1962.02.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, σὺν τῇ προσθήκῃ εἰς τὴν σελίδα 20 στήλη Αʹ καὶ στίχος 61 μετὰ τὴν φράσιν «δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἀπάντησις» τῆς φράσεως «Π. Παπαληγούρας (Ὑπ. Συντονισμοῦ)», ἥτις ἐκ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας παρελείφθη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βενέτης, Κ. Μανιαδάκης, Κ. Μητσοτάκης, Χ. Μπουγᾶς καὶ Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν εἰς τὰς λεωφορειακὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3721)57». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παυλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ξενοδοχειάρης, Δ. Θανόπουλος, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Κάβδας, Α. Φράγκος, Μ. Κοτσώνης, Κ. Ἀποσκίτης καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Τροιζηνίας, αἰτουμένης λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς λεμονοπαραγωγῆς τῆς ἐν λόγῳ ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ οἰκιστῶν καὶ οἰκοπεδούχων Προαστείου Παντελεήμονος «Ἡ Ἀλληλεγγύη», αἰτουμένου κάλυψιν τοῦ ἐκεῖ ὑπάρχοντος χειμάρρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Μορφωτικοῦ Συλλόγου Ζωοδόχου Πηγῆς–Νέας Ἑλβετίας–Δήμου Βύρωνος, αἰτουμένου ἀπομάκρυνσιν τῶν λατομείων ΕΑΚΟ καὶ ΕΡΓΑΝΗ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 522)328)12.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἀναφερομένου εἰς κατατεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας καὶ μεταναστεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μεταπολεμικῶς ἡ τάσις πρὸς μετανάστευσιν δὲν ἐμφανίζεται μόνον εἰς τὴν χώραν μας, διὰ τὴν ὁποίαν δικαιολογεῖται λόγῳ τοῦ πληθυσμιακοῦ της προβλήματος καὶ τῆς μὴ εἰσέτι πλήρους ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας της, ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας, αἵτινες θεωροῦνται ὡς χῶραι πλήρως ἀνεπτυγμέναι οἰκονομικῶς. Οὐδέποτε ηὐνοήθη ἢ προωθήθη ἡ ὑπερπόντιος μετανάστευσις, τοὐναντίον, εἰς ἑκάστην δεδομένην περίπτωσιν τὰ μέτρα, ἅτινα λαμβάνονται διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἀναχωρήσουν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ὡς ἐκ τῆς ἐπιδιώξεως πλήρους ἐξασφαλίσεως τῶν μεταναστῶν νὰ ἀποτελοῦν πραγματικὸν φραγμὸν εἰς τὴν μετανάστευσιν. Πάντως καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον καὶ τὴν ἵδρυσιν τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν τῆς Οἰκονομικῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας καὶ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς εἰς ἣν τελευταίως προσεχώρησε καὶ ἡ χώρα μας, σημειοῦται γενικῶς σημαντικοῦ ὕψους μετανάστευσις ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἐντὸς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χώρου, πλὴν ἡ μετακίνησις αὕτη δὲν ἀποτελεῖ ὁπωσδήποτε μετανάστευσιν, ἀλλὰ προσωρινὴν κατὰ κανόνα μετατόπισιν τῶν ἐργατῶν ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς ἑνοποιημένης ἀγορᾶς ἐργασίας τῶν συμπραττουσῶν χωρῶν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑφίσταται πλήρης διασφάλισις τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ ἀπόψεως ὕψους ἡμερομισθίου, ὅρων ἐργασίας καὶ διαβιώσεως ἀσφαλίσεως κλπ. τοῦ μετακινουμένου μισθωτοῦ. Πρὸς διασφάλισιν τῶν μετακινουμένων, ἡ χώρα μας συνῆψεν ἤδη τρεῖς συμβάσεις μετὰ τριῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν τὸ Βέλγιον, τὴν Γαλλίαν καὶ Γερμανίαν, δυνάμει τῶν ὁποίων ὁ Ἕλλην ἐργάτης τυγχάνει τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ὡς καὶ οἱ ὑπήκοοι τῶν ὡς ἄνω χωρῶν. Τοιουτοτρόπως, ὄχι μόνον ἐξασφαλίζεται ἐργασία εἰς τὸ πλεονάζον ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ ὡς εἶναι βέβαιον, τοῦτο θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν χώραν μας ἐξειδικευμένον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδιαζόντως χρήσιμον εἰς τὴν ἐπιδιωκομένην οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τὸ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας, ἔχει πολλαπλῶς ἐκδηλωθῆ, διὰ τῶν ὅσων ἑκάστοτε λαμβάνει ἐνδεικνυομένων μέτρων ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος, τόσον διὰ τὴν μονιμωτέραν ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων, ὅσον καὶ τὴν προσωρινὴν τῶν ἐποχιακῶν. Ἕνα ἐκ τῶν μέτρων τούτων εἶναι ἡ διάθεσις ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ο.Α.Α.Α. ποσοῦ 100.000.000, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας χωματουργικῶν καὶ λοιπῶν κοινωφελῶν ἔργων. Πέραν, ὅμως, τούτου καὶ διὰ τῶν γενικωτέρων οἰκονομικῶν μέτρων καὶ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐκτελουμένου πενταετοῦς προγράμματος, αὐξάνονται συνεχῶς αἱ δυνατότητες ἀπασχολήσεως, εἴτε διὰ τῆς ἱδρύσεως βασικῶν βιομηχανιῶν, εἴτε τῆς ἐκτελέσεως μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Θ. Παππᾶ καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 889)26.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 278)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Θ. Παππᾶ καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα (ὡς αἱ νῆσοι τοῦ συμπλέγματος Κυκλάδων) δὲν εἶναι πάντοτε εὐχερής, λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων ἃς συνεπάγεται διὰ τὸ Ἵδρυμα ἐκ τούτου δὲ ἐπιβάλλεται προηγουμένη ἐνδελεχὴς ἔρευνα περὶ τῆς συνδρομῆς ἢ μὴ ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων, ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀποτελεῖ πάντοτε ἡ κάλυψις περισσοτέρων κατηγοριῶν ἐργαζομένων ἐζητήσαμεν δι’ ἑτέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. κοινοποιουμένου καὶ ὑμῖν ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ὑπὸ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἐπὶ τῆς μετατροπῆς τοῦ ἐν Ἑρμουπόλει Τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς Περιφερειακὸν τοιοῦτον. 2) Ἡ ἀνέγερσις Ἐργατικοῦ Κέντρου ἐν Σύρῳ εἶναι συνδεδεμένη καὶ ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν διατιθεμένων ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας πιστώσεων, διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 190 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐν Χίῳ ἐργοστασίου χυμῶν, κονσερβῶν καὶ γλυκῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἕν τοιοῦτον ἐργοστάσιον τυχὸν ἱδρυόμενον, θὰ εἶχεν ὡς βασικὴν πρώτην ὕλην τὰ πορτοκάλια, διὰ τὴν παραγωγὴν χυμῶν κυρίως. Ἡ παραγωγὴ πορτοκαλίων, ὅμως, τῆς Χίου δὲν εἶναι ἀρκούντως μεγάλη, ὥστε, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς τακτικῆς ἐξαγομένης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ποσότητος πορτοκαλίων, ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς διατιθεμένης ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοιαύτης εἰς νωπὴν κατάστασιν, νὰ ἀπομένῃ ἱκανὴ ποσότης πρὸς τροφοδότησιν μιᾶς τοιαύτης βιωσίμου οἰκονομικῶς βιομηχανίας. Ἐνδείκνυται πάντοτε, ἀλλ’ ἰδίᾳ σήμερον μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. νὰ ἱδρύωνται μεγάλαι βιομηχανικαὶ μονάδες πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους καὶ βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῶν παραγομένων ὑπὸ τούτων προϊόντων, ὥστε διὰ τῆς ηὐξημένης τοιουτοτρόπως συναγωνιστικότητός των, νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ διάθεσίς των. Θὰ ἀπετέλει μεγάλην τῶν παραγωγῶν ἐπιβάρυνσιν ἡ τυχὸν ἐγκατάστασις ἐργοστασίου μικροῦ κατ’ ἀνάγκην χυμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκαλεῖτο νὰ βιομηχανοποιήσῃ ἀβέβαια ἢ μικρὰ πλεονάσματα. Τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα διαθέσεως τῆς παραγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν τῆς Χίου, διὰ τῆς διαδόσεως κυρίως, βάσει τοῦ νόμου 4035)60 ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν αὐτῶν, ὥστε νὰ διευκολυνθῇ ἡ ὁλοκληρωτικὴ διάθεσις αὐτῶν εἰς νωπὴν κατάστασιν, ἥτις σήμερον, τοὐλάχιστον εἶναι προτιμωτέρα τῆς βιομηχανικῆς ἐπεξεργασίας αὐτῶν λόγῳ τῶν ἐπιτυγχανομένων ὑψηλοτέρων κατὰ μονάδα τιμῶν ὑπὸ τῶν νωπῶν καρπῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐρώτημα «περὶ μὴ ἐξαγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν» παραπέμπομεν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101206)194)9.1.1962 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, δι’ οὗ ἐδόθη ἀπάντησις ἐπὶ παρομοίων ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μπουρνιᾶ, Πατέρα κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου τ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 653)456)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μελετᾷ τὸ αἴτημα τῶν Πτηνοτροφικῶν καὶ Κτηνοτροφικῶν Ἑνώσεων, περὶ ἐξαιρέσεως τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων ἐκ τῆς ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργ. Ἀσφαλίσεων εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἐκπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων Ἑνώσεων, κληθέντες ἀνέπτυξαν κατ’ ἐπανάληψιν, τὰς ἀπόψεις των ἐνώπιον Ἐπιτροπῆς ἐξ ἁρμοδίων προσώπων, εἰδικῶν ἐπὶ τῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 672)22.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Πηνειοῦ Θεσσαλίας, κατηρτίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων πλήρης τεχνικὴ μελέτη, προσφάτως παραδοθεῖσα καὶ διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ ἄρδευσις τῆς παρὰ τὴν Λάρισαν περιοχῆς Πλατυκάμπου, ἐκτάσεως 80.000 στρεμμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐν Κερκύρᾳ ἐργοστασίου συντηρήσεως φρούτων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ συντήρησις τῶν φρούτων εἰς νωπὴν κατάστασιν ἐπιτυγχάνεται, ὡς γνωστόν, διὰ τῆς τοποθετήσεως αὐτῶν ἐπί τι διάστημα εἰς ψυγεῖα, μακροτέρα δὲ διατήρησις αὐτῶν γίνεται διὰ τῆς καταψύξεως, ἥτις τελευταίως διαδίδεται εὐρέως εἰς Εὐρώπην, ὡς εἶναι ἤδη εὐρύτατα διαδεδομένη καὶ εἰς

Η.Π.Α.

Ἡ μεταποίησις τῶν φρούτων (χυμοί, μαρμελάδες κλπ.) ἀποτελεῖ μίαν ἄλλην μορφὴν ἀξιοποιήσεως αὐτῶν. Ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία ἐργοστασίων μεταποιήσεως τῶν φρούτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίζεται εἰς μικρὰ πλεονάσματα τοπικῆς παραγωγῆς, ὡς συμβαίνει εἰς Κέρκυραν καὶ διαφόρους ἄλλας περιοχὰς τῆς χώρας, ἀλλὰ εἰς σημαντικὴν καὶ κατάλληλον ἀπὸ ἀπόψεως ποικιλίας καὶ ποιότητος παραγωγήν, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἱκανὴ ποσότης πρώτης ὕλης διὰ τὴν λειτουργίαν τοιαύτης βιομηχανικῆς μονάδος. Ἡ μονὰς αὕτη δέον νὰ εἶναι βασικῶς ἀρκετὰ μεγάλη, ὥστε νὰ δύναται διὰ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους λειτουργίας της καὶ τῆς παραγωγῆς ἐκλεκτῆς ποιότητος προϊόντων, νὰ εὐσταθήσῃ οἰκονομικῶς καὶ μὴ ἀποβῇ ἐπιζημία διὰ τὸν φορέα της, προσέτι δὲ μὴ δαπανηθῶσι ἀσκόπως πολύτιμα κεφάλαια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν ψυγείου, ὑφίσταται σήμερον ἐν Κερκύρᾳ τοιοῦτον δυναμικότητος 2.000 κυβικῶν μέτρων περίπου ἱκανοποιοῦν κατὰ τὸ πλεῖστον τὰς σημερινὰς τοπικὰς ἀνάγκας. Διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ψυκτικοῦ χώρου ἐν Κερκύρᾳ, τὸ θέμα μελετᾶται ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν αὔξησιν τῆς ἐκεῖ παραγωγῆς ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν φρούτων. Σημειωτέον, ὅτι, λόγῳ τοῦ τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Νήσου, καθ’ ὅλον σχεδὸν τὸ ἔτος, εἶναι ἀμφίβολον ἂν θὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη, εἰς τὸ ἄμεσον τοὐλάχιστον μέλλον, νὰ διατηροῦνται ἐπὶ μακρὸν φροῦτα ἐντὸς ψυγείων. Διότι ταῦτα καταναλίσκονται συντόμως, ὡς νωπά. Τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν καταβάλλει συντόνους προσπαθείας διαδόσεως καὶ ἐν Κερκύρᾳ, βάσει τοῦ νόμου 4035)60 ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 650)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, βουλευτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπ’ ὀνόματι τῶν α) Κωνσταντίνου Ἀναγνώστου τοῦ Γεωργίου καὶ β) Ἀναγνωστοπούλου Εὐαγγέλου τοῦ Δημητρίου, κληρούχων τοῦ ἀγροκτήματος «Κουντουριώτισσα» Νομοῦ Πιερίας, ἐξεδόθησαν οἱ ὑπ’ ἀριθ. 196649 καὶ 196650 ἀπὸ 27.1.1962 ὁριστικοὶ τίτλοι κυριότητος, οἵτινες καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Δ)σιν Γεωργίας Νομοῦ Πιερίας πρὸς ἐπίδοσιν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)2999)27.1.1962 ἡμετέρας διαταγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 703)22.1.1962 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 258)18.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς συνέβη καὶ κατὰ τὸ λῆγον σταφιδικὸν ἔτος, ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως θέλει ἐξαγγείλει τὰ μέτρα προστασίας τῆς παραγωγῆς σταφίδος καὶ σταφυλῶν ἐσοδείας 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Ἐπὶ τοῦ 692)495)22.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ 247)18.1.62 ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐζητήσαμεν τὴν ἀπαιτουμένην συμπληρωματικὴν πίστωσιν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς πληρωμῆς ἐπιδοτήσεως βάμβακος εἰς τὴν περιφέρειαν Σερρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 266 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. χορήγησιν δανείου, διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἐργοστασίου χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ ἡ ἐπέκτασις εἰς τὸ 3πλάσιον τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς πλεοναζούσης παραγωγῆς πορτοκαλίων τοῦ Νομοῦ Χανίων, ἡ Ἕνωσις δὲ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χανίων ἔχει ἤδη συνάψει δάνειον μετὰ τῆς Α.Τ.Ε. δραχμ. 4.400.000 ἔναντι ἀπαιτουμένης συνολικῆς δαπάνης 8.000.000 δραχμ. Διὰ νὰ συναφθῇ τὸ δάνειον καὶ διὰ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν 3.600.000 δραχμ. καὶ νὰ ἀποδοθῇ τὸ ὅλον γενικὸν ποσὸν τῶν 8.000.000 δραχμ. εἰς τὴν ὡς ἄνω Ἕνωσιν πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἀπαιτοῦνται ἐκδηλώσεις πραγματικοῦ ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, π.χ. δηλώσεις ὑποχρεωτικῆς προσκομίσεως πορτοκαλίων των εἰς τὸ ἐργοστάσιον, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐνεργὸν ἐνδιαφέρον αὐτῶν διὰ τὴν εὐδοκίμησιν τοῦ ἐργοστασίου τούτου. Ἡ Α.Τ.Ε. ἐν πάσῃ περιπτώσει μελετᾷ κατ’ αὐτὰς τὸ θέμα τοῦτο, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχυτέρα ἐκτέλεσις τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, δὲν ἦσαν ἐνήμεροι τῶν ληφθέντων εἰδικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν τῆς περιφερείας. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν Ἰανουαρίου εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ διεύρυνσις τῶν δικαιουμένων εἰς παράδοσιν, ἐξουσιοδοτηθέντος πρὸς τοῦτο τοῦ ἐκεῖ Νομάρχου, ὅπως αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐλαιοδένδρων, ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συνθηκῶν καρποφορίας. Τοῦτο ἤδη ἐγένετο διὰ τῆς ἐκδόσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5695 ἀποφάσεώς του, διευρυνθέντος τοῦ ὁρίου τῶν δικαιουμένων παραδόσεως μέχρι τῶν κατόχων 1.000 ἐλαιοδένδρων. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν κατεχομένων ἐλαιοδένδρων δὲν περιλαμβάνονται τὰ παγετόπληκτα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἐπανέλθει εἰς κατάστασιν καλῆς καρποφορίας. Πρὸς περαιτέρω μάλιστα ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν τῆς περιοχῆς ταύτης, συνεστήθησαν τέσσαρα κέντρα ἐξαγορᾶς ἐλαιολάδου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐπιφέρει δαπάνην πρόσθετον διὰ τὸ Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 888)26.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 275 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς μειώσεως τῆς ἐκ τοῦ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ πετρελαίου ἐπιβαρύνσεως τῶν πετρελαιοκινήτων λεωφορείων περιοχῆς Πρωτευούσης καὶ κατανομῆς τοῦ ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης εἰσπραττομένου φόρου κατ’ ἰσομοιρίαν εἰς ἅπαντα τὰ πετρελαιοκίνητα αὐτοκίνητα τῆς Χώρας, εἶναι κυρίως τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 2) Τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν μειώσεων κατὰ 50% φοιτητικῶν εἰσιτηρίων ἀπὸ τοῦ εἰδικοῦ τέλους ὑπὲρ τοῦ Κρατικοῦ προγράμματος ὁδοποιΐας εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. 4) Δελτία ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων περιοχῆς Πρωτευούσης ἐξεδόθησαν μόνον βάσει τῶν διατάξεων τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1147)3.2.62 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 357 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 260046)13.1.62 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου, καθιερώθη ἤδη τμηματικῶς εἰσιτήριον εἰς τὴν γραμμὴν Ἀθηνῶν–Περισσοῦ ἐκ μιᾶς (1.00) δραχμῆς διὰ τὸ ἀπὸ τοῦ τέρματος τῆς γραμμῆς Ἅγιος Εὐστάθιος, μέχρι τοῦ τέρματος Πατησίων τμῆμα τῆς διαδρομῆς της. Δι’ ἑτέρας ἀποφάσεως, εὑρισκομένης εἰς τὸ στάδιον τῆς ὑπογραφῆς, καθιεροῦται τμηματικὸν εἰσιτήριον μεταξὺ τοῦ τέρματος τῆς γραμμῆς Ν. Ἰωνίας καὶ τοῦ τέρματος Πατησίων ὡσαύτως, ἐκ μιᾶς (1.00) δραχμῆς. 2. Ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου τῆς κυρίας γραμμῆς Ἀθηνῶν–Καλογρέζης ἀνέρχεται εἰς 2,20 δραχμάς, τὸ δὲ ἐκ 2,40 εἰσιτήριον ἀφορᾷ τὴν προέκτασιν τῆς ἀνωτέρω γραμμῆς πρὸς τὴν Ἀλσούπολιν. Πέραν τούτου, ἐκ τῆς τιμῆς τῶν 2,20 ἢ 2,40 δραχμῶν, ποσοστὸν 0,20 δραχμῆς, εἰσπράττεται ὑπὸ τοῦ Ε.Τ.Μ.Ο.Α., διὰ τὴν χρηματοδότησιν ἔργων ὁδοποιΐας. Αἱ λεωφορειακαὶ γραμμαὶ τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης δὲν εἶναι κεχωρισμέναι εἰς γονίμους καὶ ἀγόνους, τὸ δὲ κόμιστρον αὐτῶν καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ἐκμεταλλεύσεως τοῦ συνόλου τῶν γραμμῶν ἑκάστου ΚΤΕΛ. Ἐν προκειμένῳ αἱ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως τοῦ 4ου Κ.Τ. Ε.Λ. Ἀθηνῶν, εἰς ὃ ἀνήκει ἡ γραμμὴ Καλογρέζης, δὲν ἐπιδέχεται οἱανδήποτε μείωσιν τοῦ κομίστρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Ὑπουργ. Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας, ἐφ’ ἧς καὶ ἐντοπίζεται ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις: Πέραν τῶν γενικῶν μέτρων συνεστήθησαν εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας τέσσαρα Κέντρα Συγκεντρώσεως, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν, ἤτοι εἰς Σκόπελον, Σκίαθον, Ἀ-Ἀγριὰν καὶ Πτελεόν. Διὰ τῶν Κέντρων τούτων συνεκεντρώθη ἤδη ποσότης μεγαλυτέρα τῶν 350.000 χιλ)μων. Ὡσαύτως καὶ πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν, λόγῳ τῶν ἰδιομόρφων συνθηκῶν καὶ τῆς ἐκ τοῦ παγετοῦ προσβολῆς τῆς ἐλαιοεσοδείας, ἐξουσιοδοτήθη ὁ κ. Νομάρχης Μαγνησίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8505)42)12.1.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, ὅπως ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135)61 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁρίσῃ τοὺς δικαιούχους παραδόσεως ἐλαιολάδου εἰς τὸ Δημόσιον ἀνεξαρτήτως τοῦ κατεχομένου ἀριθμοῦ ἐλαιοδένδρων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω μέτρων εἰδικῆς, λόγῳ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν, μεταχειρίσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Μαγνησίας, καταδεικνύεται τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον, ὅπερ ἐκδηλοῦται πάντοτε εὐθύς, ὡς διαπιστωθῇ ἡ πρὸς τοῦτο ὑφισταμένη πραγματικὴ ἀνάγκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἀναφερομένου ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε τῷ ἐνδιαφερομένῳ, ὅτι: 1) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 513)1961 (Φ.Ε.Κ. 391 Τεῦχος Βʹ) κοινὴ ἀπόφασις ἀφορᾷ τὸν ἐσωτερικὸν Κανονισμὸν (ἤτοι ἐκθέται —ἐκθέματα— παραλαβὴ καὶ παράδοσις χώρων, διαφήμισις, ἐνοίκιον κλπ.) βάσει τοῦ ὁποίου θὰ διενεργῶνται αἱ λαμβάνουσαι χώραν εἰς τὸ Ζάππειον Μέγαρον Ἐκθέσεις, ἐξεδόθη δὲ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Α. Ν. 1920)39. 2) Τὸ Ζάππειον κληροδότημα ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, παρ’ οὗ καὶ ὑπεγράφη ἀρχικῶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 513)61 κοινὴ ἀπόφασις εἰσηγήσει τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων, διαβιβασθεῖσα ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὑμᾶς, ὡς συμπράττοντος Ὑπουργείου λόγῳ τῆς ἐπὶ τῶν Ἐμπορικῶν Ἐκθέσεων ἁρμοδιότητος ἡμῶν. 3) Ὅσον ἀφορᾶ τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1920)39 καὶ ἐπαναλαμβανομένην εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 513) 61 κοινὴν ἀπόφασιν τέλεσιν ἀνὰ τετραετίαν ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ Ἐκθέσεως τῶν προϊόντων τῆς Ἑλληνικῆς ἐν γένει παραγωγῆς, εὑρισκόμεθα εἰς συνεννοήσεις μετὰ τοῦ ἁρμοδίου, ὡς ἄνω ἐλέχθη, Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν (κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9282)1.12.61 ἐγγράφου τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης) ἵνα ἀποφασισθῇ ἐὰν θὰ ἐπιτραπῇ νὰ πραγματοποιηθῇ τοιαύτη Πανελλήνιος ἐκδήλωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 544)350)18.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἑσπεριδοειδῶν Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἀπὸ ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. 1. Ἐν σχέσει πρὸς τὰ ληφθέντα μέτρα, τὰς καταβληθείσας προσπαθείας καὶ γενικῶς τοῦ ἐκδηλωθέντος ἐνδιαφέροντος παρὰ τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τῶν εὐνοϊκῶν ἀποτελεσμάτων τούτων ἐγνωρίσαμεν ἤδη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101206)194)9.1.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου (Γεν. Δ)σεως Ἀγορανομίας) ἀπαντητικοῦ ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17 καὶ 38 σχετικῶν ἐρωτημάτων κ.κ. βουλευτῶν καὶ οὗτινος ἀντίγραφον διαβιβάζομεν συνημμένως. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι μέχρι 15 Ἰανουαρίου αἱ ἐξαγωγαὶ ἑσπεριδοειδῶν ηὐξήθησαν ἔτι περαιτέρω ἀνελθοῦσαι εἰς 61279 τόννους ἔναντι 39433 τόννων τῆς ἀντιστοίχου ἐξαγωγικῆς περιόδου τοῦ παρελθόντος ἔτους ἤτοι ἐπὶ πλέον τόννοι 21846. 2. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν (μανδαρίνια, πορτοκάλια) τῆς νήσου Χίου κατόπιν τῶν ὡς ἄνω μέτρων καὶ τῶν καταβληθεισῶν ἰδιαιτέρων προσπαθειῶν τὸ ποσοστὸν ἐξαγωγῆς ταύτης ἐν σχέσει πρὸς τὴν παραγωγὴν της εἶναι ἀρκετὰ ηὐξημένον ἔναντι τοῦ τοιούτου ποσοστοῦ τῆς παρελθούσης περιόδου. Οὕτω κατὰ τὰ παρὰ τοῦ Τελωνείου Χίου ὑποβληθέντα ἡμῖν στοιχεῖα μέχρι τῆς 15ης Ἰανουαρίου 1962 ἐξήχθησαν 1857 τόννοι, ἤτοι τὰ 37% τῆς ἐκ 5.000 τόννων παραγωγῆς τῆς νήσου ἐνῷ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον παρελθοῦσαν χρονικὴν ἐξαγωγικὴν περίοδον εἶχον ἐξαχθῆ 2444 τόννοι ἐπὶ παραγωγῆς ὅμως 14.240 τόννων, ἤτοι τὰ 17% τῆς ἐν λόγῳ παραγωγῆς. Διὰ τὴν περαιτέρω αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν ἀπαραίτητος προϋπόθεσις τυγχάνει καὶ ἡ ἀποστολὴ τούτων εἰς διεθνεῖς συναγωνιστικὰς τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

V) Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 887)635 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τοὺς πλανοδίους καὶ στασίμους μικροπωλητὰς τὸ θέμα ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28)164)6 ἀπὸ 7.11. 1959 γενικῆς διαταγῆς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 2) Διὰ τὸ ὡράριον ἐργασίας κατόπιν ἐγγράφων μας ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 46707)8722 ἀπὸ 6ης Ἰουλίου 1961 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας δι’ ἧς ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα τοῦτο. 3) Διὰ τοὺς ἄνευ ἀδείας πωλοῦντας εἴδη Παντοπωλείου ἔχουσιν ἐκδοθῆ πρὸς τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς γενικαὶ κανονιστικαὶ διαταγαὶ ἡμῶν διὰ τὴν ἀκριβῆ ἐφαρμογὴν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Ἐφ’ ὅλων τῶν ἀντικειμένων ἅτινα θίγονται διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 958 ὑπομνήματος τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος ἐνημερώθη αὕτη διὰ τοῦ ἀπὸ 29ης Νοεμβρίου 1960 ὑπ’ ἀριθ. 28)197)5 ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VI) Προεδρίας Κυβερνήσεως αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1118)817)31.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 331 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἀναφερομένην εἰς τὰ μέτρα διὰ τὴν πρόληψιν ἐπεισοδίων κατὰ τὴν τέλεσιν ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων, καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν. Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 331 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Περὶ τῶν μέτρων διὰ τὴν πρόληψιν ἐπεισοδίων κατὰ τὴν τέλεσιν ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων. Ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἄνοδον τῆς στάθμης τοῦ ποδοσφαίρου παρακολουθεῖ μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος τὸ ἄθλημα τοῦτο, δὲν παραλείπει δὲ νὰ ἐφαρμόζῃ τὰ ἐκ τῶν οἰκείων διατάξεων προβλεπόμενα μέτρα διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν προέβη καὶ εἰς ἐπανειλημμένας πρὸς τὴν Ε.Π.Ο. συστάσεις, οὕτω δὲ δυνάμει τοῦ καταστατικοῦ καὶ τῶν ἐκδοθέντων βάσει αὐτοῦ κανονισμῶν ἐπιβάλλονται κατὰ τῶν ὑπαιτίων ποιναὶ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπὸ τὴν Ε.Π.Ο. ὀργάνων. Εἰς τὰς σοβαρὰς περιπτώσεις οἱ ὑπαίτιοι παραπέμπονται ὑπὸ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ εἰς τὴν παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, Ἐπιτροπὴν Φιλάθλου Ἰδιότητος. Παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ τά, κατὰ τὰς οἰκείας διατάξεις μέτρα, κρίνονται ἀνεπαρκῆ, τὸ ὅλον θέμα μελετᾶται μετὰ προσοχῆς, ἵνα τύχῃ τῆς δεούσης ἀντιμετωπίσεως καὶ καταστῇ οὕτω δυνατὴ ἡ λῆψις αὐστηροτέρων μέτρων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς, εἰ δυνατόν, καθ’ ὁλοκληρίαν προλήψεως τῶν ἐπεισοδίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 895) 643)26.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 23 λήξαντος μηνὸς ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 284, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ζητουμένης παρατάσεως τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων τῶν δικαιούχων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4178)61, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)2.12.1961 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρετάθη ἐπὶ 60 εἰσέτι ἡμέρας ἡ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ)τος 4178)61, διὰ τοὺς διαμένοντας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοῦτο ἐγένετο, διότι ἐκρίθη δικαιολογημένη ἡ χορήγησις τῆς προθεσμίας ταύτης, μόνον διὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Ἐξωτερικοῦ, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ μόνον συντρέχουσιν αἱ πιθανότητες νὰ καταστῶσιν ἐκπρόθεσμοι, ἄνευ πταίσματος τῶν ἰδίων λόγῳ τῶν μακρῶν ἀποστάσεων, ὡς προέκυψε τοῦτο ἐν τῇ πράξει. Ἀντιθέτως διὰ τοὺς κατοίκους ἐσωτερικοῦ, δὲν συντρέχουσιν αἱ ἴδιαι περιπτώσεις δεδομένου, ὅτι θέμα ἀποστάσεων δὲν γεννᾶται μετὰ τὴν παραπομπὴν τούτων εἰς τὰ κατὰ τόπους Πρωτοδικεῖα, ἄλλως, οἱ πάντες σχεδὸν ἐγνώριζον τὸ θέμα πρὶν ψηφισθῇ ὁ νόμος, ἐξ οὗ ἕνεκεν εἶχον σπεύσει νὰ ὑποβάλωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν σχετικὰς αἰτήσεις τυχὸν δὲ νέα παράτασις θὰ εἶχεν ὡς μόνον ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιμήκυνσιν τοῦ χρόνου ἐκδικάσεως καὶ τῶν λοιπῶν ὑποθέσεων καὶ εἰς προφανῆ ζημίαν τῶν ἐμπροθέσμως ὑποβαλόντων τὰς αἰτήσεις, τῶν κατὰ νόμον δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργός

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κίνια. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κίνια, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἐργοστασίου ἀλουμινίου εἰς τὴν παραλίαν Διστόμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς ἐνδιαφερομένης Ἑταιρίας καθ’ ὅσον τὸ θέμα τοῦτο συμπλέκεται μετὰ ζητημάτων ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἀναγκῶν ἐγκαταστάσεως φορτοεκφορτώσεως τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην ὑφισταμένων μεταλλείων βωξίτου κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργός

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 544 τῆς 18 Ἰανουαρίου 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 11 Ἰανουαρίου 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ ἵδρυσιν ἐργοστασίου χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν ἐν Χίῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ εἰς Χίον παραγόμενα ἑσπεριδοειδῆ εἶναι πρώϊμα καὶ ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει καὶ ἂν ταῦτα ἐκ διαφόρων λόγων δὲν καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξαχθῶσιν ἐν τῷ συνόλῳ των, ἡ ἀπομένουσα ποσότης εἴτε μικρὰ εἴτε μεγάλη, εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ ἐφοδιάσῃ διὰ πρώτης ὕλης ἱδρυθησομένην βιομηχανίαν χυμῶν, ἥτις οὕτω δὲν θὰ εἶναι βιώσιμος. Ὡς δὲ μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, εἰς τὸ παρελθόν, ἐλειτούργησαν εἰς Χίον δύο ἐργοστάσια χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἅτινα τελικῶς ἔπαυσαν λειτουργοῦντα διὰ τοὺς προεκτεθέντας λόγους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα θέλει μελετηθῇ ἐκ νέου ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἵνα ἐπανεξετασθῇ ἐὰν λόγῳ μεταβολῆς τῶν συνθηκῶν ἐνδείκνυται ἡ ἀντιμετώπισις ἱδρύσεως παρομοίας βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ΙΧ) Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 285 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ πρόσκλησις τῶν πολιτῶν δι’ ὑπηρεσίαν εἰς τὰ ΤΕΑ ἐνεργεῖται δυνάμει τοῦ νόμου 1707)23.3.51. β) Βάσει τοῦ νόμου τούτου, ὡς κριτήριον καθορίζονται τὰ κάτωθι: 1) Ὡς στρατεύσιμοι διὰ τὰ Τ.Ε.Α. δύνανται νὰ κληθῶσιν ἀπὸ τοῦ 18ου μέχρι 50οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των ἤτοι Αʹ καὶ Βʹ σειρᾶς ἐφεδρείας. Ἐπὶ πλέον δύνανται νὰ κληθῶσι καὶ πολῖται ἀπὸ 50–60 ἐτῶν Γʹ σειρᾶς ἐφεδρείας κατόπιν ὑπευθύνου δηλώσεώς των καὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τόπους Μεγάλων Μονάδων. 2) Ἅπαντες οἱ στρατεύσιμοι εἰς τὰ ΤΕΑ δέον ἀπαραιτήτως νὰ διαμένωσιν εἰς τὸ χωρίον ἢ πόλιν, ἔνθα διαμένει τὸ τμῆμα δι’ ὃ στρατεύονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 290 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὰς κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1961 εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις πρὸς κατάταξιν 140 μαθητῶν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν Εὐελπίδων (Ἐγκύκλιος 52)61), ἐπέτυχον 163. β) Ἐξ αὐτῶν ἐκλήθησαν πρὸς κατάταξιν τὴν 30.9.61, 140 εἰσακτέοι (Ἐγκύκλιος 156)61). Ἐκ τῶν κληθέντων κατετάγησαν 139 τοῦ ἑτέρου ἑνὸς μὴ παρουσιασθέντος. Ἐκ τῶν καταταγέντων ἀπεχώρησαν ἐκ τῆς Σχολῆς διὰ διαφόρους λόγους ἕτεροι δύο. Πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ὡς ἄνω τριῶν θέσεων καὶ συμφώνως τῷ νόμῳ 981)49 ἄρθρον 2 παρ. 16 ἐκλήθησαν καὶ κατετάγησαν οἱ τρεῖς πρῶτοι κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων, ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς κατατάξεως τῶν 140 μαθητῶν. γ) Δὲν προβλέπεται εἰσαγωγὴ ἑτέρων εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, διότι συμφώνως τῷ ἀνωτέρω νόμῳ, μετὰ παρέλευσιν μηνὸς ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν Εὐελπίδων, οὐδεμία πλήρωσις κενῆς θέσεως ἐπιτρέπεται. δʹ) Οἱ ἐπιλαχόντες κατ’ Αὔγουστον 1961 δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθῶσι κατὰ τὸ 1962, δι’ ὃ θὰ προκηρυχθῶσι νέαι εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἡμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐσχεδιάζετο ἡ ἀπομάκρυνσις τῆς 745 Βάσεως Μηχανικοῦ ἐξ Ἀθηνῶν, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τοῦ κέντρου τῆς πόλεως, χωρίς, ὅμως, νὰ ἔχῃ ληφθῇ ὁριστικὴ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς μελλοντικῆς θέσεως τῆς Μονάδος ταύτης. β) Πάντως, ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα μετασταθμεύσεως τῆς Μονάδος ταύτης ἐλλείψει τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς σχετικῆς δαπάνης, ἀνερχομένης εἰς δεκάδας ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 259 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑποθέτομεν, ὅτι ἡ ἐρώτησις, ἀφορᾷ τὴν προικοδότησιν παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου τῶν ἀδελφῶν καὶ θυγατέρων ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν, ὡς καὶ τῶν τοιούτων τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων πολέμου. β) Οἱ δικαιοῦχοι τῆς ἀνωτέρω παροχῆς, ἥτις ἀνέρχεται εἰς 5.000 κατὰ κεφαλήν, ἐξ ἧς κατεβλήθησαν δραχμαὶ 1.000, σήμερον ἔχουσι ὡς ἑξῆς:

Οἱ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 76 Α. Ν. 1324)49 καὶ 12 τοῦ Ν. Δ. 3748)57, πόροι τοῦ Ταμείου καὶ τὸ ὕψος τοῦ ἐτησίου προϋπολογισμοῦ αὐτοῦ ἀνέρχονται ἐτησίως εἰς 13.000.000 δραχμ. Ἐκ τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ διατίθενται διὰ προικοδοτήσεις ἐτησίως μόνον 30%, ἤτοι δραχμαὶ 3.900.000 (ἄρθρον 75 παρ. 1 Α. Ν. 1324)49, ὡς συνεπληρώθη, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 3056)54). Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 149 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ τὸ παρελθὸν, πράγματι, ἠμφισβητεῖτο ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ΤΑΒΝ πρὸς συνυπολογισμὸν τῶν ἐτῶν τοῦ Ν. 3031)1941 (σκοποῦντος τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀποτάκτων τοῦ ἔτους 1935), ἐν τῷ καθορισμῷ τοῦ ἀπονεμητέου βοηθήματος, θεωρουμένων τῶν ἐτῶν τούτων ὡς πλασματικῶν. β) Νῦν καὶ κατόπιν τῶν ἐκδοθεισῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δικαστικῶν ἀποφάσεων, ἀντιθέτων πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ ΤΑΒΝ, τὰ ἔτη ταῦτα ὑπολογίζονται διὰ πάντας τοὺς ἀπομακρυνομένους ἀξιωματικοὺς καὶ ὑπαξιωματικούς. γ) Δεδομένου, ὅτι αἱ κατὰ τοῦ ΤΑΒΝ ἀπαιτήσεις παραγράφονται μετὰ εἰκοσαετίαν δύνανται οἱ τυχὸν μὴ ἱκανοποιηθέντες ἐνδιαφερόμενοι νὰ λάβωσι συμπληρωματικὸν βοήθημα, ἀπευθυνόμενοι, δι’ αἰτήσεώς των εἰς ΤΑΒΝ. δ) Ἐὰν ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ὑφίσταται εἰδική τις περίπτωσις, παρακαλεῖται ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς, ὅπως ἀποστείλῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς ΤΑΒΝ πρὸς ἐξέτασιν τοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Κύριοι βουλευταί, ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ 8η ἢ 9η, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον περὶ συνδέσεώς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὰ ἑξῆς, χωρὶς βεβαίως αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εἴπω νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἄλλην ἔννοιαν πλὴν τῆς ἁπλῆς προτάσεως: Ὑπολείπονται ἀκόμη περὶ τοὺς 10 ρήτορες ἐκ τῶν ὁποίων τινές, ἄλλωστε, εἶναι ἀπόντες καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ διαγραφοῦν. Δὲν ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ τοὺς διαγράψω, ἀλλὰ θὰ προέτεινον ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν ἀπόψε μέχρι τῆς 12ης ἢ 1ης πρωϊνῆς καὶ νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον. Τὴν δὲ προσεχῆ Δευτέραν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. Κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ τοῦ ἄρθρου 1 ὅσοι τυχὸν δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς θὰ ἠμπορέσουν νὰ ὁμιλήσουν μὲ περισσοτέραν ἄνεσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου, δεδομένου, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον κάμνω αὐτὴν τὴν πρότασιν εἶναι καθαρῶς δικονομικός. Δηλαδὴ ἐὰν ψηφισθῇ τὴν Δευτέραν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, δὲν δύναμαι νὰ τὸ φέρω τὴν Τετάρτην εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, διότι δὲν θὰ ἔχουν συμπληρωθῆ δύο πλήρη 24ωρα ὡς ἀπαιτεῖ τὸ Σύνταγμα. Ἐὰν θέλετε νὰ διαθέσωμεν 3–4 συνεδριάσεις διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, κερδίζομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μίαν συνεδρίασιν τῆς Τετάρτης, ἡ ὁποία θὰ ἐχάνετο ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικῆς ἐργασίας. Οὐδεὶς θὰ στερηθῇ τοῦ λόγου. Θὰ ἀπετέλει τοῦτο διευκόλυνσιν καὶ διὰ τὸ Προεδρεῖον καὶ διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, διότι ἡ δευτέρα ἀνάγνωσις θὰ τερματισθῇ ἐντὸς ὡρῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέτετε κατ’ ἄλλον τρόπον. Θέλετε δηλαδὴ νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ νὰ εἶναι πλέον ἡ δευτέρα τυπική, οὕτως εἰπεῖν.

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀφοῦ θὰ ἔχωμεν καὶ συζήτησιν εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, διατὶ νὰ μὴ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς 10 αὐτοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των;

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἔτσι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ.

§10Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§12Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις περὶ συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν θίγει ὅλα τὰ οἰκονομικὰ θέματα. Οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον, ἔθιξαν βεβαίως πολλὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ γίνῃ εἰδικὴ ἀνατομία τῆς οἰκονομίας.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς θὰ στερηθῇ τοῦ λόγου, κ. συνάδελφε.

§14Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία ἀπὸ τὰς σοβαρωτέρας συζητήσεις τοῦ Κοινοβουλίου καὶ θὰ πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια, εἰς ὅσους ἐκ τῶν συναδέλφων ἐπιθυμοῦν, νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των μὲ πᾶσαν ἄνεσιν. Παρετηρήθη εἰς τὴν σειρὰν ἐγγραφῆς τῶν ρητόρων μία, ἂς εἴπω, ἀνωμαλία, διότι ἐγγεγραμμένοι ὅπως ὁμιλήσουν καλοῦνται νὰ λάβουν τὸν λόγον, εἰς χρόνον καθ’ ὃν δὲν ὑπελόγιζαν, ὅτι θὰ ἤρχετο ἡ σειρά των καὶ ἐνδεχομένως νὰ μὴ εὑρίσκονται παρόντες.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν κάμνομεν ἐπιλογήν, κ. συνάδελφε. Τὸ ὀρθὸν καὶ σύμφωνον μὲ τὸν Κανονισμὸν θὰ ἦτο οἱ καλούμενοι μὲ τὴν σειρὰν νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ μὴ παριστάμενοι νὰ διεγράφοντο, ἐν τούτοις τὸ Προεδρεῖον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν τοὺς διέγραψεν.

§16Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτό, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι σήμερον θὰ ὁμιλήσουν ὁ αʹ καὶ βʹ τὴν Δευτέραν ὁ γʹ καὶ ὁ δʹ κ.ο.κ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἀπομένουν νὰ συζητήσωμεν πολλὰ καὶ σοβαρώτατα ἀκόμη θέματα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀποσύρω τὴν πρότασιν καὶ δίδω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅπως ἀνεμένετο, κύριοι συνάδελφοι, τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπεδέχθησαν τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου κυρώσεως τῆς Συμφωνίας εἰσόδου μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα τῶν 6 χωρῶν, ἡ μὲν παράταξις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς μὲ θρήνους, ὅτι δῆθεν ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Κοινότητα θὰ ἀποτελέσῃ τὸν ἐνταφιασμὸν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἡ δὲ Ἕνωσις Κέντρου, μολονότι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐντάξεώς μας, ὑπεδέχθη τὴν πρότασιν μετ’ ἐπιφυλάξεων ὡς πρὸς τοὺς χειρισμοὺς καὶ τὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐπέκρινε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐχρησιμοποίησε τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα τῶν διαπραγματεύσεων ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης μέχρι τῆς παρούσης Συμφωνίας διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα προητοιμασμένοι. Λέγω ἀνεμένετο, κύριοι συνάδελφοι, διότι αἱ ἀπόψεις τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα ἦσαν γνωσταὶ καὶ ἀπὸ τὰ εἰς τὸν τύπον δημοσιευθέντα καὶ ἀπὸ τὰς διεξαχθείσας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συζητήσεις τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου. Νομίζω, ὅτι τόσον ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅσον καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, διὰ τῶν ἐμπεριστατωμένων ἀγορεύσεών των, μᾶς ἔδωκαν πλήρη εἰκόνα τῆς ὑπὸ κύρωσιν Συμφωνίας καὶ ἐνημερώθημεν τόσον ἡμεῖς, ὅσον καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐπὶ τῆς Συμφωνίας αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ, καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Συνεπῶς, προσωπικῶς ἐγώ, δι’ ὀλίγων μόνον θὰ ἀσχοληθῶ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς Συμφωνίας. Θὰ κάμω γενικὰς παρατηρήσεις καὶ κυρίως θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τῆς ναυτιλίας μας, τὸ ὁποῖον ἔθιξε καὶ ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω κατὰ πρῶτον, νὰ ἐξάρω τὸ λίαν ἐπιτυχὲς ἔργον τῆς ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Πεσματζόγλου Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τονίσω τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἐχρειάσθη νὰ ὑπερπηδήσωμεν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ αἴσιον σημερινὸν ἀποτέλεσμα. Τοὐλάχιστον ἐγώ, συμμετέχων εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, γνωρίζω, καὶ ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν πόσον δυσχερεῖς πράγματι ὑπῆρξαν αἱ διαπραγματεύσεις καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον τῆς ἀντιπροσωπείας. Ἀπὸ ὅλας τὰς μέχρι σήμερον ἀγορεύσεις τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πράγματι ἠκούσθησαν καὶ ἀπόψεις ἐνδιαφέρουσαι, ἀλλὰ καὶ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀδικαιολόγητοι πρὸς ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν σκοπῶν. Καὶ ἡ μὲν Ἀριστερὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχὰς της ἀκολουθοῦσα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῶν 6 χωρῶν, τὰ ὁποῖα καταψηφίζουν τὴν Συμφωνίαν, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν καὶ Γερουσίαν. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ τὰ λοιπὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνεφανίσθησαν πιστὰ εἰς μίαν παλαιὰν καὶ γνωστὴν τακτικὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ ὡς ὀρθὴν καμμίαν πρᾶξιν τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔστω καὶ ἂν εἶναι αὕτη ὀφθαλμοφανὴς καὶ συμφέρουσα διὰ τὴν χώραν. Ἀπὸ τὸν κανόνα αὐτὸν δὲν ἐξέφυγε, δυστυχῶς, οὔτε ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος χθές, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν πράγματι, ἔξοχον ἀγόρευσίν του ἐνεφανίσθη, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος, ὡς ὑπεύθυνος δημόσιος ἀνήρ, ὡς βαθὺς ἐπιστήμων καὶ ὡς πραγματικὸς Εὐρωπαῖος. Ἀλλ’ εἰς τὸ δεύτερον μέρος ἐνεθυμήθη τὸν Ἕλληνα ἀντιπολιτευόμενον πολιτικόν. Ἐννοῶ, ἔθεσε τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων τῆς κακοδαιμονίας τῆς Εὐρώπης, καί, ὀρθότατα, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἕνωσις ἴσον πολιτικὴ ἕνωσις, μὲ τὰς σπουδαιοτάτας συνεπείας αὐτῆς διὰ τὴν εἰρήνην τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ κόσμου. Δυστυχῶς, κατὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἀγορεύσεως ἐπέκρινε, κατὰ τὴν γνώμην μου ἀδικαιολογήτως, τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τοὺς κ.κ. ρήτορας τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ τὸν κ. Κιτσίκην, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Ε. Ο.Κ. σημαίνει ἐθνικὴν συμφοράν, σημαίνει νέαν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, σημαίνει ἐνταφιασμὸν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ πρὸς ἀπόδειξιν, λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκαλέσθησαν τὰς γνωστὰς ἀντιλήψεις καὶ θεωρίας των, ἡ ἔμμονος δὲ ἐπανάληψις τῶν θεωριῶν αὐτῶν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω, εἶχε κουράσει τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὅπως ἀρχίζῃ νὰ κουράζῃ καὶ τὴν παροῦσαν Βουλήν. Πολλοὶ συνάδελφοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅπως ὁ ὁμιλῶν, ἠκούσαμεν τὸν κ. Κιτσίκην, π.χ. δεκάκις ἀναφερόμενον εἰς τὸ δῆθεν σκάνδαλον τοῦ Διϋλιστηρίου. Ἐγένετο, κύριοι συνάδελφοι, ἀκόμη ἐπίκλησις γνωμῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων, οἱ ὁποῖοι ὀρθότατα καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας ὑπεστήριξαν εἰς διαφόρους εὐκαιρίας τὰς δυσχερείας καὶ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ διὰ τὴν τάξιν των ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ ἀπεσιωπήθη τὸ γεγονός, ὅτι τὰ πρόσωπα ἀκριβῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθησαν οἱ κ.κ. ἀγορηταὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἶναι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι τεταγμένα ὑπὲρ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀδυναμίας τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὰς δυσχερείας καὶ τοὺς κινδύνους δὲν τὰς ἀπέκρυψεν ἀπὸ οὐδένα ἡ Κυβέρνησις. Τὰς παραδέχεται, τὰς ὁμολογεῖ, τὰς περιέλαβεν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπου λέγεται, ὅτι δημιουργοῦνται κίνδυνοι ἐκ τῆς τελωνειακῆς ἑνώσεως χωρῶν μὲ διάφορον οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Καὶ ἐτονίσθη αὐτό, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπισημανθῇ ἡ ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, τῆς κινητοποιήσεως ὅλων τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν τονίζει ὑπευθύνως ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὁποία περιέχεται εἰς τὸ μήνυμα, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσε τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ἐφέτος, ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Λέγει τὸ μήνυμα αὐτὸ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω τὴν σχετικὴν παράγραφον: «Εἰδικῶς τὰς ἡμέρας αὐτάς, μὲ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, καὶ δὴ ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους, παρουσιάζεται εἰς ἡμᾶς μοναδικὴ εὐκαιρία ταχείας οἰκονομικῆς ἀνόδου. Ὅσον, ὅμως μεγάλη μᾶς ἀναμένει ἀνταμοιβή, τόσον αἱ ἀπαιτήσεις τῆς προσπαθείας εἶναι σοβαραί, τόσον κακαὶ καὶ βαρεῖαι θὰ εἶναι αἱ συνέπειαι τυχὸν ἀποτυχίας μας νὰ ἀνταποκριθῶμεν...». Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ οὐδένα ἀπέκρυψεν ἡ Κυβέρνησις τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἀδυναμίας, τὰς ὁποίας ἐνέχει διὰ τὴν οἰκονομίαν μας ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ διὰ τῶν χειλέων τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος ἐκάλεσε τὸν λαὸν εἰς αὐτὴν τὴν οἰκονομικήν, ἂς εἴπωμεν ἐπιστράτευσιν. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου τονίζει, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν αὔξησιν τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ὅταν λέγωμεν «ἐξαγωγὴ» ἐννοοῦμεν, κυρίως, τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα. Ἀπὸ μίαν στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τοῦ 1958, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, προκύπτει, ὅτι ἐπὶ συνόλου ἐξαγωγῶν τοῦ ἔτους ἐκείνου 6.953, ἑκατομμυρίων, τὰ 6.629 ἦσαν γεωργικὰ προϊόντα καὶ μόνον 324 βιομηχανικά. Αὐτὴ ἡ ἀναλογία 1 πρὸς 20 ἐπέβαλεν ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐξαγώγιμα ἀγροτικά μας προϊόντα καὶ τὴν προσοχὴν αὐτὴν τὴν κατέβαλε, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπέτυχεν εἰδικὴν μεταχείρισιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ κύριά μας ἀγροτικὰ προϊόντα, τὴν ὁποίαν παρεδέχθη προχθὲς εἰς τὴν ἀγόρευσίν του καὶ ὁ κ. Κιτσίκης. Καὶ μολονότι, κ. βουλευταί, ἡ συμφωνία μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν κατ’ οὐδὲν ἐπηρεάζει τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀντιθέτως, εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς προαγάγῃ καὶ νὰ τὰς ἀναπτύξῃ ἐκ τῆς κατ’ ἀνάγκην αὐξήσεως τῆς ἀνταγωνιστικῆς ἱκανότητος τῶν ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων μετὰ τὴν σύνδεσιν, ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ὅτι ὀφείλομεν νὰ μὴ μετάσχωμεν, ὅτι ὀφείλωμεν νὰ μείνωμεν ἔξω τῆς οἰκονομικῆς αὐτῆς ἑνώσεως τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, χάριν τῶν συναλλαγῶν μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατ’ οὐδὲν ἐπηρεάζονται αὐτὰ ἐκ τῆς συνδέσεως καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ γνωρίζουν οἱ ἔχοντες σχέσιν καὶ ἐνδιαφέρον καὶ συμφέρον νὰ ἐξαγάγουν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀρκεῖ νὰ ρίψωμεν ἓν βλέμμα εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν τῆς συμφωνίας καὶ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 πρωτόκολλον αὐτῆς. Ὁ κ. Κιτσίκης ὑπεστήριξεν, ἐπίσης, ὅτι ὀφείλει ἡ χώρα μας νὰ παραμείνῃ ἔξω πάσης οἰκονομικῆς ἑνώσεως. Ὑπῆρξεν ὁ ὑποστηρικτὴς τῆς οἰκονομικῆς ἀνεξαρτησίας. Καὶ διερωτῶμαι, ὁ κ. Κιτσίκης, ὁ τόσον καλῶς γνωρίζων τὰ πράγματα, ἐθεώρησεν, ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι ἡ Κίνα ἢ ἡ Ἰνδία μὲ τὸν ὄγκον τῆς οἰκονομίας των, διὰ νὰ δύναται ἡ πτωχὴ Ἑλλὰς νὰ παραμένῃ ἔξω τῶν οἰκονομικῶν ἑνώσεων, αἱ ὁποῖαι σχηματίζονται γύρω της; Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέμενα, καὶ θὰ ἦτο περισσότερον συνεπὴς ὁ κ. Κιτσίκης ἂν ὑπεστήριζε τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἐπὶ τέλους, τοῦτο θ’ ἀπετέλει μίαν πολιτικήν. Τὴν οἰκονομικήν, ὅμως, ἀνεξαρτησίαν τῆς χώρας μας, αὐτὸ οὐδόλως τὸ ἐννοῶ. Ἰδοὺ διατί, κ. συνάδελφοι, ἐπεβάλλετο ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα καὶ οὐδεὶς δισταγμὸς ἐδικαιολογεῖτο ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ βιομηχανική μας ἀνάπτυξις εἶναι κατωτέρα ἐκείνης τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ. Πρόκειται περὶ ὀργανικοῦ μειονεκτήματος τῆς οἰκονομίας μας καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθησαν αἱ προθεσμίαι εἰς τὴν σύμβασιν. Ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις εἶναι συνάρτησις πολλῶν παραγόντων, ὅπως τοῦ βαθμοῦ τῆς βιομηχανικῆς παραδόσεως, τῆς ποσότητος καὶ ποιότητος τῶν πρώτων ὑλῶν, τῆς εἰδικεύσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τῆς καταναλωτικῆς ἱκανότητος καὶ τοῦ ὕψους τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Εἶναι γνωστὰ ὅλα αὐτὰ καὶ δι’ αὐτὸ ἐλήφθησαν καὶ θὰ ληφθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα καὶ δι’ αὐτὸ τονίζονται αἱ ηὐξημέναι εὐθῦναι τοῦ Κράτους καὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν κ. Καψάλην καὶ χθὲς ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν οὐδεμία ἐγένετο προπαρασκευή, ἐν ὄψει τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπορῶ πῶς ὑποστηρίζονται τοιαῦται ἀπόψεις. Ἐλήφθησαν πλεῖστα μέτρα καὶ ἀναφέρω, ὡς παράδειγμα, τὸ δασμολόγιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τὸ 1960 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένοντο δασμολογικαὶ αὐξομειώσεις, εἰδικώτερον δὲ μειώσεις τῶν δασμῶν διὰ τὰς πρώτας ὕλας, πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, ἐν ὄψει τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἐπίσης παραπέμπω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1961, ὅπου ἀναφέρεται, ὅτι ἔκτοτε μελετᾶται τὸ θέμα τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ μέτρα βραχυχρόνια καὶ μακροχρόνια καὶ ὑπάρχει καὶ σειρὰ νόμων σχετιζομένων μὲ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ὅπως ὁ Ν. 4002) 1959, περὶ ἐκπτώσεων ἀπὸ τοῦ φόρου δαπανῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων καὶ 4171)1961 περὶ ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Πλὴν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα νομοθετικὰ μέτρα καὶ κυρίως ἡ αὔξησις πιστοδοτήσεως τῆς βιομηχανίας. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω, ὅτι τὸ 1958 ἡ βιομηχανία μας ἐπιστοδοτήθη μὲ 8.092 ἑκατομμύρια ἔναντι 3.900 τὸ 1954. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν ἐλήφθησαν καὶ ὀργανωτικὰ ἀκόμη μέτρα, ὅπως ἡ ἵδρυσις ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1961 νέας Διευθύνσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, μὲ ἁρμοδιότητα τὰ θέματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἐπὶ πλέον, εἰς τὴν παιδείαν, τῆς ὁποίας ὁ ρόλος ὀρθῶς ἐπεσημάνθη, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐτέθησαν αἱ βάσεις τῆς ἐπαγγελματικῆς καὶ τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμφωνίας καὶ ὅταν δὲν ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ ἐφθάναμεν εἰς αὐτήν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ δάνειον τῶν 125 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ὑπέκυψεν εἰς πίεσιν καὶ ὑπεσχέθη τὸν διακανονισμὸν τοῦ προπολεμικοῦ δημοσίου χρέους.

§19Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι πρόκειται περὶ εἰδικῶν μέτρων καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ ἐλαμβάνοντο καὶ ἐὰν δὲν συνεδεόμεθα μὲ τὴν Ε.Ο.Κ.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Βεβαιότατα, ἀλλὰ ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκτοτε εἶχε εὐθυγραμμισθῆ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέκυψεν εἰς πίεσιν, ὀφείλεται εἰς σύγχυσιν ἐκ τῆς γνωστῆς ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἀπεστάλη πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Ἀντιπροσωπείας, ποὺ διεξήγαγε τὰς διαπραγματεύσεις. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσεν οὐδεμίαν ἀπάντησιν, ἀποδεικνύει, ὅτι οὐδεμίαν ἐδέχθη δέσμευσιν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς Ναυτιλίας. Ὁ συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἑρμηνεύων τὰς σχετικὰς πρὸς τὴν Ναυτιλίαν διατάξεις, τῆς συμφωνίας τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 50 τῆς συμφωνίας, μένει γράμμα κενόν, διότι ἀναιρεῖται ἀπὸ τὴν τρίτην παράγραφον τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. Ἐξέφρασε περαιτέρω τὰς ἀνησυχίας του, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἐκ τῶν διατάξεων, τῶν σχετικῶν πρὸς τὴν Ναυτιλίαν, νὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀκτοπλόους πλοιοκτήτας, οἵτινες προνομιακῶς ἀσκοῦν τὴν ἀκτοπλοΐαν, ἀποκλειομένων τῶν ξένων. Τέλος, ἐκάλεσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ κινήσῃ τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τῆς συμφωνίας. Τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, τῆς Ἐμπορικῆς μας Ναυτιλίας, μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., εἶναι εὐπαθὲς καὶ θὰ γίνῃ εὐπαθέστερον, ὅταν αὔριον εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κοινότητα καὶ ἡ Μ. Βρεταννία. Ὀρθῶς, λοιπόν, τὸ ἐπεσήμανεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αἱ ἀνησυχίαι του εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Διότι διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 50, ἐπεκτείνονται αἱ περὶ μεταφορᾶς διατάξεις τῆς συνθήκης, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸν 4ον τίτλον καὶ εἰς τὰ ἄρθρα 74–84 τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης καὶ ἀφοροῦν τὰς διὰ σιδηροδρόμων χερσαίων καὶ πλωτῶν ὁδῶν, δηλαδὴ ποταμῶν, μεταφοράς, ἐνῷ ἡ θαλασσία καὶ ἡ ἐναέριος ναυσιπλοΐα ἐξαιρεῖται ρητῶς ὑπὸ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 84, ἡ ὁποία ὁρίζει τὸ Συμβούλιον τῆς Κοινότητος, ἀποφαινόμενον ὁμοφώνως, ἀποφασίζει ἔν τινι μέτρῳ καὶ κατὰ ποίαν διαδικασίαν δύνανται νὰ θεσπισθοῦν ἰδιαίτεραι διατάξεις διὰ τὴν θαλασσίαν καὶ ἐναέριον ναυσιπλοΐαν. Κατ’ ἀκολουθίαν, αἱ ἐπεκτεινόμεναι διὰ τοῦ ἄρθρου 50 διατάξεις, ἀφοροῦν μεταφοράς, πλὴν τῶν θαλασσίων καὶ ἐναερίων. Ἐὰν ἀποφασισθῇ εἰς τὸ μέλλον εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων καὶ ἐπὶ τῶν θαλασσίων καὶ ἐναερίων συγκοινωνιῶν, τότε θὰ κρίνῃ καὶ ἡ Χώρα μας, ἐὰν θὰ τὰς ἐπεκτείνῃ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Οὐδείς, λοιπόν, φόβος ὑπάρχει διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς ἐκ τοῦ ἄρθρου 75, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ, ὅπως εἶπον, τὰς θαλασσίας μεταφοράς. Οὕτως ἔχουν αἱ σχετικαὶ διατάξεις περὶ ναυτιλίας. Ἐὰν αὔριον μὲ τὴν εἰσδοχὴν τῆς Ἀγγλίας, θεσπισθῶσι διατάξεις ἀφορῶσαι θαλασσίας μεταφοράς, θὰ κρίνῃ, ὅπως εἶπον, ἡ Χώρα μας, ἐὰν συμφέρῃ νὰ τὰς μεταφέρῃ καὶ ἐδῶ. Πάντως, καλὸν εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ παρακολουθῇ τὰς διαπραγματεύσεις τῆς Ἀγγλίας μετὰ τῶν 6 τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διὰ νὰ μὴ ζητοῦμεν κατόπιν τροποποίησιν τῶν διατάξεων, ἐὰν εἶναι δυσμενεῖς δι’ ἡμᾶς. Αὐτάς, κ. συνάδελφοι, τὰς γενικὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάνω καὶ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ναυτιλίας. Ἔχω, βέβαια, νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις, ὡς πρὸς τὰς ὀργανωτικὰς διατάξεις, ἀλλὰ ἐπιφυλλάσσομαι νὰ τὰς κάμω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον καθῆκον παντὸς Ἕλληνος νὰ ψηφίσῃ μὲ ἥσυχον τὴν συνείδησιν τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν πρᾶξιν τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα. Θὰ τὸ κάμω καὶ ἐγὼ εὐσυνειδήτως, εὐχόμενος, ὅπως καὶ ἄλλαι Χῶραι συνδεθοῦν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνότης μεταξὺ τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐθνῶν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀσφάλειαν καὶ ἐγγύησιν εἰρήνης ἐκ τῆς ἐλευθερίας, ὄχι μόνον διὰ τὴν Εὐρώπην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρον. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§22Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως εἶπα καὶ προχθὲς εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, αἱ μὲν ἕξ χῶραι ἐξησφάλισαν ἀπολύτως τὰ ζητήματα τῶν μεταφορῶν, διὰ τοῦ ἄρθρου 84 παρ. 1, διότι γειτνιάζουν μεταξύ των, ἔχουσαι κοινὰ σύνορα, δύνανται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς μεταφοράς των καὶ διὰ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου καὶ διὰ τοῦ σιδηροδρόμου καὶ διὰ τῶν πλωτῶν ὁδῶν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε ἀπὸ αὐτά. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ἄρθρον 50 ρητῶς λέγει, ὅτι θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἰδιαιτέρα γεωγραφικὴ θέσις τῆς Ἑλλάδος. Καὶ σᾶς ἀνέπτυξα προχθὲς ποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τὸ περιεχόμενον τοῦ ὅρου «γεωγραφικὴ θέσις τῆς Ἑλλάδος». Ἡ δὲ τρίτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 50 ρητῶς κατονομάζει τὴν Ἑλληνικὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν, ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα. Καὶ ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐφ’ ὅσον γίνεται μνεία μιᾶς εἰδικῆς μεταχειρίσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅταν θὰ ἀπαντήσῃ γενικῶς εἰς τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ ἐλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν, ὥστε νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν τρίτην παράγραφον, ὅτι θὰ ληφθοῦν ἰδιαίτερα μέτρα, διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν; Αἱ μὲν ἕξ χῶραι ἐξησφάλισαν τὰς μεταφοράς των διὰ τῶν χερσαίων καὶ τῶν ὁδικῶν δικτύων......

§23Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν διαφωνῶ μαζί σας εἰς τὸ πραγματικὸν γεγονός, διαφωνῶ εἰς τὸ νομικὸν γεγονὸς ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὴν διάταξιν. Εἰς τὸ πραγματικὸν γεγονὸς, ὅτι δὲν ἔχουν συμφέροντα αἱ ἕξ χῶραι ἀπὸ τὰς θαλασσίας μεταφοράς, συμφωνοῦμεν. Τὸ νομικὸν γεγονὸς εἶναι ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον διαφωνοῦμεν.

§24Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Βουλήν, ποῖαι συζητήσεις ἔγιναν καὶ ποῖαι ὑποσχέσεις ἐδόθησαν σχετικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀκτοπλοΐας, ὅπως ξεύρετε, τὸ ἄρθρον 3 τῆς συνθήκης λέγει, ὅτι αἱ περὶ μεταφορῶν διατάξεις ἐφαρμόζονται εἰς ὅλας τὰς χώρας. Ὑπάρχει, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 75.......

§25Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αἱ ὑπάρχουσαι διατάξεις, ὄχι αἱ μέλλουσαι.

§26Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 75. Ἐγὼ ἔχω ἐνδοιασμοὺς διὰ τὴν παράγραφον βʹ τοῦ ἄρθρου 75, τοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς γίνονται δεκτοὶ εἰς τὰς ἐθνικὰς μεταφορὰς ἑνὸς κράτους, οἱ μὴ ἐν αὐτῷ μονίμως διαβιοῦντες μεταφορεῖς, καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ εἶχε βάσιν ἡ διαφωνία σας καὶ ὁ φόβος σας, ἂν ὑπῆρχε διάταξις περὶ θαλασσίων μεταφορῶν.

§28Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν μεταφορῶν.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ξεύρω τὰς θαλασσίας μεταφοράς, ἄρα δὲν ἔχουν σχέσιν αὐτά.

§30Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ διατάξεις περὶ μεταφορῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιώζης, ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς εἰσδοχῆς τῆς Χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἰδιαιτέρως δὲ ἡμᾶς τοὺς ἀγρότας, διότι κυρίως τὰ ἰδικά μας προϊόντα θὰ ἐξέλθουν εἰς τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμὸν καὶ πρὸ παντὸς θὰ συναγωνισθοῦν τὰ προϊόντα, τὰ προερχόμενα ἐκ τῆς Ἰταλίας καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς ποῖον ἀνώτερον ἐπίπεδον γεωργικῆς ἀναπτύξεως εὑρίσκεται ἡ Ἰταλία. Παρετήρησα, ὅτι οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, μὲ ἰδιαίτερον ἐνθουσιασμὸν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐξυμνήσουν τὴν ἐπιτυχίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν τὰ προϊόντα μας εἰς τὴν Διεθνῆ Ἀγοράν, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ἡμεῖς εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ συναγωνισθῶμεν τὰ ξένα προϊόντα. Οἱ Ἰταλοί, κ. συνάδελφοι, εἶναι πανέτοιμοι διὰ τὸν συναγωνισμὸν αὐτόν. Ἔχουν ἐπαγγελματικὴν μόρφωσιν. Ἀρκεῖ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἕνα στρέμμα τῶν Ἰταλικῶν ὀπωροφόρων δένδρων, εἶναι δυνατὸν νὰ παραγάγῃ 16.000 κιλά, διότι φυτεύουν κατὰ στρέμμα 150 δένδρα, ἐνῷ ἡμεῖς φυτεύομεν 25–30 δένδρα καὶ ἕνα στρέμμα Ἑλληνικόν, θὰ παραγάγῃ μόνον 4.000–6.000 κιλά. Ἐπίσης, τὸ κόστος παραγωγῆς τὸ ἰδικόν μας, εἶναι μεγαλύτερον. Προσφάτως ἀκόμη, Ἕλληνες ἐπιστήμονες μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν διάθεσιν Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ ἰδίως φρούτων, καὶ διαπίστωσαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον. Εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἐπιμελητηρίου των εἶπε: πῶς νὰ ἐνδιαφερθῶμεν, ὅταν τὰ φροῦτα τὰ ἰδικά σας κάνουν 2 ἡμέρας, διὰ νὰ φθάσουν, ἀπὸ τὴν Νάουσαν, εἰς τὰ σύνορά σας, ποὺ ἀπέχουν μόνον 100 χιλιόμετρα, ἐνῷ οἱ Ἰταλοὶ μᾶς τὰ στέλλουν αὐθημερόν. Ἐπίσης, πολλοὶ ἔμποροι μᾶς ἐξηπάτησαν. Ἔλαβον τὰ χρήματα ὡς προκαταβολὴν καὶ κατόπιν μᾶς ἀπέστειλαν κατεστραμμένα φροῦτα. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, κ. συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχὴν τῶν ξένων πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα; Τὰ Ἑλληνικὰ μῆλα, δὲν εἶναι κατάλληλα διὰ τὰς ξένας ἀγοράς, διότι αἱ ξέναι ἀγοραὶ ἐπλημμύρισαν ἀπὸ Ἰταλικὰ μῆλα Γκόλντεν Ντελίσιους, ἐνῷ τὰ ἰδικά μας μῆλα Μπελφὸρ εἶναι λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ ἀγοράζονται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, τὰ δὲ Σπάρτης, δὲν τὰ τρώγουν οἱ Γερμανοί, διότι εἶναι γλυκά. Πῶς, λοιπόν, θὰ φθάσωμεν καὶ θὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς Ἰταλοὺς ἀγρότας; Ἕνα ἄλλο φαινόμενον. Ἡ μέση παραγωγὴ σίτου εἰς τὴν Ἰταλίαν ἀνέρχεται εἰς 500 κιλὰ τὸ στρέμμα, εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνέρχεται εἰς 100 κιλά. Ἡ ἀνωτάτη ἀπόδοσις τοῦ στρέμματος εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι 800 κιλά, εἰς τὴν Ἑλλάδα πανηγυρίζομεν, ὅταν φθάσωμεν τὰ 250 κιλά. Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσητε ὅλα αὐτὰ τὰ μεγάλα προβλήματα; Οἱ Ἰταλοὶ εἰς κἄθε 6.000 κτηνοτροφικὰς μονάδας, ἔχουν ἕνα κτηνίατρον καὶ οἱ Γάλλοι εἰς κἄθε 3.000 κτηνοτροφικὰς μονάδας ἔχουν ἕνα κτηνίατρον. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ κτηνίατρος ὑπάρχει εἰς κἄθε 29.000 κτηνοτροφικὲς μονάδες. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας οὐδὲν πράττει. Οἱ γεωπόνοι ἔχουν 30–40 χωριὰ καὶ δὲν διαθέτουν τὰ μέσα νὰ κινηθοῦν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κάμουν ἀπεργίαν. Ἀντιθέτως, εἰς τοὺς μηχανικοὺς παρέχονται παχυλοὶ μισθοί, ἐνῷ εἰς τοὺς γεωπόνους δὲν ἀναγνωρίζεται ἐπίδομα, ὅσον μὲ τοὺς μηχανικούς, παρ’ ὅλον, ὅτι προσφέρουν θετικὴν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν Οἰκονομίαν τοῦ Ἔθνους. Οἱ Ἰταλοὶ παίρνουν τὰ λιπάσματα εἰς τὸ ⅓ τῆς τιμῆς καὶ εἰς τὴν Μπολόνια τὰ ἐπεξεργάζονται οἱ ἴδιοι οἱ συνεταιρισμοί. Ἐδῶ τὰ ἔδωσαν εἰς τοὺς πλουσίους καὶ δὲν τὰ ἔδωσαν εἰς τὰς γεωργικὰς ὀργανώσεις, ποὺ εἶναι οἱ φυσικοὶ καταναλωταί. Εἰς τὴν Ἰταλίαν διεπίστωσα, ὅτι εἰς κἄθε Κοινότητα ἢ Συνεταιρισμὸν ὑπάρχει ἕνας χημικός. Οἱ Ἰταλοὶ ἔδωσαν τὰ μέσα εἰς τὸν Ἰταλὸν ἀγρότην νὰ γνωρίζῃ τὶ περιέχουν τὰ προϊόντα του. Αὐτὸ εἶναι τὸ κατάντημά μας καὶ εἴμεθα αἰσιόδοξοι, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἰς τὰς χώρας ἐκείνας ὅλοι φροντίζουν διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὴν Νέαν Ἀγχίαλον, ἔξω ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην, τὸ χωριὸ ἔχει μείνει χωρὶς δάσκαλο, ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὴν Βουλγαρίαν ποὺ ἔμεναν, εἶχαν δασκάλους ἐξαιρετικούς. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας λέγει, ὅτι διέθεσε κεφάλαια διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ ἡμεῖς ἐφτιάξαμε σταύλους, ἀχυρῶνες, ἀλλὰ τὸ Κράτος εἰσάγει ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ γάλατα καὶ κρέατα. Καὶ μὲ αὐτὸ τὸ κατάντημα ἡμεῖς θέλομε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν Γάλλο καὶ τὸν Ἰταλὸ γεωργό. Δι’ αὐτὸ εἰς τὸ τέλος ἡ Κυβέρνησις θὰ μᾶς πῇ, ὅτι πταίει ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἀφοῦ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπιρρίπτει κατὰ 80% τὴν εὐθύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ κατὰ 20% εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡμεῖς συμμορφωθήκαμε πάντοτε μὲ τὰς ὑποδείξεις τοῦ κράτους καὶ ἐνῷ εἰσήγομεν βάμβακα 10.000 τόννων, σήμερον χάριν εἰς τοὺς ἀγρότας κάμνομεν ἐξαγωγὴν 30.000 τόννους. Τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὸ ρύζι, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις φέρνει ρύζι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό. Εἰς τὴν νηματουργίαν ὑπάρχουν 400.000 ἀδράκτια ἀπὸ τὰ ὁποῖα μόνον τὰ 90.000 εἶναι συγχρονισμένα. Οἱ Ἰταλοὶ μόνο στὴ Σικελία ἔχουν ἐργοστάσιον μὲ 300.000 ἀδράκτια, τὸ ὁποῖον εἰσήγαγε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα βάμβακα καὶ ἐξήγαγε νήματα εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ 30% εὐθηνότερα ἀπὸ τὰ ἐγχώρια. Οἱ Ἰταλοὶ καὶ οἱ Γάλλοι ἀγοράζουν τὸ πετρέλαιον πρὸς 90 λεπτὰ τὸ κιλό, οἱ Ἕλληνες πρὸς 3 δραχμ. Ἕνα μηχάνημα 5–10 ἵππων ἔχει 6.000 δραχμές. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει 16.000 δραχμές. Οἱ σωλῆνες τῆς τεχνικῆς βροχῆς πωλοῦνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὸ ⅓ τῆς τιμῆς τῆς Ἑλλάδος. Ἐδῶ δύο Ἕλληνες ἐπῆραν τὸ μονοπώλιον. Ὅλα αὐτὰ ὁ Ἕλλην ἀγρότης καλεῖται νὰ τὰ πληρώσῃ. Ἀλλὰ ποιὸς θὰ ἐργασθῇ; 400.000 ἀγροτόπαιδες ἔφυγαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ αὐτὸ τὸ κατάντημα θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν Γάλλο καὶ τὸν Ἰταλό, διότι οἱ παρὰ πέρα θὰ μᾶς συντρίψουν μὲ τὶς βιομηχανίες. Ἐζητήσαμεν φάρμακα καὶ σπόρο ἀδασμολόγητα. Τίποτα δὲν ἔγινεν. Οἱ Ἰταλοὶ ἔστειλαν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνθρώπους νὰ μάθουν τὸ κλάδεμα τῆς σουλτανίνας καὶ ἡμεῖς δὲν στείλαμε μία ὁμάδα κοριτσιῶν νὰ μάθουν τὸν τρόπο συσκευασίας. Αἱ Τράπεζαι δανείζουν τὸν ξένο ἀγρότη πρὸς 1 καὶ 1,5 τοῖς ἑκατόν, ἐνῷ ἡμεῖς πληρώνομεν 7%. Ὅταν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας ἀποτυγχάνουν, εἰς ἄλλα κράτη, παραιτοῦνται.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι εἶσθε ἀκόμη εἰς τὸ προεκλογικὸν στάδιον.

§34Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἔχω συναίσθησιν, ὅτι εἶμαι εἰς τὴν Βουλήν.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοὐλάχιστον, ἀφοῦ εἶσθε μέσα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ μὴ παραγνωρίζητε ὡρισμένα πράγματα. Ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν ἐπέτυχεν ἀπολύτως. Περιωρίσθη ἡ σιτοκαλλιέργεια κατὰ 12%, πρῶτον. Δεύτερον, ηὐξήθη σημαντικῶς ἡ βαμβακοκαλλιέργεια καὶ ἀπὸ 50.000 τόννους τοῦ 1959 ἐφθάσαμεν αἰσίως τὸ 1961 ἄνω τῶν 85.000 τόννων ἐκκοκκισμένου βάμβακος. Ηὐξήθη ἡ καλλιέργεια τῶν ψυχανθῶν. Ξεύρετε δὲ πολὺ καλλίτερον ἀπὸ ἐμέ, τὶ σημασίαν ἔχει ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας τῶν ψυχανθῶν. Τὰ ψυχανθῆ εἶναι ἡ καλλιτέρα κτηνοτροφή, ἡ ἔχουσα ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καλλιτέραν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἐκτὸς δὲ τούτου καὶ αἱ καλλιεργούμεναι μὲ ψυχανθῆ ἐκτάσεις διατηροῦν τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἐδάφους. Τὶ μοῦ λέγετε, λοιπόν, ὅτι ἀπέτυχε ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Αὐτὰ ἠμπορούσατε νὰ τὰ λέγατε μόνον προεκλογικῶς.

§36Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἐμειώθη ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου καὶ ηὐξήθη ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος καὶ τῶν ψυχανθῶν. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἴπατε, ὅτι ἐδώσατε πρὶν 80 δραχμ. κατὰ στρέμμα, πρᾶγμα ποὺ ἐπεβάρυνε τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Οὕτω μᾶς παρεσύρατε εἰς αὐτὰς τὰς καλλιεργείας.

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ νὰ σᾶς παρασύρωμεν εἰς τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν ἦτο κακόν;

§38Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κακὸ μᾶς ἐκάματε κατὰ τοῦτο. Ἐνῷ ἐκαλλιεργήσαμεν βαμβάκι ἐπετρέψατε τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βαμβάκι δὲν εἰσήχθη.

§40Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Εἰσήχθη ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν δὲν εἰσήχθη, οὔτε ἕνα κιλόν. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ λέγητε αὐτά.

§42Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Εἰσήχθη καὶ σᾶς ὑπέβαλον μάλιστα καὶ διαμαρτυρίαν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀπηντήσατε.

§43Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν ὑποβάλλετε διαμαρτυρίας μὲ τέτοιες ἀνακρίβειες, δὲν θὰ λαμβάνητε ἀπαντήσεις.

§44Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Πῶς θέλετε νὰ καλλιεργήσωμεν βαμβάκι, ὅταν παίρνετε τὸν βαμβακόσπορον εἰς μηδαμινὰς τιμὰς καὶ μᾶς δίδετε τὴν βαμβακόπιττα πρὸς 1,95 τὸ κιλόν; Ἀλλὰ θὰ δῆτε τὸν ἐρχόμενον χρόνον, ἂν ἔχωμεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Διότι καὶ τὸ σιτάρι τὸ ἐπήρατε ἀπὸ τὸν σιτοπαραγωγὸν μὲ 2,60 καὶ τοῦ τὸ δίδετε σήμερον πρὸς 3,60. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπωφελοῦνται οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι συνεκέντρωσαν ὅλο τὸ σιτάρι. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ὅλα τὰ χωριὰ ζητοῦν ἀγωνιωδῶς τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν ἀντέχει, ἐγονάτισε καὶ ἂν δὲν ρυθμισθοῦν τὰ χρέη θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ χωριά των, ὅπως καὶ τὰ ἐγκατέλειψαν. Διατὶ φεύγουν ἀπὸ τὰ χωριὰ καὶ ὄχι ἀπὸ τὰς πόλεις; Αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ χωριό. Αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὸ πρόγραμμα ποὺ λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐφαρμόζει. Ἐνῷ τὰ ἀγροτικὰ δάνεια ἐρευστοποιοῦντο κατὰ 90% ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον σήμερον νὰ ρευστοποιοῦνται μόνον κατὰ 40%. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει γονάτισμα τοῦ ἀγρότου. Ὅλοι εἶναι χρεωμένοι. Ἂν αὐτὸ τὸ ὀνομάζῃ ἡ Κυβέρνησις πρόοδον καὶ εὐτυχίαν τοῦ ἀγρότου, τί νὰ εἴπωμεν. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ηὐξήθη ἡ καλλιέργεια ψυχανθῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ζῶα, διὰ νὰ φᾶνε τὰ ψυχανθῆ αὐτά; Ὅλοι οἱ σταῦλοι ἐρημώθησαν, διότι εἰσάγονται κατεψυγμένα κρέατα. Εὔχομαι ἡ Κυβέρνησις νὰ συνέλθῃ καὶ νὰ μὴ θέλῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ρίψῃ τὴν εὐθύνην κατὰ 80% εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ρίψῃ εἰς τὴν Κυβέρνησίν του τὴν εὐθύνην κατὰ 80%, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα. (Χειροκροτήματα).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἓν σημεῖον ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος ὑπάρχει σύμπτωσις ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι, ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι μέγα, εἶναι βαρυσήμαντον καὶ θὰ σφραγίσῃ τὰς τύχας τῆς χώρας. Ἀνέρχομαι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ τὸ πράττω, διότι πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ παραμικρὰ συμβολὴ εἰς τὴν ὁλόπλευρον διαφώτισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ χρήσιμος θὰ εἶναι καὶ ἀναγκαία. Πρῶτον, θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου διὰ τὸν χαρακτῆρα καὶ τοὺς σκοποὺς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος. Συμφωνῶ, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς Ε.Ο.Κ. ὀφείλεται εἰς οἰκονομικοὺς καὶ εἰς πολιτικοὺς λόγους. Διαφωνῶ, ὅμως, μὲ τὴν ἐκτίμησιν, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὸν χαρακτῆρα τῶν οἰκονομικῶν καὶ πολιτικῶν αἰτίων καὶ σκοπῶν. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ φαινόμενον τῆς ἱδρύσεως τῆς Κ.Ε.Α. εἶναι πολυσύνθετον φαινόμενον. Κατὰ πρῶτον λόγον, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς οἰκονομικοὺς λόγους, ἡ ἵδρυσις τῆς Κ.Ε.Α., ἑνὸς εὐρυτέρου, δηλαδή, οἰκονομικοῦ χώρου, ἐκφράζει μίαν ἀντικειμενικὴν νομοτέλειαν. Ἐκφράζει, δηλαδή, τὴν τάσιν τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς Κοινωνίας, αἱ ὁποῖαι ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς τεχνικῆς προόδου ἀναπτυσσόμεναι θυελλωδῶς, ζητοῦν νὰ ξεπεράσουν τὰς ἀντιθέσεις καὶ τοὺς διαφόρους περιορισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐμποδίζουν τὴν συγκέντρωσιν καὶ συγκεντροποίησιν τοῦ κεφαλαίου καὶ τὴν εἰδίκευσιν τῶν ἐπιχειρήσεων. Κατὰ δεύτερον λόγον, νομίζω, ὅτι ἡ γιγαντιαία συγκέντρωσις τῆς καπιταλιστικῆς παραγωγῆς, ὁ σχηματισμὸς τῶν μεγαλυτέρων οἰκονομικῶν ὀργανισμῶν, ἡ ἀνάπτυξις τῆς νέας τεχνικῆς καὶ αὐτοματοποιήσεως καθιστοῦν, ἀκριβῶς, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ παρὰ πέρα ἐπέκτασις τῆς παραγωγῆς εἰς σειρὰν μονοπωλιακῶν τομέων, καθιστοῦν, λέγω, ἀναγκαίαν τὴν κινητοποίησιν ὁλοκλήρου τοῦ κοινωνικοῦ κεφαλαίου καὶ συνεπῶς, τὴν ρυθμιστικὴν ἀφαίρεσιν ἑνὸς μέρους τῶν μισθῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐσόδων τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν μεσαίων στρωμάτων. Καὶ ἀκριβῶς, ὁ μηχανισμός, ὁ ὁποῖος κινητοποιεῖ μὲ τὸ σύστημα τῶν φόρων καὶ μὲ τοὺς προϋπολογισμοὺς τὰ κοινωνικὰ μέσα διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ μονοπωλιακοῦ κεφαλαίου εἶναι τὸ Κράτος. Ἀλλὰ ἡ κρατικὴ καπιταλιστικὴ συγκρότησις, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερα σὲ κάθε ξεχωριστὴ χώρα δὲν ἀνταποκρίνεται πλέον εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς κυριαρχίας τῶν μονοπωλίων. Τὰ μονοπώλια προσπαθοῦν νὰ προσδώσουν εἰς τὸν ἑαυτόν τους περισσότερον ὑπερεθνικὸν νομικὸν χαρακτῆρα. Ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν εἶναι τελείως σαφές, ὅτι τὰ τελωνειακὰ φράγματα, ἡ πολυπλοκότης καὶ ὁ κατατεμαχισμὸς τῶν νομισματικῶν τιμῶν, ἔγιναν ἐμπόδια διὰ τὴν ἑδραίωσιν τῆς κυριαρχίας τῶν μονοπωλίων. Προσδίδοντας εἰς τὰς μονοπωλιακὰς ἑνώσεις τὴν μορφὴν κρατικῶν συμφωνιῶν τὸ μονοπωλιακὸν κεφάλαιον ἀποκτᾷ τὴν δυνατότητα νὰ χρησιμοποιῇ πρὸς τὸ συμφέρον του τὴν δύναμιν πολλῶν καπιταλιστικῶν κρατῶν καὶ νὰ εὐρύνῃ τὴν σφαῖραν τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἄλλος σοβαρὸς ἐπίσης λόγος, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς Κ.Ε.Α., εἶναι ἡ ἐξεύρεσις ἀγορῶν. Ἡ ἀγορὰ τοῦ καπιταλιστικοῦ κόσμου μετὰ τὸν βʹ παγκόσμιον πόλεμον καὶ ἡ δημιουργία τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου, μετὰ τὴν κατάρρευσιν οὐσιαστικῶς τοῦ ἀποικιοκρατικοῦ συστήματος ἐστένεψε πάρα πολύ. Ὁ παλαιὸς γνωστὸς δρόμος τῆς λύσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἐξωτερικῶν ἀγορῶν μὲ τὴν μέθοδον τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων εἶναι εἰς τὴν ἐποχήν μας πολὺ ἐπικίνδυνος δρόμος. Δι’ αὐτὸ καὶ προσπαθοῦν τὸ ὀξύτατον αὐτὸ πρόβλημα νὰ τὸ λύσουν μὲ νέους τρόπους διὰ τὸ μοίρασμα τῶν ἀγορῶν καὶ τῶν σφαιρῶν ἐπιρροῆς, συγκροτοῦντες ὁμάδας ἰσχυρὰς ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἐπιβληθοῦν σὲ παρόμοια συγκροτήματα. Πρέπει ἀκόμη νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι αἱ ἀπαιτήσεις τῆς ἀναπτυσσομένης ἀτομικῆς βιομηχανίας καὶ οἱ ἔρευνες σ’ αὐτὸν τὸν τομέα ξεπερνοῦν τὶς δυνατότητες τῶν ξεχωριστῶν καπιταλιστικῶν κρατῶν. Τὸ ἀγγλικὸ περιοδικὸν «Ἐκόνομιστ» ἔγραφε: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς πολιτικοὺς λόγους, ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ θεωρεῖται, καὶ ὀρθῶς, ὡς ἡ οἰκονομικὴ βάσις τοῦ ΝΑΤΟ. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς κυρίους πολιτικοὺς σκοποὺς τῆς ἱδρύσεως τῆς Κ.Ε.Α., ἢ μᾶλλον ὁ κύριος σκοπός, εἶναι ἡ κινητοποίησις ὅλων τῶν οἰκονομικῶν, πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν πηγῶν καὶ ἐναντίον τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόσμου καὶ ἐναντίον τῶν κοινωνικοῦ χαρακτῆρος κινημάτων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν χωρῶν τῆς Κ.Ε.Α. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ χθὲς ἀπὸ τὸν σεβαστὸν Πρόεδρον κ. Στεφανόπουλον καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ζίγδην, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς Κ.Ε.Α., μιᾶς τρίτης δηλαδὴ συμπαγοῦς δυνάμεως, μεταξὺ τῶν δύο ἄλλων μεγάλων δυνάμεων, τῆς Ε.Σ.Σ.Δ. καὶ τῶν Η.Π.Α., συμβάλλουν εἰς τὴν διαφύλαξιν τῆς παγκοσμίου εἰρήνης. Θὰ ἠθέλαμεν καὶ ἡμεῖς νὰ συμμερισθῶμεν τὴν πίστιν τῶν κυρίων ἀξιοτίμων συναδέλφων. Ὅμως καὶ διὰ λόγους γενικῆς φύσεως καὶ διὰ λόγους εἰδικοὺς, ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς Κ.Ε.Α. δυστυχῶς ἐντείνει τὴν διάσπασιν τῆς Εὐρώπης εἰς ἀντιμαχόμενα οἰκονομικὰ καὶ στρατιωτικὰ μπλὸκ καὶ δημιουργεῖ προσθέτους πηγὰς διεθνοῦς ἐντάσεως. Καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς γενικοὺς λόγους νομίζομεν, ὅτι κανεὶς ἀπὸ τοὺς παράγοντας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι γεννοῦν τοὺς πολέμους καὶ εἶναι σύμφυτοι μὲ τὸν ἰμπεριαλισμὸν δὲν ἔχει ἐξαφανισθῆ. Καὶ ὡς πρὸς τὸν εἰδικὸν λόγον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Δυτικὴ Γερμανία, διότι εἶναι ἡ ἰσχυροτέρα οἰκονομικὴ δύναμις τῆς κοινότητος, κατέχει κυρίαρχον θέσιν εἰς αὐτήν. Ἀλλὰ ἡ Δυτικὴ Γερμανία τῆς σήμερον, εἰς τὴν ὁποίαν κυριαρχοῦν τὰ ἴδια μονοπωλιακὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα ἐστήριξαν τὸν Χιτλερισμόν, ἀνεγεννήθη κυρίαρχον τὸ μιλιταριστικὸν πνεῦμα καὶ ἔγινεν ἐπίσημος πολιτικὴ ὁ νεοφασισμός, δὲν εἶναι παράγων εἰρήνης εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἡ Δυτικὴ Γερμανία εἶναι ὁ παράγων, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς προσπαθείας αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται διὰ τὴν συνεννόησιν μεταξὺ τῶν δύο κόσμων κρατεῖ τὴν πλέον ἀδιάλλακτον καὶ φιλοπόλεμον στάσιν. Τὰ γερμανικὰ μονοπώλια, τὰ ὁποῖα ἔπαιξαν τὸν ρόλον τῆς κυρίας κινητηρίου δυνάμεως διὰ τὴν συγκρότησιν τῆς Κ.Ε.Α. ἐπιδιώκουν νὰ θέσουν τὸ δυναμικὸν τῆς Εὐρωπαϊκῆς κοινότητος εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πολεμικῶν των σχεδίων. Καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ προσπαθῶμεν νὰ τὸ συμπεράνωμεν αὐτό. Ὁ ἴδιος ὁ Καγκελλάριος Ἀντενάουερ ἐδήλωσεν εἰς τὸ Μπούντεσταγ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1952 τὰ ἑξῆς: «Δὲν θὰ μπορέσουμε», εἶπεν ὁ Ἀντενάουερ, «νὰ ξαναπάρουμε τὸ Βερολῖνο καὶ τὶς ἀνατολικὲς περιοχὲς τῆς Γερμανίας, παρὰ μόνον μὲ τὴν ἕνωσι τῆς Εὐρώπης». Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς ἕνα καίριον θέμα, τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὸν κίνδυνον ποὺ θὰ διατρέξῃ ἡ οἰκονομία μας ἀπὸ τὰ ξένα μονοπώλια καὶ τὴν εἰσβολὴν τοῦ ξένου κεφαλαίου. Τὸν κίνδυνον αὐτὸν δὲν τὸν ἠρνήθη παντελῶς οὔτε ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ὅμως διὰ νὰ ἐλαττώσῃ τὴν σημασίαν τοῦ κινδύνου, ἐπρόσθεσεν, ὅτι αἱ μονοπωλιακαὶ καταστάσεις ἐλέγχονται ἀπὸ πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς δυνάμεις καὶ συνεπῶς κατὰ τὴν γνώμην του κίνδυνος δὲν ὑπάρχει. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἀκριβῶς, τὸ κύριον, τὸ οὐσιαστικὸν χαρακτηριστικὸν τοῦ κεφαλαιοκρατικοῦ συστήματος εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν εἶναι ἡ κυριαρχία τῶν μονοπωλίων. Νὰ ὑπομνήσω μερικὰ πασίγνωστα γεγονότα; Τὸ ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὸ ἓν ἑκατοστὸν τοῦ πληθυσμοῦ κατέχει τὰ 60% τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ ἓν ἑκατοστὸν τοῦ πληθυσμοῦ τὰ 50% τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Νὰ ὑπομνήσω, ἐπίσης, ὅτι εἰς τὰς Η.Π.Α. ὀκτὼ μονοπώλια ἐλέγχουν τὰ 80% τῆς παραγωγῆς τοῦ χάλυβος, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὰ 9)10 τῆς χημικῆς βιομηχανίας ἐλέγχονται ἀπὸ ἕνα μόνον τράστ, ὅτι εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ὀκτὼ ἑταιρεῖαι κατέχουν τὸ 80% τῆς ἠλεκτροτεχνικῆς βιομηχανίας, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ ἀλουμινίου ἐλέγχεται ἀπὸ μίαν μόνον ἑταιρείαν; Ποία πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ δύναμις δύναται νὰ ἐλέγξῃ αὐτοὺς τοὺς παντοδυνάμους κολοσσούς; Ἀκριβῶς τὸ ἀντίστροφον συμβαίνει. Τὰ μονοπώλια ἐλέγχουν καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ τὸν Τύπον καὶ τὴν κοινωνικὴν ζωήν. Οἱ ἴδιοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν μονοπωλίων κατέχουν καιρίας θέσεις εἰς τὰς Κυβερνήσεις. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὁ Τζέϊμς Φόρεσταλ ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ταὐτοχρόνως συνεταῖρος εἰς τὸν Τραπεζιτικὸν Οἶκον Ντίλλον Ἕντ Κόμπανυ. Ὁ Λούϊς Τζόνσον ἦτο Ὑπουργὸς καὶ ταὐτοχρόνως διευθυντὴς τοῦ συγκροτήματος οἰκονομικοῦ μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον τώρα ὑπάγεται εἰς τὴν Τζένεραλ Νταϊνάμικς. Ὁ Ρόμπερτ Λόβετ συνεταῖρος εἰς τὴν Ἑταιρείαν Μπράουν–Μπρόδερς Χάριμ ἐγένετο Ὑπουργὸς ἐπὶ 2ετίαν. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν Ἀϊζενχάουερ 20 μέλη της ἦταν οἱ ἴδιοι ἑκατομμυριοῦχοι καὶ ἐκπρόσωποι μεγάλων ἑταιρειῶν. Εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὰ 19 μέλη της, τὰ 12 εἶναι ἐκπρόσωποι μονοπωλίων. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν Ἀντενάουερ ἀπὸ τὰ 18 μέλη της, τὰ 12 εἶναι ἐκπρόσωποι μεγάλων ἑταιρειῶν. Ἀλλὰ ἡ ἄποψις, ὅτι δὲν κινδυνεύει ἡ χώρα μας ἀπὸ τὰ μονοπωλιακὰ συγκροτήματα καὶ τὴν ἐπιδρομὴν τοῦ ξένου κεφαλαίου, ἐστηρίχθη καὶ εἰς ἄλλην ἐπιχειρηματολογίαν. Εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι σήμερον τὸ μονοπωλιακὸν κεφάλαιον, δὲν ἔρχεται ὡς ἐκμεταλλευτὴς ὡς συνέβαινε τὸν 19ον αἰῶνα, ἀλλ’ ὡς παράγων ὑποστηρίξεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν χωρῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ διεθνὴς πρακτικὴ καὶ ἡ ἰδική μας ἐπὶ τοῦ προκειμένου παλαιοτέρα καὶ πρόσφατος ἐμπειρία, μᾶς πείθουν περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Τὸ ξένον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἦλθε μεταπολεμικῶς εἰς τὴν χώραν μας, δὲν ἦλθεν ὡς παράγων ἀναπτύξεως, ἀλλ’ ὡς στυγνὸς ἐκμεταλλευτὴς τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου. Τί πρῶτον καὶ τί δεύτερον νὰ ἀναφέρωμεν. Τὴ Λάρυμνα, τὸ ἀλουμίνιο, τὰ μεταλλεῖα; Ἀλλὰ καὶ γενικώτερον. Σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ Ο.Η.Ε. ἐκ τῶν τοποθετηθέντων εἰς τὴν Λατινικὴν Ἀμερικὴν κεφαλαίων, κἄθε δολλάριον ἀπέφερε κέρδος 3,17 δολλάρια κατὰ τὰ ἔτη 1946 ἕως 1954. Σύμφωνα μὲ ἄλλα στοιχεῖα τὰ Ἀμερικανικὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἦλθον ὡς ἐπενδύσεις εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας, ἀπέδωσαν κέρδος καθαρὸν κατὰ τὰ ἔτη 1946–1959 2½ δολλάρια τὸ κἄθε δολλάριον. Αἱ καπιταλιστικαὶ χῶραι παίρνουν κἄθε χρόνον ὡς κέρδος ἀπὸ τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας 20 δισεκατομμύρια δολλάρια. Τί εἶναι λοιπὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιδράσῃ τώρα καὶ ὡς διὰ μαγείας θὰ μεταμορφώσῃ τὸ ἀδηφάγον μονοπωλιακὸν κεφάλαιον εἰς παράγοντα ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας; Μήπως αὐτὸ τὸ κεφάλαιον δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐματαίωσε τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας μας; Ἐπίσης, οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., ἐχρησιμοποίησαν κατὰ κόρον τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀνάγκης μειώσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἄνευ αὐτοῦ λέγουν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ πρόοδος τοῦ Ἔθνους. Ἐπίσης, ὡμίλησαν περὶ τῆς ἀνάγκης ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων. Οὐδεὶς βεβαίως ἠμφισβήτησε τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ὑποβιβάσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, τοῦ συγχρονισμοῦ τῶν ἐπιχειρήσεών μας καὶ τῆς ἀνόδου τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας. Ἐρωτᾶται ὅμως, τίνι τρόπῳ θὰ πραγματοποιηθῇ αὐτὸς ὁ σκοπός; Ὁ δρόμος ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἐγκαινιασθῇ μὲ τὴν Ε.Κ.Α., δὲν θὰ εἶναι δρόμος φυσιολογικῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ δρόμος ὁδηγῶν μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν εἰς τὴν βεβαίαν καταστροφὴν ἑνὸς μεγάλου τμήματος τοῦ παραγωγικοῦ της μηχανισμοῦ. Κατ’ ἀρχὴν σημειώνομεν, ὅτι σήμερον δὲν ὑφίσταται καθεστὼς ἐλευθέρας οἰκονομίας ὑπὸ τὴν παλαιὰν ἔννοιαν τοῦ ὅρου ποὺ ἐγνωρίζομεν, διότι αὕτη ἔχει ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν μονοπωλίων. Ἀνταγωνισμὸς βεβαίως θὰ ὑπάρξῃ, ἀλλ’ αὐτὸς θὰ γίνῃ μεταξὺ τῆς μικρᾶς καὶ καθυστερημένης ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν μονοπωλιακῶν μεγαθηρίων καὶ θὰ καταλήξῃ εἰς τὴν καταστροφὴν τοῦ ἀδυνάτου. Ἡ ρυθμιστικὴ παρέμβασις τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις ἀσήμαντον μόνον ἐπίδρασιν θὰ ἔχῃ εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν οἰκονομικῶν νόμων. Ὁ κ. Ζίγδης εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὴν οἰκονομικὴν πραγματικότητα κατὰ τρόπον στατικόν. Εἰς τὰ ἐρείπια μιᾶς ἀποτυγχανούσης οἰκονομικῆς μονάδος, εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ἀναπτύσσεται ἑτέρα, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομίαν εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα. Ἡμεῖς δὲν ἀντιμετωπίζομεν στατικῶς, ἀλλὰ ρεαλιστικῶς τὰ πράγματα. Δὲν ἀρνούμεθα, ὅτι θὰ γίνουν εἰς τὸν χῶρον τῆς Κ.Ε.Α. νέαι ἐπενδύσεις καὶ θὰ ἱδρυθοῦν νέαι οἰκονομικαὶ μονάδες. Τὸ πρόβλημα εἶναι, πρὸς ποῖον κλάδον καὶ εἰς ποῖον χῶρον θὰ κατευθυνθοῦν αἱ ἐπενδύσεις αὐταί. Καὶ ἡ δυναμικὴ ἀκριβῶς τῆς οἰκονομίας, διδάσκει, ὅτι αἱ πλέον σύγχρονοι καὶ αἱ πλέον δυναμικαὶ ἐπιχειρήσεις θὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τῶν ἀδυνάτων ἐπιχειρήσεων καὶ ἀπὸ τὴν ἐδαφικὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀγορᾶς. Ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος, δὲν παρέλειψε νὰ ἐπισημάνῃ τὸν θανάσιμον κίνδυνον ποὺ θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν ἀδυσώπητον λειτουργίαν τῶν οἰκονομικῶν νόμων τοῦ ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ καὶ ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην τοῦ προγραμματισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων καὶ τῶν παραγωγικῶν μονάδων. Ἀλλ’ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁ ἔμπειρος οἰκονομολόγος, γνωρίζει, ὅτι εἰς τὰ ζητήματα τῆς οἰκονομίας, οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι εἶναι ἀδυσώπητοι καὶ σκοπὸς μοναδικὸς τοῦ κεφαλαίου εἶναι τὸ συμφέρον καὶ τὸ ἀνώτατον κέρδος. Ἡ πεῖρα διδάσκει, ὅτι ὁ ἰμπεριαλισμός, τὴν ἀρχὴν τοῦ διεθνοῦς καταμερισμοῦ τῆς ἐργασίας τὴν μετέβαλεν εἰς ὅπλον διασπάσεως τοῦ κόσμου εἰς Μητροπόλεις καὶ Ἀποικίας, εἰς βιομηχανικὰς καὶ ἀγροτικὰς χώρας. Τί τώρα συνετέλεσεν, ὥστε ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νὰ λειτουργήσῃ ὑπὲρ τῶν ἀδυνάτων; Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐπέτυχε τὴν ἐκβιομηχάνισίν της, διότι τοῦτο δὲν συνέφερεν εἰς τοὺς δῆθεν προστάτας της ἰμπεριαλιστάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, προσέθεσεν, ὅτι ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., θὰ κατοχυρώσῃ καὶ τὴν ἐθνικήν μας ἀνεξαρτησίαν. Ταὐτοχρόνως, ὅμως, τονίζεται πανταχόθεν, ὅτι ἡ ἐποχὴ τῆς οἰκονομικῆς ἀνεξαρτησίας τῶν Κρατῶν παρῆλθεν. Ἐπίσης, τονίζεται, ὅτι παρῆλθεν καὶ ἡ ἐποχὴ τῆς ἐθνικῆς αὐτοτελείας. Διὰ ποίαν, λοιπόν, ἀνεξαρτησίαν συγκεκριμένως πρόκειται; Ὡς γνωστόν, ἡ ἔννοια τῆς ἀνεξαρτησίας δὲν εἶναι μία ἔννοια ἀφηρημένη. Ἐπίσης, γνωστὸν εἶναι, ὅτι τὴν βάσιν τῆς ἀνεξαρτησίας ἑνὸς Ἔθνους, προπάντων σήμερον, τὴν ἀποτελεῖ ἡ οἰκονομική του ἀνεξαρτησία. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δὲν παρῆλθεν οὔτε ἡ ἐποχὴ τῆς ἐθνικῆς αὐτοτελείας, οὔτε ἡ ἐποχὴ τῆς οἰκονομικῆς ἀνεξαρτησίας τῶν Κρατῶν. Ἱκανὸς ἀριθμὸς λαῶν, ἀπελευθερωθέντων τελευταίως ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῆς ἀποικιοκρατίας καὶ τῶν συνεταίρων μας τῆς Ε.Κ.Α., οἰκοδομοῦν ἀνεξάρτητον οἰκονομικήν, πολιτικὴν καὶ ἐθνικὴν ζωήν. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κοινότης, λόγῳ τῆς κυριαρχίας εἰς αὐτὴν τῶν μονοπωλίων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι παραγωγικὴ κοινότης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βασίσῃ τὰς σχέσεις της ἐπὶ τῆς ἰσοτιμίας καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἀμοιβαίας ἀνιδιοτελοῦς βοηθείας. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται περαιτέρω, κινδυνεύει ἄραγε ἀπὸ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. καὶ ὁ ἐθνικός μας πολιτισμός; Ἀπαντῶ εὐθέως ναί. Ἄν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἀναπτυχθῇ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας, καὶ ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι δὲν θὰ ἀναπτυχθῇ, ἂν δὲν δημιουργηθοῦν ἐργοστάσια καὶ ἐπιχειρήσεις δυνάμεναι νὰ ἀπασχολήσουν τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας, ἂν συνεχισθῇ τὸ κῦμα μεταναστεύσεως, ὅπερ πιστεύομεν ἡμεῖς, ὅτι θὰ συνεχισθῇ καὶ ἂν συνεχισθῇ ἡ ἀποικιοποίησις τῆς χώρας, τότε ἂς εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι κινδυνεύει ὁ Ἑλληνισμός, κινδυνεύει ἡ ἠθικὴ ὑπόστασίς του καὶ ἡ φυσικὴ ἐπιβίωσίς του. Ἀλλὰ οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν, λέγουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη διέξοδος διὰ τὴν χώραν μας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὸ δίλημμα αὐτὸ εἶναι τεχνικόν. Καὶ δὲν ὑπαγορεύεται ἀπὸ λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἀλλὰ ἀπὸ λόγους πολιτικοῦ χαρακτῆρος. Προβάλλουν καὶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ ἐμπορικαί μας συναλλαγαὶ εἶναι προσηρμοσμέναι πρὸς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην. Πέραν τοῦ ὅτι ἡ ἀγορὰ αὐτὴ διὰ τὰ προϊόντα μας φθίνει συνεχῶς, τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύει τὸν μονόπλευρον προσανατολισμὸν τῆς χώρας μας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ ὁδὸς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας καὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ της δὲν διέρχεται ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας μας δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν φυσιολογικὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον διδάσκει ἡ πεῖρα καὶ ὑπαγορεύει ἡ λογική. Ποίαν σοβαρότητα ἔχει τὸ μεγαλεπίβολον σχέδιον τῆς κατακτήσεως τῆς ἀγορᾶς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος φαίνεται ἀπὸ σημερινὸν τηλεγράφημα τῶν βορεινῶν χωρίων τῆς Θεσσαλίας, τὰ ὁποῖα ζητοῦν ἐπειγόντως βοήθειαν, λόγῳ τοῦ ἀποκλεισμοῦ των ἐκ τῶν χιόνων. Δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ρίψις ἐφοδίων. Αὐτὸ δεικνύει εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται καὶ ἡ οἰκονομία μας καὶ ἡ κρατική μας ὀργάνωσις. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει ὅλας τὰς προϋποθέσεις νὰ ἀναπτύξῃ εἰς ὑψηλὸν βαθμὸν τὴν οἰκονομίαν της. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας πρέπει νὰ στηριχθῇ ἀπὸ ἀπόψεως ἀγορᾶς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Χώρας. Πρέπει, πρῶτον, νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ. Ἡ ἐξεύρεσις τῶν πόρων, διὰ τὴν ἀνάπτυξίν της, χωρὶς βεβαίως, νὰ ἀποκλεισθῇ τὸ ξένον κεφάλαιον, ὅταν δὲν ἀποβλέπει εἰς ληστρικὴν ἐκμετάλλευσιν, πρέπει νὰ στηριχθῇ κυρίως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δυναμικόν. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ κυρίως εἰς τὴν δημιουργίαν βαρείας βιομηχανίας. Πρέπει νὰ γίνῃ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνισθῇ τὰ ξένα μονοπώλια. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ ἀξιοποιήσῃ καὶ νὰ καρπωθῇ αὐτὸν τὸν πλοῦτον τῆς γῆς του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ χώρα μας καὶ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν ὅλαι αἱ ἀνεξάρτητοι καὶ ἀδέσμευτοι χῶραι. Αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ἐβοήθησε τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας νὰ ἀναπτύξουν εἰς σημαντικὸν βαθμὸν τὰς καθυστερημένας οἰκονομίας των. Ὁ σοσιαλιστικὸς κόσμος εἶναι μία οἰκονομικὴ πραγματικότης καὶ καμμία χώρα δὲν πρέπει νὰ τὴν ἀγνοῇ. Ὁ σοσιαλιστικὸς κόσμος ἀντεπροσώπευε τὸ 36% τῆς παγκοσμίου βιομηχανίας, τὸ 1960 καὶ τὸ 1965 θὰ ἔχῃ πλέον τοῦ 50%. Ὁ σοσιαλιστικὸς κόσμος ἐβοήθησε τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας κυρίως, εἰς τὸν τομέα τῆς ἐκβιομηχανίσεως. Μὲ τὴν βοήθειαν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας, δημιουργοῦνται τώρα 350 ἐπιχειρήσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων πλέον τῶν 100 εἶναι ἐπιχειρήσεις βαρείας βιομηχανίας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀνεξάρτητον καὶ ἀδέσμευτον πολιτικὴν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ ἡ χώρα μας. Τὸ Ἔθνος ἔχει εἰσέλθει εἰς μίαν σκληρὰν δοκιμασίαν. Καὶ ἀπὸ τὴν δοκιμασίαν αὐτὴν ὁ λαὸς καὶ ἡ χώρα θὰ ἐξέλθουν εὐχερέστερον, ὅταν ἀποκατασταθῇ ἡ Δημοκρατία. Ὁ ἀγὼν διὰ τὴν Δημοκρατίαν συνδέεται μὲ τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Ἔθνους. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντάξιος τῶν ἀγωνιστικῶν του παραδόσεων, θὰ εὕρῃ τὴν δύναμιν διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἐλευθέρους θεσμοὺς καὶ νὰ ἑδραιώσῃ τὸ μέλλον τοῦ τόπου του.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν πρώτην ἀγόρευσίν μου, πρὸ ἡμερῶν, ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, ἐνθυμεῖσθε, νομίζω, ὅτι σᾶς εἶπον, ὅτι θεωρῶ εὐτυχὲς σύμπτωμα τὸ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Βουλὴν συζητοῦνται παραλλήλως καὶ ἐναλλὰξ τὰ δύο καίρια θέματα τῆς Ἑλλάδος, τὸ πολιτικὸν —διότι κατ’ οὐσίαν τὸ πολιτικὸν θέμα συζητεῖται— καὶ τὸ οἰκονομικόν, διότι μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν κατ’ οὐσίαν γίνεται ἀνατομὴ τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ εἶναι εὐχάριστον σύμπτωμα, διότι καὶ ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ἐὰν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, πρέπει νὰ λάβωμεν, ἀφοῦ ἀκούσωμεν καὶ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἀρχίσαμεν μὲ τὸ πολιτικόν, συνεχίζομεν μὲ τὸ οἰκονομικόν, διὰ νὰ κλείσωμεν εἰς τὸ πολιτικόν, διότι τὸ πολιτικὸν πρόβλημα εἶναι πολὺ ἀνοικτόν. Ἔρχομαι ἤδη ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος, τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Βέβαια εἶναι εὔκολον νὰ κάμνωμεν μίαν πρόχειρον ἔκθεσιν μιᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως, μίαν πρόχειρον ἔκθεσιν μερικῶν μέτρων ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ κατόπιν εὐχαριστημένοι, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ ἴδια. Σήμερον, ὅμως, αἱ εὐθῦναι ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκωμεν καὶ ἐν τῷ συνόλῳ εἶναι πολὺ μεγάλη, διότι ἀπέναντί μας δὲν ἔχομεν τὸν κόσμον τὸν πρὸ 50 ἐτῶν, καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν κινεῖται εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν τὸν πρὸ 50 ἐτῶν τὸν εἰδυλλιακὸν καὶ ἤρεμον, κινεῖται σὲ ἕνα δύσκολον κόσμον μὲ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχομεν συλλάβει. Τὰ φαινόμενα αὐτὰ στηρίζονται εἰς τὴν φυσικὴν καὶ τὴν τεχνικὴν ἐπιστήμην, εἰς τὴν ἀναδιαμόρφωσιν τῆς ὕλης τῆς γῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπου καὶ εἶναι τόσον δυνατὰ καὶ τόσον ἔντονα, ὥστε δικαιολογεῖται καὶ μία καθυστέρησις. Ἀλλὰ ὡς εὐσυνείδητοι κριταὶ τῶν πραγμάτων καὶ εὐσυνείδητοι χειρισταὶ τῆς ζωῆς τῶν συγχρόνων μας, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ σταθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς σημερινῆς ἐποχῆς. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα καὶ ἔχομεν ἀκούσει τόσας δυστυχίας, τόσας ἀθλιότητας, τόσην ἀνεργίαν, τόσην πεῖναν εἰς τὸν κόσμον καὶ λησμονοῦμεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται αὐτά, δηλαδή, ὅτι εἴμεθα εἰς θέσιν σήμερον μὲ τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν τεχνικὴν νὰ κατασκευάσωμεν ὅλα τὰ ἀγαθὰ δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, αὐτὸ δὲν τὸ ἔχομεν ἐπαρκῶς κατανοήσει. Ὡμίλησαν προηγουμένως ὁ κ. Καραγκιώζης, διὰ τὰ ἀγροτικά, ὁ κ. Βασματζίδης γεωπόνος καὶ ὁ καθηγητὴς κ. Κιτσίκης, δι’ ὅλα τὰ γενικὰ θέματα καὶ ἦτο οὐσιώδης ἡ συμβολή των. Δὲν ἐπιτρέπεται σήμερον νὰ ἀγνοοῦμεν, ὅτι ὁ κόσμος δὲν ζεῖ παρὰ εἰς μίαν εὐημερίαν θεαματικὴν καὶ ἐπιφανειακήν. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ἠμποροῦμεν ἐντὸς τριμήνου νὰ ἀπασχολήσωμεν ὅλους τοὺς ἀνέργους, εἶναι δὲ οἱ ἄνεργοι 300.000, ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν ἐργασίαν δι’ ὅλους τοὺς ὑποαπασχολουμένους, καὶ ἐντὸς δεκαετίας, κύριοι, ἠμποροῦμεν νὰ δεκαπλασιάσωμεν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Καὶ ἀντὶ νὰ ἐπιχαίρῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι κἄθε χρόνον ἐμφανίζει αὔξησιν εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα 4,2% καὶ 4,6%, πρέπει νὰ ἐντρέπεται, διότι γνωρίζει τὰς δυνατότητας τὰς ἐπιστημονικὰς καὶ τὰς τεχνικάς. Ἀλλὰ νὰ διερωτηθῶμεν, μήπως ἡ ἄγνοιά μας αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τόπον, μήπως ἡ ἄγνοια τῶν σημερινῶν συνθηκῶν ἀπὸ ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι διοικοῦμεν τὰ κοινὰ εἰς ἐπαρκῆ βαθμὸν καὶ δὲν ἔχομεν γνῶσιν, μήπως λέγω, καὶ αὐτὴ ἡ ἰδική μας ἡ ὑστέρησις εἶναι ἡ μαστίζουσα τὸν τόπον. Λυποῦμαι ποὺ σᾶς τὸ λέγω αὐτό, δυστυχῶς, ἀλλὰ τὸ λέγω, διὰ νὰ σᾶς συγκινήσω, τὸ λέγω, διὰ νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι εἶναι τόσον κρίσιμοι αἱ συνθῆκαι, ὥστε πρέπει, ὅπως λέγει ὁ λαός, νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὰ ροῦχα μας, δὲν λέγω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὰ ροῦχα μας, ἀλλὰ νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ μυαλὸ μας καὶ νὰ βάλωμε καινούργια μυαλά. Θὰ ἐπιβεβαιώσω τὰ συγκεκριμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα τόσον γενικῶς σᾶς εἰσήγαγα καὶ θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος, ὄχι μόνον, διότι τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ σημεῖα ἔχουν ἐκτεθῆ, ἀλλὰ καὶ διότι, νομίζω, ὅτι ἡ συντομία εἶναι ἡ καλλιτέρα ἀρετή. Καὶ λυποῦμαι, διότι ἀστοχεῖ, ἐνίοτε ἡ συζήτησις ἐντὸς τῆς Βουλῆς, μὲ συγχωρῆτε, εἶμαι νέος συνάδελφος, ἀλλὰ εἶμαι παλαιός, παλαιότερος ἀπὸ πολλοὺς εἰς τὸ βῆμα, ἀλλὰ ἐὰν ποτὲ αἰσθανθῶμεν ὅλοι μας κἄποιαν δυσφορίαν, διότι ἤδη ἡ συζήτησις τοῦ τεραστίου αὐτοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος μᾶς προκαλεῖ κἄποιαν ἀραίωσιν καὶ κἄποιαν ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος, εἶναι διότι πρέπει νὰ προσέχωμεν εἰς τοιαῦτα θέματα νὰ εἴμεθα πολὺ σαφεῖς, νὰ μὴ κάμνωμεν παραλείψεις, ἀλλὰ νὰ λέγωμεν τὰ οὐσιαστικὰ προβλήματα. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι πολὺ οὐσιαστικὸς καὶ σύντομος καὶ θὰ ἐξετάσω ἐν πρώτοις τοῦτο. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ εἰσόδου τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. πρέπει, πρῶτον, νὰ ἔχωμεν πλήρη ἐπίγνωσιν τεχνικὴν καὶ οἰκονομικήν, φθάνω νὰ τὴν εἴπω, τεχνικήν, διὰ νὰ δείξω πόσον συγκεκριμένη πρέπει νὰ εἶναι, πρέπει νὰ ἔχωμεν πλήρη ἐπίγνωσιν καὶ τὸ πῶς θὰ εἰσέλθῃ καὶ εἰς τὸ ποῦ θὰ εἰσέλθῃ. Ποία εἶναι, λοιπόν, ἡ Ἑλλὰς ἡ σημερινὴ καὶ τὰ κύρια χαρακτηριστικά της, μὲ τὰ ὁποῖα εἰσέρχεται ἢ πρόκειται νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Τὰ χαρακτηριστικὰ αὐτὰ καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ χαρίσητε δι’ ὀλίγον τὴν προσοχὴν σας, ἔστω καὶ εἰς ἐλαχίστους ἀριθμούς, εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἐλέχθη εἰς γενικότητα, ὅτι εἴμεθα ἀδύνατοι ἐνώπιον τῶν ἄλλων κρατῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὅταν ὁμιλῆτε διὰ οἰκονομικὰ θέματα καὶ διὰ συγκεκριμένα προβλήματα τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ, δὲν πρέπει αἱ σκέψεις σας καὶ αἱ σκέψεις μας νὰ εἶναι ποιοτικαί, πρέπει νὰ ἔχουν καὶ ποσοτικὴν εἰκόνα διὰ νὰ εἶναι ἄρτιαι. Θὰ σᾶς δώσω καὶ τὴν ποσοτικὴν εἰκόνα τῆς ἀναλογίας ἡμῶν πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους. Ὁ κ. Βοβολίνης, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται τόσον πολὺ μὲ τὰ συγκεκριμένα θέματα, φαντάζομαι, ὅτι θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Τὸ ἐθνικὸν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα, πολλοὶ ἀπὸ σᾶς τὸ γνωρίζουν, ἡ ὁλότης δὲν τὸ γνωρίζει. Ὅταν πρόκειται νὰ ἀποφασίσωμεν διὰ τὴν ὁλότητα τοῦ Ἔθνους πρέπει νὰ γνωρίζωμεν αὐτά. Ἐὰν εἶναι διὰ τὸ κατ’ ἄτομον, διὰ τὸν μέσον Ἕλληνα μία μονάς, διὰ τὸν μέσον Ἰταλὸν εἶναι 2,5 καὶ ἡ Ἰταλία λέγεται πτωχή, διὰ τὸν μέσον Γάλλον εἶναι 4 ἢ 5, διὰ τὸν Ὁλλανδὸν, ὅπου παραδόξως ἡ Ἀριστερὰ ἀνέφερε πολλὲς φορὲς τὴν Ὁλλανδίαν, ὄχι ἡ Δεξιά, διὰ τὸν Ὁλλανδὸν εἶναι 6 ἢ 7 καὶ διὰ τὸν Ἀμερικανὸν εἶναι 10. Ὥστε, ἐνῷ ἡμεῖς ἔχομεν ἐθνικὸν εἰσόδημα 1 κατὰ κεφαλὴν καὶ κατ’ ἔτος, οἱ ἄλλοι ἔχουν 4πλάσιον, 5πλάσιον, 6πλάσιον καὶ 10πλάσιον οἱ Ἀμερικανοί. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ δυνάμεων. Πρέπει νὰ σᾶς τρομάξῃ ἡ διαφορὰ αὐτὴ δυνάμεων. Δὲν γνωρίζω τὶ θὰ ψηφίσητε τελικῶς, ἀλλὰ ὅταν ὁ κ. Καραγκιώζης εἶπε, προσέξατε ποῦ μᾶς πᾶτε, μᾶς πᾶτε εἰς ἕνα τεράστιον μηχανισμόν, παραγωγικὸν μηχανισμὸν καὶ βεβαίως, ἀπὸ πολλῶν πλευρῶν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ πλεονεκτήματα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολλῶν ἄλλων πλευρῶν, ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι οἱ εἰσηγηταὶ ὡμολόγησαν, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καταστροφὴ καὶ τὸ αἰσθάνεται κανείς, ὅταν μία μηχανὴ δέκα ἵππων πηγαίνῃ νὰ συναγωνισθῇ μίαν μηχανὴν 100 ἵππων. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, τὸ κατ’ ἄτομον. Εἴμεθα τόσον χαμηλὰ εἰς τὴν κλίμακα, ἕνα ἔναντι 3, 4, 5, 6 ἢ καὶ 10. Πλὴν τοῦ κατ’ ἄτομον ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πρέπει νὰ ἐρωτήσητε καὶ τὸ κατ’ ἄτομον ἀτομικὸν ἐσωτερικὸν εἰσόδημα, δηλαδὴ τὴν κατανομὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰσοδήματος ἀνὰ τοὺς πολίτας καὶ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα θὰ τὰ ξεύρητε ἀρκετοί, δὲν τὰ ξεύρητε ὅλοι, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰ μάθητε ὅλοι. Ἡ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι ἡ ἑξῆς, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, εἰς δραχμάς. Εἴμεθα 8.300.000 περίπου Ἕλληνες, λέγει ἡ ἀπογραφὴ ἡ τελευταία. Ἔχομεν ἐθνικὸν εἰσόδημα, λέγεται 70, λέγεται 60. Οἱ οἰκονομολόγοι οἱ κλασσικοὶ διαφωνοῦν μὲ ἡμᾶς τοὺς τεχνικοὺς εἰς πολλὰ σημεῖα, μὲ τοὺς παλαιοὺς κλασσικοὺς οἰκονομολόγους καὶ οἱ οἰκονομολόγοι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον κάμνουν ἕνα λάθος, διότι ὑπολογίζουν, ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα μας, ἀλλὰ μοῦ ἐξέφυγε τῶν ὀδόντων, διότι ἔχει οὐσιώδη σημασίαν, ὑπολογίζουν καὶ τὰς ὑπηρεσίας, ὡς δημόσιον εἰσόδημα, ἐνῷ δὲν εἶναι εἰσόδημα αἱ ὑπηρεσίαι, εἶναι κατανάλωσις. Ἀφήνω, λοιπόν, διὰ νὰ μὴν ἔχωμεν μὲ τὴν Δεξιὰν πτέρυγα διαφωνίαν ἀπὸ τοῦδε, ἀφήνω τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα 50–60–70 δισεκατομμ. τὸν χρόνο. Πῶς κατανέμεται τὸ εἰσόδημα τοῦτο τῶν πολιτῶν; Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἴχατε τὴν δυνατότητα νὰ ἦσθε οἱ εἰσπράκτορες τοῦ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ νὰ ἀρχίσητε νὰ τὸ μοιράζητε εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, θὰ ἦσθε ὑπερήφανοι καὶ θὰ ἐκοιτάζατε νὰ κάμετε μίαν δικαίαν καὶ ὡραίαν πρᾶξιν, ἀλλά, ὅταν θὰ ἀρχίζατε νὰ κάνετε διαίρεσιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαιούχων, θὰ ἀρχίζατε τὰς ἀπογοητεύσεις καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ ἐμένατε κατάπληκτοι, ὅπως ἡ πραγματικότης εἶναι, δυστυχῶς, κατάπληκτοι ἀπὸ τὴν χαμηλότητα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δηλαδή, ἐὰν λογαριάσητε, ὅτι τὰ 8.000.000 Ἕλληνες εἶναι περίπου 1.600.000 οἰκογένειαι διὰ νὰ ἔχετε ἁπλουστέρους ἀριθμοὺς καὶ νὰ μοιράσητε τὰ 50–60 δισεκατομμ., μαζεύονται 4.500 δισεκατομμ. τὸν μῆνα ἐθνικὸν εἰσόδημα δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐὰν τὸ διαιρέσητε διὰ τοῦ 1.600.000 οἰκογενειῶν, θὰ εὕρητε ἕνα ποσὸν ποὺ μόλις ὑπερβαίνει τὰς 2.000 τὸν μῆνα. Πῶς ζοῦν, λοιπόν, τὰ 8.000.000 Ἑλλήνων ἢ τὸ 1.600.000 οἰκογενειῶν μὲ αὐτὰ τὰ 5 δισεκατομμ. τὸν μῆνα; Ζοῦν ὡς ἑξῆς: Ἡ στατιστική, δὲν ὑπάρχουν, δυστυχῶς, πλήρη στατιστικὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ ἡ στατιστικὴ τὴν ὁποίαν ἀπὸ ἐτῶν ἐμελέτησα μὲ τοὺς συνεργάτας μου καὶ ὡς καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ὡς Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς Πρόεδρος τῶν παραγωγικῶν τάξεων ἐπὶ 7 ἔτη, μᾶς δίδει τὴν ἑξῆς εἰκόνα, ἡ ὁποία περίπου ἀπεικονίζει τὴν πραγματικότητα, μὲ ἐλαχίστη διαφορὰ κλιμακώσεως, προσεγγίσεως. Ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι αἱ 300 οἰκογένειαι ἔχουν 100.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα στρογγυλά 1.700 οἰκογένειαι ἔχουν 50.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα. 10.000 οἰκογένειαι ἔχουν 10.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα. 300.000 οἰκογένειαι ἔχουν 5.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα. 400.000 οἰκογένειαι ἔχουν 3.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα. 400.000 ζοῦν μὲ 2.000 τὸν μῆνα εἰσόδημα. 800.000 οἰκογένειαι ζοῦν μὲ 1.000 δρχ. τὸν μῆνα καὶ ἄλλες 400.000 ζοῦν μὲ μόνον 500 δραχμὰς τὸν μῆνα, εἶναι δηλαδή, οἱ πτωχοί, οἱ ἀγρόται, οἱ ἄνεργοι.

§49Α. ΛΙΑΚΟΣ. Εἴπατε, ὅτι τὰ 8.000.000 τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντιστοιχοῦν μὲ 1.600.000 οἰκογενείας, ἐνῷ οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀναφέρατε προηγουμένως, κ. συνάδελφε, ὑπερβαίνουν τὰ 2.000.000 οἰκογενειῶν.

§50Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀνέγνωσα τὸν ἀριθμὸν τῶν χιλίων δραχμῶν δι’ ὀκτακοσίας χιλιάδας οἰκογενείας, ἐνῷ εἶναι τετρακόσιαι χιλιάδες.

§51Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε;

§52Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ τέλος.

§53Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο μία πρᾶξις ἁβροφροσύνης πρὸς ἐμέ, ὅταν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος ἐπιτρέπει διακοπὰς πρὸς τοὺς κ. βουλευτάς, νὰ δεχθῇ καὶ μίαν διακοπὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν θὰ διεφώνουν ἐπὶ πραγματικῶν γεγονότων, ἀλλά, διότι γίνεται ἕνα λάθος ἐξ ὁρισμοῦ. Αὐτὸ τὸ λάθος εἶναι τοῦτο: Ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, ἀναφέρεται μόνον εἰς ὡρισμένας πηγὰς πλούτου καὶ ἐνδεχομένως, νὰ γίνεται διάκρισις μεταξὺ ἐθνικοῦ προϊόντος καὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι, ἐὰν ἀποκλείσητε τὰς ὑπηρεσίας, καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἰς αὐτὰς περιλαμβάνητε καὶ τὰς μεταφοράς, ἀναμφισβητήτως τὸ εἰσόδημα θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον. Διότι, ἐὰν καταλήγητε εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 60 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ 1960 μὲ 89 δισεκατομμύρια, τότε ἔχομεν ἀπόστασιν 30 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέπῃ τὸν ὑπολογισμόν σας, διὰ τὸν λόγον, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι προσφέρονται ἀπὸ τὰς κατωτέρας εἰσοδηματικὰς τάξεις. Τὸ θέμα μας πάντως, εἶναι αὐτό: Ὅτι δὲν ἔχομεν ἐπίσημα στοιχεῖα περὶ κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ αὐτοῦ καὶ προσδιορίζωμεν, ποῖον εἶναι τοῦτο, εἰς τὴν οἰκονομίαν, τὴν ὁποίαν ζῶμεν, περιλαμβάνομεν καὶ τὰς ὑπηρεσίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σεῖς ἀποκλείετε, δὲν γνωρίζω δέ, διὰ ποῖον λόγον.

§54Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρεκάλεσα νὰ μὴ μὲ διακόψητε, διότι πάρα κάτω θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀκούσητε πολὺ σπουδαιότερα διὰ διακοπήν. Ἐπειδὴ δὲ δὲν θέλω νὰ διασπασθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὴ ἡ ὅλη συζήτησις, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὰς μεταφορὰς τὰς βάζω εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἐνῷ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας ἕνα μεγάλο μέρος αὐτῶν, ὄχι μόνον δὲν εἶναι παραγωγικόν, ἀλλ’ ἀντιθέτως εἶναι κατανάλωσις. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ κατανομὴ κατὰ κεφαλήν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε δικαίαν κατανομὴν τῶν 60 δισεκατομμυρίων, διότι δὲν φθάνουν. Ἐὰν δὲ ἐπισκεφθῆτε καὶ τὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος, ἡ κατάστασις εἶναι δραματική.

§55Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ποῖον χωρίον ἐπεσκέφθητε;

§56Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ἀπὸ ἀπόψεως μεγέθους ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ἔρχομαι τώρα νὰ ἐξετάσω τὰς συνθήκας ἀποκτήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος: Πρῶτον, ἡ δημογραφικὴ κατάστασις μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Ἐπαρχιῶν, ὅλους μᾶς ἀνησυχεῖ. Ὅλοι συγκεντρώνονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ δὲν ἀποδίδουν παραγωγικῶς. Εἰς τὴν πρὸ τοῦ 1928 ἀπογραφὴν ἡ Πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος εἶχε τὸ 10% τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Σήμερον ἔχει τὸ 22%, ἤτοι τὸ ⅕ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ Ἕλληνας, ὁ ἕνας ἐργάζεται παραγωγικῶς καὶ οἱ ἓξ εἰς βάρος τοῦ ἑνός. Σᾶς ὡμίλησαν ὡρισμένοι συνάδελφοι σὲ ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἀνεργία ποὺ μαστίζει τὴν Χώραν μας. Ἔχομεν 200 ἕως 300 χιλιάδας ἀνέργους. Ἕνα ἑκατομμύριον ὑποαπασχολουμένους καὶ 300.000 οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐκ περιτροπῆς, ἤτοι δύο φορὰς ἢ τὸ πολὺ τρὶς τὴν ἑβδομάδα. Ἡ μετανάστευσις τῶν νέων τῆς Ἑλλάδος ἔφθασεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 200.000. Δηλαδή, 200.000 νέοι ὑγιεῖς, ἐγκατέλειψαν τὴν Χώραν μας. Δὲν εἶναι, ὅτι τοὺς χάσαμεν, ἀλλὰ χάσαμε καὶ παραγωγικὰ στοιχεῖα. Κάθε μετανάστης ἰσοδυναμεῖ μὲ μέσον Ἕλληνα τρία, εἰς μονάδα παραγωγικότητος. Συνεπῶς, ἡ ἀπώλεια αὐτὴ ἀνέρχεται, ὄχι εἰς 300 χιλιάδας, ἀλλὰ εἰς 600.000.

§57Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Συνεπῶς, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τὸν συνολικὸν ἀριθμόν, κατ’ ἀναλογίαν, εἶναι 200 χιλιάδες.

§58Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ μὲ διακόψητε. Δὲν θέλω νὰ περιπλέξω τὴν συζήτησιν μαζί σας, θὰ μᾶς δοθῇ, ὅμως, εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς μεταδίδω βεβαιότητας, διὰ νὰ σᾶς μεταφέρω τὴν ἀνησυχίαν τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Πολλοὶ Ἕλληνες ἐργάζονται εἰς μὴ παραγωγικὰς ἐργασίας. Πολλοὶ ἐργάζονται εἰς ἐπιχειρήσεις μὴ παραγωγικάς, διὰ νὰ ζήσουν, λαμβάνοντες μισθοὺς ἐξευτελιστικούς. Ἡ ἐργασία ποὺ προσφέρουν εἶναι ἀρνητική, δὲν ἀποδίδει εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἔχομεν τὸ 1)11 τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ ⅒ τοῦ ἐργασιακοῦ δυναμικοῦ τῶν ἄλλων Χωρῶν ποὺ συμμετέχουν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Θὰ πρέπει, μὲ πᾶν μέσον, νὰ αὐξήσωμεν τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα. Δὲν ἔχομεν τὴν πνοὴν αὐτήν, ποὺ ἔπρεπε νὰ εἴχαμε. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξε κοιτὶς τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς διανοήσεως. Διατὶ οἱ Ἕλληνες νὰ εὑρίσκωνται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Ἀπὸ σᾶς, κ. συνάδελφοι, ἐξαρτᾶται νὰ δώσητε ἀνάτασιν τῆς πνευματικότητος καὶ παραγωγικότητος καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ προχωρῶ περαιτέρω, κύριοι βουλευταί. Κινεῖσθε καὶ ἐλπίζετε καὶ πολὺ δικαίως, εἰς τὸ ἀστικὸν σύστημα. Ἄλλαι χῶραι ἐκινήθησαν εἰς ἄλλα συστήματα, ξένα πρὸς ἡμᾶς. Ἡ ἰδική μας Χώρα, ὅμως, στηρίζεται καὶ πρέπει νὰ κινηθῇ ἀπὸ τὸ ἀστικὸν σύστημα πρὸς μίαν μελλοντικὴν κατάστασιν τοῦ κόσμου. Γνωρίζετε, ὅμως, πῶς μεταχειρίζεσθε καὶ στηρίζετε τὸ σύστημα αὐτό; Ὅπως μία τίγρις κατατρώγει τὰ ἐντόσθια τοῦ θύματος. Αὐτὸ εἶσθε, τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Προστατεύομεν, δῆθεν, τὸ ἀστικὸν οἰκονομικόν μας καθεστὼς καὶ ἰσχυριζόμεθα οἰκονομικὴν δικαιοσύνην. Ποίαν, ὅμως, οἰκονομικὴν δικαιοσύνην, ὅταν σεῖς οἱ ἴδιοι κατασκευάζετε νόμους, οἱ ὁποῖοι μεταβάλλονται εἰς θηριώδεις διώκτας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ἀστικὸν καθεστὼς καὶ τὸν παραγωγικὸν του κόσμον; Ὁμιλῶ καὶ νομίζω, ὅτι γίνομαι ἀντιληπτός, ὅτι οἱ θηριώδεις αὐτοὶ νόμοι, εἶναι οἱ νόμοι τῆς ἀμέσου φορολογίας. Διετέλεσα, κύριοι, ἐπὶ 7ετίαν Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ποία κατακραυγὴ ὑπάρχει κατὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς. Εἶναι τόσον μέγας ὁ τρόμος καὶ ὁ φόβος τῶν παραγωγικῶν τάξεων ἐκ τῆς ἀμέσου αὐτῆς φορολογίας, ὥστε κάθε ἐργαζόμενος νὰ καταναλίσκῃ τὰ ¾ τοῦ χρόνου του, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν τίγριν αὐτὴν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ποὺ λέγεται ἄμεσος φορολογία καὶ διαθέτει μόνον τὸ ¼ τοῦ χρόνου, ὡς παραγωγικὸς παράγων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἔλειπεν ἡ τίγρις αὐτὴ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, θὰ εἴμεθα 10πλάσιοι, ὡς παραγωγικοὶ παράγοντες. Λέγομεν, ὅτι οἱ ἄμεσοι φόροι ἀποκαθιστοῦν τὴν οἰκονομικὴν δικαιοσύνην. Φενάκη. Διὰ νὰ εἰσπραχθῇ, ὅμως, ἡ ἄμεσος αὐτὴ φορολογία τῶν 2,5 δισεκατομμυρίων ἀπὸ τὸ Κράτος, πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ καταβάλῃ εἰς μισθοὺς ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων 600–700 ἑκατομμύρια μισθῶν. Δηλαδὴ ἡ φορολογία αὐτή, ἀφ’ ἑνὸς μὲν καταστρέφει τὴν ἰκμάδα τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ἀκινητοποιεῖ τὰς ἐργαζομένας τάξεις, μετατρέπει δὲ χιλιάδας δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς μὴ παραγωγικοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι, ἀντιθέτως, καὶ ἀθελήτως καταστρέφουν τὴν παραγωγικὴν τάξιν. Ἔρχομαι εἰς τὸ σημεῖον τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Ἡ Κυβέρνησις δικαίως ἐπαίρεται διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Κάμνει, ὅμως, ἕνα βασικὸν λάθος, διότι νομισματικὴ σταθερότης ὑπάρχει μόνον, δι’ ὅσους ἔχουν νομίσματα. Δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν, καὶ ἐννοῶ τὴν κατηγορίαν τῆς πλειονότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ἀποζῇ μὲ τὰς 500 ἢ 3.000 δραχμὰς μηνιαίως, δὲν ὑπάρχει θέμα νομισματικῆς σταθερότητος. Ἄλλο σημεῖον διὰ τοὺς εἰσερχομένους Εὐρωπαίους εἶναι τὸ σημεῖον τῶν μισθῶν καὶ ἐργατικῶν ἡμερομισθίων. Ἀγωνίζονται αἱ τάξεις τῶν μισθοσυντηρήτων διὰ νὰ κερδίσουν 10% αὔξησιν, διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Συλλογικαὶ συμβάσεις, προσφυγὴ εἰς τὰ δικαστήρια, πιέσεις Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν, ψήφισις νομοσχεδίων ἀνουσίων μὲ ἀποτέλεσμα νὰ λάβουν τί, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Αὔξησιν 5 ἢ 10 δραχμῶν. Ἐδῶ, ὅμως, κ. βουλευταί, πρέπει νὰ εἶναι ἐπίσης ἀνένδοτος ὁ ἀγὼν σας. Ἐδῶ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ ἰδική σας συνδρομή, ἐὰν θέλετε πράγματι, νὰ καταστῶμεν παραγωγικὴ τάξις. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐργάται τῶν 25 καὶ 40 δραχμῶν ἡμερησίως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τεραστίας οἰκογενειακὰς ἀνάγκας, νὰ γίνουν παραγωγικοί; Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ μισθοσυντήρητοι δημόσιοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι τῶν 2.000, 3.000 ἢ καὶ 5.000, ἂν θέλετε, νὰ γίνουν παραγωγικοί, ὅταν ἀντιμετωπίζουν οἰκονομικὰς δυσχερείας ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των; Νὰ ψηφίσητε, λοιπόν, σὲ μισὴ ὥρα ἕνα νόμον ποὺ νὰ λέγῃ, ὅτι, ὄχι δίδεται αὔξησις 20% εἰς τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια, ἀλλ’ ὅτι διπλασιάζονται οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν παραγωγικῶς ἐργαζομένων, συγχρόνως δέ, ὅτι τίθενται ὑπὸ ἐκτέλεσιν νέα παραγωγικὰ ἔργα εἰς τὰ ὁποῖα νὰ στραφοῦν οἱ μὴ παραγωγικῶς ἐργαζόμενοι. Εἰς τὴν ἰδίαν μοῖραν μὲ τοὺς ἐργάτας εὑρίσκονται καὶ οἱ βιοτέχναι, εἰς ἀνάλογον δὲ κατάστασιν ἡ βιομηχανία καὶ τὸ ἐμπόριον. Τὴν κατάστασιν τῆς Γεωργίας τὴν διετραγώδησεν ὁ κ. Καραγκιώζης, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ αἰσθανθῇ παλμόν, ἀλλὰ εἰς τὸ αἷμα του δὲν ἔχει τὸ σπέρμα τῆς πρακτικῆς ἐργασίας. Ὡς πρὸς τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. ἀποτελεῖ πράγματι, ὑψίστης σημασίας πολιτικὴν πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εὐθαρσῶς. Ἡ συμφωνία ὁμιλεῖ περὶ κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ περὶ κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς δύναται νὰ ἐξαναγκάσῃ καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλά, κύριοι, ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει κεφάλαια νὰ θέσῃ εἰς λειτουργίαν τὰ μισὰ ἐργοστάσια τοῦ Πειραιῶς ποὺ ἔκλεισαν καὶ θὰ ἐξαγάγῃ κεφάλαια εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ὅταν, ὅμως, ἔλθουν τὰ κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν θὰ κάμουν τίποτε ἄλλο οἱ κεφαλαιοῦχοι παρὰ νὰ ἐπιδιώξουν μεγαλύτερον καὶ ἀσφαλέστερον κέρδος, δηλαδὴ νὰ δημιουργήσουν μεγαλυτέραν ἀκόμη ἀφαίμαξιν ἀπὸ τὸ χαμηλὸν ἐθνικόν μας εἰσόδημα. Δίδει ἀκόμη ἡ Συμφωνία τὸ δικαίωμα ἐλευθέρας μετακινήσεως πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας. Καὶ ἐδῶ θὰ συμβῇ τοῦτο. Οἱ μὲν Ἕλληνες θὰ μετακινηθοῦν ὡς ἐργάται εἰς τὰς ξένας Χώρας, ἐνῷ ἐδῶ θὰ ἔλθουν ξένοι τεχνικοί, οἰκονομολόγοι, διευθυνταί, τμηματάρχαι μὲ μισθὸν 30.000 ἕως 100.000 τὸν μῆνα. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ προστατευτικαὶ ὑπὲρ ἡμῶν διατάξεις εἰς τὴν Σύμβασιν, ἀλλά, εἶναι θεωρητικαί, ἄνευ σημασίας καὶ συγκεκριμένης διατυπώσεως. Τὸ μόνον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καταλήξῃ ἡ σύνδεσίς μας θὰ εἶναι νὰ δημιουργηθοῦν σπουδαιοφανεῖς νέαι ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ παρεμβάλλουν νέας δυσχερείας εἰς τὴν παραγωγήν, καὶ θὰ ἀφαιρέσουν τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἐπαναλαμβάνω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ πρᾶξις τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Ε. Ο.Κ. εἶναι πρᾶξις πολιτικὴ καὶ ἐὰν ἡ Ἀριστερὰ δὲν διέπραττε εἰς τὸ παρελθὸν βαρύτατα λάθη, θὰ ἦτο δυνατὸν σήμερον νὰ ἐπικρατοῦσεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἕνα νέον πολιτικὸν πνεῦμα. Σεῖς, ὅμως, ἡ δεξιά, στερούμενοι τοῦ πνεύματος αὐτοῦ καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ εὕρητε διέξοδον, κάμνετε μίαν ἀπέλπιδα θεαματικὴν πρᾶξιν, μίαν πρᾶξιν ἀπογνώσεως. Προσδοκᾶτε τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ μετὰ 22 ἔτη, ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, ἐδῶ δὲν γνωρίζομεν τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὴν Βαλκανικήν, εἰς τὴν Μ. Ἀνατολὴν μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη καὶ σεῖς ἐπιδιώκετε νὰ καλυφθῆτε ἀπὸ τὸ δέος τῆς ἑώλου χρονομετρίας. Ἐγὼ δέχομαι τὴν συνείδησιν, ὡς πρᾶξιν φιλοφροσύνης πρὸς τὴν Εὐρώπην, δὲν θὰ παραλείψω, ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι ἄγχος καὶ ἀγωνία κατέχει τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, πλὴν τῶν ὀλίγων εὐνοουμένων. Ἀγχώδης εἶναι καὶ ἡ ἰδιοσυστασία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προσπαθεῖ κἄτι νὰ κάνῃ, ἀλλὰ τὶ νὰ κάνῃ, ἀφοῦ μόλις ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὸ 100 δίνει τὸ 5%, διότι παρ’ ὅτι ὑπάρχει δυνατότης δὲν δύναται νὰ δώσῃ τὸ 100. Κύριοι, εὑρισκόμεθα ἄνωθεν ἡφαιστείου, τὴν ἔκρηξιν τοῦ ὁποίου ὀφείλετε νὰ προλάβητε. Ἀλλὰ πῶς νὰ γίνῃ αὐτό, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν γνωρίζῃ καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ προτείνῃ τὰς λύσεις. Βεβαίως, χρειάζεται νὰ ἀκολουθηθῇ ὁ νέος δρόμος. Νὰ δεκαπλασιασθῇ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἐντὸς μιᾶς 10ετίας, διὰ νὰ πᾶμε ἀπὸ τὴν πτωχείαν εἰς τὴν εὐημερίαν, καὶ εἶναι αὐτὸ στὸ χέρι μας νὰ τὸ πραγματοποιήσωμεν. Χρειάζεται μία ἀπότομος στροφή. Χρειάζεται νὰ κάμωμεν μίαν εἰρηνικὴν ἐπανάστασιν, ἀλλὰ τὴν ἐπανάστασιν αὐτὴν τὴν κάμνομεν ἡμεῖς καὶ ὄχι νὰ αἱματοκυλισθῇ ὁ λαός. Τινὲς ἐξ ὑμῶν ἔχετε ἀκούσει, ὅτι ὁ τεχνικὸς καὶ παραγωγικὸς κόσμος ἀπὸ 10ετίας καὶ κατὰ μέγα μέρος, γνωρίζει καὶ ἀσπάζεται αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς ἀναπτύξω. Βαίνομεν πρὸς ἕνα κρᾶμα μιᾶς ἰδιωτικῆς καὶ δημοσίας οἰκονομίας. Πρῶτον δημοσίαν οἰκονομίαν μὲ τὸ μέγιστον μέσον ἀποδόσεως. Ἐπενδύσεις μεγάλαι εἰς παραγωγικὰ ἔργα, ἀπόδοσις εἰς μέγιστον βαθμόν, δι’ ἐκδόσεως χαρτονομίσματος διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Δεύτερον πλήρης, κατάργησις τῆς ἀτομικῆς φορολογίας. Βλέπετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ τεχνικὴ καὶ ἡ ἐπιστήμη κάμνει ἁπλοποιήσεις πρακτικάς. Ἐκεῖ ποὺ θὰ ἐκδώσωμεν 5 δισεκατομμύρια χαρτονομίσματα διὰ νὰ κάμωμεν παραγωγικὰ ἔργα, θὰ ἐκδώσωμεν καὶ ἄλλο 1,5 δισεκατομμύριον καὶ θὰ καταργήσωμεν τὴν ἀτομικὴν φορολογίαν. Μὲ τὸ 1,5 δὶς ποὺ θὰ ἐκδώσωμεν, θὰ καλύψωμεν ἀμέσως τὸ προϊὸν τῆς ἀμέσου φορολογίας, τοὺς δὲ φοροτεχνικοὺς ὑπαλλήλους νὰ στείλωμεν νὰ ἐργασθοῦν εἰς παραγωγικὰς ἐργασίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ τεχνικὴ βλέπει τοὺς 4–5 πυρῆνες τῆς οὐσίας. Ἔχει δημιουργήσει ἕνα νέον κόσμον ὁ ὁποῖος δὲν δέχεται τοὺς περιορισμοὺς τοὺς ὁποίους θέτει ἡ οἰκονομικὴ ἐπιστήμη. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα εὐρύτερον εἰσόδημα. Θέλομεν ἕνα ἐλεύθερον νόμισμα τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ ὡς κάλυμμα τὴν ἐργασίαν, «τὴν ἁγίαν ἐργασίαν». Θὰ ἀνεγνώσατε εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἡ Φιλανδία κατήργησε τὴν ἄμεσον φορολογίαν καὶ μετὰ 6 μῆνες καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἀνήγγειλε τὴν κατάργησιν τῆς ἀμέσου φορολογίας ἐντὸς τριῶν ἐτῶν. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκὼν τῆς οἰκονομίας, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα ποὺ προβάλλει, τί πρέπει νὰ κάμωμεν καὶ τί πρέπει νὰ φτιάξωμεν. Ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις, μὴ τὴν περιμένετε μαλακωτέρα, μὴ τὴν περιμένετε πλέον τετριμμένην, πρέπει νὰ ἦσθε ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὰ μεγάλα προβλήματα θέλουν μεγάλας καὶ ριζικὰς λύσεις. Τὸ τέλος ὅμως ἠμπορεῖ νὰ κινήσῃ τὸ ἦθος σας, τὴν συνείδησίν σας. Καὶ ἐὰν σκεφθῆτε, ὅτι 300.000 ἄνθρωποι δὲν ἔχουν ψωμί, 300.000 ὑποαπασχολούμενοι ἔχουν ψωμὶ μόνον δύο φορὰς τὴν ἑβδομάδα, εἶναι περίεργον πῶς κοιμώμεθα ἥσυχοι. Καὶ νὰ σκεφθῆτε, ὅτι εἶναι δυνατὸν σὲ τρεῖς μῆνες νὰ λήξῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἂν καθήσετε σεῖς οἱ βουλευταὶ μισὴ ὥρα νὰ κάμετε τρία νομοθετήματα. Ἐδῶ εἴμεθα 300 ἄνθρωποι. Εἶσθε 170 βουλευταὶ τῆς σεβαστῆς Ε.Ρ.Ε., εἴμεθα 77 τῆς σεβαστῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἶσθε 24 τῆς σεβαστῆς Ε.Δ.Α. καὶ εἶσθε καὶ 14 Προοδευτικοί. Λυποῦμαι, ὅλοι εἶσθε πολὺ φίλοι μου σεῖς οἱ Προοδευτικοί, ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς ἐπικαλεσθῶ, διότι σᾶς θεωρῶ νοθείαν τοῦ Κέντρου. Ἀπὸ τοὺς 170 βουλευτὰς τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ 100 προέρχονται ἀπὸ τὸ Κέντρον καὶ θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ Κέντρον. Προχθὲς ἐπῆγα εἰς τὰ ἑδώλιά σας. Λυποῦμαι ποὺ τὸ λέγω ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καὶ εἶπον εἰς τὸν κ. Γόντικαν, ἐλᾶτε ἀπὸ ἐδῶ κ. Γόντικα, διότι ἀπὸ ἐδῶ προέρχεσθε. Ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α., πέντε θὰ ἔλθουν εἰς ἡμᾶς. Καὶ θὰ πρέπει κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, κ. βουλευταί, λόγῳ τῆς κρισιμότητος τῶν καιρῶν, λόγῳ τῆς κρισιμότητος τῆς διεθνοῦς καταστάσεως ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Μεσογείῳ, τῆς κρισιμότητος τῆς καταστάσεως εἰς τὴν Βαλκανικήν, λόγῳ τῆς κρισιμότητος τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα, νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν φοράν, ὅπως ἔκαναν οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἰς παρομοίας κρισίμους περιστάσεις καὶ συνήρχετο ἡ ἐκκλησία καὶ ἀπεφάσιζε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, ἔτσι καὶ τώρα θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐκλέξῃ μία νέαν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§59Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν αἱ γνῶμαι σας αὐταὶ εἶναι καὶ γνῶμαι τοῦ Κέντρου.

§60Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι γνῶμαι τοῦ Κέντρου, ἀλλὰ τὸ Κέντρον καὶ ὁ Ἀρχηγός του καὶ οἱ πολιτικοί του ἡγέται ἐδήλωσαν, ὅτι τὸ Κέντρον εἶναι Δημοκρατικὸν καὶ πρέπει ὁ καθένας νὰ ἐκφράζῃ τὴν γνώμην του. Εἶναι ὅμως γνῶμαι τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου τῆς χώρας, τοῦ Τεχνικοῦ κόσμου τῆς χώρας, τοῦ Ἐπιστημονικοῦ κόσμου τῆς χώρας καὶ μέρους τοῦ Κέντρου. Εὐχόμεθα νὰ γίνῃ καὶ ἰδική σας.

§61Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ὁμολογῶ, ὅτι ἐπὶ δύο ὥρας ἐρρητόρευσεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ἂν ὄχι πάρα πάνω, καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον, ταπεινὸς Ἕλλην πολίτης, δὲν ἠδυνήθην νὰ καταλάβω ποία εἶναι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Ρουσσόπουλος ἐπῆρεν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀναμφισβητήτως μόνον ἐμμέσως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγωμεν συμπεράσματα ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν του. Καὶ τοῦτο, διότι, ὅπως καταλαβαίνετε, ἐφ’ ὅσον ἡ συμφωνία μᾶς ἐπιβάλλει νὰ ἔχωμεν μίαν πολιτικὴν νομισματικὴν σταθερότητα καὶ τὴν παραδίδομεν ἀπὸ ἀστικὴν ἂν θέλετε ἀδυναμίαν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην νὰ χωρέσουν τὰ μεγαλεπίβολα σχέδια τοῦ κ. Καθηγητοῦ. Καὶ ἀναμφισβητήτως εἶναι συνεπὴς πρὸς τὸν ἑαυτόν του ἂν θέλῃ νὰ περιορίσῃ τὴν Ἑλλάδα ὡς τὸν μόνον τόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἀπολαύσῃ τὰ ἀγαθὰ τοῦ παραγωγικοῦ χαρτονομίσματος καὶ τῆς φιλοσοφίας τῆς ἐπικρατήσεως τῶν τεχνικῶν ἐφ’ ὅλων ἡμῶν τῶν ἄλλων. Δὲν ξεύρω ἐὰν πρέπει νὰ τοῦ ἐκφράσωμεν εὐγνωμοσύνην.

§62Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Πράγματι, τὸ συμπέρασμά μου βγαίνει ἔμμεσον. Δηλαδή, ἡ ἕνωσις μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν εἶναι πρᾶξις ἄνευ περιεχομένου οὐσιαστικοῦ, εἶναι πρᾶξις φιλοφροσύνης πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους, ὄχι ἀπαραίτητος, ἀλλὰ ἀνεκτή, ἂν ὅμως κατ’ ἐμὲ μὲν γίνουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, καθ’ ὑμᾶς δὲ γίνουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπετε, ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκῆ....

§63Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ καταπλήσσει ἐπίσης εἶναι κἄποιο ἄλλο γεγονός, Θὰ ἔπρεπε ἀσφαλῶς νὰ προφυλάξωμεν τοὺς Εὐρωπαίους, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ καθορίσουν πολιτικὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὁ μόλις κατελθὼν τοῦ βήματος ἀνέπτυξε μετὰ τόσης ἐμβριθείας, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προφυλάξωμεν τοὺς πτωχοὺς Εὐρωπαίους, ἀπὸ τὸν ἐλευθησόμενον κίνδυνον, ὁ ὁποῖος θὰ πηγάσῃ πλέον ἀπὸ τὰ 8 ἑκατομμύρια Ἑλλήνων. Εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου, παρ’ ὅτι τὰ ἐπιτεύγματα τῆς τεχνικῆς ἦσαν ἀπεριόριστα καὶ ἀφάνταστα, τόσον μεγάλα ὥστε ὁ ἴδιος ὁ κ. Καθηγητής, τὸν ὁποῖον σέβομαι καὶ τιμῶ, δὲν θὰ εἶχε ποτὲ τὴν φαντασίαν καὶ τὸ θάρρος νὰ τὰ προβλέψῃ πρὸ μιᾶς 10ετίας. Ὅταν, λοιπόν, εἰς τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας ἡ τεχνικὴ ἤλλαξε τὰ δεδομένα τῆς πολιτικῆς, τῶν στρατιωτικῶν ἀλληλοσυσχετίσεων καὶ τῆς ὅλης συνθέσεως τῆς κοινωνίας, ὅταν λοιπὸν ἡ τεχνική, ἡ ὁποία εἰς αὐτὰ τὰ μέρη ἐπέβαλε τόσας ἀλλαγὰς καὶ ἔφθασεν ἐκεῖ ποὺ ἔφθασεν, εἰς καμμίαν χώρα τοῦ κόσμου δὲν ἠδυνήθησαν οἱ τεχνικοὶ βάσει τοῦ δόγματος τῆς ἐπικρατήσεως τῶν τεχνικῶν νὰ φθάσουν εἰς μίαν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὅσον ἐκείνην τὴν ὁποίαν μᾶς προϋπολογίζει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. βουλευταί, τί θὰ ἐγένετο εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅταν ὁ δεινόσαυρος αὐτὸς ὁ Ἑλληνικὸς θὰ ἅπλωνε τὰ βήματα τῆς αὐξήσεως, δηλαδὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, κατὰ 10 φορὰς ἐντὸς μιᾶς 5ετίας. Ὅταν δηλαδὴ δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος εἰς τὸ τέλος τῆς 5ετίας νὰ σταματήσωμεν τὸν ρυθμὸν θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν μὲ μεγαλύτερα ἀκόμη ἅλματα. Ἐὰν λοιπὸν διὰ τοῦ μαγικοῦ αὐτοῦ τρόπου, ὄχι μόνον θὰ ἐμειώναμεν τὴν διαφοράν, ἀλλὰ θὰ εὑρισκώμεθα ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔπειτα ἀπὸ μίαν 5ετίαν —ὑπελόγισα τὰ νούμερα καθ’ ὃν χρόνον ἤκουα τὸν κ. Καθηγητὴν— εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται ἡ Ἀμερικὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἢ θὰ εὑρίσκεται ἡ Γερμανία μετὰ τὴν 10ετίαν, καταλαβαίνετε, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν συνεχισθεῖσαν ἐπὶ μίαν 5ετίαν θὰ κατακτούσαμεν τὸν κόσμον. Δὲν θὰ ὑπῆρχε τέλος δι’ ἡμᾶς. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸν κ. Καθηγητὴν ἐὰν τό ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐν Ἑλλάδι εἶναι 4,3% —εἰς ἄλλο σημεῖον τοῦ λόγου του εἶπε 5%— ἢ εἶναι 5,8% δὲν παίζει κανένα ρόλον ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἑνὸς δεκαπλασιασμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς μίαν 5ετίαν. Ἡμεῖς εἴμεθα πολὺ πιὸ μετριόφρονες. Δεχόμεθα, ὅτι τὸ 6 περίπου τοῖς ἑκατόν, τὸ ὁποῖον ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν, εἶναι ἕνα θετικὸν ἀπόκτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπίσης εἶναι ἕνα θετικὸν ἀπόκτημα ἡ νομισματικὴ σταθερότης, ἡ ὁποία, ἂς μὴ ἀπατώμεθα, διαφυλάσσει τὸ εἰσόδημα τῶν πλουσίων, ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον, διαφυλάσσει τὸ εἰσόδημα τῶν πτωχῶν. Εἶναι ἡ ἀστικὴ ἑρμηνεία διὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς εἴμεθα ὑπεύθυνοι. Ἀλλὰ εἰς μίαν κατάστασιν πληθωριστικῆς πιέσεως δὲν θὰ χάσῃ ὁ ἐπιχειρηματίας, ὁ ἔμπορος ἢ ὁ βιομήχανος· κυρίως θὰ χάσῃ ὁ μισθωτός, ὁ ὑπάλληλος, ὁ συνταξιοῦχος. Καὶ ἀναμφισβητήτως μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ κατηγορία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν πάρα πολύ, διότι ἀποτελοῦν τὸν κορμὸν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι πάλι φιλολογία ἀστική. Δὲν εἶναι φιλολογία ἀστική, κ. βουλευταί. Πολλαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι εἶχαν νὰ ἀντιμετωπίσουν διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους τὸ φάσμα τοῦ πληθωρισμοῦ, αἱ ἴδιαι αὐταὶ χῶραι εἶχον τόσον μακρὰν πεῖραν, ὥστε μετὰ τὸν βʹ παγκόσμιον πόλεμον, εἴδομεν τὴν Εὐρώπην καὶ ὅλον τὸν κόσμον νὰ κατέχεται ἀπὸ πληθωριστικὸν φόβον. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῶν μετὰ τὸ 1945 Κυβερνήσεων εἰς ὅλον τὸν κόσμον, κατέχεται ἀπὸ ἕνα φόβον, ὁ ὁποῖος ἐπήγαινε πίσω εἰς τὸ 1929–1933, εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅπου αἱ ἠθικαὶ ἀξίαι μαζὶ μὲ τὸ οἰκονομικὸν «εἶναι» τῶν ἀνθρώπων, ἐξηνεμίσθησαν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν τὰς θεωρίας αὐτάς; Ἕνα εἶναι βέβαιον. Εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου καὶ εἰς καμμίαν ἱστορικὴν στιγμήν, οὐδεὶς ἠδυνήθη δι’ ἑνὸς μαγικοῦ τρόπου, οἷος ὁ ἀναλυθεὶς ἐκ μέρους τοῦ κ. Καθηγητοῦ, νὰ λύσῃ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καμμίας χώρας. Καμμία Κυβέρνησις δὲν εἶχε αὐτὴν τὴν φαντασίαν, τὴν μεγαλεπίβολον φαντασίαν, ἡ ὁποία, ἂς μή λησμονῶμεν, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καταστρεπτικὴ φαντασία. Εἶμαι ἀστός, κύριοι, καὶ ἔχω τὸν συντηρησμὸν τοῦ ἐχέφρονος ἀστοῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θελήσω μέσα εἰς τρεῖς μῆνας νὰ ἀνατρέψω τὰ πάντα, ὅταν εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου, οὐδεὶς ἄλλος ἄνθρωπος διεννοήθη καὶ ἐξετόξευσε μίαν θεωρίαν οἵα εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία παρήλασε ἐνώπιόν μας αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§64Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν, σύντομον, ἄλλωστε. Εἶμαι πάντοτε σύντομος, καὶ σήμερον ἀναλόγως μὲ τὸ θέμα ὑπῆρξα πολὺ σύντομος. Ἤθελα λοιπὸν νὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: Πρὸ 4–5 ἐτῶν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τῆς Ἀμερικῆς εἶχε φθάσει περίπου 280 ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος ηὐξήθη κατὰ 4%. Ἐπανηγυρίσθη εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀπὸ τοὺς οἰκονομολόγους καὶ ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς κύκλους ἡ αὔξησις αὐτή, διότι τὸ ἐπίτευγμα ἐθεωρήθη μέγα. Διότι ὅταν ἦσθε χαμηλὰ εὐκόλως ἀνεβαίνετε. Ὅταν ὅμως ἀνέβητε ὑψηλά, τότε κἄθε περαιτέρω ἄνοδος εἶναι δύσκολος, ὅπως δύσκολος εἶναι καὶ ἡ ἀνάβασις τοῦ ἅλτου ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ πηδᾶ εἰς μεγάλα ὕψη. Καὶ αὐτὸ σήμερον μόνον οἱ τεχνικοὶ —ἐπιτρέψατέ μου νὰ μὴ συζητήσω τὸ θέμα ἀπόψε— ἠμποροῦν νὰ τὸ κάμουν. Δεύτερον, ἐρωτήσατε, ἐὰν αὐτὸ ἔχῃ ξαναγίνει. Σᾶς λέγω, ὅτι ἔχει γίνει δύο φοράς. Μίαν φορὰν τὸ εἶχεν κάμει ἡ φασιστικὴ Γερμανία, ὁ Χίτλερ, ὅπου ὅταν ὁ δόκτωρ Σὰχτ μετὰ τὸν πόλεμον τὸν προηγούμενον εἶδε τὴν πτῶσιν καὶ τὸν πληθωρισμόν, παρ’ ὅλην τὴν πτῶσιν αὐτὴν καὶ τὸν πληθωρισμὸν κατὰ κἄποιον τρόπον ψευτοκυκλοφόρησεν ὁ κόσμος καὶ ἠμπόρεσε νὰ ζήσῃ. Ὁ Σὰχτ αὐτὸ τὸ ἀνήγαγεν εἰς δόγμα. Καὶ αὐτὸς ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προέτεινεν εἰς τὸν Χίτλερ τὴν ἔκδοσιν χαρτονομίσματος. Καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ χαρτονομίσματος ὁ Χίτλερ ἔκαμεν πράγματα τεράστια. Τὸ τρίτον ἀνέτρεψεν τ’ ἄλλα δύο, διότι ἦτο τρελλός. Τὸ πρῶτον, εἶναι, ὅτι ἔκαμεν τεράστια κοινωνικὰ ἔργα εἰρηνικά. Καὶ τὸ δεύτερον, ἔκαμεν πολεμικὰ ἔργα τόσον τεράστια, ὥστε παρ’ ὀλίγον νὰ καταλάβῃ τὸν κόσμον. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα παράδειγμα ἐφαρμογῆς παραγωγικοῦ χαρτονομίσματος, διότι πρόκειται περὶ ἐπενδύσεων παραγωγικῶν. Ὁ δεύτερος, ὁ ὁποῖος τὸ ἐφαρμόζει εἶναι ὁ ἀντίπαλος. Ἡ Ρωσία καὶ αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι. Ἀκούσατε ποτὲ ἡ Ρωσία νὰ ὁμιλήσῃ διὰ χρυσοῦν κάλυμμα; Ἔχει γεμίσει τὸν κόσμον ἐπιστήμονας καὶ μηχανικούς. Τὸ θαῦμα τὸ Γερμανικὸν καὶ τὸ Ρωσικὸν τὸ σημερινὸν εἶναι ἡ δευτέρα περίπτωσις. Τρίτη περίπτωσις, εἶναι τὸ θαῦμα τὸ Γερμανικὸν τὸ σημερινόν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐπιστολαὶ Γερμανῶν ἐπιστημόνων, τεχνικῶν, οἰκονομολόγων, ποὺ ἐστάλησαν εἰς τὸν Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον πρὸ 7ετίας μοῦ ἔλεγον: «Κύριε Καθηγητά, ἡμεῖς οἰκοδομοῦμεν τὴν νέαν Γερμανίαν μὲ χαρτονόμισμα καὶ λάσπην. Ἐκεῖ ὀφείλεται τὸ θαῦμα τοῦ Ἔρχατ. Σήμερον ἡ Γερμανία βγάζει μάρκα καὶ σᾶς δανείζει». Αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς περιπτώσεις. Καὶ τελειώνων θὰ εἴπω καὶ τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Γαλλίαν ἀπὸ 6 μηνῶν ὑπάρχει μία ἐσωτερικὴ κοινωνικὴ ἀναταραχή, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ τὸ μπιφτέκι, ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ κρέατος καὶ τῆς ζωοκομίας. Καὶ εἶναι μία πραγματικὴ ἀπειλή. Κύριοι βουλευταί, πράγματι, διὰ τὸν ὑποανάπτυκτον ἢ ἡμιανάπτυκτον, ἡ μόνη λύσις εἶναι ἡ ἔκδοσις χαρτονομίσματος, ἐπενδύσεως καὶ ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας. Δὲν γνωρίζω ἂν ἡ Ἑλλὰς πρόκειται νὰ ἐξαγάγῃ μόνον προϊόντα βιομηχανικὰ ἢ γεωργικὰ ἢ καὶ νέας μεθόδους. Εὔχομαι ὅμως, νὰ παραγάγῃ, ἐντὸς αὐτῆς, νέας μεθόδους καὶ ἔχει καθῆκον ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου, νὰ δώσῃ αὐτάς, τὰς νέας μεθόδους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§65Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). Ἐπειδὴ ὁ κύριος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς ἠμφισβήτησε τὸ γεγονὸς καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐφαρμόζονται τὰ συστήματά του κἄπου ἀλλοῦ, ἤθελον νὰ τοῦ εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν Γερμανίαν —διὰ νὰ πᾶμε εἰς τὰ ἀποτελέσματα καὶ μόνον τῆς μεταπολεμικῆς Γερμανίας, διότι διὰ τὴν προπολεμικὴν δὲν ἔχω προχείρους τοὺς ἀριθμοὺς— ὁ ἐπιτευχθεὶς μέσος ὅρος αὐξήσεως εἰσοδήματος εἶναι 11%, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι 13,1%. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα μας δὲν εἶναι ἐὰν θὰ χρηματοδοτήσωμεν τὰς νέας μας ἐπενδύσεις μὲ νέον χαρτονόμισμα. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἔγινε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ δὲν ξεύρω, ἐὰν θὰ γίνεται καὶ εἰς τὸ πρόσφατον μέλλον. Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε τὸ καινοφανές. Μᾶς διδάσκουν δὲ ὅλοι οἱ οἰκονομολόγοι, ὅτι οἱ νομισματικοὶ χειρισμοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγὴν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ φθάσωμεν εἰς δεκαπλασιασμὸν ἐντὸς 10ετίας ἢ ἐὰν θὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς αὐτοὺς τοὺς συντηρητικούς, καθ’ ὅλους τοὺς ὑπολοίπους, πλὴν τοῦ κ. Ρουσοπούλου, ἀριθμούς. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν, ποὺ ἐπεκαλέσθη ὡς παράδειγμα ὁ κ. Ρουσόπουλος, ὁ μέσος ἐτήσιος ὅρος τῆς αὐξήσεως εἶναι 11%, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν ὁποίαν κατηγορεῖ ὁ κ. Ρουσόπουλος, εἶναι 13,1%.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Γραμματίδης, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Α. Παγκοῦτσος, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Παπαναγιώτου, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ τῆς συζητήσεως, ἡ ἐπανατοποθέτησις τοῦ θέματος, ποὺ ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς οἷον σημεῖον ἠδυνήθησαν νὰ πληροφορηθοῦν περὶ τίνος πρόκειται. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ τοῦτο, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τοῦ σημείου ἐκείνου, ὅπου ὑπάρχει σύμπτωσις ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας μας, μὲ τὴν Ε.Κ.Α. Εἶναι γεγονός, ὅτι, κανεὶς δὲν ἠμφισβήτησε καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ σύνδεσις τῆς Χώρας μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., ἀποτελεῖ ἕνα σταθμὸν ἱστορικόν, ἕνα βῆμα θανάσιμον ἢ δι’ ἐκείνους ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν σύνδεσιν, ἕνα βῆμα ποὺ ἐνδέχεται νὰ ἀνοίξῃ τὸν δρόμον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἐνῷ ὅμως, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ἀποδίδεται αὐτὴ ἡ σημασία, εἰς τὴν πρᾶξιν, ὑπάρχει μία φοβερὰ ὑποτίμησις τοῦ θέματος καὶ ἡ ὑποτίμησις, ἐγένετο κυρίως ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς. Ἐνῷ τὸ θέμα ἔχει τὴν ἀναγνωρισθεῖσαν ὑψίστην σημασίαν, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις, ἠθέλησε νὰ τὸ χειρισθῇ μυστικὰ καὶ ἀπόκρυφα ὡς ἐὰν ἤθελε γίνει συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ ἢ δημοσία συζήτησις, νὰ ὑπῆρχε κίνδυνος τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Καθ’ ἡμᾶς, ἡ ἄποψις αὐτή, εἶναι ἀπαράδεκτος, ὄχι διὰ τυπικοὺς λόγους, ἀλλὰ καὶ διὰ οὐσιαστικούς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἔφερε τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς δημοσίαν συζήτησιν, ἡ χώρα μας, εἶχε νὰ κερδίσῃ. Διότι κατὰ τὰς συζητήσεις, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, θὰ ἠκούοντο ἀπόψεις διαφορετικαὶ καὶ ἀντιτιθέμεναι καὶ οὕτω, θὰ προέκυπτεν, ὡς σύνθεσις ὅλων τῶν ἀπόψεων, κἄτι ἐπωφελέστερον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἀκόμη, ὅταν ἠκούοντο αἱ ἰδικαί μας ριζικαὶ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν σύνδεσιν καὶ αἱ κρίσεις τοῦ Κέντρου, θὰ ὑπῆρχεν ἕνα βάθρον διαπραγματευτικῆς ἰσχύος διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἔναντι τῶν 6 χωρῶν, διότι θὰ τὰς ἐπεκαλεῖτο καὶ θὰ ἐζήτει ἀπὸ τοὺς ἕξ, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ σύμβασις ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας ἢ μερίδος αὐτοῦ, νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι. Τὸ γεγονός, ὅτι ἐκρατήθη τὸ θέμα μυστικὸν καὶ δὲν ἐνημερώθη ἡ Βουλή μας, ἡ κοινὴ γνώμη, ἐζημίωσε τὴν χώραν, διότι ἀπωλέσθησαν αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα. Ἡ τακτικὴ αὐτή, δὲν εἶναι πρώτη φορὰ ποὺ ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Θέματα σπουδαίας σημασίας, θέλει νὰ τὰ μεταχειρίζεται, ὡς θέματα ἰδιοκτησίας της καὶ ὄχι ὡς θέματα ἐνδιαφέροντα ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος. Ἀπὸ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ παρελθόν, ἐπῆλθε ζημία διὰ τὸν λαὸν καὶ τὴν χώραν μας. Ἡ τακτικὴ αὐτή, προδίδει ἐπίσης ἔλλειψιν δημοκρατικότητος καὶ ἔλλειψιν πραγματικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Ἴσως ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἐξήγησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις καθὼς εἶναι μὲ ἕνα μονόπλευρον μέχρι δουλικότητος τρόπον, προσανατολισμένη καὶ προσδεδεμένη ἐξωτερικῶς, ἐνόμιζεν, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποφασίσῃ δὲν θὰ εἶναι αὐτή, ἀλλὰ ἄλλοι παράγοντες καὶ ἑπομένως, ἐπερίττευε κάθε συζήτησις. Ὁλόκληρον τὸ θέμα, εἶναι ποιός, μὲ ποιοὺς καὶ πῶς συνδέεται. Ἐὰν αἱ προϋποθέσεις, οἱ ὅροι ἦσαν ἐπὶ πράγματι ἰσοτίμου βάσεως, ἴσως καὶ αἱ ἰδικαί μας ἀντιρρήσεις νὰ μὴ ἦσαν τόσον βασικαί. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχει πραγματικὴ ἀμοιβαιότης καὶ γίνεται ἰσότιμος μεταχείρισις; Ἢ ὑποκρύπτεται μία ἀνισότης μεγάλη, ἡ ὁποία θὰ στοιχίσῃ πραγματικῶς τὸ θάψιμο τοῦ ὀνείρου τῶν Ἑλλήνων, ὅτι θὰ ἀναπτυχθῇ κἄποτε οἰκονομικῶς ἡ χώρα μας καὶ ἑπομένως θὰ ἀναπτυχθῇ καὶ πολιτιστικῶς, ὥστε νὰ διαδραματίσῃ τὸν ρόλον τὸν ἐπιβαλλόμενον εἰς τὴν πορείαν τῆς ἱστορίας. Καὶ δὲν εἶναι ἰσότιμος ἡ συμμετοχή μας, διότι ὑπάρχουν ὁμολογίες ἐκ μέρους αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἴμεθα καθυστερημένη χώρα σοβαρῶς ἐξαρτωμένη ἀπὸ τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς, γεωργικῆς καὶ βιοτεχνικῆς παραγωγῆς εὑρισκόμεθα εἰς ἐπίπεδον τόσον χαμηλόν, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς ἀντιστοίχους κλάδους τῶν χωρῶν, μὲ τὰς ὁποίας συνδεόμεθα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ παραθέσω στοιχεῖα πρὸς ἀπόδειξιν αὐτῶν τῶν ἰσχυρισμῶν. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν δοθῆ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐγκύρου ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐδῶ κατόπιν προσκλήσεως ἢ τοὐλάχιστον συνεννοήσεως μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Πρόκειται περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Γάλλων εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐν Ἑλλάδι διὰ νὰ μελετήσουν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας ἐν ὄψει τῆς συνδέσεώς της μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς οὐσιώδη. Τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα κατὰ τὸ ἔτος 1959, εἰς χώρας τῆς Ε.Κ.Α., ἀνέρχεται εἰς 960 δολλάρια, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀνέρχεται εἰς 320 δολλάρια. Προβλέπεται, ὅτι κατὰ τὸ 1964 εἰς τὰς ἓξ χώρας τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.100 δολ. κατὰ κεφαλήν, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἀνέλθῃ εἰς 380 δολλάρια. Δηλαδή, ὅσον θὰ παρέρχεται ὁ χρόνος, ἡ διαφορὰ ἡμῶν ἐν συγκρίσει μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἀπὸ ἀπόψεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ κεφαλὴν θὰ γίνεται ὁλονὲν μεγαλυτέρα. Ἀπὸ ἀπόψεως διαρθρώσεως, ἀπασχολήσεως ὑπάρχουν οἱ ἑξῆς ἀριθμοί. Εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 51% τοῦ πληθυσμοῦ ἀσχολεῖται μὲ τὴν γεωργίαν, ἐνῷ εἰς τὰς χώρας τῆς ΕΚΑ μὲ τὴν γεωργίαν ἀσχολεῖται τὸ 25% τοῦ πληθυσμοῦ. Εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐν Ἑλλάδι ἀπασχολεῖται τὸ 26% τοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῷ εἰς τὰς χώρας τῆς ΕΚΑ τὸ 42% τοῦ πληθυσμοῦ. Δηλαδή, ἡ Ἑλλὰς σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκοντο αἱ χῶραι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ παρόντος αἰῶνος. Ἡ καθυστέρησίς μας, ἐν σχέσει μὲ τὰς χώρας αὐτὰς ὑπερβαίνει τὰ 50 ἔτη. Ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικότητος ἡ Ἑλλὰς ἐμφανίζει τὸ ⅓ τῆς παραγωγικότητος τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεων εἰς μηχανικὸν ἐξοπλισμὸν ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς πολὺ χαμηλὸν σημεῖον, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἓξ χώρας. Μόνον εἰς τὰς ἐπενδύσεις εἰς οἰκοδομὰς ὑπερτεροῦμεν τὰς ἓξ χώρας. Καὶ συνεχίζουσα ἡ ἔκθεσις ἀναφέρει, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, σύρεται ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, ὅταν ἡ βιομηχανία τῶν ἓξ χωρῶν ἔχῃ ἀπογειωθῆ. Ἀποδίδεται δὲ αὐτὸ τὸ γεγονός, εἰς τὰ μεγάλα ἐπιτόκια καὶ τοὺς μεγάλους προεξοφλητικοὺς τόκους. Ἐπίσης εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐν Ἑλλάδι, εἶναι ἀνωτέρα κατὰ 40% τῆς τιμῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐν Γαλλίᾳ. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. βουλευταί, ὁποίαν δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἀσκεῖ ὁ παράγων αὐτὸς εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εὐνοϊκοί τινες ὅροι ἐν Ἑλλάδι διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Καὶ ὡς τοιούτους ἀναφέρει τὴν χαμηλὴν φορολογίαν τῶν κερδῶν καὶ τὰ χαμηλὰ ἡμερομίσθια. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ παρατηρηθῇ, ὅτι μετὰ τὴν σύνδεσιν, τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας θὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὰς χώρας, ὅπου ὑπάρχουν ηὐξημένα ἡμερομίσθια καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον αἱ εὐθηναὶ χεῖρες. Δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι χρειάζονται περισσότερα στοιχεῖα, διότι οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὸ ὑποανάπτυκτον τῆς χώρας μας ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Δυστυχῶς, αἱ προϋποθέσεις δι’ ἕνα ἰσότιμον ἀνταγωνισμὸν δὲν ὑπάρχουν. Τόσον εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ὥστε καὶ οἱ συνάδελφοι τοῦ Κέντρου τὸ ἐτόνισαν κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις δὲν τὸ ἠμφισβήτησε καὶ ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς πτέρυγας ὑπεγραμμίσθησαν οἱ κίνδυνοι. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐμφανιζομένου ἐκ τῆς συνδέσεως κινδύνου, ἡ Κυβερνητικὴ πτέρυξ ἐπεκαλέσθη ἐπιχειρήματα μὴ στηριζόμενα εἰς τὴν πραγματικότητα. Παρεδέχθησαν οἱ συνάδελφοι, οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὰς χώρας τῆς Ε.Κ.Α., ὅτι βεβαίως, ἱστορικῶς εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι εἰς περίπτωσιν συνδέσεως χωρῶν, αἱ πλουσιώτεραι γίνονται ἔτι πλουσιώτεραι καὶ αἱ πτωχότεραι ἔτι πτωχότεραι. Ἀλλά, αὐτά, προσέθεσεν ὁ κ. Στεφανόπουλος συνέβαινον ὅταν ἡ μηχανὴ δὲν εἶχε χρησιμοποιηθῆ ὡς στοιχεῖον μαζικῆς παραγωγῆς καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀντιμετωπίζετο μόνον ὡς ὄργανον παραγωγῆς καὶ ὄχι ὡς στοιχεῖον καταναλώσεως. Τοῦτο, ἴσως ἔχει σχετικὴν ἀξίαν διὰ τὴν ἀποκτητικὴν περίοδον τῆς Κοινωνίας. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι καὶ κατὰ τοὺς δύο προηγουμένους αἰῶνας καὶ κατὰ τὸν σημερινόν, ἡ μηχανὴ ἀντικατέστησε τὸν ἄνθρωπον εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς καὶ μάλιστα τῆς ὑπερπαραγωγῆς. Παρὰ ταῦτα, τὸ φαινόμενον συνεχίζεται μὲ τὴν αὐτὴν περίπου συνέπειαν. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀναμένωμεν νὰ λειτουργήσουν κατὰ διάφορον τρόπον οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι, ὅταν συνδεθῶμεν μὲ τὰς ἓξ χώρας. Ἂς ἴδωμεν τὸ παράδειγμα τῆς Ἀγγλικῆς Κοινοπολιτείας, ποὺ ἀποτελεῖ ἓν εἶδος κοινῆς ἀγορᾶς. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ἡ Μητρόπολις νὰ γίνῃ πλουσιωτέρα καὶ αἱ ἀποικίαι, αἱ λοιπαὶ χῶραι τῆς Κοινοπολιτείας, ὡς λέγονται ἐπὶ τὸ κομψότερον, πρὸς συγκάλυψιν τῆς πραγματικότητος, νὰ καταστοῦν ἔτι πτωχότεραι. Ἡ θεωρία, κ. βουλευταί, εἶναι πάντα χρήσιμος, πλὴν ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἐξετάζεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ τί προσφέρει εἰς τὸν τόπον καὶ νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν πρᾶξιν. Ὑπεστηρίχθη ἀκόμη, ὅτι μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. θὰ λεγώμεθα ἐπὶ τέλους Εὐρωπαῖοι. Αὐτὴ ἡ ἰδέα, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ Ἕλλην θὰ γίνῃ Εὐρωπαῖος, ἔστω καὶ μὲ μερικὰς καταστροφὰς εἶναι ἐπιχείρημα ποὺ δὲν θὰ πρέπει νὰ προβάλλεται, τοὐλάχιστον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἶναι καιρὸς νὰ παύσῃ νὰ κατατρέχῃ τὴν σκέψιν μας ἡ ρητορεία καὶ τὸ θεώρημα τῆς ψωροκώσταινας, ποὺ λαχταρᾷ τὸν τίτλον τοῦ Εὐρωπαίου. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι ἐὰν δὲν συνδεθῶμεν μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, θὰ πρέπει νὰ συνδεθῶμεν μὲ τὴν Κοινότητα τῶν Σοσιαλιστικῶν χωρῶν ἢ νὰ ἀπομονωθῶμεν. Ὁ συνάδελφος ὅμως, κ. Ἠλιοῦ, ἀναπτύσσων τὰς ἀπόψεις τῆς παρατάξεώς μας, εἶπεν, ὅτι, τὸ δίλημμα δὲν ὑφίσταται. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὅροι, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα διανοίγουν τὴν δυνατότητα τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας, χωρὶς τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν σήμερον. Ὑπάρχει ἡ τακτικὴ τῶν ἀδεσμεύτων χωρῶν, ποὺ σήμερον ἀποτελοῦν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸν διεθνῆ στίβον, ποὺ ἀκολουθοῦν ἰδικόν των αὐτοτελῆ δρόμον ἀναπτύξεως. Διατί δὲν ἠμπορεῖ καὶ ἡ χώρα μας νὰ ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν; Καὶ ὅταν ἀναπτυχθῶμεν καὶ ὅταν ἔλθωμεν εἰς ἓν ἱκανοποιητικὸν σημεῖον προόδου ποὺ κατὰ τρόπον ἀσφαλῆ θὰ ἐπιτρέπῃ νὰ συναγωνισθῶμεν τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἢ ἄλλης Κοινότητος, τότε θὰ εἶναι ζήτημα μελέτης ἡ ἀπόφασις συνδέσεως. Πάντα ταῦτα, ἐτονίσθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Σακελλάρην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσθέσω περισσότερα στοιχεῖα. Θέλω μόνον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τῶν λοιπῶν παρατάξεων περὶ τοῦ τί ὁδηγεῖ ἡμᾶς εἰς τὴν ἀντίθεσίν μας διὰ τὴν σύνδεσιν. Ὑποστηρίζουν τινές, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ἐπιδιώκομεν τὴν ἀπομόνωσιν, τὴν μὴ ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ὥστε νὰ περιέλθουν εἰς ἐξαθλίωσιν αἱ διάφοροι τάξεις, ὥστε νὰ ἐπωφεληθῶμεν ἡμεῖς πολιτικῶς. Τὸ θεώρημα αὐτό, πρέπει νὰ ἀνατραπῇ. Ἡ παράταξίς μας, εἶναι ἀγωνιστικὴ καὶ γνωρίζει, ὅτι ἐξαθλιωμένος λαὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ διεξαγάγῃ ἀγῶνας. Δι’ αὐτό, ἡ παράταξίς μας, εἶναι ἐναντίον τῆς ἐξαθλιώσεως καὶ ἐὰν ἀναδιφήσῃ ὁποιοσδήποτε τὰ πρακτικὰ τῆς τελευταίας 10ετίας καὶ ἂν ἐρευνήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς παρατάξεώς μας καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης θὰ ἴδῃ, ὅτι ἐπιδιώκει πῶς νὰ ἐξασφαλίσῃ κἄτι περισσότερον διὰ τοὺς ἐργαζομένους καὶ νὰ ἀναβιβάσῃ τὸ βιοτικόν των ἐπίπεδον. Διότι μόνον λαὸς ποὺ στέκεται στὰ πόδια του ἠμπορεῖ νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὰ ἰδανικά μας, τὴν Δημοκρατίαν, τὴν εἰρήνην καὶ τὴν εὐημερίαν. Εἴμεθα ἐναντίον τῆς συνδέσεως, διότι πιστεύομεν, ὅτι δι’ αὐτῆς, θὰ συντριβῇ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἐσχάτην ἐξαθλίωσιν. Ἄλλοι, ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν θέλομεν τὴν σύνδεσιν αὐτήν, διὰ νὰ ἑνωθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὸν σοσιαλιστικὸν κόσμον καὶ ὅτι τὴν φέρομεν εἰς αὐτὸ τὸ δίλημμα. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν ὑπάρχει δίλημμα, ὑπάρχει ἡ λεωφόρος τῆς ἀδεσμεύτου ἀναπτύξεως, τῆς ὁποίας δύναται νὰ ἐπωφεληθῇ ἡ Ἑλλάς. Διότι πέραν τῶν 6 ἢ 7 χωρῶν, ὑπάρχουν 80 χῶραι, μεταξὺ τῶν ὁποίων 60 ἀδέσμευτοι, προχωροῦν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας των. Διατὶ ἡ Ἑλλὰς νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν ὁδόν; Τοῦτο, δυσχερὲς ἢ ἀδύνατον ἄλλοτε, εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ἀκριβῶς καὶ λόγῳ τῆς παρουσίας δύο γιγαντιαίων συνασπισμῶν, εὑρίσκεται εἰς τὰ ὅρια τοῦ δυνατοῦ. Ἐλέχθη, ὅτι ὁπωσδήποτε διὰ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, θὰ δημιουργηθῇ ἐξειδίκευσις καὶ ἀνάπτυξις τῆς παραγωγικότητος. Εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ προγραμματισμός, διότι ἐὰν ὑπάρξῃ ἄκρατος φιλελευθερισμός, αἱ πλούσιαι χῶραι, θὰ καταστοῦν πλουσιώτεραι καὶ αἱ πτωχαί, πτωχότεραι.

§68Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ὁ προγραμματισμός.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μὲ τὰς καλὰς προθέσεις ποὺ σᾶς διακρίνουν, πιστεύετε, ὅτι ὁ προγραμματισμὸς θὰ εἶναι δυνατός.

§70Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι εἶναι ἀναγκαῖος, διότι ἄλλως θὰ καταρρεύσῃ.

§71Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ θεωρία καὶ ἡ πρακτικὴ τῆς κεφαλαιοκρατικῆς ἐξελίξεως, βοοῦν, ὅτι αἱ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι μετέχουν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, δὲν θὰ ἀκολουθήσουν αὐτὸ ποὺ εὔχεται ὁ κ. Στεφανόπουλος. Ἑπομένως, δὲν εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ προγραμματισμός, θὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν καὶ ὅτι ἡ Ἕνωσις, θὰ εἶναι θεμέλιον τῆς εἰρήνης. Ἴσως φαινομενικῶς νὰ καταργῆται ὁ ἀνταγωνισμός, ἀλλὰ ἡ κατάργησις αὐτὴ θὰ εἶναι πρόσκαιρος, διότι οὐσιαστικῶς ὁ ἀνταγωνισμὸς θὰ εἶναι βαθύτερος καὶ μεγαλύτερος καὶ ἡ ἔκρηξις συγκλονιστικωτέρα. Ἐὰν ἐρευνήσωμεν τὰς σχέσεις τῶν 6 χωρῶν, αἱ ὁποῖαι μετέχουν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, θὰ εὕρωμεν στοιχεῖα φοβεροῦ ἀνταγωνισμοῦ. Θὰ ἀνακαλύψωμεν τὴν λυσσαλέαν διαμάχην τῶν ὑπερμονοπωλίων ποὺ ἐπίεσαν καὶ ἐπέβαλαν τὴν ἵδρυσιν τῆς Κ.Ε.Α. Ὁλόκληρον τὸ πρόγραμμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἶναι τὸ πῶς θὰ κερδηθῇ ὑπὲρ τῶν μονοπωλίων ὁ κόσμος τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 2 δισεκατομμύρια περίπου καὶ ὁ ὁποῖος διαθέτει τὰς πρώτας ὕλας. Ἐπειδὴ τὸ ἀποικιοκρατικὸν σύστημα ἐχρεωκόπησε καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰ πλήγματα τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ κινήματος νὰ κρατηθῇ, διὰ νὰ ἐξευρεθοῦν νέαι ἀγοραὶ καὶ νὰ διατηρηθοῦν αἱ παλαιαί, ἐξευρέθη ὁ τύπος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ ἄλλων πολιτικῆς προβολῆς Ἑνώσεων καὶ Συνεταιρισμῶν. Πρόκειται περὶ τοῦ νεοαποικισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν διαδρομὴν τῆς συζητήσεως, ἐγένετο λόγος περὶ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ παρελείφθη ἡ βιοτεχνία. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις κατὰ τὴν προηγουμένην θητείαν ἐψήφισε νόμον «περὶ ἱδρύσεως ὀργανισμοῦ ἀναπτύξεως τῆς βιοτεχνίας καὶ οἰκοτεχνίας». Ἰσχυρίζετο δὲ ὅτι ἐπεδίωκε τὴν ἀνάπτυξίν της λόγῳ τῆς σημασίας της εἰς τὴν ὅλην οἰκονομίαν μας. Θέλω νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως, κ. συνάδελφοι, ἐνῷ ἡ βιομηχανία κατὰ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς μας τοῦ 1958 ἀπησχόλει περίπου 135.000, ἡ βιοτεχνία ἀπησχόλει 306.000 καὶ ἡ οἰκοτεχνία ἄλλους 68.000. Εἰς ποσοστά, ἡ βιομηχανία 27%, ἡ βιοτεχνία 61%, ἡ οἰκοτεχνία 12%. Ἀπὸ ἀπόψεως συμμετοχῆς εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Συμμετοχὴ εἰς τὸ ἐκ μεταποιήσεως εἰσόδημα διὰ τὸ ἔτος 1955 καὶ 1956 κατὰ τὰ στοιχεῖα τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἡ βιομηχανία κατὰ 61,4%, ἡ βιοτεχνία κατὰ 26,4% καὶ ἡ οἰκοτεχνία 3,5%. Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως συμμετοχῆς εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 1955 τὸ 19,3% ἡ βιοτεχνία, ἡ βιομηχανία τὸ 11,9%. Τὸ 1956, 18,2% ἡ βιοτεχνία, ἡ βιομηχανία 11,5%. Ἀπὸ αὐτὰ καὶ μόνον τὰ στοιχεῖα, κ. συνάδελφοι, φαίνεται, ὅτι ἔχει μίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν ἡ βιοτεχνία διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὸ στάδιον τῆς ὑποαναπτύξεως, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα παράγοντα, ὁ ὁποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ καὶ τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν. Πρῶτον, ἀπὸ ἀπόψεως προβλήματος ἀστυφιλίας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι μία ἀνάπτυξις τῆς βιοτεχνίας μας, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς ἀκόμη, θὰ συγκρατῇ ὅλον ἐκεῖνον τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος σήμερον τρέπεται πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν ἢ τὴν ἐξωτερικὴν μετανάστευσιν. Ἀκόμη θὰ ἀπετέλει ἕνα πολύτιμον στοιχεῖον διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ τόσον χαμηλοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, διὰ νὰ συντελέσῃ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς ἀναπτύξεως, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου εἰς τὴν καλλιτέρευσιν καὶ τῆς ἰδικῆς του καθαρῶς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἀκόμη. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, κ. συνάδελφοι, αὐτὸς ὁ κλάδος τῆς παραγωγῆς μας μὲ τὴν σύνδεσιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιζήσῃ καὶ εἰς ποῖον βαθμόν; Καί, τέλος, ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ προετοιμασθῇ ὁ κλάδος αὐτὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν φοβερὸν ἀνταγωνισμόν, τὸν κατακλυσμὸν ἀναλόγων προϊόντων ἀπὸ τὰς ἓξ χώρας, τὸν ὁποῖον θὰ ὑποστῶμεν μετὰ τὴν σύνδεσιν; Ὅλα τὰ στοιχεῖα, κ. συνάδελφοι, αἱ ἐκθέσεις, αἱ διαμαρτυρίαι, τὰ ψηφίσματα τῶν οἰκείων ὀργανώσεων τοῦ βιοτεχνικοῦ κόσμου, ἔχουν ἤδη κρούσει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ἀναμένουν, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἡ συμφορά, ἡ καταστροφὴ τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ κλάδου διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐψήφισεν τότε τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο, μέχρι τῆς στιγμῆς, καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον γνωρίζω, δὲν ἔχει λάβει τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα. Π.χ. ἐξακολουθεῖ ἡ χρηματοδότησις τῆς βιοτεχνίας νὰ γίνεται μὲ καθαρῶς τραπεζιτικὰ κριτήρια, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι τὰ διακηρυσσόμενα, ὅτι εἶναι ἐλεύθερος καὶ ὁ βιοτέχνης νὰ ζητῇ χρηματοδότησιν, εἶναι δῶρα ἄδωρα, διότι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ ὅρος τοῦ τραπεζικοῦ κριτηρίου, αἱ χιλιάδες τῶν βιοτεχνῶν μας δὲν εἶναι δυνατὸν πρακτικῶς νὰ παρέχουν τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ζητοῦν αἱ Τράπεζαι καὶ ἑπομένως, νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσουν τελικῶς τὸν δανεισμόν, διὰ νὰ τὸν χρησιμοποιήσουν εἰς τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἐγκαταστάσεών των καὶ νὰ γίνουν παραγωγικώτερα, ἀνταγωνιστικώτερα, ἰδιαιτέρως τώρα μετὰ τὴν σύνδεσιν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἶναι γεγονός, ἐπίσης, ὅτι ἐνῷ καὶ τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος εἶχε ζητηθῆ καὶ ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβεν, οὔτε ἐξήγγειλεν, οὔτε φαίνεται, ὅτι σκέπτεται νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων τῶν βιοτεχνῶν. Καὶ εἶναι ἀποφασιστικῆς σημασίας τὸ μέτρον αὐτό, κ. συνάδελφοι, διότι αἱ βιοτεχνίαι μας, ὡς γνωστόν, εἶναι μικραὶ μονάδες, δεκάδες χιλιάδες μονάδες. Ἐὰν γίνῃ μία ἐνίσχυσις τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, αὐτὸ θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὸ νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς μεγαλυτέρας μονάδας, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔχῃ ὁπωσδήποτε εὐνοϊκὴν ἐπίδρασιν καὶ διὰ τὴν παραγωγικότητα καὶ διὰ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ ἑπομένως, θὰ τὰς καταστήσῃ ἀνταγωνιστικωτέρας. Ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς μεταχειρίσεως, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Ὅλοι κατακλυζόμεθα καὶ ἀπὸ ψηφίσματα καὶ ἀπὸ διαμαρτυρίας καὶ ἀπὸ διαβήματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ὅτι τυγχάνει μιᾶς φορολογικῆς μεταχειρίσεως, ἡ ὁποία δὲν τοῦ ἐπιτρέπει, ὄχι νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ συγχρονισθῇ, ἀλλὰ δὲν τοῦ ἐπιτρέπει κἂν ἁπλῶς νὰ ἵσταται ὡς ἔχει καὶ εὑρίσκεται. Ἀκόμη, κ. συνάδελφοι, ἐνθυμοῦμαι καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος, ὅτι εἶχε ζητηθῆ νὰ δίδωνται κρατικαὶ παραγγελίαι κατὰ μίαν προτίμησιν πρὸς τὰς βιοτεχνίας, διὰ νὰ ἔχουν μίαν ἀπασχόλησιν, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ ὅτι ἀκόμη εἶχε ζητηθῆ τότε, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἔγινε, εἶχε ζητηθῆ κατὰ τὰς διαφόρους συμβάσεις ποὺ συνάπτει ἡ Κυβέρνησις μὲ ξένας χώρας δι’ εἰσαγωγὰς προϊόντων, διὰ κρατικὰς προμηθείας κλπ., νὰ θέτῃ ὡς ὅρον καὶ τὴν ἐξαγωγὴν βιοτεχνικῶν προϊόντων. Εἰς καμμίαν τῶν συμβάσεων αὐτῶν δὲν ἔχει ὑπάρξει ὁ ὅρος αὐτὸς καὶ ἑπομένως, τὸ βιοτεχνικόν μας προϊόν δὲν ἐνισχύεται, διὰ νὰ ἐξαχθῇ εἰς ξένας ἀγοράς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη πέραν αὐτῶν, ὅτι χρειάζεται νὰ προσεχθῇ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία ἰδιαιτέρως τώρα ποὺ συνδέεται ἡ χώρα μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ὡρισμένα στοιχεῖα ἀπὸ ἐπισήμους ἐκθέσεις τῶν δύο ὀργανώσεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Εἶναι χαρακτηριστικὰ στοιχεῖα, κ. συνάδελφοι, καὶ μὲ ἄγουν καὶ ἐμὲ νὰ διατυπώσω τὸ ἐρώτημά μου ποὺ διετύπωσαν προηγούμενοι συνάδελφοι. Μὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν ποῦ πηγαίνομεν; Εἶναι μία ἔκθεσις τῆς U.N.E.S.C.O. ἑνὸς ὀργάνου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ὁ πίναξ τοῦ ἱδρύματος αὐτοῦ διὰ 18 χώρας τῆς Εὐρώπης —δὲν περιλαμβάνεται ἡ Τουρκία— κατατάσσει τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν προτελευταίαν θέσιν μαζὶ μὲ τὴν Ἱσπανίαν καὶ προηγουμένην μόνον τὴν Πορτογαλίαν. Ἰδοὺ μέρος τοῦ πίνακος μὲ τὰ ποσοστὰ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὰ διατιθέμενα εἰς τὴν Παιδείαν. Ἑλλὰς 1,4% τὸ 1955, τὸ 1970 κατὰ τὰς προβλέψεις προγραμμάτων, πάλιν 1,4%. Αὐστρία 2,5% τὸ 1972 2,7%. Σουηδία 3,4%, Φιλανδία 3,4%, Γερμανία 2,4%, Γαλλία 2,4%, Δανία 2,5% κ.ο.κ. Συνεχίζει ἡ ἔκθεσις: «Σπουδασταὶ ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως. Ἐνεγράφησαν τὸ 1958. Ἑλλὰς 20.948, Ἀλβανία 1.943, Γιουγκοσλαυΐα 88.317, Βουλγαρία 33.205, Ἰταλία 216.000, Ρουμανία 65.000, Πολωνία 111.000, Σουηδία 29.000, Τουρκία 26.000, Αἴγυπτος 29.000». Ἀπὸ τοὺς παρατεθέντας ἀριθμοὺς καταφαίνεται, ὅτι ἡ χώρα μας προηγεῖται τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἀλβανίας καὶ καθυστερεῖ ἔναντι τῶν ἄλλων γειτονικῶν μας χωρῶν, τῆς Γιουγκοσλαυΐας, τῆς Βουλγαρίας, ἀκόμη καὶ τῆς Αἰγύπτου. Μὲ τοιαύτην κατάστασιν εἰς τὴν Παιδείαν, μὲ τοιαύτην κατάστασιν εἰς τὴν Γεωργίαν, μὲ τοιαύτην κατάστασιν εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ βιοτεχνίαν, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσῃ κανείς, ὅτι συνδεόμενοι μὲ τὴν Κ.Ε.Α. δικαιολογεῖται νὰ ἐλπίζωμεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον τοῦ τόπου; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἐλπίς, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμερίμνησε νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, διὰ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κάμωμεν τὰ σημερινὰ ἅλματα καὶ νὰ προσαρμοσθῶμεν εἰς τὴν νέαν πραγματικότητα. Ἡ πρακτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ θεμάτων οἰκονομικῆς ἀποδόσεως δὲν εἶναι κἄτι ποὺ κρίνομεν βάσει συλλογισμῶν, εἶναι μία 6ετὴς πεῖρα διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ. Ἑπομένως, ὅ,τι δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς μίαν 6ετίαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κατορθώσῃ τώρα; Ἀπὸ 6ετίας διερχόμεθα μίαν ἀνώμαλον κατάστασιν, διότι ἀπὸ τότε ὑπάρχουν αἱ κατηγορίαι περὶ καλπονοθεύσεως, εὐνοιοκρατίας κλπ. Ἡ σημερινὴ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα, διότι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχήν, κατόπιν τῆς ἀσκηθείσης βίας καὶ νοθείας κατὰ τὰς ἐκλογάς, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει τὸ κῦρος, τὸ ἀπαιτούμενον, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ ἀναγκαῖα ἐκεῖνα μέτρα ποὺ θὰ δυνηθοῦν νὰ ὠθήσουν τὸν τόπον πρὸς τὰ ἐμπρός. Δὲν τὸ πιστεύει, οὔτε ἡ ἴδια. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἀπὸ τοῦδε δηλώνει, ὅτι τὸ ἂν θὰ ἐπιτύχωμεν ἢ ὄχι εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, θὰ ἐξαρτηθῇ κατὰ 80% ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δηλαδή, ἀπὸ σήμερα, ἐπιχειρεῖ νὰ μετατοπίσῃ τὰς εὐθύνας εἰς τὴν ράχην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ σήμερον προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ τὸ ἄλλοθι, διὰ τὰς συμφορὰς ποὺ θὰ προκαλέσῃ ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κ.Ε.Α., διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀποτυχίαν της. Ἀλλά, ἀκόμη, ἐπισημαίνω καὶ τὸ ἑξῆς, προκειμένου περὶ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, εἶχον ἀνάγκην μιᾶς ἀδιστάκτου Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ τὴν ἀπεφάσιζεν, χωρὶς νὰ ὑπολογίσῃ καὶ τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα. Εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. δέ, εἶδον τὸν ἀδίστακτον παράγοντα, δι’ αὐτὸ τὴν ἐνίσχυσαν, διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι πολλοὶ βλέπουν τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν μὲ ἀπαισιοδοξίαν. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται μόνον ἀπαισιοδοξία. Εἴμεθα ἡμεῖς καὶ αἰσιόδοξοι. Διότι αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ τῶν ἄλλων συμβάσεων εἶναι πρόσκαιρα κατασκευάσματα καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνθέξουν. Θὰ κάνουν, βεβαίως, βασανιστικὴν τὴν πορείαν τοῦ τόπου μας, ἀλλὰ εἶναι κἄτι ποὺ θὰ κριθῇ τελικῶς ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς —διὰ τοῦτο εἴμεθα βέβαιοι— θὰ κόψῃ τὰ νήματα ποὺ τὸν ᾐχμαλώτισαν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἴμεθα αἰσιόδοξοι, διότι πιστεύομεν εἰς τὰς ἀστειρεύτους δυνάμεις τοῦ λαοῦ μας.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)