1962.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

Παρασκευὴ 16 Μαρτίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπρεδήμας ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἀπὸ τετραετίας καὶ πλέον τὸ θέμα τῆς ἐγκαταστάσεως πυραυλικῶν βάσεων ἐν τῇ χώρᾳ μας ἔχει προκαλέσει ἐπανειλημμένως τὴν ἐντονωτάτην συγκίνησιν καὶ ἀνησυχίαν τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ Κυβέρνησις δὲ ἠρνήθη νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καίτοι πολλάκις προεκλήθη. Ἀντιθέτως καὶ παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας διαβεβαιώσεις της ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν σχετικῶς θὰ προβῇ ἄνευ τῆς ἐνημερώσεως καὶ τῆς ἐγκρίσεως ταύτης, τὸ θέμα, ὅπως προκύπτει ἐξ ἐπανειλημμένων δηλώσεων ὑπευθύνων παραγόντων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., προωθεῖται μὲ περισσὴν μεθοδικότητα, ὥστε, τίποτε δὲν ἀποκλείει νὰ εὑρεθῶμεν καὶ πάλιν πρὸ τετελεσμένων γεγονότων, ὡς συνέβη καὶ ἐπὶ ἄλλου ὑψίστου ἐθνικοῦ θέματος, τοῦ Κυπριακοῦ. Ἡ ἐντύπωσις αὕτη ἐπιτείνεται καὶ ἐκ τῆς προσφάτου ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 549)20.2.62 ἐρωτήσεώς μας, ἰσχυριζομένου, ὅτι ἡ πρόκρισις τῆς Κρήτης διὰ τὴν ἐγκατάστασιν «κέντρου ἐκπαιδεύσεως» ὀφείλεται εἰς λόγους τεχνικοὺς καὶ οἰκονομικούς, μὲ ἰδιαιτέραν ἐπίκλησιν διὰ τὸ ἤπιον τοῦ κλίματος κλπ. Αἱ σχετικαὶ εἰδήσεις καὶ ἀποκαλύψεις ἀπησχόλησαν ἐπανειλημμένως τὸν Ἑλληνικὸν καὶ ξένον Τύπον καθ’ ὅλην τὴν διαρρεύσασαν τετραετίαν, καθ’ ἣν μάλιστα ἐπραγματοποιήθη σειρὰ σχετικῶν ἐπισκέψεων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀνωτάτων ἀξιωματούχων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., μὴ φεισθέντων καὶ ἀναλόγων δηλώσεων. Ἡ ἐσκεμμένη μεθόδευσις τοῦ θέματος διὰ τῆς ἀρχικῶς δοθείσης ὀνομασίας «Κέντρου Ἐρευνῶν τοῦ Διαστήματος» καὶ μετέπειτα «Κέντρον Ἐκπαιδεύσεως εἰς τηλεκατευθυνόμενα βλήματα» δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πείσουν, ὅτι περὶ τούτου πράγματι πρόκειται, ὅταν οἱ «TIMES» ἀνέφεραν, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ «ἑνὸς ἐν μικρογραφίᾳ Κανάβεραλ», τὸ ὁποῖον θὰ στοιχίσῃ κατ’ ἀρχὴν 50 ἑκατ. δολλαρίων, ὅπως ἀκόμη καὶ ἡ δημοσιευθεῖσα —καὶ μὴ διαψευσθεῖσα— εἴδησις, ὅτι εἰς ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Κρήτης θὰ ἱδρυθῇ καὶ βάσις ἐπισημάνσεως πυραύλων, ἥτις θὰ στοιχίσῃ 35 ἑκατ. δολλαρίων («ΝΕΑ» 15.1.1961). Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐγκαταστάσεως βάσεων πυραύλων εἰς τὴν χώραν μας ἐξεδηλώθησαν ἀντιρρήσεις καὶ ἐπιφυλάξεις τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Ἡ Ε.Δ.Α. τὴν κατήγγειλε σαφῶς. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὡμίλησε «περὶ κρισίμου ἐθνικῆς καμπῆς», Νοέμβριος 1957, καὶ ἐξέφρασεν εὔλογον ἀνησυχίαν τοῦ λαοῦ, ζητοῦν ἐξηγήσεις. Ἡ Κ. Ε. τοῦ Δ.Κ.Ε.Λ. (5.12.57) συνέστησε ν’ ἀποφευχθῇ ἡ ἐγκατάστασις βάσεων εἰς Κρήτην καὶ τὸ Κ.Α.Ε. (14.12.57), ἐπίσης, διεκήρυξε τὴν ἀντίθεσίν του. Ὁ κ. Μαρκεζίνης (Ν. Ἰωνία 17.12.57) ἐζήτησε ν’ ἀποφανθῇ ὁ λαός. Μία μεγάλη μερὶς τοῦ Τύπου ὑπῆρξεν, ἐπίσης, κατηγορηματικὴ διὰ τὰς «βάσεις τοῦ θανάτου καὶ τοὺς ἐμπόρους τοῦ θανάτου» («Ἑστία» 1 καὶ 2.4.60, «Ἐλευθερία» κλπ.). Ἔντονοι ὑπῆρξαν αἱ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀντιδράσεις Ὀργανώσεων, προσωπικοτήτων, Δημοτικῶν Συμβουλίων, λαϊκῶν συγκεντρώσεων. Εἰς τὴν Κρήτην δέ, εἰδικῶς ἀπειλουμένην, ἔλαβον ἰδιαιτέραν ἔκτασιν. Ὁ Δικηγορικός, ὁ Ἰατρικός, ὁ Φαρμακευτικὸς Σύλλογος Ἡρακλείου, ὁμόφωνος ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ ἡ ἐφημερὶς «ΔΡΑΣΙΣ» Ἡρακλείου. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ ἐφημερὶς «ΒΗΜΑ» Ρεθύμνης, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, αἱ πολιτικαὶ Νεολαῖαι ὅλων τῶν κομμάτων κι’ ἡ ἐφημερὶς «ΚΗΡΥΞ» τῶν Χανίων, ἀπεριφράστως ἐτάχθησαν κατὰ τῶν βάσεων. Ὅπως, ἐπίσης, καὶ οἱ Κρῆτες σπουδασταί, οἱ Κρῆτες ἀγωνισταὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἐπαγγελματίαι, συνδικαλισταὶ κι’ ὁ ἀγροτικὸς Σύλλογος Χανίων. Καὶ ἀποτελεῖ ὕβριν διὰ τὸν ὑπερήφανον Κρητικὸν λαόν, ἡ ἐπίκλησις οἰκονομικῶν ὠφελημάτων, τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς πρόσφατον ἀπάντησιν ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεώς μας, ὡς δέλεαρ διὰ τὴν μετατροπὴν τῆς Μεγαλονήσου εἰς μαγνήτην πυρηνικοῦ ὀλέθρου καὶ παγίδα καταστροφῆς κι’ ἀφανισμοῦ τῆς χώρας μας. Τὸ θέμα τῆς ἐγκαταστάσεως βάσεων πυραύλων ἐν τῇ χώρᾳ μας, εἶναι ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου, ἀφορᾷ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν δύνανται νὰ κατασιγασθοῦν αἱ ἀνησυχίαι του διὰ τῶν Κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων, ἐπεχουσῶν θέσιν σκοπίμων χρησμῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα τόσον ἐντόνως παρουσιάζεται ἡ κίνησις δι’ ἀπυραύλους ζώνας ἐν τῇ Βαλκανικῇ καὶ ἀλλαχοῦ. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 35 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινωθῇ ἡ παροῦσα πρὸς τὸ Σῶμα, συγχρόνως δὲ προέλθητε εἰς τὰς ἐκ τῶν ἁρμοδιοτήτων σας ἐνεργείας παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ἵνα ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος συζητηθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸν ὅλον θέμα, ἵνα ὑπάρξῃ σαφής, κατηγορηματικὴ κι’ ἀπερίφραστος ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ πυραυλικῶν βάσεων ἐν τῇ χώρᾳ μας καὶ σαφής, ἐπίσης, διευκρίνησις τῶν Κυβερνητικῶν προθέσεων, ἐὰν πρόκειται νὰ παραιτηθῇ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι πάσης ἐνεργείας διὰ τὴν ἐγκατάστασιν παρομοίων βάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1962 Μετὰ τιμῆς Ἠλίας Ἠλιοῦ, Ἀντ. Μπριλλάκης, Γερ. Αὐγερόπουλος, Νικ. Κιτσίκης, Μαρ. Σβώλου, Ἀσημ. Γιάννου, Ἑλένη Μπενᾶ, Β. Ἐφραιμίδης, Ἰωάν. Παπαδημητρίου, Στ. Ἠλιόπουλος, Λεων. Κύρκος, Κων. Χιωτάκης, Γ. Τσαρουχᾶς, Εὐάγγ. Σακελλάρης, Θ. Παππᾶς, Νικ. Τσόχας, Δ. Κελτεμλίδης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Στειρόπουλος καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Τροιζηνίας, αἰτουμένης ἐπιδότησιν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ λῆψιν μέτρων προστασίας ἐλαιοπαραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Οἰκιστῶν Ἐργατικῶν κατοικιῶν, αἰτουμένης ἀκριβῆ, δικαίαν καὶ ὁριστικὴν κοστολόγησιν τῶν οἰκιῶν παρὰ τῶν ὑπευθύνων Ἀρχῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Ξηρᾶς πάσης φύσεως Νεοχωρίου «Ὁ Ἀχελῶος», αἰτουμένων κοινωνικὴν ἀσφάλειαν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Τροιζηνίας, αἰτουμένης λῆψιν μέτρων προωθήσεως λεμονοπαραγωγῆς μελῶν της, ὡς καὶ ἐπιδότησιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν διδασκαλικοῦ συλλόγου περιφερείας Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου ἐπέκτασιν καὶ εἰς ἐκπαιδευτικοὺς εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)61, ἄμεσον καταβολὴν ὑπολοίπου ἐπιδικασθέντος ἐπιδόματος. Οἱ Ὀρφανίδης Στυλιανός, Ὀρφανίδης Φώτιος καὶ Κωστίδης Ἰωάννης, κάτοικοι Θεοδοσίων Κιλκίς, διαμαρτύρονται διὰ τὰ περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας των κλπ. λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὑπὸ βουλευτοῦ Κιλκὶς κ. Δ. Παπαδοπούλου. Κάτοικοι Οἰκισμοῦ Μαυρούδας, διαμαρτύρονται διὰ τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὑπὸ βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σχετικῶς μὲ τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961 ἐν τῷ ἐν λόγῳ Οἰκισμῷ. Οἱ Τάκης Νικολαΐδης, ἔμπορος, Μιχαὴλ Νάνος, ἰατρός, Γ. Δήμας, Ν. Φεργάδης καὶ Γ. Μαργέλης, κάτοικοι Κύμης, διαμαρτύρονται διὰ τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ ἀσκηθεῖσαν βίαν καὶ ἀνάμιξιν ὀργάνων Χωροφυλακῆς κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, ὡς καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, αἰτουμένου ἄμεσον τακτοποίησιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου ἀρτεργατῶν– μυλεργατῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων νήσου Κέας κλπ., διαμαρτυρομένων, διότι κατὰ τὸν διενεργηθέντα διαγωνισμὸν μισθώσεως ἀγόνων γραμμῶν, δὲν συμπεριελήφθη ἡ νῆσος Κέα εἰς δρομολόγιον πλοίων Πειραιῶς–Σύρου Παροναξίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ραπτεργατῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ ἐξόφλησιν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων Προσωπικοῦ Ὑφαντουργίας Παπαγεωργίου καὶ ἐξασφάλισιν κανονικῆς λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου. Οἱ Β. Μαράντος, Γ. Κανέλλης, Σ. Παναγιώτας κλπ., μέλη Ἐπιτροπῆς Ἀγροτικῶν Συλλόγων Βοιωτίας–Λοκρίδος, αἰτοῦσι μετατροπὴν τῶν χρεῶν εἰς μεσοπρόθεσμα, αὔξησιν ἐπιδοτήσεως βάμβακος κατὰ ποτιστικὸν στρέμμα εἰς δραχ. 120 καὶ εἰς 80 κατὰ ξηρικὸν κλπ. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος νήσου Κιμώλου, αἰτεῖ τοποθέτησιν Εἰρηνοδίκου εἰς τὴν ἐν λόγῳ νῆσον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Α. Μπασιάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Θηβῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν ἀγορᾶς ἐφοδίων ἐκ Θηβῶν Μονάδος 174 Ι. Μ. Τανάγρας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν Πύργου ἡ «Ἕνωσις», αἰτουμένου, ὅπως ἀποσταλῇ ἡ σύνταξις τῶν μελῶν του παρὰ τοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀστέγων κατοίκων καὶ πτωχῶν ἀγροτῶν τῆς Κοινότητος Ν. Πλαγιαρίου Θεσ)νίκης, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς αὐτοὺς μακροπροθέσμων στεγαστικῶν δανείων πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν εἰς τὰ οἰκόπεδα ποὺ τοὺς ἔχουν παραχωρηθῆ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Λαρίσης, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην μείωσιν ἀμοιβῶν τῶν ὀδοντιάτρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶς, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Καταφυγίου–Γρεβενῶν, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ ἐπὶ 15ετίαν ἐγκαθείρκτου συμπατριώτου των πολιτικοῦ κρατουμένου Δημ. Σιώγα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διον. Γ. Πατσούρου, κατοίκου Περισσοῦ, αἰτουμένου παράτασιν τῆς ἀδείας οἰκοδομῆς πρὸς ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν προσφυγικῶν οἰκοδομῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Α. Γιάννου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Πλάκας– Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα τῆς 19.10.1961 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν 460 κατοίκων τοῦ Δήμου Περιστερίου, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων διὰ πολιτικοὺς λόγους εἰς τὰς φυλακὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπαγγελματικῆς καὶ Βιοτεχνικῆς Ἑνώσεως Ξυλοκάστρου καὶ περιχώρων, αἰτουμένης ἐπαναφορὰν τοῦ καταργηθέντος πόρου εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε., αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Α. Γιάννου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λογιστῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτυρουμένου διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Τσαρουχᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Θεσσαλονικέων συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων, αἰτουμένων ἀπόλυσιν αὐτῶν. Οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ 1912–13, συνταξιοῦχοι Τ.Ε. Β.Ε., περιφερείας Μεσσηνίας, αἰτοῦσιν, ὅπως τύχωσιν ἴσης μεταχειρίσεως μετὰ τῶν συνταξιούχων πολέμου καὶ τοὺς χορηγηθῇ σύνταξις παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν οἰκοδόμων Κυκλάδων, αἰτουμένων ἁπλοποίησιν τῆς ἀποφάσεως διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων εἰς τοὺς οἰκοδόμους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Γιάννου καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνικοῦ Προσωπικοῦ Ἐλαιουργοσαπωνοποιείων Πειραιῶς Ἀθηνῶν Περιχώρων, αἰτουμένης ἄμεσον ὑπογραφὴν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως ποὺ ἔχει προτείνει κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς Λεωνιδίου, αἰτουμένου ἐπισκευὴν τοῦ καταστραφέντος ἐκ τῆς προσφάτου θυέλλης λιμενοβραχίονος Λεωνιδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συνδικαλιστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν προάσπισιν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, διαμαρτυρομένης διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 29.10.61 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκης καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀρτεργατῶν–Σιμιτεργατῶν Πειραιῶς, τοῦ Συλλόγου Μυλεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Μυλεργατῶν–Μακαρονοτεχνιτῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐξασφάλισιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πόρων πρὸς οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Τ. Α.Α.Μ.Μ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Μουσικῶν Λέσβου, αἰτουμένων ἵδρυσιν Ταμείου Συντάξεως Μουσικῶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Λέσβου, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην μείωσιν ἰσχύοντος τιμολογίου ἀμοιβῶν ὀδοντιάτρων. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Μυτιλήνης, αἰτουμένης γενικὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30% κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Α. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γεωργ. Παπαρδουκάκη, Πολυχρονίου Παπαρδουκάκη κλπ. κατοίκων Πρασσὲ–Χανίων, διαμαρτυρομένων, διότι κατόπιν ἐπεμβάσεως τοῦ Σταθμάρχου Χωρ)κῆς Νέων Ρουμάτων, ἀπελύθησαν τοῦ κλιμακίου τῶν ΜΟΜΑ, ὅπου εἰργάζοντο ὡς ἡμερομίσθιοι κλπ. Ὁ Φίλιππος Β. Φιλιππόπουλος, Ἀθανάσιος Πατούνης κλπ. καφεπῶλαι, κάτοικοι τῆς Κοινότητος Βλοχοῦ–Καρδίτσης, αἰτοῦσιν, ὅπως, λόγῳ ἀδυναμίας των, μὴ καταβάλωσιν εἰσφορὰς εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Α. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Κεφαλᾶ Νομοῦ Χανίων, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ ἐπὶ 15ετίαν ἐγκαθείρκτου συμπατριώτου των πολιτικοῦ κρατουμένου Ἐμμανουὴλ Ποθουλάκη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πρατηριούχων, Πετρελαιοειδῶν καθ’ ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ», αἰτουμένης παράτασιν τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων ἀποζημιώσεως ἐπὶ τρίμηνον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Φλωρίνης, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην μείωσιν τιμολογίου ἀμοιβῶν τῶν ὀδοντιάτρων. Ὁ Ἀνδρέας Π. Ταραντίλης, ἀνάπηρος πολέμου καὶ κάτοικος Ἄργους, αἰτεῖ ἀποζημίωσιν ἀπὸ τὰς Γερμανικὰς ἐπανορθώσεις διὰ τὸν συλληφθέντα παρὰ τῶν Γερμανικῶν στρατευμάτων κατοχῆς καὶ ἀπαχθέντα εἰς Γερμανίαν υἱόν του. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Χιωτάκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην τρομοκρατίαν εἰς Ρέθυμνον παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἐπαρχίας Θηβῶν, αἰτουμένης συγκέντρωσιν μέρους ἔστω ἀποθεμάτων γεωμήλων, ὡς κατὰ τὸ 1959, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ σῆψις καὶ ἡ καταστροφὴ τοῦ προϊόντος των. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, αἰτουμένων πεντάδραχμον αὔξησιν ἐπιδόματος τροφῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Γ. Τσάκαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδέσμου Σιδηροδρομικῶν Πελοποννήσου, διαμαρτυρομένου διὰ περικοπὴν πιστώσεων δικτύου Σ.Π.Α.Π. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Χ. Ρουχωτᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, αἰτουμένου ἐξόφλησιν ἐπαγγελματικοῦ δανείου σεισμοπλήκτων εἰς τεσσαράκοντα ἑξαμηνιαίας δόσεις μὲ τόκον 3–4% ἀπὸ τῆς χορηγήσεως. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Τοπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐγγείων Βελτιώσεων Ἁγίου Ἰωάννου–Σερρῶν, αἰτουμένου ἐπίσπευσιν κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ ἔργου Καμουσλικίου καὶ ἀνακατασκευῆς τοῦ ὑφισταμένου ἀρδευτικοῦ δικτύου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Γ. Τσάκαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου προσωπικοῦ Σ.Π.Α.Π. τμήματος Τριπόλεως, αἰτουμένου ἀποτροπὴν μεταφορᾶς ἕδρας τμήματος προσωπικοῦ κινήσεως Τριπόλεως ἀπὸ Τρίπολιν εἰς Καλαμάταν. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημοδιδασκάλων Μαντινείας καὶ Γορτυνίας, παραπονουμένων, διότι δὲν ἤρθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως αἱ εἰς βάρος τοῦ κλάδου των ἀδικίαι, καὶ αἰτουμένων ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμούντων αἰτημάτων τῆς Ὁμοσπονδίας αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀκτημόνων κληρούχων Κωπαΐδος τῆς Κοινότητος Ἀκραιφνίου τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν, αἰτουμένων χορήγησιν κλήρου κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς εἰδικῆς μειώσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν κατὰ 23% διὰ τῆς παραχωρήσεως παθογενῶν ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Μαυρονερίου καὶ Παρορίου τῆς Ἐπαρχίας Λεβαδείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπερβολικὴν τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν παρέχεται εἰς τοὺς βαμβακοκαλλιεργητὰς ὁ βαμβακόσπορος ἐπὶ ἀπειλῇ ἀποκλεισμοῦ των ἐκ τῆς στρεμματικῆς πριμοδοτήσεως ὡς καὶ διὰ τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν καλλιέργειαν καυσίμων καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν ὡρισμένων προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φωτιάδη Ἰωάννου, ἐργάτου λιγνιτωρύχου, Ὀρέστου Περδικούρη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. νομίμου συντάξεως, καίτοι συνεπλήρωσαν 7.000 ἡμερομίσθια. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀπόρων πολυτέκνων Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένων χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α)ετῶν καὶ Β)ετῶν φοιτητῶν Φυσικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, αἰτουμένων, ὅπως μεταφερθῇ ἀπομένον μάθημα ἀπὸ προηγούμενον ἔτος εἰς ἑπόμενον τοιοῦτον, ἀνεξαρτήτως βαθμολογίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀσκουμένων δικηγόρων Πρωτοδικείου Σερρῶν, αἰτουμένων παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρ. 1 παρ. 2 Ν.Δ. 4189)61 περὶ διορισμοῦ δικηγόρων. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀστέγων τοῦ Προσφυγικοῦ Συνοικισμοῦ Θηβῶν Τενεκὲς Μαχαλᾶς, αἰτουμένου ἀνέγερσιν οἰκιῶν διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καφενείων–Ζαχαροπλαστείων — Ἑστιατορίων Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένου ταχεῖαν λειτουργίαν τῆς μεταβατικῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Λεβαδείᾳ ἑδρεύοντος συλλόγου ἐπαγγελματιῶν ἰδιοκτητῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων τῆς πόλεως Λεβαδείας ἡ «Ἀλληλεγγύη», ζητοῦντος τὴν λῆψιν τῶν ἐν αὐτῇ ὑποδεικνυομένων μέτρων πρὸς προστασίαν τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἁλιευτικοῦ Συν)σμοῦ «Δήμητρα» Φερρῶν– Ἕβρου, αἰτουμένου κατάργησιν ἐπιβληθείσης φορολογίας 20% ἐπὶ ἁλιευομένων ἰχθύων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Βουβοποτάμου Πρεβέζης, αἰτουμένης ἵδρυσιν Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Σωματείου Παρακτίων Ἁλιέων Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου μὴ δημοπράτησιν ἀποκλειστικοῦ δικαιώματος φόρου ἁλιείας πρὸς 20% ἐπὶ νέων καναλίων καὶ ἀποκόμματος ποταμοῦ Ἕβρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Θεμέλου, αἰτουμένης διευθέτησιν τῆς κοίτης χειμάρρου πρὸς ἀποφυγὴν τῶν κατ’ ἔτος καταστρεπτικῶν πλημμυρῶν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2724)1995)1.3.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 629 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου γάλακτος εἰς Λάρισαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ δημοπρασία τοῦ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ τυρογαλακτοκομείου Λαρίσης ἐγένετο ὁμοῦ μὲ τὰ 8 ὑπὸ ἵδρυσιν ἐργοστάσια γάλακτος καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν κατακυροῦται. 2) Ἡ μελέτη τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων εὑρίσκεται μετὰ τὴν τελικὴν προσαρμογήν της (βάσει τῶν διαστάσεων τῶν μηχανημάτων, τοῦ βάρους αὐτῶν κλπ.) ἐν τῷ περατοῦσθαι καὶ συντόμως θὰ προκηρυχθῇ ἡ σχετικὴ δημοπρασία. 3) Τὸ ἐγκριθὲν δάνειον, τηρούμενον εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑνώσεως Γ. Σ. Λαρίσης, θὰ χορηγηθῇ μετὰ τὴν ρύθμισιν τῶν σχετικῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ ἐν τῷ οἰκείῳ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ καταχωρηθείσης ἀπὸ 16.2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, περὶ τῶν εἰς γεωπονικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς γεωπονικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν του, προβαίνει εἰς τὴν τοποθέτησιν παρ’ αὐταῖς, πρὸς πλήρωσιν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων, γεωπόνων ἐκ τῶν ἑκάστοτε διοριζομένων, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διοριζομένων καὶ ὑφισταμένων παρ’ αὐταῖς κενῶν θέσεων. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις Δ)νσιν Γεωργίας Ἡρακλείου, εἰς αὐτὴν ἐτοποθετήθησαν ἐκ τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1961 διορισθέντων γεωπόνων τρεῖς, πλήν ὅμως, οὗτοι δὲν παρουσιάσθησαν πρὸς ἀνάληψιν ὑπηρεσίας. Ὡσαύτως ἐκ τῶν διοριζομένων ἤδη ὀλίγων γεωπόνων, εἷς ἐτοποθετήθη εἰς τὴν ὡς ἄνω Δ)νσιν Γεωργίας, εἰς ἣν θὰ μεριμνήσωμεν, ὅπως ὑπὸ τὰς προεκτεθείσας προϋποθέσεις, τοποθετηθοῦν καὶ ἕτεροι γεωπόνοι ἐκ τῶν ἐφ’ ἑξῆς διορισθησομένων τοιούτων, πρὸς ἐνίσχυσιν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ ἐν τῷ οἰκείῳ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ καταχωρηθείσης ἀπὸ 15.2. 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, περὶ τῶν εἰς γεωπονικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς γεωπονικὸν προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν του, προβαίνει εἰς τὴν τοποθέτησιν παρ’ αὐταῖς, πρὸς πλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων γεωπόνων ἐκ τῶν ἑκάστοτε διοριζομένων, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διοριζομένων καὶ τῶν ὑφισταμένων παρ’ αὐταῖς θέσεων. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις Δ)νσιν Γεωργίας Ἠλείας, εἰς αὐτὴν ἐτοποθετήθησαν καὶ ἀνέλαβον ὑπηρεσίαν ἐκ τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1961 διορισθέντων γεωπόνων, τρεῖς γεωπόνοι, ἐκ δὲ τῶν ἤδη ὑπὸ διορισμὸν τοιούτων, εἷς ἀκόμη τοποθετεῖται εἰς αὐτήν, θὰ μεριμνήσωμεν δέ, ὅπως ὑπὸ τὰς προεκτεθείσας προϋποθέσεις, τοποθετηθοῦν εἰς αὐτὴν καὶ ἕτεροι γεωπόνοι ἐκ τῶν ἐφεξῆς διορισθησομένων τοιούτων, πρὸς ἐνίσχυσιν αὐτῆς. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα τῆς ἐρωτήσεως, ὅτι τὰ παρεχόμενα διὰ τὴν κίνησιν αὐτῆς ὁδοιπορικὰ ἔξοδα εἰς τοὺς γεωπόνους τῆς Δ)νσεως ταύτης διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον κίνησιν αὐτῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ των, τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20710)ἐγκ. 160)20.2.1962 ἀποφάσεως ἡμῶν, περὶ καθορισμοῦ ἀνωτάτων ὁρίων κινήσεως ἐκτὸς ἕδρας ὑπαλλήλων, ἀσχολουμένων μὲ ἔργα Δημοσίων Ἐπενδύσεων, ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101628)1959 ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131613)1960 διαταγῆς τούτου, δι’ ἧς παρέχονται αἱ ἀπαιτούμεναι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ γεωργικοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων ἡμέραι ἐκτὸς ἕδρας τῶν ὑπαλλήλων τῆς τε Κεντρικῆς καὶ τῆς Περιφερειακῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη ὑπ’ ἀριθ. 635 ἐρωτήσεως, ἀπευθυνομένης εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ ἡμῖν, ἥτις διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2744)2017) 2.3.1962 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Ἀγελαδοτροφικῶν Συν)σμῶν Θεσσαλονίκης «ὁ Ἅγιος Μόδεστος» ἀποφασισθεῖσαν καταβολὴν 10λέπτου εἰσφορᾶς κατὰ χιλιόγραμμον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου της ἐπεξεργαζομένου καὶ ἀπὸ κοινοῦ διαχειριζομένου γάλακτος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τοῦ διενεργηθέντος προσφάτως ἐλέγχου τῆς ἐν λόγῳ Ὀργανώσεως ὑπὸ Οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διεπιστώθη, ὅτι, πρὸ τῆς γενομένης ἐγκρίσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29352)30.6.54 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως ἐκ πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἐργοστασίου Παστεριώσεως γάλακτος ἐν Θεσσαλονίκῃ, παρέστη ἀνάγκη ὑπογραφῆς, κατὰ τὸ ἔτος 1935, συμβάσεως μεταξὺ Ἑνώσεως καὶ τοῦ Λ. Χριστοφορίδου, πρὸς τὸν σκοπὸν διαθέσεως τοῦ προϊόντος τοῦ ἐργοστασίου καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ταύτης διὰ δανείου ὑπὸ τοῦ ἀντιπροσώπου διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἡ σύμβασις αὕτη ὑπεγράφη ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως. Βραδύτερον, κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1957 καὶ κατόπιν προηγουμένης διαλύσεως τῆς ὡς ἄνω συμβάσεως, ὑπεγράφησαν ἕτεραι δύο συμβάσεις ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως μετὰ τοῦ Ἀντωνίου Ἀναγνώστου, πρὸς τὸν σκοπὸν καλυτέρας διαθέσεως τῶν προϊόντων. Ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὸ ἔτος 1959 ὑπεγράφη ἑτέρα σύμβασις ὑπὸ Ἐπιτροπῆς τῆς Ἑνώσεως μετὰ τοῦ ἰδίου ἀντιπροσώπου διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπετελέσθη ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως, τοῦ Ἀντιπροέδρου, τριῶν διοικητικῶν συμβούλων, τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, δύο μελῶν τοῦ Ἐπ. Συμβουλίου καὶ τριῶν ἀντιπροσώπων τῶν Γαλακτοκομικῶν Συν)μῶν. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω συνάγεται, ὅτι τὰ ἀφορῶντα τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐργοστασίου ζητήματα διεχειρίσθη ἡ Διοίκησις τῆς Ἑνώσεως καὶ οὐχὶ ἡ ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἐγκριθέντος Κανονισμοῦ τοῦ Ἐργοστασίου ὁριζομένη Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις προεβλέπετο διὰ τῆς ἄνω κοινῆς ἀποφάσεως καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ ἀντιθέτως ἐπ’ αὐτοῦ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει δὲν ἀναποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου θέματος τῆς ἀποφασισθείσης ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως, κατὰ τὴν ἀπὸ 4.3.62 συνεδρίασιν αὐτῆς ἐπιβολῆς 10λέπτου εἰσφορᾶς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑπὸ ταύτης ὀφειλομένων ποσῶν εἰς τὴν ΑΤΕ ἐκ γενομένων χρηματοδοτήσεων σημειοῦμεν, ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου κατεκρατήθη ὑπὸ τοῦ τελευταίου ἀντιπροσώπου τοῦ Ἐργοστασίου ποσὸν 3.900.000 δρχ. καὶ πρὸς προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῆς Ἑνώσεως προσέφυγε τὸ Δ.Σ. ταύτης εἰς τὸν ἐν Θεσσαλονίκῃ Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν. Ἐκ παραλλήλου καὶ πρὸς διασφάλισιν τῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ γενομένων χρηματοδοτήσεων ἐλήφθη πράγματι ἀπόφασις ἐπιβολῆς τῆς τοιαύτης εἰσφορᾶς, κατόπιν μάλιστα λήψεως προηγουμένως σχετικῶν ὑπὸ τῶν γενικῶν συνελεύσεων τῶν συνεταιρισμῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως. Διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως ὑπάρχει εὐχέρεια ἐκ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Καταστατικοῦ ταύτης καὶ συμφώνως πρὸς τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 85 τοῦ Ν. 602)15 ὁριζόμενα. Ἡ εἰσφορὰ πάντως αὕτη δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν μὴ συνεταιρισμένων παραγωγῶν. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω καὶ τῆς ἐκβάσεως τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν Δικαιοσύνην παρεσχέθησαν ὑφ’ ἡμῶν ὁδηγίαι εἰς τὸν Προϊστάμενον τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τῆς ὡς εἴρηται Ὀργανώσεως ἵνα μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως, ἥτις συνετάγη ὑπὸ Οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, καὶ τῶν ἐπὶ ταύτης γενομένων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου παρατηρήσεων εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μελῶν πρὸς καταλογισμὸν εὐθυνῶν εἰς βάρος τῶν ὑπευθύνων τῆς Ὀργανώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Σακελλάρη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3064)9.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 694 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Σακελλάρη καὶ Β. Ἐφραιμίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ Προέδρου αὐτῆς, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς σιδ)κῆς γραμμῆς Ἀμυνταίου —Κοζάνης διὰ Σιατίστης Γρεβενῶν πρὸς Καλαμπάκαν εἶναι πάντοτε ζωηρότατον, τόσον πρὸς ἱκανοποίησιν ἑνὸς ζωτικοῦ καὶ δικαίου αἰτήματος τῶν κατοίκων τῶν δύο μεγάλων περιοχῶν τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θεσσαλίας, ὅσον καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς ἐξυπηρετηθησομένης περιοχῆς. Ἐλπίζομεν ὅθεν, ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῆς κατασκευῆς τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς πρώτην δοθησομένην εὐκαιρίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2815)5.3.1962 ὑμετέρου ἐγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 647 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Ἀνατολικοῦ, Μεσοβούνου καὶ Πύργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111581)10.3.62 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου ἀνετέθη εἰς τοὺς ΣΕΚ ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ὁδικῆς γραμμῆς Πτολεμαΐδος–Πύργων–Ἐδέσσης–Θεσσαλονίκης. Οὕτω διὰ τῆς δρομολογήσεως λεωφορείων ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω γραμμῆς θὰ ἐξυπηρετῆται καὶ τὸ ἐπιβατικὸν κοινὸν τῶν Κοινοτήτων Ἀνατολικοῦ καὶ Μεσοβούνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2694)3. 3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς τὸν Τύπον ἀναγραφεῖσαν πληροφορίαν, περὶ τῆς ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ κ. Β. Τσιρώνη, καθ’ ἡμῶν κλπ. ὑποβληθείσης μηνύσεως, δι’ οὓς λόγους ἐν ταύτῃ ἀναφέρουσι, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἐν προκειμένῳ ἐπίσημόν τινα γνῶσιν, περὶ τῆς δημοσιευθείσης εἰς τὸν τύπον πληροφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2335)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις σχέδιον νόμου ἀπεστάλη καὶ εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 532 ἐρώτησις, τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, ἀφορῶσα εἰς τὸ Δημοτικὸν τέλος ἀδειῶν οἰκοδομῶν, τῶν ἐκδιδεμένων κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 3783)1957, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπευθυνομένου ταὐταρίθμου ἐγγράφου μας, ἀφορῶντος εἰς τὸ ἀνωτέρω θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 27698 Ἀριθ. ἐγκ. 102 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων Θέμα: Περὶ τοῦ τέλους τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ Ν. Δ. 3033)54. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 43539)193)2.6.60 ἐγγράφου μας, δι’ οὗ διετυπώθησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου τούτου σχετικῶς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἀτομικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους κ. Ι. Ματαράγκα, ἀφορῶντος εἰς τὸ δημοτικὸν καὶ κοινοτικὸν τέλος ἀδειῶν οἰκοδομῶν τῶν ἐκδιδομένων κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ)τος 3783)1957 καὶ κατόπιν τῆς νεωτέρας ὑπ’ ἀριθ. 813)1.10.1960 γνωμοδοτήσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, δι’ ἧς τοῦτο ἀπέκλινεν ὑπὲρ τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τοῦ ἀνωτέρω τέλους τῶν ἐν λόγῳ ἀδειῶν οἰκοδομῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον αἴρει τὰς διατυπωθείσας ἐπὶ τοῦ εἰρημένου θέματος ἐπιφυλάξεις του, παρακαλοῦμεν δέ, ὅπως ἀνακοινώσητε τοῦτο εἰς τὰ οἰκεῖα πολεοδομικὰ γραφεῖα, διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀδειῶν ἄνευ παρακρατήσεως τοῦ δημοτικοῦ τέλους (0,50%). Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1996) 1920 ἀπὸ 19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, οἱ ἐν αὐτῇ διαλαμβανόμενοι ἰσχυρισμοί των περὶ ἐπεμβάσεων Ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν δραστηριότητα τοῦ 2ου ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν καὶ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς, στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 437 ἐ.ἔ., ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα αἱ θέσεις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Αʹ κατηγορίας ἤτοι αἱ θέσεις, δι’ ἃς ἀπαιτεῖται ὡς προσὸν πτυχίον Ἀνωτάτου ἐκπαιδευτικοῦ Ἱδρύματος, πληροῦνται διὰ διαγωνισμοῦ. Ὁ τρόπος οὗτος τῆς πληρώσεως τῶν ἐν λόγῳ θέσεων εἶναι ὁ μόνος, ὅστις διασφαλίζει τὴν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν διαθετόντων τὰ ἐφόδια, τὰ ὁποῖα δέον νὰ συγκεντροῦσιν οἱ προοριζόμενοι, διὰ τὸ ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν τῆς διοικήσεως. Παρέκκλισιν ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἀρχῆς, διὰ τὰς θέσεις τοῦ Διοικητικοῦ κλάδου προβλέπουσιν αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3605)1956 καὶ τοῦ Ν.Δ. 3977)1959, αἵτινες ἐπέτρεψαν τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων τῆς Αʹ κατηγορίας καὶ διὰ μετατάξεως προσωπικοῦ ἀνήκοντος εἰς κατωτέραν κατηγορίαν. Αἱ διατάξεις αὗται ρυθμίζουσιν ἐφ’ ἑξῆς παγίως τὸ θέμα τῶν μετατάξεων ἀναγνωρίζουσιν ὡς χρόνον ὑπηρεσίας διανυθέντα ἐν τῇ Αʹ Κατηγορίᾳ τὸν ἀπὸ τῆς ἀποκτήσεως τοῦ πτυχίου Ἀνωτάτης Σχολῆς χρόνον καὶ ἀποκλείουσι τὸν συνυπολογισμὸν χρόνου διανυθέντος πρὸ τῆς ἀποκτήσεως τῶν τυπικῶν προσόντων τῶν ἀπαιτουμένων ὑπὸ τοῦ Κώδικος, διὰ τὴν Αʹ κατηγορίαν. Ἡ τοιαύτη ρύθμισις δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς πλήρως ἱκανοποιοῦσα τὸ ἐκ μετατάξεως προερχόμενον προσωπικὸν τῆς Αʹ κατηγορίας καὶ τοῦτο διότι ἡ ρύθμισις αὕτη συνδυαζομένη μὲ τὴν διὰ τοῦ Ν.Δ. 3977)59 γενομένην ἑνοποίησιν τῶν μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ θέσεων καὶ τὴν καθιέρωσιν ὡς πρώτου βαθμοῦ εἰσόδου, διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Αʹ κατηγορίας τοῦ 8ου ἐπιτρέπει τὴν ἐξέλιξιν εἰς τὸν 6ον βαθμὸν τῆς Αʹ κατηγορίας τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ ἐντὸς πενταετίας ἀπὸ τῆς ἀποκτήσεως τοῦ πτυχίου. Τροποποίησις τῆς κειμένης νομοθεσίας πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐφαρμογῆς ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω προσωπικοῦ παλαιοτέρων μεταβατικῆς ἰσχύος εἰδικῶν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας διατάξεων, αἵτινες ἐπέτρεψαν τὴν προσμέτρησιν εἰς τὴν ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ τῆς Αʹ κατηγορίας ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου καὶ προϋπηρεσίας διανυθείσης πρὸ τῆς λήψεως τοῦ πτυχίου Ἀνωτάτης Σχολῆς, μὴ ἀποκλειομένης οὐδὲ τῆς ἐν θέσει κλητῆρος ἢ ἐργάτου τοιαύτης ἀποκρούεται παρ’ ἡμῶν ἀπολύτως. Τοιαῦτα μέτρα, ὡς τὸ προτεινόμενον ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου ἀδικοῦσι καταφώρως τοὺς μετ’ αὐστηράν, διὰ διαγωνισμοῦ, δοκιμασίαν ἐπιλεγομένους μεταξὺ ἑκατοντάδων ἐπιστημόνων ὑπαλλήλους Αʹ κατηγορίας, δοθέντος ὅτι καταλήγουσι νὰ θέτουσι τούτους εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ἐκ μετατάξεως προερχομένων, οἵτινες κατέλαβον θέσεις τῆς Αʹ κατηγορίας εἴτε μετ’ ἁπλῆν δοκιμασίαν καὶ ἄνευ συγκρίσεώς τινος πρὸς τοὺς διαθέτοντας τὰ αὐτὰ προσόντα σπουδῶν ἐπιστήμονας εἴτε καὶ ἄνευ δοκιμασίας τινός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 514 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τοῦ προγραμματισμοῦ τῶν ἔργων καὶ τῆς ἀναλόγου χρηματοδοτήσεως αὐτῶν εἶναι ἐξηρτημένον ἀπὸ διαφόρους παράγοντας οἰκονομικοὺς καὶ τεχνικούς, γενικωτέρους μὲν ὡς πρὸς τὸ σύνολον τοῦ προγράμματος τῶν ἔργων εἰδικωτέρους δὲ δι’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν. Ἡ προταθεῖσα ἐξ ἄλλου πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων, διὰ τὸ διανυόμενον ἔτος πίστωσις διὰ τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα Πηνειοῦ Ἠλείας προσδιορισθεῖσα βάσει τῶν ὡς ἄνω κριτηρίων οὐδόλως προδικάζει τὸν ρυθμὸν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἔργου εἰς τὰ ὅρια περὶ ὧν αἱ ἀνησυχίαι τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἀλλὰ ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν λελογισμένην πρόοδον τῶν ἔργων ἐντὸς εὐλόγου διὰ τὸ μέγεθος αὐτῶν διαρκείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶ καὶ Χ. Τσαντούλα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1506)1090)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 391 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶ καὶ Χ. Τσαντούλα, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὁριστικὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν ἀνεγερθέντων παρὰ τῶν τέως Ὑπηρεσιῶν Ἀνοικοδομήσεως διὰ κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Βοηθείας καὶ τοῦ Δημοσίου οἰκημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συγκεντροῦνται στοιχεῖα καὶ προωθεῖται τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2355)1782)24.2.1962 ὑμετέρου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 556 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ἐσχάτως ἐπὶ τῇ βάσει ἐπιστημονικῶν κριτηρίων ληφθέντα μέτρα διαχωρισμοῦ τῶν ἀσθενῶν τοῦ Γενικοῦ Νευροψυχιατρικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν εἰς κατηγορίας βάσει τῆς ὀξύτητος χρονιότητος καὶ τοῦ βελτιωσίμου τῆς καταστάσεώς των, ἐπεβλήθησαν ἐκ τῆς ἀνάγκης ἀποτελεσματικωτέρας θεραπείας καὶ καλυτέρας διαβιώσεως τῶν ἐν αὐτῷ νοσηλευομένων ψυχοπαθῶν, ἐξασφαλιζομένης κλίνης δι’ ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς ἄνευ διακρίσεων. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ διαχωρισμοῦ οἱ ψυχοπαθεῖς διαχωρίζονται κατὰ κατηγορίας ἀναλόγως τῆς βαρύτητος τῆς νόσου των, τῶν ὀξειῶν περιπτώσεων τῶν ἐπιδεχομένων ἴασιν ἢ κοινωνικὴν προσαρμογὴν ὑποβαλλομένων εἰς ἐντατικὴν θεραπείαν, τῶν χρονίων εἰς μακροχρόνιον τοιαύτην καὶ τέλος τῶν χαμένων περιπτώσεων μὴ ἐπιδεχομένων ἰάσεως. Οὕτω αἱ βελτιώσιμοι καὶ ἰάσιμοι περιπτώσεις μετὰ ἐντατικὴν θεραπείαν θὰ προωθοῦνται πρὸς ἔξοδον καὶ ἀποκατάστασιν ἐνῷ αἱ χρόνιοι χωρὶς νὰ ἀποτελοῦν τοῦ λοιποῦ κώλυμα εἰς τὴν θεραπείαν τῶν ἰασίμων ὑφίστανται ἀπασχολησιοθεραπείαν καὶ βαθμιαίαν ἐπανακοινωνιοποίησιν. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι τὰ ἀνωτέρω τῆς ἀνακατανομῆς καὶ τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν ἀσθενῶν ἐφαρμόζονται ἐν συσχετισμῷ μὲ σειρὰν μέτρων βελτιώσεων, ἅτινα θέλουν ἐπιφέρει ριζικὴν μεταβολὴν εἰς τὴν ἐν γένει κατάστασιν τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπιθυμία ἡμῶν εἶναι ἡ ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου χρονικοῦ διαστήματος στεγαστικὴ ἀποκατάστασις ἁπάντων τῶν δικαιούχων προσφύγων. Παρὰ ταῦτα εἴμεθα ἠναγκασμένοι ἐκ τοῦ ἐγκριθέντος προγραμματισμοῦ νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν σταδιακὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων ἀκολουθοῦντες τὴν ἐν τῷ νόμῳ καθωρισμένην σειρὰν προτεραιότητος. Βάσει τῶν ἀνωτέρω, σήμερον αἱ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου μας ὑπάρχουσαι πιστώσεις χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν περαίωσιν τοῦ ὑπὸ ἐφαρμογὴν προγράμματος στεγάσεως 3.500 παραπηγματούχων οἰκογενειῶν τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ μέλλοντι θέλουσι τεθῆ εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν καὶ ἕτεραι τῶν προαναφερομένων πιστώσεων, θέλομεν ἀντιμετωπίσει τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς παραλλήλων προγραμμάτων ἀφορώντων εἰς τὰς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις διαμενούσας προσφυγικὰς οἰκογενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2375)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐρωτήσεως ἐν τῇ Βουλῇ, τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὰ αἴτια τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἡ Ἁγία Σοφία», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο, εἶναι Ἵδρυμα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ οὐχὶ Δημοσίου Δικαίου, διοικούμενον παρ’ ἰδίου Διοικητικοῦ Συμβουλίου καί, ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἐπεμβαίνει τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὰ τῆς διοικήσεως αὐτοῦ, ἔχον ὡς μοναδικὴν μετὰ τοῦ ἐν λόγῳ Νοσοκομείου σχέσιν, τὴν δωρεὰν νοσηλείαν τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν παίδων, κατόπιν ὑπαρχούσης συμβάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2698)1969)3.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 26.2.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὸ καταβαλλόμενον ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ μεταλλεῖα Κασσάνδρας (Χαλκιδικῆς), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ὡς ἄνω μεταλλεῖα, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 90241)61 ἡμετέρας ἀποφάσεως «περὶ κηρύξεως ἐκτελεστῆς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32)61 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν ἐργατοτεχνιτῶν μεταλλείων καὶ λιγνιτωρυχείων ἁπάσης τῆς χώρας», ὑπάγονται εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, κατὰ τὰς παρασχεθείσας ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας πληροφορίας, ὡς ἐργαζόμενοι μὲ διαβροχὴν καὶ οὐχὶ ἐν ξηρῷ καὶ καταβάλλεται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας δραχ. 6, ὡς τοῦτο διεπιστώθη ἐξ ἐπιτοπίου ἐρεύνης Ἐποπτικοῦ Ὀργάνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2347)1774)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφερομένου εἰς κατατεθεῖσαν ἐνώπιον ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 548 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς καθυστερήσεως τῆς ἀνεγέρσεως τῆς καπναποθήκης Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, πρὸς ὃν ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15713) 2550)24.2.1962 ἔγγραφόν μας, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ Διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Πανλεσβιακοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου, αἰτουμένου τὴν ἄμεσον ἐκτέλεσιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως περὶ ἀνεγέρσεως καπναποθήκης εἰς τὴν πόλιν τῆς Μυτιλήνης, ἐπὶ σκοπῷ ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀνεργίας καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐν αὐτῷ θιγομένου αἰτήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Κ. ΜΑΛΑΤΕΣΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 2817)5.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2.3.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 78128)1910)8.2.62 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἀπεστάλη αὐτῷ σχέδιον Β. Δ. περὶ τακτοποιήσεως τοῦ ἐκτάκτου διοικητικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α., πρὸς ἔκδοσιν τῆς κατὰ τὸ Ν. Δ. 4193)61 ἀπαιτουμένης γνωμοδοτήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 675)478)62 ὑμετέρου, διαβιβάζοντος ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐπὶ τῆς πλατείας Θέμιδος οἰκόπεδον τῆς Λαρίσης δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δεδομένου δέ, ὅτι τοῦτο τυγχάνει δημόσιον, περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτοῦ θὰ ἀποφασίσῃ τελικῶς ἡ Κυβέρνησις, τεθέντος ἤδη τοῦ θέματος τούτου. Σημειωτέον, ὅτι τὸ αὐτὸ γήπεδον ἐζητήθη παρ’ ἄλλης κρατικῆς ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν τοῦ Διοικητηρίου τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2005)1529 ἀπὸ 19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 13.2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν ὀργανικῶν θέσεων τῆς Γραμματείας τοῦ Πρωτοδικείου Ἕβρου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν χορηγηθησομένων ἡμῖν πιστώσεων διὰ διορισμὸν δικ. γραφέων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2317)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Κοζάνης ὑπηρετοῦσιν ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν καὶ μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ Πρωτοδίκου Β. Ζαρούκα, οἱ Πρωτοδίκαι Γεώργιος Μπεκιαρίδης καὶ Νικ. Κουλούρης, ἐτοποθετήθη δὲ εἷς ἔμμισθος Πάρεδρος, ὅστις πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντά του. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Δικαστηρίου τούτου, οὐδεμία κενὴ θέσις ὑφίσταται. Διὰ τοῦ προσωπικοῦ τούτου εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ διεξαγωγὴ τῆς ὑπηρεσίας, δεδομένου, ὅτι οἱαδήποτε προσθήκη θέσεων ἢ πλήρωσις τῆς ὑπαρχούσης κενῆς θέσεως Πρωτοδίκου, δὲν εἶναι πρὸς τὸ παρὸν ἐφικτή, δεδομένου, ὅτι διὰ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ τῆς μετατάξεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ εἰς τὰ Φορολογικὰ Δικαστήρια, ἐδημιουργήθησαν πολλὰ κενά, ἡ ἄμεσος πλήρωσις, τῶν ὁποίων δὲν καθίσταται δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1244)3.2.62 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 354 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ μειώσεως τοῦ καταβαλλομένου μισθώματος ὑπὸ τῶν ἐργατῶν ὑλοτόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 7430)26.2. 62 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Χαλκιδικῆς, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 7.430. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1118)13.2.62 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ καθορισθὲν μίσθωμα διὰ τ’ ἀπολαμβανόμενα ὑπὸ τοῦ Δασικοῦ Συν)σμοῦ Παλαιοκάστρου καυσόξυλα εἶχε καθορισθῆ βάσει κοστολογίου 50 δραχ. κατὰ τόννον. Ὁ Δασικὸς Συν)σμὸς Παλαιοκάστρου εἶχεν ἀποδεχθῆ τὸ μίσθωμα τοῦτο, οὐδεμίαν δὲ ἔνστασιν ὑπέβαλε κατ’ αὐτοῦ. Ὁ ἀνωτέρω Συν)σμὸς παρήγαγε ποσὸν ὑπερδιπλάσιον τοῦ ἐνοικιασθέντος, ἐξ οὗ ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ ἡμερομίσθιον τῶν δασεργατῶν ἦτο ἱκανοποιητικόν. Ἤδη εἰς τὸν ἀνωτέρω Συν)σμὸν χορηγεῖται ἐργασία πλέον ἀποδοτική, τοὐτέστιν ἐχορηγήθη ἡ ὑλοτομία καυσοξύλων, ἅτινα διαθέτει εἰς τὸ ἐμπόριον πρὸς 0,40 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐπιστρέφομεν τὰ σχετικά. Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Νομαρχῶν

Σ. ΤΕΤΟΥΛΑΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἠλιοπούλου, Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 549 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἡ Ἑλλὰς ἀπεδέχθη κατ’ ἀρχήν, τὴν ἐγκατάστασιν Συμμαχικοῦ Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Κατευθυνομένων Βλημάτων εἰς Κρήτην, ὅπερ θὰ τελῇ ὑπὸ ἀπόλυτον ἐθνικὸν ἔλεγχον. Τὸ Κέντρον τοῦτο πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ καθαρῶς ἐκπαιδευτικὴν Μονάδα δι’ ὅπλα ἀεραμύνης καί, ὡς ἐκ τῆς ὀργανώσεως καὶ κατασκευῆς του, οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον παρουσιάζει ἐπιθετικὰς ἢ ἀμυντικὰς δυνατότητας πολεμικῆς βάσεως. β) Οἱ βασικοὶ λόγοι οἵτινες συνέδραμον εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς περιοχῆς Κρήτης διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Κέντρου, εἶναι λόγοι, ἀφ’ ἑνὸς τεχνικοὶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἰκονομικοί. Τὸ ἤπιον κλῖμα τῆς νήσου καὶ ἡ ὑψηλὴ ἐτησία ἡλιοφάνειά της, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐκεῖ σημειουμένην ἀραιὰν σχετικῶς θαλασσίαν καὶ ἀεροπορικὴν συγκοινωνιακὴν κίνησιν, ἀποτελοῦν συνθήκας ἐξόχως ἱκανοποιητικὰς διὰ τὰς ἐκπαιδευτικὰς ἀσχολίας τοῦ Κέντρου. Συγχρόνως, ἡ ἐγκατάστασις καὶ ἡ συντήρησις ἑνὸς τοιούτου Κέντρου, μὲ τὴν ἐπακόλουθον κίνησιν ξένου ἐπιστημονικοῦ καὶ τεχνικοῦ προσωπικοῦ, προβλέπεται νὰ ἐξασφαλίσῃ σοβαροὺς πόρους διὰ τὴν νῆσον, εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὁποίας μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις. γ) Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκλογῆς τῆς περιοχῆς Κρήτης διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Κέντρου, τοῦτο ἀποτελεῖ σημαντικὸν ἀπόκτημα διὰ τὴν χώραν μας, ἐν ὄψει τοῦ τεραστίου ἐπιστημονικοῦ ἐνδιαφέροντος, ὅπερ παρουσιάζουν αἱ σύγχρονοι ἔρευναι καὶ τεχνικαὶ ἀναπτύξεις, μὲ τὰς ὁποίας θὰ εἶναι στενῶς συνυφασμένον τὸ ἔργον τῆς ἐκπαιδευτικῆς ταύτης Μονάδος καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ συνεχῶς ἀποξενωμένη ἡ Ἑλλάς. δ) Οἱ λόγοι, δι’ οὓς δὲν ἐπεδιώχθη ἡ ἐγκατάστασις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Κέντρου εἰς ἄλλας χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., εἰς τὰς ὁποίας μάλιστα ὑφίστανται ἢ πρόκειται νὰ ἐγκατασταθοῦν βάσεις πυραύλων, εἶναι καταφανεῖς ἐξ ὅσων προελέχθησαν καὶ βασίζονται εἰς τὰς εὐνοϊκὰς κλιματολογικὰς καὶ συγκοινωνιακὰς συνθήκας τῆς Κρήτης, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἄλλας Εὐρωπαϊκὰς περιοχὰς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἐν συνδυασμῷ δὲ πρὸς τὴν αὐτόθι ὑπάρχουσαν ἤδη εὐχέρειαν ὑποδοχῆς προσωπικοῦ κλπ. ε) Σχετικῶς μὲ τὴν φημολογηθεῖσαν κατάργησιν τοῦ Ἀρχηγείου Στόλου Ἰονίου–Κρήτης, τοιοῦτον θέμα δὲν ὑφίσταται καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει καὶ περαιτέρω θέμα συσχετίσεως τοῦ πράγματος μὲ τὴν ἐκεῖ ἐγκατάστασιν τοῦ Κέντρου. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀναπροσαρμογαὶ Διοικήσεων καὶ μετακινήσεις Μονάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, σημειούμεναι διὰ τακτικοὺς ἢ οἰκονομικοὺς καθαρῶς λόγους, οὐδεμίαν σχέσιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν μὲ τὴν ἐγκατάστασιν ταύτην ἢ μὲ τὸ ἔργον της καὶ συνεπῶς οὐδόλως ἐπηρεάζονται ἐξ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 628 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Κ. Χιωτάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Αἱ προκληθεῖσαι κατὰ τὴν 19ην Νοεμβρίου 1961 ζημίαι εἰς παραλιακοὺς χώρους τῆς νήσου Μήλου δὲν ὀφείλονται εἰς ἐκτέλεσιν γυμνασίων ὑπὸ Βασιλικῶν Πλοίων, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἡμερομηνίαν οὐδεμία ἄσκησις ἔλαβε χώραν εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. β) Ἐπιπροσθέτως γνωρίζεται, ὅτι ὁσάκις πρόκειται νὰ λάβῃ χώραν ἐκτέλεσις ἀσκήσεως πυρῶν ὑπὸ μονάδων τοῦ Β. Ναυτικοῦ, συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις, ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Γ.Ε.Ν. προβαίνει εἰς ἔγκαιρον ἀπὸ Τύπου καὶ Ραδιοφώνου ἀνακοίνωσιν, ἥτις περιλαμβάνει ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα στοιχεῖα περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἑκάστοτε πυρῶν. γ) Κατὰ συνέπειαν, ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων προκύπτει, αἱ ἐν λόγῳ ζημίαι προεκλήθησαν ἐξ αἰτίας ξένης πρὸς τὸ Β. Ν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2349) 1776)24.2.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 550 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τοῦ Ν.Δ. 4193)1961 «περὶ τακτοποιήσεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν κ.λ.π.» προβλέπεται, ὅτι πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ἐν αὐτῷ ἀναφερομένου ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν θέλουν συσταθῆ αἱ ἀναγκαῖαι τακτικαὶ θέσεις διὰ Β. Διαταγμάτων, ἐκδιδομένων μετὰ γνώμην τριμελοῦς, καθ’ Ὑπουργεῖον Ἐπιτροπῆς, ἐξ ἑνὸς μέλους τοῦ Α.Σ.Δ.Τ., ἑνὸς ἀνωτάτου ἢ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους καὶ ἑνὸς ἀνωτάτου ἢ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ οἰκείου Ὑπουργείου. β) Διὰ τὸ Πολιτικὸν προσωπικὸν ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου συνεστήθησαν, κατόπιν κοινῶν ἀποφάσεων ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως τρεῖς Ἐπιτροπαί, ἤτοι μία δι’ ἕκαστον Κλάδον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων (Στρατὸν–Ναυτικὸν–Ἀεροπορίαν). γ) Μέχρι σήμερον, αἱ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπαὶ δὲν ὑπέβαλον ἡμῖν τὰς σχετικὰς προτάσεις ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συσταθησομένων τακτικῶν θέσεων παρ’ ἑκάστῳ Κλάδῳ, εἰς ἅς θὰ ἐνταχθῇ τὸ ἔκτακτον πολιτικὸν προσωπικόν. δ) Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, ὁ χρόνος ἐκδόσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος Διατάγματος ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ χρόνου ὑποβολῆς τῶν προτάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι παρεκλήθησαν νὰ ἐπισπεύσωσι τὴν ἐργασίαν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2360) 1787)24.2.62 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 561 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 4193)61 «περὶ τακτοποιήσεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν κλπ. προβλέπεται ὅτι, πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ἐν αὐτῷ ἀναφερομένου ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν θέλουν συσταθῆ αἱ ἀναγκαῖαι τακτικαὶ θέσεις διὰ Β. Δ)των, ἐκδιδομένων μετὰ γνώμην τριμελοῦς, καθ’ Ὑπουργεῖον Ἐπιτροπῆς, ἐξ ἑνὸς μέλους τοῦ ΑΣΔΥ, ἑνὸς ἀνωτάτου ἢ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους καὶ ἑνὸς ἀνωτάτου ἢ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ οἰκείου Ὑπουργείου. β) Διὰ τὸ πολιτικὸν προσωπικὸν ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου συνεστήθησαν, κατόπιν κοινῶν ἀποφάσεων ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως, τρεῖς Ἐπιτροπαί, ἤτοι μία δι’ ἕκαστον Κλάδον τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων (Στρατὸς–Ναυτικὸν–Ἀεροπορία). γ) Μέχρι σήμερον αἱ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπαὶ δὲν ὑπέβαλον ἡμῖν τὰς σχετικὰς προτάσεις ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συσταθησομένων τακτικῶν θέσεων παρ’ ἑκάστῳ Κλάδῳ, εἰς ἅς θὰ ἐνταχθῇ τὸ ἔκτακτον πολιτικὸν προσωπικόν. δ) Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω ὁ χρόνος ἐκδόσεως τοῦ περὶ οὗ λόγος Διατάγματος ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ χρόνου ὑποβολῆς τῶν προτάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι παρεκλήθησαν νὰ ἐπισπεύσωσι τὴν ἐργασίαν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Κ. Χιωτάκη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 527 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ, ὅτι ὁ Στρατηγὸς Χοῦζιγκερ ἀπηλλάγη πάσης κατηγορίας ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ Γερμανικοῦ δικαστηρίου δοσιλόγων ἡ θέσις του, ὡς Προέδρου τῆς Στρατιωτικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναπληρωτῶν Ἀρχηγῶν Ἐπιτελείων ἐν μονίμῳ Συνόδῳ, οὐδεμίαν τοῦ δίδει ἁρμοδιότητα διοικήσεως τῶν Ἑλληνικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τῶν ὁποίων ὁ Ἀνώτατος Διοικητής, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας, εἶναι ὁ SACEUR Ἀμερικανὸς Πτέραρχος Νόρσταντ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΧΙ) Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, ἀφορώσης τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως, εἰς τὴν περιοχὴν Τεγέας Ἀρκαδίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐκδηλουμένη προσπάθεια τουριστικῆς ὀργανώσεως στρέφεται κυρίως πρὸς τὰ μᾶλλον συχναζόμενα ὑπὸ ξένων ἐπισκεπτῶν τουριστικὰ κέντρα τῆς χώρας, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ αὕτη εἰς πάσας τὰς παρουσιαζούσας τουριστικὸν ἐνδιαφέρον περιοχάς, ὡς ἡ Τεγέα, καθόσον δὲν ὑφίστανται οἰκονομικαὶ δυνατότητες πρὸς τοῦτο. Διὰ τὰς περιοχὰς ταύτας ἀναμένεται ἡ ἐκδήλωσις τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος διὰ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐνισχύει κατὰ τὸ ἐφικτόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, περὶ ἐκτελέσεως ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως εἰς Κύθηρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸ 1962 διετέθησαν, μέσῳ τοῦ Προγράμματος ἔργων τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, πιστώσεις, ἀφορῶσαι μόνον εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν ἐκτελουμένων ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔργων. Ἡ ἐξέτασις τῶν ἀναγκῶν εἰς νέα ἔργα, θέλει γίνει μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἤδη ἐκτελουμένων καὶ βάσει τῆς διαμορφωθησομένης τότε καταστάσεως, ἀπό τε τῆς πλευρᾶς κινήσεως ξένων καὶ ἀπὸ πλευρᾶς δυνατοτήτων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 19.2.1962 διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Ἀσημάκη Φωτήλα, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2003 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ε.Ο.Τ. ἐπεχορήγησεν ἤδη τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπόκρεω Πατρῶν διὰ ποσοῦ 425.000 δραχ., συγχρόνως δὲ διὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν του κατέβαλε πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ὀργάνωσιν καὶ τὴν ὅσον ἔνεστι μεγαλυτέραν διαφήμισιν τῶν ἑορτῶν Ἀπόκρεω Πατρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2746) 2019)2.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γρ. Λαμπράκη, ἀναφερομένης εἰς τὰ ληφθησόμενα μέτρα διὰ τὴν ἄρσιν τῶν αἰτίων τῶν δημιουργούντων ὑποψίας τῶν φιλάθλων, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀποτελέσματα ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς ἕκαστον ποδοσφαιρικὸν ἀγῶνα, ὑπάρχουν τὰ ἐντεταλμένα κατὰ τοὺς οἰκείους κανονισμοὺς τῆς Ε.Π.Ο. ὄργανα, ἅτινα καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ἀναφέρωσι πᾶσαν περίπτωσιν παραβάσεως τῶν κανονισμῶν. Κατὰ τὸν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐπικαλούμενον ἀγῶνα μεταξὺ τῶν ὁμάδων τῶν Συλλόγων «Ὀλυμπιακοῦ»–«Α.Ε.Κ.» τῆς 25.2.1962, οὐδεμία παράβασις τῶν κανονισμῶν ἀνεφέρθη. Ἄλλωστε καὶ εἰς τὰ σχόλια τῶν ἀθλητικῶν στηλῶν τῶν ἐφημερίδων ἀνεγνωρίσθη, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἀγῶνος τούτου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι προσχεδιασμένον. Εἰς ἣν περίπτωσιν, ὅμως, θέλουν ἀποδειχθῆ δεδικαιολογημέναι αἱ ὑποψίαι τῶν φιλάθλων, ἡ ἐποπτεύουσα τὰ Ἀθλητικὰ Σωματεῖα, Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ, θέλει ἐπιβάλει τὰς κατὰ Νόμον κυρώσεις. Παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ τὸ ὅλον θέμα παρουσιάζει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, τόσον διὰ τὴν ἄνοδον τῆς στάθμης τοῦ ἀθλητισμοῦ, ὅσον καὶ διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ ΠΡΟ–ΠΟ, μελετᾶται μετὰ προσοχῆς, ἵνα ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§6Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε;

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου θέματος;

§8Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ γόητρον τοῦ Βουλευτοῦ. Σᾶς ἀνέφερον, κύριε Πρόεδρε, δι’ ἕνα ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας. Θέλω ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν συνεννοήθημεν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος;

§10Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Συνεννοήθημεν χθές, κύριε Πρόεδρε. Μοῦ εἴπατε ὄχι διὰ χθές, ἀλλὰ νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ, ὅπως οὐδὲν θέμα ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρὸ Ἡμερησίας Διατάξεως.

§12Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Παρακαλῶ, τότε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνώσητε ἐπιστολήν μου, ἡ ὁποία νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ Πρακτικά. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύο λέξεις νὰ εἴπητε.

§14Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 12 ἡμερῶν, ὁ Τύπος ὁλόκληρος τῆς Ἐπικρατείας ἀσχολεῖται μὲ ἕνα ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας. Ὡς ἥρως τοῦ ἐπεισοδίου, κατὰ τὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας γραφέντα, ἐφέρετο ὁ ὑποφαινόμενος. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἠδυνάμην νὰ προβῶ σχετικῶς μὲ τὴν μορφὴν καὶ τὴν ἔκτασιν καὶ τοὺς πρωταιτίους τοῦ ἐπεισοδίου εἰς ἀνακοινώσεις διὰ τοῦ τύπου. Ἐπειδή, ὅμως, νομίζω, ὅτι τὸ ἐπεισόδιον ἔχει περισσότερον σχέσιν μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ γόητρον καὶ τὸ φιλότιμον τοῦ βουλευτοῦ καὶ ὀλιγώτερον μὲ ἐμένα, ἀπεφάσισα νὰ τὸ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ ἀπεφάσισα ἐγώ.

§16Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Τότε ἔχω ἑτοιμάσει μίαν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναγνώσητε καὶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν συγκατάθεσιν νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ, διότι ἐγὼ δὲν συμφωνῶ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν μεταξὺ βουλευτῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ ὀργάνων τῆς Τάξεως, νὰ ἔρχωνται ἐδῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Κύριε βουλευτά, καὶ ἡ διαφορὰ ἡλικίας καὶ τὸ ἀξίωμά μου, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως μὲ τιμᾶτε προσωπικῶς, μοῦ ἐπιτρέπει νὰ σᾶς εἴπω νὰ φέρητε τὸ θέμα αὐτὸ διὰ μιᾶς ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως, κατὰ ἕνα τρόπον κανονικόν, διὰ νὰ μὴ μὲ φέρητε εἰς δύσκολον θέσιν. Διότι ἤδη μία ἀνωμαλία ἦτο τὸ ἐπεισόδιον τοῦ ὁποίου, ἴσως, νὰ εἶσθε θῦμα, λοιπόν, νὰ μὴ δημιουργήσωμεν καὶ ἄλλην ἀνωμαλίαν. Δὲν μοῦ ἀρέσουν αἱ ἀνωμαλίαι. Τὰ θέλω ὅλα σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀφοῦ ἡ Βουλὴ ἐδέχθη, παρακαλῶ νὰ εἴπητε δύο λόγια ἄνευ χαρακτηρισμῶν, διότι προφανῶς νὰ ἀφοροῦν ἀπόντας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀποφύγητε τὴν δημιουργίαν ζητημάτων, διότι τότε θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ κάμωμεν πάλιν νέαν συζήτησιν. Εἴπατε δύο λόγια καὶ νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα.

§18Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, προέρχομαι ἀπὸ δημοσιοϋπαλληλικὴν οἰκογένειαν καὶ πλὴν τῶν ἄλλων καὶ λόγοι συναισθηματικοὶ ὑπαγορεύουν τὴν ἀγάπην μου πρὸς τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον, πλὴν ὅμως, παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι πίστις μου προσωπικὴ εἶναι, ὅτι ἡ βασικωτέρα πηγὴ τῆς κακοδαιμονίας εἰς τὸν τόπον αὐτὸν εἶναι ἡ ὑπαλληλικὴ ἀσυνειδησία καὶ ἡ ὑπαλληλικὴ τυραννία.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀποφύγητε τοὺς χαρακτηρισμούς.

§20Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κ. Πρόεδρε, ὅτι περισσότερον παντὸς ἄλλου διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ βουλευτοῦ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρεσθε σεῖς. Δὲν θέλετε νὰ ὁμιλήσω, δὲν ὁμιλῶ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλήσητε, δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ φέρητε γενικῶς τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§22Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Ἐγὼ ἀγαπῶ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον καὶ δὲν τιμῶ τὸν ἀσυνείδητον καὶ ἀπρεπῆ ὑπάλληλον, κ. Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐπεισόδιον ἔλαβε χώραν ὑπὸ τὰς ἀκολούθους συνθήκας. Τὴν παραμονὴν τοῦ ἐπεισοδίου συνήντησα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῆς Προνοίας, τὸν κ. Ψαρρέαν, καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μὲ δεχθῇ τὴν ἑπομένην εἰς τὸ γραφεῖον του διὰ τὴν ρύθμισιν ἑνὸς ἀσημάντου ὑπηρεσιακοῦ θέματος. Τὴν ἑπομένην ἡμέραν τὸ πρωΐ εὑρισκόμην εἰς τὸ γραφεῖον του, πλὴν ὅμως ὁ κ. Ψαρρέας ἀπουσίαζε καὶ ἀπετάνθην εἰς τὸν βοηθόν του τὸν κ. Μπίθαν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεκοίνωσα τὰ τοῦ σκοποῦ τῆς ἐπισκέψεώς μου. Ὁ κ. Μπίθας μοῦ εἶπε νὰ καλέσωμεν τὸν ἁρμόδιον διευθυντὴν καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Τοῦ εἶπα, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸν καλέσωμεν ἐδῶ, δὲν μὲ ἐπῆραν τὰ γεράματα, θὰ ἀνέβω ἐγὼ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. διευθυντοῦ, μόνον παρακαλῶ εἰδοποιήσατέ τον διὰ τοῦ τηλεφώνου, ὅτι ἀνέρχομαι εἰς ἕνα λεπτὸν εἰς τὸ γραφεῖον του, πρᾶγμα ὅπερ καὶ συνέβη. Μετὰ παρέλευσιν, ὅθεν, τοῦ ἑνὸς λεπτοῦ εὑρισκόμην εἰς τὸ γραφεῖόν του, πλὴν ὅμως ὁ κ. διευθυντὴς εἶχεν ἐξαφανισθῆ. Ἠρώτησα τοὺς ὑπαλλήλους ποῦ εὑρίσκετο ὁ κ. διευθυντὴς καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι ἦτο εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ψαρρέα ἢ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Στράτου, καὶ ὅτι πάντως κἄποιος Ὑπουργὸς τὸν ἐκάλεσε. Κατέρχομαι καὶ πάλιν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ψαρρέα καὶ πληροφοροῦμαι, ὅτι οὔτε ὁ κ. Ψαρρέας τὸν εἶχε καλέσει, οὔτε ὁ κ. Στράτος. Τὸν παίρνει μπροστά μου εἰς τὸ τηλέφωνον ὁ βοηθὸς τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ὁ κ. Μπίθας καὶ πληροφορεῖται, ὅτι ὁ διευθυντής, ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος, εὑρίσκετο εἰς τὸ παραπλεύρως μὲ τὸ ἰδικόν του γραφεῖον, εἰς γραφεῖον ἑτέρου διευθυντοῦ. Ἐπανέρχομαι καὶ πάλιν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. διευθυντοῦ καὶ ὄντως χρησιμοποιήσας φρασεολογίαν αὐστηρὰν ἐξύβρισα τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἢ κατ’ ἐντολὴν ἢ ἐσκεμμένως, κ. Πρόεδρε, ἐψεύσθησαν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ ὥρα ἦτο αὐτό;

§24Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Περίπου 9 ἕως 9.15′ π.μ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὀλίγον πρωΐ νὰ ἀπασχολῆτε τοὺς διευθυντάς.

§26Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόθεσίς μου δὲν ἦτο νὰ ἀπασχολήσω τοὺς διευθυντάς, ἡ πρόθεσίς μου ἦτο νὰ ἀναζητήσω καὶ νὰ ἀνεύρω τὸν κ. Ὑπουργὸν μετὰ τοῦ ὁποίου προηγουμένως εἶχον συνεννοηθῆ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ τὸν διευθυντὴν διὰ τὴν ἀπρέπειάν του αὐτήν, ἐπίσης ἐξύβρισα. Ὅλως παραδόξως τὴν ἑπομένην ἡμέραν εἰς ὁλόκληρον τὸν Τύπον, βλέπω τὰ πράγματα τελείως διαστρεβλωμένα. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ προχωρήσω, ἀλλὰ ἐπειδὴ σᾶς ὑπεσχέθην, ὅτι δὲν θὰ χρησιμιοποιήσω αὐστηρὰν φρασεολογίαν ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων, θὰ παρακαλοῦσα πάρα πολὺ τὸν παριστάμενον κ. Ὑφυπουργὸν νὰ δηλώσῃ, ἐὰν ὄντως τὰ γεγονότα ἐξειλίχθησαν ὡς τὰ ἀναφέρω ἢ ἐὰν ὄντως τὰ γεγονότα ἐξειλίχθησαν ὡς ὁ τύπος τὰ ἀνέφερεν.

§27Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπεισοδίου, διότι εἴπατε, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀνωμαλίας, ἡ δευτέρα ἀνωμαλία εἶναι, ὅτι ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἂς εἶναι ἡ τρίτη ἡ ἰδική μου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἀλαβᾶνο.

§29Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ὁ κ. συνάδελφος δι’ ἕνα ἐξαιρετικὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνέφερεν ὀνόματα κ. Ἀλαβᾶνο, δὲν εἶπε λέξιν, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος.

§31Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπηται ἡ συσχέτισις τῶν ὅσων λέγονται τώρα, μὲ τὰ ὅσα ἀνέγραψεν ὁ τύπος ἐμφανίζει τὸ πρόσωπον καὶ εἶναι καὶ αὐτό, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ μίαν φράσιν τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου, μαγικὴ εἰκών. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ ἕνας οἱοσδήποτε ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους νὰ χαρακτηρίζῃ ἕναν ἄνθρωπον ἀπὸ μίαν πρώτην ἢ δὲν ξεύρω πόσας ἐπισκέψεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε. Κατὰ σύμπτωσιν ὁ κ. διευθυντὴς καίτοι δὲν εἶναι φίλος μου πολιτικός, κατάγεται ἀπὸ τὰς Κυκλάδας καὶ ἐκ καταγωγῆς καὶ ἐκ μορφώσεως εἶναι ἐξαίρετος καὶ εἰς ἦθος καὶ εἰς ὑπαλληλικὴν ἀπόδοσιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας.

§33Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὄντως ἡ ἀφήγησις τῶν γεγονότων εἶναι ἀληθής, ἀλλὰ ὑπάρχει παρεξήγησις ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου, διότι δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις τῶν ὑπαλλήλων νὰ ἐμπαίξουν τὸν κ. συνάδελφον. Μόνον τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἔχει διευκρινισθῆ. Ἡ ἀφήγησις τῶν γεγονότων, εἶναι ἀπολύτως ἀκριβής, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις ἐμπαιγμοῦ τοῦ κ. Συναδέλφου, ἁπλῶς ἦτο μία παρεξήγησις.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἀνάγκη οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ νὰ δώσουν ὁδηγίας εἰς τὰς Ὑπηρεσίας των νὰ σέβωνται τοὺς βουλευτάς. Δὲν ἔχω δεδομένα ἐγὼ προσωπικῶς, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἤκουσα κἄτι, τὸ ὁποῖον καταγγέλλει ὁ κ. Ἀηδονᾶς, ὁ ὁποῖος εἶναι σεμνὸς καὶ εὐπρεπὴς βουλευτής, νομίζω ἐκπροσωπῶν τὴν γνώμην τοῦ Σώματος, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς νὰ δώσουν σχετικὰς ὁδηγίας.

§35Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη οἱ κ. Ὑπουργοὶ νὰ εἴπουν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ σέβωνται τοὺς βουλευτάς.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε τὶ φωτιὰ μοῦ ἀνάψατε, κ. Ἀηδονᾶ;

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§37Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἐρωτήσεων, θέλω νὰ εἴπω δύο λόγια. Τὴν 7ην Μαρτίου μετ’ ἄλλων συναδέλφων κατεθέσαμεν ἐρώτησιν ἀναφερομένην εἰς τὸ σοβαρὸν θέμα, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἐξ ἀφορμῆς τῶν δημοσίων καταθέσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμον ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ εἰς δίκην.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ ποῖον Ὑπουργεῖον εἶναι;

§39Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τὴν ἄλλην ἑβδομάδα αἱ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§41Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Θέλω νὰ δικαιολογήσω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀνάγκην τῆς προτάξεως τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γνωρίζω αὐτό.

§43Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 48 τοῦ Κανονισμοῦ, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ὅταν τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον, καὶ εἶναι κρίσιμον, ὅταν ὁ ἴδιος ἠναγκάσθη τρεῖς φορὰς νὰ κάμῃ δημοσίας δηλώσεις.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἀρκετά, μὴ κάμνωμεν περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§45Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε....(Κωδωνοκρουσίαι).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, ἔληξε τὸ ζήτημα. Θέλετε νὰ συζητήσωμεν τὴν ἄλλην ἑβδομάδα τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Σύμφωνοι. Θὰ σᾶς ἀφαιρέσω ὅμως τὸν λόγον, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμνητε κριτικὴν ἀπόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀποκλείεται αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀπὸ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα.

§47Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ζητοῦμεν νὰ γίνῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας, δηλαδὴ νὰ προταχθῇ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ νὰ διευκρινισθῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον τόσον συνεκίνησε τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἰδίως τὸν Κρητικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται διὰ τὴν Δημοκρατίαν, καὶ ὁ ὁποῖος τόσα ὑπέστη ἐπὶ Μεταξᾶ.

§48Α. ΦΩΣΤΗΡΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορήσητε ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ ὀλίγου, κ. Μπριλλάκη, ἦσθο εἰς τὸ γραφεῖον μου ἐπὶ τόσην ὥραν, διατὶ δὲν μοῦ τὸ ἐλέγατε; Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Ν. Τσόχας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸ ὁδικὸν δίκτυον Πηλίου.

§50Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ κύκλωμα Πηλίου, ὅπως ἔχει σήμερον, κάθε ἄλλο παρὰ ὡς ὁδός, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀκινδύνως δύνανται νὰ κυκλοφοροῦν αὐτοκίνητα, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ. Ἡ ἐπισκευή, ἡ ἀνακαίνισις καὶ ἡ συντήρησίς του εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων μετὰ τῆς πόλεως τοῦ Βόλου, εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία διὰ τὸν Τουρισμὸν καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀπαιτεῖ δὲ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Διευθύνσεως τῶν τεχνικῶν ἔργων Μαγνησίας τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2.500.000. Ἀντ’ αὐτοῦ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπεφάσισε νὰ χορηγήσῃ ποσὸν δραχ. 1.000.000 καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ μόνον 200.000 δρχ. ἔδωσε πρὸς συντήρησιν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Πορταριᾶς μέχρι Τσαγκαράδας. Ἐπειδή, ὅπως εἶπον, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐπισκευὴ καὶ ἡ ἀνακαίνισις διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων, διὰ τὸν τουρισμὸν καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων τῶν ἀγροτικῶν, ἐρωτῶμεν τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς νὰ μᾶς εἴπουν τὶ σκέπτονται ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ ἐὰν σκέπτωνται νὰ χορηγήσουν τὴν πίστωσιν τῶν 2½ ἑκατομμυρίων ἐξ ὁλοκλήρου, ἵνα ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἐπισκευασθῇ καὶ συντηρηθῇ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἕτερος συνάδελφος, ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§52Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀρ. 4 καὶ 5, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἡ μία τὸ ἴδιον θέμα καὶ ἡ ἄλλη τὴν ὁδὸν Βόλου–Λαμίας, ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὅλα. Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Θέμα ὁδοῦ Ἁλμυροῦ–Πελασγίας. Ἐπεσκέφθην τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοῦ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἶδα πλήρη ἀδιαφορίαν. Εἶναι ἀποκλεισμένος ὁ Βόλος ἐπὶ δεκαετίαν καὶ πλέον ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ κάτοικοι τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας καὶ τοῦ Βόλου νὰ κάμουν ὅλον τὸ κύκλωμα, νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Λάρισσαν, ὁπότε δὲν ἐξυπηρετοῦνται οὔτε τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα εἶναι μεταξὺ Ἁλμυροῦ–Πελασγίας. Ἡ ὁδὸς αὐτή, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἀπολύτως ἀδιάβατος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ διεθνὴς ὁδός, ἡ ὁποία οὔτε ἐχαράχθη καὶ τὸ καλύτερον νομίζω εἶναι, διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ὀλίγον τι εἰδικὸς εἰς τὰ τεχνικὰ θέματα, νὰ γίνῃ τώρα ἀμέσως ἡ ὁδὸς αὐτή, διότι ὅπως πηγαίνει θὰ γίνῃ τὸ 1968 ἡ ὁδὸς μεταξὺ Λαμίας–Λαρίσης. Πρέπει λοιπὸν εἰς τὰ 12 ἔτη, ποὺ εἴμεθα ἀποκλεισμένοι, νὰ προσθέσωμεν ἄλλα δέκα περίπου καὶ ἑπομένως πλήρως ἀποκλεισμένος ὁλόκληρος ὁ Νομὸς Μαγνησίας; Οἱ κ. Ὑπουργοὶ Δημοσίων Ἔργων κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἠθέλησαν νὰ δώσουν τὴν ἐλαχίστην προσοχὴν εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας. Ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς σεισμοὺς ἀδιαφορία πλήρης ἄνευ προηγουμένου τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν τεραστίων ποσῶν ποὺ εἰσέπραξεν, ἀλλὰ εἰς αὐτὸ προσθέτω καὶ τὴν κακοποιὸν ἀδιαφορίαν, διὰ τὸ θέμα αὐτό. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι εἶναι πρωτοφανὲς τὸ φαινόμενον, ἐπειδὴ ὅμως τὸ θέμα αὐτό, ὅπως καὶ ὁ κ. Τσόχας ἀνέφερε καὶ τὸ θέμα τοῦ Πηλίου εἶναι θέματα σοβαρώτατα καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ περισσότερον, διότι καὶ προχθὲς πάλιν διὰ τὸ ἴδιον θέμα ὡμίλησα, θὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἐκπλήξῃ. Ὅτε ἀπὸ τὸ 1937 ὑπάρχη ἕνα κληροδότημα τοῦ ἀειμνήστου Πολυμέρη 100.000 χρυσῶν λιρῶν, τὸ ὁποῖον σήμερον ἀνέρχεται εἰς ποσὸν ἄνω τῶν 250.000 χρυσῶν λιρῶν, τὸ ὁποῖον ὁ Πολυμέρης ἔδωσεν εἰς τὸ Ταμεῖον ὁδοποιΐας Πηλίου πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ ἐν τούτοις σήμερον ἡ ὁδὸς μεταξὺ Ζαγορᾶς–Πορταριᾶς εἶναι ἀδιάβατος, αἱ 250.000 χρυσαῖ λίραι μένουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ ὁδοποιΐα τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Καὶ ἐρωτῶ ὡς βουλευτὴς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, μέχρι ποῦ θὰ φθάσῃ αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία σας, ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ καὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Τὸ ἴδιον θέμα ἀφορᾷ καὶ τὴν ὁδὸν Πελασγίας–Λαμίας, ὅπου ὑπάρχουν τόσα χωριά, τὰ ὁποῖα δὲν συγκοινωνοῦν δι’ αὐτοκινήτου. Τὶ νὰ προσθέσω περισσότερον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§56Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶναι τελείως ἄδικοι αἱ αἰτιάσεις, τὰς ὁποίας ἐκφράζετε καὶ ἐξεφράσατε πρὸ ὀλίγου, διότι ἴσως τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχετε καὶ τὰ ὁποῖα θέτετε τώρα ὑπ’ ὄψει μου, δὲν εἶναι ἀκριβῆ, τόσον τὰ ἰδικά σας, ὅσον καὶ τοῦ προλαλήσαντος κ. βουλευτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δίκτυον Πηλίου ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἀποτελεῖται κυρίως ἀπὸ δύο δρόμους, ἀπὸ τὸν Βόλον μέχρι Ζαγορᾶς, διὰ τοῦ Καραβώματος καὶ τὸν δρόμον Βόλου–Πορταριᾶς, ὁ ἕνας εἶναι 92 χιλιόμετρα καὶ ὁ ἄλλος 42 χιλιόμετρα. Ἐκ τοῦ πρώτου δρόμου τὰ 5–6 χιλιόμετρα ἔχουν πλήρως ἀσφαλτοστρωθῆ καὶ τῇ βοηθείᾳ τῶν ΜΟΜΑ, τοῦ ἄλλου δρόμου τὰ 14 χιλιόμετρα εἶναι τελείως ἀσφαλτοστρωμένα. Βεβαίως τὰ ὑπόλοιπα τμήματα ἔχουν ἀνάγκην βελτιώσεως τῶν ἔργων ὑποδομῆς καὶ ἀσφαλτοστρώσεως, ἀλλὰ ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν, ἀνέρχεται εἰς ποσὸν τῆς ἀξίας τῶν 50.000.000 δραχμῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα εἶναι, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἀδύνατον νὰ τὸ χορηγήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Εἰδικῶς διὰ τὸ κύκλωμα Πηλίου, λαμβάνεται μέριμνα μιᾶς συμπληρωματικῆς συντηρήσεως. Πέρυσιν ἐδόθη 1.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ δικτύου τοῦ Πηλίου, ἐφέτος ἐδόθησαν 2.000.000 ἐπίσης διὰ τὴν συντήρησιν. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὡς ἀπασχολούμενοι μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ βασικοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, νὰ δείξωμεν μεγαλυτέραν μέριμναν, ὡς θὰ ἐπιθυμούσαμεν, διὰ τὸ δίκτυον τοῦ Πηλίου. Τώρα θὰ ἀπαντήσω διὰ τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Γκλαβάνης, δηλαδὴ τὸ τμῆμα Σούρπης–Πελασγίας, εἶναι τὰ 35 χιλιόμετρα τοῦ δρόμου Λαμίας–Βόλου. Πραγματικῶς ὑπάρχει μία κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, γνωρίζετε, ὅμως καὶ νομίζω, ὅτι σᾶς τὸ ἀνέπτυξα καὶ προφορικῶς, ὅτι ἤδη ἔχομεν ἀρχίσει κατασκευάζοντες τὸ τμῆμα τῆς ὑπ’ ἀρ. 1 ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης. Ἀρχίσαμεν ἀπὸ τὶς Ράχες καὶ ἐντὸς τοῦ Ἀπριλίου δημοπρατοῦμεν καὶ τὸ ἕτερον τμῆμα. Ἕως ὅτου πραγματοποιήσωμεν τὸ αἴτημά σας, δηλαδὴ τὴν ἀνακατασκευὴν τοῦ τμήματος αὐτῶν τῶν 35 χιλιομέτρων, θέλομεν δαπάνην ὕψους 30.000.000 καὶ χρονικὴν διάρκειαν 2 ἐτῶν. Κατὰ τὴν διετίαν αὐτὴν θὰ παραδώσωμεν τὸ τμῆμα τοὐλάχιστον τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν—συνόρων. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἀδικαιολόγητος ἡ χορήγησις πιστώσεως δι’ αὐτὸ τὸ τμῆμα. Νομίζω, ὅτι ἡ πρόταξις τῆς χαράξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐθνικῆς ὁδοῦ διὰ τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ἐνῶ ἠμποροῦσε νὰ πάῃ καὶ δι’ ἄλλης χαράξεως, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον, οὕτως ὥστε νὰ ἰσχυρίζησθε, ὅτι ἔχομεν παραμελήσει τὸν Νομὸν Μαγνησίας.

§57Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐπιμένομεν, διὰ τὸ Καράβωμα, διότι μὲ τὴν ἄφιξιν εἰς τὸν Βόλον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἐδόθη ἐντολὴ καὶ ἐβελτιώθη ἡ ὁδὸς Βόλου–Τσαγγαράδων. Ἀλλὰ σᾶς ἔθιξα τὸ θέμα τοῦ κληροδοτήματος Πολυμέρη καὶ δὲν ἀπηντήσατε διὰ τὰς 250.000 χρυσᾶς λίρας ποὺ εἶναι κατατεθειμέναι. Μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν χρησιμοποιηθῇ, νὰ ὑπάρξῃ κἄποια βατότης εἰς τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ μεταξὺ Τσαγγαράδων–Ζαγορᾶς.

§58Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ἐργάζομαι βάσει τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Τώρα ποὺ ἐθέσατε τὸ ζήτημα τοῦ κληροδοτήματος, θὰ τὸ ἐρευνήσω καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν ὑπάρξῃ δυνατότης νὰ διατεθῇ διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Πηλίου.

§59Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Πελασγίας, τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. ἐδέχθη νὰ κάμῃ δάνειον καὶ νὰ διαθέσῃ 12.000.000 δραχμῶν, νὰ διατεθῇ δὲ περαιτέρω πίστωσις ἐκ τοῦ Ὑπουργείου.

§60Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, δὲν ἔχω καμμίαν πρότασιν τῶν Κ.Τ.Ε.Λ., ἀλλὰ τοὐναντίον ἔκθεσιν τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Πηλίου ἀπαιτοῦνται 50 ἑκατομμύρια δραχμῶν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὑπ’ ἀριθ. 6 καὶ 7 ἐρωτήσεις ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει εἶναι τοῦ συναδέλφου κ. Γεωργίου καὶ θὰ ἔπρεπε κανονικὰ νὰ διαγραφοῦν, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ ἐρωτῶν βουλευτής. Ἐπειδὴ ὅμως ἀφοροῦν θέματα τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι συνεπικουροῦντος καὶ τοῦ Προέδρου διαγράφονται ἐρωτήσεις ἀντιπολιτευομένου βουλευτοῦ, παρακαλῶ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἔγκρισίς σας, ὅπως αἱ ἐν λόγῳ ἐρωτήσεις μὴ διαγραφοῦν, ἀλλ’ ἀναβληθοῦν. Τὴν αὐτὴν παράκλησιν διατυπώνω καὶ διὰ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 8 καὶ 9 ἐρωτήσεις τοῦ συναδέλφου κ. Βαρδινογιάννη.

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν ἐκτέλεσιν τεχνικῶν ἔργων εἰς τὸ τμῆμα Φρεαττύδος–Πασαλιμανίου κλπ.

§64Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπησχόλησα καὶ ἄλλοτε τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων μὲ τὰ θέματα τῆς περιφερείας Πασαλιμανίου, Φρεαττύδος καὶ Τουρκολιμάνου. Πρὸ ἔτους δέ, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐτόνισεν, ἀντιτιθέμενος εἰς τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις, ὅτι, ὅ,τι κατασκευάζεται ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος Πειραιῶς, κατασκευάζεται κατὰ τρόπον ἄριστον. Κατὰ συγκυρίαν, ὀλίγον μετὰ τὰς δηλώσεις του, ἔπειτα ἀπὸ βροχήν, ἡ Πλατεῖα Ἀλεξάνδρας, τότε ἀκριβῶς ἀνακατασκευασθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ο. Λ.Π., κατέπεσεν. Ἤδη, ἐπεκτείνεται ὁ λιμενίσκος Πασαλιμανίου κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε ὑπάρχει κίνδυνος τὸ λιμανάκι αὐτὸ νὰ καταστῇ μεγάλος ἀκάλυπτος βόθρος. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ κατέλθητε εἰς τὸν Πειραιᾶ κατὰ τὴν ὥραν ποὺ ὁ ἄνεμος φυσᾷ ἐκ τῶν ἔξω πρὸς τὰ μέσα καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ περιφέρεια θὰ καταστῇ ἀκατοίκητος, ἐὰν δὲν γίνουν τὰ ἀπαραίτητα τεχνικὰ ἔργα. Λέγεται, ὅτι ὑπάρχει σχέδιον μεταφορᾶς ὅλων τῶν βόθρων πρὸς τὴν περιφέρειαν Φρεαττύδος. Τὸ σχέδιον εἶναι Ἰταλοῦ μηχανικοῦ, καταρτισθὲν πρὸ 35ετίας, ὅτε ἡ περιφέρεια αὐτὴ ἦτο ἀκατοίκητος. Σήμερον μεταφορὰ τοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ πρὸς τὰ ἐκεῖ θὰ σημάνῃ καταστροφὴν τῆς περιφερείας. Ὑπάρχει ὅμως ἡ λύσις τῆς ἀποχετεύσεως πρὸς Κερατσίνι, ἀπ’ ὅπου διέρχεται ὁ κεντρικὸς ἀποχετευτικὸς ἀγωγὸς Πειραιῶς, μόνον δὲ διὰ τῆς λύσεως αὐτῆς θὰ διασωθῇ ἡ πλευρὰ ἀπὸ Πασαλιμανίου μέχρι Σχολῆς Ναυτικῶν Δοκίμων. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ κατέλθητε εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ νὰ πραγματοποιήσητε σύσκεψιν ὑπὸ τὴν προεδρίαν σας, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ ἐνδεδειγμένη λύσις.

§65Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἐπανειλημμένως κατέρχομαι εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὄχι τώρα ποὺ εἶμαι Ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ προτοῦ πολιτευθῶ, δύναμαι δὲ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι γνωρίζω πολλὰ ἐκ τῶν βασικῶν του προβλημάτων. Μὲ αἰφνιδιάσατε εἰς τὸ θέμα, εἰς τὸ σχετικὸν μὲ τὰ ἐκτελούμενα ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. ἔργα. Ὑπήρξατε αὐστηρὸς εἰς τὴν κρίσιν σας, καίτοι δὲ δὲν εἶμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕτοιμος νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ, δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ Ο.Λ.Π. ἐκτελεῖ ἔργα ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν κατὰ τρόπον πλήρως ἱκανοποιητικόν, χωρὶς φυσικὰ ν’ ἀποκλείω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν καὶ μικροσφάλματα. Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοοῦνται τὰ τεράστια ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Τὸ θέμα τῆς ἀποχετεύσεως παρουσιάζεται δυσχερές, διότι δὲν εἶναι εὔκολον ὅλα τὰ λήμματα τῆς περιοχῆς Ζέας νὰ σταλοῦν πρὸς τὸν κεντρικὸν ἀποχετευτικὸν ἀγωγὸν τοῦ Κερατσινίου. Ἡ μελέτη τοῦ τεχνικοῦ Ἰταλοῦ συνεπληρώθη μὲ μελέτας γενομένας καὶ κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν. Πάντως σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν ἐθεωρήθη πραγματοποιήσιμος λύσις, ἀντιμετωπίζουσα τὸ πρόβλημα σύμφωνα πρὸς τὴν ἰδικήν σας πρότασιν. Ἀντιμετωπίζομεν τὴν γνωστὴν λύσιν, δι’ ἣν ἔχουν ἐκτελεσθῆ καὶ ὡρισμένα ἔργα. Νὰ διοχετεύσωμεν δηλαδὴ τὰ λήμματα πρὸς τὴν Καλλίπολιν καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὴν θάλασσαν εἰς μέγα βάθος, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, φυσικὰ ἐκτελέσεως ἔργων, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν δυσμενεῖς συνέπειαι διὰ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Λόγῳ τῆς μεγάλης ἐπεκτάσεως τῆς Πρωτευούσης καὶ τοῦ Πειραιῶς, αἱ ἀνάγκαι ἀποχετευτικῶν ἔργων εἰς τὸ λεκανοπέδιον Ἀθηνῶν εἶναι τεράστιαι, διότι ἡ ἀνάπτυξις περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα, ἔγινε χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀπαιτουμένη ὑποδομή. Ἡ ἱεράρχησις ἐκτελέσεως ἀναλόγων ἔργων, γίνεται βάσει τῶν πόρων ποὺ διαθέτομεν.

§66Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὰς πληροφορίας ποὺ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς παράσχῃ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ὅσον ἀφορᾷ τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας τὸν εὑρίσκει ἀπαράσκευον θὰ τὸν παρεκάλουν ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἄλλης ἐρωτήσεως μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος. Πάντως σημειώνω ἰδιαιτέρως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν ἀφορῶσαν τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως τοῦ λιμενίσκου Πασαλιμανίου κατὰ τὴν ὁποίαν δήλωσιν ὁ λιμὴν οὗτος ἀποκλείεται νὰ καταστῇ σούδα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Καλλίπολιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μὲ ἔπεισε καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔχωμεν δεινά.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σπεντζάρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Κρεσταίνων — Ἀνδριτσαίνης.

§68Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΡΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος καὶ νευραλγικῆς σημασίας δρόμον, δρόμον συνδεδεμένον μὲ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὸν πολιτισμὸν μιᾶς ὁλοκλήρου ἐπαρχίας, τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, τῆς ὁποίας καὶ ἀποτελεῖ τὴν κυρίαν ὁδικὴν ἀρτηρίαν. Πρόκειται περὶ τοῦ δρόμου Κρεσταίνων–Ἀνδριτσαίνης. Ὁ δρόμος αὐτὸς ἐπιπροσθέτως εἶναι ἐξόχου τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος, δεδομένου, ὅτι ὁδηγεῖ εἰς τὸ ἀριστούργημα τοῦ Ἰκτίνου, τὸν Ἐπικούρειον Ἀπόλλωνα. Ὁ δρόμος αὐτὸς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, ὑπεβιβάσθη ἀπὸ ἐθνικοῦ εἰς ἐπαρχιακὸν καὶ ἔκτοτε ἡ κατάστασις τοῦ δρόμου αὐτοῦ χειροτερεύει συνεχῶς, κατέστη ἐπικίνδυνος καὶ ἀδιάβατος καὶ ἡ συγκοινωνία διεκόπη πλειστάκις, ὡς καὶ ἐσχάτως. Συνεπείᾳ τούτου, τηλεγραφικαὶ διαμαρτυρίαι καταφθάνουν ἀπὸ πλευρᾶς Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ αἱ στῆλαι τοῦ ἐπαρχιακοῦ μας τύπου καταλαμβάνονται συχνάκις ἀπὸ ἐκκλήσεις καὶ διαμαρτυρίας εἰς ἔκφρασιν τῆς κρατούσης ἄκρως δυσκόλου καταστάσεως. Εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς περιελήφθη εἰς τὸ πενταετές, ἡ μελέτη ἀνετέθη εἰς τὴν ΣΥΚΕΑ καὶ ἡ μελέτη ἤδη εἶναι ἑτοίμη πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Συμβούλιον Δημοσίων Ἔργων. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἡ ἁρμοδιότης τῆς ΣΥΚΕΑ εἶναι περιωρισμένη, καὶ ἀφορᾷ μῆκος 13 χιλιομέτρων, ὅσον τὸ μῆκος τῆς παραλλαγῆς, ἐνῷ ὁ δρόμος αὐτὸς εἶναι μήκους περίπου 50 χιλιομέτρων. Τὸ Ταμεῖον Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας, μὲ τὰ ψιχία, τὰ ὁποῖα διαθέτει, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δαπάνην τῆς κατασκευῆς ἑνὸς τοιούτου δρόμου, ἀπαιτοῦντος ποσὸν 50 καὶ 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ εἶμαι ἄδικος, κ. Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Ἠλείας αἰσθάνεται βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ μεγάλα ἔργα, τὰ ὁποῖα κατασκευάζει, ὡς τὰ φράγματα Πηνειοῦ καὶ Ἀλφειοῦ, τὰ ὁποῖα θὰ μεταβάλουν ριζικῶς τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἠλειακοῦ λαοῦ καὶ γενικώτερον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Τοῦτο ὅμως, δὲν σημαίνει, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἄκρως ἐπείγουσαι ἀνάγκαι, ἀνάγκαι καταστᾶσαι ἐσχάτως ἄκρως ἐπιτακτικαί, ὡς ἡ παροῦσα τοῦ δρόμου Κρεσταίνων–Ἀνδριτσαίνης. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, βάσει τῶν ὅσων πολλῶν ἔχει μέχρι σήμερον ἐπιτελέσει, θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιδείξῃ τὴν δέουσαν εὐαισθησίαν καὶ μέριμναν καὶ διὰ τὸν δρόμον Κρεσταίνων–Ἀνδριτσαίνης. Ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω, τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ὅπως θελήσῃ καὶ ἐκδηλώσῃ ὅλον του τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ὅλον του τὸν ζῆλον διὰ τὴν ταχυτέραν δυνατὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς ἄκρως ζωτικοῦ καὶ ἄκρως νευραλγικοῦ ζητήματος, συνδεδεμένον μὲ τὴν ζωὴν μιᾶς ὁλοκλήρου καὶ ὑπερόχου Ἐπαρχίας. Ἀναμένομεν, καὶ μαζὶ μὲ ἡμᾶς, ὁ λαὸς τῆς Ὀλυμπίας νὰ ἀκούσωμεν τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ζωτικωτάτου ζητήματος.

§69Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἶναι σύμφωνον μὲ τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Ἡ ὁδὸς Ἀνδριτσαίνης–Κρεσταίνων εἶναι πράγματι ζωτικῆς σημασίας. Διὰ τοῦτο ἐπροτάθη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν καὶ συμπεριελήφθη εἰς τὸ 5ετὲς σχέδιον. Ἤδη ἤρχισεν ἡ σχετικὴ προεργασία, ὑποβληθείσης τῆς μελέτης, διὰ τὴν περιοχὴν ὅπου παρατηροῦνται κατολισθήσεις τοῦ ἐδάφους καὶ ἐπὶ μήκους 13 χιλιομέτρων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ 5ετὲς σχέδιον. Βεβαίως, δὲν δύναμαι ἀπὸ τοῦδε νὰ καθορίσω πότε θὰ ἀρχίσῃ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου, δεδομένου, ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δυνατότητα τῶν Μ.Ο.Μ.Α. Εἰς τὸ κατασκευαστικὸν πρόγραμμα περιελήφθη καὶ ὁδοστρωσία ἐπὶ μήκους 41 χιλιομέτρων.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἡ προτασσομένη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, δι’ ἧς ἐπερωτῶνται οἱ Ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν, Συντονισμοῦ καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι δὲν παρέσχον τὰς ζητηθείσας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 194)12)12.1.1962 ἐρωτήσεώς των πληροφορίας ἀναφορικῶς μὲ τὰ προβλήματα καὶ τὴν τύχην τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, ἀλλ’ οὔτε καὶ κατέθεσαν τὸν αἰτηθέντα φάκελλον. Πρὶν ἀρχίσῃ τὴν ὁμιλίαν της ἡ ἐκ τῶν ἐπερωτώντων παρισταμένη κ. Σβώλου θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Λυκουρέζου, Γ. Βασιλάτου, Θ. Μανωλοπούλου κλπ. ζητούντων νὰ προταχθῶσιν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 45, 46 καὶ 102 ἐπερωτήσεις τῶν κ.κ. Ν. Ἀλαβάνου, Κ. Βοβολίνη, Ε. Ζαννῆ, Θ. Καψάλη, Π. Λυκουρέζου καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἀπευθυνόμεναι πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἀναφερόμεναι εἰς θέματα σχετικὰ μὲ τὴν μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ τῆς ἀμέσου φορολογίας, τὴν κατάργησιν τῶν νομοθετημένων φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐν γένει εἰς θέματα τῆς φορολογίας. Εἴθισται, ὅμως, ἐκκρεμούσης μιᾶς ἐπερωτήσεως, ὅπως εἶναι ἡ ἐπερώτησις περὶ τῶν τουριστικῶν ἔργων τῆς προσεχοῦς Τρίτης, νὰ μὴ λαμβάνηται ἀπόφασις προτάξεως ἄλλων ἐπερωτήσεων, διότι εἰσερχόμεθα οὕτω εἰς μίαν περιπλοκήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει λαμβάνεται ὑπὸ σημείωσιν, ἡ πρότασις τῶν κ.κ. βουλευτῶν, θὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ὅταν ἐγγίζῃ ἡ ἐκπνοὴ τῆς ἄλλης ἐπερωτήσεως, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν ἐγκρίνῃ τὴν πρόταξίν της.

§71Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν τύχην τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, διότι οἱ δύο, ἐκ τῶν τριῶν ὑπογραψάντων αὐτήν, συνάδελφοι κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, ἀπουσιάζουν.

§72Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω νὰ συζητηθῇ ἀπόψε. Πρῶτον, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μπριλλάκης νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἦτο τύποις καὶ οὐσίᾳ ὁ ἁρμόδιος διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολήν.

§73Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως καὶ ἐζήτησα τὴν ἀναβολήν.

§74Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον εἶναι παρὼν εἷς τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἐπερώτησιν ἔπρεπε ἐκεῖνος νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολήν. Δεύτερον, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἐπανειλημμένως προβάλλεται εἰς τὸ Τύπον διὰ τῆς δημοσιεύσεως τῶν ὑποβαλλομένων ἐπερωτήσεων καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ εἶμαι συνεχῶς ἐδῶ, διότι ὑπάρχουν πολλοὶ λόγοι δι’ ἐνδεχόμενα ταξίδια, καὶ δεδομένου τρίτον, ὅτι εἶναι παρὼν εἷς τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἐπερώτησιν, ἄξιος δὲ ὅπως ἀπέδειξε, διὰ νὰ κρατήσῃ τὸ βῆμα καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησιν, θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ δρᾶμα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖον παίζεται κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν εἰς τὴν χώραν τοῦ Νείλου, εἰσῆλθεν εἰς καταστροφικὴν λύσιν ἀπὸ 2–3 ἐτῶν ποὺ κορυφώνεται μὲ τὴν ἔξοδον τῶν Ἑλλήνων τῆς Αἰγύπτου ποὺ ἤδη προσέλαβε μορφὴν φυγῆς. Ἡ καταστροφικὴ αὐτὴ λύσις εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς «μοιραία» συνεπεία ἑνὸς νέου ἐθνικισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνεπτύχθη ἐν Αἰγύπτῳ, ἀφ’ ὅτου οἱ Αἰγύπτιοι, κατώρθωσαν νὰ ἀποτινάξουν τὸν ἀποικιακὸν ζυγόν, ὡς συνέπεια τοῦ συναφοῦς καὶ δικαίου μίσους κατὰ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ ἀπὸ τοὺς χθεσινοὺς δούλους τῶν ἀποικιστῶν μὲ ἐπέκτασιν πρὸς ὅσα ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς κατάλοιπά του καὶ ἀκόμη πρὸς ὅλους τοὺς ξένους; Εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ πὼς ἦτο ἀναπότρεπτος τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Ἕλληνας, ὅταν προϋπῆρξε μία πορεία δεκαετῶν ἐξελίξεων εἰς τὴν Η.Α.Δ. μὲ διαφόρους φάσεις ἐπηρεαζομένας ἀπὸ ἐσωτερικὰ ὅσον καὶ ἐξωτερικὰ αἴτια, ποὺ ἄφηναν μεγάλα περιθώρια καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ἐπωφελεῖς λύσεις διὰ πάρα πολλὰ ἐξ αὐτῶν; Ἤδη ἀπὸ τῆς καταργήσεως τῆς μοναρχίας ποὺ εἶχεν ἀκολουθηθῇ ἀπὸ μέτρα ἀπαλλοτριώσεων καὶ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ὑπηκόων τῶν ξένων ἰμπεριαλιστῶν καὶ ἀργότερον ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Νάσερ εἶχον διαφανῆ κίνδυνοι σὲ ὅλους τοὺς ξένους ὑπηκόους ἀκόμη καὶ τοὺς Ἕλληνας παρὰ τοὺς ἱστορικοὺς δεσμοὺς μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν τὴν ἁρμονικωτάτην συμβίωσιν Αἰγυπτίων καὶ Ἑλλήνων καὶ τὰς ἀνεπτυγμένας σχέσεις φιλίας μεταξύ των, χάρις καὶ εἰς τὴν ἰσοπεδωτικὴν ἐπίδρασιν τῆς σκληρᾶς βιοπάλης διὰ τὸ μέγιστον μέρος τῶν Ἑλλήνων παροίκων ποὺ πτωχοὶ οἱ περισσότεροι καὶ αὐτοί, εἰργάζοντο πλησίον τῶν πτωχῶν καὶ ἐξαθλιωμένων ἀπὸ τὸν ἀποικισμὸν Αἰγυπτίων ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τοῦ Αἰγυπτιακοῦ πληθυσμοῦ. Αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ὤφειλαν νὰ ἔχουν ἔκτοτε μίαν σαφῆ πολιτικὴν μὲ προοπτικὴν προσηρμοσμένην πρὸς τὴν νέαν πραγματικότητα ἀντὶ νὰ τηροῦν στάσιν ἀναμονῆς ποὺ μπορεῖ ἀνέτως νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἀρνητική. Ἡ ἔγκαιρος προσαρμογὴ θὰ διηυκόλυνε ἀσφαλῶς ἐγκαίρως καὶ τὴν σύναψιν γραπτῶν συμφωνιῶν, διὰ νὰ λυθοῦν ὡρισμένα οὐσιώδη ζητήματα τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων. Ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ὅμως νὰ ἠρκέσθη εἰς λόγους καὶ ἐκδηλώσεις φιλίας. Εἶχε καὶ προφορικὰς ὑποσχέσεις; Δὲν τὸ γνωρίζομεν. Ἡ κατάθεσις τῶν φακέλλων ποὺ ἐζητήσαμεν θὰ τὸ διευκρίνιζε. Θὰ διευκρίνιζε ἀκόμη εἰς ποῖον βαθμὸν εὐθύνεται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθεν ὁ Αἰγυπτιώτης Ἑλληνισμὸς ἐκτὸς ἄλλων καὶ διότι δὲν ἀντιμετώπισε ἐγκαίρως τὰ προβλήματά του. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἂν ὄχι τι ἄλλο, τοὐλάχιστον θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν καὶ παραμονὴν τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ μακροπροθέσμως. Τί ἔπραξε δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις; Τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον καὶ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχομεν ἡμεῖς, δὲν διευκρινίζουν ἂν καὶ τὶ ἔπραξεν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπεβάλαμεν ἐρωτήσεις καθ’ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔτη καὶ ἐπερωτήσεις σήμερον διὰ νὰ μᾶς διευκρινίσῃ τὸ πῶς ἀντιμετώπισε τὸ τεράστιον τοῦτο πρόβλημα. Ἐπίσης ἐζητήσαμεν καὶ ζητοῦμεν τὴν κατάθεσιν τῶν σχετικῶν ἐγγράφων. Ἀκόμη νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀξιοποίησε τὴν στάσιν τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ στὴν περίοδον τῆς ἰμπεριαλιστικῆς ἐπιθέσεως κατὰ τοῦ Σουέζ, ὅπου ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τῆς Αἰγύπτου ἀντέστη μαζὶ μὲ τοὺς Αἰγυπτίους σχηματίσας ἐθελοντικὴν ταξιαρχίαν εἰς τοὺς ἰμπεριαλιστάς. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀξιοποίησε οὔτε τὴν ψῆφον της ὑπὲρ τῆς Η.Α.Δ. εἰς τὸν Ο.Η.Ε. ὑπὲρ τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ τὸ 1956. Δὲν ἐφρόντισε νὰ προσαρμόσῃ τὰς Ἑλληνικὰς παροικίας εἰς τὴν νέαν πραγματικότητα καὶ δὲν ἐφρόντισε μὲ πλήρη μελέτην ὅλων τῶν ζητημάτων τῶν Αἰγυπτιωτῶν νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα πρόγραμμα ἐνεργειῶν. Ἀντιμετώπισε περιπτωσιακὰ τὰ ζητήματα ὅταν τὸ καθένα παρουσιάζετο μὲ κάποιαν ὀξύτητα, π.χ. τὸ ζήτημα τῶν Ἑλληνικῶν σχολείων τῆς Αἰγύπτου. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα, ὅτι ἡ Αἴγυπτος ἀντιμετωπίζει ὀξὺ δημογραφικὸν πρόβλημα. Διότι παρὰ τὰς προόδους της δὲν ἐπέτυχε ἀκόμη ἐκβιομηχάνισιν, ἀλλ’ οὔτε ἠδυνήθη ἀκόμη νὰ ἀξιοποιήσῃ ὅλην τὴν γῆν της, διότι τὰ μεγάλα ἔργα τοῦ Ἀσουὰν δὲν ἐτελείωσαν καὶ συνεπῶς, ἡ Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνησις ὁπωσδήποτε θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην, πρῶτον νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τακτοποίησιν εἰς ἐργασίας τῶν χιλιάδων ἀνέργων της καὶ οὐχὶ τῶν ξένων ὑπηκόων. Ἐπίσης, θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ἐπ’ ἄπειρον οἱ ξένοι ὑπήκοοι δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἐξασκοῦν διάφορα ἐπαγγέλματα ἀνεξελέγκτως ἐντὸς τῆς Αἰγύπτου, ὅταν οἱ Αἰγύπτιοι σήμερον κατὰ χιλιάδας εἰδικεύθησαν εἰς τέχνας καὶ ἐπαγγέλματα, ἐτελείωσαν Πανεπιστήμια, Πολυτεχνεῖα καὶ τεχνικὰς σχολὰς ἐντοπίους καὶ ξένας καὶ εἶναι σήμερον ἱκανοὶ δι’ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ τὰς ὑπηρεσίας, διὰ τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου ἦσαν ἀνίκανοι. Ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰ εἶδε ὅλα αὐτὰ ἢ δὲν τὰ ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν, ὥστε νὰ ἐπιτύχῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὐλάχιστον ἐργασίαν εἰς τοὺς Αἰγυπτιώτας Ἕλληνας ὑπὸ ὅρους «ἀμοιβαιότητος»; Ἡ Κυβέρνησις περιέβαλε ἐξ ἄλλου ὅλα τὰ ἀφορῶντα τοὺς Ἕλληνας παροίκους θέματα μὲ μυστηριακὴν σιωπήν. Δὲν ἐπληροφόρησε ποτὲ σχετικῶς τὸ Σῶμα ὅπως ἄλλοτε σχετικὰ μὲ ἄλλα καίρια ἐθνικὰ θέματα ὡς π.χ. τῆς Κύπρου. Ἡ Ε.Δ.Α. ἐπεσήμανε πρὸ πολλοῦ τὴν κατάστασιν σχετικῶς μὲ τὰ ἀγχώδη ζητήματα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς κατατεθείσας ἐρωτήσεις τῆς Ε.Δ.Α. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατενόησε, ὅτι ἡ Αἴγυπτος εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐπιβάλῃ ἰσοτιμίαν εἰς τὰς σχέσεις της μετ’ ἄλλων Κρατῶν. Πιστεύομεν, ὅτι διὰ διμερῶν συμφωνιῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λυθοῦν πολλὰ ἐκ τῶν αἰτημάτων τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ρεαλιστικῶς τὴν πραγματικότητα καὶ ν’ ἀναγνωρίσῃ εὐθέως τὸ δικαίωμα τοῦ Αἰγυπτιακοῦ Κράτους νὰ κανονίζῃ τὰ τοῦ οἴκου του, νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ζητήματα τῶν ξένων σχολείων καὶ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἰσοτιμίαν του πρὸς κάθε χώραν. Θὰ ἔπρεπεν ἀκόμη νὰ δῇ καθαρά, ὅτι πέραν ὡρισμένων ἐξασφαλίσεων διὰ τὴν παραμονὴν καὶ ἐργασίαν ποὺ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ ὡς πρὸς ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν Ἑλλήνων ὑπηκόων, θὰ ἐτίθετο ἐκ τῆς διαμορφώσεως τῆς ἐν Αἰγύπτῳ καταστάσεως καὶ θέμα ν’ ἀναγκασθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ ζητήσῃ ἕνας ἀριθμὸς Ἑλλήνων τὴν Αἰγυπτιακὴν ὑπηκοότητα καὶ ἀκόμη καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἄλλων Ἑλλήνων ἀποίκων. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ δι’ ὅσους θὰ ἐλάμβανον τὴν Αἰγυπτιακὴν ὑπηκοότητα, τὴν δυνατότητα νὰ μορφώσουν τὰ παιδιά των σὲ Ἑλληνικὰ σχολεῖα ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὡρισμένας ἄλλας ἐγγυήσεις ὡς καὶ οἰκονομικὰς διευκολύνσεις διὰ τὴν ἀπόκτησίν της. Ὅσον δὲ ἀφορᾶ τὸν ἐπαναπατρισμόν, ὅρους ποὺ θὰ ἐξησφάλιζον τὴν μεταφορὰν ὡρισμένων περιουσιακῶν στοιχείων, ὡς καὶ ἄλλας διευκολύνσεις. Ἐπίσης, σχετικὰ μὲ τὴν ἀποζημίωσιν δι’ ἐθνικοποιήσεις ἢ ἀπαλλοτριώσεις περιουσιῶν Ἑλλήνων ἀποίκων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν διαπραγματεύσεις καὶ νὰ δοθοῦν λύσεις. Τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὴν ἐκποίησιν τῶν περιουσιῶν τῶν Ἑλληνικῶν ἱδρυμάτων, ὥστε ἐκ τοῦ προϊόντος της νὰ γίνῃ δυνατὴ ἡ περίθαλψις καὶ ἡ στέγασις τῶν ἐπαναπατριζομένων. Τὶ ἔκαμε καὶ δι’ αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις; Νομίζω σκόπιμον, νὰ φέρω ἐνώπιόν σας, κ. βουλευταί, τὰς ἐρωτήσεις ποὺ κατέθεσεν ἡ Ε.Δ.Α., κυρίως διὰ νὰ λάβητε γνῶσιν τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν: 1) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1151 τῆς 5.2.1960, διὰ τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν, Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας, μὲ τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν ὑπόμνημα τῶν ἀποστρατευθέντων Ἑλλήνων Ἀλεξανδρείας 1945, ποὺ μεταξὺ ἄλλων διελάμβανε τὰ ἑξῆς: «...... Σειρὰ ἐπαγγελμάτων, ἀπὸ τοὺς ἁπλοὺς εἰδικευμένους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἐμπόρους, ἕως τοὺς τεχνικοὺς καὶ ἐπιστήμονας, ἐπαγγέλματα, ἅτινα ἐμονοπωλοῦντο σχεδὸν εἰς τὸ παρελθὸν ὑπὸ ὁμογενῶν, ἔπαυσαν πλέον νὰ ἀποτελοῦν ἀποκλειστικὸν προνόμιον τῶν ξένων παροίκων. Χιλιάδες Αἰγυπτίων νέων ἀποφοιτοῦν ἐτησίως ἐκ τῶν Αἰγυπτιακῶν Πανεπιστημίων ἢ μετεκπαιδεύονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν εἶναι καθόλου ὑπερβολὴ νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ ἡμέτεροι ὑστεροῦν σήμερον τῶν Αἰγυπτίων συναδέλφων των, ἰδίως λόγῳ τῆς μὴ τελείας γνώσεως τῆς γλώσσης τοῦ τόπου, ἡ ὁποία σήμερον καθιερώθη ὡς ἡ μόνη ἐπίσημος τοιαύτη εἰς τὰς συναλλαγὰς καὶ ἀλλαχοῦ. Οὕτω, ἐν πολλοῖς, ὁ Αἰγυπτιώτης Ἑλληνισμὸς εὑρέθη εἰς μειονεκτικὴν θέσιν καὶ ὅλως ἀπροετοίμαστος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς νέας συνθήκας. Τμῆμα βεβαίως τῆς Παροικίας ἔχει τὰς δυνατότητας καὶ ἐκδηλώνει διάθεσιν ἀναπροσαρμογῆς εἰς τὰς σημερινὰς συνθήκας. Τὸ τμῆμα αὐτὸ βασίζεται, κατ’ ἀρχήν, εἰς τὰς ἰδίας αὐτοῦ δυνάμεις καὶ ἔχει ἐπίγνωσιν, ὅτι τὰ προβλήματά του θὰ λυθοῦν δι’ ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεων μετὰ τῶν ἀρχῶν τῆς Ἡνωμένης Ἀραβικῆς Δημοκρατίας. Ἐν τούτοις, ἡ ἀρωγὴ ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς ὡρισμένα ζητήματα, ὅπως λ.χ.: — Τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἀναπροσαρμογῆς ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν τελείαν ἐκμάθησιν τῆς Ἀραβικῆς γλώσσης. — Τῆς χορηγήσεως, εἰς μέγα ἀριθμὸν παροίκων τῆς Ἀραβικῆς ἰθαγενείας ἢ τῆς ἰσοτίμου μεταχειρίσεως τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ πρὸς τοὺς ὑπηκόους τῶν ἄλλων Ἀραβικῶν χωρῶν, θέματα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Πρωθυπουργός, κατὰ τὴν ἐν ἔτει 1958 διέλευσίν του ἐν Αἰγύπτῳ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσῃ μετὰ τοῦ Προέδρου Ἀμπντὲλ Νάσσερ, εἴτε ἀκόμη: — Τῆς ἀναγνωρίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς τῆς «ἀμοιβαιότητος» εἰς πλεῖστα ὅσα ἐπαγγέλματα, ἵνα οὕτω ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς Αἰγυπτιώτας Ἕλληνας νὰ ἐξασκοῦν αὐτὰ ἐνταῦθα, φρονοῦμεν, ὅτι οὐδόλως ἀντίκειται πρὸς τὰ διεθνῆ θέσμια καὶ θὰ ἦτο συνεπῶς δυνατὸν καὶ εὐκταῖον νὰ ἐξεδηλοῦτο ἐπ’ αὐτῶν τὸ Ἑλληνικὸν Κρατικὸν ἐνδιαφέρον. Ὅμως, καὶ τὸ ἕτερον τμῆμα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ δικαιοῦται ἰδιαιτέρως τῆς μερίμνης καὶ ἀρωγῆς τοῦ Κέντρου. Πρόκειται δι’ ὅσους, διὰ λόγους ἀδυναμίας ἀναπροσαρμογῆς ἢ ἐξασκήσεως ἐπαγγέλματος, εἴτε καὶ ἁπλῶς διὰ συναισθηματικοὺς ἢ οἰκογενειακοὺς λόγους ἀτενίζουν πρὸς τὸν ἐπαναπατρισμόν. Δυστυχῶς ὅμως, σειρὰ δυσκολιῶν, ὅπως ἡ ἀπαγόρευσις προσλήψεως εἰς πλείστας ἑταιρείας καὶ ἐπιχειρήσεις προτοῦ διαρρεύσῃ περίοδος δύο ἐτῶν ἀπὸ τῆς ὁριστικῆς ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν πατρίδα, εἴτε οἱ περιορισμοὶ εἰς σειρὰν ἐπαγγελμάτων, δημιουργοῦν εἰς τοὺς ἐπαναπατριζομένους τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὑφίσταται, ὡς μὴ ἔδει, διάκρισις μεταξὺ αὐτοχθόνων καὶ «ἀλλοδαπῶν». Ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἐμπόδια, ὅπως ἡ φορολόγησις τῶν μεταχειρισμένων σκευῶν καὶ ἐπίπλων, ἅτινα συναποκομίζουν οἱ ἐπαναπατριζόμενοι, αἱ δυσκολίαι εἰς τὴν ἐξαγορὰν ἢ τὴν ἀναβολὴν τῆς στρατιωτικῆς θητείας, ἡ οὐσιαστικὴ ἐξάλειψις τοῦ δικαιώματος μεταφορᾶς καὶ τοῦ μικροτέρου κεφαλαίου συνεπείᾳ τῶν περιορισμῶν τοῦ «κλῆριγκ» (δικαίωμα τοῦ ὁποίου χαίρουν οἱ ὑπήκοοι ἄλλων κρατῶν καὶ ἀναφέρομεν ὡς παράδειγμα, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ ὑπήκοοι δικαιοῦνται νὰ μεταφέρουν μέχρι Λιρ. Αἰγ. 7.000), συνθλίβουν καὶ ἀποκαρδιώνουν τοὺς ἐπαναπατριζομένους......». Καὶ ἐζητούσαμεν τὴν ἄρσιν τῶν ἀναφερομένων ἐμποδίων καὶ περιορισμῶν ὡς καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῶν λοιπῶν αἰτημάτων καὶ λῆψιν ἀναλόγων μέτρων. Ὅμως οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ δὲν μᾶς ἀπήντησαν. Τὴν 5.2.1960 ὑπεβάλαμεν δευτέραν ἐρώτησιν εἰς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Παιδείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἀπήντησεν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐρώτησίς μας δὲν ἦλθε πρὸς συζήτησιν. Ὡς τόσον, ὁ τύπος εἶχεν ἤδη ἀναγράψει τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν παιδιῶν τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἀπέκτησαν τὴν Αἰγυπτιακὴν ὑπηκοότητα, ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα, καὶ ὅτι μόνον τὸ 6% τοῦ συνόλου τῶν ἤδη φοιτώντων Ἑλλήνων μαθητῶν, τῶν ὁποίων οἱ γονεῖς εἶχον τὴν Αἰγυπτιακὴν ὑπηκοότητα, θὰ ἠδύναντο νὰ φοιτήσουν. Διὰ τῆς νέας ἐρωτήσεώς μας, ἐτονίζαμεν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ εἶχε καταστροφικὴν ἐπίδρασιν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν παροικίαν τῆς Αἰγύπτου. Ἐζητήσαμεν καὶ τότε τὴν κατάθεσιν τῶν σχετικῶν ἐγγράφων, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, πῶς διεχειρίσθη τὸ ζήτημα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν τύχην μεγάλης ὁμάδος Ἑλλήνων. Τὴν 1.2.1961 κατεθέσαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1343 νέαν ἐρώτησίν μας ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητούσαμεν ἀπάντησιν εἰς ποίας προέβη ἐνεργείας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ Ν. Δ. τῆς 3.10.1961 ὑπ’ ἀριθ. 263 καὶ τοῦ συμπληρωματικοῦ τοιούτου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 288 τῆς 14.11.1960. Τὰ Νομοθετήματα αὐτὰ προέβλεπαν τὰ ἑξῆς: 1) Ὅτι ἡ χορήγησις ἀδείας διαμονῆς διὰ τοὺς Ἕλληνας παροίκους θὰ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἐργασίας καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ξένοι ποὺ εἶχον ἤδη ἄδειαν διαμονῆς 1, 5 καὶ 10 ἐτῶν, ὀφείλουν ν’ ἀποκτήσουν ἄδειαν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος, ἡ ὁποία θὰ τοὺς δοθῇ ἐφ’ ὅσον ἡ δραστηριότης των εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρουσα καὶ ὄχι ἀνταγωνιστικὴ διὰ τὸ ἐγχώριον ἐργατοϋπαλληλικὸν δυναμικόν. 2) Ἐδίδετο προθεσμία μέχρι Μαΐου 1961, ἐντὸς τῆς ὁποίας ὅλοι οἱ ξένοι ὀφείλουν νὰ πάρουν ἄδειαν ἐργασίας ἰσχύος μονοετοῦς μὲ ὑποχρέωσιν ἐτησίας ἀνανεώσεως. 3) Ὡρίζετο νέον ποσοστόν, 15%, διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ὄχι μόνον τὰς Ἀνων. Ἑταιρείας, ἀντὶ τοῦ 25%. Ἐξηροῦντο μόνον ἐπιχειρήσεις ποὺ ἀπασχολοῦσαν κάτω τῶν 5 προσώπων. Οὕτω δὲν ἀπέμενε πλέον διὰ τοὺς Ἕλληνας τῆς Αἰγύπτου, ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ πάρουν Αἰγυπτιακὴν ὑπηκοότητα, παρὰ μόνον ἡ μετανάστευσις ἢ ὁ ἐπαναπατρισμός, καὶ οἱ ἔχοντες ἔστω καὶ μικρὰν εὐπορίαν, κατώρθωναν νὰ φύγουν εἰς ξένας χώρας, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ἔβλεπαν ὡς λύσιν τὸν ἐπαναπατρισμόν. Τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀνεφέραμεν εἰς τὴν αὐτὴν ἐρώτησιν καὶ ἐζητούσαμεν νὰ γίνουν ἐνέργειαι ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν διὰ ν’ αὐξηθῇ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἠδύναντο νὰ συναποκομίσουν ἀπὸ 5 χιλιάδες λίρες εἰς 7 χιλιάδες λίρες ἂν ὄχι εἰς 10 χιλιάδες λίρες ποὺ ἴσχυε διὰ τοὺς Ἑλβετούς. Ζητούσαμεν ἀκόμη διὰ τοὺς πτωχοὺς ἐργάτας καὶ ἀνέργους νὰ μειωθῇ ἡ φορολογία, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιβάλει ἡ Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνησις, δι’ ἐκείνους, οἵτινες θὰ ἤθελον νὰ ἀναχωρήσουν. Ἐπίσης ἐζητούσαμεν τὴν λῆψιν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν μέτρων διὰ τὴν ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους ἀναχώρησίν των καὶ τὴν διευκόλυνσίν των ἐδῶ. Ἐπίσης ἐζητούσαμεν τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν στρατιωτικῶν των ὑποχρεώσεων, τὴν ἄρσιν τῶν ἐμποδίων διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν των δραστηριότητα καὶ τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τοὺς δασμούς. Θὰ ἤθελα συνεπῶς νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι εἰς τὸν τύπον εἶχεν ἀναγραφῆ τότε, ὅτι ὁ Πρεσβευτὴς κ. Λάμπρου, εἶχε ζητήσει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῶν μέτρων τῆς Αἰγυπτιακῆς Κυβερνήσεως, αἱ Ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις αἱ ἀπασχολοῦσαι μέχρι 50 ἐργατῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο τοῦτο δεκτόν. Ἐπίσης ἀνεγράφη εἰς τὸν τύπον, ὅτι δὲν θὰ ἴσχυε τὸ 15%, ἀλλὰ τὸ 25%, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον γεννηθῆ εἰς τὴν Αἴγυπτον ἢ εἶχον ἐγκατασταθῆ πρὸ τοῦ 1940 ἐκεῖ, καὶ αὐτὸ ὅμως δὲν ἦτο ἀληθές. Ἐπίσης ἀνεγράφη, ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ ἡ ἄρσις τῶν ἐμποδίων ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ἐν Ἑλλάδι. Εἰς τὴν ἐρώτησίν μας αὐτὴν ἐδόθη ἡ ἑξῆς ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, διαβιβασθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 23.2.1961: «Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1343 ἀπὸ 28ης παρελθόντος μηνὸς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, διαβιβασθεῖσαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1684)1272 ἀπὸ 1ης τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας: Κατὰ Ὀκτώβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ Κυβέρνησις τῆς Η.Α.Δ. ἀπεφάσισε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν θεσμὸν τοῦ δελτίου ἐργασίας ξένων. Πρὸς τοῦτο ἐξέδωσεν ἀπόφασιν καθορίζουσαν τοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς θὰ ἐχορηγῆτο τοῦτο. Ἐπειδὴ ἡ ἀρχικὴ αὕτη ἀπόφασις εἶχε διατυπωθῆ κατὰ τρόπον γενικὸν καὶ δὲν ἔκαμε διάκρισιν μεταξὺ ἐγκατεστημένων καὶ μὴ ἀλλοδαπῶν ἦτο φυσικὸν νὰ προκαλέσῃ ζωηροτάτας ἀνησυχίας μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ἡμετέρας παροικίας. Εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τοῦτο τὸ Β. Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν προέβη τόσον ἐνταῦθα ὅσον καὶ διὰ τοῦ ἐν Καΐρῳ Πρέσβεως, εἰς πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα διαβήματα καὶ ἐνεργείας, ἀποτέλεσμα τῶν ὁποίων ἦτο νὰ ἐπιτευχθῇ πρὸ τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ τῆς ἀποφάσεως, ἡ τροποποίησις καὶ συμπλήρωσις αὐτῆς κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὸ δικαίωμα ἐργασίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου. Οὕτω, τὰ ποσοστὰ διὰ τὴν πρόσληψιν ξένων, τὰ ὁριζόμενα ἐν τῇ σχετικῇ ἀποφάσει, δὲν θὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν προκειμένου περὶ ἐχόντων εἰδικὴν ἢ κοινὴν ἄδειαν διαμονῆς, αἱ δὲ σχετικαὶ ἄδειαι ἐργασίας θὰ ἐκδίδωνται διὰ χρονικὸν διάστημα ἴσον πρὸς τὰς ἐν ἰσχύϊ ἀδείας διαμονῆς, εἴτε αὗται εἶναι 5ετοῦς ἢ 10ετοῦς διαρκείας. Ἐπίσης, ἐξῃρέθη τῶν ὡς ἄνω ποσοστῶν τὸ προσωπικὸν τῶν φιλανθρωπικῶν καὶ ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀσχέτως ἐὰν τοῦτο εἶναι ἢ ὄχι ἐκεῖ ἐγκατεστημένον. Ἡ μελλοντικὴ ἐξέλιξις τῆς καταστάσεως καὶ τῆς θέσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου, παρακολουθεῖται νῦν ἐπισταμένως ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν νέων ἐν Η.Α.Δ. οἰκονομικῶν συνθηκῶν. Τὰ ληφθέντα μέχρι τοῦδε μέτρα ἐθνικοποιήσεως ὡς καὶ οἱ ἐπιβληθέντες περιορισμοὶ εἰς ὡρισμένα ἐπαγγέλματα, ἐδημιούργησαν φόβους καὶ ἀνησυχίας διὰ τὸ μέλλον. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ παραβλέπεται τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Η.Α.Δ. ἀρχίζει περίοδον εὐρείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως μακρᾶς πνοῆς ἥτις δὲν δύναται παρὰ νὰ δημιουργήσῃ σὺν τῷ χρόνῳ νέας δυνατότητας ἐργασίας καὶ νέας εὐκαιρίας προόδου διὰ τοὺς Ἕλληνας. Τοῦτο ἄλλωστε ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως ἐκ μέρους τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Η.Α.Δ. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἑπομένως ταύτην, ἤτοι τῆς συνεργασίας καὶ προσαρμογῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου, πρὸς τὰς νέας οἰκονομικὰς συνθήκας διὰ τῆς καταλλήλου τεχνικῆς ἢ ἄλλης ἐκπαιδεύσεως ἢ μετεκπαιδεύσεως, δέον νὰ προσανατολισθῶμεν καὶ οὐχὶ πρὸς τὴν καταστρεπτικὴν διὰ τὸν Ἑλληνισμὸν τῆς Αἰγύπτου λύσιν τῆς φυγῆς καὶ τῆς δημιουργίας νέων προσφύγων. Παραλλήλως πρὸς τ’ ἀνωτέρω ἐξετάζεται νῦν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων ποῖα μέτρα διευκολύνσεως δέον νὰ ἐφαρμοσθοῦν πρὸς προστασίαν τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἀφικνουμένων Ἑλλήνων ὁμογενῶν, οἵτινες μὴ δυνάμενοι νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς τὰς νέας ἐκεῖ συνθήκας ἀποφασίζουν, εἴτε τὸν ἐπαναπατρισμόν, εἴτε τὴν μετανάστευσιν εἰς ἑτέρας χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ».

Κύριοι συνάδελφοι, δυστυχῶς τὰ ἀναγραφόμενα, ἀπεδείχθησαν ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι δὲν εἶχον κανένα ἀποτέλεσμα, ἐκτὸς μικρῶν ἐξαιρέσεων, διότι τὰ δρακόντεια μέτρα τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἡνωμένης Ἀραβικῆς Δημοκρατίας, ἐσυνεχίσθησαν καὶ οἱ ὁμογενεῖς τῆς Αἰγύπτου, ἔχαναν τὰς θέσεις των καὶ ἔπαιρναν τὸν δρόμον τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς αἰσιοδόξους προβλέψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ποῦ νὰ τὰς ἀποδώσωμεν; Ἦσαν ἀποτελέσματα ἀφελείας ἢ αὐταπάτης; Ἢ ἐσκόπουν εἰς τὴν διαιώνισιν τῆς συσκοτίσεως τῶν θεμάτων τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῶ, ὅτι μᾶλλον τὸ τελευταῖον συμβαίνει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νομίζω, ὅτι ἐτήρησε καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν αὐτὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἀρχικῶς εἶχε τηρήσει. Συγχρόνως δὲν μᾶς ἐδόθησαν καὶ πάλιν τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ ἴδωμεν εἰς ποίας ἐνεργείας εἶχε προβῆ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν τὰς ἐνεργείας του. Ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὴν Αἴγυπτον τὸν Αὔγουστον τοῦ 1961 ἐγένετο: 1ον) Ἐθνικοποίησις ὅλων τῶν Τραπεζικῶν καὶ Ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν ὑπὸ τοὺς κάτωθι ὅρους. Οἱ μέτοχοι θ’ ἀπεζημιοῦντο μὲ κρατικοὺς τίτλους μὲ 15ετῆ ἀπόσβεσιν καὶ τόκον 4% ἐτησίως. 2ον) Ὡρίσθη συμμετοχὴ τοῦ δημοσίου κεφαλαίου κατὰ 50% εἰς ἀριθμὸν μεγάλων ἑταιρειῶν (167 καὶ πλέον). 3ον) Ἐξεδόθη νόμος καθορίζων τὸ ἀνώτατον ὅριον τῶν ἐπενδύσεων εἰς ἑταιρείας καὶ ἱδρύματα φυσικῶν ἢ νομικῶν προσώπων εἰς 10 χιλ. Αἰγυπτιακὰς λίρας. 4ον) Ἐξεδόθη Διάταγμα κανονίζον τὰ κεφάλαια τῶν ἑταιρειῶν ἐξαγωγῆς βάμβακος σὲ ποσὸν ὄχι κάτω τῶν 200 χιλ. λιρῶν Ἀγγλίας μὲ συμμετοχὴν τοῦ δημοσίου κατὰ 50% ποὺ θὰ καλυφθῇ μὲ κρατικοὺς τίτλους. 5ον) Ἐξεδόθη Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ ἐργασίαι τῶν δημοσίων καὶ ἡμιϊδιωτικῶν ἑταιρειῶν, θὰ ἐκτελοῦνται μὲ συμμετοχὴν τοῦ Δημοσίου κατὰ 50%. Εἰς τὸ μεταξύ, εἶχεν ἤδη ἀρχίσει ὁ ραγδαῖος ἐπαναπατρισμός, διότι οἱ Ἕλληνες δὲν εὕρισκον πλέον ἐργασίαν, ἐνῷ 40 χιλιάδες μεταναστεύουσιν εἰς ὑπαναπτύκτους χώρας τῆς Ἀφρικῆς, ἢ τὴν Αὐστραλίαν καὶ τὸν Καναδᾶν, ὅπου, ὡς γνωστόν, ἡ μετανάστευσις εἶναι περιωρισμένη. Ἐν συνεχείᾳ ὑπεβάλαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 141)47 ἐρώτησιν τῆς 9)8)61 εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐργασίας, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: 1) Διατὶ δὲν ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον τὰ δέοντα μέτρα, ἵνα χορηγηθῇ δικαίωμα ἐργασίας ἐν Ἑλλάδι εἰς τοὺς ὑπηκόους τῆς Η.Α.Δ. ἐπ’ ἀμοιβαιότητι, χάριν τῶν ἐκεῖ ἐργαζομένων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι, πλὴν τῶν ἄλλων, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, ἀντιμετωπίζουν δυσχερείας παραμονῆς καὶ ἐργασίας ἐν Αἰγύπτῳ; 2) Διατὶ δὲν ἐγένοντο τὰ ἀπὸ μακροῦ ὑποδειχθέντα ἁρμοδίως διαβήματα ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως παρὰ τῇ Κυβερνήσει τῆς Η.Α.Δ., πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως στέρξῃ αὕτη ν’ αὐξήσῃ τὸ ἐπιτρεπτῶς ἐξαγώγιμον διὰ τοὺς ἀναχωροῦντας ἐξ Αἰγύπτου Ἕλληνας ποσὸν τῶν πέντε χιλιάδων (5.000) λιρῶν Αἰγύπτου μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δέκα χιλιάδων (10.000) ποὺ ἔχει ὁρισθῆ διὰ τοὺς Ἑλβετοὺς ὑπηκόους ἤ, τοὐλάχιστον τῶν ἑπτὰ χιλιάδων (7.000) ποὺ δικαιοῦνται νὰ ἐξάγουν οἱ Ἰταλοί; 3) Διατὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν προβαίνει, ὑπὸ τὸ κράτος τῶν μεταβαλλομένων ραγδαίως συνθηκῶν, εἰς ἐπανεξέτασιν τοῦ ὅλου ζητήματος τῶν περιουσιῶν τῶν ἐν Αἰγύπτῳ Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως, τόσον αὐταί, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς Η.Α.Δ. συμφωνήσουν ὅπως αὗται διατεθοῦν κατὰ τὸ μεγαλύτερον αὐτῶν μέρος πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαναπατριζομένων ἐξ Αἰγύπτου Ἑλλήνων; 4) Διατί αἱ ἁρμόδιαι Ἑλληνικαὶ Ἀρχαί, ἀντὶ νὰ διευκολύνουν διὰ παντὸς τρόπου τοὺς ἐξ ἀνάγκης ἀδηρίτου ἐπαναπατριζομένους ἐξ Αἰγύπτου Ἕλληνας, ὑποβάλλουν αὐτοὺς εἰς διατυπώσεις ὄχι μόνον δυσχερεῖς, ἀλλὰ καὶ δαπανηράς, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν οὗτοι ἀτελῆ ἐκτελωνισμὸν τῶν οἰκοσκευῶν των κλπ. 5) Διατὶ οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην ν’ ἀναχωρήσουν ἐξ Αἰγύπτου, ἐλλείψει ἐργασίας κλπ. καὶ τελοῦντες ὡς ἐκ τούτου εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, δὲν διευκολύνονται παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τοὐλάχιστον διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως, ὑπὲρ αὐτῶν, μειωμένων ναύλων ἐπαναπατρισμοῦ δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων; 6) Διατὶ δὲν ὀργανοῦται παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἓν «Κέντρον Ὑποδοχῆς» τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἐπαναπατριζομένων Ἑλλήνων, μὲ προορισμὸν τὴν ὑποδοχὴν καὶ στέγασιν αὐτῶν, τὴν ἐξασφάλισιν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τὴν ὑποβοήθησιν αὐτῶν πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας; 7) Ποῖα νεώτερα καὶ δυσμενῆ διὰ τὸν Ἑλληνισμὸν τῆς Αἰγύπτου γεγονότα ἐπῆλθον κατ’ αὐτὰς ἢ ἄλλως ποῖαι δυσάρεστοι συνθῆκαι ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ἀδρανείας ἢ πράξεων καὶ παραλείψεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ ἐκτάκτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μεταβῇ εἰς Κάϊρον; 8) Τέλος, πῶς ἡ ἐμφανιζομένη αἰφνιδίως ἐπιδείνωσις τῆς θέσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου, δικαιολογεῖται μετὰ τὸ πρὸ καιροῦ ταξίδιον τῶν κ.κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ τὰς συναντήσεις των μετὰ τοῦ Προέδρου κ. Νάσερ καὶ ἄλλων ἐπισήμων Αἰγυπτίων, καθ’ ἃς συναντήσεις, ὡς ἐδηλώθη τότε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐξησφαλίσθη καὶ κατωχυρώθη δῆθεν ἡ θέσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου; Ἐπὶ πάντων τῶν ἀνωτέρω, παρακαλοῦνται οἱ κ.κ. ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ νὰ πληροφορήσουν τὴν Βουλήν, καταθέτοντες ἅμα καὶ τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ἐκ τῶν σχετικῶν φακέλλων συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 50 παρ. 1 τοῦ Κ. Β. Τὸ 1962, 17 Ἰανουαρίου, κατεθέσαμεν νέαν ἐρώτησιν, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 194)12, καθὼς καὶ τὰ πορίσματα τοῦ συγκληθέντος ἐνταῦθα συνεδρίου τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Τὸ συνέδριον ὑπέβαλε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰ ἑξῆς αἰτήματα: «1) Ἀναγνώρισις ἐπισήμως τῆς προσφυγικῆς ἰδιότητος εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξ Αἰγύπτου. 2) Χορήγησις μακροπροθέσμων χρεωστικῶν στεγαστικῶν δανείων, μὲ τὴν συμπαράστασιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ΟΗΕ. 3) Διάσωσις τῶν Κοινοτικῶν περιουσιῶν καὶ παραίτησις τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν ἀδιαφορίαν καὶ ἔντεχνον ἀλλοίωσιν τῆς πραγματικότητος. 4) Χορήγησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. 5) Ἵδρυσις Κέντρου Ὑποδοχῆς διὰ τοὺς ἀφικνουμένους καὶ χορήγησις συσσιτίου καὶ βοηθημάτων εἰς αὐτούς. 6) Ἔνταξις τῶν ἰατρῶν καὶ φαρμακοποιῶν εἰς τὸ Τ.Σ.Α.Υ. καὶ χορήγησις ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς τοὺς φαρμακοποιούς. 7) Κατάργησις τελωνειακῶν δασμῶν διὰ τὰς οἰκοσκευάς. 8) Χορήγησις ἀναπηρικῶν περιπτέρων εἰς τὰ θύματα. 9) Ἀναγνώρισις ἰσοτιμίας τῶν Πανεπιστημίων ἡμεδαπῆς καὶ ἀλλοδαπῆς, χορήγησις βιβλίων καὶ δωρεὰν φοίτησις εἰς τοὺς ἀπόρους σπουδαστάς. 10) Ἔνταξις εἰς τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων, μὲ ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 11) Ἡ βάσει τῶν διαβατηρίων χορήγησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ναυτικῶν φυλλαδίων. 12) Ἔνταξις τῶν ἐξ Αἰγύπτου Ἑλλήνων δημοσιογράφων εἰς τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν. 13) Ἐξαργύρωσις τῆς Αἰγυπτιακῆς λίρας μὲ ἀρχικὴν τιμὴν πλήρη». Ὅμως καὶ πάλιν οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοί, ἀπέφυγαν νὰ δώσουν ἀπάντησιν καὶ συνέχισαν τὴν τακτικὴν νὰ κρατοῦν μίαν συσκότισιν περὶ τὰ θέματα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Τέλος, ὑπεβάλαμεν τὴν σημερινὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐζητήσαμεν τὴν πρόταξίν της. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἐπανειλημμέναι αἰτήσεις μας περὶ καταθέσεως ἐγγράφων, σκοπὸν εἶχον νὰ διαφωτισθῇ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία περὶ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐπέλθῃ μία διάλυσις τῆς συσκοτίσεως. Ποία εἶναι ἡ σημερινὴ κατανομὴ τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ; Εἰς τὴν Αἴγυπτον μετὰ τὸ τέλος τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ὑπῆρχον 140.000 περίπου Ἕλληνες. Ἐξ αὐτῶν ἂν καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐπίσημα στοιχεῖα, ἐν τούτοις κατὰ πληροφορίας, ἐξ αὐτῶν ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα 25.000 περίπου, καὶ μετηνάστευσαν εἰς διαφόρους χώρας, κυρίως εἰς τὴν Αὐστραλίαν καὶ τὸν Καναδᾶν, ἄλλοι 40.000. Εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ τὸ ⅓ περίπου τῶν Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖον ζῇ μὲ τὴν ἀγωνίαν τοῦ τί θὰ γίνῃ. Αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν θελήσαμεν νὰ ἐκφράσωμεν μὲ τὰς ἐπανειλημμένας ἐρωτήσεις μας. Θέλω τώρα νὰ συνοψίσω καὶ νὰ δικαιολογήσω, διατί ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Πρῶτον, θέλομεν νὰ διευκρινίσωμεν, κατὰ πόσον ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος, ἰδίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ἡ γενικὴ καὶ ἡ εἰδικὴ ὡς πρὸς τὴν Η.Α.Δ., ἐπηρέασαν καὶ εἶχον συνέπειαν τὴν καταστρεπτικὴν αὐτὴν λύσιν τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Ἡ Ἑλλάς, ὡς προπύργιον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ μὲ ξένας βάσεις, προκαλεῖ μίαν δυσπιστίαν τῆς Η.Α.Δ., ἡ ὁποία τὴν θεωρεῖ ὡς κίνδυνον διὰ τὰς Ἀραβικὰς χώρας, καὶ πρὸ παντὸς μετὰ τὸ ὅτι διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῶν συμφωνιῶν τῆς Ζυρίχης καὶ τοῦ Λονδίνου, ἡ Ἑλλὰς ἐδέχθη νὰ ὑπάρχουν Ἀγγλικαὶ βάσεις καὶ ἴσως σήμερον ἀτομικαί, εἰς τὴν Κύπρον, ἐπίσης προεκάλεσε, νομίζω, δυσαρέσκειαν εἰς τὴν Η.Α.Δ. Ἐπίσης, ὅταν ἡ Ἡνωμένη Ἀραβικὴ Δημοκρατία θέλῃ νὰ τηρῇ ἡγετικὴν θέσιν ἐπὶ τῶν Ἀραβικῶν Κρατῶν καὶ ὅταν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς ζητήματα ζωτικώτατα διὰ τὴν Ἡνωμένην Ἀραβικὴν Δημοκρατίαν ἀκολουθῇ ἀντίθετον πολιτικήν, ὅπως μὲ τὴν ψῆφον της εἰς τὸ Ἀλγερινὸν ζήτημα καὶ μὲ τὴν ψῆφον κατὰ τῆς προτάσεως τῶν Ἀφρικανικῶν χωρῶν διὰ τὴν ἀπύραυλον ζώνην. Ἐζητήσαμεν τοὺς φακέλλους, διὰ νὰ διευκρινισθῇ ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀξιοποίησεν ἐγκαίρως τὴν ψῆφον της κατὰ τῆς ἐπεμβάσεως τῶν ἰμπεριαλιστῶν τὸ 1956 εἰς τὴν συμβολὴν τῶν Ἑλλήνων. Καὶ ἀκόμη νὰ διεκρινισθῇ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ λύσις εἰς μερικὰ τοὐλάχιστον ζητήματα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοῦ 1956, ὥστε νὰ παραμείνουν ἐκεῖ αἱ ἐργατικαὶ καὶ πτωχαὶ τάξεις.

§77Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§78Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, νὰ τελειώσω πρῶτον καὶ κατόπιν νὰ ὁμιλήσητε.

§79Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ εἶσθε ἐδῶ, διὰ νὰ μὲ ἀκούσητε;

§80Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Βεβαίως, θὰ εἶμαι.

§81Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ ἐπιμείνω νὰ σᾶς διακόψω καὶ διὰ μακρῶν, διότι πληροφοροῦμαι, ὅτι ἡ παράταξίς σας, χρησιμοποιεῖ μίαν τακτικήν, ἡ ὁποία, δύναμαι νὰ εἴπω, δὲν εἶναι τιμητικὴ διὰ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, διότι ἐδέχθητε τὴν συζήτησιν, ὅταν ὑπῆρχον ὀλιγώτεροι βουλευταὶ καὶ τώρα ποὺ ὑπάρχουν περισσότεροι, ὑποβάλλετε ἔνστασιν ἀπαρτίας, ὥστε νὰ μὴ ἀκουσθῇ ὁ ἀντίλογος. Ἀκούεται ὁ λόγος ὁ πονηρὸς καὶ δὲν θέλετε νὰ ἀκουσθῇ ὁ ἀντίλογος ὁ ὑγιής. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν διακοπὴν διὰ νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ τώρα.

§82Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Εἴπατε, λόγος πονηρός, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ ἀνακαλέσητε.

§83Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν τὸ εἶπον μὲ κακὴν ἔννοιαν. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν πλευράν, ἐὰν θέλετε, τὸ διορθώνω. Ἐνῷ ἐδέχθητε τὴν συζήτησιν μὲ ὀλιγωτέρους βουλευτάς, δὲν δέχεσθε τώρα ποὺ εἶναι περισσότεροι. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα πονηρόν, διότι ἡ κ. Σβώλου, ὡμίλει, ὅταν κατετέθη ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας.

§85Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἔνστασις, διότι ἄλλως, θὰ κάμω χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τῆς διακοπῆς καὶ θὰ ὁμιλήσω.

§86Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ὑποβολὴ ἐνστάσεως, δὲν ἀποτελεῖ ἁβρότητα ἀπέναντι συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ποὺ ἀπουσιάζουν.

§87Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἔλλειψις ἁβρότητος, ἡ ἐπίκλησις ἡ ἰδική σας νὰ συζητηθῇ ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα μὲ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῆς Βουλῆς;

§88Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐὰν τὸ πιστεύητε, νὰ ἀκούσητε τὴν ἀπάντησιν.

§89Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἐζητήσατε διακοπήν, λόγῳ ἀπουσίας τῶν δύο ὁμιλητῶν, ὄχι λόγῳ ἀπουσίας βουλευτῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν περισσότεροι βουλευταὶ ἀπὸ ὅσους ὑπῆρχον, ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις. Συνεχίζετε σύστημα δολιοφθορᾶς καὶ ἐπιθυμῆτε δι’ αὐτῆς τῆς τακτικῆς σας νὰ γραφοῦν αὐτὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ νὰ μὴ γραφῇ ὁ ἀντίλογος. Καταγγέλλομεν αὐτὴν τὴν τακτικὴν καὶ σᾶς καλοῦμεν νὰ ἀνακαλέσητε αὐτὴν τὴν πρότασιν.

§90Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως παρεκάλεσα ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α. τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, διότι ἀπουσίαζον οἱ ἕτεροι δύο ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἐπερώτησιν, καὶ διότι ἦτο βέβαιον, ὅτι ἀπόψε τὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς θὰ ἦσαν κενά. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέμεινε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Δὲν θέλομεν νὰ ἀρνηθῶμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν καὶ νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ἄλλοι δύο ἐπερωτῶντες καὶ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις μὲ πλήρη τὴν Βουλήν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν τοῦ κύρους τοῦ Κοινοβουλίου νὰ ἀρχίσῃ μία συζήτησις, νὰ γίνῃ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς καὶ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ εἶναι πρωτάκουστον. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἄλλοι δύο ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν, δὲν εὐσταθεῖ, διότι θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τοὺς ἀπουσιάζοντας ἐπερωτῶντας συναδέλφους νὰ ἀναπτύξουν καὶ αὐτοὶ τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ θέματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ, ὄχι ὁ μονόλογος, ἀλλὰ ὁ διάλογος. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀπάντησις.

§92Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀρκεῖ νὰ μὴ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§93Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας διὰ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου σχετικῶς μὲ τὰς οἰκονομικὰς συμφωνίας μὲ τὴν Τσεχοσλοβακίαν, διότι ἡ ἀναβολή της θὰ εἶναι ἐπιζημία, δεδομένου, ὅτι ἀνεχώρησεν ἤδη ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ τὰς διαπραγματεύσεις.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνέπειαν, μένομεν σύμφωνοι. Μετὰ τὴν κυρίαν Σβώλου, νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ μὴ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις καὶ νὰ συνεχισθῇ μετὰ τὸν τερματισμὸν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν Τουρισμόν.

§95Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζω, μετὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, τὴν ὁμιλίαν μου καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὅλοι ἐνομίζομεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν τότε νὰ εἶχε τοὐλάχιστον κατοχυρωθῆ ἡ θέσις τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔζησεν ἐπὶ δύο γενεὰς καὶ πλέον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραμονῆς του καὶ τῆς ἐργασίας του καὶ ἀκόμη τῆς ἀποζημιώσεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπεμακρύνοντο ἐξ Αἰγύπτου, καθισταμένης δυνατῆς τῆς μεταφορᾶς τῶν χρημάτων των. Ἐπίσης ἐνομίσαμεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχεν ἐξασφαλισθῆ ἡ ἐκποίησις τῆς περιουσίας τῶν φιλανθρωπικῶν καταστημάτων, τὰ χρήματα τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἐπαναπατριζομένων ἀδελφῶν μας. Νομίζω, ἀκόμη, ὅτι τὰ στοιχεῖα τῶν φακέλλων, ἐὰν μᾶς ἐδίδοντο, θὰ μᾶς παρεῖχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληροφορηθῶμεν ἂν καὶ εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη ἡ Κ.Υ.Π., διὰ πρακτόρων της ἀποσταλέντων εἰς Αἴγυπτον, ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἔδωσαν, νομίζομεν, τὸ τελειωτικὸν κτύπημα κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Αἰγύπτου. Ὁ πρώην συνάδελφος κ. Πυρομάγλου, εἶχεν ἀπευθύνει τὴν 20ὴν Σεπτεμβρίου 1960, ἐμπιστευτικὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργόν. Ἐπειδὴ πλέον, ἡ ἐπιστολὴ αὕτη, ἔπαυσε νὰ ἔχῃ ἐμπιστευτικὸν περιεχόμενον, ὡς δημοσιευθεῖσα εἰς τὸν «Ἀνεξάρτητον Τύπον», θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Τὴν καταθέτω διὰ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Παρακαλῶ νὰ μπῇ. Ἀκόμη, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριε Ὑπουργέ, καὶ μίαν πρόσφατον ἐφημερίδα τῆς Αἰγύπτου, τὸ «Φῶς», ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ κατασκοπείας καὶ περὶ συλλήψεως 14 Ἑλλήνων Αἰγυπτιωτῶν, οἱ ὁποῖοι προσήχθησαν ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου, κατηγορούμενοι ὡς κατάσκοποι ἐνεργήσαντες εἰς βάρος τῆς ἀσφαλείας τῆς Αἰγύπτου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα εὐνομούμενον Κράτος νὰ ὑπάρχουν ὑπερκρατικαὶ ὀργανώσεις, ὡς ἡ Κ.Υ.Π., ἡ ὁποία, νομίζω, μεγίστας ζημίας ἐπροξένησε διὰ τῆς συμμετοχῆς της εἰς βάρος τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν συγκεκριμένας πληροφορίας, διότι οἱ Ἕλληνες τῆς Αἰγύπτου, οἱ ὁποῖοι ἐδέχθησαν νὰ ἀλλάξουν ὑπηκοότητα, νὰ ζήσουν μὲ τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἐγνώρισαν καὶ ἔζησαν μαζί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν, ὅτι μέσα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν Ὑπηρεσίαι ἄσχετοι πρὸς τὰς ἁρμοδιότητας καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ αἱ ὁποῖαι Ὑπηρεσίαι νὰ παραβλάπτουν τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων. Διὰ τὸν πρόσθετον λόγον αὐτὸν ἀκριβῶς ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τί συμβαίνει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐξ ἐπισήμου καὶ ἐγκύρου πηγῆς καὶ ὄχι μόνον ἐκ πληροφοριῶν τοῦ Τύπου. Ἀκόμη διὰ τῆς καταθέσεως τῶν φακέλλων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεκρινισθῇ ποῖαι συνεννοήσεις ἐγένοντο κατὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διατί, ἐὰν τελικῶς ὑπῆρξαν συμφωνίαι, αὗται μόνον ὑπῆρξαν προφορικαὶ καὶ ὄχι ἔγγραφοι, ὡς ἐγένετο μὲ τὴν Ἰταλίαν καὶ ἄλλας χώρας. Ἐζητήσαμεν ἀκόμη τοὺς φακέλλους, διότι ἔχομεν τὴν βάσιμον ὑποψίαν, ὅτι κακὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ὅλου ζητήματος καὶ ἐπίσης, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἡ ἀναγκαία ἐπαγρύπνησις. Δὲν ἐλήφθησαν τὰ ἀπαραίτητα μέτρα διὰ τὴν ἔγκαιρον προσαρμογὴν τοῦ ὁμογενοῦς στοιχείου εἰς τὰς νέας συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν εἰς τὴν Αἴγυπτον. Ἀλλά, ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, καὶ δεύτερον θέμα. Ἡ ἄσκησις προνοίας καὶ περιθάλψεως τῶν ἐπαναπατριζομένων ὁμογενῶν. Διὰ τίνα λόγον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, δὲν κατέφυγεν εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὀργανισμοὺς τοῦ Ο.Η.Ε., ὅπως ἐγένετο καὶ μὲ τοὺς πρόσφυγας ἐκ Ρουμανίας; Ὑπῆρξαν δύο ἀποφάσεις τοῦ Ο.Η.Ε., τοῦ 1959 καὶ 1960, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν προσφύγων ἐξ Ἀνατολικῶν Χωρῶν. Ἡ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς πρόσφυγας τῆς Ρουμανίας κατὰ τὰ ἔτη 1958–59 ἀνῆλθεν εἰς 4,3 ἑκατομ. δολλάρια διὰ 2.795 πολεμοπαθεῖς καὶ 2 ἑκατομμύρια δολλάρια περίπου ἀπεδόθησαν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ἰδιοκτησιῶν ἐν Ρουμανίᾳ. Δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ὁμογενῶν ἐξ Αἰγύπτου ἀναμφιβόλως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταβληθοῦν ἀποζημιώσεις. Τέλος, κ. συνάδελφοι, ἡ κατάθεσις τῶν φακέλλων, θὰ ἔδιδε τὴν δυνατότητα νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὰς παραλείψεις καὶ διὰ τίνα λόγον δὲν υἱοθέτησε τὰ αἰτήματα τοῦ πρώτου προσφυγικοῦ συνεδρίου. Ἀλλά, ἂς ἴδωμεν, τί ἔπραξεν ἡ Ἰταλία διὰ τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλοὺς πρόσφυγας. Ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις, ἐχαρακτήρισε τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλούς, πρόσφυγας, τοὺς ἐξησφάλισεν ἀνεξόδως τὸν ἐπαναπατρισμόν, χωρὶς δασμοὺς διὰ τὰς οἰκοσκευάς των καὶ ἐπίδομα 15.000 λιρεττῶν ἐπὶ 6 μῆνας, δάνεια διὰ στέγασιν καὶ ἐργασίαν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν καὶ Προνοίας μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων, πιστεύω, ὅτι θὰ ἔχουν νὰ δώσουν λόγον δι’ ὅσα δὲν ἔπραξαν, ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων τῆς Αἰγύπτου, αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν ξένην φιλοτίμως καὶ φιλονόμως ἐργασθέντες καὶ οἵτινες καὶ πλοῦτον ἔδωσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ Ἱδρύματα καὶ κληροδοτήματα καὶ θυσίας προσέφερον εἰς τοὺς ἀγώνας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι ἀνάγκη οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εὕρουν στέγην τὸ ταχύτερον, εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθοῦν συσσίτια εἰς τὰ παιδιά των καὶ ἐργασία εἰς αὐτοὺς καὶ εἶναι ἀνάγκη, ὅσοι ἐξ αὐτῶν παραμείνουν εἰς τὴν Αἴγυπτον νὰ παραμείνουν Ἕλληνες, διατηροῦντες τὴν γλῶσσαν των αὐτοὶ καὶ τὰ παιδιά των καὶ νὰ διατηρήσουν τὸν ἐθνισμόν των, ὅπως συμβαίνῃ καὶ μὲ τὰς ἄλλας παροικίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι ἀνάγκη ἂν τὸ θελήσουν νὰ μποροῦν νὰ ξαναποκτήσουν τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα ἐπισήμως. Καὶ εἶναι ἀκόμη ἀνάγκη καὶ ἡμεῖς ὅλοι νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ χρέος ποὺ ἔχομεν ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ νὰ τοὺς παράσχωμεν τὴν προστασίαν μας. Ἐὰν δὲν τὸ πράξωμεν, κ. συνάδελφοι, τότε θὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἰδιαιτέραν εὐθύνην. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐζητήσαμεν, ἀλλὰ καὶ ζητοῦμεν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§96Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι φυσικόν, μετὰ μίαν ἀγόρευσιν διώρου, περίπου, διαρκείας, προετοιμασμένην, ἂν μὴ γραμμένην, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα τὰ σημεῖα. Δὲν θὰ παραλείψω ὅμως κανὲν οὐσιαστικὸν σημεῖον. Ἀπὸ τὰς προχείρους σημειώσεις, τὰς ὁποίας ἐκράτησα, θὰ προσπαθήσω νὰ ἐνημερώσω τὸ Σῶμα ἐφ’ ὅλων τῶν οὐσιαστικῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν. Καὶ πρῶτον μέν, θὰ ἤθελον νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι εἰς ὡρισμένας τῶν γραπτῶν ἐρωτήσεων δὲν ἀπήντησα, ἐνῷ εἶναι ἀποδεδειγμένον ἐξ ἄλλων περιπτώσεων, ὅτι ἡ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ἀπαντῶ. Δὲν θὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι δὲν κατέθεσα φακέλλους ὅπως ἐπιμόνως εἰς πᾶσαν στάσιν τοῦ λόγου της ἐζήτει ἡ κ. Σβώλου. Δὲν θὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι δὲν θὰ δώσω τὰ ἔγγραφα καὶ θὰ δηλώσω ἀντιθέτως, ὅτι εἶμαι ἀποφασισμένος νὰ μὴ τὸ κάμω, διότι ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ δὴ ἐπὶ θεμάτων τόσον λεπτῶν, διὰ τὰ ὁποῖα διεξάγονται διαπραγματεύσεις, ἀσκοῦνται πιέσεις, ρίπτονται ἰδέαι ἑκατέρωθεν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ ἀποτελοῦν ἔγγραφα κοινόχρηστα καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν δημοσιότητα ἄνευ βλάβης τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον χειριζόμεθα. Ἄλλως τε ἐὰν χρειάζεται νὰ ἔχω καὶ ἄλλην παρηγορίαν, διότι δὲν θὰ καταθέσω τὰ ἔγγραφα, θὰ εἶναι ἡ παρηγορία, ὅτι ἡ κ. Σβώλου, ἐὰν εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν μου —πρᾶγμα ποὺ δὲν θὰ συμβῇ— βεβαίως δὲν θὰ κατέθετε ἔγγραφα καὶ δὲν ἠξεύρω καὶ ἐὰν θὰ εἶχον κἂν ἐγὼ τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἡ κ. Σβώλου ἔκαμεν ἀπὸ τῆς ἰδικῆς της πλευρᾶς μίαν πολὺ μελετημένην ἀγόρευσιν καὶ ἠθέλησε νὰ προβῇ καὶ εἰς προτάσεις καὶ εἰς ὑποδείξεις. Μᾶς ἐπεσήμανε τί ἔπρεπε νὰ εἴχομεν κάμει. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὰ δευτερεύοντα σημεῖα. Ἀλλὰ τὰ κύρια σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπέμεινεν ἦσαν, ὅτι ἐὰν δὲν εἴχομεν ἀφέλειαν, ἀδιαφορίαν, ἢ ἄλλο τι θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν σκεφθῆ ἐγκαίρως, νὰ προβλέπαμεν τὴν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐπαναπατρισμόν, καὶ συμφωνίαν Αἰγυπτιακῆς ὑπηκοότητος. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὰ δευτερεύοντα, ἀλλὰ αὐτὰ ἦσαν τὰ κύρια ἀπὸ ἀπόψεων προτάσεων. Τὸν ἐπαναπατρισμόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸν ἀποκλείομεν καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅπως τὸν ἀπεκλείσαμεν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ πολιτική μας δὲν εἶναι πολιτικὴ ἠθελημένου ξερριζώματος τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου. Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Αἰγύπτου, διέρχεται δυσχερείας, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπανέλθω, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔργον ὑπευθύνου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπειδὴ διέρχεται δυσχερεῖς ὥρας, ὅτι ἐπειδὴ αἱ ἐξελίξεις ἦσαν περίπου γνωσταὶ καὶ ἀκόμη βλέπομεν ἐξελίξεις, ὅτι θὰ τὸν ξερριζώσωμεν ἐντελῶς. Αὐτὴ εἶναι ἐσφαλμένη πολιτική. Καὶ διὰ νὰ στηρίξω αὐτὸ θὰ εἴπω τοῦτο καὶ μόνον: Γνωρίζει ἡ κ. Σβώλου, ὅτι εἴτε εἰς ἐθνικοποιηθείσας περιουσίας, εἴτε εἰς δεσμευθείσας περιουσίας ἐλήφθησαν μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀπεκατέστησαν εἴτε τοὺς ἰδιοκτήτας εἰς τὴν διοίκησιν, εἴτε εἰς τὴν διοίκησιν καὶ τὴν ἰδιοκτησίαν; Ἀναλαμβάνετε τὴν εὐθύνην ἐνώπιον καὶ τοιούτων ἀκόμη περιπτώσεων ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν εἴπει: «Ὄχι, ὑπάρχει τοιαύτη δυνατότης ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν τὴν θέλομεν, τοὺς ξερριζώνομεν»; Καὶ ἔπειτα, ἐὰν ἔχωμεν ἔστω κι’ ἕνα σοβαρὸν ποσοστὸν τὴν πιθανότητα νὰ μείνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ, διότι οἱ ἴδιοι τὸ θέλουν καὶ διότι οἱ ἴδιοι κρίνουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον ἀσκοῦν ἔχοντες τὴν μικρὰν κατοικίαν των, τὸ μικρόν των κατάστημα ἢ ἐργαστήριον, εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ εἴπωμεν: «Ὄχι, θὰ σᾶς μετατρέψωμεν εἰς πρόσφυγας;». Εἶναι πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀπορρίπτομεν, εἶναι πολιτικὴ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ θὰ ἀκολουθήσωμεν ἄλλην, τὴν ὁποίαν θὰ περιγράψω.

§97Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συγχωρεῖτε, δὲν εἶπον καθόλου τέτοιο πρᾶγμα.

§98Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν εἴπατε, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴχομεν σκεφθῆ ἀπὸ πρὶν τὴν ἐξέλιξιν καὶ νὰ μελετήσωμεν τὸν ἐπαναπατρισμόν;

§99Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Εἶπον τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβητε ὅλα τὰ μέτρα. Νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα ἐγκαίρως, ὥστε τοὐλάχιστον, ἐὰν δὲν λυθοῦν ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν Αἰγυπτιώτην Ἑλληνισμὸν καὶ μάλιστα διὰ γραπτῶν συμβάσεων, τοὐλάχιστον νὰ τακτοποιηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς παραμονῆς καὶ τῆς ἐργασίας διὰ μακροπρόθεσμον διάστημα, ἐὰν δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ πάντα. Περίπου αὐτὰ εἶπον καὶ εἶπον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτοὺς τοὺς δύο δρόμους, τὸν ἐπαναπατρισμὸν ἢ τὴν ἀπόκτησιν τῆς αἰγυπτιακῆς ὑπηκοότητος καὶ ἀναλόγως νὰ προσαρμόσητε τὴν πολιτικήν σας, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν ἐκεῖ ἢ νὰ γυρίσουν ἐδῶ ὑπὸ τοὺς καλυτέρους ὅρους καὶ ὄχι φεύγοντες ὡς πρόσφυγες. Αὐτὰ εἶπα καὶ τίποτε ἄλλο. Καὶ δὲν εἶπον, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἦτο ἡ πολιτική σας, πολιτικὴ τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ. Ἡ πολιτική σας θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο νὰ μείνουν ἀλλὰ σεῖς δὲν ἐκάματε ἢ δὲν τὸ κατορθώσατε. Καὶ ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον γνωρίζω καὶ ἀντελήφθην ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔκαμε μίαν περιστατικὴν πολιτική, ἀρνητικήν, ἐὰν θέλετε, διότι ἀντιμετώπισε τὰ ζητήματα περιπτωσιακά, ὅταν ἐπῆραν κἄποιαν ὀξύτητα καὶ ὄχι τὸ ὅλον πρόβλημα τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον γνωρίζω. Δὲν ἔχομεν στοιχεῖα, δὲν ἐδώσατε εἰς τὸν τύπον, δὲν ἠθελήσατε νὰ διαφωτίσητε τὴν Βουλήν, ὅπως καὶ δι’ ὡρισμένα ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§100Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Πρὸς Θεοῦ, μὴ κάμετε νέαν ἀγόρευσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκλαμβάνω τὰ ὅσα εἶπεν ἡ κ. Σβώλου ὡς μίαν δήλωσιν μετανοίας διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον καὶ νομίζω, ὅτι καὶ πολλοὶ συνάδελφοι, ἀντελήφθησαν, ὅτι ὡς πρώτην τῶν λύσεων ἡ κ. Σβώλου εἶπε: «Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε συμφωνία ἔπρεπε νὰ μελετήσωμεν τὸν ἐπαναπατρισμόν». Ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας δὲν μελετῶμεν τὸν ἐπαναπατρισμόν. Τὶ μελετῶμεν θὰ τὸ εἴπω. Πάντως ἡ δήλωσις μετανοίας ἔγινε καὶ θὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§101Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Δὲν ἔγινε καμμία δήλωσις. Προσέξατε τὰς ἐκφράσεις σας, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν.

§102Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν ἐννοῶ ἄλλην δήλωσιν μετανοίας καὶ ἠξεύρω, ὅτι δὲν θὰ τὴν ἐκάμνατε καὶ σᾶς ἀποδίδω τὴν τιμὴν αὐτήν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς αἰγυπτιακῆς ὑπηκοότητος. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἦτο ἀπαραίτητος νὰ τηρηθῇ μία στάσις πολὺ προσεκτική, μία στάσις οὐδόλως ὑποχρεοῦσα καὶ οὐδὲ κἂν λαμβάνουσα θέσιν σαφῆ. Ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα καὶ νὰ ἐπιτευχθοῦν ὡρισμέναι προϋποθέσεις πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐγένετο, διὰ συζητήσεων μὲ τὰς αἰγυπτιακὰς ἀρχάς. Ἀλλὰ περὶ τοῦ ἐὰν θὰ τὴν λάβουν ἢ ὄχι ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν θέσιν καὶ θέσιν μάλιστα πιεστικὴν ἐπὶ τῶν ἡμετέρων. Τόσον μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται καὶ τὰ ὁποῖα ὑποχρεώνουν πολλοὺς ἐμμέσως νὰ φύγουν, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα θίγουν εἴτε οὗτοι εἶναι Αἰγύπτιοι ὑπήκοοι εἴτε ὄχι, εἰς μερικὰς δὲ περιπτώσεις τὰς ὁποίας προτιμῶ νὰ μὴ ἀναφέρω, οἱ ἐνδιαφερόμενοι εὑρίσκονται εἰς δυσχερεστέραν θέσιν ἂν ἔχουν τὴν Αἰγυπτιακὴν ἢ μόνον τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα. Πῶς ἠθέλατε, κ. Σβώλου, νὰ ἔχωμεν τὴν ἀφέλειαν νὰ ἀναλάβωμεν αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν τὴν ὁποίαν σεῖς μᾶς συνεστήσατε καὶ ἡ ὁποία διὰ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἐξ ἀντικειμένου θὰ ἐδημιούργει δυσχερείας; Ἔρχομαι εἰς τὸ μεγάλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον προεβλήθη ἐπιμόνως: Ἔπρεπε νὰ εἴχατε προβλέψει καὶ νὰ εἴχατε συνάψει μίαν γραπτὴν συμφωνίαν. Καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ εἴχατε κάμει ἰδίως ὅταν εἴχατε προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσεφέρατε καὶ σεῖς καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Αἰγύπτου κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Σουέζ. Καὶ προσετέθη καὶ ἄλλο ἀφελὲς ἐπιχείρημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ εἴπω δύο λέξεις, ἡ ρήτρα τῆς ἀμοιβαιότητος. Καὶ νέαι ἐπερωτήσεις ἐπηκολούθησαν τὴν 13ην Μαρτίου, προχθὲς ἀκόμη ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἐπερωτῶντας καὶ προσυπογράφει καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ. Μᾶς ὑποδεικνύει καὶ αὐτὸς τὴν ρήτραν τῆς ἀμοιβαιότητος. Ὁμολογῶ, ὅτι ὁμιληταὶ ὡς οἱ κ.κ. Ἡλιοῦ, Εὐαγγελίδης, Σβώλου καὶ Ἐφραιμίδης, ἦσαν ἄξιοι νὰ ἔχουν καλύτερα ἐπιχειρήματα. Τὸ νὰ μᾶς λέγουν, ὅτι θὰ προσφέρωμεν τὴν ρήτραν τῆς ἀμοιβαιότητος εἰς τοὺς Αἰγυπτίους ὅταν κανεὶς Αἰγύπτιος δὲν ἐργάζεται ἐδῶ, ὁμολογῶ, ὅτι μόνον ὡς ἐμπαιγμὸς δύναται νὰ ἐκληφθῇ καὶ ὄχι ὡς ὑπόδειξις σοβαρὰ καὶ ἐποικοδομητική. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς συμφωνίας. Θὰ ἐρωτήσῃ ὅμως καθείς: ἀποτελεῖ τάχα σύμπτωσιν, ὅτι τοιαύτην γραπτὴν συμφωνίαν περὶ τοῦ δικαιώματος ἐργασίας ἢ περὶ ἄλλου δικαιώματος οὐδεμία χώρα ἔχει συνάψει, οὔτε ἀδελφὴ Ἀραβικὴ χώρα; Οὔτε καὶ ἐκεῖναι ποὺ συνέπεσε νὰ ἔχουν μὲ τὴν Αἴγυπτον περισσοτέρους δεσμοὺς καὶ ἐξ αἵματος ἀκόμη δὲν συνῆψαν τοιαύτην συμφωνίαν, διότι τοιαύτη συμφωνία τὴν ἑπομένην μιᾶς ὑπηρεσίας, ὅταν αἰτῆται, τορπιλλίζει τὸ αἴσθημα τοῦ πολιτικοῦ δεσμοῦ καὶ τῆς πολιτικῆς ἢ αἰσθηματικῆς εὐγνωμοσύνης, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη. Θὰ ἦτο βαρὺ σφάλμα ἂν τὴν ἑπομένην μιᾶς ὑπηρεσίας τοὺς ἐλέγαμεν σᾶς προσεφέραμεν μίαν ὑπηρεσίαν, ἐλᾶτε τώρα νὰ ὑπογράψητε μίαν συμφωνίαν. Καὶ τὸ πιθανὸν θὰ ἦτο νὰ μᾶς λεχθῇ: «ὥστε δι’ αὐτὸ μᾶς τὴν προσεφέρατε; Δὲν τὴν ὑπογράφομεν». Διότι θὰ ἔπρεπε καὶ ἐκεῖνος νὰ θέλῃ νὰ τὴν ὑπογράψῃ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἴχομεν ὑπογράψει τὴν γραπτὴν συμφωνίαν, ἡ μοῖρα τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς τὴν Αἴγυπτον δὲν προσδιορίζεται οὔτε ἀπὸ ἀντιπάθειαν, οὔτε ἀπὸ ἐχθρότητα. Ἀντιθέτως καὶ τὰς ἡμέρας αὐτὰς λόγῳ τῶν ὅσων ἐγράφησαν περὶ κατασκοπείας, ἐγράφησαν ἄρθρα, ἔγινε δήλωσις συμπαθείας, διὰ νὰ τονωθῇ τὸ Ἑλληνικὸν στοιχεῖον. Ἡ μοῖρα τοῦ Ἑλληνισμοῦ καθορίζεται ἀπὸ τὰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἐνεργεῖ ἡ Αἴγυπτος σήμερον. Καὶ αὐτὰς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὰς ἀναστείλῃ οὐδεμία συμφωνία γραπτὴ εἴτε προφορική. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι τὰς μεταρρυθμίσεις αὐτὰς τὰς κάμνουν ἐπιβαρύνσεις, ὄχι μόνον εἰς τοὺς ξένους ὑπηκόους, ὄχι μόνον τοὺς λευκούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ἰδικούς των. Καὶ ὁ Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἄνθρωπος συνυφασμένος μὲ τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν, συνυφασμένος μὲ τὴν δρᾶσιν εἰς καθεστῶτα ὅπου ὑπάρχει ἡ οἰκονομικὴ ἐλευθερία. Καὶ ἐπειδὴ σήμερον ἐπιβάλλεται ἐκεῖ ἕνας κοινωνικὸς σοσιαλισμός, τοῦ ὁποίου δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ δώσω τὸν κοινωνιολογικὸν τύπον, διότι εἶναι ἕνα μῖγμα μεταρρυθμίσεων καὶ κρατικοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ ἄλλου εἴδους σοσιαλισμοῦ, ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν δὲν δύναται νὰ προκόψῃ καὶ νὰ ζήσῃ καὶ αὐτὸ καθορίζει τὴν μοῖραν του καὶ αὐτὸ εἶναι ἰσχυρότερον καὶ πολιτικῶν δεσμῶν καὶ συμβάσεων καὶ συμπαθειῶν. Θὰ εἴπητε: καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἀντιμετωπίσητε τὰ πράγματα μὲ μοιρολατρείαν καὶ ἀσφάλειαν καὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς ἐκόσμησεν ἡ κ. Σβώλου; Βεβαίως ὄχι. Συνεχῶς ἔγιναν ὅλα τὰ δέοντα διαβήματα, καὶ δι’ αὐτὸ εἴχομεν καὶ ὡρισμένα μικρὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν σοβαρώτερα ἀποτελέσματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ἀποτέλεσμα ὑπερνικήσεως τῆς ψυχολογίας, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν ἀλλαγὴν εἰς τὰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις. Ἄλλα ἀποτελέσματα ἔχομεν μερικὰ μικρά, τὰ ὁποῖα βεβαίως δὲν εἶναι καθόλου ἐπαρκῆ, καὶ ἔχομεν τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ μελετηθοῦν καὶ θὰ τύχουν διαπραγματεύσεων διμερῶν ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν πρὸ ὀλίγου ἡ κ. Σβώλου καὶ τὰ ὁποῖα συνέχουν τὴν καρδίαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Προεβλήθη τὸ παράδειγμα, ὅτι ἡ Ἰταλία κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ μίαν συμφωνίαν, διὰ τῆς ὁποίας οἱ ἀναχωροῦντες Ἰταλοὶ δὲν παίρνουν μόνον 5.000 λιρέττες, ἀλλὰ πέραν αὐτῶν καὶ ἄλλες 10.000 λίρες. Πῶς σεῖς δὲν τὸ ἐπιτύχατε; Τὸ ὅτι τὸ κατώρθωσεν ἡ Ἰταλία εἶναι ἀλήθεια. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ κανεὶς τὴν ἱστορίαν τῆς συμφωνίας διὰ νὰ ἴδῃ περὶ τίνος πρόκειται. Πρῶτον αἱ ξέναι παροικίαι μετὰ τὰ γεγονότα τοῦ Σουὲζ διέρρευσαν σχεδὸν εἰς τὸ ἀκέραιον, ἀπὸ πλευρᾶς δὲ Ἰταλίας ἔμειναν ἐλάχισται χιλιάδες ἀτόμων, τονίζω ἐλάχισται, δὲν γνωρίζω τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν γνωρίζω, πάντως σᾶς λέγω σαφέστατα, ὅτι εἶναι κάτω τῶν 7–8 χιλιάδων ἀτόμων, ἐνῶ οἱ ἰδικοί μας ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ ἀντιπροσωπεύουν ἀριθμὸν κυμαινόμενον εἰς τὰς 50.000. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ἡ Ἰταλία διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὴν τὴν συμφωνίαν παρεχώρησεν εἰς τὴν Αἴγυπτον δάνειον 50.000.000 δολλαρίων μακροπρόθεσμον καὶ χαμηλότοκον, ἀνέλαβε δὲ νὰ τῆς κατασκευάσῃ διϋλιστήρια καὶ ἀγωγούς διὰ τὸ πετρέλαιον καὶ εἶπεν, ὅτι ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου θὰ κρατηθῇ ἕνα ποσὸν διὰ νὰ δύνανται ὅσοι ἐκ τῶν ἀναχωρούντων Ἰταλῶν θὰ ἔχουν περισσότερα χρήματα, νὰ πάρουν ἄλλες 10.000 λιρέττες. Κυρία Σβώλου, πιστεύσατε, ὅτι ἂν εἶχα τὴν δύναμιν νὰ δανείσω εἰς τὴν Αἴγυπτον 400 ἢ 500 ἑκατομμύρια δολλάρια, διότι τόσα θὰ ἔπρεπε νὰ μπορέσω νὰ δανείσω, κατ’ ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ ποὺ ἔχω ἐκεῖ, θὰ εἶχα κατορθώσει νὰ πάρω πολὺ περισσότερα. Ἀλλά, δὲν ἔχω νὰ δανείσω οὔτε τὰ 500, οὔτε τὰ 50, τὰ ὁποῖα μακροπροθέσμως καὶ χαμηλοτόκως καὶ μὲ προσφορὰν ὑπηρεσίας ἔδωσεν ἡ Ἰταλία. Ἰδοὺ κύριοι, ἡ ἱστορία, ἡ ὁποία ἐπιμόνως ἀνεφέρθη καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸν τύπον περὶ τοῦ τὶ ἐπέτυχεν ἡ Ἰταλία καὶ ὄχι ἡμεῖς. Ἐκτὸς τούτου, διὰ νὰ πάρῃ κανεὶς τὰς 5.000 λίρες μαζὶ του, πρῶτον πρέπει νὰ τὰς ἔχῃ, πρέπει νὰ ἔχῃ περιουσίαν 5.000 λιρῶν. Καὶ ὅλοι οἱ δικοί μας δὲν ἔχουν. Δεύτερον ἐκάματε ποτὲ τὸν λογαριασμόν, ὅτι μὲ 5.000 λίρες διὰ κάθε χιλίους ἀνθρώπους ποὺ ἔρχονται μὲ αὐτάς, σημαίνει συνολικῶς 5 ἑκατομμύρια λίρες: Καὶ ὅτι αὐτὸ σημαίνει, ὅτι πρέπει ἡ Αἴγυπτος νὰ ἔχῃ καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ τὰ πληρώσῃ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συναλλάγματος καὶ ἰσοζυγίου πληρωμῶν γενικώτερον; Κύριοι, ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ δυσχέρεια καὶ εἶναι μία δυσχέρεια τὴν ὁποίαν ἡ Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνησις μᾶς προβάλλει καλοπίστως. Κάμνω κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις ριζικάς. Ἔχει πρόβλημα αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἔθεσεν ἡ κ. Σβώλου. Κάμνει κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐταὶ αἱ μεταρρυθμίσεις ἔχουν μίαν τοὐλάχιστον μεταβατικὴν περίοδον δυσπραγίας, δυσχερειῶν ἂν μὴ ἀνεχείας. Ἡ Αἴγυπτος ἀρχίζει τὴν περίοδον αὐτὴν τῶν ριζικῶν κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων, διότι αἱ ριζικαὶ κοινωνικαὶ μεταρρυθμίσεις ἤρχισαν μόλις πέρυσι τὸν Ἰούλιον. Διέρχεται λοιπὸν τὴν περίοδον τῶν μεγάλων δυσχερειῶν τὰς ὁποίας εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἀπὸ τοὺς λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους βλέπω, ὅτι 5 ἑκατομμύρια λίρες ἀποτελοῦν μεγάλο βάρος διὰ τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν της. Οὐκ ἂν λάβῃς παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος. Παρὰ ταῦτα εἰς τὰς συνεχεῖς καὶ ἐπιμόνους παρεμβάσεις μας, ἔχομεν τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι ὅλα αὐτὰ μόλις κάπως ἀποκατασταθῇ ἡ κατάστασις θὰ τύχουν διμερῶν διαπραγματεύσεων, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν μιᾶς συμφωνίας. Μία συμφωνία ὅμως ρεαλιστικὴ διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιτευχθῇ, ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μέσα εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν πλήρει κοινωνικῇ ἐξελίξει, μέσα εἰς μίαν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλῃ κανεὶς τὰς ἀπόψεις του καὶ εἶναι δυνατὸν μόνον ἐν ὀνόματι τοῦ παρελθόντος τῶν σχέσεών μας καὶ ἐν ὀνόματι τῶν κανόνων τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου νὰ ἐπιτύχῃ ὡρισμένα πράγματα. Καὶ ἀναφέρω τοὺς κανόνας τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, διότι ἡ θέσις μας ἔναντι τῆς Αἰγύπτου, ὄχι τόσον δι’ ἐπικλήσεως τῶν κανόνων τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ἀλλὰ δι’ ἐπικλήσεως τῶν σχέσεων τῶν φιλικῶν καὶ τῶν στενῶν δεσμῶν, τοὺς ὁποίους ἔχομεν, τοὺς ὁποίους ἔχομεν καὶ τοὺς ὁποίους θέλομεν νὰ διατηρήσωμεν, εἶναι ὅτι αἱ κοινωνικαὶ μεταρρυθμίσεις ἀποτελοῦν δικαίωμα ἑκάστης χώρας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλάπτουν οἰκονομικῶς τοὺς ὑπηκόους ἄλλων χωρῶν. Καὶ ἂς εἴπω ἐντὸς παρενθέσεως μετὰ τὸ «ὑπηκόους» βλέπετε ἐπιχείρημα: αἰγυπτιακὴ ὑπηκοότης. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις μας, αὐτὴ ἡ θέσις κατὰ τρόπον γενικὸν ἐγένετο δεκτὴ καὶ ὑπῆρξεν, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὑπόσχεσις, ὅτι θὰ ὑπάρξουν διαπραγματεύσεις. Καὶ ὅτι θὰ ὑπάρξουν διαπραγματεύσεις καλόπιστοι καὶ φιλικαί. Πότε; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εἴπω. Τὸ ζητοῦμεν μὲ ἀρκετὴν ἐπιμονήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω τὸ πότε, διότι εἶναι θέμα ἐρεύνης ἐκ μέρους των. Ἡ ἔρευνα ἐκ μέρους μας ἔγινεν. Εἶναι θέμα ἐπίσης τοῦ ἀξιώματος «οὐκ ἂν λάβῃς παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος». Εἶναι ζήτημα τακτοποιήσεως τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς καταστάσεως. Κύριοι, νομίζω, ὅτι πᾶς καλόπιστος κριτὴς θὰ παραδεχθῇ, ὅτι ἐκάμομεν ἐν προκειμένῳ μίαν ρεαλιστικὴν πολιτικήν, τὴν μόνην δυνατὴν εἰς μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία πράγματι συνέχει τὰς ψυχάς μας, μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐβασίσθη εἰς μίαν ἄλλην πολιτικήν, πολιτικὴν δημιουργίας ἀγαθῶν προϋποθέσεων, διότι γνωρίζουν ὅλοι, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων ἐτῶν ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν ἔναντι τῆς Αἰγύπτου ὑπῆρξε μία πολιτικὴ συνεχίσεως καὶ ἐνστάσεως τῶν φιλικῶν καὶ πολιτικῶν δεσμῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τὸ ὑπόβαθρον διὰ τὴν καλὴν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ὄχι μόνον εὐχόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐλπίζομεν. Τὸ ὅτι τοιαύτην πολιτικὴν ἐκάμομεν, τὸ γνωρίζουν οἱ ἀδελφοί μας τῆς Αἰγύπτου καὶ ἀπορρίπτω κατηγορηματικῶς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ἡ κ. Σβώλου, περὶ τοῦ ὅτι ὑπάρχει μῆνις ἐναντίον μας. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καὶ μερὶς παραπονουμένων. Φυσικὸν θὰ εἶναι νὰ ὑπάρχουν πολλοὶ παραπονούμενοι, μὴ ἐξετάζοντες τὴν πρόθεσιν καὶ τὰ αἴτια, ἀλλὰ ἐξετάζοντες τὸ θλιβερὸν δι’ ἕκαστον ἀποτέλεσμα. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα εἶμαι ὑπερήφανος νὰ εἴπω, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν Ἑλλήνων τῆς Αἰγύπτου, ὅσοι ἔρχονται ἐδῶ καὶ μᾶς ἐπισκέπτονται, ἢ ὅσοι ἐπεσκέφθησαν τὰ Προξενεῖα καὶ τὴν Πρεσβείαν μας, ὅλοι ἐκφράζονται μὲ εὐγνωμοσύνην διὰ τὴν λογικὴν καὶ ρεαλιστικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν. Βεβαίως, δὲν εὐσταθοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἡ κυρία Σβώλου περὶ μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἦτο προκλητικὴ διὰ τὴν Αἴγυπτον. Ἡ κ. Σβώλου θὰ μᾶς ἤθελεν ἴσως εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν νὰ μὴ ἔχωμεν καθόλου ὀντότητα καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν κἂν γνώμην. Καὶ νὰ ἔχωμεν γίνει σχεδὸν δορυφόροι, καὶ νὰ μὴ ὑπῆρχεν ἡ παραμικρὰ διαφωνία. Δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη πολιτική. Διότι τοιαύτη δὲν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος ἔναντι οἱασδήποτε χώρας καὶ τῆς μεγαλυτέρας καὶ ἐκείνης ἀκόμη ἔναντι τῆς ὁποίας ἔχομεν βαθὺ χρέος εὐγνωμοσύνης. Ἀλλὰ ὑπῆρξε μία ἠθελημένη πολιτικὴ φιλοαραβικὴ καὶ φιλοαιγυπτιακή. Εἶπεν ἡ κ. Σβώλου, ὅτι μετετρέψαμεν διὰ τῶν συμφωνιῶν τῆς Ζυρίχης τὴν Κύπρον εἰς μίαν ἀτομικὴν καὶ στρατιωτικὴν βάσιν στρεφομένην κατὰ τοῦ Ἀραβικοῦ κόσμου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι διὰ τὴν ἀγαπητὴν Μεγαλόνησον οὐδεὶς ἐν τῷ Ἀραβικῷ κόσμῳ φρονεῖ τοῦτο. Καὶ εἶναι κρῖμα ποὺ τὸ εἶπε μέλος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, ἔστω καὶ ἂν ἀνήκῃ εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Εἶμαι βέβαιος περὶ τῶν αἰσθημάτων τῶν Ἀράβων καὶ κομίζω τὴν ἀπόδειξιν καθ’ ἣν ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ἐκάλεσεν εἰς ἐπίσημον ἐπίσκεψιν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ὑπῆρξεν ὁ Πρόεδρος Νάσερ, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν διακρίνοντα αὐτὸν δυναμισμόν, βεβαίως δὲν θὰ ἐκάλει ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη δῆθεν νὰ μετατρέψῃ τὴν νῆσον εἰς βάσιν ἐναντίον τοῦ Ἀραβικοῦ κόσμου. Μᾶς παρουσίασεν ἡ κ. Σβώλου ὡς ὑπηρέτας τοῦ ΝΑΤΟ τυφλούς, οἱ ὁποῖοι διὰ τὸ ΝΑΤΟ πολεμοῦμεν τὴν Αἴγυπτον. Θὰ λησμονηθῇ, ὅτι κατὰ μίαν τῶν τελευταίων συνελεύσεων τοῦ ΟΗΕ ὅταν ὑπεβλήθη ἡ περίφημος πρότασις τῶν πέντε διὰ τὸν ἀφοπλισμὸν καὶ ἴσως ὁ πρωτεργάτης τῶν πέντε ἦτο ὁ Πρόεδρος Νάσερ, κατεψήφισαν τὴν πρότασιν ὅλαι αἱ χῶραι τοῦ ΝΑΤΟ καὶ μόνον ἐγὼ ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλλάδος ἐψήφισα ὑπὲρ τῆς προτάσεως. Ἀποδεικνύει τοῦτο ὄχι μόνον τὴν ἀνεξαρτησίαν μας ἐντὸς τοῦ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ ἀποδεικνύει, ὅτι παραστεκόμεθα εἰς τὰς φιλικὰς χώρας ὅταν νομίζωμεν, ὅτι ἔχουν δίκαιον διαφωνοῦντες καὶ μὲ ὁλόκληρον ἀκόμη τὸ ΝΑΤΟ. (Χειροκροτήματα). Τί ἠθέλατε ἀκόμη νὰ κάμωμεν διὰ νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ἀκολουθοῦμεν μίαν καλὴν πολιτικὴν ἔναντι τῆς Αἰγύπτου; Ἠθέλατε νὰ μὴ κάμωμεν κατασκοπείαν; Καὶ ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι ἐκάμαμεν κατασκοπείαν; Αἱ φῆμαι τῶν τριόδων, τὰς ὁποίας ἐφέρατε εἰς τὴν Βουλήν, αἱ φῆμαι, αἱ ὁποῖαι πράγματι ἐφόβησαν....

§103Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ἐγὼ ποτέ. Ἔφερα δημοσιευθεῖσαν ἐπιστολὴν τέως βουλευτοῦ εἰς Ἑλληνικὴν Αἰγυπτιακὴν ἐφημερίδα.

§104Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Σεῖς ἐφέρατε τὰς φήμας, ὄχι ὅτι τὰς ἐδημιουργήσατε. Δὲν σημαίνει, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῆς κατασκοπείας, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέρθησαν, ἀμφισβητεῖται, ὅτι ἦσαν ἀναμεμιγμένοι Ἕλληνες. Τοῦτο εἶναι δυνατόν. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ λέγει ἡ Αἰγυπτιακὴ Δικαιοσύνη εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ δεχθῶ. Ἀλλὰ τοῦτο οὐδὲν σημαίνει. Διότι δὲν ὑπάρχει κοινωνία εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ τοὺς ἀποβλήτους της. Καὶ ὅταν ἔχωμεν μίαν κοινωνίαν τόσον ἐκλεκτήν, ὅσον τὴν κοινωνίαν τῆς Αἰγύπτου, ἡ ὁποία τόσην ἐντιμότητα καὶ τόσον φανατικὴν προσήλωσιν ἔδειξεν πρὸς τὴν Αἴγυπτον, δὲν μᾶς εἶναι καθόλου δύσκολον νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἐνδεχομένως θὰ ὑπῆρξαν καὶ μερικοὶ ἀπόβλητοι, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ ξένους. Ἐλέχθη, καὶ τὸ ἀνέφερεν αὐτὸ ἡ κ. Σβώλου, ὅτι τὸ κέντρον τῆς κατασκοπείας αὐτῆς ἦτο εἰς τὰς Ἀθήνας. Δὲν θὰ τὸ ἀπέκλειον, ὄχι ὑπὸ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν τὸ εἶπεν ἡ κ. Σβώλου, ὄχι ὑπὸ τὴν μορφὴν ΚΥΠ, ἢ οἱασδήποτε ἄλλης ὀργανώσεως. Αὐτὸ τὸ ἀπορρίπτω κατηγορηματικῶς. Ἡ φιλοαραβικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος εἶναι γενικὴ καὶ ἔχει ποτίσει κάθε Ἑλληνικὴν ὑπηρεσίαν, καὶ πέραν αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει παρακρατικὴ ἢ ὑπερκρατικὴ ὀργάνωσις. Ὑπάρχει νόμιμος Κυβέρνησις καὶ Κυβέρνησις τόσον ἰσχυρά, ὥστε οὐδεὶς θὰ διενοεῖτο νὰ ὑπάρξῃ παρακρατικῶς ἢ ὑπερκρατικῶς. Καὶ ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι γνωστὸν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀντίθετος πολιτική. Ἀλλὰ ἐὰν διετυποῦτο ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι κέντρον κατασκοπείας κἄποιας ξένης χώρας ἦσαν αἱ Ἀθῆναι, θὰ ἐδυσκολευόμην νὰ τὸ ἀποκλείσω ἐντελῶς. Ἴσως εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν τὴν στιγμὴν αὐτὴν σχεδὸν νὰ τὸ ἀποκλείσω. Δὲν θὰ τὸ ἀπέκλειον ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφήν. Δὲν ἐλέγχομεν βεβαίως, τὶ γίνεται εἰς κάθε σπίτι τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν γνωρίζομεν ποῖαι γιάφκες ἐργάζονται καὶ διὰ ποῖον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα παρόντες εἰς τὰς συνομιλίας κάθε σπιτιοῦ καὶ κάθε χωριοῦ, καὶ νὰ ἀνακαλύπτωμεν ὅλους τοὺς ἀσυρμάτους, ὅπως ἀνεκαλύψαμεν ἐκεῖνον τῆς Θράκης. Ἀλλὰ ὅταν ἐλέχθη, ὅτι κέντρον κατασκοπείας λειτουργεῖ ἐν Ἀθήναις, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ ἐρευνήσουν καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι ἠρεύνησαν καὶ ἠρεύνησαν, δύναμαι νὰ εἴπω, κατὰ τρόπον λίαν ἐπιμελῆ καὶ μᾶς ἐβεβαίωσαν, ὅτι οὐδὲν ἴχνος τοιούτου κέντρου εὗρον. Ὑπῆρξε μία φήμη, ὅτι εἷς τῶν συλληφθέντων εἶχε δεσμοὺς μὲ κἄποιο ταξιδιωτικὸν γραφεῖον. Εἶχε συγγενῆ ὑπάλληλον ἑνὸς ταξιδιωτικοῦ γραφείου. Κύριοι, εἶμαι τόσον ἥσυχος εἰς τὴν συνείδησίν μου ἀπέναντι ὑμῶν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους καὶ ἀπέναντι τῶν προσωπικῶν μου φίλων τῆς Αἰγυπτιακῆς Κυβερνήσεως, ὥστε δὲν ἔχω δυσχέρειαν νὰ ἀφίσω ἀνοικτὴν μίαν σπανιότητα. Περιοχὴ μὲ σχεδὸν δύο ἑκατομμύρια ἀνθρώπους εἴμεθα εἰς τὰς Ἀθήνας, κἄτι ἠμποροῦσε νὰ μᾶς εἶχε διαφύγει. Δὲν μᾶς διέφυγεν ἐξ ὅσων προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔρευναν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ καὶ ἂν μᾶς διέφυγε πάλιν δὲν ὑπῆρχε καμμία εὐθύνη καὶ πάλιν δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἔρχονται οἱ Ἕλληνες ἐδῶ καὶ πληρώνουν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα συμβαίνουν καὶ τὰ ὁποῖα ὀφείλονται εἰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις. Τὰ κενά, τὰ ὁποῖα τυχὸν ἄφησα καὶ μοιραίως θὰ ἄφησα, ἀπαντῶν εἰς δίωρον προητοιμασμένην ἀγόρευσιν, θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰ καλύψω ὅταν καὶ πάλιν θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ἐπίκρισις ἀπὸ τρεῖς ἄλλους συναδέλφους, ἐπίσης, ὁμιλητὰς τῆς ΕΔΑ. Ἔρχομαι τώρα, εἰς ἕνα τελευταῖον θέμα τὸ θέμα τῆς μερίμνης διὰ τοὺς ἀναχωροῦντας. Ἡ κ. Σβώλου ἀνέφερε πρῶτον, ὅτι ἀνεχώρησαν ἐξ Αἰγύπτου μὴ κατευθυνθέντες εἰς τὴν Ἑλλάδα περὶ τοὺς 40–50 χιλιάδας.

§105Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Περὶ τοὺς 20–25.000 ἐπανεπατρίσθησαν ἐδῶ.

§106Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἐδώσατε, πρέπει νὰ ἐξάγηται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀνεχώρησαν συνολικὰ περισσότεροι. Ἦσαν περὶ τοὺς 120–130.000. Ἐδῶ ἐγύρισαν περὶ τοὺς 20–25 χιλιάδες, ἀνεχώρησαν δέ, διὰ τὰς ἄλλας χώρας περὶ τοὺς 40 χιλιάδες. Πρῶτον θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἐντελῶς σύμπτωσιν, ὅτι τόσον μέγας ἀριθμὸς ἀνεχώρησε πρὸς ἄλλας χώρας καὶ εὗρεν ἐκεῖ τὸν τρόπον νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν ζωήν. Ὑπῆρξε μέριμνα καὶ δι’ αὐτούς, ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἐπεκταθῶ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντισαν νὰ βοηθήσουν κατὰ διαφόρους τρόπους, ὥστε νὰ δημιουργήσουν αὐτοὶ νέας ἑστίας. Δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν ἐδῶ πρῶτον, βοήθεια σημαντικὴ τοῦ ΟΗΕ, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ἡ κ. Σβώλου δὲν εἶναι δυνατή, διότι αἱ ἀποφάσεις τῶν συνελεύσεων, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν, ἀφοροῦν χαρακτηρισμένους πρόσφυγας, ἐνῷ οἱ ἰδικοί μας δὲν εἶναι. Ἀλλὰ ἀπαιτοῦν καὶ κάτι ἄλλο, ποὺ καθιστᾶ ἄχρηστον εἰς τὴν περίπτωσίν μας τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ πρόσφυγος, διότι αἱ ἀποφάσεις ἀφοροῦν πρόσφυγας μὴ ἔχοντας τὴν ἐθνικὴν ὑπηκοότητα καὶ συνεπῶς ἡ ἐπίκλησις τῶν ἀποφάσεων τοῦ ΟΗΕ μᾶς εἶναι ἄχρηστος, διότι οἱ ἰδικοί μας ἔχουν τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα, τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι ἐπροτίμησαν νὰ διατηρήσουν. Πέραν αὐτοῦ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, γίνεται. Δασμοὶ μετὰ τὰς πρώτας ἀφίξεις καὶ τὰ πρῶτα σφάλματα δὲν λαμβάνονται ἐκτὸς ἀπὸ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὰ μεταφερόμενα ἔπιπλα ἀποτελοῦν σημαντικὴν περιουσίαν, ὁπότε καὶ πάλιν λαμβάνονται, δύναμαι νὰ εἴπω, συμβολικοὶ δασμοί. Ἔχουν ἐκδοθῆ αὐστηρότατοι διαταγαὶ καὶ δασμοὶ δὲν εἰσπράττονται. Πέραν αὐτοῦ ἐδημιουργήθη κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, γραφεῖον ὑποδοχῆς, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει καὶ γραφεῖον εὑρέσεως ἐργασίας. Ὑπάρχει ἡ δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ ὅλα τὰ ἄλλα αἰτήματα εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην. Βεβαίως πρὸς αὐτὸν τὸν θαυμάσιον Ἑλληνισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἄριστος καὶ ὡς Ἑλληνισμὸς καὶ ὡς Αἰγυπτιώτης, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐν ὀνόματι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ δείξῃ ὅλην τὴν ἀλληλεγγύην της. Αὐτὸ εἶναι καὶ σχετικὰ εὔκολον, διότι αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εὔκολον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς. Ἀλλὰ καίτοι οὐδέποτε ἀπέκρυψα τὴν ἀλήθειαν ὡς πρὸς τὸ μέλλον τῶν ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς μας τῆς Αἰγύπτου, καίτοι ὑπῆρξα πάντοτε ρεαλιστὴς εἰς τὰς συνομιλίας μαζί των καὶ τοὺς ἄφηνα μόνοι των νὰ κρίνουν, καίτοι αὐτὴ ἦτο ἡ τακτική μου καὶ καίτοι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δύναμαι, βεβαίως νὰ παρουσιάσω αἰσιοδοξίαν, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι διατηροῦμεν σοβαρὰς ἐλπίδας, διὰ τὴν ρύθμισιν ἀρκετῶν πραγμάτων. Βεβαίως, ὄχι ὅλων, ἀλλὰ ἀρκετῶν, διότι αἱ διαβεβαιώσεις τῆς Αἰγυπτιακῆς Κυβερνήσεως δηλωθεῖσαι διὰ τοῦ στόματος αὐτοῦ τούτου τοῦ Προέδρου Νάσερ εἶναι διαβεβαιώσεις ἱκανοποιητικαί, αἱ ὁποῖαι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ χαρακτηρισθοῦν μόνον ὡς πρὸς τὰς λέξεις, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικαί. Ἀναμένομεν τὴν ὑλοποίησίν των, τὴν ἀναμένομεν μὲ κἄποιαν ἐμπιστοσύνην, διότι γνωρίζομεν τὰ αἰσθήματα καὶ τὴν σοβαρότητα τοῦ ἀνδρὸς καὶ ὀφείλω νὰ τὸ διακηρύξω καὶ νὰ τὸ τονίσω ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὑπολογίζομεν ἐπὶ τῆς εἰλικρινείας καὶ ἐπὶ τῶν αἰσθημάτων καὶ ἐπὶ τῆς σοβαρότητος καὶ ἐκείνου καὶ τῶν συνεργατῶν του, τῶν ὁποίων ἐκτιμῶμεν τὴν σκέψιν. Πότε θὰ ἀποδώσουν αὐτὰ καὶ πάλιν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ καθορίσω. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν ἐπιτάχυνσιν. Ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ἀργήσωμεν. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ διασωθῇ ἕνα τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ ἐσαεὶ ἐκεῖ, καὶ τὸ ὁποῖον μὲ τὴν νέαν ἄνοδον τῆς Αἰγύπτου, τὴν ὁποίαν εὐχόμεθα, διότι πιστεύομεν, ὅτι αἱ σημεριναὶ δυσχέρειαι ἀποτελοῦν μεταβατικὴν περίοδον, θὰ δυνηθῇ καὶ πάλιν νὰ προκόψῃ εἰς τὴν φιλόξενον καὶ ἀγαπητὴν γῆν. (Χειροκροτήματα).

§107Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Μὲ λίγας λέξεις, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε μερικὰς προτάσεις μας ἀφελεῖς.

§108Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἐσεῖς μᾶς εἴπατε τόσα πολλά, ὥστε αἱ λέξεις «ἀφελεῖς» καὶ «μακαριότης» νὰ εἶναι ἀσήμαντοι.

§109Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Σχολιάζουσα τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον κατέθεσα εἶπον, διὰ τὴν αἰσιοδοξίαν τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύετε καὶ διότι πολλὴν πικρὰν πεῖραν ἔχομεν αὐτῆς τῆς αἰσιοδοξίας ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου εἰς παρόμοια θέματα, ὅπως εἰς τὸ θέμα τῆς αὐτοδιαθέσεως τῆς Κύπρου, διότι καὶ ἐκεῖ ἡ αὐτὴ συσκότισις ὑπῆρχε καὶ ἡ αὐτὴ μυστικοπάθεια καὶ εἴχομεν αὐτὰ τὰ θλιβερὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν καὶ τὰ ὁποῖα διεπίστωσα καὶ ἐγὼ ἤτοι ἡ Ἑλληνικωτάτη Κύπρος νὰ ἔχῃ σήμερον μεταβληθῇ νομικῶς εἰς Ἑλληνοτουρκικὴν ὄχι εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν διοίκησιν.

§110Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Τὸ Κυπριακὸν θὰ συζητήσωμεν τώρα; Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὑπερήφανος, ὅτι ἐπέτυχον αὐτὴν τὴν λύσιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§112Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§113Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ πρακτικὰ ἀπεδόθησαν καλῶς, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μερικὰς φραστικὰς διορθώσεις.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν.

§115Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ τὸ συζητήσω, ἁπλῶς εἶπον ὡρισμένα, ὡς παράδειγμα, ὅτι εἴμεθα, δυστυχῶς, ὑποχρεωμένοι νὰ ἔχωμεν ἀπέναντί σας δυσπιστίαν. Σχετικῶς μὲ τὴν Κύπρον, λέγω, ὅτι ὁ Κυπριακὸς λαὸς δὲν εὐθύνεται, δι’ ὅσα σεῖς ἐκάματε, τὰ ὑφίσταται δυστυχῶς. Εἶπον, ὅτι διὰ τῶν συμφωνιῶν τοῦ Λονδίνου καὶ τῆς Ζυρίχης ἔγινεν ἡ Κύπρος μία ἀτομικὴ Βρεταννικὴ βάσις.

§116Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Εἴπατε, ὅτι δὲν πταίει ὁ Κυπριακὸς λαός, ἀλλὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος, ὁ ὁποῖος εἶναι εἷς ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τῶν συμφωνιῶν, διατὶ ἐκλήθη ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν εἶχον καὶ τὴν ἐλαχίστην ὑποψίαν δὲν θὰ τὸν ἐκάλουν; Ἀλλά, δυστυχῶς, μεταδίδετε σεῖς τοιαύτας ὑποψίας καὶ δὲν ἐπιτρέπεται τοῦτο εἰς Ἕλληνας.

§117Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Γνωρίζετε, ἀσφαλῶς, ὅτι ὁ Κυπριακὸς λαὸς ἔχει ἀποφανθῆ ἐναντίον αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔγινε, δηλαδή, τὸ νὰ γίνῃ ἡ νῆσος του ἀτομικὸν προγεφύρωμα.

§118Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτόν τι. Κυρία Σβώλου, προσέξατε αὐτὰ ποὺ λέγετε, διότι μὲ αὐτὰ διαψεύδετε τὰς ἐπισήμους δηλώσεις τῆς Κυπριακῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχουν ἀτομικὰ ὅπλα εἰς τὴν Κύπρον καὶ σεῖς, ὡς μέλος τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ἔστω καὶ ὡς μέλος τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἥτις, καθ’ ἡμᾶς, στερεῖται αἰσθήματος εὐθύνης, λέγετε, ὅτι μὴ πιστεύετε τί λέγει ἡ Κυπριακὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ πιστεύσατε ἡμᾶς. Εἶναι πολιτικὴ αὐτή, πρὸς Θεοῦ;

§119Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω, ὅτι τὸ Κυπριακὸν Κοινοβούλιον ἐξέδωκεν ἀπόφασιν καὶ λέγει, ὅτι δὲν θέλει νὰ ὑπάρχουν βάσεις εἰς τὴν νῆσον. Τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν εἶδα δημοσιευομένην εἰς Κυπριακὴν ἐφημερίδα. Δὲν πρόκειται νὰ λύσωμεν ἐδῶ τώρα τὰ ζητήματα τῆς Κύπρου. Ἐγὼ ὑπεγράμμισα τὴν εὐθύνην σας διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συμφωνιῶν καὶ κατὰ τοῦτο, ὅτι μὲ τὸ νὰ γίνῃ βάσις ἀτομικὴ ἢ ἀτομικὴ ἀποθήκη ἡ νῆσος, τοῦτο εἶχε δυσάρεστον ἀντίκτυπον εἰς τὴν Ἀραβικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ εὐαίσθητος. Δὲν ἐλέγχουν, δυστυχῶς, οἱ Κύπριοι τὴν Ἀγγλικὴν βάσιν καὶ ἔχουν πολλάκις διαμαρτυρηθῆ δι’ αὐτήν.

§120Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Θέλετε, σώνει καὶ καλά, ἡ Αἴγυπτος, ἡ ὁποία ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν περὶ τοὺς 8 χιλιάδες Κυπρίους, θέλετε νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ὑπάρχουν ἀτομικὰ ὅπλα εἰς τὴν Κύπρον. Συγχαρητήρια, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. Καὶ ἔπειτα λέγετε, ὅτι κόπτεσθε διὰ τὴν Κύπρον.

§121Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχητε ψυχραιμίαν. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω προσωπικῶς ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι ἀτομικὰ ὅπλα, ὅμως ἡ Κύπρος, ὡς ἐγράφη εἰς τὸν Τύπον, θεωρεῖται ὡς ἀτομικὴ βάσις. Εἴπατε, ὅτι δὲν εἶσθε τυφλὰ ὄργανα τοῦ ΝΑΤΟ. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας, ἀλλὰ ἔχετε δώσει συνεχεῖς ἀποδείξεις περὶ αὐτοῦ καὶ ἐξακολουθεῖτε νὰ δίδητε. Εἴπατε, ἀκόμη, ὅτι ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἔπρεπε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν νὰ ἀντικρύζηται ὡς λύσις ὁ ἐπαναπατρισμὸς ἢ ἡ ἀπόκτησις τῆς Αἰγυπτιακῆς ὑπηκοότητος. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό. Ἀφοῦ παρέθεσα ἄλλα ζητήματα, ἐπέμεινα εἰς τὸ ζήτημα ὄχι τόσον τῆς ὑλικῆς ἀποζημιώσεως, ὅσον τῆς παραμονῆς καὶ τῆς ἐργασίας τῶν πτωχοτέρων τάξεων τῶν Ἑλλήνων παροίκων εἰς Η.Α.Δ., εἶπον, ὅτι αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἔχητε ἐπιτύχει καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἴδω διὰ τῶν ἐγγράφων, ἐὰν ἐξαντλήσατε ὅλας τὰς ἐνεργείας ὡς Κυβέρνησις καὶ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Εἶπον ἐπίσης, ὅτι θὰ ἠμπορούσατε, ἴσως, νὰ ἐπιτύχητε τὸ 1956 καὶ ἀργότερον τὴν παραμονὴν καὶ τὴν ἐργασίαν μὲ ἀμοιβαιότητα. Εἴπατε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμοιβαιότης, ἀλλὰ καθ’ ὅσον γνωρίζω, ὑπάρχει μεταξὺ ἄλλων χωρῶν, ὄχι Ἀραβικῶν, ὑπάρχει ἀμοιβαιότης διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐργασίας τῶν ὑπηκόων των. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γραπτὴν συμφωνίαν, ἐὰν θὰ ἠμπορούσατε νὰ ἐπιτύχητε ἢ ὄχι, δὲν τὸ γνωρίζομεν ποίους χειρισμοὺς ἐκάματε. Μᾶς εἴπατε, ὅτι ἡ Ἰταλία διέθεσε δάνειον στὴν Η.Α.Δ. καὶ ἔτσι ἐπέτυχε νὰ παίρνουν οἱ Ἰταλοὶ 7 χιλ. Αἰγυπτιακὰς λίρας ἐπαναπατριζόμενοι. Ὅτι χρειάζονται ἑκατομμύρια δολλάρια, μᾶς εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου, θὰ χρειάζεσθε ἕνα τεράστιον ποσόν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τοὺς ἐπαναπατριζομένους Ἕλληνας νὰ ἐπιτύχητε περισσότερα πράγματα καὶ μὲ μίαν προθεσμίαν εἰς τὴν Η.Α.Δ. νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ μεταφέρουν πλέον τῶν 5 χιλιάδων. Θὰ μποροῦσαν νὰ τὰ πάρουν ἴσως καὶ ἀργότερον, ὅταν θὰ ἠμποροῦσε ἡ Ἀραβικὴ Δημοκρατία νὰ τὰ πληρώσῃ, μὴ πληρώνοντας σήμερον τὸ ποσὸν αὐτό. Εἴπατε, ὅτι, ἐνῷ γίνονται κοινωνικαὶ μεταβολαὶ ποῖα μέτρα θὰ ἦτο δυνατόν, κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον νὰ ληφθοῦν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θίγουν τὴν βάσιν τοῦ οἰκονομικοῦ καθεστῶτος καὶ θὰ ἀφοροῦν καὶ τοὺς ξένους, διότι τοὺς παίρνουν τὰ κτήματα καὶ τὰς περιουσίας. Πάντως, νομίζω, ὅτι οἱ ξένοι ὑπήκοοι πάντοτε ἠμποροῦν νὰ πάρουν μικρὰς ἢ μεγάλας ἀποζημιώσεις, ἀναλόγως τῶν συμφωνιῶν. Ἐγὼ ἐπέμεινα κυρίως διὰ τὴν παραμονὴν καὶ τὸ δικαίωμα ἐργασίας τῶν πτωχοτέρων τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐκεῖ ἀπὸ τὸν πατέρα των καὶ τὸν παπποῦ των καὶ θεωροῦν τὴν Αἴγυπτον ὡς δευτέραν πατρίδα καὶ τὴν ἀγαποῦν πολύ. Ὅταν εἶπον διὰ τὰς σχέσεις τὰς ἀδελφικὰς μεταξὺ τοῦ Αἰγυπτιακοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ, τὸ εἶπα ἔχοντας ὑπ’ ὄψει τὴν κοινὴν σκληρὰν τύχην τοῦ Ἕλληνος ἀποίκου μὲ τὸν σκλάβον Αἰγύπτιον, ποὺ εἰργάζοντο μαζί. Δὲν εἶπον ποτέ, ὅτι ὑπῆρξεν ἀντίθεσις τοῦ Αἰγυπτιακοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου τῆς Αἰγύπτου.

§122Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ εἴδατε, ὅτι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἀνεγνώσατε μερικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐξαίρεσιν εἰδικῶς διὰ τοὺς Ἕλληνας, ὅπως π.χ., ὅτι δὲν ἐζητήθη ἡ ἔκδοσις ἐτησίας ἀδείας ἐργασίας δι’ ὅσους ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ ἀπὸ ἕνα μεγαλύτερον διάστημα. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι κυρίως ἡ μέριμνά μας ἐστρέφετο διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραμονῆς καὶ τῆς ἐργασίας ἐκεῖ τῶν πτωχοτέρων τάξεων. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὴν κατηγορίαν, ὅτι δὲν ἐμεριμνήσαμεν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐνθυμεῖσθε, ἐπίσης, ὅτι ὅταν ἐπέστρεψα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἔκαμα δηλώσεις διὰ τοὺς ἐργαζομένους, τὰς ὁποίας ἤρχιζα μὲ τὴν φράσιν, ὅτι ὁ Πρόεδρος Νάσερ μὲ ἐξουσιοδότησε νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων καὶ οἱ μικροὶ ἐπαγγελματίαι θὰ μείνουν. Πρώτη ἀπάντησις, ὡς πρὸς τὸ ὅτι καὶ ἡμεῖς διὰ τοὺς μικροὺς ἐνδιαφερόμεθα. Δευτέρα ἀπάντησις, ὡς πρὸς τὴν αἰσιοδοξίαν μου. Ὅταν ἔλεγον ὁ Πρόεδρος Νάσερ μὲ ἐξουσιοδότησεν, αὐτὸ τί ἐσήμαινε; Ἀλλοίμονον, ἐὰν θέλητε συγχρόνως νὰ εἴπω, ὅτι παρὰ ταῦτα, εἶμαι ἀπαισιόδοξος.

§123Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ὡμιλήσατε, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν μέριμναν, ποὺ ἐλήφθη διὰ τοὺς παλινοστοῦντας. Τὰ μέτρα ποὺ ἐλάβατε δὲν μὲ ἱκανοποιοῦν. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα. Διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, δὲν ἔχουν οὔτε κατοικίαν, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ συντηρηθοῦν. Μὲ δύο λόγια, εἶναι πρόσφυγες. Καὶ πρέπει ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ λάβητε, ὡς ἐτόνισα, ἄμεσα μέτρα. Ἐπὶ τοῦ σημείου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωνται εἰς τὴν δημοσιότητα ὡρισμένα στοιχεῖα, διαφωνῶ. Τουλάχιστον δι’ ὡρισμένα θέματα θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωμεν γνῶσιν εἰς τὸ Σῶμα. Διὰ τὴν κατασκοπείαν, ποὺ ὡμιλήσατε, ἐγὼ δὲν ἔχω οὔτε ἀπ’ εὐθείας πληροφορίας, οὔτε, φυσικά, οὐδεμίαν σχέσιν. Ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας δημοσιευθεῖσαν ἐπιστολὴν τέως βουλευτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται ὡρισμένα γεγονότα. Ἐπίσης, ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας μίαν Ἑλληνικὴν ἐφημερίδα τῆς Αἰγύπτου, τὸ «Φῶς», ἡ ὁποία γράφει ὡρισμένα πράγματα διὰ τὴν δίκην τῶν Ἑλλήνων καὶ τὰς καταθέσεις μαρτύρων εἰς τὸ Στρατοδικεῖον ἐν Αἰγύπτῳ. Σᾶς τὰ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει, διότι ἐθεωροῦσα ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦν διὰ καταδίκας Ἑλλήνων ἐπὶ κατασκοπείᾳ, ἐνόμισα, ὅτι ἤμην ὑποχρεωμένη νὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἐκάκισα τὴν παρείσφρυσιν τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν, ἐὰν καὶ ὅπως ἔχῃ συμμετοχὴν καὶ ὅπως καταγγέλλεται ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ τέως βουλευτοῦ. Θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν δὲν βαρύνηται οὐδεὶς ἐκ τῶν Ἑλλήνων. Αὐτὰ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει ἡμῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§124Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπερατώθη.

§126Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀνεφέρθη προσωπικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ἐμέ.....

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ.μ.)