1962.02.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Καλεῖται ὁ ἐκλεγεὶς βουλευτὴς Ἀθηνῶν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961 κ. Ἠλίας Τσιριμῶκος, καὶ μὴ ὁρκισθεὶς εἰσέτι, ὅπως δώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ἠλίας Τσιριμῶκος καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάττω πίστιν εἰς τὴν πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὔχομαι, κ. συνάδελφε, ἀποκαθισταμένης πλήρως τῆς ὑγείας σας, νὰ δυνηθῆτε νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς τὰ ὑψηλὰ ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ καθήκοντά σας.

§3Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Πρόεδρε. Θεωρῶ, κ. Πρόεδρε, αὐτονόητον, ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν κατέθεσαν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κατὰ τὴν ὁρκωμοσίαν των.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ ἡμίωρον.

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7.05′ μ. μ.)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§6Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν περιουσιῶν τῶν κληροδοτημάτων Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου καὶ Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου, διὰ τὴν σύστασιν καὶ λειτουργίαν ἐν Λαρίσῃ κοινωφελοῦς ἱδρύματος, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Δημοτικὸν Γηροκομεῖον Λαρίσης (κληροδοτήματα Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου, Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου)». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Πασαλίδης, Ἡ. Ἠλιοῦ, Ν. Κιτσίκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Φωτήλας, Α. Γιάννου, Λ. Κύρκος, Ε. Σακελλάρης, Δ. Κελτεμλίδης, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκης, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Μπριλλάκης, Κ. Χιωτάκης, Ε. Μπενᾶ, Θ. Παππᾶς, Γ. Τσαρουχᾶς, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀμνηστίας εἰς ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 2 τοῦ Α. Ν. 375)36». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τήν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 954)666 ἀπὸ 29.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) α) Ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 975)1949 «περὶ ἀπροβλέπτων ἐξόδων τοῦ Στρατοῦ», τοῦ Ν. 2440)1953 «περὶ εἰδικῶν δαπανῶν, συνδρομῶν καὶ ἑτέρων ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης» καὶ τοῦ Α. Ν. 351)1945 «περὶ ἀναγραφῆς κονδυλίου εἰς προϋπολογισμὸν ἐξόδων Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, δι’ εἰδικὰς ἀνάγκας Γ.Ε.Α.», προβλέπεται ἡ ἐγγραφὴ πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αἵτινες διατίθενται πρὸς κάλυψιν τῶν κάτωθι ἀναγκῶν: α) Γραφείων Πληροφοριῶν–Ἀσφαλείας, β) ψυχολογικοῦ πολέμου, γ) διὰ πρόνοιαν ἐφέδρων, δεξιώσεις κλπ. β) Ἡ διάθεσις τῶν χρηματικῶν τούτων ποσῶν γίνεται ἑκάστοτε κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἢ τοῦ Ἀρχηγοῦ ἑκάστου Γενικοῦ Ἐπιτελείου. γ) Ὁ ἔλεγχος τῶν δαπανῶν ἐνεργεῖται βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τῶν ἀνωτέρω νόμων, ὑπὸ τριμελοῦς ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐξ ἑνὸς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ ὡς προέδρου καὶ δύο ἑτέρων ἀξιωματικῶν ὡς μελῶν, ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ ἑκάστου Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Πρὸς τοῦτο συντάσσεται πρακτικὸν εἰς ἑξαπλοῦν, ὅπερ ἀποτελεῖ τὸ νόμιμον καὶ ὁριστικὸν δικαιολογητικὸν στοιχεῖον διαθέσεως τῶν χρηματικῶν ποσῶν καὶ τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Τὰ κατ’ ἰδίαν δικαιολογητικὰ ἑκάστης δαπάνης φυλάσσονται ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. δ) Τὸ σημαντικώτερον ποσοστὸν τῶν ἐν λόγῳ κονδυλίων ἀφορᾷ ἔξοδα, τόσον ἀπορρήτου φύσεως, ὥστε ἐλάχιστος ἀριθμὸς προσώπων εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῶν μεταξὺ τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν τῆς ἱεραρχίας. Διὰ τὴν νόμιμον διαχείρισιν καὶ τῶν ποσῶν αὐτῶν ἔχουν ληφθῆ ἅπαντα τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα καὶ ὁπωσδήποτε ἡ διαχείρισις αὕτη οὐδὲν συσχετισμὸν ἐπιδέχεται μὲ ξένα πρὸς τὴν ἐντελῶς ἀπόρρητον φύσιν τῶν ἐξόδων θέματα. 2. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 4952)1951, καθορίζεται ὁ τρόπος ἐγκρίσεως, διαθέσεως καὶ ἐλέγχου τῶν ἀπορρήτου φύσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἡ ἰδία διάταξις προβλέπει τὴν σύστασιν τριμελοῦς ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὡς Προέδρου, καὶ δύο ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου ὡς μελῶν, ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀποφαίνεται καὶ γνωμοδοτεῖ ἐπὶ τῶν διαβιβαζομένων εἰς αὐτὴν προτάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ, περὶ τοῦ ἂν πληροῦνται αἱ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμεναι προϋποθέσεις πρὸς διάθεσιν χρηματικῶν ποσῶν ἐκ τῆς δι’ ἀπορρήτους ἐθνικὰς ἀνάγκας εἰδικῆς πιστώσεως. Τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ ὑποβάλλονται πρὸς τὰς κατὰ περίπτωσιν ἁρμοδίας πολιτικὰς Διευθύνσεις τοῦ Ὑπουργείου, οἱ προϊστάμενοι τῶν ὁποίων προβαίνουν εἰς τὸν προσήκοντα ἔλεγχον καὶ βεβαιοῦσιν ὅτι αἱ ἐνταλθεῖσαι δαπάναι, διετέθησαν δι’ ὃν σκοπὸν προωρίζοντο. 3. Βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 158)1946, ἐγγράφεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως πίστωσις διὰ δαπάνας ἀναγομένας εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου, ἐξυπηρετούσης τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. 4. Τέλος, δυνάμει τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Α. Ν. 455) 1945, διὰ τὴν ἐνέργειαν ἐκτάκτων δαπανῶν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἐπιτρέπεται ἡ ἐγγραφὴ εἰδικῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Κατὰ τὰς αὐτὰς διατάξεις, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀνωτέρω δαπανῶν ἐνεργεῖται διὰ χρηματικῶν ἐνταλμάτων πληρωμῆς, ἐκδιδομένων κατὰ τὰς ἐν ἰσχύϊ σχετικὰς περὶ πληρωμῶν διατάξεις. Σημειοῦται ὅτι, εἰς ἐκτέλεσιν σχετικῆς ἐντολῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, καθωρίσθη ὅπως, ἅπαντα τὰ κονδύλια τὰ ἐπιδεχόμενα ἔστω καὶ ὑπὸ εὐρυτέραν ἐκτίμησιν, ὑπαγωγὴν εἰς τὴν συνήθη διαχείρισιν, μεταφερθῶσιν εἰς τὴν κανονικὴν διαδικασίαν διαχειρίσεως καὶ ἐλέγχου. Ὡς ἀνωτέρω ἐξετέθη, ἡ κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον διάθεσις τῶν δι’ ἐθνικὰς ἐν γένει ἀνάγκας προοριζομένων κονδυλίων, εἶναι κατωχυρωμένη ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν διατάξεων, αἵτινες προνοοῦσι περὶ τῶν ἀπορρήτου φύσεως δαπανῶν. Ἐὰν ὁ νομοθέτης ἤθελε τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ἐν λόγῳ δαπανῶν καὶ εἰς εἰδικώτερον ἔλεγχον, θὰ ἐλάμβανεν, ἀσφαλῶς καὶ περὶ τούτου πρόνοιαν. Ἡ φύσις ὅμως τῶν δαπανῶν καὶ οἱ σκοποὶ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὁποίων ἀποβλέπουν ὡδήγησε τὸν νομοθέτην εἰς τὴν θέσπισιν ἰδίας διαδικασίας ὡς πρός τε τὴν διάθεσιν καὶ τὸν ἔλεγχον. Δοθέντος, ὅθεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κονδυλίων διατιθεμένων ἀνεξελέγκτως καὶ ἄνευ εἰδικοῦ προορισμοῦ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής, πληροφορούμενος τ’ ἀνωτέρω, θὰ πεισθῇ, φρονοῦμεν, ὅτι οὐχὶ βασίμως, ἔχει τάς, περὶ ὧν ἡ ἐρώτησίς του ὑπονοίας καὶ ὅτι, οὐδὲν κονδύλιον εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ, οὐδὲ ἐχρησιμοποιήθη ποτὲ δι’ ἕτερον μὴ καθαρῶς ἐθνικὸν σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀτμοπλοϊκὴν σύνδεσιν τῆς νήσου Πάτμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τάς, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 Α. Ν. 1091)1938, ὑποβαλλομένας ἡμῖν δηλώσεις τῶν ἐφοπλιστῶν περὶ τῶν ἐκτελεσθησομένων ὑπὸ τῶν πλοίων των δρομολογίων γραμμῆς Δωδεκανήσου, δὲν περιλαμβάνεται ἀπὸ σειρᾶς ἐτῶν ἡ προσέγγισις εἰς νῆσον Πάτμον παρὰ τὰς συστάσεις καὶ παροτρύνσεις τῆς ὑπηρεσίας μας. 2) Ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἀτμοπλοϊκῆς συνδέσεως τῆς νήσου Πάτμου μετὰ τῶν λιμένων τῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Δωδεκανήσου, ἀναγκάζεται τὸ Υ.Ε.Ν., ὅπως ἐπιχορηγῇ, κατόπιν διαγωνισμοῦ, τὴν προσέγγισιν εἰς τὴν ὡς ἄνω νῆσον. Σημειωτέον ἐν προκειμένῳ, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Α. Ν. 538)1937 δὲν ἐπιτρέπεται καταβολὴ ἀποζημιώσεως, διὰ πλείονας τῆς μιᾶς προσεγγίσεως ἑβδομαδιαίως. 3) Ἐκτὸς τῆς ὡς ἄνω συνδέσεως τῆς Πάτμου μετὰ τῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Δωδεκανήσου ἡ ἄνω νῆσος ἐξυπηρετεῖται ἑβδομαδιαίως καὶ διὰ τοῦ Α)Π ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ, τὸ ὁποῖον κατόπιν διαγωνισμοῦ ἔχει ἀναλάβει ἐπὶ ἀποζημιώσει τὴν ἐκτέλεσιν τῆς γραμμῆς τοπικοῦ συμπλέγματος Δωδεκανήσου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα, Θ. Παππᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 655, 659 ἐ. ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διαβιβάζετε ἡμῖν τὰς κατατεθείσας ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσας ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 210 καὶ 214 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα, Θ. Παππᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, σχετικῶς μὲ περιπτώσεις διακοπῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῶν ὁδῶν καὶ Πλατειῶν διαφόρων Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ διακοπὴ τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας ἀποφασίζεται ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀφοῦ παρασχεθῇ εἰς αὐτοὺς πᾶσα δυνατὴ χρονικὴ καὶ οἰκονομικὴ διευκόλυνσις. 2) Ἡ ἐπ’ ἀόριστον ἀναμονὴ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν λογαριασμῶν δὲν εἶναι δυνατή, διότι εἶναι ἀναγκαῖον εἰς τὴν Δ.Ε.Η. ἡ συγκέντρωσις ὅλων της τῶν πόρων διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐνεργειακοῦ Προγράμματος Ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. 3) Κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτε τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα παρείχετο ὑπὸ τοπικῶν σταθμῶν σπανίως παρετηρεῖτο ἀδυναμία τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων πρὸς ἐξόφλησιν τῶν λογαριασμῶν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἦτο τριπλασία καὶ τετραπλασία τῆς εἰς ἣν τιμὴν παρέχεται σήμερον ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. (0,80 δραχ.

ΩΧΒ.).

4) Ἡ ἀδυναμία ἐνίων Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅπως ἐξοφλῶσι τοὺς λογαριασμοὺς ἐκ καταναλώσεως ρεύματος διὰ φωτισμὸν ὁδῶν καὶ πλατειῶν, δύναται νὰ ἀναζητηθῇ εἰς διαφόρους αἰτίας, ἐν αἷς ἐνδεχομένως, ἡ μὴ διάθεσις ὑπὸ τῶν Δήμων τῶν εἰδικῶν πόρων τῶν διὰ τὸν Δημοτικὸν Φωτισμὸν ἀποκλειστικῶς πρὸς κάλυψιν τῆς ἀξίας καταναλώσεως αὐτοῦ, ἡ ἐπέκτασις καὶ ἐκσυγχρονισμὸς τῶν δημοτικῶν φωτισμῶν, ἐξ ὧν αἰτίων δημιουργεῖται δυσανάλογος πρὸς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῶν Δήμων αὔξησις τῆς καταναλισκομένης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τὸ χαμηλὸν ὕψος τῶν προϋπολογισμῶν τῶν Δήμων διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προγραμμάτων φωτισμοῦ ὁδῶν κ.ἄ. 5) Ὁ καθορισμὸς τῶν τιμολογίων τοῦ ρεύματος πάσης κατηγορίας, συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν σχετικὴν Νομοθεσίαν, ἀνήκει εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Μείωσις τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ εἰ μὴ μόνον ὅταν τὰ τεχνικοοικονομικὰ δεδομένα ἐπιτρέπουν τοῦτο. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Δήμου Τρικκαίων ἡ ἐπιβάρυνσις ἑκάστου κατοίκου διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν ὁδῶν καὶ πλατειῶν δὲν ὑπερβαίνει τὰ 70 λεπτὰ μηνιαίως. 6) Ἡ παροχὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας διὰ δημοτικὸν καὶ κοινοτικὸν φωτισμὸν γίνεται κατόπιν ὑπογραφῆς διμερῶν συμβάσεων ἑνιαίου δι’ ἅπαντας τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας σχεδίου, καθορίζοντος τὰ δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις τῶν συμβαλλομένων μερῶν κατὰ τρόπον ὥστε οἱ Δῆμοι καὶ Κοινότητες νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σταθμίσωσιν ἐκ τῶν προτέρων τὴν δυνατότητα καλύψεως τῶν δαπανῶν, αἵτινες θὰ προκύψωσιν ἐκ τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1205)2.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 316)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀφορώσης εἰς αἰτήματα περιλαμβανόμενα εἰς Ψήφισμα τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ἀναπηρίας καὶ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας καὶ Βιομηχανίας Καπνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τῶν αἰτημάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰς παροχὰς τοῦ Ι.Κ.Α. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4104)1960 Ν. Διατάγματος καθιερώθη σειρὰ ρυθμίσεως διὰ τῶν ὁποίων ἐπραγματοποιήθη σημαντικὴ πρόοδος εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Ι.Κ.Α., διαπιστωθεῖσαν ἤδη ἐκ τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος τούτου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὡς ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 5200)Β.122)26.1.62 ἐγγράφῳ μας πρὸς ὑμᾶς, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)1962 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ ἐκτενῶς ἐκτίθεται. Κατόπιν τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐπιτευχθείσης ἐξυγιάνσεως τοῦ Ι.Κ.Α., θέλομεν ἐξετάσει μετὰ πάσης εὐμενείας ἀλλὰ καὶ περισκέψεως, ὡς ἐγνωρίσαμεν ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8051)Β.144)5.2.1962 ἐγγράφου μας ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 288)1962 ἑτέρας ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ, τὴν δυνατότητα τῆς ἐν τῷ μέλλοντι ἱκανοποιήσεως κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκείνων ἐκ τῶν αἰτημάτων τοῦ ἐν ἀρχῇ ἀναφερομένου Συνδέσμου ἡ πραγμάτωσις τῶν ὁποίων, τὸ μὲν δὲν θὰ ἀντέβαινεν εἰς βασικὰς ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, τὸ δέ, δὲν θὰ ἐκλόνιζε τὴν μετὰ τόσης προσπαθείας ἐπιτευχθεῖσαν οἰκονομικὴν σταθερότητα τοῦ Ι.Κ.Α. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ι.Κ.Α. δι’ εἰσφορᾶς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ Ν.Δ. 4104)60 ἐλήφθησαν μέτρα, ὥστε ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον νὰ μὴ τίθεται θέμα τοιαύτης ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. 3) Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν συνταξιούχων εἰς ἅπαντα τὰ ἀσφαλιστικὰ ὄργανα, ὅτι ἐκπρόσωποι τῶν συνταξιούχων μετέχουν εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ πλείστων Ταμείων κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως βάσει εἰδικῶν διατάξεων τῆς διεπούσης ἕκαστον νομοθεσίας. 4) Ὡς πρὸς τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ, ὅτι ἔχει τεθῆ ὑπὸ ἐξέτασιν ἤδη τὸ ὅλον θέμα τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τῶν ἐσόδων του. 5) Ἐπὶ τῶν θεμάτων τῶν ἀφορώντων τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας καὶ ταῦτα ἐρευνῶνται ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐξευρέσεως τῆς ἐφικτῆς ἐξ ἀντικειμένου λύσεως. Ὡς πρὸς τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς καλτσοβιομηχανίας καὶ φανελλοποιΐας ὡς καὶ τῶν ἀνηλίκων, ὅτι ἐξετάζεται ἤδη ἡ περίπτωσις λήψεως τῶν ἀπαραιτήτων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1047)766)30.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν ἀναφερομένου εἰς κατατεθεῖσαν ἐνώπιον ὑμῶν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βιομηχανίας Κεραμοποιΐας «ΑΛΑ-ΤΙΝΙ» Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ἐν λόγῳ Βιομηχανίας προήλθομεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5796)1025) 23.1.1962 ἐγγράφου μας. Πέραν τούτου ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Θεσσαλονίκης, ὅπως ἐρευνήσῃ τοὺς λόγους τῶν γενομένων ἀπολύσεων καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς. Καθ’ ἃς ὅμως πληροφορίας συνεκεντρώσαμεν, γεγονὸς εἶναι, ὅτι εἰσάγονται εἰς μεγάλας ποσότητας εἴδη κεραμοποιΐας ἀπὸ ξένας χώρας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ δυσμενῶς λόγῳ συναγωνισμοῦ ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων ὁμοειδῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1053)30.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν τε καὶ τῷ κ. Ὑπουργῷ Βορείου Ἑλλάδος ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 309)26.1.62 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: 1. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν ἄμεσον ἐξόφλησιν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας τῶν μεταλλείων λευκολίθου Σπανίδη καὶ Σία Βασιλικῶν Θεσσαλονίκης τὰ ὁποῖα παρανόμως καθυστερεῖ ἡ ἐπιχείρησις αὕτη, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Θεσσαλονίκης, κατόπιν σχετικοῦ ἐλέγχου της διεπίστωσεν τὰ ἑξῆς: Δὲν πρόκειται περὶ καθυστερήσεως πληρωμῆς δεδουλευμένων ἡμερομισθίων ἀλλὰ περὶ μὴ εἰσέτι καταβολῆς διαφορᾶς ἐξ αὐξήσεως ἡμερομισθίων, χορηγήσεως ἀναδρομικῶς ἀπὸ 1.4.1961 εἰς τοὺς ἐργάτας μεταλλείων τῆς χώρας, δυνάμει τῆς περὶ αὐτῶν προσφάτως ἐκδοθείσης καὶ ἐπικυρωθείσης τὴν 18.12.61 διαιτητικῆς ἀποφάσεως. Ἡ διαφορὰ αὕτη διὰ τοὺς ἐργάτας τῆς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεως ἀνερχομένους εἰς 160 περίπου ὑπολογίζεται εἰς 45.000 δραχ., θέλει δὲ καταβληθῆ κατὰ διαβεβαίωσιν τῆς ἐπιχειρήσεως τὸ ταχύτερον, εὐθὺς ὡς γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν λογαριασμῶν καὶ ἡ σύνταξις τῶν σχετικῶν μισθοδοτικῶν καταστάσεων, πάντως οὐχὶ βραδύτερον τῆς 15ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. 2. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως περὶ μὴ ἐφαρμογῆς γενικώτερον τῆς Ἐργατικῆς νομοθεσίας (Ν. 690) διὰ τὴν ἄμεσον δίωξιν τῶν καθυστερούντων τὴν πληρωμὴν δεδουλευμένων ἀποδοχῶν πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ὁσάκις διαπιστοῦται ἢ καταγγέλλεται εἰς τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου τοιαύτη καθυστέρησις καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποτύχῃ ἡ δέουσα παρέμβασις τούτου διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων ἀσκεῖται παρὰ τούτου ποινικὴ δίωξις κατὰ τῶν ὑπευθύνων συμφώνως τῷ Νόμῳ 690)1945. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 661)13.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 216 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν ἐν Βόλῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας προέβη τὴν 12.9. 1959 κατόπιν διαγωνισμοῦ, εἰς τὴν ἀγορὰν ἐν Βόλῳ οἰκοπέδου διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν 100 ἐργατικῶν κατοικιῶν. Πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμβολαίου ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ο.Ε.Κ. καὶ ἐλήφθη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων (Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ) ἡ κατ’ ἀρχὴν συγκατάθεσις ταύτης διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐν τῷ χώρῳ τούτῳ Ἐργατικῶν Κατοικιῶν. Ἀπεφασίσθη ἐν συνεχείᾳ ἡ ἀνέγερσις τῶν κατοικιῶν ὑποβληθέντος παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας πρὸς ἔγκρισιν σχεδίου γενικῆς διατάξεως συγκροτήματος 100 ἐργατικῶν κατοικιῶν. Ἡ ἀναστολὴ τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Ε.Ο.Κ. ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἐπέφερεν ἀνακοπὴν τῆς δραστηριότητος αὐτοῦ εἰς ἀνέγερσιν νέων κατοικιῶν, μὲ συνέχειαν τὴν ἀναστολὴν τῆς δημοπρασίας καὶ τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν Βόλου. Δοθείσης μετέπειτα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38226)448)10.6.61 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἐντολῆς προωθήσεως τοῦ προγράμματος ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν διὰ τῆς δημοπρασίας ὡρισμένων οἰκισμῶν ἐν οἷς καὶ τοῦ τοιούτου τοῦ Βόλου, οὗτινος ὅμως περιωρίζετο ὁ ἀριθμὸς τῶν κατοικιῶν ἀπὸ 100 εἰς 75, λόγῳ τῶν νέων οἰκονομικῶν δεδομένων, συνετάχθη νέα πολεοδομικὴ μελέτη ἥτις ἐνεκρίθη καὶ ἐδημοπρατήθησαν αἱ κατοικίαι Βόλου, ὑπογραφέντος τὴν 17.8.1961 σχετικοῦ συμφωνητικοῦ. Τὸ πολεοδομικὸν γραφεῖον Βόλου εἰς ὃ ὑπεβλήθη ἡ σχετικὴ μελέτη πρὸς χορήγησιν τῆς ἀδείας οἰκοδομῆς καθυστέρησεν διὰ τὴν ἔγκρισιν ταύτης, διότι ἐξηρτᾶτο ἡ ἔκδοσίς της ἐκ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Δ)τος περὶ ἐντάξεως τῆς περιοχῆς τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τὸ σχέδιον πόλεως. Πάντως, ὡς γνωστόν, αἱ ἐργασίαι ἤρξαντο καὶ ἐκτελοῦνται ἤδη κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 59)3.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 19.12.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ αἴτημα αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καταβαλλομένων συντάξεων θὰ ἐξετασθῇ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 12 παρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 μετὰ τὴν χορήγησιν τυχὸν αὐξήσεως τοῦ κατωτάτου ἡμερομισθίου ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπει τοῦτο ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ἱδρύματος. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 88280)ν.921)61 ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, ἐχορηγήθη εἰς συνταξιούχους καὶ βοηθηματούχους τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας τὸ ποσὸν μιᾶς μηνιαίας συντάξεως ὡς δώρου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων 1961 καὶ Ν. Ἔτους 1962. Τὸ αἴτημα περὶ χορηγήσεως προσθέτου ἐπιδόματος εἰς τοὺς συνταξιούχους λόγῳ θανάτου ὡς καὶ παροχῶν λουτροθεραπείας εἰς τοὺς λόγῳ γήρατος συνταξιούχους, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐξετάζεται ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. ἐν συνδυασμῷ πάντοτε πρὸς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ

Ι.Κ.Α.

Ὡς πρὸς τοὺς συνταξιούχους κλωστοϋφαντουργοὺς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐνεκρίθη ἡ καταβολὴ ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐπικ. Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας τῶν καθυστερουμένων ὑπ’ αὐτοῦ ποσῶν ἐκ συντάξεως εἰς 24 μηνιαίας δόσεις. Ἡ προεξόφλησις συντάξεων τῶν συνταξιούχων δὲν ἀποτελεῖ μέτρον ἐνδεικνυόμενον οὐδὲ καὶ προβλεπόμενον ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων. Ἡ ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος περὶ συνεχίσεως τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν τέκνων τῶν συνταξιούχων μέχρι τοῦ 23ου ἔτους δὲν καθίσταται δυνατὴ δεδομένου, ὅτι τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας ὡς ὅριον συνταξιοδοτήσεως τῶν τέκνων τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας των εἶναι ἀνώτερον τοῦ διεθνῶς ἰσχύοντος τοιούτου ὅπερ κατὰ κανόνα περιορίζεται εἰς τὸ 16ον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 955)29.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἀφορώσης εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ Ὑποκ)ματος Ρόδου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ τοιαύτη κατάργησις ἐπροτάθη ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν κλπ. δι’ ὁμοφώνου ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. αὐτοῦ, (συμφωνούντων καὶ τῶν ἠσφαλισμένων μελῶν τούτου). Ὡς αἰτιολογία τῆς προτάσεως ἀναφέρεται τὸ γεγονός, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία διεξήγετο κανονικῶς ἐξυπηρετουμένων πλήρως τῶν ἐκεῖσε ἠσφαλισμένων δι’ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ἀπὸ τῆς τοποθετήσεώς του, ἡ ἐξακολούθησις τῆς λειτουργίας τοῦ Ὑποκ)τος θὰ συνεπήγετο μόνον δαπάνας διὰ τὸ Ταμεῖον, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἡ κατάργησις ἐπεβλήθη ἐκ λόγων οἰκονομικῶν. Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς περὶ ἀρτοποιείων νομοθεσίας καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, διεβιβάσαμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ἐρωτήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Τσόχα καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12232)ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη κλπ. σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῶν διαφόρων Νομαρχιῶν ἐκδιδομένας ἀποφάσεις διὰ καθαιρέσεις Προέδρων, Γεν. Γραμματέων καὶ Συμβούλων Ἐργατικῶν Σωματείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Διοίκησις ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς ἐκ τῆς κειμένης Νομοθεσίας ἐποπτείας ἐπὶ τῶν Σωματείων, διὰ τὴν κατὰ τοὺς νόμους λειτουργίαν καὶ δρᾶσιν αὐτῶν ἐπεμβαίνει, καθ’ ἣν ἐκ τοῦ νόμου ἔχει ὑποχρέωσιν, μόνον ὁσάκις σημειοῦνται εἴτε εἰς τὴν συγκρότησιν τῶν Σωματείων εἴτε εἰς τὴν λειτουργίαν αὐτῶν ἐκτροπαὶ ἀπὸ τῶν διατάξεων τῶν ἰσχυόντων νόμων. Ἀντίθετος τυχὸν γνώμη τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἴς τινας περιπτώσεις, διὰ τυπικὰς κυρίως παραλείψεις τῆς Διοικήσεως ἐπὶ ἀποφάσεων αὐτῆς περὶ ἀντικαταστάσεως μελῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων δι’ ἔκνομον δρᾶσιν αὐτῶν δὲν θεμελιώνει τὴν ἄποψιν περὶ ἀναμίξεως αὐτῆς εἰς τὰ ἀφορῶντα τὸν συνδικαλισμόν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς συμβάσεως «περὶ συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ προστασίας τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος», διὰ τοῦ Ν. Δ. 4204)1961 πρὸς ἣν θέλει προσαρμοσθῆ ἡ σχετικὴ Νομοθεσία ἐξεδήλωσε τὴν ἀπόφασίν της διὰ τὴν μείζονα προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 502)308)17.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβαστικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 145)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα κλπ., δι’ ἧς καταγγέλλονται παραβάσεις τῶν Ἐργατικῶν νόμων ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Ὁδῶν καὶ Ὁδοστρωμάτων εἰς τὰ παρ’ αὐτῆς ἐκτελούμενα ἔργα ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν μέχρι Θηβῶν, μέσῳ Καπανδριτίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ πλησιεστέρα πρὸς τὰ ὡς ἄνω ἐκτελούμενα ἔργα Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Χαλανδρίου ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι κατόπιν ὑποδείξεών της, ἡ ὡς ἄνω ὑπόχρεως ἑταιρεία α) ἐθεώρησεν εἰς τὸ οἰκεῖον Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Μπογιατίου πίνακας ὡρῶν ἐργασίας τοῦ παρ’ αὐτῆς ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ, β) ἐφωδιάσθη μὲ βιβλία δρομολογίων διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτῆς αὐτοκίνητα καὶ γ) κατέβαλεν εἰς τοὺς δικαιούχους τὰς ὀφειλομένας διαφορὰς ἀποδοχῶν ὡς ἐκ τῆς ἀναδρομικῆς αὐξήσεως αὐτῶν, συμφώνως τῇ ὑπ’ ἀριθ. 7)61 ἀποφάσει τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Πειραιῶς «περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν χειριστῶν καὶ βοηθῶν αὐτῶν, ἐκσκαπτικῶν, ἀνυψωτικῶν μηχανημάτων ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων». Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης ἀποστάσεως καὶ τῆς θέσεως τῶν ἐκτελουμένων ἔργων ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω Ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀθηνῶν μέχρι Θηβῶν, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δὲν δύναται, ἐλλείψει ἀναλόγων μέσων κινήσεως, νὰ παρακολουθήσῃ ἀνελλιπῶς τὰς ἐργασίας ταύτας, πλὴν ὅμως κατὰ περιόδους ἐνεργεῖ αὐτεπαγγέλτως ἐλέγχους, πάντοτε δὲ ἐπὶ καταγγελλομένων παραβάσεων ἐπιλαμβάνεται ἀμέσως πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ βασίμου τῶν καταγγελλομένων καὶ διαπιστουμένων παραβάσεων λαμβάνει τὰ νόμιμα μέτρα διὰ καταμηνύσεις τῶν παραβάσεων τούτων ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς. Πέραν τῶν ἀνωτέρω ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ἐντολαὶ πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν Μπογιατίου, ἵνα παρακολουθῇ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κεκανονισμένων χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1122)31.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 30.1.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὑπ’ ὄψει τοῦ ὁποίου ἐθέσαμεν τὸ αἴτημα τῆς συστάσεως ἰατρείων διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἠσφαλισμένων αὐτοῦ τῶν συνοικιῶν Νεαπόλεως, Ὀμορφοκκλησιᾶς, Παλαιολόγου, Περισσοῦ καὶ Σαφραμπόλεως τοῦ Δήμου Νέας Ἰωνίας, ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι οὗτοι θὰ ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῶν ἀνεγειρομένων οὐχὶ μακρὰν τῶν συνοικισμῶν τούτων ἰατρείων τοῦ Ὑποκαταστήματος Νέας Ἰωνίας, τὰ ὁποῖα θὰ λειτουργήσουν προσεχῶς. Πέραν τούτου τὸ Ἵδρυμα ἤρχισεν ἤδη ἐφαρμόζον τὸ σύστημα τοῦ οἰκογενειακοῦ ἰατροῦ, τὸ ὁποῖον προβλέπεται νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ὑποκαταστήματος Ν. Ἰωνίας, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἁπλουστευθῇ ἡ παροχὴ ἰατρικῆς περιθάλψεως. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων κρίνει, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἡ σύστασις ἰατρείου εἰς τὰς ἀνωτέρω περιοχὰς Δήμου Νέας Ἰωνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1241)3. 2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 351 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Μ. Σβώλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κλήρωσις τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν Κιάτου ἐγένετο τὴν 4 τρέχοντος μηνὸς ἡ λοιπὴ διαδικασία παραδόσεως εἰς τοὺς κληρωθέντας ἐνεργεῖται ἤδη ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12230)9736)61 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὁ σκοπὸς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν λειτουργίαν αὐτῶν ἀλλὰ ἀποβλέπει κυρίως εἰς τὴν ψυχαγωγίαν, τὴν ἐξύψωσιν τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων, καὶ τὴν στέγασιν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων. Ἡ ὑπὲρ αὐτῆς εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ κυρίου τούτου σκοποῦ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἡ ὑπ’ αὐτῆς ἐνίσχυσις τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων προεβλέφθη ὡς προσωρινὸν μέτρον, μέχρι τῆς ὀργανώσεως τῶν πόρων αὐτῶν ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων. Τὰ ὑπ’ αὐτῆς παρεχόμενα ποσὰ εἶναι, λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν μέσων αὐτῆς, περιωρισμένα, μόλις καλύπτοντα ἐν πολλοῖς τὰς παντοειδεῖς ἀνάγκας τῶν Ὀργανώσεων. Ἑπομένως ἐξ ἀντικειμένου, κατὰ μείζονα δὲ λόγον ἐξ ὑποκειμένου, δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι διὰ τῶν χρημάτων τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἐξαγοράζονται συνειδήσεις, διαφθείρονται στελέχη καὶ γενικῶς καλλιεργεῖται ἡ φαυλότης καὶ προωθεῖται ἡ διάσπασις καὶ ἡ ἀποδιοργάνωσις τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων. Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἐπιτελεῖ ἕνα πολλαπλῶς χρήσιμον ἔργον διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἡ δὲ ἵδρυσις καὶ λειτουργία αὐτῆς θεωρεῖται ὡς μία κατάκτησις τούτων. Ἡ διαβολὴ ἑπομένως τοῦ ἔργου αὐτῆς στρέφεται ἐναντίον τῶν ἐργατῶν. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν ἀντιμετωπίζεται τυχὸν κατάργησις τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 500)18.1.1962 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 8.1.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὰς γενομένας τὴν 31.12.1961 ἀπολύσεις 113 ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς Α. Ε. Κεραμεικός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ἐκ τῆς διενεργηθείσης ἐρεύνης καὶ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν της στοιχείων, ἡ ἐπιχείρησις αὕτη, λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, ἐκ τῆς μὴ διαθέσεως τῶν προϊόντων της, προέβη εἰς τὴν μείωσιν τοῦ προσωπικοῦ της, ἀπολύσασα νομοτύπως 113 ἐργατοτεχνίτας, ἵνα οὕτω ἐπανέλθῃ τὸ ἐργατικὸν δυναμικόν της εἰς τὸ τοῦ ἔτους 1959. Εἰς τοὺς ἀπολυθέντας οὐδὲν ποσὸν καθυστερεῖται ἐκ δεδουλευμένων ἡμερομισθίων, κατεβλήθη δὲ εἰς ἅπαντας ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. 1. Ἀναφερόμενοι εἰς ἐρώτησιν τῶν ἐν θέματι μνημονευομένων κ. κ. βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τοῦ ρεύματος τοῦ χρησιμοποιουμένου διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἀντλιοστασίων Ν. Ἀγχιάλου καὶ Ἀερινοῦ ὡς καὶ διὰ τὸν φωτισμὸν τῶν Κοινοτήτων Κ. Γατζέας καὶ Ν. Παγασσῶν λόγῳ μὴ ἐξοφλήσεως τῶν καθυστερουμένων ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου π. ἔ. ἔναντι τῆς Δ.Ε.Η. ὀφειλῶν των ἐκ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι παρ’ ὅτι ἡ ἐν λόγῳ περίπτωσις δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐν τούτοις παρεκλήθη τηλεφωνικῶς παρ’ ἡμῶν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τῆς Δ.Ε.Η., ὅπως παράσχῃ εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας Κοινότητας μικρὰν εἰσέτι πίστωσιν χρόνου πρὸς τακτοποίησιν τῶν ἐκκρεμούντων λογαριασμῶν των. 2. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδέποτε ἄνευ προηγουμένων ἐπαναληπτικῶν προειδοποιήσεων διακόπτεται παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. ἡ παροχὴ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς κεντρικὰ κοινοτικὰ ἀντλιοστάσια καὶ σημειοῦνται μάλιστα περιπτώσεις καθ’ ἃς παρέχεται ἐπαρκὴς προθεσμία πρὸς ἐξόφλησιν τῶν λογαριασμῶν. 3. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν τεθέντων παρὰ τῶν κ. κ. βουλευτῶν γενικῶν ἐρωτημάτων θὰ παράσχωσι σχετικὰς πληροφορίας τὰ λοιπὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, περὶ τῆς καταβολῆς εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς τῶν ροδακίνων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ δικαιουμένου πρίμ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1046)765)30.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη ἀφορῶσα τὴν πριμοδότησιν τῶν ἐξαγωγέων ροδακίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ὑποβληθέντα ἡμῖν παρὰ τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης (Ὑπηρεσία Ἐμπορίου Τμῆμα Γʹ) δικαιολογητικὰ πρὸς ἔκδοσιν τῶν τακτικῶν ἐνταλμάτων ἐπ’ ὀνόματι τῶν ἐξαγωγέων ροδακίνων, ἤρχισαν παραλαμβανόμενα παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ὑμᾶς Ὑπουργείου ἀπὸ τῆς 29ης Δεκεμβρίου 1961. Εὐθὺς ἀμέσως ἤρχισεν ὁ ἔλεγχος, ἡ ἀναγνώρισις καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τῆς δαπάνης κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις παρ’ εἰδικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διατεθέντων ὑπαλλήλων, εἰς τρόπον ὥστε μέχρι σήμερον νὰ ἔχῃ ἐπιτευχθῆ ὁ ἔλεγχος ἁπάντων τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν δικαιολογητικῶν, καὶ ἡ ἔκδοσις τῶν οἰκείων ἐνταλμάτων πληρωμῆς τῶν δικαιούχων, συνολικοῦ ποσοῦ δραχ. 6.000.000 περίπου ἐκ τοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διατεθέντος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ποσοῦ δραχμῶν 7.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1119)31.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν ὄψει τῆς διαγραφομένης προοπτικῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ Καπνοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170)31.1. 1962 ἀποφάσεώς της παρέσχεν ἐλευθερίαν καπνοκαλλιεργείας καὶ μέχρι 20 στρεμμάτων εἰς κεκτημένους καὶ στερουμένους ἀδείας καπνοκαλλιεργείας παραγωγοὺς τῶν ὀρεινῶν καὶ ἡμιορεινῶν καπνικῶν χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 820)24.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 270 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ἅμα τῇ συστάσει τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ὀρεστιάδος, σύντονοι κατεβλήθησαν προσπάθειαι, ὅπως εἰς τὴν ἀνωτέρω Δ)νσιν τοποθετηθῇ τὸ ἀπαραίτητον διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν αὐτῆς προσωπικόν. Ἀτυχῶς, λόγῳ ὑπαρχόντων μεγάλων κενῶν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῶν ὑπαλλήλων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἡ ἐπάνδρωσις τῆς νέας Δ)νσεως Γεωργίας, παρουσίασε πλείστας ὅσας δυσχερείας. Παρὰ ταῦτα, πέραν τοῦ Γεωπονικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὰς δύο ἐπαρχίας, Ὀρεστιάδος καὶ Διδυμοτείχου, αἵτινες ἀπετέλεσαν τὴν περιφέρειαν τῆς νέας Δ)νσεως Γεωργίας, τὸ ὁποῖον παρέμεινε εἰς τὰς θέσεις του, εἰς τὴν ἕδραν τῆς Δ)νσεως ἐτοποθετήθη ὡς προϊστάμενος τοῦ Αʹ Τμήματος (Τμῆμα Γεωργίας) ὁ ἀνήκων εἰς τὴν δύναμιν τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἕβρου Γεωπόνος Κων. Πετρόπουλος, ὅστις ἀνεπλήρου καὶ τὸν Δ)ντὴν μέχρι τῆς τοποθετήσεώς του. Ἤδη τοποθετεῖται ὡς Δ)ντὴς ὁ Γεωπόνος Χατζηθεοδώρου Ἀθηνόδωρος, ὅστις πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς διαδικασίας τῆς μεταθέσεώς του, διετάχθη τηλεγραφικῶς, ὅπως μεταβῇ καὶ ἀναλάβῃ καθήκοντα Διευθυντοῦ τῆς ἐν λόγῳ Δ)νσεως. Ἐπίσης ἐγένετο ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν μετάθεσιν ἐκ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἕβρου εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ὀρεστιάδος τοῦ παρ’ αὐτῷ ἤδη ὑπηρετοῦντος Γεωπόνου Ἀθαν. Θεοδωρίδου, ὡς καὶ διὰ τὴν ἀνάθεσιν αὐτῷ καθηκόντων προϊσταμένου τοῦ παρ’ αὐτῇ Τμήματος Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν. Ὁμοίως ἐτοποθετήθη ὡς Προϊστάμενος τοῦ Οἰκονομικοῦ Τμήματος ὁ Λογιστὴς Δημήτριος Δημητρακάκης. Ἐπίσης ἀπὸ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου ἤρξατο ἡ ἐκ τοῦ νόμου προβλεπομένη διαδικασία, διὰ τὸν διορισμὸν κλητῆρος, ἐλπίζομεν δὲ συντόμως νὰ διορισθῇ οὗτος. Παραμένει κενὸν τὸ Διοικητικὸν τμῆμα τῆς Δ)νσεως. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, κατὰ τοὺς γενομένους τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον διορισμοὺς νέων γεωπόνων, ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ὀρεστιάδος, οἱ γεωπόνοι Ἀντώνιος Γιάγκου καὶ Ἀργύριος Γιαννακάρης. Ἐπίσης κατὰ προσφάτους διορισμοὺς τοποθετεῖται ἡ γεωπόνος Χαρίκλεια Ἰορδανίδου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ νεοδιορισθέντες γεωπόνοι δὲν παρουσιάσθησαν εἰσέτι ἵνα ἀναλάβωσιν ὑπηρεσίαν. Ἐφ’ ὅσον ἐντὸς εὐλόγου χρόνου, δὲν ἀναλάβωσι τὰ καθήκοντά των, θὰ ἀνακληθῶσιν οἱ διορισμοί των καὶ θὰ διορισθῶσιν ἄλλοι εἰς τὰς θέσεις των, ἐὰν βεβαίως παρουσιασθῶσιν νέοι πρὸς διορισμόν, δεδομένου, ὅτι ἀντιμετωπίζομεν σοβαρὸν πρόβλημα ἐξευρέσεως γεωπόνων, ἐπιθυμούντων τὸν διορισμὸν ὡς ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Ἐπίσης εἰς προσεχεῖς διορισμοὺς νέων γεωπόνων θέλομεν ἀντιμετωπίσει καὶ τὰς ἐλλείψεις εἰς Γεωπονικὸν Προσωπικὸν τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἕβρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν Διοικητικῶν ὑπαλλήλων (Προϊσταμένου τοῦ Δ)κοῦ τμήματος, Γραφέως καὶ Δακτυλογράφου) ἡ ἐκ τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος, καθίσταται ἀδύνατος ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι τοιαῦτα κενὰ παρουσιάζονται εἰς πλείστας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ταῦτα δὲ θὰ πληρωθῶσιν, διὰ τῆς προσλήψεως κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος νέων ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὅσον ἐγκριθῶσιν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Ἐν τῷ μεταξὺ διετάχθη ἡ Δ)νσις Γεωργίας Ἕβρου, ὅπως προτείνῃ ἕνα ἐκ τῶν ὑπηρετούντων γεωπόνων, γνωρίζοντα τὰ θέματα τοῦ Ἐποικισμοῦ, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐποικιστικῶν προβλημάτων, μέχρι τῆς ὁριστικῆς τοποθετήσεως εἰδικοῦ ἐποικιστικοῦ ὑπαλλήλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 357)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959 καὶ ἐντεῦθεν γενόμενοι διορισμοὶ μονίμων ὑπαλλήλων εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἐγένοντο πρὸς πλήρωσιν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων καὶ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Καὶ σήμερον ἀκόμη ὑφίστανται πλεῖστα κενὰ εἰς ὅλους σχεδὸν τοὺς κλάδους τὰ ὁποῖα δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ πληρωθοῦν, διότι δὲν διετέθησαν αἱ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμεναι πιστώσεις. Οἱ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι οἵτινες κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἀνήρχοντο εἰς 444 κατὰ τὸ ἔτος 1961 περιωρίσθησαν εἰς 286. Ἔκτακτοι ἢ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι προσλαμβάνονται εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐποχιακῶς πρὸς κάλυψιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν παρὰ τῶν Περιφερειακῶν Μονάδων, οἵτινες ἀπολύονται ὡς ἐκλείψουν αἱ ἀνάγκαι δι’ ἃς προσελήφθησαν. Οἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων ἔκτακτοι, ἡμερομίσθιοι καὶ ἐπὶ συμβάσει διωρίσθησαν κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων ἥτις ὡς γνωστὸν ἔχει ἐπιφορτισθῆ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν εὑρισκομένων ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ 5ετοῦς Γεωργικοῦ Προγράμματος. Τέλος εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων καὶ εἰς Περιφερειακὰς αὐτῆς ὑπηρεσίας, ἀπεσπάσθησαν οἱ κάτωθι δέκα (10) ἐποπτικοὶ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης: 1) Σταματόπουλος, 2) Δημ. Κιτρίδης, 3) Γ. Τσιτσάρας, 4) Ἐμμ. Ποδηκαράκης, 5) Ι. Παπαβασιλόπουλος, 6) Ἰωάν. Γιαννακάκης, 7) Ἐμμ. Μπένος, 8) Γεώργ. Πινῖκος, 9) Ἀντ. Παπαδόπουλος καὶ 10) Εὐστρ. Γραμματικός. Οἱ ἀνωτέρω πέραν τοῦ μισθοῦ των ὅστις καταβάλλεται αὐτοῖς ὑπὸ τῆς Τραπέζης, λαμβάνουν μόνον ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ ἡμερησίας ἀποζημιώσεις αἵτινες βαρύνουσι τὰς πιστώσεις τοῦ Βʹ Παραρτήματος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν κατὰ τὰ ἐν τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ ἰσχύοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 649)22.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 204 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Πιερίας ὑπηρετοῦν δεκατέσσαρες Γεωπόνοι, ἤτοι εἷς ὡς Δ)ντής, δύο ὡς Προϊστάμενοι τῶν τμημάτων Γεωργίας καὶ Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, εἷς Προϊστάμενος τοῦ Γραφείου μικρῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, εἷς τοῦ κέντρου σποροπαραγωγῆς, τρεῖς ρυθμιστικοὶ καὶ ἓξ γεωργικῶν ἐφαρμογῶν εἰς ἰσαρίθμους τομεῖς ἐφαρμογῶν, ὥστε ἀπὸ πλευρᾶς γεωπονικοῦ προσωπικοῦ ἡ ἐν λόγῳ Δ)νσις νὰ παρουσιάζεται ἱκανοποιητικῶς ἐπηνδρωμένη, ἐν συγκρίσει πρὸς ἑτέρας Δ)νσεις Γεωργίας τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τμήματα Διοικητικὸν καὶ Οἰκονομικόν, ναὶ μὲν δὲν ἐτοποθετήθησαν ὡς προϊστάμενοι αὐτῶν ὑπάλληλοι προβλεπόμενοι ὑπὸ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4)2.1.61 Β.Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας», ἤτοι ὑπάλληλοι τῶν Κλάδων Α4 καὶ Β3 Διοικητικῶν καὶ Α5 ἢ Β4 Λογιστικοῦ ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ, 5ῳ ἢ 4ῳ, πλὴν ὅμως ὑπηρετοῦν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Δ)νσιν, εἷς ὑπάλληλος τοῦ Κλάδου Β4 Λογιστικοῦ ἐπὶ βαθμῷ 10ῳ καὶ δύο τοῦ Κλάδου Β3 Δ)κοῦ ἐπὶ βαθμῷ 11ῳ, οἵτινες καὶ διεξάγουν ἅπασαν τὴν Διοικητικὴν καὶ Λογιστικὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Δ)νσεως. Ἡ τοποθέτησις προϊσταμένων, τῶν παρὰ ταῖς Διευθύνσεσι Γεωργίας Διοικητικῶν καὶ Οἰκονομικῶν τμημάτων ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ, 5ῳ ἢ 4ῳ ὡς προβλέπει ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Ὑπουργείου, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος, λόγῳ τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἀντιστοίχων κλάδων, οἵτινες ὑπηρετοῦσι σήμερον μὲ τοὺς προαναφερομένους βαθμούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν δαπάνην πρὸς καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου.

§10Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστόν, τὴν Ἄνοιξιν τοῦ 1961 ἡ καπνοπαραγωγὴ πολλῶν περιφερειῶν τῆς χώρας, ὅπως τῆς Μακεδονίας–Θρᾴκης–Στερεᾶς Ἑλλάδος κλπ. προσεβλήθη ἀπὸ περονόσπορον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔλαβεν ἔκτακτα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ περιορισμὸν τῆς νόσου καὶ προέβη εἰς ψεκασμοὺς κατ’ ἐπανάληψιν μάλιστα, εἰς ὡρισμένας περιφερείας. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως οἱ καπνοπαραγωγοί μας ὑπέστησαν πολλὰς ζημίας. Ἔχομεν ὅμως, τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ τὴν δαπάνην διὰ τοὺς ψεκασμοὺς αὐτοὺς ἐπεβαρύνθησαν οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἀλλὰ τὸ εἰσόδημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὡς γνωστόν, ἐκ πολλῶν αἰτίων, εἶναι πολὺ χαμηλόν. Εἶναι ἀπαραίτητον, βεβαίως, νὰ γίνεται ἡ καταπολέμησις, ἀλλὰ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν καπνοπαραγωγῶν διὰ τῆς δαπάνης καταπολεμήσεως συντελεῖ εἰς τὴν μείωσιν ἔτι περισσότερον τοῦ ἤδη πενιχροῦ εἰσοδήματος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ εἶναι ἀναγκαῖον καὶ λογικὸν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν δαπάνην αὐτήν. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ, ἂν ὄντως ἡ καταπολέμησις τοῦ περονοσπόρου ἐπιβαρύνῃ τοὺς παραγωγούς.

§11Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν πρώτοις, ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ περονοσπόρου ὑπῆρξεν ἄκρως ἐπιτυχής. Ἐπέφερεν ἐλαχίστας ζημίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπερβαίνουν τὸ 8%, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς ἄλλας χώρας, ὅπου ἐνεφανίσθη περονόσπορος, αἱ ζημίαι ἦσαν πολὺ μεγαλύτεραι. Ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ διέθεσε δωρεὰν φάρμακα. Ἐπίσης διέθεσε ἄτοκα δάνεια διὰ τὴν προμήθειαν ψεκαστήρων. Εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὡς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, ἡ καταπολέμησις ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ διὰ συγκροτήσεως συνεργείου καὶ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀπεφασίσθη, ὅπως ἡ ἀποζημίωσις τῶν συνεργείων αὐτῶν ἐπιβαρύνῃ τοὺς παραγωγούς. Ἐξ ἄλλου ἡ δαπάνη αὕτη ἐπεμερίσθη εἰς τρεῖς ἐτησίας δόσεις. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ περονοσπόρου, ἐγένετο ὑπὸ ὅρους ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκοὺς διὰ τοὺς παραγωγούς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν κτηνοτροφικὴν καὶ πτηνοτροφικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας.

§13Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κτηνοτροφία καὶ ἡ πτηνοτροφία, ἀποτελοῦν σοβαροὺς κλάδους, ὡς γνωστόν, τῆς ἐγχωρίου ἀγροτικῆς παραγωγῆς μας. Ἡ σημασία των εἶναι σοβαρὰ διότι ἀξιοποιοῦν ὑποπροϊόντα καὶ προϊόντα τῆς γεωργίας, δίδουν ἐργασίαν εἰς σοβαρὸν ποσοστὸν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ δὲν νοεῖται γεωργία χωρὶς παράλληλον ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ πτηνοτροφίας. Καὶ εἶναι οἱ κλάδοι ἐκεῖνοι διὰ τῶν προϊόντων τῶν ὁποίων ἀποσκοπεῖται ἡ βελτίωσις τοῦ σιτηρεσίου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ κτηνοτροφία εὑρίσκεται ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους ἀναπτύξεως, διότι: α) Τὰ προϊόντα αὐτῆς ὅσον καὶ τῆς πτηνοτροφίας, εὑρίσκονται ἀνέκαθεν ὑπὸ διατίμησιν διότι εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς διατιμήσεως μετέχουν σχεδὸν ἀποκλειστικῶς ἐκπρόσωποι τῶν καταναλωτῶν. β) Δὲν ἐλήφθησαν ποτὲ προγραμματισμένα μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν κλπ. Τελευταίως βεβαίως ἤρχισε νὰ κατανοῆται τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας καὶ πτηνοτροφίας. Τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρόγραμμα, προβλέπει καὶ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἂν ἐφηρμόζοντο μὲ συνέπειαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συντελέσουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ πτηνοτροφίας, ὥστε νὰ κατορθωθῇ νὰ μὴ εἰσάγωνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιαῦτα προϊόντα, διότι τοῦτο ἀποβαίνει ἐπὶ βλάβῃ τόσον τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς ὅσον καὶ τῶν παραγωγῶν. Ἐν τούτοις τὸ πρόγραμμα τοῦτο εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἐπιτυγχάνει τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, διότι ὄχι μόνον δὲν ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὴν ἐφαρμοζομένην κυβερνητικὴν οἰκονομικὴν καὶ ἐμπορικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ τορπιλλίζεται μὲ τὰς ἀπρογραμματίστους εἰσαγωγὰς εἰς χαμηλὰς τιμάς. Ἀναφέρομεν ἕνα παράδειγμα: Εἰς τὸ κυβερνητικὸν πρόγραμμα τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας, περιλαμβάνεται καὶ τὸ μέτρον τῆς ἐκτροφῆς μόσχων διὰ τῆς χορηγήσεως δανείων ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε. Ἐν τούτοις ἡ προσπάθεια αὐτὴ διὰ τὴν ὁποίαν ὀφείλεται τιμὴ εἰς τοὺς κτηνοτρόφους, τὴν Α.Τ.Ε, τοὺς Γεωπόνους καὶ λοιποὺς ἁρμοδίους παράγοντας οἱ ὁποῖοι τὴν ἐφήρμοσαν, ἀποτόμως ἔχει καταρρεύσει καὶ οἱ ἀγρόται μας ἀντὶ ὠφελείας ἔχουν χάσει 2–4.000 δραχμὲς διὰ κάθε μόσχον καὶ μένουν χρεωμένοι εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Τοῦτο δὲ συνέβη ἀκριβῶς, διότι ἐγένοντο ἀπρογραμμάτιστοι εἰσαγωγαὶ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ παρὰ τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τοὺς λοιποὺς κυρίους ἁρμοδίους Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ὤφειλον νὰ συνεργάζωνται εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ πληροφορήσουν τὴν Βουλὴν τί μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν, διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφικῆς μας οἰκονομίας.

§14Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὡμολόγησεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἀπὸ 3ετίας ἤδη ἔχουν ληφθῆ ἐξαιρετικὰ μέτρα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας μας. Τὸ πρῶτον μέτρον ἦτο ἡ ἐπιδότησις τῶν ψυχανθῶν. Δεύτερον, ἡ χορήγησις δανείων ὑπὸ εὐνοϊκωτάτους ὅρους, ποὺ δὲν ἰσχύουν εἰς οὐδὲν μέρος τοῦ κόσμου. Ἐδόθησαν δάνεια ἐξοφλητέα εἰς 8 ἔτη καὶ μὲ τόκον 2%. Ἐπίσης, ἡ ἵδρυσις τυροκομείων ἐπεδοτήθη μὲ 30% τῆς ὅλης δαπάνης. Ἐπίσης, ἐλήφθησαν καὶ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα σημαντικῶς συνέβαλον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Πληροφορῶ δὲ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι οὐδεμία διαφωνία ὑπάρχει μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τελευταίως ἐσημειώθη μία πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν μόσχων, διότι εἰσήχθη μία μεγάλη ποσότης ἐκ Γιουγκοσλαυΐας. Ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἐλύθη, διότι ἀπὸ τῆς 1.1.1962 ἐπεβλήθη δασμὸς 11% ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων κρεάτων καὶ δεύτερον, ἀπεφασίσθη νὰ προγραμματίζεται ἡ εἰσαγωγὴ κρεάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὰ τὰ δύο μέτρα εἶναι ἀποτελεσματικὰ διὰ τὴν διατήρησιν τῶν τιμῶν καὶ πράγματι ἀπὸ διμήνου ἤρχισαν νὰ προσαρμόζωνται αἱ τιμαὶ εἰς τὰ κανονικά των ἐπίπεδα.

§15Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔλαβον γνῶσιν καὶ ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τῶν μέτρων αὐτῶν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν καλύπτουν τὸ θέμα, διότι εἰσάγονται ἀκόμη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κρέατα εἰς τιμὴν 8–10 δραχμῶν, ὅπως καὶ ἄλλα κτηνοτροφικὰ καὶ πτηνοτροφικὰ προϊόντα εἰς χαμηλὰς τιμάς, ποὺ πλήττουν τὴν ἐγχώριον παραγωγήν. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, δυνατὸν νὰ προαχθῇ ἡ κτηνοτροφία καὶ ἡ πτηνοτροφία ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας. Πρέπει νὰ ληφθοῦν περαιτέρω ἀποτελεσματικώτερα προγραμματισμένα μέτρα, κατόπιν σοβαρωτέρας μελέτης τοῦ ζητήματος καὶ ἐφαρμογῆς των μὲ συνέπειαν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖοι ὀνομαστικῶς ὑπάλληλοι ἔχουν προσληφθῆ ὡς ἔκτακτοι ἢ μόνιμοι ἢ ἐπὶ συμβάσει εἰς τὰ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι σήμερον καὶ ἐπὶ ποίῳ τίτλῳ καὶ μισθῷ ἕκαστος κλπ.

§17Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἓν σημεῖον τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δηλώνει, ὅτι εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ κυβερνητικοῦ προγράμματος θὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ ἱκανώτεροι ὑπάλληλοι διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διὰ τὴν καλυτέραν ἐκτέλεσιν τοῦ κυβερνητικοῦ προγράμματος. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, ἡ χρησιμοποίησις τῶν καλυτέρων ὑπαλλήλων εἶναι μία πρόοδος, ἀλλ’ αὕτη πρέπει νὰ γίνεται μὲ κριτήρια ἀντικειμενικά. Κατόπιν τῶν σκέψεων αὐτῶν ἐζήτησα στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἴδω ἐὰν ἐτηρήθησαν πράγματι κριτήρια ἀντικειμενικὰ κατὰ τὴν πρόσληψιν ὑπαλλήλων, καθὼς καὶ ποῖοι ὑπάλληλοι ἔχουν ἀποσπασθῆ ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς ἄλλας Τραπέζας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ τὸν Ο.Γ.Α., διότι ἐπληροφορήθην, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν μὲ τὴν μέθοδον τῶν ἀποσπάσεων λαμβάνουν διπλοῦς καὶ τριπλοῦς μισθούς, χωρὶς νὰ δικαιολογῆται τοῦτο σοβαρῶς.

§18Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ μὲν τεχνικοὶ προσλαμβάνονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσόντων τὰ ὁποῖα ἔχουν, ἄνευ διαγωνισμοῦ. Καὶ ὅταν λέγω τεχνικοὶ ἐννοῶ γεωπόνους, κτηνιάτρους καὶ μηχανικούς. Ἀπὸ τὸ 1959 ἔχουν διορισθῆ ἰδιαιτέρως ἀρκετοὶ γεωπόνοι....

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ζητεῖ πληροφορίας πόσοι διωρίσθησαν ἀπὸ 1.1.62.

§20Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τῆς 1.1.62, δυστυχῶς, δὲν κατωρθώσαμεν νὰ συμπληρώσωμεν τὰ κενὰ τῶν τεχνικῶν. Ἀπὸ τῆς 1.1.62 οὐδεὶς τεχνικὸς διωρίσθη. Ἐπὶ συμβάσει ἀπὸ τοῦ 1959 διωρίσθησαν 444 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι τὸ 1961 περιωρίσθησαν εἰς 288. Οἱ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι προσλαμβάνονται ἀναλόγως τῶν ἐποχιακῶν ἀναγκῶν καὶ χρησιμοποιοῦνται κυρίως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐγγείων βελτιώσεων. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἰς ὡρισμένην ἐποχὴν τοῦ ἔτους ἀναπτύσσει ἐξαιρετικὴν δραστηριότητα καὶ ὑπάρχει ἀνάγκη προσλήψεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἔχω νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλήν.

§21Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράκλησίς μας ἦτο νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλὴ λεπτομερῶς ἐπὶ τῶν προσληφθέντων καὶ ἀπεσπασμένων ὑπαλλήλων, διότι τότε θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κρίνωμεν ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ προσελήφθησαν ἢ ἀπεσπάσθησαν μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια καὶ ὄχι διὰ ἐξυπηρέτησιν ὑποκειμενικῶν σκοπῶν.

§22Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μόνον 10 ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔχουν ἀποσπασθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν σχετικῶς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη 14 βουλευταί, διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἀπὸ δὲ ἀπόψεως Κομμάτων οἱ 9 —νομίζω— ἀνήκουν εἰς τὸ Κέντρον, οἱ 2 εἰς τὴν Ε.Δ.Α. καὶ ἕτεροι δύο εἶναι ἀνεξάρτητοι. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία συνεννόησις, διὰ νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου; Ἐὰν ὄχι ἀπόψε, τοὐλάχιστον αὔριον θὰ πρέπει νὰ συνεδριάσωμεν ὁλονυκτίως, διὰ νὰ τελειώνωμεν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ περαιτέρω συνέχισις τῆς συζητήσεως δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὴ διὰ τὸ Σῶμα. Ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ δεκάτη. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολλαὶ 12 συνεδριάσεις διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα, ἐκτὸς τῆς Ε.Δ.Α., ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀσχέτως ὡρισμένων λεπτομερειῶν. Κἄτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ. Ἐλπίζω νὰ εἶσθε σύμφωνοι.

§24Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν συζήτησιν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ τὸ τέταρτον, μολονότι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν 10ην Συνεδρίασιν.

§26Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τερματίσωμεν αὔριον, παραμένοντες μέχρις ἐξαντλήσεως τοῦ καταλόγου.

§27Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμποροῦμεν νὰ κάμνωμεν μίαν συμφωνίαν;

§28Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἠμποροῦμεν.

§29Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ πρέπει νὰ τὴν κάμωμεν διότι — νομίζω— ἡ Βουλὴ συνεζήτησεν ἐν πλήρῃ ἀνέσει.

§30Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ συμφωνήσωμεν, νὰ τερματίσωμεν ὁριστικῶς αὔριον.

§31Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ θὰ προετίμων νὰ συμφωνήσωμεν νὰ τερματίσωμεν ἀπόψε.

§32Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ὠφελεῖ νὰ εἰσέλθητε αὔριον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Συμφωνοῦμεν λοιπόν, ὅτι θὰ τερματίσωμεν αὔριον.

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ παραταθῇ αὔριον τὸ βράδυ ἡ Συνεδρίασις, μέχρις ἐξαντλήσεως τῶν ρητόρων καὶ νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ δεκάτη Συνεδρίασις. Ἔχομεν, κύριοι, δύο θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ἀπὸ τῆς 4ης Δεκεμβρίου. Θὰ πρέπει τὸ ἓν ἐκ τῶν δύο τοὐλάχιστον νὰ τελειώσῃ. Διὰ τὸ ἕτερον θέμα, ἐπειδὴ ἀποτελεῖ θέμα ἐλέγχου, δὲν ἐπεμβαίνω ὡς Προεδρεῖον.

§36Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Διατί, κύριε Πρόεδρε, ἐπισπεύδετε τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς; Ποῖα εἶναι τὰ ἄλλα σοβαρώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπισκιάζουν τὸ συζητούμενον θέμα;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλα τὰ θέματα εἶναι σοβαρὰ καὶ ὅλα τὰ θέματα, καὶ τὰ πλέον σοβαρά, ἀποτονοῦνται, ὅταν παρατείνεται ἐπὶ μακρὸν ἡ ἐπ’ αὐτῶν συζήτησις. Αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν ἔχω, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οἱονδήποτε θέμα σοβαρόν, συζητούμενον ἐπὶ 11 συνεδριάσεις, ἐκφυλίζεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου ἀντίληψις καὶ πεῖρα.

§38Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἐκ τῶν πλέον ἐπικαίρων καὶ σοβαρωτάτων.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φρονεῖτε, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ συζητῆται ἓν νομοσχέδιον ἐπὶ τρεῖς μῆνας;

§40Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ κακόν, ὅτι ἐπὶ τόσον χρόνον ἐτηρήθη ἀπόλυτος μυστικότης ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, μένομεν σύμφωνοι, ὅτι αὔριον θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα! Μάλιστα!

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παγκοῦτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§44Α. ΠΑΓΚΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου περὶ συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κ.Ε.Α. εἶναι τὸ σπουδαιότερον γεγονὸς ποὺ πρέπει ὅλοι οἱ βουλευταὶ νὰ τὸ προσέξωμεν, διότι τὸ μὲν πρῶτον σκέλος ἀφορᾷ τὸ πολιτικὸν μέρος καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, διότι ἡ ἕνωσίς μας μὲ τὴν Κ.Ε.Α. θὰ βοηθήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης, ἥτις θὰ φέρῃ κατ’ ἀρχὴν τὴν εἰρήνην, δεδομένου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρατήσῃ εἰρήνη ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ Εὐρώπη ἀδύνατος. Τὸ ἀνατολικὸν μπλὸκ δὲν θὰ ὑπογράψῃ ποτὲ εἰρήνην ἂν δὲν πεισθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβῃ τὴν Εὐρώπην. Ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἀτυχία νὰ εἶναι μικρὰ ἀλλὰ καὶ πτωχὴ χώρα, ὑποθέτω, ὅτι εἶχε κἄθε συμφέρον νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἕνωσιν τῆς Εὐρώπης, διότι μέσα εἰς τὴν ἕνωσιν αὐτὴν δυνατὸν νὰ καλλιτερεύσῃ τὴν τύχην της, ἀλλὰ καὶ διότι θὰ πάψῃ νὰ ἔχῃ αὐτὸν τὸν συνεχῆ ἐθνικὸν φόβον. Μία ἡνωμένη Εὐρώπη, ἡ ὁποία συγκεντρώνει σήμερον 170.000.000 πληθυσμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προσχωρήσουν καὶ οἱ λεγόμενοι σήμερον δορυφόροι, θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἡγέτιδα χώραν τοῦ κόσμου μέσα εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς, ἀλλὰ θὰ ἐπιτύχωμεν καὶ τὴν μεταχείρισιν ποὺ δὲν εἶναι καὶ πολὺ ἀξιοπρεπὴς σήμερον. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εὐγνωμονοῦμεν τοὺς σοφοὺς τῆς Εὐρώπης ποὺ κατάλαβαν, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσουν κατὰ μέρος τοὺς ἐθνικισμοὺς καὶ πρέπει νὰ σκεπτώμεθα ὅλοι ὡς Εὐρωπαῖοι καὶ ὄχι νὰ σκέπτεται καθένας χωριστὰ διὰ τὸ Ἔθνος του. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ἐνθουσιασμένος, διότι καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ γίνῃ αὔριον μέλος καὶ λυποῦμαι μάλιστα, διότι δὲν γίνεται ἀπὸ τώρα ἰσότιμον μέλος τῶν χωρῶν ποὺ μετέχουν, ἀλλὰ καὶ τῶν χωρῶν ποὺ θὰ προσχωρήσουν, ὅπως ἡ Ἀγγλία, ἥτις ἀντελήφθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ μὲ τὰς παλαιὰς ἀντιλήψεις καὶ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς εἰς τὴν πολιτικὴν ἕνωσιν τῆς Εὐρώπης. Πέραν τῆς πολιτικῆς πλευρᾶς, ἔχομεν τὴν οἰκονομικὴν πλευράν, τὴν ὁποίαν ἂν δὲν προσέξωμεν θὰ εἶναι ἀρχὴ ὠδίνων, ὡς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς περαίνων τὸν λόγον του ἀνέφερε. Διὰ νὰ μὴ ὑποστῶμεν ὅμως, ὠδίνας, πρέπει νὰ ὀργανωθῶμεν κατὰ τρόπον ὥστε τὰ προϊόντα μας, καὶ πρῶτα– πρῶτα τὰ γεωργικά μας προϊόντα νὰ καταστοῦν συναγωνίσημα, νὰ ὀργανωθῇ ἡ γεωργία μας κατὰ τρόπον ποὺ τὰ γεωργικά μας προϊόντα νὰ ἔχουν συναγωνιστικὰς τιμάς. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα εἶναι δυνατὸν αὐτό; Ἀπαντῶ ὄχι. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τιμὰς συναγωνιστικὰς ἔναντι τῶν ἄλλων εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν, ὅταν ἔχωμεν ἕνα προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος κατὰ 80% στηρίζεται εἰς τοὺς ἐμμέσους φόρους, δηλαδὴ στηρίζεται εἰς τὴν φτώχεια τοῦ λαοῦ; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, ὅταν σὲ κανένα ἀπὸ τὰ ἄλλα Κράτη δὲν πληρώνουν τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, μόνον τὰ 20% τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν χώραν μας; Ἂς ἀφήσωμεν τὰ κομμουνιστικὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν προϋπολογισμοὺς ὑπὸ ἄλλην μορφήν, θὰ ἴδωμεν εἰς τὰς ἄλλας εὐρωπαϊκὰς χώρας, ὅτι τὰ μεγάλα εἰσοδήματα πληρώνουν ἀπὸ 40% καὶ ἄνω καὶ εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν μάλιστα τὸ 55%. Καὶ τὸ σύστημα τὸ φορολογικὸν ἔχει τὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶμεν τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ζωὴ εἶναι πολὺ εὐθηνότερη ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἑπομένως ἐπιτρέπει εἰς τοὺς Ἰταλοὺς νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα τους εἰς μικροτέρας τιμάς. Πρῶτον λοιπόν, πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὸ φορολογικὸν σύστημα εἰς τρόπον ὥστε οἱ ἔχοντες μεγάλα εἰσοδήματα, οἱ πλούσιοι νὰ πληρώνουν τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Ὁ δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστοῦν συναγωνίσημα τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα, εἶναι οἱ δασμοί. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν καταβάλλονται δασμοὶ 30 ἕως 50% διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα καὶ ἐργαλεῖα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Γάλλους, ὅταν ἕνα τρακτὲρ 100 ἵππων ἔχῃ 150.000 δραχ. καὶ τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα καὶ οἱ ψεκαστῆρες ἀκόμη, ποὺ εἶναι τόσον ἀπαραίτητοι διὰ τὴν γεωργίαν, πληρώνουν δασμοὺς ἀπὸ 30 ἕως 35%; Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τιμὰς συναγωνιστικάς. Διότι οἱ ἀγρόται πρέπει νὰ πωλοῦν εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας τοῦ κόστους διὰ νὰ δύνανται καὶ νὰ ζήσουν. Αὐτὰ εἶναι τὰ τρία πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει ἀπὸ τώρα νὰ λυθοῦν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ καταστήσωμεν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων μας συναγωνιστικάς. Τὸ τέταρτον εἶναι τὸ χρῆμα. Σὲ καμμία ἄλλη χώρα τὸ χρῆμα δὲν εἶναι ἀκριβὸ ὅσον εἶναι εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μόνον ἀπὸ τὰ δάνεια τὰ χορηγούμενα δι’ εἰδικοὺς σκοποὺς εἰσπράττει 2% τόκο, ἀπὸ τὰ ἄλλα δάνεια εἰσπράττει 7% καὶ διὰ τόκους ὑπερημερίας 9%. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ θέμα τῶν Τραπεζιτικῶν κεφαλαίων. Περαιτέρω εἶναι ἀνάγκη νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν τραπεζιτικῶν. Διότι, ὄχι μόνον εἶναι ἄδικος ἡ μισθολογικὴ διαφορὰ, ἀλλὰ καὶ προκλητική. Εἶναι ἀκόμη ἀπαράδεκτον, ὅτι τὸ Κράτος δίδει εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸν Ἀντιστράτηγον 12 ἕως 15.000 δρχ. τὸν μῆνα, καὶ ἐπιτρέπει εἰς ὡρισμένους τραπεζιτικοὺς νὰ ἀπολαμβάνουν 100 ἕως 200.000 δρχ. τὸν μῆνα μὲ τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα παίρνουν ἀπὸ τὰ κέρδη τῶν Τραπεζῶν.

§45Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ κάμνετε λάθος. Οὔτε ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, οὔτε οἱ Στρατηγοὶ παίρνουν 15.000 δρχ. Ὁ Ἀντιστράτηγος παίρνει μόνον 7.000 δρ. Οἱ δὲ ἀστυφύλακες καὶ χωροφύλακες 1.300 δρχ. Διὰ τοὺς Διοικητὰς τῶν Τραπεζῶν, ἔχετε δίκαιον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι γενικὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. ἀγορητοῦ, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§47Α. ΠΑΓΚΟΥΤΣΟΣ. Ἕν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ προκαλεῖ τὰς διαμαρτυρίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὅλου τοῦ κόσμου εἶναι, ὅτι τὰ ἔσοδα τῶν Τραπεζῶν οὐσιαστικῶς διατίθενται διὰ τὴν διαχείρισιν μὲ τοὺς μεγάλους μισθοὺς καὶ τὰς ἄλλας ὑψηλὰς παροχάς. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὰ κέρδη ἔχει ἔξοδα διαχειρίσεως 91%, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα 74%, ἡ Α.Τ.Ε. 87%, ἡ Ἐμπορικὴ 70% καὶ ἡ Κτηματικὴ 58%. Διὰ νὰ δημιουργήσωμεν καινούργια κατάστασιν πρέπει νὰ ἴδωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν πρέπει ἐν πρώτοις, νὰ ἀπαλλαγῶμεν πολλῶν ἁμαρτιῶν τοῦ παρελθόντος. Καὶ μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἁμαρτίες εἶναι καὶ τὰ ἀγροτικὰ χρέη. Ἤκουσα προχθὲς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπαντῶντα, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ρύθμισις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, διότι δὲν ὑπάρχει θέμα ρυθμίσεως καὶ ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ σύνθημα δημοκοπίας καὶ μόνον. Ὄχι, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Πλανᾶσθε. Δὲν εἶναι σύνθημα, ἀλλὰ ἡ πραγματικότης καὶ ἡ ἀδυναμία τῶν ἀγροτῶν, παρὰ τὴν καλήν των θέλησιν ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν των. Ὀφείλεται εἰς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν, τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ ἀπὸ τὸ 1956 μέχρι σήμερον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον λάβει, ἐὰν εἶχε καθορισθῆ πραγματικὴ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ σίτου, δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν. Δὲν τὰ ἔλαβαν ὅμως, διότι ὅσα τοὺς ἐδόθησαν ὡς ψιχία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλύψουν οὔτε τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα. Ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἡ ἀδυναμία ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν των καὶ ἡ Τράπεζα νὰ ἐκδίδῃ ἐντάλματα καὶ νὰ ἀποστέλλῃ χωροφύλακας διὰ τὴν εἴσπραξιν. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δηλώσω ὑπευθύνως, ὅτι οἱ ἀγρόται μας μεγάλην χαρὰν θὰ ᾐσθάνοντο ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς αὐτοὺς νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των. Ἀλλά, μὲ τιμὰς ἀσφαλείας, τὰς ὁποίας ρυθμίζει ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐξόφλησις τῶν χρεῶν αὐτῶν, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ρύθμισίς των ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι καταπιέζονται καθημερινῶς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν διὰ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, ὅταν ζοῦν μὲ τὸν διαρκῆ ἐφιάλτην τῆς συλλήψεως καὶ τῆς φυλακίσεως, ὅταν δὲν τοὺς χορηγοῦνται λιπάσματα, διότι ὀφείλουν, ἀλλὰ δὲν τοὺς δίδεται οὔτε καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ μικρὴ ποσότης λαδιοῦ νὰ ἐπιζήσουν, δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἔχουν ψυχικὴν γαλήνην καὶ ἠρεμίαν διὰ νὰ συντελέσουν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλά, εἶναι καὶ μερικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ χαρισθοῦν. Εἶναι τὰ δάνεια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐχορήγησε τὸ Κράτος εἰς τοὺς δυστυχεῖς ἐκείνους γεωργούς, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς ἐκ τῆς θεομηνίας. Καὶ τὸ παράπονόν των εἶναι, ὅτι τυγχάνουν διαφόρου μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν ἄλλων πολιτῶν ἀπὸ τὸ Κράτος, ποὺ πολὺ ὀρθῶς δίδει πολλὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τοὺς ἀνέργους τῶν πόλεων. Εἶναι καὶ τοῦτο μία ὀρθὴ κοινωνικὴ πολιτική. Οἱ χαλαζόπληκτοι ὅμως ποὺ ἔχασαν τὰ πάντα καὶ κατεστράφησαν, δὲν εἶναι καὶ αὐτοὶ ἄνεργοι τρόπον τινὰ διὰ νὰ τύχουν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως ἀπὸ τὸ Κράτος; Εἶναι μέγα κακὸν νὰ χαρισθοῦν ψιχία δανείων, τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν εἰς ἀτυχεῖς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν ἀπὸ τὰς θεομηνίας; Καὶ τὸ παράπονον τῶν χωρικῶν εἶναι, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν δανείων αὐτῶν ἀνέρχεται εἰς 200 μόνον ἑκατομμύρια. Ὅταν λάβωμεν μάλιστα ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὸ Κράτος ἐχάρισε πολὺ περισσότερα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δάνεια ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, τὰ ὁποῖα καὶ ἐπαγοποιήθησαν, χωρὶς ἐννοεῖται οὐδεὶς νὰ πληρώσῃ τίποτε ἐκ τῶν δανεισθέντων, τότε ἡ ἀπαίτησις τῶν δυστυχῶν χωρικῶν εἶναι καὶ δικαία καὶ εὔλογος. Διὰ μικροποσὰ ἡ Τράπεζα καταδιώκει τοὺς χωρικοὺς ὀφειλέτας καὶ τοὺς φυλακίζει, καθ’ ἥν στιγμὴν οὐδέποτε ἔλαβε μέτρα ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐδανείσθησαν καὶ ὀφείλουν δεκάδας ἑκατομμυρίων. Ἀντιθέτως, εἰς ἀπονομὴν γενναιοφροσύνης πρὸς αὐτούς, τὸ κράτος συνέταξε νόμον καὶ ἐχάρισε πρὸς αὐτοὺς καὶ τοὺς ὀφειλομένους τόκους. Διατὶ λοιπὸν ἡμεῖς ἐθεωρήθημεν, ὅτι προέβημεν εἰς κακὴν πρᾶξιν, διότι ἐζητήσαμεν νὰ χαρισθοῦν τὰ χρέη τῆς κατηγορίας αὐτῆς; Εἶναι μήπως πρωτοφανὲς εἰς τὴν χώραν μας, ἡ πολιτεία νὰ ἀναγνωρίζῃ τὰς δυσχερείας τῶν πολιτῶν της; Πάντοτε εἰς τὴν πτωχὴν αὐτὴν χώραν ὑπῆρξεν εὐνοϊκὴ μεταχείρισις εἰς τοὺς ὑποστάντας καταστροφάς. Ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων καὶ εἰς τὴν Σπάρτην καὶ εἰς τὴν Ἀθηναϊκὴν Συμπολιτείαν ἐλήφθησαν μέτρα προστατευτικὰ διὰ τοὺς καταστραφέντας καὶ εἰς ἀδυναμίαν εὑρισκομένους πολίτας νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των. Μήπως τὸ 1933 ἡ Πολιτεία ἀναγνωρίσασα τὴν ἀνάγκην δὲν συνέταξε νόμον διὰ νὰ μὴ κατάσχωνται τὰ ἀροτριῶντα κτήνη τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τοὺς δανειστὰς ἰδιώτας; Μήπως ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς δικτατορίας δὲν ἐλήφθησαν προστατευτικὰ μέτρα διὰ τοὺς γεωργούς; Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, προτιμῶμεν νὰ χαθοῦν μερικὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀντὶ νὰ καταστραφῇ ὁ κόσμος ἐκεῖνος τῶν ἀγροτῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ σπονδυλικὴ στήλη αὐτοῦ τοῦ τόπου. Προτιμῶμεν νὰ χαθοῦν μερικὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἀντὶ νὰ ἐγκαταλείπῃ ἡ ἀγροτικὴ νεολαία τὴν χώραν αὐτὴν διὰ νὰ ἐργασθῇ εἰς ξένας χώρας.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ ἐπανορθώσω ἕνα λάθος. Εἰς τὸ 1937, ὅταν ἔγινεν ἡ ρύθμισις τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτικῶν —ἴσως νὰ μὴ τὸ ξεύρουν οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ. συναδέλφων— ἐξῃρέθησαν ρητῶς αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὅταν, δηλαδή, ἡ δικτατορία τοῦ Μεταξᾶ ἔκαμεν τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ἐξῄρεσεν ρητῶς τὰς ὀφειλὰς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§49Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ δώσω ἁπλῶς τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ὅτι τὸ 1937 τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἀπετέλουν τὸ 1)50 τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτικῶν πρὸς τοὺς ἰδιώτας.

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, συνεπλήρωσα ἢ μᾶλλον διώρθωσα τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν τὰ χρέη πρὸς τὴν ΑΤΕ, ὅπως ἔγινεν πρὸ 2500 ἐτῶν καὶ ὅπως ἔγινεν τὸ 1936. Καὶ τοῦ λέγω, ὅτι τὸ 1936 δὲν ἐρρυθμίσθησαν τὰ χρέη τῆς Α.Τ.Ε.

§51Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ δύο λόγια. Τὸ ὅτι ἐρρυθμίσθησαν χρέη πρὸς τοὺς ἰδιώτας προπολεμικῶς τὸ πρᾶγμα αὐτὸ εἶναι βαρύτερον διὰ τὴν πολιτείαν. Καὶ ἐρρυθμίσθησαν τὰ χρέη πρὸς τοὺς ἰδιώτας, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὰ δάνεια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν ἦσαν ἀνεπτυγμένα, καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορὰ προσεφέρετο καὶ ἐπιστοδοτοῦσε τὴν γεωργίαν. Σήμερον ἀντιθέτως ἡ γεωργικὴ ἀγορὰ περιορίζεται, ἐκτὸς ἐλαχίστων κρουσμάτων τοκογλυφίας ποὺ ἔχομεν καὶ ὁλόκληρος ἡ χρηματοδότησις τῆς γεωργίας συγκεντρώνεται εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει ἡμᾶς εἶναι τὸ θέμα: Ἐὰν κατ’ ἀρχὴν τὸ Κράτος θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν περίπτωσιν τῆς ρυθμίσεως τῶν χρεῶν ἐκείνων ποὺ πρέπει, ἐφ’ ὅσον ἡ ρύθμισις δὲν θὰ εἶναι γενική. Διότι ὑπάρχουν περιφέρειαι, ὅπως τοῦ κ. συναδέλφου εἰς τὴν περιοχὴν Τρικάλων, αἱ ὁποῖαι ἔπαθον καταστροφάς, καὶ περιοχαὶ ποὺ δὲν ἀντιμετωπίζουν τὸ πρόβλημα τῆς ρυθμίσεως τῶν χρεῶν. Ἀλλὰ εἶναι ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Πολιτείαν ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἀποκαταστάσεως μιᾶς εὐρρυθμίας, εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα μέσα εἰς τὸν γενικὸν προγραμματισμὸν τὸν ὁποῖον κάμνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας.

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐξαίρεσις, κατὰ τὸ 1937 τῆς ρυθμίσεως τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἐγένετο πολὺ ὀρθῶς καὶ σοφώτατα διὰ νὰ μὴ κλονισθῇ ἡ ἀγροτικὴ πίστις, διότι ἡ ἀγροτικὴ πίστις πρέπει καὶ στηρίζεται πάντοτε ἐπὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ ἀνεξαιρέτως αὐτοῦ, χαίρω πάρα πολύ, διότι ὁ κ. Μπαλτατζῆς προσεγγίζει εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις, σχετικῶς μὲ τὴν πολιτικήν μας, βάσει τῆς ὁποίας ἀντιμετωπίζομεν τὸ θέμα. Πῶς ἀντιμετωπίζομεν τὸ θέμα; Ἐξετάζομεν τὰς περιπτώσεις καὶ κρίνομεν. Καὶ ὅπου ἡ καθυστέρησις, ὅπως ἐπανειλημμένως, ἐτόνισα, εἰς δύο συνεδριάσεις, ὀφείλεται εἰς λόγους μὴ ὀφειλομένους εἰς τὴν ὑπαιτιότητα τοῦ ὀφειλέτου, καὶ τῆς ὑπερημερίας τὸν ἀπαλλάσσομεν καὶ ρύθμισιν κάμνομεν κατά τινα τρόπον. Εἰδικώτερον μάλιστα, ὅπως ἐτόνισα δύο φοράς, εἰς δύο συνεδριάσεις, προκειμένου περὶ ὡρισμένων προϊόντων ἡ παραγωγὴ τῶν ὁποίων ὑπέστη ζημίας ἐδώσαμεν μίαν περισσοτέραν εὔνοιαν. Τὶ ὡρίσαμεν; Ὅτι ἕνα ποσοστὸν περίπου 40% τῆς ἀξίας τῶν προϊόντων δίδονται ἐλεύθερα ἐκ μέρους τῆς συγκεντρώσεως εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀνεξαρτήτως χρεῶν. Ἀκόμη δὲ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἐψηφίσθη σχετικὴ διάταξις. Ὅλοι θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ὑπάρχει διάταξις, μοῦ φαίνεται εἰς τὸν νόμον 4087)60, δυνάμει τῆς ὁποίας, ὅταν αἱ ζημίαι προῆλθον ἐξ αἰτιῶν ἀνωτέρας βίας, δύναται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, ἐξακριβουμένων τῶν ζημιῶν καὶ τὸν τόκον νὰ μειώσῃ. Βλέπετε, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα ἔχομεν λάβει διὰ νὰ διευκολυνθοῦν, οἱ ὀφειλέται, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν καθυστερήσει λόγῳ ἀδυναμίας πραγματικῆς. Καὶ χαίρω, ἐπαναλαμβάνω, πάρα πολύ, διότι προσεγγίζουν αἱ ἀπόψεις μας μὲ τὸν κ. Μπαλτατζῆν.

§53Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Χαίρω καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, διότι αἱ ἀπόψεις σας προσεγγίζουν πρὸς ὅσα ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ἀρχή, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπέλθῃ ἀνακούφισις τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας ἂν δὲν ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ἐγὼ διὰ πρώτην φορὰν ἀκούω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε ὅτι ἑκάστη περίπτωσις ἀντιμετωπίζεται κεχωρισμένως καὶ δὲν γνωρίζω οὔτε μίαν περίπτωσιν νὰ προέβη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς μεμονωμένην ρύθμισιν. Σᾶς ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν Θεσσαλῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐδόθη ἡ ἐνίσχυσις τῶν 300 δραχμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν 15 κιλῶν ἐλαίου.

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρῶτον ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ γενικῆς ρυθμίσεως. Εἶπον, ὅτι ἔχει ἐντολὰς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὸ ἐφαρμόζει, νὰ ἐξετάζῃ ἑκάστην περίπτωσιν καθυστερήσεως καὶ ἐκεῖ ὅπου ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς λόγους ἀνωτέρας βίας ἢ καὶ εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τοῦ ὀφειλέτου, νὰ ρυθμίσῃ τὴν πληρωμὴν ἀναλόγως τῶν εἰσοδημάτων του. Ἐπανειλημμένως ἔχω δηλώσει εἰς τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξαν παράπονα ἐκ μέρους τῶν κ. συναδέλφων, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἐφαρμόζει τὰς Κυβερνητικὰς ἐντολάς, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἔχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἐφαρμόζει τὰς ἐντολὰς τοῦ Ὑπουργείου, δηλ. ὀφειλέτας οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν καθυστερήσει ἐκ λόγων διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι ὑπαίτιοι καὶ δὲν τοὺς ἐνισχύει, νὰ μοῦ τὸ καταγγέλουν προσωπικῶς. Ἀλλά, ὄχι νὰ ἔρχεσθε ἀορίστως νὰ λέγετε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τῆς Θεσσαλίας δὲν τυγχάνουν ὑποστηρίξεως. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ σᾶς, κ. Μπαλτατζῆ, ἐφ’ ὅσον ἀναφέρετε συγκεκριμένην περίπτωσιν, νὰ μοῦ εἴπητε τὰ ὀνόματα νὰ ἐξετάσω, νὰ ἐλέγξω τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐὰν ἐφαρμόζῃ, ἢ ὄχι τὰς ἐντολὰς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ μέχρι σήμερον, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προκλήσεις μου δὲν ἐκάματε μίαν τοιαύτην καταγγελίαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας.

§55Α. ΠΑΓΚΟΥΤΣΟΣ. Ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθοῦν 800.000 περιπτώσεις, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή. Τὸ ἀναφερθέν, ὅτι ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἐκρατήθη ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς μόνον 1,40 κατὰ κιλόν, δὲν εἶναι κάτι τι ποὺ ἀποτελεῖ χάρισμα μεγάλο ἢ μέτρον ἐνισχύσεως, διότι ἐπὶ τέλους κάτι θὰ ἔπρεπε νὰ κρατήσουν οἱ σιτοπαραγωγοὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν βιοτικῶν των ἀναγκῶν. Πάντως μετὰ τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν ἀμβλύνεται κάπως τὸ ὅλον ζήτημα, ἀλλὰ μέλλει νὰ ἴδωμεν πῶς τελικὰ ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἀμβλύνεται, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ ὀξύνεται, διότι ἡ ἐξέτασις ἑκάστης περιπτώσεως σημαίνει παρέμβασιν τοῦ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ καὶ ἑπομένως, ὅτι τὸ ὅλον θέμα γίνεται ἀντικείμενον κομματικῆς συναλλαγῆς.

§57Α. ΠΑΓΚΟΥΤΣΟΣ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν τὰ δάνεια ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ 1958 καὶ ἐντεῦθεν, ὅτε ἐν ὄψει τῆς εἰσόδου μας εἰς Ε. Κ.Α. διεμορφώθησαν τιμαὶ γεωργικῶν προϊόντων πολὺ χαμηλότεραι τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἐὰν καὶ αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἠκολούθουν τὸν τιμάριθμον τότε δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ καθυστέρησις τῶν ὀφειλῶν τῶν 2.000.000.000. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι καὶ οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ποὺ εἶναι πλούσιοι δὲν πληρώνουν. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ὑπακούσαντες εἰς τὴν προτροπὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν καλλιέργειαν βάμβακος ἐχρεώθησαν μὲ 20.000–50.000 δραχμὰς διὰ νὰ πάρουν ποτιστικὰ συγκροτήματα, ἔκτοτε, ὅμως ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ἐμειώθη κατὰ 2–3 δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ οὕτω ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν. Ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὰ Τρίκαλα 35 βαμβακοπαραγωγοὶ ὡδηγήθησαν εἰς τὰ δικαστήρια, διότι ὅλα τὰ χρήματα τῆς ἀξίας τοῦ βάμβακος δὲν ἔφθασαν νὰ καλύψουν τὴν ὀφειλὴν ἐκ τοῦ δανείου. Θέλω νὰ εἴπω περαιτέρω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμός, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Οὕτω πέρυσι τὸ χρέος ἐκ τῆς συγκεντρώσεως ἐκέρδισεν 150.000.000 καὶ ἐφέτος 200.000.000 καὶ μὲ αὐτὰ χρηματοδοτεῖ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, ἀντὶ νὰ τὰ δώσῃ εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς, ὅπου καὶ ἀνήκουν. Ὑπάρχει ἀκόμη τὸ θέμα τῆς τευτλοκαλλιεργείας. Πέραν τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν, ὑπελογίσθη κακῶς, ὅτι ἕκαστον στρέμμα θὰ ἀπέδιδε 6.000 κιλὰ τεύτλων, ἐνῷ ἡ μέση παραγωγὴ δὲν ἔφθασε παρὰ τὰ 2.000 χιλιόγραμμα. Οὕτω ἕκαστος καλλιεργητὴς ἐζημιώθη, περίπου 500 δραχμὰς δι’ ἕκαστον στρέμμα. Ἐζητήσαμεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, τὴν ὁποίαν δὲν ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις. Ἐσχάτως ἐπληροφορήθημεν, ὅτι πρόκειται νὰ αὐξηθῇ κατά τι ἡ τιμὴ τῶν τεύτλων. Ἀκόμη εἶχεν ὑπολογισθῆ, ὅτι τὰ τεῦτλα θὰ ἀπέδιδον 13–15% σάκχαριν, ἀλλὰ ἀπεδείχθη, ὅτι ἀποδίδουν 19%. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, διατὶ εἶναι τόσον ὑψηλὴ ἡ τιμὴ τῆς σακχάρεως, ἐνῷ στοιχίζει μόνον 2,50 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἐὰν δὲν θέλῃ ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Ε.Κ.Α. νὰ εἶναι ἀπαρχὴ καταστροφῶν ποὺ θὰ ἔχουν ὡς συνέπειαν τὸν ἐξαφανισμὸν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, δὲν γνωρίζω ὅμως, ἂν καὶ ἡ τύχη τῶν ἐδῶ ἀρχόντων θὰ εἶναι καλυτέρα. Καὶ τώρα τὶ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Ἡ Κυβέρνησις διέθεσεν ὡρισμένα ποσὰ διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, ἀλλὰ δὲν ἐφρόντισε νὰ μελετήσῃ καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ζήσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ζωὴν ἀνθρωπίνην. Οἱ τρόποι εἶναι πρῶτον, νὰ παραχωρηθοῦν ὅλα τὰ δάση εἰς τοὺς κατοίκους, καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Μοναστηρίων καὶ τὰ ἰδιωτικά. Μόνον τότε οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ θὰ ἀποκτήσουν ἰδιοκτησίαν καὶ μόνον τότε θὰ ἀποκτήσουν ἕνα ἔσοδον διὰ νὰ ζήσουν. Δεύτερος τρόπος εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς κτηνοτροφίας. Καὶ αὐτὸς ὁ τρόπος εἶναι συνδυασμένος μὲ τὸν πρῶτον, διότι μόνον ἡ παραχώρησις τῶν δασῶν θὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς ἀκτήμονας πολλὰ λειβάδια καὶ θὰ τοὺς δημιουργήσῃ μίαν ἀνθρωπίνην ζωήν. Πέραν αὐτῶν, ἐζητήσαμεν τὴν τροποποίησιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος. Ἀπὸ τοῦ 1959 εἶχε συστηθῆ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἡ αὔξησις τῶν ἀμέσων φόρων. Εἶδον καὶ οἱ ξένοι μὲ εὐμένειαν τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ εἰσηγήθησαν τὴν μεταβολὴν τοῦ φορολογικοῦ μας συστήματος. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ μὲ ἕνα ἄλλο θέμα, τὰ λευκὰ φασόλια. Μὲ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, οἱ γεωπόνοι συνίστων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου νὰ ἀποφύγουν τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου. Δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἀλλαγὴ τῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἤρχισε νὰ συμμορφοῦται. Ἔτσι, εἰς πολλὰς περιφερείας, ἀντὶ σίτου, ἔβαλαν ἄσπρα φασόλια, ἀλλὰ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὡρισμένους, εἰσήγαγε λευκὰ φασόλια εἰς ἀπεριόριστον βαθμόν, μὲ ἀποτέλεσμα, ἐνῷ ἡ τιμή ἦτο 10 δραχμὰς τὸ κιλόν, νὰ πωληθοῦν πρὸς 3 δραχμάς. Εἶναι ποτὲ δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πληρώσουν τὰ χρέη τους; Καὶ ἀφοῦ ὑπέστησαν αὐτὰς τὰς καταστροφάς, δώσατέ τους ἐπὶ τέλους ψωμί, διὰ νὰ ἀποφύγουν τοὺς τοκογλύφους. Διατάξατε τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν καὶ τὴν Α.Τ.Ε. νὰ χορηγήσουν ἕνα μέρος ἀπὸ τὸν σῖτον τῆς συγκεντρώσεως, ὥστε νὰ ἀνακουφισθοῦν. Θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένους ἀριθμοὺς τῶν ἐτῶν 1951–52, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν τιμὴν τοῦ 1960. Ἀνακεφαλαιώνων, κ. βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ καταστῇ ποτὲ δυνατὸν νὰ ἀποκτήσωμεν συναγωνιστικὰς τιμάς, ἐὰν δὲν μεταβληθῇ τὸ φορολογικὸν σύστημα. Πρέπει νὰ καταργηθοῦν οἱ δασμοὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Ἐὰν ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν δὲν θέλετε —καὶ πιστεύω ὅτι δὲν θέλετε— νὰ ἀποτελέσῃ καταστροφὴν διὰ τὴν ὕπαιθρον, πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ πλοῦτος, ὁ ὁποῖος συνεσωρεύθη εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς χωρικούς. Ἰδοὺ διατὶ ζητοῦμεν τὴν διαγραφὴν ὡρισμένων χρεῶν καὶ τὴν ρύθμισιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα οἱ ὀφειλέται δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν. Δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν ὁ νηστικὸς ἄνθρωπος νὰ δουλέψῃ.

§58Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ μᾶς πῆτε τὴν γνώμην σας διὰ τὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν γεωργικῶν προϊόντων ὑπὲρ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Μπασιάκος.

§59Α. ΠΑΓΚΟΥΤΣΟΣ. Ἡ Α.Τ.Ε. εἰσπράττει 7% διὰ δάνεια καὶ 9% διὰ τὰ καθυστερούμενα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ μὲ συγχωρῆτε, διότι ἐγὼ δὲν ἤκουσα τὶ εἶπεν, ὁ κ. Μπασιάκος, διὰ νὰ ἀπαντήσω. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν λαὸν ἀπὸ τοὺς ἐμμέσους φόρους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνῃ 6 δραχμὰς φέρ’ εἰπεῖν, ὡς φόρον εἰς κάθε κιλὸν σακχάρεως. Τὰ γεωργικὰ μηχανήματα εἰς τὴν Ἰταλίαν στοιχίζουν τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς ἀπὸ ὅσον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ ζήτημα τοῦ σίτου ἡ Ἰταλία τὸ ἔλυσεν ὁριστικῶς καὶ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Κατεσκεύασε ψωμὶ 85% καὶ ἐπὶ πλέον ψωμὶ πολυτελείας. Τὸ σιτάρι μας πρέπει νὰ μείνῃ βάσις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἐνθυμεῖσθε μὲ πόσα κτυποκάρδια ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τοῦ 1932, ἀνεζήτει συνάλλαγμα, διὰ νὰ φέρῃ σιτάρι. Δὲν πρέπει νὰ ἐκτρέψωμεν τοὺς παραγωγοὺς πρὸς ἄλλην καλλιέργειαν καὶ πρὸς χάριν ἑνὸς σκοποῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἐπιτύχῃ ἀμέσως. Δὲν ὑπάρχουν περισσεύματα σίτου. Καὶ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς εἰς 2.000.000 τόννους, μόλις ἐπαρκεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν ἐπὶ τέλους ὑπάρξουν καὶ περισσεύματα, εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς τὴν κτηνοτροφίαν. Πρὶν τελειώσω, κ. βουλευταί, ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι δοκιμάζω ἔκπληξιν, διατὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ δυσφορία, ὅταν ζητοῦμεν κάτι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Σᾶς ἀπεδείξαμεν ὅτι, ὅταν οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων κάμουν ἀπεργίαν, τὸ Κράτος ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν ἀπεργιῶν τοὺς δίδει ἐπιδόματα ἀνεργίας. Τὸ ἴδιον πρέπει νὰ δώσῃ εἰς τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ζημίας, ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός των, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς θεομηνίας, ἀπὸ τὴν φύσιν. Ἀλλὰ οἱ ἀντιλέγοντες μοῦ λέγουν, ὅτι ναί, ἀλλὰ δὲν θὰ χαλάσῃ ἡ λίρα μας, ἔτσι τοὺς διαβάζουν, δὲν θὰ ἀνεβῇ ἡ λίρα, ἐὰν βγάλωμεν ἄλλα 2.500.000.000 χαρτονόμισμα; Μάλιστα, νὰ ἀνεβῇ, ἀγαπητοί μου, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἐπαίρεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει σταματήσει τὴν δραχμήν, τὶ νὰ τὴν κάνωμεν ἡμεῖς ποὺ δὲν ἔχομεν δραχμάς; Μήπως αὐτὸ ποὺ ὀνομάζεται ἀγαθὸν εἶναι μέγα κακὸν διὰ τὸν τόπον μας, τὸ ὅτι ἔχομεν συναλλαγματικὴν σταθερότητα; Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω, ὅτι τίποτε δὲν ἔχει νὰ πάθῃ τὸ Κράτος, ἐὰν ἐκδώσῃ χαρτονόμισμα διὰ νὰ καλύψῃ τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα θὰ διαγραφοῦν. Ὅταν ἔγινεν ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Ἑλλάδος ἐβγάλαμεν 1.000.000.000 χαρτονόμισμα, τώρα ἔχομεν 11.500.000.000 χαρτονόμισμα καὶ δὲν ἔπαθε κανένας τίποτε καὶ ἐὰν πᾶμε καὶ εἰς τὰ 15 ἢ καὶ εἰς τὰ 20.000.000.000, χωρὶς νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ μακαρίτου τοῦ Σάχτ, πάλιν δὲν ἔχομεν νὰ πάθωμεν τίποτε ἀρκεῖ νὰ ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν τὰ προϊόντα μας. Καὶ τώρα ἔχομεν τὰς καταθέσεις, ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἐπαίρεται καὶ δι’ αὐτάς, ὅτι ἔχομεν 19 καὶ 20.000.000.000 καταθέσεις. Ἀλλά, θὰ τὴν ἐρωτήσωμεν νὰ μᾶς εἴπῃ, ποῖοι τὰς κάνουν τὰς καταθέσεις; Τὰς κάνουν μήπως οἱ ἀγρόται, οἱ ἐργάται, οἱ βιοτέχναι, ἢ ἕνας ἀριθμὸς μικρῶν ἀνθρώπων ποὺ ἐκμεταλλεύεται τὰ πάντα καὶ πρῶτα–πρῶτα τοὺς παραγωγούς, διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότερον ἐκμεταλλεύσιμοι, καὶ ἔκαμαν ἄπειρα χρήματα, ὥστε νὰ μὴ ἠμποροῦμεν νὰ περάσωμεν ἀπὸ τὰ αὐτοκίνητα, νὰ πήζῃ ἡ Ἀθήνα ἀπὸ τὰ Ι.Χ., νὰ γίνωνται αὐτὲς οἱ μεγαλοκατοικίες ποὺ γίνονται καὶ φυτρώνουν, ὅπως τὰ μανιτάρια εἰς τὴν κοπριὰ μετὰ τὴν βροχήν. Συνεπῶς εἶναι εὐλογία, τὸ ὅτι ἔχομεν πολλὲς καταθέσεις; Ὄχι, νομίζω καὶ θὰ φανῇ πολὺ προσεχῶς, ὅτι αἱ πολλαὶ καταθέσεις δὲν θὰ ὠφελήσουν τὸν τόπον. Ἔτσι, κ. βουλευταί, μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι προσφέρομεν ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον καὶ θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὅλοι τὸν ἀγαποῦμεν, ἀδιάφορον ἐὰν διαφωνοῦμεν σύμφωνα μὲ τὰ ταξικά μας συμφέροντα, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος πάλιν νὰ ἀναφέρω καὶ νὰ εἰδοποιήσω τὸν πλοῦτον νὰ μὴν εἶναι τόσον τυφλός, ὅσον παρουσιάζεται. Καὶ πρὸ παντὸς ἀπευθύνομαι εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, διότι ὁ πλοῦτος ἀνέκαθεν ἦτο τυφλὸς καὶ δι’ αὐτὸ πολλὲς φορὲς τὰ ἐπλήρωσε μὲ πολὺ αἷμα. Προτοῦ ὅμως, τελειώσω τὸ θέμα θὰ θυμηθῶ τὸν ἀείμνηστον Ἐλευθέριον Βενιζέλον, ὁ ὁποῖος τὸ 1920 εἰς τοὺς συγκεντρωθέντες τσιφλικάδες, ποὺ τοῦ ἔλεγαν νὰ μὴ ψηφίσῃ τὸν νόμον περὶ ὁλοκληρωτικῆς ἀπαλλοτριώσεως, τοὺς ἀπήντησε, καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἤμην παρών, ὅτι ἀγαπητοί μου φίλοι, μὲ τὸ χιοῦμορ ποὺ εἶχεν ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος, ἐὰν δὲν ψηφίσωμεν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ χρόνου δὲν θὰ ἔλθετε νὰ μοῦ ζητήσετε νὰ γλυτώσετε τὰ τσιφλίκια σας δὲν θὰ ἔλθετε νὰ μοῦ ζητήσετε νὰ γλυτώσετε τὰ κεφάλαιά σας, ἀλλὰ τὰ κεφάλια σας. Αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀγνοῇ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ ἐν μέρει, ὅσοι εἶναι φωτισμένοι, διότι καὶ εἰς τὴν κεφαλαιοκρατίαν εἶναι ὀλίγα δυστυχῶς φωτισμένα μυαλὰ καὶ νὰ μὴ ἐπαναπαύωνται εἰς τὸ ὅτι ἐφέτος ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἐπῆρε 15%. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ ὁ κομμουνισμὸς δὲν δίδει οὔτε μίαν πεντάραν τσακιστὴν διὰ τοὺς βουλευτάς, οὔτε τὴν ἐνδιαφέρει. Τὴν ἐνδιαφέρει, βεβαίως νὰ εἶναι ἐδῶ νὰ κάνῃ τὴν προπαγάνδαν της, ἀλλὰ ὁ κομμουνισμὸς ἀπὸ τοῦ μανιφέστου τοῦ Μὰρξ ἕως τὰ βιβλία ποὺ ἐξέδωσαν οἱ διάφοροι σοφοὶ τοῦ Μαρξισμοῦ ἔχει λύσει τὸ ζήτημα τῆς ἀνατροπῆς τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ τὸ ἔχει λύσει μὲ τὴν βιαίαν ἀνατροπὴν καὶ ὄχι μὲ τὸ Κοινοβούλιον. Ἐὰν λοιπὸν ὁ κομμουνισμὸς μᾶς πάρῃ τοὺς χωρικούς, τίποτε δὲν θὰ σᾶς σώσῃ καὶ δὲν θὰ μᾶς σώσῃ. Θὰ πρέπει νὰ ξεχάσετε ἐκεῖνο ποὺ ἔλεγε ὁ Λένιν, ὅτι ἦτο σφάλμα τῶν σοσιαλιστῶν μέχρι τώρα ποὺ δὲν ἐπρόσεχαν τὸν ἀγροτικὸν παράγοντα. Καμμία ἐπανάστασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, εἶπεν ὁ Λένιν, ἐὰν δὲν συμμετάσχῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ποὺ εἶναι πλειοψηφία ἢ τοὐλάχιστον ἐὰν δὲν μείνῃ οὐδέτερος. Καὶ αὐτὰ φαίνεται, ὅτι τὰ ἀγνοοῦμεν ὅλοι εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπαναπαυόμεθα εἰς τὸ γεγονός, ὅτι μὲ διάφορα τεχνάσματα κατεβάσαμεν τὴν δύναμιν τῆς ΕΔΑ εἰς τὸ 14% ἀπὸ τὸ 24%. Ἡ φωνή μου εἶναι φωνὴ ἑνὸς ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται ἀπὸ τὸ 1908, ποὺ ἤμην μικρὸ παιδί, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν καλυτέραν κατάστασιν εἰς τὸ χωρίον, διότι ἀπὸ τὰ ὀλίγα γράμματα ποὺ ἐδιαβάσαμεν εἴδομεν, ὅτι καμμία χώρα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ ἐλεύθερα ἐὰν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ εἶναι ἀπηθλιωμένοι. Οὔτε ὁ στρατιωτικὸς παράγων εἶναι ἱκανὸς ὅταν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν χωρικῶν ἐνσταλαχθῇ τὸ δηλητήριον, ὅτι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἴσοι μὲ τοὺς ἄλλους. Ἐν ὀνόματι λοιπὸν τῆς πατρίδος μας ζητοῦμεν ἀπὸ ὅλους κατανόησιν καὶ ζητοῦμεν θυσίας, διότι χωρὶς θυσίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Καὶ τὶς θυσίες αὐτὲς μόνον ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὶς ζητήσῃ καὶ νὰ τὶς ἐπιβάλῃ. Ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ τὸ κάμῃ, συμφέρον της ἀλλὰ καὶ συμφέρον τοῦ τόπου εἶναι, νὰ παραιτηθῇ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§61Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ ἀνάγκην νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐκάλεσε τοὺς βουλευτὰς νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου, προκειμένου νὰ ἐπισπευσθῇ ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κ.Ε.Α. σήμερον ἢ τὸ πολὺ αὔριον. Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, προέβη καὶ εἰς μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ χαρακτηρίσω, εἰπών, ὅτι τὰ θέματα χάνουν τὴν σοβαρότητά των, ὅταν συζητῶνται πέραν τῶν 4 ἢ 5 συνεδριάσεων. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἕνα θέμα ἢ εἶναι σοβαρὸν ἢ δὲν εἶναι, ὁπότε καὶ δὲν ἀξίζει νὰ ἀσχολῆται ἡ Βουλή. Ὁ ἀριθμὸς τῶν συνεδριάσεων δὲν εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προσδιορίσῃ καὶ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Ἡ εἴσοδος τῆς Χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν ἀποτελεῖ θέμα ἐξόχως σημαντικὸν καὶ ἀποτελεῖ καθῆκον παντὸς βουλευτοῦ νὰ διατυπώσῃ τὰς ἀπόψεις του σοβαρῶς καὶ ὑπευθύνως, οὕτως ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὡς ἐδήλωσε τοὐλάχιστον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναλάβῃ τὸ ποσοστὸν τῶν εὐθυνῶν διὰ τὰς ὁποίας ἐκλήθη. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς εἰσόδου τῆς Χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν δὲν ἔρχεται τὸ πρῶτον ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν. Ἐπὶ τρία συναπτὰ ἔτη συζητεῖται. Καὶ πέραν αὐτοῦ ὑπῆρξαν ἐπίσημοι ἐπαφαί, ἀνεπίσημοι καὶ ἐπίσημοι συζητήσεις διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν διατυπωθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας μὲ τὴν Κ.Ε.Α. Κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξε πολὺ παλαιὰ ἡ ἰδέα τῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης, ἀπὸ τὸν Μακιαβέλλι ἀκόμη. Ὁ καθεὶς τὴν ἔβλεπε σκόπιμον ἀπὸ τῆς θέσεως ποὺ ὑπεστήριζεν, ἀλλὰ δὲν διέφερε κατ’ οὐσίαν. Ἀλλὰ παλαιότερον ἡ ἰδέα αὕτη συνεζητεῖτο κατὰ τρόπον φιλολογικὸν ἢ ἐν μέσῳ κύκλων ὡρισμένων ρομαντικῶν. Μετὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον ὑπῆρξαν συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον σκοπὸν τὴν ἕνωσιν τῆς Εὐρώπης εἰς μίαν κοινὴν προσπάθειαν. Καὶ αἱ συμφωνίαι αὗται ὑπῆρξαν στρατιωτικοῦ καὶ πολιτικοῦ περιεχομένου. Ἀλλὰ ἐὰν αἱ συμφωνίαι αὐταὶ σκοπὸν εἶχον τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ προερχομένου κινδύνου, αἱ συμφωνίαι εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα σκοπὸν πρέπει νὰ ἔχουν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ κόσμου. Διότι πέραν παντὸς ἄλλου διαχωρισμοῦ ἰδεολογικοῦ περιεχομένου, ὑπάρχει παγίως ὁ διαχωρισμὸς μεταξὺ πλουσίων καὶ πτωχῶν. Καὶ πλούσιοι καὶ πτωχοὶ ὑπάρχουν τόσον εἰς τὴν Δύσιν ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἀνατολήν. Καὶ ὅπως ἡ Ἀνατολή, κ. βουλευταί, προηγήθη εἰς ὅλας τὰς πολιτικὰς πράξεις, οὕτω καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν προηγήθη τῆς Δύσεως, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργίαν τοῦ συμφώνου τῆς Βαρσοβίας τὸ 1949, τὸ ὁποῖον αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχεν. Δὲν εἶναι ἑπομένως ἡ διαφορά μας μὲ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ἡ σκοπιμότης τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας, ἀλλὰ τὸ κατὰ πόσον θὰ ἔπρεπε νὰ συνδεθῶμεν πρὸς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην πτέρυγα. Ἰδεῶδες θὰ ἦτο ἀναμφιβόλως ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ μόνον μία Εὐρώπη. Ἀλλὰ εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην συγκρούονται δύο κοσμοθεωρίαι. Καὶ ἡ σύνδεσις τῆς χώρας μας μὲ τὴν Ἀνατολήν, θὰ ἦτο πρακτικῶς ἀδύνατος, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν συστημάτων. Δὲν πιστεύομεν εἰς τὸν στεῖρον ἀντικομμουνισμόν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἰδεωδῶν τῆς Δημοκρατίας, ὥστε νὰ προβάλλεται εἰς ὅλον της τὸ μεγαλεῖον, ὡς συγκριτικῶς ἀνωτέρα καὶ ὡς ἱστορικῶς δυνατὴ ἔναντι τῶν δικτατοριῶν πάσης μορφῆς. Δημοκρατία, πολιτική, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἁρμόζει εἰς τὴν φύσιν τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων. Αὐτὴν ὑποστηρίζομεν καὶ αὐτὴν θὰ στηρίξωμεν ἐὰν καλῶς χειρισθῶμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα. Ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐμπορικῶν μας σχέσεων καὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας, ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν ΚΟΜΕΚΟΝ εἶναι ἀδύνατος ἐκ τῶν πραγμάτων, διότι πέραν τῶν πολιτικῶν διαφορῶν, τὰ συστήματά μας εἶναι διαφορετικά. Ἡ σύνδεσις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀνακατάταξιν καὶ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας καθὼς καὶ τὴν πληθυσμιακὴν καὶ κοινωνικὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος, τὴν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ προβλέψωμεν καὶ δι’ αὐτὸ ἀρκούμεθα εἰς τὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὰς συζητήσεις τῶν ὑπευθύνων Ὀργανισμῶν, Ἐπιμελητηρίων, Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν, τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν οἰκονομικῶν ὀργάνων αὐτῆς καὶ νὰ προβῶμεν εἰς χρησίμους παρατηρήσεις καὶ ἀπαραιτήτους διαπιστώσεις. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κοινότης ἔχει σκοπὸν τὴν ἁρμονικὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας ἐντὸς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου, διὰ δὲ τῆς χαράξεως κοινῆς γεωργικῆς πολιτικῆς, τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ γεωργοῦ καὶ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ του ἐπιπέδου καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν τιμῶν. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κακῶς εἶπεν εἰς συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡμίλει περὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ὅτι ὁμιλεῖ προεκλογικῶς. Ἡμεῖς πιστεύομεν ἀντιθέτως, ὅτι ἡ διακήρυξις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο διακήρυξις πολιτική. Διότι ἐνῷ ἠθέλησε νὰ κρατήσῃ δι’ ἑαυτὸν τὸ 100% τῆς ἐπιτυχίας, ἐκράτησε διὰ τὰς εὐθύνας μόνον τὸ 20% καὶ τὸ 80% τὸ ἀφῆκεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον. Ἐὰν διαφωνοῦμεν ὅμως ὡς πρὸς τὰ ποσοστὰ αὐτά, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ συμφωνήσῃ, ὅτι τὸ 100% τῆς ὀργανώσεως ἀνήκει εἰς αὐτὴν ὡς ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο ἑτοίμη ἢ δὲν εἶναι, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε τὴν γενναιότητα νὰ ὁμολογήσῃ καὶ νὰ ἀναμείνωμεν. Διότι οὐδεὶς διαφωνεῖ εἰς τὸ ἐὰν ἔπρεπε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἀλλὰ διαφωνοῦμεν μόνον ἐὰν εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους συμφέρει εἰς τὸν λαὸν νὰ εἰσέλθωμεν. Διότι δὲν πρόκειται νὰ ἑνωθῇ ἕνας γεωγραφικὸς χῶρος. Πρόκειται ἕνας λαὸς νὰ ἑνωθῇ μὲ ἄλλους λαοὺς εἰς ἕνα κοινὸν οἰκονομικὸν σκοπὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ μέγας παράγων αὐτός. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ἀπαντήσῃ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό, θὰ πρέπει νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ διὰ τοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν κλειστὴν οἰκονομίαν, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέχουν εἰς τὴν συναλλακτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου καὶ τῶν ὁποίων ἡ δραστηριότης περιορίζεται εἰς τὴν παραγωγήν, δηλαδὴ οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου κατὰ μέγα ποσοστόν. Κατὰ ποίαν ἔννοιαν θὰ ἐπηρεάσῃ τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς ἡ σύνδεσις μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ ἀντὶ νὰ αὐξήσουν τὸ εἰσόδημά των θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν χειροτέρευσιν καὶ συγκριτικὰ μὲ τοὺς κατοίκους τῶν ἄλλων χωρῶν ἀλλὰ καὶ τῆς ἰδίας μας χώρας. Ἐπίσης ποία θὰ εἶναι ἡ προστασία ὡρισμένων προϊόντων, ὅπως τοῦ χαρουπίου, τοῦ βελανιδίου, τῆς σταφίδος καὶ τοῦ λαδιοῦ; Ἐλήφθη μέριμνα διὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐνδιαφέρουν ἄλλας χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς; Νομίζω ὄχι. Ἡ Κυβέρνησις εἴτε λόγῳ ἀδυναμίας εἴτε διότι δὲν προσεπάθησε δὲν ἐπέτυχεν ὅ,τι ἔπρεπε. Ἐὰν ἐπισημαίνωμεν ὡρισμένας ἀδυναμίας ὅπως ἔπραξε καὶ ἀνέλυσε πλήρως ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος τοῦτο πράττομεν ὄχι ἀπὸ φιλολογίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἑλκύσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ καλυτέρους χειρισμοὺς εἰς τὸ μέλλον. Δυσανασχετεῖ μερὶς συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας ὅταν ἀναφερώμεθα εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις. Παρὰ ταῦτα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτῶν. Καὶ λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ ἀναγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἑνὸς πομπώδους σχεδίου ἀναπτύξεως τῆς Κρήτης. Ἴσως ἐκπλαγῆτε διατὶ ἀντὶ νὰ χαιρετίσω τὴν ἀναγγελίαν αὐτὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς πράξεως τῆς Κυβερνήσεως χωρὶς περιεχόμενον καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐμφάνισιν τῶν πολιτικῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὴν Κρήτην προσεχῶς. Τὸ 1947–48 ἤμουν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἰνστιτούτου Ροκφέλλερ, ἡ ὁποία περιῆλθεν ὅλην τὴν Κρήτην καὶ ἐμελέτησεν ὅλας τὰς δυνατότητας τοῦ κρητικοῦ χώρου. Κατόπιν εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην, ὅπου εἶχε τὴν ἕδραν της ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξεπόνησε μελέτην, ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς ἡ μελέτη αὐτὴ ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον καὶ οὐδεὶς ἠθέλησε νὰ ἀξιοποιήσῃ αὐτήν, ἡ ὁποία ἐστηρίζετο ἐπὶ πραγματικῶν δεδομένων καὶ ἠδύνατο νὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Κρήτης. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται πράγματι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Κρήτης τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναγγείλῃ ἔργα καὶ ὄχι νὰ ἀναγγείλῃ ἀποφάσεις περὶ μελετῶν καὶ σκέψεις ἀποφάσεων διὰ τὴν σύστασιν ὀργανισμῶν κλπ. Ἔχομεν κουρασθῆ καὶ ἔχομεν δυσανασχετήσει ἀπὸ τοιαύτας ἀναγγελίας περὶ ἀποφάσεων μελετῶν, αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε πραγματοποιοῦνται. Ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Κρήτης ἀνήκει εἰς τὸν μεγάλον Ἐλευθέριον Βενιζέλον. Μετεκλήθη ξένη ἑταιρεία ἡ Μπούντ καὶ ἐξεπόνησε μελέτας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἀξιοποίησιν τῆς Κρήτης καὶ ἡ μελέτη αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα χωρὶς οὐδεὶς νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτήν. Τὸ κλῖμα μας, ἡ πλουσία γῆ, ὁ ὑπόγειος πλοῦτος, τὰ ρέοντα ὕδατα, ὁ ἀκούραστος, ὑπερήφανος καὶ ἐργατικὸς λαὸς τῆς Κρήτης εἶναι ὅ,τι προσφέρομεν. Τί ἐλάβομεν! Μερικὰ ψιχία ἀπὸ τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα τὰ ὁποῖα γίνονται διὰ νὰ καθησυχάζεται ὁ λαός. Δὲν διαθέτομεν ὁδικὸν δίκτυον, ἀλλὰ πρωτογόνους δρόμους, εἰς τοὺς ὁποίους κυκλοφοροῦν μὲ τρόμον οἱ ὁδηγοὶ καὶ μὲ ἀγωνίαν οἱ ἐπιβάται. Ἔχομεν ἀνάγκην ἀνασυγκροτήσεως, ἐὰν μᾶς ἐνδιαφέρῃ ἡ Κρήτη, ὄχι μόνον ὡς ἀβύθιστον ἀεροπλανοφόρον τῆς Δύσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς παράγων ἀποφασιστικὸς διὰ κάθε ἐκδήλωσιν. Τὸ ἔτος 1947, τὸ 1948, τὸ 1952 τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἶχε τὴν τιμὴν νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὰς τότε Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὅμως ἄλλους σκοποὺς νὰ ἐπιτελέσουν. Τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας καὶ τὴν ἐπάνοδον εἰς τὴν ὁμαλότητα, διὰ νὰ μπορῆτε σεῖς σήμερον, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐθνικοφροσύνης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι πολιτικὰ καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ παρὸν θέμα. Ἐν προκειμένῳ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν δι’ ἄλλα θέματα, διὰ ἄλλα νομοσχετήματα, τὰ ὁποῖα φέρει πρὸς ψήφισιν εἰς τὸ Σῶμα δύναται νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν δύναμιν νὰ τὰ ψηφίσῃ, διὰ τὸ παρὸν μέγα θέμα δὲν δύναται νὰ τὸ ἰσχυρισθῇ, διότι εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν οἰκονομικὴν ἐπιβίωσιν τῆς Χώρας καὶ τοῦ λαοῦ μας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι χρειάζεται τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ διὰ νὰ στεφθῇ ὑπὸ ἐπιτυχίας ἡ μεγάλη αὐτὴ προσπάθεια θὰ τὴν ἐπιτύχῃ, ἐὰν δὲν θελήσῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ θέμα τοῦτο διὰ νὰ προσπορισθῇ κομματικὰ ὠφέλη μόνον καὶ θεαματικὲς εὐχαριστίες. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα θὰ πρέπει νὰ πείσῃ, ἰδίᾳ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι ἡ αὔριον θὰ εἶναι καλυτέρα τῆς σήμερον. Ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐφρόντισε νὰ διανοίξῃ τὴν μεγάλην λεωφόρον τῆς μεταναστεύσεως τῶν νέων μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς μόνην διέξοδον καὶ εἴδαμε προχθὲς νὰ φονεύωνται 400 ἀνθρακορῦχοι εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Γερμανίας, ὅταν ὁ λαὸς ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἐπιουσίου, ὅταν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα δὲν εὑρίσκουν τιμάς, ὅταν οἱ πλούσιοι ἔχουν ὡς μοναδικὴν φροντίδα νὰ γίνουν πλουσιώτεροι καὶ ὅταν οἱ φτωχοὶ ἀγρόται λένε κάθε πέρυσι καὶ καλύτερα, πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν βοηθήσουν διὰ νὰ γίνουν αὐτοὶ πτωχότεροι. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἰδική των καὶ θὰ ὑπάρξῃ. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κυβερνᾶ ἐπὶ 7 ὁλόκληρα χρόνια ὡς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἐπὶ 10 ὁλόκληρα χρόνια κυβερνώμεθα ἀπὸ τὴν ἰδίαν παράταξιν. Τὶ ἔπραξε διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Κρητικὸν λαὸν θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ νέον ἐμπαιγμόν. Ἡμεῖς θὰ παρακολουθήσωμεν μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ μεγάλου τούτου θέματος. Θὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς κἄθε σοβαρὰν προσπάθειάν της. Ἀλλά, θὰ καταγγείλωμεν ἀντιθέτως κάθε προσπάθεια ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ καὶ γενικῶς τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἡ Κρήτη ἔχει ὑπόγειον πλοῦτον, ἔχει κοιτάσματα ἀμιάντου εἰς τὴν Βιάννο, σιδήρου εἰς Φόδελε, θείου, χαλκοῦ εἰς Μεσσαράν, γύψου, ἀντιμονίου μαγγανίου εἰς Ἄνω Μέρη Ρεθύμνης καὶ λοιπῶν μεταλλευμάτων. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν πράγματι ἐπιθυμοῦμεν συνεργασίαν τῶν ὑγιῶν περιοχῶν, ἐὰν ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν ἐναρμόνισιν τῆς προσπαθείας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, τότε πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὸν παράγοντα ἀγρότην, τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, τοὺς κατοίκους τῆς ἐπαρχίας. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, ἀνέφερεν ἐδῶ περίπτωσιν τῆς περιοχῆς του. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωμεν περιπτωσιολογικῶς τὰ θέματα. Διότι, ἐὰν τυχὸν ἐφαρμόσωμεν τὴν ἀρχὴν νὰ μὴ λαμβάνωνται γενικαὶ ἀρχαί, ἀλλὰ περιπτώσεις, τότε ἀποβλέπομεν ὄχι εἰς τὸ γενικὸν καλόν, ἀλλὰ εἰς τὰς ψήφους. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἕν ἐκ τῶν πρώτων μελημάτων κἄθε Κυβερνήσεως θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν διὰ τῆς χορηγήσεως μακροπροθέσμων δανείων μὲ τόκον 2%, διότι οὕτω μόνον θὰ βοηθηθοῦν οἱ ἀγρόται καὶ γενικῶς οἱ παραγωγοί μας νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον. Προερχόμεθα ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, καὶ τὰ συμφέροντα ἐκείνης ἐξελέγημεν διὰ νὰ ὑπηρετοῦμεν. Χωρὶς Παιδείαν πραγματικὴν καὶ προγραμματισμένην, χωρὶς τὶς στοιχειώδεις ἀνέσεις τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ εἰς τὸ χωριό, χωρὶς ἀσφάλειαν διὰ τοὺς ἀγρότας, χωρὶς πραγματικὴν ἀσφάλειαν τῆς παραγωγῆς δὲν ἠμποροῦμε νὰ τοὺς καλέσωμεν εἰς νέας θυσίας, ὅπως θέλει ὁ κ. Καραμανλῆς. Θὰ πρέπει πρῶτον οἱ πλούσιοι καὶ οἱ μεγάλοι νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα. Νὰ μειωθοῦν οἱ ἔμμεσοι φόροι. Αὐτὰ χρειάζεται νὰ γίνουν τώρα, ὄχι αὔριον, διότι θὰ εἶναι ἀργά. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ταχύτερον καὶ ἡ ἐξυγίανσις τῆς βιοτεχνίας μας, ὅπως ἔκαμε μία βιοτεχνία τσιγκογράφων, τοῦ κ. Σουμερλῆ, ἡ ἐξυγίανσις τοῦ ἐμπορίου. Θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ βιώσιμοι βιομηχανίαι καὶ ποῖαι ὄχι. Ἐπίσης ποῖαι βιομηχανίαι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἱδρυθῆ ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Ἡμεῖς ἀπὸ ἐτῶν ἔχομεν θέσει τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως χαρουποεργοστασίου, θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὴν Κρήτην. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἀπαντᾶ στερεοτύπως, ὅτι μελετᾶ τὸ θέμα. Γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀρτίαν μελέτην, ἀλλὰ λόγοι ἄλλοι, ἰδιωτικῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων, ἐμποδίζουν τὴν ἵδρυσίν του. Καὶ ὅμως, θὰ εἶχεν ἱδρυθῆ, ἐὰν δὲν εἶχον παρεμβληθῆ ἐμπόδια εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καλεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ συμβάλλῃ κατὰ 30% εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς εἰσόδου τῆς χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρῃ ἡ Κρήτη καὶ ὄχι μόνον οἱ Κρῆτες ψηφοφόροι, τότε πρέπει νὰ προβῆτε εἰς ἄμεση ἀπόφασι διὰ τὴν ἀξιοποίησι τῆς Νήσου. Τὸ βαλανίδι, τὸ σταφύλι, ἡ σταφίδα, τὸ λάδι, ποίαν προστασίαν θὰ ἔχουν; Οὐδεμίαν ἀτυχῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἀπασχολεῖ εἶναι ἐὰν οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου θὰ παρακολουθήσουν τὴν ἁρμονικὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸν εὐρωπαϊκὸν χῶρον. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέβλεπεν εἰς πολιτικὴν πρᾶξιν μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ βασικῶν ζητημάτων καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ δὲν ἦσαν τόσον δογματικοί, ὥστε νὰ μὴ ἀκούουν συστάσεις, θὰ ὠφελοῦντο πολλὰ ἀπὸ τὴν μακρὰν καὶ ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἡ σύνδεσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἕνα βῆμα ἀποφασιστικόν, θὰ ἔλεγα ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον ἢ θὰ δώσῃ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ μέλλον ἢ θὰ ἐπιφέρῃ ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα ὑποανάπτυκτος. Δὲν εἶναι χώρα, ἡ ὁποία ἔχει ἀνεπτυγμένην βιομηχανίαν καὶ ἔχει ἀξιοποιήσει τὰς πλουτοπαραγωγικάς της πηγάς. Δὲν εἶναι χώρα μὲ πολυτέλειαν σφαλμάτων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ ἔλεγα νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ μᾶς χορηγῆται αὐτὸ ποὺ δικαιούμεθα καὶ οὐχὶ αὐτὸ ποὺ κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων Κρατῶν περισσεύει. Ἡ ἀντίθετος πρὸς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν παράταξις χαίρεται δι’ ἀποτυχίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν προκειμένην, ὅμως, περίπτωσιν ἡ τυχὸν ἀποτυχία τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν θὰ εἶναι καταστρεπτικὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ πρέπει νὰ αἰσθανθῇ ἱκανοποίησιν, διότι ἀπέτυχεν εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις. Δεχόμεθα τὴν τιμὴν ποὺ μᾶς ἀνήκει, ἀπὸ πλευρᾶς εὐθυνῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δεχθῇ καὶ αὐτὴ τὸ βάρος ποὺ φέρει. Τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀκόμη καὶ ἡ ἄκρα ἀριστερά, ἐλπίζω, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος μὲ τὴν σύνδεσίν μας πρὸς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ παρακολουθήσουν μὲ μεγάλον ἐνδιαφέρον καὶ προσοχὴν τὸ θέμα τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἐὰν ἡμεῖς παραδεχώμεθα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πολιτικὴν κάλυψιν καὶ δὲν ἔχει τὸ λαϊκὸν βάθρον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρὰ θέματα εἰδικώτερα μὲ τὸ θέμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, θὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὅλων μας. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ χαράξῃ πολιτικὴν γενναιότητος ἐπὶ τῶν προβλεπομένων μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ζητημάτων διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ Ἑλλὰς ὁ πτωχὸς συγγενὴς εἰς τὸν Εὐρωπαϊκὸν χῶρον. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται ὀρθῶς ἕνα ἐθνικὸν θέμα, ἔχει τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν ὀρθῶς χειρισθῇ τὸ ἐθνικὸν θέμα τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, θὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὅλων μας. Δὲν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ παρασυρθῇ εἰς πράξεις πολιτικῆς ἐπιδείξεως. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀναμένει ἀπὸ τὴν σύνδεσιν μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα ἕνα καλύτερον μέλλον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην ἐὰν μὲ κακὸν χειρισμὸν ἡ σύνδεσις δὲν ἀποδώσῃ τὰ προσδοκώμενα. Ἡμεῖς θὰ παρακολουθήσωμεν εἰς κάθε βῆμα τὴν ἐξέλιξιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κατσώτας ἔχει τὸν λόγον.

§63Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ δισταγμοῦ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διότι δὲν κατώρθωσα νὰ καταλάβω ἐὰν ὁμιλῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἢ εἰς συνάθροισιν ἀτόμων. Ἡ κενὴ αἴθουσα μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι, δὲν ἔχουν καταλάβει τὴν σοβαρότητα τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἐὰν τὸ θέμα τοῦτο συζητῆται μὲ κενὰ ἑδώλια, τὴν εὐθύνην φέρει ἡ Κυβέρνησις. Τὸ θέμα τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα εἶναι θέμα σοβαρόν, θέμα τὸ ὁποῖον ἢ θὰ ἀνοίξῃ νέους ὁρίζοντας εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἢ θὰ ἐπιφέρῃ ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν. Γνωρίζομεν ὅλοι εἰς ποίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκεται ἡ χώρα μας σήμερον. Ἀνηγγέλθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 60 ἕως 72 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἀλλὰ τὸ κύριον χαρακτηριστικὸν γνώρισμα εἰς τὴν χώραν μας εἶναι, ὅτι αὕτη μαστίζεται ἀπὸ τὴν πτώχειαν, τὴν ἀνεργίαν, ἀπὸ τὴν ὑποαπασχόλησιν. Οἱ μικροὶ μισθοὶ τῶν δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ αἱ πενιχραὶ συντάξεις μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ οἰκονομία μας εὑρίσκεται εἰς δεινὴν κατάστασιν. Ἐλέχθη ἐπίσης ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, ὅτι ὑπάρχει ἀνεργία. Ἀλλὰ οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι ἡ ἀνεργία ἔφθασεν εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰδικώτερον, διὰ τὰς νέας καὶ τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν των δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν. Κατέστη πλέον φανερόν, ὅτι ἡ δημοσία οἰκονομία καὶ ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία δὲν δύνανται νὰ ἀπορροφήσουν τοὺς ἐργάτας τῆς χειρὸς καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τοὺς παλαιοτέρους καὶ ἰδιαιτέρως ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὴν ζωὴν κατ’ ἔτος λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀλλ’ ἂν ἀπὸ ἀπόψεως ἀνεργίας εὑρίσκεται ἡ χώρα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῆς τελείας ἐξαθλιώσεως, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη σοβαρώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν ὄγκον τῶν κατοίκων τῶν πόλεων καὶ τῶν χωρίων, τὸ θέμα τῆς ὑποαπασχολήσεως. Μέσα εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ κέντρον τῶν ἐργαζομένων, τὸ ὁποῖον λέγεται λεκανοπέδιον τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὸ ὁποῖον σύμφωνα μὲ τὴν τελευταίαν ἀπογραφὴν ἔχει 2 περίπου ἑκατομμύρια κατοίκων, 500 χιλιάδες περίπου οἰκογενειῶν, δηλαδή, μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀσχοληθοῦν ποτὲ μὲ τὸν τρόπον τῆς διαβιώσεώς των, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρουν ἀντιρρήσεις καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι ἐξηντλήθη τὸ θέμα τῆς συζητήσεως διὰ τὴν εἴσοδον τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, μόνον αὐτοὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρουν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, διότι εὑρίσκονται ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ τρόπου τῆς διαβιώσεως καὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον διέρχεται ἡ ἡμέρα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ὄγκου τῶν οἰκογενειῶν, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀστικοῦ κέντρου ποὺ λέγεται λεκανοπέδιον τῶν Ἀθηνῶν. Βεβαίως ἐκ τῶν 500 χιλιάδων αὐτῶν οἰκογενειῶν, ὑπάρχει καὶ ἕνας ἀριθμὸς οἰκογενειῶν, μὴ ὑπερβαίνων τὰς 1.000, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν μετὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον, ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, αἱ ὁποῖαι οἰκογένειαι δὲν ξεύρουν τί ἔχουν. Ὑπάρχει βέβαια καὶ ἕνας ἄλλος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν σοβαρώτερος, ἴσως 10 ἴσως 15 χιλιάδων, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σπαταλοῦν κατὰ μῆνα πολλὲς χιλιάδες δραχμῶν καὶ αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἀνταποκρίνωνται πλήρως εἰς τὰς ἀνάγκας καὶ μάλιστα μὲ σπατάλας ὑπερβολικάς. Ἀκόμη ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τὰς 35 ἕως 40 χιλιάδας, ἔναντι τῶν 500 χιλιάδων, αἱ ὁποῖαι ζοῦν καλὰ καὶ σφυχτὰ καὶ μὲ αὐστηρότητα ἀνταπεξέρχονται εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας. Ὑπάρχει καὶ ἕνας ἀριθμὸς ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, Δημοσίων ὑπαλλήλων, πολιτικῶν ἢ στρατιωτικῶν ἢ καὶ ἰδιωτικῶν, μικρὸς ἀριθμός, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἀμείβονται καλῶς καὶ ἀνταπεξέρχονται εἰς τὰς δυσκολίας τῶν σημερινῶν βιοτικῶν συνθηκῶν. Ἀλλὰ ὑπολείπεται, ὅμως, ὁ μέγας ὄγκος τῶν οἰκογενειῶν, τὸ 90%, ὁ ὁποῖος ἀντιμετωπίζει μὲ μεγάλας δυσκολίας τὰς ἐπιβεβλημένας καθημερινὰς ἀνάγκας του. Εἶναι ὁ ὄγκος τῶν ὑποαπασχολουμένων, καὶ εἶναι ὁ ὄγκος τῶν ἀμειβομένων μὲ μικροὺς μισθοὺς καὶ μικρὰ ἡμερομίσθια. Δὲν εἶναι, δηλαδή, ὁ ὄγκος τῶν ἀνέργων, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ ὄγκος τῶν ὑποαπασχολουμένων, τῶν ὁποίων τὸ μέσον ἡμερομίσθιον ἢ ὁ μέσος μισθὸς εἶναι τοιοῦτον ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς στοιχειώδεις βιοτικὰς ἀνάγκας τοῦ ἑαυτοῦ των καὶ τῆς οἰκογενείας των. Τὸ μέσον ἡμερομίσθιον αὐτῶν κυμαίνεται εἰς τὰς 50 δραχμὰς περίπου, δι’ ἑκάστην ἐργάσιμον ἡμέραν. Καὶ ὁ μέσος μισθὸς τῶν μισθωτῶν εἶναι κάτω τῶν 2.000 δραχμῶν μηνιαίως ἤτοι 1.500–1.700 δραχμὰς μηνιαίως. Καὶ διερωτᾶται κανείς: πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τοιαύτας ἡμερησίας ἢ μηνιαίας ἀπολαυὰς ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν ὄγκον τῶν κατοίκων τοῦ λεκανοπεδίου αὐτοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμβαίνει καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν τὴν κατοικουμένην ἀπὸ ἀστικὸν πληθυσμόν, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κόσμος αὐτὸς ὄχι μόνον νὰ ἀνταπεξέρχεται καλῶς εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν του, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ νὰ εὑρίσκεται ἐν ζωῇ. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀνέργων καὶ τῶν ὑποαπασχολουμένων, ὑπάρχουν, ὅπως εἶπον καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μὲν ἐργασίαν, ἀλλὰ ἡ ἀπόδοσις εἰς τὴν ἐργασίαν των εἶναι πενιχρά. Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ μία τετάρτη τάξις, τῶν ἀνέργων. Ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ σοβαρώτατον, τὸ ὁποῖον ἀναζητεῖ καθημερινῶς, κτυπῶντας τὶς διάφορες πόρτες, στοιχειώδη ἐργασίαν καὶ οὐδαμοῦ ἀνευρίσκει. Ἀλλὰ ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὰς πόλεις, ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις ποία εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἡ ὑποαπασχόλησις ἔχει ἀποβῆ κανὼν εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι ἡ πρόοδος τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν τεχνικῶν μέσων παραγωγῆς, ἀντικατέστησαν τὰ ἐργατικὰ χέρια διὰ τῆς μηχανῆς. Καὶ διερωτᾶται κανεὶς πῶς εἶναι δυνατόν, πῶς ἕνας χωρικὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργάζεται 100–150 ἡμέρας τὸν χρόνον καὶ νὰ ζήσῃ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Ἀλλὰ διατὶ πάλιν οἱ νέοι καὶ τῶν χωριῶν αὐτῶν τὰ ἐγκαταλείπουν καὶ ἔρχονται εἰς τὰς πόλεις καὶ πολλοὶ μάλιστα ζητοῦν νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐναντίον τῶν χωρικῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὰ χωριὰ καὶ ἔρχονται εἰς τὰς πόλεις καὶ αὐξάνουν τὴν ἀνεργίαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν πόλεων; Μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου, μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως ἐργασίας εἰς τὴν ὕπαιθρον τὰ λέγουν αὐτά. Καὶ μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν πλήρως τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ τὰς δυσκολίας τῆς ἀνευρέσεως στοιχειώδους ἐργασίας εἰς τὰ χωριὰ καὶ τὰς πόλεις τῆς ὑπαίθρου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσουν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὰ χωριὰ καὶ ἔρχονται εἰς τὰ μεγάλα κέντρα διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν καὶ νὰ μὴ ἀποθάνουν ἀπὸ τὴν πεῖνα. Αὐτὴ εἶναι περίπου ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα καὶ εἰς τὰ χωριὰ καὶ εἰς τὰς πόλεις. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς πλήρους οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀνισότητος. Ἀντιμετωπίζομεν οἰκογενείας, εἰς μικρὸν ἀριθμὸν βέβαια, αἱ ὁποῖαι σπαταλοῦν καὶ ζοῦν ζωὴν χλιδῆς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς χώρας καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ὄγκου τῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι μετὰ δυσκολίας ἀντιμετωπίζουν τὰς στοιχειώδεις καθημερινὰς βιοτικὰς ἀνάγκας καὶ ἐνώπιόν μας εἶναι μία ἄλλη μερὶς ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται πολλάκις καὶ αὐτοῦ τοῦ ψωμιοῦ τῆς ἡμέρας. Παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς τὸ θέμα τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἀλλά, ἡ Κυβέρνησις, οἱ Ὑπουργοὶ καὶ ἴσως τινὲς τῆς δεξιᾶς παρατάξεως ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀναμένουν ἐκ τῆς συνδέσεως αὐτῆς τὴν εὐημερίαν, ὅτι ἀναμένουν ἐκ τῆς συνδέσεως αὐτῆς, ὅτι θὰ αὐξηθῇ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων καὶ ὅτι, φυσικά, ὅταν ὁμιλοῦν περὶ εὐημερίας καὶ εὐτυχίας ἐννοοῦν, ὅτι θὰ σταματήσῃ ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις, θὰ σταματήσουν οἱ χαμηλοὶ μισθοὶ καὶ ὅτι ταὐτοχρόνως θὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις τῶν στρατιωτικῶν, δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν. Ἡ μὲν μία πλευρὰ βλέπει τὴν λύσιν μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἡ ἄλλη πλευρά, ἡ ἄκρα ἀριστερά, προβλέπει μὲ τὴν σύνδεσίν μας τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Περιωρίσθησαν τινὲς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων καὶ ἀγαπητῶν φίλων, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν ἰδίαν πολιτικὴν παράταξιν μὲ ἐμέ, ἀφοῦ εἶπον προηγουμένως, ὅτι συμφωνοῦν μὲ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., ὑπέδειξαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα διέπραξε μέχρι σήμερον, ἀφοῦ ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ εἰσήρχετο εἰς τὴν Ε.Κ.Α. ἀργὰ ἢ γρήγορα, τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα διέπραξε καὶ τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ διορθώσῃ ἀπό τινων ἐτῶν, ἢ τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα διαπράττει σήμερον ἢ καὶ ἐπέστησαν τὴν προσοχὴν τῶν κυβερνώντων, ὥστε νὰ μὴ διαπράττωνται λάθη, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἀναμφισβητήτως, οἱ ὁμιλήσαντες ἦσαν κατηρτισμένοι οἰκονομικῶς, ἀφοῦ μάλιστα πλεῖστοι Ὑπουργοὶ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως προέβησαν εἰς ἀνακοινώσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ εἶναι κατηρτισμένοι καὶ μελετημένοι. Ἡμεῖς δεχόμεθα, ὅτι ὄντως ἔπρεπε καὶ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. Τοῦτο, ὅμως, ἔχει ὀλιγωτέραν σημασίαν δι’ ἡμᾶς. Σημασίαν ἔχει δι’ ἡμᾶς ἂν ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. πρόκειται νὰ μεταβάλλῃ τὴν ὑπάρχουσαν οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἡ χώρα. Ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. πρόκειται νὰ ἀφήσῃ αὐτὴν τὴν σημερινὴν κατάστασιν, ὅπως εἶναι τώρα; Πρόκειται νὰ τὴν μεταβάλλῃ; Καὶ πρὸς ὄφελος ποίου καὶ εἰς βάρος ποίου; Τί ἐννοεῖ; Πρόκειται νὰ τὴν μεταβάλλῃ, δηλαδή, διὰ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., θὰ αὐξηθῇ ἔτι περαιτέρω ὁ πλουτισμὸς τῶν ὀλίγων εἰς βάρος τῶν πολλῶν; Διὰ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. θὰ φύγῃ ὁ πλοῦτος ἀπὸ τοὺς ὀλίγους, ὁ ὁποῖος, ἀναμφισβητήτως, ἀπεκτήθη διὰ κλοπῆς ἢ διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργασίας τοῦ λαοῦ; Διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συμφωνήσετε ὅλοι μαζί, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκετε, ὅτι συσσώρευσις πλούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ ἢ διὰ κλοπῆς ἢ διὰ ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργασίας ἄλλων. Διὰ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα πρόκειται νὰ ἀλλάξουν ταῦτα; Πρόκειται νὰ πλουτίσουν ἀκόμη περισσότερον οἱ πλούσιοι; Πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν καὶ ἄλλοι πλούσιοι, εἰς βάρος τῶν πολλῶν; Ἢ πρόκειται νὰ γίνῃ μία δικαιοτέρα καὶ πλέον συγχρονισμένη κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῶν ὠφελειῶν τὰς ὁποίας προβλέπει αὐτὴ ἡ παράταξις, ὅτι θὰ καρπωθῇ ἐκ τῆς ἑνώσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα; Διότι ἂν πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. μόνον ἀπὸ συμπάθειαν ἢ διότι νομίζομεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο, εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας λόγος. Ἀλλὰ τοῦ μεγάλου ὄγκου, τοῦ Ἑλληνικοῦ, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκῃ, τὸ 80% τοῦ λαοῦ τὸν ἐνδιαφέρει ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ μάθῃ καὶ θὰ μπορῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ διακηρύξῃ, ἂν μετὰ τὴν εἴσοδόν μας θὰ ἔχῃ καλυτερεύσει ἡ κατάστασις. Μετὰ δύο ἔτη θὰ ἔχῃ μεταβληθῆ ἡ κατάστασις; Μετὰ τρία ἔτη θὰ ἔχῃ μεταβληθῆ ἡ κατάστασις; Περιμένω νὰ ἀκούσω ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργοὺς μίαν ἀπάντησιν. Διότι ἂν μᾶς δώσῃ τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, Κύριοι, ξέρετε, ἡ κατάστασις, ἡ σημερινή, εἶναι, ὅπως σᾶς τὴν ἐξέθεσα, ὅτι ἕνας ἐλάχιστος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος σπαταλᾶ, ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς οἰκογενειῶν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εὐημερεῖ, ἕνας ἀκόμη μεγαλύτερος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὰ βγάζει πέρα εἰς τὴν ἀνταπόκρισιν τῶν σημερινῶν δυσκολιῶν τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν καὶ ὅτι ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς οἰκογενειῶν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πλέον τοῦ 50%, δυστυχῶς, καὶ διὰ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. —μᾶς διαβεβαιώσει ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις καὶ αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν τὴν ἀναμένει ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς— θὰ καλυτερεύσῃ ἡ κατάστασίς του, τότε οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχομεν νὰ δεχθῶμεν τὴν εἴσοδον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. Διότι ἄλλως, ἂν πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν, ἁπλῶς, εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., χωρὶς νὰ ἔχωμεν οὔτε κἂν τὴν διαβεβαίωσιν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν σύμφωνον, τὴν κατηγορηματικήν, ὅτι πρόκειται νὰ μεταβληθῇ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις καὶ ὁ τρόπος τῆς διαβιώσεως τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ, τότε περὶ τίνος ὁμιλοῦμεν;

§64Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Ζητεῖτε διαβεβαίωσιν ἀπὸ παράνομον Κυβέρνησιν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα. Δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§66Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Συνεζητήθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας δύο, κυρίως, θέματα. Τὸ θέμα τὸ βιομηχανικὸν καὶ τὸ θέμα τὸ ἀγροτικόν. Ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὑπάρχουν δυσκολίαι εἰς τὴν βιομηχανίαν διὰ τὸν συναγωνισμόν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν βιομηχανιῶν τῶν Κρατῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὴν Ε.Ο.Κ., δεδομένης τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἡ βιομηχανία τῶν Κρατῶν αὐτῶν καὶ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ βιομηχανία, ἡ ἰδική μας. Καὶ ἐξεφράσθησαν ἐλπίδες, ὅτι θὰ εἶναι δυνατόν, δεδομένου, ὅτι οἱ δασμοὶ δὲν θὰ καταργηθοῦν ἀμέσως ἀλλὰ διαδοχικῶς, θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις καὶ νὰ γίνῃ ἀνταγωνιστική. Ἀναμφισβητήτως, ὑπάρχουν βιομηχανίαι εἰς τὴν χώραν, αἱ ὁποῖαι καὶ τώρα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συναγωνισθοῦν τὰς ξένας βιομηχανίας, ὄχι μόνον τῆς Ε.Ο.Κ. ἀλλὰ καὶ ἄλλων χωρῶν, καὶ ὑπάρχουν καὶ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συντηρηθοῦν ὑφ’ οἱασδήποτε συνθήκας ἐκσυγχρονισμοῦ των, λόγῳ αἰτίων, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστά, λόγῳ, ἰδίως, τῆς ἐλλείψεως πρώτων ὑλῶν. Ἀπὸ ὅλους ἠκούσθη, ὅτι ὑπάρχουν κίνδυνοι διὰ τὴν βιομηχανίαν, μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν προστατευτικῶν δασμῶν. Καὶ ἐλέχθη ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οἱ δασμοὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι διαδοχικοὶ καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῇ ἡ ἰδική μας βιομηχανία, ὥστε νὰ καταστῇ συναγωνίσιμος, νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ, δηλαδή, τὰς ἄλλας βιομηχανίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος. Καὶ ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα προστατεύονται διὰ τῆς συμβάσεως τῆς πρὸ τῆς Βουλῆς φερομένης πρὸς ψήφισιν, καὶ ὅτι τὰ γεωργικὰ προϊόντα θὰ εὕρουν ἀγορὰς καταναλώσεως, τοιαύτας ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως κατόπιν τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἤκουσα ἐπίσης ὅλας τὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας ἀνέφερον πολλοί, καὶ εἰς τὸ θέμα τὸ βιομηχανικὸν καὶ εἰς τὸ θέμα τὸ ἀγροτικόν. Τὸ ἀγροτικὸν θέμα ὄντως εἶναι σοβαρώτερον ἀκόμη ζήτημα ἀπὸ τὸ βιομηχανικόν, δεδομένου, ὅτι τὸ 55%, ὅπως ξεύρετε, εἴτε τὸ 60% εἰς πολλὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, ἀσχολεῖται μὲ τὴν γεωργίαν. Ἡμεῖς ἔχομεν πολλὰς ἀπορίας. Δηλαδή, ἀπορίας ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ γεωργικά μας προϊόντα μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, νὰ ἀπορροφηθοῦν, καὶ ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν μὲ τιμὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ ὁ ἐργαζόμενος ἀγροτικὸς πληθυσμός, δεδομένου, ὅτι εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα καὶ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα θὰ ἔχουν συναγωνιστάς, ἀπὸ χώρας παραγωγικὰς ὑπαγομένας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα καὶ ἀπὸ χώρας ἔξω αὐτῆς. Ἀλλὰ διατὶ νὰ εἰσέλθω ἐγὼ εἰς πλήρεις λεπτομερείας τοῦ ἐὰν θὰ καταστῇ δυνατόν, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λέγει, ὅτι θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν τὰ γεωργικά μας προϊόντα νὰ δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν Κρατῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα εἴτε ἄλλων τοιούτων, ἀφοῦ δὲν τὰ ἐξήγγειλεν; Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ πρῶτον καὶ λέγω: Δύναται νὰ διαβεβαιώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ὅτι μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, τὰ προϊόντα του θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διοχετευθοῦν εἰς τιμὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ. Διότι, ὅπως ξεύρετε ὅλοι σας, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ζῇ μὲ δύο μεγάλα ψυχικὰ βάρη. Πρῶτον ψυχικόν του βάρος εἶναι, ἐὰν ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν κάνει κατ’ ἔτος θὰ ἀποδώσῃ. Σκέπτεται ἐὰν θὰ εἶναι εἰς θέσιν κατ’ ἔτος νὰ διαθέσῃ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα, καὶ ἐὰν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι θὰ τοῦ ἐπιτρέψουν, ὥστε τὰ μέσα αὐτὰ νὰ τοῦ ἀποδώσουν. Μὲ μεγάλη προσοχὴ κυττάζει τὸν καιρόν, κυττάζει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν φυτῶν καὶ ζῇ καθημερινῶς μὲ τὸ ἄγχος ἐὰν ἡ παραγωγὴ θὰ ἐπιτύχῃ ἢ θὰ καταστραφῇ. Καὶ τὸ δεύτερον ἄγχος μὲ τὸ ὁποῖον ζῇ εἶναι ἐὰν μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ παραγωγήν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ τὰ προϊόντα του, καὶ μάλιστα εἰς τιμὰς τοιαύτας ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ ὄχι μόνον τὰς δαπάνας καὶ τὰ ἔξοδα ἀλλὰ τὴν διατροφήν του. Ἐρωτῶ τώρα, μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα τὸ δεύτερον μεγάλον ἄγχος τῆς διαθέσεως τῆς παραγωγῆς εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐξόδων, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ καὶ περισσεύματα διὰ τὴν περαιτέρω διαβίωσίν του, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ; Θὰ εἶναι δυνατόν, δηλαδή, διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὑπογράφετε, τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα νὰ τύχουν καλυτέρας μεταχειρίσεως, ἀπὸ ὅ,τι ἐτύγχανον μέχρι σήμερον; Καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἀγρότης νὰ εἶναι βεβαιωμένος, ὅτι ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἡ διαβίωσίς του εἰς ἱκανοποιητικὸν βαθμόν; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θετικὴν ἀπάντησιν δὲν δύναται νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα συνέχουν καὶ τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν καὶ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἐλέχθη ἀπό τινα τῶν συναδέλφων ἐδῶ, ὅτι μέγα μέρος τῶν Ἑλλήνων δυστυχεῖ καὶ ὅτι οἱ εὐημεροῦντες εἶναι ὀλίγοι. Πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅλοι μας, ὅτι αὐτοὶ οἱ δυστυχοῦντες, οἱ πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ δίκαιον, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν ἐπ’ ἄπειρον ἀπαθεῖς. Διότι κἄποτε ἡ πεῖνα καὶ ἡ δυστυχία θὰ τοὺς ξεσηκώσῃ καὶ θὰ τοὺς ἀναγκάσῃ, θέλοντας καὶ μή, νὰ ἀναζητήσουν νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των καὶ νὰ τὸ πάρουν μὲ τὸ χέρι των. Πρέπει, δηλαδή, νὰ ὑψώσωμεν βλέμμα καὶ πρὸς τοὺς πολλούς, νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὰς ἀνάγκας των καὶ νὰ λάβωμεν τὰ ἐκ τῶν ἀναγκῶν τούτων ἐπιβαλλόμενα μέτρα. Ἐλέχθη ἀπὸ πολλούς, ὅτι συμφωνοῦν διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἀλλά, ὅτι ἐγένοντο λάθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως αὐτῆς, καὶ ὅτι ὑπάρχουν φόβοι μὴ τυχὸν τὰ λάθη συνεχισθοῦν καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφήν. Δηλαδή, κύριοι, ἡ εὐημερία τοῦ τόπου σήμερον ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν σφαλμάτων καὶ τῶν λαθῶν ἢ ἐκ τῶν ἐπιτυχιῶν ὡρισμένων ὀλίγων ἢ πολλῶν ἀτόμων κατεχόντων ὑπουργικὰς θέσεις ἢ ἄλλας ὑπευθύνους θέσεις. Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα; Ὅτι πταίουν τὰ πρόσωπα; Ἢ τὸ ὅλον σύστημα τὸ ἐφαρμοζόμενον, τῆς οἰκονομίας εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κυρίως εἶναι ὑπεύθυνον τῆς κακοδαιμονίας, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ τόπος καὶ φυσικὰ οἱ κατοικοῦντες εἰς αὐτόν; Δὲν ἔρχομαι νὰ φέρω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας. Ἀλλὰ βλέπετε, ὅτι ὅλαι αἱ χῶραι, ἢ μᾶλλον αἱ χῶραι αἱ εὐημεροῦσαι σήμερον ἔχουν μεταβάλει τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν των σύστημα καὶ ἐπὶ αὐτοῦ, κυρίως, ἐστήριξαν τὴν σημερινὴν εὐτυχίαν των καὶ τὴν σημερινὴν καλυτέραν των κατάστασιν. Καὶ τοιαῦται χῶραι, ὅπως γνωρίζετε, ὅλοι σας, εἶναι αἱ βόρειαι χῶραι. Εἶναι ἡ Σουηδία, εἶναι ἡ Νορβηγία, εἶναι ἡ Δανία, εἶναι ἡ Ὁλλανδία, εἶναι ἡ Φινλανδία, χῶραι, δηλαδή, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι κομμουνιστικαί. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἐξεπέρασαν τὰς κομμουνιστικὰς χώρας. Ἀπὸ ἀπόψεως, δηλαδή, οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἐξεπέρασαν τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος, καὶ ταὐτοχρόνως διετήρησαν εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ἐλευθέραν των ζωήν, τὰς πολιτικὰς καὶ προσωπικάς των ἐλευθερίας. Ἀλλὰ ἀκόμη, καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν θὰ εἴδατε, προχθές, τὰς δηλώσεις ποὺ ἔκανεν ὁ Φανφάνι, ὁ νέος Πρόεδρος τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως, εὐθὺς ὡς ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ μέγαρον τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος τοῦ ἀνέθεσεν τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν ὁ κ. Φανφάνι, ἐξερχόμενος τοῦ μεγάρου τοῦ κ. Γκρόνκι, ὁ ὁποῖος ἀνέθεσεν εἰς αὐτὸν τὸν σχηματισμὸν τῆς νέας Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρόκειται περὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελεσθῇ ἀπὸ Χριστιανοδημοκράτας, Σοσιαλδημοκράτας καὶ Ρεπουμπλικάνους, καὶ ἡ ὁποία θὰ στηρίζεται κοινοβουλευτικῶς ὑπὸ τοῦ ἀριστεροῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος τοῦ κ. Νέννι. Καὶ ὁ κ. Φανφάνι προσέθεσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς του θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν τὴν πραγματοποίησιν οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς προόδου εἰς τὴν χώραν, ἐνῷ ταὐτοχρόνως θὰ εἶναι πιστὴ εἰς τὰς διεθνεῖς της ὑποχρεώσεις. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὡς μοναδικὸν παράδειγμα ἄλλας χώρας, καὶ συγκεκριμένως τὰς χώρας τὰς ὁποίας ἀνέφερον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν τιμίως, ὅτι εἰς τὰς χώρας αὐτὰς —ὄχι βέβαια εἰς τὴν Ἰταλίαν ἀκόμη— ἀλλὰ εἰς τὰς βορείους χώρας, τὸ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἶναι τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν τὴν οἰκονομικὴν εὐημερίαν εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμόν. Καὶ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι εἰς τὰς χώρας αὐτάς, ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ δικαιοσύνη, ἔχει φθάσει εἰς ὕψος τοιοῦτον, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ, οὔτε μὲ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν δικαιοσύνην, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν προοδευτικαὶ χῶραι, ὅπως αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς, οὔτε μὲ τὴν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν δικαιοσύνην ποὺ ἰσχυρίζονται, ὅτι ἔχουν αἱ χῶραι τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δὲν ἐπαρκεῖ μόνον ἡ ἀλλαγὴ τῶν προσώπων διὰ τὴν μεταβολήν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία δημοκρατικὴ ἀλλαγὴ καὶ ριζικὴ οἰκονομικὴ μεταρρύθμισις. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γκρεμισθῇ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Ἀλλὰ πρὶν ἀπὸ ὅλα αὐτά, εἶναι ἐπιβεβλημένον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα Βουλή, νὰ λάβουν τὰ μέτρα τὰ ἀνταποκρινόμενα εἰς τὴν θέλησιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ τὸ πρῶτον μέτρον εἶναι νὰ γίνουν οἰκονομίαι. Τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας, τὸ θέμα τῆς ὑποαπασχολήσεως, τὸ θέμα τῶν ἡμερομισθίων, τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων εἶναι θέμα, ποὺ ἐνδιαφέρει τὰς μεγάλας μάζας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς συνέδρια ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν, ἐμπόρων, δημοσίων ὑπαλλήλων, ὑπαλλήλων ὀργανισμῶν δημοσίου δικαίου, ὑπαλλήλων ἰδιωτικοῦ δικαίου, παντοπωλῶν, συνταξιούχων, ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου κλπ., ἤκουσα πολλάκις νὰ παραπονοῦνται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἵτινες ἀθροιστικῶς ἀποτελοῦν τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ παραπονοῦνται, λέγω, ὅλοι αὐτοί, ὅτι ἀδικοῦνται. Ἀλλὰ ἀπὸ ποίους ἀδικοῦνται; Ἀδικοῦνται ἀπὸ μίαν σπεῖραν ἀνθρώπων οἵτινες συσσωρεύουν πλοῦτον ἐκμεταλλευόμενοι τὰ πάντα μὲ τὴν ἐπιτηδειότητά των. Ἐνῷ εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ὑπῆρχον πλούσιοι, πῶς σήμερον εὑρίσκονται αἱ ὀλίγαι αὐταὶ οἰκογένειαι συγκεντρώνουσαι ὅλον αὐτὸν τὸν πλοῦτον;

§67Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Νὰ ἐρωτήσητε ἐκείνους ποὺ ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§68Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Αὐτοὺς ἀκριβῶς ἐρωτῶ. Ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν μὲ ἐξαίρεσιν τὸν Σοφούλη, ποὺ λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου κατὰ παραχώρησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐκυβέρνησε τὴν χώραν κατὰ τὴν μικρὰν περίοδον τοῦ 1947 καὶ 1948, καὶ τὸ 1951 ὅπου ἐκυβέρνησεν ὁ Στρατηγὸς Πλαστήρας μὲ τὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦσαν ἀπαίτησις λαϊκή, ἤτοι: ἀλλαγή, εἰρήνευσις καὶ ἀμνηστία. Ἐὰν ἐξαιρέσωμεν, λέγω, τὰς δύο αὐτάς, μικρὰς καὶ δυσκόλους περιόδους, βεβαίως, πρέπει νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τοὺς διοικήσαντας ἔκτοτε τὴν χώραν. Μόνον ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πεισθῇ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν προνόμια τότε θὰ ὑποστῇ ἀγογγύστως κάθε θυσίαν. Διότι πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι θέμα μόνον μεθόδων καὶ τακτικῆς. Δὲν εἶναι μόνον, τὸ ὅτι ἔχει ἡ σημερινὴ ἢ ἄλλη Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τοὺς πάντας. Εἶναι θέμα, τὸ ὅτι ὑπάρχει συσσωρευμένος πλοῦτος εἰς τὰ χέρια ὀλίγων καθ’ ὅν χρόνον αἱ μεγάλαι μᾶζαι τῶν ἐργαζομένων μόλις κατορθώνουν νὰ κερδίζουν μὲ τὴν ἐργασίαν των τὸ ψωμί των. Τὸ πρῶτον ποὺ πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἡ οἰκονομία. Καὶ ἡ οἰκονομία νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν της καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀκόμη. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοῖ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ὑποστῇ θυσίας, ὅταν ἡ Βουλὴ δὲν δίδει τὸ παράδειγμα πρώτη; Ἤτοι ὅλαι αἱ ἀποζημιώσεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῶν βουλευτῶν νὰ μειωθοῦν εἰς τὸ ἥμισυ. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§69Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐντροπὴ νὰ λέγωνται αὐτά. Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει τὴν σύνταξίν του καὶ τὰ λέγει αὐτά. Θὰ πρέπει νὰ παραιτηθῇ τῆς συντάξεως. Ἄς δώσῃ τὸ παράδειγμα.

§70Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Δὲν εἶναι κανεὶς ἱκανὸς διὰ νὰ μὲ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐπαναλαμβάνω. Τὸ πρῶτον μέτρον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μειώσῃ τὰς Ὑπουργικὰς καὶ βουλευτικὰς ἀποζημιώσεις εἰς τὸ ἥμισυ. Καὶ νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ οἰκονομίαι, ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δαπάνας τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος ἀκόμη, αἵτινες θὰ πρέπει νὰ μειωθοῦν εἰς τὸ ἥμισυ. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§71Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προσβάλλει τὸ Σῶμα, ὅταν ὁμιλῇ περὶ μειώσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, τὴν στιγμὴν ποὺ διπλασιάζει μὲ τὴν σύνταξιν τὸ εἰσόδημά του. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§72Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δημοκοπία.... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὸν νὰ διακόπτετε καθ’ ὅν τρόπον διακόπτετε. Νὰ ζητήσητε τὸν λόγον καὶ ὅταν ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα δύνασθε νὰ εἴπητε, ὅτι αὐτὸ εἶναι δημοκοπία.

§74Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω διότι ὁ κ. συνάδελφος ἀναπτύσσει αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην πρὸς τὰς μάζας. Ἐὰν ὅμως ἐφηρμόζετο ἡ ἄποψίς του τότε κυρίως θὰ ἐπλήττοντο καιρίως αἱ μᾶζαι πρὸς τὰς ὁποίας ἐκδηλώνει τὴν ἀλληλεγγύην του. Διότι οὐδεὶς πτωχός, ὅσον καὶ ἂν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην, θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ Κοινοβούλιον διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς θεωρίας του αὐτάς. Εἰς τὴν Βουλὴν θὰ εἰσήρχοντο μόνον οἱ πλούσιοι ἢ συνταξιοῦχοι. Ἑπομένως ἡ θεωρία αὕτη θὰ ἐστρέφετο κατὰ τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης. (Χειροκροτήματα).

§75Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀνέφερε χθές, ὅτι κατὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1961 τὰ καθυστερούμενα ἀπὸ τὰ ἀγροτικὰ δάνεια ἀνήρχοντο εἰς 1.600.000.000 δραχμὰς ἐπὶ δανεισθέντος ποσοῦ 40.000.000.000 δραχ. Βεβαίως ἐπὶ ἑνὸς ποσοῦ 40.000.000.000 δραχ. ἡ καθυστέρησις 1.600.000.000 ἴσως νὰ μὴ εἶναι μεγάλη. Ἐρωτᾶται ὅμως, τὸ κατ’ ἔτος δανειζόμενον ποσὸν εἶναι 40.000.000.000, διότι ἂν ἡ καθυστέρησις ἀναφέρεται εἰς τὸ ποσὸν τὸ δανειζόμενον κατ’ ἔτος, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ εἶναι μικρότερον τῶν 40.000.000.000, τότε ἡ ἀναλογία θὰ ἦτο μεγάλη. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς πληρωμῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν ὀφείλεται εἰς τὴν δημαγωγίαν καὶ τὴν προπαγάνδαν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς δύο προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅτι ὁ ὄγκος τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ συνετοὺς οἰκογενειάρχας καὶ δὲν θὰ ὑπήκουεν εἰς τὴν προπαγάνδαν, τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεσθε σεῖς, ὅτι κάμνει ἡ ἀντιπολίτευσις. Ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς μίαν ἐξαθλίωσιν καὶ ἀναζητεῖ εἰς τὸν ἐκπατρισμὸν ἐκ τῶν χωρίων εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα ἢ ἀκόμη καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν. Ὄχι ὅμως, ὅπως ἐγένετο παλαιόθεν, πρὸς πλουτισμόν, ἀλλ’ ἐκπατρίζεται διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπιβίωσίν του. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ ἀστικὰ καὶ ἀγροτικὰ κέντρα. Καὶ ἡ πεποίθησίς μας εἶναι, ὅτι χρειάζεται ἀλλαγὴ μεθόδων καὶ συστημάτων. Τὸ σύστημα τῆς «Ἐλευθέρας οἰκονομίας» εἶναι σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀπέτυχε καὶ πρέπει νὰ πᾶμε εἰς ἕνα ἄλλο σύστημα, τὸ σύστημα τῆς «Διευθυνομένης οἰκονομίας». Πρέπει νὰ ἀλλάξωμεν τὸ ταχύτερον αὐτὸ τὸ ἄνισον, ἄδικον καὶ ἀσυγχρόνιστον σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ νὰ δημιουργήσωμεν τὴν «Ὑπεύθυνον Κοινωνίαν», ἡ ὁποία νὰ διευθύνεται ἀπὸ ὑπευθύνους ἀνθρώπους. Πῶς, θὰ εἴπητε, θὰ δημιουργήσωμεν τὴν «Ὑπεύθυνον κοινωνίαν», ἀφοῦ ἀνήκομεν εἰς τὴν Δύσιν; Τὸ παράδειγμα τὸ ἔδωσεν ὁ Φανφάνι καὶ αἱ Βόρειαι Χῶραι. Πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν μίαν κοινωνίαν ὑπεύθυνον. Πρέπει νὰ γκρεμίσωμεν τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ νὰ οἰκοδομήσωμεν μίαν ὑπεύθυνον κοινωνίαν, ἡ ὁποία νὰ διευθύνεται ἀπὸ ὑπευθύνους. Ἡ παραγωγὴ νὰ θεωρῆται ὡς μία δημοσία ὑπηρεσία, ποὺ νὰ ἀσκῆται πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὁλότητος. Εἰς τὴν πρᾶξιν, αὐτὸ θὰ γίνεται ἀνάλογα μὲ τοὺς τομεῖς, εἴτε ἀπὸ διοικητικὰς ὑπηρεσίας ποὺ θὰ τὰς διαχειρίζεται τὸ κράτος, εἴτε ἀπὸ αὐτονόμους δημοσίας ἐπιχειρήσεις ἢ συνεταιρισμοὺς ἢ ἑταιρίας μικτοῦ χαρακτῆρος, εἴτε, τέλος, καὶ ἀπὸ ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, ποὺ θὰ δροῦν ὅλαι μέσα εἰς τὰ πλαίσια ἑνὸς σχεδίου. Ἡ σύστασις καὶ ἡ ἔκτασις τῶν μέτρων τούτων ἀποτελοῦν ζητήματα, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνωνται ἀνάλογα μὲ τὰς σκοπιμότητας τῆς στιγμῆς. Αὐτὴ ἡ δημοσία ὑπηρεσία θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν νὰ παραγάγῃ μὲ τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν κόστος τὸ μέγιστον ἀγαθὸν ποὺ χρειάζεται καὶ ἐπιθυμεῖ ὁ πληθυσμὸς καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν δικαίαν κατανομὴν των, μεταξὺ τοῦ πληθυσμοῦ ἢ τῶν διαφόρων κοινωνικῶν ὁμάδων. Φυσικά, αἱ δύο αὐταὶ προϋποθέσεις, ἡ μεγίστη παραγωγὴ μὲ τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν κόστος καὶ ἡ δικαία κατανομὴ ταύτης, εἶναι ἀλληλένδετοι καὶ δὲν δύνανται νὰ ξεχωρίσουν. Σκοπός, ὅθεν, τῆς ὑπευθύνου κοινωνίας θὰ εἶναι νὰ παραγάγωμεν τὸ μέγιστον δυνατὸν μὲ τὸ μικρότερον κόστος καὶ ἀφοῦ ἐξασφαλίσωμεν κατὰ προτεραιότητα τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κοινωνικῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιδέχονται ἀναβολὴν ἢ μείωσιν, νὰ κατανείμωμεν τὸ πραγματικὸν προϊὸν, ὅσον δυνάμεθα πιὸ δίκαια. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἀπαιτεῖται σχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ καθορίζωνται μὲ προσοχὴν ἀλλὰ καὶ μὲ σαφήνειαν, οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τῆς παραγωγῆς, ἡ ἐκλογὴ τῶν προτεραιοτήτων καὶ κυρίως ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀποτελεσματικῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἀπεφασίσθησαν. Ἡ ὑπεύθυνη κοινωνία θὰ ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν εἰς ὅλους. Ἡ ἐξασφάλισις ἐργασίας εἰς κάθε ἄνθρωπον ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον δικαίωμα καὶ τὸ πιὸ ἔντονον αἴτημα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Τοῦτο ἐπιτυγχάνεται μὲ μίαν ριζικὴν κοινωνικὴν μεταρρύθμισιν, διὰ μιᾶς ἐθνικῆς δημοκρατικῆς ἀλλαγῆς. Ἡ Δ.Ε.Κ. δέον νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ψυχὴν ἢ τὸ βάθρον ἑνὸς ἐθνικοῦ κινήματος ἀλλαγῆς, διὰ νὰ δώσῃ ἄμεσον λύσιν εἰς τὰ θέματα: 1) Τῆς ἀνεργίας, 2) τῆς ὑποαπασχολήσεως, 3) τῶν χαμηλῶν μισθῶν καὶ τῶν χαμηλῶν ἡμερομισθίων, 4) τῶν χαμηλῶν συντάξεων: Ι.Κ.Α. κλπ. τοιούτων πολιτικῶν, στρατιωτικῶν, θυμάτων πολέμου κλπ., 5) τῆς ρυθμίσεως τοῦ φορολογικοῦ συστήματος καὶ 6) τοῦ μεγάλου θέματος τῆς γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τὴν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς, τῆς διανομῆς, τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐν γένει. Αὐτὴ ἡ δημοσία ὑπηρεσία θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα. Πρέπει ἀκόμη νὰ κάμωμεν οἰκονομίας καὶ εἰς τὴν χρῆσιν τῶν αὐτοκινήτων. Διότι ἡ χώρα μας ἔχει μικρὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, διαμοιράσωμεν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, θὰ ἀναλογῇ εἰς κάθε κάτοικον μηνιαίως ἕνα ποσὸν 700 δραχμῶν. Σήμερον ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἔχουν μεγάλα ποσά, ἐνῷ ἄλλοι, ἢ μᾶλλον ὁ ὄγκος τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχει κάτω τῶν 700 δραχμῶν, οἱ περισσότεροι δὲ κάτω τῶν 100 δραχμῶν μηνιαίως. Ἡ ἄνοδός μου, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ βῆμα ἔχει τὴν ἔννοιαν νὰ διεκτραγωδήσω εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται ὁ μέγας ὄγκος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Εἰσερχόμενοι εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὁ κόσμος αὐτὸς ἀναμένει τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς του καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ συσσώρευσις τοῦ πλούτου εἰς τοὺς ὀλίγους. Εἶμαι ἀκραδάντως πεπεισμένος, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν ἐπληροφορῆτο, ὅτι αὐτὰ θὰ ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ τὴν ἐδέχετο εὐχαρίστως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ τοιοῦτόν τι ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία χθὲς ἀκόμη, μετὰ δυσκολίας ἐδέχθη τὸν Γκαγκάριν, διότι ἐφοβήθη παρεξήγησιν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ μετὰ δυσκολίας θὰ δεχθῇ αὔριον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κ. Κέννεντυ, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ ἔθνους του δέον νὰ τιμηθῇ, διότι φοβεῖται τὴν ἀντιπολίτευσιν μήπως τῆς εἴπει, ὅτι παρασύρεται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Πῶς λοιπὸν μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διακατέχεται ἀπὸ τοιοῦτον φόβον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβῃ τοιαύτας μεγάλας ἀποφάσεις, δηλαδὴ διὰ μίαν ριζικὴν κοινωνικὴν μεταβολήν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν τοιαῦται ἀποφάσεις, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀπουσιάζῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας τῶν ἀντιπάλων της;

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπουσιάζει. Ὅπως βλέπετε παρίστανται μέλη τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα σᾶς παρακολουθοῦν μετὰ μεγάλης προσοχῆς.

§77Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰς ἀπόψεις τὰς ἰδικάς μας ἐγκολποῦται τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, παρέλειψα νὰ εἴπω, ὅτι ἀνήκομεν εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἶναι κόμμα δημοκρατικόν. Ἡμεῖς ἀνήκομεν εἰς τὴν ἀριστερὰν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Σὰν δημοκρατικὸν κόμμα συζητοῦμεν τὰς ἀπόψεις ἑνὸς ἑκάστου εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα καὶ ἐὰν ἡ πλειοψηφία ἔχῃ ἀντιθέτους ἀπόψεις, συμμορφούμεθα μὲ τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας. Ἡμεῖς ὅπως εἶπον, ἀνήκομεν εἰς τὴν ἀριστερὰν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις ποὺ ἐνδιαφέρουν τὴν μεγάλην μᾶζαν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δι’ ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας νομίμων μέσων καὶ δυνάμεων.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§79Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου θέματος τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, θέματος ἴσως ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων τὰ ὁποῖα ἔχει συζητήσει ποτὲ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ἔχει πάρει μίαν περίεργον ἐξέλιξιν. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἐξαίρεσιν τοὺς ρήτορας τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ, ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ρήτορες συμπολιτεύσεως καὶ ὑπολοίπου ἀντιπολιτεύσεως, θεωροῦν ὑποχρέωσίν των ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα νὰ διακηρύξουν, ὅτι τίθενται ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἐν συνεχεία διὰ ἀκαταμαχήτων ἐπιχειρημάτων ἀποδεικνύουν, ὅτι αὕτη ἡ σύμβασις, μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἡ χώρα μας, θὰ εἶναι καταστροφὴ διὰ τὰ συμφέροντα ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, συμβῇ τις ἐκ τῶν κ. συναδέλφων νὰ μὴ εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὥστε νὰ ἀκούσῃ ἐξ ἀρχῆς τοὺς κ. συναδέλφους, θὰ βγάλῃ ἀμέσως τὸ συμπέρασμα, μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀκούῃ περαιτέρω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς ὑπολοίπου ἀντιπολιτεύσεως —μηδενὸς ἐξαιρουμένου— θὰ καταψηφίσουν τὴν σύμβασιν. Καὶ ὅμως, δὲν θὰ καταψηφίσουν τὴν σύμβασιν. Θὰ τὴν ὑπερψηφίσουν. Καὶ μάλιστα αὐτὸ τὸ διακηρύσσει ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς ὁμιλίας του. Νομίζω, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ θέματος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, δὲν πρέπει νὰ ἐμπαίζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ ἔλεγεν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ τμῆμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ποὺ δέχεται τὴν σύνδεσιν, ὅτι θέλομεν τὴν σύνδεσιν διὰ λόγους πολιτικούς, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὰ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα τῆς οἰκονομίας μας. Αὐτὸ θὰ ἦτο καλύτερον, παρὰ νὰ τάσσωνται οἱ κ. συνάδελφοι ὑπὲρ τῆς συνδέσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα νὰ παρουσιάζουν τοὺς καταστρεπτικοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι περιμένουν. Καὶ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς διαισθάνεται, ὅτι μὲ τὴν σύνδεσίν μας θὰ ἀποικιοκρατηθῇ ἡ χώρα μας καὶ δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν παρὰ τὴν πτώχειαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπίσης μὲ τὸ δασμολογικὸν τεῖχος ποὺ θὰ ὑψωθῇ πρὸς τὰς ἄλλας χώρας κατ’ ἀνάγκην θὰ δημιουργηθοῦν ἐχθρότητες ἡμῶν πρὸς τὰς χώρας αὐτὰς καὶ θὰ ἐνταθῇ τὸ φιλοπόλεμον πνεῦμα τῶν πολεμοκαπήλων. Ἐσωτερικὰ θὰ ἐπικρατήσῃ ἀντιδημοκρατικὴ τακτική. Αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ τὰ γνωρίζατε πολὺ καλά, ἐὰν παρηκολουθούσατε τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ τὰ ψηφίσματα τῶν ὀργανώσεων τῶν ἐργαζομένων ποὺ πάντοτε ἐτάχθησαν κατὰ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὁ Πρόεδρος π.χ. τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ὑποδηματοποιῶν, ἡ ὁποία Ὁμοσπονδία ἀριθμεῖ 40 χιλ. μέλη, εἶπεν, εἰς σύσκεψιν τῆς 31.1.61, ὅτι δὲν πρέπει νὰ αὐταπατώμεθα, ὅτι θὰ ἴδωμεν καλυτέρας ἡμέρας μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν ΕΚΑ. Ὄχι μόνον δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ τοποθετήσωμεν ἔστω καὶ ἓν ζεῦγος ἑλληνικῶν παπουτσιῶν εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ θὰ κατακτηθῇ καὶ θὰ πλημμυρίσῃ ἀπὸ ἰταλικὰ παπούτσια. Ἰδοὺ ποίαν κατάκτησιν ἐπέτυχε τὸ ἰταλικὸ παποῦτσι εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Τὸ 1958 ἡ Ἰταλία ἐξήγαγεν εἰς τὴν Γερμανίαν 1.600.000 ζευγάρια παπούτσια καὶ τὸ ἔτος 1960 ὑπερέβη τὰ 4.000.000 ζευγάρια. Εἰς τὸ Βέλγιον τὸ 1958 ἐξήγαγε 536.000 καὶ τὸ 1960 ἔφθασεν 694.000. Εἰς τὴν Ὁλλανδίαν τὸ 1958 ἐξήγαγε 160.000 καὶ τὸ 1960 ἐξήγαγε 477.000. Δηλαδὴ ἡ Ἰταλία ἡ ὁποία ἔχει συνδεθῆ μὲ τὰς ἄλλας χώρας ὡς ἰσότιμον μέλος, ἔχει ἤδη κατακτήσει αὐτὰς εἰς τὸν τομέα τῶν ὑποδημάτων καὶ εἶναι ἑτοίμη νὰ κατακτήσῃ καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀγοράν. Καὶ ἔχει δίκαιον, συνεπῶς, ὁ πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ὑποδηματοποιῶν, ὁ ὁποῖος πιστεύει, ὅτι ἀντὶ νὰ ἐξαγάγωμεν παπούτσια θὰ χάσωμεν καὶ τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν. Ἡ Γαλλία ἐντὸς ἐννέα μηνῶν ηὔξησε τὴν παραγωγήν της κατὰ 40% εἰς τὰ εἴδη τῆς ὑποδηματοποιΐας. Εἰς τὸ Παρίσι, εἰς ἕν κατάστημα ἔγινεν ἐπίδειξις 300 εἰδῶν ἀνδρικῶν, 200 γυναικείων καὶ 100 παιδικῶν ἐνδυμάτων. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν ὑποανάπτυκτον οἰκονομίαν μας νὰ δυνηθῶμεν νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς τόσον προοδευμένους ξένους; Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ τὰ ἑλληνικὰ παπούτσια θὰ πωλοῦνται μόνον ὡς ἐνθύμια ἑλληνικῆς τέχνης σὲ κανένα τουρίστα. Οἱ φόβοι αὐτοὶ εἶναι ἀπολύτως βάσιμοι καὶ αἱ διατυπωθεῖσαι ἀνησυχίαι δυστυχῶς θὰ γίνουν πραγματικότης. Ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ μειωθοῦν αἱ ἑλληνικαὶ βιοτεχνίαι ὑποδημάτων κατὰ 9.000. Ὁ ΟΒΑ ὑπολογίζει, ὅτι τὸ 1964 ἀπὸ 23.000 ἐργάτας ὑποδημάτων ποὺ ἔχομεν, θὰ μείνουν μόνον 13.000· δηλαδὴ θὰ ἔχωμεν 10.000 ἀνέργους καὶ εἰς αὐτοὺς θὰ πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι τῶν ὁποίων θὰ κλείσουν αἱ βιοτεχνίαι. Εἰς τὴν ἰδίαν σύσκεψιν ὁ πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Μεταλλουργῶν καὶ Ὀρυχαλκουργῶν, ἔκλεισε τὴν ὁμιλίαν του λέγων, ὅτι ἀπὸ τοῦδε θὰ πρέπει νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχουν κἄποιαν ἀποζημίωσιν καὶ σύνταξιν, διότι ἀπὸ τὰ 6.000 καταστήματα τοῦ κλάδου των, τὰ μισὰ θὰ κλείσουν. Καὶ ἐρωτᾶται τὶ θὰ γίνουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνεργοι; Εἰς τοὺς περισσοτέρους κλάδους τῶν βιοτεχνιῶν τὰ τρία τέταρτα τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτὰς θὰ μείνουν ἄνεργοι. Ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας κ. Παπαγεωργίου, εἰς ἄρθρον του δημοσιευθὲν εἰς τὴν «Ναυτεμπορικήν», προειδοποιεῖ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φαρμακοβιομηχανία θὰ διατρέξῃ θανάσιμον κίνδυνον ἀπὸ τὰ ἰσχυρότατα οἰκονομικὰ συγκροτήματα τῶν χωρῶν τῆς ΕΚΑ. Θὰ ἔπρεπε, νομίζω, ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν ΕΚΑ νὰ παρακολουθοῦν αὐτὰ τὰ ζητήματα καὶ νὰ γνωρίζουν τὰς ἀνησυχίας τοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἂς ἴδωμεν καὶ τοὺς ἐργάτας πῶς βλέπουν τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ε.Κ.Α. Ἕνας ἐργάτης τῆς ἑταιρείας λιπασμάτων, ἀπὸ τοὺς 400 ποὺ ἀπελύθησαν τώρα τελευταῖα, ἰδοὺ πῶς φαντάζεται τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ πῶς λίαν παραστατικὰ ἐξήγησε τὰς σκέψεις του εἰς τοὺς συναδέλφους του, ἀφοῦ προηγουμένως προσεπάθησε κάπως ἐπιστημονικώτερον νὰ ἐξηγήσῃ τὸ φαινόμενον καὶ δὲν τὸ κατάφερε. Θὰ πρέπει, εἶπεν εἰς τοὺς συναδέλφους του, νὰ φαντασθῆτε τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ὡς ἕνα μεγάλο χταπόδι, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν κουκούλαν ἔχει τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ἁπλώσει τοὺς πλοκάμους του πρὸς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας καὶ ἀπομυζᾶ ἐκεῖθεν, ὅ,τι εὕρει χρήσιμον. Ἤδη ἔρχεται ἡ σειρά μας. Καὶ οἱ πλόκαμοι τοῦ χταποδιοῦ θὰ ρουφήξουν κάθε ἰκμάδα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἔτσι ἐξήγησεν ὁ ἐργάτης εἰς τοὺς συναδέλφους του τὴν ἔννοιαν τῆς κοινῆς ἀγορᾶς. Καὶ πράγματι, κύριοι βουλευταί, αὐτὸ πρόκειται νὰ συμβῇ. Τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ συγκροτήματα θὰ ἀπομυζήσουν ἀπὸ τὴν χώραν μας, ὅ,τι σήμερον ὑπάρχει εἰς αὐτήν. Καὶ ἠρώτησαν τότε οἱ ἄλλοι ἐργάται, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν βλέπουν αὐτοὺς τοὺς κινδύνους; Καὶ ὁ ἔξυπνος ἐκεῖνος ἐργάτης ἀπήντησε. Καὶ βεβαίως τὰ βλέπουν, ἀλλ’ ἡ μὲν Κυβέρνησις διευθύνεται ἀπὸ τὴν ὀλιγαρχίαν, τὰ συμφέροντα τῆς ὁποίας ἔχει σκοπὸν νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τυφλωθῆ ἀπὸ τὸ ἐπιχείρημα τῆς δῆθεν ἐπικρατήσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὅπως τὸ χταπόδι εἰς τὰς δυσκόλους περιστάσεις ἀφήνει τὸ μελάνι ἔτσι καὶ τὰ συγκροτήματα εὑρίσκουν τρόπον νὰ ἐξουδετερώνουν κάθε ἀντίδρασιν. Διὰ νὰ παρασύρουν τὴν ἑλληνικὴν Ἀντιπολίτευσιν προβάλλουν τὸν κίνδυνον τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Θὰ ἦτο, κύριοι βουλευταί, καλύτερον νὰ λεχθῇ εὐθέως εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ σύνδεσις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἐπιδιώκεται διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ μόνον. Οἱ ἁρμόδιοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ δυσάρεστα οἰκονομικὰ ἐπακόλουθα. Ἀδιαφοροῦν ἐὰν αἱ βιοτεχνίαι μας θὰ κλείσουν, διότι δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ συναγωνισθοῦν τὸ ξένον κεφάλαιον. Δυστυχῶς δι’ ἡμᾶς, οἱ ξένοι τρέχουν μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα καὶ ἡμεῖς πηγαίνομεν μὲ τὸν ἀραμπᾶ. Εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς φθάσωμεν; Σειρὰ βιοτεχνιῶν καὶ βιομηχανιῶν, κ. βουλευταί, θὰ κλείσουν παντελῶς. (Ἀναγιγνώσκει σειρὰν βιοτεχνιῶν καὶ βιομηχανιῶν). Ἀπὸ τὰς 300.000 ποὺ ἐργάζονται σήμερον εἰς τὰς βιοτεχνίας μας οἱ περισσότεροι θὰ παραμείνουν ἄνεργοι. Τὸ αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ μὲ τοὺς ἐργάτας τῶν βιομηχανιῶν μας. Θὰ ἔπρεπε, κ. βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ τὸν προετοιμάσῃ διὰ τὴν πρωτάκουστον ἀθλιότητα ποὺ τὸν περιμένει. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξηγήσωμεν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι τὸ 70% τῆς παραγωγῆς μας θὰ ἐκλείψῃ. Καὶ δὲν εἶναι μόνον οἱ ἐργάται. Εἰς αὐτοὺς θὰ προστεθοῦν καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι τῶν ὁποίων αἱ ἐργασίαι θὰ σταματήσουν. Θὰ ὠφεληθοῦν μόνον ὅσοι ἐπιτύχουν νὰ συνδεθοῦν μὲ τὸ ξένον κεφάλαιον. Ἡ «Ἰζόλα» π.χ. ἴσως ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας διότι ἔχει συνδεθῆ μὲ τὸ ἀμερικανικὸν κεφάλαιον καὶ ἴσως ἐπιτύχῃ νὰ ἐξαγάγῃ καὶ θερμοσίφωνες εἰς τὴν Μ. Ἀνατολήν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, μὴ ἀπατώμεθα. Τὸ ξένον κεφάλαιον ἀποτελεῖ ξένον πλοῦτον καὶ θὰ δουλέψῃ διὰ τοὺς ξένους. Ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ δὲν εἶναι ἡ ὑπόθεσις, ὅπως τὴν ὁραματίζεται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δηλαδὴ ὁ ἀπὸ 6.000 ἐτῶν Ἕλληνας ἢ ὁ ἀπὸ 3.000 ἐτῶν Ρωμαῖος πολίτης, θὰ ἀντικατασταθῇ μὲ τὸν μελλοντικὸν Εὐρωπαῖον. Ἡ Κοινὴ Ἀγορά, ὅπως εἶπε παραστατικώτατα ὁ Ἕλλην ἐργάτης, εἶναι τὸ ὀκταπόδι ποὺ θὰ ἀπομυζήσῃ τὰς οἰκονομίας τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν, ὅπως ἡ ἰδική μας. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν καὶ τὴν ἱστορίαν τῆς ΕΚΑ. Ἡ ἔννοια τῆς ἑνώσεως τῶν Κρατῶν προῆλθεν ἀπὸ τὴν πρότασιν τοῦ Σουμὰν διὰ τὴν ἵδρυσιν κοινοπραξίας ἄνθρακος καὶ χάλυβος ἐν ἔτει 1951. Μετὰ ἤλθομεν εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὴν πυρηνικὴν ἐνέργειαν καὶ τελευταίως κατελήξαμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν μὲ τὴν ὁποίαν τώρα συνδέομεν τὴν χώραν μας. Τοιουτοτρόπως τὰ ξένα συγκροτήματα ὑποστηριζόμενα ἀπὸ τὰ ἀμερικανικά, καταφέρνουν καὶ πάλιν νὰ ἀποκτήσουν τὰς ἀποικιακὰς ἀγοράς, τὰς ὁποίας ἔχασαν κατὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον πόλεμον καὶ μετέπειτα. Διότι, ὅπως, γνωρίζετε μετὰ τὸν δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον, οἱ ἀποικιακοὶ λαοὶ ξεσηκώθηκαν καὶ τὰ μονοπωλιακὰ συγκροτήματα δὲν εὕρισκον πλέον τοὺς παλαιούς των καταναλωτάς. Θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρουν τρόπον νὰ ὑποδουλώσουν νέας οἰκονομίας μὲ κάποιαν ἄλλην ἔννοιαν καὶ μὲ κάποιαν ἄλλην μορφήν. Καὶ ἀκόμη ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐμποδισθῇ μὲ κάθε τρόπον ἡ θυελλώδης ἀνάπτυξις τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν. Πρὸ αὐτῶν τῶν πιέσεων ἐξευρέθη τὸ σύστημα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Δὲν πρόκειται νὰ ἔλθουν ἐδῶ οἱ ξένοι διὰ νὰ ὑποβοηθήσουν τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Θὰ ἔλθουν νὰ τὴν ἀπομυζήσουν. Εἶναι μῦθος, κ. βουλευταί, νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡμεῖς ἐπετύχομεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ξένοι κατάφεραν μὴ ὑπαρχούσης παρ’ ἡμῖν ἀντιστάσεως νὰ μᾶς προσαρτήσουν εἰς τὸν χῶρον τῶν οἰκονομικῶς ὑποδούλων εἰς αὐτὰς χωρῶν. Αἱ ἄλλαι χῶραι τῆς Εὐρώπης προβάλλουν κάποιαν ἀντίστασιν καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι σήμερον νὰ τὰς προσθέσουν εἰς τὸ ἅρμα των. Τὴν Ἑλλάδα, ὅμως, ἐπέτυχον νὰ τὴν ὑποδουλώσουν, διότι εἶχον ὑποδουλώσει προηγουμένως τὴν Κυβέρνησίν της. Ἄς διαλυθῇ λοιπὸν ὁ μῦθος, ὅτι ἐπετύχομεν ἡμεῖς τὴν σύνδεσίν μας. Οἱ ξένοι ἐπέτυχον νὰ κυριαρχήσουν ἐφ’ ἡμῶν. Ἔγινεν ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ διὰ νὰ ἀποτελέσῃ οἰκονομικὴν βάσιν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Ἀντιλαμβάνονται τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα, ὅτι μόνον μὲ συγκροτημένας δυνάμεις καὶ μὲ τὴν βίαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρατηθῇ ἡ κατάστασις καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο. τῆς εἶναι ἀπαραίτητο. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, ποῖοι θὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Ὅλοι ἀπέδειξαν, ὅτι οὔτε οἱ ἀγρόται, οὔτε οἱ ἐργάται, οὔτε οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι θὰ ὠφεληθοῦν. Μόνον τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα καὶ μάλιστα εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν τὰ ξένα κεφάλαια. Πρόκειται, ἑπομένως, περὶ μιᾶς συμφωνίας λεόντων, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ ἀπὸ καλυτέρας θέσεως ἰσχύος, οἱ ἰσχυρότεροι νὰ κατασπαράξουν τοὺς μικροτέρους. Οὐδεμίαν ὠφέλειαν θὰ ἔχουν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ μόνον ἐκμετάλλευσις θὰ γίνεται, διὰ νὰ θησαυρίζουν οἱ ὀλίγοι καὶ ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος μας θὰ συντελῇ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος ἄλλων χωρῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ τεράστιον αὐτὸ θέμα τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ εἰσέλθωμεν μὲ καλυτέρους ὅρους, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ σύνδεσίς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Δι’ αὐτό, ὅσοι εἶναι ὑπὲρ τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ζητοῦν καλυτέρους ἢ χειροτέρους ὅρους, ἐφ’ ὅσον συμφωνοῦν μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, δὲν εἶναι ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν οἰκονομικῶν συγκροτημάτων καὶ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ ἦτο τιμιώτερον νὰ ἔλεγον, ὅτι ἡ σύνδεσις γίνεται διὰ πολιτικοὺς λόγους. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ συνεταιρισθῇ μὲ συνεταίρους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν βιομηχανικὴν παραγωγὴν διαθέτουν τὸ 99% καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸ 1%, μὲ συνεταίρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τέλειον βιομηχανικὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τεραστίαν παραγωγὴν μὲ μικρὸν κόστος καὶ ἐξειδικευμένον προσωπικόν. Εἰς αὐτὰ τί θὰ ἀντιτάξῃ ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία οὔτε βιομηχανικὸν ἐξοπλισμὸν ἔχει, οὔτε ἐξειδικευμένον προσωπικόν, διότι ἀναγκάζεται καὶ αὐτὸ εἰς μετανάστευσιν; Ὁ Πειραιεὺς ἔπρεπε νὰ ἦτο μία Τεχνικὴ Σχολή, ἡ ὁποία κατ’ ἔτος θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς δίδῃ χιλιάδας τεχνικοὺς ἀπὸ τὰ μηχανουργεῖα του. Ὁ Πειραιεὺς σήμερον εὑρίσκεται εἰς μαρασμὸν καὶ αἱ ὀλίγαι Τεχνικαὶ Σχολαὶ ποὺ ὑπάρχουν, δὲν ἔχουν ποῦ νὰ εἰδικεύσουν τοὺς σπουδαστάς των. Μὲ ποῖα, λοιπόν, προσόντα θὰ εἰσέλθῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὅταν ἐκτὸς τῶν ἄλλων, κατὰ τὸ 1960, αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν ἦσαν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας 4 δισεκατομμύρια δολλάρια, τῆς Γαλλίας 4 δισεκατομμύρια δολλάρια, τῆς Ὁλλανδίας πλέον τῶν 3 δισεκατομμυρίων, τοῦ Βελγίου 780 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τῆς Ἑλλάδος 17 ἑκατομμύρια δολλάρια; Δὲν εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, ἡ Ἑλλὰς νὰ συναγωνισθῇ τὰς ἄλλας χώρας. Δι’ αὐτὸ ἡ ἱστορία ἔπρεπε νὰ διδάσκῃ, ὅτι ὅταν μία χώρα καθυστερημένη συνδέεται μὲ χώραν ἀνεπτυγμένην, θὰ γίνῃ ἀκόμη περισσότερον καθυστερημένη. Ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς Ἑλλάδος θὰ πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν σφαῖραν τῶν ὀνείρων. Μόνον ξένα κεφάλαια θὰ ἔλθουν νὰ ἱδρύσουν ὡρισμένας βιομηχανίας καὶ οὕτω ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος θὰ ὠφελῇ μόνον τὰς ξένας χώρας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε θυσίας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ ὑπάρχει περιθώριον θυσιῶν; Αἱ κλωστοϋφαντουργίαι εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ θέσιν νὰ καταβάλλουν καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν. Προχθὲς αἱ ἐφημερίδες ἔγραφον, ὅτι 8.000 ἀγροτικὲς οἰκογένειες εἰς τὴν Θεσσαλίαν πεινοῦν. Χθὲς ἀπελύθησαν 300 ὑπάλληλοι ἀπὸ τὰ μεταλλεῖα Δράμας. Εἰς τὸν Βόλον τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου δὲν πληρώνει τοὺς ἐργάτας καὶ τέλος, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην 50.000 εἶναι οἱ ἐγγραφέντες διὰ μετανάστευσιν. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει περιθώριον θυσιῶν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν μείωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν ἐργαζομένων. Τί εἴδους θυσίαι ἀκόμη θὰ ζητηθοῦν ἀπὸ τὸν λαόν; Ἀφοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ὅταν οἱ ἀγρόται ἀναγκάζωνται νὰ μεταναστεύουν, ὅταν οἱ συνταξιοῦχοι ἐργάται λαμβάνουν 20 δραχμὰς ὡς σύνταξιν, ὑπάρχουν μήπως περιθώρια περαιτέρω θυσιῶν; Ἐντὸς τῶν τελευταίων τριῶν ἐτῶν 320.000 Ἕλληνες ἐξηναγκάσθησαν νὰ μεταναστεύσουν. Καὶ αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὸ ἄνθος τῆς ἑλληνικῆς νεότητος, ὅ,τι καλύτερον ἔχομεν ἀπὸ ἀγρότας καὶ τεχνίτας ἔχει μεταναστεύσει. Ὁ Πειραιεὺς εὑρίσκεται εἰς πραγματικὸν μαρασμόν. Ὁ Βόλος, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ μίαν ἱστορίαν ἐξαιρέτων τεχνιτῶν τὸ ἴδιον. Δηλαδή, κινδυνεύομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν πρόβλημα ἐπανδρώσεως ἀκόμη καὶ τῶν ἐργοστασίων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν μὲ ξένα κεφάλαια. Οἱ μετανάσται μας ἀντιμετωπίζουν ἀνεργίαν εἰς τὰς χώρας ὅπου μεταναστεύουν. Εἰς τὰς 23.6.61 ἦλθε τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα πρὸς τοὺς κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων ἐξ Ἀδελαΐδος Αὐστραλίας καὶ τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ τὸ ὑπέγραψαν 500 Ἕλληνες ἄνεργοι ἐργάται. «...... (ἀναγινώσκει)......». Θὰ σᾶς εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπικρατοῦσα κατάστασις ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἀλλ’ ἐκ τῆς συνδέσεώς μας, μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία μας θὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ αὐτὴ καταστροφάς. Τὸ 30% τῶν ἐξαγωγῶν μας γίνεται πρὸς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Τὸ 70% πρὸς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι. Δι’ αὐτὸ ὅμως τὸ 70% θὰ ὑψωθῇ δασμολογικὸν τεῖχος, κατὰ τὴν ἔκφρασιν αὐτὴν τοῦ ἰδίου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. «..... (ἀναγινώσκει).....». Μὲ ἄλλους λόγους δὲν θὰ συμφέρῃ εἰς τὰ Κράτη τὰ εὑρισκόμενα ἐκτὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς νὰ συναλλάσσωνται μὲ τὴν Ἑλλάδα νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των καὶ νὰ ζημιώνωνται, νὰ ἀγοράζουν καὶ νὰ ζημιώνωνται ἐπίσης, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου, θὰ ἔχωμεν ἀνοικτὰς τὰς θύρας διὰ τὴν εἴσοδον ὅλων τῶν προϊόντων τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς.

§80Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, προκειμένου διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα θὰ συμβῇ, ὅ,τι καὶ μὲ τὰ βιομηχανικὰ τοιαῦτα. Τὸ κόστος παραγωγῆς θὰ εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ ὅσον εἶναι τὸ κόστος παραγωγῆς ὁμοειδῶν προϊόντων εἰς ἄλλας χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς φανῇ παράξενον ἐὰν γίνῃ εἰσαγωγὴ Ἰταλικῶν πορτοκαλιῶν ἢ Ἰταλικοῦ ἐλαίου, διότι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν ἐδῶ καὶ νὰ πωλοῦνται εὐθηνότερα τῶν ἑλληνικῶν.

§81Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἔχετε δίκαιον, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τὸ δασμολογικὸν τεῖχος, ἀπὸ τὸ ἄλλον ὄχι. Εἶναι συνεπῶς δυνατὸν εἰς τοὺς γείτονάς μας νὰ ἐξαγάγουν παντοῦ μὲ εὐθηνότερον κόστος.

§82Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, τὸ ποσοστὸν ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 45.000 τόννων, δηλαδή, ὀλιγώτερον τοῦ ὅσον ἐξάγομεν σήμερον.

§83Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κάμνετε λάθος, κ. συνάδελφε, 45.000 τόννοι καπνοῦ εἶναι τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαχθῇ εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ὄχι, ὅμως, καὶ εἰς ἄλλας χώρας, ὅπως εἶναι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι κλπ. Κάμνετε, λοιπόν, σύγχυσιν.

§84Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κατὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ Ι.Κ.Α., μέσος ὅρος ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων εἶναι 19 ἡμέραι, καὶ τὸ μέσον ἡμερομίσθιον κυμαίνεται εἰς 46 δραχμάς. Εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ δεχθῇ ἄλλο βάρος; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ περαιτέρω τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν; Δὲν ἀπέμεινον πλέον περιθώρια; ἡ δὲ τάξις τῶν ἐργαζομένων ἔχει ἀνάγκην ἐνθαρρύνσεως, ἔχει ἀνάγκην αὐξήσεως τῶν μισθῶν. Μερικοὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι οἱ ἐργάται τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ ἄλλων χωρῶν ἀποδίδουν περισσότερον, δὲν λαμβάνουν, ὅμως, ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι αἱ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἐργάζονται οἱ Ἕλληνες ἐργάται εἶναι συνθῆκαι θανάτου. Ἐργάζονται ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία φροντὶς δι’ ἄνετον ἐργασίαν. Ἕνα ἄλλο θέμα ποὺ θὰ προκύψῃ μὲ τὴν σύνδεσίν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἶναι, ὅτι θὰ ἀνατιναχθοῦν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ εἰς τὸν ἀέρα. Ἡ στρατιὰ τῶν ἀνέργων δὲν θὰ πληρώνῃ. Καὶ ἐφόσον οἱ ἄνεργοι ἐργάται δὲν θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ πληρώσουν τὴν ὑποχρέωσίν των πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., φυσικὴ συνέπεια εἶναι τὸ Ι.Κ.Α. νὰ χρεωκοπήσῃ. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν κρατικὴν εἰσφορὰν διὰ νὰ μὴ ἀνατιναχθοῦν καὶ διὰ νὰ μὴ χρεωκοπήσουν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί. Ἐπίσης, καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι δὲν θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα πληρωμῆς τῶν ἀσφαλίστρων των εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ ἀνήκουν καὶ θὰ ἀκολουθήσουν καὶ αὐτοὶ τὴν ὁδὸν τῆς χρεωκοπίας. Μὲ τὸ κλῖμα τῆς μεταναστεύσεως, ἡ Ἑλλὰς θὰ γίνῃ τόπος ἀσθενῶν καὶ γερόντων. Ἡ ἐκβιομηχάνισις ἐνταφιάζεται μὲ τὴν σύνδεσίν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ ἡ πρόβλεψις εἶναι, ὅτι μελλοντικῶς τὰ μόνα ἐθνικά μας προϊόντα θὰ εἶναι ἄνεργοι, οἱ μετανάστες καὶ στρατιῶται. Αὐτὰ θὰ εἶναι τὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος. Οἱ στρατιῶται χρειάζονται εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. διὰ νὰ δαμάζουν κάθε ἐξέγερσιν. Μὴ αὐταπατώμεθα. Ἡ σύνδεσις εἶναι καθαρῶς πολιτικὴ πρᾶξις. Τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνδέσεως καὶ οἱ κύριοι Ὑπουργοί. Ὁ Πρόεδρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος Φὸν Χολστάϊν εἶπεν: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Συμβουλεύομεν τὸν κύριον Χολστάϊν νὰ μὴ ἐπιχειρήσῃ αὐτὴν τὴν ἐκστρατείαν ὡς τὰ Οὐράλια γιατὶ ὁ καιρὸς εἶναι ἄσχημος καὶ ὅτι ἀντὶ νὰ τὸν βρέξῃ θὰ τὸν κάψῃ ἡ βροχὴ ποὺ θὰ φέρουν τὰ ἄστρα. Νὰ ὁ σκοπὸς τῆς Κ.Ε.Α. Δὲν πρέπει νὰ ἐξαπατῶμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, στηρίζεται εἰς τὴν εὔνοιαν τῶν ἔξωθεν, εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ εἰς οἰκονομικοὺς παράγοντας. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐξέλεξε τὴν εἰσδοχήν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν οἰκονομικῶν συγκροτημάτων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνθουσιάζει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ στηρίξῃ τὸ ἔργον της. Δι’ αὐτὸ ἐξέλεξε τὴν εἰσδοχὴν εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Δ.Α. κάνει πάντοτε τὸ καθῆκον της. Δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἀποτρέψῃ τὴν συνθήκην. Προειδοποιεῖ τοὺς ἀγρότας, τοὺς ἐργάτας, τοὺς ἐπαγγελματίας, ὁλόκληρον τὸν ἐργαζόμενον Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι κάνει τὸ πᾶν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων του. Αὐτοὶ ποὺ προχωροῦν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως, ἔχουν τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.55′ μ. μ.)