εἰς τὸ πεδίον τῶν ἐξαγωγῶν Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Ὄντως, ἀντικειμενικὴ θεώρησις ταύτης, ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι αἱ περὶ τὰς ἐξαγωγάς μας ὑφιστάμεναι σημαντικαὶ δυσχέρειαι, δὲν ἐκπηγάζουν μόνον ἐκ τῆς ἐφαρμοζομένης ἔκπαλαι ἐν Ἑλλάδι δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, οὔτε μόνον ἐκ τῆς ἀκολουθουμένης ἀπὸ τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου καὶ ἐντεῦθεν κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἀλλ’ ἐπίσης ἐκ τοῦ μὴ ὀρθολογισμένου τρόπου λειτουργίας τῶν παραγωγικῶν μας ἐπιχειρήσεων εἴτε βιομηχανικαὶ καὶ βιοτεχνικαὶ εἶναι αὗται, εἴτε γεωργικαί, ἐκ τῆς ἐκλείψεως ἐπαρκῶν καὶ συγχρονισμένων ἔργων ἀντιστηρίξεως, ἐκ τῆς ἐλλείψεως σχετικῆς παραδόσεως καὶ ἐμπειρίας περὶ τὰς ἐξαγωγάς, ἐκ τῆς ἐλλείψεως καλῆς θελήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας (GOOD WILL) ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς ὀργανώσεως περὶ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ἐκ τῆς μὴ ἱκανοποιητικῆς λειτουργίας τῶν ὀργάνων ἀτομικῶν ἢ συλλογικῶν ἰδιωτικῶν, ἢ κρατικῶν τῶν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν διαδικασίαν τῶν ἐξαγωγῶν, ἵνα ἀναφέρω τὰς σημαντικωτέρας πηγὰς δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας δύναμαι νὰ φέρω τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν μνήμην μου. Δράττομαι δὲ τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω, ἀντιθέτως πρὸς τὰ ὑπὸ ἀξιοτίμου συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως λεχθέντα, ὅτι ἴσως ὁ ἐκ τῶν ἐλαχίστων τομέων τῶν σχέσιν ἐχόντων πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, εὑρισκόμενος εἰς λίαν ἱκανοποιητικὸν ἐπίπεδον, εἶναι ὁ τομεὺς τῶν ἔργων ὑποδομῆς, ὅστις ἀνεπτύχθη ἁλματωδῶς κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν χάρις εἰς τὰς πραγματοποιηθείσας κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, συγκριτικῶς τεραστίας δημοσίας ἀλλὰ καὶ παραλλήλους ἐπενδύσεις. Δυνάμεθα δὲ νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὄντες ἀπολύτως ἀντικειμενικοί, ὅτι ἕνεκεν ἀκριβῶς τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων αἱ ἐντὸς τῆς οἰκονομίας μας δρῶσαι ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες, εἶναι εἰς λίαν ἱκανοποιητικὴν θέσιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῶν οἰκονομιῶν. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐν τῷ συγκεκριμένῳ πεδίῳ πραγματικότης, ὅταν ὄντως ἐκ τοιούτων ποικίλων, ἐκτεταμένων καὶ βασικῶν τομέων τῆς οἰκονομίας ἀνακύπτωσιν αἱ δυσχέρειαι περὶ τὰς ἐξαγωγάς μας, τότε νομίζω, ὅτι τὸ νὰ ὑποστηρίξῃ τις, ὅτι εἶναι δυνατὸν δι’ ἑνὸς καὶ μόνον νομοθετικοῦ μέτρου νὰ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ δυσχέρειαι νὰ διορθωθοῦν τὰ ἀπὸ ἐτῶν κακῶς κείμενα καὶ νὰ λυθοῦν τὰ μερικώτερα προβλήματα, ἅτινα συνθέτουν τὸ πρὸς ἐπίλυσιν τοιοῦτον, εἶναι ἀνεδαφικόν. Διότι ἀσφαλῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν πολλὰ καὶ διάφορα μέτρα πρὸς ὑποβοήθησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, πολλαπλάσια πάντως τῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου λαμβανομένων. Ἀλλὰ τὸ ὕψος, ὁ ἀριθμός, ἡ ἔντασις καὶ ἡ ἔκτασις τῶν ἐν προκειμένῳ ληπτέων μέτρων, δὲν πρέπει νὰ προσδιορισθῇ μόνον ἀπὸ τὴν συγκεκριμένην ἐπιδίωξιν, ἀλλ’ ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὰς ἐπιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέλθουν, ἐκ τῶν ληφθησομένων μέτρων, ἐπὶ τῶν λοιπῶν τομέων τῆς καθόλου Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρὰ τὴν σπουδαιότητα τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν, τοῦτο δέον ὅπως ἐπιλυθῇ ὑπὸ τοὺς ἀπαραβάτους ὅρους: α) Τῆς διατηρήσεως τῆς νομισματικῆς μας σταθερότητος. β) Τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ προγραμματισμένου ὕψους ἐπενδύσεων. γ) Τῆς ἀποφυγῆς δημιουργίας σημαντικῶν διαταραχῶν εἰς τοὺς ἐπαγγελματικοὺς καὶ ἐργατικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας μας. Ἐὰν ὅμως, ὅπως ὑπεστηρίχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἐντὸς περιωρισμένου χρόνου θεσπισθῶσιν: 1) Ἡ ἐπιδότησις τῶν εἰσαγωγῶν. 2) Ἡ κατάργησις τῶν ὑπὲρ τρίτων κρατήσεων καθ’ ὅ μέτρον βαρύνουσι τὰς ἐξαγωγάς. 3) Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπολειπομένων ἔργων ὑποδομῆς. 4) Ἡ πραγματοποίησις προγράμματος ἔργων ἀντιστηρίξεως καὶ πλεῖστα ἄλλα, εἶναι πλέον ἢ βέβαιον, ὅτι καὶ ἡ νομισματικὴ σταθερότης θ’ ἀνατραπῇ καὶ ἡ οἰκονομική μας ἐξέλιξις θὰ ἀνασταλῇ, ἡ δὲ ὑποστήριξις τοιούτων ἀπόψεων οὐδὲν ἄλλο σημαίνει εἰ μὴ ἢ ἄγνοια τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος καὶ ἑπομένως καὶ τῶν συνεπειῶν ἃς θὰ ἔχουν τὰ ὡς ἄνω μέτρα λαμβανόμενα ἀθροιστικῶς, ἢ ἁπλῆν προσπάθειαν θεωρητικῆς καὶ μόνον ἀναπτύξεως οἰκονομικῶν θεμάτων ἀμφιβόλου, πάντως ἀξίας. Βεβαίως εἶναι πολὺ ἐντυπωσιακὸν νὰ λέγηται, ὅτι «οὐδεμία θυσία εἶναι μεγάλη προκειμένου νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας ἢ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῶσι γενναῖα μέτρα διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας», ἀλλὰ εἶναι πολὺ ρεαλιστικώτερον νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν ἐπίτευξιν τῆς λύσεως τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος, χωρὶς νὰ λησμονῶμεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν, ὅτι ὑφίστανται καὶ ἄλλοι παραλλήλως ἐπιδιωκόμενοι σκοποὶ ζωτικῆς ἐπίσης σημασίας. Θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀναντιρρήτως νὰ διακινδυνεύσωμεν τὰ πάντα ἐν τῇ προσπαθείᾳ προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, ποτὲ ὅμως ὅταν ἡ σημαντικὴ ἐλλειμματικότης τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου, μὴ ἐχούσης ἀντίρροπον, θὰ ὡδήγει τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν μας εἰς ἀνάλογον παθητικότητα. Ὅταν ὅμως σήμερον χάρις εἰς τὴν ἐνεργητικότητα τῶν ἰσοζυγίων τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς κινήσεως κεφαλαίων, τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας ἐξελίσσεται εὐνοϊκῶς καὶ μάλιστα δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν μὲ εὐνοϊκωτέρας ἔτι διὰ τὸ μέλλον προοπτικάς, ἡ ἐπιδίωξις τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ διὰ μέτρων ἔτι τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ θέσουν εἰς κίνδυνον τὴν ἰσορροπίαν τῆς οἰκονομικῆς μας ἐξελίξεως εἶναι ἐσφαλμένη. Ἐκ τῆς ἀνωτέρω ἀναπτύξεως, δὲν πρέπει νὰ νομισθῇ ὅτι θεωρεῖται εὐκταία ἡ συνέχισις τῆς τοιαύτης διαρθρώσεως τῶν σκελῶν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν μας. Εἶναι ἄλλως τε γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι ἡ βελτίωσις τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, δὲν ἐπιδιώκεται μόνον, διὰ λόγους αὐξήσεως τῶν συναλλαγματικῶν μας πόρων, οὔτε μόνον διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν μας ἐπὶ σταθερωτέρας βάσεως, ἀλλὰ καὶ κυρίως διὰ τὴν δι’ αὐτῆς ἐπιδιωκομένην αὔξησιν τοῦ ὄγκου τῆς ἀπασχολήσεως, διὰ τὴν ἐπίλυσιν δηλαδὴ τοῦ βασικωτέρου κοινωνικοοικονομικοῦ μας προβλήματος. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω θὰ ἦτο σφάλμα νὰ μὴν ἐπωφεληθῶμεν τῶν εὐνοϊκῶν συνθηκῶν αἵτινες σήμερον ὑφίστανται ἀπὸ ἀπόψεως ἰσοζυγίου πληρωμῶν, λόγῳ τῆς ἐνεργητικότητος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ μὴ ἐπιδιώξωμεν ἀντὶ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν μας διὰ ριζικῶν μέτρων ἐπικινδύνων διὰ τὴν καθόλου οἰκονομικήν μας πορείαν, τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος διὰ μιᾶς προοδευτικῆς προσπαθείας βραδυτέρων μὲν ἀποτελεσμάτων, ἀκίνδυνον ὅμως ἀπὸ ἀπόψεως δυσμενῶν ἐπιπτώσεων. Καὶ εἶναι εὐτύχημα, ὅτι ἡ ὀρθὴ ναυτιλιακὴ καὶ τουριστικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως πλουσίως ἀποδώσασαι καρποὺς μᾶς παρέχουν τὴν δυνατότητα διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ἀπαιτουμένων συναλλαγματικῶν πόρων, ν’ ἀκολουθήσωμεν τὴν τοιαύτην ἀσφαλῆ ὁδὸν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ὄντως κρισίμου προβλήματος. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι κατόπιν τῆς προηγηθείσης ἀναλύσεως εἶναι δικαιολογημένη ἀπολύτως ἡ ἄποψίς μου περὶ τοῦ ὅτι ἡ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θεσπιζομένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως γραμμὴ τῆς σταδιακῆς ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη. Κύριοι βουλευταί, συνεχίζων θὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου περὶ τῆς ποιοτικῆς ἀξίας τῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος θεσπιζομένων μέτρων. Τὰ διὰ τῶν ἄρθρων 1, 3 καὶ 5 θεσπιζόμενα μέτρα ἀποσκοποῦσιν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ κόστους τῶν ἐξαγομένων ἀγαθῶν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ, Ἡ θεσπιζομένη τοιαύτη ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ὡς ἀρχὴ δέον νὰ θεωρηθῇ ἐσφαλμένη διὰ πολλοὺς λόγους ὧν ἡ ἀνάπτυξις δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Πάντως ἐν τῷ συγκεκριμένῳ θέματι εἶναι παραδεκτὴ καὶ λόγῳ τῆς σμικρότητος τοῦ βάρους ὑπολογιζομένου εἰς ποσὸν τῆς τάξεως τῶν 28.000.000 καὶ διότι θεσπίζεται πρὸς δημιουργίαν κινήτρων ἀπαραιτήτων ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς σχετικῆς προσπαθείας. Ἐκ τῶν τριῶν ἄρθρων μοῦ δημιουργεῖ σημαντικὰς ἐπιφυλάξεις, τὸ ἄρθρον 3, ὄχι διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθησαν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ διότι καθιεροῦται περιπτωσιολογικὴ ἀντιμετώπισις τῶν θεμάτων, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ σταθμίσουν ἐκ προοιμίου τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομικήν των δραστηριότητα. Ἐπίσης ἀφίνει τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς κακῶς σκεπτομένους νὰ χαρακτηρίσουν τὴν οἱανδήποτε ἀπόφασιν ὡς προνομιακήν. Τρίτον μειονέκτημα εἶναι, ὅτι δὲν τίθενται γενικαὶ κατευθυντήριοι γραμμαὶ ἐντὸς τῶν ὁποίων αἱ ἐπιχειρήσεις θὰ ἀναπτύξουν τὴν δραστηριότητά των. Ὁ σχεδιασμὸς λεπτομερειῶν ἀπέτυχεν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὀρθεῖ μία τοιαύτη τακτική. Θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ὑπῆρχε τὸ ἄρθρον 3 χωρὶς τὴν παρεμβολὴν τῶν ἐδαφίων 3 καὶ 4. Παρεμπιπτόντως δέ, θέλω ν’ ἀναφέρω, ὅτι σκοπιμωτέρα θεωρεῖ τὴν χρησιμοποίησιν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῶν Τραπεζῶν ἀντὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ πιστεύω, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω εἰς τὸ μέλλον, διότι εἶναι σημαντικὸν θέμα χρῇζον ἐμπεριστατωμένης ἀναπτύξεως καὶ ἀναλύσεως.

§49Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν παρέκβασιν ἀπὸ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐδήλωσα ὅτι θὰ ἀκολουθήσω κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν. Τὴν πράττω εὐχαρίστως καὶ δι’ ἀναγνώρισιν τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ τόνου τὸν ὁποῖον ὁ ἀγορητὴς ἐχρησιμοποίησεν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του. Νομίζω, ὅτι αἱ ἐπιφυλάξεις του ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 3 δὲν εἶναι δεδικαιολογημέναι. Ἡ πρώτη ἡ ὁποία ἂν ἡ μνήμη μου δὲν μὲ ἀπατᾷ, συνίσταται εἰς τὸ ὅτι φοβεῖται μὴ τυχὸν ἡ μετάθεσις τῆς ἁρμοδιότητος εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν ὅπως καθορίσῃ τοὺς εἰδικοὺς κλάδους ἐπιχειρήσεων, δὲν ἀποτελέσῃ ἐνθάρρυνσιν διὰ τὴν ἐπιχειρηματικὴν δραστηριότητα ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχει σαφής, δεδομένη ἡ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους μεταχείρισις τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν. Θὰ ἦτο ἀκριβὴς ἡ παρατήρησις αὐτή, ἐὰν ἐν τῷ ἰδίῳ ἄρθρῳ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἐχρησιμοποιεῖτο καὶ ἐν συνειδήτῳ καὶ κατόπιν μελέτης ἡ φράσις «ἀποφάσεων ἐκδιδομένων ἐφ’ ἅπαξ». Τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν σημαντικὴν δέσμευσιν ἀπὸ Συνταγματικῆς καὶ πάσης ἄλλης ἀπόψεως καὶ ἡ ὁποία δέσμευσις δημιουργεῖ σαφῆ κατάστασιν δι’ ὅλους τοὺς ἐπιχειρηματίας οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν περὶ ὧν πρόκειται εἰδῶν. Νομίζω, ὅτι αἱ κοιναὶ ἀποφάσεις δὲν πρόκειται νὰ βραδύνουν νὰ ἐκδοθοῦν, διότι ἐντὸς βραχυτάτου χρόνου ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ νόμου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημοσιευθοῦν. Τοιουτοτρόπως, νομίζω, ὅτι ἀντιμετωπίζεται πλήρως ἡ ἐπιφύλαξις αὕτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προγραμματισμὸν περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχω μίαν διαφορετικὴν ἀντίληψιν ἐπ’ αὐτοῦ. Βεβαίως δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐμπνέεται ἀπὸ ἰδιαίτερον σεβασμὸν διὰ τὸν ὑπερτροφικὸν προγραμματισμὸν τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομίας. Ἔχω ἀναπτύξει καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ὄχι μόνον δὲν προσβλέπω μετὰ θαυμασμοῦ, ἀλλὰ καὶ καχυπόπτως ἀτενίζω τὸν προγραμματισμὸν τὸν γενικόν. Ἐν τούτοις ὑπάρχει ἕνα τμῆμα προγραμματισμοῦ τὸ ὁποῖον ἐξ ὑπαρχῆς ἀνήκει εἰς οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ὁ προγραμματισμὸς δηλονότι τῶν κατευθύνσεων τῆς οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἀνάγκην ἀπορρέουν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πρωτοβουλίαν. Εἶναι ἀδύνατον οἱαδήποτε οἰκονομία καὶ ἡ πλέον φιλελευθέρα νὰ μὴ στηρίζηται εἰς ἕνα προγραμματισμόν. Εἰς ἄλλας χώρας καταρτίζονται καὶ δημοσιεύονται προγράμματα οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς ἑκάστου ἔτους. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν Μ. Βρεταννίαν καὶ τὴν Ἑλβετικὴν Δημοκρατίαν, εἰς τὴν ὁποίαν δημοσιεύονται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὰ οἰκονομικὰ προγράμματα. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸν προγραμματισμὸν νομίζω, ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφύγῃ. Ἐν προκειμένῳ, νομίζω, ὅτι ὁ προγραμματισμός, ὁ ὁποῖος γίνεται διὰ τὰ ἐξαγώγιμα εἴδη τὰ δυνάμενα νὰ τύχουν τῆς εὐνοίας αὐτῆς, γίνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει κατηγορίας προϊόντων καὶ πέραν τούτου δίδει εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν μίαν δυνατότητα χειρισμοῦ. Αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ εὔνοια αὐτὴ εἰς τὰς περιπτώσεις ὅπου εἶναι ἀναγκαία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν ὑπέρογκα κέρδη.

§50Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου διὰ τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμε. Αἱ ἐπιφυλάξεις μου ἀκριβῶς κατέτεινον εἰς τὸ «ἐφ’ ἅπαξ». Εἶναι βεβαίως ἐντὸς τοῦ νόμου, ἀλλὰ ἀποτελεῖ λεπτομέρειαν μικρὰν καὶ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἕνα ἄλλον Ὑπουργὸν ἢ εἰς μίαν ἄλλην Κυβέρνησιν νὰ ὑπάρξῃ ἐκτροπὴ ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ προσδιορισμοῦ. Ὡς πρὸς τὸν σχεδιασμὸν ἴσως δὲν ὑπῆρξα σαφής, διότι φαίνεται, ὅτι δὲν διέστειλα ἐπαρκῶς τὸν γενικὸν σχεδιασμὸν ἀπὸ τοῦ σχεδιασμοῦ λεπτομερειῶν. Εἶναι εὐνόητον, ὅτι ὑποστηρίζω τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ γενικοῦ σχεδιασμοῦ ἢ σχεδιασμοῦ πλαισίων, νομίζω ἄλλως τε, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίθετος ἐπ’ αὐτοῦ γνώμη, ἀλλὰ εἶμαι ἀντίθετος, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν σχεδιασμοῦ ἐξικνουμένου μέχρι λεπτομερειῶν. Καὶ ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς νὰ διατηρήσω τὴν ἄποψίν μου, ὅτι τὸ συγκεκριμένον ἄρθρον 3 ὑπεισέρχεται εἰς λεπτομερείας. Κύριοι βουλευταί, τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἄρθρων ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὰς ἀναπτύξω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διότι σᾶς ὑπεσχέθην νὰ εἶμαι σύντομος.

§51Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐσημειώθη κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν μία ἀνωμαλία, ὅτι οἱ βουλευταὶ προσῆλθον νὰ συζητήσουν τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ εὑρέθησαν ἐξ ἀπίνης πρὸ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Χαίρω διότι ἡ ἀπρόοπτος ἀδιαθεσία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν ἀνωτέρω ἀνωμαλίαν, τοῦ ἐπιτρέπει νὰ παραμένῃ, αὐτὴν τὴν ὥραν ἀκόμη εἰς τὴν αἴθουσαν. Εἶμαι ἐκ τῶν εἰσηγητῶν σειρᾶς οὐσιωδῶν τροπολογιῶν τοῦ συνόλου σχεδὸν τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ ἦλθον ἀπόψε παρεσκευασμένος νὰ τὰς ἀναπτύξω. Ὡς ἐκ τούτου, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκ τοῦ προχείρου καὶ ἄνευ στοιχείων. Ἀλλὰ εἰς τὴν πρώτην ἀνωμαλίαν προσετέθη καὶ δευτέρα μὲ μίαν ἀτυχῆ δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τὴν δήλωσίν του, ὅτι ἐφεξῆς δὲν θὰ μετέχῃ τῆς συζητήσεως ἀποφεύγων νὰ δίδῃ ἀπαντήσεις εἰς τοὺς ρήτορας, ἡ ὁποία εἶναι ἐλαφρῶς ἀντικοινοβουλευτικὴ καὶ ὤφειλε νὰ προσέχῃ, ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὸν σεβασμὸν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τῶν παραδόσεων τοῦ Σώματος.

§52Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἐπρόσεξεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον εἴπει. Βεβαίως, θὰ παρῆλκε νὰ δώσῃ οἱανδήποτε ἐξήγησιν, κατόπιν τῆς στάσεώς μου, τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι ἐξετίμησεν ἤδη ἡ Βουλή. Ἀλλὰ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ δοκίμιον τῶν πρακτικῶν ἐπὶ τῆς διακοπῆς τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναγνώσω καὶ νομίζω, ὅτι οἱοσδήποτε καλῆς πίστεως ἄνθρωπος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἐσημειώθησαν ἐκ μέρους παραλείψεις ἁβρότητος πρὸς τὴν Βουλήν. Εἶπον «ἤκουσα μετὰ μεγίστης προσοχῆς...(ἀναγινώσκει)...». Διερωτῶμαι ἐὰν εἰς τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀκούω αὐστηρὰς ἐπικρίσεις», εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἁβρότητος πρὸς τὸ Σῶμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δώσω ἀπάντησιν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, νομίζω, ὅτι τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἀνήκει εἰς οἱονδήποτε μετέχοντα τῆς Βουλῆς, καὶ εἰς οἱονδήποτε ἐκπληρώσαντα ὡς νομίζει, ὅτι ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του διαφωτίσεως πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Διὰ νὰ τελειώσω τὴν παρατήρησιν αὐτὴν εἰς ἕνα τόνον φιλοσοφικώτερον, ἐὰν θέλητε καὶ διὰ νὰ ἀφήσω τὴν τελευταίαν αἰχμήν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ὁμιλία τοῦ κ. βουλευτοῦ, θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν κάποιος σοφώτερος εἶχε διατυπώσει προκειμένου περὶ τῆς συζητήσεως καὶ τῶν ἀγορεύσεων. Πρόκειται περὶ τοῦ Ἀριστοτέλους. Μελετῶν τὴν διάρκειαν τῶν ἀγορεύσεων τῶν συζητήσεων εἶχεν ἀποκλείσει πρῶτον διάφορα ἀξιώματα καὶ ἐν συνεχεία κατέληξεν εἰς τοῦτο τὸ ἁπλοῦν καὶ ἀθάνατον. «Ἡ διάρκεια ἑνὸς λόγου καὶ μιᾶς συζητήσεως πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε ὁ ἀκούων νὰ διαισθάνηται καὶ τὸ τέρμα τοῦ ἀγορητοῦ καὶ ὁ φθάσας εἰς τὸ τέρμα τῆς ἀγορεύσεως νὰ ἐνθυμῆται τὴν ἀρχήν». Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ ὀφείλω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι πλήρης μετὰ τὰ ὅσα ἐπανειλημμένως ἐλέχθησαν νὰ ἐκπληρώσω τὴν δευτέραν μεγάλην αὐτὴν παραίνεσιν τοῦ φιλοσόφου Ἀριστοτέλους.

§53Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ μικρὰ ἀγόρευσις τοῦ κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργοῦ, ἐπέτεινε τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ προηγουμένη ἄστοχος δήλωσίς του. Διότι προέβη εἰς ταύτην, πρῶτον χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν ὑμῶν κ. Πρόεδρε καὶ ἐμοῦ καὶ δεύτερον ἀντὶ νὰ δικαιολογηθῇ νὰ ὑπενθυμίσῃ εἰς τὸ Σῶμα τοὺς λόγους τοῦ Ἀριστοτέλους. Ἀλλὰ σήμερον ζῶμεν ἐν ἔτει 1962 καὶ ὑπὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἦτο ἄγνωστον διὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Σοφοῦ τῆς κλασικῆς ἀρχαιότητος καὶ τὸ ὁποῖον σφραγίζει τὸ Συνταγματικὸν πρόσφατον ἀξίωμα «ὁ λόγος εἶναι ἐλεύθερος». Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλοῖ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δίδῃ ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἀπάντησιν εἰς τοὺς βουλευτάς, διότι προεξοφλεῖ περίπου ὡς ἀνάξια ἀπαντήσεως, ὅσα τυχὸν θὰ ἐλέγοντο ἐν συνεχεία. Βεβαίως ἡ διακοπὴ τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος μετριάζει τὴν δημιουργηθεῖσαν κακὴν ἐντύπωσιν, ἀλλὰ τὴν ἰδίαν μεταχείρισιν δὲν δικαιούμεθα νὰ ζητήσωμεν ἡμεῖς, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον τοῦ συζητουμένου μεγάλου θέματος τὸ μέτρον περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον. Εἶναι μέγα πράγματι τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ὀρθῶς τονίζεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἐὰν τὴν σημειουμένην ραγδαίαν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν, δὲν ἀκολουθήσῃ καὶ ἀντίστοιχος αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν, ἡ τύχη τῆς οἰκονομίας μας θὰ εἶναι δεινή. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν πράγματι κρίσιμον καμπὴν τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, ἡ ὁποία καλεῖται νὰ εἰσέλθῃ εἰς ἕνα εὐρύτερον πλέον οἰκονομικῶς προηγμένον χῶρον καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ τὰ πενιχρὰ μέτρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Βεβαίως τοῦτο εὐνοεῖ ὡρισμένα προϊόντα καὶ πρὸς παντὸς τοὺς ἐλαχίστους φορεῖς αὐτῶν καὶ διὰ τοῦτο ἔρχεται εἰς ὀξεῖαν ἀντίθεσιν πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα. Καθιερεῖ ἀπαράδεκτον ἀναδρομικὴν ἀπαλλαγὴν ὀφειλομένων κατὰ νόμον ἀπὸ 5ετίας δασμῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ κατὰ τίνα τρόπον προάγει τὴν ἐν τῷ μέλλοντι ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Ἀκόμη εὑρίσκω δικαιολογημένην τὴν ἀντίδρασιν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν θεσπιζομένην χαριστικὴν φορολογικὴν μεταχείρισιν τῶν ἐπιχειρήσεων κατασκευῆς καὶ ἐπισκευῆς πλοίων. Ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον σημαίνει τὴν ἐξαγωγὴν κατὰ συντριπτικὸν ποσοστὸν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Καὶ τὸ νομοσχέδιον, σιγᾷ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ποῦ εἶναι κ. βουλευταὶ ἡ μείωσις τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων; Ἢ μήπως μὲ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων καὶ τοῦ ἀπαραδέκτου χαμηλοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος θὰ πρέπει νὰ καταστήσωμεν τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα ἐξαγώγιμα; Ὄχι βεβαίως. Μείωσις τοῦ κόστους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, κύριοι βουλευταί, σημαίνει μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν καυσίμων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραδέκτως ὑψηλαί, σημαίνει μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων, σημαίνει κατάργησιν τῶν δασμῶν, οὐχὶ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ξένου βάμβακος, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ξένων γεωργικῶν μηχανημάτων, ἐργαλείων καὶ ἐφοδίων, σημαίνει ἀκόμη ἀντιμετώπισιν τοῦ δραματικοῦ προβλήματος τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἡ ὁποία ἐνῷ ἐπὶ Κέντρου, πρὸ 10 ἐτῶν ἐκάλυπτε τὸ 75%, σήμερον, καλύπτει τὸ 84% τοῦ συνόλου τῆς φορολογίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀφαίμαξιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἰδοὺ ποῖα μέτρα ἔπρεπε νὰ εἴχατε λάβει, νὰ εἴχατε μελετήσει καὶ νὰ εἴχατε εἰσηγηθεῖ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ἀξιότιμε κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργέ, ἐὰν ἠθέλατε σοβαρῶς νὰ βοηθήσητε τὰς ἐξαγωγάς μας. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. Πιπινέλην, τοῦ ὁποίου πράγματι ὅλοι ἐξετιμήσαμεν τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει νὰ κατανοήσῃ καὶ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα τῆς ἁρμοδιότητός του, ὅτι ἀνάπτυξις τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου σημαίνει πέραν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἄσκησιν ὀρθῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν, ὅτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν θλιβερὰν περίοδον, τὴν ὁποίαν διανύομεν. Εἰδικώτερον ὅμως θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸν βάμβακα τὴν τιμὴν τῆς ἐνθαρρύνσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ ὁποίου ἔχουσιν ὅλαι αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις καὶ βεβαίως, ἀλλὰ κυρίως ὁ ἐργαζόμενος λαὸς τῆς ὑπαίθρου. Ὅταν μὲ τὸν χελωνοειδῆ ρυθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον προχωροῦν τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα καὶ ὅταν παντελῶς ἀπουσιάζει ἡ ΔΕΗ ἀπὸ τὴν ἄρδευσιν τῶν ἀγρῶν, προχωροῦν οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας καὶ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, καταλογίζω βαρυτάτην εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐπεχείρησεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., καὶ ὅταν οἱ ἕξ διὰ σειρᾶς ἄρθρων, εἰς τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης ἔλαβον μέτρα προστασίας ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν προϊόντων των ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν τῶν ἄλλων χωρῶν νὰ κατοχυρώσῃ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα, τὸ προϊὸν τοῦ μέλλοντος τῆς χώρας αὐτῆς. Ἠδυνάμεθα καὶ ἡμεῖς, ἐπὶ προϊόντος τὸ ὁποῖον δὲν παράγουσιν αἱ χῶραι τῶν ἕξ, νὰ ζητήσωμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν προνομιακὴν σχετικῶς μεταχείρισιν ἔναντι τῶν ἄλλων, μεγάλων καὶ πανισχύρων βαμβακοπαραγωγικῶν χωρῶν. Ἀλλὰ λέγει ἡ Κυβέρνησις —καὶ εἶπεν καὶ σήμερον ὁ κ. Μάρτης— ὅτι ὁ βάμβαξ εἶναι χρηματιστηριακὸν εἶδος καὶ ὡς τοιοῦτον, πρέπει νὰ συναγωνίζηται καὶ νὰ ἀνταγωνίζηται τὸν ξένον βάμβακα. Αὐτή, ἡ «ὀρθόδοξος» φιλελευθέρα πολιτική, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε πηγὴ πολλῶν δεινῶν διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Ἐὰν κατελήξαμεν αἱ ἐξαγωγαί μας νὰ ἀποτελοῦν τὸ 34% τῶν εἰσαγωγῶν μας εἰς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς συνεργασίας καὶ ἂν ἀνέρχωνται ἁλματωδῶς αἱ εἰσαγωγαί μας ἀπὸ τὰς ἰδίας χώρας, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν νοσηρὰν ταύτην ἀντίληψιν τῆς «ὀρθοδοξίας». Πῶς θέλητε, λ.χ., ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν Ἀμερικανικόν, ὅταν ὁ Ἀμερικανὸς ἔχει μικρὸν κόστος καὶ ἐπιδοτεῖται ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸν προϋπολογισμόν; Τὶ θὰ ἔβλαπτε, ἆρα γε, τοὺς ἕξ, ἐὰν συνεφωνεῖτο μία εἰδικὴ μεταχείρισις διὰ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα; Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη τὴν ὁποίαν καταλογίζομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εὐθύνη τῆς ὁποίας, προσωπικῶς, δὲν μετέχει ὁ κ. Πιπινέλης, εἰμὴ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι εἰσηγήθη τὴν κύρωσιν τῆς οἰκείας συμβάσεως. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἄλλο θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον λυποῦμαι, διότι θὰ καταλογίσω εὐθύνην καὶ προσωπικῶς εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀχάριστοι, ἰδίως μετὰ ἀπὸ μίαν διεξοδικὴν συζήτησιν. Ὅμως πρέπει νὰ ὑπάρξουν εἰς τὰ πρακτικὰ οἱ ἀκόλουθοι, ἐλάχιστοι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνθυμίζουν, ποία ἐγκληματικὴ πολιτικὴ ἠσκήθη διὰ τὸ κυριώτερον προϊὸν τῆς χώρας μας, διὰ τὸν καπνόν. Τὸ 1957 παρηγάγομεν 74.200 τόννους, τὸ 1958 60.000 τόννους, τὸ 1959 52.000, τὸ 1960 46.000 καὶ τὸ 1961 53.000. Κύριοι βουλευταί, ἐρωτῶ, οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ 3ετίας ἤδη ποὺ ἀγωνίζεται ἡ Κυβέρνησις νὰ συνδεθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἔλαβε μέτρα ἀστυνομικὰ περιορισμοῦ τῆς καπνοπαραγωγῆς μας, ὥστε νὰ φέρῃ τὴν καπνικὴν οἰκονομίαν μας εἰς αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐφρόντισε νὰ μειωθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ καπνοῦ, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ φροντίδες διὰ τὴν διάθεσίν του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἰδοὺ τώρα αἱ θλιβεραὶ συνέπειαι. Τὸ 1960–61, ἐξήχθησαν 64.000 τόννοι. Γνωρίζετε τὶ δύναται ἐφέτος νὰ προσφέρῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τοὺς ξένους πελάτας της; Μόνον 53.000 τόννους. Κατ’ οὐσίαν, ποῦ ὁδηγεῖ αὐτὴ ἡ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν; Αὐτὸ ὁδηγεῖ εἰς τὸ νὰ στραφοῦν οἱ πελάτες μας πρὸς πᾶσαν ἄλλην ἀγορὰν διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των. Μόλις τὸν Δεκέμβριον, ἡ Κυβέρνησις ἀνελογίσθη τὸ σφάλμα της, ὅτι ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή μας. Καὶ ἔλαβε μὲ καθυστέρησιν σπασμωδικὰ καὶ ἐλλιπῆ μέτρα αὐξήσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας. Λόγῳ τῆς κατοχῆς τῆς Γερμανίας παρὰ τῶν Ἀμερικανῶν μετὰ τὸ 1945 οἱ Γερμανοί, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι Εὐρωπαϊκοὶ λαοί, ἐσυνήθισαν τὰ Ἀμερικανικὰ καπνὰ Βιρτζίνια, εἰς βάρος τῶν Ἀνατολικῶν. Σήμερον ἐξ ἄλλου, ἡ τάσις τῶν καπνιστῶν, δὲν εἶναι ποιοτική, ἀλλὰ ποσοτική. Αὐτὴ ἡ στροφὴ δὲν θάλπει καπνὰ πολυτελείας, ὅπως εἶναι τὰ καπνὰ τῆς Θράκης καὶ Ἀνατολ. Μακεδονίας, τὰ ὁποῖα ὅμως εὐχερῶς, δύνανται νὰ ἐξαχθοῦν, ἔστω καὶ ἂν αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ τῶν εὐθηνοτέρων καὶ κατωτέρων καπνῶν μας τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἡ διεθνὴς κατανάλωσις. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ κ. Πιπινέλη συνετελέσθη ὀλίσθημα βαρύ. Διότι μόνον κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον ἀπεφασίσθη κἄποια αὔξησις καλλιεργείας τῶν καπνῶν. Τὴν ἐποχὴν δηλαδή, ποὺ εἶχον προπαρασκευασθῇ οἱ καλλιεργηταί μας διὰ τὸ τὶ καὶ ποῦ θὰ καλλιεργήσουν καὶ ἀντὶ νὰ καθορίσῃ τὰ κατάλληλα χωράφια ποὺ ἔπρεπε νὰ καλλιεργηθοῦν καὶ νὰ τὰ καλλιεργήσῃ οἱοσδήποτε, περιωρίσθη νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ηὐξημένην καλλιέργειαν, μόνον εἰς τοὺς πέρυσι καλλιεργήσαντας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι βασικὸν σφάλμα. Δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα ἐξ ἄλλου ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρνηθῇ εἰς χωρία πεδινὰ ὅπου ἀνέκαθεν ἐκαλλιεργεῖτο ὁ καπνὸς τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ. Καὶ ὅμως αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα διεπράχθη. Ἀκόμη ἕνα ὀλίσθημα ἀποδίδω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Τὸ Κράτος, ἐκ παλαιῶν συγκεντρώσεων, εἶχε μέχρι πρὸ μηνῶν ἕνα ἔλλειμμα σοβαρὸν ὑπολοίπων ἀποθεμάτων καπνοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν αὐτὰ τὰ ἀποθέματα, νὰ τὰ διαθέσῃ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ νὰ μὴ δύνηται σήμερον νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς παλαιοὺς πελάτας της τῆς Δύσεως μὲ τὸν κίνδυνον ὁριστικῶς νὰ βγοῦν ἀπὸ τὰ χαρμάνια των τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ ὀλίγα πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐπεφύλαξεν ἡ σύμβασις τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ δὴ μόνον διὰ τὸν καπνὸν δὲν τὰ ἐξουδετέρωσεν ἡ ἠλιθία πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ περονόσπορος, ἐξ ἄλλου, ἐμείωσε τὴν παραγωγὴν τῶν ἰταλικῶν, τουρκικῶν καὶ τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν καπνῶν, αὐτὸ ἦτο μία εὐκαιρία δι’ ἡμᾶς νὰ ἐξαγάγωμεν μεγάλας ποσότητας καπνῶν, κατακτῶντες νέους πελάτας. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, δι’ ἀστυνομικῶν μέτρων, ἐμείωσε τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἔχωμεν καπνὰ νὰ προσφέρωμεν οὔτε εἰς τοὺς παλαιοὺς πελάτας μας. Αἱ συνέπειαι τῆς πολιτικῆς της εἶναι ὀλέθριαι καὶ ἡ εὐθύνη της ἱστορική.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι σύντομος, διότι τὸ θέμα ἔχει ἀναπτυχθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα ἔρχεται πρὸς συζήτησιν εἰς κρίσιμον περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπισημάνει τὴν ἐξαιρετικήν του σημασίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει μίαν ἰδιοτυπίαν. Εἶναι νέα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προῆλθεν ἀπὸ προσφάτους ἐκλογάς, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν εἶναι ἡ ἰδία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπὸ ἐτῶν κυβερνᾶ τὴν χώραν. Ἑπομένως ἔχει παρελθὸν καὶ συνεπῶς θὰ τὴν κρίνωμεν καὶ ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν εἰς τὸ παρελθὸν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς τελευταίας προγραμματικὰς δηλώσεις ἔδωσε διὰ πρώτην φορὰν ἰδιαιτέραν βαρύτητα εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν θέμα καὶ ἦτο φυσικὸν ἐν συνεχείᾳ ν’ ἀναμένηται ἄμεσος ἐκδήλωσις νέων ριζικῶν κυβερνητικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ προβλήματος. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, δύναμαι νὰ εἴπω ὅμως, ὅτι εἶμαι εἷς ἐξ ἐκείνων, ποὺ ἔχουν συλλάβει τὴν σημασίαν τῶν ἐξαγωγῶν, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἑπομένως, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κρίνω τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Μετεκλογικῶς, αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις ἐπεσήμανε τὰς ἀνωμαλίας τῆς ἐξαγωγικῆς της πολιτικῆς. Ἦτο φυσικὸν λοιπὸν ν’ ἀναμένωμεν νὰ προσαχθῇ ἕνα ὡλοκληρωμένον πρόγραμμα ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὰς συνεχεῖς ἐπικλήσεις τῶν φορέων τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Διεψεύσθησαν ὅμως αἱ προβλέψεις μας, διότι πλὴν τῆς ἀλλαγῆς τοῦ προσώπου τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τῆς ἀντικαταστάσεως δηλαδὴ τοῦ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου κ. Δερτιλῆ διὰ τοῦ κ. Πιπινέλη, οὐδεμίαν ἄλλην δυναμένην νὰ θεωρηθῇ οὐσιώδη μεταβολὴν ἔχομεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Δὲν ἀρκεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Πιπινέλης ἀποτελεῖ πράγματι μίαν ἐξέχουσαν πολιτικὴν προσωπικότητα διὰ νὰ ἔχωμεν λύσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ προβλήματος, ὅταν δὲν συνοδεύεται ἡ ἀνάληψις τῶν καθηκόντων του καὶ ἀπὸ ἀνάλογα μέτρα, οὔτε δὲ δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν σοβαρῶς, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δίδει τὴν λύσιν ποὺ ἀναμένουν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς χώρας εἰς τὸ ἐξαγωγικόν μας πρόβλημα. Θὰ ἠθέλαμεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ ἕνα πλῆρες πρόγραμμα ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, διότι πιστεύομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς φιλοδοξεῖ νὰ συνδέσῃ τὸ ὄνομά του μὲ τὴν λύσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ προβλήματος τῆς χώρας μας. Δυστυχῶς προσήγαγεν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον παρέχει ὡρισμένας ἀσημάντους ἐξαγωγικὰς διευκολύνσεις, μὲ τὰς ὁποίας βέβαια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν σοβαρῶς, ὅτι ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῆς χώρας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δύναται νὰ διαιρεθῇ κυρίως εἰς δύο μέρη. Τὸ μὲν ἕνα μέρος περιλαμβάνει τὰ ἄρθρα 1–3 καὶ ἀφορᾷ δευτερευούσης φύσεως διευκολύνσεις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὸ ἕτερον μέρος ἀναφέρεται εἰς τὸν βάμβακα. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τοῦ βάμβακος, διότι οἱ προηγηθέντες ἐμοῦ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνέλυσαν τὸ θέμα αὐτὸ ἐν πάσει λεπτομερείᾳ καὶ συνεπῶς δὲν ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, οὔτε μὲ τὸ ἕτερον μέρος τῶν διευκολύνσεων τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τὰς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ διατυπώσω μόνον τὰς ἀνησυχίας μου, διότι διὰ τῆς ἀκολουθουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς ἢ μᾶλλον λόγῳ ἐλλείψεως ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς ὁδηγούμεθα εἰς ἐκμηδενισμὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἐρωτηθῶ πόθεν ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα τοῦτο. Γνωρίζομεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε. Ο.Κ. δὲν εἶναι κάτι νέον, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται τὸ πρῶτον σήμερον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι πολὺ παλαιὸν καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1957 κατέστη πλέον ἢ ἐμφανές, ὅτι ἡ ἐξέλιξις τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων τῶν ἕξ, ὡδήγησε καὶ ἡμᾶς εἰς τὸν αὐτὸν οἰκονομικὸν χῶρον καὶ κατ’ ἀκολουθίαν στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἀπὸ τότε νὰ ἔχῃ ἀρχίσῃ νὰ προσαρμόζῃ τὴν οἰκονομίαν πρὸς τὰς συνθήκας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ κόμματα τῆς Κεντρώας Ἀντιπολιτεύσεως εἶχον δηλώσει, ὅτι ἦσαν σύμφωνα πρὸς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν οὐδὲν ἐμπόδιον εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐνδεδειγμένης πολιτικῆς. Ἐν τούτοις παρῆλθον ἔκτοτε ἀρκετὰ ἔτη, ὡρίμασε τὸ θέμα τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὑπεγράψαμεν τὴν σχετικὴν συνθήκην, τὴν ἐκυρώσαμεν καὶ μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ διαπιστώνεται ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς προσπαθείας διὰ τὴν προσαρμογὴν τῆς οἰκονομίας μας εἰς τὰς ἐκ τῆς συνδέσεως δημιουργηθείσας νέας συνθήκας. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἰς τὰς τελευταίας προγραμματικάς του δηλώσεις, ὅπως καὶ ὁ τέως Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Δερτιλῆς κατὰ τὴν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἰσήγησίν του ἐπεσήμαναν τὰς ὀργανικὰς ἀνωμαλίας τῆς οἰκονομίας μας καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ θέματος καὶ ἀνεγνώρισαν τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ προσπάθεια οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ αὐτὴ κατάστασις εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὁμιλῶν τελευταίως εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου ἐξέφρασε τοὺς ἐνδοιασμούς του διὰ τὴν δυνατότητα τῆς ἐγκαίρου προσαρμογῆς τῆς οἰκονομίας μας καὶ συγκεκριμένως ἐντὸς δέκα ἐτῶν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς σχετικῆς συνθήκης. Δικαιούμεθα λοιπὸν νὰ ἀνησυχῶμεν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει κατ’ οὐσίαν βίον ἑπτὰ ἐτῶν καὶ παρῆλθεν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς σχετικῆς συνθήκης περίπου ἔτος καὶ κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῶν ἐκπροσώπων τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἤρχισεν ἀκόμη σοβαρὰ προσπάθεια προσαρμογῆς τῆς οἰκονομίας μας εἰς τὰς νέας οἰκονομικὰς συνθήκας, καὶ προσκομίζει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μὲ ἀσημάντους βελτιώσεις τῶν ὑφισταμένων ἐξαγωγικῶν συνθηκῶν. Ὁ τέως Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Δερτιλῆς, ἐνῷ ὡς εἶπον ἀνεγνώρισε τὰς ὀργανικὰς ἀνωμαλίας τῆς οἰκονομίας μας, δὲν μᾶς εἶπε τὶ ἔπραξε κατὰ τὸ τετραετὲς διάστημα τῆς ὑπουργίας του διὰ νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ, ὁ δὲ νῦν Ὑπουργὸς μᾶς ὡμίλησεν ἀορίστως περὶ μελετωμένων νέων μέτρων ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δεχθῶμεν, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀντιμετωπίζεται καὶ ἐπιλύεται τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα τῆς χώρας; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκφράζομεν τὴν ἀνησυχίαν μας καὶ ἐπικρίνομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα οὐσιῶδες νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐδίδετο λύσις εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν στατιστικὰ στοιχεῖα ἀναφέροντα τὴν πορείαν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν μας, ἰδίως κατὰ τὴν τελευταίαν 3ετίαν. Καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ παρατηροῦμεν, ὅτι ἡ ὑφισταμένη κάμψις τῶν ἐξαγωγῶν μας ἔλαβεν ἐπικίνδυνον ἐξέλιξιν. Οὐσιώδη ὅμως ἀπόδειξιν τῆς ἀσημάντου συμβολῆς εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ νομοσχεδίου ἀποτελεῖ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ σχεδίου τούτου ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται, ὅτι ἀφορᾷ ἀπαλλαγὰς μόνον βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, ἀποτελοῦν τὸ 5% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὰ γεωργικά μας προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ 85% τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσῃ πρόγραμμα ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, ὀφείλει νὰ ἀποσύρῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ καταθέσῃ ἕνα νομοσχέδιον ἄρτιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ διαφαίνεται ὁλόκληρος ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτική της καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ ἐκφέρουν ὅλα τὰ κόμματα πρὸ τῆς ψηφίσεως, τὴν γνώμην των, ὥστε νὰ συζητηθῇ χωρὶς κομματικὰ κριτήρια, διότι μόνον μὲ τὴν συμπαράστασιν ὅλων εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν σοβαρὸν αὐτὸν τομέα, ὁ ὁποῖος τὰ μέγιστα ἐνδιαφέρει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Σήμερα εὑρισκόμεθα εἰς ἐποχὴν ποὺ ἡ χώρα διέρχεται κρισίμους στιγμὰς δίδουσα τὴν μάχην τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ Κυβέρνησις δέ, δὲν ἐπέδειξεν ἱκανότητα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα κατὰ τὸν ἐπιβαλλόμενον ἀπὸ τὸ γενικὸν συμφέρον τοῦ λαοῦ τρόπον, παρὰ μόνον ὅπως τῆς ἐπιβάλλῃ τὸ κομματικόν της συμφέρον. Διὰ τοῦτο θὰ ὁδηγηθῇ ἡ πολιτική της εἰς χρεωκοπίαν. Δικαιοῦμαι κατ’ ἀκολουθίαν κατεχόμενος ἀπὸ τὰς ἀνησυχίας αὐτὰς νὰ προβῶ εἰς ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεταβάλῃ πολιτικήν, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αὔριον εἶναι ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου. Ὡς γνωρίζομεν ὅμως, ἡ Ἕνωσις Κέντρου θὰ εἶναι ἀπησχολημένη μὲ τὴν αὐριανὴν συγκέντρωσιν. Κατόπιν τούτων θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνέλθωμεν ἐκ νέου τὴν 15ην Μαΐου.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 15ην Μαΐου ἡμέραν Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)