1962.04.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69η

Τετάρτη 18 Ἀπριλίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Καλεῖται ὁ κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τῆς 8ης Ἀπριλίου 1962 ἐκλεγεὶς βουλευτὴς τῆς περιφερείας Νομοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως δώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως σημειωθῇ, ὅτι ὁ ὅρκος τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ δώσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐδόθη ὑφ’ ἣν ἔννοιαν καὶ ἐπιφύλαξιν ἐδόθη ὁ ὅρκος τῶν συναδέλφων μου τῆς Ἑνώσεως Κέντρου.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ. κ.: 1) Α. Ἀηδονᾶ, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11076)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31879)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 3) Χ. Ζησιάδη, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2242)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 4) Λ. Κύρκου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29762)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 5) Κ. Μητσοτάκη, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9081)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης. 6) Λ. Σαραφιανοῦ, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11079)1961 αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 7) Κ. Χιωτάκη, ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 9077)1961, 9078) 1961, 9079)1961 καὶ 9080)1961 αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης. (Παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Βραχνέϊκων αἰτουμένου διάθεσιν λεμονίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων Βʹ καὶ Γʹ Κατηγορίας Βορειοδυτικῆς Πελοποννήσου αἰτουμένου ἐπάνοδον ἀγροτικῶν δρομολογίων τοῦ Ταχ. Πατρῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν μονίμων ὑπαξιωματικῶν Ξηρᾶς, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ἐξετάσεων διὰ προαγωγήν. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καστελίων, αἰτουμένης ἵδρυσιν Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐξ ἀνεμοθυέλλης πληγέντων παραγωγῶν περιφερείας Καλαμάτας, αἰτουμένων κρατικὴν ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἱερέων πόλεως Γαργαλιάνων καὶ περιχώρων, αἰτουμένων βελτίωσιν ἀποδοχῶν ἐφημεριακοῦ κλήρου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἡλ. Παπαδημητρίου, κατοίκου Καλαμάτας, αἰτουμένου τὴν ἐπαναπρόσληψίν του ὑπὸ τοῦ Παραρτήματος ΔΕΗ Καλαμῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ζευγολατιοῦ Ν. Μεσσηνίας, αἰτουμένης τὴν κατασκευὴν ἐξωτερικοῦ δικτύου ἠλεκτροδοτήσεως ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἄρδευσιν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἐπαγγελματιῶν μισθωτῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Μεσσηνίας, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Μετάλλων–Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων τὴν ἄμεσον παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Δήμου Αἰγάλεω–Ἀττικῆς, αἰτουμένης ἀνάκλησιν ἢ τροποποίησιν τοῦ Β.Δ. 24.6.1960, δι’ οὗ ἐμειώθη τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φωστηρίδη, δι’ οὗ αἰτεῖ ἰατρικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν ἀρτεργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἀττικοβοιωτίας αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, λύσιν στεγαστικοῦ προβλήματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν αἰτουμένης τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Ἀρκαδίας αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῆς συντάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἑνωτικοῦ Συνδέσμου Ἀρτεργατῶν Θεσσαλονίκης «Ἡ Ἀναγέννησις» αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν αὐτοκινητιστῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων κατοίκων Δροσιᾶς Ἀττικῆς αἰτουμένων ματαίωσιν μεταφορᾶς τηλεφωνικῆς συσκευῆς λειτουργούσης εἰς κατάλληλον θέσιν. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν, Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου κλπ. Λεβαδείας, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν Δήμου Λεβαδείας ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ δι’ ἑορτασμὸν Λεβαδιτικοῦ Πάσχα. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Νικόλαος Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, διὰ τῆς ὁποίας τοῦτο αἰτεῖται, ὅπως πρὸς ἀπονομὴν συντάξεων εἰς τοὺς κλωστοϋφαντουργοὺς ἰσχύσῃ ὁ παλαιὸς Κανονισμὸς τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Κλωστοϋφαντουργῶν δυνάμει τοῦ ὁποίου ὡς βάσις συνταξιοδοτήσεως ἐλαμβάνοντο τὰ 2.500 πραγματοποιηθέντα ἡμερομίσθια. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ἰατρικοῦ Συλλόγου, Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου κλπ. Λεβαδείας αἰτουμένων τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου θηλέων ἐν τῇ πόλει Λεβαδείας. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Νικόλαος Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου χωρίου Στενῆς–Τήνου, διὰ τῆς ὁποίας αὕτη ζητεῖ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἐπισκευὴν τοῦ Σχολικοῦ Κτιρίου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ 4233)30.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27.3.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου διὰ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Υ.Ε.Ν. εἶχον δρομολογηθῆ παλαιότερον μὲν εἰς τὴν γραμμὴν Κερκύρας–Ἡγουμενίτσης τὰ πορθμεῖα «Ἡγουμενίτσα» καὶ «Κέρκυρα» (δρομολογηθέντος τοῦ τελευταίου ἀργότερον προσωρινῶς εἰς τὴν γραμμὴν Αἰγίου–Ἰτέας), κατὰ Ἰανουάριον δὲ τοῦ 1962 τὸ π)θ «Ἀκρόπολις». 2) Μέχρι τῆς δρομολογήσεως τοῦ π)θ «Ἀκρόπολις» τὰ δρομολόγια εἶχον καθορισθῆ εἰς δύο ἡμερησίως καὶ μετὰ τὴν δρομολόγησιν κατὰ Ἰανουάριον τοῦ «Ἀκρόπολις» ηὐξήθησαν εἰς τέσσαρα αἰτήσει τῶν πλοιοκτητῶν λόγῳ τοῦ μεταξύ των συναγωνισμοῦ. Τὰ ἀρχικῶς καθωρισθέντα δύο ἡμερησίως δρομολόγια ἐξυπηρέτουν ἱκανοποιητικῶς τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας τῆς γραμμῆς. 3) Ὁ ὡς ἄνω ἀνταγωνισμὸς καὶ οὐχὶ παρέμβασις ἡμῶν ὑπεχρέωσε τοὺς ἐνδιαφερομένους πλοιοκτήτας ὅπως προβοῦν εἰς τὴν σύστασιν κοινοπραξίας μετὰ τὴν δημιουργίαν τῆς ὁποίας ἐπανῆλθον τὰ δρομολόγια εἰς τὰ ἀρχικῶς καθορισθέντα δύο ἡμερησίως, τὰ ὁποῖα καὶ κατὰ πρόσφατον ἀναφορὰν τοῦ Λιμενάρχου Κερκύρας ἐξυπηρετοῦν τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας Κερκύρας. 4) Αἰτήσει τοῦ κοινοῦ διετάξαμεν τὸν Λιμενάρχην Κερκύρας ὅπως α) πυκνωθοῦν τὰ ἐκτελούμενα εἰς τὴν γραμμὴν ταύτην δρομολόγια καὶ β) ἕν ἐκ τῶν εἰς τὴν γραμμὴν ταύτην δρομολογημένων πορθμείων παραμένῃ καὶ διανυκτερεύῃ εἰς λιμένα Ἡγουμενίτσης πρὸς ἐκτέλεσιν πρωϊνοῦ δρομολογίου ἐκ ταύτης πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. 5) Ἡ πύκνωσις τῶν δρομολογίων ἐπραγματοποιήθη ἀπὸ τῆς 10ης τρέχοντος λόγῳ προσωρινῆς ἀκινησίας τοῦ ἑνὸς π)θ πρὸς ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν συντηρήσεως. Ἐπίσης ἡ διαταχθεῖσα πύκνωσις εἶναι ἀνεξάρτητος τῆς ὑπὸ τῆς Λιμενικῆς Ἀρχῆς Κερκύρας, διατασσομένης ἑκάστοτε εἰς περίπτωσιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, ὅπως π.χ. κατὰ ἑορτὰς κλπ. περιπτώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4837)10.4.1962 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 937 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν αὐτοψίας διενεργηθείσης τὴν 11.4.1962 εἰς τὴν ὁδὸν Ἄγρας εἰς Πειραιᾶ παρὰ τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμὰς τῶν ΣΕΚ διεπιστώθη, ὅτι ὁ Δῆμος Πειραιῶς προτιθέμενος νὰ ἐκτελέσῃ ἐργασίας ὁδοποιΐας εἰς τὴν ἐν λόγῳ ὁδὸν ἀπηύθυνεν ἔγγραφον πρὸς τοὺς ΣΕΚ καὶ ἀπέστειλεν εἰς αὐτοὺς σχέδιον τῆς περιοχῆς ἵνα σημειώσουν ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ὅριον ἀπαλλοτριώσεως τοῦ Σιδηροδρόμου. Τὸ πρὸς τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμὰς ρεῖθρον τῆς ὁδοῦ Ἄγρας κατασκευάζεται ὑπὸ τοῦ Δήμου Πειραιῶς εἰς τὸ ὅριον ἀπαλλοτριώσεως τοῦ Σιδηροδρόμου ἀπομένει δὲ ἀπὸ γραμμῆς τοῦ ρείθρου τούτου μέχρι τῆς οἰκοδομικῆς γραμμῆς λωρὶς 3,50 μέτρων περίπου ἥτις προφανῶς εἶναι ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ περιλάβῃ τὸ κατάστρωμα τῆς ὁδοῦ καὶ τὸ πεζοδρόμιον. Ἐν τούτοις ἡ ὁδὸς Ἄγρας ἀποκλείεται νὰ κατασκευασθῇ εἰς βάρος τῶν κτήσεων τοῦ σιδηροδρόμου, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν πρόκειται νὰ κατασκευασθῇ ἡ δευτέρα γραμμὴ τῶν ΣΕΚ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Α. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4221)3152)30.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Α. Πατέρα περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι θέλομεν ἱκανοποιήσει κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον αἴτημα μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ κλάδου Ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως εὐθὺς ὡς παρασχεθῇ ἡ πρὸς τοῦτο οἰκονομικὴ δυνατότης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Α. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2313)1740)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Α. Πατέρα, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 492 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβατικῶν κλινῶν ἐν τῷ Σκυλιτσείῳ Νοσοκομείῳ Χίου διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν ὅστις προσωρινῶς εἶχε μειωθῆ λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν νοσηλείων ἐπανῆλθεν εἰς τὸ παλαιὸν ἐπίπεδον, ἤτοι τῶν 48 κλινῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2693)1964)3.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 596 βιβλ. ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβατικῶν κλινῶν ἐν τῷ Σκυλιτσείῳ Νοσοκομείῳ Χίου, διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν, ὅστις προσωρινῶς εἶχεν μειωθῆ, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν νοσηλείων ἐπανῆλθεν εἰς τὸ παλαιὸν ἐπίπεδον, ἤτοι τῶν 48 κλινῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς περὶ τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως Αἰγίνης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς τὴν νῆσον ἔχει ἐκδηλωθῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ζωηρὰ δραστηριότης ἐκ μέρους τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρηματιῶν εἰς τὸν τομέα τοῦτον (ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. πρὸς ἔγκρισιν κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη σχέδια ἀνεγέρσεως ἑπτὰ ἰδιωτικῶν ξενοδοχείων δυνάμεως 340 κλινῶν), ὥστε δὲν παρέστη ἀνάγκη σχετικῆς κρατικῆς ἐνεργείας. Μερίμνῃ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ὠργανώθη Σταθμὸς ἀνεφοδιασμοῦ τῶν θαλαμηγῶν ἐν τῇ νήσῳ καὶ κατεσκευάσθη ἡ ὁδὸς Αἰγίνης–Φάρου. Παλαιότερον διὰ τοῦ προγράμματος τουριστικῶν ἔργων εἶχε χρηματοδοτηθῆ ἡ κατασκευὴ τῆς κυρίας τουριστικῆς ὁδοῦ Αἰγίνης–Ναοῦ Ἀφαίας ὡς καὶ ἡ διάνοιξις τῆς ἀπὸ Ἀφαίας εἰς κόλπον Ἁγίας Μαρίνης τοιαύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη, περὶ τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν, ὅτι αἱ μὲν φῆμαι περὶ ματαιώσεως τῆς κατασκευῆς τοῦ ξενοδοχείου τυγχάνουν ἀναληθεῖς, αἱ δὲ ἐργασίαι ἤρξαντο ἤδη εἰς τὸν ἐπιλεγέντα καὶ ἀποκτηθέντα χῶρον, γινομένων τῶν προπαρασκευαστικῶν τῆς πασσαλοπηξίας διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ κτιρίου. Ἡ καθυστέρησις τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν, ὀφείλεται τὸ μὲν εἰς τὸ πρόβλημα τῆς θεμελιώσεως, ὅπερ ἀνέκυψεν ἐκ τῆς γενομένης ἐδαφολογικῆς ἐρεύνης ἐπιλυθὲν ἤδη, τὸ δὲ εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης σχέσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ, δοθέντος τοῦ ὅτι τμῆμα τοῦ γηπέδου ἀνήκει εἰς ταύτην καὶ ἡ οἰκοδομὴ θ’ ἀνεγερθῇ ἀπὸ κοινοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει σημειουμένης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸς τόνωσιν τῆς τοπικῆς οἰκονομίας, περιέλαβε τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Καστελλορίζῳ, ὅπερ ἐκτελούμενον ἤδη θὰ ἀποπερατωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους, ἔλαβε δὲ διάφορα ἄλλα μέτρα μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται ἡ κατασκευὴ ψυκτικῶν θαλάμων πρὸς συντήρησιν τῶν ἁλιευμάτων μέχρι τῆς φορτώσεώς των, ἡ φύτευσις 7.500 ὀπωροφόρων δένδρων διὰ διαθέσεως πρὸς τοῦτο πιστώσεως δραχ. 930.000 κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος, ἡ ἀνάληψις τῆς δαπάνης τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς νήσου παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαχειρίσεως τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ περιουσίας τοῦ Δημοσίου κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ, περὶ Γερμανικῆς τινος Ἑταιρίας ἐπιδιωκούσης τὴν ἀγορὰν παραλιακῶν χώρων εἰς τὸν Νομὸν Ἠλείας δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων τουριστικῆς ἢ ἄλλης σημασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι ὑπεβλήθη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ πρότασις ἀτόμου τινὸς ὀνόματι BRUNO PRZETAK, διατεινομένου, ὅτι ἀντιπροσωπεύει γερμανικήν τινα ἐπιχείρησιν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν DAGO, διατηροῦσαν ἐν Ἑλλάδι κλάδον αὐτῆς, δι’ ἧς προτάσεως ἐζητεῖτο ἡ μετὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἔναρξις διαπραγματεύσεων, βάσει ἑνὸς προγράμματος ἐκτελεσθησομένων ἔργων τοιαύτης ἀπιστεύτου ἐκτάσεως, ὥστε ἐγεννήθησαν σοβαραὶ ἐπιφυλάξεις περὶ τοῦ σκοποῦ καὶ τῶν προθέσεων τοῦ ἐν λόγῳ ἀτόμου. Κατόπιν τούτου πρὸ πάσης ἐνεργείας, ἐπεδιώχθη ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ὑποστάσεως τῆς ξένης ταύτης ἐπιχειρήσεως τόσον ἐνταῦθα, ὅσον καὶ ἐν Γερμανίᾳ. Αἱ ληφθεῖσαι πληροφορίαι (25 Ἰανουαρίου 1962) ἐνίσχυσαν τὰς ἐπιφυλάξεις τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἅτε μὴ ἀνευρεθείσης ἐν Φραγκφούρτῃ (ὅπου ἐφέρετο ἔχουσα τὴν ἕδραν της) ἑταιρίας ὑπὸ τὸν προδιαληφθέντα τίτλον τοῦ ἐνταῦθα διαμένοντος καὶ ὑποβαλόντος τὴν πρότασιν ἀντιπροσώπου της, ἀποφυγόντος ἄχρι τοῦδε τὴν παροχὴν συγκεκριμένων πληροφοριῶν περὶ ταύτης καὶ τοῦ ἐνταῦθα φερομένου ὡς λειτουργοῦντος κλάδου της, παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Ε.Ο.Τ. (31.1.62 καὶ 1.3.62). Ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ὡς ἄνω ἄτομον ἤρχισε νὰ περιέρχεται τὴν περιοχὴν Ὀλυμπίας μέχρι Κατακώλου καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς συνεννοήσεις δι’ ἀγορὰς ἀκινήτων, προκληθέντων διὰ τῶν τοπικῶν δημοσιογραφικῶν ὀργάνων θορύβου, συνεστήθη εἰς τὰς τοπικὰς ἀρχὰς ἡ μετὰ πάσης ἐπιφυλάξεως ἀντιμετώπισις τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ὡς ἄνω ἀτόμου. Πρὸς τοῦτο ἀπεστάλη ὑπὸ το ΕΟΤ τὸ ἀπὸ 16 Μαρτίου 1962 ὑπ’ ἀριθ. 16434 τηλεγράφημα εἰς τὸν Νομάρχην Ἠλείας καὶ τὸν Δήμαρχον Πύργου καὶ ἐγένετο ταὐτοχρόνως ἀνακοίνωσις διὰ τῶν τοπικῶν ἐφημερίδων, δι’ ἧς διεψεύδοντο τὰ περὶ διαπραγματεύσεων μετὰ τοῦ Δημοσίου διαδοθέντα ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἀτόμου καὶ ἐγίνετο σύστασις περὶ ἐπιφυλακτικότητος ἔναντι τῶν προτάσεών του. Εἰς ὅσα ἀφορᾷ τὸ τρίτον σημεῖον τῆς ἐρωτήσεως περὶ λήψεως νομοθετικῶν μέτρων ἀπαγορεύσεως ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων εἰς ξένους ὑπηκόους, σημειοῦμεν, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη πρὸς τοῦτο, καθόσον ἡ κειμένη νομοθεσία ἐπαρκῶς καλύπτει τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ἀποτελεῖ τὸν μόνον φορέα τῆς Κρατικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, αἱ δὲ ἁρμοδιότητες αὐτοῦ, καθορίζονται ὑπὸ τῶν ὀργανικῶν του νόμων καὶ τῶν λοιπῶν κειμένων διατάξεων. Ἡ συγκέντρωσις τῶν ἐν λόγῳ ἁρμοδιοτήτων εἰς ἕνα φορέα καὶ ἡ ἄσκησις αὐτῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐπιφυλάξεων ἐξ οἱασδήποτε πλευρᾶς, διὰ τὸν λόγον καὶ μόνον (ἀποτελοῦντα θεμελιώδη ἀρχὴν τῆς διοικήσεως), ὅτι οἱαδήποτε ἐπὶ μέρους Κρατικὴ πολιτικὴ δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπιτυχῶς ἄνευ ἑνότητος καὶ κατευθυντηρίου γραμμῆς, διὰ συγκρουομένων καὶ ἐν κατατμήσει καὶ διασπορᾷ ἁρμοδιοτήτων καὶ ὀργάνων. Τὸ ὅτι ἡ ἄσκησις τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ε.Ο.Τ. πολλάκις εὑρίσκει διαφωνοῦντας, τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν φύσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκτελουμένων ἔργων, ἅτινα προσπίπτοντα εἰς τὴν κοινὴν ἀντίληψιν καὶ ἕλκοντα τὸ κοινὸν ἐνδιαφέρον γίνονται ἀντικείμενα εὐρείας κριτικῆς καὶ σχολίων. Ὁ Ε.Ο.Τ. ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς ἁρμοδιότητός του, δὲν ἠρνήθη ποτὲ νὰ ἐξετάσῃ ὑποβληθείσας αὐτῷ ἀπόψεις ὀργανώσεων ἢ προσώπων δυναμένων νὰ ἔχωσιν ἔγκυρον γνώμην, ἐκ τούτου ὅμως δὲν ἕπεται, ὅτι δέον νὰ ἐξαρτᾷ τὰς ἀποφάσεις του ἐκ τῆς συμφωνίας τούτων, πολλῷ δὲ μᾶλλον νὰ θέτῃ ταύτας προκαταβολικῶς ὑπὸ τὴν ἔγκρισίν των. Δεδομένου, ὅτι συνήθως ἡ κριτικὴ ἀσκεῖται ἐπὶ θεμάτων αἰσθητικῶν, εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ ἐπὶ τούτων ἐπικρατοῦσα πολυγνωμία ἡ καθιέρωσις μιᾶς τοιαύτης ἀρχῆς θὰ ὡδήγει εἰς χάος. Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη Κοσμητεία τοπίου εἶναι ὀργάνωσις ἰδιωτικοῦ χαρακτῆρος καὶ πάντως ἐστερημένη πάσης ἐκ νόμου τινὸς πηγαζούσης ἁρμοδιότητος. Ἄν αὕτη εἶχεν ὑποβάλει τὰς ἀπόψεις της εἰς τὸν Ὀργανισμὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μελέτης, εἰς τὴν θιγομένην περίπτωσιν τῶν ἔργων ἀναψυχῆς Λυκαβηττοῦ, αἱ ἀπόψεις αὗται ἤθελον συζητηθῆ, ὡς ἀπόψεις σοβαραὶ καὶ ἀποτελοῦσαι τὴν γνώμην τῶν ἀπαρτιζόντων αὐτὴν οὐχὶ τυχαίων προσώπων. Πλὴν δὲν συνέβη τοῦτο, οὐδ’ ἄλλοθεν ὑπεβλήθησαν ἔγκυροι συζητητέαι γνῶμαι ἐν τῷ σταδίῳ τῆς μελέτης τῶν ἔργων, καίτοι ὁ προγραμματισμὸς τούτων ἀνεκοινώθη ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον καὶ πολλὰ σχόλια ἔκτοτε ἐδημοσιεύθησαν. Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ Σχολὴ τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου, εἰς ἣν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου ἐδόθησαν τῇ αἰτήσει της τὰ προσχέδια τῶν ἔργων εἰς οὐδεμίαν παρατήρησιν προέβη. Ὁ προσφάτως περὶ τὸ ζήτημα τοῦ Λυκαβηττοῦ δημιουργηθεὶς θόρυβος ἠγέρθη διὰ τῆς δημοσιογραφικῆς ὁδοῦ. Παρὰ ταῦτα, ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἀσμένως ἀπεδέχθη τὴν προσφάτως διεξαχθεῖσαν ἐν τῷ Τεχνικῷ Ἐπιμελητηρίῳ δημοσίαν συζήτησιν, ὡς ἐδήλωσε δὲ θὰ ἐξετάσῃ μετὰ προσοχῆς τὰς διατυπωθείσας ἀντιθέτους προτάσεις, καίτοι αἱ πλεῖσται τούτων περιωρίσθησαν εἰς γενικότητας καὶ θὰ προβῇ εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας προσαρμογὰς τῆς μελέτης πρὸς μείζονα ἐξασφάλισιν τῆς αἰσθητικῆς τοῦ τοπίου ἐν τῷ λόφῳ. Δέον πάντως νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐλάχιστοι ἐκ τῶν μετασχόντων τῆς δημοσίας ταύτης συζητήσεως ἀπέκρουσαν ἀπολύτως τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐν τῷ Λυκαβηττῷ. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, οὐδεὶς ἀποχρῶν λόγος ἐπιβάλλει τὴν ἀναθεώρησιν τῶν εἰλημμένων ἀποφάσεων ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἔργων Λυκαβηττοῦ. Ἀναφορικῶς πρὸς τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένας ἀντιδράσεις τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, καὶ πρὸς πληρεστέραν κατατόπισιν τοῦ Σώματος, σημειοῦμεν, ὅτι ὁ χῶρος τοῦ λόφου ἀποτελεῖ δημόσιον κτῆμα κείμενον ἐκτὸς τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου τῆς πόλεως ἀποτελοῦν δὲ ἀναδασωτέαν ἔκτασιν τελοῦσαν ὑπὸ διοίκησιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἔτι δέ, μόνος ἁρμόδιος ἐκ τοῦ νόμου πρὸς ἐκτέλεσιν κρατικῶν ἔργων τουριστικῆς σημασίας εἶναι κατὰ τὰς διατάξεις τῶν κειμένων νόμων ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ καὶ ὅτι οὐδεμία διάταξις ὑποχρεοῖ τοῦτον εἰς τὴν λῆψιν τῆς γνώμης οἱουδήποτε τρίτου ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος καὶ τῆς μορφῆς τῶν ἔργων. Κατὰ ταῦτα δὲν ἀφῃρέθη ἁρμοδιότης τις τοῦ Δήμου ἐν προκειμένῳ καὶ δὲν εὐσταθοῦν τὰ λεχθέντα ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου (βλ. Α. Ν. 1565)50, ὡς οὗτος ἐκυρώθη διὰ τοῦ Ν. 1624)51 Ν. Δ. 3430)55 καὶ Ν.Δ. 4109)60 ὡς καὶ Κώδικα Δήμων Κοινοτήτων Ν. Δ. 2888)54 ἐν ἄρθροις 20–21). Ἐν τέλει καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενα περὶ σπατάλης, ἑκατομμυρίων καὶ ἔργων νεομολικῆς συλλήψεως, σημειοῦμεν, ὅτι ἡ δαπάνη τῶν ἔργων τοῦ Λυκαβηττοῦ, εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς συνήθους δαπάνης τοιούτων κατασκευῶν καὶ χωρίζεται εἰς δύο τμήματα. Τὸ πρῶτον ἐξ ὀκτὼ περίπου ἑκατομμυρίων ἀφορᾷ τὰς κτιριακὰς κατασκευὰς μετὰ τοῦ βασικοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ αὐτῶν (ἑστιατόρια — μπὰρ) τὸ δὲ δεύτερον τμῆμα, ὕψους δώδεκα τὸ πολὺ ἑκατομμυρίων, ἀφορᾷ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ὑπογείου ἀναβατῆρος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ τῶν ἐργασιῶν ἐξωραϊσμοῦ τῶν ἱστορικῶν τειχῶν τοῦ Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβῆ τ’ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει στοιχεῖα, ἅτινα ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως: Ὁ συνολικὸς προϋπολογισμὸς δαπάνης τοῦ ἔργου ἀνέρχεται εἰς τὸν ποσὸν τῶν δραχ. 8.000.000, οὐδέποτε δὲ προεβλέφθη τὸ ἀναφερόμενον ποσὸν τῶν 100 ἑκατομμυρίων. Μέχρι τοῦδε ἐξετελέσθησαν αἱ ἀκόλουθοι ἐργασίαι: α) Προπαρασκευαστικαὶ ἐργασίαι ἐξωραϊσμοῦ, δαπάνης δραχ. 1.000.000. β) αʹ φάσεις κυρίων ἐργασιῶν (γεφύρωσις ρήγματος πύλης Ἁγίου Ἀνδρέου) δαπάνης δραχ. 2.800.000, συνεχιζομένων εἰσέτι. Τελοῦν ὑπὸ ὁριστικὴν μελέτην αἱ περαιτέρω ἐργασίαι αἱ προβλεπόμεναι ἐν τῇ προμελέτῃ, ὧν ἡ ἐκτέλεσις θέλει ἐπακολουθήσει μέχρι τοῦ συνολικοῦ ὕψους δαπάνης τῶν 8.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἀπὸ 21.2.1962 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου Δελφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἐπαρκοῦς ὑδρεύσεως τῆς κώμης τῶν Δελφῶν ἀντιμετωπίσθη ἤδη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, ὅστις ἐπέτυχε τὴν διάθεσιν ἐπαρκοῦς ποσότητος ὕδατος ἐκ τῆς μόνης ἀξιολόγου πηγῆς εἰς τὴν περιοχὴν καὶ τὴν διὰ τῆς ποσότητος ταύτης ἐνίσχυσιν τοῦ συστήματος ὑδρεύσεως τῆς κώμης διὰ κατασκευῆς τῶν ἀπαραιτήτων ἔργων ἀντλήσεως καὶ διοχετεύσεως τοῦ ὕδατος. Αἱ ἐργασίαι θέλουσι περατωθῇ ἐντὸς τῆς ἀνοίξεως, εἰς τρόπον ὥστε κατὰ τὴν περίοδον τῆς ηὐξημένης τουριστικῆς κινήσεως νὰ ὑφίσταται ἐπάρκεια ὕδατος. Παραλλήλως, ὅμως, ἐπειδὴ ἡ ραγδαία τουριστικὴ ἀνάπτυξις τῶν Δελφῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ γνωστὴ λειψυδρία τῆς περιοχῆς ἀφ’ ἑτέρου θέλουσιν ὁδηγήσει ἀναγκαίως εἰς τὴν ἀναδημιουργίαν τοῦ προβλήματος εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, ὁ Ὀργανισμὸς δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ ἀναζητῇ τὴν ὁριστικὴν διευθέτησιν τοῦ θέματος δι’ ἐξευρέσεως τῆς προσηκούσης ὁριστικῆς λύσεως τοῦ προβλήματος τούτου, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15104)30.3.1962 ἐγγράφου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, δι’ οὗ τοῦτο ἀπαντᾷ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Ἀριθ. πρωτ. 15104. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γενικὴν Διεύθυνσιν Φορολογίας Διεύθυνσιν 18ην Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 8536)2127)27.3.1962. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ γενόμενος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν προσδιορισμὸς τῆς τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα πρὸς κατασκευὴν τῆς τάφρου Κουσμπανιώτη πεδιάδος Λαρίσης, ἐκρίθη παρ’ ὑμῶν μὴ συμφέρον, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ Δικ. Γραφείου Λαρίσης, ταχθέντος ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἀποφάσεως ὡς καὶ τῆς συμπληρωματικῆς τοιαύτης ὑπ’ ἀριθ. 462) 1952 τοῦ αὐτοῦ Προέδρου. Ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία ἀνέμεινε, κατόπιν τούτων, τὴν ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ἀποδοχὴν τῶν ἀποφάσεων, ἵνα εἰσαχθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ κριθῇ περὶ τοῦ ἐνδεδειγμένου ἢ μὴ τῆς ἀποδοχῆς, πλὴν ὅμως οὐδεμία αἴτησις τῶν ἐνδιαφερομένων μέχρι σήμερον ὑπεβλήθη. Δεδομένου, ὅτι δὲν συντρέχει περίπτωσις αὐτοδικαίας ἀνακλήσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως, οὔτε συντέλεσις αὐτῆς ἐπῆλθε, παραμένουν ἀκέραια τὰ δικαιώματα τῶν ἀναγνωρισθέντων ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 938)1956 ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ Προέδρου δικαιούχων εἰς ἀπόληψιν ἀποζημιώσεως. Ἐάν, συνεπῶς, οὗτοι ἀποδέχωνται τὰς καθορισθείσας τιμάς, ἡ παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἀποδοχὴ τῶν ἀποφάσεων δέον νὰ προεξοφλῆται. Ἐάν, ἀντιθέτως, δὲν ἀποδέχωνται ταύτας, πρὸς ἀποφυγὴν δικαστικοῦ ἀγῶνος ἐνδείκνυται ἡ παρ’ αὐτῶν ὑποβολὴ σχετικῶν αἰτήσεων, δι’ ὧν νὰ προβάλλωνται τὰ περὶ τῆς ἀποζημιώσεώς των ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς μονάδος αἰτήματά των, ἵνα κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ κριθῇ παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τὸ θέμα. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1962.

Ὁ Προϊστάμενος Πάρεδρος

Α. ΤΟΜΑΡΑΣ».

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2825)2112)5.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 657 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη σχετικῶς α) μὲ τὸ κληροδότημα τοῦ ἐκ Κυθήρων καταγομένου καὶ ἐν Αὐστραλίᾳ ἀποβιώσαντος Γεωργίου Κασιμάτη πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Γηροκομείου εἰς τὴν Κοινότητα Ποταμοῦ Κυθήρων καὶ β) μὲ τὴν δωρεὰν τοῦ Γρηγορίου Γ. Κασιμάτη (υἱοῦ τοῦ ὡς ἄνω διαθέτου) μιᾶς οἰκίας κειμένης ἐν Ποταμῷ Κυθήρων διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 138 τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν» ὡς σήμερον ἰσχύει οἱ Γραμματεῖς τῶν Πρωτοδικείων καὶ Εἰρηνοδικείων, οἱ Πρόξενοι καθὼς καὶ οἱ συμβολαιογράφοι διὰ τὰς μερίμνῃ των δημοσιευομένας διαθήκας ὀφείλουν ἐντὸς τοῦ πρώτου δεκαημέρου ἑκάστου μηνὸς ὅπως ἀποστέλλωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀντίγραφα τῶν κατὰ τὸν προηγούμενον μῆνα δημοσιευομένων διαθηκῶν δι’ ὧν καταλείπονται κληρονομίαι ἢ κληροδοσίαι ὑπὲρ τοῦ Κράτους ἢ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν. 2. Ἐντὸς τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω προθεσμίας ὑποχρεοῦνται οἱ συμβολαιογράφοι καὶ οἱ Πρόξενοι κατὰ τὸ ἄρθρον 139 τοῦ Α. Ν. 2039)39 ὅπως ἀποστέλλωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀντίγραφα τῶν δωρεῶν τῶν συσταθεισῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀνωτέρω σκοπῶν. 3. Ἐκ τῆς ἐρεύνης τοῦ ἀρχείου τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας Δ)νσεως Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑφίσταται φάκελλος ἐκ διαθήκης Γεωργίου Κασιμάτη ἢ ἐκ δωρεᾶς Γεωργίου Γ. Κασιμάτη, διότι προφανῶς δὲν ἔχουσιν ἀποσταλῆ ἀντίγραφα τῶν οἰκείων συστατικῶν πράξεων καὶ ἐξ οὗ κατ’ ἀκολουθίαν λόγου δὲν ἦτο ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατὸν νὰ μεριμνήσῃ ἡ ὑπηρεσία διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς λειτουργίας τοῦ Γηροκομείου τούτου. 4. Ἤδη ἡ ὑπηρεσία ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Οἰκον. Ἔφορον Κυθήρων τὸ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 5871)12.4.1962 ἔγγραφον διὰ τὴν ἀνεύρεσιν στοιχείων καὶ τὴν προώθησιν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται κληρονομίας καὶ δωρεᾶς ὡς καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁριζομένων κοινωφελῶν σκοπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2346)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. 546 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18345 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Λέσβου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν ἐντολῆς τῆς Νομαρχίας ἡ Διεύθυνσις Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ συνέταξε μελέτην διὰ τὴν κατασκευὴν λιμενίσκου εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον. Ἡ μελέτη ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν προβλῆτος εἰς τὴν θέσιν τῆς παλαιᾶς καταστραφείσης τοιαύτης. Διὰ τοῦ ἔργου τούτου θὰ παρέχεται ἀσφαλὲς καταφύγιον εἰς τὰ πάσης φύσεως μικρὰ πλωτὰ μέσα. Ἡ μελέτη τοῦ ἔργου προϋπολογισμοῦ 500.000 δρχ., ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἵνα ἐντάξῃ τὸ ἔργον εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων, λόγῳ παντελοῦς ἀδυναμίας τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Λήμνου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δαπάνην ταύτην. Συμπληρωματικῶς ἀπὸ τοῦ λήξαντος Σεπτεμβρίου ὑπεβλήθη παρὰ τοῦ μηχανικοῦ Λήμνου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ σχέδιον ὁριζοντιογραφίας τοῦ ὅρμου Ἁγ. Εὐστρατίου μετὰ βυθομετρήσεων. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀλλὰ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Λήμνου, ὑπαγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς κοινότητος Ἁγ. Εὐστρατίου γνωρίζομεν τὰ κάτωθι: Ἡ κοινότης Ἁγίου Εὐστρατίου κατατάσσεται μεταξὺ τῶν ἀπόρων κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λέσβου. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ κοινότης αὕτη ἔτυχεν ὅλως ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λέσβου ὅπερ κατὰ τὴν τριετίαν 1959–1961 ἐπεχορήγησε τὴν κοινότητα διὰ διαφόρων οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων συνολικοῦ ὕψους δραχ. 377.000 ἐξ ὧν δραχ. 137.000 ὑπὸ τύπον δανείου καὶ δραχ. 240.000 ὑπὸ τύπον δωρεᾶς. Διὰ τῶν ἐν λόγῳ πιστώσεων ἡ κοινότης Ἁγ. Εὐστρατίου κατεσκεύασεν ἔργα ὑδρεύσεως, ὑπονόμων, κρηπιδωμάτων καὶ ἄλλα τοπικὰ ἐξυγιαντικὰ ἔργα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν δημοτῶν της. Οὕτω ἡ εἰς κοινωφελῆ ἔργα δραστηριότης τῆς κοινότητος Ἁγ. Εὐστρατίου ἐκαλύφθη ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λέσβου διὰ τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐν τῇ μερίμνῃ του νὰ ἐνισχύσῃ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ τὰς ἀπόρους κοινότητας λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του καὶ τὰς ἀνάγκας ἑκάστης κοινότητος ὡς θέλει πράξει καὶ διὰ τὴν ἐν προκειμένῳ Κοινότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Λ. Γιάννου, Λ. Κύρκου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4480) 3335 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Λ. Κύρκου κλπ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ ὧν πρόκειται θέματα κρίνονται ἑκάστοτε ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς πολιτείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸν λόγον δι’ ὅν ὁ εἰς ἀπόταξιν τεθεὶς Ὑπολοχαγὸς Πασσᾶς Δανιὴλ ἀπηύθυνε τὴν γνωστὴν διὰ τοῦ Τύπου ἐπιστολήν, ὁ μόνος ἁρμόδιος νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν περιέργειαν τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ γράψας ταύτην, καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν αἰτίαν δι’ ἥν οὗτος ἐτέθη εἰς ἀπόταξιν κοινοποιοῦμεν κατωτέρω τὴν εἰς τὸν Τύπον τῆς 11.3.1962 δοθεῖσαν ἡμετέραν ἀπάντησιν. «Ὁ ἀνωτέρω τεθεὶς εἰς ἀπόταξιν διὰ βαρέα πταίσματα περὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν πειθαρχίαν διὰ τοῦ ἀπὸ 2.3. 1962 διεγράφη τῶν στελεχῶν τοῦ στρατεύματος ἀπὸ 30.3. 1962 ἡμερομηνίαν ἥν φέρει ἡ δημοσιευομένη ἐπιστολή του. Τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐπιστολῇ, ὅτι δὲν ἔλαβε γνῶσιν ἐνεργηθείσης κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς βάρος του διοικητικῆς ἐξετάσεως εἶναι ψευδές, δοθέντος, ὅτι οὗτος ἐξητάσθη ἐνόρκως καὶ ἐτιμωρήθη βάσει τοῦ ἐξαχθέντος πορίσματος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 455.1)78)255840)28.3.1962 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2310)1737)24.2. 62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ θέμα χρηματοδοτήσεως τῶν διδακτηριακῶν ἐργασιῶν ἐξετάζεται ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων εἰς τὰ ὁποῖα μεταβιβάζονται αἱ σχετικαὶ πιστώσεις τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3483)2530)16.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 723)10. 3.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτάς, ὅτι εὐθὺς ὡς ἤθελε διευθετηθῆ τὸ θέμα καταλληλότητος τοῦ γηπέδου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Μαριῶν Θάσου θὰ συνταχθῇ ἀνάλογος πρὸς τὸ γήπεδον μελέτη καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἐν καιρῷ ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1048)30.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 304)1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 405)15.3.1962 ἀναφορᾶς ἐκ μέρους τοῦ διενεργήσαντος ἐπιτόπιον ἔρευναν Ἐπιθεωρητοῦ Δημ. Σχολείων Αʹ Περιφερείας Θεσσαλονίκης, αἱ ἀποδιδόμεναι κατηγορίαι εἰς τὸν δημοδιδάσκαλον Τσάπανον Νικόλαον τοῦ 3θεσίου Δημοτικοῦ Σχολείου Κάτω Σχολαρίου εἶναι ἀβάσιμοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Σακελλάρη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2371)1798)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 572)22. 2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Σακελλάρη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτάς, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Αἰτωλικοῦ ἀπαιτεῖται δαπάνη ἄνω τῶν 2.000.000 δραχμῶν καὶ οὐχὶ 439.000, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ἤδη ἐγένετο δημοπρασία διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν θεμελίων καὶ προβλέπεται ἡ διάθεσις πιστώσεως διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν ἀναφερομένων μαθημάτων κενὰ τοῦ Γυμνασίου Αἰτωλικοῦ, ἐμφανίζονται, πράγματι ἐλλείψεις εἰς τὴν διδασκαλίαν τῶν Μαθηματικῶν (12 ἐπὶ 34 ὡρῶν), Φυσικῶν (1 καθηγητής), δὲν διδάσκονται δὲ τὰ δευτερεύοντα μαθήματα (πλὴν τῆς Γυμναστικῆς, ἥτις διδάσκεται κανονικῶς), τοῦτο δὲ ὀφείλεται εἰς τὴν γνωστὴν γενικὴν ἔλλειψιν καθηγητῶν τῶν ἀνωτέρω εἰδικοτήτων, ἥτις ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον. Αἱ ἐλλείψεις αὗται ἐλπίζεται, ὅτι θέλουν ἀντιμετωπισθῆ ἀσφαλῶς σὺν τῷ χρόνῳ, διὰ τῶν μελετωμένων καὶ λαμβανομένων ἤδη ἀποτελεσματικῶν μέσων. Ὡς πρὸς τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1962 θὰ διανεμηθοῦν πολλαπλάσια εἰς ἀξίαν καὶ τεμάχια ὄργανα Φυσικῆς καὶ Χημείας, ἤτοι 300 σειραὶ ὄργανα μετρήσεως διὰ τὰ Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, 300 σειραὶ ὄργανα διὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ δυναμικοῦ ἠλεκτρισμοῦ, 1.000 σειραὶ βασικῶν ὀργάνων Φυσικῆς, 1.000 σειραὶ συσκευῶν ὀργάνων Χημείας, 1.000 σειραὶ Χημικῶν οὐσιῶν, 500 προβολεῖς διαφανειῶν, 15.000 φὶλμ διαφανειῶν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν βιολογικῶν μαθημάτων. Πάντα ταῦτα, ἐτονίσθησαν διὰ μακρῶν δηλώσεων τοῦ ὑπογραφομένου, εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἀπὸ 6ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2381)1808)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 582 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἵδρυσιν Δημοσίας Τεχνικῆς Σχολῆς ἐν Σκύρῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ ἵδρυσις τοιαύτης Σχολῆς ἐν Σκύρῳ καθίσταται ἀνέφικτος, καθ’ ὅσον ὡς προέκυψεν ἐξ ἐπιτοπίου ἐρεύνης διενεργηθείσης κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως παρίσταται ἀνάγκη πρὸς διατήρησιν καὶ ἐξέλιξιν τῆς τέχνης τῶν σκαλιστῶν ἐπίπλων, εἴτε διὰ τῆς ἱδρύσεως Τεχνικῆς Σχολῆς, εἴτε διὰ τῆς λειτουργίας ἑνὸς ἐργαστηρίου ἐλευθέρων σπουδῶν. Ἡ λειτουργία ὅμως Τεχνικῆς Σχολῆς δὲν εἶναι δυνατή, δεδομένου, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐξευρεθῇ κατάλληλον διδακτικὸν προσωπικὸν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν εἰδικῶν μαθημάτων οὔτε διδακτήριον διὰ τὴν στέγασιν τῆς Σχολῆς, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν, εἶναι ἀσήμαντος καθ’ ὅσον ἐκ 40 περίπου ἀποφοιτώντων μαθητῶν ἐτησίως ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου οἱ δέκα πέντε θήλεις καὶ ἐκ τῶν ὑπολοίπων οἱ περισσότεροι συνεχίζουν τὴν φοίτησίν των εἰς τὸ Γυμνάσιον, εἰς τρόπον ὥστε εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν εἰς τὴν Σχολὴν θὰ ἐγγράφωνται πλέον τῶν πέντε ἕως ὀκτὼ μαθητῶν ἐτησίως. Κατὰ ταῦτα διὰ τὴν ἐκμάθησιν τῆς Σκυριανῆς σκαλιστικῆς τέχνης τῶν ἐπίπλων δέον νὰ ἱδρυθῇ ὑπὸ τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς ἓν ἐργαστήριον ἐλευθέρων σπουδῶν, χρησιμοποιουμένων πρὸς τοῦτο ἐκ τῶν ἤδη ἐπιπλοποιῶν ὡς ἐκπαιδευτῶν καὶ ἐχόντων μεγαλυτέραν πεῖραν καὶ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν διατήρησιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται σκαλιστικῆς τέχνης. Εἰς τὸ ἐργαστήριον τοῦτο θὰ ἠδύναντο νὰ διδάσκωνται καί τινα θεωρητικὰ μαθήματα (Θρησκευτικά, Ἑλληνικά, Ἀριθμητική, Γεωμετρία, Σχέδιον) ὑπὸ τῶν διδασκόντων εἰς τὸ Γυμνάσιον Σκύρου Καθηγητῶν, παρεχομένης σχετικῆς ἐνισχύσεως καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἵδρυσιν ταπητουργικῆς Σχολῆς, ἁρμοδία τυγχάνει ἐν προκειμένῳ ἡ Διεύθυνσις Βιοτεχνίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ὁ Ἐθνικὸς Ταπητουργικὸς Ὀργανισμός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34861)16.3.62 ἐγγράφου ἡμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 726 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐνέργειαι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἀποβλέπουν ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ νὰ νουθετοῦν καὶ συμβουλεύουν τοὺς φοιτητάς, πάντοτε βεβαίως ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων, ὅπως ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν δικαιωμάτων των τοῦ συνέρχεσθαι καὶ ἐκφράζειν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν ἀπασχολούντων αὐτοὺς ζητημάτων, ἀποφεύγουν ἀνεπιτρέπτους πρὸς τὴν ἰδιότητά των καὶ ἐκνόμους ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2326)1753)24.2. 62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 520) 17.2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου θηλέων Μυτιλήνης ἀπησχόλησε καὶ ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον. Προέχει ἡ ἀνάγκη ἐξευρέσεως καταλλήλου γηπέδου. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐζητήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 79148) 26.7.61 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Νομαρχίαν Λέσβου ἡ παρὰ τοῦ Δήμου Μυτιλήνης παραχώρησις καταλλήλου γηπέδου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐγένετο καὶ ὑπόμνησις ὑπ’ ἀριθ. 22778)7.3.62. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3495)2542)16.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 736)13. 3.1962 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν ὡς ἄνω βουλευτήν, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἡγουμενίτσης, ἐχορηγήθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀρωγὴ διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν, βάσει μελέτης συνταχθείσης ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῖν Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας. Διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν καὶ μέχρι τῆς πλήρους ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου θὰ διατίθενται ἐν καιρῷ αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις. Ὡς πρὸς τὸ διδακτήριον τοῦ Γυμνασίου Φιλιατῶν τοῦ ὁποίου ἀποπερατώθη ἡ κατασκευὴ τοῦ οἰκοδομικοῦ σκελετοῦ ἐκ 3 αἰθουσῶν πλὴν τοῦ διατιθεμένου ὑπὸ τοῦ Σχολικοῦ Ταμείου ποσοῦ 150.000 δραχμῶν ὑπολοίπου προγενεστέρων ἀρωγῶν τοῦ Ὑπουργείου, θὰ χορηγηθῇ καὶ ἕτερον κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διὰ τὴν συνέχισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2702)1973)3.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 605)26. 2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν ὡς ἄνω βουλευτήν, ὅτι γίνονται ἐνέργειαι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ ἐνοικίασιν καταλλήλων ἰδιωτικῶν οἰκημάτων διὰ τὴν προσωρινὴν διευθέτησιν τοῦ στεγαστικοῦ θέματος τῶν Σχολείων τῆς πόλεως Κῶ. Διὰ τὴν ὁριστικὴν λύσιν τοῦ διδακτηριακοῦ ζητήματος τῆς χώρας, μελετᾶται ἡ λῆψις διαφόρων μέτρων, ὥστε νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς λίαν εὐρεῖαν ἔκτασιν ἡ ἱκανοποίησις τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3474)2591)16.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 714 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι τὸ Γυμνάσιον Δολιανῶν εἶναι ἀρτισύστατον ἐκ μετατροπῆς τοῦ ἐκεῖ λειτουργοῦντος Γυμνασ. Παραρτήματος καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ παρουσιάζωνται προβλήματα μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπανδρώσεώς του. Συγκεκριμένως ὑπὸ τοῦ ἀναπληρωτοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Ἰωαννίνων ἀντιμετωπίσθη ἡ ἀμοιβαία ἀπόσπασις ἑνὸς ἐκ τῶν ὑπηρετούντων εἰς Δολιανὰ δημοσίων καθηγητῶν, ἵνα οὕτω ἀνατεθῇ ἡ διεύθυνσις τοῦ Γυμνασίου εἰς ἐμπειρότερον καθηγητήν, ἐν ὄψει τῆς λήξεως τῆς ἀποσπάσεως τοῦ μέχρι τοῦδε διευθύνοντος τὸ Γυμνάσιον καθηγητοῦ καὶ τῆς ἐπανόδου αὐτοῦ εἰς Ἰωάννινα. Τὸ γεγονὸς τοῦτο προεκάλεσε τὴν ἀντίδρασιν τῶν κατοίκων τῶν Δολιανῶν, φοβουμένων ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διδασκόντων, ἥτις βεβαίως δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπέλθῃ. Πρὸς τὸν Γεν. Ἐπιθεωρητὴν Ἰωαννίνων ἐδόθη πάντως ἐντολή, ὅπως μέχρι τῆς ἀφίξεως τῶν διοριζομένων κατ’ αὐτὰς καὶ εἰς Δολιανὰ νέων καθηγητῶν οὐδένα ἐκ τῶν ὑπηρετούντων μετακινήσει ἐκ τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ Γυμνάσιον Φιλιατῶν, τοῦτο λειτουργεῖ ἀρτίως διὰ 4 δημοσίων καθηγητῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων εἰσέτι εἰς αὐτό, μέχρι πλήρους ἐπανδρώσεως τούτου διὰ δημοσίων 4 προσωρινῶν καθηγητῶν. Γενικῶς εἰς τὸν ἀναλαβόντα τὴν 10.3.1962 καθήκοντα νέον Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν Μ.Ε. Ἰωαννίνων ἐδόθησαν ὁδηγίαι διὰ τὴν μετ’ εὐμενείας ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῶν ἀρτισυστάτων Γυμνασίων τῆς περιφερείας αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ἐξορίστων κλπ.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ἐρώτησίν μας αὐτὴν θέτομεν καὶ πάλιν ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας τὸ δρᾶμα τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 18 ἔτη εὑρίσκονται ὑπὸ κάθειρξιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν ἔχει σημειωθῆ, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν μακραίωνα ἱστορίαν τῆς χώρας μας δὲν ἀναφέρεται παρόμοιον περιστατικόν. Τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τόσα ἔτη εἶναι κλεισμένοι εἰς τὰς φυλακὰς ἢ τὰ στρατόπεδα ἐξορίας, μακρὰν ἀπὸ τὰς οἰκογενείας των καὶ ὑπὸ ἀφορήτους στερήσεις καὶ μὲ σοβαρώτατα καὶ ἐπικινδύνως κλονισμένην καὶ καθημερινῶς ἐπιδεινουμένην τὴν ὑγείαν των, πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ τερματισθῇ. Καὶ ἄλλαι χῶραι διῆλθον περιόδους ἐσωτερικῶν ἀναταραχῶν, ἀλλὰ μετὰ τὴν θύελλαν, χάριν τοῦ ἰδίου συμφέροντος, προέβησαν εἰς τὴν λήθην, τὴν ἀμνήστευσιν τοῦ παρελθόντος καὶ μόνον ἡ ἰδική μας χώρα παρὰ τὰ διδάγματα τῆς ἱστορίας, ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῇ ἀκόμη ἀνοικτὴν τὴν πυορροοῦσαν αὐτὴν πληγὴν τοῦ παρελθόντος. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ κλείσῃ ἡ πληγὴ αὐτή. Καιρὸς νὰ εἰρηνεύσῃ ἡ χώρα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατ’ ἐπανάληψιν εἶπε τὸ «Ναὶ» εἰς τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐπίσης καὶ Ἀρχηγοὶ Κομμάτων καὶ πνευματικοὶ καὶ πολιτικοὶ καὶ λοιποὶ παράγοντες ἔχουν πολλάκις διακηρύξει, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ἡ χώρα μας τὸ ταχύτερον εἰς τὴν ὁμαλότητα. Πρέπει νὰ ἀναστηλωθοῦν οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοί, νὰ καταργηθοῦν τὰ ἔκτακτα μέτρα τῆς ἀνωμάλου ἐκείνης περιόδου, νὰ γίνῃ σεβαστὸν τὸ Σύνταγμα. Νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ Δημοκρατία. Ἀποτελεῖ τοῦτο τὸ βασικώτερον καὶ τὸ πλέον ζωτικὸν πρόβλημα, τοῦ ὁποίου ἡ λύσις κατέστη ἐπιτακτική. Τὸ θλιβερὸν παρελθὸν νὰ ταφῇ. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ αἴτημα τοῦτο. Καὶ τὴν καλοῦμεν ὄχι ἀπὸ καθῆκον κομματικόν, ἀλλὰ ἀπὸ καθῆκον ἐθνικόν. Διότι ἐθνικὸν καθῆκον εἶναι ἡ ἀποκατάστασις ψυχικῆς ἑνότητος τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους, ἡ γαλήνευσις τῆς χώρας καὶ ἡ εὔρυθμος λειτουργία τῶν Δημοκρατικῶν μας θεσμῶν. Ἡ λῆξις τῆς ἀνταρσίας, ἡ γενικὴ ἀμνηστία, ἡ κατάργησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων τῆς ἀνωμάλου περιόδου κατέστη ἐθνικὴ ἀνάγκη. Ἡ ἀπήχησις ἐκ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔχῃ σοβαρωτάτην κοινωνικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνταπόκρισιν. Θὰ ἀποτελέσῃ σημαντικώτατον ἱστορικὸν ἔργον ἐθνικῆς ἑνότητος καὶ θὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν ζωὴν πολιτικῆς, οἰκονομικῆς καὶ ἐθνικῆς ὑγείας εἰς τὴν ἐξελικτικὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους μας. Τελειώνω, τὰς ὀλίγας αὐτὰς λέξεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος μὲ μίαν φράσιν ἐξ ἀγορεύσεως τοῦ σεβαστοῦ μας Προέδρου, εἰπόντος «ἐγνωρίσαμεν κατὰ τὸ παρελθὸν ἀλλήλους μὲ τὸ μῖσος καὶ τὴν ἔχθραν, ἂς γνωρίσωμεν τώρα ἀλλήλους μὲ ἀγάπην καὶ εἰρήνην».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§8Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς 1350 πολιτικοὶ κρατούμενοι ἄνδρες καὶ 17 γυναῖκες. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ὅταν τὰ πάθη ἔφθασαν εἰς μεγάλην ὀξύτητα, ἐφυλακίσθησαν χιλιάδες πολιτῶν πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ κρατοῦνται. Μεταξὺ τῶν κρατουμένων ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ἑκατοντάδες ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον κἂν μέρος εἰς τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἀλλὰ κατεδικάσθησαν ἀπὸ τοῦ 1945 βάσει τῶν γνωστῶν δικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὰ κακουργιοδικεῖα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀντιστασιακοί. Γνωρίζω ἀνάμεσά των περιπτώσεις τριῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα κατεδικάσθησαν δύο μῆνας μετὰ τὴν ἐνηλικίωσίν των, καὶ ἐπὶ 18 χρόνια παραμένουν εἰς τὰς φυλακάς, ἐνῷ ἐὰν ἐδικάζοντο δύο μῆνες ἐνωρίτερον θὰ ἦσαν ἀνήλικοι, θὰ ἐνεκλείοντο εἰς τὰ Ἀναμορφωτήρια καὶ θὰ εἶχον ἀσφαλῶς ἀπολυθῆ. Πολλοὶ ἐκ τῶν κρατουμένων εἶναι βαρέως ἀσθενεῖς, μὲ πολλὰς ἀσθενείας ἕκαστος. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ εἰδικώτερον διὰ τὰς 17 κρατουμένας γυναῖκας. Μία ἐξ αὐτῶν πρώην καθηγήτρια, εἶναι σχιζοφρενὴς καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἰαθῇ. Ἐν τούτοις ἐξακολουθῇ νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ κράτησιν εἰς τὸ Δημόσιον Ψυχιατρεῖον, καὶ εἶναι γνωσταὶ αἱ ἄθλιαι συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ἐκεῖ διὰ τοὺς ἀσθενεῖς. Ὑπάρχουν ἄλλαι περιπτώσεις ὑπερηλίκων κρατουμένων γυναικῶν, ἐνῷ ἄλλαι γυναῖκες πάσχουσι ἀπὸ δύο καὶ τρεῖς παθήσεις ἑκάστη σοβαρωτάτας. Ἐπισημαίνω 6 καρδιοπαθείας, 8 ρευματισμούς, 2 ἕλκη στομάχου, 3 σπονδυλοαρθρίτιδας, 3 γαστρίτιδας, 3 πνευμονικὰς φυματιώσεις καὶ καρκῖνον ἀκόμη. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἦλθεν ὁ καιρὸς νὰ ἀπολυθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ ἰδιαιτέρως αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι κρατοῦνται ὅλαι διὰ πολιτικὰ ἀδικήματα 10, 12 καὶ 14 χρόνια. Ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἀπελύθησαν χιλιάδες κρατουμένων καὶ οὐδεμία διατάραξις τῆς τάξεως ὑπῆρξεν. Ὀφείλει ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συνταχθῇ πρὸς τὴν ἰδικήν μας πρότασιν, διὰ τὴν ἀμνήστευσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν ἐπαρκῶς τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους χρέος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς, ἀλλὰ καὶ στοιχειώδους δικαιοσύνης καὶ ἀνθρωπισμοῦ, εἶναι νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὸ μέγα αὐτὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον συνεχίζεται ἐπὶ 18 ἔτη. Οὐδεὶς λόγος ὑφίσταται, ὁ ὁποῖος νὰ καλύπτῃ ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ νὰ μὴ θέλῃ νὰ δώσῃ ὁριστικὴν λύσιν εἰς τὸ χρόνιον αὐτὸ πρόβλημα, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν χορήγησιν ἀμνηστίας. Πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν προχωρεῖ καὶ εἰς τὰ πλέον στοιχειώδη μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ὠθήσουν τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Ὑπάρχει παράδοσις ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν ἢ ἐθνικῶν ἐπετείων νὰ ἀπολύωνται ἐκ τῶν φυλακῶν ἀνάπηροι ὑπερήλικες, γυναῖκες ἢ ἔχοντες νὰ ἐκτίσουν ὑπόλοιπον ποινῆς ἐλάχιστον. Δυστυχῶς, ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως οὐδέποτε ἔγινε χρῆσις τῶν εὐκαιριῶν αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸν τερματισμὸν τοῦ δράματος αὐτοῦ καὶ ὀφείλει ἐν ὄψει τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα νὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν δυνατοτήτων ποὺ ἔχει, διὰ νὰ ἀπολυθοῦν οἱ πολιτικοὶ κρατούμενοι.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σχετική, εἶναι καὶ ἑτέρα ἐρώτησις. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα εἶπον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θέλω νὰ προσθέσω ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ φωτίσω μίαν πτυχὴν τοῦ δράματος. Βάσει ἐκθέσεων τῶν ἰατρῶν, οὐδεὶς ἐκ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων εἶναι ὑγιής. Οἱ πάντες ἔχουν 4, 5 καὶ 6 παθήσεις ὁ καθείς. Οἱ 222 λ.χ. ἐξόριστοι εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον ἔχουν 1028 παθήσεις, οἱ δὲ 428 τῶν φυλακῶν Αἰγίνης 1659 παθήσεις κλπ. Περαιτέρω κρατεῖται εἰς τὰς φυλακὰς σημαντικὸς ἀριθμὸς ὑπερηλίκων ποὺ ἐξέτισαν ποινὴν 16 καὶ 17 ἐτῶν, ὅπως καὶ ἀρκετοὶ ἀνάπηροι. Πέραν τῶν ἐθνικῶν, κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν λόγων, κ. Πρόεδρε, λόγοι ἀνθρωπιστικοὶ ἐπιβάλλουν νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν λύσιν τοῦ δράματος, ἰδιαιτέρως δὲ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄμεσον ἀπόλυσιν τῶν ὑπερηλίκων καὶ τῶν ἀσθενῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς οὐδεμίαν χώραν, εἰς οὐδεμίαν ἐποχήν, κυβέρνησις ἢ πολιτεία, εἶναι ἱκανοποιημέναι νὰ ἔχουν μεγάλον ἀριθμὸν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακάς. Δυστυχῶς εἰς τὴν χώραν μας ἐμεσολάβησαν γεγονότα, γνωστὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔξω αὐτῆς καὶ συνεπείᾳ αὐτῶν τῶν γεγονότων, ἐδημιουργήθη κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὔκολον νὰ λήξῃ. Ὑπάρχουν εἰς τὰς φυλακὰς κατάδικοι τῆς κοινῆς ποινικῆς νομοθεσίας. Ὑπάρχουν κατάδικοι σήμερον 619 καταδικασθέντες διὰ πολλοὺς φόνους ἕκαστος, ὑπάρχουν ἄλλοι κατάδικοι διὰ παράβασιν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τοῦ Α.Ν. 509)47 καὶ ἀκόμη δι’ αὐτομολίαν εἰς τὸν ἐχθρὸν καὶ κατάδικοι διὰ παράβασιν τοῦ νόμου περὶ κατασκοπείας. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης παρακολουθεῖ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ θέμα αὐτὸ καὶ προσπαθεῖ νὰ δώσῃ λύσιν βάσει τῶν ἰσχυόντων νόμων καὶ τῆς νομοθεσίας. Καὶ πλὴν τῆς προνομίας τῆς Βασιλικῆς Χάριτος, ἡ ὁποία συχνὰ χρησιμοποιεῖται, ἀπὸ τοῦ 1952, ἰσχύει ὁ νόμος 2058 περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως, βάσει τοῦ ὁποίου μετὰ γνωμοδότησιν μιᾶς ἐπιτροπῆς τοῦ συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀπολύσῃ ἐκ τῶν φυλακῶν κρατουμένους. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς εὐχερείας αὐτῆς τοῦ νόμου 2058, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι τῶν ἀρχῶν Ἀπριλίου ἀπελύθησαν 4395 κατάδικοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς διὰ παράβασιν Κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου, διὰ παράβασιν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος κ. ο. κ. Σήμερον εἰς ὅλας τὰς φυλακὰς τοῦ Κράτους κρατοῦνται 5990 κατάδικοι πάσης κατηγορίας. Ἐξ αὐτῶν 1075 εἶναι κατάδικοι δι’ ἀνθρωποκτονίας ἐκτελεσθείσας κατὰ τὰ Δεκεμβριανὰ καὶ τὴν προηγηθεῖσαν Ἐαμοκρατίαν, ὑπάρχουν 64 δοσίλογοι καὶ διὰ κατασκοπείαν καὶ δι’ αὐτομολίαν ἄλλοι 140. Πέραν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ πέραν τῆς Βασιλικῆς Χάριτος, ἡ κοινή μας νομοθεσία προβλέπει δυνητικὴν τὴν ἀπόλυσιν τοῦ καταδίκου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ⅔ τῆς ποινῆς. Ἡ εὐχέρεια αὐτὴ μὲ τὴν ἐγγύησιν τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν, ἔχει δώσει τὴν εὐκαιρίαν ἀπολύσεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ καταδίκων τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Νομίζω, ἡ ἐγγύησις αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐξυπηρετεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν κατάστασιν καὶ εἶναι δυνατὸν κατάδικοι δεικνύοντες καλὴν διαγωγὴν ἐν ταῖς φυλακαῖς νὰ δύνανται νὰ τύχουν τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν. Ἀντιμετωπίσθη μετ’ ἰδιαιτέρας εὐμενείας τὸ θέμα τῆς ἀποφυλακίσεως τῶν γυναικῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν γυναικῶν τῶν εὑρισκομένων ἐν ταῖς φυλακαῖς εἶναι τόσον μικρὸς ὡς ἀνέφερεν, ἡ κ. Σβώλου. Συγκεκριμένως ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ἐξητάσθη, ἀλλὰ αὕτη εἶναι καταδικασμένη διὰ παράβασιν τοῦ νόμου περὶ κατασκοπείας καὶ δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δὲν ἰσχύουν τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Ἡ κατάδικος αὐτὴ δύναται νὰ τύχῃ ἀπολύσεως ἢ διὰ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν ἢ διὰ τῆς διαδικασίας τῆς Βασιλικῆς Χάριτος.

§15Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ τὴν σχιζοφρενῆ, ὁμιλεῖτε;

§16Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μάλιστα. Σᾶς εἶπα, ὅτι προκειμένου περὶ καταδίκου ἐπὶ κατασκοπείᾳ δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ὁ νόμος 2058.

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Περὶ ψυχοπαθοῦς πρόκειται, κ. Ὑπουργέ.

§18Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις, ἐπ’ αὐτοῦ διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν τοὺς νόμους. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν νὰ ἀνοίγῃ τὰς φυλακὰς καὶ νὰ ἀφήνῃ ἐλεύθερον ὅποιον θέλει καὶ νὰ κρατῇ τοὺς ἄλλους καὶ εἶπα, ὅτι ἡ κατάδικος διὰ κατασκοπείαν δὲν δύναται νὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Κατὰ συνέπειαν, ἐγώ, δὲν ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου τὸ εὐχερὲς μέσον τῆς ταχείας ἀπολύσεώς της, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ ἰδικῆς μου ἀποφάσεως. Ἀπομένει, ἑπομένως ἢ ἡ προσφυγὴ εἰς τὸ δικαστήριον, ἐὰν ἔχῃ ἐκτίσει τὰ ⅔ τῆς ποινῆς, ἢ ἡ διαδικασία τῆς Βασιλικῆς Χάριτος. Ἐπίσης μετ’ ἐνδιαφέροντος ἐξετάζονται καὶ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν καταδίκους ὑπερήλικας ἢ κατατρυχομένους ἀπὸ νόσον ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ διακινδυνεύσῃ σοβαρῶς ἡ ὑγεία των λόγῳ τῆς παραμονῆς των εἰς τὴν φυλακήν. Καὶ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἰδιαιτέρως τὰς ἀντιμετωπίζομεν, κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν αἰτήσεων, μὲ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Ἀλλὰ καὶ ἡ ποινικὴ νομοθεσία, ἐπίσης, προβλέπει δυνητικὴν τὴν ἀπόλυσιν, λόγῳ ἀνηκέστου βλάβης τῆς ὑγείας, πάλιν δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν, ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ, ὅτι ἡ παραμονὴ τοῦ καταδίκου εἰς τὴν φυλακὴν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ κίνδυνον διὰ τὴν ζωὴν καὶ διὰ τὴν ὑγείαν του. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας ἔλαβον χώραν γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνετάραξαν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν σκληρὰν δοκιμασίαν διὰ τὸν νομιμόφρονα Ἑλληνικὸν λαόν, διὰ τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ μετὰ τὴν ἐχθρικὴν κατοχήν, εἶχον ἐπιδοθῆ εἰς τὸ ἔργον τῆς περισυλλογῆς καὶ τῆς ἀνορθώσεως τοῦ τόπου μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ συνέπειαι αὐταὶ νὰ ἐκλείψουν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἡ κράτησις εἰς τὴν φυλακὴν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν δι’ ἐγκλήματα εἰδεχθῆ, κατὰ τὸ πλεῖστον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκληφθῇ ὡς μισαλλοδοξία καὶ ὡς πρόθεσις ἐκδικήσεως τῆς πολιτείας. Ἀποτελεῖ μέτρον καὶ ὅπλον ἀμύνης τῆς ὑγιοῦς πολιτείας ἔναντι ἐκείνων τῶν μελῶν της, τὰ ὁποῖα παραβιάζουν τοὺς νόμους καὶ γίνονται ἐμπόδιον καὶ ἐχθροὶ τῆς προόδου τοῦ τόπου.

§19Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς αὐτοὺς κρατουμένους περίπου 250 ἔχουν συμπληρώσῃ τὰ ⅔ τῆς ποινῆς των καὶ δυστυχῶς κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακάς. Ἐπίσης πολλοὶ σοβαρώτατα ἀσθενεῖς δὲν ἀπολύονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ ἀνηκέστου βλάβης τῆς ὑγείας των. Τὸ δὲ Συμβούλιον Χαρίτων, δυστυχῶς ἀπορρίπτει κάθε αἴτησιν χάριτος. Ἐπίσης δὲν ἐφαρμόζονται τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Εἶναι ἕνα θέμα, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐνδιαφερθῆτε. Ἄλλωστε, ὅλοι αὐτοὶ οἱ κρατούμενοι εἶναι ἀγωνισταὶ τῆς Ἀντιστάσεως, εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἄφησαν τὴν ἐργασίαν των καὶ ἐπῆραν εἰς τὸ χέρι τὰ ὅπλα καὶ ἐκτύπησαν τοὺς Γερμανούς. Ἐδῶ ἀπελύθησαν Γερμανοὶ ἐγκληματίαι πολέμου, οἱ ὁποῖοι κατέχουν σήμερον ἐπισήμους θέσεις εἰς τὴν πατρίδα των, καὶ πρέπει νὰ κρατᾶμε ἔπειτα ἀπὸ τόσα χρόνια αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους φυλακισμένους; Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰρηνεύσῃ ὁ τόπος αὐτός.

§20Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον καὶ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς χρησιμοποιῶν τύποις τὰς ἀποφάσεις, βάσει τῶν ὁποίων κρατῶνται ἐπὶ 18 ἔτη οἱ 1350 περίπου πολιτικοὶ κρατούμενοι, ἤθελε νὰ παρουσιάσῃ τὰ πράγματα ἔτσι, ὥστε νὰ ἐμφανίζωνται, ὅτι ὑπάρχει παράβασις τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου, κοινὴ πεποίθησις εἶναι —καὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ συμφωνήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ — κοινὴ πεποίθησις εἶναι, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀμέσως μετὰ τὴν κατοχήν, ἐξεδόθησαν ὑπὸ πνεῦμα ὀξύτητος. Καὶ ὑπάρχει σειρὰ περιπτώσεων ὅπου οἱ ἴδιοι οἱ τότε μάρτυρες κατηγορίας ἐμφανίζονται καὶ ὁμολογοῦν, ὅτι ὑπὸ τὸ κράτος ἐκείνων τῶν ἐντυπώσεων ἐνόμισαν, ὅτι οἱ κατηγορούμενοι ἦταν οἱ δρᾶσται τῶν ἐγκλημάτων. Εἶναι κοινὴ πεποίθησις, ὅτι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους κρατοῦνται, εἶναι λόγοι πολιτικοί. Ὑπάρχει δὲ τὸ ἑξῆς δεδομένον εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς δικαιοσύνης τῆς Ἑλλάδος. Διὰ οἱονδήποτε ἀδίκημα δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ νὰ ἔχει κρατηθῆ ἄνθρωπος ἄνω τῶν 10 ἐτῶν εἰς τὰς φυλακάς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει νὰ παρουσιάσῃ περίπτωσιν ποὺ ὁ κρατούμενος νὰ ἔχῃ κρατηθῆ ἄνω τῶν 10 ἐτῶν ἂς τὴν παρουσιάσῃ. Δὲν ὑπάρχει θέμα ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς. Ὑπάρχει ὀξύτατον τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς πολιτικῆς. Καὶ εἶναι τόσον ὥριμον τὸ θέμα, ὥστε δὲν ὑπάρχει χωρίον, δὲν ὑπάρχει συνοικισμὸς ποὺ νὰ μὴν ἔχει σειρὰν ὑπομνημάτων πολιτῶν ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως ποὺ νὰ μὴ ζητοῦν τὴν ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς σχετικῶς μὲ τὴν χρῆσιν τῶν νόμων ποὺ ἐπιτρέπουν μερικὰς ἀπολύσεις, νομίζω, ὅτι δὲν διαφωτίζουν τὴν Βουλήν. Τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναφέρατε, κ. Ὑπουργέ, εἶναι σχετικὰ μὲ ἀπολύσεις ἐτῶν τοῦ παρελθόντος. Ἐὰν πάρωμεν τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸ 1958–1959 θὰ δοῦμεν, ὅτι εἶναι ἐλάχισται ἑκατοντάδες αἱ περιπτώσεις κρατουμένων ποὺ ἀπολύονται. Τὸ 1961 φοβοῦμαι, ὅτι μετρῶνται εἰς τὰ δάκτυλα, καὶ βάσει τῆς διαδικασίας τοῦ Συμβουλίου χαρίτων καὶ βάσει τῆς διαδικασίας τοῦ νόμου τῶν ⅔. Ἐὰν συνεχίσωμεν μὲ αὐτὴν τὴν πορείαν τῶν δεκάδων καὶ τῶν ἑκατοντάδων, τὸ πρόβλημα ἀναμφισβητήτως διαιωνίζεται. Καὶ οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ τὰ Συμβούλια Πλημμελειοδικῶν, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζουν τὴν διάταξιν περὶ ⅔ ἀποφασίζουν κατὰ 99% ἀρνητικῶς. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι πνεῦμα τὸ ὁποῖον διοχετεύει ἡ Κυβέρνησις. Ὀφείλει λοιπόν, κ. Πρόεδρε, νὰ παραδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα κώλυμα, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, ποὺ νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν λύσιν τοῦ δράματος αὐτοῦ.

§21Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς τὸν κ. Μπριλλάκην, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου καλὰ πληροφορημένος καὶ δὲν ἠξεύρω ἀπὸ ποῦ ἀρύεται τὰς πληροφορίας, ὅτι δὲν κρατοῦνται οἱ κατάδικοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου πέραν τῆς 10ετίας. Βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζω, ὅτι θὰ ἐγένετο τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἀπόψε. Εἶναι δυνατόν, ὅμως, νὰ συγκεντρώσω τὰ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι αἱ ποιναὶ αἱ ἐπιβαλλόμεναι ὑπὸ τῶν δικαστηρίων ἐκτίονται κατὰ κανόνα εἰς τὸ σύνολον τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς, ἐκτὸς ἐὰν διὰ Βασιλικῆς Χάριτος ἤθελε περιορισθῇ ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινή. Ἐνῷ ἀντιθέτως, προκειμένου περὶ τῶν καταδίκων τῆς εἰδικῆς κατηγορίας, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσαμεν προηγουμένως, ὄχι μόνον ἡ Χάρις ἡ Βασιλικὴ δημιουργεῖ εὐχερείας ἀπολύσεως ἐκ τῶν φυλακῶν, ἀλλὰ συντρέχει ἐπὶ πλέον καὶ ὁ νόμος 2058, ὁ ψηφισθεὶς ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου ὑπουργοῦντος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπασπύρου, βάσει τοῦ ὁποίου ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐφαρμογῆς του μέχρι τέλους Μαρτίου 1962 ἀπελύθησαν 4.395. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω καὶ ἀναλυτικὸν ἀριθμὸν τῶν κατ’ ἔτος ἀπολυομένων. Καὶ θὰ ἐβλέπατε, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρξα ἄλλοτε Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, ἀπελύθη μεγάλος ἀριθμὸς κρατουμένων, ἰδιαιτέρως δὲ γυναῖκες. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ κανείς. Ἀποδεικνύει δὲ τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν κατὰ τὰς ὁποίας διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἀπελύθη μεγάλος ἀριθμὸς καταδίκων. Καὶ ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι δὲν ὑπάρχει προκατάληψις οὔτε μισαλλοδοξία εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Ὑπάρχει, ὅπως εἶπα, ἡ εὐχέρεια ἐκ τῆς ποινικῆς νομοθεσίας τῆς ἀπολύσεως ὑπὸ ὅρους μετὰ τὴν ἔκτισιν τῶν ⅔ τῆς ποινῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ κατηγορηθῇ, οὔτε οἱ ἐφαρμοσταὶ τοῦ νόμου, οἱ δικασταί, νὰ κατηγορηθοῦν, ἐὰν ἡ συμπεριφορὰ τῶν καταδίκων δὲν παρέχει ἔδαφος ἐφαρμογῆς πλατυτέρας τῆς διατάξεως αὐτῆς, τῆς ὑπὸ ὅρους ἀπολύσεως.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 49, ὁ κ. Α. Μπριλλάκης θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ 10λεπτον ἐπὶ προτάσεως νόμου.

§23Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἡμερῶν κατεθέσαμεν μετ’ ἄλλων συναδέλφων πρότασιν νόμου περὶ καταργήσεως τῆς ἐκτοπίσεως. Τὸ πρόβλημα ποὺ θίγει ἡ πρότασίς μας εἶναι ἀναμφισβητήτως κεφαλαιῶδες. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τονίζομεν σχετικῶς, ὅτι: «Ἡ Διοικητικὴ ἐκτόπισις κατόπιν ἀνεξελέγκτου ἀστυνομικῆς προτάσεως, ἔγινε πλέον δεσπόζουσα καὶ ἀπάνθρωπος μέθοδος στερήσεως τῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν, κατὰ τὴν αὐθαίρετον κρίσιν τῆς Ἀστυνομίας». Καὶ ὅτι: «Ἡ διαιώνισις ταύτης διὰ τῆς συνεχοῦς κατ’ ἔτος παρατάσεως, μεταβάλλει τὴν ἐκτόπισιν εἰς ποινὴν ἰσοβίου καθείρξεως καὶ τοὺς ἐκτοπιζομένους εἰς ὁμήρους, ζῶντας ὑπὸ καθεστὼς ἰδιοτύπου ὁμηρίας». Εἰς τὰ πλαίσια τοῦ 10λέπτου, θέλομεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὰ βασικὰ ἐκεῖνα σημεῖα, ποὺ στηρίζουν τὴν ἀνωτέρω ἐκτίμησιν, προκειμένου νὰ κρίνητε τὸ τόσον κεφαλαιῶδες πρόβλημα ποὺ τίθεται ἐνώπιόν σας. Τὸ θέμα τῆς ἐκτοπίσεως, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀπὸ μακροῦ. Ἀπὸ τῆς θεσπίσεως τοῦ μέτρου αὐτοῦ εἰς τὴν χώραν μας ὅμως, ἔλαβε μεγαλυτέραν ὀξύτητα μὲ τὴν ἔκτακτον νομοθεσίαν τῆς περιόδου τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ὁ ὁποῖος ἔχει λήξει ἀπὸ 12 καὶ πλέον ἔτη. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ αἴτημα τῆς καταργήσεως τῆς ἐκτοπίσεως προεβλήθη ἔκτοτε ἐντόνως ὑπὸ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ λαοῦ. Ἤδη ἀπὸ τὸ 1951, πολιτικὸς ἡγέτης ἀπηχῶν τὸ δημόσιον αἴσθημα, εἶχε διακηρύξει χαρακτηριστικῶς, ὅτι πρέπει «νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὸ αἶσχος τῆς ἐξορίας!» 11 ἔτη ὅμως ἀπὸ τότε καὶ 13 ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, τὸ αἶσχος τοῦτο ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται. Τὸ πρόβλημα σήμερον συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Διατηρεῖται κατ’ ἀρχὴν στρατόπεδον μὲ ἑκατοντάδας κρατουμένων κἄθε ἡλικίας καὶ κοινωνικῆς τάξεως καὶ μὲ ὅρους διαβιώσεως ἀπανθρώπους. Ὁ ἐγκλεισμὸς εἰς τὸ στρατόπεδον γίνεται κατόπιν αὐθαιρέτων εἰσηγήσεων τῆς Ἀστυνομίας, ἡ ὁποία κοινοποιεῖ μίαν ὡραίαν πρωΐαν τὸ στερεότυπον κείμενον τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας εἰς τὸ θῦμα της. Ἐπακολουθεῖ ἡ σύλληψις καὶ μία ταλαιπωρία ἐπὶ 40 ἡμέρας εἰς τὰ κρατητήρια διὰ μίαν τυπικὴν καὶ ἄνευ ἀποτελέσματος ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν Βʹ)βάθμιον Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας καὶ τελικῶς ἡ μεταγωγὴ εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον. Ἔκτοτε καὶ κἄθε ἔτος ἐργάζονται φιλοτίμως αἱ Ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ διὰ τὴν βιομηχανίαν παρατάσεως τῆς ἐκτοπίσεως. Ἀπὸ τοὺς ἐγκλείστους σήμερον τοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως, οἱ μισοὶ καὶ πλέον εἶναι πολεμισταὶ τοῦ ἀντιφασιστικοῦ πολέμου 1940–41 καὶ τὸ σύνολον σχεδὸν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Δεκάδες μεταξὺ αὐτῶν ἔχουν τιμηθῆ μὲ παράσημα ἀνδρείας ἢ εἶναι ἀνάπηροι καὶ τραυματίαι τῶν πολέμων. Εἶναι ἐργάτες, συνδικαλιστικὰ στελέχη, ἀγρότες, ἐπιστήμονες, ἀξιωματικοί. Μεταξὺ αὐτῶν, ὑπερήλικες ἄνω τῶν 60 ἐτῶν. Ἡ ἐκτόπισίς των δὲν σημαίνει μόνον ἀναγκαστικὴν μεταβολὴν τόπου διαμονῆς, ἀλλὰ καὶ ἀναγκαστικὸν τρόπον διαβιώσεως, τρόπον, ὁ ὁποῖος ὁρίζεται ὑπὸ νόμου διεπομένου ἀπὸ τὸ σύστημα τῶν φυλακῶν καὶ τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως. Ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν ἐξορίστων πρόσωπα ποὺ συνεπλήρωσαν ἤδη 16 ἔτη συνεχοῦς ἐκτοπίσεως, χωρὶς μίαν ὥραν διακοπὴν καὶ ποὺ ζοῦν μὲ ἕνα ἐπίδομα πείνης. Κάθε ἐξόριστος πάσχει ὄχι ἀπὸ μίαν, ἀλλὰ ἀπὸ σειρὰν ἀσθενειῶν. Ἡ πολύχρονος κράτησις καὶ αἱ κακουχίαι τοῦ ἔχουν ἀποκάμει τὴν ὑγείαν. Ἔτσι, μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων, ἀντιμετωπίζουν καὶ τὸ πρόβλημα τῶν ἐπανειλημμένων καὶ χωρὶς ἀποτέλεσμα, τὰς περισσοτέρας φοράς, μεταγωγῶν διὰ νοσοκομεῖα. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον οἱ ἔγκλειστοι τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου. Ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ἀδειούχου ἐξορίστου, τοῦ μετεκτοπιζομένου κλπ., εὑρίσκονται πολλὲς χιλιάδες ἄλλοι, 3000–3500 ἀποφάσεις ἐκτοπίσεων καὶ παρατάσεών τους ἐκδίδονται κάθε χρόνον ἀπὸ τὰς πρωτοβαθμίους καὶ δευτεροβαθμίους Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας. Ὅσοι δὲ ἐκ τῶν ἐξορίστων δὲν εὑρίσκονται εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον ὑπόκεινται εἰς ἄλλα περιοριστικὰ μέτρα καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς διαδικασίας μπορεῖ νὰ συλληφθοῦν καὶ αὐθημερὸν νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὸ στρατόπεδον. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι μὲ ἀόρατα συρματοπλέγματα ἔχει περιφράξει ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ χιλιάδες οἰκογενειῶν καθημερινῶς καρδιοκτυποῦν. Δὲν εἶναι τυχαῖον, ὅτι τὰ τελευταῖα ἔτη τὰ θύματα τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐξορίας εἶναι 236 νεκροί. Ἐκτὸς τῆς κοινωνικῆς καὶ ἀνθρωπιστικῆς πλευρᾶς τοῦ θέματος, ὑπάρχει ἡ παραβίασις τοῦ Συντάγματος καὶ τῆς Δημοκρατίας, ὑπάρχει τὸ πολιτικὸ πρόβλημα. Διὰ τὸ ἀπαράδεκτον τοῦ θεσμοῦ ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς, ἐκτίθενται ἀναλυτικῶς αἱ ἀπόψεις μας εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τῆς προτάσεώς μας. Ἐκεῖ τονίζομεν, ὅτι ἐνῷ ἡ ἐκτόπισις εἶναι οὐσιαστικῶς ποινή, ἐπιβάλλεται ἀπὸ διοικητικὰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι μάλιστα βάσει τοῦ νόμου 687)48 δύνανται νὰ τὴν παρατείνουν ἐπ’ ἀόριστον. Τονίζομεν ἀκόμη, ὅτι ἡ ἐκτόπισις εὑρίσκεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης, τὴν ὁποίαν ἡ χώρα μας διὰ τοῦ νόμου 2329)53 κατέστησεν ἐσωτερικὸν δίκαιον. Τὴν ἀντισυνταγματικότητα καὶ τὸ παράνομον τοῦ θεσμοῦ διεκήρυξαν ἐπανειλημμένως πλεῖστοι ἐπιφανεῖς νομικοὶ παράγοντες, οἱ δικηγορικοὶ σύλλογοι κλπ. Τέλος, τονίζομεν, ὅτι ἡ ἐπίκλησις τοῦ πλάσματος τῆς συνεχίσεως τῆς ἀνταρσίας διὰ τὴν παράτασιν τῶν ἐκτοπίσεων, ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι τελείως ἀστήρικτος καὶ τοῦτο ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὰς προσφάτους εἰσηγήσεις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἡ πολιτικὴ πλευρὰ τοῦ θεσμοῦ, κ. βουλευταί, εἶναι σαφεστάτη. Ἡ Κυβέρνησις μαζὶ μὲ τὸν ἀδίστακτον οἰκονομικὸν πόλεμον διασχίζει ἕνα θεσμὸν ἀντισυνταγματικὸν καὶ καταδικασμένον ὡς μέσον πιέσεως τοῦ λαοῦ καὶ τῶν πολιτικῶν της ἀντιπάλων. Διατηρεῖ μίαν δαμόκλειον σπάθην ἐναντίον ἐκείνων, ποὺ ἀγωνίζονται διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Πρόσφατος εἶναι ἡ ἐκτόπισις τοῦ Προέδρου τῶν Μεταλλωρύχων Λαυρείου κ. Μητσικάκου, διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν. Ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τονίζουν σήμερον, ὅτι καταλύεται ἡ Δημοκρατία. Τοῦτο δὲν εἶναι κἄτι ἀφηρημένον. Συνδέεται μὲ ὁλόκληρον τὸ καθεστὼς τῶν ἀντισυνταγματικῶν καὶ ἀντιδημοκρατικῶν νόμων. Βασικὸν δὲ στοιχεῖον αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος εἶναι ἡ ἐκτόπισις. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τιμίας καὶ ἐλευθέρας ἐκλογάς, ὅταν ἀνεχώμεθα τὴν διαιώνισιν τοῦ ἀπαραδέκτου θεσμοῦ τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως. Πόσον τὸ θέμα ἔχει ὡριμάσει, πόσον ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ λαοῦ ἔχει καταδικάσει ἀμετακλήτως τὸν βάρβαρον θεσμὸν τῆς ἐκτοπίσεως, φαίνεται ἀπὸ τὰ ὅσα ἀπὸ τοῦ 1950 ἔχουν λεχθῆ ἀπὸ τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ε.Ρ.Ε. ὑπάρχουν ἀρκετὲς περιπτώσεις, ποὺ ἔχουν ἐκδηλωθῆ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ θεσμοῦ, ποὺ μάλιστα ἔχουν ὡρισμένας φορὰς ἐκλεγεῖ ὑπὸ τὴν σημαίαν αὐτῆς ὡς βουλευταί. Φαίνεται ἀκόμη ἀπ’ τὸ ὅτι ὁ λαὸς πρὶν ἀπὸ 6 ὁλόκληρα χρόνια ἀκόμη, τὸ 1956, μὲ τὴν πλειοψηφίαν του ἐνέκρινε καὶ τὸ σαφῶς διατυπούμενον αἴτημα τῆς καταργήσεως τῆς ἐκτοπίσεως ποὺ εἶχε περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Φαίνεται, τέλος, ἀπ’ τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει χωρίον, συνοικία ἢ ἐπαγγελματικὸς κλάδος, ἐξ ἐκείνων ποὺ προέρχονται ἐξόριστοι, ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ ὑπογράψει ἐπανειλημμένως ὑπομνήματα ὑπὲρ τῆς ἀπολύσεώς των. Πέραν τοῦ ἐσωτερικοῦ, τὸ θέμα ἔχει προβληθῆ καὶ διεθνῶς. Ἡ χώρα μας εἶναι ὑπόδικος ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε., τῆς Ὀργανώσεως Ἀνθρώπινων Δικαιωμάτων, ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης. Ὑπάρχει πλῆθος ἐκδηλώσεων εἰς τὴν Γαλλίαν, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, τὸ Βέλγιον καὶ εἰς ἄλλας χώρας τῆς Δυτικῆς καὶ Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ἀπὸ ἐπιφανεῖς πολιτικάς, πνευματικάς, κοινωνικὰς προσωπικότητας ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ ἀπαραδέκτου θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως. Ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτῆς τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πραγματικότητος ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ καιρὸν ἔχει δηλώσει, ὅτι μελετᾶ τὸ θέμα. Χθὲς ἔδωσε εἰς τὴν δημοσιότητα τὰς σκέψεις της περὶ μέτρων ποὺ ἑτοιμάζει. Δυστυχῶς, τὰ μέτρα αὐτὰ ἀποτελοῦν διαφανῆ προσπάθειαν παραπλανήσεως τῆς κοινῆς γνώμης. Ἀποτελοῦν ὄχι λύσιν, ἀλλὰ περιπλοκὴν τοῦ προβλήματος. Ἐπιβεβαιώνουν τὴν πρόθεσιν νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἀπανθρώπου θεσμοῦ, παρὰ πᾶσαν συνταγματικήν, νομικὴν καὶ πολιτικὴν ἐναντίωσιν. Τὴν πρόθεσιν νὰ δημιουργηθῇ ἀντὶ ἑνός, πλῆθος ὀλιγαρίθμων στρατοπέδων, ὅπου οἱ ἐκτοπιζόμενοι θὰ ἀντιμετωπίζουν καὶ ὀξύτερον θέμα ἐπιβιώσεως. Ὑπάρχει δὲ ἡ σχετικὴ πεῖρα. Ἐκρατοῦντο μέχρι πρό τινος ἰατροὶ ἐκτὸς τοῦ στρατοπέδου τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Σήμερον κρατεῖται ἕνας ἀκόμη. Ἐπίσης ἐκρατοῦντο μέχρι πρό τινος ὡρισμέναι γυναῖκες. Αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι τοὺς εἶχον ἐπιβληθῆ εἰς τὰ ὀλιγάριθμα αὐτὰ στρατόπεδα, ἡ παρεμπόδισίς τους νὰ ἐργασθοῦν, εἶχαν δημιουργήσει ἀπαράδεκτον καθεστὼς διαβιώσεως. Ἐκεῖ ὁδηγοῦν καὶ τὰ μελετώμενα κυβερνητικὰ μέτρα. Διὰ τοῦτο χρέος κάθε βουλευτοῦ, κάθε πραγματικὰ δημοκρατικοῦ κόμματος, εἶναι νὰ τ’ ἀπορρίψῃ. Καὶ νὰ συνταχθῇ μὲ τὴν μόνην δικαίαν καὶ ἀποτελεσματικὴν λύσιν, μὲ αὐτὴν ποὺ εἰσηγούμεθα διὰ τῆς προτάσεως νόμου. Τὴν κατάργησιν, δηλαδή, ὁριστικῶς καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν τῆς ἐκτοπίσεως. Πρόκειται δι’ ἕνα στοιχειῶδες μέτρον ἐκδημοκρατισμοῦ τῆς χώρας μας.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Τσαρουχᾶς.

§25Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν;

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§27Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει ἀντίρρησίς τις διὰ τὴν ἐπικύρωσίν των;

§29Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρελείφθη ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν μου, ἴσως καὶ ἐξ ἀβλεψίας ἰδικῆς μου, ὁλόκληρον τὸ μέρος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέστησα, κ. βουλευτά, εἰς ὅλους νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὴν περιφέρειάν των καὶ ἔπειτα νὰ γενικεύουν τὸ θέμα, διότι τὸ τέταρτον ἀποτελεῖ κλεψύδραν. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Κύριοι βουλευταί, ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ 9η καὶ ἔχω πρότασιν περὶ ἐπιβολῆς τοῦ τετάρτου. Δέχεται ἡ Βουλή, ἢ μᾶλλον συνηγορεῖ ἡ Βουλὴ ὑπὲρ τῶν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ διατασσομένων; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Συνεπῶς, ὁρίζεται τὸ τέταρτον διὰ τοὺς ὑπολοίπους ἀγορητάς.

§31Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τὸ σοβαρώτερον νομοσχέδιον.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν λέγω ὄχι, ἀλλὰ ἰδίᾳ εἰς τὰ σοβαρὰ θέματα δὲν πρέπει νὰ ἀπεραντολογοῦμεν. Μετὰ ἐννέα συνεδριάσεις, δὲν δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἐφωτίσθη πλέον ἢ ἐπαρκῶς. Εἶναι καιρὸς τώρα πλέον νὰ περιορισθῶμεν. Ὁ κ. Γ. Τσαρουχᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§33Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, κατὰ τὴν ὁμιλίαν του τῆς παρελθούσης Δευτέρας, διὰ νὰ διασκεδάσῃ τὰς ἐντυπώσεις, αἵτινες ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τὰς καταγγελίας καὶ τὰς ἀποκαλύψεις τῶν κ. συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοποὺς ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, κατηγόρησε δριμύτατα τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι προσπαθεῖ νὰ διαστρεβλώσῃ τὴν κυβερνητικὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν καὶ εἰδικώτερον τὴν Ε. Δ.Α., ὅτι προσπαθεῖ νὰ τορπιλλίσῃ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Παρὰ τὰς προσπαθείας του, ὅμως, δὲν ἠδυνήθη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς νὰ διασκεδάσῃ τὰς προκληθείσας ἐντυπώσεις, ἰδίως ἀπὸ τὰς ἀποκαλύψεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος. Τοὐναντίον, μὲ ὅσα εἶπε, τὰς ἐνίσχυσε. Διότι δὲν ἠμφισβήτησε τὸ ἄκρως ταπεινωτικὸν γεγονός, ὅτι τρεῖς Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως μετέβησαν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ κ. Νιάρχου διὰ νὰ ὑπογράψουν τὴν σύμβασιν μεταβιβάσεως 4.208 μετοχῶν τῶν Διϋλιστηρίων Πετρελαίου εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τῶν Ναυπηγείων τοῦ κ. Νιάρχου. Οὔτε τὸ ἠμφεσβήτησεν αὐτὸ τὸ γεγονὸς ὁ κ. Ὑφυπουργός, οὔτε ἔδωσε καμμίαν ἐξήγησιν. Ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν ἡ αὔξησις τοῦ ἀφορολογήτου ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων κερδῶν μὲ τὴν συμμετοχὴν προσώπων εἰς τὰς διαφόρους συμβάσεις. Εἶναι ὅμως δεδομένον, ὅτι τὴν μείωσιν τῶν εἰσφορῶν τοῦ Ι.Κ.Α., τὴν αὔξησιν τοῦ ἀφορολογήτου ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν κερδῶν, καθὼς καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, τὴν ἐζήτησαν ἐπίμονα οἱ μεγαλοεπιχειρηματίαι. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε μία φιλολαϊκὴ Κυβέρνησις καὶ ἤρχετο εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, μὲ τοὺς ἐργάτας τῶν ναυπηγείων καὶ λοιποὺς ἐργαζομένους καὶ ἔκαμνε μίαν ὁποιανδήποτε σύμβασιν μαζί τους καὶ ἐχρειάζετο τὸ ἀντικείμενόν της νομοθετικὴν ρύθμισιν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ συμφωνήσουν ὅλοι αὐτοὶ οὔτε εἰς τὴν κατάργησιν τῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α., οὔτε εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος, οὔτε εἰς τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν μεγαλοβιομηχάνων καὶ μεγάλων ἐπιχειρήσεων. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Εἰδικώτερον, κ. συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος καὶ τὴν εἰσαγωγὴν κατὰ τὸ 1957 8.000 τόννων βάμβακος ἀτελῶς, ὁ κ. Ὑφυπουργός, παρὰ τὴν κοπιώδη προσπάθειάν του, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντικρούσῃ τὰς κατηγορίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἐξαγωγὰς βάμβακος καὶ ὅτι ἡ γενομένη εἰσαγωγὴ ἀτελῶς τῶν 8.000 τόννων ἐγένετο πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχάνων. Διότι ἀπεδείχθη περιτράνως, ὅτι ἐγένοντο εἰσαγωγαὶ βάμβακος καὶ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον, τὸν Ὀκτώβριον, τὸν Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰανουάριον ἀκόμη, ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ τέως Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Ἀποστολίδης, ὅταν δηλαδὴ εἶχε γίνει ἡ συγκομιδὴ τοῦ βάμβακος καὶ ὑπῆρχαν διαθέσιμοι μεγάλαι ποσότητες βάμβακος. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν γνωστόν, μείωσις τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρόβλημα τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου εἶναι σοβαρώτατον. Ἰδιαιτέρως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν, δεδομένου, ὅτι τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἶναι γεωργικὰ προϊόντα. Μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων ὁλοκληροῦται ὁ παραγωγικὸς κύκλος διὰ τῆς μετατροπῆς τοῦ προϊόντος εἰς χρῆμα. Τοιουτοτρόπως δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐπανάληψιν καὶ συνέχισιν τοῦ παραγωγικοῦ κύκλου, τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος. Ὅμως, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον νὰ ἐξάγωνται τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα. Βεβαίως, διὰ νὰ ἐξάγωνται, πρέπει νὰ πωλοῦνται εἰς τιμὰς συναγωνιστικάς. Τὸ πρόβλημα πάρα πέρα εἶναι εἰς ὄφελος τίνος καὶ εἰς βάρος τίνος καὶ πῶς θὰ γίνουν συναγωνιστικαὶ αἱ τιμαί. Τὸ πρόβλημα εἶναι, λέγω, ἡ ἐξαγωγὴ νὰ γίνεται μὲ τιμάς, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ θὰ αὐξήσῃ καὶ τὸ χαμηλότατον εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν μας. Ὑπάρχουν διατάξεις εἰς τὸ νομοσχέδιον ποὺ δὲν ἀφοροῦν κἂν τὰς ἐξαγωγάς. Βασικῶς αἱ διατάξεις τοῦ σχεδίου νόμου ἐπιχειροῦν νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ ἐργατῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ χαράσσει κατὰ κάποιον τρόπον τὴν ἐξαγωγικήν της πολιτικήν, ἂν ὄχι ὡλοκληρωμένην, πάντως κάμνει μίαν τοιαύτην προσπάθειαν. Ἀλλὰ πρόκειται νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας; Τὸ χαρακτηριστικόν, κ. συνάδελφοι, τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου εἶναι, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου συνεχῶς αὐξάνει, καὶ θὰ ἦτο ἀκόμη μεγαλύτερον, ἂν δὲν εἴχομεν τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἄλλο χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου εἶναι μεγαλύτερον εἰς τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἐν σχέσει μὲ τὸ συνολικὸν ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, ὅπου ἀκολουθοῦν μίαν πτῶσιν συνεχῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη αἱ ἐξαγωγαί μας τόσον εἰς ὄγκον ὅσον καὶ εἰς ἀξίαν, μὲ πρῶτον προϊὸν τὸν καπνόν μας. Καὶ τοῦτο γίνεται, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, δὲν φροντίζει, ὥστε ἔναντι τῶν εἰσαγομένων προϊόντων, νὰ ἐξάγωμεν ἰδικά μας γεωργικὰ προϊόντα. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου, θὰ καθίστατο δυνατὸν καὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου νὰ περιωρίζετο, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων νὰ ἐξησφαλίζετο. Ἄλλο χαρακτηριστικὸν τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου εἶναι ἡ διάρθρωσις τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν μας εἶναι γεωργικὰ προϊόντα, ἐνῷ τὰ εἰσαγόμενα εἶναι κάθε εἴδους μορφῆς προϊόντα, μηχανήματα κλπ. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ χώρα μας ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι χώρα καθυστερημένη, χωρὶς ἀνεπτυγμένη καὶ ἰδίως βαρεία βιομηχανία. Χαρακτηριστικόν της ἐπίσης, ἡ μεγάλη ἀνεργία καὶ ὑποαπασχόλησις. Ἡ ἔλλειψις ἀνεπτυγμένης βιομηχανίας καὶ ἰδίως βαρείας βιομηχανίας, εἶναι βασικὴ αἰτία, τοῦ ὅτι τὸ κόστος τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων εἶναι πολὺ ὑψηλόν. Χωρίς, ἑπομένως, ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας μας, οὔτε τὸ κόστος τῶν προϊόντων ἠμπορεῖ νὰ μειωθῇ ἀποφασιστικῶς, οὔτε τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλὰ ἡ κατάτμησις τοῦ γεωργικοῦ κλήρου εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε ἡ ζωὴ τοῦ γεωργοῦ εἰς ὡρισμένας περιφερείας τῆς χώρας ἔχει καταστῆ καὶ ἀγωνιώδης. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἄλλη λύσις εἰς τὰ προβλήματα αὐτά, εἰ μὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας. Μόνον μὲ τὴν ἐκβιομηχάνισιν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ νὰ μεταβάλωμεν καὶ τὴν διάρθρωσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Αἰτία τῆς καθυστερήσεώς μας, εἶναι τὸ ὅτι ἡ χώρα μας ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ τὸ ξένον μονοπωλιακὸν κεφάλαιον, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν βιομηχανικὴν καθυστέρησιν. Μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. ἡ κατάστασις ἀναμφιβόλως θὰ χειροτερέψῃ. Κατὰ τὰς συζητήσεις, αἵτινες ἐγένοντο ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς κυρώσεως τῆς Συμβάσεως τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., προειδοποιήσαμεν, ὅτι ἡ σύνδεσις αὐτή, θὰ σημάνῃ καταστροφὴν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Πράγματι, οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ βιοτέχναι, οἱ μικροβιομήχανοι καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα, ὁμιλοῦν καθαρὰ καὶ λέγουν, ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος τῆς βιομηχανίας μας θὰ καταστραφῇ, ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ μας θὰ μεταναστεύσῃ εἰς Γερμανίαν καὶ ἄλλας χώρας, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς βιομηχανικῆς μας καθυστερήσεως θὰ ὀξυνθῇ περισσότερον καὶ ὅτι ὁ συναγωνισμὸς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων θὰ καταστῇ ἔτι ὀξύτερος, ὄχι μόνον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς τῆς χώρας μας. Νομίζομεν, ὅτι τὰ προτεινόμενα ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου μέτρα ἀποτελοῦν τὰς πρώτας δυσμενεῖς καὶ καταστροφικὰς συνεπείας ἐπὶ τῶν παραγωγῶν, ἐπὶ τῶν ἐργατῶν καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ πρώτη διάταξις τοῦ νομοσχεδίου πλήττει τοὺς ἐκτελωνιστάς. Τὸ ἄρθρον 3, δίδει πλουσίας φοροαπαλλαγὰς εἰς μεγαλοβιομηχάνους καὶ ἐπιχειρήσεις, αἵτινες κάμνουν ἐξαγωγὰς διὰ τὰς ὁποίας, ὅπως λέγει ἡ Κυβέρνησις, ἀπαιτεῖται μεγαλυτέρα ὀργανωτικὴ προσπάθεια. Ἀλλὰ ἐὰν πράγματι, αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται πραγματοποιοῦν ἐπὶ πλέον ἔξοδα, διατὶ αὐτὰ τὰ ἔξοδα νὰ μὴ εἶναι φανερά, ὥστε κατόπιν ἐλέγχου νὰ γίνεται ἔκπτωσίς των ἐκ τῶν φορολογητέων κερδῶν των; Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν θέλει τὸν ἔλεγχον. Καὶ μάλιστα διατυπώνει τὴν ἄποψιν, ὅτι οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ ἀποδεικνύωνται δι’ ἀποδεικτικῶν ἐγγράφων τὰ ἔξοδα αὐτά. Μὲ εὑρίσκει, κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὁλοκληρίαν ἀντίθετον καὶ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὡς καὶ ἡ διάταξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ ἐπωνύμως διὰ τὰ ναυπηγεῖα Νιάρχου, περὶ τοῦ ὁποίου ἀναλυτικώτερον ἔχουν ὁμιλήσει ἄλλοι συνάδελφοι. Μὲ τὸ ἄρθρον 4, καταργεῖται ἡ προστασία τοῦ βάμβακος. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω. Ἐν συνεχείᾳ μὲ ἄλλο ἄρθρον μειοῦνται αἱ εἰσφοραὶ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ. Μὲ τὸ ἄρθρον 7, ἀπαλλάσσονται τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ οἱ εἰσαχθέντες τὸ 1957 8.000 τόννοι βάμβακος. Ποῖος εὐνοεῖται καὶ εἰς βάρος τίνος εἶναι αἱ διατάξεις αὐταί; Μᾶς τὸ εἶπεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἔδωσε μίαν ἐξήγησιν τῶν διατάξεων αὐτῶν τοῦ νομοσχεδίου. Ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις, κύριοι συνάδελφοι, εὐνοοῦν τοὺς μεγάλους βιομηχάνους καὶ τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις. Ὡς πρὸς τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι σκοπὸς τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἐξισορρόπησις τῶν τιμῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχει σήμερον πρόβλημα ἐξαγωγῆς βάμβακος; Οὐδεὶς ὑπεστήριξε τοῦτο, τοὐναντίον μάλιστα, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς εἶπεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ περίπτωσις νὰ ἐξαχθῇ τόσον μεγάλη ποσότης, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ ἀρκετὴ ποσότης διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Διατὶ λοιπὸν καταργεῖ τὸν δασμὸν αὐτόν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔκαμε τὴν ἑξῆς καταπληκτικὴν δήλωσιν. «...(ἀναγινώσκει)...». Δηλαδὴ ἀποβλέπει μόνον εἰς τὰς ἐξαγωγὰς καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται ἂν αὗται γίνωνται πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ μὲ ποῖα μέτρα πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν συναγωνιστικῶν τιμῶν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἄλλη δήλωσίς του, ὅτι μόνον μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν δημιουργίαν συναγωνιστικῶν τιμῶν εἶναι καταπληκτικὴ καὶ ἀντιεπιστημονική. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνικῆς καὶ τῶν μεθόδων καλλιεργείας σταματοῦν μέχρις ἐδῶ. Ὅμως εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας συνεχῶς ἀναπτύσσεται. Ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος ἀποτελεῖ μίαν δαμόκλειον σπάθην πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τῶν παραγωγῶν. Εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπισείεται ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν παραγωγῶν, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς βάμβακος νὰ πωλοῦν τοῦτον εἰς τιμὰς χαμηλάς. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς προέβη εἰς εἰσαγωγὴν βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ μειώσῃ τὰς τιμάς. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ διὰ ἄλλα προϊόντα, ὅπως τὸ ρύζι καὶ διὰ τὴν πατάτα κλπ. Μὲ τὸ μέτρο αὐτὸ γίνεται μία ἀπαρχὴ καταργήσεως τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ κατάργησις συνέπεια τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔδωσε χθὲς στοιχεῖα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καλλιεργείας τοῦ βάμβακος. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος νὰ αὐξηθῇ εἰς σημεῖον, ὥστε ἡ παραγωγὴ νὰ φθάσῃ τοὺς 125 χιλ. τόννους εἰς δύο–τρία ἔτη. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἐὰν οἱ καλλιεργηταὶ θὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ σύγχρονον τεχνικὸν ἐξοπλισμόν. Ὅμως ἐνῷ ὁμιλοῦμεν καὶ διακηρύσσομεν, ὅτι πράγματι ὑπῆρξεν ὁρμητικὴ ἡ ἀνάπτυξις παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, λησμονοῦμεν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀνάπτυξις ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα σκληρᾶς ἐργασίας τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ὅτι πολλοὶ βαμβακοπαραγωγοὶ στεροῦνται καὶ τὸ ψωμί τους, πεινοῦν κυριολεκτικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ πέσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος ὅταν ἀπὸ πλευρᾶς κυβερνητικῆς ληφθῇ σειρὰ μέτρων. Ἐπὶ παραδείγματι ὅταν χορηγηθοῦν σύγχρονα μέσα καλλιεργείας, ὅταν δοθοῦν εὐθηνὰ δάνεια καὶ εὐθηνὰ λιπάσματα. Οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ διὰ νὰ προμηθεύωνται εὐθηνὰ λιπάσματα ἐζήτησαν νὰ παραχωρηθῇ εἰς τὰς Συνεταιριστικάς των ὀργανώσεις ἡ ἀνέγερσις καὶ ἐκμετάλλευσις φωσφορούχων λιπασμάτων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν ἐδέχθη τὴν ἔκκλησιν αὐτὴν τῶν γεωργῶν καὶ τὸ παρεχώρησεν εἰς κερδοσκοπικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἶναι ἀκόμη δυνατὸν νὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ κόστους τοῦ βάμβακος καθὼς καὶ τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων, ὅταν προστατευθῇ ἡ παραγωγὴ ὑπὸ τὴν προσπάθειαν τῶν μονοπωλίων νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς παραγωγούς μας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπέκρουσεν πρότασιν καὶ ἐπιδοτήσεως τοῦ βάμβακος. Ὅμως ἄλλες χῶρες προβαίνουν εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν διὰ τὰ ἀγροτικά των προϊόντα. Καὶ εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῶν Κρατῶν αὐτῶν εἶναι ἡ Ἀμερική, ἡ ὁποία ἐπιδοτεῖ τὰ γεωργικά της προϊόντα. Ἔχω ἀποκόμματα δημοσιευμάτων τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν πολὺ εὔγλωττα: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὅταν λοιπὸν ἡ Ἀμερικὴ διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων της λαμβάνει τὸ μέτρον τῆς ἐπιδοτήσεως, ἡμεῖς ἀρνούμεθα νὰ λάβωμεν οἱονδήποτε μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ τὸ προϊόν μας συναγωνιστικὸν καὶ καταργοῦμεν κάθε προστασία ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν ἀκόμη καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας μας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ὁ βάμβαξ ἐκτίθεται εἰς θανάσιμον συναγωνισμὸν καὶ μέσα ἀκόμη εἰς τὴν χώραν μας. Ἐπειδὴ ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος στρέφονται ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ εὐνοοῦν τὰ συμφέροντα τῶν μεγαεπιχειρηματιῶν, τῶν μεγαβιομηχάνων τοῦ Νιάρχου, τὸ νομοσχέδιον μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως ἀντίθετον καὶ καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ φέρῃ ἄλλο εἰς τὸ ὁποῖον θὰ χαράσσῃ πολιτικὴν ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς κριτήριον τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν καὶ ὄχι τῶν μεγαλοεπιχειρηματιῶν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ παρατηρήσεις μου θὰ εἶναι σύντομοι καὶ διὰ νὰ τηρήσω τὸ τέταρτον, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ εἰδικὸν θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐξηντλημένον. Εἶναι ἄλλο, τὸ μεγάλο θέμα τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα μέγα, σύνθετον καὶ πολύπτυχον, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ ὁποίου λύσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου, ὅσον καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι ἄρτιον ἢ διὰ μιᾶς, ἢ δύο συζητήσεων οἰκονομικοῦ περιεχομένου, ὁσονδήποτε καλόπιστοι καὶ ἂν εἶναι. Εἶναι τόσον μέγα τὸ θέμα, ὥστε ἀρχίζει ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῶν ἐξαγωμένων προϊόντων, πρωτογενῆ καὶ δευτερογενῆ, ἐκτείνεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐπεξεργασίας, τῆς συσκευασίας καὶ τῆς μεταφορᾶς καὶ ἐξικνεῖται μέχρις αὐτῆς ταύτης τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων. Καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν πορείαν, ὑπάρχουν γνωστὰ εἰς ὅλους μας, ἀσθενῆ σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν πάντοτε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ νὰ ἐπιλύσωμεν, διότι δὲν ἐξαρτῶνται πάντοτε ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας βούλησιν. Ἑπομένως, καὶ ἐγώ, δὲν πρόκειται νὰ θίξω τὸ γενικώτερον θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, εἰμὴ μόνον εἰς ὅσα σημεῖα συμπίπτει μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐπιδιώκεται ἡ μείωσις τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ κόστους καὶ ἡ ἁπλούστευσις τῶν διατυπώσεων. Καὶ εἰς τὰ δύο σημεῖα τὸ σχέδιον νόμου ἱκανοποιεῖ. Δὲν εἶναι πενιχρόν. Ἀκριβῶς δὲ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρετηρήθη ἡ διαφορὰ ἀντιλήψεων, μεταξὺ καὶ τῶν ὁμιλητῶν καὶ τῶν ἐπικριτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Π.χ., τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 ὁ κ. Ἡλιόπουλος τὴν ἐθεώρησε χαριστικήν. Ἀντιθέτως, ὁ κ. Καψάλης, ὁλόκληρον τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, τὸ θεωρεῖ πενιχρόν. Οὔτε ἡ μία, οὔτε ἡ ἄλλη ἄποψις εὐσταθεῖ. Ὁ κ. Καψάλης, τὴν καλὴν πίστιν τοῦ ὁποίου πλήρως ἀναγνωρίζω κρίνει τὸ νομοθέτημα, οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐξαγωγικοῦ μόνον κόστους. Ἤθελε, δηλαδή, τὸ νομοθέτημα νὰ περιλάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Προχωρεῖ δέ, ἐπὶ πλέον, εἰς τόσον ἀντίθετον ἄποψιν μὲ τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὥστε ζητεῖ νὰ καθορίσωμεν διὰ τοῦ νόμου τὰ προϊόντα συγκεκριμένως καὶ τὸ ποσοστὸν τῆς ἐκπτώσεως. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἀντικρούσω τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, μολονότι συμφωνῶ μαζί του, ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζουν κέρδος 4% ἢ καὶ μικρότερον ἐπὶ τοῦ τζίρου. Ἀλλά, ἄλλο εἶναι αὐτὸ καὶ ἄλλο εἶναι νὰ λέγωμεν, ὅτι ἓν κίνητρον, τὸ ὁποῖον καθιερεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀποτελεῖ χαρισμόν. Ὡς πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, κατὰ τὴν ὁποίαν, πρέπει νὰ καθορισθῇ διὰ νόμου, συγκεκριμένως, καὶ τὸ ποσοστὸν καὶ τὰ προϊόντα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Καψάλης, μὲ ἔπεισεν, ὅτι εἶναι συμφερότερον νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦδε. Βεβαίως, ὑπάρχει ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου περὶ τῆς ἐλαστικότητος, ἡ ὁποία καὶ σεβαστὴ εἶναι καὶ εἰς πολλὰ σημεῖα ὀρθή. Παρὰ ταῦτα ἐνέχει κινδύνους καὶ δυσχερῶς μπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ, ὅταν μάλιστα ὑπάρχῃ ἡ διάταξις περὶ τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκδόσεως τῶν κοινῶν ἀποφάσεων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐξετάσῃ ἐκ νέου τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία πιστεύω, ὅτι ἐνέχει κινδύνους. Ὁ συγκεκριμένος καθορισμὸς προϊόντων καὶ ποσοστοῦ ἐκπτώσεως, πιστεύω, ὅτι θὰ ἀποβῇ ὑπὲρ τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τοῦ κρατικοῦ συμφέροντος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πιπινέλης, Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§37Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀρχικῶς ἤμην πεπεισμένος περὶ τοῦ ὅτι, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἡ ἐπιβεβλημένη καὶ ὀρθή. Ἐὰν εἶχον τὴν παραμικρὰν ἀμφιβολίαν περὶ τούτου, τὴν ἦρε ἡ συζήτησις καὶ αἱ ἐπικρίσεις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι διὰ τῶν ἐκπτώσεων αὐτῶν θὰ δημιουργηθοῦν μεγάλα κέρδη. Ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν στερεῖται βασιμότητος, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποφασιστική, διότι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι νὰ μειώσῃ τὰ κέρδη, διότι τὰ κέρδη ἀποτελοῦν μίαν ἐνθάρρυνσιν διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ περιορίσῃ, κατὰ τὸ δυνατόν, τὰς εὐνοίας τὰς παρεχομένας ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ἤδη μεγάλα κέρδη. Αὐτὸς ὁ λόγος, ὅπως ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ἐνδεχόμενον δημιουργίας μεγαλυτέρων κερδῶν ἐκεῖ ὅπου ἤδη ὑπάρχουν τοιαῦτα ἐπέβαλλε, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δοθῇ διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἡ ἐλαστικότης, ἡ ὁποία ἐδόθη καὶ ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ κρίνωμεν κατόπιν ἐπισταμένης μελέτης ἓν ἕκαστον προϊὸν καὶ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν τῷ ὄντι συντρέχῃ εἰς δεδομένην περίπτωσιν νὰ μὴ τύχῃ ἐφαρμογῆς τὸ μέτρον αὐτό, ἐκεῖ ὅπου ἡ κατάστασις εἶναι εὐνοϊκή, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ περαιτέρω εὐνοϊκὴ μεταχείρισις. Αὐτὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὴν ἀξίαν ἐκείνων ποὺ εἴπατε.

§38Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἶχα τὴν ἑξῆς ἀπορίαν: Ἐὰν τὸ σύστημα ποὺ ἴσχυε μέχρι τοῦδε διὰ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ 1%, ἱκανοποιῇ ἢ ὄχι.

§39Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ὄχι. Τὸ 1% ἦτο ἀνεπαρκὲς καὶ ἤδη αὐξάνεται.

§40Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου;

§41Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐὰν ἐγένετο διὰ τοῦ νόμου, θὰ εἶχε χαρακτῆρα σταθερὸν καὶ ἀδιάκριτον, ἀσχέτως περιπτώσεων. Ὁ νόμος παρέχει —καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ἐξήγησιν εἰς παρατήρησιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, νομίζω, περὶ ἀντισυνταγματικότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐρευνήθη ἐπισταμένως, χωρὶς οὐδένα δισταγμόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταγματικότητα. Ὁ νόμος παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ ἐκπτώσεις κατὰ ὡρισμένα ποσοστὰ ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία δὲν θὰ κρίνῃ περὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς, ἀλλὰ ἐὰν συντρέχουν οἱ ὡρισμένοι αὐτοὶ ὅροι. Διότι ὑπάρχουν κλάδοι εἰς τοὺς ὁποίους δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἔκπτωσις ὁπότε δὲν θὰ τὴν παρέχῃ ἡ Κυβέρνησις.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καὶ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὰς ἀρετάς του, δεδομένου, ὅτι τὸ 4% εἶναι ὑψηλὸν ποσοστὸν καὶ θὰ δοθῇ, ἐὰν πράγματι συντρέχουν αἱ περιπτώσεις τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, σκοπὸν ἔχει νὰ διορθώσῃ ὡρισμένα ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα διεπιστώθησαν κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἐπεσημάνθησαν πρὸ πολλοῦ. Ὡς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Γαρουφαλιᾶς, ὁ ἀναπληρωτὴς Γεν. Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κ. Φράγκου εἰς εἰδικὸν τεῦχος ὑπέδειξε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων. Ἐπίσης καὶ ὁ Ἐπιθεωρητὴς τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου κ. Γαβαλᾶς, εἰς εἰσήγησίν του πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀνέφερε τινὰ ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ συνιστᾷ τὴν λῆψιν αὐτῶν ὡς ἐπιβεβλημένων. Δὲν ἀποτελοῦν ἑπομένως τὰ μέτρα αὐτὰ χαριστικὴν πρᾶξιν, ὅπως ἰσχυρίσθη ἡ ἄκρα ἀριστερά, ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἕνα μεγάλο ἅλμα εἰς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα. Ἐὰν βεβαίως τὰ ἐξετάσωμεν ἐν σχέσει μὲ τὸν ὅλον θέμα εἶναι «μέτρα τινά», ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ εἰδικὸν θέμα τῶν ἐξαγωγῶν τὸ ἄρθρον 3 ἀποτελεῖ ἕνα ἅλμα. Καὶ καλοῦνται εἰς θυσίαν καὶ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἡ συμπαθὴς τάξις τῶν ἐκτελωνιστῶν, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησαν ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Ὡς πρὸς τοὺς ἐκτελωνιστὰς παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα μέχρις πέρατος τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πόρους τῆς ζωῆς των, καὶ τὸ ὄφελος διὰ τὰς ἐξαγωγὰς νὰ θεραπευθῇ δι’ ἄλλου τρόπου. Ὡς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὅπως εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Γυιόκας, πρὸ 2ετίας ἔγινεν ἕνα λάθος, διότι ἐν ὥρᾳ δυσχερείας τοῦ Ἱδρύματος διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν, ἐλάβομεν ἕνα μέτρον ποὺ ἦτο εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐτὸ ἦτο λάθος καὶ ἤδη ἐμφανιζόμεθα ὅτι ἀδικοῦμεν τὸ Ι.Κ.Α. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν σαφῆ δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πτυχὴν μόνον τοῦ θέματος θίγει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει καὶ ἄλλα μέτρα τινὰ τῶν ὁποίων γνωρίζομεν ἤδη, (πιστωτικά, μείωσις τιμολογίου ΔΕΗ) νομίζω, ὅτι ὁ κ. Καψάλης δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν κατώρθωσε τὰ ἄλλα μέτρα διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, δι’ αὐτὸ θὰ ἀναφέρω μερικὰ ἐνδεικτικῶς. Ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἐπιμελητηρίων. Ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ τῶν ἄλλων λιμένων, ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ φόρου τοῦ νόμου 842 τῶν ὑλικῶν συσκευασίας, ἡ κατάργησις τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν προϊόντων λατομείου καὶ 3 ἢ 4 ἀκόμη προϊόντων. Ἡ ἁπλούστευσις τῶν διατυπώσεων, ἡ ὁποία εἶναι κουραστικὴ καὶ ἐπίπονος καὶ ἡ ὁποία περιορίσθη μόνον εἰς τὸ χαρτόσημον, ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ὅπως εἶναι ἡ ἄδεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἡ κατάργησις τοῦ ἐκ 500 χιλιογρ. μίνιμουμ φορτωτικῆς κλπ. Ἐπίσης ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς παραγωγῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ὁ κύριος παράγων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὸς ὁ παλμὸς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μας νὰ μᾶς εἴπῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ θέμα τοῦτο, ὡς καὶ διὰ τὴν πολιτικήν του ἐπὶ τοῦ νόμου 4035 διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ποικιλιῶν κλπ. Ὁ νόμος οὗτος μὲ τὰ κίνητρα, τὰ ὁποῖα περιέχει εἶναι εὐεργετικὸς ὑπὲρ τῶν ἑσπεριδοπαραγωγῶν καὶ μόνον εἰς τὴν Χίον, ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις διὰ 4.000 δένδρα εἰς ὅλην δὲ τὴν χώραν, δι’ ἄνω τῶν 100.000 δένδρα ἐξ ὧν τὰ περισσότερα πορτοκαλλιές.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εὐχαριστῶ πολὺ ποὺ μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἤδη ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς προσπαθείας διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ χωρίζεται εἰς δύο τομεῖς, εἰς τὰς ἐτησίας καλλιεργείας καὶ τὰς δενδροκαλλιεργείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐτησίας καλλιεργείας, ἡ προσπάθεια στρέφεται εἰς τὸ νὰ ἀναπτυχθοῦν καλλιέργειαι πλέον ἀποδοτικαὶ ἀπὸ τὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ αὐτὸ ἠμπορῶ νὰ εἴπω μεθ’ ὑπερηφανείας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κατὰ μέγα μέρος ἐπετεύχθη, διότι ἤδη ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος εἰς τὸ 1961 ὑπερέβη τὰ 2 ἑκατομμύρια στρέμματα καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὸ μέγα μέρος εἶναι ποτιστικά, ἡ δὲ παραγωγὴ ὑπερέβη τοὺς 94 χιλιάδες τόννους ἔναντι τῶν 62 χιλιάδων τόννων τοῦ 1960. Ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος, ὡς εἶχον ἀφορμὴν νὰ εἴπω καὶ προχθές, κατὰ τὸ 1962 θὰ ἔχωμεν ὄφελος συναλλαγματικὸν ὑπερβαῖνον τὰ 40 ἑκατομμύρια δολλάρια. Διὰ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν εἰς τὸν τομέα τῶν ἐτησίων καλλιεργειῶν σημαντικὴ ἐπίσης εἶναι ἡ αὔξησις τῶν καλλιεργειῶν τῶν τροφῶν τῶν ζώων, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας, ἡ ὁποία ἐπίσης ἱκανοποιητικῶς βαίνει. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, τῆς δενδροκαλλιεργείας, ὡς πολὺ ὀρθῶς ἐμνημονεύσατε, κ. συνάδελφε, τὸ 1960 εἰσηγήθην καὶ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ τὸν νόμον 4035, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει καὶ ἐκεῖνος εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν δενδροκαλλιεργειῶν. Ἀποβλέπει ὁ νόμος οὗτος εἰς τὴν διάδοσιν ποικιλιῶν καὶ εἰδῶν καλλιεργείας, ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶναι καταλληλότερα καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ τὴν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἰδίως ἀποβλέπει ὁ νόμος οὗτος εἰς τὴν διάδοσιν καὶ καλλιέργειαν ποικιλιῶν ὀπωρῶν, ἐκείνων τὰς ὁποίας προτιμοῦν εἰς τὰς χώρας, ὅπου γίνονται αἱ ἐξαγωγαί μας καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην. Ἐξ ἀφορμῆς θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν ἤδη νὰ διαθέσῃ ἕνα σημαντικὸν ποσὸν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καλλιεργητῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν ν’ ἀκολουθήσουν τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀποβλέπει καὶ εἰς τὸν ἀνεμβολιασμὸν τῶν ἑτοίμων δένδρων μὲ μοσχεύματα ποικιλιῶν τῶν ὑποδειχθησομένων ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Αἱ ποικιλίαι δὲ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι παράγουν προϊόντα δυνάμενα νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι μετ’ ἐμπιστοσύνης οἱ καλλιεργηταί μας ἀπέβλεψαν εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτό, καίτοι δὲ μέχρι τοῦδε δὲν εἶχον διατεθῆ τὰ χρηματικὰ ποσὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἐνίσχυσιν, σημαντικὸς ἀριθμὸς καλλιεργητῶν καὶ ἐδήλωσαν τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ πρόγραμμα καὶ τὴν πρόθεσίν των νὰ μεταβάλουν τὰ ἤδη ὑφιστάμενα δένδρα καὶ νὰ τὰ ἀνεμβολιάσουν εἰς νέας ποικιλίας. Ἐλπίζω, ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν αἱ ἐξαγωγαί μας, διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν καὶ τὸ γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὰ προϊόντα τὰ Ἑλληνικὰ ἀπὸ ἀπόψεως χυμῶν, ἀπὸ ἀπόψεως γεύσεως, ἀναμφισβητήτως, ὑπερέχουν ὅλων τῶν προϊόντων τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἐπιτύχωμεν, καὶ θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν μὲ τὴν προσπάθειαν ἰδίᾳ τῶν καλλιεργητῶν, ἐκ τῆς ἐπιχειρουμένης μεταβολῆς αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν προϊόντων αὐτῶν, τῶν νωπῶν, θὰ ἔχουν σημαντικὴν αὔξησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§45Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Συνεχίζων, κ.κ. συνάδελφοι καὶ πρὶν τερματίσω τὴν ὁμιλίαν μου, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἀκόμη καὶ τὰ ἑξῆς: Ὑποστηρίζεται καὶ ἐγράφη, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν οἰκονομίαι εἰς τὸ κόστος συγκεντρώσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Ἐγράφη εἰδικώτερον δηλαδή, ὅτι πρῶτον, διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῶν φορέων τῆς συγκεντρώσεως εἶναι σκόπιμος διεξαγωγὴ μειοδοτικῶν διαγωνισμῶν μετὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἀνατίθηται τὸ ἔργον τοῦτο εἰς τὸν μειοδότην διὰ σειρὰν ἐτῶν. Τοῦτο, θὰ ἐπιτρέψῃ τὸν ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ πλειόνων ἐνδιαφερομένων ὀργανισμῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῶν ὑπερβολικῶν σήμερον δαπανῶν. Δεύτερον, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ συστηματικωτέρα παρακολούθησις καὶ διονυχιστικὴ διερεύνησις τῆς Ὀργανώσεως, τῆς λειτουργίας καὶ τοῦ κόστους τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν συγκέντρωσιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων Ὀργανισμῶν καὶ τρίτον, ὑποβιβασμὸς εἰς τὸ ἐλάχιστον τῶν ὑπὸ τῶν παρεμβαλλομένων πιστωτικῶν Ὀργανισμῶν, ἀξιουμένων προμηθειῶν καὶ περιορισμὸς εἰς τὸ ἀπολύτως ἀναγκαῖον τῶν ζητουμένων ἐγγυήσεων, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ὁποίων τελικῶς βαρύνει τὸν λογαριασμὸν τῆς συγκεντρώσεως. Τὰ μέτρα αὐτά, κ. Ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, εἶναι ἄξια προσοχῆς καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐξετασθῶσιν παρ’ ὑμῶν, διότι ἅπτονται τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων μας, τῶν ἀγροτικῶν.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς γνωρίζετε, μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἀπὸ τὰ γεωργικὰ προϊόντα τὸ συγκεντρούμενον ἦτο τὸ σιτάρι. Ἐκεῖ ὑπῆρχεν ἡ ἀδυναμία του, ὅτι δὲν ὑπῆρχον ἀποθηκευτικοὶ χῶροι. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἄλλοτε ἔλαβον τὴν ἀφορμήν, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1960 ἐφηρμόσθη ἕνα εὐρύτατον πρόγραμμα κατασκευῆς ἀποθηκῶν, ἰδίᾳ εἰς τὴν ἐνδοχώραν καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ 180.000 τόννων, ποὺ εἴχαμεν τὸ 1959, τὸ 1962 θὰ συμπληρωθοῦν ἀποθῆκαι εἰς τὴν ἐνδοχώραν 380.000 τόννων. Διετέθη ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων, οὕτως εἰπεῖν προεξοφλήθη τὸ ἔσοδον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν σιταποθηκῶν, διετέθη ἕνα ποσὸν περίπου 80 ἑκ. δραχμῶν. Πλέον τούτου —καὶ αὐτὸ θὰ συντελέσῃ πολὺ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους συγκεντρώσεως— κατασκευάζονται μεγάλα σιλὸ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὸν Βόλον καὶ ἐπεκτείνεται τὸ σιλὸ τοῦ Πειραιῶς. Μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα, μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν ἀποθηκευτικῶν αὐτῶν χώρων καὶ σιλὸ ἀναμφισβητήτως θὰ ἐπιτύχωμεν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Τώρα, ἀπὸ ἐφέτος καθιερώθη, δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαιολάδου, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ προβλέψωμεν τὴν κατασκευὴν ἀποθηκευτικῶν χώρων, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἀνάγκην τόσων μεταφορῶν, ὅπως εἴχομεν ἀνάγκην κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μειώσωμεν σημαντικῶς καὶ τὰς δαπάνας αὐτάς. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἄλλων προϊόντων καὶ ἰδίᾳ τῆς σουλτανίνας, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι διετέθη ἕνα μεγάλον ποσὸν καὶ ἐγένετο ἕνα μεγάλον ἐργοστάσιον εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης. Τὸ Ἡράκλειον δὲ τῆς Κρήτης, ὡς γνωστόν, εἶναι ἡ κυριωτέρα περιφέρεια παραγωγῆς σουλτανίνας. Δηλαδή, ἔναντι τῶν 55.000 τόννων, ποὺ εἴχομεν παραγωγὴν τὸ 1961, εἰς τὸ Ἡράκλειον παρήχθησαν 32.000 τόννοι. Ἐγένετο λοιπὸν ἐκεῖ ἕνα μεγάλον ἐργοστάσιον καὶ ἐντελῶς σύγχρονον ἐπεξεργασίας τῆς σουλτανίνας. Διὰ τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ἐφέτος, ἐπιτυγχάνεται μία μείωσις τοῦ κόστους τῆς ἐπεξεργασίας τῆς σουλτανίνας, κατὰ ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι σημαντικώτατον. Δηλαδή, ἔναντι τῶν 2 δραχμῶν περίπου κατὰ κιλόν, θὰ ἐπιτευχθῇ μείωσις κατὰ 1,35–1,40 δραχμάς. Καὶ γενικώτερον διὰ τοῦ προγράμματος τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, μέσα δὲ εἰς τὰς γεωργικὰς βιομηχανίας περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἐργοστάσια τῆς ἐπεξεργασίας τῶν προϊόντων ἐκσυγχρονιζομένων, θὰ ἐπιτύχωμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπορρόφησιν τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν εὐκόλως καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῶν ἐργοστασίων ἐπεξεργασίας θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μείωσιν τῆς ἐπεξεργασίας, ἡ ὁποία, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, θὰ συνεπάγηται σημαντικὴν μείωσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ κόστους.

§47Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ μέτρα, τῶν ὁποίων οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει, ὅτι θὰ προαγάγουν τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν μας. Καὶ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πρόοδος, τοῦτο καταφαίνεται ἐκ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποσπάσματα μόνον τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου θὰ σᾶς ἀναγνώσω, διὰ ν’ ἀντιληφθῆτε περὶ τῆς πίστεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Λέγει, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἑξῆς: «Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐνισχύσῃ τὴν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν, βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν προϊόντων. Ἡ ἐπιδίωξις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν ἀσφαλεστέραν μέθοδον διὰ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ἀναπτύξεως, τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν τοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἐπιβαρύνσεων τῆς παραγωγῆς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ διὰ σειρᾶς ἀλληλοσυμπληρουμένων μέτρων νὰ προωθήσῃ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων, νὰ προαγάγῃ τὴν παραγωγὴν ἐξαγωγίμων προϊόντων καὶ νὰ στρέψῃ τὴν ἐπιχειρηματικὴν δραστηριότητα πρὸς τὰς ἐξαγωγάς. Ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει ὑψίστην σημασίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ὅλας τὰς χώρας ἄνευ διακρίσεως. Ὡς ἤδη ἐτονίσθη, ἡ ἐπίλυσις τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν μας συνδέεται μὲ τὴν γενικωτέραν ἀναδιάρθρωσιν τῆς παραγωγῆς γεωργικῆς, βιομηχανικῆς καὶ βιοτεχνικῆς — καὶ τὴν στροφὴν τοῦ ἐμπορίου πρὸς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοῦτο, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν προσπάθειαν μονιμωτέρας προσαρμογῆς τῆς ἐξαγωγῆς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, θὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ εἰδικώτερα κίνητρα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν. Ταῦτα θὰ συνίστανται εἰς αὐτόματα συστήματα ἐκπτώσεων ὡρισμένων ἐπιβαρύνσεων καὶ ἐπιστροφῆς δασμῶν καὶ ἐμμέσων φόρων κατὰ τὴν ἐξαγωγήν». Ἀνέγνωσα τὰ ἀποσπάσματα αὐτά, κύριοι βουλευταί, διότι ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ ἐλησμόνησαν. Καὶ πρέπει νὰ τοὺς ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογὴ των μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις, παραλλήλως δὲ μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέφερε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ποὺ ἀποτελοῦν καὶ τὸν κύριον ὄγκον τῶν ἐξαγωγῶν μας. (Χειροκροτήματα).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§49Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν πίστιν μου εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ ἐμπορίου. Ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, τὸ ἐμπόριον πάντοτε ὑπῆρξεν αἰτία πολεμικῶν γεγονότων καὶ καταστροφῶν, προκειμένου νὰ ἐξαχθοῦν καὶ νὰ καταλάβουν ἀγορὰς ἄλλων χωρῶν ἐμπορεύματα τῶν ἐκβιομηχανισμένων Δυνάμεων. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι εἰς τὴν παροῦσαν περίοδον τοῦ ἀνθρωπίνου βίου, τὰ πυρηνικὰ ὅπλα καὶ τὸ ἐμπόριον, ἀντὶ νὰ γίνουν αἰτία πολέμων καὶ καταστροφῶν, θὰ ἀποτελέσουν τὸν ἑνωτικὸν εἰρηνικὸν κρίκον τῶν δύο κόσμων, οἱ ὁποῖοι ἀνταγωνίζονται εἰς τὸν παγκόσμιον στίβον. Τὸ ἐμπόριον σήμερον δὲν ἀποτελεῖ τὸν μοχλὸν τῆς ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ τῆς μορφοποιήσεως καὶ ἐπιρροῆς ἐπὶ τῶν πολιτικῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν χωρῶν. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ νομοσχέδιον ὀρθῶς κρίνεται μέσα εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομίαν, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Οἱ διάφοροι ὁμιληταί, κρίνοντες τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἐχαρακτήρισαν τοῦτο μὲ τὴν φράσιν «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκεν μῦν». Δὲν θὰ συμφωνήσω πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἀντιθέτως, εἰς τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ εὑρίσκομεν τὸ πνεῦμα καὶ τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα τῆς ἐμπορικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν νέαν της σύνθεσιν. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ὡμίλησε διὰ μακρῶν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ θεμελιώσῃ ἐπὶ θεωρητικῆς βάσεως τὸ περιεχόμενον τῶν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιλαμβανομένων μέτρων, ὀφείλω, κατόπιν τούτου, νὰ παρακολουθήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου εἰς τὴν ἀναδρομήν του ταύτην, εἰς ἣν ἐστάθη εἰς τὰ θέματα: πλοῦτος — κέρδος — συναγωνιστικότης καὶ ρεαλισμός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολύ, μὲ τὴν ἀνάλυσιν τῆς ἐννοίας τοῦ πλούτου, τονίσας ὑπερβαλλόντως τὰ ἅγια δικαιώματα αὐτοῦ. Ἡ ἔννοια τῶν λόγων του περὶ τοῦ πλούτου εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος καὶ ἡ Κοινωνία ὀφείλουν νὰ ἐπιτρέψουν εἰς τοὺς ἰδιώτας, τοὺς ἀξίους, νὰ πλουτίσουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον, διὰ νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμουν ἔργα καὶ ἀνοίγουν ἐργασίας εἰς μεγάλην κλίμακα, μὲ ἐπιδίωξιν νὰ μειώσουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ κοινωνικὸν σύνολον, παράγοντες ὑπὸ κόστος χαμηλόν. Ἀκόμη μᾶς ἐτόνισεν, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία διὰ νὰ κινηθῇ εἰς ἀνάλογον κλίμακα, χρειάζεται κίνητρα οἰκονομικά. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαφωνήσω εἰς αὐτὴν τὴν τοποθέτησιν καὶ νὰ εἴπω, ὅτι αἱ θεωρίαι αὐταὶ ὑπὸ τὰς σημερινὰς διαμορφωθείσας εἰς παγκόσμιον κλίμακα οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς συνθήκας, δὲν δύνανται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν Κοινωνίαν. Ἡ ἀλματώδης ἀνάπτυξις σήμερον τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνικῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὰς κοινωνίας ἐπάρκειαν ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς ἀγαθῶν, διὰ νὰ παύσῃ ἡ πεῖνα καὶ ἡ ἀθλιότης. Κατόπιν αὐτῶν, τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι, μέσῳ τοῦ πλούτου τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἀνευθύνων προσώπων, μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ σημεριναὶ ἀνάγκαι τῆς κοινωνίας, δὲν εὑρισκόμεθα οὔτε εἰς ὀρθὴν σκέψιν, οὔτε εἰς ρεαλιστικὴν ὁδόν. Πέρασε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἄτομα μποροῦσαν νὰ χειρίζωνται τόσον κρίσιμα θέματα. Αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀνθρωπότητος σήμερα ἐπολλαπλασιάσθησαν καὶ ἡ εὐθύνη τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐμπιστεύηται εἰς ἰδιώτας ἀνευθύνους, διότι τοῦτο καὶ ἀντίθετον πρὸς τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας εἶναι καὶ ἐπικίνδυνον ἀκόμη. Συνεπῶς, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνῶμεν νὰ ἐνισχύωνται οἱ ἰδιῶται διὰ νὰ πλουτίζουν, δὲν ἱκανοποιεῖ τὸν σημερινὸν ἄνθρωπον. Σήμερα, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ηὐξημένων ἀναγκῶν, χρειάζεται πρόγραμμα, σχέδιον, κινητοποίησις ὅλων τῶν δυνάμεων ἐπὶ τῷ αὐτῷ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται κατ’ οὐδένα λόγον νὰ ἐμπιστευώμεθα τὰ παραγωγικὰ μέσα εἰς χέρια ἀνευθύνων ἰδιωτῶν. Τὸ ὅτι δὲ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἐξάγεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἰδιῶται ἀποβλέποντες μόνον εἰς τὰ κέρδη καὶ τὸν πλοῦτον, δὲν διστάζουν νὰ κάψουν ἕτοιμα προϊόντα, ἢ καὶ νὰ σχεδιάσουν τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς ἀκόμη, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα οἱ λαοὶ δὲν δύνανται νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των καὶ πεινοῦν καὶ γυμνητεύουν. Τὸ δεύτερον φιλοσοφικὸν ἀξίωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, εἶναι ἡ ἔννοια «κέρδος–κίνητρα». Δὲν εἶναι κανεὶς ἐναντίον τῶν ὑλικῶν κινήτρων, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἓν ὅριον, πέραν τοῦ ὁποίου δὲν πρέπει νὰ ὑποβοηθῆτε τὸ κέρδος, διότι ζημιώνεται τὸ σύνολον. Καθῆκον δὲ τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀντίληψιν τῶν καθηκόντων του, εἶναι νὰ περιστέλλῃ τὴν βουλιμίαν του καὶ ὄχι νὰ τὴν νομιμοποιῇ καὶ ἐνισχύῃ. Οἱ Σταχάνωφ δὲν ἐκινήθησαν ἀπὸ ὑλικὰ κίνητρα, ἀλλὰ ἠθικά, καὶ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν λαόν, τὸν ὁποῖον ἠθέλησαν νὰ βοηθήσουν, ἀναπτύσσοντες τὰς πνευματικὰς καὶ σωματικάς των δυνάμεις. Ἐκ τῶν ὑστέρων δέ, ἐκεῖ ἡ κοινωνία ἦλθε νὰ τοὺς ἀμείψῃ ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς. Ἐπίσης, ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ ἰδιοκτησίας καὶ ἀνέφερεν, ὅτι εἰς τὰς Σοσιαλιστικὰς χώρας ἀφέθησαν ἕνα ἕως δύο στρέμματα εἰς τοὺς γεωργούς. Πράγματι, αὐτὸ ἔγινεν εἰς τὴν πρώτην φάσιν τῆς σοσιαλιστικοποιήσεως τῆς παραγωγῆς, διότι ἐχρειάζετο ἕνας ὡρισμένος χρόνος νὰ γίνουν προσπάθειαι, νὰ ἀποδώσῃ ἡ ὠργανωμένη παραγωγή, τὰ προϊόντα λαχανοκήπων καὶ κτηνοτροφικά. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς συναγωνιστικότητος. Θὰ τὴν ἐξετάσω ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου, μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς συνέδεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἐτονίσθη ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὰ προϊόντα μας εἰς τὸ ἑξῆς, διὰ νὰ σταθῶμεν, πρέπει νὰ ἀποκτήσουν συναγωνιστικότητα. Ἄλλως θὰ πέσωμεν καὶ ἂς μὴ παραπονούμεθα. Νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα ἐξετιμήθησαν ἔξω τῆς πραγματικότητος. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ συναγωνιστικότης, χρειάζεται ἐλευθέρα ἀγορά. Εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὰς συναλλαγὰς τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου, ὅμως, ἐλευθέρα ἀγορὰ δὲν ὑπάρχει καί, συνεπῶς, ἡ ἔννοια τῆς συναγωνιστικότητος εἶναι σχετικὴ ἔννοια. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ τὰς πρώτας ὕλας, τὰς τιμὰς τὰς καθορίζουν τὰ μονοπώλια καὶ τὰ τράστ, ἐνῷ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα αἱ τιμαὶ καθορίζονται ἀπὸ τὰ πλεονάσματα τῆς Ἀμερικῆς. Θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, τὸ ὁποῖον εἶναι καίριον δι’ ἡμᾶς, διότι οἱ «σύμμαχοί μας» δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας μας, παρ’ ὅ,τι αὕτη καὶ δυνατὴ ἦτο καὶ εἶναι καὶ εὔκολος καὶ ταχεῖα, διότι καὶ ἱστορίαν ἔχομεν καὶ πλοῦτον καὶ λαὸν εὐφυᾶ, καὶ κεφάλαια, ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρωμεν μὲ τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον, ἂν ἐγκαινιάζαμεν πολιτικὴν ἀνταλλαγῶν μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, διότι τὸ μέλλον τῆς χώρας, ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἀλλαγὴν οἰκονομικῆς καὶ ἐμπορικῆς πολιτικῆς, εἰς αὐτὰ στηρίζεται. Ὑποστηρίζω λοιπόν, ὅτι τὸ μέλλον των εἶναι καταδικασμένον νὰ κινῆται ἐντὸς τῶν ὁρίων, ποὺ διαγράφουν τὰ πλεονάσματα τῶν Η. Π.Α., αἱ ὁποῖαι βάζουν τὴν σφραγίδα τους καὶ ἐπιτρέπουν ἢ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀνάπτυξίν των ἐντὸς τῶν ὁρίων, ποὺ ὑπαγορεύουν τὰ συμφέροντά της. Τὸ καταπληκτικὸν δὲ εἶναι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ τῆς Ἀμερικῆς ἀναπτύσσεται μὲ φραγμὸν δασμῶν διὰ τὴν εἴσοδον ἀγροτικῶν προϊόντων ἀπὸ ἄλλας χώρας μὲ χρησιμοποίησιν καὶ τοῦ φοβεροῦ ὅπλου τῆς πριμοδοτήσεως καὶ τῶν διευκολύνσεων τῶν πιστωτικῶν καὶ ὅπου αὐτὰ δὲν φθάνουν τῶν ὠμῶν πολιτικῶν πιέσεων διὰ τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων της. Θὰ σᾶς φέρω δύο παραδείγματα διὰ νὰ σᾶς πείσω περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν παρατηρήσεών μου. Εἰς τὴν Γερμανίαν ἡμεῖς ἐξάγομεν 1.500 τόννους περίπου βάμβακος καὶ ἡ Ἀμερικὴ 355.500 τόννους βάμβακος. Εἰς τὴν ΕΟΚ ἡμεῖς ἐξάγομεν 12.000 15.000 τόννους (τελευταίαν τριετίαν) καὶ ἡ Ἀμερικὴ 1.000.000 τόννους. Ἐν τούτοις καὶ ἡ ποιότης τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἶναι ἐξαιρετικὴ καὶ αἱ τιμαὶ χαμηλαί. Κάτι ἀνάλογον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν καπνόν. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἡ Ἑλλὰς ἐξάγει 150 τόννους καπνοῦ καὶ ἡ Ἀμερικὴ 80.000 τόννους. Τὰ ἰδικά μας καπνὰ εἶναι κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ἀνωτέρας ποιότητος τῶν Ἀμερικανικῶν. Δι’ αὐτὸ καὶ προπολεμικῶς τὰ καπνὰ τὰ ἰδικά μας ἐπωλοῦντο 30% ἀκριβώτερα τῶν ἀμερικανικῶν. Μεταπολεμικὰ βλέπουμε τὰ ἀμερικανικὰ καπνὰ νὰ πωλοῦνται 1,69 δολλάρια κατὰ κιλὸν ἐνῷ τὰ Ἑλληνικὰ 1,20. Συνεπῶς, ποῦ ὑπάρχει συναγωνιστικότης; Ἂς μὴ ἀπατώμεθα καὶ ἂς μὴ θεωρητικολογοῦμεν, δὲν πρόκειται περὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς, οὔτε πρόκειται περὶ συναγωνιστικότητος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ πολιτικῆς δυναμικῆς καὶ παρεμβάσεως ὠμῆς, ποὺ ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ ἐπιβάλῃ τὰ Ἀμερικανικὰ πλεονάσματα εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ διεθνῶς καὶ νὰ περιορίσῃ τὰ περιθώρια γεωργικῆς ἀναπτύξεως τῶν ἄλλων χωρῶν πέραν τῶν ὁρίων ποὺ διαγράφει ἡ Ἀμερικανικὴ ἀγροτική, οἰκονομικὴ καὶ στρατηγικὴ πολιτική. Τὸ τέταρτον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστράφη ὁ λόγος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ὁ ρεαλισμός. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἠννόει, ὅτι ἐφόσον συνεδέθημεν μὲ τὸν Δυτικὸν Κόσμον, ἐκεῖ πρέπει νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλας τὰς προσπαθείας μας καὶ ἂν χρειασθῇ νὰ πέσωμεν, νὰ πέσωμεν. Ὁ ρεαλισμός, κύριοι βουλευταί, εἶναι μία πολιτικὴ ποὺ ἐκτιμᾶται, ἀλλὰ ὅταν δὲν στηρίζεται εἰς ἀντικειμενικὰς συνθήκας καὶ δὲν ἱκανοποιῇ τὰς ἀνάγκας τῆς κοινωνίας εἶναι καταδικαστέα. Ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ πλευρᾶς ἐκβιομηχανίσεως, ὅπως εἶπον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε προχωρήσει, διότι δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις, ὅτι εἶναι χώρα πτωχή. Ἀντιθέτως ἔχομεν τεράστιον πλουτοπαραγωγικὸν δυναμικὸν καὶ σοβαρώτατον ὀρυκτὸν πλοῦτον καὶ γεωργικὸν δυναμικόν, ὅπως ἀπέδειξαν οἱ εἰδικοί της, ποὺ καὶ μέσα εἰς τὰ δύσκολα ἔτη τῆς κατοχῆς εἰργάσθησαν. Τὸ θέμα τῆς ἐκβιομηχανίσεως βέβαια τῆς χώρας, θὰ μᾶς ἔλυε ριζικὰ τὸ καίριον θέμα τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ τῆς ἐνεργείας, ὡστόσον αὐτὸ ἔλαβε τὴν ὁδὸν ποὺ γνωρίζομεν λόγῳ τῆς ἀντιθέσεως τῶν συμφερόντων τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Θὰ σταθῶ εἰς τὸ θέμα τοῦ ἀγροτικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας μας. Ἐλέγετο, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει πτωχὰ χωράφια, δὲν ἔχει μεγάλας ἐκτάσεις πλουσίας καλλιεργησίμου γῆς καὶ διὰ τοῦτο εἶναι καταδικασμένη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ὡστόσο ἂν ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει στέππας, ἔχει δύο μεγάλα πλούτη· τὸ κλῖμα της καὶ τὰ μικροκλίματά της ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὸ ὑπέδαφος, ποὺ ἐπιτρέπει τὴν ἀνάπτυξιν σειρᾶς καλλιεργειῶν εὐγενῶν προϊόντων καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς δενδροκομίας μας καὶ τῆς ἀμπελοκαλλιεργείας, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν λόγῳ τῆς μεγάλης των ζητήσεως νὰ φέρουν πλοῦτον καὶ εὐτυχίαν πραγματικὴν εἰς τὸν λαόν μας. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κρίσιμον σημεῖον, ὅτι ὁ συναγωνισμὸς ποὺ ὑφίστανται τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα ἀπὸ τὰ Ἀμερικανικὰ πλεονάσματα κυρίως, εἶναι φραγμὸς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ δυναμικοῦ αὐτοῦ. Κατὰ συνέπειαν ἐφόσον ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῶν εὐγενῶν μας προϊόντων προσκρούει εἰς τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τῶν ἄλλων χωρῶν, θὰ πρέπει εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ χαράξωμεν τὴν ρεαλιστικὴν ἐμπορικήν μας πολιτικήν. Θὰ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν πῶς θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν συναγωνισμὸν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων διὰ νὰ ὑπερνικήσωμεν τὸ φραγμὸν αὐτόν. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλη ὁδός, πρέπει νὰ ἀναπροσαρμόσωμεν τὴν ἐμπορικήν μας πολιτικὴν ἐπὶ νέων βάσεων. Ἄλλως θὰ ἔχωμεν τὸ δυσάρεστον ἀποτέλεσμα οἱ ἀγρόται μας νὰ ἐγκαταλείπουν συνεχῶς τὰ χωράφια των, νὰ ἐρημώνεται ἡ ὕπαιθρος καὶ νὰ τρέχουν οἱ ἀγρόται μας πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖ εἶναι δύσκολη ἡ ἐξεύρεσις ἐργασίας νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν Ἑλλάδα. Τὸ θέμα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε. Ο. Κ. δύναται νὰ εἶναι ὅσον θέλει θέμα πολιτικόν, ὡς ἐδήλωσαν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως καθαρά, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταδικάσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον καὶ τὸν ἐκπατρισμόν, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ γῆ καὶ ἡ σημερινὴ τεχνικὴ καὶ ἐπιστήμη ἠμπορεῖ νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ ἐδῶ δουλειὰ καὶ ψωμί. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ρεαλιστικὴ πολιτικὴ ποὺ ἐπιβάλλεται, εἶναι νὰ ἀνακρούσωμεν πρύμναν καὶ νὰ χαράξωμεν οἰκονομικὴν καὶ ἐμπορικὴν πολιτικὴν νέαν, ἰσοτιμίας. Αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν προϊόντων μας πρέπει νὰ ἐπεκταθοῦν πρὸς ὅλας τὰς χώρας, ὅπως καὶ πρὸς τὸ Ἀνατολικὸν μπλόκ. Δὲν πρέπει εἰς τὸν τομέα τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν νὰ πρυτανεύουν ἰδεολογικὰ καὶ πολιτικὰ ἐλατήρια. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ Ἀγγλία, ἡ Ἀμερική, ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Γαλλία, εἶχαν ἐμπορικὰς συναλλαγὰς μὲ τὸ ἀνατολικὸν μπλόκ, καὶ εἰς τὸ πλέον ὀξὺ σημεῖον τοῦ ψυχροῦ πολέμου. Συνεπῶς οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τὴν χώραν μας ἐμπορικὴν πολιτικὴν ποὺ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ πάγια συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Διὰ νὰ ζήσῃ ἡ χώρα μας, οἱ ἀγρόται μας καὶ ὅλος ὁ ἐργαζόμενος κόσμος τῆς χώρας, θὰ πρέπει τὰ προϊόντα μας νὰ ἐξάγωνται πρὸς ὅλας τὰς χώρας. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς μᾶς ἀνέγνωσε περικοπὴν ἐκ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀνέφερεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν ἐπεκτάσεως τῶν συναλλαγῶν πρὸς ὅλας τὰς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη δύο χαρακτηριστικὰ γεγονότα: α) Τὴν κατάργησιν τῆς πράξεως 163 διὰ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἠμποροῦσε καὶ εἶχε τὴν εὐχέρειαν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ νὰ κάμῃ τοποθέτησιν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Δεύτερον ἔχομεν τὰ τελευταῖα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀνήγγειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τῶν ὁποίων προβλέπεται πιστοδότησις τῶν ἐξαγωγικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν βιομηχανιῶν, καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἀποκλείονται αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι. Συνεπῶς, ὅταν αὐτὰ τὰ δύο πράγματα τὰ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας, καὶ ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Δερτιλῆ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι συνηλλάγημεν μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας, ἀλλὰ εἴχομεν μίαν εὐχέρειαν μέχρις ὅτου χειρισθῶμεν ὡρισμένα πράγματα διὰ νὰ μποῦμεν εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. σημαίνει, ὅτι δὲν πιστεύουν εἰς αὐτά. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι καὶ ἄλλαι χῶραι τοῦ κόσμου δὲν εἶναι συναγωνιστικαὶ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἐὰν θέλωμεν νὰ ζήσωμεν εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὸ τὸ σχῆμα τῶν ἐνεργειῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι σημεριναί μου ἀντιλήψεις αὐτά. Πρὸ 15 ἐτῶν, ἔκαμον μίαν διάλεξιν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον εἴπει τὰ ἑξῆς: «Ὅσοι πονοῦν τὴν Ἑλλάδα πράγματι καὶ δὲν εἶναι τυφλοὶ ἀπὸ ταξικὰ συμφέροντα........... ..... (ἀναγινώσκει)..............» Δὲν εἶναι συνεπῶς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐκπηγάζουν ἀπὸ οἱανδήποτε πολιτικὴν σκοπιμότητα, ἀπὸ οἱανδήποτε τῆς στιγμῆς αὐτῆς σκέψιν. Εἶναι πάγιαι ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ὡς τεχνικός, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἔχω μορφώσῃ γύρω ἀπὸ τὰ θέματα αὐτά. Συνεπῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν, ἐὰν θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὴν Ἑλλάδα, ὅτι τὰ προϊόντα μας, πρέπει νὰ εὕρουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἀγοράς, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλάξωμεν τὰς συναλλαγάς μας καὶ τὸ ἐμπόριόν μας ἀπὸ ἰδεολογικὰ καὶ πολιτικὰ ἐλατήρια. Συνεπῶς ἡμεῖς πρέπει νὰ διαπραγματευώμεθα ἀπὸ θέσεως ἰσχύος. Διότι κανεὶς ἄλλος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου δὲν ἔχει τὴν μεγάλην εὐτυχίαν ποὺ ἔχει ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἔχῃ ἓν ὅπλον εἰς τὸ χέρι του, τὴν σχέσιν εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει διαπραγματεύσεις ἀπὸ θέσεως ἰσχύος. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ συλλάβωμεν ἓν ἄλλο νόημα: Ἐφ’ ὅσον τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα μᾶς τὰ ἐπιβάλλουν αἱ βιομηχανικαὶ χῶραι εἰς τιμὰς μονοπωλιακάς, δὲν στέκεται εἰς ἡμᾶς ποὺ ζῶμεν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ ἀνεπτυγμένου πολιτισμοῦ νὰ μᾶς περνοῦν δι’ ἀφελεῖς. Ὅλαι αἱ χῶραι ποὺ παράγουν ἀγροτικὰ προϊόντα παρουσιάζονται εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν ὡς συναγωνιστικαί, ὅπου δηλαδὴ προσπαθεῖ ἡ μία νὰ φάῃ τὴν ἄλλην. Συνεπῶς πρέπει καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι παράγωμεν ὡρισμένα προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγουν καὶ ἄλλαι χῶραι ὅμοροι νὰ συλλάβωμεν τὸ νόημα τῆς συνεννοήσεως μεταξύ μας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ προγραμματίσωμεν τὴν παραγωγήν μας, ὥστε νὰ μὴ εἴμεθα ἀφελεῖς καὶ νὰ δίδωμεν τὰ προϊόντα μας, π.χ. τὰ πορτοκάλια μας μὲ μίαν δραχμὴν εἰς τὰς ξένας χώρας ἢ καὶ νὰ σαπίζουν εἰς τὰς ἀποθήκας μας, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ ἐξάγωμεν. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ σημεῖον αὐτό, τῆς συνεργασίας μας μὲ τὰς μεσογειακὰς χώρας διὰ νὰ ἐπιβάλλωμεν τὰ προϊόντα μας εἰς τιμὰς ποὺ ἐξασφαλίζουν ἕνα κομμάτι ψωμὶ εἰς τὸν λαόν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀναγκάζεται νὰ ἐκπατρίζεται.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ, τελειώνετε. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ πλέον μισὴν ὥραν.

§51Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πλειοψηφία πρέπει νὰ εἶναι ἐπιεικής. Ἐὰν ὅμως θέλετε νὰ κατέλθω, θὰ κατέλθω ἀμέσως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκάματε κατάχρησιν τῆς καλωσύνης μου. Σᾶς ἐπέτρεψα νὰ ὁμιλήσητε πέραν τοῦ τετάρτου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχετε τρία τέταρτα. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι 25 ἀκόμη συνάδελφοι, διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπιτρέψω περισσότερον, ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ὁμιλεῖτε.

§53Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὁμιλοῦσα, κ. Πρόεδρε, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπιμένετε, θὰ κατέλθω καὶ ἐπιφυλλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐπανέλθω.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον, κ. βουλευταί, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον «περὶ μέτρων ἀφορώντων τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου», διότι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, λέγω, πρὸς τοὺς Ἕλληνας πολίτας. Ἄλλα μὲν μέτρα λαμβάνει πρὸς τοὺς βιομηχάνους πρὸς τοὺς ὁποίους δίδει καὶ μέτρα προστασίας εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς των, καὶ φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, ὡς πρὸς τὸν φόρον εἰσοδήματος καὶ δασμοὺς διαφόρους ἔχει ἐπιβάλλει εἰς τὰ ἐξαγώγιμα βιομηχανικὰ ὁμοειδῆ προϊόντα. Διὰ τοὺς ἀτυχεῖς ἀγρότας, διὰ τοὺς ἀτυχεῖς βαμβακοπαραγωγοὺς λαμβάνονται ἄλλα μέτρα, ὄχι εὐνοϊκά, σκληρὰ ἴσως διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Διὰ τοῦ ἰδίου λοιπὸν νομοσχεδίου τὰ μέτρα προστασίας τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἶναι δυσμενῆ. Πιστεύσατέ με, κ. βουλευταί, ὅτι μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω ὡρισμένα γεγονότα. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ ὅτι ἀπουσιάζουν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, φαίνεται, ὅτι εἴτε ὁμιλῶμεν, εἴτε δὲν ὁμιλῶμεν, ὁμιλῶμεν πρὸς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάβει τὰς ἀποφάσεις των ἀνεξαρτήτως τῶν ἰδικῶν μας ἀντιλήψεων. Μὲ ἀντικειμενικότητα λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε πολλὰ εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ, ἰδίως εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἀναμφισβητήτως πολλὰ ἔγιναν διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ χώρου τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τώρα, διὰ τὸν Λυκαβηττόν. Ἀλλά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἄδικα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς ἐν συγκρίσει μὲ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνονται ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων. Διὰ μὲν τοὺς βιομηχάνους, γίνεται πᾶσα παραχώρησις, ὥστε νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς των, νὰ ἀπαλλαγοῦν καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος κλπ., ἐνῷ διὰ τοὺς ἀγρότας, οὐδεμία προσπάθεια γίνεται διὰ νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς των. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3, τοῦ παρόντος, χορηγοῦνται εἰς τοὺς βιομηχάνους φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ κυμαινόμεναι ἀπὸ 2% — 4%. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν εἶναι τρόπον τινὰ καὶ αὐτὸ μία ἐπιδότησις; Καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ ἐπεκτείνονται καὶ πρὸς τὰ «Ἑλληνικὰ Ναυπηγεῖα», καίτοι ὑπεστηρίχθη, ὅτι δὲν προστατεύονται μόνον τὰ «Ἑλληνικὰ Ναυπηγεῖα», ἀλλὰ καὶ 18 ἄλλα ναυπηγεῖα εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὁ κυριώτερος ὅμως ὠφελούμενος, εἶναι ἕνας μόνον, ἴσως Ἕλλην πολίτης, ὁ κ. Νιάρχος. Διότι τί τζῖρον εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν οἱ ἄλλοι 17; Πενῆντα, ἑκατόν, διακοσίων χιλιάδων δολλαρίων; Ἐνῷ ὁ τζῖρος τοῦ κ. Νιάρχου φθάνει εἰς τὰ 4.000.000 δολλ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων, νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ «διότι δὲν δύνανται οὔτε πρέπει νὰ ἀποδείξουν δικαιολογητικά». Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀναγνωρίζει τοὺς μεσάζοντας ὑπαλλήλους καὶ ἀπαλλάσσει τῆς φορολογίας τοὺς βιομηχάνους. Δηλαδή, πρέπει κἄτι τὸ μὴ μόνιμον νὰ ἀποκρύψουν οἱ βιομήχανοι. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια, οἱ ὀλίγοι βιομήχανοι κυκλοφοροῦν εἰς τὰ σαλόνια, εἰς τοὺς διαδρόμους καὶ πάντοτε τὰ ψηφιζόμενα νομοσχέδια, ἀποβαίνουν ὑπὲρ αὐτῶν. Διὰ τοὺς πτωχοὺς ὅμως γεωργούς, ποῖος θὰ ἐνδιαφερθῇ; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται οἱ ἀποτελοῦντες τὴν σπονδυλικὴν στήλη τῆς Ἑλλάδος ἀσχολοῦνται μὲ μόχθον, ἐργαζόμενοι εἰς τοὺς ἀγρούς των, δὲν ἔχουν τὰ μέσα οὔτε τὸν καιρὸν νὰ μποῦν στὰ διάφορα σαλόνια καὶ νὰ φθάσουν τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δέχωνται τὰ διάφορα νομοσχέδια μὲ τὰς ἐναντίον των διατάξεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ὁ μὲν γεωργὸς ποὺ ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους, ποὺ εἶναι τὰ 65% τοῦ πληθυσμοῦ, ποὺ δίδει τὸν μόχθον του, τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα του, εἶναι εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι αὐτῶν ποὺ ἔχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ τὴν ἠθικὴν προβολὴν νὰ ἐπιβάλουν τοὺς νόμους. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἄρθρου 8 νὰ δώσῃ μίαν ἀπαλλαγὴν εἰς τοὺς βιομηχάνους καὶ ὡς πρὸς τὰς εἰσφορὰς πρὸς τὸ ΙΚΑ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι χαρίζει καὶ ἄλλα ἑκατομμύρια εἰς τοὺς βιομηχάνους εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν, διότι εἰς τὸ ΙΚΑ οἱ ἐργάται εἶναι ἠσφαλισμένοι. Καὶ ὅταν ἔχωμεν τοὺς ἰατροὺς τοῦ ΙΚΑ, οἱ ὁποῖοι αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἀπεργοῦν, διὰ τοὺς ὁποίους ἀναγνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ μισθοί των εἶναι γλίσχροι ἀλλὰ δὲν ἔχει τὰ οἰκονομικὰ περιθώρια τὸ ΙΚΑ διὰ νὰ τοὺς πληρώσῃ ἐπαρκῶς καὶ παίρνουν σύνταξιν 700 δραχμὰς μόνον, ὅταν λέγω, δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νὰ χάσουν καὶ τὴν ζωήν των, ὅπως συνέβη χθὲς μὲ τὸν μακαρίτην ἐκλεκτὸν συνάδελφον Γιαννόπουλον, δὲν ἔχει τὰ οἰκονομικὰ περιθώρια διὰ νὰ τοὺς ἀμείψῃ ἐπαρκῶς, ὅταν δὲν ἠμπορῇ νὰ δώσῃ σύνταξιν εἰς τοὺς ἐργάτας, χορηγῶντας τὴν πενιχρὰν σύνταξιν τῶν 400–500 δραχμῶν, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπαλλάσσει τῆς πρὸς τὸ ΙΚΑ εἰσφορᾶς τοὺς βιομηχάνους, πρὸς τοὺς ὁποίους χαρίζει οὕτω ἑκατομμύρια...

§56Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θέλει νὰ ἐνισχύσῃ τὰ ναυπηγεῖα, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ ἰδία Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε τὴν παραγγελίαν τῶν τριῶν πλοίων εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ναυπηγεῖα καίτοι εἶχον μειοδοτήσει καὶ θὰ ἐδίδετο ἐργασία καὶ ἀπασχόλησις εἰς τόσους ἐργάτας. Ἐπροτίμησε νὰ τὰ παραγγείλῃ εἰς ξένα ναυπηγεῖα.

§57Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ εἴπητε τὸν λόγον. Διατί;

§58Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου προχθὲς ἔδωσεν ἕνα κατάλογον 18 ἐπιχειρήσεων ποὺ θὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ 4%. Διατὶ ἔδωσε τὰ 18 αὐτὰ ὀνόματα ποὺ ἔχουν μικρὸν τζίρον καὶ δὲν ἔδωσε τὸν τζίρον τοῦ κ. Νιάρχου; Ἐπίσης ἔδωσε τὰ ὀνόματα 48 ἐπιχειρήσεων ποὺ ἐκέρδισαν τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν 16 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὰς εἰσαγωγὰς βάμβακος τοῦ 1957. Ἀλλὰ οἱ 4 μόνον ἀπὸ τοὺς 48 ἔλαβον τὸν ἥμισυ τῆς εἰσαχθείσης ποσότητος τῶν 8 χιλιάδων τόννων, οἱ ὑπόλοιποι 44 ἔλαβον ψιχία 25 ἢ 50 ἢ 100 τόννους. Κύριοι βουλευταί, ζητοῦμεν θυσίας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ τὰς θυσίας τὰς ζητοῦμεν κατὰ πρῶτον λόγον ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 90% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ δίδομεν παραχωρήσεις ὑπὸ τύπον φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν τοῦ εἰσοδήματος ἢ τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν εἰς τοὺς βιομηχάνους κατὰ δεκάδας ἑκατομμύρια. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἀποτελεῖ τὴν Δαμόκλειον σπάθην τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, διὰ τοῦ ὁποίου καταργοῦμεν τὸν τελωνειακὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος, μὲ προοπτικήν, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, προωθήσεως τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Εἶναι δηλαδὴ ἡ περίφημος θεωρία τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς υἱοθέτησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε καὶ ὤφειλεν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ εἶναι ὁ προστάτης τῶν γεωργῶν. Λέγει ἡ θεωρία αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ὅποια τιμὴ διαμορφοῦται δι’ ἓν προϊὸν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἡ ἰδία τιμὴ πρέπει νὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἐρωτῶ ὅταν ἡ παραγομένη ποσότης βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνέρχεται εἰς 90 χιλ. τόννους καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἀπαιτοῦνται μόνον 25 ἕως 30 χιλ. τόννοι, ὅταν δηλαδὴ ἡ προσφορὰ εἶναι τὸ τετραπλάσιον τῆς ζητήσεως πῶς ὁ παραγωγὸς θὰ ἐκβιάσῃ τὸν βιομήχανον νὰ ἀγοράσῃ εἰς μεγαλυτέραν δι’ αὐτὸν τιμήν; Θὰ πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ εἴμεθα ἀφελεῖς ἐὰν θέλωμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι μὲ τὴν θεωρίαν τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων θὰ ὑπάρξῃ προστασία τοῦ βάμβακος τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἐκβιασμοῦ ἐκ μέρους τῶν βαμβακοπαραγωγῶν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἑνὸς 20λέπτου ὑπὲρ τοῦ προϊόντος τὸν ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατὸν αἱ 200 χιλ. οἰκογένειαι τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι διεσπαρμέναι εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος νὰ συνεννοηθοῦν διὰ νὰ ἐκβιάσουν τοὺς βιομηχάνους; Ἐνῷ ἀντιθέτως, οἱ ὀλίγοι βιομήχανοι εἶναι εὔκολον νὰ συνεννοηθοῦν διὰ νὰ ἐκβιάσουν τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Ὅταν εἰς τὰ αἰτήματα τῶν βιομηχάνων παρέχεται πᾶσα ἱκανοποίησις, ὅταν τοὺς δίδωνται φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ὅταν τοὺς δίδεται δασμολογικὴ προστασία διὰ τὰ προϊόντα, ὅταν τοὺς δίδεται ἡ εὐχέρεια νὰ μὴ πληρώνουν εἰς τὸ ΙΚΑ τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν, λοιπόν, δίδεται κάθε ἱκανοποίησις εἰς τὰ αἰτήματα τῶν βιομηχάνων, ἐρωτῶ τί ἱκανοποίησιν ἐδώσατε εἰς τοὺς ἀγρότας; Τί ἱκανοποίησιν ἐδώσατε εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγούς; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τί ἔπραξε διὰ νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ὅταν τὸ λίπασμα ἔχῃ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν ποὺ ἔχει, ὅταν ὁ βαμβακόσπορος παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν πωλῆται πρὸς 6 δραχ. κατὰ κιλόν, ὅταν τὰ καύσιμα εἰς τὴν διεθνῆ τιμὴν ἔχουν 975 δραχ. κατὰ τόννον τὸ πετρέλαιον καὶ ὁ ἀγρότης τὸ ἀγοράζῃ πρὸς 2.475 δραχ. κατὰ τόννον, ἔχετε ὑπολογίσει τὰ ἔξοδα τῶν ἀγροτῶν; Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ἐὰν συμβῇ ἕνα ἄλλο Σουέζ, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ νόμος αὐτὸς διὰ νὰ φέρωμεν βάμβακα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν;

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον αὐτό.

§60Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Ἀλλὰ τόσον πολὺ τοὺς τρομάζει τοὺς κυβερνῶντας, μήπως οἱ βαμβακοπαραγωγοί, ἔστω καὶ ἂν ἔχωμεν ἕνα νέον Σουέζ, κερδίσουν κανένα δεκάλεπτον τὸ κιλό; Τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ 1957, ὀκτὼ χιλιάδων τόννων βάμβακος, μᾶς εἶναι γνωστά. Ἀπὸ ἑπτὰ δραχμὰς τὸ κιλὸ ποὺ εἶχε ὁ βάμβαξ τὸ 1957 νὰ πάῃ 5 δραχμὲς καὶ 80 λεπτὰ τὸ κιλὸ τὸ 1958 καὶ ἀπὸ 1½ ἑκατομ. στρέμματα ποὺ ἐκαλλιεργήθησαν τὸ 1957, νὰ καλλιεργηθοῦν 1.200.000 στρέμματα τὸ 1958. Αὐτὰ ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελῶς ὀκτὼ χιλιάδων τόννων βάμβακος τὸ 1957. Καὶ ὅταν τότε ἐζημιώθησαν καταφώρως οἱ βαμβακοπαραγωγοί, ἔρχεσθε σήμερον καὶ θεσπίζετε τὰ ἴδια μέτρα; Καὶ ὅταν εἰσήχθησαν οἱ 8.000 τόννοι βάμβαξ, τὸ 1957, δὲν μᾶς ἔδωσεν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου προχθές, πῶς δικαιολογοῦνται οἱ 2.000 τόννοι βάμβακος ποὺ εἰσήχθησαν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957, ὅταν δηλαδὴ ὁ βαμβακοπαραγωγὸς εἶχε μαζέψει τὸν βάμβακά του; Ὁ δὲ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ βαμβακοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὸν μῆνα Σεπτέμβριον οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ἔχουν μαζέψει τὸν βάμβακά των καὶ ὄχι νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος τὸν ἐπληροφόρησεν, ὅτι τὸν Σεπτέμβριον εἶχεν εἰς τὰς ἀποθήκας του μόνον 18 τόννους βάμβακα παλαιᾶς ἐσοδείας, ἐνῷ τὸν Σεπτέμβριον, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ νέα ἐσοδεία καὶ αἱ ἀποθῆκαι τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, κατὰ τὸν Σεπτέμβριον, γεμίζουν. Ἀλλὰ στηρίζεται, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὰς ψήφους ποὺ ἔλαβε τὸ 1958, ὡς ἐδήλωσε, καὶ φαίνεται δὲν λαμβάνει αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν του. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν ὑπάρξῃ ἡ ἰδία περίπτωσις σήμερον, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπον προηγουμένως, κατάγεται ἀπὸ βαμβακοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, θὰ εἰσαγάγῃ ἀτελῶς 2.000 τόννους βάμβακα τὸν μῆνα Σεπτέμβριον;

§61Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐκδήλως ἀνεφέρθη εἰς ἐμέ, διὰ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958, ὀφείλω νὰ τοῦ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὸ 1958 τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε., ἦτο Κόμμα μειοψηφίας καὶ ἐξησφάλισε τὴν πλειοψηφίαν, χάρις εἰς τὸν καλπονοθευτικὸν ἐκλογικὸν νόμον, ποὺ ἐφηρμόσθη τότε.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀντωνίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτετε καὶ νὰ ἀναφέρεσθε εἰς θέματα, ἄσχετα πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα.

§63Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ὁ κόσμος τῆς περιφερείας μου τὸ 1958 μὲ ἐψήφισε μὲ τὸ παραπάνω, ἐὰν ὅμως ἔτυχε νὰ χάσω τὴν ἕδραν, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ἄδικον καλπονοθευτικὸν σύστημα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§64Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὡς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ὀφείλομεν νὰ παραγάγωμεν ἐκ τοῦ βάμβακος βιομηχανικὰ εἴδη, διότι αὐτὰ ἀφοροῦν τὰ λαϊκὰ στρώματα, ἀλλὰ οἱ 200.000 βαμβακοπαραγωγοὶ δὲν ἀποτελοῦν λαϊκὰ στρώματα; Αὐτοὶ μὲ τὸν ἱδρῶτα των παράγουν, ὅ,τι παράγουν, ὄχι διὰ νὰ ζήσουν, ἀλλὰ διὰ νὰ χρεώνωνται. Καὶ ἐπειδὴ ὡμιλήσαμεν περὶ ἀγροτικῶν χρεῶν, θὰ ἤθελα νὰ ἀναπτύξω, ἐν ὀλίγοις, τί κοστίζει εἰς τὸν βαμβακοπαραγωγὸν κατὰ στρέμμα ὁ βάμβαξ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ἄραγε ὑπολογίσει τί κοστίζει ὁ βάμβαξ κατὰ στρέμμα; Ἰδού, κ. βουλευταί, τὰ νούμερα. Ὄργωμα δραχμαὶ 35, διβόλημα 30 δραχμές, σπορέας 15 δραχμές, πότισμα 40 δραχμές, σκαλιστήρια 160 δραχμές, ράντισμα 10 δραχμές, λίπασμα 60 δραχμές, σβάρνες 60 δραχμές, σκαλιστικὰ 20 δραχμές, συλλεκτικὰ 150 δραχμές, μεταφορικὰ 10 δραχμές, ἤτοι ἐν συνόλῳ, στοιχίζει δραχμὰς 620. Ὅταν ὑπὸ καλὰς συνθήκας ὁ βαμβακοπαραγωγὸς μαζεύει κατὰ στρέμμα 100 κιλὰ πρὸς 6,50 δραχμὰς κατὰ κιλόν, ἔχει 650 δραχμάς. Ὅταν 650 δραχμὰς εἰσπράττῃ κατὰ στρέμμα καὶ 620 δραχμαὶ δίδονται διὰ καλλιέργειαν, τοῦ ἀπομένουν μόνον 30 δραχμαί. Μὲ αὐτὰς τὰς 30 δραχμὰς καλεῖται ὁ βαμβακοπαραγωγὸς νὰ ζήσῃ τὴν οἰκογένειάν του καὶ νὰ πληρώσῃ τὰ χρέη του πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι καὶ τὰ ποτιστικά, τὰ ὁποῖα δίδουν 150 κιλὰ κατὰ στρέμμα, ἀλλὰ αὐτὰ πληρώνουν καὶ 90 δραχμὰς κατὰ στρέμμα διὰ συντήρησιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος ἢ μᾶλλον διὰ νὰ πληρώνωνται οἱ παχυλῶς ἀμειβόμενοι ἀργόμισθοι τοῦ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος καὶ εἰς τὸν ὁποῖον Ὀργανισμὸν δὲν δέχεσθε τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν κληρούχων τῆς Κωπαΐδος νὰ ἐκλέγουν αὐτοὶ 4–5 μέλη εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐλέγξουν τὰ ἔξοδα τῶν ἀργομίσθων. Θέλετε, λοιπόν, μὲ τὰς 30 δραχμὰς κατὰ στρέμμα ποὺ εἰσπράττει ὁ βαμβακοπαραγωγὸς νὰ ζήσῃ.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς, κ. συνάδελφε, ἐξηγεῖτε τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, ἀφοῦ εἶναι τόσον πτωχὴ εἰς εἰσόδημα καὶ πῶς ἐξηγεῖται ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας βάμβακος ἀπὸ 1.000.000 στρέμματα εἰς 2.050.000;

§66Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν βαμβακοπαραγωγοὶ μὲ 180 στρέμματα, οἱ ὁποῖοι δὲν κατορθώνουν νὰ ζήσουν καὶ μοῦ ζητοῦν μίαν οἱανδήποτε ἐργασίαν εἰς Ἀθήνας. Καὶ συγκεκριμένως σήμερον μοῦ παρουσιάσθη περιστατικὸν μεγαλοκαλλιεργητοῦ 180 στρεμμάτων, τὸν ὁποῖον, ἐὰν ἔχετε τὴν δύναμιν νὰ τὸν διορίσητε θυρωρὸν εἰς μίαν πολυκατοικίαν, εὐχαρίστως θὰ ἐγκατέλειπε τὴν καλλιέργειαν τῶν 180 στρεμμάτων. Θέλετε μήπως νὰ σᾶς τὸν στείλω αὔριον πρωΐ; Καὶ ἐπειδὴ ὡμιλήσαμεν περὶ ἀγροτικῶν χρεῶν, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν πληρώνουν τὰ χρέη των, χάρις εἰς τὰ κηρύγματα τὰ ἰδικά μας. Ἡμεῖς οὐδέποτε διεκηρύξαμεν τοιοῦτόν τι. Εἴπομεν μόνον, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ μία διευκόλυνσις διὰ τὴν πληρωμήν. Δηλαδὴ νὰ πληρωθοῦν τὰ χρέη εἰς μίαν περίοδον 5–7 ἐτῶν χρεωλυτικῶς ἢ τοκοχρεωλυτικῶς, μὲ μικρὸν ἐπιτόκιον. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀγρόται δὲν πληρώνουν, ὄχι ἐκ λόγου κακοπιστίας, ἀλλά, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν. Δι’ αὐτὸ καὶ ζητοῦν μακροχρόνιον πληρωμὴν τῶν χρεῶν των. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ χαρίσωμεν τὰ ἀγροτικὰ χρέη, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 1,5 δισεκατομμύριον, διότι ἐὰν πράξωμεν τοῦτο, θὰ ἀνατινάξωμεν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὸν ἀέρα. Αὐτὸ τὸ 1½ δισ. τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ τινάξῃ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὸν ἀέρα; Εἶναι αὐτὰ τὰ χρέη ποὺ τινάζουν εἰς τὸν ἀέρα καὶ δὲν εἶναι αἱ κατὰ πολὺ μεγαλύτερον ποσὸν παγωμέναι πιστώσεις τῶν βιομηχάνων, τὰς ὁποίας ὀφείλουν ἀπὸ 15ετίας; Λέγετε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι θὰ τὰ εἰσπράξω τὰ ὀφειλόμενα. Δὲν θὰ τὰ εἰσπράξετε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Τὸ γνωρίζετε καλῶς. Δὲν θὰ τὰ εἰσπράξετε οὔτε ἐφέτος, οὔτε τοῦ χρόνου. Καὶ ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ τὰ εἰσπράξετε, διὰ ποῖον λόγον βασανίζετε τοὺς ἀγρότας, στέλνοντας χωροφύλακας καὶ κλείνοντας εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώπους ἢ ἀναγκάζοντάς τους νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ χωριά τους καὶ νὰ πηγαίνουν εἰς ἄλλα χωριὰ ποὺ δὲν ὑπάρχει χωροφυλακὴ διὰ νὰ κρυφθοῦν, προσθέτοντας δὲ ἐπὶ πλέον καὶ τόκους ὑπερημερίας εἰς τὰ χρέη των; Εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Δερτιλῆς, ὅτι «ὀφείλει νὰ γίνῃ ἔντονος προσπάθεια διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς ἵνα οὕτω αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας....... (ἀναγινώσκει) ................». Ἐγὼ ὅμως οὐδὲν μέτρον βλέπω νὰ λαμβάνεται. Ἐν τούτοις αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων ἀποτελοῦν τὴν βάσιν εἰσροῆς τοῦ συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν μας. Σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα: Ὁ Νομάρχης Βοιωτίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2312 τῆς 2.2. 1962 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ζητεῖ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων γεωργῶν τοῦ ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἀφανισθέντος μαρτυρικοῦ χωρίου Διστόμου Λεβαδείας: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Γνωρίζετε τί ἀπήντησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας; Ὅτι ἡ καπνοκαλλιέργεια ἐπιτρέπεται μόνον εἰς τὰ χωρία εἰς τὰ ὁποῖα ἐκαλλιεργήθησαν καπνὰ καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1961. Τοῦτο, κύριε εἰσηγητὰ τῆς πλειοψηφίας, ἀποτελεῖ ἔντονον προσπάθειαν τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς καὶ τῆς προσπαθείας μας τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας; Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅταν τὸ ἔδαφος προσφέρεται καὶ εἶναι κατάλληλον, ποῦ εἶναι ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν; Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι ἡ κακομοιριὰ τῶν γεωργῶν ὀφείλεται εἰς τὸν μικρὸν κλῆρον. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. Ὑφυπουργέ, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἐπιστημονικὰς μεθόδους, ὅλα τὰ ἐδάφη εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν εἰς πλουσίας ἐκτάσεις. Δὲν ὑπάρχουν ἄγονα ἐδάφη, ἀρκεῖ νὰ προσφέρωμεν τὸ νερό, τὴν εἰδίκευσιν τῶν γεωργῶν, τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων ἐπιστημονικῶν μεθόδων καὶ ὅλα τὰ ἐδάφη καθίστανται πλούσια. Καὶ τώρα ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 7, διὰ τοῦ ὁποίου χαρίζονται 16 ἑκατ. εἰς τοὺς ὀλίγους βιομηχάνους συνεπεία τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 8 χιλ. τόννων βάμβακος, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη μεταξὺ τῶν μηνῶν Μαΐου — Ὀκτωβρίου τοῦ 1957. Καὶ αὐτὰ ἀνέρχονται μαζὶ μὲ τοὺς τόκους ὑπερημερίας εἰς τὸ ποσὸν τῶν 20 ἑκατ. δραχμῶν. Βεβαίως, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ θέμα, τώρα ὅμως περιπλέκει καὶ τὸν ἑαυτόν του εἰς αὐτό. Πολὺ μεγαλύτεραι πρέπει νὰ εἶναι αἱ φιλοδοξίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὴν κρίσιν καὶ τὴν τιμιότητα τοῦ ὁποίου σέβομαι καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ περιπλέξῃ ἑαυτόν, ὡς νέος πολιτικὸς ἀνήρ, εἰς μίαν τοιαύτην ὑπόθεσιν καὶ νὰ χαρίσῃ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ποσοῦ εἰς 4 κυρίως βιομηχάνους, τὸν Κατσάμπαν, ὁ ὁποῖος ἔχει πάρει τὸ ¼ τοῦ ποσοῦ, τὴν Ἑταιρείαν Β.Ε.Λ.Κ.Α., τὸν Μαραγκόπουλον καὶ τὰ Κλωστοϋφαντήρια Αἰγαίου. Διότι, κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀπαλλάσσεται ἡ μὲν Πειραϊκὴ Πατραϊκὴ τοῦ ποσοῦ τῶν 5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ΒΕΛΚΑ τοῦ ποσοῦ τῶν 2 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ κλωστοϋφαντήρια 1,5 ἑκατομ. δραχμῶν καὶ ὁ Μαραγκόπουλος ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχ. Ἐὰν θέλετε, κύριοι βουλευταί, νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας τοῦ βάμβακος, ὀφείλομεν νὰ μειώσωμεν τὸν κόστος τῆς παραγωγῆς. Μέχρι σήμερον ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν μας ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ μόνον. Δὲν εἶναι συνεπῶς, ἡ Δαμόκλειος σπάθη τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος, ὥστε νὰ συναγωνίζεται τὸ Ἑλληνικὸ βαμβάκι τὴν τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Μόνον ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὸν συναγωνισμὸν τοῦ ἰδικοῦ μας βάμβακος πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Κύριοι βουλευταί, κύριοι Ὑπουργοί, οὐχὶ μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς ἀπόστασιν μόλις 85 χιλιομέτρων ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, θὰ συναντήσετε τὸν Κωπαϊδικὸν κάμπον, ὁ ὁποῖος ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ 120 χιλιομέτρου τῆς ὁδοῦ ταύτης. Ὁ Ὀρχομενός, τὸ παλαιὸν βασίλειον τοῦ Βασιλέως Ἀθάμα εὑρίσκεται εἰς τὸν ὀμφαλὸν τοῦ Κωπαϊδικοῦ κάμπου καὶ περιβάλλεται ὑπὸ 30 χωρίων περίπου Κωπαϊδικῶν. Ἡ Κωπαΐς μεταξὺ τῶν ἄλλων προσφέρεται καὶ διὰ κυνήγιον. Δύνασθε ὁ οἱοσδήποτε νὰ μεταβῆτε ὡς κυνηγὸς ἐκεῖ καὶ νὰ πληροφορηθῆτε ἰδίοις ὄμμασι τὴν τραγικὴν κατάστασιν, τὸ ἄγχος καὶ τὴν ἀγωνίαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἁγνοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τὸ πᾶν διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ὅμως ἀστικὸν καθεστὼς ὁμιλεῖ καὶ λέγει ὅτι, ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι. Δὲν φιλοδοξοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ζοῦν εἰς τὴν χλιδὴν καὶ τὸν πλοῦτον εἰς τὸν ὁποῖον ζοῦν οἱ ὀλίγοι βιομήχανοι. Δὲν φιλοδοξοῦν νὰ περιφέρωνται εἰς τὰ κοσμικὰ κέντρα τῆς ὁδοῦ Πανεπιστημίου καὶ εἰς τὰς κοσμικὰς ταβέρνας τῆς Πλάκας. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ζητῶμεν καὶ ἄλλας θυσίας ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ὄχι διὰ νὰ ζήσῃ ἀλλὰ διὰ νὰ χρεώνεται. Οἱ ἐργάται προσέφεραν τὰ πάντα ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν εἰρήνῃ καὶ ἔχουν μικρὰς ἀπαιτήσεις. Δὲν ζητοῦν προνόμια ἀλλὰ ἴσην μεταχείρισιν. Καὶ ὅταν εἰς ἡμᾶς ἔδωσαν ὑψηλὰ ἀξιώματα καὶ τιμάς, ἡμεῖς τί προσφέρομεν εἰς αὐτούς; Δὲν εἶναι μικρόθυμοι εἰς τὸ κέρδος, οὔτε ἔχουν τὴν ἰδιοτέλειαν τοῦ πλούτου. Εἶναι μεγαλόθυμοι, ἀλλὰ εἰς τὸ θεμιτὸν κέρδος. Καὶ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ χαράζωμεν δεκάδας ἑκατομμυρίων πρὸς τοὺς ὀλίγους βιομηχάνους εἰς βάρος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ⅛ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Μία εἶναι ἡ ἀπαίτησις ἑπομένως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἡ ἴση μεταχείρισις.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, Διαπιστωθείσης τῆς ἐλλείψεως ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)